Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Fjhn. er óklofin um þetta mál og hefur gefið út sameiginlegt nál., þó að tveir nm. hafi borið fram brtt. og kosið sér framsögumann í málinu. Ég veit það, að hv: frsm. mun svara þeim efnislegu athugasemdum og gagnrýni, sem fram hefur komið, ef hann finnur ástæðu til, og hann hefur þegar svarað því, sem þá var fram komið, þegar hann tók síðast til máls. Hv. þm. Vestm. (JJós) taldi, að hann hefði aðallega notað rök tollstjórans í Rvík í sínu svari, og finnst mér það ekki ámælisvert, þó að hann vitni í álit tollstjórans í Rvík, því að það mun vera sá maður í landinu, sem hefur mesta reynslu um framkvæmd tollheimtu. Og þó að hv. þm. Vestm. teldi sig þekkja töluvert til þessara mála, sem ég efa ekki að hann geri, þá hygg ég, að tollstjórinn í Rvík þekki þau betur. Þess vegna finnst mér það sízt að lasta, þó að hv. frsm. nefni álit tollstjórans í Rvík. Hv. þm. Vestm. sagði á þá leið, að Nd. mundi ekkert hafa athugað málið. Hvernig getur nú hv. þm. fullyrt þetta? Er það sönnun fyrir því, að n. hafi ekki athugað mál, þó að hún leggi til, að það verði samþ. óbreytt? Ég held ekki. N. hefur getað athugað mál rækilega, þó að hún komist að þeirri niðurstöðu, að bezt fari á því að samþ. lagafrv. óbreytt. Á fyrri fundi hér í d. í dag var stórum lagabálki vísað til þessarar sömu nefndar, fjhn., og hæstv. forseti skoraði á mig sem formann n. að sjá svo um, að 2. umr. um málið gæti farið fram á fimmtudaginn. Ef þetta á að framkvæmast, þá sé ég ekki, að það muni verða mjög mikill tími til þess að hlusta á marga aðila, sem kunna að hafa ráð að gefa í því málí, eða fá umsagnir margra aðila um það. Það væri þá líklega dómur, ef svo skyldi fara, að n. legði til að samþ. það frv. óbreytt, að n. hafi ekkert athugað málið. Ég skal kannast við það, að ég lít svo á, að þessi hv. d. sinni meira athugun mála en hv. Nd. og hafi oft leiðrétt mál, sem hv. Nd. hefur samþykkt, en að kveða upp samt sem áður órökstudda sleggjudóma yfir hv. Nd. og einnig þingnefnd þar, finnst mér ekki viðeigandi. Og ég vil minna hv. þm. Vestm. og hv. þm. Barð. á það, að þeirra eigin flokksbræður eiga sæti í fjhn. Nd. eins og þeir eiga sæti í fjhn. Ed., og þeir lögðu til, að þetta frv. yrði samþykkt óbreytt. Það gerir þó enginn nm. í fjhn. Ed. að leggja til, að það verði samþ. óbreytt. Hv. þm. Vestm. sagði orðrétt, að það hefðu engir fengið að segja neitt um þetta mál nema tollstjórinn. Ég get ekki kannazt við þetta. Ég get ekki kannazt við það, hvort sem mönnum líkar niðurstaðan betur eða verr, að hv. n. hafi ekki af fullri gaumgæfni athugað þetta mál, og ég ætla að segja það, að sjútvn., sem ég á sæti í og hv. þm. Vestm. er form. fyrir, hefur ekki yfirleitt athugað mál meira en fjhn. hefur athugað þetta mál. Hún hefur leitað til flestra þeirra aðila, sem mest hafa um þetta mál að segja og mest kemur það við, og fengið umsagnir þeirra. Svo segir hv. þm., að það sé sauðþrái meiri hl. fjhn. að taka ekkert tillit til þeirra athugasemda. Auðvitað verða nm. og þm., þó að þeir vilji heyra sem flest rök, að fara eftir eigin skoðun um það, hvað rétt sé að leggja til í hverju máli, en ekki hlaupa endilega eftir því, sem aðrir menn segja. Svo er annað í þessu máli, að tollstjórinn í Rvík, sem hefur samið frv., a.m.k. að mestu leyti, og eins og ég sagði áðan er þessum málum allra manna kunnugastur, er sá óhlutdrægi embættismaður, sem byggir á sinni þekkingu við samningu frv., en þessir aðilar, sem mótmælt hafa lögunum, eru þeir, sem eiga að lúta þeim, og ég veit ekki, hvernig löggjöfin yrði yfirleitt í landinu, ef ætti að fara eftir því, hvað þeir, sem sérstaklega er ætlað að lúta tilteknum lögum, segja um þau. Það gat hver sagt sér fyrir fram, að þær kvaðir, sem óneitanlega eru lagðar á skipafélögin með þessu frv., þótt þær séu langt frá því eins stórvægilegar og hv. þm. vildi vera láta, mundu ekki finna náð fyrir augum skipafélaganna, en það er engin sönnun fyrir því, að þau ákvæði frv. séu ekki réttmæt. Hv. þm. Vestm. fjölyrti um það, að ráðning afgreiðslumanna verði að vera háð samþykki ráðuneytis, og bjóst við, að ráðuneytið færi að hafa afskipti af ýmsum fleiri ráðningum og það væri rökrétt afleiðing af þessu. En það hefur nú lengi verið í lögum um ýmis störf, sem t.d. atvinnuvegirnir verða að láta inna af höndum, að það er háð samþykki og veitingu jafnvel yfirvaldanna, hvaða menn það eru. Ég minni á fiskmat og annað slíkt og aðra matsmenn á vörum.

