Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Jóhannes Jóhannesson Meiri hluti stjórnarskrárnefndar hefir komið fram með brtt. um að fjölga þingmannatölu Reykjavíkur um einn fram yfir það, er háttv.Nd. lagði til. Það hefir verið sýnt fram á það í hv.Nd. með óhrekjanlegum rökum, að Reykjavík á fulla kröfu til 6 þingmanna. Þó hefir sú hv. deild ekki viljað veita henni meira en 4. En stjórnarskrárnefnd væntir þess, að hv.Ed. sýni Reykjavík þá sanngirni, og fullnægi að svo miklu leyti rjettarkröfum hennar, að fjölga þingmönnum upp í 5. Jeg ber það traust til hv.Nd., að hún muni þá einnig slaka til, ef breyting þessi yrði samþykt í þessari hv. deild. Í gærkvöldi var haldinn fjölmennur borgarafundur hjer í bænum, og þar var samþ. að halda fast við kröfuna um 6 þm. Enda þótt nefndin fallist á, að Reykjavík eigi kröfu til 6 þm., vill hún þó til samkomulags við Nd. takmarka töluna við 5. Ef þetta þing gengur svo fram hjá kröfum Reykjavíkur, að hún fái ekki nema 4 þm., þá mega menn vera vissir um, að strax á næsta þingi verður krafan um 6 þm. aftur borin fram. En fái hún 5 þingmenn nú, er líklegt, að hún láti sjer það nægja þangað til kjördæmaskiftingin hefir verið athuguð og endurbætt í heild sinni. Jeg vil ekki vekja deilur um þetta mál; það er ekki siður hjer í deildinni að deila um málin, heldur ræða þau með rökum.

Frsm. (Guðmundur Ólafsson) Jeg kann ekki við annað en segja fáein orð í þessu máli. Jeg var meðmæltur frv. þessu, en nú er komið fram álit meiri hluta stjórnarskrárnefndar, sem vill breyta því. Jeg verð að segja, að ræða háttv. þm Seyðf. (Jóh. Jóh.) hljómaði vel, og ekki er mikið fyrir Reykjavík, þó hún fái 5 þm. En jeg held, að þó að Reykjavík fái þessu framgengt, þá hætti hún engu að síður við að krefjast 6 þingmanna. Jeg hugsa, að það komi í ljós, að það var ekki að öllu leyti út í loftið, sem nefndin lagði til í Nd. Mjer skildist af ræðu háttv.þm. Seyðf. (Jóh. Jóh.), að hann byggist við, að háttv.Nd. myndi slaka til, en það tel jeg þó ekki víst, þar sem 20 voru á móti. Það er meiri virðing en jeg get vonast til að hún sýni háttv.Ed. Ef slakað er til nú, koma aðrir á næsta þingi og heimta fjölgun þingmanna hjá sjer. Og þó reynt væri að gera öllum jafnt undir höfði í þessu efni, þá gæti þó svo farið, að þingið sprengdi utan af sjer húsið áður en allir yrðu ánægðir. Jeg er alls ekki á móti því, að Reykjavík fái 5 þingmenn, ef það væri ekki svo athugavert frá því sjónarmiði, sem jeg hefi nú bent á, að fleiri kjördæmi kæmu á eftir. Það yrði 1 kjördæmi fyrir ofan með þingmannatölu, og þrjú lítið eitt fyrir neðan. Jeg tel þetta varhugavert. Á endanum yrðu þingmenn helmingi fleiri en þörf er á. Jeg þarf svo ekki að segja meira. Hv. þm. sjá, af hvaða ástæðu jeg get ekki verið með brtt.

Halldór Steinsson Mjer finst fult rjettlæti í því, að brtt. þessi nái fram að ganga, þótt eðlilegra hefði verið að endurskoða um leið kjördæmaskipunina í heild sinni og bæta úr verstu göllunum einnig utan Reykjavíkur. Það langvitrasta, sem komið hefir fram í þessu máli, er till.háttv.þm. Dala. (B. J.). Hefði hún verið samþykt, þá væri ráðin mikil bót á ósamræmi því, sem nú er á kjördæmaskipuninni. Auk Reykjavíkur eru það sjerstaklega Suður-Þingeyjarsýsla, Snæfellsness- og Hnappadalssýsla og Barðastrandarsýsla, sem hafa of fáa þingmenn, borið saman við kjósendatölu. Þótt till. þessi frá hv.þm. Dala. (B. J.) fjelli í Nd., og jeg sæi ekki ástæðu til að koma með hana fram fyrir háttv.Ed., þá finst mjer ekki rjett að láta Reykjavík gjalda þess, að önnur kjördæmi eru órjetti beitt.

