Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Vorið 1975 náðist samstaða hér á hinu háa Alþingi um að afgreiða lög um happdrættislán ríkissjóðs fyrir hönd Vegasjóðs vegna framkvæmda við Norðurveg og Austurveg. Frv. hafði þá verið flutt um happdrættislán vegna Norðurvegar, þ.e. vegarins milli Reykjavíkur og Akureyrar, sem miðaði að því að fullgera þann veg á 4–5 árum, en samkomulag varð sem sagt um að þessi lög tækju einnig til Austurvegar. Þeim, sem á þingi voru á þessum árum, er kunnugt um gang mála. Skuldabréfin voru aldrei boðin út í nægilega ríkum mæli. Síðan urðu kjör á þessum bréfum ekki sambærileg við kjör á öðrum bréfum, þannig að þau seldust miður en ella og mjög lítið raunar. Þar að auki voru teknir af þessu fjármagni peningar m.a. í Borgarfjarðarbrú, en þó með yfirlýsingu um að þeir yrðu síðar endurgreiddir. En þessi lög sem sagt náðu ekki tilgangi sínum, a.m.k. ekki að fullu. Þess vegna varð um það fullt samkomulag hér á þingi s.l. vor að breyta þessum lögum og auka heimildir til útgáfu skuldabréfanna upp í 2 milljarða á ári næstu árin, og ég vissi ekki betur a.m.k. en það væri hugmynd þáverandi ríkisstj. að framkvæma þessi lög og afla þessa fjár. Þess vegna hef ég leyft mér að spyrja hvað líði framkvæmd laga frá 14. maí 1979, um happdrættislán vegna framkvæmda við Norðurveg og Austurveg.



Herra forseti. Sem svar við fsp. hv. 5. landsk. þm. á þskj. 44 um hvað líði framkvæmd laga nr. 28 frá 1978, um happdrættislán ríkissjóðs vegna framkvæmda við Norður- og Austurveg, skal eftirfarandi upplýst: Hæstv. fyrrv. samgrh. mun hafa talið sig hafa haft loforð þáv. hæstv. fjmrh. fyrir því, að lánið yrði tekið þegar s.l. haust, og jafnframt að nauðsynleg bréf um þetta hefðu gengið milli fjmrn. og Seðlabankans. Þegar til átti að taka reyndist framkvæmd málsins þó skammt á veg komin. Ástæðan mun einkum sú, að Seðlabanki Íslands taldi ekki tímabært að bjóða umrædd happdrættisskuldabréf til sölu og afar tvísýnt um árangur af slíku útboði. Kostnaður Vegagerðarinnar, sem lagður hefur verið út í trausti þess að þetta fé fengist, nam í árslok 1979 um 50 millj. kr., mest til almenns undirbúnings, svo sem mölun efnis. Hefur það mál verið leyst eftir öðrum leiðum. Ég hef talið það mjög brýnt, að þessi heimild væri notuð, og er þeirrar skoðunar, að enn sé tóm til að nýta útboðsheimild laganna vegna ársins 1979. Munu þess fordæmi, að slíkar heimildir færist milli ára ef ytri mörk eru óbreytt. Ég beitti mér fyrir því, að mál þetta var tekið upp á sameiginlegum fundi samgrn. og fjmrn. með fulltrúum Vegagerðarinnar. Niðurstaða þess fundar varð sú, að bréfin verða öll boðin til sölu og stílað upp á fermingargjafamarkaðinn í vor, ef svo má að orði komast. Jafnframt var það rætt ítarlega, með hvaða hætti mætti gera bréfin sem eftirsóknarverðust. Var í því sambandi m.a. rætt hvort ekki mætti marka andvirði þeirra ákveðnum og tilgreindum slitlagaframkvæmdum í öllum landshlutum. Er það mál nú til athugunar ásamt öðrum skilmálum þessa útboðs.