Fiskmat er opinbert starf.

Ja, það er opinhert starf að nokkru leyti, og að nokkru leyti er það á vegum útgerðarinnar.

Það er ekki sambærilegt.

Mér virðist það sambærilegt. Og svo geri ég alls ekki ráð fyrir því, að ráðuneytið fari að misbeita þessu. Ráðuneytið samþykkir auðvitað oftast þá menn, sem skipafélögin ráða og vilja ráða, en það getur hent, að það séu menn, sem t.d. er ekki hægt að treysta í svona hlutum, við skulum segja menn, sem á einhvern hátt hafa orðið sekir við tolllög; það gæti vel staðið svo á, að skipafélag vildi hafa þá við afgreiðslu. Þess vegna virðist það ekki óeðlilegt ákvæði, að þetta sé háð samþykki ráðaneytis. Hann var að tala um það, að þetta væri eins og ráðuneytið þættist eiga vörurnar, sem fluttar eru til landsins. Vitanlega á ráðuneytið ekki vörurnar, en ríkissjóður á hluta af verði þeirra, þar sem eru tollarnir, og mér finnst ákaflega eðlilegt, að ríkisvaldið vilji hafa hlutdeild í því, hvernig tollgæzlan fer fram. Ég vísa algerlega frá mér sem formanni n. og nefndinni í heild sinni, að hún hafi sýnt sinnuleysi um þetta mál, eins og hv. þm. Vestm. ber á meiri hl. nefndarinnar. Ég bara fullyrði það, að þetta mál hefur verið rætt meira í fjhn. og meira um það fjallað en hér er venja um þingmál í nefndum. Annars var það ekki ætlun mín að fara að ræða hér efni málsins, heldur hitt, að ég kunni ekki við þann tón, sem hv. Vestm. viðhafði um það, að hér hefði verið kastað til höndunum, tala nm sauðþráa og annað eins, þó að menn vilji ekki fallast á hans skoðun. Ég efast ekki um það, að í byrjun þessa máls eða einhvern tíma hefur verið rætt um þetta á fundi í Sjálfstfl., a.m.k. hefðu hv. þm. Barð. og hv. þm. Vestm. getað innleitt það þar á fundi. Því aðvöruðu þeir ekki sína menn í Nd. í staðinn fyrir að koma hér á síðasta stigi málsins svo að segja með ásakanir á aðra? Við leggjum ekki annað til í meiri hl. en það, sem þeirra flokksbræður í Nd. hafa lagt til og allir samþykkt þar.