Frsm. meiri hl. (Guðjón Guðlaugsson) Þetta mál hefir verið lagt fyrir fjárhagsnefnd þessarar deildar. Það átti nú ekki því láni að fagna, að nefndin yrði óskift um það. En þar fyrir eru skoðanir nefndarmanna alls ekki svo sundurleitar, heldur eru þeir, þvert á móti, að mörgu leyti sammála, til dæmis í því, að grundvöllur sá, sem hjer er lagður, sje mjög óheppilegur. Meiri hl. leggur ekkert á móti því, sem minni hl. hefir tekið fram í sínu nál. En við erum ósammála um, að stjórnin hefði ekki átt að gera eitthvað til að auka tekjurnar, því að fjárhag landsins er svo komið, að brýn þörf er á tekjuauka. Fjáreyðslan er svo ískyggileg, að ekki er hægt að reikna það alt út. Það getur verið, að stjórnin hefði getað fundið annan veg en þennan. Jeg vil þó ekki tala um það, þótt þessi grundvöllur sje óheppilegur, því að frv. þessu. er ekki ætlað líf nema til ársloka 1921 og ætlað að detta úr sögunni sama dag og hækkun á vörutolli. Það er ekki langur tími, en jeg hygg, að á þeim stutta tíma geti komið í ljós, hvort slíkt fyrirkomulag er til heilla eða óheilla. Það ætti að koma reynsla á, hvort það getur orðið til nota eða ekki. Aftur á móti er þessi tími svo stuttur, að engin hætta er á því, að mikið tjón geti hlotist af því. Nefndin er í heild sinni sammála um, að rjett sje að benda á að fara ekki of langt í því að nota þennan grundvöll. Þó finst meiri hl. ekki áhætta að samþykkja frv., og viljum við leggja til, að það sje samþ. á þessu þingi, þótt stutt sje. Brtt. eins háttv. nefndarmanns kom ekki fram í nefndinni, svo að jeg veit ekki, hvort samnefndarmaður minn hefir haft tíma til að athuga hana. Það er mikið rjett, sem hv. minni hl. tekur fram, að það er mikill vandi að skera úr um, hvað er eingöngu til skrauts eða ekki. Innanstokksmunir eru einnig til nytja. Jafnvel hljóðfæri ekki til skrauts eingöngu, heldur til að æfa fólk í söng og hljóðfæraslætti. Mjer þykir það að brtt., að hún tekur að eins til lágmark 1%. Jeg vildi heldur óska að miðla þannig málum, að gjaldið yrði 5%. 15% finst mjer og nefndinni aftur of hátt. Jeg sem sagt greiði atkv. með frv., þótt jeg sje ekki á alt sáttur eða algerlega ánægður með það.

