Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Hér mun víst um neðrideildarmál að ræða. Iðnn. fjallaði um þetta mál. Smávægilegar breytingar voru gerðar á frv. í Nd. Eins og hv. þingdeildarmönnum er kunnugt fjallar frv. fyrst og fremst um niðurfellingu aðflutningsgjalda og niðurfellingu söluskatts af borverkum. Í öðru lagi gerir frv. ráð fyrir því ef jarðborun reynist árangurslaus, að heimilt sé að fella niður endurgreiðslu lána til Orkusjóðs. Þetta eru þær tvær meginbreytingar sem frv, felur í sér. Iðnn. var samstiga í þessu máli og leggur til að frv. verði samþykkt eins og það var afgreitt frá Nd.



Herra forseti. Mér finnst eðlilegt að ráðh. sé viðstaddur þegar stjfrv. er tekið til 1. umr. í deildinni. Það er nær viðtekin regla að svo sé. Kannske eru undantekningar, en þá er um veigaminni mál að ræða en hér er. Þó þetta mál sé ekki mikið að vöxtum þá fjallar það um efni sem er mikilsvert.



Ég tek það fram að ég vil ekki taka þetta dagskrármál fyrir ef aths. eru við það gerðar. Það er óeðlilegt að ráðh. mæli ekki fyrir sínu máli hér. Ég samdi um það varðandi eitt gamalkunnugt mál í hv. þd., almannatryggingar eða sjúkratryggingagjaldið, fyrr í dag. Ég þarf að láta athuga hvort hæstv. ráðh. er í húsinu. Ef svo er ekki verður þetta mál ekki tekið fyrir nema hann birtist. Það er ástæðulaust að doka þar við.



Herra forseti. Félmn. hefur tekið til meðferðar það frv. sem hér er á dagskrá, um breytingar á lögum um Húsnæðisstofnun ríkisins. Ekki hefur orðið samstaða í n. um afgreiðslu málsins. Meiri hl. n., hv. þm. Karl Steinar Guðnason, Salome Þorkelsdóttir og Eyjólfur Konráð Jónsson auk mín, leggur fram álit sitt á þskj. 449 og till. um afgreiðslu málsins. Þetta frv. er allveigamikið að fyrirferð. Hins vegar var það ekki afgreitt til n. fyrr en ég hygg á síðasta degi Alþingis fyrir jólaleyfi. Nefndin gerði þá ráðstafanir þegar í stað til þess að leita umsagnar um frv. og sendi bréf til 14 aðila um það efni. Þrátt fyrir ítrekanir hafa ekki nema fimm af þessum aðilum orðið við óskum n. um að senda umsagnir um frv. Og það vekur athygli að meðal þeirra sem ekki gera slíkt er Húsnæðisstofnun ríkisins, sem þetta mál varðar að sjálfsögðu mest, þar sem hér er um að ræða frv. um breytingar á lögum um Húsnæðisstofnun ríkisins. Með tilliti til þessa teljum við í meiri hl. n. að nauðsynlegt hefði verið fyrir n. að hafa lengri tíma til umfjöllunar um frv. Ennfremur er þess að geta að sum atriði frv. eru mikil ágreiningsmál. Meiri hl. n. telur því útilokað að frv. geti fengið nægilega meðferð á þessu þingi sem gert er ráð fyrir að verði rofið innan nokkurra daga. Með tilliti til þessa gerum við í meiri hl. till. á þskj. 449 um rökstudda dagskrá á þá leið að í trausti þess, að frekari endurskoðun verði gerð á lögum um Húsnæðisstofnun ríkisins og frv. um það efni lagt fram á næsta reglulegu þingi, taki deildin fyrir næsta mál á dagskrá. Ég vil taka fram að það er álit okkar að ekki þurfi að verða neinn skaði að þeirri töf sem yrði á þeirri afgreiðslu málsins með því að vísa því til næsta reglulegs þings. Það er ekki um slíkt atriði hér að tefla að það þurfi að breyta þeirri afstöðu að afgreiða málið ekki á þessu þingi. Ég leyfi mér að vænta þess, að hv. deildarmenn sjái að það er ábyrg afstaða í þessu máli að afgreiða það á þann hátt sem hin rökstudda dagskrá gerir ráð fyrir. Ég vænti þess því fastlega að sú till. verði samþykkt. En ef svo skyldi fara móti von minni og ætlan að till. yrði felld áskil ég mér rétt til að bera fram brtt. við frv. við 3. umr.



