Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Frv. það, sem hér um ræðir um sölu á Setbergi, var lagt fram í byrjun Alþingis. Hér var þetta frv. einnig til 3. umr. fyrir nokkru síðan og fór þá til Nd. að nýju, og á því hafa verið gerðar ýmsar breytingar þar, sem í raun og veru engum hefur gefizt kostur á að kynna sér hér í þessari hv. d. til hlítar. Þá vil ég einnig minna á það, að þegar 3. umr. fór fram um þetta mál hér í hv. d. og talað var fyrir þeim brtt., sem þar voru fram bornar, komu heldur ekki fram nægjanlegar upplýsingar í málinu, því að það kom aldrei fram í þeim umr. annað en að samstaða væri um að afhenda BSRB hluta úr prestssetrinu Saurbæ á Hvalfjarðarströnd. En nú er það vitað mál, að samstaða er ekki um það mál, því að hér á hv. Alþ. hafa komið fram mótmæli frá prestinum, sem situr að Saurbæ, séra Jóni Einarssyni, en hann hefur samkv. samningum um leið og hann tók við því embætti fengið alla jörðina til afnota. Það má furðu sæta, ef það er hægt fyrir kirkjumálaráðuneyti að rifta samningum án þess að leita eftir samkomulagi áður. En það er það, sem upplýst er nú, að það hefur ekki heldur verið gert. Þess vegna er það, að þegar á þessu frv. hafa verið gerðar margar breytingar í hv. Nd. og það liggur enn fremur fyrir, að sú brtt., sem samþ. var hér í hv. d. við 3. umr. þessa máls, hefur valdið verulegum misskilningi og málið ekki verið túlkað á réttan hátt, vil ég mælast til þess, að þessu máli verði frestað nú, enda sé ég ekki, að það sé neitt það, sem kallar að, að þetta mál verði samþ. á þessu þingi. Ég sé heldur ekki, að það sé neitt aðkallandi fyrir opinbera starfsmenn að fá samþykkta þá till., sem hér var samþ. við 3. umr., eða fyrir rn. að beita sér fyrir því nú, úr því að það sá ekki ástæðu til þess, þegar málið var lagt fyrir hv. Alþ. snemma í vetur. Þess vegna vil ég mælast til þess við hæstv. forseta, að málinu verði frestað.



Herra forseti. Hv. 1. þm. Vesturl. hefur óskað eftir því, að þessu máli verði frestað af ástæðum, sem ég satt að segja ekki skil, vegna þess að sú brtt., sem hann fann helzt að eða það ákvæði þessa frv., sem hann fann helzt að, var sett inn í frv. hér í hv. Ed. og þannig var það samþ. héðan, en var ekki sett inn í Nd. Þar var aðeins bætt við tveimur smáatriðum, sem ég skil ekki í, að valdi neinum deilum í þessu máli, annars vegar að bæta við smáspildu - að heimila það, að tekin verði smáspilda úr prestssetrinu Hálsi í Fnjóskadal vegna brúargerðar á Fnjóská, og er þar gert ráð fyrir, að um landskipti verði að ræða. Það er þýðingarmikið að hafa þá heimild og í annan stað að heimila að selja eigendum Ærlækjar í Öxarfirði smáspildu úr prestssetrinu Skinnastað, sem stafar af því, að eigendum Ærlækjar mun verða gert að láta af hendi allverulegt land vegna miðskóla í Lundi, íþróttavallar og annarrar aðstöðu í sambandi við þann skóla. Hvorug þessi heimild verður að sjálfsögðu notuð án þess að rætt verði við viðkomandi aðila um það. Að vísu er nú enginn prestur á Skinnastað, þannig að það er ráðuneytisins mál, hvað í því verður gert og auðvitað ekkert, sem hindrar það lögformlega, að slíkt sé hægt að gera, ef heimild Alþ. fæst fyrir því. Þetta er mikið sanngirnismál, enda skildist mér, að það væri í rauninni ekki ástæða til þess að hv. þm. hefði á móti málinu, þó að hann tilfærði það sem orsök, að það hefði verið bætt inn í það þessum breytingum í Nd. Varðandi það mál, sem mér skilst kjarni hans andmæla, afhendingu á landi úr landi jarðarinnar Saurbæjar á