Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forseti vill tilkynna að gert er ráð fyrir atkvæðagreiðslum á nýjum fundi að loknum fyrirspurnum. Þær verða upp úr klukkan hálffjögur í dag.

Frú forseti. Ég vil spyrja hæstv. forsætisráðherra út í hina sérkennilegu svo ekki sé sagt einstæðu uppákomu að ráðherrar annars stjórnarflokksins, Samfylkingarinnar, sendu frá sér yfirlýsingu og lýstu sig andvíga ákvörðun landbúnaðar- og sjávarútvegsráðherra, að heimila veiðar á 40 hrefnum á dögunum. Nú er auðvitað ljóst að þessi gjörningur Samfylkingarinnar er fremur aumlegur kattarþvottur því að sjálfsögðu bera stjórnarflokkarnir báðir og meiri hluti þeirra sameiginlega pólitíska ábyrgð á verkum ríkisstjórnarinnar, á tilveru hennar, á virðingu jafnt sem vömmum. Eða heldur e.t.v. Samfylkingin að það sé hægt að eiga bara hlutdeild í vinsælum hlutum, því sem er þægilegt og gott en segja sig frá hinu? Gagnrýni okkar, þingflokks Vinstri grænna, og andstaða, ég tala nú ekki um við að leyfa veiðar á stórhval í atvinnuskyni 

Virðulegi forseti. Það hefur löngum verið vitað að það eru skiptar skoðanir um hvalveiðar meðal Íslendinga og sömuleiðis á hinu háa Alþingi og það hefur legið fyrir að innan flestra flokka eru mismunandi sjónarmið hvað þetta mál varðar. Það var ekki tekið á þessu máli í stjórnarsáttmála ríkisstjórnarinnar, það var vitað að stjórnarflokkarnir tveir væru ekki á sömu línu í málinu. Málið er hins vegar á forræði sjávarútvegsráðherrans og hann fylgir þeirri stefnu sem mörkuð var í fyrri ríkisstjórn, að halda úti takmörkuðum veiðum í stuttan tíma m.a. til að halda fram rétti okkar í þessu máli gagnvart öðrum þjóðum. Það er auðvitað óvenjulegt að annar stjórnarflokkurinn skuli lýsa sig andvígan því en að mörgu leyti er það hreinlegra en fara í felur með slíka afstöðu. Þar með liggur þetta fyrir. En eins og hæstv. sjávarútvegsráðherra hefur sagt og hv. þingmaður vék að, þá er unnið hér á grundvelli ályktunar sem Alþingi samþykkti fyrir allnokkrum árum um þetta málefni. 
            

Frú forseti. Sjaldan hefur fátæktin verið meiri í svörum frá einum forsætisráðherra, af því að það stendur ekkert um þetta í stjórnarsáttmálanum er í lagi að ríkisstjórnin sé ósammála. Á það þá almennt að verða þannig að ríkisstjórnin geti haft uppi algerlega gagnstæð sjónarmið hvað varðar framkvæmd viðkvæmra mála svo lengi sem það er ekki bannað í stjórnarsáttmálanum? Er þetta metnaðurinn sem hæstv. forsætisráðherra hefur fyrir hönd sinnar eigin ríkisstjórnar? Ég vil segja alveg eins og er að ég hef varla heyrt annað eins. Við vitum að hvalveiðar og allt sem þeim tengist vekur yfirleitt mikla athygli erlendis og það mun verða svo nú og er þegar orðið að mjög viðkvæmir hagsmunir á báða bóga eru hér í húfi. Mér finnst engan veginn boðlegt að hæstv. forsætisráðherra reyni að afgreiða málið svona og skauta yfir það svona vegna þess að þetta er ekki einskiptisákvörðun sem svo er bara liðin tíð. Nú eru veiðarnar að hefjast og verða í gangi næstu mánuði og árekstrarnir við ferðaþjónustu og umræður um þetta á alþjóðavettvangi o.s.frv. Ætlar ríkisstjórnin í gegnum þetta svona?

Virðulegi forseti. Á bak við þessa ákvörðun liggur auðvitað sú stefna að nýta þessar sjávarauðlindir með ábyrgum og sjálfbærum hætti. Utanríkisráðherra hefur sagt að hún muni útskýra þetta sjónarmið á alþjóðavettvangi út frá þessum sjónarmiðum. 

Það verður hlegið að þeim.

Það verður ekki hlegið eins mikið að henni og var hlegið að hv. þm. Guðna Ágústssyni á skemmtunum um landið.  
             Hv. þm. Steingrímur J. Sigfússon hefur náttúrlega góða reynslu af því að sitja í ríkisstjórn þar sem ekki voru tveir ósamstæðir flokkar heldur þrír og ég geri ekki mikið úr því þó að í einu máli sem þessu komi upp ágreiningur á milli flokkanna. Það er ekkert óeðlilegt.

Virðulegi forseti. Við fengum að heyra áðan um ágreining stjórnarflokkanna í hvalveiðimálum og það virðist að í því máli séu tvær ríkisstjórnir í landinu. Það er líka annað mál sem er ágreiningsefni milli stjórnarflokkanna og virðist ganga illa að ná einhverri niðurstöðu í og það eru eftirlaunalögin. Þann 11. maí kom frétt í sjónvarpinu með viðtali við formann Samfylkingarinnar, hæstv. utanríkisráðherra, sem hófst á þeim orðum að umdeild lög um eftirlaun æðstu embættismanna þjóðarinnar yrðu felld úr gildi. Þetta eru lög sem fá þennan harða dóm hjá öðrum stjórnarflokknum og fátítt er að nokkur lagasetning hafi fengið þyngri ummæli en þessi. Það sem er kannski einkennilegast í þessu máli er að sá sem ber einna mesta ábyrgð, af þeim sem nú sitja á þingi, á þeirri löggjöf er hæstv. forsætisráðherra. Hin harða gagnrýni frá öðrum stjórnarflokknum beinist því fyrst og fremst að formanni hins stjórnarflokksins. Ég hlýt að vekja athygli á því, virðulegi forseti, og kalla eftir því: Ætlar hæstv. forsætisráðherra að sitja undir þessum svívirðingum frá Samfylkingunni og jafnvel frumvarpi sem einstakir þingmenn hennar flytja gegn því máli sem hann stóð að og bar í gegnum þingið ásamt fleiru góðu fólki? Eiga átökin í stjórnmálunum á næstu vikum að vera á milli stjórnarflokkanna í þingsalnum og fjölmiðlum? Fyrir utan þau tvö mál sem hér hafa verið nefnd vil ég nefna álver þar sem einn ráðherra leggur sig í líma við að koma í veg fyrir að álverið verði reist og annar fagnar því að það skuli komast á koppinn. Fleiri mál má nefna af þessu tagi, virðulegi forseti. 

