Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Ég hef tekið eftir því, að í 2. gr. frv. er gert ráð fyrir því, að kostnaður við störf þeirrar n., sem eftir frv. er ætlazt til, að kosin verði, greiðist af hlutaðeigandi aðilum í réttu hlutfalli við þátttöku þeirra í n., en þessir aðilar eru Búnaðarfélag Íslands, stjórn Stéttarsambands bænda og landbúnaðarnefndir Alþingis. Ég tel þetta ákvæði ákaflega óeðlilegt um þessar sérstöku stofnanir, sem Alþ. gerir að skyldu að annast starf í þessu efni, að ákveða á Alþ., að þessi kostnaður skuli lagður á þær, og vil ég flytja brtt. um það, að þessi kostnaður við þessi störf, ef einhver verður, verði greiddur af þeim, sem fá jeppana flutta til landsins, og að hann verði greiddur með söluverðinu. Ég hygg, að það sé ekki óeðlilegt, en hitt sé óeðlilegra, að greiða þennan nefndarkostnað t.d. með alþingiskostnaði eða leggja hann á Stéttarsamtök bænda. Ég vona, að þessi brtt. valdi ekki ágreiningi, því að hún er eðlileg samkvæmt eðli málsins. Vildi ég mega fá augnabliksfrest til þess að skrifa hana upp.



Herra forseti. Hv. þm. Ísaf. (FJ) hefur boðað þarna brtt., sem ég hef nú heyrt lýst. Þetta er náttúrlega ekki neitt stórt atriði í málinu., hvorki til né frá. Eins og ég gat um við 2. umr., gerðum við ráð fyrir, að þarna kæmi til greina sama og enginn kostnaður. Svo var það síðast, að starfsmenn Búnaðarfélags Íslands unnu að þessu án þess að taka nokkra sérstaka borgun fyrir það, og ég býst við, að það mundi verða eins nú og sömuleiðis hvað snertir Stéttarsamband bænda, svo að þetta skiptir engu. Ég hefði kunnað bezt við að hafa þetta atriði eins og það er í frv., því að ég býst ekki við, að þetta muni neinu til eða frá.

Forseti (BGI: Mér hefur borizt skrifl. brtt. frá hv. þm. Ísaf., sem hann hefur nú lýst. Leita þarf afbrigða fyrir henni. Hún er of seint fram komin og skrifleg.



Það mun vera innheimt gjald af öllum þeim, sem fá leyfi til innflutnings á vörum, til þess að mæta kostnaði við fjárhagsráð og deildir þess. Ég geri ekki ráð fyrir, að þeir, sem fá að flytja inn jeppabifreiðar, verði undanþegnir þessu gjaldi. En þarna skilst mér vera till. um að láta þá þar að auki greiða kostnað við úthlutun jeppanna, en það get ég ekki gengið inn á, nema eitt verði látið ganga yfir alla, að þeir greiði aukagjöld eins og þetta auk venjulega gjaldsins fyrir innflutningsleyfi, og segi nei.



Herra forseti. Meiri hl. iðnn. á hér brtt. á þskj. 539, sem ég vil gera örstutta grein fyrir. Í 2. gr. frv. er gert ráð fyrir, að skipað verði iðnfræðsluráð, og í 3 gr. er gert ráð fyrir, að ráðið verði skipað 5 mönnum, skipuðum af ráðh., og verði 2 þeirra skipaðir eftir tilnefningu iðnsveinaráðs Alþýðusambands Íslands, en 2 eftir tilnefningu Landssambands iðnaðarmanna. Nefndin hefur við nánari athugun talið óeðlilegt, að sveinarnir væru tilnefndir af undirdeild í Alþýðusambandinu, og talið eðlilegra, að fulltrúar bæði meistara og sveina væru tilnefndir af landssamböndum, Alþýðusambandi Íslands og Landssambandi iðnaðarmanna. Meiri hl. iðnn. óskar því eftir, að till. þessi verði samþ.