Herra forseti. Í þessu frv. er lagt til að gera ýmsar leiðréttingar og breytingar á lögum um húsnæðismál og Húsnæðismálastofnun. Frv. hlaut vandlegan undirbúning af hálfu stjórnar stofnunarinnar og þær breytingar sem þar er lagt til að verði leiddar í lög eru byggðar á þeirri reynslu sem fengist hefur af gildandi lögum. Hér er um að ræða ýmiss konar breytingar í þágu þess fólks, sem fyrst og fremst þarf á ódýrum íbúðum að halda, og ýmsar lagfæringar á rekstri húsnæðismálakerfisins til að breikka grundvöll þess og efla þjónustu þess við fólkið í landinu, sérstaklega yngra fólk og efnaminna fólk. Það hefur komið rækilega fram í umfjöllun n. um málið að undirbúningurinn hefur verið vandaður. Það kann að vera meginskýringin á því að n. hafa ekki borist umsagnir allra þeirra aðila sem hún ritaði á sínum tíma. Tel ég því að aðra ályktun megi draga af þeirri staðreynd en hv. frsm. meiri hl. n., Þorv. Garðar Kristjánsson, dró hér áðan. Við erum þeirrar skoðunar, sem stöndum að því nál. sem ég mæli hér fyrir, að það væri mjög óráðlegt að láta þessar nauðsynlegu lagfæringar og breytingar á núgildandi lögum bíða þar til síðar á þessu ári. Reynslan hefur sýnt að verði málið ekki afgreitt nú og þurfi að leggja það fyrir nýtt þing næsta haust, getur fjöldi manna orðið að bíða þess í eitt ár eða svo að fá þau réttindi sem í frv. felast. Nefndinni hafa borist tilmæli frá samtökum stúdenta, frá leigjendasamtökum og ýmsum öðrum aðilum um að afgreiða frv. og utan þings eru fjölmargir sem bíða eftir því að Alþingi samþykki frv. Þess vegna leggjum við til að frv. verði samþykkt en flytjum brtt. við 1. gr., sem er ekki efnisbreyting en eingöngu formbreyting á þeim efnislið sem þar er rakinn. Brtt. er flutt á sérstöku þskj. Þar er tilgreind sú upphæð sem grunnur hækkunar á að miðast við á næstu árum. en í frv. eins og það liggur fyrir nú var fjallað um þetta almennum orðum án þess að nefna upphæðir. Herra forseti. Við leggjum til að frv. verði samþykkt með þeirri breytingu.



