Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Heilbr.- og trmrh. (Magnús Kjartansson): Herra forseti. Það hefur stundum komið fyrir hér á þessu þingi, að menn hafa kvatt sér hljóðs utan dagskrár til að leiðrétta röng ummæli, sem þeir telja, að fram hafi komið í fjölmiðlum. Ég hef nú ekki lagt stund á þessa iðju, þó að ég telji, að ærið oft hafi verið rangt sagt frá mínum verkum, og stafar það sennilega af því, að ég er orðinn svo vanur þessu um aldarfjórðungsskeið, að ég er hættur að taka eftir því. En það kom frásögn í Morgunblaðinu í dag, sem mér finnst engu að síður að ég þurfi að leiðrétta: Þar er það staðhæft, að grimmilegar deilur innan ríkisstj. hafi tafið þingslit, og sagt, að þær deilur hafi staðið milli mín og hæstv. félmrh. og hafi hæstv. félmrh. tvívegis hótað að segja af sér, en að lokum hafi málið tekizt með hrossakaupum okkar á milli þannig, að hann léti fram ganga frv. um lagmetisiðju ríkisins gegn því, að ég féllist á að láta frv. um húsnæðismál ná fram að ganga. Ég tel rétt að lýsa því hér yfir, að hér er um staðlausa stafi að ræða, ekki flugufótur fyrir þessari frásögn, sem er ekki aðeins í fréttaformi, heldur einnig í forustugrein. Eins og menn vita, varð frv. um lagmetisiðju ríkisins að lögum fyrir mörgum vikum, og ég veit ekki, hvernig hrossakaup um það mál ættu að geta haft áhrif á störfin nú á síðustu dögum þingsins. Það má vel vera, að Morgunblaðið eigi við sölustofnun lagmetisiðnaðarins, en ég vil segja það hreinskilnislega, að um þessi mál bæði hefur verið full samstaða á milli mín og hæstv. félmrh., okkur hefur ekki greint á um eitt einasta atriði í þessu sambandi. Á milli okkar hafa engar deilur verið. Þessi frétt er uppspuni frá rótum. Ég segi þetta ekki til að vekja neinar deilur, heldur vegna þess, að ég trúi því, að þm. vilji heldur hafa það, sem sannara reynist. Það hefur raunar oft komið fram á síðum Morgunblaðsins, að það blað virðist binda alveg sérstakar vonir við það, að uppi sé í sífellu harður ágreiningur milli mín og hæstv. félmrh. Ég tel, að það sé þá rétt, að einnig komi fram, að þá 10 mánuði, sem við höfum starfað saman í ríkisstj., hefur verið á milli okkar alveg sérstaklega gott samstarf. Ég man ekki til þess, að við höfum deilt um eitt einasta atriði. Hafi okkur sýnzt sitt hvorum um mál, sem fjallað hefur verið um, hefur okkur reynzt ákaflega auðvelt að finna sameiginlega lausn á þeim vandamálum. Þannig að ef Morgunblaðið og Sjálfstfl. ætla að binda vonir sínar um endalok þessarar ríkisstj. við deilur milli mín og hæstv. félmrh., hygg ég, að það verði að bíða alllengi.



Herra forseti. Ég kom nú hingað í púltið aðallega til þess að votta hæstv. samgrh. samúð mína. Hæstv. iðnrh. var hér rétt áðan að lýsa því yfir, að hæstv. samgrh. væri innilega sammála sér í öllum atriðum. Ég veit ekki betur en að sá ágæti maður, hæstv. samgrh., hafi verið mjög eindreginn andstæðingur svo til allra kenninga hæstv. iðnrh. frá því, að hann gerði sér grein fyrir því, hverjar væru hinar raunverulegu skoðanir þess ráðh. og flokks hans. Hæstv. ráðh. Hannibal Valdimarsson lenti í þeirri ógæfu að verða samstarfsmaður þessara manna um alllangt skeið. Hann kynntist þeim mjög náið og þegar hann gerði sér grein fyrir eðli þess flokks og starfsaðferðum, sagði hann skilið við þann flokk og hefur ötullegast allra manna túlkað fyrir okkur, sem hér sitjum, og landslýð öllum, hvers konar flokkur það væri og hvers konar stefna það væri, sem hann fylgdi. Nú kemur hæstv. iðnrh. hér í ræðupúlt á Alþ. og lýsir yfir því, að þeir séu innilega sammála um alla hluti, þar sé eining andans og elskulegheit á alla vegu. Ég votta hæstv. samgrh. samúð mína. Ég býst ekki við, að hann fari hér á þessum stað og þessari stundu að afneita hæstv. iðnrh., en ég hygg, að hann muni gera það einhvern tíma síðar að launa honum þessa kveðju, sem honum var nú send. Að því er varðar fréttina í Morgunblaðinu má kannske segja, að það sé tímabært, að þessi hæstv. ráðh., iðnrh. fari að gera sér grein fyrir réttri og sannri blaðamennsku. Hann hefur stundað blaðamennsku um alllangt skeið, og ég hygg, að allir geti verið sammála um það, að heiðarleika hafi ekki gætt hjá því blaði, sem hann ritstýrði, og sízt í því, sem hann sjálfur skrifaði. Að því er frétt Morgunblaðsins varðar, lýsi ég því hér og nú yfir, að hún er rétt í öllum atriðum. Það vitum við ofurvel. Það er ekki eining andans í þessari ríkisstj. Það veit hver einasti þm., að þar er hver höndin upp á móti annarri, og ég hygg næstum því, að hæstv. samgrh. muni vilja staðfesta það, að þar sé ágreiningur og hafi verið. A. m. k. er ég sannfærður um, að hann kemur ekki hér í púltið til að taka undir það, sem hæstv. iðnrh. sagði, að enginn ágreiningur væri í ríkisstj., að enginn ágreiningur væri á milli hans og hæstv. iðnrh. um eitt né neitt. Ef hann gerir það, þá er hann á ný kominn á mála hjá þeim flokki, sem hann hefur lýst svo rækilega. Hvernig er t. d. með varnarmálin, eru þeir sammála um eitt og annað í því sambandi? Er þar eining andans? 



