Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Nefndin leggur til að frv. verði samþykkt.



Þegar fjhn. fékk þetta mál til umsagnar snemma á þingi, sendi hún það til tollstjóra, sem gerði við það tvenns konar till. um breytingar, þ.e. breytingar á frv. og í öðru lagi till. um nýtt frv. um heimild fyrir ríkisstj. til þess að setja reglugerð um meðferð á erlendum gjaldeyri og um útflutning á íslenzkum og erlendum gjaldeyri. Það frv. tók meiri hl. n. upp sem sitt eigið frv. En þar sem liðið er á þingtímann og frv. skammt áleiðis komið, þá hefur n. haldið sig við fyrsta frv. og gert á því breytingu, sem er í samræmi við skoðun tollstjóra. Innan n. er ágreiningur um eitt atriði, hvort krefja skuli drengskaparyfirlýsingar af innlendum og útlendum mönnum um það, að þeir hafi ekki samið við erlenda aðila um að fá erlendan gjaldeyri eða uppihald erlendis gegn greiðslu í íslenzkum gjaldeyri. Um þetta ákvæði, sem kemur fram í 3. og 4. gr. frv., að því er snertir innlenda menn og erlenda menn, er ágreiningurinn, og leggur meiri hl. n. til á sérstöku þskj. að fella þessi ákvæði burt á báðum stöðum. En við, sem erum í minni hl., við hv. þm. V-Húnv., kjósum heldur að láta þetta ákvæði standa. Af þeirri ástæðu og þar sem það er meiri hl. n., sem gerir þarna breyt., þá vil ég óska þess, að hæstv. forseti vildi við atkvgr. bera sérstaklega upp 2. brtt. a frá n., síðan 1. brtt. meiri hl., því að ef hún verður felld, þá mundi 2. liður b koma til atkv. sem nokkurs konar varatill.



Herra forseti. Ég vildi aðeins leiðrétta það, sem hv. síðasti ræðumaður sagði. Hann gerði grein fyrir þeim skoðanamun, sem ríkir um þetta mál innan n. En af því að þetta er dálítið flókið, þá ætla ég að bæta nokkru við það, sem stendur í brtt. meiri hl. á þskj. 532. Það er rétt, sem hv. frsm. sagði, að við viljum fella niður í 3. og 4. gr. ákvæði um það, að einstaklingar þurfi að skuldbinda sig til þess að semja ekki við hér búsetta aðila um það að fá íslenzkan gjaldeyri eða uppihald hér gegn erlendum gjaldeyri eða nokkurri annarri endurgreiðslu. Það felst þess vegna í brtt. okkar að útiloka ekki með h þann möguleika, að menn geti gert slíkt samkomulag sín á milli um uppihald. Ég vona, að þetta sé þá svo ljóst, að menn villist ekki á því, sem um er að ræða. Ég tek undir það, sem hv. þm. V-Ísf. sagði um tilhögun atkvgr.



Ég vildi aðeins láta ánægju mína í ljós yfir því, að tekizt hefur samkomulag um þetta mál að mestu leyti. Þetta mál er þannig vaxið, að ég álit heldur betra, að þetta form verði haft á, heldur en að gera breytingu við fjárhagsráðsl. Um efni málsins skal ég svo ekki ræða. Það má segja, að fullt samkomulag hafi náðst nema um þetta litla atriði, sem ég er þó ekki óhræddur um, að geti valdið árekstri, þannig að menn geti óátalið samið um að fá tryggt uppihald erlendis fram hjá gjaldeyrisyfirvöldunum, og kemur þá sú spurning strax í huga manns, hvort sá einstaklingur hafi erlendis gjaldeyri, sem aflað hafi verið á löglegan hátt, ef hann hefur gert samning við kunningja sinn um uppihald, en ferðast svo um úti án þess að gera grein fyrir, hvaðan sá gjaldeyrir sé. Því miður lítur svo út, að það muni ekki vera hægt að veita í náinni framtíð þann gjaldeyri, sem óskað er eftir til utanferða, og gæti því verið ástæða til þess að óttast, ef ekki verða ákvæði um það sett og það verður talin lögleg gjaldeyrisöflun að gera samning við kunningja sinn um það, að hann greiði uppihald fyrir sig erlendis, að þetta yrði til þess, að gjaldeyrisyfirvöldin misstu þetta ákvæði út úr höndunum. Ég mæli því með brtt. minni hl. fjhn. í þessu efni.



