arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forseti (BF): Svo hljóðandi bréf hefur borizt: „Reykjavík, 14. nóv. 1968. Þar sem ég vegna sérstakra skyldustarfa mun ekki geta sótt þingfundi næstu vikur, leyfi ég mér að biðja um fjarvistarleyfi og, með skírskotun til 138. gr. l. um kosningar til Alþingis, að óska þess, að vegna forfalla 1. varamanns taki 2. varamaður I-listans í Reykjavík, Haraldur Henrýsson lögfræðingur, sæti á Alþingi í forföllum mínum. Hannibal Valdimarsson, 9. þm. Reykv. Til forseta neðri deildar.“ Kjörbréf Haralds Henrýssonar liggur hér fyrir, og vil ég leyfa mér að biðja hv. kjörbréfanefnd að taka kjörbréfið til rannsóknar. Á meðan verður gert fundarhlé. - Fundarhlé.



Herra forseti. Kjörbréfanefnd hefur komið saman til rannsóknar á kjörbréfi Haralds Henrýssonar, en yfirkjörstjórnin í Reykjavík hefur gefið út kjörbréf handa honum sem varamanni I-listans í Reykjavík hinn 18. nóv. s. l. Kjörbréfanefnd hefur farið yfir kjörbréfið og aðdragandann til þess, að það er fram lagt, en Haraldur Henrýsson var 3. maður á I-listanum, sem fékk einn mann kosinn í s. l. kosningum. 1. varamaður listans, Vésteinn Ólason, hefur gert grein fyrir því, að hann dvelur um þessar mundir erlendis og getur ekki komið til þings, og hefur kjörbréfanefnd á allt þetta fallizt og leggur til, að kosning varamannsins sé tekin gild og kjörbréfið samþ.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Það hefur fallið í minn hlut að fylgja þessu frv. úr hlaði með örfáum orðum, þar sem hv. 1. flm. er nú horfinn af þingi, a. m. k. um sinn, og getur því ekki mælt fyrir þessu sameiginlega frv. okkar. Frv. fylgir ýtarleg grg., svo að óþarft er að hafa um málið mörg orð. Hitt er á allra vitorði, að innheimtuaðferðir Ríkisútvarpsins hafa verið heldur óvinsælar meðal almennings. Það hefur rekizt á réttarvitund manna, þegar heimt eru af sömu aðilum tvöföld og í sumum tilfellum raunar, ef fyrirmælum reglugerðar væri beitt, margföld gjöld, þótt slakað hafi nú verið á klónni af hálfu þeirrar ágætu stofnunar og stundum látið undan almenningsálitinu í því efni, en hótanir þær, sem verið hafa frammi hvað eftir annað um húsrannsóknir og segja má njósnir um fjölda útvarpstækja, hafa fallið mönnum mjög fyrir brjóst og öllum notendum líkað þær illa. Þetta hefur orðið til þess, að það hefur verið mjög uppi meðal almennings, að athuga bæri, hvort ekki væri skynsamlegra og hentara að hafa útvarpsgjaldið sem eins konar nefskatt, sem lagður væri jafnt á alla fullvaxna einstaklinga þjóðarinnar, sem ekki ættu að njóta sérstakrar undanþágu af sérstökum ástæðum. Öll þessi atriði eru nánar tekin fyrir í 1. gr. frv. og skýrð í athugasemdunum. Ég hygg, að það sé óþarfi á þessu stigi að fara mörgum orðum um frv. Ég hef orðið þess vísari eftir að frv. var samið og grg. raunar líka, að þetta mál mun hafa verið til athugunar hjá opinberri n. fyrir fáum árum og að í skrifborði einhvers stjórnarráðs eða skjalaskáp mun liggja grg. þeirrar n., og tel ég því víst, að sú hv. n., sem fær málið til athugunar, muni leita sér fróðleiks og reyna að hafa gagn af því starfi, sem þá var unnið. En ég vil ekki leyna því, að samkv. þeim