Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forseti vill geta þess að hann lítur svo á að samkomulag sé um að fundir geti staðið lengur í dag en þingsköp ákveða. Forseti vill geta þess að ekki er gert ráð fyrir fleiri atkvæðagreiðslum í kvöld.

Frú forseti. Ég vil nota þetta tækifæri í 3. umr. til að ræða aðeins þau orð og ummæli sem fallið hafa um eðli þessa frumvarps og þeirrar skattlagningar sem þetta frumvarp kallar á. Við fulltrúar Sjálfstæðisflokksins höfum farið yfir hversu hættulegt það er fyrir efnahagslífið að fara þá leið sem ríkisstjórnin leggur upp með, þ.e. að hækka skatta við þær aðstæður sem nú eru uppi í íslensku þjóðfélagi. Við höfum lagt áherslu á að við sem stjórnarandstöðuafl höfum lagt fram ítarlegar, útfærðar og útreiknaðar leiðir sem hægt er að fara til að mæta þeim halla sem er fyrirsjáanlegur á ríkissjóði. Það sem meira er, við höfum einnig lagt til niðurskurð á fjárlögum um 8 milljarða kr. umfram það sem ríkisstjórnin hyggst grípa til. Þessar aðgerðir okkar sjálfstæðismanna eru tíundaðar, bæði í frumvarpsformi sem hér hefur verið lagt fram varðandi séreignarsjóðina og hins vegar í þingsályktunartillögu sem við sjálfstæðismenn fluttum þar sem farið var í gegnum þær efnahagsaðgerðir sem grípa þyrfti til ef sá árangur ætti að nást sem við verðum að ná í stjórn efnahagsmála. Enn á ný, frú forseti, er ástæða til þess að vara eindregið við því að skattahækkunarleiðin sé farin. Ég mundi skilja að menn færu þessa leið ef engin önnur úrræði væru í boði og menn segðu: Við verðum að skera niður útgjöld ríkissjóðs, það mun valda samdrætti í hagkerfinu en af því að við treystum okkur ekki til að ganga lengra í niðurskurði verðum við að hækka skatta. Ef sú staða væri uppi held ég að ég yrði sannarlega að fallast á slíka röksemdafærslu og segja að við yrðum að þola að kreppan yrði bæði dýpri og lengri en annars hefði orðið ef við hefðum átt einhverja aðra möguleika. En það hafa verið settir fram aðrir möguleikar. Þeim hefur verið lýst, bent hefur verið á aðrar leiðir og það er krafa okkar sjálfstæðismanna m.a. að ríkisstjórnin standi við þann stöðugleikasáttmála sem hún gerði við aðila vinnumarkaðarins. Hugmyndir okkar sjálfstæðismanna eru að við förum ákveðnar leiðir sem færar eru til að flýta fyrir því að leysa gjaldeyrishöftin og - sem auðvitað skiptir mjög miklu máli - að við tökum þær skattgreiðslur sem ríkið á svo sannarlega inni í séreignarsjóðunum til ríkisins og sveitarfélaganna núna þegar mest þörf er á, komum í veg fyrir skattahækkanir og bjóðum um leið ekki hættunni heim að hér verði bæði dýpri og erfiðari kreppa en ella hefði þurft að verða. Svo ég víki aftur að því um hvað þetta frumvarp er þá verð ég að segja eins og er að það er eitthvað furðulegt við það, frú forseti, að hlýða á talsmenn ríkisstjórnarinnar halda því fram aftur og aftur án þess að rökstyðja mál sitt að hér sé um að ræða einhvers konar auðlindaskatt. Ég geri mér grein fyrir því að það kann að vera snjallt í áróðri að nota það hugtak og segja: Hér er um að ræða umhverfisskatta til að bæta umhverfið og réttlátan og skynsamlegan auðlindaskatt. Ég skil áróðursbrelluna en hún er bara brella vegna þess að allir sem hafa velt fyrir sér auðlindamálum, auðlindasköttum