Herra forseti. Ræða hv. 11. þm. Reykv. gæti gefið mér ærið tilefni til þess að fara að ræða húsnæðismálin almennt og frammistöðu hæstv. ríkisstj. og sér í lagi flokksbróður hv. 11. þm. Reykv., hæstv. félmrh., í þessum málum. Frammistaða sú er með endemum. Hv. 11. þm. Reykv. sagði að það væru ýmsar leiðréttingar gerðar á löggjöfinni um Húsnæðisstofnun ríkisins með þessu frv. Ég get fallist á að það megi finna dæmi þess að svo sé gert. En ég hygg að sú skoðun standist, sem ég lét í ljós hér í mínum orðum áðan, að það skaðar ekki þau mál þó að frv. bíði til næsta þings þar sem löggjöfin sé tekin til endurskoðunar á miklu gagngerðari hátt en hér er gert ráð fyrir og jákvæðari. Hv. 11. þm. Reykv. sagði að það hefði verið vandlegur undirbúningur að þessu frv. Ég hef enga tilhneigingu til að gera lítið úr þeim undirbúningi sem kann að hafa farið fram að þessu frv. og hef aldrei látið þess getið að sá undirbúningur hafi ekki verið vandlega gerður. Hv. þm. sagði að breytingarnar í frv. væru í þágu þess fólks sem þarf á ódýrum íbúðum að halda. Ég held að þetta sé ekki rétt lýsing á þessu frv. þegar haft er í huga að meginatriðið fyrir hið fátæka fólk, sem þarf á húsnæði að halda, er að Byggingarsjóður ríkisins sé fjármagnaður þannig, að hann sé þess megnugur að veita þau lán sem nægja almenningi í landinu til að koma sér upp þaki yfir höfuðið með þeim kjörum sem fólkið getur staðið undir af almennum launatekjum. Það er síður en svo nokkuð gert til að bæta úr því hörmulega ástandi sem hefur skapast í þessum málum frá því að núv. hæstv. ríkisstj. svipti Byggingarsjóð ríkisins þeim tekjustofni sem honum er ætlaður samkv. lögum, 2% launaskatti. Af því að verið er að tala um breytingar í þágu þess fólks sem þarf á ódýrum íbúðum að halda verður huganum reikað að Byggingarsjóði verkamanna. Ekkert er gert til þess að breyta þeirri firru sem stendur í lögum núna og þýðir að ríkissjóður getur ekki eða á ekki samkv. bókstaf laganna að fjármagna nema 30% af byggingarkostnaði verkamannabústaða. Það mál eitt út af fyrir sig er hneykslunarhella og ætti að vera svo fyrir þá sem eru stöðugt með á vörunum að þeir vilji gæta hags fátæka fólksins í landinu og þeirra sem þurfa á ódýrum íbúðum að halda. Þetta frv. fjallar ekki um neina bót í þessu efni. Skal ég ekki ræða þetta frekar, en aðeins víkja einu orði að þeirri frumlegu skýringu hv. 11. þm. Reykv. að hv. félmn. hefðu ekki borist umsagnir um frv. vegna þess að það hefði verið svo vandlegur undirbúningur að því. Ég hygg nú að flestir þeirra níu, sem ekki hafa sent umsagnir um frv. en voru beðnir um það, viti harla lítið um undirbúninginn að þessu frv. nema einn aðili, Húsnæðisstofnun ríkisins að sjálfsögðu. En þó að Húsnæðisstofnun ríkisins sé vel kunnugt um undirbúning að þessu máli þá lýsir það ekki miklum áhuga fyrir framgöngu þess að Húsnæðisstofnun ríkisins skuli ekki hafa sent umsögn eða sýnt nokkurn lit á því að tjá sig um frv. Hv. 11. þm. Reykv. sagði að stúdentar og leigjendasamtök hefðu komið á framfæri óskum um breytingar á húsnæðislöggjöfinni eins og hún er núna og vilji fá þau sjónarmið sín viðurkennd í frv. því sem hér er til umr. Þetta er alveg rétt. En það hefur fyrst og fremst borið á óánægju þessara aðila með ákvæði frv. sem snerta þá sjálfa. Hv. 1 l. þm. Reykv. hristir höfuðið þegar ég segi þetta. Það breytir ekki neinu um þetta efni því þessir aðilar hafa tjáð mér skoðanir sínar á þessu máli.