Út af því, sem fram hefur komið, vil ég bæta því við, að í brtt. fjhn. á þskj. 528 er gert ráð fyrir því, að einstaklingar geti samið um slíkt, en það er að vísu með þeim fyrirvara, að samþykki íslenzkra gjaldeyrisyfirvalda komi til hverju sinni. Og við litum svo á, að það gæti farið eftir ýmsum atvikum, hvort menn fengju samþykki til þess, og menn hefðu mismunandi greiðan aðgang að gjaldeyrisyfirvöldunum. Og þetta yrði í framkvæmdinni miklu þunglamalegra en ástæða væri til og mjög ólík aðstaða, sem einstaklingar hefðu til þess að afla þessa samþykkis. Við töldum, að í þessu fælist engin sérstök hætta um misnotkun á gjaldeyri, þó að einstaklingur hefði samið á þennan hátt um uppihald. Það, sem skilur hér á milli, er, að við viljum hafa þetta alveg laust og að einstaklingar þurfi ekki að sækja til yfirvaldanna við mjög mismunandi skilyrði.



Herra forseti. Ég flyt hér brtt. við 2. gr. þessa frv. á þskj. 546. Brtt. fer fram á það, að aldurstakmark bifreiðarstjóra verði miðað við 17 ára aldur í stað 3 mánaða neðan við 18 ára aldur. Ég hef tekið eftir því, eftir að jepparnir fóru að verða algengari, að 16–18 ára drengjum, sem er mjög auðvelt að stjórna bílum, er það bannað. Þess vegna legg ég til, að aldurstakmarkið sé ekki hærra en 17 ára. Menn á þeim aldri eru vel færir til þess að aka bifreiðum. Þeir menn í mínu héraði, sem prófa menn í þessu, þeir Bergur Arnbjarnarson og Geir Bachmann, álíta, að óþarfi væri að hafa takmarkið hærra en 17 ár. Sumir telja minni áhættu í sveitum en í kaupstöðum og því hægt að hafa aldurstakmarkið þar lægra, en ekki er hægt að gera þar upp á milli. Ég vona, að n. athugi brtt. og taki henni vel, og kemur hún ekki til atkv. fyrr en við 2. umr.



Herra forseti. Í 4. gr. laga nr. 108 frá 31. des. 1945 er svo ákveðið, að þar sem byggingarsamþykktir séu gerðar í sveitum og kauptúnum, sem ekki eru löggiltir verzlunarstaðir. sé ráðinn byggingarfulltrúi og sé honum greitt að 1/3 úr sýslusjóði, 1/3 úr byggingarsjóði og 1/3 úr nýbýlasjóði. Nokkur ótti varð um það, ef byggingarfulltrúi væri ráðinn í hverri sýslu, að það yrði svo mikill baggi á þessum sjóðum, að þeir fengju vart staðið undir slíku. Og þegar nýbýlasjóður var sameinaður með lögum um landnám, nýbyggðir og endurbyggingar í sveitum 1946, var ætlunin, að þessi skylda nýbýlasjóðs færðist yfir á byggingarsjóð. En í sambandi við frv., sem gekk í gegnum þessa d. í vetur og þræta varð um í Ed., kom fram till. um að draga allmjög úr þessum skyldum í framtíðinni. Árangurinn af því er þetta frv. á þskj. 417, um breytingar, sem allir, er hlut eiga að máli, Búnaðarbankinn, nýbýlastj. og landbn. Ed., eru sammála um. Þar er ákveðið, að byggingarfulltrúar með fullum launum utan Reykjavíkur séu mest 7. Þá er sú breyting gerð, að byggingarsjóði er gert að greiða helming kostnaðarins, en sýslusjóði hinn helminginn. Samkv. 3. gr. er sýslufélagi heimilað að ráða sérstakan byggingarfulltrúa, ef teiknistofa landbúnaðarins samþykkir manninn. Ég verð að játa, að hér er nokkuð dregið úr rétti þeim, sem héruðin hafa eftir núgildandi lögum, og nauðsynlegt er, að eftirlit með þessum framkvæmdum sé sem allra bezt. En ef færir menn fást, ættu þeir að geta annað þessu starfi, ef þeir sinna því vel og hafa ekki annað með höndum. Í 3. gr. er enn fremur ákveðið, að ef ekki næst samkomulag milli sýslufélaga eða engin byggingarsamþykkt er til, er sýslufélagi heimilað að ráða sérstakan byggingarfulltrúa, og væri þá möguleiki fyrir sýslufélagið að hafa meira upp úr vinnu fulltrúans við stjórn á byggingum innan héraðsins. Landbn. hefur samþ. að fallast á, að frv. nái fram að ganga óbreytt. Og fjölyrði ég nú ekki um þetta að öðru leyti.



