Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Herra forseti. Í gær gerðist það í hv. menntmn. Alþingis að fulltrúar Samfylkingarinnar í nefndinni fóru fram á það að nefndin skoðaði að eigin frumkvæði ákvæði 53. gr. grunnskólalaga en túlkun þeirrar greinar hefur verið í umræðu upp á síðkastið vegna málefnaástands skóla í Hafnarfirði. Túlkun hæstv. menntmrh. felur í sér að heimilt sé að bjóða út kennsluþátt í grunnskólum en þessu hafa fulltrúar Samfylkingarinnar og fleiri mótmælt harðlega. Skemmst er frá því að segja, herra forseti, að fulltrúar Sjálfstfl. í nefndinni höfnuðu öllum beiðnum hv. nefndarmanna Samfylkingarinnar um að skoða málið í nefndinni. Í kjölfarið var hæstv. forseta Alþingis ritað bréf þar sem farið var þess á leit við hann að hann beitti áhrifum sínum til að nefndarmenn gætu rækt þingskyldur sínar, eins og það var orðað í bréfinu. Þessari beiðni var komið til forseta í ljósi 3. mgr. 8. gr. þingskapa en samkvæmt því ákvæði hefur forseti umsjón með starfi þingnefnda. Rétt áður en þessi fundur hófst bárust hv. nefndarmönnum Samfylkingarinnar í menntmn. bréf frá hæstv. forseta þar sem hann hafnar því að hafa afskipti af málinu og vísar til þess að málið sé á forræði nefndarinnar. Herra forseti. Ég hlýt að lýsa vonbrigðum mínum með afstöðu forseta til málsins og spyrja hann í ljósi þess hver sé réttur minni hluta til að fá faglega umræðu um mál sem meiri hlutinn hafnar að ræða í nefndum. Ég vil vísa til þess, herra forseti, að hér er um að ræða mál sem hefur mjög verið deilt um í samfélaginu. Það er um að ræða mál sem snýst um túlkun á lögum sem hafa verið samþykkt frá hinu háa Alþingi og, herra forseti, ég hlýt að spyrja: Hver er réttur minni hlutans til að fá faglega umræðu í nefnd á grundvelli 26. gr. þingskapa um mál sem meiri hlutinn hafnar að taka upp eins og er tilfellið í því máli sem hér er til umræðu?

Af þessu tilefni þykir mér rétt að lesa þau bréfaskipti sem orðið hafa til að þau liggi ljós fyrir þingheimi. Fyrra bréfið er stílað á forseta Alþingis, Halldór Blöndal, og dagsett 27. febr. 2001. ,,Á fundi menntmn. í dag fóru undirritaðir fulltrúar Samfylkingarinnar í nefndinni fram á eftirfarandi: 1. Að fulltrúi úr menntmrn. kæmi á fund nefndarinnar til að færa rök fyrir þeirri túlkun menntmrh. á 53. gr. grunnskólalaga að sveitarfélögum væri heimilt að bjóða út kennsluþátt í grunnskólum sem fram kom hjá ráðherranum í utandagskrárumræðum um málefni Áslandsskóla á Alþingi mánudaginn 12. febrúar 2001. 2. Að nefndin fjallaði um túlkun 53. gr. grunnskólalaga á grundvelli 26. gr. þingskapalaga. 3. Að óskað yrði eftir minnisblaði frá menntmrn. vegna túlkunar á 53. gr. grunnskólalaga. Öllum þessum beiðnum var hafnað með atkvæðum þriggja fulltrúa Sjálfstfl. í nefndinni gegn tveimur atkvæðum fulltrúa Samfylkingarinnar. Undirritaðir fulltrúar í menntmn. fara þess á leit við forseta Alþingis að hann beiti áhrifum sínum til að undirritaðir geti sinnt þingskyldum sínum samkvæmt 26. gr. þingskapalaga. Væntum við þess að nú þegar geri forseti formanni nefndarinnar og meiri hluta hennar þetta ljóst þannig að strax á morgun verði efnt til aukafundar í nefndinni þar sem fjallað verði um ofangreint mál. Einar Már Sigurðarson. Sigríður Jóhannesdóttir. Afrit sent formönnum allra þingflokka, formanni menntmn. og fjölmiðlum.`` Ég vil láta þess getið svona til gamans að ég spurði fréttamann sem hringdi í mig vegna þessa bréfs hvenær það hefði verið sent. Kom í ljós að það hafði verið sent allnokkru fyrr en ritara mínum barst bréfið í hendur og þykir mér satt að segja undarlegt að forseti Alþingis skuli ekki fá þau bréf í hendur sem honum eru send áður en fjölmiðlar fá þau í hendur.

