Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

*Fjmrh. (Eysteinn Jónsson) : Það hefir verið venja ef einhverjar upphæðir hafa verið greiddar úr ríkissjóði, sem engin sérstök heimild var til að greiða í lögum, ályktunum eða fjárlögum, að setja þessar upphæðir á sérstök fjáraukalög. Þetta frv., sem liggur fyrir, hefir að geyma þessar upphæðir. Heildarupphæðin er 90 þús. kr. Stærsti liðurinn er kostnaður við konungskomuna 1936, 56 þús. kr. Ég sé ekki ástæðu til að fara út í einstök atriði frv., og óska, að málinu verði vísað til hv. fjvn.



Þetta frv. er nákvæmlega samskonar og áður hefir tíðkazt að leggja fyrir Sþ. Sé ég þess vegna ekki ástæðu til að skýra það neitt sérstaklega, en óska eftir, að málinu verði vísað til hv. fjvn. að lokinni þessari umr.

* Flm. (Sigurður Kristjánsson) : Þessi till. er svo að segja shlj. till., sem ég ásamt þm. V.-Sk. og þáv. 11. landsk. flutti á síðasta þingi. Hér eru nú flestir sömu menn viðstaddir og voru þá, og ég sé þess vegna ekki ástæðu til að endurtaka það, sem ég sagði við framsögu málsins þá, né heldur bæta nýju við á þessu stigi. Því að að sjálfsögðu gefst tækifæri til þess við síðari umr. að ræða þetta mál nánar, ef ástæða er til. Ég ætla þess vegna ekki að hafa þessa framsögu lengri, né auka umr. um hana, nema sérstakt tilefni gefist til. En ég óska, að till. verði vísað áfram til síðari umr. Ég hefi ekki athugað nákvæmlega, hvort ástæða sé til þess að till. gangi til nefndar, en ef það þykir betur viðeigandi, þá sé ég ekki, að það geti verið önnur nefnd en fjvn., því að aðrar nefndir höfum við ekki til að vísa slíku máli til. En annars er að sönnu ekki farið fram á sérstaka fjárveitingu með þessari till. Hirði ég því ekki um að eiga frumkvæði að því að vísa till. til neinnar nefndar, en mundi ekki verða á móti því, að svo yrði gert.

*Fjmrh. (Eysteinn Jónason) : Aðeins út af fyrri lið till. vil ég taka fram þetta. Hann er þannig orðaður, með leyfi hæstv. forseta: „Alþingi skorar á ríkisstjórnina að greiða landhelgissjóði nú þegar skuld ríkissjóðs víð hann, og að verja öllu andvirði varðskipsins Óðins nú þegar til byggingar fullkomins gæzluskips“, o. s. frv. Út af þessu vil ég taka fram, að þegar varðskipið Óðinn var selt, fengust fyrir það 250 þús. kr., og þá stóð þannig á, að landhelgissjóður þurfti ekki í augnablikinu að nota þetta fé, en hinsvegar hafði ríkissjóður þá yfirdráttarlán í Landsbankanum og borgaði af því hærri vexti heldur en landhelgissjóður mundi hafa fengið með því t. d. að leggja þetta fé inn á hlaupareikning í hanka, og þess vegna þótti það skynsamleg ráðstöfun, að landhelgissjóður lánaði ríkissjóði þetta fé í bili. Þetta lán er nú smátt og smátt verið að greiða, m. a. með því að greiða andvirði báts, sem smíðaður er fyrir reikning landhelgissjóðs. Þetta vildi ég taka fram út af fyrri liðnum, og svo hitt, að vitanlega er mikil ástæða til þess að visa málinu til fjvn., því að skorað er á ríkisstj. að verja öllu andvirði varðskipsins Óðins til byggingar fullkomins gæzluskips. Það mun nú láta nærri, að 100 þús. kr. hafi farið til þess að greiða þennan bát, sem í smiðum er. Eftir yrðu því ekki nema um 130–170 þús. kr., og það mundi hrökkva skammt til þess að byggja fullkomið gæzluskip. Ef till. ætti því að hafa nokkra þýðingu sem ályktun frá Alþ., þá yrði náttúrlega að fylgja henni stórkostleg fjárveiting, og þess vegna legg ég til, að málinu sé vísað til fjvn.