Herra forseti. Landbn. hefur komið hér með brtt. Fyrir liggja brtt. frá hv. 2. þm. Rang. (IngJ) og 2. þm. Eyf. (StSt), sem n. gerði ráð fyrir, að mundu koma til atkv. Þær voru að vísu teknar aftur til 3. umr. Nú hefur landbn. orðið ásátt á, eftir atvikum, að fallast á fyrri lið þessarar brtt., en flytur jafnframt við síðari liðinn, b-liðinn, brtt., þannig, að í staðinn fyrir að í brtt. á þskj. 524 stendur: „í réttu hlutfalli við framleiðslumagn héraðanna“ komi: „með hliðsjón af áætluðu framleiðslumagni héraðanna af gjaldskyldum söluvörum landbúnaðarins“ - Þetta er flutt vegna þess, að það hefur sýnt sig við framkvæmd l., að það er ákaflega erfitt eða því nær ógerningur að fá fulla vissu um það, hvaðan hver vara er í þessu efni, þannig að þetta verði ekki meira eða minna handahóf. Þar sem mörg héruð verzla kannske á einum og sama stað, liggur það í hlutarins eðli, að erfitt verður að ákveða um þetta. Þetta er þess vegna fyrst og fremst flutt til þess að létta á verzlunum og fyrirtækjum um að halda mjög ýtarlegar skrár yfir þetta, sem búast má þó við, að hefðu aldrei orðið fulltryggar. Við teljum þetta vera að öllu leyti eðlilegra og heppilegra fyrir málið og að það mundi gera það óbrotnara. Ef ég hef skilið rétt, skilst mér, að hv. 2. þm. Rang. geti eftir atvíkum fallizt á þessa breyt. Ég hefði náttúrlega ýmislegt að segja, ef svara ætti ræðum frá fyrri umr. En þær umr. voru þannig vaxnar og ég skildi þær þannig, að þær hefðu verið meira til þess að egna okkur hina til umr. og draga málið á langinn. En ég ætla ekki að gefa tilefni til þess að vekja umr. nú um málið á nýjan leik, og læt ég því þær umr. liggja.