Hvalfjarðarströnd, þá er það að segja, að þetta land hefur þegar verið afhent, og BSRB bréflega tilkynnt, að það fái þetta land til umráða og þessi ákvörðun var tekin í samráði við alla þingflokka hér á Alþ., þannig að mér finnst það gegna nokkurri furðu, að slík tilmæli skuli koma hér fram. Þetta hefur verið rætt, áður en til kom að afhenda landið, við prestinn í Saurbæ á Hvalfjarðarströnd. Hann hafði viss andmæli gegn því, en þau andmæli voru ekki þess eðlis, að rn. teldi ástæðu til að taka þau til greina, dóms- og kirkjumrn., þannig að þau andmæli öll hafa verið skoðuð. Og það mundi þess vegna ekki breyta neinu um þá afstöðu, þó að farið væri að fresta málinu nú. Mér er kunnugt um það, að BSRB hefur látið í ljós þá skoðun, að bandalagið geti gjarnan hugsað sér að fá land annars staðar, þ.e. í nágrenninu uppi í Skorradal. Það er einnig umdeilt mál. Þar er búið að afhenda land vissum aðilum, m.a. Skátafélagi Akraness, sem er einnig annað heimildarákvæði í þessari grein, þannig að þar er einnig um deilu- og vandamál að ræða. Ég get sagt það hér, að vitanlega er ríkisstj. opin fyrir því í samráði við BSRB að leita eftir því, ef það er finnanlegt, hvort sem það er í Skorradal eða annars staðar eitthvert annað land, sem bandalaginu væri geðþekkara heldur en þetta land, sem hér er um að ræða. Hins vegar valdi bandalagið sjálft þetta land og eins og ég segi, ríkisstj. hefur í samráði við stjórnarandstöðuflokkana á Alþ. skriflega tilkynnt handalaginu, að það Fái þetta land til umráða, og það er vitanlega með engu móti hægt að fallast á, fyrir andmæli einhverra manna nú, að það verði farið að hverfa frá slíku. Ég veit, að allir hv. þdm. sjá, að það er fjarri öllu lagi, ef ætti að synja um heimild til slíkrar ráðstöfunar, sem þegar hefur átt sér stað í góðri trú með jafnvíðtæku samkomulagi og ég hér hef skýrt frá. Þetta er mér vel kunnugt um, því að ég gekk sjálfur í gegnum það mál við flokkana og það var látinn í ljós mjög eindreginn stuðningur við það. Það var ekki þá fengin lagaheimild fyrir þessu og það var ástæðan fyrir því, að ég fór þá leið að semja við þingflokkana, þannig að það gæti ekki orðið um það neitt deilumál eftir á, að yrði staðið við þessa skuldbindingu. Þetta tel ég rétt og nauðsynlegt, að komi hér fram. Það má segja, að út af þessu atriði þurfi ekki endilega að samþykkja málið nú, ef það yrði samþ. í haust, það er alveg rétt. En það eru aðrar ástæður, sem valda því, að það er brýn nauðsyn að samþykkja þetta nú og það er sala ýmissa annarra eigna, sem hér er um að ræða, sem verður að fara fram áður en Alþ. kemur saman aftur. Ég tek þar t.d. biskupsbústaðinn, húseignina að Tómasarhaga 15. Það er mjög nauðsynlegt að selja þá eign, vegna þess að kaupin á hinu húsinu eru bundin því, að það fáist ákveðið fjármagn út úr sölu þessa húss. Og það þarf þess vegna að seljast núna mjög skjótlega og þannig er um fleiri af þessum eignum, að gert er ráð fyrir, að andvirði þeirra renni til framkvæmda við tiltekna embættisbústaði, sem eru tengdir þeirri breytingu, sem gert er ráð fyrir í sambandi við þessi tilteknu embættissetur. Það er því af þessari ástæðu ógerlegt að fresta málinu til hausts. Ég ræddi að sjálfsögðu um þetta við forystumenn flokkanna og formenn þeirra. En ég veit, að hv. ræðumaður skilur það, að það er ógerlegt annað heldur en að viljayfirlýsing um málið komi fram, úr því að það hefur einu sinni verið hér flutt, sem sagt það sé staðfest af Alþ., að ríkisstj. hafi ekki gert þetta í heimildarleysi.



