Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Efni þessa frv. er það, að ríkisstj. sé heimilað að fela Rafmagnsveitum ríkisins að reisa og reka vatnsaflsstöð við Bessastaðaá í Fljótsdal í Norður-Múlasýslu með allt að 32 mw. afli. Á s.l. hausti, um miðjan sept., hélt Samband sveitarfélaga í Austurlandskjördæmi aðalfund sinn að Eiðum. Aðalumræðuefni fundarins voru orkumálin á Austurlandi. Þar fluttu yfirverkfræðingur áætlunardeildar Rafmagnsveitna ríkisins ítarlegt erindi um virkjun Bessastaðaár í Fljótsdal. Málið var rætt ítarlega og var gerð um það samþykkt á þessu þingi að skora á iðnrn. og Alþ. að setja lög um virkjun Bessastaðaár í Fljótsdal á komandi þingi. Í samræmi við þessar óskir er frv. flutt. Frv. gerir ráð fyrir að reist verði vatnsvirkjun við Bessastaðaá í Fljótsdal. Þar er fallhæð mjög mikil og hagstæð, 500–600 m. Hins vegar er áin ekki vatnmikil, a.m.k. verulegan hluta ársins, en hins vegar miklir möguleikar fyrir miðlun þar uppi á heiðinni, eins og greinir nánar í grg. Þetta mál hefur verið allrækilega rannsakað og undirbúið. Hins vegar er ekki öllum undirbúningsathugunum lokið. Sérstaklega þarf nokkru nánari rannsókn á vatnsrennsli. Hins vegar benda allar þær rannsóknir, sem fram hafa farið til þessa, til að þessi virkjun sé mjög álitleg, og því verður að telja yfirgnæfandi líkur til þess að rétt þyki í hana að ráðast. En vegna þess að nokkrar rannsóknir eru þar enn ógerðar er ákveðið í þessu frv., að það sé heimild til handa ríkisstj., en ekki endanlega lögfest. Gert er ráð fyrir því, að ef þetta frv. verður samþykkt og allur undirbúningur getur haldið áfram með fullum hraða, þá geti virkjunin tekið til starfa eftir 4–5 ár. Ég skal ekki ræða hér um orkumál Austfjarða almennt eða ástandið þar nú, en vil mælast til þess að frv. fái greiða göngu í gegnum þessa hv. d., en á það er lögð áhersla að það geti orðið lögfest fyrir jól. Ég legg til, að frv. verði vísað til 2. umr. og hv. iðnn. og vil beina þeim tilmælum til hennar að hún taki málið skjótlega til meðferðar og það fái jákvæðar undirtektir hér eins og í Nd., en iðnn. Nd. mælti einróma með frv. og það var samþ. þar með shlj. atkv.



Herra forseti. Á fundi Sambands sveitarfélaga í Austurlandskjördæmi í haust lýsti ég þegar yfir ánægju minni yfir þessari virkjun. Ég fagnaði frumkvæði heimamanna og góðum vinnubrögðum þess starfsmanns Rafmagnsveitna ríkisins sem þetta mál flutti þar sérstaklega og skilaði skýrslu sem var hin aðgengilegasta og hverjum leikmanni ljós. Orkuskortur á Austurlandi hefur verið ógnvekjandi. Það skal ekki rakið hér því að það hefur verið gert mjög rækilega. Þar mun til bráðabirgða reynt að leysa brýnasta vanda, og skal það þakkað, sem þar hefur verið gert og er verið að vinna. Austfirðingar bundu miklar vonir víð Lagarfossvirkjunina. Hún mun þegar hafa komið á dagskrá snemma á fimmta áratug þessarar aldar, en því miður skorti nægan stórhug á sjötta áratugnum þegar ákvörðun var tekin um aðra virkjun, sem um var kveðið svo að sönnu, þegar ákveðinn austfirðingur var beðinn að yrkja vísu ef hann ætti að fá að fara í ræðustól: Vísu kann ekki að yrkja eftir pöntun framan úr salnum. Það er eins og vera að virkja vatn sem ekki er til í dalnum. Síðan Grímsárvirkjun varð staðreynd hefur því miður ekkert raunhæft gerst í orkumálum Austurlands, m.a. vegna þess að nær allar framkvæmdir í orkumálum þessa lands hafa verið hér á Suðurlandi, nánar tiltekið í nágrenni aðalþéttbýlisins, og margt kann að vera til réttlætingar