Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Þorsteinn Þorsteinsson Hv. þm. Barð. minntist á það í ræðu sinni, að þótt sú till. á þskj. 164, sem hér liggur fyrir, yrði samþ., þá væri það engin skylda ráðh. að fara eftir henni. Þetta er raunar engin nýjung. Þessi till. á þskj. 164 fer fram á það að skora á ríkisstj. að hækka ekki afnotagjald þeirra útvarpseigenda, er hafa straumtæki. En ef ætlunin hefði verið að gera ráðh. skyldugan til að fara eftir ályktuninni, þá hefði hún verið orðuð þann veg, að lagt væri fyrir ríkisstj., en hér er einungis skorað á ríkisstj. Hér er aðeins farið fram á, að hæstv. Alþ. sýni vilja sinn um þetta mál, og það hefur verið venja hingað til, að ríkisstj. færi eftir meirihlutavilja Alþ. Ég segi fyrir mig, að ég vil ekki væna ríkisstj. um það, að hún muni ekki fara eftir vilja Alþ. - a. m. k. að óreyndu. Ég verð að segja það, að hin rökst. dagskrá á þskj. 412 er þannig orðuð, að ég get tæplega fylgt henni. Vil ég nú lesa kafla úr henni, með leyfi hæstv. forseta : „ - og að þáltill., sem hér liggur fyrir, getur ekki, þótt samþykkt yrði, skert á nokkurn hátt rétt ráðh. til þess að ákveða gjaldið samkvæmt lögum, sér Alþingi ekki ástæðu til frekari aðgerða í málinu og tekur fyrir næsta mál á dagskrá.“ Þetta er rétt, að ráðh. er skylt að hlýða l., en það nær engri átt, að Alþ. gæti ekki látið uppi vilja sinn fyrir því. Þess vegna finnst mér, að þessi rökst. dagskrá ætti ekki að koma til atkvæða. En nóg um það. Ég vil ekki lengja þessar umr. frekar en þörf er á. Ég tel, að við alþm. höfum fyllsta rétt til að láta í ljós vilja okkar og segja álit okkar um þessa hluti. Ég er áður búinn að tala um aðstöðumismun þeirra, sem nota rafhlöðutæki og rafmagnstæki, og vil ekki endurtaka það. Einnig hef ég minnzt á það, að þeir, sem nota rafhlöðutæki, greiða eiginlega tvöfalt gjald. Þeir verða að kaupa dýra rafgeyma og þurrhlöður og skapa þannig töluvert af þeim gróða, sem viðtækjaverzlunin hefur. Helztu rök andstæðinganna hafa verið þau, að erfitt væri að annast innheimtu tvenns konar gjalda. Ég hef líka áður sýnt fram á, að auðvelt væri að yfirstíga þann erfiðleika. Það er einföld aðferð að skipa svo fyrir, að allir verði að greiða fullt gjald nema t. d. þeir, sem sýnt geta vottorð frá hreppstjóra, að þeir hafi rafhlöðutæki. Að öllu þessu máli athuguðu tel ég rétt að fylgja till. meiri hl., þar sem litlar líkur eru til, að þáltill. sjálf nái fram að ganga, en að henni felldri skora ég á hv. þm. að fylgja brtt. á þskj. 425.