Frú forseti. Ef þetta var spurningin eftir allan þennan langa formála þá er svarið einfalt. Það er já. 
            

Virðulegi forseti. Það er nú orðið svo að það er helsta ráð ríkisstjórnarinnar að bregða á gamanmál. En það munu þá sitja tvær ríkisstjórnir, virðulegi forseti, í sumar. Annars vegar ríkisstjórnin sem ætlar að afnema eftirlaunalögin og hins vegar ríkisstjórnin sem ætlar að halda þeim í gildi, annars vegar ríkisstjórnin sem ætlar að hefja hvalveiðar og hins vegar ríkisstjórnin sem ætlar að banna þær, annars vegar ríkisstjórnin sem ætlar að byggja ný álver og hins vegar ríkisstjórnin sem ætlar að koma í veg fyrir það, annars vegar ríkisstjórnin sem ætlar að virkja neðri hluta Þjórsár og hins vegar ríkisstjórnin sem ætlar að koma í veg fyrir það. Virðulegi forseti. Við getum ekki búið við það á Íslandi að sitja með tvær ríkisstjórnir við völd samtímis. 
            

Þetta er mjög athyglisvert hjá hv. þingmanni. Miðað við það er erfitt fyrir hann að gera upp við sig hvorri ríkisstjórninni hann ætlar að vera á móti. 
            

Hæstv. forseti. Ég ætla að taka upp við hæstv. forsætisráðherra olíuverð á heimsmarkaði. Það er mikið áhyggjuefni að nú er olían komin í 130 dollara og verið er að spá því að fyrir árslok fari hún í 150 dollara.  OPEC-ríkin hafa ákveðið og gefið það út að þau muni ekki auka framleiðsluna. Ég spyr því hæstv. forsætisráðherra. Hvaða vinna er í gangi af hálfu ríkisstjórnarinnar sem lýtur að þessum staðreyndum? Maður veltir t.d. fyrir sér hvaða áhrif þetta muni hafa á umferð á vegum. Hvað um almenningssamgöngur og hvernig verður með flutninga á milli landshluta sem verða þá kostnaðarsamari? Hugsanlega getur þetta haft áhrif á búsetu í landinu. Það eru mjög margar spurningar sem vakna. Ég vil líka nefna að á árinu 2005 var ákveðið að vörugjald af bílum sem nýta að verulegu leyti eða öllu leyti hreint eldsneyti yrði 240 þús. lægra en ella. Nú er það svo að þessi sérregla gildir aðeins til ársloka 2008 en fyrir þann tíma var gert ráð fyrir að mótuð yrði heildarstefna um skattlagningu bifreiða sem nýta umhverfisvæna orkugjafa. Í lok þessa árs þarf ný stefna að liggja fyrir um þetta efni. Ég spyr hæstv. forsætisráðherra. Hvað líður þeirri vinnu?

Virðulegi forseti. Hv. þingmaður hreyfir mjög alvarlegu og mikilvægu máli sem er að setja svip sinn ekki bara á þjóðarbúskap okkar heldur á alþjóðleg efnahagsmál út um allt, efnahagsmál í öllum löndum. Ef það verður svo að olíuverð hækki upp í 150 eða jafnvel í námunda við 200 dollara á næstu mánuðum þá er verulega illt í efni mjög víða. Við þurfum að horfast í augu við það og reyna að móta okkur áætlun um að bregðast við. Við erum reyndar svo heppin að við nýtum olíuna eingöngu til bílaflotans, fiskiflotans og annarra farartækja, flugvéla. Hvað getum við gert? Það hefur enga þýðingu í þessu sambandi að hnika til gjöldum ríkisins upp á nokkrar krónur niður á við. Gjaldtakan á þetta er hvort eð er orðin innan við helmingur af útsöluverðinu. Það verður að fá fólk til að breyta hegðun sinni, fá fólk til að nýta aðra orkugjafa. Ríkisstjórnin mótaði fyrir nokkrum árum ákveðna stefnu sem hv. þingmaður vitnaði til. Ég var fjármálaráðherra þá þegar þetta gjald var lækkað um 240 þús. Í fyrra lagði ég fram í þáverandi ríkisstjórn tillögu um að ríkisstjórnin mótaði sér stefnu um að nýta sér vistvæn ökutæki og ég man ekki betur en vörugjöld t.d. á metanbílum hafi þá farið niður í 0 kr. Metan er innlendur orkugjafi sem við eigum að nýta í miklu ríkari mæli en við gerum í dag á bílaflotann. Við eigum að grípa til aðgerða til að hvetja til slíks. Við eigum við öll möguleg tækifæri að reyna að draga úr notkun hinna innfluttu orkugjafa og spara notkun þeirra. Bæta nýtingu ökutækja og kaupa ökutæki sem nýta betur eldsneytið. Nýta frekar dísilolíu en bensín o.s.frv. Um þetta hlýtur allur þingheimur að geta 

Hæstv. forseti. Ég heyri að hæstv. forsætisráðherra veltir þessum hlutum fyrir sér. Það er spurning hvort ekki er  Að mínu mati þarf, hæstv. forseti, að koma hvati frá ríkisstjórninni. Það var ákveðið að búið yrði að móta framtíðarstefnu í þessum efnum hvað varðar tollana fyrir lok þessa árs. Árið 1998 var þessi stefna mynduð og mótuð af þeirri ríkisstjórn sem þá sat og þá var aðeins ein ríkisstjórn í landinu á þeim tíma, ég tek það fram. Hún mótaði þá stefnu að reyna að leggja sig fram um að Ísland yrði fyrsta landið í heiminum sem gæti orðið óháð jarðefnaeldsneyti. Þetta var stór yfirlýsing en hún vakti líka mikla athygli. Ef við vinnum vel að þessum málum eigum við möguleika á að gera 

Já. Ég vil raunar taka undir meginefni þess sem kom fram hjá hv. þingmanni síðast. Ég held að við séum í öllum meginatriðum sammála um þetta, enda unnum við saman að framgangi þeirrar stefnu í mörg ár. En fjármálaráðherrann núverandi hefur verið að láta vinna heilmikla vinnu í sambandi við gjaldtöku á eldsneyti og ég vænti þess að sú vinna sé á lokastigi. Þar tengjast saman mörg sjónarmið, bæði að spara eldsneytið, lækka olíureikning þjóðarbúsins með því að nota minna eldsneyti og nota frekar ódýrari tegundir af því, nota tæki sem nýta eldsneyti betur o.s.frv. Þarna koma líka við sögu mikilvæg umhverfissjónarmið um að við reynum að gæta þess að frá farartækjum sem nýta jarðefnaeldsneyti komi sem allra minnst mengun og minnstur útblástur.