* Flm. (Sigurður Kristjánsson) : Það er alveg rétt, að þetta fé mundi hrökkva skammt til þess að byggja skip af sömu stærð og t. d. „Ægir“. En það er nú ekki fullrannsakað mál, hvaða stærð mundi heppilegust fyrir varðskip. Og svo er hitt, að landhelgissjóður hefir árlega nokkrar tekjur, og er því ekki vist, að þetta mundi þurfa að koma svo mikið við ríkissjóð beinlínis, en náttúrlega kæmi það óbeint niður á ríkissjóði, ef varið væri t. d. teljum landhelgissjóðs þetta árið og það næsta í þessu skyni. Það yrði til þess, að ríkissjóður yrði að leggja meira til rekstrar varðskipanna. En eins og ég tók fram í upphafi, þá fer því fjarri, að ég hafi nokkurn hlut á móti því, að málinu sé vísað til n., en þá vil ég mælast til þess, að hún hraði málinu sem mest.

Forseti (JBald) : Út af atkvgr. vil ég geta þess, að BÁ, EE, GÞ, JPálm, ÓTh, PZ, PHalld, PO, SkG, StgrSt, ÞBr, ÞÞ höfðu engir leyfi forseta til þess að vera fjarverandi af fundinum.

Forseti (JBald): Ég legg til, að viðhöfð verði ein umr. um málið.



Ég vildi óska eftir því, að frekar væru viðhafðar tvær umr., vegna þess að ég býst við, að margir hv. þm. vilji ekki samþ. till. við fyrri umr., en vilji hinsvegar vísa henni til allshn.

Forseti (JBald) : Ég mun fallast á tilmæli hv. flm. um, að viðhafðar verði tvær umr. um málið. En það er ekki hægt að vísa til neinnar n. í Sþ. nema fjvn. og utanrmn., en málið kemur þá til athugunar við umr. sjálfar síðar. - Það er þá ákveðið að viðhafa tvær umr. um málið.

