Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Ég vil fyrst víkja að fyrirspurn frá hv. 5. þm. Norðurl. v. sem kom hér fram við 1. umr. um frv. í sambandi við regluna um að vegirnir næðu til kauptúna og þá miðað við kortið. Ég hef nú borið mig saman við vegagerðarmenn og þeir hafa sagt að þetta þýddi það, að heimilt væri að færa þetta út frekar en hér er gert ráð fyrir, og man ég eftir að um Skagaströnd var spurt í því sambandi og er gert ráð fyrir að þessi stofnbrautaregla nái þangað. Eitthvert annað kauptún var nú -  Út af brtt. á þskj. 149, þar sem er talað um útborganir vegna þéttbýlisvega og um mánaðarlega greiðslu í þessu sambandi, þá langar mig til þess að skýra frá því í fyrsta lagi, að hér er um reglugerðarákvæði að ræða í sambandi við núgildandi lög. Var það talið heppilegra til þess að Vegagerðin gæti fylgst með hvað framkvæmt yrði og féð ekki notað á annan veg. Og hinn nýi vegamálastjóri hefur óskað eindregið eftir því að þetta reglugerðarákvæði yrði þá frekar endurskoðað heldur en það væri bundið í löggjöf, þar sem þá yrði að vera túlkunaratriði hvað eftirlitið gæti verið mikið og ýmisleg vinna í sambandi við reikninga. Ég vil því leyfa mér að fara fram á það við hv. flm. að þeir falli frá þessari breytingu, af því að það er líka nauðsynlegt að hraða málinn, en vil hins vegar geta þess, að ég mun í samráði við Vegagerð ríkisins óska eftir því að reglugerðarákvæðið verði endurskoðað til þess að tryggja betur þá greiðslu, sem þarna fer fram, heldur en menn telja að núna sé gert, þó að nú sé reynt að gera það eins og tök eru á. En þá ætti að vera auðvelt að koma því hvoru tveggja saman, að halda eftirlitinu fullkomlega og tefja ekki fyrir þeim sem í framkvæmdum standa. Ég vil mjög mælast til þessa, ekki síst þar sem vegamálastjóri okkar er nú nýtekinn við störfum og hefur mjög eindregið óskað eftir að þetta verði gert.



Herra forseti. Brtt. sú, sem ráðh. gerði að umræðuefni, er flutt vegna seinagangs í greiðslum frá Vegagerð ríkisins til sveitarfélaganna. Á árinu 1976 er gert ráð fyrir því að framlag samkv. 1. mgr. 32. gr. vegalaga til lagningar þjóðvega í kaupstöðum og kauptúnum verði um 220 millj. kr. eða meira. Eftir þeim upplýsingum, sem fyrir liggja, mun lítið sem ekkert hafa verið greitt af þessu framlagi hinn 1. nóv. 1976 og engin vissa er fyrir greiðslu á þessu framlagi fyrir n.k. áramót. Á undanförnum árum hafa sveitarfélögin yfirleitt fengið greidd 30–50% af framlaginu á ári hverju. Sveitarfélög verða að geta treyst því að þessi framlög skili sér á reikningsárinu eftir því sem tekjur til vegamála innheimtast. Eðlilegast virðist að Vegagerðin semji áætlun um mánaðargreiðslur í samræmi við skil á heildartekjum vegamála eða greiðist samkv. framlögðum reikningi innan 15 daga, eins og brtt. segir til um, frá framvísun reikninga. Sveitarfélögin reikna með greiðslum þessum frá Vegagerðinni og byggja fjárhagsáætlanir sínar á reglulegum greiðslum frá Vegasjóði. Komi þessar greiðslur ekki á reikningsárinu reglulega raskar það framkvæmdum eða framkvæmdaáætlun sveitarfélaganna. Því vildum við undirstrika og ítreka að sveitarfélögunum verði tryggt og þau geti treyst því að þessi framlög skili sér reglulega á reikningsárinu, en verði ekki notað til þarfa Vegagerðarinnar eins og um sjálfsafgreiðslu sé þar að ræða og þá á kostnað sveitarfélaganna. En nú hefur ráðh. óskað eftir því að við flm. tökum brtt. okkar til baka. Okkur er ljúft að verða við þeirri ósk, og treystum við því að ráðh. hafi þá í hyggju að leysa þessi mál á annan hátt, með breytingu á reglugerð.



Herra forseti. Ég hef engu við það að bæta sem 1. flm. brtt. sagði. Ég er sammála því að verða við ósk hæstv. samgrh. í þessu efni, í trausti þess að hann tryggi það, sem þarna er farið fram á, með reglugerðarbreytingu. Ég treysti því að svo verði, og þá er tilganginum náð.



Herra forseti. Ég mæli hér með örfáum orðum fyrir frv. til l. um heimild fyrir ríkisstj. til þess að fullgilda fyrir Íslands hönd viðbótarsamning við samning milli Íslands, Danmerkur, Finnlands, Noregs og Svíþjóðar um aðstoð í skattamálum. Frv. fjallar um það, að Alþ. heimili ríkisstj. að fullgilda þann samning sem ég nefndi hér áðan og undirritaður var í Stokkhólmi 21. júlí 1976 og er prentaður sem fylgiskjal á þskj. 139. Þessu frv. fylgja svofelldar athugasemdir frá rn.: „Árið 1972 var undirritaður samningur milli Norðurlandaþjóðanna um aðstoð í skattamálum. Veitti Alþingi ríkisstj. heimild til að fullgilda þann samning með lögum nr. 111 31. des. 1972. Var síðan gengið frá fullgildingu samningsins og tók hann gildi þann 1. jan. 1973. Aðstoð sú, sem í samningnum felst, er einkum tvenns konar: Annars vegar gagnkvæm aðstoð við rannsókn skattamála og skipti á upplýsingum og hins vegar gagnkvæm aðstoð við innheimtu skatta. Á þeim tíma, sem liðinn er frá gildistöku samningsins, hefur nokkur reynsla fengist af ákvæðum hans og í ljósi þeirrar reynslu hafa sérfræðinganefndir unnið að gerð viðbótarsamnings. Náðist samkomulag milli þeirra um viðbótarsamning á þessu ári og er hann birtur á fylgiskjali með lagafrv. þessu. Breyt. þær, sem í viðbótarsamningnum felast, varða allar gagnkvæma aðstoð við rannsókn og öflun upplýsinga. Mikilvægasta breyt. er fólgin í 3. gr. viðbótarsamningsins, en þar er gert ráð fyrir að fulltrúar skattyfirvalda í einu ríki geti fengið leyfi til að vera viðstaddir rannsókn í skattamálum í öðru aðildarríki. Mun viðbótarsamningurinn væntanlega geta auðveldað skattaeftirlit.“ Að öðru leyti vísa ég til samningsins sem prentaður er sem fylgiskjal, eins og áður sagði, og leyfi mér að lokinni þessari umr. að leggja til, herra forseti, að frv. verði vísað til 2. umr. og hv. fjh.- og viðskn.