Virðulegi forseti. Íslenskir grænmetisframleiðendur hafa auglýst á undanförnum missirum: Veljið íslenskt. Þið vitið hvað þið hafið í höndunum. Nú er það svo að mikil brenglun á sér stað á merkingum á grænmeti á íslenskum markaði. Grænmeti sem getur verið flutt inn frá Ameríku, Asíu, Evrópu eða Afríku. Það er skolað upp úr íslensku vatni og selt sem íslensk framleiðsla. Þetta hef ég fengið staðfest frá Matvælaeftirlitinu og það skákar í skjóli einhverra reglna sem ekki munu vera mjög skýrar varðandi umpökkunaraðferðir. En það er staðreynd að verið er að selja grænmeti á Íslandi sem íslenskt en það er ekki íslenskt. Þá spyr ég, virðulegi forseti. Hvers vegna kvarta ekki íslenskir framleiðendur? Einfaldlega vegna þess að þeir þora það ekki. Ef þeir kvarta þá er allt sem bendir til þess að þeim fáu birgjum, stóru birgjum sem flytja inn grænmeti til Íslands og skipta jafnframt við íslenska framleiðendur yrði refsað og þeim úthýst af markaði. Þess vegna segja þeir ekkert. Því spyr ég hæstv. viðskiptaráðherra hvort ekki sé fyllilega tímabært að grípa inn í og tryggja að á Íslandi séu réttar merkingar á íslensku grænmeti og það velkist ekki fyrir neinum að menn séu að kaupa íslenskt, eða ekki íslenskt, og að grípa 

Virðulegi forseti. Ljótt væri ef satt reyndist af því að um er að ræða mál sem mundi flokkast undir gróft lögbrot og alvarleg vörusvik ef satt reyndist að verið væri að falsa vöru með slíkum hætti og blekkja upp á neytendur þannig að innfluttar erlendar vörur, grænmeti í þessu tilviki, væri selt sem innlend hérræktuð íslensk vara. Formlega séð heyra merkingar á matvælum undir Matvælastofnun og hvort sú stofnun hefur skoðað málið þekki ég ekki nákvæmlega. En ef fólk býr yfir vísbendingum um slík brot, slíkar blekkingar og vörusvik er ástæða til að hvetja þá hina sömu, hvort sem eru neytendur úti í bæ eða þeir sem hafa með smásölu eða aðra verslun að gera, að leggja slík gögn til Neytendastofu og koma þannig rökstuddum grunsemdum á framfæri við til þess bæran aðila. Um væri að ræða gífurlega alvarlegt mál sem þyrfti að leiða til lykta eftir þar til gerðum leiðum, því einfaldlega væri verið að brjóta svo gróflega á íslenskum neytendum og svindla vöru inn á þá sem hefði allt annan uppruna en gefið er til kynna eða fullyrt á umbúðunum. En merkingar á matvælum heyra undir Matvælastofnun og væri fróðlegt að vita hvort þeim hafi borist einhverjar slíkar ábendingar á síðustu mánuðum eða þá Neytendastofu sem fer með frekari rannsókn slíkra mála.

Virðulegi forseti. Ég held að ekki sé mikil ástæða til að bíða eftir ábendingum eða slíku heldur er ástæða til að hvetja viðskiptaráðherra til þess að taka í taumana. Ég hef fengið þetta staðfest hjá Matvælastofnun og þetta er slík bjögun að ekki er hægt að bjóða upp á það. Eða eigum við til að mynda að taka upp þá reglu að ef Kínverji kemur til Íslands og hann fer í íslenskt bað í íslensku vatni þá væri hann orðinn Íslendingur? Þetta er sambærilegt á sinn hátt. Ég held að við eigum að verja íslenska framleiðslu til hins ýtrasta og tryggja að svona vinnubrögð gangi ekki í ljósi einhverra óyfirvegaðra umpökkunarreglna.

Virðulegi forseti. Ég tek eindregið undir með hv. þingmanni að það væri algjörlega óþolandi ef slíkt viðgengist og að sjálfsögðu munum við aldrei láta það líðast. Ég þakka hv. þingmanni fyrir að vekja athygli á þessu og þá góðu ábendingu sem hérna kemur fram. Hún mun sjálfsagt verða til þess að þar til bærar stofnanir grípi inn í málið og taki það föstum tökum og kanni hvort einhverjar vísbendingar séu um slíkt og hvort rökstuddur grunur liggi fyrir um að slíkur háttur sé hafður á. Ég mun að sjálfsögðu vekja athygli þeirra og engin ástæða er til að ætla annað en að málið verði skoðað ofan í kjölinn. Ég mun hvetja mjög eindregið til þess að það verði gert. Þetta er grafalvarlegt mál sem er fráleitt hægt að leiða hjá sér án þess að það verði leitt fullkomlega til lykta hvort um alvarleg vörusvik er að ræða eða ekki. Ég fagna ábendingu frá hv. þingmanni og þakka honum fyrir að vekja athygli á þessu. Það verður alveg örugglega kannað til hins ýtrasta.

Virðulegur forseti. Nú standa yfir kjaraviðræður og hefur að sjálfsögðu verið nokkur aðdragandi að þeim eins og gengur og gerist. Fyrir nokkrum vikum síðan hélt hæstv. félags- og tryggingamálaráðherra Jóhanna Sigurðardóttir ræðu um jafnréttismál og sagði þar nokkur vel valin orð. Mig langar að vitna í þá ræðu, virðulegi forseti. Þar segir, með leyfi forseta: „En það eru stór verkefni fram undan á sviði kjarasamningagerðar, einkum hjá ríki og sveitarfélögum. Þar mun reyna á stjórnarsáttmálann og þar verðum við að finna leiðir til þess að fjölmennum kvennahópunum, sem halda uppi almannaþjónustunni og hafa setið eftir í launaþróuninni, verði lyft án þess að körlunum sem sitja á toppnum verði lyft margfalt í leiðinni. Ég tel það vera eitt brýnasta jafnréttismál samtímans og um leið eitt brýnasta verkefni ríkisstjórnarinnar að tryggja bætt kjör uppeldis- og umönnunarstétta. Þetta er líka eitt stærsta málið í endurreisn okkar velferðarkerfis. Það er óþolandi ástand að ekki sé hægt að manna mikilvæg störf sem snúa að þjónustu við börn, sjúka og aldraða.“ Þetta eru mjög þung orð að mínu mati, virðulegur forseti, og forustumenn í kjarasamningagerðinni hafa tekið undir þetta. Ég vitna meðal annars í Signýju Jóhannesdóttur sem er forustumaður í Starfsgreinasambandinu en hún hefur sagt að ráðherrar í ríkisstjórninni hafi gefið kvennastéttum geysilega mikla von um að laun þeirra verði hækkuð. Þess vegna langar mig að spyrja hæstv. fjármálaráðherra, sem ber mesta ábyrgð á kjarasamningum við þessar stéttir, hvort verið sé að vinna í anda þessara geysilegu væntinga sem hæstv. félags- og tryggingamálaráðherra hefur ýtt undir hjá þeim sem eru að reyna að semja með þessum 