* Flm. (Sigurður Kristjánsson) : Það stendur svipað á með þessa till. eins og þá, sem ég hafði framsögu fyrir áðan (till. um landhelgisgæzlu). að hún liggur hér fyrir þinginu í annað sinn. Það mun nú að sjálfsögðu þykja nokkuð stórt spor stigið, ef þingið samþ. þessa till., því að efalaust mun það hafa í för með sér allmikil útgjöld fyrir ríkissjóð, þó að ekki séu neinar áætlanir til um það. Sú hefir verið reglan og er, að ríkissjóður leggi fram vissan hluta til hafnarbóta. En nú eru ekki til hafnarlög fyrir Bolungavíkurkaupstað, og þar stendur svo sérstaklega á, að ríkið hefir sjálft alltaf haft stjórn á þessu verki, og þrátt fyrir margítrekaðar óskir hreppsins um að fá að eiga þar hlutdeild í og fá að ráða sér sérstakan verkfræðing til þess að hafa þar yfirstjórn, þá hefir því verið harðlega synjað, og vitamálastjóri hefir haft yfirstjórn verksins á hendi. Það, sem búið er að gera við höfnina, hefir kostað um ½ millj. kr., eins og tekið er fram í grg. - Ég ætla, að það muni standast nokkurn veginn allt, sem í þessari grg. er, þó að nokkuð sé liðið frá því að hún var samin, og fyrir því eru því sterkari líkur, sem allmikið af grg., allt það efnislega og talnalega, er fengið beint frá fyrrv. vitamálastjóra, Th. Krabbe. - En af þessari ½ millj., sem þetta verk hefir kostað, hefir hreppurinn greitt um 300 þús. kr. Nú er þetta ekki mjög stór hreppur, og liggur það því í augum uppi, að þetta hefir orðið honum ofraun, enda hefði hann aldrei lagt út í það, ef hann hefði ekki teygzt út í það smátt og smátt, vegna þess að sífellt hefir orðið að endurtaka verkið. Af þessum ástæðum - og náttúrlega af ýmsum fleiri ástæðum með hefir hreppsfélagið orðið ákaflega illa stætt fjárhagslega. Það er svo búið að tæma gjaldgetu sína og lánstraust fyrir þetta mannvirki, að ekki er hægt að búast við því, að það verði fyrst um sinn þess megnugt að leggja meira fé til þess. En bæði er það, að óviðunandi er, að verk, sem búið er að leggja í ½ millj. kr., verði að litlu gagni, og ennþá meira óviðunandi, að það eyðileggist af því, að því er ekki að fullu lokið, og eins hitt, að framtið þessa hreppsfélags byggist að miklu leyti á hafnarumbótum. Ég tel því víst, að ríkið, sem búið er að leggja um 200 þús. kr. í þetta mannvirki, muni vilja halda verkinu áfram, þó að það verði náttúrlega alltaf álitamál, með hvað miklum hraða það skuli gert. Ég vænti þess einnig, að þingið vilji líta á þá ástæðu, sem ég nefndi áðan, nefnilega þá, að hreppstjórnin hefir litlu eða engu fengið að ráða um þetta verk, og yfirstjórn þess hefir alltaf verið í höndum umboðsmanns ríkisins, og sú skýrsla, sem ég hefi fengið frá fyrrv. vitamálastjóra, ber það með sér, að á því hafa orðið miklar misfellur. Ég get ekki betur séð en að langmestur hluti þess fjár, sem til mannvirkisins hefir gengið, hafi farið til umbóta vegna skemmda og svo til þess að tryggja þennan brimbrjót, sem frá upphafi hefir verið allt of veikur. Eftir því, sem mér sýnist af skýrslunni, hefir ekki farið til beinnat framlengingar á þessum brimbrjót meira en 140 þús. kr.; hitt hefir farið til endurbóta, enda hefir, eins og ég hefi tekið fram í rökstuðningi till., verið svo kastað höndunum til þessa verks, að víkin hefir ekki einu sinni verið mæld. Ég veit ekki, hvort ástæða er til fyrir mig að hafa þessi orð miklu fleiri, en ég vil að lokum leggja áherzlu á það, að aðstaða hreppsbúa þarna er þannig, að þeir verða að langmestu leyti að treysta á sjóinn. Þó hafa þeir hin síðari árin lagt talsverða áherzlu á aukna ræktun, og stafar það af því, að afli hefir brugðizt að undanförnu í þessari gömlu, frægu og ágætu verstöð. Það er öllum kunnugum ljóst, að aukin jarðrækt getur ekki bjargað þessu þorpi; til þess verður að gera aðrar ráðstafanir. Að lokum vil ég mælast til, að till. verði vísað til síðari umr. og hv. fjvn. að lokinni þessari umr.



