Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Það frv., sem nú er til umr., er þmfrv., sem flutt var í Nd. Við umr. þar tók 1. gr. eða fyrri gr. frv. nokkrum breytingum, sem miðuðu að því að gera ákvæði skýrari. Þetta frv. er flutt, eins og fram kemur í grg., að beiðni Sjómannafélags Reykjavíkur, eftir að því höfðu borist tilmæli frá nemendum Stýrimannaskólans um, að fram fengjust leiðréttingar á orlofslögunum, að því er þá varðar. Þegar núgildandi orlofslög voru sett, var eitt af markmiðum þeirra að tryggja, að launþegar notuðu orlofsfé sitt raunverulega sér til hvíldar og hressingar á orlofstímabilinu, þ.e.a.s. frá 1. maí til 16. sept., en talið var, að misbrestur hefði þá verið á því, að svo hefði verið. Hins vegar er það svo, að fjöldi skólafólks stundar vinnu í sumarleyfum skólanna, en leyfin eru, eins og menn vita, einmitt á sjálfu orlofstímabilinu. Fyrir margt af þessu fólki byggist möguleiki á námi á sumarvinnunni, og þetta fólk má ekki við því að missa tekjur vegna töku orlofs á orlofstímabilinu. Samkv. núgildandi lögum og reglugerð er ekki heimilt að greiða þessu fólki áunnið orlofsfé á tímabilinu 16. sept. til 1. maí, einmitt þegar það hefur mesta þörf á fénu sér til framfæris. Til leiðréttingar á þessu er þetta frv. flutt. Félmn. hefur haft frv. til athugunar, og eins og fram kemur í nál. á þskj. 501, leggur n. einróma til, að frv. verði samþ.



Herra forseti. Iðnn. þessarar hv. d. hefur haft til meðferðar frv. til l. um jarðgufuvirkjun við Kröflu eða Námafjall í Suður-Þingeyjarsýslu, og eins og fram kemur á þskj. 503, nál., er n. sammála um að mæla með samþykkt þessa frv. með þeirri breytingu, sem þar greinir, og á hreyting þessi við 1, gr. frv., eins og ég mun nú skýra frá. N. tók málið fyrir, strax eftir að því hafði verið vísað til hennar af d. Ákveðið var að senda það til umsagnar þriggja aðila: Laxárvirkjunar, Fjórðungssambands Norðlendinga og sýslumanns Þingeyjarsýslu. Umsagnir þessara aðila bárust um síðustu mánaðamót, og var málið endanlega afgr. á fundi 13. þ.m. Ég get þessa sérstaklega, þar sem hv. þm. Halldór Blöndal gerði hér aths. við drátt á afgreiðslu þessa máls. Ég get ekki samþykkt það, og sýnist mér satt að segja, að málið hafi haft þarna eins skjóta afgreiðslu og hægt var að gera ráð fyrir. Í þessum þremur umsögnum, sem borist hafa, er mælt með samþ. frv. Í einni þeirra, frá Fjórðungssambandi Norðlendinga, er gerð aths. við 1. gr., og er hún á þá leið, að Fjórðungssambandið telur, að aðgang að væntanlegri Norðurlandsvirkjun eigi að hafa fleiri sveitarfélög en um er getið í grg. með frv., þar sem Laxárvirkjun og Siglufjörður eða virkjun þeirra Siglfirðinga, Skeiðsfossvirkjun eru aðeins nefndar. N. taldi rétt að verða við þessu og hefur því skotið inn í 1. gr. frv. innskotssetningu, sem er þannig: „Ríkisstj, er heimilt að fela væntanlegri Norðurlandsvirkjun, sem yrði sameignarfélag ríkis og sveitarfélaga á Norðurlandi, eða öðrum aðila“ o.s.frv. óbreytt. N. taldi einnig rétt að líta á brtt. þá, sem tveir hv. þm. hafa lagt fram á þskj. 468. Sú brtt. er í því fólgin að gera ráð fyrir tengilínu einnig til Austurlands frá væntanlegri Kröfluvirkjun. N. varð sammála um að taka þessa brtt. upp í nál. og þá breytingu, sem n. leggur til, og bætir því við í lók gr.: „til tenginga við aðalorkuflutningskerfi Norðurlands og Austurlands.