Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Hv. landbn. þessarar deildar kom saman til fundar fyrr í dag og tók til meðferðar frv. til l. um framleiðnisjóð landbúnaðarins og afgr. frv. frá n. Eins og sést á nál. á þskj. 145, mælir n, einróma með því, að frv. verði samþ., en einstakir nm. áskilja sér þó rétt til að fylgja eða flytja brtt. Ég sé ekki ástæðu til þess að fara að ræða þetta frv. efnislega umfram það, sem var gert hér í gær af hæstv. landbrh. o.fl., sem tóku til máls. En ég vil taka fram til þess að fyrirbyggja hugsanlegan misskilning, að það er ætlun og skilningur bæði þeirrar n., sem samdi frv., og eins hæstv. ríkisstj., að þær 20 millj., sem um er rætt í 4. gr. frv., séu óafturkræft framlag, sem stjórn sjóðsins ráðstafar að fengnum till. framleiðsluráðs um það, á hvern hátt framleiðsluráðið leggur til, að þessari fjárhæð verði varið. Ég vil einnig taka það fram, að ákvæði 3. gr. snerta ekki þessar 20 millj., sem hér um ræðir. Hér er um sérákvæði að ræða í frv., sem ákvæðið í 3. gr. tekur ekki til.



Herra forseti. Ég vildi mega gera hér eina fyrirspurn í sambandi við þau orð, sem hér féllu hjá frsm. landbn. Ég áttaði mig ekki fyllilega á því, hvað hann átti við, þar sem hann talaði um óafturkræft framlag, en í 4. gr. frv. er um það rætt, að af stofnframlagi ríkissjóðs til framleiðnisjóðs skuli 20 millj. ganga til vinnslustöðva landbúnaðarins vegna endurbóta, sem gerðar hafa verið á árinu 1966, og orðalag gr. er nokkuð einkennilegt að því leyti til, að sagt er, að ráðstafa skuli þessari fjárhæð. Ég hef ekki áttað mig á því, hvort hér er ætlazt til þess, að framleiðnisjóður veiti þessum vinnslustöðvum landbúnaðarins þessa fjórhæð að láni eða hvort til þess er ætlazt, að framleiðnisjóður samkv. þessu orðalagi veiti þessum aðilum þessa fjárhæð sem óafturkræfa, en þá gengur nú þegar á stofnfé sjóðsins. Nú vil ég sem sagt spyrjast fyrir um þetta orðalag í 4. gr. frv., þar sem talað er um, að framleiðnisjóður skuli ráðstafa þeirri fjárhæð til þessara aðila, hvort ekki sé við það átt, að þetta fé verði veitt þessum aðilum sem lán. Það var sérstaklega þetta, sem ég vildi fá upplýst, og þarf í rauninni ekki að ræða hér málið frekar, en ég vænti, að formaður landbn. geti gefið upplýsingar um þetta, hvernig þetta sé í frv.



Herra forseti. Ég vil aðeins staðfesta það, sem hv. frsm. sagði hér áðan, að skilningur þeirrar n., sem samdi þetta frv., og skilningur ríkisstj, á ákvæðum 4. gr. varðandi 20 millj. er sá, að ráðstöfun á 20 millj. sé ekki bundin af ákvæði 3. gr., þar sem talað er um, að heimilt sé að veita aðeins 1/3 styrk og 2/3 lán. Og einmitt í tilefni af því, að þetta komst til umr. í hv. landbn., hringdi ég í Gunnlaug Briem ráðuneytisstjóra, sem er farmaður þeirrar n., sem samdi þetta frv., og hann staðfesti, að það hefði verið skilningur allra nm., svo og hefur það verið skilningur ríkisstj., að þessar nefndu 20 millj. eigi að ganga til vinnslustöðvanna sem óafturkræft framlag.