Herra forseti. Ég ætla að leyfa mér að mæla hér fyrir stjfrv. til laga um bann við ofbeldiskvikmyndum. Þetta mál var upphaflega flutt í hv. Nd. og hefur verið afgreitt þaðan hingað til hv. Ed. Um frv. var, eins og lög gera ráð fyrir, fjallað í menntmn. Nd. og þeir nm., sem á fundi voru þegar málið var til lokaafgreiðslu þar, rituðu þar undir nál. Fjórir nm. lögðu þar til að frv. yrði samþykkt óbreytt. Síðan urðu við 2. umr. nokkrar umræður um þetta mál, sem leiddu til þess að fram kom brtt. við 3. umr., sem flutt var af hv. þm. Vilmundi Gylfasyni og Pétri Sigurðssyni við 5. gr. frv., sem varðar gildistökuákvæði frv. Það segir í 5. gr. upphaflega: „Lög þessi öðlast þegar gildi.“ Var frv. samþykkt hingað til þessarar hv. deildar með þeirri breytingu að 5. gr. hljóðar þannig nú: „Lög þessi öðlast þegar gildi og gildi til ársloka 1987.“ Þannig er settur þarna sérstakur frestur um hversu lengi lögin skuli gilda, en að öðru leyti voru lögin samþykkt óbreytt efnislega eins og þau voru lögð fram. Þetta lagafrv. er, eins og menn sjá, ekki langt. Það er ekki margar lagagreinar. Þær eru aðeins fimm. Kjarninn í þessu frv. er í 1. gr., þar sem lagt er bann við því að framleiða í landinu eða flytja til landsins ofbeldiskvikmyndir, sbr. 2. mgr. Síðar kemur, í 2. mgr. 1. gr.. fram skýrgreining á því hvað „ofbeldiskvikmynd“ merkir. Þar segir að „ofbeldiskvikmynd“ merki kvikmynd þar sem sérstaklega er sóst eftir að sýna hvers kyns misþyrmingar á mönnum og dýrum eða hrottalegar drápsaðferðir. Síðan heldur áfram í sambandi við skilgreininguna: „Bannið tekur ekki til kvikmynda, þar sem sýning ofbeldis telst eiga rétt á sér vegna upplýsingagildis kvikmyndarinnar eða vegna listræns gildis hennar. Ekki tekur bann heldur til kvikmynda, sem hlotið hafa viðurkenningu skoðunarmanna, sbr. VI. kafla laga nr. 53/1966. Ef ástæða þykir til er skoðunarmönnum þó heimilt að meta að nýju sýningarhæfni kvikmynda, sem áður hafa verið metnar.“ Síðan segir í 3. mgr. og er það eins konar hluti af skilgreiningunni: „„Kvikmynd“ merkir í lögum þessum myndefni af hvaða tæknibúnaði sem er, hvort sem ætlað er til sýningar í kvikmyndahúsum. sjónvarpi eða öðrum myndflutningstækjum.“ Í rauninni er kjarni málsins í þessari grein. 1. gr., og það sem felst í greininni er það, að það er altækt bann við framleiðslu á slíkum ofbeldiskvikmyndum og öllum viðskiptum í sambandi við slíkar myndir og eignarhald á ofbeldiskvikmyndum. Umræður í hv. Nd. urðu að sjálfsögðu mjög miklar um þetta atriði, um skilgreininguna, og það, hvort auðvelt sé að skilgreina ofbeldiskvikmynd. Mér virtist reyndar að menn yrðu að lokum nokkuð sammála um að það mundi vera hægt og að ekki væri hætta á því að nein oftúlkun yrði í þessu efni og menn skildu yfirleitt hvað við er átt, að ofbeldiskvikmynd er það þegar sérstaklega er sóst eftir því að sýna viðurstyggilegar kvikmyndir, sem eru með misþyrmingum á mönnum og dýrum og drápsaðferðum sem teljast hrottalegar. Hins vegar er strax í þessari skilgreiningu reynt að koma í veg fyrir að menn líti svo á, að allar myndir þar sem ofbeldi komi fram þurfi endilega að vera af hinu illa. Þar er m. a. vísað til listræns gildis myndarinnar. Þetta er auðvitað þungamiðjan í þessu og kannske það sem er mest vandmeðfarið. En ég held sem sagt að það eigi ekki að þurfa að vefjast mjög fyrir mönnum hvað hér er átt við, þegar til kastanna kemur, og ég segi það, að eftir umr. í Nd. virtist það ekki vera vandamál