Herra forseti. Hæstv. fjmrh. upplýsti, að það hefði á sínum tíma verið leitað samþykkis þingflokkanna fyrir því að afhenda BSRB hluta úr prestssetrinu að Saurbæ, en ég held, að þegar það mál var rætt í þingflokkunum, hafi það ekki legið fyrir, eins og komið hefur í ljós síðar. Ég held, að það hafi ekki legið fyrir, að neinn ágreiningur væri um það að fá hluta úr jörðinni eða afhenda jörðina alla eða hluta úr henni. Ég minnist þess ekki. Og mig furðar á því, ef hægt er að afhenda prestssetur kvaðalaust til ábúðar, og það hefur komið til tals áður eftir því, sem hæstv. fjmrh. upplýsti, að nota hluta af prestssetrinu til annarra þarfa, og tilkynna svo hlutaðeigandi presti það ekki. Mig furðar á því.  Enda þótt ýmislegt í þessu frv. sé nauðsynlegt að samþykkja, þá hefur hæstv. fjmrh. m.a. upplýst, að það eru ýmis ákvæði í því sem valda misskilningi og er ágreiningur um. Því þá ekki að kippa þeim út úr og samþykkja það, sem einhugur er um? Ég mundi leggja það til, að við samþykkjum þann þátt málsins, sem samstaða er um á hv. Alþ., en fellum hitt úr frv., sem ekki er samstaða um. Og það er víst fleira en eitt og fleira en tvennt, sem ekki er samstaða um, og ég vildi vænta þess, að þessu máli yrði frestað, í það minnsta til morguns, ef fundur væri hér og það yrði þá hægt að ná samstöðu um viss ákvæði frv. og samþykkja þau.



Herra forseti. Út af þeim umr., sem hér hafa farið fram um frv., sem kallað er sala Setbergs, en er nú orðið ólíkt meira en það mál, vildi ég aðeins auka við nokkrum orðum. Það, sem helzt hefur verið hér á dagskrá og orðið að vissu leyti deiluefni á milli hæstv. fjmrh. og hv. 1. þm. Vesturl., er afhending á landi til BSRB undir væntanlegt sumarbústaðahverfi. Ég vil taka það alveg sérstaklega fram, af því að ég hef svo oft atyrt ríkisstj. fyrir eitt og annað, að ég vil færa henni þakkir fyrir þá rausnarlegu og myndarlegu gjöf, sem hún afhenti BSRB á afmæli þess s.l. vetur, og ég vil á engan hátt stuðla að því, að þær heimildir, sem hún kann að hafa átt eftir að afla sér, verði henni á nokkurn hátt torfengnar. Hitt er annað mál, að ég verð að vissu leyti að taka undir það með hv. 1. þm. Vesturl., að sum þeirra mála, sem eru komin inn í frv., eru komin þangað með það óvenjulegum hætti, að ég get vel skilið þá, sem eitthvað hafa við slík mál að athuga, að þeir séu ekki ánægðir með afgreiðsluna. Ég held, að ég muni það rétt, að t.d. þetta atriði varðandi heimild fyrir ríkisstj. til þess að afhenda BSRB land í Móadal úr prestssetursjörðinni Saurbæ á Hvalfjarðarströnd, hafi verið flutt hér með brtt. við frv. á milli 2. og 3. umr., eða nánar til tekið við 3. umr., og kom því aldrei til athugunar í landbn., þeirri n., sem hv. 1. þm. Vesturl. á sæti í og þar sem hann, að því er mér skildist, hefði viljað athuga það betur, svo að það er þess vegna honum álíka framandi eins og það hefði verið sett inn í annarri d. í rauninni. Ég skal taka það alveg sérstaklega fram, að það er ekki vegna þess, að BSRB sé ekki ánægt með það land, sem því hefur verið afhent með bréfi ríkisstj., að komið hefur til mála að skipta á landi. Það er af öðrum ástæðum. Það er af þeim ástæðum, að við í stjórn BSRB höfum orðið þess varir, að nokkur vafi leikur á því, að þarna yrði