Herra forseti. Ég verð að segja það, að ég kann ekki við svona lagað eins og hér á að hafa í frammi. Það verður að ganga þannig, frá l., að þau séu nokkurn veginn skýr. Það er sitthvað, þótt menn geri dellur í grg., eins og í þessu frv., en að gera það í l. sjálfum getur ekki gengið. Og það er ekki til neins að gefa einhverjar yfirlýsingar um, að ríkisstj. eða einhverjir aðilar skilji þetta svona og svona, þegar lagabókstafurinn er alveg þvert á móti. Hér stendur í 3. gr.: „Af því fé, sem ráðstafað verður úr sjóðnum á ári hverju, má eigi verja meiru en 1/3 hluta til styrkveitinga.“ Það er því ekki til neins fyrir neina ríkisstj. að gefa yfirlýsingu um, að hím skilji þetta svo sem enginn annar maður getur skilið, að þetta ætti ekki að gilda fyrir árið 1966. Það, sem á að gera til þess að afgr. l. frá Alþ., ef hæstv. ríkisstj. hugsar sér að gera þetta svona, það er að bæta þarna inn í t.d.: Af því fé, sem ráðstafað verður úr sjóðnum á hverju ári eftir 1966, má eigi verja meiru en 1/3 til styrkveitinga. - Ég get ekki séð, af hverju ætti að fara inn á þá leið hér í lagasetningu á Alþ., að hinir og þessir menn, hvort þeir eru ráðh. eða ekki, séu að gefa einhverjar yfirlýsingar um, hvernig þeir skilji mál, þegar sjálfur bókstafurinn í l. er þveröfugur við skilninginn. Dómari gæti ekki dæmt öðruvísi seinna heldur en viðkomandi ráðh. hafi ekki skilið íslenzku. Ég held því, að hæstv. ríkisstj. eigi bara að breyta þessu með einni smábrtt., en ekki láta stangast svona á. Svona eigum við ekki að afgr. lög.



Herra forseti. Mál þetta var tekið fyrir á skyndifundi í landbn. núna eftir miðdaginn, og þar sátu menn stundarkorn. Ekki gafst tóm til þess að fara yfir frv. eða lesa grg. þess, heldur urðu menn sammála um að styðja frv., en áskilja sér rétt til þess að flytja brtt. eða fylgja öðrum, sem fram kynnu að koma. Það var um það rætt á þessum stutta fundi, að það orkaði tvímælis, hvernig bæri að skilja upphaf 4. gr., að því er þetta umdeilda atriði varðar, og var engum manni það ljóst, formanni eða nm., hvort hér væri um að ræða lán eða óendurkræfan styrk. Ég er þeirrar skoðunar, að æskilegt sé og nauðsynlegt raunar, að þetta sé orðað skýrt í gr. og þá eðlilega í samræmi við tilgang ríkisstj., sem leggur frv. fram. Að vísu leiðir af því, að þá er það ljóst, að sjóðurinn er þegar orðinn 20 millj. kr. minni, sjóðurinn í árslok, eftir að ráðstafað hefur verið því óendurkræfa fé, sem honum er ætlað að leggja fram á árinu 1966, þá eru aðeins eftir 30 millj. kr. í sjóðnum. Það finnst mér vera harla lítil upphæð og að ekki verði nein ósköp gerð til hagræðingar í landbúnaðinum með því fé. Ég leyfi mér því að leggja fram brtt. við 4. gr., að því er upphæð sjóðsins varðar, með leyfi hæstv. forseta. Þetta er skrifleg brtt. Hún er á þá leið, a-liður, að í 4. gr. komi fyrir töluna „50 millj. kr.“ í upphafi gr. 65 millj. kr., og í öðru lagi b-liður, fyrir töluna „30 millj. kr.“ í síðustu mgr. sömu gr. komi 45 millj. kr. og síðan óbreytt greinin til loka. Þetta þýðir, að till. mín felur það í sér, að stofnframlag ríkissjóðs til framleiðnisjóðs skuli vera 65 millj. kr. Ég geri ekki brtt. við upphæðina 20 millj., sem eiga að ráðstafast af fé sjóðsins á árinu 1966, en legg til hins vegar, að eftirstöðvarnar, sem þá verða eftir í sjóðnum, verði 45 millj. kr., sem skulu greiðast með jöfnum árlegum greiðslum á árunum 1967 –1969, þ.e.a.s. með 15 millj. kr. framlagi á ári, í staðinn fyrir að í frv. er nú ætlazt til þess, að árlega framlagið frá ríkissjóði verði einungis 10 millj. kr., sem ég tel allt of lága upphæð. Hitt eru að sjálfsögðu einnig lágar upphæðir, sem ég þarna nefni, en tel þó, að það tryggði nokkuð aukna starfsgetu sjóðsins, svo að hann næði fremur tilgangi sínum, ef hann fengi þó þessa tekjuaukningu. Ég leyfi mér að leggja þessar till. fram, en vænti þess, að frá hæstv. ríkisstj. komi tili. til þess að gera það skýrt, hvort 20 millj. eigi að vera lánsfé eða óendurkræft framlag.