og á hverju sú hugmyndafræði byggir sjá að hér er ekki um að ræða slíka skattheimtu. Hér er um að ræða að sá sem kaupir rafmagn á að greiða skatt, ekkert öðruvísi en að sá sem kaupir bensín á bílinn sinn borgar skatt og engum manni dytti í hug að halda því fram að þar væri um að ræða auðlindaskatt. Enn þá fyndnara er að fylgjast með þessari umræðu, frú forseti, þegar maður horfir framan í samfylkingarþingmenn, sem hér eru fáir en þó gengur einn fyrir framan pontuna, hv. þm. Róbert Marshall, þegar þeir segja að um sé að ræða auðlindaskatt. Ef það er rétt þá er mjög auðvelt að leysa helsta ágreiningsmál íslenskra stjórnmála sl. tvo áratugi eða jafnvel þrjá, sem snýr einmitt að umræðunni um auðlindagjald í sjávarútvegi. Þá er hægt að fara þá leið sem einmitt er bent á í nefndaráliti 1. minni hluta, þar sem bent er á að þetta sé jafngilt því að halda því fram að ef settur sé á einhvers konar skattur þegar menn selja fiskflök úti í búð sem kaupandinn að fiskflakinu greiðir, þá sé kominn auðlindaskattur. Má þá hvert mannsbarn sjá að allt þetta þref og þras um auðlindagjald í sjávarútvegi er auðvitað tóm markleysa. Ég verð að segja, frú forseti, að ég hlakka til þess að eiga orðastað við hv. þingmenn Samfylkingarinnar um auðlindagjald héðan í frá ef hv. þingmenn samþykkja að hér sé um auðlindagjald og auðlindaskatt að ræða. Það væri bragur að því að menn gerðu breytingar á þessu en það er orðið um seinan, reikna ég með. Hér erum við að klára 3. umr. um þetta mál og ég á svo sem ekki von á því að neinar tillögur komi fram þannig að þetta verður þá niðurstaðan. Við lifum á það alvarlegum tímum og þau verkefni sem við erum að fást við eru það alvarleg að menn eiga að neita sér um að beita áróðursbrellum og nota hugtök sem eiga ekki við þegar við erum að fást við jafnalvarleg mál og skattheimtu við þessar aðstæður. Það er nógu þungbært fyrir þjóðina að þurfa að þola að borga þessa skatta þótt ekki sé reynt að plata hana um leið og telja henni trú um að þessir skattar séu tilkomnir út af einhverju allt öðru en þeir eru í raun og sanni. Það væri meiri bragur að því, frú forseti, að ríkisstjórnin segði frá því kinnroðalaust hvað hún er að gera, að hún sé að setja skatta á heitt vatn og rafmagn og skatta á bensín og olíu. Það er það sem verið er að fást við í þessu frumvarpi og við eigum að velta fyrir okkur hvort við þurfum þessa skatta, hvaða skattar þetta eru og hvernig best sé að loka gatinu í ríkissjóði. Frú forseti. Ég tel að ef um það næðist góð sátt á næstu sólarhringum og við mundum ræða þessi mál út frá þeirri forsendu einni hvernig mestar líkur væru á því að við björguðum þjóðinni úr þeirri kreppu sem nú ríður yfir - ef menn ýttu burt öllum nöfnum á frumvörpum og öllum hugmyndum um flokka og spyrðu sig þeirrar spurningar heiðarlega: Hvaða leið er líklegust til þess að hjálpa okkur út? þá hljóta sanngjarnir menn að sjá að sú leið að fara í skattahækkanir við þessar aðstæður er í besta falli hættuleg. Þegar til er valkostur sem segir: Ríkið á nú þegar yfir 70 milljarða inni í séreignarsjóðunum - ekki inni í almenna lífeyrissjóðakerfinu, við eigum auðvitað miklu meiri peninga þar en við ætlum okkur ekki að hreyfa við því heldur að nota þessa