Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Hæstv. forseti. Ég mæli fyrir nál. allshn. Ed. um frv. til l. um lögreglusamþykktir. Nefndin hefur rætt frv. og fengið umsagnir frá Sambandi ísl. sveitarfélaga og Sýslumannafélagi Íslands. Nefndin mælir með samþykkt frv. óbreytts. Eyjólfur Konráð Jónsson var fjarstaddur afgreiðslu málsins, en Skúli Alexandersson sat fundi nefndarinnar og er samþykkur áliti þessu. Undir þetta rita aðrir nefndarmenn. Við höfum fengið tvær umsagnir um þetta. Önnur er frá Sýslumannafélagi Íslands sem mælir eindregið með að þetta verði samþykkt en bendir hins vegar á að kannski væri rétt að veita héraðsnefndum líka heimild til að setja sér lögreglusamþykktir. Nefndarmenn töldu ekki rétt að gera það, enda væru héraðsnefndirnar ekki aðili sem kosið væri til og ekki víst að héraðsnefndir yrðu settar á stofn alls staðar á landinu, a.m.k. ekki strax. Þess vegna var ekki talið rétt að taka undir það, enda er ákvæði í frv. sem gerir ráð fyrir því að fleiri en eitt sveitarfélag geti sett sér sömu lögreglusamþykktina. Einnig kom umsögn frá Sambandi ísl. sveitarfélaga sem mælti eindregið með samþykkt frv. Ástæðan fyrir því að talið var rétt að setja þessi lög er fyrst og fremst sú að gerð verði fyrirmynd að lögreglusamþykkt fyrir öll sveitarfélögin svipað og gert er með byggingarsamþykktir og fleiri slíkar samþykktir. Auk þess hafa ný sveitarstjórnarlög það í för með sér að réttarstaða sveitarfélaga er orðin nánast sú sama alls staðar.



Hæstv. forseti. Ég mæli fyrir nál. á þskj. 874 um frv. til l. um sjóði og stofnanir sem starfa skv. staðfestri skipulagsskrá. Nefndin hefur athugað frv. og leggur til að það verði samþykkt eins og það kom frá Nd. Eyjólfur Konráð Jónsson var fjarverandi afgreiðslu málsins, en Skúli Alexandersson sat fundi nefndarinnar og er samþykkur áliti hennar. Herra forseti. Ég tel ekki ástæðu til að fara mörgum orðum um þetta frv. Það hefur þegar verið rætt í Nd. og við 1. umr. hér í Ed. Hér er um það að ræða að setja lög um þá sjóði og stofnanir sem starfa skv. sérstökum skipulagsskrám og tíðkast hafa í áratugi, ef ekki árhundruð. Frv. er lagt fram skv. sérstakri ábendingu og tilmælum frá Ríkisendurskoðun og samið í samráði við hana.

Frsm. fjh.- og viðskn. (Halldór Blöndal): Herra forseti. Fjh.- og viðskn. hefur tekið þetta mál til athugunar og hefur efnislega ekkert við það að athuga, en ég hlýt sem frsm. nefndarinnar að gera athugasemd við frágang þessa þskj. Nú liggur það fyrir að 15 ár eru síðan z var felld brott úr ritmálinu, af þar til bærum yfirvöldum, af þeirri augljósu ástæðu að z hafði aldrei upprunagildi í íslenskri tungu gagnstætt því sem er um y t.d. Þannig voru orð eins og "breyskur" eða "beiskur" ekki skrifuð með z, þó að z ætti að heita upp tekin í málinu til að koma í staðinn fyrir tannhljóð + s, af þeim sökum að sú hliðarregla var sett að eigi skyldi rita z ef tannhljóð hefði fallið brott á undan s á frumgermönskum tíma, sem var út af fyrir sig skýr og glögg regla. Á hinn bóginn gerði z miklar kröfur til þess að menn skildu rétt uppruna orðanna, hver væri rótin í því orði sem um var fjallað. Hef ég t.d. miklar efasemdir um það að orð eins og "verslun" hafi yfirleitt átt að rita með z. Það var rökstutt með því að það væri dregið af orðinu "verð" og við það hefði síðan bæst viðskeytið -sl. Alveg eins má hugsa sér að rót orðins hafi verið "ver" og við það hafi bæst orðmyndunarviðskeytið -sl annars vegar og -ð hins vegar og þess vegna hafi ekki verið rök fyrir því að skrifa þetta orð með z. Enda sjáum við á viðlíka orðum eins og "vara", "varningur" og sagnorðinu "að verja (e-u)" að í rauninni voru engin rök fyrir því að nota z í þessu orði. Enn fráleitara finnst mér, herra forseti, að hafa það eins og stendur í þessu frv. að gera ýmist að skrifa z eða s. Skyldi maður kannski í fljótræði álita að sá háttur hafði verið upp tekinn vegna þess að reynt sé að halda þeirri stafsetningu sem var á þessum gömlu lögum þegar þau voru sett og stafsetningunni fylgt nákvæmlega. Svo er þó ekki. Það er t.d. auðvelt að sannfærast um það með því að bera saman einstök lagaákvæði, athuga hvenær lögin voru sett. Maður kemst fljótt að raun um að stafsetningu laganna á sínum tíma er ekki haldið. Ég hef ekki athugað það sérstaklega, en ég vek t.d. athygli á tölulið 1 í 3. gr., Opið bréf frá 28. des. 1836. Ég þykist viss um að orðið "bréf" sé á þeim tíma ekki skrifað með é heldur je og ef hugmyndin er að halda hinni upprunalegu stafsetningu sé rétt að athuga það og taka með í reikninginn. Á hinn bóginn vil ég vekja athygli á því að í 1. kafla frv. er "verslunaratvinna" skrifað með z en í II. kafla í fyrirsögn "verslunarstaðir" með s. Þetta sýnir ljóslega að sá maður í hinu háa ráðuneyti sem hefur gengið frá þessu þskj. hefur verið meira og minna ruglaður í z-reglunum sjálfum og úir og grúir af slíkum villum í þessu frv. og þeirri grg. sem fylgir. Ég vil því mælast til þess, herra forseti, um leið og ég mæli með því að frv. verði efnislega samþykkt, að þess verði vandlega gætt áður en það birtist í Stjórnartíðindum að stafsetningin verði samræmd með þeim hætti sem þskj. eru hér almennt stafsett svo að menn rugli ekki saman ringulreiðinni í ráðuneytum í þessum efnum og staðfestunni hér á Alþingi. Ég vil beina því til hæstv. forseta eftirleiðis, hvort sem einstakir ráðherrar ganga frá frv. eða þingið sjálft, að reynt sé að fylgja góðri, nútímalegri stafsetningu. Annars er ég út af fyrir sig ekkert á móti því, ef við viljum leggja það á okkur, að taka upp stafsetningu Wimmers, samræmda stafsetningu forna, í þeim þskj. sem hér eru prentuð. Ég er út af fyrir sig því meðmæltur, herra forseti, og er reiðubúinn til að ræða það við hæstv. forseta, ef sú yrði niðurstaðan, og skal ég þó ekki sérstaklega mæla með því. Um leið hlýt ég að gera athugasemdir við að í frv. er höfð yfir gömul vísa sem ort var þegar rætt var um löggilding verslunarstaðar á Skipaskaga. Er hér gefið í skyn að Pétur Pétursson biskup hafi ort vísuna sjálfur en borið borgfirskan bónda fyrir sig. Vísan er prentuð svona í þskj.: Kaupstaður á Skipaskaga skötunum verður mjög til baga eftir sig hann dilk mun draga drykkjurúta og letimaga. Sjá allir að auðvitað á að standa þarna "skötnunum verður mjög til baga" en ekki "skötunum", eða eins og segir í vísu sem ég hef heyrt hafða eftir gömlum Borgfirðingi þegar hann sá þá prentvillu sem birtist í þessu þskj.: Mælti borgari á Skipaskaga: Skilningsleysi má haga svo það skemmi ekki menn, en ef skortir á n er það skötunum oftar til baga. Ég vil, herra forseti, með þeim fyrirvörum sem ég hef hér gert, mæla með því að deildin samþykki það frv. sem hér liggur fyrir.



