Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Fjmrh. (Pétur Magnússon) : Í 8. gr. l. frá 16. jan. 1943 er ákvæði þess efnis, að l. skuli falla úr gildi, þegar 6 mánuðir séu liðnir frá lokum ófriðarins. Almennt mun talið, að honum hafi verið lokið 8. maí. Ættu l. þá ekki að falla síðar úr gildi en 8. þ. m. Nú var ljóst, að ekki yrði hjá því komizt að halda einhverjum hömlum áfram á innflutningi til landsins og sömuleiðis að reglur yrðu áfram um meðferð gjaldeyris. Um mánaðamótin sept.–okt. var skipuð 5 manna n. til þess að gera till. um, hvernig þessum málum skyldi skipað, eftir að l. frá 1943 féllu úr gildi. Þessi n. hefur starfað nokkurn tíma. Ég get upplýst, að von mun vera á till. frá n. í þessari viku, sennilega strax á morgun. Ætti því ekki að líða á löngu, áður en hægt er að leggja fyrir þingið till. um framtíðartilhögun á þessum málum. En þar sem ekki er hægt að komast hjá að hafa í gildi einhver ákvæði í þessum efnum, þá hefur verið gripið til þess ráðs, að ákvæði l. frá 1943 verði framlengd óbreytt til 1. des. næstkomandi, því að þess er vænzt, að fyrir þann tíma verði hægt að fá samþ. á Alþ. l. um framtíðarskipun þessara mála. Ég vænti, að um þetta verði ekki ágreiningur á Alþ., og vil leyfa mér að mælast til þess við hæstv. forseta, að hann að loknum þessum fundi haldi aðra fundi, svo að frv. geti náð fram að ganga.



Herra forseti. Mig langar bara til að heyra það álit hæstv. fjmrh. greinilegar en kom fram í ræðu hans, hvort hann telji öruggt, að frv. það, sem von er á í þessu máli, verði afgr. fyrir 1. des. Tíminn er 3 vikur. Það hefur komið fyrir á Alþ. áður, að menn hafa talið öruggt, að búið yrði að afgr. fjárl. fyrir ákveðinn dag og sett í því sambandi l. til bráðabirgða, sem síðan hefur orðið að framlengja, af því að ekki tókst að afgr. fjárl. fyrir þann tíma, sem gert var ráð fyrir. Hæstv. ráðh. veit, hvað þessu nál. líður, og kannske líka, eftir hvað langan tíma má vænta, að hæstv. stj. hafi komið sér saman um málið, því að hún mun ekki verða alls kostar einhuga um það, eftir því sem ég bezt veit, og svo hvað lengi Alþ. muni þurfa að hafa málið til meðferðar. Það er leiðinlegt, þegar maður gerir sér áætlun um að afgr. eitthvert mál fyrir. vissan tíma og setur l., sem eiga að gilda á meðan, en verður síðan að framlengja þau á ný, vegna þess að ekki tekst að afgr. l. á tilsettum tíma. Ég bendi aðeins á þetta, og þó að ég hafi ekki sérstaka kunnugleika á þessu máli, þá yrði ég ekki fyrir vonbrigðum, þó að það yrði jafnvel kominn 10. des., þegar þetta væntanlega frv. væri orðið að lögum.

Fjmrh. (Pétur Magnússon) : Ég get ekki gefið hv. þm. neina tryggingu fyrir, að það frv., sem væntanlega verður lagt fram seinni part þessarar viku, verði orðið að l. 1. des., en ekkert bendir til, að um það verði ágreiningur í þ., og innan n. hefur ekki verið teljandi ágreiningur nema um, á hvern hátt n., sem á að fara með þessi mál, skuli verða skipuð, og þetta er ekki það höfuðatriði, að maður geti hugsað sér, að þ. þurfi að sitja margar vikur við að velta fyrir sér, með hvaða hætti velja skuli menn í þessa n. Mér sýnist því, að allar skynsamlegar ástæður bendi til þess, að hægt verði að fá l. afgr. fyrir 1. næsta mánaðar. Ég skal annars láta þess getið, að upphaflega var gert ráð fyrir mánaðarframlengingu á l., en svo þótti að athuguðu máli eðlilegast að láta l. koma í gildi um mánaðamót. Hv. þm. verður að hafa á þessu þá skoðun, sem hann álítur skynsamlegasta. En ef ekki tekst að fá 1. afgr. fyrir mánaðamót, þá verður að grípa til þess, þó að leiðinlegt sé, að framlengja l. á ný einhvern stuttan tíma.