Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti!Ég hef fyrir framan mig eitt stuðningsblað hæstv. ríkisstj. Það er Skutull frá 8. febr. Þar er smágrein, þár sem sagt er frá, að hv. þm. Ísaf. hafi ætlað að halda þingmálafund, sem ekki hafi orðið af. Í lok þessarar greinar stendur, með leyfi hæstv. forseta: „Af einhverjum leyndum ástæðum hefur ríkisstjórnin ákveðið, að þing skuli kallað saman í skyndi.“ Ég vil beina því til hæstv. forseta og ríkisstj., hvort eitthvað sé hæft í því, sem þetta blað hæstv. stj. segir, að stj. hafi af einhverjum leyndum ástæðum ákveðið að kalla saman þing í skyndi og að það hafi átt að koma saman fyrir þann 15. febr. Það er æskilegt að fá þetta upplýst.

Forseti (JörB) : Hvað mig áhrærir, þá get ég engar upplýsingar gefið frekar en það, sem þm. allir víta, að þing er kvatt saman á þeim síðasta degi, sem heimilt er samkvæmt stjórnarskránni, 15. febr. Um önnur atriði þessarar fyrirspurnar get ég ekki upplýst.



Ég þakka forseta fyrir hans hluta af skýringunni. Mér skilst, að hæstv. ráðh. hafi einhverjar leyndar ástæður til að þegja.

Félmrh. (Stefán Jóh. Stefánsson) : Á síðasta þingi voru sett l. um hækkun á slysabótum og uppbót á ellilaun og örorkubætur, en þau ákvæði giltu ekki nema árið 1940. En þar sem auðséð var, að dýrtíð fór hraðvaxandi, þótti sjálfsagt, að þessi l. giltu áfram. Þess vegna voru gefin út bráðabirgðal. þau, sem hér liggja fyrir, en það þurfti að gefa þau út svo snemma, til þess að n. gæfist tími til að framkvæma úthlutunina eftir ákvæðum þessara nýju l. En með því að l. nr. 73 1940 misstu gildi sitt um síðustu áramót, vil ég benda hv. allshn. á, sem mun fá þetta mál til meðferðar, að réttara mundi, að fyrirsögn frv. yrði á aðra leið en þar er, en eðlilegt var, að l. væru gefin út með þessari fyrirsögn eins og þá stóð á. En nú er kominn sá tími, að l. frá 1940 eru raunverulega búin að missa gildi sitt, og þessi l. eru komin í þeirra stað. Ég geri líka ráð fyrir, að rétt sé í sambandi við þetta mál að athuga, hvort ekki ætti að hækka fjárframlög til alþýðutrygginga í samræmi við það, sem dýrtíð hefur vaxið, til þess að þau geti strax náð þeim tilgangi, sem þeim er ætlað. Ég vil svo leyfa mér að leggja til, að frv. verði, að lokinni þessari umr., vísað til allshn.

Félmrh. (Stefán Jóh. Stefánsson) : Það kom í ljós nú í haust, um mánaðamótin sept.–okt., að mikill skortur mundi verða á húsnæði, einkum í Reykjavík. Það þótti líka verða vart við, að víða ætti að breyta húsum til að taka þau til annarrar notkunar en íbúðar og einnig, að húsnæði væru látin standa auð með það fyrir augum að framkvæma sölu á húseigninni. Út af þessu voru gefin út bráðabirgðal. þau, sem hér liggja nú fyrir til staðfestingar, þar sem mönnum er gert óheimilt að breyta íbúðarhúsum þannig, að þau verði notuð til einhvers annars, t. d. verzlunar. Enn fremur er það, að ef menn halda íbúðum auðum, þá er húsaleigun. í Reykjavík eða fasteignan. utan Reykjavíkur heimilt að ráðstafa húsnæðinu. L. svipuð þessum voru sett á síðustu stríðstímum, því að þá ríkti svipað eða sama ástand og nú. Húsnæðisvandræðin jukust því meir sem lengra kom fram á stríðstímann. Nú eru því miður litlar líkur til, að bygging nýrra húsa hefjist, og er því mikil nauðsyn á að nota á sem réttastan og eðlilegastan hátt það húsnæði, sem til er. Ég þarf ekki að láta fleiri orð fylgja þessu frv., en legg til, að því verði að lokinni þessari umr. vísað til allshn.

Flm. (Vilmundur Jónsson) : Þetta mál er svo einfalt, að óþarfi er, að það fari til n. Ég legg þó ekki á móti því, að það fari til allshn., ef hv. þdm. lízt svo.

Flm. (Vilmundur Jónsson) : Um þetta frv. gegnir í rauninni alveg sama máli og það, sem var hér síðast til umr. (frv. um breyt. á 1. um varnir gegn því, að næmir sjúkdómar berist til landsins), og þarf ég því ekki að fara um þetta mál frekari orðum.

Flm. (Vilmundur Jónsson) : Um þetta mál þarf engar umr. fram yfir það, sem í grg. stendur. Ég legg til, að því verði, að lokinni þessari umr., vísað til allshn.