Mér ber að sjálfsögðu framar öðrum skylda til að þakka þá rausn, sem kjósendum mínum í Norður-Ísafjarðarsýslu, og þá einkum Bolvíkingum, er sýnd með flutningi þessarar till. Ég á hér ekki við það, að farið er fram á, að gerðar séu áætlanir og athuganir, heldur hitt, að með till. eru vaktar vonir um, að hin stórfenglegu hafnarvirki, sem hún ræðir um, verði rétt byggðarfélaginu að gjöf, án nokkurs framlags þess á móti. Það eitt skyggir á, að ég er öldungis ekki óttalaus um, að þeirra framkvæmda verði nokkuð langt að bíða. Og þó að skömm sé frá að segja, er ástæðum þessa þorps þannig háttað, að íbúar þess yrðu að gera sig ánægðari með skjótar framkvæmdir, þó að litlar væru, en stórkostlegar áætlanir, sem engar horfur eru á, að framkvæmdar yrðu í náinni framtið. Ég vil í því sambandi minna á og óska góðra undirtekta undir umsókn hreppsnefndar Hólshrepps um að þingið veiti hreppnum aðstoð við greiðslu á skuld, sem enn er ógreidd, vegna síðustu aðgerðanna á öldubrjótnum í Bolungavík. Um hafnargerð í Bolungavík hafa komið fram tvær hugmyndir. Ég legg að svo stöddu minna upp úr þeirri hugmynd, að gera höfnina einhverntíma í ófyrirsjáanlegri framtíð að öruggu fægi fyrir 1000 tonna skip en hinni: að gera á næstunni í sambandi við brimbrjótinn litla smábátakví, svo að ekki þurfi nær alltaf eftir hverja sjóferð að setja á land smábátana, sem nú eru gerðir út úr þorpinu, enda gerði kleift að stunda þaðan sjó stærri bátum, 30–60 tonna. Útgerðarmenn í Bolungavík líta svo á, að útvegurinn þar sé dauðadæmdur, ef ekki verður hægt að gera þaðan út slíka stærri báta og alveg á næstunni. Í sambandi við þessa hugmynd gerði verkfræðingur af vitamálaskrifstofunni, sem átti erindi vestur í sumar, nokkrar bráðabirgðamælingar, eftir beiðni minni, en þær mælingar mundu þó nægja sem undirstaða undir uppdrætti og áætlanir, ef horfið yrði að hugmyndinni um smábátakví. Þegar verkfræðingurinn kom suður og ég hafði kynnt mér athuganir hans, tók ég það upp hjá mér sjálfum að rita hæstv. atvmrh. bréf, sem ég vil leyfa mér að lesa hér upp, með leyfi hæstv. forseta: „Til brimbrjótsins í Bolungavík mun nú hafa verið varið ca. ½ milljón króna, og að vísu gerir hann lendingarskilyrði þar stórum betri en þau annars væru. Hinsvegar er það enn útilokað, að út séu gerð frá Bolungavík stærri skip en svo, að unnt sé að setja þau upp á kamb, jafnvel hvað litið sem er að veðri, að því ógleymdu, hvílík feikna fyrirhöfn, erfiði og slysahætta er þeim uppsetningi samfara. Nú horfir svo um sjávarútveg og afkomu í Bolungavík, að lífsspursmál er fyrir þorpið, að þaðan verði unnt að gera út fleiri eða færri stærri skip en unnt sé að ráða við til daglegs uppsetnings, - skip, er geti víðar leitað veiða en á næstu miðum og tekið þátt í síldv. með herpinót að sumrinu. En það er óhugsandi nema með þeim endurbótum á lendingunni, að slík skip geti legið þar á höfn í öllum veðrum. Hefir verið stungið upp á, að því mætti koma til vegar með því að gera kví í lendingunni, þar sem brimbrjóturinn sé varnargarður móti norðvestri, en hlaðinn verði tiltölulega einfaldur veggur skáhallt á móti frá suðvestri - og mundi þetta verða viðráðanlegur kostnaður, þannig, að að því gerðu yrði miklu bjargað aftur af fé því, er kostað hefir verið í þessi hafnarmannvirki, sem vafasamt framtíðargildi hafa án slíkra aðgerða. Nú eru það tilmæli mín til hins háttvirta atvinnumálaráðuneytis, að það láti sérfræðinga sína um hafnarmannvirki athuga þetta mál sem gaumgæfilegast, í því skyni að rökstuddar niðurstöður fáist um, hvað unnt sé að gera í hafnarmálum Bolvíkinga til stuðnings framtíðarsjávarútvegi þaðan og þar á meðal hvort uppástunga sú, sem hér hefir verið drepið á, eigi við rök að styðjast, hvernig hana ætti þá að framkvæma og hver kostnaður yrði því samfara“. Mér er það ánægja að geta skýrt frá því, að ég hefi fengið svar við þessu erindi minn frá hæstv. atvmrh., þar sem hann tekur vel í þessa málaleitun, kveðst hafa skrifað vitamálaskrifstofunni og lagt fyrir hana að láta gera þær athuganir, er þyrfti veit ég ekki betur en að það verk sé þegar hafið. Þetta er að vísu ákaflega fátæklegt, borið saman við þá uppástungu, sem felst í till. hv. 6. þm. Reykv., og ég er honum að vísu mjög þakklátur fyrir, því að ég álít, að þessar tvær till. þurfi alls ekki að rekast hvor á aðra. Verði till. samþ., þá er þar með staðfesting þingsins fengin á því, að það, sem þegar hefir verið hafið í þessu sambandi, sé heimilt, og þótt meira væri. Og það sé fjarri mér að meta það draumóra að vænta þess, að slík höfn, sem till. gerir ráð fyrir, verði einhverntíma gerð í þessari að fornu og nýju merkilegu og oft farsælu verstöð. Ég álít sjálfsagt, ef þessi litla kví verður gerð, að henni verði hagað svo, að bygging hennar komi ekki á neinn hátt illa við þær meiri háttar hafnargerðarframkvæmdir, sem kæmu til mála síðar. Ég hefi svo ekki öðru við að bæta en því, að biðja vel fyrir till., þó að ég hinsvegar sé tortrygginn á, að samþykkt hennar geti bjargað þorpinu frá yfirvofandi vandræðum. Með því að flytja þessa tili. hefir hv. flm. gefið mér von um, að hann mundi fylgja minni háttar ráðstöfunum til bjargar þessu þorpi, og hann liðstyrk met ég ekki lítils.