hjá mönnum hvernig skilja bæri þetta, hvernig skilja bæri á milli ofbeldiskvikmyndar í merkingu þessa frv. og svo annarra kvikmynda, jafnvel þó að þær kunni að fjalla um ofbeldi eða sýna ofbeldi. Að sjálfsögðu átta menn sig á því, að ýmsar tækninýjungar verða til þess að frv. af þessu tagi verður til. Ég vil taka það fram. sem ég hef fyrir mína parta lagt á mjög ríka áherslu, að ég tel að það sé á ýmsan hátt hættubraut sem farið er út á þegar tekin er upp ritskoðun eða sensúr í lýðfrjálsu landi. Á þetta vil ég leggja mikla áherslu og ég hef lagt á það mikla á.herslu að fara varlega með vald af þessu tagi. Menn verða að vita hvað þeir eru að gera. Þannig verður að skilgreina þetta allt mjög þröngt og af mikilli gætni. Hér má alls ekki líta svo á að það sé verið að taka upp almenna ritskoðun, það er síður en svo. Það er auðvitað hægt að setja sig í þær stellingar að vera algerlega á móti allri ritskoðun eða t. d. eftirliti með kvikmyndum, en ég held að það sé nokkuð erfitt að ætla sér það á þessari stundu vegna þess að við höfum haft kvikmyndaeftirlit í landinu afar lengi, ég skal nú ekki fullyrða hversu lengi, en a. m. k. frá því að víðtæk lög um barnavernd voru hér sett fyrir 35 árum eða svo. Líklega er kvikmyndaeftirlitið eldra þó ég hafi ekki kannað það nákvæmlega. Þannig er í sjálfu sér ekki nýtt að það hafi verið af löggjafans hálfu talið eðlilegt að hafa vit fyrir mönnum í þessu efni. Við skulum gæta þess að þegar út í svona er farið, ritskoðun af þessu tagi eða kvikmyndaeftirlit, er slíkt auðvitað ekki gert í þeim leiða tilgangi einræðisherranna að stöðva eitthvað sem ekki má sjást, heldur er þetta beinlínis gert í varnarskyni við okkar æsku, við börnin og æskufólkið. Það er einmitt á þeim grundvelli sem þetta hefur verið viðurkennt og reyndar þrautrætt mál. Við höfum haft kvikmyndaeftirlit mjög lengi og það hefur starfað núna á þeim lagagrundvelli sem er að finna í lögunum um barnavernd, sem eru nú að vísu frá 1966. en eiga sér eldri sögu. Það þýðir að við höfum haft sensúr á kvikmyndum alllengi. Þarf því ekki að koma mönnum neitt á óvart þó að það sé enn sú hugmynd uppi að slíku þurfi að beita. En það sem gerist í sambandi við barnaverndarlögin nú er það, að kvikmyndaeftirlitsmennirnir eða skoðunarmenn kvikmynda hafa í rauninni takmarkað vald, takmarkað verksvið, og verksvið þeirra takmarkast fyrst og fremst við að skoða það sem við köllum almennt bíómyndir og sýna á í almennum kvikmyndahúsum og nær til þess að banna myndir börnum eða unglingum undir 16 ára aldri. Verksvið þeirra er þannig mikið þrengt. Sjónvarpið sem slíkt hefur ekki heldur verið háð kvikmyndaskoðun, heldur hefur það sjálft annast sínar skoðanir eða ákveðið hvað sýningarhæft telst fyrir almenning í sjónvarpi. Veit ég ekki annað en það hafi verið fullkomlega eðlileg framkvæmd á því og ekki heyrt mikla gagnrýni hvað það varðar. En það sem hefur náttúrlega verið að gerast hér undanfarin ár er að tæknin er að gerbreytast. Það er hægt að koma kvikmyndaefni núna á svo auðveldan hátt inn á heimilin að það er ekki meiri vandi en að kaupa bók eða blað að eignast myndefni, og menn eiga tiltölulega einfaldan tæknibúnað á heimilum sínum til að sýna þetta, þannig að það er ekki lengur nauðsyn fyrir fólk að fara annaðhvort í kvikmyndahús og sjá þar myndir ellegar þá að horfa á það í sjónvarpi eftir venjulegum reglum, heldur er það nú möguleiki fyrir fólk að hafa nánast að segja sitt eigið