eins ákjósanlegt sambýli væntanlegra sumarbústaðagesta og nágrannanna og vænzt hefur verið vegna þess að á tvær hliðar hefur svona heldur verið amazt við því, að bandalagið settist þarna að með sitt hverfi. Annars vegar er það presturinn í Saurbæ, sem látið hefur í ljósi nokkra óánægju með þessa ráðstöfun á landinu og hins vegar er það, að KFUM og KFUK reka sumarbúðir fyrir börn eða ungmenni þarna rétt á næstu grösum í Vatnaskógi, og þeir aðilar hafa einnig látið í ljósi, að þeir óskuðu frekar, að þarna risi ekki upp sumarhústaðahverfi. Stjórn BSRB hefur þess vegna tjáð sig fúsa til þess að skipta á landinu, ef gefendum þætti ástæða til, og einmitt hefur komið til mála í því sambandi land í Skorradal, að því er mér skilst á svipuðum slóðum og skátar frá Akranesi reynast nú hafa fengið loforð eða vilyrði fyrir. Allt er þetta mál með þeim hætti að það þarf vissrar athugunar við. Engu að síður mæli ég með því, að ríkisstj. sé af Alþ. hálfu gefin heimild fyrir þeirri afhendingu, sem hún hefur heitið. Ég tel samt, að landskipti geti komið til greina, þó að heimildin sé gefin, því að hér er ekki um það að ræða, að deila sé um merg málsins í raun og veru. Þá var það og annað, sem ég vildi segja af þessu tilefni, en það er þetta: Það er mjög óeðlilegt, að flokkaðar séu í eitt frv. margar eignir ríkissjóðs, sem eiga fátt sameiginlegt, og að heimild fyrir sölu þeirra eða afhendingu sé kippuð upp í eitt frv. á allra seinustu dögum þingsins, þegar í rauninni er ekki ráðrúm til mikilla breytinga, því að eins og við sjáum hér, er nú komið í það illt efni, að annað tveggja hlýtur að ske, að þetta trv. verður samþ. gegn vilja ýmissa þeirra, sem ekki er þó ástæða til að ætla, að ekki hefði getað náðst fullt samkomulag við um öll meginatriði frv., eða þá að frv. verður að bíða og leggjast fram að nýju, annaðhvort í einu lagi eða sundurliðað, eftir því sem hinar ólíku eignir gefa í rauninni tilefni til, að gert væri. Ég fyrir mitt leyti vildi gjarnan, að ýmis atriði í þessu fengju nánari athugun í n., því að maður rekur sig svo oft á það, að þó að þeir pappírar, sem hér eru lagðir inn til rökstuðnings fyrir slíkum sölum og afhendingum, virðist við fljótan yfirlestur vera þess eðlis, að þar leynist engin deiluefni, Alþ. sé ekki að blanda sér inn í neinar deilur með því að samþykkja slíkt, þá kemur iðulega í ljós, að málin eru hreint ekki eins einföld og þau líta út fyrir í fyrstu. Og það er eðlilegt, að þau séu athuguð í n., en svo er ekki um allmörg atriði af þeim, sem hér eru komin inn í frv. núna. Ég tel, að þó að fjmrh. hafi hér gert grein fyrir því, sérstaklega í sambandi við eitt atriði frv., þ.e.a.s. sölu á húseigninni Tómasarhaga 15, sé nauðsyn á að fá heimild fyrr heldur en orðið gæti, ef frv. væri látið liggja til næsta hausts. Þá sýnist mér, að ekki mundi verða alveg útilokað að gera um það þingflokkasamkomulag, að stjórnin eigi ekki neitt á hættu um, að þetta verði fellt, þó að það biði. Og þar af leiðandi tel ég, að stjórnarandstaðan, a.m.k. í þessari d., hafi nú ekki sýnt slíka hörku eða óvægni eða óbilgirni í ýmsum málum, sem stjórnin þurfti að koma hér áfram, að ekki væri hugsanlegt að verða við tilmælum eins og þeim sem hv. 1. þm. Vesturl. hefur hér haft uppi.



