Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Karl Einarsson) Jeg vil aðeins geta þess, að jeg gleymdi við 2. umr. þessa máls að biðja um að leiðrjetta prentvillu, sem er í 4. gr. frv.

Frsm. (Sigurjón Friðjónsson) Þetta frv. var fyrst flutt á Alþingi 1917 af þm. Eyfirðinga. Þeir fluttu það í því formi, sem nefndin nú leggur til, að það verði sett í. Brtt. þær, sem nefndin gerir, miða því í þá átt, að sníða burtu þær breytingar, sem frv. hefir tekið í háttv.Nd.; þó voru þær breytingar ekki gerðar nú, heldur 1919, en þá dagaði málið uppi hjer í háttv.Ed. Að öðru leyti get jeg vísað til nál.

Halldór Steinsson . Jeg þóttist hafa gert ítarlega grein fyrir skoðun minni á 6. gr. þessa frv. við 2. umr. málsins, og fyrir því tel jeg óþarfa að fara mörgum orðum um brtt. mína og háttv. 1. landsk.þm. (S. F.) á þskj. 532. Jeg sagði þá, að jeg teldi þessa endurskoðun óþarfa, því þegar bankinn væri orðinn eign ríkisins gæti ríkisstjórnin orðið mestu ráðandi um stjórn hans. En til þess að kveða skýrt á um þetta, þá hefi jeg, ásamt 1. landsk.þm. (S. F.), komið með áðurgreinda brtt., um að ríkisstjórnin skipi tvo af þremur bankastjórum bankans. Jeg vænti því, að þessi brtt. fái góðar undirtektir. Og skal svo geta þess, að ef þessi brtt. verður samþ., þá er aðeins eftir einn agnúi á þessu frv., og hann er hin endanlega ákvörðun um seðlaútgáfuna. En þrátt fyrir þennan agnúa vildi jeg leggja til, að þetta frumvarp yrði nú samþ. eins og það nú verður með brtt. Að endingu skal jeg svo geta þess, að jeg er samþykkur þeim, sem stungið hafa upp á því að skipa nefnd, sem svo tæki sjer sjerfræðing til aðstoðar, til þess að athuga öll bankamálin í heild sinni. Og sje þetta gert, þá lít jeg svo á, að þingið gerði skyldu sína í bankamálunum, þar sem það hjálpaði bankanum fram úr mestu vandræðunum, og gerði jafnframt gangskör að því, að bankamálunum í heild sinni yrði í náinni framtíð skipað í sæmilegt horf. Gæti þá enginn með sanngirni legið því á hálsi fyrir slælegar aðgerðir í þessu efni.

Sigurður Eggerz Eins og jeg hefi áður sagt, þá legg jeg aðaláhersluna á hlutafjárkaup ríkisins í bankanum, til þess, að landið nái á þann hátt yfirráðum yfir honum, og hefi jeg áður rökstutt þetta ítarlega. Um hitt atriðið, að skipa seðlaútgáfunni endanlega, hefi jeg margtekið fram, að jeg væri á móti, því jeg tel heppilegra, að það sje gert þegar bankinn er orðinn eign landsins. En þrátt fyrir þennan agnúa, mun jeg greiða atkvæði með frv. til Nd., í þeirri von, að það verði lagfært þar, og ef svo heppilega tekst, að háttv.Nd. lagfæri frv. í þá átt, sem jeg óska, þá þykist jeg nú mega vera viss um, að það verði frv. ekki að falli hjer.

Sigurjón Friðjónsson Jeg ætla með nokkrum orðum að gera grein fyrir brtt. á þskj. 532. Jeg leit svo á, að endurskoðendurnir væru nauðsynlegir til þess að benda ríkisstjórninni á misfellur, sem fyrir gætu komið, svo hún gæti þá gripið í taumana, ef henni sýndist. En ef ákveðið verður, að ríkisstjórnin skipi tvo af þremur bankastjórum bankans, þá fellur þörfin á endurskoðendunum að mestu eða öllu leyti niður. Jeg tel það líka galla, að fara að stofna þarna tvö ný embætti, hliðstæð bankastjórastöðunum, ef komist verður hjá að álíta það brýna nauðsyn, enda ekki laust við, að það líti svo út, sem þessir menn væru settir til höfuðs bankastjórninni. Ennfremur vil jeg benda á, að næsta þing muni að líkindum gera nýja ráðstöfun um bankaráðið, sem menn hafa verið óánægðir með, og gæti þetta þá, þ. e. endurskoðendurnir, komið aftur til athugunar. Svo skal jeg taka það fram, viðvíkjandi því, sem háttv.þm. Snæf. (H. St.) sagði um endanlega ákvörðun á seðlaútgáfunni, að engin ákvörðun er um það gerð í frv., hvað gera eigi við seðlana, sem Íslandsbanki skilar. Að endingu skal jeg lýsa ánægju minni yfir því, að hv. 2. landsk.þm. (S. E.) skuli ætla að vera með frv., og tel jeg það deildinni til mikils sóma, ef hún afgreiðir það með öllum greiddum atkvæðum.