Herra forseti. Ég hef leyft mér ásamt hv. 2. þm. Rang. að leggja fram brtt. á þskj. 448. Aðalefni brtt. felst í 1. brtt., 1. tölulið, en hitt eru aðeins leiðréttingar, sem óhjákvæmilegt er að gera, verði 1. brtt. samþ. Þegar sams konar frv. var síðast hér í þinginu fyrir 1–2 árum, var samhljóða brtt. felld inn í frv. í Ed. Efni hennar er það, að mönnum þeim, sem öðlast leikni í iðngrein, sé leyfilegt að ganga undir próf í þeirri grein án þess að hafa stundað nám hjá meistara. Menn þessir verða að ganga undir próf sams konar og veitir sveinsréttindi og verða að ljúka námi í bóklegum greinum í iðnskóla. Þetta er fullkomið sanngirnismál og sambærilegt við það sem tíðkast í öðrum skólum. Ég vona því, að hv. deild taki þetta til athugunar og samþ. brtt.



Herra forseti. Mig langar til, áður en till. þessar koma til atkv., að lýsa því yfir, að ég hef ekkert annað að segja um brtt. meiri hl. iðnn. á þskj. 539 en að ég tel þær eðlilegar og fellst á þær. En um brtt. á þskj. 448 er allt annað að segja, og ef þær yrðu samþ., vildi ég óska, að frv. í heild yrði fellt. Frv. þetta er samið af mþn. í iðnaðarmálum, sem hafði fulltrúa frá sveinum og meisturum og lögfræðinga, sem kynnt höfðu sér þessi mál. Nefndin náði samkomulagi, og kemur árangurinn af starfi hennar hér fram. Ef brtt. á þskj. 448 verður samþ., þá er þar með búið að hrinda þeim grunni, sem frv. er byggt á. Frv. er byggt upp á því, að kennsla meistara verði áfram eins og verið hefur og einnig bókleg kennsla í skólum. Í brtt. er gert ráð fyrir, að verkleg kennsla meistara verði burt numin og þar með hægt að útskrifa iðnaðarmenn og gera að sveinum, sem aldrei hafa stundað verklegt iðnnám. Þá er hægt að taka menn, sem hafa vottorð um, að þeir hafi stundað þessa iðn lengur eða skemur. En þetta segir ekki neitt. Flestir verkamenn okkar gætu t.d. lagt fram vottorð um það, að þeir hefðu stundað byggingarvinnu. í lengri tíma, og þannig fengið sveinsréttindi án þess að kunna nokkuð að ráði til verka. Og þó að þeir þurfi að ganga undir próf í faginu, þarf það ekki að koma fram, því að ekki er hægt að prófa í öllu, heldur eru aðeins einstök atriði tekin út úr, sem nemandinn þarf að leysa af hendi, svo að prófin eru enginn algildur mælikvarði á hæfni nemandans. Ef þessi till., sem byggð er á fullkominni vanþekkingu á þessu máli, verður samþ., er því frv. stofnað í fullkominn voða, og ég mundi því óska, að það yrði fellt, ef hún næði fram að ganga. Allar stéttir iðnaðarmanna, sem ég þekki, eru á móti þessari brtt., bæði meistarar og sveinar. Og þó að sams konar till. hafi áður verið hér til umr. þarf það síður en svo að sanna ágæti málsins, heldur var það einmitt látið daga uppi þá vegna þess, að það þótti óhæft. Ég tel brtt. þessa því, ef hún verður samþ., tilræði við frv.



Herra forseti. Ég vildi bæta við nokkrum orðum um brtt., einkum út af ummælum þeim, sem hæstv. iðnmrh. hafði um hana. Hann telur, að verði till. samþ., þá sé frv. stofnað í fullkomna hættu og tilgangi þess að verulegu leyti raskað. Út af þessu vil ég minna á það, að á síðustu árum hefur Alþ. afgr. víðtæka löggjöf um skólamál, svo víðtæka, að mönnum hefur fundizt nóg um allar þær skyldur og kvaðir, sem hún hefur haft í för með sér, en í allri þessari löggjöf er það meginregla, að mönnum er heimilt að lesa utanskóla og þreyta síðan próf við skólana. Standist þeir þessi próf, öðlast þeir sömu réttindi og þeir, sem nám hafa stundað í skólunum sjálfum. Þá vil ég minna á það, að í l. þessum er gert ráð fyrir verknámsdeildum, og gilda hinar sömu reglur um þær, að mönnum er heimilt að afla sér þekkingar annars staðar og þreyta síðan próf við deildina og öðlast þannig sama rétt og reglulegir nemendur. Hér er því aðeins farið fram á, að þetta haldist einnig um iðnfræðsluna. Hæstv. ráðh. sagði, að engin trygging væri fyrir því, að nemendur hefðu lært nógu mikið. En mér skilst, að prófin ættu að vera trygging fyrir kunnáttu nemenda þarna eins og annars staðar. Ég hygg, að menn, sem ekkert hafa lært, geti ekki staðizt próf, en standist nemandi, sem ekki hefur lært hjá meistara, prófið, hygg ég, að kunnátta hans sé jafnhaldgóð og varanleg og hins. En nú er það svo um námið hjá meisturum, að það hlýtur fremur að vera kennsla, en starf og vinna, og ef svo er, hlýtur að vera erfitt að afla sér sambærilegrar menntunar utanskóla, svo að þetta mundi varla vera notað mikið. Fáir taka stúdentspróf utanskóla vegna þess, hve það er erfitt, og eins hygg ég, að raunin mundi verða um iðnfræðsluna, ef þetta væri samþ. Ég vil láta það koma fram, að nú er svo ástatt í landinu, að manni, sem hafði leyst af hendi iðnnám, eins og að setja upp vatnsaflstöð, sem staðizt hefur próf reynslunnar um tugi ára, er bannað að freista að taka próf, þó að hann hafi til þess kunnáttu og hæfni. Þetta brýtur algerlega í bága við þá meginreglu, sem ríkir í skólamálum okkar, og vil ég stuðla að því, að slíku verði ekki til að dreifa í framtíðinni.