Herra forseti. Ég vil leyfa mér að upplýsa, að í tíð ríkisstj. Ólafs Jóhannessonar var af hálfu samgn. unnið að því að koma þessu máli fram og undirbúningur að sölu þessara skuldabréfa var í fullum gangi með viðræðum fulltrúa Seðlabanka Íslands, fjmrn. og samgrn. Á s.l. hausti hafði verið ákveðið að hefja sölu á þessum skuldabréfum að nýju í nóvembermánuði á s.l. ári, með þó að vísu nokkuð breyttu fyrirkomulagi, og var gert ráð fyrir því, að í fyrstu yrði skuldabréfaútgáfan að upphæð 300 millj. kr. Fjmrn. hafði farið fram á það við Seðlabankann, að tekið yrði bráðabirgðalán að upphæð 300 millj. kr. sem greiddist af andvirði seldra bréfa. Staðhæft hefur verið að sala þessara bréfa hafi stöðvast á sínum tíma, fyrir tveimur árum, vegna þess að bréfin hafi ekki reynst seljanleg eða ekki selst í þeim mæli sem vænst var, og þess vegna hefur engin sölutilraun verið gerð í tvö ár. Ég tel að þá heimild, sem hér er um að ræða, beri tvímælalaust að nota. Það má vera að óhjákvæmilegt sé að breyta nokkuð til í sambandi við fyrirkomulag og útgáfu þessara bréfa, og ég held að allir aðilar, sem um þetta hafa rætt, séu sammála um það. Að því var stefnt þegar málið var í undirbúningi á s.l. hausti. Vafalaust þarf meiri sölustarfsemi, meiri auglýsingastarfsemi í þessu sambandi heldur en viðhöfð var þegar bréfin voru til sölu á sínum tíma. Ég tel að ef sú stjórn, sem vann að undirbúningi þessa máls, hefði setið áfram, þá hefði orðið af skuldabréfaútgáfu í nóv. s.l. En vegna stjórnarslita og kosninga og annarrar óvissu, sem verið hefur seinasta mánuðinn, virðist þetta ekki hafa komist í framkvæmd. Ég fagna því hins vegar, að áform eru uppi um að hefja útgáfu þessara skuldabréfa á þessu ári.



Herra forseti. Það fór eins og mig grunaði, að lítið hefði verið aðhafst í þessu máli á tíma fyrrv. ríkisstj., ríkisstj. Ólafs Jóhannessonar. Ég ætlast ekki til þess, að núv. ríkisstj. geti mikið í málinu gert, enda situr hún tímabundið og hefur takmarkað ráðrúm. Það er að vísu upplýst hér, að fyrrv. samgrh. hafi haft loforð fyrrv. fjmrh. fyrir því að beita sér í málinu. Við það loforð hefur sýnilega ekki verið staðið. Það er sagt að Seðlabankinn hafi ekki talið tímabært að bjóða þetta lán út og jafnvel tvísýnt um árangur af slíku útboði. Auðvitað er það ekki Seðlabankinn sem á að ráða þessu, heldur Alþingi Íslendinga. Og um árangur af slíku útboði fer að sjálfsögðu eftir kjörum á bréfunum. Það er heimild til að hafa bæði vexti og happdrættisvinninga samkv. þessum lögum. Það er heimilt að verðtryggja þessi bréf, þau eru verðtryggð, eða jafnvel gengistryggja þau. Það var einmitt gert í samráði við fyrrv. samgrh. að hafa heimild til gengistryggingar, og við áttum um það gott samstarf og ég er honum þakklátur fyrir það út af fyrir sig, að hann greiddi fyrir því að þetta mál færi í gegnum Alþingi. En það er ekki nóg að samþykkja lög þegar þau alls ekki eru framkvæmd. Það er ánægjuefni, að fyrirhugað skuli vera að færa á milli ára, eins og hér var komist að orði af hæstv. ráðh., þannig að stórt útboð geti orðið nú með vorinu, og eins og ég sagði áðan, þá er auðvitað hægt að selja þessi bréf, ef kjörin eru með þeim hætti að þau séu sambærileg við önnur bréf, sem á markaði eru, eða kannske eitthvað örlítið betri. Ég mundi raunar ætla að eðlilegt væri að taka upp fast happdrætti vegna vegaframkvæmda og í mjög ríkum mæli yrðu boðin út bréf til þessara gífurlega mikilvægu framkvæmda, sem eru kannske það arðvænlegasta sem við getum í lagt í fjárfestingu: að fullgera helstu vegi landsins. Mér er sagt að svo sé þetta eða hafi a.m.k. verið í Vestur-Þýskalandi, að það sé dregið jafnvel viku eða mánaðarlega í slíkum happdrættum. Þetta má auðvitað gera hér á landi alveg eins. Og kannske mætti útvega meginhluta þess fjár, sem þarf í þessa aðalvegi, með þessum hætti ef vel væri að staðið og bréfin væru auglýst og þarna væri um stóra vinninga að ræða og jafnframt kannske einhverja smávægilega vexti. Það er enginn vafi á því, að þetta er mjög vel hægt. Upplýsingar eru hér gefnar um að í nóvembermánuði s.l. hefði verið hugmyndin að bjóða út kannske 300 millj. Það var talað um 2 milljarða, það er það sem lögin hljóða upp á. Það er alveg ljóst mál að hér hefur ekkert verið gert. Þáv. ríkisstj. hefur svikist um að framkvæma þessi lög, eins og hún sveikst um margt annað, enda má víst fullyrða að það hafi verið versta ríkisstj. sem setið hafi síðan lýðveldið var stofnað. En það eru nú víst horfur á að hún verði kannske bara sú næstversta eftir nokkra daga, því að sagt er að verið sé að mynda ríkisstj. með mjög sérkennilegum hætti, stjórn sem alveg vafalaust ræður ekki við nein verkefni á Alþ. og yrði enn þá verri en vinstri stjórnin síðasta, ef hún þá kemst á laggirnar.