Frsm. minni hl. (Björn Kristjánsson) Það var rjett hjá háttv.frsm. meiri hl. (G. G.), að það er ekki vegna þessa frumvarps sjerstaklega, heldur framtíðarskattamálanna yfirleitt, sem athugasemdir og tillögur mínar í þessu máli beinast að. Og að því er þetta frv. snertir sjerstaklega, er jeg þeirrar skoðunar, að það sje óþarft og skapi stjórninni óþarft ómak. En alt þetta ómak mátti spara, að eins með því að hækka útflutningstollinn eða vörutollinn. Eftir þeirri skýru og skilmerkilegu ræðu, sem hæstv. fjármálaráðherra (S. E.) hefir nýlega haldið, verð jeg að segja það, að jeg hefi setið á mörgum þingum, þar sem fjárhagshorfurnar hafa verið ískyggilegri en þær eru nú, án þess hlaupið hafi verið af stað til að skapa nýja tolla. Jeg tel því enga knýjandi ástæðu til þessarar hækkunar nú, og get þar - og um málið í heild sinni - vísað til nál. míns, sem jeg geri þó tæpast ráð fyrir að hv.þm. hafi enn haft tíma til að lesa. Jeg hefi þar sýnt fram á það, hvaða rjettlæti, eða öllu heldur skortur á rjettlæti, er í því fólgið að seilast eftir tolli á barnaleikföngum, sem á sumum stöðum mega jafnvel teljast nauðsynjavara, eins og bent er á í nál. Jeg held líka, að mönnum hafi hjer vaxið um of í augum jólasýningar búðarglugganna, sem allmikið hefir verið talað um. Mest af þessum leikföngum er einmitt keypt af efnamönnum og þá oft til þess að gefa þau fátæklingum til glaðningar. - Að því er skrautgripina snertir, held jeg, að menn hafi líka gert of mikið úr þeim og þeirra þýðingu í þessu máli. Gjaldið af þeim nemur í rauninni ekki miklu, og þar að auki verða þeir ekki taldir óþarfaraunir að öllu leyti. Jeg held líka, að það yrði óhægt um vik að innheimta og ákveða gjöldin af þessum svo nefndu ónauðsynjamunum, af úri eða legubekk, sem tveir menn kaupa. Hvorugt getur talist ónauðsynlegt, en samt getur annar keypt dýrari tegund en hinn, og hvað þá? Að því er gjaldið snertir af póstkröfum, er lítið á þeim að byggja. Sumir borga t. d. helming vörunnar fyrirfram, eða jafnvel meiri hlutann, og nær póstkrafan þá ekki nema til afgangsins. Póstkröfur geta því ekki verið neinn grundvöllur fyrir tolli. Auk þess mun beinlínis þurfa að breyta 7. gr., ef hún á ekki að koma í bága við alþjóðapóstlög, því það er ekki samkv. þeim að borga þannig gjald af öllu, sem með pósti er flutt, eða að frímerkjasala, sem þannig er notuð, eigi að teljast með pósttekjum. Og að lokum hlýtur afleiðingin af því, að svona hár tollur er lagður á þennan varning, að verða sú, að hann hætti að flytjast, og hvar er þá tekjuaukinn af honum? Hvar er hann?

Fjármálaráðherra (M. G.) Mjer þykir leiðinlegt, að hv. 2. þm. G.-K. (B. K.) skuli ekki einu sinni geta sætt sig við þessa einu litlu tilraun til þess að reyna verðtoll hjer á landi. En ef hann er eins viss og hann segist vera um ómöguleik þessarar stefnu í framkvæmdinni og um siðspillandi áhrif hennar, þá virðist svo, sem hann hefði ekki getað fengið neitt betra vopn á verðtollinn en einmitt það, að lofa honum nú einu sinni að hlaupa af sjer hornin, fyrst hjer er að eins um stuttan tíma að ræða og takmarkað svið. Þá hefði hv.þm. (B. K.) getað sparað sjálfum sjer það ómak, að reyna að sannfæra menn um þetta, en látið reynsluna gera það í sinn stað, og fyrir henni hefðu menn beygt sig. En það er einmitt það, sem hjer er um að ræða, að láta reynsluna skera úr þessu máli, með tilraun um verðtollinn. Jeg skal að vísu fúslega játa, að það geti verið vafamál, hvort tilraun þessi hepnist eða ekki, þótt jeg sje hins vegar ekki samdóma hv.þm. (B. K.) um það, að það sje eins ákveðið útilokað og hann gefur í skyn. Og þess vegna er jeg því meðmæltur, að þessi aðferð sje reynd, og sæmileg reynsla ætla jeg að fáist á tveimur árum. Hvað snertir erfiðleikana á innheimtunni, skal jeg taka það fram, að lögreglustjórinn hjer í Reykjavík, sem mun innheimta nálægt tvo þriðjunga af tekjum ríkisins, álítur, að vel sje kleift að innheimta þennan toll. Veigamesta ástæðan á móti frv. - ef hún væri rjett - virðist mjer ótvírætt sú, að ekki sje þörf þessara tekna í ríkissjóð. En eins og skilið var við fjárlögin í fyrra, mun mega gera þar ráð fyrir einnar milj. króna halla, ef ekki hefði hamlað upp á móti honum hækkun símagjalda. En sú hækkun, að