“ Ég vil geta þess, að í umsögn stjórnar Laxárvirkjunar kemur fram nokkur aths. við frv., þó að ekki sé lagst gegn því, og sýnist mér rétt, að ég lesi þá aths. Svo segir í bréfi, sem iðnn. var skrifað 10. jan. s.l.; ályktun í bréfinu er þannig: „Í tilefni af fram komnu stjfrv. um lagaheimild til virkjunar gufu víð Kröflu til raforkuframleiðslu vill stjórn Laxárvirkjunar lýsa því yfir, að hún telur eðlilegt, að umrædd virkjun verði reist og rekin af Laxárvirkjun, þar eð Krafla er á orkusvæði Laxárvirkjunar.“ N. taldi sér ekki fært að fallast á þetta sjónarmið, hins vegar sjálfsagt og eðlilegt, að Laxárvirkjun geti orðið aðili að væntanlegri Norðurlandsvirkjun eða því fyrirtæki öðru, er falið yrði að reisa og reka jarðgufuvirkjun við Kröflu. Ég vil að gefnu tilefni af orðum hv. þm. Halldórs Blöndals hér í d. nýlega geta þess, að ég sat s.l. fimmtudag fund með orkumálastjóra, og voru þar ýmsir aðrir þm. mættir. Þar spurðist ég fyrir um það, hvort nokkuð væri hæft í því, að undirbúningur að Kröfluvirkjun hefði tafist vegna meðferðar málsins hér á Alþ. Orkumálastjóri fullvissaði mig og aðra, sem þar voru, um, að það væri algerlega úr lausu lofti gripið, undirbúningurinn væri í þeim gangi, sem hann gæti frekast verið, og alls engin töf væri af þeim sökum fram komin. Satt að segja væri fróðlegt að vita, hvaðan hv. þm. hefur haft þessar upplýsingar. Orkumálin öll hafa verið mjög til athugunar hjá okkur Íslendingum, upp á siðkastið, sem von er vegna þeirrar kröfu, sem nú er gerð til vaxandi notkunar raforku til upphitunar húsa. Mér þykir rétt að koma hér á framfæri mjög nýlegum upplýsingum, sem ég hef fengið um þessar athuganir. Áætlað er, að á væntanlegu orkusvæði Laxárvirkjunar og væntanlegrar Norðurlandsvirkjunar, þ.e.a.s. Suðurlandi og Norðurlandi, séu um 440 gwst., sem þarf að ráðstafa til upphitunar húsa. Fróðustu menn telja, að þetta verði ekki gert á skemmri tíma en 6–7 árum og á þeim tíma verði þó aðeins náð um það bil 80% mettun þessa markaðar. Þetta kom greinilega fram á fyrrnefndum fundi, þar sem orkumálastjóri var, fulltrúar Laxárvirkjunar og einnig fulltrúar Verkfræðiskrifstofu Sigurðar Thoroddsens, sem fjallar sérstaklega um þessi mál fyrir iðnrn. Sú orkuspá, sem að er unnið og gerir ráð fyrir að ná til þessarar upphitunar með þeim hraða, sem ég hef nefnt, gerir einnig ráð fyrir fullri orku til Áburðarverksmiðju ríkisins, gerir jafnframt ráð fyrir 140 MW til ÍSALS, eins og nú er samið um, og gerir einnig ráð fyrir 282 gwst, til ferrosiliconbræðslu í Hvalfirði, ef úr verður. Kemur fram, þegar orkuvinnslugeta þessara tveggja svæða, Norðurlands og Suðurlands, er skoðuð og gert er ráð fyrir því, að lína geti verið komin 1976, að það ár skortir 14 gwst. til þess að fullnægja þessari spá. En á árinu 1977, þegar Sigalda er komin í gagnið, yrði umframorkuvinnslugeta 199 gwst., lækkaði síðan 1978 í 82 gwst., en hækkaði síðan í 134 gwst. Til þess yrði a.m.k. ein vél Kröfluvirkjunar að verða komin í gang. Árið 1980, þegar Kröfluvirkjun væri örugglega öll komin í framleiðslu yrði umframorkuvinnslugetan skv. þessari orkuspá 180 gwst., lækkaði síðan 1981 í 45, 1982 væri hún aftur orðin negatív, þ.e.a.s. þá skorti 68 gwst. Af þessu má læra það, að nauðsynlegt er að ákveða fljótlega næstu virkjun og gera þá ráð fyrir því, að hún verði fullbúin eða a.m.k. hluti af henni kominn í starfrækslu í kringum 1981–1982. Ég vil geta þess einnig til fróðleiks hér, þar sem þetta mál er mjög á dagskrá, að sérfræðingarnir voru allir sammála um, að það væri meira