Frú forseti. Eins og kom fram hjá hv. fyrirspyrjanda eru kjarasamningar í gangi. Við, forustumenn ríkisstjórnarinnar, höfum átt viðræður við fulltrúa þeirra bandalaga sem ríkið er að semja við um mál sem hv. þingmaður nefndi. Þau hafa borið þar á góma og þau eru til umræðu í þessum kjarasamningum á einn eða annan hátt. Í því tilboði sem þegar hefur verið kynnt, til dæmis BSRB, eru áþreifanleg skref í þessa átt. Það er afar vandmeðfarið að fjalla í þingsölum um kjarasamninga sem standa yfir og eins og ég hef oft sagt áður þá verða þessi mál ekki leyst á þessum vettvangi. En ég leyfi mér að vona að staðan í kjarasamningunum sé þokkalega góð um þessar mundir og að niðurstaðan sem út úr þeim komi muni skila okkur í áttina að því sem bæði viðsemjendurnir og ríkisstjórnin stefna að í þessum efnum.

Virðulegi forseti. Ég geri mér grein fyrir því að það er viðkvæmt að ræða um kjarasamninga þegar þeir eru í bígerð en hæstv. ráðherrar í ríkisstjórninni hafa leyft sér að gera það og það með jafnbröttum hætti og ég gat um áðan. Það er bara hæstv. jafnréttismálaráðherra Jóhanna Sigurðardóttir sem tekur svona sterkt til orða og auðvitað ætlast þeir sem verið er að reyna að semja við til þess að staðið verði við stóru orðin. Það kemur líka fram í stjórnarsáttmálanum að ríkisstjórnin stefni að því að minnka um helming launamun milli kynja hjá hinu opinbera. Það eru þessar stóru stéttir sem eru núna í þessari kjarasamningagerð. Ég átta mig á því að það er flókið fyrir hæstv. fjármálaráðherra að vera mjög aðdráttarlaus en það að segja að verið sé að vinna að þessu máli með einum eða öðrum hætti var ekki mjög lofandi. En ég vona svo sannarlega að ráðherrar 

Frú forseti. Ég er á svipuðu spori og hv. þm. Valgerður Sverrisdóttir var áðan. Mig langar til að beina fyrirspurn til hæstv. fjármálaráðherra um störf þeirrar nefndar sem nefnd var áðan og hefur verið starfandi nú í meira en ár og átti að fjalla um tillögur um skattlagningu bíla og eldsneytis. Markmiðið með starfi þessar nefndar var meðal annars það að draga úr orkunotkun, minnka útblástur koltvíoxíðs og auka notkun innlendra orkugjafa. Allt eru þetta mjög mikilvæg verkefni og hluti af stóru verkefni ríkisstjórnarinnar, að draga úr losun gróðurhúsalofttegunda. Ég leyfi mér að fullyrða hér að ljóst er að ríkisstjórnin á í talsverðum erfiðleikum við að koma því verkefni í höfn. Tvær sérfræðinganefndir sem settar hafa verið á laggirnar af hæstv. umhverfisráðherra, annars vegar hagfræðinganefnd og hins vegar vísindanefnd áttu að skila niðurstöðum, að minnsta kosti önnur ef ekki báðar, í apríl. Það er búið að fresta þeim niðurstöðum þannig að ljóst er að þetta þing á eftir að fara heim áður en nokkrar tillögur líta dagsins ljós hvað varðar stefnumörkun þessarar ríkisstjórnar í loftslagsmálunum. Nú er þessi nefnd sem nefnd var áðan varðandi skattlagningu á eldsneyti og ökutæki á verksviði hæstv. fjármálaráðherra. Eftir því sem ég best veit átti hún að skila af sér í febrúar, mun kannski hafa gert það. En það er eðlilegt að spurt sé: Hvað líður niðurstöðum þessarar nefndar? Hvenær fáum við að sjá þær og hvers er að vænta í þeim efnum?

Frú forseti. Sú nefnd sem hv. þingmaður vísaði til mun skila af sér innan mjög skamms tíma. Hún er bara alveg rétt að koma. Það eru reyndar tvær aðrar nefndir sem ég hef nefnt í þessu samhengi að undanförnu á svipuðu róli, annars vegar efnd um almenningssamgöngur og hins vegar nefnd um jöfnun á flutningskostnaði á landsbyggðinni. Þetta eru allt saman nátengd mál. Uppleggið með þeirri nefnd sem fyrst var nefnd til sögunnar er að hafa áhrif á þær ákvarðanir sem við tökum og hvernig við nýtum eldsneyti og þar með á losunina. Það getur síðan haft áhrif á hagsmuni þjóðfélagsþegna á mismunandi hátt. Ef við gerum breytingar á innheimtu gjalda á eldsneyti og farartækjum þá getur það haft áhrif á það hvernig fólk hagar sínum málum og þá skiptir verulega miklu máli að um valkost sé að ræða, annan valkost en einkabílinn og þar koma almenningssamgöngurnar til sögunnar. Á hinn bóginn eru almenningssamgöngur í þessu samhengi ekki valkostur alls staðar á landinu. Það er sérstaklega á höfuðborgarsvæðinu í þéttbýlinu sem þær geta verið valkostur. Því er nokkuð vandasamt að útfæra tillögur um það hvernig gera eigi breytingar sem ná þessum markmiðum án þess að skaða hagsmuni einhverra sérstakra hópa. Auðvitað bæta ekki úr skák í þeim efnum þær miklu hækkanir sem orðið hafa á olíuverði eins og bar á góma fyrr í dag 