viðbættum þessum ráðgerða verðtolli, mun nema um 1 milj. kr., og er þá þó ekkert áætlað fyrir útgjöldum í fjáraukalögum. Hv. minni hl. (B. K.) virðist vera alveg sjerstaklega illa við ákvæðin um leikföngin og skrautgripina. En hvar sem litið er íbúðarglugga hjer, t. d. fyrir jólin, munu menn geta sannfærst um það, að ekki muni einskær óþarfi að stemma eitthvað stigu fyrir sumum þeim innflutningi. Um margt af þessu dóti gildir það líka, að það er mjög fyrirferðarmikið, en hins vegar mjög varhugavert að taka upp mikið skiprúm frá nauðsynlegum flutningi í þeirri skipaeklu og farmgjaldsdýrtíð, sem nú ríkir. Ein ástæða hefir einnig verið færð fram gegn frv., sem sje erfiðleikarnir við innheimtuna. Jeg hefi áður bent á ummæli lögreglustjóra, og get bætt því við, að jeg fyrir mitt leyti er ekkert hræddur um, að það verði mikið starf fyrir stjórnarráðið að leiðbeina innheimtumönnum í þessu efni. Það ætti ekki að vera verra að skýra eða skilja ákvæði þessara laga en t. d. flokkunina í vörutollslögunum. Hvað brtt. snertir, vildi jeg leyfa mjer að mælast til þess, að þær yrðu ekki samþyktar, því það mundi verða til þess að drepa málið. Um athugasemd hv. 2. þm. G.-K. (B. K.) út af sambandi þessa frv. við alþjóðapóstlögin vil jeg geta þess, að jeg fæ ekki sjeð, að þar þurfi að verða nokkur árekstur, því ekki þurfa þessi lög fremur að koma í bága við póstlögin en t. d. vörutollslögin, og mun þessi hv.þm. (B. K.) að minsta kosti ekki halda slíku fram um þau lög. Og aðrir hafa ekki orðið til þess að hreyfa þessari athugasemd. Mönnum er einnig ætlað að sýna fulla reikninga fyrir öllum póstkröfusendingum, ef þess þarf, og er það því engin frágangssök að ákveða verðið og gjaldið af því. Jeg vildi svo leyfa mjer að mælast til þess, að hv. deild leyfði frv. að ganga fram breytingalaust.

Frsm. minni hl. (Björn Kristjánsson) Jeg fyrir mitt leyti tel mjer það enga minkun, þótt hæstv. fjármálaráðh. (M. G.) hafi fundist jeg fastheldinn við fyrri skoðun mína í þessu máli. Að minsta kosti hefir ræða hans ekki orðið til þess að veikja þessa sannfæringu mína, heldur jafnvel þvert á móti, eins og jeg mun sýna með því að fara stuttlega yfir helstu ástæður hans. Um álit lögreglustjórans á þessu máli fer nú tvennum sögum, því við aðra menn mun hann hafa sagt, að verðtollslögin væru óframkvæmanleg. Um „óþarfa“ þeirra vörutegunda, sem hjer er um að ræða, - leikfanga og skrautgripa, - hefi jeg áður talað og hrakið fyrirfram ástæður hæstv. fjármálaráðherra (M. G.), einnig á fyrri þingum, og get vísað hjer til þess. En þó get jeg bætt því við, að ef fara ætti að framkvæma skatt þennan út í ystu æsar, þá færu erfiðleikarnir að aukast, svo margur er „óþarfinn“, sem svo er nefndur. Hvað yrði þá t. d. um okkur veslings neftóbaksmennina? Því ekki mundu þessir þarfa postular telja neftóbak nauðsynjavöru, eða hvað? Út af því, sem hæstv. fjármálaráðherra (M. G.) sagði um vörutollslögin í samanburði við verðtollinn, vil jeg undirstrika það, að að svo miklu leyti, sem sá samanburður gæti talist rjettur, eru örðugleikarnir við vörutollinn ekki stefnunni að kenna í sjálfu sjer, heldur hinu, að þingið hefir ekki haldið stefnunni hreinni, hefir eyðilagt málið að ýmsu leyti, sem hefir orsakað vafninga. Hæstv. fjármálaráðherra (M. G.) vill láta reynsluna skera úr, hvort verðtollsleiðin sje fær. Hvernig ætlar hann að fara að því að fá þessa reynslu? Jeg hefi bent á það í áliti mínu, að jafnvel þó að lögreglustjórar hjer hafi grun um verðtollssvik, þá geti þeir ekkert aðhafst, vegna þess að sökudólgarnir geta alveg eins átt heima í öðrum ríkjum. Það er því fyrirfram sjáanlegt, að það er alls ekki hægt að koma brotum upp, því enginn lögreglustjóri hjer getur krafist rannsóknar í öðrum ríkjum yfir slíkum mönnum. Reynslan getur því ekki skorið úr. Auðvitað kemur altaf eitthvert hrafl af tekjunum, því ekki eru allir svo gerðir, að vilja svíkjast um að greiða lögboðna tolla eða skatta, og tolllöggjöfin getur stemt stigu fyrir tollsvikum, og það á hún að gera, eftir því sem unt er. Og það á auðvitað að vera fyrsta markmið allrar tolllöggjafar að gera lögin svo úr garði, að landssjóður fái sitt, og að sem fæstir geti haft tækifæri til að beita sviksemi við landssjóð.

