Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Heilbr.og trn. hefur haft til umfjöllunar 21. mál, frv. til laga um breytingu á almannatryggingalögunum. Flm. frv. eru hv. þm. Guðrún Helgadóttir, Pétur Sigurðsson, Magnús H. Magnússon og Guðmundur G. Þórarinsson. Það eru m. ö. o. fulltrúar allra flokka sem flytja þetta frv. Eins og frv. var afgreitt endanlega frá Nd. gerir það ráð fyrir tveimur breytingum fyrst og fremst. Fyrri breytingin, á 3. málsgr. 34. gr. almannatryggingalaganna, er í raun og sannleika samræming vegna ákvæða í barnalögum um framfærsluskyldu til 18 ára aldurs, þ.e. aldursákvæði í 34. gr., sem hér er fjallað um, eru færð í 18 ár. Annað atriðið sem breytist við gildistöku þessa frv. er varðandi örorkulífeyri. Í frv. stendur með leyfi forseta: „Ef örorkan er 75% eða meiri skal greiða fullar bætur, og gildir það bæði vegna barna, sem voru á framfæri bótaþega þegar slys átti sér stað, svo og þeirra, sem hann framfærir síðar.“ Eins og þetta var, þá var um að ræða bætur eingöngu vegna barna sem í heiminn voru borin þegar slys átti sér stað. Þetta eru þær tvær meginbreytingar sem þetta frv. tíundar. Það var alger samstaða í n. að sjálfsögðu um að afgreiða frv. Gunnar Thoroddsen var fjarverandi afgreiðslu málsins.



Herra forseti. Mál það sem ég mæli hér fyrir, um breytingu á lögum um Lífeyrissjóð bænda, er dæmigert framlengingarmál. Hér er ekki um ný réttindi að ræða heldur að þau réttindi sem verið hafa í gildi undanfarin ár séu framlengd í samræmi við framlengingu á réttindum sem fólgin eru í lögum um eftirlaun til aldraðra. En frv. um það mál hefur verið hér til afgreiðslu. Í samkomulagi Alþýðusambands Íslands, Farmanna- og fiskimannasambands Íslands, Vinnuveitendasambands Íslands og Vinnumálasambands samvinnufélaganna frá 30. júní s.l. er gert ráð fyrir óbreyttri tilhögun verðbótagreiðslna og kostnaðarskiptingar árin 1983–1984 að því er varðar greiðslur samkv. I. kafla laga nr. 97/1979, um eftirlaun til aldraðra félaga í stéttarfélögunum. Eins og ég sagði hefur frv. verið lagt fram um breytingu á þeim lögum, þar sem auk framlengingar á ákvæðum 21. og 24. gr. um verðtryggingu og kostnaðarskiptingu í samræmi við nefnt samkomulag er gert ráð fyrir hliðstæðri framlengingu á ákvæðum 22. og 25. gr. laganna. Þetta lagafrv. er við það miðað, að framlenging þessara lagaákvæða nái fram að ganga og eigi sér þá stað hliðstæð framlenging á núgildandi verðtryggingarákvæðum laga um Lífeyrissjóð bænda. Herra forseti. Ég sé ekki ástæðu til að fjölyrða frekar um þetta mál, sem þegar hefur hlotið afgreiðslu í hv. Nd., en legg til að að lokinni þessari umr. verði málinu vísað til hv. fjh.- og viðskn.



Herra forseti. Það gildir sama um það mál sem nú er á dagskrá og það mál sem var hér seinast á dagskrá, að um er að ræða framlengingarmál sem væntanlega á að geta verið full samstaða um meðal allra flokka. Fyrir réttu einu ári síðan var flutt hér í þinginu frv. um breytingu á lögum um tollskrá, sem gerði ráð fyrir því að fjmrh. verði veitt heimild til að leggja jöfnunarálag á hús og húshluta í tilteknum tollskrárnúmerum. Ljóst er að að óbreyttum lögum njóta innflutt hús tollfríðinda umfram hús sem byggð eru hér innanlands, vegna þess að tollar eru á ýmsum aðföngum. Að sjálfsögðu er stefnt að því að samræmd endurskoðun tollskrárlaga eigi sér stað og að henni er nú unnið. Ekki er þó gert ráð fyrir að sú endurskoðun leiði til lagabreytinga fyrr en í fyrsta lagi síðar á þessu ári. Það ber því brýna nauðsyn til að tryggja að innlend húsaframleiðsla njóti jafnréttis á við innflutt hús og því verður að leggja sérstakt jöfnunarálag á innfluttu húsin. Innflutningur á húsum hefur farið mjög vaxandi og væri sannarlega ekki á bætandi ef ekki væri lagt á þetta sérstaka gjald á innfluttu húsin. Herra forseti. Ég sé ekki ástæðu til að-fjölyrða um þetta frv., sem fjallar um það að lögin, sem sett voru í fyrra í desembermánuði og eiga að ganga úr gildi í lok þessa mánaðar, séu framlengd um eitt ár, eða til 31. des. 1983. Ég legg til að að lokinni þessari umr. verði málinu vísað til hv. fjh.- og viðskn.