Herra forseti. Ég sé ekki ástæðu til að hafa langar umr. um þetta mál. Það liggur ljóst fyrir, en ég get ekki stillt mig um að svara hv. þm. A-Sk. með nokkrum orðum. Aðalrökin, sem hann hafði fram að færa, voru þau, að þessi heimild mundi ekkert eða lítið notuð. Hann bjóst við, að það sama mundi gilda hér sem við aðra skóla, að aðeins fáir mundu nota sér heimildina til að vera utanskóla. En þessi rök sýna bara, hve hv. þm. er þessum málum óendanlega ókunnugur, og vil ég því reyna að skýra þetta fyrir honum. Þegar nemandi ræður sig til meistara til 4 eða 41/2 árs, fær hann 1/2 eða 1/4 af kaupi. Hvaða maður heldur þessi hv. þm: að mundi gera slíkt, ef hann ætti kost á að fá venjulegt kaup og öðlast samt sem áður sömu réttindi? Með þessu móti mundi fara svo, að enginn færi í hið reglulega iðnaðarnám, heldur mundu menn vinna verkamannavinnu við iðngreinina, fá þar fullt kaup og síðan slampast einhvern veginn í gegnum próf og öðlast þar með full réttindi iðnsveina. Afleiðingin af þessu mundi aðeins verða sú, að iðnaðarmannastétt okkar mundi smám saman stórhraka. Þetta er megingallinn, sem orsakast af því, ef brtt. verður samþ. Hv. þm. A-Sk. vildi draga samlíkingu milli skólalöggjafarinnar og þessa, en þar er ekki mögulegt að afla sér þekkingar utan skólanna nema að litlu leyti, nema þá með því móti að taka einkatíma, og það verður ekki ódýrara, og er þetta því sáralítið notað. En þegar menn geta stundað iðnaðarvinnu á fullu kaupi og öðlazt sömu réttindi, þá lætur enginn binda sig á klafa um langt árabil við venjulegt iðnaðarnám, og afleiðingin verður sú, sem ég sagði. Ég tel þetta nægilegt svar við ræðu hv. þm. A-Sk. og tef ekki tímann við að telja upp fleiri rök gegn till. hans, sem vissulega eru þó nóg til.