fyrirtæki að tengja þessa upphitun húsa raforkukerfinu en margir hafa viljað vona. Er talið, að það kosti um 70–90 þús. kr. fyrir hvert íbúðarhús að breyta yfir í raforkuhitun, og er áætlað, að kostnaðurinn við að styrkja dreifikerfin í bæjum og sveitum yrði ekki undir 2000 millj. Reyndar hefur hærri tala verið nefnd, allt upp í 4000 millj. við þennan kostnað. Þetta er því gífurlega mikið fyrirtæki, og satt að seg,ja kemur í ljós, að miðað við þennan mikla kostnað þarf að skoða vandlega, hvort rafhitun er í öllum tilfellum ódýrari en olíuhitun, e.t.v. með einhverri niðurgreiðslu. Mér þótti rétt að koma þessum upplýsingum á framfæri, m.a. til þess, að hv. þm. sjái, að þessi mál eru nú í ítarlegri skoðun og að þeim unnið af ýmsum sérfræðingum. Skýrslur þeirra munu fljótlega koma fram. En það, sem mér þótti einna fróðlegast við þann fund, sem ég nefndi áðan, er það, að sérfræðingar þessir eru allir mjög sammála um þær bráðabirgðaniðurstöður, sem ég hef nú nefnt. Þetta sýnir okkur einnig, að það þarf að hraða virkjunum m.a. Kröfluvirkjun að sjálfsögðu. Telja sérfræðingarnir aðspurðir, að ekkert eigi að vera því til fyrirstöðu, að hún geti hafið starfrækslu 1979 í síðasta lagi, jafnvel fyrr. Á það er bent, að erfiðleikar, sem kynnu að koma í ljós á Kröflusvæðinu, gætu orðið til þess, að talið yrði hyggilegra að reisa slíka virkjun við Námaskarð, en sérfræðingarnir fullyrða, að á því séu ákaflega litlar líkur, ef meta má af þeim mælingum og upplýsingum, sem þeir hafa þegar safnað. Ég endurtek, að n. mælir eindregið með því, að frv. verði samþ. með þeirri breytingu, sem fram kemur á þskj. 503.



Herra forseti. Ég heyrði það á ræðu hv. þm. Steingríms Hermannssonar, að hann er heldur ókunnugur þeim umr. og þeim áætlunum, sem gerðar hafa verið og látnar uppi í sambandi við Kröfluvirkjun norðanlands af réttum aðilum. Það er rétt, sem þessi hv. þm. segir, að það er ástæðulaust að kvarta yfir því, þó að frv. af þessu tagi hafi sofnað í n, hér á hinu háa Alþ. Þrátt fyrir bað að það var sagt strax í frumræðu hæstv. iðnrh., að nauðsynlegt væri að afla þessarar lagaheimildar strax, til þess að hægt væri að hefja undirbúning Kröfluvirkjunar af fullum krafti, þá er það rétt hjá þessum hv. þm., sem nú er þegar búinn að fresta Kröfluvirkjun um eitt ár, þá munar kannske ekki mikið um einn mánuð hér í hinu háa Alþ. Ég var staddur hér með orkustjóra á fundi í fjh: og viðskn. Ed. fyrir nokkrum dögum, og þá nefndi hann ártalið 1978, sagði að vísu, að það væri ákaflega óvíst. Nú var það ártal, sem þessi hv. þm. nefndi fyrst, árið 1979, og það er eins gott, að frv. fari að fara héðan fljótt, ef á að kosta eitt ár í viðbót hver mánuður, sem dregst að afgreiða frv. héðan frá hinu háa Alþ. Hins vegar vil ég segja það og vísa á bug öllu því, sem þessi hv. þm, sagði hér áðan, að það liggur fyrir, að með því að leggja áherslu á virkjunarboranir og virkjunarrannsóknir muni vera unnt, miðað við, að allt gangi að óskum, og miðað við, að nægilegur botnhiti sé í Kröflu til þess, að þar sé hægt að virkja og reisa gufuaflsstöð, þá mun vera unnt að koma virkjuninni í gagnið jafnvel í árslok 1976 eða fyrri hluta árs 1977, miðað við það, að frumhannanir virkjunarinnar væri hægt að gera í lok þessa árs. En talið er, að með því að hafa fullan hraða á, ætti að vera unnt að koma virkjuninni upp innan tveggja ára frá þeim tíma, sem frumhannanir hafa verið gerðar. En það, sem tefur núna, er það, að ekki