milljarða sem við eigum inni í séreignarsjóðunum. Við ætlum að flýta framkvæmdum eins og við getum og ryðja úr vegi öllum hindrunum sem standa fyrir því að t.d. framkvæmdir í Helguvík geti hafist eins og ríkisstjórnin lofaði í sáttmála sem hún gerði við aðila vinnumarkaðarins. Ef við hefðum ekki gert það asnastrik að birta fjárlög í haust þar sem gert var ráð fyrir gríðarlegum skatti á allt rafmagn sem gerði það að verkum að fjárfestar erlendis sem horfðu á okkur Íslendinga og voru að velta fyrir sér fjárfestingum hér hrukku allir í kút, ef við hefðum komið verkefninu í Straumsvík af stað eins og til stóð þar sem vinnufúsar hendur biðu eftir því að fá að takast á við það verkefni, verktakar sem svo bráðvantar verkefni, ef það hefði farið af stað og við hefðum fengið til ríkisins skatttekjur vegna verkefna bæði í Helguvík og Straumsvík, ef við mundum skoða af fullri alvöru, yfirvegun og skynsemi að auka við bolfiskaflann eins og hægt er að gera án þess að stofna vexti stofnanna í neina hættu og ef við færum lífeyrissjóðaleiðina sem við sjálfstæðismenn höfum bent á, þ.e. séreignarsjóðsleiðina sem í engu skerðir hlut sjóðfélaganna en kallar til ríkisins það fjármagn sem ríkið geymir þar til að borga seinna meir, þá eigum við möguleika, frú forseti, á að vinna okkur úr þessari kreppu og koma í veg fyrir að kreppan sem nú ríður yfir Ísland verði þegar fram líða stundir kölluð kreppan mikla. Ég minni á að þegar kreppan var í Bandaríkjunum árið 1929 - og ég hef minnst þess áður úr þessum ræðustól - var það auðvitað alvarlegt áfall en menn fóru ekki að tala um kreppuna miklu fyrr en menn stóðu frammi fyrir afleiðingum aðgerðanna sem bandarísk stjórnvöld gripu til, bæði á sviði ríkisfjármála og peningamálastjórnunar. Það er hörmulegt til þess að vita að þegar menn geta horft til baka og lært af því hvernig aðrar þjóðir hafa brugðist við og geta brugðist við slíkum áföllum þá skulum við á Íslandi neita okkur um að fara þær leiðir sem eru færar til að koma til móts við þann vanda sem er uppi í ríkisfjármálum þjóðarinnar og neita að ræða þær af einhverri alvöru heldur er það allt gert með upphrópunum og slagorðum. Þá er ekki annað hægt að segja en að ég tel, frú forseti, að við hv. þingmenn séum að bregðast skyldu okkar við þjóðina sem er sú að leita allra mögulegra leiða til að koma okkur út úr þessu. Það þykir mér alvarlegt. Í þessu frumvarpi þar sem við ræðum um skatta á heitt vatn, raforku og svokallað kolefnisgjald hefur af hálfu minni hlutans, Sjálfstæðisflokks, Framsóknarflokks og Hreyfingar, verið rakið hvaða afleiðingar þetta hefur á efnahagslífið. Þær afleiðingar eru m.a. að flutningskostnaður á landsbyggðinni mun hækka. Hvað þýðir það, frú forseti? Þau störf sem eru unnin eru í hættu vegna þess að með því að kostnaður hækkar, með því að ríkið tekur meira til sín, er auðvitað minna eftir hjá þeim sem reka fyrirtækin til að greiða laun, fjárfesta og reka fyrirtæki sín. Það eykur líkurnar á því að fólk missi vinnuna og í það minnsta eykur það ekki líkurnar á því að ný atvinnutækifæri verði til vegna þess að hærri flutningskostnaður dregur úr þeim möguleikum. Það sér hvert mannsbarn. Hvert mannsbarn sér líka, frú forseti, að þegar við þurfum að borga