því. Lagarfossvirkjunin var okkar draumavirkjun, og illa hefðum við trúað því að hún leysti þó ekki meiri vanda en hún gerir þegar hún kemst í notkun. Því ber að fagna að því leyti til, að aðalorsökin er fólgin í auknum umsvifum á Austurlandi. Þar er aukin húshitun á ferðinni og þar með fylgir aukinn gjaldeyrissparnaður í kjölfarið. En ýmislegt hefur farið á annan veg einnig, m.a. vegna þess að ekki virðist svo sem nógu vel hafi verið í upphafi staðið að undirbúningi hvað snertir bæði hið verkfræðilega og þó alveg sérstaklega umhverfisleg verndarsjónarmið víð undirbúning þessarar virkjunar. Hvað sem því líður, þá kemst Lagarfossvirkjun í gagnið á næsta ári. Henni fögnum við sem mikilsverðum áfanga og ýmsa reynslu höfum'við af því hlotið, sem hollt er að hyggja að varðandi þær virkjanir sem við hljótum að stefna að, - reynslu sem vonandi kemur okkur til góða einnig varðandi þessa umræddu virkjun sem hér er á dagskrá. Ég fagna viðbrögðum hæstv. ráðh. við óskum austfirðinga. Þau ber að meta að verðleikum. Ég hlýt líka að vísa á bug þeirri gagnrýni, sem fram kom í Nd. hjá hv. þm. Sverri Hermannssyni, og tek það skýrt fram, eins og áður hefur eflaust verið gert í Nd., að þar talar þessi hv. þm. á engan hátt fyrir hönd austfirðinga, nema þá einhvers örlítils hóps, sem ég reyndar, sem betur fer, þekki ekki til. Ég hlýddi ekki náið á þær umr., en ég kannast svo vel við hans stórvirkjana- og stóriðjuhjal, að ég þykist vita inntakið, og ég vona að hæstv. ráðh. og veit reyndar að hann ljái slíku annarlegu tali ekki eyra, allra síst þeim hrakspám sem þar hafa án efa verið uppi hafðar varðandi þessa virkjun. - En þetta er kannske útúrdúr sem ekki á við hér, þar sem hv. þm. á hér ekki þess kost að ræða þetta mál frekar, en hann gerði það mjög rösklega í gær að ég heyrði. Ég fagnaði alveg sérstaklega virkjun sem þessari einmitt af því að hér er um sjálfsagða virkjun að ræða án allra beinna tengsla eða órjúfanlega við þær aðrar virkjanir eða virkjunarmöguleika sem hafa verið ræddir á þessum slóðum, og á ég þar alveg sérstaklega við virkjun þá, sem á Austurlandi hefur hlotið fyrirfram nafnið LSD, fyrir „langstærsti draumurinn“, en gæti allt eins haft aðra táknræna merkingu fyrir byggð á Fljótsdalshéraði sem hér skal ekki nánar út í farið. Hvað sem öllum rannsóknum liður á þessum öðrum möguleikum á þessu svæði, þá hlýt ég að treysta því framar öðru að þáttur umhverfisverndunar, landverndar, byggðaverndunar verði framar öðru látinn ráða í öllum þeim áformum og ákvörðunum sem þar kunna að verða teknar í framtíðinni. Meðalvirkjun á þessu svæði væri vissulega ákjósanleg og eðlileg ef í ljós kæmi að henni fylgdu engir þeir annmarkar sem yllu spjöllum á þeirri blómlegu byggð sem þróast hefur og er víða í uppgangi meðfram bökkum Lagarins og Lagarfljóts. Ég óska eftir að rannsóknir í framtíðinni beinist fyrst og fremst að slíkri virkjun og veit að hæstv. ráðh. hefur á því áhuga. Í ljósi jákvæðra niðurstaðna þar um á öllum þýðingarmeiri sviðum ætti svo að taka ákvörðun á nánu samráði og samstarfi við austfirðinga sjálfa, á líkan hátt og gert hefur verið um Bessastaðaárvirkjun. Rétt er það að þar sem svo stutt er síðan þetta mál komst á dagskrá fyrir alvöru, menn uppgötvuðu þennan möguleika sem lausn á raforkumálum Austurlands í alvöru, þá hafa menn haft uppi nokkurn fyrirvara um þessa virkjun hvað varðar vatnsmiðlun og þá hættu sem hugsanlegu vatnsleysi þarna væri samfara. Af máli sérfræðinga, og veit ég þó að það er ekki