Sigurður Eggerz Hv. 2. þm. G.-K. (B. K.) hefir ritað langt nál. gegn frv. þessu, og er þar rifjuð upp öll gamla deilan á milli verðtolls og vörutolls. En þar sem gamla stjórnin meðal annars vildi með frv. þessu gera tilraun í þá átt, hvort nokkrir erfiðleikar væru á því að innheimta verðtoll, en hefir hins vegar ekki tekið ákveðna afstöðu til þess, hvorri meginreglunni yrði bygt á í framtíðinni, þá sje jeg ekki ástæðu til að fara ítarlega inn á þessa gömlu deilu. Um innheimtuna vil jeg þó segja það, að mjer sýnist, að ýmsir hinir sömu örðugleikar sjeu á innheimtu verðtollsins og vörutollsins, þar sem mismunandi tollur er á hinum ýmsu flokkum, og vegna vörutollsins þyrfti því einnig meira tolleftirlit en vjer höfum nú. Jeg hefi sýnt rækilega fram á það í ræðu þeirri, er jeg flutti um allan fjárhag landsins, að full þörf er á þessum skatti, og að því er snertir þá ástæðu minni hl., að ef aukið sje við skattana, þá sje einnig aukið við útgjöldin, þá vil jeg leyfa mjer að benda á, að útgjöldin hafa þegar verið ákveðin fyrir fjárhagstímabilið 1920 og 1921 í fjárlögum þeim, sem nú gilda, og býst jeg við, að enginn vafi leiki á því, að útgjöldin muni nálega öll koma til útborgunar. Hv. þm. (B. K.) skoðar verslunarsambönd kaupmanna eins og helgidóm, sem enginn megi koma nálægt, en löggjöfin hefir þegar opnað þann helgidóm með því, að samkv. gildandi lögum er lögreglustjórum heimilt að krefjast að fá að sjá „faktururnar“. Auðvitað er það og ljóst, að engum dettur í hug, að lögreglustjórar fari að skýra frá þessum samböndum út um hvippinn og hvappinn. Annars berum vjer, sem ekki erum verslunarfróðir, ekki eins mikla lotningu fyrir helgidómunum eins og hv. 2. þm. G.-K. (B. K.). Hv. þm. (B. K.) telur ekki rjett að leggja skatt á leikföng og segir, að eitthvað verði Reykjavíkurbörnin að hafa sjer til gamans, er þau geta ekki leikið sjer úti í náttúrunni, eins og hann kemst svo skáldlega að orði. En þetta er hreinasti hjegómi. Jeg hefi tekið eftir því heima hjá mjer, að það er aldrei nema eitt leikfang í einu, sem „interesserar“ börnin, og hin hverfa þá í skugga, eru brotin, fleygt upp á loft og týnast. Þannig fer mikið af þeim til ónýtis. Börnunum líður sannarlega ekki betur, þótt þau fái ógrynni af leikföngum; það göfgar þau ekki á neinn hátt. Og flestir munu nú tekjustofnamir vera ranglátir, ef ekki má leggja skatt á leikföngin. Jeg mintist áðan á innheimtuna. Jeg vil bæta því við, að jeg átti tal um þetta við lögreglustjóra áður en jeg fór af stað með frv., og taldi hann engin vandkvæði á að innheimta tollinn, ef gjaldið væri jafnt á öllum vörunum, en auðvitað veldur það því meiri örðugleikum, sem flokkarnir eru fleiri, sbr. og vörutollinn. En það er öllum ljóst, hver ógrynni flytjast hingað af skartmunum, og þótti því stjórninni nauðsynlegt að koma hærri skatti á þá vöru. Skatturinn á gulli er nú reiknaður eftir þyngdarlögmálinu, svo það verður hjer um bil skattlaust. Það er ekki hægt að neita því, að munir eins og armbönd, nælur og annað gullstáss eru algerlega óþarfir. Og menn þurfa ekki annað en fara í þær búðir, sem