Hæstv. forseti. Ég er sammála hæstv. fjármálaráðherra um að það er mikilvægt að nefndir af þessu tagi sem við höfum verið að setja á laggirnar velti fyrir sér þessum erfiðu málum, þeim úrlausnarefnum sem við er að glíma. En ég er ekki sannfærð um að við leysum hugarfarsbreytinguna með því að setja málin í nefnd. Ég ætla að leyfa mér að halda því fram að þessi ríkisstjórn hafi kannski verið fullglöð við að setja málin í nefndir og látið málin liggja um of inni í nefndum og sinnt í engu, litlu sem engu, þeirri vinnu sem þarf að fara fram varðandi hugarfarsbreytinguna því hæstv. forsætisráðherra sagði í þessum ræðustóli áðan að það skipti verulegu máli að breyta hugarfari þjóðarinnar. Hvernig ætlar ríkisstjórn að gera það? Ætlar hún að ganga á undan með góðu fordæmi? Ætlar hún að ganga á undan með góðu fordæmi varðandi sjálfbæra orkustefnu? Ekki sýnist mér það. Svörtu stífbónuðu drossíurnar hérna fyrir utan gefa mér engin merki um að þessi 

Hæstv. forseti. Það er hárrétt hjá hv. þingmanni að það er erfitt að breyta hugarfari þjóðarinnar. Ég held reyndar að í einhverjum skilningi höfum við sem hér erum inni tekið að okkur það verkefni á einhvern hátt og í einhverju málefni því öll erum við að berjast fyrir okkar hugðarefnum og sækja fylgi til fólks á þeim forsendum. En áður en við leggjum upp í það að verk að breyta hugarfarinu verðum við að vera búin að móta það með okkur hvert við viljum fara og hvaða tæki við ætlum að nota til að breyta hugarfarinu. Eitt af þessum tækjum er verðlagningin, kostnaðurinn til dæmis, að kostnaðurinn við einstaka þætti í þessu endurspeglist í verðinu sem ekki alltaf gerist. Þetta er langt frá því að vera einfalt mál og langt frá því að vera eitthvað sem við vinnum í skyndingu, frú forseti.

Frú forseti. Hinn 31. mars síðastliðinn skipaði hæstv. forsætisráðherra sérstaka nefnd um þróun Evrópumála og segir meðal annars í erindisbréfi nefndarinnar að verkefni hennar sé, með leyfi forseta: „1. Að fylgja eftir tillögum Evrópunefndar frá mars 2007 um aukna þátttöku stjórnmálamanna og embættismanna í hagsmunagæslu tengdri Evrópustarfi. 2. Að framkvæma nánari athugun á því hvernig hagsmunum Íslendinga verði best borgið í framtíðinni gagnvart Evrópusambandinu, á grunni niðurstaðna Evrópunefndar frá mars 2007. 3. Að fylgjast með þróun mála í Evrópu og leggja mat á breytingar út frá hagsmunum Íslendinga.“ Þessi nefndarskipun kemur meðal annars í framhaldi af vinnu Evrópunefndar sem skilaði ítarlegri skýrslu á síðasta ári og hér er í bréfi forsætisráðherra einnig vísað í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnarinnar núverandi þar sem ákveðið var að setja slíka nefnd á laggirnar. Nú er ljóst að sveitarfélögin gegna gríðarlega þýðingarmiklu hlutverki í stjórnsýslunni og raunar ekki bara í stjórnsýslunni heldur sem aðilar á vinnumarkaði má segja. Sveitarfélögin eru einn stærsti vinnuveitandinn í landinu og gegna þar af leiðandi miklu hlutverki. Í skýrslu sem hæstv. utanríkisráðherra hefur lagt fram á Alþingi að minni beiðni og fleiri þingmanna um skuldbindingar sveitarfélaganna í EES-samningnum kemur fram að áætlað sé að sveitarfélögin eða svokölluð staðbundin stjórnvöld beri ábyrgð á um þremur fjórðu eða 75% af allri löggjöf Evrópusambandsins sem hér er innleidd þannig að augljóslega eru þar á ferðinni mjög ríkir hagsmunir. Þess má líka geta að í upphafi voru staðbundin stjórnvöld eða sveitarfélög ekkert sérstaklega nefnd í sáttmála Evrópusambandsins en með þeim svokallaða Lissabonsáttmála sem nú er í fullgildingarferli er hlutverk staðbundinna stjórnvalda, sveitarfélaganna þar á meðal, í fyrsta skipti nefnt á nafn og þeim er fengið alveg sérstakt hlutverk. Það hefur einnig verið gert með stofnun héraðanefndarinnar frá Maastrichtsamningnum þannig að ljóst er að hlutverk og verkefni sveitarfélaganna hafa færst mjög í vöxt og þau bera mjög ríka skyldu og ábyrgð á innleiðingu löggjafar sem kemur frá Evrópusambandinu. Það skýtur þess vegna nokkuð skökku við, frú forseti, að mínu mati, að sveitarfélögin hafi ekki verið kölluð að þessum samráðsvettvangi sem Evrópunefndin er, einkum þegar það er haft í huga hversu mikilvægu hlutverki þau hafa að gegna. Ég hef þess vegna leyft mér, virðulegur forseti, að leggja fram eftirfarandi fyrirspurn til hæstv. forsætisráðherra: Hverju sætir að sveitarfélögin eiga ekki aðild að nýskipaðri Evrópunefnd sem á að fjalla um hagsmuni Íslands í Evrópustarfi og hafa sveitarfélögin þó, samkvæmt nýlegri skýrslu utanríkisráðherra til Alþingis, 

Virðulegi forseti. Hinn 2. maí síðastliðinn ritaði Samband íslenskra sveitarfélaga mér bréf og óskaði eftir því að tilnefna fulltrúa og annan til vara í umrædda nefnd um þróun Evrópumála. Þann 7. maí svaraði ég þessu bréfi. Ég vísaði í upphaflega bréfið frá sambandinu og bætti síðan við, með leyfi forseta: „Ekki er á þessu stigið talið tilefni til slíkrar fjölgunar í nefndinni. Upphaflega var fyrirhuguð stofnun samráðsvettvangs stjórnmálaflokka á Alþingi um Evrópumál. Síðan var ákveðið að stofna nefnd fulltrúa flokkanna og helstu hagsmunaaðila í atvinnulífinu sem fylgjast skyldi með þróun mála innan Evrópusambandsins og hugsanlegum áhrifum á Evrópska efnahagssvæðið og Ísland. Ekki var gert ráð fyrir sérstökum fulltrúum stjórnsýslustiganna tveggja heldur að fulltrúar stjórnmálaflokkanna í nefndinni kæmu þar á framfæri sjónarmiðum ríkis og sveitarfélaga og gættu hagsmuna þeirra. Mikilvægt var talið að stuðla að skilvirkni í þessu nefndarstarfi með því að halda fjölda nefndarmanna innan ákveðinna marka. Samband íslenskra sveitarfélaga er hvatt til að leita til formanna nefndarinnar, Illuga Gunnarssonar alþingismanns og Ágústs Ólafs Ágústssonar alþingismanns, eftir upplýsingum eða vegna sérstakra áherslna. Jafnframt fylgir hjálagt listi yfir alla nefndarmenn.“ Ég hygg að þetta bréf svari fyrirspurn hv. þingmanns. Ég get bætt því við að það var ekki hugmyndin, eins og segir í bréfinu, að þarna væru endilega fulltrúar stjórnsýslustiganna. Það er enginn sérstakur fulltrúi ráðuneyta til dæmis í þessari nefnd. Þó að sveitarfélögin gegni vissulega mikilvægu hlutverki og hafi heilmikilla hagsmuna að gæta gagnvart Evrópumálum og þróun þeirra þá er þessi nefnd ekki þannig saman sett að viðeigandi sé að þau tilnefni fulltrúa beint. Auðvitað verður til þeirra leitað og þau geta leitað til nefndarinnar eftir þörfum. En fulltrúar stjórnmálaflokkanna munu hafa það hlutverk að gæta hagsmuna bæði ríkis og sveitarfélaga í þessu ef svo mætti segja.