Herra forseti. Þetta er hreinn misskilningur, sem hv. 2. þm. Skagf. segir um umr. þær um þetta mál, sem áður hafa hér farið fram, er við ýmsir gerðum aths. um að breyta þessum h um búnaðarmálasjóð, að þær hafi verið gerðar til þess að egna menn upp eða draga málið á langinn. Það var nauðsyn á að ræða þetta mál. Og varðandi brtt. á þskj. 561 sýnir það sig, að barátta okkar í þessu máli hefur ekki orðið til einskis. Við vitum vei, hvernig þetta mál bar að, hvernig umr. hafa verið og hve miklar öfgar og kapp kom fram af hendi ýmissa manna í þessu máli. Og það, sem hefur áunnizt við okkar umr., er ekki það, að þetta frv. sé eins og við viljum hafa það, heldur, að það hefur skánað til helminga, þannig að búnaðarfélögin eiga að fá helming af fé búnaðarmálasjóðs til ráðstöfunar. Og loks hafa þessir menn fallizt á að skipta þessum helmingi í réttu hlutfalli við framleiðslumagn héraðanna. Og ég tel, að brtt. á þskj. 561 nái þessum tilgangi í öllum atriðum. Ég tel því, að ekki sé neinn veigamikill munur á b-lið brtt. á þskj. 524 og brtt. frá hv. meiri hl. landbn. Og ég tel, að það væri nú að deila um keisarans skegg að sættast ekki á það, fyrst hv. meiri hl. landbn. vildi leggja þetta til, þvert ofan í það, sem þeir áður voru búnir að segja. Það er svo oft í þessu lífi, að maður verður að sætta sig við, að eitthvað sé af manni tekið og maður sigri ekki að öllu leyti í þeim málum, sem maður hefur barizt fyrir. Og við verðum að sætta okkur við það í þessu máli að hafa unnið hálfan sigur. Meira er það ekki. En það er hálfur sigur, og þess vegna hefur barátta okkar ekki orðið til einskis.



Herra forseti. Það kom í ljós hér í þessari hv. d. við 2. umr. þessa máls, að það hafði farið fram breyt. á hugarfari allmargra manna í þessari hv. d. frí því á síðasta þingi varðandi þessi mál, sem hér liggja fyrir nú. Og hvaða orsakir til þess séu, að þessi breyt. hefur orðið, skal ég ekki fara mörgum orðum um. En það er mikil ástæða til að ætla, að þetta sé stjórnarsamningur, sem gerður hafi verið svona á bak við tjöldin, að knýja þetta mál í gegn. Ég skal taka fram varðandi þær brtt., sem hér liggja fyrir, að brtt. frá hv. meiri hl. landbn. hefur ekki verið borin undir mig a.m.k., og sennilega ekki heldur hv. 8. þm. Reykv., enda kemur það í sjálfu sér ekki að mikilli sök. Því að þó að þessi brtt. yrði samþ., þá gerir það ekki það að verkum, að ég mundi verða með frv., enda þótt ég telji, að þessi brtt. sé nokkuð til bóta varðandi skiptinguna á þeim hluta, sem búnaðarsamböndunum er þó ætlað að halda. En þetta mál, sem þarna er brtt. við og flutt var af hv. 2. þm. Rang., og í miklu eðlilegri mynd að mér fannst, þar sem það er greinilega tekið fram, að skiptingin skuli fara fram eftir framleiðslumagni héraðanna, eins og er í núgildandi l., - en varðandi þetta atriði út af fyrir sig er það að segja, að þar mun vera grundvöllurinn fyrir afstöðu ýmissa þeirra hv. þm., sem hafa staðið að því að knýja þetta mál fram, þar sem framlög þeirra héraða, sem þeir eru fulltrúar fyrir, eru svo lítil, að þeir gera sér sýnilega vonir um að verða jafnvel ekki fyrir neinum skaða fyrir búnaðarsambönd sín þó að tekinn sé helmingur af allri upphæðinni til þess að láta til Stéttarsambands bænda. Þannig get ég hugsað mér, að þetta sé eitt aðalatriðið fyrir hv. 1. flm. þessa máls, og þá sé það tilgangurinn fyrir þessum mönnum, fleirum en einum, að með þeim hætti geti þeir fengið styrk til samhamla sinna og verði ekki fyrir miklum skaða, þó að þessi breyt. sé gerð, að skipta fénu til helminga. Annars er það náttúrlega augljóst mál, sem ég veik hér að við 2. umr. þessa máls, og var engan veginn til þess að tefja það eða egna á mig aðra menn, eins og hv. frsm. meiri hl. landbn. vildi vera láta, þó að skýrt sé frá, að afstaða búnaðarsambandanna er sú gagnvart þessu máli, að þau hafa verið svikin um þessa greiðslu, sem þau áttu að fá. Það hefur ekki verið borgað til þeirra þetta fé eins og til stóð. Og þess vegna líta þau svo á, að það sé betri hálfur skaði en allur, að fá þó helming af því fé, sem þarna er um að ræða. Að öðru leyti gerði ég það glögga grein fyrir afstöðu minni og okkar í minni hl. landbn. til þessa máls við 2. umr. þess, að ef ekki gefast sérstök tilefni til, sé ég ekki ástæðu til að fara um málið miklu fleiri orðum. Ég mun gjarnan greiða atkv. með brtt., því að ég tel hana til bóta, en að sjálfsögðu gegn þessu frv. eigi að síður, þó að brtt. meiri hl. landbn. verði samþ. Ég held, varðandi það að reikna út, hvað sé af þessu eða hinn framleiðslusvæði, þá sé það engum örðugleikum bundið að reikna þetta út. því að þar sem framleiðslan er flutt á milli svæða sums staðar á landinn vegna verzlunaraðstöðu, eins og á Suðurlandi og í Eyjafirði og víðar, þá er ákaflega auðvelt í þeim viðskiptafélögum, sem þarna eiga hlut að máli, að fá upp, hvað muni vera af þessu svæði og hvað af hinu. - En úr því að hv. 2. þm. Rang. hefur sætt sig við að fylgja þessari brtt. hv. meiri hl. n., kemur brtt. hans ekki undir atkv. 