upplýsingum, sem ég hef fengið, var niðurstaða þessarar umræddu nefndar heldur neikvæð gagnvart þeim till., sem hér eru fram bornar. En ég hygg það vart orka tvímælis, að hin aukna útvarpsnotkun, hinn aukni fjöldi notenda og sérstaklega hinn sívaxandi fjöldi tækja, sem eru oft á sama heimilinu, eftir að hin smáu transtistora- eða smáratæki komu til sögunnar, hafi gert núverandi innheimtuaðferð úrelta. Ég mun ekki eyða um þetta fleiri orðum að sinni, en mælist til þess, að frv. verði vísað til 2. umr. og n. Þar sem hér er eingöngu um innheimtumál að ræða, - það er ekki hugsunin að auka tekjur útvarpsins eða svipta útvarpið tekjum eða breyta á neinn hátt stjórnháttum þess, - þá hygg ég, að skynsamlegast væri, að þetta frv. færi til hv. fjhn.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Löggjöfin, sem gildir um íslenzk söfn, er að sumu leyti orðin mjög gömul, þó að segja megi, að það komi ekki að verulegri sök efnislega séð. Samt þótti mér rétt á s.l. vori að efna til heildarendurskoðunar á gildandi löggjöf um íslenzk söfn, þ.e.a.s. Landsbókasafn, Listasafn, Handritastofnun og Þjóðminjasafn. Þetta frv., sem hér kemur fyrir hv. Ed., hefur þegar verið samþ. samhlj. í hv. Nd. með einni smávægilegri orðalagsbreytingu. Lögin um Landsbókasafn eru ekki meðal þeirra elztu í safnalöggjöfinni, frá 1949. 1 þessu frv. er í raun og veru aðeins ein efnisbreyting, sem máli skiptir. Hún er sú, að í gildandi l. er tala bókavarða við Landsbókasafn ákveðin. Það stendur, að þar skuli vera 6 bókaverðir. Í reynd hafa bókaverðir orðið 7. Fjölga varð um sjöunda bókavörðinn fyrir 9 eða 10 árum, ef ég man rétt, en vegna þessa lagaákvæðis hefur ekki verið hægt að skipa þann bókavörð til starfsins. Sú breyting er gerð á l. í þessu frv., að tala bókavarða skuli fara eftir fjárveitingu í fjárlögum hverju sinni. Í fjárlögum er gert ráð fyrir 7 bókavörðum við Landsbókasafnið, en ekki 6, svo að engin breyting mundi verða á í reynd við samþ. þessa frv. Að öðru leyti er aðeins um orðalagsbreytingar að ræða og samræmingu við aðra safnalöggjöf, sem sumpart er til meðferðar í hv. Nd. eða hefur nýlega verið lögð fyrir hana, og mun svo að sjálfsögðu koma til meðferðar hv. Ed. líka. Að svo mæltu leyfi ég mér að óska þess, herra forseti, að að lokinni þessari 1. umr. verði málinu vísað til 2. umr. og hv. menntmn.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

forseti (BF): Svo hljóðandi bréf hefur borizt: „Reykjavík, 3. des. 1968. Bjartmar Guðmundsson, 11. landsk. þm., hefur ritað mér á þessa leið: „Þar sem ég vegna veikinda mun ekki geta sótt þingfundi næstu vikur, leyfi ég mér að biðja um fjarvistarleyfi og, með skírskotun til 138. gr. l. um kosningar til Alþingis, að óska þess, að 1. varamaður landsk. þm. Sjálfstfl., Eyjólfur Konráð Jónsson ritstjóri, taki sæti á Alþingi í forföllum mínum.“ Þetta er yður, herra forseti, hér með tilkynnt. Sigurður Bjarnason, forseti neðri deildar. Til forseta sameinaðs Alþingis.“ Rannsókn á kjörbréfi Eyjólfs Konráðs Jónssonar hefur áður farið fram, og hann hefur áður átt sæti á Alþ. Hann tekur nú sæti á þinginu sem varamaður fyrir 11. landsk. þm. Býð ég hann velkominn til þingstarfa.