þetta selja, til þess að sjá, hvílíkum auði fjár er eytt í slíkan óþarfa, og að fólkið er óspart á fje, er um það er að ræða. Það er ekki að eins hjer, heldur einnig annarsstaðar, sem þetta veldur háværum kvörtunum. Upp á síðkastið hafa margar greinar birst um þetta efni í merkum útlendum tímaritum. Hv. þm. (B. K.) gerði ráð fyrir því, að kaupmenn mundu sýna skakka reikninga. Jeg get ekki trúað því, að verslunarstjettinni, það er að segja hinum heiðarlega hluta hennar, dytti þetta í hug. Því enda þótt jeg hafi ekki vináttu þessarar stjettar, af því að jeg hefi haft einurð til þess að halda því fram, að hún hafi grætt á stríðinu, eins og allir vita, þá hefi jeg enga ástæðu til að gera þessari stjett svo þungar getsakir, að hún fari að falsa skjöl til þess að losna við rjettmæt gjöld. Auðvitað koma tollsvik hjer fyrir, eins og alstaðar annarsstaðar. Sem betur fer, þykja þau ekki prýði á kaupmannastjettinni, enda eru allir heiðarlegir kaupmenn lausir við þau. Án efa verður að skerpa tollgæsluna að mun í hinum ýmsu kaupstöðum, og þá sjerstaklega í Reykjavík, en jeg efast ekki um, að það mundi borga sig. Sem sagt, þá vona jeg og treysti því, að hv. deild sje það ljóst, að landssjóður hefir brýna þörf fyrir auknar tekjur. Það er nú í augnablikinu aðalatriðið, en með þessu frv. er ekki tekin framtíðarákvörðun um verðtollsstefnuna eða vörutollsstefnuna. En deildin hlýtur að vera mjer samdóma um það, að heppilegt væri, að stjórnin aflaði sjer reynslu að því er snertir innheimtuna á þessum skatti. Þar sem öll stjórnin situr hjer í bæ, er hægt að fá fljóta reynslu á því, hvernig innheimtan muni gefast. Jeg man, að þegar jeg flutti stimpilgjaldsfrv. það, sem nú er orðið að gildandi lögum, þá reis stormur gegn því í háttv.Nd., og ekki síst var því teflt fram gegn því, að landssjóð munaði ekkert um tekjuaukann af því, en á síðasta ári var hann þó rúm milj. Þetta frv. hefir einnig mætt harðri mótspyrnu, og nú síðast frá hv. 2. þm. G.-K. (B. K.), en þar sem reynslan er góð af gildandi lögum í þessu efni, þá vona jeg, að háttv. deild læri af reynslunni og samþykki frv.

Frsm. (Karl Einarsson) Mál þetta hefir verið athugað af sjávarútvegsnefndum beggja deilda, þótt álitið komi að eins frá sjávarútvegsnefnd þessarar hv. deildar. En jeg skal taka það fram, að hin nefndin mælir einhuga með því og greiddi öll atkvæði með því. Það, sem gerði, var það, að hún sá, þegar hún fór að athuga málið, að hjer var um betra skip að ræða en það, sem kostur var á 1918. Jeg get upplýst það fyrir hv. deild, að Vestmannaeyingar vilja fórna sjer fyrir þetta fyrirtæki, og bæjarstjórnin vill veita styrk til að gera skipið út þessa vertíð. Er það góð reynsla fyrst í stað. Það má segja, að bæjarstjórnin leggi mikið í sölurnar, er hún borgar rekstur skipsins til vertíðarloka. Jeg hefi nú ekki farið fram á meira en 50 þúsund króna styrk í viðbót við þær 40 þúsund krónur, er fjelaginu þegar hafa verið veittar, og myndi það nema þriðjungi skipsverðsins, ef það næði fram að ganga. Jeg hygg ekki þörf á að segja meira um mál þetta, en óska því góðs gengis.