Frsm. (Sigurjón Friðjónsson) Allsherjarnefnd hefir gert 3 brtt. við þetta frv., en um 1. brtt. er nefndin ekki öll sammála. Hv. 2. landsk.þm. (S. E.) vill samþ. 1. málsgr. 1. gr. eins og hún kom frá Nd., þar sem hann telur ekki rjett að svifta menn kosningarrjetti og kjörgengi, þótt þeir hafi þegið sveitarstyrk. Meiri hl. nefndarinnar vill aftur á móti ekki ganga hjer framar en gert er um kosningarrjett og kjörgengi til Alþingis. Því tók hann hjer upp samskonar ákvæði og er í stjórnarskránni. Um 2. brtt. er nefndin öll sammála. Nefndinni þótti nokkurt ósamræmi í orðalaginu, og því hefir hún orðað þessa málsgr. eins og gert er í stjórnarskránni. 3. brtt., sem á við 2. gr., stafar af því, að hv.Nd., hefir sjest yfir það, að þau lög, sem þar eru nefnd, hafa áður verið úr gildi feld. Er því óþarft að gera það aftur.

Guðmundur Ólafsson Það fer ekki mikið fyrir þessu frv., og efni þess er ekki neitt nýmæli, ef dæma á eftir ræðu hv.frsm. nefndarinnar (S. F.). En það er einkennilegt við það, hvílíkan sand af lagafyrirmælum það nemur úr gildi. Það eru víst ein 7 eða 8 lög, sem það breytir að verulegu leyti. Ef hv. deild fellst á brtt.hv.allshn., þá er sú breyting gerð á gildandi ákvæðum, að gjald til sveitarsjóðs verður ekki lengur skilyrði fyrir kosningarrjetti. Og sú breyting virðist nú ekki gera mikið til, þótt mjer hins vegar þyki hún ekki til bóta. Hitt þykir mjer verra, sem ekki hefir verið getið um, að eftir frv. mega hjón, foreldrar og börn, föðurforeldrar og móðurforeldrar, sitja í sveitarstjórn samtímis. Gegn þessu hefir verið ákvæði áður, og allir unað vel við og þótt sjálfsagt. Þetta finst mjer mjög varhugaverð breyting. Eftir frv. væri ekkert því til fyrirstöðu, að sveitarstjórn eða bæjarstjórn sje skipuð aðeins einni fjölskyldu, þótt í henni ættu sæti 5 eða 7 menn eða fleiri. Þá mælir það ekki með frv., hversu mörgum lögum það breytir, og það nýjum lögum. Þetta veldur ruglingi. En þó skiftir hitt mestu máli, að lögin verða verri að miklum mun eftir en áður. Og jeg skil satt að segja ekkert í því, hvernig svo slysalega hefir getað tekist til, að frv. er komið í gegnum hv.Nd. og hv.allshn. þessarar deildar hefir fallist á það að mestu, án þess svo mikið sem benda hv. deild á þessa gagn gerðu breytingu.