Forseti (BF): Svo hljóðandi bréf hefur borizt: „Reykjavík, 6. des. 1968. Gils Guðmundsson, 5. þm. Reykn„ hefur í dag ritað mér á þessa leið: „Þar sem ég vegna sérstakra anna mun ekki geta sótt þingfundi næstu vikur, leyfi ég mér að biðja um fjarvistarleyfi og, með skírskotun til 138. gr. l. um kosningar til Alþingis, að óska þess, að þar sem 1. varamaður Alþb. í Reykn., Karl Sigurbergsson skipstjóri, er erlendis, taki 2. varamaður Alþb., Sigurður Grétar Guðmundsson pípulagningameistari, sæti á Alþingi í forföllum mínum.“ Þetta er yður, herra forseti, hér með tilkynnt með ósk um, að þér látið fram fara í sameinuðu þingi rannsókn á kjörbréfi varamanns. Jónas G. Rafnar, forseti efri deildar. Til forseta sameinaðs Alþingis.“ Kjörbréf Sigurðar Grétars Guðmundssonar liggur hér fyrir, og vil ég leyfa mér að biðja hv. kjörbréfanefnd að taka það til rannsóknar. Á meðan verður gert fundarhlé. - Fundarhlé.



Herra forseti. Kjörbréfanefnd hefur haft til athugunar kjörbréf Sigurðar Grétars Guðmundssonar pípulagningameistara, Kópavogi, 2. varaþm. Alþb. í Reykjaneskjördæmi, en eins og fram kemur í bréfi Gils Guðmundssonar, 5. þm. Reykn., er 1. varamaður Alþb. í því kjördæmi ekki staddur hérlendis og hefur kjörbréfanefnd fengið það staðfest. N. mælir því með því, að kosningin verði tekin gild og kjörbréfið samþykkt.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Fjhn. hefur haft til meðferðar mál það, sem hér liggur fyrir, og eins og nál. á þskj. 129 ber með sér, leggur n. einróma til, að frv. verði samþykkt. Þetta frv., sem er allmikið að vöxtum, er mjög tæknilegs eðlis. Þær breytingar, sem gerðar eru á tollstigum, eru sárafáar og litlar, eins og kom fram í framsöguræðu hæstv. fjmrh. fyrir frv., og það er eingöngu sprottið af tæknilegum rótum, að slíkar breyt. eru gerðar. Það verður nú varðandi störf n. að málinu að segja hverja sögu, eins og hún gengur. Þetta frv. er mjög tæknilegt, þannig að n. hefur ekki haft nema litinn tíma til þess að kryfja það til mergjar, enda finnst mér, að varla verði til þess ætlazt af sanngirni, þegar slík mál liggja fyrir, að venjulegar þingnefndir, eins og þessi, geti lagt í það mjög mikla vinnu að rannsaka slík mál. Þar höfum við orðið að fara þá leið, sem ef til vill er nú of almenn hér á hv. Alþingi, að treysta á þá sérfræðinga, sem þetta frv. hafa samið. Ég tel rétt, að þetta komi fram. En það eru tvö smáatriði í síðustu og 9. gr. frv., sem ég vildi aðeins vekja athygli hv. þdm. á. Hvað annað atriðið snertir sýnist mér, að þar sé um augljósa prentvillu að ræða, þannig að það mætti leiðrétta hana sem slíka, en það er, þegar talað er um breytingu á þeim lögum og þessum, sem í gildi kunna að vera 1. janúar 1968. Það er auðsætt af því, sem á undan kemur, að þetta á að vera 1. jan. 1969, og vænti ég, að þetta megi leiðrétta sem prentvillu. Annað atriðið er það, að 9. gr. gerir ráð fyrir því, að lög þessi öðlist þegar gildi. En í aths. við þessa gr. er þess getið, að hagstofustjóri hafi óskað eftir því vegna verzlunarskýrslna og annarra hagskýrslna um innflutninginn, sem miðast við áraskipti, að gildistaka laganna sé bundin við áramót. Má því segja, að þetta komi nokkuð í bága við ósk hagstofustjóra. En þetta frv. mun nú varla verða afgreitt hér á hv. Alþingi fyrr en undir jól, og væri þá ef til vill möguleiki á því að fresta staðfestingu laganna þannig, að þau taki ekki gildi fyrr en um áramót, en ég mun athuga það fyrir 3. umr., hvort ástæða er til að flytja sérstaka brtt. vegna þessara smáatriða, sem ég nú hef vakið athygli á. Herra forseti. Samkv. því, sem ég hef sagt, leggur fjhn. til, að frv. verði samþ. án breytinga.