hærra verð fyrir heita vatnið eigum við minna eftir í buddunni til að kaupa okkur í matinn, til að kaupa föt, þjónustu og vöru. Eftir því sem við höfum minna á milli handanna til að kaupa þessa hluti eru meiri líkur á því að störfunum fækki við þær aðstæður sem nú eru. Menn mega ekki gleyma því. Þess vegna er þetta svo alvarlegt mál og þess vegna er svo sorglegt að horfa yfir þingsalinn þar sem nú situr varla nokkur maður. Hér sitja tveir þingmenn Sjálfstæðisflokksins og í hliðarherbergi situr einn þingmaður frá Samfylkingu og einn frá Vinstri grænum. Við erum að ræða þessi alvarlegu mál - ég veit, frú forseti, að þetta er seint að kvöldi en það er svo alvarlegt að ráðast í skattahækkanir þegar heimilin í landinu standa frammi fyrir því að afborganir af húsnæðislánum, bílalánum og öðrum skuldum hafa rokið upp, bæði hjá þeim sem voru með lán í gjaldeyri og þeim sem eru með verðtryggð lán sem auðvitað er meginþorrinn. Það þýðir að minna er eftir í buddunni til að kaupa þá hluti sem ég lýsti áðan. Að ráðast í þetta þegar vinnan hefur dregist saman og launin hafa lækkað, þegar liggur fyrir valkostur, önnur leið til að leysa vandann - maður hlýtur að velta því fyrir sér hvort það geti verið, eins og ég hef reyndar heyrt frá sumum hv. þingmönnum ríkisstjórnarinnar, að menn hafi í raun og sanni hugsað sem svo að það væri skynsamlegt og rétt, burt séð frá öllu öðru, að hækka skatta af því að breyta þyrfti tekjuskiptingunni í þjóðfélaginu. Ég hef heyrt frá sumum hv. þingmönnum að það væri kominn tími á að skattar væru hækkaðir o.s.frv. Ég verð að segja, frú forseti, að það er einstaklega ábyrgðarlaust þegar menn tala með slíkum hætti. Það væri líka ábyrgðarlaust að koma hingað og segja nei við skattahækkunum ef menn hefðu ekki aðrar leiðir til að benda á hvernig ætti að mæta hallanum á ríkissjóði af því að við vitum að það er stórt vandamál. Enginn getur komið í þennan ræðustól og sagst vera á móti sköttum við þessar aðstæður nema menn hafi valkost og geti boðið upp á hann. Það er sá valkostur sem liggur fyrir og upp á þann valkost bjóðum við sjálfstæðismenn. Við köllum enn og aftur eftir því að ríkisstjórnin ræði þennan valkost með opnum huga og við reynum að fara þá leið sem er líklegust til að leysa þann vanda sem við stöndum frammi fyrir en ekki að auka hann. Skattahækkanir við þessar aðstæður sem nú eru, frú forseti, munu auka þann vanda sem við er að etja.

Frú forseti. Ég hugsa að forseti þurfi að endurskoða starfsemi þingsins vegna þess að rétt áðan á fundi hv. efnahags- og skattanefndar kom fram tillaga frá ríkisstjórninni um gjörbreytingar á virðisaukaskattskerfinu sem hún var búin að skipuleggja. Í því felst að í staðinn fyrir að vera með nýtt skattþrep verður áfram 7% skattur en hæsta skattþrepið er hækkað upp í 25,5%. Þetta er gert, frú forseti, án þess að nokkurt samráð sé haft við einn eða neinn. Það er ekki kallað á gesti, það er ekki kallað eftir umsögnum, atvinnulífið er ekki spurt, þingmenn eru ekki spurðir og þetta er tekið út úr nefndinni eftir u.þ.b. fjórar, fimm mínútur, eitthvað svoleiðis. Ég verð að gera mjög alvarlegar athugasemdir við þetta vinnulag og óska eftir því að hæstv. forseti 

Forseti hefur hlustað á orð hv. þingmanns.