Herra forseti. Með tilvísun til umr., sem urðu í fyrradag um þetta mál, vil ég leyfa mér að bera hér fram brtt. við frv., svo hljóðandi, með leyfi hæstv. forseta: Við 9. gr. laganna bætist ný málsgr., svo látandi: „Heimilt er að ákveða í hafnarreglugerð, að skipagjöld skuli tryggð með lögveði í skipi, og gangi það veð í 2 ár fyrir samningsveðskuldum.“ Þetta er eitt aðalatriðið í frv. um hafnarlög Reykjavíkur, en m.a. hafa komið fram þau mótmæli, að þetta væri bara fyrir Reykjavík, og vildi ég heimila með brtt., að þetta ákvæði komi inn í allar hafnarreglugerðir. Ég sé ekki ástæðu til að reifa þetta frekar eða rökstyðja, en leyfi mér að vænta þess, að brtt. verði samþ.



Ég sé, að hv. formaður sjútvn. er ekki mættur, og ég vildi því í sambandi við brtt. frá hv. þm. Snæf. benda á það, að hv. sjútvn. hefur ekki getað fallizt á að taka þetta ákvæði upp í l., og mér er ekki kunnugt um, að afstaða n. hafi breytzt neitt í þessu máli. Það hefur réttilega verið varað við að hlaða miklu af lögveðum á þessi mannvirki, og það leiðir af sjálfu sér, að með því eru rýrð stórlega veð fyrir öðrum lánum, bæði fasteignalánum og öðrum lánum, sem kann að þurfa að taka vegna rekstrar og útgerðar. Það er vegna þess, að varhugavert þótti að hafa þessi ákvæði, þegar lögin um hafnargerðir voru samin. Ég vildi aðeins láta þetta koma fram vegna þess, að ég hef ekki orðið var við, að álit n. á þessu hafi breytzt, og þeir nm., sem hér eru viðstaddir, munu því greiða atkv. á móti brtt.



Herra forseti. Hv. þm. Borgf. ræddi nokkuð um það, að lögveð mundu torvelda mjög lánsmöguleika. Það er að vísu rétt hvað snertir lögveð og sjóveð, en hér er aðallega um sjóveð að ræða, svo að óvíst er, að lögveða gæti nokkuð, þar sem þau eru í þessum tilfellum mjög lág. Enn fremur vil ég benda á það, að í brtt. er ekki beinlínis um það að ræða að lögfesta þetta, heldur er um að ræða heimild.