Sigurður Eggerz Jeg vildi minnast örfáum orðum á þann ágreining, sem jeg gerði í nefndinni. Jeg vil mæla með því, að 1. málsgr. 1. gr. verði samþ. eins og hún kom frá hv.Nd. Framþróun stjórnskipulagsins fer nú á tímum yfirleitt í þá átt að láta ekki kosningarrjett vera bundinn við fjármuni, þar eiga allir að vera jafnir, fátækir sem ríkir. Engum dettur í hug að láta þann, sem á miljónir, eiga mörg atkv. Og það er beint áframhald af þeirri reglu, að láta menn ekki missa atkvæðisrjett, þótt þeir hafi orðið að þiggja fjárhagslega hjálp hjá hinu opinbera, til þess að framfleyta sjer og sínum. Þótt menn hafi orðið að þiggja sveitarstyrk, þá geta þeir verið ágætir menn, og reynslan hefir sýnt, að börn þeirra hafa engu síður getað orðið góðir borgarar en önnur börn, en það sýnir, að foreldrarnir hafa látið þeim eftir góðan arf í þroska og uppeldi, þótt þau, af ytri ástæðum, hafi orðið fyrir því óhappi að þurfa að þiggja af sveit. Því er ranglæti að svifta þá kosningarrjetti. Móti þessu verður það væntanlega sagt, að sumir þessir menn hafi farið ráðlauslega með efni sín og kunni ekki að hafa á hendi fjárforráð sín, hvað þá heldur annara. Og að vísu er það satt, að svo er ástatt um suma af þessum mönnum, en þeir munu ekki færri, sem eingöngu vegna heilsuleysis og annara óviðráðanlegra óhappa hafa orðið að þiggja af sveit. Og á þá að láta þá gjalda þeirra ráðlausu? Og meðal þeirra, sem enginn efast um að eigi að hafa kosningarrjett, eru líka margir, sem áreiðanlega kunna ekki með fje að fara. En dettur samt nokkrum í hug að fara að svifta alla rjettinum fyrir það? Þetta er bein afleiðing af þeirri niðurstöðu, sem menn eru komnir að, sem sje þeirri, að kosningarrjettur eigi ekki að bera bundinn við fjárhag manna. Vitanlega mætir þessi rýmkun á kosningarrjettinum mótspyrnu. Sjerhver rýmkun á honum hefir jafnan mætt mótspyrnu. Svo var fyrir nokkrum árum, þegar verið var að veita konum kosningarrjettinn. Þó hefir sú rýmkun ekki haft neinar illar afleiðingar; þvert á móti. Og nú mundu fáir hafa kjark til þess að berjast fyrir því að svifta konur kosningarrjetti. Rýmkun kosningarrjettarins eykur þeim, sem hann fá, ábyrgð og þroska, og vekur þá til umhugsunar og athugunar á því, til hvers þeir lifa í þjóðfjelaginu. Jeg vona nú, að hv. deild taki þessu vel og samþ. þessi ákvæði, eins og hv.Nd. Og þótt svo fari, að þetta frv. verði felt hjer nú, þá er jeg sannfærður um það, að það verður aðeins töf, því að þetta verður undir eins tekið upp aftur og aftur, þar til það gengur fram. Og það verður aldrei langt þangað til hætt verður að refsa þessum mönnum, þótt þeir verði að leita á náðir hins opinbera, til þess að geta alið upp borgara handa þjóðfjelaginu. Það er alt of þung refsing að svifta þá frumrjettindum sínum í þjóðfjelaginu, auk þeirrar auðmýkingar, sem þetta hefir í för með sjer, og er sannarlega mörgum fullþung.

Sigurður Jónsson Jafnvel þótt jeg sje að sumu leyti á sömu skoðun í þessu máli og hv. 2. landsk.þm. (S. E.), verð jeg þó að líta svo á, að til sjeu þau tilfelli, þar sem rjettlátt sje að svifta menn kosningarrjetti vegna þegins sveitarstyrks; en þau má nú víst telja undantekningar. Það er því ekki vegna þess, að jeg treysti mjer tæplega til að fylgja frv. óbreyttu, heldur af því, sem hv. 1. þm. Húnv. (G. Ó.) nefndi, að í frv. er ekki bannað, að hjón eða náin skyldmenni megi sitja í hreppsnefnd samtímis. Þetta álit jeg háskalegt, því það getur leitt til þess, að hreppsnefnd misbeiti valdi sínu. Sveitarstjórn þarf ekki að bera álit sitt og fyrirætlanir undir hreppskilaþing, og það þótt um mikilvægar ráðstafanir sje að ræða, svo sem um mikilvægar ábyrgðir, ýmisleg kaup eða sölu á eignum hreppsins. Sýslunefnd leyfir slíkt venjulega eftir tilmælum sveitarstjórnar, og þá getur alt verið komið í kring áður en það er borið undir hreppsbúa. Ef því hjón og sifjalið skipar eingöngu hreppsnefnd, sem vel getur átt sjer stað, þá leiðir það til einveldis einnar fjölskyldu, og þarf það ekki skýringar við, hversu afarviðsjált slíkt gæti orðið.