Herra forseti. Menntmn. hefur athugað þetta frv., frv. til l. um Landsbókasafn Íslands. Eins og fram kemur í grg. með frv., er það efnislega samhljóða núgildandi 1. um Landsbókasafnið, orðalagi hins vegar sums staðar nokkuð vikið við og ný ákvæði, sem ekki hafa áður verið í l. um safnið, eru hér upp tekin. Það eru ákvæði um myndastofu og bókbandsstofu. Sú eina breyt., sem verður frá núgildandi lögum, er það ákvæði, sem er í niðurlagi 8. gr. frv., þar sem segir um bókaverði, að um tölu þeirra skuli fara eftir því, sem fé er veitt til í fjárlögum. Í núgildandi lögum er hins vegar tala bókavarða bundin við það, að þeir séu 6. Menntmn. hefur eftir athugun á frv. samþ. að leggja til, að það verði samþ. óbreytt, en eins og fram kemur í nál. á þskj. 125, voru 3 þm. fjarverandi, þegar málið var afgr. í n., þ.e.a.s. þeir hv. 3. þm. Norðurl. v., hv. 5. þm. Reykn. og hv. 3. landsk. þm.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Frv. því, sem hér er flutt á þskj. 139, um breyt. á l. nr. 19 10. maí 1965, um Húsnæðismálastofnun ríkisins, er ætlað að koma því til leiðar, að sveitarfélög, þar sem svo er ástatt, að þéttbýliskjarnar eru að myndast eða talið er æskilegt, að myndist, geti gerzt aðilar að lánum húsnæðismálastjórnar. Nú hef ég verið spurður að því, eftir að ég lagði frv. þetta fram, hvort ég héldi, að fátækir hreppar í sveitum landsins geti byggt leiguhúsnæði. Það er rétt, að flestir sveitahreppar eiga mjög erfitt með að ná endum saman fjárhagslega, en frumskilyrði fyrir því, að þeir geti eflzt, er, að þeir hafi möguleika á að laða til sín fólk. Það þarf að renna ýmsum stoðum undir sveitarfélögin nú á tímum, ekki síður en atvinnuvegina, slíkar byrðar eru nú lagðar á þau ár frá ári. Þess vegna er það stórt atriði, að hrepparnir geti haldið því fólki, sem áfram vill eiga heima í sveitunum, þótt það hafi ekki aðstöðu til búskapar. Íbúðabyggingar eru ekki neitt smáfyrirtæki í dag hér á okkar blessaða landi, og er þá ekki nein furða, þótt fólk vilji hafa nokkuð örugga endursölumöguleika á slíku fyrirtæki, en þeir eru vissulega mjög takmarkaðir meðan byggðakjarnar eru að myndast og festa að komast í athafnalíf þeirra. Í því sveitarfélagi, sem ég þekki bezt til hefur á undanförnum árum verið að myndast smábyggðakjarni. Ég tel mig því hafa nokkra þekkingu á, hversu mikið atriði það er, að slík þróun eigi sér stað. Þess vegna er ég ekki í nokkrum vafa um, að sú aðstoð, sem sveitarfélögin geta veitt, ef frv. þetta verður að lögum, komi margföld aftur. Þá má gera ráð fyrir því, að eigi landbúnaður á Íslandi framtíð fyrir sér, myndist hér stétt landbúnaðarverkamanna, og er hennar raunar þörf í dag, þótt afkoma búanna hafi verið á þann veg, að þau hafa ekki þolað, að slík vinna væri keypt, og máske hafa líka húsnæðismálin ráðið nokkru þar um. Þá má og benda á, að þéttbýlismyndun í sveitum landsins ætti að auka líkur á því, að læknar fengjust til þess að starfa úti á landsbyggðinni, og væri þá vel. En það mál er að komast í þann rembihnút, að valdið getur straumhvörfum í íslenzku þjóðlífi, og verður að taka þau mál föstum tökum nú þegar og á þann hátt, að læknarnir þjóni fólkinu, en ekki fólkið læknunum. Ég mun nú ekki hafa þessi orð öllu fleiri, því að ég hygg, að hv. þm. sé ljóst, hvað átt er við með frv. þessu. En benda vil ég þó á, að hætta er á, ef