* Flm. (Sigurður Kristjánsson) : Ég þarf ekki miklu að bæta við mína fyrri ræðu. - Hv. þm. N.- Ísf. sagðist vera hræddur um, að framkvæmdir í þessu máli drægjust. Ég er enn hræddari um það, að svo yrði, ef nú yrði farið að gera einhverjar smáendurbætur; þá er hættan sú, að við það yrði látið sitja. En þessu stendur svo á, að búið er að leggja í hafnarmannvirkin svo mikið fé, að ekki er annað gerlegt en að láta verða úr því góða höfn. Þorpinu verður ekki bjargað með því einu saman, að bátar geti legið þar. Síðustu fjögur ár hefir t. d. orðið aflabrestur á þorskveiðunum, og þegar svo er, verður þorpið illa statt, ef það getur ekki notið hagnaðarins af síldveiðunum. En til þess að geta haft söltun og bræðslu að nokkru ráði, verður höfnin að batna mikið. Bátar allt að 60 tonnum þyrftu að geta gengið frá staðnum, en þar þurfa líka að vera þau hafnarskilyrði, að hægt sé að ferma og afferma stór skip. Það væri ómetanlegur kostur að geta komið afurðum þorpsins beint, í stað þess að nú verður að kjótla afurðunum á smábátum til Ísafjarðar, og verður auðvitað af þessu margfaldur kostnaður. - Ég mun svo ekki hafa fleiri orð um málið að sinni.

*Emil Jónsson: Ég get ekki látið þessa till. fara svo til 2. umr., að ég segi ekki nokkur orð um grg. hennar og framsöguræðu hv. 6. þm. Reykv. Hann reynir í grg. að leiða rök að því, að óhöpp þau og misfellur, sem orðið hafa við byggingu hafnarmannvirkjanna í Bolungavík, hafi verið því að kenna, að hreppsbúar hafi orðið að hlíta forsjá vitamálaskrifstofunnar, og í framsöguræðu sinni sagði hv. þm., að hreppsbúar hefðu reynt að komast hjá þessari forsjá, en ekki tekizt það. Ég sé á fylgiskjali till., að útgjöldin hafa orðið mest á árunum 1935–1936, eða 200000 krónur. En það fé fór einvörðungu til þess að styrkja steinnökkvann, sem settur var niður á árinu 1927, þvert ofan í till. skrifstofunnar, sem hv. frsm. sagði, að hefði verið einvöld um allar framkvæmdirnar. En þar með er einnig að mestu leyti fallin sú ástæða hv. flm. fyrir því, að ríkissjóði beri einum að standa straum af fullkomnun hafnarmannvirkjanna. Hv. flm. sagði ennfremur, að víkin hefði aldrei verið mæld. Þetta er ekki rétt. Það er til gömul mæling af víkinni. En fullkomna mælingu vantar. Þær mælingar, sem gerðar hafa verið, hafa þó verið næg undirstaða þess verks, sem unnið er. Og viðbótarmælingar þær, sem hv. þm. N.Ísf. hefir látið framkvæma þar í sumar, eru ágæf viðbót við þær, er fyrir voru. Mér hefir þegar verið falið af atvinnumálaráðuneytinu að gera tillögur um hafnarbætur í Bolungavík, og mun það verða gert mjög bráðlega.