Frsm. (Sigurjón Friðjónsson) Jeg ætla aðeins að taka það fram, að það, sem fyrir okkur vakti, var það, að við vildum ekki, að kosningarrjetturinn væri takmarkaðri í sveitarmálum en landsmálum. En hvað því viðvíkur, sem hv. 1. þm. Húnv. (G. Ó.) sagði, þá hafði nefndin athugað það áður og hugsað sjer að láta frv. ekki velta á því. En því miður hefi jeg ekki þau gögn við höndina, að jeg geti svarað því nú til hlítar, og ætla því, að rjettast sje að taka málið út af dagskrá að sinni. Að því er snertir þessi mörgu lög, sem hv. 1. þm. Húnv. (G. Ó.) kvað falla úr gildi við þetta, þá skal jeg geta þess, að þetta eru aðeins einstakar greinar úr sveitar- og bæjarstjórnarlögum, og er það því einfalt mál og ætti ekki að valda neinni fyrirstöðu. Hvað það snertir, að þeginn sveitarstyrkur skuli valda missi kosningarrjettar, þá skal jeg geta þess, að mjer finst það stundum, þ. e. í sumum tilfellum, sanngjarnt, en í öðrum ekki. Jeg gæti því fallist á rýmkun í því efni, en ekki á hitt, að öllum sveitarlimum sje skilyrðislaust veittur kosningarrjettur. - Jeg er alls ekki sömu skoðunar og hv. 2. landsk.þm. (S. E.) í þessu efni og efast stórlega um það, að þessi víðtæki kosningarrjettur, sem nú er á kominn, hafi orðið til bóta yfirleitt. Mín reynsla er sú, að þeir sjeu einatt örlátastir á fje úr sveitarsjóði, sem minst hafa til hans lagt, enda hefir það löngum þótt fýsilegt að rista þveng af annara skinni. Eins og menn vita, þá eru aðalviðfangsefni sveitar- og bæjarstjórna fjármálin, og þykir mjer því sanngjarnast að sjá svo um, ef hægt væri, að þeir sjeu ekki alveg ofurliði bornir, sem þyngsta bera baggana.

Sigurður Eggerz Hv. 1. þm. Húnv. (G. Ó.) var að tala um það, að ekki væri gott, að bæði maður og kona sætu í sveitarstjórn. Jeg skal játa, að slíkt mætti að jafnaði teljast óheppilegt, en hins vegar skil jeg ekki í öðru en trúa megi kjósendum fyrir því að sjá um, að svo verði ekki. En jeg fyrir mitt leyti get fallist á, að þetta ákvæði verði aftur tekið upp í frv. Að því er snertir athugasemdir hv. 1. landsk.varaþm. (S. F.) um það, að þeir væru jafnan frakkastir að ausa fje úr sveitarsjóði, sem minst borguðu í hann, þá vil jeg benda á það, að minstu muni, þótt markalínan sje færð lítið eitt neðar, því eins og allir vita, þá eru nú fyrir ofan strikið margir, sem illa eru staddir fjárhagslega, og eiga því sveitarsjóðir þar fyrir fult af talsmönnum örlætisins. Væri því ekki hundrað í hættu, þótt fáir bættust við. Þetta er aðallega mannúðaratriði, sem hjer er um að ræða, og finst mjer því öll ástæða til, að menn veigruðu sjer við að vera á móti því. Auk þess getur hjer oft orðið vont að gera upp á milli manna, því það eru margir, sem ekki þiggja sveitarstyrk, en þiggja styrk af frændum sínum og vandamönnum. Hv. 3. landsk.þm. (S. J.) sagði, að það væru aðeins einstök tilfelli, er menn færu á sveitina sökum heilsubrests, en jeg verð að segja, að þau „tilfelli“ sjeu æðimörg. Annars má ekki láta heildina gjalda undantekninganna, og það verður aldrei hægt að girða fyrir það, að ýmsir fái kosningarrjett, sem ekki kunna að fara með atkv. sitt. Jeg sje svo ekki ástæðu til að orðlengja þetta meira, þar sem lagt er til, að málið verði nú tekið út af dagskrá.

Halldór Steinsson Þar sem þetta er 2. umr. og menn geta því átt kost á að koma fram með brtt. við 3. umr., þá get jeg ekki sjeð neina ástæðu til að taka málið út af dagskrá.

Frsm. (Sigurjón Friðjónsson) Ef hv. deildarmönnum sýnist svo, þá er jeg fús á að taka þessa till. mína aftur.