atvinnuleysisvofan færist yfir og langvarandi kreppuástand myndast, að skollið geti yfir annað fólksflutningatímabil úr sveitum og hinum strjálbýlli stöðum landsins, þá er aftur fer að lifna um atvinnu, því að sennilegt er, að það verði fyrr, þar sem þéttbýlið er mest. En hinar dreifðu byggðir þola ekki nýja blóðtöku í þeim efnum. Og skilji ráðamenn þjóðarinnar tímans kall, ættu þeir að vinna að því eftir mætti að færa smáiðnað og annan atvinnurekstur, er henta þætti, í sveitir landsins og fá í staðinn gróandi þjóðlíf. Herra forseti. Ég legg til, að málinu verði vísað til 2. umr. og hv. heilbr.- og félmn.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Með l. nr. 33 frá 1967 var staðfest samkomulag, sem gert hafði verið milli stjórnar Bandalags starfsmanna ríkis og bæja annars vegar og fjmrh. hins vegar. Þetta samkomulag fól í sér, að aðilar settu á laggirnar athugun á heildarskipun starfsmanna í launaflokka, þ.e.a.s. að koma á svo kölluðu kerfisbundnu starfsmati, eins og það er nefnt, og var í samkomulaginu stefnt að því, að þessari heildarendurskoðun yrði lokið í árslok 1968, þ.e.a.s. eigi síðar en 31. des. n. k. Það hefur verið unnið af kappi að þessari athugun, en hins vegar hefur komið í ljós, að henni getur með engu móti verið lokið á þessum tíma, og þess vegna er farið fram á það með því frv., sem hér liggur fyrir, að Alþ. fallist á að breyta nefndum l. á þann hátt, að frestir samkv. þeim lengist um einn mánuð. Hér er um sameiginlega ósk að ræða frá rn. og stjórn Bandalags starfsmanna ríkis og bæja, og vona ég, að hv. þdm. geti á það fallizt. Hér er ekki um eina né neina efnisbreytingu að ræða á nefndum lögum, og af þeim sökum vænti ég einnig, að hv. þd. geti fallizt á að afgreiða málið, án þess að það þurfi að fara til n. Ég bið afsökunar á því, að frv. skuli eigi koma fram fyrr en svo seint sem raun ber vitni um, á allra síðustu dögum þingsins, en það stafar af því, að það var sameiginleg stefna rn. og stjórnar BSRB að reyna að freista þess að ljúka þessari heildarathugun og þess vegna að bíða fram á síðustu stundu í von um, að það gæti orðið. Nú hefur þetta því miður ekki tekizt, og þess vegna hef ég leyfi mér að flytja þetta frv. með beiðni um, að hv. Alþ. fallist á að lengja þessa fresti, því verði þeir ekki lengdir mun það leiða af samkomulaginu, að kjaradómur muni sjálfkrafa taka málið til meðferðar þegar um áramót, án þess að á það reyndi, hvort samkomulag gæti orðið. Ég leyfi mér, herra forseti, að leggja til, að frv. verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr., en eins og ég áðan sagði, að miðað við það, að hér er aðeins um einn smávægilegan tímafrest að ræða, en enga efnisbreytingu á gildandi l., þá vildi ég leyfa mér að vænta þess, að hv. þm. gætu fallizt á að samþykkja það án n. Hins vegar, ef svo er ekki, þá verður það að sjálfsögðu að ganga sinn gang á þann hátt, en það er höfuðnauðsyn, að frv. geti orðið að lögum nú, áður en þingi lýkur fyrir jól.