Herra forseti. Hv. 1. þm. Eyf. hefur nú talað í þessu máli svo ýtarlega um mörg atriði, að ég sé ekki ástæðu til að halda hér langa ræðu. Þó vildi ég segja nokkur orð og þá sérstaklega vegna þess, að hv. þm. Vestm. vék nokkrum orðum að málfærslu minni sem frsm. meiri hl. á föstudaginn var, en við umr. þá las ég svör tollstjórans í Rvík. við aðfinnslum þeim, er skipafélögin hafa gert við frv. þetta, og einnig svör hans við fsp., sem ég gerði til hans út af þeim brtt., sem fram hafa komið frá minni hl. n. og eru á þskj. 437. Hv. þm. Vestm. sagði, að það hefði litið svo út sem ég teldi álit tollstjórans í Rvík lykil vizkunnar í þessu máli. Ég fyrir mitt leyti lít svo á og fullyrði það, að tollstjórinn í Rvík sé manna bærastur að dæma um atriði þessa máls, og ég fullyrði líka, að þegar svör hans eru borin saman við aðfinnslur þær, sem komu frá skipafélögunum, þá verður lítið úr aðfinnslunum. Hv. þm. Vestm. kallaði tollstjórann eða þá, sem samið hafa þetta frv., að mér virtist, tollstofumenn. Þetta finnst mér nokkuð langt gengið. Ég gat ekki séð, að hv. þm. Vestm. hefði í þessu máli í hendi sér lykil vizkunnar, a.m.k. hafði hann alls ekki fram að leggja lykil, sem gæti skotið loku fyrir, að tollsvik eigi sér stað, en það virðist mér fyrir mitt leyti vera aðalatriðið. Mér virtist ræða hans ganga út á það að víkka skrána, svo að erfitt yrði að skjóta loku fyrir. Ég veit ekki, hvort það er rétt að fara mikið út í umr. þær, sem fóru fram á föstudaginn var, en mér er minnisstætt, að hv. þm. Barð. var hvað eftir annað að tala um hæstv. fjmrh., Eystein Jónsson, í sambandi við frv. og lét í það skina, að þar kæmi fram tollheimtufrekja. En mér virðist, að hann gæti hlíft sínum of næmu taugum í því sambandi, þegar það er vitað mál, að það er tollstjórinn, flokksbróðir hans, sem hefur samið frv. Ég hygg, að álit tollstjórans, sem kemur fram bæði í frv. og í grg. hans í sambandi við þær athugasemdir, sem komið hafa fram við frv., sé einmitt hafið yfir alla flokkspólitík og firrur. Í því koma fram rök reyndasta mannsins, sem hægt er að fá til umsagnar í þessu máli, og enginn vafi er á því, að Alþingi á fyrst og fremst að taka tillit til reynslunnar í þessum efnum. Ég efast ekki um það, að hv. þm. Barð. er mörgum mönnum kunnugri frá siglingaárum sínum starfsemi við afgreiðslur skipa, en hins vegar hygg ég, að hann geti þó ekki borið þekkingu sína saman við þekkingu tollstjórans í Rvík, sem lifir og hrærist í þessum málum eins og þau eru nú. Ég efast ekki heldur um, að þm. Vestm. hafi allmikla þekkingu á þessum málum, en fyrst og fremst sem kaupsýslumaður og innflytjandi, og hefur því alls ekki skilyrði til þess að meta þau frá öllum hliðum eins og tollstjórinn í Rvík. Ég sé ekki mikla ástæðu til að tala hér um einstakar tillögur. Þó víl ég aðeins minnast á það í sambandi við það, sem hv. þm. Barð. talaði um afgreiðsluhafnir á föstudaginn var, að afgreiðsluhafnirnar eru fleiri en hann nefndi. Afgreiðsluhafnirnar eru 12, og það er fullyrt af fróðum mönnum, að þær séu fleiri hlutfallslega en gerist og gengur erlendis, t.d. í Noregi, sem befur þó langa strönd. Hv. þm. Vestm. fann það frv. til foráttu, að í því væru teknar upp fyrirmyndir erlendis frá. Ég get ekki séð, að það sé til þess að vita, að höfð er hliðsjón af því, sem aðrar og reyndari þjóðir hafa í sínum lögum. Það er ákaflega eðlilegt, þegar breytt er lögunum frá 1937, en síðan eru stofnlögin, og með tilliti til þess, hvað breytzt hafa aðstæður hér við land, að þá sé leitað fyrirmynda, því að breytingarnar á háttum hér heima, vinnubrögð og flutningatækni hafa vitanlega færzt nær því, sem gerist hjá stærri þjóðum. Ég minnist þess úr umr. frá því á föstudaginn, að hv. þm. Barð. minntist á í 3. brtt., að það væri fjarstæða að gefa tolleftirlitinu heimild til þess að ákveða, hvar skip skyldi afgreitt í höfn, og ég man, að hann sagði í því sambandi, að þetta yrði ekki framkvæmt, þetta væri ósanngjarnt, fyrst og fremst gagnvart hafnaryfirvöldum, og einnig væri fjarstæða, sagði hann, að lögbjóða það, sem ekki yrði framkvæmt. Hér er ekki um að ræða, að það sé fyrirskipað eða lögboðið, hér er aðeins um heimildarákvæði að ræða, sem tollstjóri leggur áherzlu á að sé nauðsynlegt að hafa í