Herra forseti. Í landbn. var rætt um þetta atriði í 4, gr., hvernig bæri að skilja það. Ég spurði formann n. um það, hvort það væri meiningin með þessar 20 millj., að það yrði lán, sem væri innheimt, eða hvort það væri óendurkræft framlag, og fékk ekki svar við því. Ég gerði ráð fyrir, að þeir stjórnarliðar vissu meira um það en við. En hæstv. landbrh. hefur upplýst það nú. Við biðum með það að leggja fram brtt., við hv. 3. þm. Norðurl. e., þar til þetta mál yrði upplýst. Sannleikurinn er sá, að ef þetta á að vera þannig, að þetta sé óendurkræft framlag, þá kemur ekkert fé í þennan sjóð á þessu ári, verður ekkert til að lána út á næsta ári heldur, fyrsta fjárveitingin kemur ekki fyrr en á árinu 1968, 10 millj., þannig að miðað við það virðist ekki liggja ákaflega mikið á að ákveða þetta á þessu þingi. Nú er það ekki ólíklegt, að einhverjar breytingar verði á ríkisstj., þannig að persónulega álít ég, að það væri ekki nein heimska að geyma þetta þangað til eftir kosningar. Það er ekki að vita, að næsta ríkisstj. verði ánægð með það, sem þessi gerir, ef einhverjar breyt. verða á henni, sem ómögulegt er að segja um, en maður veit, að alltaf styttist það tímabil, sem hver ríkisstj. situr að völdum, því að engin ríkisstj. er eilíf. Við viljum samt ekki gera þetta að neinu sérstöku ágreiningsefni. Hitt er svo annað mál, að það gefur auga leið, að ef 20 millj. kr. eru óendurkræft framlag, eru ekki nema 30 millj. eftir. Það má um það deila, hvort það er svo há fjárhæð, að það taki því að mynda sérstakan framleiðnisjóð úr því. Jafnvel þótt ekki sé meiningin, að sá sjóður miði að því að auka framleiðsluna, heldur gera þetta léttara fyrir bændurna, eins og tekið er fram í grg., þá er náttúrlega ekkert stórvirki hægt að gera. Við komum okkur saman um það, hv. 3. þm. Norðurl. e., að leggja fram brtt. um það, að þetta verði 10 millj. kr. í 5 ár, þannig að það yrðu 50 millj., og virðist það vera mjög hóflega af stað farið, úr því að við komum með hækkunartill. hvort sem er. En það virðist ákaflega mikill áhugi hjá meiri hl. n. að flýta málinu. Satt að segja sé ég ekki, að það sé ekki möguleiki að greiða þessar 20 millj., því að þær eru teknar inn á fjárl., þó að þessi lög séu ekki samþ., og væri í sjálfu sér miklu æskilegra að ganga betur frá þessu frv., ef þetta er hugsað sem gildur liður í landbúnaðarlöggjöf okkar, heldur en gert er hér. En þeir ráða nú stjórnarliðar og vildu hraða þessu sem mest. Við munum við 3. umr. leggja fram brtt. um það, að þetta verði 10 millj. kr. á ári og tímabilið nái 2 árum lengra aftur, þannig að þetta verði alls 50 millj. Hér var boðuð önnur brtt. af 5. þm. Vestf. og nær aðeins skemur með 65 millj. Ég sé ekki, að það liggi á að koma með þessa brtt. fyrr en við 3. umr., því að hún er í prentun núna. Ég vildi bara skýra d. frá því, að það er von á þeirri brtt., áður en þessi er borin upp, þó að ég játi, að þessi till. er í rétta átt. Það var yfirleitt ekki tími til að ræða þetta mái ýtarlega eða gera brtt., og mér skildist á meiri hl. n., að það mundu ekki verða teknar til greina brtt., þó að við vildum eitthvað breyta þessu frv., þetta væri ákveðið mál og málinu yrði bara hraðað.