Virðulegur forseti. Ég mæli fyrir nefndaráliti frá samgöngunefnd um frumvarp til laga um breytingu á lögum um vitamál. Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund fulltrúa samgönguráðuneytis og fulltrúa úr ferðaþjónustu og auk þess aðila frá Landssambandi íslenskra útvegsmanna og frá Skeljungi. Tilgangur frumvarpsins er tvíþættur. Annars vegar er gerð tillaga um að hækka vitagjald í samræmi við verðlagsbreytingar og þróun gengis frá því að gjaldið var hækkað með lögum nr. 142/2002. Með frumvarpinu er lagt til að vitagjald verði 156,50 kr. á hvert brúttótonn sem er 100% hækkun í samræmi við þróun gengisbreytinga og hækkun neysluvísitölu. Vísitalan hefur hækkað um 39% frá 2002 til 2009 og evran um 100%. Hins vegar er lögð til í frumvarpinu sú breyting að vitagjaldið megi ekki einungis nota í verkefni skv. 2. gr. laga um vitamál heldur til að standa straum af kostnaði við rekstur Siglingastofnunar Íslands og framkvæmdir á hennar vegum. Á fundum nefndarinnar komu fram þau sjónarmið að umrædd hækkun gæti haft alvarlegar afleiðingar, t.d. fækkun ferðamanna sem ferðast með skemmtiferðaskipum til landsins. Umsagnaraðilar gerðu athugasemdir við að hækkun gjaldsins væri tengd við þróun gengis evru og töldu að 100% hækkun gjaldsins eins og lagt hér er lagt til væri óviðunandi. Auk þess var gagnrýnt að heimiluð yrði nýting vitagjaldsins til almenns rekstrar Siglingastofnunar þar sem það væri ekki tilgangur gjaldsins, heldur væri það í eðli sínu þjónustugjald en ekki skattur. Nefndin fjallaði um málið og fór yfir þau sjónarmið sem fram komu á fundum nefndarinnar. Var það mat nefndarinnar að þarna væri um að ræða eðlilega og nauðsynlega breytingu en að sama skapi var það mat nefndarinnar að rétt væri að takmarka hækkunina við 60% sem lætur nærri að sé hækkun neysluverðsvísitölu frá því að gjaldskránni var síðast breytt 30. september 2002 til dagsins í dag. Nefndin gerir því sérstaka breytingartillögu þess efnis. Auk þess áréttar nefndin mikilvægi þess að gjaldskrár séu uppfærðar reglulega í samræmi við verðlagsþróun. Nefndin leggur til að frumvarpið verði samþykkt með fyrrgreindri breytingu.

Virðulegi forseti. Við ræðum hér frumvarp til laga um breytingar á lögum um vitamál sem felast í því að verið er að hækka vitagjöldin, annars vegar úr 78 kr. í 156 kr. miðað við brúttótonn og það er 100% hækkun. Fram kom í ræðu síðasta ræðumanns að það gerðar voru mjög alvarlegar athugasemdir við þetta og m.a. þær að þetta mundi hugsanlega geta dregið úr komu erlendra skemmtiferðaskipa hingað til lands, en erlend skip greiða um 85% af vitagjaldinu, af heildargjaldinu. Einnig er lagt til í frumvarpinu að nýta megi þessa hækkun eða þennan gjaldstofn til annarra verka innan stofnunarinnar. Það kom fram á fundum nefndarinnar að menn töldu að ef farið væri svona bratt í að hækka gjaldið gæti það hugsanlega haft þær afleiðingar að komum skemmtiferðaskipa mundi fækka og þeir bentu líka á að sum skipin koma einungis einu sinni ári sem þýðir að það er þá öðruvísi hjá þeim sem sigla kannski allan ársins hring. Í b-lið er gert ráð fyrir því að sú fjárhæð sem þar stendur, sem er 3.500, fari upp í 4.900 kr. og sú hækkun mun koma nánast eingöngu niður á smábátaflotanum. Landssamband smábátaeigenda gerði engar athugasemdir við þessa hækkun og taldi að verið væri að færa þetta til þess horfs sem er víða annars staðar. Reyndar er upphafið að vandamálinu það að þessi gjaldskrá hefur ekki hækkað síðan 2002 og verið er að leiðrétta það með breytingunum hér og það er líka tekið fram í nefndarálitinu að færa þurfi upp gjaldskrárnar reglulega þannig að menn lendi ekki í svona stórum stökkum, og þó svo að það séu ákveðin rök fyrir því að gera það vegna áhrifa gengisins er ekki skynsamlegt að gera það með þessum hætti. Að lokum vildi ég segja það, virðulegi forseti, af því að lagt er til af hálfu nefndarinnar að hækkunin verði 60% og að í stað fjárhæðarinnar 156,50 komi 125,12 sem þýðir ákveðinn tekjumissi fyrir ríkissjóð, að þá þarf að sjálfsögðu að leiðrétta það í fjárlagafrumvarpinu.