Herra forseti. Nokkurt óvissuástand hefur skapast um hverjar reglur gildi um það hverjir hafi heimild til að aka farþegum gegn gjaldi þar sem viðurkenndar fólksbifreiðastöðvar eru starfandi. Í hæstaréttardómi frá 10. júní 1987 kemst meiri hluti dómara að þeirri niðurstöðu að ekki sé sannað í því máli að viðkomandi aðili hafi gerst brotlegur við gildandi lagaákvæði um þetta efni, en í því er notað orðalagið "að stunda leiguakstur" sem ekki er talið sannað að í því máli hafi verið fyrir hendi. Minni hluti Hæstaréttar, 2 af 5, kemst að þeirri niðurstöðu að með ákvæði laganna sé lagt bann við því að aðrir bifreiðarstjórar aki farþegum gegn gjaldi en þeir sem aka frá viðurkenndri fólksbifreiðastöð. Ætla má að sú túlkun lagareglna hafi verið ríkjandi skilningur á tilgangi lagasetningarinnar um þetta efni undangengna áratugi. Enn fremur má vísa til þess að í bréfi Umferðarráðs til samgrh. dags. 22. des. s.l. - en það bréf var einnig sent dómsmrn. - segir um notkun sendibifreiða til fólksflutninga: "Umferðarráð telur að flestir þeir sendibílar sem notaðir hafa verið til almennra fólksflutninga hér á landi séu af öryggisástæðum alls kostar óhæfir til slíkra flutninga." Lagafrv. það sem hér liggur fyrir og er til umræðu er samið á vegum nefndar er samgrn. skipaði nýlega til að kanna skipulag leigubifreiðaaksturs í þéttbýli og koma með tillögur um framtíðarskipan þeirra mála. Nefndin telur að eigi vel að vera þurfi allítarlega könnun í ýmsum efnum að vera undanfari þeirrar tillögugerðar, en nokkuð brýnt sé að eyða því óvissuástandi sem ríkir um þetta efni og taka af tvímæli um lagareglur. Þess vegna er þetta frv. flutt þar sem skýrt er tekið fram í 2. mgr. 1. gr. laganna öllum er óheimill leiguakstur á fólksbifreiðum utan stöðvar eða frá stöð sem eigi er viðurkennd. Ég tel ekki frekari ástæðu til að lengja mál mitt, herra forseti, en leyfi mér að leggja til að að lokinni þessari umræðu verði frv. vísað til 2. umr. og hv. samgn.



Hæstv. forseti. Ég mæli fyrir nál. á þskj. 869 um frv. til l. um breytingu á l. nr. 74/1974, um meðferð opinberra mála. Þetta er 5. mál þingsins og flutt af hv. þm. Salome Þorkelsdóttur. Hún lagði til að brot sem falla undir XXI. og XXII. kafla hegningarlaga, um sifskaparbrot og skírlífisbrot, skyldu hafa sérstakan forgang varðandi rannsókn og meðferð umfram önnur hegningarlagabrot og dómur ganga innan 8 mánaða frá ákæru nema sérstakar ástæður hamli. Allshn. þessarar deildar hefur rætt þetta frv. á nokkrum fundum og hefur skilað frá sér svokölluðu nál.: "Nefndin hefur rætt frumvarpið og fengið á sinn fund Sigríði Ingvarsdóttur héraðsdómara, formann Barnaverndarráðs Íslands, Guðjón M. Bjarnason, starfsmann Barnaverndarráðs, Hallvarð Einvarðsson ríkissaksóknara, Högna Óskarsson sálfræðing og Svölu Thorlacius hrl. Einnig fékk nefndin skriflegar umsagnir frá ríkissaksóknara, Dómarafélagi Íslands, Lögmannafélagi Íslands og réttarfarsnefnd. Nefndarmenn hafa orðið sammála um að mæla með samþykkt frumvarpsins með þeim breytingum sem fram koma á þskj. 871. Eyjólfur Konráð Jónsson var fjarstaddur lokaafgreiðslu málsins. Skúli Alexandersson sat fundi nefndarinnar og er samþykkur áliti þessu." Á þskj. 871 leggjum við til að frv. breytist þannig að 1. gr. orðist svo: "Brot, sem falla undir XXI. og XXII. kafla hegningarlaga, um sifskaparbrot og skírlífisbrot, skulu hafa forgang frúm yfir önnur refsilagabrot hvað varðar rannsókn, ákæru og dómsmeðferð." Ég held að það fari ekkert á milli mála að allir nefndarmenn voru