Aðeins nokkur orð frá minni hl. Ég lít svo á, að þáltill. á þskj. 164 sé móðgun í garð ráðh., útvarpsstjóra og útvarpsráðs, þar sem skorað er á ríkisstj. að breyta því, sem aðilar áður hafa ákveðið um þetta efni lögum samkvæmt. Ef ríkisstj. lítur svo á, að sér beri að fara eftir vilja Alþ., þá hefur það þær afleiðingar í för með sér, að Ríkisútvarpið missir af rösklega einni millj. kr. En þessi 40 kr. hækkun á afnotagjaldinu, sem gilda á aðeins í eitt ár, er ekki stór liður á búreikningi, og ég trúi því ekki, að útvarpshlustendur sjái eftir að leggja fram þessar krónur í byggingarsjóð útvarpsins. Það býr nú við algerlega óviðunandi húsakost, sem stendur því fyrir þrifum, en þar að auki stendur það í vegi fyrir stækkun bæjarsímakerfisins. Þess vegna er mikil þörf á nýju húsi. Á fyrstu árunum var útvarpið dægradvöl, en nú má segja, að það sé orðið nauðsyn. Mér þætti gaman að sjá upplitið á mönnum, ef það ætti að taka útvarpið af þeim. - Ég lít svo á, að útvarpið verði að eignast gildan byggingarsjóð og bezt sé að nota tækifærið á meðan 40 kr. eru lítill liður á búreikningi manna. - Senn líður nú að því, að sjónvarpið verði almennt, og ef ég þekki Íslendinga rétt, hygg ég, að þeir láti sér ekki lynda að verða síðastir að taka það upp. Við verðum að fá sjónvarpið, og ekki verður það starfrækt nema í stórhýsi. Ég vona, að hv. alþm. sýni útvarpinu góðan hug og að eigendur viðtækja sjái ekki eftir lítilli fjárupphæð til þessarar stofnunar, sem orðin er nauðsyn.

Forseti (JPálm) : Umræðum verður nú frestað um stund, en tekið fyrir þriðja mál á dagskránni, sem er till. til þál. um endurskoðun á löggjöf um sölu lyfja, 186. mál Sþ., þskj. 485. Fyrri umr.



Mér þykir það einkennilegt, að hæstv. forseti skuli meina hæstv. menntmrh. orðið, en taka til umræðu mál, sem alls ekki er á dagskránni. Mér þykir hæstv. forseti vera orðinn allröggsamur í forsetastóli. Ég krefst þess, að umr. um 97. málið haldi áfram og forseti neiti ekki ráðh. um orðið. Síðar á fundinum var umr. enn fram haldið.



Herra forseti. Ég geri ráð fyrir, að hv. form. fjvn. hafi tekið það fram, sem ég þarf að segja í þessu máli. Hæstv. Alþ. hefur nú samþ. fjárl., þar sem gert er ráð fyrir þessu afnotagjaldi, sem ríkisstj. hefur þegar ákveðið. Það er búið að ákveða af ríkisstj. að byggja útvarpshús, og hefur Alþ. staðfest þá ákvörðun með samþykkt fjárl. Hins vegar er enn óákveðið, hvenær þessi bygging verður reist, og var felld brtt. við fjárl., þar sem lagt var til, að féð yrði lagt til hliðar. Ef þessi till. frá hv. meiri hl. fjvn., sem hér liggur fyrir, yrði samþ., get ég ekki skilið, að hún þýði annað en það. að Alþ. ætti sjálft að leggja fram þá fjárupphæð, sem annars er gert ráð fyrir að fáist til byggingar útvarpshallar með hækkuðum útvarpsgjöldum, og mundi sú hækkun nema rösklega 1 millj. kr. á ári fyrst um sinn. Hér er um svo mikla bjartsýni og stórhug að ræða í garð útvarpsins, að ég get varla trúað því, að Alþ. beri slíkan hug til þeirrar stofnunar. Hitt er svo annað mál, að ég hlýt að fagna því, ef Alþ. vill veita þetta fé beint úr ríkissjóði, þannig að afnotagjöld þyrftu ekki að hækka. Hvað snertir það atriði, sem um hefur verið rætt, hvort ég mundi fara hér eftir þingviljanum eða ekki, þá er það rétt, sem kemur fram í dagskrártill. hv. minni hl. n., að ég þarf vitanlega ekki að fara eftir honum, en hins vegar vil ég það gjarnan. Ég þarf aðeins að vita, hver sá þingvilji er og hvað vakir fyrir Alþ. í þessum efnum. Sé ég viss um það, að samþykkt þessarar till. þýði ekki annað en að meiri hl. fjvn. og Alþ., ef till. verður samþ., ætli sér sjálft að leggja fram féð, þá mun ég vissulega framkvæma þingviljann og lækka afnotagjöldin aftur, en fyrst þarf ég að ganga úr skugga um þetta atriði, því að annars brýtur samþykkt þessarar till. í bága við fyrri samþykktir Alþ.