Ég þarf því miður að mæta á öðrum fundi og má því ekki vera að því að svara hv. þm. núna, en mun gera það við síðari umr. málsins.

* Flm. (Jóhann Jósefsson) : Herra forseti! Á fyrra þingi þessa árs flutti ég tillögu sama efnis, en hún komst þá ekki áfram vegna þingrofsins. Árið 1935 náðist samkomulag við ríkisstj. og Alþingi, að veittar yrðu fjögur næstu ár 30 þús. krónur til mannvirkja innan hafnarinnar í Vestmannaeyjum og til dýpkunar á höfninni. En þegar til framkvæmdanna kom, á árinu 1936, sýndi það sig, að þá þurfti alla fjárveitinguna til framkvæmda þess árs, en til þess var ætlazt, að hún entist öll árin 1936–1939. Þær stofnanir, sem lánað hafa fé til verksins, hafa gert það með þeim skilyrðum, að ríkissjóðstillagið gangi beint til þeirra, jafnóðum og það er greitt. Til skýringar þessu vil ég drepa á það, hvað framkvæmt var fyrir fé það, er eytt var árið 1936 í þessu skyni. Ég hefi fengið yfirlit yfir þetta frá vitamálaskrifstofunni, og ætla að lesa það hér upp, með leyfi hæstv. forseta: „vinna við bryggjugerðina stóð yfir frá miðjum júlí til ársloka 1936. Þessi verk voru unnin: 1. Rekið niður 180 m. langt járnþil. 2. Járnþilið fest með boltum í blokkir úr járnbentri steinsteypu, sem lagðar voru í fyllingu bryggjunnar. 3. Að austurhlið uppfyllingarinnar var lagður steinveggur upp að Tangabryggju og veggurinn gerður sandþéttur með timburflekum og járnþili úr plötuafgöngum. 4. Dýpkun hafnarinnar kringum bryggjuna: Svæðið, sem dýpkað hefir verið, nær um 130 m. austur fyrir bryggjuna, um 160 m. í vestur frá bryggjunni, en 40–50 m. í norður. Fyrir vestan bryggjuna hefir verið grafið í 2,5 m. dýpi, en fyrir norðan og austan bryggjuna í 4,0 m. dýpi miðað við lægstu fjöru. Alls mun dýpkun kringum bryggjuna nema um 45000 m3, og af því munu um áramót hafa verið komin í bryggjutóttina um 37–38000 m3. 5. Sandfylling í bryggjuna: Bryggjutóttin hefir nú að mestu leyti verið fyllt sandi; en nokkuð mun þó enn vanta á, að sandfyllingin sé eins há og ætlað var, enda er eftir að festa bryggjuþekjuna og steypa stétt meðfram bryggjuveggjunum. Sömuleiðis er eftir að festa bruntré á bryggjuvegginn og steypa nokkur festahöld og ljósastaura.“ Svo sem hv. þm. sjá, er það ekkert smáræði, sem unnið hefir verið. En það, sem ég fyrst og fremst vildi gera hv. þm. ljóst, er þetta: Þó að standi í fjárlagafrv. stjórnarinnar fyrir 1938 fjárveiting til Vestmannaeyjahafnar, og sé þar talin þriðja greiðsla af fjórum, þá er búið að nota þetta fé til þeirra framkvæmda, sem ég nú hefi lýst, þannig, að lán hefir verið tekið út á þetta ríkistillag. Og það varð ekki hjá því komizt að gera þetta allt á árinu 1936; með því fékk bryggjubyggingin á sig fast heildarform. Og verkið hefir að ýmsu leyti orðið langtum ódýrara vegna þessara vinnubragða; t. d. má geta þess, að járn það, er notað hefir verið til bryggjubyggingarinnar, fékkst þá við miklu vægara verði en hægt væri að fá það nú. Ég flutti því, samkv. beiðni bæjarstjórnarinnar í Vestmannaeyjum, tillögu