sammála um að brot skv. þessum greinum, ekki síst gagnvart börnum og unglingum, skyldu hafa eins mikinn hraða í afgreiðslu allri og meðferð og nokkur væri kostur. Mörg dæmi eru fyrir því að slík mál hafi tekið jafnvel svo árum skipti og þessi áföll þolandans hafa kannski verið upprifjuð öðru hvoru og gert sálarástand og líkamsástand miklu verra en kannski efni stæðu til. Umsagnir sem bárust voru flestar frekar neikvæðar varðandi það atriði að veita meðferð ákveðinna brota forgang gagnvart öðrum brotum. Nefndarmenn voru þrátt fyrir það sammála um að ástæða væri til að löggjafinn lýsti vilja sínum um það að brot gagnvart börnum og unglingum hefðu eins mikinn forgang og nokkur kostur væri. Því er þessu nú breytt frá því sem var í upphaflega frv. Breytingin felst í því að ákvæðið nái líka yfir refsilagabrot, ekki einungis yfir hegningarlagabrot, og skulu þau líka hafa forgang hvað varðar ákæru og dómsmeðferð. En í frv. upphaflega var þetta orðað "rannsókn og meðferð". Það var fallið frá því að setja sérstaka takmörkun á því innan hvers tíma dómur skyldi falla því að það var talið ýmissa hluta vegna óframkvæmanlegt. En aðalatriðið er þetta: Nefndarmenn eru sammála um að löggjafinn eigi - og með þessu geri hann það - að lýsa vilja sínum til þess að slík brot gagnvart börnum og unglingum hafi forgang svo sem nokkur kostur er á í meðferð hjá aðilum sem annast rannsókn, ákæru og dómsmeðferð þeirra.



Hæstv. forseti. Ég hef í raun og veru ekki miklu við það að bæta sem kom fram hjá frsm. allshn., hv. 8. þm. Reykn. En mér þykir samt rétt að koma hér og láta það koma fram að ég er mjög sátt við þessa breytingu. Ég tel að þarna hafi verið hægt að ná því fram sem var tilgangur með flutningi frv. þó að því hafi verið nokkuð breytt eins og hv. 8. þm. Reykn. skýrði hér. Ég vildi aðeins við þetta tækifæri þakka meðnefndarmönnum í hv. allshn. fyrir góðan stuðning við þetta mál og góðan skilning á því þrátt fyrir, eins og kom fram hjá hv. frsm., að þær umsagnir sem bárust hafi í sjálfu sér ekki verið jákvæðar til þess þáttar, sérstaklega varðandi þá tímasetningu sem sett var í frv. og við höfum nú fellt út.



Hæstv. forseti. Ég mæli hér fyrir frv. til l. sem er á þskj. 822, um breytingu á l. nr. 63/1974, um grunnskóla, með síðari breytingum. Flm. ásamt mér er hv. 5. þm. Norðurl. e., Valgerður Sverrisdóttir. Ég þarf í sjálfu sér ekki að flytja langt mál um þetta frv. Eins og fram kemur í grg. hefur frv. sama efnis verið flutt áður, var flutt á síðasta þingi en hlaut þá ekki afgreiðslu og er því endurflutt nú. Það kemur fram í grg. frv. að skv. grunnskólalögum er grunnskólanum fyrst og fremst ætlað það hlutverk að mennta og fræða börn og unglinga. Síðustu áratugi hafa orðið miklar breytingar á þjóðfélagsháttum, ekki síst hvað varðar líf fjölskyldunnar. Atvinnuhættir hafa breyst og þátttaka kvenna í atvinnulífinu hefur aukist svo að nú stunda um 80% þeirra atvinnu utan heimilis. Einnig hefur fjöldi barna sem dvelst hjá öðru foreldri sínu farið vaxandi og lætur nærri að um sjötti hver nemandi í bekk sé barn einstæðs foreldris. Í kjölfar þessa fylgja ný viðhorf til hlutverks skóla. Nú er ætlast til að þeir sinni í ríkara mæli en áður ýmsum þáttum uppeldis og mótunar sem ekki falla beint undir hefðbundnar námsgreinar og fræðslu. Það kemur því í hlut grunnskólans að taka í auknum mæli að sér gæslu barna og jafnt líkamlega sem andlega umönnun þeirra. Þessi þróun hefur í för með sér vaxandi þörf á tengslum milli heimila og skóla og raunverulegri samvinnu