kvikmyndahús, safna að sér kvikmyndaefni á viðráðanlegum og meðfærilegum spólum og sýna þetta heima. Það er þetta sem gerir það að verkum að flætt hafa yfir löndin spölur með myndefni sem er áreiðanlega mjög misjafnt að gæðum og beinlínis skaðlegt fyrir ungt fólk á að horfa og jafnvel eldra fólk líka, en þetta myndefni hefur verið algerlega eftirlitslaust. Þetta hefur verið áhyggjuefni víða um lönd og þetta mál hefur verið einmitt til umræðu núna alveg síðustu árin, bæði í fyrra og hitteðfyrra, hér á Norðurlöndum, og sums staðar á Norðurlöndum er það reyndar enn til umræðu, eins og Finnlandi þar sem ég hygg að þetta sé til meðferðar á þessum vetri. Af þessu leiðir það, að við höfum verið að hugleiða þessi mál hér á Íslandi. Að sjálfsögðu hefur það komið í minn hlut sem menntmrh. að fjalla um þetta málefni sérstaklega. Þetta frv. er árangur af ýmsum fundum og álitsgerðum sem orðið hafa til í vinnu á vegum menntmrn. um þetta efni. og hér liggur þetta frv. fyrir. Sú niðurstaða varð að flytja frv. sem felur í sér bann á ofbeldiskvikmyndum, þ. e. algert bann á þeim. Það má segja að kannske sé hægt að fara aðra leið til að hefta þetta og tempra notkun og dreifingu þessara mynda, en þessi leið er valin. Hv. Nd. féllst á þessa leið í prinsippinu og því er það að þetta mál er nú komið hingað til hv. Ed. til meðferðar. Herra forseti. Það er óneitanlega hægt að tala mjög lengi og ítarlega um þetta mál. Ég veit ekki hvort ég geri það þó á þessu stigi. Ég vænti þess hins vegar að hv. Ed. taki þetta mál til umfjöllunar og það skjótrar umfjöllunar að málið fái meðferð í n. eins og lög gera ráð fyrir. Jafnframt er það ósk mín, herra forseti, að n. geti starfað nokkuð hratt. Ég vil og leyfa mér að fara fram á að þessi hv. deild fjalli svo hratt um þetta mál, þótt stutt sé til þingloka, að frv. geti orðið að lögum áður en að þingi lýkur. Ég skal svo ekki hafa þessi orð fleiri að sinni, herra forseti, en legg til að málinu verði vísað til 2. umr. þegar þessari umr. lýkur og að hv. menntmn. fjalli síðan um málið.



Herra forseti. Mér þykir vænt um að hæstv. menntmrh. skuli hafa gert sér grein fyrir því að hér á landi hefur á undanförnum árum átt sér stað bylting, og sú bylting er tilkoma myndsegulbandstækjanna. Hins vegar hefur hann og hans ráðuneyti vaknað nokkuð seint í þessum efnum. en frv. það sem hér um ræðir, bann við ofbeldiskvikmyndum, hefði vissulega mátt vera nokkuð fyrr fram komið. Nokkru áður en þetta stjfrv. kom fram hafði ég lagt fram hér frv. til breytinga á lögum um vernd barna og ungmenna, sem hnígur mjög í sömu átt, en gengur að vísu ekki alveg eins langt. Ég get sagt að ég er út af fyrir sig ekki ósamþykkur því að slíku banni verði komið á, sem hér um ræðir. vegna þess að margar af þeim myndum, sem hér um ræðir, eiga hreinlega ekkert erindi til fólks vegna þess að þar er um hreint rusl að ræða. Hins vegar brá mér svolítið þegar hæstv. ráðh. talaði um að ofbeldi þyrfti ekki endilega að vera af hinu illa. Ég þekki ekkert ofbeldi sem er af hinu góða, og ég held að slíks séu bara hreint engin dæmi. Ég ætla ekki, herra forseti, að hafa þessi orð öllu fleiri, heldur aðeins mælast til þess við þá n., sem fær þetta mál til athugunar, að hún fjalli um þetta frv. og frv. til laga um breytingu á lögum um vernd barna og ungmenna samtímis, vegna þess að þessi mál eru skyld og þegar er búið að vísa því frv. til n. Ég ætla ekki að hafa þessi orð fleiri að þessu sinni, herra forseti.



