Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Framsm. (Magnús Torfason) Nefndin hefir leyft sjer að gera nokkrar breytingar á þessu frv. Fyrsta breytingin, sem vert er að vekja máls á, er 2. brtt. við 4. gr. Þar er það lagt til, að orðin »samkvæmt 3. gr.« falli niður. Þessi breyting var gerð af því, að líta mátti svo á, að málsaðili fengi því að eins greiddan málskostnað sinn, að hann sendi reikning yfir hann. Þá hefir nefndin gert breyting við 5. gr. a. Henni þótti greinin heldur þröng, eins og hún var orðuð. Það geta verið margskonar athafnir, sem valda því, að eitthvað verður þýðingarlaust í máli, en getur þó aukið kostnað. Nefndinni þótti því rjett að rýmka þetta ákvæði. Þá er 4. brtt., sem á við 6. gr., er ákveður, hve nær málskostnaður má falla niður. Þetta ákvæði þótti nefndinni líka ofþröngt í frv., og leggur til, að það verði rýmkað. Aðrar breytingar nefndarinnar eru að eins orðabreytingar, sem henni virtust vera til bóta. Jeg sje þess vegna ekki ástæðu til að fjölyrða um þær; jeg vona, að þær sjeu hæstv. deild fullljósar.

Atvinnumálaráðherra (S. J.) Jeg vil leyfa mjer að óska þess, að frv. þessu verði vísað til sjávarútvegsnefndar.

Atvinnumálaráðherra (S. J.) Jeg vil leyfa mjer að óska þess, að málinu verði vísað til fjárhagsnefndar.

Frsm. (Eggert Pálsson) Það er að vísu eigi margt um þetta mál að segja. En þó er ekki hægt að neita því, að hjer er um allmikilsvert mál að ræða. Í fyrsta lagi er það mikilsvert þeim, sem skólans eiga að verða aðnjótandi, og í öðru lagi er það merkilegt að því er til landssjóðs kemur, því að hjer er um ný útgjöld af hans hálfu að tefla. Og þessi útgjöld eru ekki að eins fólgin í því að koma upp skólanum, heldur og einnig í viðhaldi á honum, og til þess þarf allmikið fje, sem við er að búast að aukist með tímanum. En þótt hjer sje um útgjöld að ræða, áleit nefndin sjálfsagt að sinna málinu. Það hafa komið æ glöggari óskir frá þessum hjeruðum um, að slíkum skóla, sem hjer um ræðir, yrði komið þar á fót. Og það er langt síðan þessar óskir komu fyrst fram. Má segja, að fyrstu lifandi óskirnar sjeu hjer um bil jafngamlar kvennaskólanum gamla í Reykjavík. En, eins og skjölin bera með sjer, hafa þessar óskir þroskast smám saman og orðið eindregnari. En þótt óskirnar sjeu að þessu leyti samræmilegar, þá kemur þeim þó ekki saman um, hvar skólinn skuli stofnaður. Um það virðist vera talsverður ágreiningur, hvort skólinn skuli standa í Þingeyjarsýslu eða Eyjafirði eða á Akureyri. Meiri hluti sveitanna óskar, að skólinn standi í sveit. En Akureyrarkaupstaður, sem er mannmargur, æskir, að hann verði reistur þar. En það er auðvitað ekki greitt fyrir eina þingnefnd, sem svo er skipuð, að hún hefir lítinn áhuga á því, hvar skólinn skuli standa, að greiða úr þessum ágreiningi. Hins vegar hlaut nefndin samt að láta í ljós sína skoðun á þessu atriði málsins, og meiri hluti hennar áleit, að slík stofnun sem þessi hlyti að verða reist þar, sem auðvelt væri um aðdrætti, til þess að koma henni upp og starfrækja hana. En vjer vitum, að í sveitum eru aðdrættir víðast hvar erfiðir, og þá er ekki annað að leita en til sjávarins. Þess vegna áleit meiri hluti nefndarinnar, að hagkvæmast mundi að reisa skólann við Eyjafjörð. Hann má heita miðdepill allra samgangna við Norðurland, og jafnframt er þar þjettbýli mest og yfirleitt allir aðdrættir auðveldastir. En annars var það ekki beinlínis hlutverk nefndarinnar að greiða úr þessu. Hún vonast til, að leyst verði úr ágreiningnum með samkomulagi milli hlutaðeigenda og ákvæðum af stjórnarinnar hálfu. Að því lýtur fyrsta brtt. nefndarinnar, að skólann skuli stofna við Eyjafjörð, í staðinn fyrir á Akureyri eða í grend við Akureyri. En hún vildi ekki ákveða staðinn nánar og vonaði, að það mundi verða að samkomulagi, hvort skólinn yrði reistur á Akureyri eða þar í grend, eins og flutningsmaður (M. K.) ætlaðist til, eða annarsstaðar við fjörðinn. Aðrar brtt. nefndarinnar eru ekki svo mikils verðar, að eyðandi sje orðum að þeim, að 5. brtt. fráskilinni. Hinar brtt. nefndarinnar eru fremur orðabreytingar en efnisbreytingar, að öðru en því, að nefndin leggur til, að hjerað það, þar sem skólinn verður reistur, leggi fram ? kostnaðar. Þetta er í fullu samræmi við gerðir þingsins í mörgum öðrum málum, t. d. framlög til hafna, vega o. fl, og nefndinni fanst það rjett, að hjerað það, er fær skólann innan sinna vjebanda, leggi skerf til hans. Jeg hygg, að brtt. nefndarinnar sjeu svo greinilegar, að jeg þurfi ekki að skýra þær nánar, en óska þess, að frv., með breytingum nefndarinnar, nái fram að ganga.