Herra forseti. Ég get alveg tekið undir það, sem hv. síðasti ræðumaður sagði, að stjórnarandstaðan hafi ekki hér í þessari hv. d. sýnt neina tilburði til að koma í veg fyrir eðlilega meðferð mála. En ég leyfi mér hins vegar mjög að efast um það, að mikið sé að byggja á loforðum um þetta efni með hliðsjón af því, sem hér er að gerast varðandi mál, sem búið var að semja um við þingflokkana. Þetta mál er afhending á landi til BSRB, og finnst mér alveg gegna furðu, að það skuli hér vera gagnrýnt, að þetta mál var tekið hér upp, jafnvel þó að seint sé, af þeirri einföldu ástæðu, að um þetta var búið að semja. Og ástæðan fyrir því, að málið er tekið hér í þetta frv., byggist eingöngu á því, að það þótti við nánari athugun öruggara að afla þessarar heimildar, enda þótt menn teldu ekki nokkurn vafa á því, að enginn færi að amast við þessu vegna þess samkomulags, sem búið var að gera, og þó að það þess vegna hafi ekki farið í n., var engin sérstök ástæða til þess heldur, að það gerði það. Mér er vel kunnugt um það frá fyrstu tíð, að þetta vakti vissa óánægju hjá ýmsum aðilum, m.a. prestinum í Saurbæ, og dóms- og kirkjumrn. hafði rannsakað þetta mál og stjórn BSRB var meira að segja kunnugt um það, áður en landið var afhent, að bryddað hefði á vissri óánægju hjá ýmsum aðilum þarna, bæði prestinum og KFUM, en það var mat manna, að rökin fyrir slíkri andstöðu væru algerlega út í hött. Þarna er um land að ræða, sem skiptir engu máli fyrir prestssetrið varðandi nýtingu þess og búskap þar. Og af þeim sökum var það, að þetta var gert engu að síður að lofa afhendingu þessa lands. Og ég vonast til, að hv. þdm. telji það ekkert undarlegt af minni hálfu, þó að ég sé næsta gramur yfir svona afstöðu, af því að það vildi svo til, að ég skrifaði BSRB þetta bréf og undirritaði það með tilkynningu um þessa afhendingu, þannig að það að ætla að neita staðfestingu þess hér er ekki annað en gera algerlega ómerka yfirlýsingu, sem ég hef gefið í trausti þess, að allir þingflokkar stæðu með því, og það hafa ekki komið fram nokkur minnstu andmæli gegn þessu máli. Hitt er allt annað mál, eins og ég sagði hér áðan, að það hafa farið fram viðræður milli mín og BSRB um það, hvort það væri e.t.v. hægt að finna annað land. Það er allt annað mál og ég tel ekkert útilokað, að það verði haldið áfram að skoða það mál. En ég get ekki unað því að fá ekki staðfestingu á því, sem gert hefur verið í góðri trú, þannig að mín undirskrift á gjafabréfi til BSRB sé ónýtt. Því get ég ekki unað. Og það held ég, að menn hljóti að verða að skilja. Það útilokar ekkert það, eins og hv. síðasti ræðumaður einnig kom inn á, að það sé hægt að skoða það ofan í kjölinn að reyna að leysa þetta mál með samkomulagi eftir því, sem mögulegt er. Og þótt þetta ákvæði verði samþ. hér eins og farið er fram á, breytir það auðvitað engu um það. Óski BSRB eftir því að fá einhverja breytingu á þessu, er það þeirra mál. En það er útilokað, að ríkisstj. fari fram á það við BSRB að fá að breyta því, sem búið er að afhenda BSRB í góðri trú, það er gersamlega útilokað og það vona ég, að allir hv. þdm. skilji. Varðandi það, að þetta frv. sé að öðru leyti með eitthvað óeðlilegum hætti og það sé óeðlilegt að tengja saman allar þessar jarðir, þá á það einnig að mínu mati ekki við nein rök að styðjast, vegna þess að þetta frv. fjallar allt um prestssetur í einhverri mynd eða afhendingu á landi úr