Herra forseti. Það kemur fram talsverður misskilningur hjá hv. 5. þm. Norðurl. v., þegar hann segir, að það muni engin fjárveiting vera til framleiðnisjóðs á árinu 1967. Það er tekið fram í 4. gr., að á árunum 1967–1969 skuli greiðast 10 millj. kr. á ári. Í þeim fjárl., sem nú er verið að samþ. fyrir næsta ár, er heimild til að greiða 30 millj. kr. af tekjuafgangi ársins 1966, þar af 20 millj., sem lofað hefur verið að greiða nú fyrir áramótin. Framleiðnisjóðurinn er samkv. þessu frv. stofnaður með 50 millj. kr. framlagi. Af því greiðast 20 millj. sem óafturkræft framlag til vinnslustöðvanna á árinu 1966, en þegar þetta frv. er orðið að l., þá skal greiða 10 millj. á ári í næstu 3 ár. Þetta liggur alveg ljóst fyrir. Hvort það tæki því fyrir bændur að taka við 30 millj. á næstu 2 árum, ég held það séu fáir bændur, sem setja spurningarmerki aftan við það. Ég veit, að hv. 5. þm. Norðurl. v. er stórbóndi og skoðar þetta allt frá því sjónarmiði. En jafnvel þótt bændur búi vel og góðu búi, þá er ég sannfærður um það, að landbúnaðinn munar um það að fá þessar 50 millj., sem hér er ráð fyrir gert, og bændur hafa ekki vanizt því, að þeim væri betur skammtað, og ekki þetta stórt skammtað. Í sambandi við það, sem hv. 3. þm. Reykv. sagði hér áðan, að það ætti að semja lög með það skýru orðalagi, að það væri enginn vafi á því, hvað væri meint, þá er ég honum alveg sammála um það. Og í tilefni af því hef ég talað við tvo mjög færa lögfræðinga einmitt um þetta. Þeir hafa báðir bent mér á, að ákvæðið í 4. gr. varðandi 20 millj. sé fram sett og þannig orðað vegna þess, að það lýtur öðrum ákvæðum heldur en það fé, sem á að ráðstafa á næstu árum skv. 3. gr. Það er eins og hv. þm. sagði, 3. þm. Reykv., og hv. 5. þm. Vestf. hafði orð á, að þá er það alveg kostnaðarlaust að koma með brtt., sem orðar þetta öðruvísi, ef þörf væri á því að áliti þeirra manna, sem eiga að túlka l., sem eru lögfræðingar, því að það má vitanlega ekki vera neinn vafi á því, hvernig framkvæmdin skuli vera. Ég hef leitað til tveggja ágætra manna, sem eru vanir að túlka lög frá sinni sérgrein og því sjónarmiði, sem venja er, og þeir álíta ekki þörf á því. Þess vegna hefur ekki verið flutt brtt. um þetta. Hv. 5. þm. Vestf. hefur flutt brtt. skriflega um það að hækka framlög til framleiðnisjóðs. Það er vitanlega ekkert við það að athuga. Hv. Alþ. sker úr um það, hvort það sé fært að svo stöddu að leggja meira fram. Í sambandi við brtt., sem hv. 5. þm. Norðurl. v. boðaði um að hafa þetta til 5 ára, 10 millj. á ári, sé ég ekki ástæðu til að samþ. það nú. Það mætti alveg eins samþ. það á næsta ári eða næstnæsta. Ég er alveg sannfærður um það. að þegar framleiðnisjóður hefur starfað og ef hann starfar eins og vonir standa til og það sýnir sig, að hann gerir það gagn, sem vonir standa til, þá verða fluttar till. um það hér á hv. Alþ. að afla honum tekna til frambúðar.