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Ég verð í rauninni að biðjast afsökunar á því, að þetta frv. kemur svo seint fyrir Alþ. og með þeim hætti, að það er óskað eftir skjótri afgreiðslu þess áður en þinghlé nú hefst, en það stafar eingöngu af því, að til síðustu stundar var vonast til, að ekki þyrfti að reka eftir þeirri lagabreyt., sem hér er um að ræða. Með 1. nr. 33 frá 1967 bráðabirgðabreyt. á lögum um kjarasamninga opinberra starfsmanna var lögfest samkomulag milli fjmrh. annars vegar og Bandalags starfsmanna ríkis og bæja hins vegar um það, að fram skyldi fara heildarathugun á skipun starfsmanna í launaflokka og ætti þeirri athugun að vera lokið eigi síðar en í árslok 1968. Yrði þeirri athugun ekki lokið þá eða ekki orðið samkomulag um þá athugun, skyldi málið sjálfkrafa ganga til kjaradóms. Að þessu máli hefir verið unnið síðan, en það hefur komið í ljós, að þetta starfsmat hefur reynzt miklu umfangsmeira og erfiðara heldur en gert hafði verið ráð fyrir. Það er hins vegar komið að síðustu stundu, en mun ekki reynast auðið að ljúka því nú fyrir árslok. Úr því að það ekki tekst, þá mundi að óbreyttum 1. málið ganga sjálfkrafa til kjaradóms, sem báðir aðilar telja mjög óheppilegt að verði, nema ef á reyni að ekki takist samkomulag. Það sem því hér er farið fram á, er ekki nein efnisbreyting á því, sem áður hefur verið ákveðið, heldur eingöngu að fá framlengingu á þessum fresti, þannig að fresturinn verði til janúarloka, í stað þess að hann í l. eins og þau eru í dag, verði til desemberloka og kjaradómur fái því málið ekki til meðferðar fyrr en eftir þann tíma og skuli þá hafa lokið sínum úrskurði 1. marz 1969 í stað 1. febr. 1969. Ég vænti þess, að málið sé það einfalt, og þar sem liggur fyrir, að þetta er flutt með samþykki beggja málsaðila, þá megi vænta þess, að hv. þd. geti fallizt á að afgreiða það, án þess að það þurfi sérstaklega að fara til n. Ég mun að sjálfsögðu ekki mótmæla því, ef það koma fram um það óskir, en það eru ekki till. um., að málið skuli fara í n., þar sem þetta er svo einfalt formsatriði eingöngu, sem hér er um að ræða, og með algjöru samþykki málsaðila. Ég leyfi mér því að leggja til, herra forseti, að málinu verði vísað til 2. umr.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Frv. þetta skýrir sig sjálft. Það er um ferðamál. Það er í 7 greinum og hefur þær breytingar aðallega í för með sér að ákveða, hvaða skilyrði þarf að uppfylla, til þess að leyfi fáist til ferðaskrifstofurekstrar, og einnig um það, hvenær leyfi fellur niður til þess að reka ferðaskrifstofu, og það, að hækka tryggingarféð úr 350 þús. í 11/2 milljón. Ég sé ekki ástæðu til, herra forseti, að fara fleiri orðum um þetta mál til skýringar, vegna þess að því fylgir allgóð grg., og legg til, að málinu verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og hv. samgmn.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

forseti (SB): Þar sem þetta verður væntanlega síðasti fundur hv, þd. fyrir jólahelgi, leyfi ég mér að þakka öllum hv. þdm. ánægjulega og góða samvinnu við mig sem forseta, það sem af er þessu þingi. Ég leyfi mér jafnframt að óska hv. þdm. og fjölskyldum þeirra gleðilegra jóla og nýárs. Utanbæjarþm. árna ég góðrar heimferðar og heimkomu og læt að lokum þá ósk í ljós, að við megum allir heilir hittast á þingi á nýju ári.



Ég vil fyrir hönd okkar þdm. þakka hæstv. forseta fyrir góðar óskir og hlý orð í okkar garð. Ég þakka honum fyrir samstarfið við okkur þm. og góða og röggsamlega fundarstjórn. Ég vil óska hæstv. forseta og fjölskyldu hans gleðilegrar jólahátíðar og góðs komandi árs, og ég bið hv. þm. að taka undir þessa óskir mínar til forseta með því að rísa úr sætum. [Dm. risu úrsætum.]