Herra forseti. Síðan við fimm; Einar Ól. Sveinsson, Pálmi Hannesson, Klemenz Tryggvason, sr. Sigurbjörn Einarsson og ég, skrifuðum hæstv. forseta Nd. bréf í fyrradag með beiðni um leyfi til að sækja hv. þm. G-K., Ólaf Thors, til saka fyrir ummæli í ræðu, hefur það gerzt, að þingskrifari hefur skilað handriti sínu að umræddum ummælum. Við höfðum tekið þau upp úr Morgunblaðinu, og þar sem þau höfðu staðið þar í nokkra daga óleiðrétt, þá hefði mátt ætla, að þau væru rétt tilfærð, en nú hefur þingskrifari skilað handriti að ræðunni, sem þau eru í, og þá kemur það í ljós, að ummæli þm. eru mun alvarlegra eðlis, en kom fram í Morgunblaðinu. Hv. þm. segir svo, samkvæmt handriti þingskrifarans - með leyfi hæstv. forseta: „Í marga mánuði hefur þjóðin verið æst upp og henni sagt, að verið væri að svíkja föðurlandið. Og ég segi fyrir mig, að ef ég væri ungur maður og tryði því að einhverjir væru að svíkja föðurlandið, þá mundi blóð mitt hitna. Og menn eins og Sigurbjörn dósent Einarsson, Pálmi Hannesson rektor, Klemenz Tryggvason, Einar Ólafur Sveinsson og Gylfi Þ. Gíslason - þessir menn hafa æst bálið, og á þeim hvílir þung ábyrgð um þá atburði, sem hér urðu í gær. Það kann að vera, að þeir hafi ekki ætlazt til, að við værum drepnir. En þeir ætluðu að halda fund til þess að hindra ákvarðanir löglegs meiri hluta á Alþingi, en þeir gugnuðu á því, og kommúnistar komu svo sjálfir til fundar.“ Þetta eru ummælin, svo að augljóst er, að talsvert hefur verið dregið í land, annaðhvort af hv. þm. sjálfum eða þingfréttaritara Morgunblaðsins, ef treysta má skrifum þingskrifarans, og hygg ég, að þau séu nærri lagi. Nú má að vísu segja, að þetta sé ekki verra en ýmis blaðaummæli, sem birzt hafa nú undanfarið, en hér er þess að gæta, að hér er ekki um blaðaummæli einhvers blaðamanns að ræða, heldur ummæli viðhöfð á Alþ. af formanni stærsta þingflokksins, form. utanrmn. og frsm. hennar í mikilvægu máli, fyrrv. forsrh. Íslands. Jafnframt er þess að gæta, að ummælum þessum er ekki beint gegn þm., heldur gegn 4 utanþingsmönnum, þar af 3 embættismönnum. Þegar málavextir eru þannig, þarf enginn að undrast, að ekki sé yfir þessu þagað. Menn í stöðu hv. þm. G-K. verður að taka alvarlega. Í ummælunum felst það, að borið er á 5 nafngreinda menn, að þeir beri ábyrgð á óeirðum þeim, sem urðu hér úti fyrir Alþ. fyrir skömmu. Hv. þm. hefur gefið í skyn, að ekki sé útilokað, að við höfum ætlazt til, að þingmenn væru drepnir. Ég hygg, að það undri engan mann, þótt við viljum ekki una slíkum ummælum af hendi manns í jafnábyrgðarmikilli stöðu og hv. þm. G-K. er. Ég vil því beina þeirri fyrirspurn til hv. þm. G-K., hvort hann vilji standa við það, sem þingskrifarinn hefur skrifað hér eftir honum. Mér hefur virzt hv. þm. vera svo gunnreifur í blöðunum núna síðustu daga, að ég vona, að hann staðfesti það, sem ég hér hef lesið upp.



Herra forseti. Ég vil taka það fram, að ég hef ekki séð þetta blað, sem hv. 4. þm. Reykv. var að rétta mér og hann segir, að sé ræða mín, skrifuð af þingskrifara. Ég vil beina þeirri fsp. til hv. 4. þm. Reykv., hvort hann vill standa við allar ræður sínar eins og þær koma frá þingskrifurum. Ef hann vill gera það, þá skal ég standa við mínar ræður. Það, sem hefur verið sagt í blöðunum, er rétt eftir haft, og ég vil taka það fram, að þar sem ég hef endurtekið þessi ummæli utan þings, þá geta þessir menn sótt mig til saka, án þess að deildin þurfi að veita nokkra undanþágu, og einmitt á það lagði ég áherzlu, svo að deildin þyrfti ekki að upphefja þinghelgina, því að ég álít, að það sé óheppilegt, og ef allt ætti að tína til, sem hægt væri að höfða meiðyrðamál út af, þá mundi það verða æði margt. Hv. 4. landsk. þm. sagði t. d., að ég hefði gefið merki út um gluggann um daginn, annaðhvort til þess að ráðizt yrði á fólkið eða til þess að ráðizt yrði á þingið. Þá situr einnig við hlið mér annar þm., sem hefur látið sér ýmislegt um munn fara í þessu sambandi, svo að ég nú ekki nefni hina orðvöru fröken, sem situr mér hér á hægri hönd. En með ummælum mínum utan þingsins vildi ég leysa þm. undan þeim vanda að upphefja þinghelgina, og ég hika ekki við að endurtaka þau orð, sem ég hef sagt um þetta mál. Ég get ekki ákveðið, hvað deildin gerir í þessu máli, en ef til þess kemur, að gengið verður til atkvæða um þetta mál, þá skora ég á alla flokksmenn mína að samþykkja það, að þinghelgin verði upp hafin. Ég kæri mig ekki um neina hlífð af hálfu þinghelginnar.



