Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Á þskj. 218 er frv. til l. um breyt. á lögum um orlof eftir meðferð málsins í Nd. Frv. gerir ráð fyrir að orlofstími sé lengdur frá því sem verið hefur, þannig að laugardagar séu ekki taldir með sem orlofsdagar eins og verið hefur til þessa, og gert er jafnframt ráð fyrir að orlof hækki sem þessu svarar úr 8.33% í 10.17%. Frv. byggir á þeirri forsendu að orlof breytist með þessum hætti frá og með 1. des. s.l. þannig að við innheimtu orlofs fyrir desembermánuð, sem fer fram í kringum 10. jan., verði tekið tillit til þessara breytinga. Jafnframt, herra forseti, vil ég leyfa mér að mæla fyrir, ef ekki koma fram aths., frv. til l. um breyt. á lögum um 40 stunda vinnuviku, sem er fylgifrv. frv. um orlof. Þar er gert ráð fyrir að í lögin um 40 stunda vinnuviku komi ný mgr. svohljóðandi: „Frá og með árinu 1983 skal fyrsti mánudagur í ágúst vera frídagur og skal greiða laun fyrir þann dag samkv. sömu reglum og gilda í kjarasamningum um aðra almenna frídaga.“ Með þessum breytingum, sem hér er gerð tillaga um, er verið að koma til móts við þá sem minnstan hafa orlofsrétt, en verulegur hluti launamanna og þeir sem hafa hærri laun, þar á meðal opinberir starfsmenn, hafa þennan orlofsrétt nú þegar og raunar sumir mun hærri. Það eru dæmi til þess að opinberir starfsmenn, eftir líklega 10 ára starf eða 50 ára aldur, séu komnir með nokkuð yfir 13% orlof, þannig að hérna er auðvitað um að ræða viðleitni til þess að koma örlítið til móts við þá sem minnstan hafa réttinn á þessu sviði. Herra forseti. Ég tel ekki ástæðu til að fjölyrða um þetta mál, svo mjög sem það hefur verið rætt á almennum vettvangi að undanförnu. Ég óska eftir að afgreiðslu þess ljúki í deildinni á þessu þingi og legg til að því verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og hv. félmn.



Herra forseti. Hér er um að ræða frv. til l. um breyt. á lögum um tekjustofna sveitarfélaga. Eins og Nd. hefur farið með málið er það aðeins fjórar greinar, en var fimm í upphafi. 1. gr. frv. kveður á um að heimilt sé að dreifa innheimtu fasteignaskatta á fleiri gjalddaga en verið hefur. Í gildandi lögum um tekjustofna sveitarfélaga hefur aðeins verið heimilt að dreifa innheimtunni á tvo gjalddaga, en hér er þetta opnað þannig, að unnt verði að innheimta fasteignaskatta með öðrum opinberum gjöldum svo sem eðlilegt má teljast. 2. gr. frv. gerir ráð fyrir að fasteignaskattar verði ekki innheimtir af hjónagörðum námsmanna og komi þá hjónagarðar til viðbótar við stúdentagarða og heimavistir, sem þegar eru undanþegin fasteignasköttum í lögum. 3. gr. frv. gerir ráð fyrir að þegar fasteignaskattar falla í vanskil, svo og önnur gjöld til sveitarfélaga, og eru í vanskilum um áramót, þá eigi að leggja dráttarvexti við það sem gjaldfallið er og teljist það allt höfuðstóll skuldar. Þegar ég gerði grein fyrir þessu frv. í Nd. fylgdi því grein sem gerði ráð fyrir að inn í lögin um tekjustofna sveitarfélaga yrði sett nýtt ákvæði til bráðabirgða á þann veg, að þrátt fyrir ákvæði laganna væri óheimilt að hækka fasteignaskatta milli áranna 1982 og 1983 um meira en 65%. Hér var um að ræða stefnuyfirlýsingu af hálfu ríkisstj., sem hún birti í hv. Nd. Þessi till. var felld í Nd., m.a. með atkv. hv. þm. Framsfl., en ég vissi ekki betur en þeir hefðu tekið á sig ábyrgð á þessu frv. eins og aðrir stjórnarsinnar. Vakti þessi afstaða þeirra athygli mína í deildinni. Ég tel engu að síður fulla ástæðu til að rifja þetta mál upp í Ed., ef Ed.-menn teldu ástæðu til að fjalla um mál þetta, en að sjálfsögðu flyt ég hér sem ráðh. aðeins það frv. sem frá Nd. kemur. Herra forseti. Ég legg til að frv. verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og hv. félmn.