undantekningartilfellum. Hv. þm. Barð. sagði, að þetta tíðkaðist hvergi erlendis. Mig furðaði á, að hann skyldi segja það, af því að tollstjóri getur þess í bréfi sínu frá 13. f. m., að svona ákvæði séu erlendis, og tekur upp til sönnunar málsgreinar úr norskum, sænskum og enskum lögum, sem sanna þetta. Og hv. þm. Barð. hafði lesið þetta bréf í fjhn. Það er ákaflega eðlilegt, að skipaafgreiðslurnar og kaupsýslumennirnir, sem hér hefur líka verið tekið upp sjónarmið fyrir, vilji ekki láta leggja á sig meiri kvaðir, til þess að hægt sé að framkvæma tolllöggjöfina, heldur en þau telja sér þægilegar og mæli á móti ákvæðum, svo lengi sem þessir aðilar fá aðstöðu til þess. En eins og hv. 1. þm. Eyf. benti á áðan, getur löggjafinn ekki nema að mjög takmörkuðu leyti tekið tillit til þess, þó að sá, sem lögunum á að lúta, kysi þau á annan hátt en nauðsyn krefur, til þess að þau geti notið sín. Hv. 1. þm. Eyf. benti á, að hv. þm. Vestm. fór í raun og veru ósæmilegum orðum um afgreiðsluna í fjhn., talaði í því sambandi um sauðþráa og að nefndin hefði ekki gefið gaum að athugasemdum eða sinnt þeim. En hann minntist ekki á eitt í þessu sambandi, sem hv. þm. Vestm. lagði þó talsverða áherzlu á um starfsemi fjhn., og það var það, að það hefði verið aðeins eitt, sem n. hefði tekið til greina í framkomnum athugasemdum, og það var til breytinga á till. þeirri, sem flutt er í nál. og hv. þm. Vestm. taldi að komið hefði frá fjmrh. í því formi, sem ekki hefði komið til mála að fallast á. Ég benti á það um daginn og vil endurtaka það nú, að till. var ekki frá fjmrh., heldur var hún frá tollstjóranum, og hún er alveg í samræmi við þær kröfur, sem tollstjórinn hefur áður, oftar en einu sinni, lýst yfir, þegar hann hefur komið á fundi fjvn. Vilji þess vegna hv. þm. kasta að einhverjum fyrir þessa till., þá á hann að beina sínu kasti að tollstjóranum, en það væri vitanlega óverðskuldað, að það væri gert. Hv. þm. Vestm. sagði, að sér þætti þó mest fyrir því, ef ekki yrði samþykkt till. sú, sem fyrir liggur um skipun nefndar til þess að endurskoða löggjöfina um tollheimtu og tolleftirlit, og hann sagði, að það hefði komið fram mótsögn hjá mér á föstudaginn var, þegar ég lýsti því yfir, að eins og lagt er til að n. sé skipuð, þá sé ekki gætt réttra hlutfalla. Hann sagði, að ég hefði verið óánægður yfir aðstöðu fjmrn. í nefndinni, og satt að segja finnst mér full ástæða til þess að benda á það, að þar er fjmrn. ekki ætlaður neinn sérstakur fulltrúi. Þar er gert ráð fyrir því, að tvö skipafélögin hafi sinn fulltrúann hvort, og það er gert ráð fyrir því, að í nefndinni sé hafnarstjórinn í Rvík. en svo er aðeins gert ráð fyrir tveim öðrum: tollstjóranum og húsameistara ríkisins. Við getum sagt, að skipafélögin eigi að hafa þar fulltrúa til að gæta hagsmuna sinna og þeirra, sem vörurnar flytja, hafnarstjórinn til að gæta hagsmuna hafnarinnar í Reykjavík og enn fremur náttúrlega til að upplýsa um það, sem snertir hafnir almennt. En tollstjórinn hefur svipuðu hlutverki að gegna og húsameistarinn, hann á að vera sá fræðilegi ráðunautur nefndarinnar, en fjmrn. er enginn sérstakur fulltrúi ætlaður, og þó er það vitanlega sá aðili, sem þarf að gæta hagsmunanna gagnvart skipafélögunum f.h. eiganda tollteknanna, ríkissjóðsins. Það er langt frá því, að ég telji ekki tollstjórann hæfan til þess að vera í þessari nefnd. Ég tel fyrst og fremst alveg nauðsynlegt, að hann sé í nefndinni sem sá fræðilegi ráðunautur, og ég hef sem frsm. vitnað í hann sem sjálfsagðan fræðilegan ráðunaut fyrir Alþingi, þegar setja á þessa löggjöf. Þess vegna er engin mótsögn í því, þó að ég héldi því fram, að nefndin væri ekki rétt upp sett, þegar vantaði í hana þann raunverulega hagsmunafulltrúa ríkisins. Eins og ég benti á á föstudaginn var, tel ég, að nefndarskipunin sé óþörf. Ég tel, að svo vel hafi verið unnið að samningu þessa frv., að það sé óþarft að skipa nefnd til þess að vinna verkið upp. Ég tel, að réttara sé að biða og sjá, hvernig löggjöfin reynist. Það er ágætt að skipa nefndir, en það á þó að stilla í hóf nefndaskipunum, enda kostnaður við þær alltaf nokkur. Mér finnst ástæðulaust í þessu tilfelli að skipa nefnd, það sé að bera í bakkafullan lækinn eða ætlast til þess, að kembd sé upp kemba, sem fullkembd er fyrir.



