Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forsætisráðherra (J. M.) Jeg ætla ekki að ræða neitt um frv. þetta, heldur rjett nefna það, að það hefir nú verið lagt fyrir háttv. deild óbreytt frá því, sem það var samþykt á síðasta þingi. Engar raddir hafa heldur heyrst um að breyta því, og tel jeg því sjálfsagt, að það verði samþykt óbreytt. Það hefir verið kosin hjer í deildinni stjórnarskrárnefnd, eða er ekki svo? 

Forsætisráðherra (J. M.) Þetta frv. á að fylgjast með og er afleiðing af ákvæðum í stjórnarskrárfrv. Jeg veit ekki, hvort háttv. deild finst ástæða til að vísa máli þessu til nefndar. En það yrði þá stjórnarskrárnefnd, sem tæki það að sjer.

Forseti: Frv. þetta er komið hingað frá hv.Nd. og var þar til athugunar í fjárveitinganefnd.

Forsætisráðherra (J. M.) Þetta stjórnarfrv. er fram komið samkvæmt áskorun hv.Nd. í fyrra, þar sem farið var fram á það, að stjórnin gerði ráðstafanir til þess, að bætt yrðu laun hreppstjóra. Ráðuneytið var þeirrar skoðunar, að rjettast væri að velja þá leið, sem hjer hefir verið farin, og haga dýrtíðaruppbótinni eftir sömu reglum og gilda fyrir starfsmenn ríkisins samkvæmt launalögunum. Það verður ekki sagt, að þessi uppbót sje svo mikil, að ríkissjóð muni það nokkru verulegu. En hins vegar er starf hreppstjóranna orðið svo umfangsmikið í ýmsum hreppum, að það er meira en svo, að það sje fullgoldið með núverandi launakjörum. Eins og hæstv. forseti gat um, ætti málið hjer að fara til sömu nefndar og það var í í hv.Nd., sem sje fjárveitinganefndar.

Forsætisráðherra (J. M.) Bráðabirgðalög þau, sem hjer er um að ræða, voru sett eftir till. landlæknis, þar sem nauðsyn var talin á því að banna innflutning á því, sem nefnt er í 1. gr. frv. Sjerstaklega var talin hætta á því að fluttur yrði til landsins notaður hermannafatnaður, en það hafa sjaldan reynst sjerleg happakaup að kaupa notaðan útlendan fatnað, að öðru leyti. Bráðabirgðalögin voru sett ex tuto, því það þótti vafi á því, hvort stjórnin hefði annars heimild til slíks banns. Virðist einnig rjett að hafa lögin áfram, þó stjórnin muni annars ætíð telja sjer skylt að banna slíkt í hverju einstöku tilfelli. Jeg vil þó geta þess, að rjettara mun að setja sektarákvæði í lögin, og athugar væntanleg nefnd það vonandi, því með því skilorði, að málið komi svo að segja jafnharðan frá nefnd aftur, tel jeg rjettast, að málið sje athugað þannig. Legg jeg til, að málið verði falið allsherjarnefnd.

Flm. (Guðjón Guðlaugsson) Þetta stutta frv. er þekt frá síðasta þingi. Það mætti engum mótmælum hjer, en fjell af tilviljun í hv.Nd. Mergurinn málsins er sá, að ef t. d. maður í sveit á son, 18 eða 19 ára, sem hann getur látið stýra bifreið fyrir sig, þá sje honum leyft það, þó að sonur hans hafi ekki náð lögskipuðum aldri til þess að stýra almennri fólksflutningabifreið. Bifreiðarnar eru nú að útbreiðast meira og meira, en hestarnir víða að leggjast niður. Sumstaðar eru líka t.d. horfur á, að bílar verði notaðir við heimavinnu á bæjum, heyflutninga, áburðarakstur, auk aðdrátta. Væri þá í meira lagi ósanngjarnt að ætla hverjum bónda að halda sjerstakan mann með bílinn, en leyfa honum ekki að nota til þessa starfs, eins og annara, þann vinnukraft og mannafla, sem hann hefir fyrir. Jeg vona, að málið sje svo einfalt, að því verði hleypt nefndarlaust til annarar umr., ef hv. deild vill á annað borð líta við því, sem jeg vona einnig.