Guðmundur Ólafsson Jeg er ekki að öllu leyti sammála háttv. meðnefndarmönnum mínum og hefi því skrifað undir nefndarálitið með fyrirvara. Meðnefndarmenn mínir eru sammála um það, að rjett væri að breyta því í frv., að skólinn ætti að vera á Akureyri eða í grend við hana, og er jeg þeim samþykkur um það. Þá hefir nefndin sett í staðinn fyrir það, að skólinn eigi að standa við Eyjafjörð, og miðar hún við það, að best sje, að skólinn sje þar í sveit settur, sem þægilegt er með aðflutninga. En þegar verið er að ræða byggingu skólahúss, þá má ekki taka minna tillit til þess, hvar hægast er með alt efni til byggingarinnar, og það geta annarsstaðar verið betri skilyrði fyrir því heldur en niður á sjávarbakkanum. Mjer hefði fundist rjettast, úr því að samkomulag hefir orðið um það, að ekki sje rjett að fastákveða, hvar skólinn eigi að vera, að Alþingi hefði látið það vera alveg óákveðið, að eins ákveðið, að hann skyldi stofnast á Norðurlandi. Það er líka í beinu samræmi við fyrirsögn frumvarpsins. Við vitum það, að það er nú allmikill ágreiningur um það, hvort skólinn eigi að standa í sveit eða kaupstað, og úr þeim ágreiningi leysir frv. ekki. Og þótt það kunni að vera ódýrara að reisa skólahúsið við sjó, þá verða hv.þm. að gæta þess, að rekstrarkostnaðurinn við sveitaskóla er venjulega mun minni en við kaupstaðarskóla. Við 1. umr. þessa máls lagði hv.þm. Ak. (M. K.) mikla áherslu á það, að það væri almennur vilji þar nyrðra, að skólinn væri bygður á Akureyri, og vitnaði í því efni til undirskrifta á aðra þús. kvenna á Norðurlandi, en síðan sú umr. var hafa borist undirskriftir frá mjög mörgum konum á Norðurlandi, sem telja það óheppilegt, að skólinn sje á Akureyri, en óska þess, að hann sje í sveit, og þær eru fleiri en hinar. Um þetta mál hefir allmikið verið ritað í norðanblöðin, og hefi jeg kynt mjer það, og finst mjer, að þær konur, er vilja hafa skólann í sveit, færi gildari rök fyrir máli sínu. Vil jeg þar sjerstaklega benda á greinar húsfrú Jónínu Sigurðardóttur Líndal, en hún hefir aðallega haft orð fyrir konum þeim, sem vilja hafa skólann í sveit. Þá talaði þessi hv.þm. (M. K.) mikið um það, hversu ötullega »forstöðukonurnar á Akureyri« hefðu unnið að undirbúningi málsins nyrðra. En jeg held, að þessi mikli undirbúningur þeirra, sem háttv.þm. (M. K.) talaði um, sje mest fólginn í því að þrátta um það, hvar skólinn eigi að standa; jeg hygg, að hann sje ekki jafnmikill í öðru. Þær hófu undirskriftir um það, að best væri að skólinn væri á Akureyri; þar væri, aðalfólkið, aðalmenningin, aðalverslunin og hamingjan, og þá einkum að telja allan þann »aðal«, sem þær töldu að þar væri saman kominn, en þær hafa ekki gengist fyrir fjárframlögum eða boðið þau fram til stofnkostnaðar skólans, en safnað þó einhverju fje til styrktarsjóðs við skólann, ef hann kemst á fót. Á undirbúningi þeirra er lítið byggjandi. Af þessu, og þar sem það er ætlunin, að hjerað það, sem skólinn er reistur í, leggi fram fje til stofnkostnaðarins, þá hefði mjer fundist rjettast, að alveg hefði verið óákveðið, að þessu sinni, hvar á Norðurlandi skólinn ætti að standa. Hvað hitt atriðið snertir, er varð að ágreiningi í nefndinni, var, að mjer þótti rjettara, að í frv. stæði, að skólinn skyldi settur á stofn er fje væri veitt til hans í fjárlögum, en þar stendur nú, að það skuli gert »er efni og annað fáist með viðunanlegum kjörum«, en um það, hve nær það er, geta orðið fremur skiftar skoðanir heldur en ef hitt ákvæðið væri sett. Og þannig litu hv. meðnefndarmenn mínir á það fyrst, þótt þessi yrði niðurstaðan að lokum.