Herra forseti. Ég var kvaddur í síma og vissi þannig ekki, hvernig þessar umr. upphófust, en mér skilst, að þær fjalli um útsíðufrétt mikla í Morgunblaðinu í dag, þar sem frá því er skýrt, að við Magnús Kjartansson hæstv. iðnrh. höfum staðið í stríðu undanfarna daga, verið nánast því í hárinu hvor á öðrum, og tilgreind deiluefnin, lagmetisverksmiðja og húsnæðismál. Svo mikið er víst, að um sannleiksgildi þeirrar fréttar get ég sagt það eitt, að þar hefur Morgunblaðið sýnt okkur mikla viðhöfn með því að fara að ljúga á útsíðum, á fréttasíðum, því að fréttin er alröng. Hitt er annað mál, að það er alkunnugt, að lífsskoðanir okkar Magnúsar Kjartanssonar falla ekki saman í öllu og einu, en þá værum við orðnir skrýtnir, ef við værum dag hvern að rífast um okkar mismunandi lífsskoðanir, þær ber ekki á góma á hverjum degi. Það getur vel verið, að við teljum það ekki einu sinni ómaksins vert að leiða talið að því, því að við vitum hvor um annan á því sviði, að við höfum ekki sömu lífsskoðanir í einu og öllu og ekki heldur á pólitíska sviðinu. En fréttin í Morgunblaðinu núna er ekki sönn, þótt einn ritstjóri Morgunblaðsins komi og fullyrði það. Þeir yrðu að koma hér allir í kór til að nokkur tryði því.

Forseti (GilsG): Þar sem þetta verður síðasti fundur Nd. Alþ. að þessu sinni, vil ég þakka öllum hv. þdm. ánægjulega samvinnu við mig sem forseta á því þingi, sem nú er að ljúka. Ég þakka skrifurum deildarinnar góð störf, svo og varaforsetum mikilvæga aðstoð, sem þeir hafa veitt mér. Þá er mér og ljúft að færa skrifstofustjóra Alþ. beztu þakkir fyrir ágæta samvinnu, enn fremur fulltrúum hans og öllu starfsliði þingsins. Nú þegar leiðir skiljast um sinn, óska ég hv. þdm. alls velfarnaðar í sumar og læt í ljós þá ósk og von, að við megum öll hittast heil á komandi hausti, þegar Alþ. hefur störf að nýju.



Herra forseti. Fyrir hönd okkar þdm. leyfi ég mér að færa hæstv. forseta þakkir fyrir góð orð og hlýjar óskir í okkar garð. Ég leyfi mér að þakka honum hið bezta samstarf við okkur þdm. og röggsama og réttláta fundarstjórn. Ég leyfi mér að bera fram þá ósk, að við megum öll hittast hér aftur heil að sumarleyfi loknu og óska þess, að við þá hittum hæstv. forseta heilan, þegar við hefjum störf að hausti. Og lýk ég svo orðum með því að óska honum alls velfarnaðar á sumri komanda. Ég bið hv. þdm. að taka undir þessa ósk með því að risa úr sætum. - Dm. risu úr sætum.

Forseti (GilsG): Ég þakka hv. 7. þm. Reykv. fyrir hlý og vinsamleg orð í minn garð og ég þakka einnig hv. þdm. fyrir að taka undir þau. Ég ítreka svo hinar beztu óskir til hv. þdm. Þessum fundi er slitið.