allt heilagur sannleikur sem þaðan kemur, og rökum hygg ég að óþarft sé að hafa hér af miklar áhyggjur, og trúi ég a.m.k. ekki að meginrökin í þeirra máli standist ekki dóm reynslunnar. Þetta á að vísu eftir að koma betur í ljós þegar fullnaðarrannsóknir hafa farið fram, og vissulega mega engin Grímsárævintýri eða Lagarfossvandkvæði endurtaka sig á enn nýjan leik. Ég ætla ekki að tefja þessar umr. með löngu máli, því að vissulega hef ég á því áhuga að mál þetta nái fram að ganga, ekki einvörðungu hér í þinginu, heldur ekki síður framkvæmdin sjálf. Hæstv. ráðh. er mætavel kunnugt um áhuga austfirðinga á málinu, eins og hann gat um í sinni framsöguræðu, og þá sér í lagi áhuga þeirra á því að framkvæmdum verði hraðað sem mest og að því stefnt að virkjunin komi sem fyrst í gagnið. Hæstv. ráðh. er einnig mætavel kunnugt um þær svimháu tölur sem sparast munu í gjaldeyri og kostnaði við hvert það ár sem vinnst í þessu efni. Þar er um hundruð millj. að ræða með núgildandi verðlagi. Einnig gerir hæstv. ráðh. sér það mætavel ljóst, það sýnir hann með þessu frv., að öryggi íbúanna á Austurlandi í orkumálum verður ekki tryggt fyrr en virkjunin fer af stað. Ég vil því mega trúa því, að þar verði flýtt svo sem verða má framkvæmdum öllum, og mér þykja öll viðbrögð hæstv. ráðh. til þessa benda í þá átt og vona að þannig verði að málinu staðið áfram. Ég endurtek það, sem ég sagði á fundi Sambands sveitarfélaga í Austurlandskjördæmi á liðnu hausti, að þessum áfanga í orkumálum Austurlands fagnaði ég alveg sérstaklega af því að hann væri í þeirra þágu einna. Inn í hann blandaðist engan veg sú hvimleiða mengun hugfarsins, að virkjun og stóriðja, og þá auðvitað erlend stóriðja, ættu að fara saman. Þetta veit ég að er t.d. deiluefni, a.m.k. milli mín og hv. 3. þm. Austf., en ég vona að það sé ekki deiluefni milli okkar hæstv. ráðh. Ég veit, að virkjunaráform framtíðarinnar á Austurlandi eru í þeirri hættu að mengast um of af slíku hugarfari. Ég veit um eftirgrennslanir Norsk Hydro á mínum heimastað um álbræðslu þar inni í þröngum firði, og ég óttast, að ef þeim list sá staður girnilegastur fyrir gróðaáform sín og hervirki, þá muni öðruvísi verða unnið að virkjunarmálum á Austurlandi en ég kýs að gert sé. Stóriðja að vissu marki er ekkert bannorð hjá mér, ef tryggt er, að við íslendingar séum þar hinn ráðandi aðili í öllu, og tryggt er, ekki á pappír, heldur í reynd, að gróðri og mannlífi stafi þar af engin mengunarhætta. En hjá því mun vægast sagt torvelt að komast, ekki hvað síst hvað gróðurinn snertir, inni í þröngum og oft lognkyrrum firði. Ég segi þetta hér af því að ég ber í dag nokkurn ugg í brjósti vegna þessa fyrirtækis, sem í gráðugu tillitsleysi allra auðfyrirtækja læðir nú klóm sínum nær og nær minni heimabyggð. Virkjunarmál Austurlands munu e.t.v. í framtíðinni standa þar í órofa samhengi og fleira kann þá einnig eftir að fara. Það eitt veit ég: að sjálfráðu gæti það eitt hrakið mig þaðan að heiman að slík álbræðsla auðfélags risi við bæjardyrnar hjá mér, svo sannfærður er ég um bölvun hennar frekar en blessun þá sem sumir sjá þar í fólgna, í einu saman ímynduðum ágóða auðsins. En nóg um það. Það er fagnaðarefni dagsins í dag að virkjum í þágu austfirðinga er hér á dagskrá, að við treystum því og trúum að hæstv. ráðh. haldi fram sem hingað til af fullri framkvæmdadjörfung og virkjunin megi sem fyrst færa varma og birtu til okkar austfirðinga og stuðla þannig að frekari framvindu mála í sóknarátt þar eystra.