Magnús Kristjánsson Um meðferð hinnar hv. nefndar á frv. þessu skal jeg segja það, að mjer þykir hún að sumu leyti góð, þó að mjer líki hún alls ekki í alla staði. Það er sjerstaklega meiri hluti nefndarinnar, er jeg tala til hjer, því að hv. 2. þm. Húnv. (G. Ó.) er þeim ekki samdóma. Mjer þykir fjárframlag það, er nefndin leggur til að heimtað sje annarsstaðar að en úr landssjóði, vera helst til hátt, og jeg tel það mikið efamál, að rjett sje að setja slíkt skilyrði, en þótt slíkt skilyrði sje sett, þá virðist vera óþarft að krefjast meira en ¼ hluta kostnaðar, og má vera, að jeg komi fram með brtt. um þetta við 3. umræðu. Aðrar brtt. nefndarinnar eru ekki svo varhugaverðar, að jeg geti ekki fallist á þær. Háttv. 2. þm. Húnv. (G. Ó.) var aðallega að tala um það, hvar skólinn eigi að standa, og jeg tel rjettast að láta það atriði liggja nú milli hluta, og jeg lít svo á, sem nefndin hafi komist að sæmilegri niðurstöðu um það. Og að ákveða, að skólinn eigi að standa frammi í einhverjum dalabotni, verð jeg að telja beinlínis óheppilegt. Eins og háttv. nefnd hefir gengið frá þessu atriði þá getur skólinn jafnt staðið í Suður-Þingeyjarsýslu sem Eyjafjarðarsýslu, og hafa því bæði þessi sýslufjelög jafnmiklar líkur til að fá skólann til sín, en sá böggull fylgir skammrifi, að sú sýsla, er hreppir hann, verður að leggja fram mikið fje til stofnkostnaðarins, en þá sjest líka ef til vill best, hvar hugur fylgir mest máli. Háttv. 2. þm. Húnv. (G. Ó.) var að tala um það, að fleiri konur á Norðurlandi hefðu með undirskrift sinni óskað þess, að skólinn yrði settur í sveit. Þetta er satt hvað töluna snertir, en þess ber að geta, að þar hafa skrifað undir allmargir unglingar, og þótt þeir hafi ef til vill áhuga á málinu, þá hafa þeir ekki eins mikinn þroska til að dæma um þetta eins og þær konur, sem eldri eru, og því ekki rjett að gera svo mikið úr því. Háttv. 2. þm. Húnv. (G. Ó.) gerði mikið úr skrifum frú Jónínu Sigurðardóttur Líndal, en jeg hygg, að það muni vera best, að sem minst sje talað um greinar hennar, og jeg tel, að þeir, sem hafa ritað á móti henni, hafi fært fult svo góð rök fyrir máli sínu. Svo býst jeg við, að óhlutdrægir menn líti á það. Þessi háttv.þm. (G. Ó.) vildi ekki láta setja skólann niður í fjöruna, en jeg sje ekki, að nefndin hafi ákveðið það, og þótt skólinn væri bygður í gróðrarstöðinni á Akureyri, þá yrði hann hvorki reistur á fjöru nje sandi. Háttv. þm. (G. Ó.) hefir líklega haft aðra skoðun um sveita- og kaupstaðarskóla, þegar Blönduósskólinn var bygður. Og án þess að jeg vilji leggja neinn dóm á það atriði, þá vil jeg þó segja það, að Húnvetningar eru ekki líklegri til þess að vera leiðandi menn í kvennaskólamálum, ef dæma á eftir reynslu þeirra, því að skóli þeirra hefir engin fyrirmynd verið, að því er mjer er kunnugt.