Herra forseti. Í framhaldi af því, sem ég sagði áðan, vil ég bæta við örfáum orðum. Hv. þm. G-K. kvaðst vera reiðubúinn að standa við þau, sem hann hefði sagt. Ég beini þeirri fyrirspurn til hv. þm., hvort hann vildi standa við þau ummæli, sem þingskrifarinn hefur haft eftir honum. Þetta er það eina, sem ég vil fá svarað, já eða nei.



Herra forseti. Ég vil aðeins endurtaka það, sem ég sagði áðan, að vilji hv. 4. þm. Reykv. staðfesta sérhvert orð, sem þingskrifararnir hafa skrifað eftir honum, þá skal ég staðfesta þetta handrit ólesið. Ég hef ekki lesið þetta handrit og skal því ekki segja um, hvort ummæli mín eru rétt eftir höfð eða ekki, en hins vegar hef ég lesið yfir sumar ræður mínar, eftir að þær hafa komið frá þingskrifurum, og hafa sumar þeirra verið mjög rangfærðar. En ég vil standa við öll þingummæli mín, og ég skal skrifa öllum þessum mönnum með eigin hendi þessi ummæli, svo að þeir geti lagt út í baráttuna, og þá skulum við sjá, hver hefur það.



Herra forseti. Í stjórnarskrá okkar Íslendinga er, eins og í stjórnarskrám margra lýðræðislanda, ákvæði um málfrelsi þingmanna. Í okkar stjórnarskrá er ákveðið, að engan þm. er hægt að krefja ábyrgðar á orðum sínum, nema þingdeild leyfi. Þar, sem ég þekki til, er það mjög sjaldgæft, að veittar séu undantekningar frá þessari reglu, heldur er það venja, að þingmenn endurtaka ummæli sín utan þings, ef með þarf, og er þá hægt að höfða málsókn á hendur þeim án afskipta viðkomandi þingdeildar. Í þessu máli hefur sú leið verið valin af Ólafi Thors, að hann hefur endurtekið orð sín í einu dagblaðanna, og hafa því viðkomandi menn fullt leyfi til þess að höfða mál gegn honum út af þeim ummælum. Beiðni bréfritaranna er því algerlega óþörf og óþarfi fyrir Alþingi að verða við slíkri beiðni. Um það má auðvitað deila, hvort þessi fyrirmæli stjórnarskrárinnar skuli standa til frambúðar, en meðan þau eru þar, verður að virða þau nokkurs. Ég þekki aðeins tvö dæmi, þar sem Alþingi hefur orðið við slíkri beiðni. Annað var fyrir aldamót, en hitt var fyrir aldarfjórðungi síðan, en þá voru ummælin ekki endurtekin utan þings. Ég vil því beina þeim tilmælum til hv. 4. þm. Reykv., að þeir bréfritararnir taki aftur beiðni sína, en ef það fæst ekki, er sjálfsagt að afgreiða málið með rökstuddri dagskrá, og því berum við hv. þm. Ísaf. fram svo hljóðandi dagskrártillögu, með leyfi hæstv. forseta: „Þar sem þm. G-K. hefur endurtekið ummæli sín utan þings í blaðagrein undir nafni og leyfisbeiðendur geta því höfðað mál fyrir dómstólum, út af þeim, telur deildin enga ástæðu til þess að veita umbeðið leyfi og tekur fyrir næst mál á dagskrá. Gunnar Thoroddsen, Finnur Jónsson.“