Herra forseti. Ég vildi aðeins nota tækifærið og þakka hæstv. iðnrh. hversu vel hann hefur brugðist við óskum austfirðinga um virkjun Bessastaðaár í Fljótsdal. Hér kemur fram í raun og veru í fyrsta skipti virkjun sem austfirðingar vonast eftir að geti leyst raforkuþörf þeirra. Þær virkjanir, sem byggðar hafa verið á Austurlandi, hafa í raun og veru aldrei borið þess merki að yfirvöld hafi haft sérstaka trú á þeim landshluta. Þær virkjanir hafa bæði verið fáar og smáar. Virkjun sú, sem byggð var við Grímsá á sínum tíma, var af austfirðingum þá talin of lítil, og austfirðingar þurftu að berjast í rúman áratug fyrir því að virkjun yrði reist við Smyrlabjargaá. Sama er að segja um Lagarfoss. Það var alltaf álit austfirðinga að sú virkjun væri of lítil. Nú hefur komið í ljós að þessar spár austfirðinga eru réttar. Rafmagnsskortur á Austurlandi er gífurlegur í dag og ekki er ástæða til að rekja það frekar. Þessi virkjun við Bessastaðaá mun væntanlega leysa þann brýna vanda, sem þar ber að höndum, en ekki fyrr en eftir um það bil 4-5 ár, eins og hæstv. ráðh. gat um. Ég vona að þessu máli verði hraðað eins og kostur er, gert verði allt til þess að flýta þessu máli og koma því til leiðar að þessi virkjun rísi sem fyrst af grunni, en það verði samt haft í huga að þess verði mjög vel gætt að þarna sé vel að verki staðið, þarna sé nægilegt vatn fyrir hendi og umhverfissjónarmið verði í hvívetna höfð í fyrirrúmi. En þessi virkjun er að því leyti til mjög hagstæð, að lítil hætta er á, að umhverfi verði spillt. Ég vil ekki gera að frekara umtali áframhaldandi virkjunarframkvæmdir á Austurlandi. Austfirðingum er ljóst að mesta auðlegð þeirra liggur í orkunni í landshlutanum og í fiskimiðunum úti fyrir ströndinni. Það verður mál framtíðarinnar hvernig austfirðingar vilja nýta þessa orku, og að mínum dómi eiga þeir sjálfir að ráða því og hafa þar allt frumkvæði. Ég vil ekki taka afstöðu í því á þessu stigi málsins, hvernig þessari orku verður ráðstafað. Ég vil að við fáum að athuga hvert mál sem kemur upp um það, hvernig þessi orka verði best nýtt, og austfirðingar fái að hugleiða það sjálfir, hvort þeir telji að það sé hagkvæmt. Því geta þeir einir ráðið úr, og þess vegna verður að taka afstöðu til hvers máls eftir að tækifæri hefur gefist til að skoða það niður í kjölinn. Mér er því miður ekki kunnugt um fyrirætlanir Norsk Hydro, sem hv. 7. landsk. gat hér um, ég hef aðeins séð þeirra lítillega getið í blöðum. Ég vil aðeins leiðrétta það, að hér er að vísu ekki um gífurlegt auðfélag að ræða vegna þess að Norsk Hydro er að mestu leyti eign norska ríkisins og er ríkisfyrirtæki, eftir því sem ég kynntist best í veru minni í því landi. Það fyrirtæki er að mestu leyti rekið af norska ríkinu, þannig að ég held að það sé vart rétt að kalla það því nafni. En það skiptir hins vegar engu máli. Það er fyrirtækið sjálft, sem á að reisa þarna, og ef það er hættulegt umhverfi sínu og fólki, þá munu austfirðingar aldrei taka í mál að slíkt verði reist. Ég vil svo að lokum endurtaka þakkir mínar til hæstv. ráðh. fyrir það, hversu vel hann hefur brugðist hér við.