prestssetursjörðum. Og ekki býst ég við, að nokkur hv. þdm. telji það æskilega meðferð hjá þinginu að afgreiða 10-12 lög sérstök um þessi mál, og það er nú ekki einu sinni svo, að málið hafi verið seint lagt fram, því að þetta er 8. mál þingsins og var þá meginhluti þess frv. eða sett inn í það snemma á þingi. Deiluefnið skilst mér nánast eingöngu vera þetta atriði, þó að menn tali um, að ýmsar aðrar breytingar hafi verið gerðar. Og þetta er atriði, eins og ég segi, sem mér finnst ekki þurfa að rannsaka í neinni n. með hliðsjón af því, sem á undan er gengið. Það kann vel að vera, að hv. þdm. finnist þetta einhver óbilgirni af mér að sækja það svo fast að fá þessa heimild staðfesta hér. En ég vonast nú samt til, að þeir geri sér grein fyrir því, þegar þeir skoða það niður í kjölinn, að það er ógerlegt fyrir mig að una því, að það fáist ekki staðfesting á því, úr því að hennar er á annað borð hér leitað, sem ég er búinn að staðfesta út í frá með eigin undirskrift, að afhenda eign, sem hér er um að ræða, og það í fullu trausti þess, að allir þingflokkar standi með því, og ég geri ekki ráð fyrir, að neinn hv. þm. vefengi það, að formenn þeirra þingflokka hafi haft fullt leyfi til þess að lýsa þeirri skoðun sinni.



Herra forseti. Mér finnst það sæta furðu, að ein ríkisstj. skuli afhenda hlut eða afhenda jörð án þess að vera búin að ganga frá því örugglega áður, hvort um slíkt geti verið að ræða eða ekki. Og því var ekki þessi beiðni um heimild lögð fram strax í haust í frv., um leið og málið var lagt fram á Alþ.? Hvernig stóð á því, að þessu er potað hérna inn á síðustu stundu? Hver var ástæðan? Hvers vegna var ekki búið að afla heimildar löngu áður, því að mér skilst, að jörðin hafi verið afhent í fyrra, án þess að hafi verið orðið samkomulag um eða vitað um, hvort hún fengist eða ekki. Mér finnst það sæta furðu, að ein ríkisstj. og hæstv. fjmrh. skuli gera slíka hluti. Og ég vil enn á ný beina þeim tilmælum til hæstv. forseta d., að þessu máli verði frestað, því að það hefur upplýstst í hvert sinn, sem einhver hefur staðið hér upp og rætt málið, að það er margt óupplýst enn í þessu máli, sem þarf upplýsinga við. Og ég held, að ef ríkisstj. hefði viljað hraða sér í þessum efnum og afla heimildar, hefði hún farið fram á heimild til að afhenda BSRB hluta af Saurbæ þegar í haust, þegar hún lagði frv. fram, en draga það ekki fram á síðustu stundu. Eða hver var ástæðan fyrir því? Mér skilst, að það sé komið þó nokkuð á annað ár síðan búið var að afhenda bandalaginu jörðina með bréfi, eftir því sem fjmrh. hefur upplýst, eða tilkynna bandalaginu, að það gæti fengið þarna jarðarafnot. En hver er þá ástæðan fyrir því, að ekki hefur verið hafður meiri hraði á en þetta að afla heimildar fyrir þessari afhendingu? Hver er ástæðan fyrir því? Hún hlýtur einhver að vera. Þetta mál er búið að liggja hér í Alþ. í allan vetur og hvernig stóð á, þegar ríkisstj. leggur þetta frv. fram, að hún aflaði ekki þessarar heimildar strax í frv., en potar því inn hér á síðustu stundu? Hver er ástæðan fyrir því? Það væri gott að vita það. Og mér finnst það sæta furðu að fara að afhenda hluta úr jörð án þess að vera búinn að afla heimilda fyrir því áður, hvort hún fengist eða ekki og án þess að vita, hvort samkomulag var um það eða ekki. Þetta er alveg furða og þetta er eitt af þeim mýmörgu dæmum um hegðun þessarar ríkisstj., að hún veit ekkert, hvað hún er að gera.