Atvinnumálaráðherra (S. J.) Jeg gat um það við 1. umræðu þessa máls, að það væri almennur áhugi á því um alt Norðurland, að þessi skóli kæmist á fót; þetta hefir síðan komið enn betur í ljós með fjölda undirskrifta til Alþingis, svo að jeg þarf ekki að fjölyrða um það. En það er skoðanamunur um það, hvort skólinn eigi að vera í sveit, á Akureyri eða í grend við Akureyri, en þennan ágreining vil jeg ekki gera að kappsmáli og er samþykkur háttv.þm. Ak. (M. K.), að best sje að halda honum fyrir utan frumvarpið. En mjer er ekki vel ljóst, hvað nefndin skilur við það, að skólinn eigi að standa við Eyjafjörð. Á hún þar við alla Eyjafjarðarsýslu og við Suður-Þingeyjarsýslu og eftir bygð í Eyjafirði, svo langt sem góðar flutningabrautir ná frá Akureyri, t. d. alt inn að Grund? Ef nefndin lýsir ekki yfir öðru, verð jeg að líta svo á, sem þetta sje skilningur hennar, því að jeg verð að taka undir með háttv. 2. þm. Húnv. (G. Ó.) um, að jeg tel sveitaskóla æskilegri. Hvað fjárframlagið snertir, þá finst mjer það ekki vera fráfælandi, og má í því efni benda á frv. um afhending Eiðaskólans sem náskylt mál. Hjer verða það minst 4 sýslufjelög og 1 bæjarfjelag, sem taka þátt í kostnaðinum, svo að þriðjungur stofnkostnaðarins ætti ekki að vera þeim ofvaxinn.

Guðmundur Ólafsson Jeg þarf ekki að eyða mörgum orðum að ræðu hv.þm. Ak. (M. K.), því að mikið af því, er hann sagði, var beint til meiri hluta nefndarinnar. Hann var að tala um það, að kvenfólk það, er hefði ritað undir áskorun til þingsins um að skólinn stæði í sveit, væri ungt að aldri; það má vel vera, að svo sje; jeg þekki ekki aldur þess, þótt jeg hafi sjeð undirskriftir þeirra; býst jeg við, að háttv.þm. Ak. (M. K.) sje mjer snjallari að þekkja aldur og verðleika kvenþjóðarinnar, en þótt hann hafi einhverja sjerþekkingu í því, þá verður þingið, sem ekki kann aldurinn, að meta undirskriftirnar jafnt, enda ekki ótrúlegt, að margar ungar blómarósir hafi ritað undir skjöl þau, er háttv.þm. (M. K.) hampar, og tel jeg það ekki þurfa að rýra gildi þeirra. Sami háttv.þm. (M. K.) var að hnýta í Blönduósskólann og taldi líklegt, að að jeg hefði haft aðra skoðun um þessi mál er hann var reistur, en hjer veður háttv.þm. (M. K.) reyk; Blönduósskólinn var bygður áður en jeg fór að taka þátt í opinberum málum, svo að jeg hafði engin afskifti af því, hvort skólinn var settur í sveit eða kaupstað. Og ekkert ilt hygg jeg að háttv.þm. (M. K.) geti sagt um Blönduósskólann, og þótt eitthvað fyndist á hinni löngu starfsbraut hans, sem honum mætti til miska teljast, þá kemur það þessu máli ekki við. Nú vill háttv.þm. (M. K.), að skólinn sje reistur á Akureyri; vill hann má ske styðja það með því, að Eyfirðingar ljetu kvennaskóla, sem hafði staðið þar í mörg ár, deyja í höndunum á sjer. Það eru þó varla meðmæli.