Virðulegi forseti. Ég tek undir þau orð hv. þm. Árna Þórs Sigurðssonar að það hefði átt að taka sveitarfélögin með inn í þessa nefnd. Fulltrúi Framsóknarflokksins í nefndinni, hv. þm. Birkir Jón Jónsson, gerði einmitt athugasemd við þetta á fyrsta fundi nefndarinnar, að mér skilst. Samkvæmt því sem fram hefur komið opinberlega hafa formenn stjórnarflokkanna ekki alveg sömu sýn á hvað nefndin á að gera. Mér skilst að hæstv. forsætisráðherra segi að nefndin eigi að vera á vaktinni en hæstv. utanríkisráðherra opnar fyrir að nefndin komi með beinharðar tillögur. Alla vega á nefndin að fylgjast vel með Evrópumálunum og sveitarfélögin eru þar stór aðili eins og hér hefur komið fram. Sveitarfélögin eru t.d. með fulltrúa úti í Brussel sem gætir hagsmuna þeirra þannig að þau eru komin lengra en t.d. Alþingi í þeim efnum í Brussel. Við höfum rætt það á vettvangi þingsins hvort við eigum að koma upp fulltrúa þarna úti. Mig langar að spyrja hæstv. ráðherra 

Hæstv. forseti. Já, það er sannarlega þörf á því að mínu mati að sveitarfélögin fái aðkomu að Evrópunefndinni enda er hér um mjög stórt hagsmunamál að ræða fyrir sveitarstjórnarstigið í landinu hvernig við Íslendingar högum okkar samskiptum við Evrópu. Það er rétt sem hv. þm. Siv Friðleifsdóttir sagði áðan að ég spurði hæstv. forsætisráðherra á fyrsta fundi nefndarinnar hvort það hefði ekki verið æskilegt að fulltrúar Sambands ísl. sveitarfélaga sætu í þessari nefnd fyrst á annað borð var farið að útvíkka hana. Ég tel einboðið að setja eigi fulltrúa sveitarstjórnarstigsins inn í þessa nefnd. Hún sinnir mikilvægu verkefni, þ.e. að kanna samskipti Íslands við Evrópu til framtíðar litið. Sveitarstjórnarstigið er mjög stórt stig sem veltir tugum milljarða. Þetta er stór vinnuveitandi og gegnir mjög miklum skyldum gagnvart almenningi í landinu. Það er ófært annað að mínu viti en að sveitarfélögin fái 

Frú forseti. Ég þakka hæstv. forsætisráðherra fyrir greinargott svar. Ég vil þó segja að ég er algjörlega ósammála þessu mati og ég held að í því felist hálfgerð meinloka eða hugsanlega vanþekking eða misskilningur á hlutverki sveitarfélaganna í þessu samhengi. Nú hefur verið starfandi um nokkurra ára skeið svokölluð héraðanefnd Evrópusambandsins sem er vettvangur staðbundinna stjórnvalda til þess að fjalla um löggjöf sem er í vinnslu hjá Evrópusambandinu. Sveitarstjórnarstigið í Evrópusambandinu á aðild að þessari nefnd. Hún er skipuð 344 fulltrúum, ekki 222 eins og segir hér í svari hæstv. utanríkisráðherra varðandi þetta mál. Samband íslenskra sveitarfélaga hefur samband við þessa nefnd. Í skýrslunni sem ég hef áður vitnað til frá hæstv. utanríkisráðherra segir m.a. að íslensk stjórnvöld telji mikilvægt að nýta tækifæri af þessu tagi til áhrifa. Þar er verið að vísa í tengsl Sambands íslenskra sveitarfélaga inn í verk Evrópusambandsins, einnig samtök evrópskra sveitarfélaga sem er sá vettvangur sem Evrópusambandið sjálft hefur samstarf við á sviði mála sem snerta sveitarfélögin. Í mörgum tilvikum er það svo að það er ekki síður sveitarstjórnarstigið sem veitir ríkisvaldinu upplýsingar um það sem er í gangi, það þekki ég persónulega mætavel. Ráðuneytin hér á landi hafa jafnframt sagt að það sé í sumum tilfellum þannig. Ég held að nefndin yrði þá breiðari og fengi meiri þekkingu og kunnáttu inn í starf sitt ef fulltrúi sveitarfélaganna sæti í nefndinni. Ég hef enga trú á að það sé af illum hug gagnvart sveitarfélögunum að þau skuli ekki eiga fulltrúa í Evrópunefndinni, ég held að þetta sé gleymska. Það þarf að horfast í augu við að það er skynsamlegt að fá sveitarfélögin að þessu borði. Þau hafa ríkra hagsmuna að gæta en þau hafa líka mikið til málanna að leggja. 

Virðulegi forseti. Sjálfsagt geta menn haft mismunandi skoðanir á því hvernig skipa eigi svona nefnd. Það kom auðvitað til greina að setja í hana fulltrúa ráðuneytanna, utanríkisráðuneytis, fjármálaráðuneytis og kannski félagsmálaráðuneytis, vegna þess að vinnumarkaðurinn hefur mikil tengsl við Evrópusambandið. Þá hefði verið eðlilegt að Samband ísl. sveitarfélaga væri þarna líka. Farin var önnur leið og ég er búinn að útskýra hver hún var. Síðan á þetta nefndarstarf auðvitað eftir að þróast og þá kemur í ljós hvort það er ástæða til þess að gera einhverjar breytingar á þessu. Ekkert af þessu tagi er óumbreytanlegt. Þá skoðum við bara hvort það er ástæða til þess að fara betur yfir þetta og þess vegna sagði ég áðan „á þessu stigi“. Ég held að rétt sé að gefa nefndinni tækifæri til þess að koma störfum sínum af stað og finna rétta taktinn í þetta. Svo geta menn rætt störf hennar hér á Alþingi þegar þar að kemur.