Forseti (SB): Ég þakka hv. 4. þm. Austf. fyrir hlýleg orð í minn garð og minnar fjölskyldu, og öllum hv. þdm. fyrir að hafa tekið undir þau. Ég endurtek árnaðaróskir mínar til hv. þm. og segi fundinum slitið.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Í frv. þessu til breyt. á l. um Bjargráðasjóð Íslands felast tvær breytingar frá gildandi l., annars vegar sú breyting, að framlög sveitarfélaga og ríkissjóðs til Bjargráðasjóðs verði hækkuð úr 10 kr. í 25 kr. á hvern íbúa og í öðru lagi er sjóðsstjórninni veitt heimild til þess að færa fé á milli einstakra deilda sjóðsins, en til þess hefur skort örugga lagaheimild. Ástæðurnar fyrir þessum hækkunum á framlögum til Bjargráðasjóðs eru tvenns konar. Þar er um að ræða að hækka þetta til þess að fylgja eftir hækkun verðlags og kaupgjalds, því að nú er auðvitað um að ræða smærri krónur heldur en þegar þetta 10 kr. framlag var ákveðið á sínum tíma og að hinu leytinu er svo ástæðan sú og ekki síðri, að ýmsar þungar kvaðir hafa lagzt á Bjargráðasjóð að undanförnu. Þar má sérstaklega nefna hið erfiða árferði í landbúnaðinum, kalið í túnunum og svo enn fremur hafísinn á s.l. vetri, sem olli bátaútgerðinni fyrir Norðurlandi verulegu tjóni á veiðarfærum, en Bjargráðasjóður ætlar að einhverju leyti að bæta. Þetta frv. var sent til athugunar og umsagnar í heilbr.- og félmn. N. hefur fjallað um þetta mál og mælir einróma með því, að frv. verði samþ., svo sem sést á nál. á þskj. 199.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Eins og fram kemur af nál. 220, er hv. samgmn. sammála um að mæla með samþykkt frv., eins og það liggur fyrir. Aðalefnisbreytingin í frv. er sú, að svo kallað tryggingarfé í rekstri ferðaskrifstofa er hækkað úr 350 þús. í 1.5 millj. kr. Þetta er mjög eðlilegt, þegar litið er á það, að starfsemi í ferðamálum fer mjög vaxandi og ferðaskrifstofur taka að sér miklu stærri hópa og senda þá í langar ferðir, og það er vitað mál, að þegar allar greiðslur eru lagðar inn í gegnum ferðaskrifstofu, þá verður öll starfsemi hjá ferðaskrifstofunni að vera 100% trygg, annars getur illa farið, og því miður eru tvö dæmi þess hér, að miður hefur tekizt, sem bakað hefur Íslandi neikvætt álit út á við. Til þess að koma í veg fyrir slíka þróun, er eðlilegt að setja nokkuð hærri upphæð í tryggingarfé en var, og ég tel þess vegna þetta spor í rétta átt að hækka úr 350 þús. upp í 1.5 millj. umrætt tryggingarfé. Að öðru leyti þarf ekki að fara mörgum orðum um frv., það skýrir sig sjálft.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

forseti (JR): Væntanlega verður þetta síðasti fundur hv. Ed. fyrir þinghlé. Ég vildi því óska öllum hv. þdm. og vandamönnum þeirra gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári, jafnframt öllu starfsliði Alþingis. Utanbæjarmönnum óska ég góðrar heimferðar og heimkomu og vona, að við hittumst hér öll heil að jólaleyfi liðnu.



Ég vil fyrir hönd okkar þdm. þakka hv. forseta góðar óskir í okkar garð. Um leið og ég óska honum og hans fjölskyldu gleðilegra jóla og góðs og farsæls nýs árs, vil ég þakka honum fyrir góða fundarstjórn og ánægjulegt samstarf við okkur þdm. það sem af er þingtíma. Ég leyfi mér að láta í ljós þá ósk, að við megum öll heil hittast hér aftur að þingfrestun lokinni. Ég vil biðja yður, hv. þdm., að taka undir þessi orð mín með því að rísa úr sætum. - [Dm. risu úr sætum.)

Forseti (JR): Ég vil þakka hv. 3. þm. Norðurl. v. hlýjar óskir í minn garð og fjölskyldu minnar og hv. þdm. fyrir undirtektir þeirra.