Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Þar sem ég tel þetta frv. hafa spillzt við það að fara í gegnum hv. Ed. og með skírskotun til nál. minni hl. allshn., þá greiði ég ekki atkv.



Ég álít eins og fleiri, að frv. hafi átt að vera eins og það kom frá stj. Þó að svo sé, mun frv. vera betra en ekki, en ég sé samt ekki ástæðu til að greiða því atkv. og sit þess vegna hjá við atkvgr.



Með því að frv. hefur verið breytt svo í hv. Ed., að ég get, eftir þau ákvæði, er þar hafa verið sett í frv., verið því samþykkur, þá segi ég já.



Herra forseti. - Ég er sammála þeim, sem látið hafa í ljós, að ástæðulaust sé að setja lagaákvæði um þetta efni, þótt vitanlega sé frv. borið fram í sambandi við mál, sem nýlega var afgr., en það var um orlof verkafólks, og minnist ég aðeins á þetta mál um kynnisferðir sveitafólks til þess að undirstrika enn frekar, hve ástæðulaust það er. Það er ekki sambærilegt við orlof verkafólks, sem vinnur hjá öðrum og er ekki sjálfrátt með tíma sinn. Hér er um að ræða sjálfstæða atvinnurekendur, sem geta veitt sér orlof þegar þeir vilja. Margir eiga ekki auðvelt með að fara frá störfum á þeim tíma, sem helzt er um að ræða til þessara ferða. Sumir geta ekki veitt frí frá störfum vegna atvinnurekstrar síns á heppilegum tíma. Hins vegar er það augljóst mál, að fjölmargir aðrir atvinnurekendur í landinu verða að veita svipuð hlunnindi líka, ef þetta nær samþykki. Mér skildist á einum hv. þm., að von væri á brtt. við þessa umr. Ég skal nú reyna að stytta mál mitt. Ég hef hugsað mér að bera fram brtt., en ekki hef ég samið hana sjálfur, heldur er hún frá hv. 2. þm. Árn., sem bar hana fram í Ed., og vil ég leyfa mér að taka hana hér upp. Ég tel mjög skynsamlegt að veita máli þessu í annan farveg. Mundi það verða vel þegið, að varið yrði nokkurri fjárhæð til menningarauka ungs fólks í sveit, og mundi féð koma að góðum notum fremur á þann hátt en eins og gert er ráð fyrir í þessu frv.

Forseti (JJós): Mér hafa borizt tvær skrifl. brtt. við frv. um kynnisferðir sveitafólks. Önnur er frá Barða Guðmundssyni og Þóroddi Guðmundssyni. Hin er frá Jakob Möller. Báðar eru of seint fram komnar, og vil ég spyrja hv. ríkisstj. og þm., hvort þeir vilja veita afbrigði.



Ég vildi aðeins bera fram þá ósk, að málið yrði tekið út af dagskrá, svo að tími gæfist til að athuga brtt. í nefndinni.



Herra forseti. - Ég get ekki látið hjá líða að fara um þetta mál nokkrum orðum. Það hefur komið í ljós við umr. hér í sambandi við þetta mál, að svo margir hv. þm. eru hér, sem ekki þekkja til atvinnu- og starfshátta sveitafólksins, að furðu gegnir. Og þegar samþ. hefur verið, að verkafólk fái fullt orlof og full laun, á meðan það er í því, þá er því haldið fram, að bændur og búalið, önnur fjölmennasta verkamannastétt landsins, eigi ekki rétt á því að fá fáeina aura í sama skyni. Þá er komið fram með ýmis mótmæli og rök, sem eru svo miklar firrur, að ég hef aldrei heyrt aðrar eins. Hv. þm. Hafnf. sagði, að orlof væri einkum nauðsynlegt fólki, sem hefði innisetur. En þetta fólk er þegar búið að tryggja sér orlof og fullt kaup, á meðan það er í því. Þeir, sem hafa hagnað af þessu, eru verkamenn og eyrarvinnumenn. Þeir hafa ekkert fast sumarleyfi haft. Hv. 3. þm. Reykv. segir, að sveitafólkið sé sjálfstæðir atvinnurekendur, sem geti verið sjálfráðir um að taka sér frí. En geta verkamenn ekki tekið sér frí líka? Nú er það ákveðið, að þeir séu á fullu kaupi, á meðan þeir eru í fríi sínu. En sannleikurinn er sá, að sveitafólkið má aldrei vera að því að fara í orlofsferð. Sveitavinnan má aldrei falla niður, en sökum fólksfæðar mundi hún hljóta að gera það, ef flest fólkið færi án þess að hægt væri að fá hjálp á meðan. Sveitirnar vantar starfskrafta til þess, og er sveitafólkið eina fólkið, sem svo er ástatt fyrir. Ég vil svo að lokum lýsa furðu minni á því, hve margir þeir hv. þm. eru, sem ekki þekkja til atvinnuhátta okkar. Þeir virðast varla þekkja það, sem fram fer í kringum þá, ekki kannast við aðalatvinnuvegi þjóðarinnar. En væntanlega gefst tækifæri til þess að ræða þetta mál nánar síðar.