Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Svo hljóðandi bréf hefur borist: „Reykjavík 29. mars 1974. Þar sem ég mun ekki geta sótt þingfundi á næstunni vegna fjarveru úr bænum, leyfi ég mér að biðja um fjarvistarleyfi og með skírskotun til 138. gr. laga um kosningar til Alþingis að óska þess, að 1. varamaður Framsfl. í Vestfjarðakjördæmi, Halldór Kristjánsson bóndi, taki sæti á Alþingi í fjarveru minni. Bjarni Guðbjörnsson, 4. þm. Vestf.“ Ég býð Halldór Kristjánsson velkominn til starfa á Alþingi.



Herra forseti. Félmn. þessarar hv. d. hefur haft þetta frv. til meðferðar, en það fjallar um breyt. á lögum frá 1963, um aðstoð ríkisins við kaupstaði og kauptún vegna landakaupa. Höfuðbreytingin, sem frv. gerir ráð fyrir, er sú, að lánstími er styttur úr allt að 25 árum og niður í allt að 15 ár. Enn fremur eru vextir hækkaðir úr 5%, eins og verið hefur lengi, í það að vera 3% lægri en almennir útlánsvextir lánastofnana. Það þarf ekki lengi að velta þessu máli fyrir sér, svo að auðsætt sé, að sú mikla breyting, sem hefur orðið á verðlagi í þjóðfélaginu síðustu árin, hefur að sjálfsögðu leitt til þess, að ráðstöfunarfé í þessu skyni hefur farið síminnkandi og því verr sem árin hafa liðið verið hægt að fullnægja þeirri þörf, sem er á slíkum lánum og farið hefur vaxandi. Lánasjóður sveitarfélaga hefur haft með höndum afgreiðslu lána af þessu tagi undanfarið á vegum rn., og er vert að geta þess, að hin almennu lánakjör lánasjóðsins eru 10 ár og ársvextir 121/2%. Þetta mál hefur verið sent til umsagnar stjórnar Sambands ísl. sveitarfélaga, og er hún frv. með öllu samþykk. Félmn, mælir þannig með samþykkt frv., en í nál. er þess getið, að einstakir nm. hafi áskilið sér rétt til að flytja eða fylgja brtt. Fjarverandi við afgreiðslu málsins voru þeir hv. þm. Steingrímur Hermannsson og Páll Þorsteinsson.



Herra forseti. Félmn. hefur haft með þetta mál að gera. Það er komið frá Nd. og fjallar um kaupstaðarréttindi til handa Seltjarnarneshreppi. N. er ásátt um, að mæla með samþykkt frv., eins og það liggur fyrir og komið er frá Nd. Fjarverandi við afgreiðslu málsins voru þeir hv. þm. Steingrímur Hermannsson og Páll Þorsteinsson.



Herra forseti. Það er aðeins örstutt varðandi þetta frv., sem hér er flutt og er komið frá Nd., þar sem segir, að íbúðir, sem byggðar eru í því skyni að útrýma heilsuspillandi húsnæði, skuli geta notið lána samkvæmt II, kafla húsnæðismálalaganna eða samkvæmt lögum um Stofnlánadeild landbúnaðarins. Þetta frv. er sjálfsögð leiðrétting gagnvart bændastéttinni, og ég vil þess vegna lýsa yfir fyllsta stuðningi mínum við það. Ég álít, að það sé sjálfsagt, að þeir eins og aðrir komist inn í það kerfi, sem hér um ræðir. Heilsuspillandi húsnæði hefur svo sannarlega þekkst í sveitum og þekkist enn, þótt þar hafi á orðið mikil og góð breyting. Það er því furðulegt, að ekki skuli löngu búið að tryggja bændum þennan rétt til svo hagstæðra lána, sem þarna er um að ræða. Ég er hræddur um, að aðalástæðan fyrir þessu sé sú, að húsnæðismál op lánakerfi bænda einna eru undanskilin hinni almennu reglu um húsnæðislán, þ.e. að Stofnlánadeild landbúnaðarins er með þessi verkefni að lána bændum til húsbygginga, þannig að þeir eru eina stéttin mér vitanlega, sem ekki á aðgang að Húsnæðismálastofnun ríkisins, en er tryggt lánsfé með öðrum hætti. Samkv. upplýsingum frá hæstv. landbrh. við fyrirspurn minni frá í vetur varðandi þessi mál, munu lánsupphæðir og kjör öll vera svipuð, ef allt er skoðað, þ.e.a.s. kjörin hjá Stofnlánadeild landbúnaðarins almennt til húsbygginga bænda eru nokkru betri um sumt miðað við almennar húsbyggingar, en miklum mun lakari, ef miðað er við t.d. verkamannabústaðakerfið. Ég held, að um flest væri eðlilegast, að íbúðarlán til hænda féllu einnig inn í hið almenna húsnæðislánakerfi og jafnvel að bændur nytu sem líkastra kjara og þar gerast best, þ.e.a.s. hinir tekjulægri í þeirra hópi. Þetta dæmi um misrétti, sem allt of lengi hefur viðgengist, styður þessa skoðun mína. Ég vil einnig benda sérstaklega á frv. það, sem ég mælti fyrir í gær um útibú frá Húsnæðismálastofnun ríkisins, að þar kæmi verðugt viðbótarverkefni fyrir þau og án efa einnig jafnnauðsynlegt bændum sem öðrum húsbyggjendum að eiga þess kost að hafa slíka fyrirgreiðslu nær sér en nú er. Verkefni Stofnlánadeildar landhúnaðarins væru vissulega ærin, þó að þessi þáttur væri þaðan tekin, og sé ég því ekki ástæðu til neinnar viðkvæmni þaðan, þó að þessum málum væri breytt í það horf, sem ég hef á minnst. Vitanlega yrði að sjá svo til um leið, að húsnæðismálakerfinu yrðu útvegaðar tekjur sem þessu næmi. Það væri vissulega æskilegt, að þessi mál yrðu gaumgæfð sérstaklega, því að einhvern veginn finnst mér skipan þessi óheppileg og óeðlileg, og mér finnst einmitt þetta frv., sem hér er til umr., ljóst dæmi hér um. Ég er frv. hjartanlega samþykkur, en vildi aðeins koma þessum ábendingum að.