foreldra og starfsfólks skóla um uppeldi og skólastarf. Það er ekki langt síðan hv. þm. Kvennalistans fluttu hér frv. til l. um breytingu á grunnskólalögunum. Ég lét þau orð falla við þá umræðu að það hefði komið mér á óvart að ekki var tekið á þeim þætti í því frv. sem þetta frv. fjallar um, þ.e. um breytingu á 20. gr. grunnskólalaganna sem fjallar um samráð þeirra aðila sem fara með stjórn skóla. Sú breyting sem hér er lögð til er til komin í beinu framhaldi af vinnu sem unnin var af vinnuhópi sem þáv. hæstv. menntmrh. Ragnhildur Helgadóttir skipaði til að fjalla um tengsl heimila og skóla. Með grg. þessa frv. eru fylgiskjöl úr skýrslu þess vinnuhóps sem beinlínis fjalla um þennan þátt. Það voru niðurstöður vinnuhópsins að í raun og veru þyrfti aðeins eina lagabreytingu til að koma á nánara samstarfi foreldra og skóla og það er sú tillaga sem er flutt með þessu frv. Breytingin felst í því að varðandi 20. gr. skuli skólastjóri bæði hafa samráð við skólaráð og kennara við stjórn grunnskóla. Þá er í 2. gr. frv. ákvæði um að 21. og 22. gr. núgildandi laga um foreldrafélög og nemendaráð verði sameinaðar í eina heildargrein, en ekki er gerð önnur efnisleg breyting á þessum lagagreinum en sú að lögð er aukin áhersla á eflingu samstarfs heimila og skóla. Tilgangur með stofnun skólaráða er að skapa sameiginlegan vettvang fyrir skólanefnd, foreldrafélag, nemendaráð og kennararáð. Ég hef orðið vör við þann misskilning að með þessu sé verið að gera foreldrafélögin óvirk eða óþörf. Ég vil taka það sérstaklega fram að það er alls ekki tilgangurinn. Það er miklu fremur verið að reyna að efla samstarfið milli foreldrafélaga og þeirra sem stjórna hinum daglega rekstri skólanna með því að tengja þau þannig hinum daglega rekstri að þau eigi fulltrúa í þessu skólaráði sem hefur þá tækifæri til að fylgjast með hvernig starfsemi og rekstri skólans er háttað hverju sinni. Rétt er að taka fram að hér er auðvitað ekki gert ráð fyrir að slíkt skólaráð komi saman í hverri viku eða svo heldur er gert ráð fyrir að það sé a.m.k. tvisvar á ári. Það mætti hugsa sér að það væri í upphafi skólaárs, á miðjum vetri og síðan í lok skólaárs til að undirbúa starfið næsta vetur. Það er margt sem mælir með slíkum tengslum. Hægt er að nefna atriði eins og slysavarnir innan skólanna, umferðaröryggi, en benda má á að það eru einmitt börn og unglingar sem eru í stærstu áhættuhópunum hvað þessa þætti varðar. Það er orðið mikið áhyggjuefni hve slys á börnum og unglingum eru tíð hér á landi. Vissulega er unnið vel að slysavörnum af ýmsum aðilum, en það er augljóst að það þarf að ná til stærstu áhættuhópanna með því að virkja þá sjálfa, þ.e. börnin og unglingana, eða nemendurna. Það yrði best gert með samvinnu foreldra, forráðamanna skólanna og nemenda. Ekki þykir ástæða til að lögbinda stofnun foreldrafélags og nemendaráðs við hvern grunnskóla ef stofnun skólaráðs er gerð að skyldu, því að séu foreldrafélag og nemendaráð starfandi og skóli er af þeirri stærð sem leyfir kennararáð, þá er mikilvægt að auka samvinnu þessara aðila með setu fulltrúa í skólaráði. Það er rétt að taka fram að auðvitað gilda í þessum efnum aðrar aðstæður víða í dreifbýlinu en á þéttbýlisstöðum. Gert er ráð fyrir því að skóla sem telur ekki grundvöll fyrir stofnun skólaráðs sé heimilt að sækja um undanþágu frá ákvæði þessara laga til menntmrn. Það þurfa að liggja gildar ástæður fyrir þeirri undanþágu, t.d. smæð skóla - ef skóli hefur innan við 50 nemendur, svo að dæmi sé tekið. Ég vil benda á að