Herra forseti. Ég vil aðeins til að tryggja, að hv. 7. landsk. þm. fái nú sofið í ró og næði, upplýsa að það hafa ekki minnstu samningar verið gerðir við Norsk Hydro um neina stóriðju hér á landi. Fulltrúar þess fyrirtækis hafa komið hingað og viljað fá að kynna sér möguleika, og það hefur verið við þá rætt, þeim hefur verið skýrt frá aðstæðum, en þeim hefur ekki á nokkurn máta verið gefið undir fótinn með stóriðju á Austfjörðum né annars staðar. Þeir spurðu m.a. að því, hvort þeim væri ekki frjálst að kynna sér aðstæður og skoða landið, og það var þeim að sjálfsögðu. Ég veit að þeir hafa í því sambandi komið til Austfjarða og kynnt sér virkjunaráform sem þar hafa verið uppi, enda hefur það verið hverjum manni opið. En ég vil leggja áherslu á það, að engir samningar eru í gangi við Norsk Hydro um slík mál. Þetta eru eingöngu allra fyrstu umr. og á byrjunarstigi eins og ég hef lýst þeim. Ég vil jafnframt staðfesta það sem hv. síðasti ræðumaður sagði, að Norsk Hydro er að meiri hl. eign norska ríkisins. Norsk Hydro var stofnað fyrir síðustu heimsstyrjöld. Þá áttu þjóðverjar þar ráðandi hlut, en norska ríkið tók þann hlut til sín eftir heimsstyrjöldina. Norska ríkið er ráðandi hluthafi í Norsk Hydro. Fyrst ég er staðinn upp vil ég lýsa ánægju minni með þetta fram komna frv. eins og aðrir hafa gert hér. Þetta er ákaflega athyglisverð lítil virkjun. Hún er e.t.v. að vísu nokkuð stór af litlum virkjunum að vera. því veldur að þarna er fyrir framan mikil fallhæð, óvenjumikil fallhæð, og möguleiki til þess að koma upp forðabúri fyrir vatn, sem tryggir þessa virkjun betur en flestar litlar virkjanir. Flestar litlar virkjanir eru haldnar þeim annmarka að það er of kostnaðarsamt að koma upp miðlun, en í þessu tilfelli er það unnt og þarna fæst því orka á mjög viðráðanlegu verði, 1.40 kr. kwst., sem er ekki almennt frá slíkum virkjunum. Mér sýnist sjálfsagt að þessari framkvæmd verði hraðað.



Herra forseti. Ég skal ekkert um það fullyrða hver er hinn raunverulegi eignarhlutur varðandi þetta fyrirtæki, Norsk Hydro. Þó er mér kunnugt um sterk ítök erlendra auðhringa í því fyrirtæki, upplýst af fulltrúum þeirra sjálfra. Ég hef engar upplýsingar um þetta mál annars staðar en beint úr minni heimabyggð, frá viðræðum sveitarstjórnar þar við þetta fyrirtæki, þar sem þeir létu í ljós ákveðnar skoðanir á þessum athugunum sínum og um leið ákveðna möguleika, - þeir höfðu þar talað um efni fram, - sem þeir hefðu á því að koma slíku fyrirtæki upp. Ég víssi það og leiðrétti það þá þegar, ég væri sannfærður um að til þessa hefðu þeir ekkert vilyrði af hálfu íslenskra stjórnvalda, það væri alveg áreiðanlegt, og þá þökkuðu þessir góðu menn vitanlega mér það, af því að þeir sáu að það var tilgangslaust að láta í það skina. Það getur vel verið að þeir hafi farið rangt með í fleiri atriðum en þessum. Þeir nefndu það t.d., að ef þeir færu í þessar framkvæmdir hér á landi, þá yrði þeim tryggt auklð fjármagn, ekki frá norðmönnum, heidur frá þeim erlendu auðhringum sem eiga ítök í Norsk Hydro. Það kann vel að vera að þeir hafi farið rangt með þarna líka, eins og þeir fóru rangt með það að þeir hefðu haft einhver vilyrði um það frá íslenskum stjórnvöldum að þetta lægi töluvert opið fyrir. Ég skal ekki segja, hversu ábyrgir menn þetta hafa verið sem þarna voru á ferð. Alla vega voru þetta menn sem kynntu sig fulltrúa þessa fyrirtækis. Ég hafði því a.m.k. fyrir þennan fund og áður en ég fékk þessar róandi upplýsingar þess manns, sem situr í svokallaðri stóriðjunefnd á vegum íslenska ríkisins, heldur óskemmtilegar upplýsingar um öll áform. Og það gleður mig sannarlega að vita að ég hef haft rétt fyrir mér þegar ég varð að leiðrétta þessa ágætu útlendinga í sambandi við öll vilyrði og alla samninga við þá. Mér jafnvel fannst nú að hv. þm. vildi róa mig enn þá meira, því að af málhreimnum og tóninum í hans tali skildist mér að hann mundi ekkert vera ginnkeyptur fyrir þessu, og ég vona að það verði svo.