Þú ert nú vanur snörum bréfasendingum.

Hér er svarbréf mitt til Einars Más Sigurðarsonar og Sigríðar Jóhannesdóttur alþingismanna, dags. 28. febrúar 2001: ,,Mér hefur borist bréf, dags. 27. febrúar 2001, þar sem þess er óskað að forseti ,,beiti áhrifum sínum`` til að fram fari fundur í menntmn. Alþingis til þess að fjalla um mál með vísan til 26. gr. þingskapa. Sú grein þingskapa hljóðar svo: ,,Heimilt er nefnd að eigin frumkvæði að fjalla um önnur mál en þau sem þingið vísar til hennar. Um slík mál getur nefnd gefið þinginu skýrslu, sbr. 31. gr.`` Eins og ljóst má vera af ákvæði greinarinnar er sú heimild, sem hún veitir nefndum þingsins til umfjöllunar um mál að eigin frumkvæði, í höndum nefndanna sjálfra og þar getur enginn annar átt aðild að. Halldór Blöndal.`` Ég vil jafnframt láta þess getið að fyrir Alþingi liggur frv. til laga um breytingu á lögum um grunnskóla, nr. 66/1995. Flutningsmenn eru Guðmundur Árni Stefánsson o.fl. Þar er komið að því efni sem hér er fjallað um og mun menntmn. að sjálfsögðu fá frumvarpið til meðferðar ef Alþingi tekur ákvörðun um að vísa því til hennar eftir að talað hefur verið fyrir frumvarpinu.

Herra forseti. Það er augljóst af bréfi þingmanna Samfylkingarinnar að þeir virðast standa í þeirri meiningu að þingskapalög gildi ekki þegar þeir eiga í hlut. Það er alveg ljóst að það er á forræði nefndar hvort hún tekur upp mál að eigin frumkvæði. Þetta eru leikreglur sem allir þingmenn þurfa að þekkja og hlíta. Það var einfaldlega ekki meiri hluti í menntmn. til að verða við ósk þingmanna Samfylkingarinnar í þessu efni og þar með er málinu lokið og stoðar ekki að klaga í forseta. Ég hef hins vegar bent þingmönnum Samfylkingar á að þingmál Guðmundar Árna Stefánssonar hlýtur að verða til umræðu á þinginu síðar og eftir að því er vísað til nefndar gefst auðvitað tækifæri til að fjalla um það þar. Einnig hef ég bent þingmönnum Samfylkingar á að þeir geta auðveldlega orðið sér úti um svör beint frá menntmrh. með því að leggja fyrir hann fyrirspurn á Alþingi en það er alveg ljóst að þeir virðast af einhverjum ástæðum ekki treysta sér til þess.

Herra forseti. Vissulega er staðreynd að stjórnarandstaðan öll á aðild að frv. sem lagt hefur verið fyrir Alþingi og gengur út á að taka af öll tvímæli um túlkun á grunnskólalögum á þann veg að útilokað yrði að leggjast í tilraunastarfsemi með grunnskóla landsins. En staðreyndin er þessi: Hæstv. menntmrh. hefur sterklega gefið í skyn að hann hyggist veita heimild til þess að grunnskóli í Hafnarfirði verði einkavæddur og það verði gert samkvæmt túlkun hans á 53. gr. grunnskólalaga. Fulltrúar í menntmn. hafa óskað eftir því að fram fari um það umræða nú í nefndinni hvernig túlka beri þessa tilteknu grein áður en hæstv. menntmrh. veitir þessa heimild. Jafnframt hefur verið óskað eftir því að hæstv. menntmrh. leggi fram minnisblað um málið og skilning sinn á túlkun lagagreinarinnar svo um hana geti farið fram vönduð og málefnaleg umræða. Það er gegn vinnubrögðum af þessu tagi sem meiri hlutinn á Alþingi ætlar að leggjast. Ég leyfi mér að biðja menn að endurskoða þessa afstöðu sína. Það er mikilvægt að þingið geti farið yfir þetta alvarlega mál sem hefur valdið miklum deilum í samfélagi okkar og fjallað um það á málefnalegan og vandaða hátt. Um það stendur deilan.