nú er til umfjöllunar í menntmn. Ed. frv. til l. um Kennaraháskóla Íslands. Í X. kafla þess frv. er fjallað um æfingaskóla við Kennaraháskólann. Þar er einmitt gert ráð fyrir varðandi 37. gr. að í skólastjórn þess æfingaskóla skuli eiga sæti, með leyfi hæstv. forseta - það er 3. mgr. 37. gr. - "skólastjóri, rektor eða fulltrúi hans, fræðslustjórinn í Reykjavík eða fulltrúi hans, þriggja manna kennararáð, kosið til tveggja ára í senn, einn fulltrúi kosinn af skólaráði Kennaraháskólans og einn fulltrúi foreldra, kosinn til tveggja ára". Mér þótti rétt að benda á þetta því að mér finnst þetta staðfesta þann skilning hjá ráðamönnum að það séu breyttar ástæður sem kalli einmitt á þessa breytingu. Ef yfirmönnum skóla í landinu er alvara í því að vilja auka samstarf heimila og skóla get ég ekki ímyndað mér annað en að þeir séu sammála þessari breytingu, að þeir taki því fagnandi ef fulltrúar foreldra vilja leggja það á sig að taka sæti í slíku skólaráði til að fylgjast með og hafa möguleika á að koma á framfæri sínum hugmyndum eða athugasemdum þegar verið er að skipuleggja innra starf skólanna hverju sinni. Hæstv. forseti. Ég hefði getað talað hér langt mál og hafði reyndar hugsað mér að flytja lengra mál við 1. umr. um þetta frv. En ég verð að játa að ég var ekki undir það búin að 10. mál á dagskránni kæmi nú til umræðu í upphafi fundar. Við höfum setið á nefndarfundum í allan morgun og ég var ekki einu sinni með punktana með mér sem ég hafði ætlað að nota mér til halds og trausts. En eins og ég sagði áðan hefur þetta frv. áður verið flutt hér á hv. Alþingi og fékk þá nokkra umræðu. Ég flyt frv. nú fyrst og fremst til þess að það verði eins og nokkurs konar fylgifrv. með því frv. sem ég nefndi áðan og þær kvennalistaþingkonur, eins og þær vilja láta kalla sig, fluttu og mælt var fyrir fyrir skömmu síðan. Það fjallar um þessi sömu lög, þ.e. um breytingu á grunnskólalögum. Þess vegna vil ég vera raunsæ og geri mér grein fyrir því að þetta mál mun ekki komast gegnum þingið nú þar sem svo stutt er væntanlega til þinglausna. En það fær þá væntanlega sömu meðferð og getur farið til umsagnar til þeirra sömu aðila og fengu hitt frv. til umsagnar og er þá betur undir það búið að fá meðferð á næsta þingi. Að lokinni þessari umræðu, hæstv, forseti, legg ég til að frv. verði vísað til 2. umr. og hv. menntmn.



Hæstv. forseti. Það er fyrir mér komið eins og hv. 6. þm. Reykn. að ég bjóst heldur ekki við að þetta mál kæmi svo fljótt á dagskrá. Ég vil þó koma hér upp til þess að styðja erindi þessa frv. Eins og kemur fram í grg. frv. sat ég í þeim vinnuhópi sem hv. 1. flm. nefndi og gerði ýmsar brtt. varðandi tilhögun í skólamálum. Einkum þó er varðaði tengsl heimila og skóla, en hv. þm. Salome Þorkelsdóttir veitti þeim vinnuhópi forstöðu og var einmitt minnst á það við flutning frv. okkar kvennalistaþingkvenna um breytingar á grunnskólalögunum. Hv. 1. flm. vék að því áðan að hún hefði undrast hvers vegna þessar breytingar hefðu ekki verið teknar með í því frv. og ég endurtek útskýringar mínar á því. Það var fyrst og fremst af kurteisi við hennar frumkvæði vegna þess að hún hafði þegar flutt þetta mál og við áttum reyndar von á því að hún mundi þá gera það aftur á þessu þingi. En ég vil bara í stuttu máli ítreka það að ég tek undir meginerindi þessa frv. og tel það vera til bóta því að mörgu má breyta í skólamálum og ekki er vanþörf á því að efla einmitt nánara samstarf heimilanna og skólanna, þeirra aðila sem helst sinna uppeldi barnanna okkar.