Sigurður Eggerz Þá leyfi jeg mjer að taka upp till.hv. 1. landsk.varaþm. (S. F.) og skora á hæstv. forseta að taka málið af dagskrá.

Guðmundur Ólafsson Jeg skal ekki lengja umr. mikið. Hjer er aðallega rætt um það, hvort þeir, sem hafa fengið sveitarstyrk, eigi að hafa kosningarrjett eða ekki. En eins og jeg tók fram í fyrri ræðu minni, er hjer um miklu meiri breytingu að ræða. Jeg álít, að með þeirri breytingu fari fram sú röskun á öðrum lögum og ákvæðum, að það borgi sig ekki að gera hana, enda álít jeg ekki þennan kosningarrjett til bæjar- og sveitarstjórna svo mikils virði, að hægt sje að tala um þunga refsing, sem lögð sje á þá, sem eru sviftir honum. Það er beinlínis rangt hjá háttv. 2. landsk.þm. (S. E.), að hjer sje verið að svifta menn rjetti, því þessir menn hafa aldrei haft þennan rjett. Virðast mjer horfurnar í þessum efnum nú helst vera þannig og breytingagirni manna og frjálslyndi á svo háu stigi, að mjer kæmi ekki á óvart, ef frv. verður samþ., að komið yrði fram með á næsta þingi till. um, að enginn skyldi mega sitja í bæjarstjórn eða sveitarstjórn, nema sá, sem þegið hefir sveitarstyrk. Og þótt jeg viðurkenni fúslega, að ýmsir, sem þiggja sveitarstyrk, sjeu engu lakari menn en hinir, sem þess þurfa ekki, finst mjer ekki eiga við að tala um þessa styrkþega sem nýtustu sonu þjóðarinnar, er standi þeim, sem sjeð geta um sig og sína, miklu framar, en það virðist háttv. 2. landsk.þm. (S. E.) hafa lagt mikla áherslu á.

Guðjón Guðlaugsson Það er tæpast, að jeg geti tekið til máls um þetta frv. nú, því að það er til 3. umr., og á að verða að lögum í dag. En svo stendur á, að jeg hefi vanrækt að yfirvega frv., fyr en í morgun. Jeg verð að telja það vanrækslu, heldur en beinlínis tímaleysi. þegar jeg fór að lesa frv. þetta í morgun, fanst mjer það talsvert athugavert. Jeg hafði engan tíma til að tala við sjávarútvegsnefndirnar og stend því „blankur“. Í frv. þessu er ákveðið, hverjir hafi rjett til að stunda atvinnu við vjelgæslu á íslenskum mótorskipum. Og er það 2. gr., sem snertir mig sjerstaklega, því að það ákvæði, sem þar er, getur komið stórkostlega í bág við hagsmuni einstakra manna og jafnvel heilla hjeraða, því að það á að útiloka alla frá að hafa vjelgæslu á smámótorbátum, nema þeir hafi gengið undir nokkurskonar próf. Skal jeg svo taka dæmi, er sýnir það, hve illa þetta getur komið sjer. - í hjeraðinu, sem jeg átti heima í, eru tveir mótorbátar; annar er um 10 tonn og gengur til og frá um flóann til fiskjar. Hinn er 4 tonn og er notaður til flutninga. Hann er eign hlutafjelags og er notaður til að flytja vörur fyrir bændur, þegar þær koma þangað í stórum slumpum, og líka til þess að flytja sláturvörur á haustin, og fer hann þá oft 3–4 ferðir yfir daginn. - Venjulegast var nú maðurinn ráðinn til þess að fara með bátnum, nokkrum dögum áður en þessi vertíð byrjaði, en svo kom það líka oft fyrir, að ráða varð manninn því nær samstundis. Margir af þeim mönnum höfðu lært, en þó kom það fyrir að taka varð menn, sem ekkert höfðu lært; þannig varð jeg einu sinni, þó að jeg væri kaupfjelagsstjóri, að vera vjelarmaður á þessum bát í hálfan mánuð, og hefði jeg með öllu verið útilokaður frá því, ef jeg hefði þurft að hafa próf. Líka getur það komið fyrir, að vjelarmaður veikist í byrjun vertíðar, og svo sje annar maður á bátnum, sem sje jafnfær um að gæta vjelarinnar eins og hinn, en hafi ekki próf, þá er það allhart, að sá maður skuli ekki mega gæta vjelarinnar, og verði því að setja upp bátinn, ef ekki fæst lærður maður á hann. Þessi dæmi ættu að nægja, til þess að sýna, hversu þetta ákvæði getur komið sjer illa, og það því athugavert, að gera ekkert ráð fyrir slíku, þar sem beinlínis getur stafað af því efnalegt tjón, eins og jeg hefi þegar bent á. - Það getur því eigi annað talist en alveg ótækt, að hafa þetta ákvæði undantekningarlaust um smávjelbáta, sem eingöngu eru notaðir til flutninga, því að oft þarf t. d. að grípa til þeirra í lífsnauðsyn, til þess að vitja læknis, og þannig er t. d. ástatt í Reykjafjarðarhjeraði. það má nú ef til vill segja, að samkvæmt 1. gr. sje öllum heimilt að vera vjelstjórar, þegar það telst ekki vera atvinna þeirra, en þetta er þá ekki nógu skýrt, og hefði þurft að skýrast í nál. að minsta kosti. Það væri nú betra en ekki, að fá yfirlýsingu sjávarútvegs nefndar um þetta atriði. Með hinn mótorbátinn, sem jeg gat um áðan, og er 10 tonn, hefir altaf farið sami maðurinn í samfleytt 10 ár, og hefir aldrei orðið neitt að hjá honum, og hefir hann þó aldrei próf tekið. En þeir, sem kunnugir eru á Húnaflóa, hljóta að þekkja það, að þar eru þó stundum þokur og stormar, og sker eru þar mörg. En ef þetta frv. verður að lögum eins og það er, þá hefir maður þessi ekki rjett til þess að vera með vjelbát þennan lengur, nema hann taki próf. - Og þannig getur verið um marga fleiri. Mjer hefir því dottið í hug að koma með brtt., sem gengi í þá átt, að hægt væri að fá undanþágu frá þessu í sjerstökum tilfellum, og að t. d. þeir, sem búnir væru að stunda vjelgæslu í 5–10 ár, þyrftu ekki að taka próf. - Jeg vildi því leyfa mjer að óska þess, að málið verði tekið af dagskrá.