Frsm. meiri hl. (Sigurður Kristjánsson) : Herra forseti. Hv. þm. Dal. hefur að vísu tekið nokkuð af því fram, sem ég þurfti hér að undirstrika. Það, sem hv. frsm. minni hl. n. lagði áherzlu á, er hið sama og felst í rökst. dagskránni að því undanskildu, að hann lýsti yfir, sem er frá hans brjósti, að ég hygg, að með þessu verði ekki, lögð á hærri útvarpsgjöld en árlega voru innheimt á síðustu árum, og að ekki verði lagt í byggingu útvarpshallar. Hinu heldur hann enn þá fram, að ekki komi til mála, að Alþ. láti annan vilja í ljós en þann, sem viðkomandi ráðh. hefur í þessum efnum. Í þessu liggur svo mikill misskilningur, sem ég lagði áherzlu á í framsöguræðu minni og hv. þm. Dal. hefur og gert. Í fyrsta lagi er alls ekki farið fram á það í þáltill. að taka nokkurt vald af ríkisstj., heldur er hér aðeins um áskorun til ríkisstj. að ræða. Ef till. verður samþ., þýðir hún aðeins yfirlýsingu frá hv. Alþ. um þessi efni, en svo er það á valdi hæstv. ráðh., hvað honum virðist bera að gera í málinu. Það er alkunnugt, að algengt er, að Alþ. láti í ljós vilja sinn til ríkisstj. um framkvæmdir á ýmsum málum, sem hún annast framkvæmd á eða hefur lagalegan rétt til, og ef sá háttur á að takast upp, að Alþ. leyfist ekki að láta í ljós vilja sinn í slíkum tilfellum, þá er það ekkert annað en uppgjöf hjá Alþ. um það að vilja eiga nokkra hlutdeild í framkvæmdavaldinu. Þegar hv. frsm. minni hl. hélt sína ræðu, var alveg ósannað mál, hvort hæstv. ráðh. mundi fara eftir vilja Alþ. eða ekki, ef þáltill. yrði samþ. Nú hefur hæstv. ráðh. látið í ljós, að hann muni vilja fara eftir samþ. Alþ. í þessu máli, hver sem hún verður. En ef hún yrði á þá leið að innheimta ekki hærri afnotagjöld en þau voru síðastliðið ár, þá vildi hann fá að vita um það, hvort það þýddi, að Alþ. ætli sér á annan hátt að leggja fram fé til fyrirhugaðrar útvarpshallar. Ég tala að sjálfsögðu ekki fyrir hönd Alþ., það verður að láta vilja sinn í ljós við atkvgr. um þáltill., - en tala hér fyrir munn 6 manna í fjvn. Er vilji þeirra í fullu samræmi við þann, er var í n., þegar síðustu fjárl. voru afgr., en hann er sá, að n. hefur verið því mótfallin, að útvarpsgjöld yrðu hækkuð og alveg sérstaklega í þeim tilgangi að byggja útvarpshöll fyrir það, af því að meiri hl. n. er þeirrar skoðunar, að þegar sé fulllangt gengið í nýbyggingum og megi ekki ofan á það bæta. Það er því ekki ætlun n., að Alþ. leggi á annan hátt fram fé til byggingar útvarpshallarinnar. Það er alveg rétt, sem hæstv. ráðh. sagði, að með samþykkt síðustu fjárl. hefur Alþ. gert ráð fyrir þessum gjöldum, en jafnframt hefur það gert ráð fyrir því, að um 1½ millj. kr. yrði afgangs hjá útvarpinu, og að það væri því ekki á flæðiskeri statt, þótt afnotagjöldin yrðu ekki hækkuð, en verði fé þessu til byggingar útvarpshallar. Ég vona, að hv. þm. skilji, að það er misskilningur hjá minni hl., að meiri hl. hafi meint, að hann gæti breytt l. með samþykkt þessarar þáltill. Slíkt hefur honum aldrei dottið í hug, en það hefur verið skoðun meiri hl. n., að Alþ. mætti láta í ljós vilja sinn, um það, hvernig framkvæmd þeirra hluta er, sem ríkisstj. hefur vald til að framkvæma í l. Þess vegna er það tímabært af Alþ., að það láti í ljós vilja sinn um það, hvort ríkisstj. skuli setja þetta gjald hærra eða lægra. Ég vil leggja áherzlu á það og tel það engum vafa bundið, að hæstv. ráðh. skilji það svo, að verði rökst. dagskráin samþ., þýði hún viljayfirlýsingu hæstv. Alþ. um byggingu útvarpshallar og hækkun útvarpsgjalda á þessu ári. Þeir hv. þm., sem vilja ekki láta hækka útvarpsgjöld, geta því ekki greitt atkv. með rökst. dagskrártill.