Herra forseti. Það eru örfá orð til þess að svara þeim hv. þingmönnum, sem talað hafa af hálfu meiri hlutans. Minn ágæti vinur, hv. 1. þm. Eyf., komst dálítið í vandræði, þegar hann ætlaði að fara að finna í hinu borgaralega lífi hliðstæðu við ákvæði frv., hliðstæðu við það, að hér á fjmrn. að ráða því, hver fái að afgreiða skip fyrir eitthvert félag, hverju nafni sem það nefnist, hér við strendur landsins. Og hv. þm. hafnaði á fiskmatsmönnum. Ég þarf ekki að skýra það út fyrir svo mætum manni sem honum, að hér er um gersamlega ólíka hluti að ræða. Fiskmatsmenn eru opinberir starfsmenn, eins og við báðir vitum, og þeir eru skipaðir af opinberu valdi, skipaðir af því opinbera. Afgreiðslumenn skipa eru ráðnir af skipafélögunum og starfa, eins og ég hef tekið áður fram í umræðum um þetta mál, að því er snertir að öllu leyti þær hliðar, er varða almenning og varða yfirvöldin, á ábyrgð þess húsbónda, sem hefur ráðið þá, sem eru skipafélögin, svo að ég held að athuguðu þessu og þótt lengra væri rakið, að við gætum orðið sammála um það, að hliðstæðan er ekki enn þá í lögum. En hún kann að eiga eftir að koma. Það er ekki ómögulegt, að fleiri ráðuneyti vilji hafa hönd í bagga með ráðningum í borgaralegt starf víðs vegar um land, ef svo ber við að horfa, að það þyki þægilegt eða heppilegt að hafa það. Þá sagði hv. 1. þm. Eyf., að það væri ekkert undarlegt, þó að ríkisvaldið vildi hafa hönd í bagga með höndlun eða meðferð á vörum, sem ríkissjóður, þó að hann ætti þær ekki, ætti stórra hagsmuna að gæta um, þar sem væri tollgreiðslugjald. Það skil ég vel, og það er ekki neitt nýtt. Til þess eru tolllögin, og til þess er tolleftirlitið í landinu. Það eru þeir, sem eru útsendarar ríkisvaldsins til þess að hafa eftirlit fyrir hönd ríkisvaldsins með vörunum, sem skipafélögin og þeirra undirmenn, bæði skipverjar og afgreiðslumenn, hafa með höndum og eiga svo að lenda í höndum þeirra móttakenda, sem hafa keypt þær og ætla sér að eignast eða eiga. Þessar röksemdir hv. 1. þm. Eyf. hnekkja á engan hátt því, sem ég sagði. Það getum við vist verið sammála um. Ég tel þvert á móti við það, sem hv. þm. S-Þ. sagði, að það sé æskilegt að styrkja tollafgreiðsluna, og það er þá alveg óþarfi fyrir hann að vera að drótta því að mér, að ég vildi veikja hana, því að ég margtók það fram, að ég álíti, alveg eins og hefur komið í ljós hjá hv. minni hl., að það þyrfti að efla aðstöðu tollgæzlunnar, en ekki á skakkan hátt. Það er ekkert í þeim till., sem hv. minni hl. flytur og ég sagðist aðhyllast líka, sem hv. þm. S-Þ. getur bent á sem veikjandi fyrir tollgæzluna, raunverulega tollgæzlu, og þess vegna vísa ég í hans garð aftur þeim ásökunum, að athugasemdir minar við frv. séu gerðar í þeim hug, að ég vilji veikja eða skemma tollgæzluna. Þvert á móti hef ég tekið það skýrt fram, að viturlegasta till., sem fyrir liggur í þessu máli, bráðabirgðaákvæðið á þskj. 437, sé nauðsynlegt, vegna þess að þar er lagður grundvöllurinn að staðgóðri og framkvæmanlegri tollgæzlulöggjöf. Þá sagði hv. þm., að það væri ekki þess vert að