Herra forseti. Rétt er að byrja á því að þakka hæstv. forseta skjót og skýr svör við bréfi okkar hv. þm. Sigríðar Jóhannesdóttur frá því í gær. Það er hins vegar ástæða fyrir því að bréfið var sent og óskað eftir því að menntmn. tæki þetta mál fyrir. Það er sú einfalda ástæða að hér er um stórt skref að ræða til breytinga á þeim hefðum sem verið hafa í rekstri grunnskóla í landinu. Einnig er ljóst að hæstv. menntmrh. er að túlka 53. gr. grunnskólalaga á algjörlega nýjan hátt. Við höfðum aflað okkur upplýsinga um það og látið fara í gegnum öll gögn sem tiltæk eru varðandi grunnskólalög frá 1974 og þær breytingar sem á þeim hafa verið gerðar frá 1991--1995 og hvergi er að finna, herra forseti, stafkrók í þá átt sem hæstv. menntmrh. er nú að sveigja þessa grein. Þess vegna, herra forseti, var talið nauðsynlegt að menntmn. færi faglega yfir málið. Það yrði umræða sem skoðaði allar hliðar málsins og síðan kæmumst við að niðurstöðu, vonandi í sameiningu, um það hvaða leið væri farsælust í málinu. Herra forseti. Það verður að vekja athygli á því að ef hæstv. ráðherra hefur fullan hug á því að þessi leið verði farin í grunnskólum landsins væri að sjálfsögðu eðlilegast að hæstv. ráðherra legði fram á þinginu tillögu til lagabreytinga á grunnskólalögunum. En, herra forseti, það skyldi þó ekki vera svo að hæstv. ráðherra geri sér grein fyrir því að í sölum Alþingis er ekki meiri hluti fyrir þeirri leið sem hæstv. ráðherra er nú að stefna á?

Hæstv. forseti. Ég verð að segja að þegar ég upplifði það í gær hvernig meiri hluti menntmn. afgreiddi þessa mjög svo sakleysislegu tillögu okkar upplifði ég það sem hreinlega skort á stjórnvisku og mér finnst sá skortur lýsa út úr þessari afgreiðslu. Í staðinn fyrir að taka þetta mál friðsamlega til umræðu í nefndinni í þessum litla hópi vildi nefndin frekar varpa þessu út á öldur ljósvakans. Það er ekki hægt að skilja það öðruvísi og gera þetta að því stórmáli sem mér sýnist að það sé nú orðið að. Ég verð að segja að það verður ekki skemmtilegt fyrir Sjálfstfl. þegar annar meiri hluti verður kominn til valda og vísar alltaf í þessa afgreiðslu þegar t.d. er beðið um minnisblað inn í nefnd. Ég hafði ekki upplifað það fyrr en í gær að slíku hafi verið hafnað þannig að þessi afgreiðsla var algjörlega með eindæmum. Hæstv. forseti svaraði þessu bréfi rösklega. Hann hefur mikla reynslu í bréfaskriftum núna upp á síðkastið eins og alþjóð veit. Það fylgir ekki með hvort þessi afgreiðsla var lögð fyrir Hæstarétt en það verður sjálfsagt ekkert mál þegar þar að kemur ef þess kann að þurfa. En hitt er ljóst að þarna er verið að gera stórmál úr því sem við gátum afgreitt lýðræðislega með umræðum í nefnd.