Það er ekkert spursmál um byggingu útvarpshallar í Reykjavík, því að slíkt var samþ. með síðustu fjárl., og er ég síðasta ræðumanni ósammála um það, að slík bygging sé ekki nauðsynleg. Hitt er svo annað mál, hvenær eigi að byrja á þessum framkvæmdum, og geri ég ekki ráð fyrir, að það verði í sumar, en nauðsyn slíkrar framkvæmdar fyrir útvarpið og landsmenn er augljós. Ríkisstj. hefur ákveðið að byggja útvarpshöll í Reykjavík og hv. Alþ. hefur staðfest það með fjárl., því að þar er ákveðið að verja rúml. 1 millj. kr. í þessu skyni og enn fremur gert ráð fyrir þessum afnotagjöldum, og því verður ekki breytt með samþ. neinnar þáltill. Mér er því aðeins mögulegt að framkvæma efni þessarar þáltill., að ég hafi vissu fyrir því, að Alþ. muni veita þetta fé, sem ætlazt er til, að verði náð með hækkuðum afnotagjöldum, sem framlag úr ríkissjóði.

Frsm. minni hl. (Gísli Jónsson) : Herra forseti. Ég vil gjarnan taka það fram hér, að mér finnst hv. frsm. meiri hl. n. blanda hér saman tveim alveg óskyldum málum. Það er út af fyrir sig sitt hvort atriðið, hvort eigi að hækka útvarpsgjöld eða byggja útvarpshöll, og hæstv. ráðh. hefur líka blandað þessu tvennu saman. Við höfum samþ. með fjárl. að verja á aðra millj. kr. til þess að byggja hluta af útvarpshöll, og hæstv. ríkisstj. eða ráðh. hefur áreiðanlega enga heimild til þess að verja meira fé á þessu ári í þessu skyni, nema til komi frekara samþykki frá Alþ. Það er því rangt hjá hv. frsm. meiri hl. n., að við samþykkjum byggingu útvarpshallar, þótt þessi rökst. dagskrá verði samþ. Hún er ekkert annað en bein afleiðing af því, sem hv. Alþ. gerði með því að samþ. að verja af fjárl. 1080000 kr. af áætluðum tekjuafgangi ríkisútvarpsins til þess að byggja fyrir hluta af útvarpshöll. Ef þáltill. verður samþ. og hæstv. ráðh. framfylgir þeirri viljayfirlýsingu, sem kann við það að koma fram, þá er Alþ. að breyta sinni fyrri ákvörðun og verður að uppfylla þessi ákvæði fjárl. að leggja til hliðar 1080000 kr. til byggingar útvarpshallar. Hins vegar er ég sammála hv. frsm. meiri hl. n. um að vera á móti þessari byggingu og að hækka afnotagjöld útvarpsins í þessu skyni. Hv. þm. Dal. viðurkenndi í sinni ræðu, að ég hefði lög að