Herra forseti. Ég skal aldrei fullyrða neitt um, hvað lögfræðingar geta verið snjallir í að mistúlka lög, en hitt sýnist mér nokkurn veginn ótvírætt, að ef menn vilja reyna að túlka lög rétt, þá liggur alveg í augum uppi, hvernig eigi að túlka þessi lög, ef þau verða samþ. eins og þau liggja fyrir nú. Í 3. gr. stendur, með leyfi hæstv. forseta: „Af því fé, sem ráðstafað verður úr sjóðnum á ári hverju, má eigi verja meiru en 1/3 hluta til styrkveitinga.“ Þetta er alveg skýrt, að af því fé, sem ráðstafað er á hverju einasta ári, það er undantekningarlaust, þá skal ekki vera meira en 1/3 hluti til styrkveitinga. Svo kemur 4. gr.: „Af stofnframlaginu greiðast 20 millj. kr. árið 1966, og skal stjórn framleiðnisjóðs ráðstafa þeirri fjárhæð að fengnum till. framleiðsluráðs landbúnaðarins til vinnslustöðva landbúnaðarins vegna endurbóta, sem gerðar hafa verið á árinu 1966.“ Það er nákvæmlega sama orðið, sem þarna er notað, að ráðstafa, í báðum tilfellum. Hlýtur ákvæðið í 3. gr. að taka yfir þetta þarna. Það á að ráðstafa þessum 20 millj. árið 1966, og 3. gr. mælir fyrir, að það má ekki vera meira en 1/3 hluti styrkur. Þetta er alveg skýrt. Ég veit ekki, hvers konar lögfræðingar eru, sem hæstv. ráðh. hefur samband við. Hann á það til hérna stundum að vitna til einhverra og einhverra lögfræðinga, en ég held bara, að þeir lögfræðingar, sem hann vitnar þarna til, skilji þá ekki lög. Ég get trúað hins vegar, að þessir lögfræðingar hefðu sagt við hann: Ef ríkisstj. lýsir yfir, að það eigi að skilja þetta svona, getur það ef til vill bjargað því. Ég gæti trúað, ef eitthvert vit væri í kollinum á þessum lögfræðingum, að þeir hefðu sagt: Jú, ef það liggur yfirlýsing fyrir um, að ríkisstj. skilji þetta svona, mundum við treysta okkur til þess fyrir dómstólunum að reyna að verja það, og ef þeim skilningi hefði ekki verið mótmælt, að þetta ætti að vera sem sé öðruvísi en lagabókstafurinn ákveður, ríkisstjórnin hefði lýst yfir einhverjum anda þarna inn í lögin, blásið inn einhverjum anda þarna, sem ekki væri í samræmi við bókstafinn. - En nú skulum við bara gera ráð fyrir öðru. Nú skulum við gera ráð fyrir því, að hér á Alþ. komi fram hinn skilningurinn, að það sé ekki hægt að óbreyttum þessum lögum að láta meira en 1/3 hluta fara til styrkveitinga árið 1966, við skulum segja, að ég lýsi því hér yfir, að það sé ekki hægt að skilja lögin öðruvísi. Þá kemur fram tvenns konar skilningur frá hálfu þeirra, sem eiga hér að ákveða eftir á, hvernig eigi að skilja þessi lög, og ef dómararnir ættu svo að dæma á eftir, ef t.d. stjórn framleiðnisjóðs yrði kærð fyrir að hafa veitt úr sjóðnum meira til styrkja á árinu 1966 heldur en lög heimiluðu, þá mundi náttúrlega dómarinn yfirvega, hvor skilningurinn á þessu væri réttur. En hvað mundi gera út um það? Það mundi ekki gera út um það, að annar væri bara almennur þm. og hitt væri til dæmis ráðh., sem hefði lýst yfir. Það, sem gerði út um það, væri lagabókstafurinn. Þess vegna geta menn ekki dæmt eftir öðru. Þess vegna sé ég það bókstaflega ekki, hvað það á eiginlega að þýða að byrja að afgr. lög þannig, að þau séu óskýr. Á þetta að vera einhver vottur um það, að orð einnar ríkisstj. sé orðið hærra en lög frá Alþingi? Er ein ríkisstj. að færa sig svo upp á skaftið, að hún sé að segja, að sá skilningur, sem hún leggi í lög, skuli gilda? Ég vil minna hæstv. ráðh. á, að dómstólarnir eiga eftir stjórnarskránni að vera óháðir ríkisstj., og ef einn dómstóll leyfir sér að fara að dæma þvert á móti lögum, af því að einn ráðh. hefur lýst yfir einum skilningi, einn þm. öðrum skilningi, og dómstólarnir fella síðan dóm bara til þess að þóknast ríkisstj., þá er komið mjög illa lögum og rétti í landinu. Það hefur gengið nógu langt venjulega af hálfu ríkisstj. að vilja ráða svona hlutum, þannig að mér finnst, að svo lítið ætti ein ríkisstj. að geta gert til þess að reyna að hafa lög, sem hún sjálf er að afgr. í stjórnarfrv., í samræmi við það, hvernig hún vill láta skilja það, að hún breyti þessu. Því í ósköpunum fær hún ekki nefndina til að koma fram með litla brtt. þarna, eins og ég var að benda á áðan: á ári hverju eftir 1966? Þá er hún ekkert bundin við það, hvernig þetta eigi að vera á árinu 1966. Ég veit ekki, hvort metnaður hæstv. ríkisstj. er orðinn svo mikill, að hún geti ekki lotið svo lágt að breyta lögum eftir sínum skilningi, hún vilji bara geta lýst því yfir, að hún skilji lögin þveröfugt við lagabókstafinn.