Herra forseti. Ekki skal ég spá um ágæti þeirrar ríkisstj., sem við skulum vona að verði mynduð einhvern tíma, eða dæma um það, hvernig hún kann að verða. En varðandi þessar umr. - án þess að ég ætli að taka frekari þátt í þeim - vildi ég staðfesta það sem hv. þm. Ragnar Arnalds sagði hér áðan, að fyrir lá loforð um það frá mér sem fjmrh. að gefa út skuldabréf - mig minnir það vera 300 eða 350 millj. kr., ég man það ekki alveg, kannske frekar 300 millj. Þetta gerðist í þann mund sem stjórnarsamstarfið var að bresta, og þess vegna varð ekki af frekari framkvæmdum í málinu. Þetta vildi ég aðeins upplýsa í sambandi við þetta mál að gefnu tilefni.



Herra forseti. Ég vil þakka hæstv. landbrh. fyrir svör hans við fsp. sem hér var tekin til meðferðar s.l. þriðjudag. En ég held að hans svör og lagaskýringar séu vægast sagt í hæpnasta lagi. Ég veit ekki t.d. betur en ríkisstj. (Ólafs Jóhannessonar hafi komist að þeirri niðurstöðu, að það væri ekki hægt að leyfa framkvæmd á hluta af því verði, sem Framleiðsluráð færi fram á, og ég geri ráð fyrir að sú ríkisstj. hafi haft á að skipa mönnum sem hafi þekkingu á þessum málum, a.m.k. frekar en sú hæstv. ríkisstj. sem nú situr að völdum. Og ég vil fullyrða það, að í sambandi við verðbindingarlögin 1975 var ekki ætlunin að níðast á einni stétt, eins og hér er gert, heldur ef þyrfti að grípa inn í, þá yrði það að koma svipað yfir allt þjóðfélagið. En það, sem hæstv. ríkisstj. gerði í þessu tilviki, var að ákveða lækkun á kaupi bændanna einna. Og það er náttúrlega sýnishorn af vanþekkingu hæstv. ráðh. á því, hvernig þetta er, þar sem hann spyr í svari sínu m.a., hvort heildsöluaðilarnir eigi að taka á sig lakari fjárhagsafkomu eða hvort þeir geti látið bændur bera fulla ábyrgð á rekstrinum. Veit ráðh. ekki að það eru bændurnir sem reka þetta? Og veit ekki hæstv. ráðh. að þessar vinnslustöðvar skila því verði til bændanna sem eftir er og þar af leiðandi, þegar ekki fæst hækkun á verðinu sem vinnsluhækkuninni í vinnslustöðvunum og dreifingunni nemur, er hvergi hægt að taka það nema af kaupi bændanna. Það er búið að segja þetta oft hér, og af því að hæstv. ráðh. er uppalinn í sveit og ætti að hafa kynnt sér þessi mál, þá hélt ég satt að segja að menn væru farnir að skilja þetta. En því miður, það virðist ekki vera. Ég sé svo ekki ástæðu til þess að ræða þetta frekar. Þessi fsp. var borin fram í desembermánuði og ég vona að það fari nú að birta til í sambandi við að við fáum fljótlega nýja ríkisstj., þannig að það er óþarfi að eyða tíma Alþingis í að ræða um þessi mál frekar. 