mæla í þessu máli, svo að ekki er ástæða til að ræða frekar við hann út af hans ræðu. - Ég vil svo spyrja hæstv. ráðh. að því, hvort hann viðurkenni ekki, að hann hafi lýst yfir við fjvn. eða mig sem form. hennar, að hann teldi sig fyrst og fremst hafa heimild til að nota þetta fé og ef hann fengi hana ekki hjá Alþ., þá mundi hann láta fara fram hækkun á afnotagjöldum. Þegar ráðh. fær svo samþ. á þingi, gegn vilja fjvn., að fá 1080000 kr., þá hefur hann gert þessar ráðstafanir um hækkun afnotagjalda alveg gagnstætt því, sem mér skildist hann ætla að gera eftir yfirlýsingu sinni, ef þetta hefði verið fellt. Ég heyrði ekki yfirlýsingu hæstv. ráðh. áðan, en mér skildist, að hann mundi lækka afnotagjöldin eða stöðva hækkun á þeim, ef hann fengi tryggingu fyrir því að fá fé á annan hátt. Nú veit hæstv. ráðh., að það er ekki hægt að tryggja það nema með nýrri þáltill., því að það er búið að ganga frá fjárl.



Ég staðfesti, að hv. þm. Barð. (GJ) hefur það rétt eftir mér, að ef till. hv. meiri hl. fjvn. hefði verið samþ., um að leggja til hliðar fé í því skyni að byggja útvarpshöll, þá mundi ég ekki hækka útvarpsgjöldin, en það er öllum vitanlegt, að þessi tvö atriði, hækkun útvarpsgjalda og hitt, hvort halda skuli áfram að byggja útvarpshöll, verða ekki sundurskilin. Hins vegar er það atriði, hvort byggja eigi útvarpshöll, mál, sem ég tel ekki þörf á að ræða, því að ríkisstj. hefur þegar ákveðið það og hv. Alþ. einnig með því að veita til þeirra framkvæmda 1080000 kr. af fjárl., og til hvers er verið að veita þessa fjárhæð til byggingar útvarpshallar nema ætlunin sé, að hún verði reist? Þetta var gert í samræmi við ákvörðun ríkisstj. og gegn þeirri till., sem borin var fram af hv. fjvn. og felld. Það segir sig því sjálft, að ef sú till., sem hér liggur fyrir, verður samþ., þá ber hv. Alþ. skylda til að sjá á annan hátt fyrir þessu fé, annaðhvort, eins og hv. þm. Barð. (GJ) hefur tekið fram, með samþykkt sérstakrar þáltill. eða þá á næstu fjárl. Ég vil því endurtaka það, að hafi ég tryggingu fyrir því, að fyrir fénu verði séð á annan hátt, þá mun ég glaður framkvæma það, sem í þessari þáltill. felst, ef hún nær samþykki hv. Alþ., en annars er það ekki hægt.