Virðulegur forseti. Ég mæli fyrir nefndaráliti samgöngunefndar um frumvarp til laga um breytingu á lögum um Siglingastofnun Íslands, nr. 6/1996, með síðari breytingum. Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund fulltrúa frá samgöngu- og sveitarstjórnarráðuneyti, Landssambandi íslenskra útvegsmanna, Samtökum atvinnulífsins og fengið umsagnir frá fjölmörgum hagsmunaaðilum. Markmið frumvarpsins er að gera lagaákvæði um gjaldtöku Siglingastofnunar Íslands skýrari þannig að ekki leiki vafi á því fyrir hvaða efni og þjónustu stofnunin hefur heimild til að taka gjald. Helstu nýmæli í frumvarpinu eru í fyrsta lagi að kveðið er á um að Siglingastofnun geti aflað sér tekna með sölu á sérhæfðri þjónustu vegna starfsemi sem rekin er á viðskiptagrundvelli á samkeppnismarkaði. Gert er ráð fyrir að greina skuli kostnað allra verkefna og á kostnaður við þessa sérhæfðu þjónustu að vera fjárhagslega aðskilinn frá lögmæltum verkefnum stofnunarinnar. Í frumvarpinu er einnig það nýmæli að taldir eru upp þeir kostnaðarliðir sem gjöldum, sem kveðið er á um í ýmsum sérlögum fyrir þjónustu Siglingastofnunar, er ætlað að standa straum af. Er þetta sérstaklega gert til að koma til móts við álit umboðsmanns Alþingis sem hefur margsinnis gert athugasemdir við óskýrleika gjaldtökuheimilda þar sem ekki hefur legið fyrir hvaða kostnaðarliðum viðkomandi gjaldi er ætlað að standa undir. Það er mat nefndarinnar að fyrrgreindar tillögur séu til þess gerðar að styrkja stöðu Siglingastofnunar og gera stofnuninni kleift að nýta þá sérfræðiþekkingu sem hún býr yfir. Nefndin telur einnig að greitt sé úr þeirri óvissu sem uppi hefur verið um gjaldtökuheimildir Siglingastofnunar í sérlögum og leggur áherslu á mikilvægi þess að reynt sé að koma til móts við sjónarmið umboðsmanns Alþingis. Nefndin telur þó mikilvægt að sérstaklega sé áréttað að við gjaldtöku sé miðað við raunkostnað við veitta þjónustu og gerir nefndin breytingartillögu þess efnis.

Virðulegur forseti. Ég mæli fyrir nefndaráliti um frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjarskipti, nr. 81/2003, með síðari breytingum. Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á fund sinn fulltrúa frá samgöngu- og sveitarstjórnarráðuneyti. Auk þess hafa komið á fund nefndarinnar fulltrúar frá Póst- og fjarskiptastofnun. Við höfum jafnframt fengið umsagnir frá Neytendasamtökunum, Símanum hf. og fleirum. Tilgangur þessa frumvarps er tvíþættur, annars vegar að lækka álagningarprósentu (gjaldhlutfall) jöfnunargjalds í jöfnunarsjóð alþjónustu og hins vegar að innleiða ákvæði reglugerðar Evrópuþingsins og ráðsins nr. 544/2009 frá 18. júní 2009 um breytingar á reglugerð nr. 717/2007, um reiki í almennum farsímanetum innan bandalagsins, og á tilskipun 2002/21EB. Reikireglugerðin var formlega