Herra forseti. Það er náttúrlega nánast ástæðulaust að vera að karpa við hv. þm., vegna þess að hann sýnist ekki vilja neitt skilja, svoleiðis að það er tilgangslítið. Það verður þá að ráðast, hvort aðrir hv. þdm. hafa sama skilning á æru stjórnmálaflokkanna og því, sem þeir háfa lofað, eins og virðing hans fyrir loforðum síns eigin flokks virðist sýna, þannig að ég hygg, að hér sé það ekki síður æra Framsfl., sem er í veði, því það vill svo til, að maður hefur þó í þetta skipti treyst því, að loforð Framsfl. væri gilt, en það virðist hv. þm. ekki telja ástæðu til að staðfesta. Það er einmitt kjarni málsins. Ástæðan til þess, að þetta var ekki sett inn í frv. í haust, er sannast sagna sú, að þetta var talið vera klappað og klárt mál. En þegar farið var að athuga frekari breytingar við þetta frv., var talið, enda þótt menn teldu það út af fyrir sig ekki skipta höfuðmáli, þar sem því var treyst, að það væri samstaða allra þingflokka fyrir því, að það væri þó rétt að fá það staðfest í þessu frv., úr því að það lá fyrir, og því var þetta atriði tekið inn í frv. Þetta er ástæðan. Það var alls ekki í huga manna í haust, að þetta þyrfti í rauninni að gerast, en það virðist ekki vanþörf á því, úr því að það eru þó a.m.k. til hér menn, sem telja, að ekki þurfi að standa við gefin loforð.



Herra forseti. Vegna þess að umr. hafa haldið áfram um þetta mál í dálitlum deilutón og mér finnst eins og aðeins hafi verið vikið að þeim orðum, sem ég sagði hér, og að þau væru svona hálft í hvoru lögð út á þann veg, að ég vildi synja ríkisstj. um lagaheimild fyrir afhendingu á Móadalslandi og Saurbæjarjörðinni til BSRB, þá vil ég taka það sérstaklega fram, að svo er ekki. Ég tel mér sérstaklega skylt að standa að því, að ríkisstj. fái þessa heimild og mun greiða atkvæði með henni. En á hinn bóginn játa ég það, að það er komin svo löng trossa í þetta frv., að ég hefði viljað athuga betur ýmsa hluti í því. Ég tel ekkert á huldu með þessa heimild, henni er sjálfsagt og skylt að fylgja og til þess að við það sé staðið neyðist maður sjálfsagt til þess að samþykkja ýmislegt fleira í leiðinni. Það, sem ég var að leggja áherzlu á, var það, að ég vildi leita eftir því, hvort ekki gæti orðið samkomulag um það að fresta málinu. En fyrst hæstv. ráðh., sem hér hefur talað, telur það ekki vera þess eðlis, að hann geti það án þess að vera látinn setja að vissu leyti niður við það, vil ég sízt taka þátt í því. Ég hef ýmislegt að athuga við stör hæstv. ráðh., eins og iðulega hefur komið hér fram, en í þessu atriði tel ég, að hann hafi vel og myndarlega gert og beri að þakka honum það og þá auðvitað að veita honum þær heimildir, sem hann kann að eiga ófengnar fyrir því. Og vænti ég þess, að þá sé ekki neinn misskilningur um mína afstöðu til málsins.