Frsm. meiri hl. (Sigurður Kristjánsson) : Hv. frsm. minni hl. fjvn. (GJ) sagði í upphafi ræðu sinnar, að það væru tvö algerlega óskyld mál, hækkun afnotagjalda og bygging útvarpshallar. Þetta er að sjálfsögðu rangt, því að eins og hæstv. ráðh. tók fram, er hækkunin beinlínis gerð í þeim tilgangi að safna fé til byggingarinnar og þótt þetta séu 2 mál, þá eru þau bundin hvort við annað. Hv. þm. sagði og, að það væri rangt, að rökst. dagskráin væri meint þannig, að það ætti að byggja útvarpshöll. Ég sagði ekki, að með samþykkt hennar væri þetta ákveðið, heldur, að ráðh. mundi skilja það svo, ef rökst. dagskráin yrði samþ., að með því fælist samþ. hæstv. Alþ. á því, að hefja skuli byggingu hússins. Ég mundi skilja þetta þannig, ef ég væri í sporum hæstv. ráðh. Það er líka alveg óumdeilanlegt, að með því ákvæði fjárl. að veita fé til þessara framkvæmda hefur hæstv. ríkisstj. þar ákveðna fjárhæð, sem hún má nota strax á þessu ári, en hún getur líka frestað því og einnig látið vera að hækka afnotagjöldin. Þessi þáltill. fer ekki fram á annað en að afnotagjöldin verði ekki hækkuð og hún þýðir einnig það, að frestað verði byggingu útvarpshallarinnar. Ég vil því endurtaka þá áskorun til hv. þm., ef þeir álíta, að rétt sé að fresta þessari byggingu og hækka afnotagjöldin, að þá megi þeir ekki greiða atkv. með rökst. dagskránni. - Þótt hæstv. ráðh. hafi lög að mæla í því, að honum sé heimilt fé í þessu skyni, breytir það ekki því, að ef vilji hv. Alþ. kæmi fram um það að fresta þessu hvort tveggja, sem ég áðan nefndi, tel ég alveg sjálfsagt fyrir hæstv. ráðh. að verða við þeirri ósk. Þar með er þó ekki sagt, að ekki eigi að byggja yfir útvarpið, en ég og við í meiri hl. fjvn. álítum, að það sé mjög varhugavert að hefja nú á þessu ári eða í náinni framtíð stórbyggingar frekar en áður hefur verið stofnað til. Það féllu hér orð frá hv. 2. landsk. (ÞB) um þá miklu nauðsyn, sem væri á því að reisa hér. byggingu bæði fyrir útvarp og Landssímann, og hæstv. ráðh. lagði einnig áherzlu á þetta, og það kemur sífellt þannig fram, að þessir menn álíti að ef einhver vill ekki greiða atkv. með stórbyggingum, sé hann á móti þeim menningarmálum, sem um er að ræða, eða t. d. að landsmenn eignist glæsilega útvarpshöll. Þetta er hin mesta meinloka, því að hér er aðeins um það að ræða, hvað við getum gleypt stóra bita í einu. Það þýðir ekkert fyrir okkur að ráðast í stórframkvæmdir og skapa okkur lífsþægindi fyrir tugi milljóna króna, ef ólíklegt er, að fjárhagur ríkisins og þjóðin geti staðið undir því með iðju sinni, því að slíkt mundi binda þjóðina í þrældóm til þess að reyna að vinna fyrir því og setja ríkið á hausinn. Það þýðir ekki að draga fjöður yfir þetta, ef við förum að þenja okkur út meira en líkur eru til, að við getum staðið undir, og þegar það er athugað, að byggingar og framkvæmdir hér á landi yfirleitt hafa alltaf legið niðri, þá er ekki hægt að ætlast til þess, að þjóðin geti orkað því átaki að bæta upp það skarð á örfáum árum. Ég vil benda hv. þm. sérstaklega á þetta atriði, sem okkur ber ekki að ganga fram hjá.



Mér finnst dálítið ástæðulaus síðari hluti ræðu hv. þm. vegna þess að gert hefur verið ráð fyrir, að ríkissjóður þyrfti ekki að leggja einn eyri til útvarpshallarinnar. Útvarpið stendur undir því sjálft. Hins vegar hefur verið ákveðið að hækka afnotagjaldið um 40 kr., og hafa engar kvartanir komið um það frá útvarpsnotendum. Ef þm. heldur, að auðveldara verði að afla fjár til þessarar byggingar seinna, þá er það ábyggilega ekki rétt. Nú er einmitt tækifærið. Við getum með tiltölulega lítilli fyrirhöfn aflað þessa fjár nú. Hitt er svo annað mál, hvenær byrjað verður á verkinu og hvernig hagnýta skuli vinnuaflið. Það hefur verið um það rætt, hvort hefja skuli framkvæmdir næsta sumar. Ég geri ráð fyrir, að svo verði ekki, því að hagnýta verður vinnuaflið annars staðar, þar sem talið er, að framkvæmdir séu enn meir aðkallandi. En samt er jafnmikil nauðsyn, að þetta verði gert.