Herra forseti. Hv. þm. G-K. beindi hér til mín fyrirspurn, sem í fólst svo augljós fyrirsláttur, að ég veit varla, hvort ég á að svara henni. Auðvitað getur það ekki verið algerlega öruggt, að þingskrifarar nái ræðunum orðréttum, jafnvel þótt um ágæta hraðritara sé að ræða, en hér í þinginu eru mjög fáir hraðritarar, svo að meðan við höfum ekki mekaniskt tæki til þess að taka upp ræðurnar, getur slíkt aldrei orðið öruggt. Það kemur því ekki til mála, að við berum ábyrgð á því, sem þingskrifararnir skrifa, enda hefði ég þá ekki þurft að gera fyrirspurn til hv. þm. G-K. um það, hvort hann vilji standa við ummæli sín eins og þingskrifararnir hafa skrifað þau. Hins vegar reikna ég með því, að ummælin sjéu réttari eins og þingskrifararnir hafa þau heldur en eins og þau eru, höfð í grein Morgunblaðsins, auk þess sem mig minnir, að þau hafi verið á þann veg, sem þingskrifararnir orða þau. Þess vegna spyr ég enn: Er hv. þm. reiðubúinn til þess að standa við þessi ummæli sín? Eða, svo að ég orði það öðruvísi: Mundi hann vilja endurtaka það, sem stendur á blaðinu, sem liggur fyrir framan hann? Þetta vil ég fá skýrt fram án allra útúrdúra. Viðvíkjandi ræðu hv. þm. Snæf. vil ég segja, að það er rétt, sem hann segir, að það er mjög sjaldgæft, bæði hér og í nágrannalöndum okkar, að þinghelginni sé aflétt, en ég vil benda á, að það er líka sjaldgæft, ef ekki einsdæmi, að maður í jafnábyrgðarmikilli stöðu og hv. þm. G-K. er í viðhafi slík ummæli. Hv. þm. Snæf. gat þess, að beiðni okkar væri alveg þarflaus, þar sem ummælin hefðu verið endurtekin utan þings. Ég veit, að ég þarf ekki að skýra það út fyrir jafngóðum lögfræðingi og hv. þm. Snæf. er, að hér er mikill munur á. Ef farið yrði í mál út af því, sem stendur í Morgunblaðinu, þá yrðu, það þau blaðaummæli, sem yrðu dæmd dauð og ómerk, en ekki ummæli, sem þm. og formaður utanrmn. hefur viðhaft í þingræðu. Þetta eru að vísu formsatriði en hv. þm. Snæf. veit það, að formsatriði geta skipt geysimiklu máli í sumum tilfellum, og þannig er málum háttað í þessu tilfelli. Því fer mjög fjarri, að við séum að leita að tilefni til þess að fara í mál, enda hafa undanfarnar vikur birzt um okkur margar blaðagreinar, sem mundu vera nægilegt tilefni í fjölda meiðyrðamála. T. d. er augljóst, að séra Sigurbjörn Einarsson gæti farið í fjölmörg meiðyrðamál við Morgunblaðið. Okkur hefur hins vegar ekki dottið í hug að höfða mál út af slíkum skrifum, en þegar sá einstæði atburður gerist, að formaður stærsta þingflokksins leyfir sér hér í þinginu að ráðast með svívirðingum á utanþingsmenn, þá getur enginn furðað sig á, þótt við viljum fá slíkum ummælum hnekkt. Það stoðar því ekki, þótt ummælin hafi verið endurtekin utan þings. Það eru þingummælin, sem við viljum fá dæmd ómerk, og við munum því ekki taka aftur beiðni okkar. Ég vænti þess svo, að hv. flokksmenn hv. þm. G-K. taki alvarlega beiðni hans um að leyfa málshöfðunina og felli þá frávísunartill., sem hér hefur komið fram. Fyrst hv. þm. G-K. er svona óhræddur, ætti það að vera óhætt. Þegar Jón Magnússon var ráðherra, var þess eitt sinn farið á leit, að málshöfðun yrði leyfð gegn honum, og þá mæltist Jón eindregið til þess, að slík málshöfðun yrði leyfð. Ég vil nú óska þess, að hv. þm. G-K. leggi jafnmikla áherzlu á það við flokksbræður sína, að þeir leyfi þessa málshöfðun, eins og Jón Magnússon lagði mikla áherzlu á, að málshöfðunarbeiðnin yrði samþykkt gagnvart sér.



Herra forseti. Ég hef borið fram ósk til hæstv, forseta um það, að frv. til l. um breyt. á l. um fjárhagsráð á þskj. 37 yrði tekið hér til 2. umr. í hv. d. Málið hefur ekki verið tekið á dagskrá enn þá, og er ekki sýnt, að það verði í dag. Vil ég því ítreka þá ósk mína til hæstv. forseta, að hann sjái sér fært að taka þetta mál á dagskrá næsta fundar í hv. Nd.