Frú forseti. Ég beini fyrirspurn til hæstv. forsætisráðherra sem er þannig: Hyggst ráðherra leita eftir aðild Bændasamtaka Íslands að samráðsvettvangi um efnahagsmál? Ekki þarf að fara um það mörgum orðum hve alvarlegt efnahagsástandið er hér í dag. Verðbólgan mælist nú í tveggja stafa tölu og horfur eru á að svo verði áfram a.m.k. um hríð. Þetta gerist þrátt fyrir að stefna bæði ríkisstjórnarinnar og Seðlabankans síðasta ár hafi verið sú að halda verðbólgunni innan 3% markanna. Vöruverð hækkar og fólk sér verðtryggð lán sín rjúka upp við hæstu vexti í heimi enda hefur fólk miklar áhyggjur af vaxandi greiðslubyrði af lánum sínum og lánhæfismat ríkissjóðs var lækkað í morgun. Ég ætla ekki hér að tíunda nein hagstjórnarmistök ríkisstjórnarinnar á síðustu árum þó að það væri hægt heldur hitt hvernig bregðast skuli við og ná á tökum á verðbólgunni, snúa hana niður og verja kaupmátt og kjör almennings á þeim viðsjárverðu tímum sem nú virðast fara í hönd. Að frumkvæði forsætisráðherra hefur verið skipaður samráðsvettvangur um efnahagsmál þar sem hafa setið á fundi auk hans aðrir ráðherrar ríkisstjórnarinnar og fulltrúar frá Samtökum atvinnulífsins, Alþýðusambandi Íslands, Sambandi íslenskra sveitarfélaga, BSRB og BHM. Mér finnst þetta skynsamleg ráðstöfun af hálfu forsætisráðherra. Forustumenn ríkisstjórnarflokkanna hafa ítrekað tekið sér í munn orðið „þjóðarsátt“, nú þurfi að vinna að þjóðarsátt og mikilvægt sé sem flestir aðilar komi að því máli. Ég vona reyndar að það sé ekki þjóðarsátt um óbreytt ástand. Ég minnist þess að 1. maí birtist grein eftir formann Samfylkingarinnar, hæstv. utanríkisráðherra, um þjóðarsáttarsamninga. Þá minntist hún einmitt þjóðarsáttarsamninganna frá 1990–1991 þegar aðilar vinnumarkaðarins, ríki, sveitarfélög og samtök bænda sameinuðust gegn verðbólgunni og kölluðu eftir nýrri þjóðarsátt. Í máli formanns Samfylkingarinnar kom fram, að því er virtist, að það væri eðlilegt að Bændasamtökin ættu aðild að því starfi. Þó að þjóðarsáttarsamningarnir frá 1990–1991 væru kannski gerðir við örlítið aðrar aðstæður tóku Bændasamtökin engu að síður þátt í þeim samningum og í því sem skipti sköpum um að sátt náðist. Reyndar urðu bændur að taka á sig ef til vill meiri kjaraskerðingu nokkur annar hópur sem aðild átti þar að. Ég er ekki að mælast til þess að það verði endurtekið. En allt þetta skiptir gríðarlega miklu máli, bændur og íslenskur landbúnaður, staða hans og framtíð í bæði nútíð og framtíð, matvælaöryggi þjóðarinnar og verð á landbúnaðarvörum. 

Frú forseti. Þegar ríkisstjórnin var mynduð var ákveðið að setja á laggirnar þennan samráðsvettvang og hann hóf störf á sl. sumri. Efnahagsástandið í dag er alveg óháð tilvist þessa hóps en hann mun áreiðanlega nýtast vel til samráðs um þetta ástand eins og þegar hefur reyndar komið á daginn. Hugmyndin með honum var að leiða saman aðila vinnumarkaðarins, sveitarfélögin - Samband ísl. sveitarfélaga á þarna fulltrúa - og svo fulltrúa úr ríkisstjórn Íslands til þess að fara sameiginlega yfir stöðu mála hverju sinni og gera það með reglulegum hætti. Bændasamtökin eru ekki þarna með, það er alveg rétt. Það er fullt af samtökum sem ekki eru með, það er ekki hægt að taka alla að sama borðinu. Að því leyti til er þetta svipað og fyrri spurningin sem ég svaraði hér í dag, það fer eftir því hvernig hlutirnir eru hugsaðir í byrjun. Ég geri ekki lítið úr starfi Bændasamtaka Íslands, þvert á móti, ég tel að það sé mjög mikilvægt. Ríkisstjórnin mun hafa mjög gott samráð og eiga mjög gott samstarf áfram við þau samtök eins og við eigum í dag um svo fjölmörg mál, bæði lagafrumvörp og margt, margt fleira þannig að þetta dregur ekki úr því. Ef sérstök ástæða verður til að ræða við Bændasamtökin í stærri hópi vegna aðgerða sem tengjast núverandi efnahagsástandi þá gerum við það auðvitað, það er svo einfalt.

Hæstv. forseti. Bændur þessa lands vinna mikilvægt starf í þágu neytenda og stuðla að fæðuöryggi þjóðarinnar. Eins og hv. þm. Jón Bjarnason nefndi hér áðan skipti aðkoma Bændasamtakanna að síðustu þjóðarsátt sköpum árið 1990. Bændur lögðu þar verulega af mörkum til þess að ná böndum á þeirri miklu verðbólgu sem þá var. Þess vegna vekur það ákveðna furðu að Bændasamtökin skuli ekki hafa verið tekin að samningsborðinu nú þegar verðbólgan er á þessu skriði. Það er ljóst að grípa þarf í taumana og við framsóknarmenn höfum talað fyrir þjóðarsátt. Bændasamtökin eru ekki bara einhver samtök. Hér er um að ræða fjöldahreyfingu fólks, þúsunda bænda í landinu, sem skiptir sköpum á erfiðum tímum. Það er því nauðsynlegt, hæstv. forseti, að kalla Bændasamtökin að þessu borði eins og aðra 