Ég þarf ekki að orðlengja þetta mikið, en mér heyrðist, að hv. fræðslumálaráðherra segði, að engar kvartanir hefðu komið frá hlustendum. En inni á lestrarsal liggur fyrir umkvörtun.

Ég skal skjóta því inn í til að tefja ekki umr., að ég held, að það sé aðeins samanburður frá þeim, sem nota straumtæki

. Þetta má vera satt. Ég vil benda á, til að losna við meira þjark, að eftir þáltill. okkar liggur málið þannig fyrir, að það hefur lítil áhrif á það, hvort útvarpshöllin verði byggð eða ekki. Ég efast ekki um, að ráðh. gæfi þá undantekningu, sem farið er fram á. Ég vil því leggja til og tel það heppilegast, að þingheimur felldi hina rökst. dagskrá og léti fara sömu leið till. meiri hl. n. Ég tel það skynsamlegustu aðferðina.

Flm. (Garðar Þorsteinsson) : Þessi till. fer fram á endurskoðun á löggjöf um sölu lyfja. Þetta mál er þannig til komið, að árið 1942 lagði landlæknir það til við heilbrigðismálaráðh., Jakob Möller, að skipuð yrði nefnd til að athuga lyfsölulöggjöfina. Nefndin skilaði áliti sínu í frumvarpsformi, og var það sent til heilbr.- og félmn. Nd. frá landlækni. Ekki náðist samkomulag í n., svo að frv. var aldrei flutt. Nú gerist það, að Apótekara- og Lyfjafræðingafélög Íslands töldu, að lítt gætti hagsmuna þeirra í frv. því, er samið var af mþn. Þess vegna skipuðu félög þessi n. til að semja nýtt frv., - og mun próf. Ísleifur Árnason hafa samið frv., en próf. Ólafur Lárusson samið greinargerð. Var frv. síðan sent til heilbr.- og félmn. Nd. og mælzt til, að hún flytti það. En jafnframt hefur hið eldra frv. lítið breytt verið sent heilbr.- og félmn. Ed. og farið fram á, að hún flytti það, en í hvorugri n. hefur náðst samkomulag, og koma því þessi frv. ekki inn í þingið nema frá klofnum nefndum. Heilbrigðis- og félagsmálanefndir beggja deilda hafa rætt málið og reynt að ná samkomulagi, en ekki tekizt og gera nú það að tillögu sinni, að skipuð verði 5 manna milliþingan., þannig, eins og segir í greinargerðinni: einn frá Apótekarafélagi Íslands, annar frá Lyfjafræðingafélagi Íslands, þriðji frá Læknafélagi Íslands, fjórði skipaður af hæstarétti og landlæknir sjálfkjörinn. Ætlazt er til, að n. ljúki störfum fyrir næsta þing. Með skipun þessara manna í milliþingan. telja nefndarmenn beggja deilda, að allir þeir, er hagsmuna hafa að gæta, geti komið fram með sínar tillögur. Ég vil aðeins benda á, að löggjöfin um þessi efni er orðin gömul, þ. á m. tilskipunin um apótek frá 1672, og að öðru leyti er löggjöfin um eftirlit með apótekum víða í lögum. Er því full ástæða til að semja um þetta heildarlöggjöf. - Vil ég fara fram á það, að málinu verði að þessari umr. lokinni vísað til hv. allshn. Sþ.