Herra forseti. Aðeins örfá orð. - Það er raunar ekki hægt annað en að taka undir það með hv. 3. þm. Reykv., að það er dálítið erfitt að skilja þessi lög, því að þeirra eigin menn skildu þetta ekki í nefndinni, þeir gátu ekki gefið okkur upplýsingar um það. Sannleikurinn er sá, að það er ákaflega leiðinlegt í sjálfu sér fyrir nefndina að afgr. endanlega frv. þannig, að það sé ekki auðskilið, hvað við er átt. Í sannleika sagt áttu þessar 20 millj. ekkert erindi þarna inn í, ef þær eiga að vera óafturkræft framlag hliðstætt við hagræðingarfé frystihúsanna. Það átti ekkert sérstakt erindi inn í þennan framleiðnisjóð, það var nægilegt að setja það á fjárlögin. Ég man ekki betur, ég las fjárlögin einu sinni, ég kann þau raunar ekki utan að þrátt fyrir það, en mig minnir, að þessar 20 millj. séu á fjárlögunum fyrir 1967, sem við erum að samþykkja núna. Mig minnir það. Og þá hafði í raun og veru enga þýðingu að setja þessar 20 millj. þarna inn, aðra en þá, að það er tekið fram, að það eigi að greiðast á árinu 1966. Það er það eina, að það sé þá lagaleg heimild. Ég geri nú ráð fyrir því, að það yrði ekki tekið strangt á því, ef búið yrði að samþykkja það inn á fjárlög fyrir árið 1967, þó að það yrði greitt fyrir áramótin nú. Ég skal ekki segja það, ef væri farið í mál út af svona hlut, sem er jafnóskýr og þetta, hvernig eigi að framkvæma hann, hvað dómstólar gerðu. Það má vel vera, að skýring nefndar eða ráðh. ráði þar úrslitum. Og ég hygg, að það væri dálítill vafi á því, ef það lægi ekki fyrir yfirlýsing ráðh., hvað við er átt. En náttúrlega með jafnlítinn hlut og þetta, þá ætti að vera hægt að ganga þannig frá frv., og það hefðum við vitanlega getað, ef það hefði legið ljóst fyrir, hvað stjórnin ætlaði sér, að þetta sé alveg skýrt og óumdeilanlegt. Hæstv. ráðh. gat um, að það ætti að greiða á árinu 1967 10 millj. Satt að segja hef ég ekki tekið eftir því, að þessar 10 millj. séu á fjárlögum, vera má, og það er vafalaust lagaleg heimild að greiða þetta, þegar búið er að samþykkja sérstök lög, þó að það sé ekki á fjárlögum fyrir árið 1967, á fjárlögum, sem við erum að samþykkja. En það er nú svona, það er ekki svo glöggt, hvað við er átt hér, og ég skildi það svo, að þetta ætti að koma inn á fjárlög fyrir árið 1968, fjárlögin, sem næst verða samþykkt. En ráðh. upplýsir, að það sé átt við hitt, að það eigi að greiða það á næsta ári, þó að það sé ekki komið inn á fjárlög nú, hvort sem það verður sett við 3. umr. eða alls ekki sett inn á fjárlög og greitt bara eftir sérstökum lögum. En þrátt fyrir það, þó að það komi að ári, þá er það nú ekki mikið, sem gert verður við það, því að það verður sennilega ekki greitt fyrr en síðari hluta ársins, þannig að ég skil ekki, að verði mikið gert við þessa upphæð árið 1967. Og rétt er það hjá ráðh., að það er alltaf hægt að breyta lögum, það er náttúrlega alltaf hægt að framlengja þetta framlag, það verður að hækka eða lækka, eftir því sem Alþingi ákveður í hvert sinn, og jafnvel afnema. En skoðun okkar var sú, þessara tveggja, sem flytjum þessa brtt., að ef á annað borð væri farið í að mynda þennan framleiðnisjóð, sem vafalaust getur gert talsvert gagn, ef rétt er með farið, jafnvel þó að það megi deila um, hvort það er rétt að hafa sjóðina svo óskaplega marga og sérstaka stjórn fyrir hvern sjóð og sérstakt bókhald, það getur verið alltaf álitamál og eru kannske orðnir fullmargir sjóðir í þessu landi, - að þá, ef á annað borð er farið að mynda sérstakan sjóð fyrir landbúnaðinn, við skulum segja til að auka framleiðnina, gera hann léttari í rekstri og hagkvæmara rekinn, þá held ég, að veiti ekkert af 50 millj. kr. stofnframlagi. En hitt er rétt, að það er náttúrlega hægt að bæta við eitthvað síðar. En það væri alveg eins hægt, þó að það væru bara samþykktar 10 millj. fyrir árið 1967 og svo væri næsta þing. Það má alltaf segja svo, það er eilíflega hægt að halda áfram að breyta. Skoðun okkar er sú, að ef á að stofna þennan sjóð, þessara tveggja, sem flytjum þessa till., - ég geri nú ekki ráð fyrir því, að ég tali meira fyrir því, - að það veiti ekkert af 50 millj. til þess.