Herra forseti. Ég ætla ekki að blanda mér í bréfaskriftir nefndarmanna í menntmn. og hæstv. forseta. Ég ætla hins vegar að lýsa mikilli furðu minni á þeirri ótrúlegu stífni og þeim viðhorfum sem birtast í því að þingmenn Sjálfstfl. í menntmn. skuli hafna svo sjálfsagðri beiðni og réttmætri og rökstuddri ósk um að taka til skoðunar mál í nefndinni. Það er ekki farið fram á meira en að ræða í þingnefnd tiltekið álitamál og fá fulltrúa viðkomandi fagráðuneytis inn á fund til að ræða um það. Þessari ósk er hafnað og maður hlýtur að spyrja sig: Hvert stefnir í störfum þingnefnda ef þetta viðhorf meiri hlutans verður ráðandi og birtist í fleiri tilvikum, t.d. gagnvart óskum um að fá gesti til viðtals við nefndina, taka upp mál til skoðunar o.s.frv. Ég segi, herra forseti: Þetta er geysilega óskynsamlegt og í raun hættulegt viðhorf hjá formanni í þingnefnd sem hér birtist í ræðu hv. þm. Sigríðar Önnu Þórðardóttur áðan og endurspeglast í afstöðu meiri hlutans í menntmn., fulltrúa Sjálfstfl. Þetta er ekki til þess fallið að skapa jákvætt andrúmsloft og gefa þá tilfinningu að það sé til einhvers að vinna að málum, upplýsa hluti, taka mál fyrir og ræða þau í þingnefndum. Þessi valdboðsvaldhrokameirihlutahugsunarháttur er stórhættulegur. Hér er hlutunum ruglað saman. Auðvitað ræður meiri hlutinn efnislegri afstöðu og niðurstöðu í málum af þessu tagi að lokum en það á ekki að beita valdi meiri hlutans til að hindra að mál séu skoðuð, rædd og upplýst. Það er beinlínis gegn þingræðinu og lýðræðinu og þá eru menn komnir út í miklar ógöngur, herra forseti. Ég tel að ástæða sé til að taka þessi mál upp á almennum grundvelli og mér finnst að funda ætti um þau með formönnum þingnefnda, forsætisnefnd og formönnum þingflokka og fara yfir það hvert menn stefna með vinnubrögðum af þessu tagi.

Ég get ekki tekið undir að verið sé að stefna lýðræðinu í hættu. Forseti Alþingis á reglulega fundi með formönnum þingflokka og þeim er frjálst að taka upp hvert það mál sem þeim sýnist. 

Forseti, ...

Ég vil biðja hv. þm. að gæta hófs í orðum sínum.

Forseti fer hér í rökræðu í krafti forsetavalds síns.

Það var á mörkum að hv. þm. gætti þeirrar háttvísi í orðum sem ætlast er til af þingmönnum.

Um fundarstjórn forseta, á eftir.

Herra forseti. Það hefur ekki komið fram við þessa umræðu hvernig stendur á því að hv. þm., sem hér hóf umræðu og kom fram sérstaklega með beiðni innan menntmn., hefur ekki nýtt sér fyrirspurnarformið. Það hefur ekki verið skýrt hér. Til hvers má rekja þessa feimni við fyrirspurnarformið? Það liggur ljóst fyrir að hv. þm. hafði þau úrræði sem þingsköpin bjóða honum upp á. Hann gat spurt hæstv. menntmrh. með einfaldri fyrirspurn með hvaða hætti hann rökstyddi sitt mál. Það hefði verið afar auðvelt að fara fram á skriflegt svar við slíkri fyrirspurn, sem hefði að sjálfsögðu haft það gildi að upplýsa þingmanninn um það sem spurt er um. Hvers vegna er þess þá krafist að fara með slíkt mál í nefndir? Einnig vekja mikla athygli í þessari umræðu þau ummæli að troðið sé á lýðræðinu í nefndinni. Það liggur nefnilega fyrir og hefur verið síendurtekið í þingsalnum að minni hlutinn telur brotið á sér þegar komið er í veg fyrir að minni hlutinn stýri starfi nefnda. Málið er ekki erfiðara en það. Nefndin kaus að taka þetta mál ekki inn í nefndina. Um það var tekin ákvörðun með lýðræðislegum hætti og bent á það í umræðu í nefndinni að þingmaðurinn hefði öll úrræði til að fá svar við fyrirspurn sinni eftir öðrum leiðum. Tilgangurinn var heldur ekki sá. Það kom fram í umræðunni hver tilgangurinn var. Bréfið var sent fjölmiðlum áður en það var sent forseta. Tilgangurinn var að búa til úr þessu máli einfalt lítið fjölmiðlafár.