hafa verið gerðar ráðstafanir til þess að útvega jarðbor til borunar á Kröflu á árinu 1975, og það er það, sem ég er að tala um, þegar ég segi, að þetta mál og undirbúningur Kröfluvirkjunar sé ekki í fullum gangi. Það var líka eftirtektarvert, að þessi hv. þm., sem var svo önnum kafinn við að leiðrétta mig hér áðan, minntist ekki einu orði á það atriði, sem ég hef harðast gagnrýnt, en það er það tómlæti, sem af yfirvöldum er sýnt í þessu máli. Hér á landi er ekki nema einn nægilega stór bor til þess að bora við Kröflu á sumrinu 1975, og þessi bor er upptekinn allt næsta ár. Til þess að bæta úr því verður að kaupa annan bor í staðinn eða fá lánaðan erlendis frá. Það er talin betri fjárfesting að kaupa slíkan bor, enda er gamli stóri jarðborinn, sem kallaður er gufubor, kominn mjög til ára sinna, og má raunar segja, að þar sé um eðlilega endurnýjun verkfæra að ræða. Ég hef svo oft hér á hinu háa Alþ. talað um það ófremdarástand, sem nú ríkir í orkumálum Norðurlands, og væri raunar fróðlegt, úr því að allar þessar áætlanir liggja nú fyrir um orkuþörfina, að fá upplýsingar um það hjá þessum hv. þm., hvort gert sé ráð fyrir því í þessari orkuspá að heimila þeim, sem óskað hafa eftir því að fá að kynda hús sín upp með rafmagni, að gera það, t.d. bændum og fólki í hinum ýmsu sjávarplássum eða jafnvel kaupstöðum norðanlands, hver sé stefna Orkustofnunar í því og hvernig haldið á þeim málum í orkuspánni. Er t.d. gert ráð fyrir því, að þeir bændur, sem nú hafa sótt um rafmagn, svokölluð árskw., fái þennan taxta? Er gert ráð fyrir því, að fólkið á Þórshöfn, sem nú er að tengjast Laxárvirkjunarsvæðinu, fái að hita sín hús upp með rafmagni? Hvað segir orkuspáin um það? Þessi hv. þm. talar um, að það sé ekki hægt að ljúka því að koma rafhitun á fyrir norðan fyrr en eftir 5–6 ár. Á þessi hv. þm. þá við það, að enginn maður fyrir norðan muni fá að hita hús sín upp með rafmagni fyrr en eftir svo og svo mörg ár? Það væri fróðlegt að fá að vita það. Það væri jafnframt fróðlegt að fá að vita, hvaða stefna verður tekin gagnvart þeim fyrirtækjum, sem vilja byggja sig upp fyrir norðan og þurfa mikið á raforku að halda. Verður t.d. reynt einhvern veginn að hamla gegn því, að slík fyrirtæki verði sett niður á Norðurlandi nú um sinn, á meðan orkuskorturinn er hvað verstur? Ég get upplýst hv. þm. um það, að nú er gufuaflsstöðin í Námafjalli úr leik í bili, og síðast þegar ég frétti af því máli var algerlega óvíst, hvenær hún kæmi í gagnið aftur, en mér skilst, að það sé borin von, að það geti orðið nú á þessum vetri, og engar aðrar sérstakar ráðstafanir hafa verið gerðar til þess að sporna við neyðarástandi fyrir norðan, ef til krapastíflu og truflana kemur í Laxá. Það er augljóst af ræðu þessa hv. þm., að það er stefna orkuyfirvalda að láta Kröflu dragast. Það er tæknilega mögulegt, miðað við það, að allt gangi að óskum, að slík virkjun geti tekið til starfa í fyrsta lagi síðari hluta árs 1976 og í síðasta lagi fyrri hluta árs 1977, ef rétt er að staðið og ef það væri einhver vilji hjá orkuyfirvöldum til þess að standa rétt að þessari virkjun. Þetta veit ég með fullri vissu. En það er bara ekki vilji til þess. Núv. hæstv. ríkisstj, og þeir, sem að henni standa, hafa staðið á móti öllum virkjunarrannsóknum fyrir norðan, síðan þeir tóku við völdum. Frammistaða þeirra í Kröflumálinu hefur verið með þeim hætti, að þótt jarðhitadeild Orkustofnunar hafi sótt um það að fá fjárveitingar