Herra forseti. Fjhn. hefur skilað hér áliti um þetta mál á þskj. 516. Það er sameiginlegt álit okkar nm., að hér sé um mjög athyglisvert mál að ræða og mjög þýðingarmikla tilraun til þess að gera sér grein fyrir nýrri raforkuvinnslu fyrir ýmsa kaupstaði úti um land og aðra staði, sem búa við þá aðstöðu að hafa ekki góð skilyrði til vatnsaflsvirkjana til raforkuframkvæmda. Hér er um mál að ræða, sem er nýtt hjá okkur og umfangsmikið og þarf þess vegna að sjálfsögðu mjög rækilegrar rannsóknar við til viðbótar þeirri rannsókn, sem þegar hefur farið fram og getið er um í því fskj., sem hér fylgir með nál. Eins og greinir í nál., erum við 3 fjhnm., sem leggjum til, að frv. verði samþ. En 2 nm. telja hins vegar enga töf að því, þó að lagasetningin biði þess, að fullnaðarathugun sé lokið. Það er í rauninni ekki mikið, sem hér ber á milli. Við 3 leggjum til, að málið sé samþ. nú, því að þarna er um heimildarl. að ræða, og þá er sjálfsagt að gera ráð fyrir, að það fari eftir þeim úrslítum, sem rannsóknirnar leiða í ljós, að hve miklu eða litlu leyti þessi heimild yrði síðan notuð af ríkisstj. En það kann annars að vera nokkur töf að því, ef þetta verður ekki samþ. á þessu þingi, og við teljum ástæðulaust að vera á móti, vegna þess að hér er aðeins um heimildarl. að ræða. Þessi afstaða okkar er í samræmi við álit raforkumlálastjórans, Jakobs Gíslasonar, sem fram kemur í bréfi hans til fjhn. og er fskj. nr. 1 í nál. hennar. Við leggjum þess vegna til, að frv. verði samþ.

Atvmrh. (Bjarni Ásgeirsson) : Herra forseti. Ég get ekki skilið þessa afgreiðslu. - atkvgr. Ég sé ekki betur en brtt. landbn. sé við brtt. á þskj. 447. og þegar búið er að samþykkja, að hún skuli þannig orðuð, þá er komið með lið úr henni. Mér virðist þetta gegn öllum venjum.

Forseti (BG) : Aðferð þessi er hér viðhöfð samkvæmt ósk hv. þm. Borgf. (PO). Ég spurði áðan, hvort nokkur mótmælti þeirri aðferð, en þar sem enginn andæfði henni, sá ég ekki ástæðu til annars en að verða við ósk hv. þm. Borgf.



Ég vil leyfa mér að spyrja hæstv. forseta. hvort till, var borin upp í einu lagi eða hvort síðasti liðurinn var hafður sér. Auðvitað á till. að vera borin upp í heild, en ég spyr hæstv. forseta, af því að ég tók ekki eftir, hvernig þetta var gert.

Jörundur Brynjólfsson Hæstv. forseti hafði það alveg á valdi sínu, hvort hann skipti atkvgr. eftir ósk hv. þm. Borgf. eða ekki. En til frekari fullvissu um, að ekki þyrftu að vera meiri umr. um atkvgr., tryggði forseti sér samþykki hv. form. landbn., og samkvæmt eðli málsins mátti þessi skipting eiga sér stað. 

Atvmrh. (Bjarni Ásgeirsson) : Mér þykir næsta undarlegt, hvað hv. 1. þm. Árn. sækir þetta fast. Það segir sig sjálft, að þegar búið er að samþykkja tæmandi orðalag á till. og hvernig hún skuli vera, þá er till., sem breytt er, alveg úr sögunni. En hér er tekinn liður úr henni og hann borinn upp sér. Það er alveg útilokað, að slíkt styðjist við þingsköp að réttu lagi.