Magnús Kristjánsson Jeg skal ekki deila um það, hvar skólinn eigi að standa, en jeg vil taka það fram, að það er gersamlega ómaklegt að gera lítið úr undirbúningi þeim, er konur á Akureyri hafa gert í þessu efni, eins og háttv. 2. þm. Húnv. (G. Ó.) leitaðist við að gera. Forgöngukonurnar á Akureyri hafa sýnt það, að þær hafa mikinn áhuga á málinu, og þær hafa unnið mikið að undirbúningi þess; þær hafa safnað álitlegum sjóði til styrktar fyrirtækinu, og það er gersamlega rangt að segja, að þær hafi að eins rifist um skólastaðinn. Sami háttv.þm. (G. Ó.) var og að tala um það, að það mætti ekki eingöngu líta á það, hvar ódýrast væri að byggja skólann, heldur bæri og að taka tillit til þess, að ódýrara væri að reka skóla í sveit. Jeg hefi ekki áður heyrt neinn gera sjer von um það, og mjer er hulið, á hverju sú von er bygð. Hann taldi það lítil meðmæli með að skólinn væri í Eyjafirði, að þar hefði kvennaskóli lagst niður. Hann virðist ekki hafa gert sjer þetta atriði ljóst. Eyfirðingar hjeldu uppi kvennaskóla yfir 30 ár, án þess að fá til hans styrk af opinberu fje, og hann lagðist fyrst niður fyrir ofurkapp Húnvetninga. Og jeg sný ekki aftur með það, að þegar þessi mál eru rædd, þá verður Blönduósskólinn ekki tekinn til fyrirmyndar, og hefi jeg heyrt margan Húnvetning játa það, og að það hafi ekki verið heppilegt, þegar það tókst, fyrir viðburðanna rás og »agitationir«, að fá fje úr landssjóði til skólabyggingar á Blönduósi og að leggja niður kvennaskóla Eyfirðinga eftir 31 ára starfsemi, og það án styrks. Hefðu Húnvetningar rekið Blönduósskólann án alls styrks af opinberu fje, eins og Eyfirðingar gerðu, þá hefði háttv. 2. þm. Húnv. (G. Ó.) mátt frómt úr flokki tala, en, eins og nú er ástatt, tel jeg rjettast fyrir hann að spara tilraunir sínar til að spilla þessu máli.