til virkjunarrannsókna í Kröflu árið 1972, var ekki eyrir veittur í því skyni. Sama sagan gerðist næsta ár. Og s.l. ár tókst að koma inn fjárveitingu með lánsheimild, og eftir henni verður unnið næsta sumar. Það væri nú fróðlegt í þessu sambandi að fá upplýsingar um það, hvernig stendur um virkjun Skjálfandafljóts. Mér skilst, að einn aðstoðarráðh. núv. ríkisstj., Jónas Jónsson, hv. þm. Norðurl. e., hafi mjög beitt sér fyrir því og m.a. flutt till. um það, að Orkustofnun gefi út álitsgerð og láti álit sitt í ljós um það, hvort ný virkjunartilhögun, sem þar hefur verið áætluð, sé jafnhagkvæm og þar er sagt. Mér er kunnugt um, að einhver athugun hefur farið fram á þessu í Orkustofnuninni, en ég er hræddur um, að það sé ekki mikil áhersla lögð á það að ljúka þeim athugunum eða framhaldsathugunum á virkjunarrannsóknum í Skjálfandafljóti. Mig langar jafnframt til að vekja athygli á því, að það liggur ekkert fyrir um það, svo að mér sé kunnugt, vegna þess að þessi hv. þm. minntist á Námafjall í sambandi við hugsanlega gufuaflsstöð nyrðra, - hvort slík stöð muni geta valdið mengun eða hafi slíka hættu í för með sér á þessu viðkvæma svæði, sem Mývatn er. Ég hef áður spurt um það hér í hinu háa Alþ., hvaða afstöðu heimamenn og Náttúruverndarráð hafi til gufuaflsstöðvar í Námafjalli, og ekki fengið nein svör um það. Hins vegar skilst mér, að það sé hægt að leysa það mál með mjög auðveldum hætti í sambandi við Kröflu og þess vegna sé engin mengunarhætta, þótt hún verði virkjuð. Sannleikurinn í þessu máli er náttúrlega sá, að þegar hæstv. ríkisstj. kom til valda, mátti hún ekki heyra annað nefnt en að orkuvandi Norðurlands yrði leystur með línu að sunnan. Það lá fyrir strax við myndun þessarar ríkisstj. og eins og Laxárdeilan hafði þróast, að um stíflugerð í Laxá gat aldrei verið að ræða. Það gat enginn gengið þess gruflandi. Það lá sem sagt fyrir árið 1971, að framhaldsvirkjun í Laxá kæmi ekki til greina. Hæstv. ríkisstj, ákvað þá þegar, að um frekari virkjanir yrði ekki að ræða á Norðurlandi næstu árin. Orkuvanda Norðurlands átti að leysa með línu að sunnan. Þess vegna hélt hæstv. ríkisstj. að sér höndum í sambandi við frekari virkjunarrannsóknir, bæði á Kröflu, í sambandi við Jökulsá eystri og einnig í sambandi við Skjálfandafljót. Ekki mátti heldur heyrast minnst á virkjun Svartár, og á sumrinu 1972 kaus ríkisstj. eða hæstv. iðnrh. frekar að tengja saman orkuskortinn á Norðurl. e. og Norðurl. v. með línunni frægu, sem er orðin eins konar háðungarmerki hæstv. iðnrh. Í óveðrinu á dögunum brotnuðu nokkrir staurar á þessari línu, og væri fróðlegt að fylgjast með því, hvað viðgerðarkostnaðurinn á línunni verður orðinn mikill, þegar straumurinn kemur loksins á hana, - væri gaman að sjá, hversu margir staurar hafa þá brotnað. Það mátti ekki heldur heyrast minnst á það að virkja Skeiðsfoss. Nú er þetta svolítið að breytast. Orkuskorturinn er orðinn svo áþreifanlegur, að hæstv. ríkisstj. treystir sér ekki lengur til þess að standa algerlega á móti frekari virkjunum norðanlands. En hún hefur þann háttinn á að reyna að tefja fyrir framgangi slíkra virkjana eftir mætti, og það kemur m.a. fram núna, þegar farið er að tala um það hér, að Kröfluvirkjun eigi ekki að koma í gagnið fyrr en eftir árið 1979. Þá fyrst eiga Norðlendingar samkv. stefnu núv. ríkisstj. að fá nýja virkjun norðanlands, og sá maður, sem flytur okkur þennan boðskap, er formaður svokallaðrar