Herra forseti. Það lýsir í sjálfu sér ákveðnu hugarfari hjá hv. þm. Tómasi Inga Olrich að hann undrist að þegar nefndarmenn óska eftir því að mál sé tekið upp í nefnd þá skuli þeir bara ekki spyrja ráðherra. Það lýsir ákveðnu hugarfari, herra forseti. Ég verð líka að lýsa yfir undrun minni á því að hv. þm. Sigríður Anna Þórðardóttir, formaður hv. menntmn. og þingflokksformaður Sjálfstfl., skuli lýsa þessu erindi hv. nefndarmanna sem klögumáli til forseta. Það lýsir líka ákveðinni afstöðu til starfa hins háa Alþingis. Ég vil í ljósi þessa segja að þessu erindi var komið til hæstv. forseta þar sem hann hefur í krafti embættis síns umsjón með starfi þingnefnda samkvæmt þingskapalögum. Við það ákvæði þingskapa verður hv. formaður menntmn. að una eins og aðrir hv. formenn nefnda í þinginu. Hún hlýtur hins vegar að vekja undrun, herra forseti, og kveikja spurningar hjá fólki, sú afstaða sem hv. nefndarmenn í menntmn. Alþingis, hv. nefndarmenn Sjálstfl., velja að taka í þessu máli. Í stað þess að taka þátt í lýðræðislegri umræðu um þetta umdeilda hitamál í sjálfri nefndinni þar sem um er að ræða túlkun á grein í grunnskólalögum, sem svo sannarlega telst á verksviði nefndarinnar, mikið hitamál sem deilur eru uppi um í samfélaginu, hvað er þá eðlilegra, herra forseti, en að hv. menntmn. taki málið til umræðu? Af hverju, herra forseti, var því hafnað að ræða um málið í nefndinni? Það þykir mér lýsa mjög undarlegri afstöðu hv. nefndarmanna Sjálfstfl. Hins vegar hefur hæstv. forseti Alþingis kveðið upp úr um meðferð þessa máls og ekkert annað að gera en að una niðurstöðu hans. Ég lýsi á hinn bóginn yfir undrun minni á því hvernig hv. fulltrúar Sjálfstfl. í nefndinni líta á þetta mál.

Herra forseti. Ég ætla ekki að blanda mér í bréfaskipti forseta við tvo tilgreinda hv. þm. úr menntmn. en um efni málsins vil ég segja: Ef mál af þessum toga eiga ekki heima í fagnefndum þingsins, hvaða mál eiga þá heima þar? Við erum að ræða um túlkun framkvæmdarvaldsins, hæstv. menntmrh., á gildandi lögum í landinu. Það hefur verið dregið í efa að þessi túlkun hæstv. ráðherra eigi við rök að styðjast. Er það ekki eðlilegasti hlutur í heimi að fagnefnd hér í þinginu fari yfir þau mál og reyni að glöggva sig á stöðu þeirra mála? Ég spyr. Herra forseti. Ég held að við þurfum ekki á neinum fyrirlestrum að halda á borð við þann sem hv. þm. Tómas Ingi Olrich flutti, um þær leiðir sem hv. þm. hafa til þess að fara fram með sín mál. Um það er öllum kunnugt. En ég árétta og spyr á nýjan leik: Hvers vegna ekki menntmn.? Ég vek athygli á því líka, herra forseti, að í umræðum um þetta mál, um form þess og efni, hafa fulltrúar Framsfl. ekki látið í sér heyra. Þeir hafa hins vegar lýst afstöðu til þessa álitamáls á opinberum vettvangi. Ég hlýt að álykta sem svo að eðlilegt sé að þeir hv. þm. sem vakið hafa máls á þessu álitamáli fari á nýjan leik með þetta inn í menntmn. og þá að fullskipaðri nefnd þar sem fulltrúar Framsfl. verði viðstaddir og þeir liðki fyrir málinu þannig að það fái þá faglegu umfjöllun sem málið á skilið. Ég vil að lokum fagna því sem hér er greinilega almennur vilji fyrir, að frv. mitt og okkar stjórnarandstöðuþingmanna um hliðstætt mál, sem er þó formlega óskylt, fái hraða og góða afgreiðslu á hinu háa Alþingi. Ég reikna með því að það verði tekið til umræðu og til efnislegrar umfjöllunar í menntmn. mjög fljótlega. Ég skil umræðuna þannig að þess sé krafist.

Herra forseti. Ég hlýt að endurtaka að það er algjörlega á forræði nefndar hvort hún kýs að taka upp mál að eigin frumkvæði. Málið sem hér er rætt var afgreitt með lýðræðislegum hætti í þingnefndinni. Það er einfaldlega þannig að allir þingmenn þurfa að sætta sig við að fara að leikreglum þingsins. Það er bara ekki flóknara en það. Ég vil líka ítreka það sérstaklega að málið sem hér er til umræðu hefur verið rætt utan dagskrár á þinginu. Þingmenn hafa margar leiðir til að taka mál upp.