Herra forseti. Ég ætla ekki að hafa hér um mörg orð og ekki mun ég tefja fyrir því að birti til hjá hv. þm. Stefáni Valgeirssyni. En hann var að tala um að lagaskýringar mundu vera hæpnar og ólíklegt að núv. landbrh. hafi vitað betur en fyrrv. landbrh., og ekki skal ég heldur andmæla því hjá Stefáni Valgeirssyni. Hitt vil ég láta hann vita, að samstarf mitt við landbrn. hefur verið með þeim ágætum, að svar mitt var byggt einvörðungu á aths. þeirra sem þar vinna. Ekki var það ætlun mín að níðast á einni eða annarri stétt og það hygg ég að hafi ekki verið ætlun okkar, sem reyndum fyrir jól og enn fram á þennan dag að standa gegn hækkunum eftir því sem okkur þótti mögulegt og við eiga. Og satt er það hjá Stefáni Valgeirssyni, að vel má vera að bændur reki að öllu leyti mjólkurbúin. En hitt sjáum við, að þar er lagt í sjóði og þar er byggt upp fyrir hitt og annað sem aldrei verður að minni hyggju skilað til bændanna. Það má kannske segja að samvinnufélögin séu þannig byggð upp, að t.d. mætti koma með reikning til neytenda eftir á og segja þeim, ef reksturinn hjá samvinnufélaginu ber sig ekki, að þá eigi neytandinn að gera svo vel og greiða það. En það er aldrei gert. Hinu er haldið fram af mönnum eins og Stefáni Valgeirssyni, að ef þessi samlagsbú fái ekki allt greitt eins og þeir vilja vera láta, þá sé verið að níðast á bændunum. Ég held að þetta sé ekki rétt hjá honum. Það er kannske verið að þrengja svolítið um hjá þessum annars ágætu mjólkurbúum, en ef þau vildu gætu þau látið bændurna fá hlut sinn að fullu án þess að taka það af þeim, svo sem hv. þm. Stefán Valgeirsson vill segja að við höfum gert óbeint. Þetta vildi ég að kæmi hér fram, því að ég held að þetta sé útbreiddur misskilningur, ekki hjá mér, heldur hjá þeim sem tala eins og Stefán Valgeirsson, og að þarna gætu viðkomandi bú borið meira en þau gera gagnvart bændum. Þau eru sem sagt - það er ljótt að segja það - en þau eru stundum nánast að féfletta bændur.



Herra forseti. Ég vonast til þess, að hæstv. ráðh. standi við þessi orð og reyni að sanna að samvinnufélögin féfletti bændur. Þetta eru mjög ómakleg orð og ég er undrandi á að hæstv. ráðh. skuli nota þessa síðustu daga til að segja slíkt hér á Alþ. Því miður er ekki tækifæri til að ræða við hann frekar á þessari stundu.



Herra forseti. Ég vil skora á hæstv. landbrh. að kynna sér það, hvernig uppgjör fer fram í mjólkursamlögum landsins, því að ég held að hann geti ekki staðið við þau stóru orð sem hér voru látin falla. Ég skal ekki segja það, að ég þekki til allra þeirra uppgjöra, en ég skal með gleði fara með honum í gegnum uppgjör á mjólkurbúi í minni heimasveit. Þar lýtur mjólkurbúið sérstakri stjórn bændanna. Þar er það gert upp á núlli á hverju ári og það sem eftir stendur fer til bændanna. Og þannig hygg ég að muni vera í sérhverju mjólkurbúi. Þetta mjólkurbú greiðir lítillega fyrir þá þjónustu, sem viðkomandi kaupfélag veitir því, og bændur fá allt það fjármagn, sem þar stendur eftir. Þess vegna er öll sú umr., sem hefur orðið af hálfu þeirra Alþfl.-manna að undanförnu, byggð á algerum misskilningi. Áður en þeir ganga lengra í þessari umfjöllun mála vil ég eindregið skora á hæstv. landbrh. að kynna sér þessi mál til hlítar, þannig að hann geti byggt á staðreyndum í sinni umfjöllun.