vera að hafa á móti fyrirmyndum, sem sóttar væru til útlandsins, og út af fyrir sig er ég ekkert að hafa á móti því, svo lengi sem þær fyrirmyndir eru okkur þénanlegar til góðrar eftirbreytni hér á landi og framkvæmanlegar. Það, sem ég gerði aths. við, var það, að tollfrumvarpið væri samið af mönnum, sem einblindu á aðstæður í útlöndum, sem væru ekki hér fyrir hendi og yrðu því pappírsgagn, þar sem væri verið að setja lög og miða við útlendar aðstæður, meðan engar slíkar væru hér, aðstæður, sem kannske m.a. fela það í sér, að tollyfirvöldin hafa alveg lokaðar hafnirnar, eins og víða er, og hver maður, sem eftir vissan tíma eða hvenær sem er dagsins þarf að fara þar um hliðin, verður við tollheimtumenn að tala á leiðinni. Slíkt er ekki til hér í Reykjavík, en það þyrfti að verða til, og að því miðar einmitt bráðabirgðaákvæðið hjá hv. minni hl. í þessu máli, sem hv. þm. S-Þ. vill ekki hagnýta, að mér heyrist. Hv. þm. S-Þ. var að tala um það, að ég hefði viljað kasta einhverju að einhverjum. Ég tel mig ekki kasta neinu, hvorki að fjmrh. né neinum öðrum ráðh., þó að ég geti þess, að frv. er borið fram vitaskuld fyrir fjmrh., og af því ber fjmrh. náttúrlega ábyrgð á því; það veit hv. þm. eins og ég. Það er ekki tollstjórinn, sem lætur bera þetta frv. hér fram. Það er fjmrh., og þess vegna er það borið fram fyrir hans hönd. Af því leiðir, að hin nýja skattálagning, sem fyrir lá í frv.  Ég þarf svo ekki fleira um þetta að segja hvað ræður hv. fjárhagsnefndarmanna snertir, að ég held. Ég held ég sé búinn að mótmæla því, sem þurfti að mótmæla, og skal ekki vera að teygja neitt lengri ræðuhöld um þetta efni. En ég held satt að segja, að þó að þeir hafi talið mig fara hér með ósæmilegt orðbragð, þá hafi sú gagnrýni, sem hv. minni hl. hefur haft hér í frammi á frv., sú gagnrýni, sem frá hafnarstjórninni, frá Eimskipafélagi Íslands, frá Sambandi íslenzkra samvinnufélaga og frá verzlunarráðinu hefur komið fram á þetta frv., sé þess eðlis, að það þurfi að vera menn með sérstöku hugarfari og mér liggur við að nefna enn þá sauðþráa, sem ekki álita hagnýtandi eina einustu aths. frá hálfu þessara manna við þessa lagasmíði, sem hér liggur fyrir. Menn mega svo kalla það ósæmilegt, ef þeir vilja, en þetta kemur mér svona fyrir sjónir. Ég benti á það í fyrri ummælum mínum, að það væri dálítil missögn í því eða mishyggja hjá hv. þm. S-Þ., þegar hann teldi tollstjórann svo alvarlegt vitni og gagn í þessu máli, sem hann vissulega er, að það þyrfti ekki að svara neinum andmælum nema með bréfi frá honum, en þegar um það er að ræða, að nefnd, skipuð af ýmsum aðilum, ætti að ræða um þetta mál, þá væri tollstjórinn alls ekki nægilegur sem fulltrúi fyrir fjmrn. Mér heyrist, að hann sé enn þá þeirrar skoðunar, og þykir undarlegt, að hann geti ekki skilið það, hverra hagsmuni tollstjóri hefur fyrir augum í sínu starfi. Mér þykir eðlilegt, að það séu hagsmunir ráðuneytisins, enda er það víst, að bæði núverandi tollstjóri og allir fyrri tollstjórar lita fyrst og fremst á hag ráðuneytisins eða ríkissjóðs í sínu starfi.