Herra forseti. Á fundi í landbn, í dag, þar sem þetta frv. var til meðferðar, hafði ég orð á því að gefnu tilefni, að mér sýndist hæpið, að ákvæði 1. mgr. 3. gr. fengi staðizt, úr því að ætlunin væri að verja 20 millj. af fé framleiðnisjóðs á þann hátt, sem hér hefur verið lýst yfir að mundi verða, og mér sýnist enn, að svo sé, að það sé hæpið. Og ég hef satt að segja gengið út frá því, þó að þessu væri ekki breytt í nefndinni, að það mundi verða athugað, áður en málið kæmi til umr., og það mundi koma brtt. um þetta atriði inn í málið að tilhlutun hæstv. landbrh. Nú hafa orðið nokkrar deilur um þetta mál hér á fundinum, og ætla ég ekki að taka frekar þátt í þeim, en ég vildi aðeins mælast til þess, að menn létu þessar deilur niður falla á þessum fundi og að það gæfist tími til þess að athuga þetta atriði á milli 2. og 3. umr. Ég hef sjálfur samið brtt., sem mér virðist að þarna gæti komið að gagni, en ég mundi óska eftir því á milli umr., að þetta yrði nánar athugað í nefndinni og þá í samráði við hæstv. landbrh. Það sýnist mér réttara heldur en að halda áfram að deila um þetta atriði. En ég fæ ekki betur séð, eins og ég sagði áðan, en það sé mjög hæpið, að ákvæði þessara tveggja greina samrýmist, þó að einhverjir lögfræðingar kunni e.t.v. að hafa í fljótheitum litið svo á, að svo væri. Ég efast um, að þeir hafi athugað samhengið í frv. nógu vel, er þeir hafa gefið út álit um þetta, sem hér var minnzt á áðan. En þó að þetta kunni kannske að orka einhvers tvímælis, er réttara að hafa það í lögum, sem ætlazt er til að framkvæmt verði. Eins og hv. 5. þm. Norðurl. v. minntist á hér áðan, munum við flytja brtt. við 3. umr., og skal ég ekki ræða það nánar nú.



Herra forseti. Ég vil enn taka það fram, að ég tel þá túlkun, sem þessir tveir mætu lögfræðingar, sem ég vitnaði til áðan, hafa skýrt mér frá, tel hana rétta. En vegna þess að hér virðast vera skiptar skoðanir og sjálfsagt er að gera þetta þannig úr garði, að það verði ekki vefengt, hef ég skrifað hér brtt. við 3. gr., þar sem segir: „Á eftir orðunum „úr sjóðnum á ári hverju“ í 1. mgr. komi: eftir 1966.“ Ég vil, herra forseti, mælast til, að þessi till. verði borin upp.



Herra forseti. Fjhn. hefur haft til athugunar þá skrifl. brtt., sem hv. 5. þm. Vestf. bar fram hér í gærkvöld, en hefur ekki lokið athugun sinni á því máli. Ég vildi mega fara fram á það þess vegna, að fundi verði frestað nú um sinn, svo að n. gefist tækifæri til að athuga málið til hlítar.