Herra forseti. Ég hef leyft mér að flytja á þskj. 95 fsp. til hæstv. fjmrh. um breytingu á lögum um tollskrá o.fl., svo hljóðandi, með leyfiforseta: „Hvað hefur fjmrn. gert til að undirbúa frv. til breytinga á lögum um tollskrá o.fl., sem geri ráð fyrir niðurfellingu aðflutningsgjalda af aðföngum þeirra iðnfyrirtækja, sem stunda framleiðslu til útflutnings og eiga í beinni eða óbeinni samkeppni við innfluttar vörur?“ Þessi fsp. er flutt í framhaldi af því, að á 100. löggjafarþinginu flutti ég ásamt þremur öðrum hv. þm. frv. til breytinga á tollskrárlögum sem gerði ráð fyrir því, að aðflutningsgjöld yrðu felld niður af þeim aðföngum sem ég nú hef lýst. Þessir hv. þm. voru úr Alþfl., Framsfl. og Alþb., og náðist því víðtæk samstaða milli þingmanna um það málefni sem hér er rætt. Það kom fram í umræðum um þetta mál á sínum tíma, að texti sá, sem notaður var í frv., var nánast samhljóða till. sem kom fram hjá svokallaðri samstarfsnefnd um iðnþróun og sett var á laggirnar á sínum tíma af hálfu iðnrn. þegar hv. þm. Hjörleifur Guttormsson var ráðh. Þetta frv. fékk á sínum tíma þá afgreiðslu að vera vísað til ríkisstj., en í nál. fjh.og viðskn. segir svo, með leyfi forseta: „Nefndin er sammála um að markmiði þessu þurfi að ná. Efni frv. er nánast samhljóða niðurstöðum samstarfsnefndar um iðnaðarmál, en sú nefnd hefur starfað á vegum iðnrn. Flm. frv. eru þingmenn úr öllum þingflokkum. Því sýnist víðtæk samstaða vera um efni frv.“ Og síðar í þessu nál. segir, að lagt sé til að því sé vísað til ríkisstj., og orðrétt, með leyfi forseta: „ sem sjái um að frv. verði samið um þetta efni og flutt á næsta þingi, þar sem með því verði best tryggð örugg framkvæmdamálsins.“ Það er af þessu tilefni sem ég hef ákveðið að flytja þessa fsp. og vil biðja hæstv. ráðh. að gera hv. Alþ. grein fyrir því, hvort eitthvað hafi verið unnið að þessum málum í rn. hans.