Ég kann því illa, að hæstv. ráðh. skuli sækja þetta með svo miklu kappi, þegar forseti er búinn að bera það undir þm., hvort eigi megi hafa þennan hátt á, enda ekkert óalgengt, að slík skilgreining eigi sér stað og fullkomlega samkv. þingsköpum, að forseti ráði atkvgr. Forseti tók þetta þó ekki upp hjá sjálfum sér, heldur bar það undir hv. landbn., hvort hún hefði nokkuð við slíka atkvgr. að athuga.

Frsm. (Steingrímur Steinþórsson) : Ég skal viðurkenna. að þegar ósk kom frá hv. þm. Borgf. um, að þessi háttur yrði á hafður, gaf ég samþykki mitt til, að forseti úrskurðaði, hvernig atkvgr. yrði háttað. Ég efa þó mjög, að að öðru leyti sé hér farið að samkvæmt þingsköpum. Ég vildi því beina því til hv. forseta, hvort ekki megi endurtaka atkvgr.

Nú er búið að lýsa atkvgr.

. Það er ekki búið varðandi lögin sjálf.



Ég kann illa því kappi, sem fram hefur komið hjá hæstv. ráðh. og frsm. landbn. varðandi þessa atkvgr., sem þó er í alla staði lögleg. Ég get ekki farið að lesa brtt., en hver sem vill hafa fyrir því að lesa till., en þær eru á þskj. 523 og 447, getur séð, að efni þeirra stenzt á, og mér skilst, að háttur sá, sem hér var hafður á, sé í alla staði eðlilegur og engan veginn óalgengur. Brtt. 458 kom ekki til atkv. Frv., svo breytt, samþ. með 16:5 atkv. og afgr. til Ed.



Herra forseti. Viðvíkjandi brtt. frá hv. þm. Ísaf., sem hann flytur á þskj. 511, hef ég þrátt fyrir eftirgrennslan ekki getað á þessum skamma tíma fengið upplýsingar um það, hvaða fjárhagslega þýðingu það hefur fyrir hljómsveitina, ef sú breyt. yrði samþ., sem þar er lagt til. En hvað sem því líður, get ég ekki annað en lagt eindregið á móti þessari brtt. Mér sýnist það svo augljóst mál, að hér sé verið að stofna til menningarstarfsemi, sem þjóðina alla varðar, að ég álít, að það eigi ekki að koma aðeins í hlut Reykvíkinga að standa undir þeim fjárhagslegu byrðum, sem af þeirri starfsemi leiðir. Og ég vil sérstaklega benda á það, að eigi að takmarka þetta algerlega við Reykjavík, eins og lagt er til í brtt. hv. þm. Ísaf., þá virðist mér það ekki koma til mála, því að það er öllum ljóst, sem til þekkja, að það eru ekki aðeins Reykvíkingar, sem sækja hingað skemmtanir slíkar sem þær, sem symfóníuhljómsveitin mundi halda, heldur sækir þær skemmtanir fólk úr Hafnarfirði og jafnvel úr kaupstöðum við sunnanverðan Faxaflóa. Það er víst að Reykvíkingar sækja mikið bíósýningar til Hafnarfjarðar, og hafa Hafnfirðingar af því tekjur, þannig að ef ætti að setja takmörk vegna þessa sætagjalds, þá álít ég ekki koma til mála að undanþiggja Hafnarfjörð. Ég heyri, að nokkur ágreiningur muni vera um þessa brtt., og hv. þm. Borgf. mun hafa kvatt sér hljóðs, og vil ég vita, hvað hann hefur fram að bera um málið, og mun ég ef til vill svara honum, ef ástæða verður til.

Forseti (BG) : Brtt. á þskj. 511 er tekin til baka til 3. umr.



Ég vissi ekki, þegar ég bað um orðið. að brtt. hefði verið tekin til baka. Ég mun því láta bíða að ræða hana til 3. umr. málsins. Ég get bara sagt sem mína skoðun, að ég mun, þegar að því kemur. styðja þessa brtt. og tel hana í alla staði réttláta.

Frsm. (Helgi Jónasson) : Herra forseti. Fyrir hönd heilbr.- og félmn. vil ég leggja til, að málið sé tekið af dagskrá í þetta sinn.