um fjárveitingu að nýju, svo að hægt væri að dýpka höfnina. Ég gerði ráð fyrir því, að fjárl. yrðu afgr. snemma á þessu ári, og var tilætlunin, að fjárhæðin fengist greidd þegar á árinu. En það fór eins og kunnugt er, að þingi var slitið án þess að fjárl. yrðu afgr. En ekki varð hjá því komizt að láta einna verkið samt. Það er lífsskilyrði fyrir aðalatvinnuveg Vestmannaeyjabúa, að höfnin sé nothæf, en stöðugt rísa erfiðleikar og jafnvel lífshætta af því, hve grunn hún er. Nú vildi svo vel til, að ráðizt hafði verið í að kaupa dýpkunarskip. Þetta skip hefir reynzt mjög vel, og er óhætt að segja, að það hafi orðið til mikils hagnaðar bæði fyrir bæ og land. Var það mikil heppni fyrir bæinn, að skipið var keypt einmitt á þessum tíma, því að það myndi kosta meira nú. Vinna var hafin við dýpkun hafnarinnar síðastl. sumar, þó að engin fjárveiting frá Alþingi lægi fyrir. Var verkið fólgið í því að soga upp sandinn og í öðru lagi að ná upp hinu svokallaða steinrifi, en það eru blágrýtissteinar, sem eru í innsiglingunni milli garðanna. Til þess, að þetta gæti tekizt, þurfti kafara, og varð verkið að haldast í hendur við það að ná upp sandinum. Voru miklir annmarkar á því að ná upp grjótinu, því að það var á kafi í sandi, svo að kafarar áttu örðugt með að koma böndum á hnullungana. En það má segja, að þetta hafi tekizt fyrir hugkvæmni manna þar austur frá, og einkum verkstjórans, Böðvars Ingvarssonar. Þeir notuðu dýpkunarskipið til að ryðja sandinum frá grjótinu á þann hátt, að í staðinn fyrir að láta skipið soga upp sandinn, létu þeir það blása honum frá steinunum, svo að þeir lágu eftir berir. Gekk verkið þannig miklu betur en áður. Með þessari aðferð er hægt að gera rifið skaðlaust. Dýpkunarvinnan við Vestmannaeyjahöfn í sumar hefir borið ágætan árangur, og í skýrslu bæjarstj. er sagt, að dýpkunin á rifinn hafi numið 1½–2 fetum, en hún þarf að verða allt að 5 fetum, ef skipum á að vera hægt að sigla þarna enn hættulaust, þó að nokkur sjór sé. Þarf því að halda vinnunni áfram. Kostnaður við þessa vinnu síðastl. sumar nam 40 þús. kr., eða allt að því. Má gera ráð fyrir, að kostnaðurinn næsta sumar verði nokkru lægri. En áætlunin um kostnaðinn síðastl. sumar var nokkru lægri en hann reyndist í raun og veru, svo gera má ráð fyrir, að líkt fari enn. Ég fer fram á það í þáltill., að þingið veiti bænum allt að 30 þús. kr. sem tillag úr ríkissjóði til dýpkunarinnar og frambaldsvinnu þar að lútandi. Skjöl og skilríki frá hafnarstjóra og bæjarstj. Vestmannaeyja mun ég leggja fyrir hv. fjvn., sem ég vona, að fái málið til meðferðar. Vænti ég svo, að hv. þm. veiti málinu stuðning sinn, og legg til, að því verði vísað til fjvn.

Forseti (JBald): Nokkrir hv. þm. hafa beðizt leyfis til að fá að ganga af fundi, til þess að geta setið fund Sambands ísl. fiskframleiðenda. Telja þeir nauðsyn til bera, að þeir sitji þennan fund, svo að ég býst við að verða að fresta umr. vegna fjarveru þeirra. Tek ég því málið hér með af dagskrá.