Fyrirspurnin frá hv. þm. á þskj. 95 hljóðar svo: „Hvað hefur fjmrn. gert til að undirbúa frv. til breytinga á lögum um tollskrá o.fl., sem geri ráð fyrir niðurfellingu aðflutningsgjalda af aðföngum þeirra iðnfyrirtækja, sem stunda framleiðslu til útflutnings og eiga í beinni eða óbeinni samkeppni við innfluttar vörur?“ Svar mitt fer hér á eftir og hljóðar svo: Eins og fyrirspyrjanda er kunnugt um var lagt fyrir Alþ. á 100. löggjafarþingi sem 221. mál frv. til l. um breyt. á lögum nr. 120 frá 1976, um tollskrá o.fl., og var hv. fyrirspyrjandi einn flutningsmanna þess. Frv. þetta gerði ráð fyrir veigamiklum breytingum á núgildandi tollskrárlögum, þ.e. að nýr töluliður yrði tekinn upp í 2. gr. laganna um tollfrjálsan innflutning. Þess í stað yrði núgildandi 12. tölul. 3. gr. laganna felldur úr gildi, en hann fjallar um heimild til handa fjmrn. að endurgreiða, lækka eða fella niður gjöld af ýmsum aðföngum til iðnaðar samkv. nánari reglum settum að höfðu samráði við iðnrn. og samtök iðnaðarins. Frv. var tekið til frumathugunar í tolladeild fjmrn. svo og í iðnrn., og töldu viðkomandi starfsmenn beggja ráðuneyta sýnt að í því væri ýmsa vankanta að finna, bæði lagatæknilega, framkvæmdalega og efnislega. Á einum funda fjh.- og viðskn. Nd. gerði ráðuneytisstjóri fjmrn. grein fyrir þessum atriðum. Nefndin skilaði síðan áliti 15. maí 1979 þar sem lagt var til að frv. væri vísað til ríkisstj. Í framhaldi af fyrrgreindum nál. voru teknar upp frekari viðræður milli starfsmanna tolladeildar fjmrn. og iðnrn. og fundir haldnir í þeim tilgangi að reyna að sníða helstu vankanta af núgildandi löggjöf og semja nýtt frumvarp eða frumvörp um efnið, þannig að best yrði tryggð örugg framkvæmd málsins, eins og segir í nál. Á síðasta fundi þessara aðila, í okt. s.l., var ákveðið að af hálfu iðnrn. yrðu samin frumdrög að hugmyndum um lausn þessa máls, sem síðan yrðu athuguð sameiginlega. Skömmu síðar urðu hins vegar stjórnarslit og höfðu fjmrn. þá ekki borist þau frumdrög sem áformað var að samin yrðu að frumkvæði iðnrn. Samkvæmt upplýsingum frá iðnrn. féll vinna við gerð fyrrgreindra frumdraga niður að mestu leyti við stjórnarslitin. Hins vegar var vinnan endurvakin af núv. hæstv. iðnrh. og vinna sem sé hafin að nýju í des. s.l. Er þess að vænta, að nefnd drög verði send fjmrn. um miðjan þennan mánuð. En rétt er að geta þess, að málið er mjög flókið auk þess að vera stefnumótandi að því er varðar tiltekna þætti viðkomandi innlendum iðnaði. Að lokum skal þess getið, að á hinn bóginn - hefur verið unnið að því í tolladeild fjmrn., eftir því sem tími hefur gefist til, að endurskoða auglýsingu rn. nr. 284 frá 1978, um niðurfellingu eða endurgreiðslu tolls og sölugjalds af ýmsum aðföngum til samkeppnisiðnaðar, sem í ráði er að gefa út að nýju. Ég tel of snemmt að skýra frá einstökum efnisbreytingum sem komið hafa til orða, en á þessu stigi get ég þó fullyrt að vilji er fyrir því í fjmrn., að ákvæði auglýsingarinnar verði rýmkuð töluvert frá því sem nú er, í samræmi við fengna reynslu en þó innan marka gildandi lagaheimilda. Breytingarnar miða að sjálfsögðu að auknu hagræði og ívilnunum fyrir iðnfyrirtæki í hinum svonefnda samkeppnisiðnaði, og verður lögð áhersla á það af hálfu fjmrn., að breytingar þessar verði samdar eins fljótt og auðið er, þannig að hægt sé að taka afstöðu til þeirra mjög fljótlega. Ég vona svo að hv. þm. geri sig ánægðan með þetta svar.



Herra forseti. Ég vil þakka hæstv. ráðh. fyrir svar við þessari fsp. Það er gott til þess að vita, að að þessu máli er unnið hjá rn. Enn fremur fagna ég yfirlýsingu hæstv. ráðh. þess efnis, að hjá rn. hans sé verið að vinna að breytingum á tollamálum, sem komi íslenskum iðnfyrirtækum til góða. Það er ekki gott álit sem kemur fram í þeirri skýrslu sem ég nefndi í fsp. minni hér fyrr, þegar segir, með leyfi forseta, orðrétt í skýrslu þeirri sem var fskj. með þál. hæstv. fyrrv. iðnrh. á síðasta og næstliðnu þingi: „Afnám aðflutningsgjalda af samkeppnisiðnaði hefur þótt sjálfsagt réttlætismál, en gætt hefur vaxandi íhaldssemi hjá fjmrn. og tollayfirvöldum í túlkun þeirra laga og reglna sem þar um ræðir.“ Mér þykir gott, að þarna hefur orðið breyting á, og treysti hæstv. ráðh. til þess að hann fylgi þessum vilja sínum fast eftir á þeim örfáu dögum sem hann á eftir að sitja í rn. Ég á ekki von á því, að hæstv. iðnrh. geti hér og nú skýrt frá þeirri vinnu sem fram hefur farið á vegum iðnrn., en vil aðeins að lokum taka það fram, að ef ekki rætist úr þessu máli innan tíðar finn ég mig knúinn til að endurflytja það frv. sem flutt var á 100. löggjafarþinginu.