innleidd í íslenskan rétt með reglugerð nr. 1046/2008 en tilgangur hennar er að ná fram öflugri neytendavernd og um leið að tryggja að samkeppni milli rekstraraðila farsímaneta og að smásöluverð fyrir reikiþjónustu innan Evrópska efnahagssvæðisins endurspegli á sanngjarnan hátt undirliggjandi kostnað sem felst í að veita þessa þjónustu. Fram kom á fundi nefndarinnar með hagsmunaaðilum nauðsyn þess að innleiða breytingar á reikireglugerðinni sem fyrst. Boðaðar breytingar eru til þess fallnar að efla neytendavernd og styrkja réttarstöðu neytenda gagnvart fjarskiptafyrirtækjum með margvíslegum hætti. Með þessum breytingum geta farsímafyrirtæki fengið reikiþjónustu á EES-svæðinu á betri kjörum sem leiðir til lækkaðs kostnaðar fyrir neytendur á ferðum erlendis, en þekkt vandamál er að háir reikningar hafa komið til eftir símnotkun erlendis. Nefndin telur boðaðar breytingar til bóta þar sem þær munu styrkja stöðu neytenda á fjarskiptamarkaði meðal annars í formi hagstæðari kjara. Nefndin fjallaði einnig um tillögu um lækkun á álagningarprósentu jöfnunargjalds í jöfnunarsjóð alþjónustu. Fram kom á fundi nefndarinnar að álagningarprósentan hefði verið hækkuð úr 0,12% í 0,65% með lögum nr. 143/2007, sem gert var til mæta útgjaldaaukningu sem varð þegar úrskurðarnefnd fjarskipta- og póstmála úrskurðaði Símanum hf. ákveðið framlag úr sjóðnum vegna hluta af kostnaði fyrirtækisins við uppbyggingu gagnaflutningsþjónustu. Nú er svo komið að ekki hefur verið sótt um meiri framlög úr sjóðnum. Nefndin telur því eðlilegt að lækka álagningarprósentuna eins og gerð er tillaga um í frumvarpinu. Nefndin leggur til að frumvarpið verði samþykkt óbreytt.

Virðulegur forseti. Ég mæli hér fyrir nefndaráliti um frumvarp um breytingu á lögum um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa frá samgöngunefnd. Tilgangur frumvarpsins er að efla öryggi og setja reglur um frístundafiskiskip. Lagt er til að frístundafiskiskip verði sérstaklega skilgreind í lögunum auk þess sem gerðar verði ákveðnar kröfur um hæfi þeirra sem stjórna slíkum skipum og að eigandi frístundafiskiskips beri ábyrgð á því að stjórnendur hafi fullnægjandi réttindi á skipið. Loks er lagt til að ráðherra hafi heimild til að setja nánari reglur um frístundafiskiskip í reglugerð. Umsagnaraðilar sem mættu á fund nefndarinnar voru flestir jákvæðir í garð frumvarpsins og töldu að með ákvæðum þess sé rennt styrkari stoðum undir þessa nýju atvinnugrein. Nefndin vill þó árétta mikilvægi þess að sett séu skýr stærðartakmörk og skýrar reglur um þær kröfur sem gerðar eru til frístundafiskiskipa og stjórnenda þeirra í reglugerð, sbr. 3. efnismgr. 5. gr. frumvarpsins. Nefndin telur frumvarpið vera mikilvægt skref í rétta átt með lögfestingu hæfnisskilyrða skipstjórnarmanna á frístundafiskiskipum.