Herra forseti. Ég þakka hæstv. menntmrh. fyrir það, með hvaða hætti hann hefur staðið að samningu þessa frv., sem hér um ræðir. og einnig fyrir að hafa ýtt á eftir því að frv. þetta geti orðið að lögum nú á þessu þingi, svo skammt sem eftir lifir af því. Ég þarf aðeins að biðja hann skýringar á breytingunni sem samþykkt var á 5. gr., sem hann minnist lauslega á í framsöguræðu sinni, þar sem segir að lög þessi skuli gilda til ársloka 1987. Mér finnst alveg nauðsynlegt að við fáum að vita hérna í deildinni hvernig þessi brtt. er hugsuð og grunduð, hvort það sé eindregið álit þeirra hv. Nd.-manna að Íslendingar skuli fá að horfa á viðbjóðslegar ofbeldis- og klámmyndir á nýársnótt 1988 og þaðan í frá. Hvernig er þessi hugsun grunduð? Ef ekki eru rök fyrir þessari breytingu, aðeins tiktúruskapur og hégiljuháttur, mun ég nú leggja til að þessi brtt. verði felld í Ed.



Herra forseti. Ég vil þakka þeim hv. þm. sem töluðu um þetta mál hér. Ég held að við séum allir sammála um það í megindráttum að þetta er málefni sem þarf að snúast við. Ég skal ekki þrátta við hv. þm. Eið Guðnason um það, hvort fyrr eða síðar hefur verið brugðist við þessu af minni hálfu. en frv. liggur a. m. k. hér fyrir og má vel segja sem svo, að það hefði mátt vera fyrr á ferðinni, og skal ég ekkert rengja hann um það. Þá gat hv. þm. þess, að ég hefði tekið svo til orða að ekki þyrfti allt ofbeldi að vera af hinu illa. Hv. þm. má ekki leggja allt of mikið í þessi orð. Það sem ég á við er að sjálfsögðu það, að við komumst ekki hjá því einhvern tíma að fjalla um ofbeldi í kvikmyndum eða bókmenntum eða á annan hátt. Ég held að það sé ekki mögulegt að stefna að því að hafa algera dauðhreinsun á myndefni hvað þetta varðar og við verðum að gera þarna nokkurn greinarmun á því, í hvaða tilgangi, hvert sé mótívið fyrir því að fjallað er um ofbeldi í kvikmyndum. Það er nú þetta sem ég á við, en ég held að það hljóti almennt að verða öllum ljóst að ég sem ráðh. og sem persóna hef áhuga á að það verði lagt bann við ofbeldiskvikmyndum því annars hefði ég ekki flutt þetta mál og ekki flutt þær ræður sem ég hef flutt fyrir efni þessa frv. En svo ég snúi mér aftur að hv. þm. Stefáni Jónssyni. þá gerir hann þarna athugasemd við þá breytingu sem gerð var í Nd. Það er kannske að fara í geitarhús að leita ullar að biðja mig um skýringar á þessu, vegna þess að í fyrsta lagi var ég ekki tillögumaður að þessu og talaði gegn þessu, en var auðvitað ofurliði borinn í þessu máli. því miður, af minni ágætu Nd. En eins og fram kom í máli tillögumanna heitir þetta, að láta lög gilda til ákveðins tíma, „sólarlagsaðferðin“. Felst í því að lög skuli gilda í ákveðinn tíma og séu þá tekin til endurskoðunar. Þetta er eins konar biðtími.