Hæstv. forseti. Ég þakka hv. þm. Jóni Bjarnasyni fyrir að koma með þessa fyrirspurn og leggja fyrir hæstv. forsætisráðherra. Þó að samráðsnefndin hafi verið skipuð á sl. sumri undir allt öðrum formerkjum og við allt aðrar aðstæður en blasa við í dag tel ég mikilvægt að endurskoða hlutverk þessa samráðsvettvangs atvinnulífsins og launþega og stjórnvalda miðað við þær aðstæður sem við búum við nú. Við eigum að taka Bændasamtökin og bændastéttina með, sérstaklega með tilliti til þess að fyrir Alþingi liggur frumvarp um matvælatilskipun Evrópusambandsins sem hefur áhrif bæði á matvælaöryggi og matarverð í landinu. Það hefur ekki svo lítið að segja í því umhverfi sem við tölum um hér. Ef halda á verðbólgunni niðri eða ná henni niður verður það ekki gert nema með samstilltu 

Frú forseti. Bændasamtök Íslands eru ekki bara einhver samtök án þess að ég ætli að fara að tala neitt niður til annarra samtaka sem um er rætt. Búið er að kalla að borðinu Samtök atvinnulífsins, Samtök launafólks, ríkisstjórnina og Samtök sveitarfélaga. Samtök bænda og landbúnaðurinn eiga enga aðild að neinum þessara þátta. Engu að síður er þeirra hlutur, matvælaframleiðslan, fæðuöryggið, verð á matvöru, mikilvægur þáttur í íslensku þjóðarbúi. Steingrímur Hermannsson, sem leiddi þjóðarsáttarsamningana á sínum tíma, lagði mikla áherslu á aðild Bændasamtakanna og taldi að hún hefði skipt sköpum. Nú er mikið rætt um ástandið hvað varðar matvæli í heiminum. Síðast í morgun var greint frá neyðarfundi nokkurra forustumanna stærstu þjóða heims í New York um ástand matvælamarkaðarins í heiminum og framleiðslu matvara. Þeir töldu að þær hættur sem þar væru á ferðinni gætu ógnað næsta heimsfriði, baráttan og samkeppnin um mat. Það sama á við hér. Þetta skiptir gríðarlega miklu máli. Ég skil ekki af hverju hæstv. forsætisráðherra hefur á móti því að leita eftir því að Bændasamtökin fái aðild að þessum samráðsvettvangi. Mér finnst það með ólíkindum. Ég vitnaði til þess að formaður Samfylkingarinnar taldi Bændasamtökin upp sem nauðsynlegan aðila á þeim samráðsvettvangi í grein sinni þann 1. maí. Ég ítreka það því, 

Frú forseti. Kveikjan að fyrirspurninni er aðalfundur Bandalags íslenskra listamanna sem haldinn var þann 16. febrúar sl. Þar voru samþykktar nokkrar ályktanir, m.a. ályktun um það mál sem hér ber á góma. Ég lagði fyrirspurnir fyrir hæstv. menntamálaráðherra fyrir skemmstu í tengslum við þessar ályktanir Bandalags listamanna. Ég bar upp þá spurningu sem nú er borin upp til fjármálaráðherra, þ.e. hvort ráðherra telji koma til greina að tekjur höfunda af endursölu hugverka verði flokkaðar sem fjármagnstekjur, samanber áskorun Bandalags íslenskra listamanna. Hæstv. menntamálaráðherra svaraði þeirri spurningu á þá lund að hún teldi koma til greina að hugverk gætu fallið undir skilgreiningu á eign í skattalegu tilliti en vísaði að öðru leyti til hæstv. fjármálaráðherra með svör. Menn hafa verið að reyna eftir fremsta megni, eftir því sem okkur hefur skilist, að einfalda skattkerfið og samræma það svo sem kostur er. Þannig háttar til í því kerfi að eignatekjur bera 10% skatt, t.d. leigutekjur af húseignum og öðrum eignum og hlunnindi hvers konar, t.d. vegna bújarða, ég nefni veiðihlunnindi í því sambandi. Ég spyr hæstv. fjármálaráðherra hvort hann telji hugsanlegt að líta svo á að hugverk hvers konar væri í skattalegu tilliti hægt að skilgreina sem eign. Ég velti því þá fyrir mér á þeim nótum að listamenn, sem eru t.d. að semja sögur eða ljóð, eru á launum sem þeir greiða af launatekjuskatt, eðlilega launatekjuskattsprósentu. En þegar listaverkin halda síðan áfram að afla höfundi sínum tekna, þ.e. þegar endursala kemur til síðar á ævinni - leikskáld selur leikverk ungur að árum en á efri árum er leikverkið aftur tekið til sýningar. Þá er spurning hvort þær tekjur sem listamaðurinn fær af þeirri sýningu sé ekki hægt að skilgreina sem eignatekjur. Ég held að þetta sé afar forvitnilegt og mikið hagsmunamál fyrir listamenn. Fjöldi listamanna starfar í landinu. Þeir flá fæstir feitan gölt ef svo mætti að orði komast. Við höfum í gegnum listamannasjóðinn okkar styrkt listamenn eða greitt þeim laun, sett þá til starfa, og góður árangur hefur verið af þeirri fjármögnun hins opinbera. Ég spyr því hvort ekki megi halda áfram að horfa jákvæðum augum til listamanna og tryggja að endursala listaverka verði skattlögð á sama hátt og eignatekjur.

Frú forseti. Í fjármálaráðuneytinu vinnur starfshópur sem samanstendur af starfsmönnum ráðuneytisins og fulltrúum ríkisskattstjóra og fjallar um skattlagningu endurfluttra hugverka eða hugverkaréttinda á þann hátt sem fyrirspyrjandi nefndi í inngangsorðum sínum. Sá hópur væri ekki að störfum nema vegna þess að ég tel koma til greina að hugverk eins og þessi verði skattlögð á sama hátt og fjármagnstekjur. Ég geri ráð fyrir því að þessi starfshópur skili af sér í næsta mánuði og á grundvelli þeirrar niðurstöðu tek ég ákvörðun um það hvort lengra verður farið með málið.

Frú forseti. Mér varð að orði hér áðan að kannski væri nóg komið af nefndum og starfshópum og við vildum sjá aðgerðir ríkisstjórnarinnar frekar en að mál séu sett í starfshópa og nefndir. Nú ætla ég hins vegar að leyfa mér að fagna því að hæstv. ráðherra skuli vera með nákvæmlega þetta mál í starfshópi. Ég treysti því að hópurinn, sem samkvæmt svari hæstv. ráðherra á að skila af sér innan skamms, komist að þeirri niðurstöðu að tekjur af því tagi sem hér um ræðir verði skattlagðar sem eignatekjur, þ.e. með 10% skattprósentu. Ég hvet hæstv. ráðherra til dáða í þessum efnum og þakka kærlega fyrir svörin.