Virðulegi forseti. Við ræðum hér frumvarp til laga um breytingar á lögum um áhafnir íslenskra fiskiskipa, varðskipa, skemmtibáta og annarra skipa. Þeir sem eru með þessi svokölluðu frístundaskip stunda sjóstangaveiði og gera út víða um land. Þannig hefur því verið hagað hingað til að þetta eru mikið erlendir aðilar sem koma um borð í þessi skip og sumir hafa hugsanlega ekki réttindi til að stjórna þeim. Þá er annaðhvort að skylda alla til að hafa svokölluð 15 tonna réttindi eða 15 metra réttindi eða hafa engar kvaðir, af því að það er mismunandi á milli landa hvort menn geta fengið svona sportveiðiskírteini og frístundaskipaskírteini þar sem þau eru þá gild. Það sem er áætlað að gera hér og útfæra frekar í reglugerð er að samgönguráðuneytið og Siglingastofnun útfæri hver af þessum réttindum uppfylli þessi skilyrði og síðan verði gerð skilyrði til þess að eigendur þessara fyrirtækja sjái til þess að þeir aðilar hafi tilskilin réttindi til þess að stunda þessar veiðar. Ekki komu margar athugasemdir við þetta frumvarp nema að því leyti að menn vildu skilgreina frekar stærðarmörk frístundaskips, því að í frumvarpinu er ekki talað um nein stærðarmörk. Tilmæli nefndarinnar eru, af því að það stendur til að setja reglugerð sem er vísað til í frumvarpinu, að hæstv. samgönguráðherra útfæri þau með viðeigandi hætti þannig að einhver stærðarmörk séu á frístundaskipum. Eins er því beint til hæstv. samgönguráðherra að tilgreint verði frekar orðið „frístundaskip“ og hvað það þýðir í raun og veru . Virðulegi forseti. Ég tel þetta vera mikilvægt skref í átt að frekara öryggi til sjávarins.

Frú forseti. Ég mæli fyrir framhaldsnefndaráliti meiri hluta viðskiptanefndar um frumvarp til laga um breytingu á lögum um greiðslu kostnaðar við opinbert eftirlit með fjármálastarfsemi. Fram kom á fundi nefndarinnar að skýring hækkunar sem Lánasjóður sveitarfélaga hafði gert athugasemd við er sú að annars vegar er um að ræða hækkun stofns sem myndar fjárhæð eftirlitsgjalds og þessi stofn hefur hækkað hlutfallslega meira hjá sjóðnum en hjá öðrum eftirlitsskyldum aðilum. Með öðrum orðum hefur efnahagsreikningur sjóðsins vaxið meðan um minnkun er að ræða hjá öðrum lánastofnunum. Hins vegar eru samkvæmt frumvarpinu lögð til hærri álagningarhlutföll hvað snertir lánastofnanir vegna hækkaðs hlutfalls þeirra í verkefnum eftirlitsins. Meiri hlutinn telur að ef endurskoða á það fyrirkomulag sem gildir um það hvar í flokki einstaka eftirlitsskyldir aðilar lenda þarfnist slíkt gaumgæfilegrar skoðunar. Ekki er heppilegt að undanskilja tiltekinn eftirlitsskyldan aðila þeirri álagningu sem á við um sambærilegar stofnanir án þess að huga að málum í stærra samhengi. Meiri hlutinn leggur til að frumvarpið verði samþykkt óbreytt. Undir framhaldsnefndarálitið rita Lilja Mósesdóttir, Magnús Orri Schram, Árni Þór Sigurðsson, Steinunn Valdís Óskarsdóttir, Eygló Harðardóttir, Sigríður Ingibjörg Ingadóttir og Margrét Tryggvadóttir.

Frú forseti. Ég mæli fyrir framhaldsnefndaráliti viðskiptanefndar um frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjármálafyrirtæki. Við 2. umræðu var velt upp þeirri spurningu hvort ákvæði frumvarpsins væru afturvirk. Var með því átt við hvort með frumvarpinu væri hreyft við ákvæðum sem gilda um hversu langt aftur í tímann miðað við frestdag megi rifta ráðstöfunum. Nefndin fékk á sinn fund Benedikt Bogason fyrir hönd réttarfarsnefndar til að ræða þessa spurningu. Nefndin áréttar að með frumvarpinu er einungis lagt til að lengdur verði frestur til að höfða riftunarmál skv. 148. gr. laga um gjaldþrotaskipti o.fl. Þessi frestur er ekki liðinn nú þegar í tilfelli þeirra fjármálafyrirtækja sem nú eru í slitameðferð en upphafsfrestur hans miðast við lok kröfulýsingarfrests. Hv. viðskiptanefnd leggur til að frumvarpið verði samþykkt. Undir framhaldsnefndarálitið rita Lilja Mósesdóttir, Magnús Orri Schram, Guðlaugur Þór Þórðarson, Björn Valur Gíslason, Ragnheiður E. Árnadóttir og Margrét Tryggvadóttir.