Frsm. (Eggert Pálsson) Háttv. minni hluti hefir nú gert grein fyrir fyrirvara sínum, og eru það aðallega tvö atriði, sem honum valda. Hið fyrra er það, að hann gerir sig ekki ánægðan með þá brtt. nefndarinnar, sem skipar svo fyrir, að skólann skuli stofna við Eyjafjörð. Hitt ágreiningsatriðið er það, að minni hlutinn óskar þess, að síðustu grein frv. verði breytt þannig, að framkvæmdir skuli gerðar þegar fje verður veitt til þeirra í fjárlögunum. Meiri hlutinn sjer ekki ástæðu til þess að kveða svo á, hugði nægja, eins og stendur í frv., að ekki skyldi framkvæma verkið fyr en efni yrði fáanlegt. Um fyrra ágreiningsatriðið, hvar skólinn eigi að standa, skal jeg ekki fara mörgum orðum, enda mundi jeg tala frekar frá mínu eigin brjósti en nefndarmannanna hinna tveggja, ef jeg færi langt út í þær sakir. Þó þykist jeg mega lýsa yfir því, fyrir hönd meiri hlutans, að hann vildi afmarka það, að skólinn skyldi ná til Þingeyjar- og Eyjafjarðarsýslna og Akureyrar, en ekki alls Norðurlands. En eftir ákvæði frv. um, að skólann skuli stofna á Norðurlandi, þá mætti eins reisa hann í Skagafjarðar- eða Húnavatnssýslum, og jafnvel mætti reisa nýtt skólahús á Blönduósi. En með því að tiltaka, að skólinn skuli standa við Eyjafjörð, er sett ákvæði, sem miðast jafnt við alla þrjá hlutaðeigendur, Eyjafjarðar- og Þingeyjarsýslur og Akureyrarkaupstað, sem öll liggja að Eyjafirði. Frá eigin brjósti get jeg sagt það, að jeg efast ekki um það, að hagkvæmast verður að stofna skólann þar, sem hægast er fyrir fjöldann að ná til hans. Bygging frv. bendir líka ótvírætt í þá átt, því að þar sem ætlast er til, að skólinn rúmi 40 nemendur, en heimavist er ekki áætluð nema fyrir 24, þá hlýtur að vera til þess ætlast, að einnig sje hægt að sækja skólann annarsstaðar frá. Ef skólinn yrði settur í afdali eða strjálbýli, yrði auðvitað að hafa heimavist fyrir alla nemendur hans. Annars vonar meiri hluti nefndarinnar, að þótt ágreiningur sje enn þá um staðinn, þá muni það lagast síðar meir, án þess að grípa þurfi til úrskurðar um það með harðri hendi. En með tilliti til þessa ágreinings var það, að nefndin ákvað, að tillag hjeraðanna skyldi vera ? kostnaðinum. Býst jeg helst við, að nefndin hefði ekki farið fram á meira en ¼, hefði enginn ágreiningur verið. En eins og nú stendur, þótti ekki veita af þeim spora að heimta tillag, sem nemur ? hluta kostnaðarins. Og ef samkomulag fæst milli sýslnanna og Akureyrar, þá mun sú byrði ekki verða ýkjaþung, ef hún er borin sameiginlega, en ef ágreiningnum heldur áfram, mun ekki veita af að hafa tillagið þetta hátt. Því að ef skólinn yrði reistur tillagslaust eða tillagslítið, segjum á Akureyri, og sýslurnar heimtuðu svo annan fyrir sig með sömu skilmálum, þá virðist mjer það ofmikið af því góða. Því að þótt jeg sje máli þessu hlyntur, eins og það nú liggur fyrir, þá teldi jeg einn skóla í sveit á Norðurlandi, annan á Akureyri, þriðja þegar fyrir á Blönduósi, helst til mikið af því tægi; ekki hvað síst þegar þess er gætt, að auk skólans hjer í Reykjavík mundu verða heimtaðir skólar á Suðurlandi, Austfjörðum og Vestfjörðum, til jafnvægis upp á móti norðlensku skólunum. Jeg tel því þess vegna heppilega ráðið að ákveða tillagið svona hátt, sem við leggjum til í brtt. okkar, og sennilegt, að það gæti orðið til þess, að óskirnar um fleiri og fleiri skóla gengju ekki úr öllu hófi fram. Jeg hefi svo lítið frekar um málið að segja, en frá mínu sjónarmiði mundi skólinn reistur í sveit ekki geta borið sig eins vel og ef hann væri reistur í kaupstað eða þjettbýli, svo sem t. d. Akureyrarkaupstað, því að eftir fenginni reynslu verður ekki mikið úr afrakstri sveitabúskaparins, á móts við erfiðleikana, sem þar er við að etja, sjerstaklega alla aðflutninga, eins og samgöngum á landi er hjá oss háttað.

Guðmundur Ólafsson Það er misskilningur hjá háttv.frsm. (E. P.), að skólann skuli miða við að eins tvær sýslur. Sú skoðun kom ekki fram í nefndinni, og jeg lít svo á, að hann eigi að vera fyrir alt Norðurland. Annars geri jeg ráð fyrir, að skólarnir verði nokkuð margir, ef gera skal öllum jafnhátt undir höfði.

Atvinnumálaráðherra (S. J.) Jeg skaut því til háttv.frsm. (E. P.), hvaða skilning beri að leggja í ákvæðið, að skólann skuli stofna við Eyjafjörð. Kvaðst jeg vera ánægður með ákvæðið, ef með því væri meint það, að hann skyldi standa við flutningabrautina eða þar, sem hægt væri um aðdrætti. Þessu hefir ekki verið mótmælt, og vona jeg því, að sá skilningur minn sje rjettur, að til sje ætlast, að skólinn standi á einhverjum heppilegum stað utan Akureyrar.

Atvinnumálaráðherra (S. J.) Jeg vil leyfa mjer að stinga upp á, að máli þessu verði vísað til bjargráðanefndar.