Herra forseti. Á tímabilinu 4.–20. okt. 1972 var haldin í London alþjóðaráðstefna til þess að endurskoða alþjóðasiglingareglurnar frá 1960. Á ráðstefnunni var gerð samþykkt um alþjóðareglur til að koma í veg fyrir árekstra á sjó og var hún undirrituð af fulltrúum 16 landa hinn 20. okt. 1972. Flestir undirrituðu með fyrirvara, þ. á m. Ísland, og þetta frv. er einmitt flutt til þess að fullnægja þeim fyrirvara og leita samþykktar Alþ. til þess að mega staðfesta samþykktina. Þessi samþykkt hefur verið lögð fyrir samgrn., sem leggur til að hún verði staðfest fyrir Íslands hönd. Sökum örrar þróunar á sviði siglingatækni og tilkomu risaskipa, sem fer sífjölgandi, þótti orðið nauðsynlegt að endurskoða reglurnar frá 1960, en þær tóku gildi 1. sept. 1965. Til þessa hafa siglingareglurnar byggst á samkomulagi þjóða í milli án þess að þær væru byggðar á samþykkt. Nú hefur hins vegar í fyrsta sinni verið gerð samþykkt um reglurnar. Samþykktin auðveldar endurskoðun og breytingar á reglunum, sem áður var aðeins hægt að breyta með því að kalla saman alþjóðaráðstefnu. Helstu breytingar, sem gerðar voru á siglingareglunum að þessu sinni, eru í stórum dráttum sem hér segir: Kaflaskiptingu og niðurröðun greina hefur verið breytt, þannig að nú er hún skýrari og ýmis atriði tæknilegs eðlis, sem áður voru hluti siglingareglnanna eru nú birt aftan við þær sem viðaukar. Hins vegar eru leiðbeiningar um notkun radars sem hjálpartækis til að koma í veg fyrir árekstra á sjó, og er viðauki við núgildandi reglur felldur inn í nýju reglurnar, þannig að nú eru þeim skipstjórnarmönnum, sem hafa radar til umráða, lagðar ýmsar skyldur á herðar í sambandi við notkun hans. Í núverandi reglum er mælt fyrir um að skip, sem ekki á að víkja fyrir öðru skipi, skuli halda stefnu sinni og ferð óbreyttri. Hefur grein þessi lengi verið skipstjórnarmönnum áhyggjuefni. En í nýju reglunum hefur verið bætt úr þessu með því að heimila slíkum skipum að gera eigin ráðstafanir í tæka tíð ef fyrirsjáanlegt er að skipið, sem víkja átti samkv. reglunum, vanrækir skyldu sína í þeim efnum. Merk nýmæli koma fram í 10. gr. reglnanna. Þar er ákveðið hvernig skip skuli haga siglingu sinni á ýmsum ströngum og fjölförnum siglingaleiðum sem ákveðnar hafa verið af Alþjóðasiglingamálastofnuninni. Samþykktin um alþjóðareglur til að koma í veg fyrir árekstra á sjó og reglurnar, sem henni fylgja, taka gildi 12 mánuðum eftir að 15 ríki, sem eiga samanlagt ekki minna en 65% af verslunarflota heims miðað við fjölda eða rúmlestatölu, hafa gerst aðilar. Er miðað við 100 brúttólesta fiskiskip og stærri og fer gildistakan eftir því hvoru markinu verður fyrr náð. En þrátt fyrir framangreind ákvæði skulu reglurnar ekki taka gildi fyrr en 1. jan. 1976. Samþykktin og reglur þessar, ásamt viðaukum þeirra, eru birtar á þskj. 178 sem fskj. Sé ég ekki ástæðu til þess, herra forseti, að fara fleiri orðum um þetta frv. Ég legg til að því verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og hv. allshn.