Fram. (Karl Einarsson) Jeg get nú ekki sjeð, að eins mikið sje að athuga við þetta frv., eins og hv. 4. landsk.þm. (G. G.) lýsti. Mjer hefir þó frá upphafi þótt það ókostur á frv., að 2. gr. nær ekki yfir stærri báta en þá, sem hafa 10 hestafla vjel. Jeg væri ánægður með, að 2. og 3. gr. væri slengt saman, og ein og sama regla gilti um alla þá báta, sem þar um ræðir. Það eru þær bátastærðir, sem mest eru notaðar, því að það er vitanlegt, að síðan Fiskifjelagið tók að halda mótorfræðanámsskeið, geta margir tekið þátt í þeim, og fengið umgetin vottorð. Og ekki tel jeg neinn vafa á því, að þessi 12 ára vjelamaður, sem hv. 4. landsk.þm. (G. G.) talaði um, hefði getað fengið slíkt vottorð. En meðan hinn væntanlegi mótorvjelstjóraskóli, sem stofnaður var með lögum í fyrra, tekur ekki til starfa, þá er nauðsynlegt, að þessi námsskeið sjeu haldin víða á helstu veiðistöðvum landsins. Það kom fram nokkur misskilningur hjá hv. 4. landsk.þm. (G. G.), um undirbúning frv. Það er samið af Fiskifjelagi Íslands, með aðstoð kennarans við mótorvjelfræðinámsskeiðin, sem fjelagið hefir haldið. Síðan kom frv. til okkar í sjútvn. og bar Nd.-nefndin það fram. En frá upphafi þótti mjer þetta galli á frv., sem jeg gat um. Og eftir að aðrir hafa líka fundið sitthvað að frv., þá vildi jeg leyfa mjer að óska þess, að málið sje tekið út af dagskrá. Mætti þá reyna að laga það, því að jeg er ekki alveg viss um, hvort jeg get greitt frv. atkv. óbreyttu út úr deildinni.

Forseti (G. B.) Jeg tek þá málið af dagskrá með þeim fyrirvara, að hv. sjútvn. athugi það betur, og beri sig saman við nefndina í hv.Nd.

Forseti (G. B.) Jeg sting upp á, að frv. verði vísað til allsherjarnefndar.