Hæstv. forseti. Það er með mig eins og tvo síðustu hv. ræðumenn að ég átti ekki von á að þetta kæmi svona snemma á dagskrá í dag. Ég er því harla illa undir það búin að hafa mörg orð um þetta frv., en ég var að sjálfsögðu búin að kynna mér innihald þess áður en ég ákvað að vera meðflm. hv. 6. þm. Reykn. Aðalástæða þess að ég vildi gjarnan gera það er sú að mér finnst að með þessari breytingu geti orðið um það að ræða að raunveruleg samvinna eigi sér stað á milli heimila og skóla. Ég hef starfað nokkuð við skóla í allmörg ár sem kennari og veit að það er mjög mikils virði að samstarf sé gott þeirra á milli. Þess vegna vil ég láta í ljós stuðning minn við þetta ágæta mál. Það er leiðinlegt að frv. skuli koma svo seint fram þannig að við höfum sennilega ekki möguleika á að afgreiða það frá þinginu á þessum vetri. En ég býst við að hv. 6. þm. Reykn. gefist ekki upp og ég vonast til þess að áður en mörg ár líða geti þetta ágæta mál orðið að lögum.



Herra forseti. Ég kem hér til þess að lýsa yfir eindregnum stuðningi mínum við þetta frv. Sá stuðningur verður til fyrst og fremst vegna þess að ég hef starfað við skóla, bæði sem kennari og foreldri og við þann skóla sem ég kenndi við var í raun og veru starfandi slíkt ráð þó að ekki væri það lögbundið. Ég hef rætt þetta við þá kennara sem nú starfa við Grunnskóla Stokkseyrar og reyndar aðra grunnskóla á Suðurlandi og beðið um umsögn sem ég hafði vonast til að flýtti fyrir því að við gætum afgreitt þetta mál út úr deildinni því að ég sé í raun ekkert sem mælir á móti því. Í tveimur skólum, sem hafa haft nefndir starfandi þar sem í eiga sæti kennarar, foreldrar og nemendur til þess að skipuleggja skólastarfið, hefur þessu frv. verið mjög vel tekið. Ég hef dreift því til kynningar í skóla á Suðurlandi. Ég held að ef við virkilega höfum vilja til þess að samþykkja frv. sem lög frá Alþingi núna sé í raun og veru ekkert sem mælir á móti. Hins vegar ef við viljum tefja það, þá er það að sjálfsögðu auðvelt líka. En ég skora á hv. þm. í deildinni, ef þeir þurfa að leita eftir umsögnum vítt og breitt, að gefa þá stuttan tíma til skila, það ætti ekki að þurfa langan tíma til að skila inn umsögnum um þetta frv., svo jákvætt sem það hlýtur að vera öllu skólastarfi.



Hæstv. forseti. Ég þakka þeim hv. þm. sem hér hafa tekið til máls og lýst stuðningi við þetta frv., ekki síst hv. 4. þm. Suðurl. sem er ekki meðflm. að frv. Ég verð að segja að þessi óvenjulegu vinnubrögð finnst mér vissulega ástæða til að þakka fyrir. Ég held að þetta hljóti að vera nokkuð óvenjulegt að þm. sýni máli, sem aðrir þm., jafnvel úr öðrum flokkum flytja, svona drengileg viðbrögð og góðan stuðning. Það kemur mér að sjálfsögðu ekkert á óvart því að hv. þm. hefur margsýnt það að hún er mjög málefnaleg í sínum störfum og sinni afstöðu, enda er þetta ekki flokkspólitískt mál sem slíkt. En ég vildi sérstaklega færa henni þakkir fyrir og taka undir það með henni að í raun og veru er ekkert því til fyrirstöðu að þetta mál fari á spretthlaupi hér í gegnum deildina ef áhugi er fyrir því á sama hátt og hér endurspeglaðist í hennar ræðu.