byggðanefndar. Það er skrýtin byggðastefna, sem byggist fyrst og fremst á því að hindra alla þróunarmöguleika, allan vaxtamátt byggðanna með því að loka fyrir rafmagnið. Ég sagði áðan, að stefna hæstv. ríkisstj. gagnvart Norðurlandi í orkumálum hefði frá upphafi verið sú að tengja Norðurland við Suðurland og láta okkur fá rafmagnið að sunnan norður. Mér hefur skilist, að þessi lína norður muni ekki komast í gagnið fyrr en í fyrsta lagi sumarið 1976. Samkv. þeim upplýsingum, sem ég hef fengið frá Orkustofnun, er eðlilegt að gera ráð fyrir því, að slíkri línulagningu sé lokið tveim árum eftir að framkvæmd hennar hefst, og það byggist m.a. á því, að afgreiðslufrestur á margs konar hlutum, sem til slíkrar línu þarf, er mjög langur og er sífellt að lengjast. Þessar upplýsingar fékk ég frá orkumálastjóra og hef áður fengið samsvarandi viðmiðun hjá rafmagnsveitustjóra ríkisins. Það er rétt að taka það fram í þessu sambandi, að ýmsir hv. þm. úr stjórnarflokkunum, einkum úr Alþb., eru að reyna að flýta fyrir línunni með því að segja: Ætli það verði ekki á árinu 1975? Það er náttúrlega hægt að tala í þeim dúr núna. En það er nú einu sinni svo, að það er ekki byrjað að leggja línuna, frumhönnun hennar er ekki lokið, og það liggur ekki einu sinni ljóst fyrir enn þá, hvaðan hún á að liggja. Það á svo langt í land. Þetta mál mun koma frekar til umr. í sambandi við annað mál hér í þessari hv. d., og mun ég ekki fara lengra út í það. En ég hlýt að harma það enn, að þessi stefna skyldi hafa verið tekin, og lýsi algerri ábyrgð á hæstv. ríkisstj. í þessu sambandi og minni enn einu sinni á, að á s.l. ári fór þriðja hver króna af brúttótekjum Laxárvirkjunar í olíukaup, bara í olíukaupin. Svo var nú eftir viðhaldið á öllum dísilvélunum og annað, sem til þyrfti. Sannleikurinn í þessu máli er sá, að Norðlendingar eru afskaplega illa settir. Það var rætt um það í fúlustu alvöru og gerð um það ályktun í stjórn Rafveitu Akureyrar á s.l. vetri að fela rafveitustjóra að athuga um kaup á vararafstöðvum, dísilvélum, til heimabrúks á Akureyri til þess að hindra það, að húsin, sem þar eru, eyðilegðust, ef verulegar truflanir yrðu á rafmagnsframleiðslunni. Og það var ósköp eðlilegt, að þessi samþykkt var gerð, vegna þess að á s.l. vetri var mjög nærri því, að sum nýju húsanna þar uppi á brekkunum yrðu fyrir stórskemmdum. Ég vil svo ljúka máli mínu með því að vona, að þrátt fyrir það, sem hv. þm. Steingrímur Hermannsson sagði hér áðan, sé þó einhver von um það, - og ég treysti í því efni á hæstv. ráðh. Björn Jónsson, sem hefur haft meiri skilning á rafmagnsmálum okkar Norðlendinga en orkumrh, og hefur að mörgu leyti staðið vel að málefnum Norðlendinga í því sambandi gagnvart orkumrh. í ríkisstj., - ég geri mér enn vonir um það, að þessi hæstv. ráðh. muni geta beitt sér fyrir því innan ríkisstj. með okkur öðrum þm. þessa kjördæmis, að Orkustofnun geri þegar ráðstafanir til þess að tryggja nægilega stóran jarðbor til gufuborana í Kröflu á árinu 1975 og að okkur takist einnig að knýja það fram, að frumhönnun Kröfluvirkjunar verði lokið í árslok 1974 og þannig verði tryggt, að Norðlendingar fái nægilega mikið og öruggt rafmagn við fyrstu hentugleika. Ef rétt er haldið á málum í sambandi við Kröfluvirkjun, mun sú virkjun verða tilbúin, áður en línan kemst norður væntanlega. Að sjálfsögðu tökum við það fram yfir annað að fá rafmagn í fjórðungnum heima við bæjardyrnar með öllu því, sem slíku fylgir.