Hvað er þá að óttast?

Það er ekkert að óttast í þessu máli, hv. þm. Guðmundur Árni Stefánsson. Þar að auki liggur fyrir þingmál sem ég vakti athygli á í fyrri ræðu minni, frv. Guðmundar Árna Stefánssonar o.fl. Það verður væntanlega tekið á dagskrá í þinginu og vísað til menntmn. Það verður rætt þar og auðvitað jafnfaglega og nákvæmlega og vant er. Ég ítreka ábendingu mína til þingmanna Samfylkingarinnar, að nota fyrirspurnarformið. Það er mjög einfalt. Ég vildi líka nefna í þessu sambandi að hæstv. menntmrh. hefur ekki enn afgreitt beiðni Hafnarfjarðarbæjar vegna skólans. Ég á því ekki von á því að túlkun hans á 53. gr. laganna liggi fyrir, a.m.k. ekki opinberlega.

3. mgr. 50. gr. þingskapa hljóðar svo: ,,Í upphafi fundar, áður en gengið er til dagskrár, geta þingmenn gert athugasemdir er varða störf þingsins. Enginn má tala oftar en tvisvar og ekki lengur en tvær mínútur í senn. Umræður um athugasemdir mega ekki standa lengur en í tuttugu mínútur.`` Þær 20 mínútur eru liðnar svo að umræðum um störf þingsins er lokið.

Herra forseti. Ég geri athugasemd við fundarstjórn forseta. Forseti kaus að vitna mjög frjálslega í ummæli mín í umræðum um störf þingsins áðan. Hann fór svo nánast í rökræður um efni málsins í framhaldinu, þó þannig að ekki var um að ræða yfirlýsingu af hálfu forseta og ekki svar við spurningu, enda hafði ég engri slíkri beint til forseta. Mér hefur virst færast í vöxt að forseti geri sig beint, en þó oftar kannski óbeint, gildandi í rökræðum úr forsetastóli. Þetta er ekki venja og er ekki til þess ætlast. Hyggist forseti taka þátt í efnislegum umræðum um mál setur hann sig á mælendaskrá eins og aðrir þingmenn og hefur þar sömu réttindi.

Af þessu tilefni er óhjákvæmilegt að taka fram að orðaskipti okkar urðu vegna þess að hv. þm. óskaði eftir því og taldi rétt að forseti ætti fund með formönnum þingflokka um þau mál sem hér hafa verið gerð að umtalsefni. Það mál sem hér var rætt var tekið upp vegna bréfs sem forseta hafði verið sent frá tveim hv. þingmönnum í menntmn. Forseti leit svo á að hv. þm. hefði beint þeim orðum til hans að þessi mál yrðu tekin upp á fundi forseta með formönnum þingflokka og má athuga það í útskrift hvort þetta sé réttur skilningur forseta á orðum hv. þm.

Forseti væntir þess að unnt sé að kjósa til sérnefndar fljótlega og beinir því til formanna þingflokka að undirbúa kosninguna af sinni hálfu.

Hér liggur fyrir tillaga um að dagskrármálinu verði vísað til allshn. en venja er að frv. til breytinga á hlutafélagalögum fari til efh.- og viðskn. Mér þykir rétt að þetta mál verði kannað milli funda.

Herra forseti. Ég hef skilning á því að forseti velti eilítið vöngum yfir því hvert þetta mál á að fara, þ.e. til hvaða fagnefndar. Ég sem 1. flm. þessa frv. velti eilítið vöngum yfir því sjálfur í framsögu í gær en að bestu manna yfirsýn varð niðurstaða sú, þó óhefðbundin væri, að allshn. hefði forræði á málinu í ljósi þess að málið er nátengt og raunar samtengt öðru dagskrármáli sem rétt í þessu var vísað til allshn. og laut að þingsköpum Alþingis. Með öðrum orðum hanga þessi tvö frumvörp hvort með öðru og voru rædd undir sama hatti í gær. Ég er algerlega sáttur við það að menn setjist eilítið yfir það og skoði nánar með hliðsjón af þingsköpum og hefðum og venjum í þessu sambandi en legg megináhersluna á það að þessar tvær nefndir skoði þá málin í réttu samhengi.