Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Virðulegi forseti. Ég kveð mér hljóðs undir liðnum um störf þingsins vegna nýrrar skýrslu um Sundabraut og Sundagöng og vil nota tækifærið og lýsa yfir ánægju minni með það hvernig þau mál eru að þróast. Það er ekki í fyrsta skipti sem ég ræði þessi mál hér á þessum vettvangi. Ég var t.d. upphafsmaður að utandagskrárumræðu um tengingu Sundabrautar við Grafarvog í febrúar á þessu ári þar sem samgönguráðherra opnaði á breyttar vegtengingar við Grafarvog við lítinn fögnuð sumra þingmanna Samfylkingarinnar sem fannst fráleitt að ræða þetta út frá þeim forsendum að hér væri um að ræða tengingu við einhvern botnlanga í Reykjavík, eins og það var orðað. Sem betur fer hlustaði samgönguráðherra ekki á neinar slíkar úrtölur. Þetta mál hefur verið sett í þann farveg að starfandi hefur verið vinnuhópur með Reykjavíkurborg, íbúasamtökum Grafarvogs og Laugardals, Faxaflóahöfnum og Vegagerðinni og hér liggja fyrir, ef ég skil málið rétt, tveir valkostir, að vísu ekki réttur valkostur miðað við hvað var á netinu sem snýr að leið 3. Síðan er búið að opna á, sem mér líst mjög vel á og vonast til að góð sátt geti orðið um, jarðgangaleið sem hefur verið samþykkt að setja í umhverfismat. Ég lýsi yfir ánægju minni með það hvernig þetta mikilvæga mál er að þróast, er ánægður með þátt Reykjavíkurborgar, íbúasamtakanna og ráðherra í því máli. Öllum ætti að vera ljóst hve mikilvægt hagsmunamál þetta er fyrir alla landsmenn, ekki bara Reykvíkinga, að við klárum Sundabraut eða Sundagöng, og ef góð sátt næst um hvaða leið verður farin er til mikils unnið. Ég hvet því bara aðila til að halda áfram þessu mikilvæga verkefni.

Virðulegur forseti. Það er ekki við öðru að búast en að hv. þingmenn Reykjavíkurkjördæmanna fylgist grannt með því sem er að gerast í samgöngumálum í næsta nágrenni borgarinnar. Fyrirhuguð Sundabraut er einn af þessum mikilvægu leggjum út frá höfuðborgarsvæðinu sem skiptir mjög miklu máli að verði afkastamikil braut, vel undirbúin og vel framkvæmd. Eins og fram kom hjá hv. þm. Guðlaugi Þór Þórðarsyni liggur nú fyrir skýrsla sem var unnin í framhaldi af því að umhverfisráðherra úrskurðaði um leiðir og úrskurðaði um svokallaða innri leið. Þeim úrskurði fylgdi að umfangsmikið samráð skyldi haft við íbúa og sú vinna hefur verið í gangi á vettvangi samráðsnefndar Vegagerðar og borgarinnar. Niðurstaða er nú sú að sérfræðingar hafa litið á þann kost að jarðgöng yrðu fyrir valinu og kæmu vel til greina. Vegagerðin hefur í samráði við borgina ákveðið að setja jarðgangakostinn í umhverfismat, ég tel að það sé hárrétt ákvörðun, og að jarðgangakosturinn verði borinn saman við svokallaða innri leið breytta þannig að hún liggi út fyrir Hamarinn og að Hallsvegurinn yrði færður til norðurs til tengingar. Þannig fást samanburðarniðurstöður sem geta þá sýnt okkur svo að ekki fari á milli mála hver sé raunverulega besti kosturinn hvað þetta varðar, tenging milli borgarinnar og norður á bóginn til framtíðar.

Hæstv. forseti. Ég vil ræða hér um allt annað málefni undir liðnum um störf þingsins. Ég vil svara kalli hjálparstofnana Sameinuðu þjóðanna sem hafa sent út neyðarkall og beðið þjóðir heims um jafnvirði 30 milljarða kr. vegna matarskorts og fátæktar á heimastjórnarsvæðum Palestínumanna. Ísraelsstjórn hefur hafnað tillögum um nýjan friðarsamning. Grunnurinn að friði er að komið verði á réttlæti í Ísrael og Palestínu og ég kalla eftir virkum stuðningi ríkisstjórnar Íslands við að stuðla að þessum friði, að styrkja Palestínumenn til að ráða yfir eigin landi og njóta þar mannréttinda. Það hefur ekki verið um langan tíma og ástandið versnaði til muna eftir síðustu þingkosningar í Palestínu þegar Hamas-samtökin komust þar til valda og þjóðir hins vestræna heims með Ísrael í broddi fylkingar hafa sett á viðskiptabann og viðskiptaþvinganir enn frekar en verið hafa þannig að palestínska þjóðin er að svelta fyrir framan augun á okkur. Hún sveltur og hún líður mikinn skort. Það er ekki lengur hægt að þola það ástand sem er á þessu svæði og okkur ber skylda til að bregðast við með því að svara þessu ákalli. Til að koma í veg fyrir að heil þjóð verði murkuð niður fyrir framan augun á okkur þurfum við að stuðla að því að Ísraelsmenn láti af þeim yfirgangi sem þeir hafa komist upp með á landi Palestínumanna. 

Frú forseti. Ég fagna því að nú hefur komið í ljós að jarðgangalausnin undir Sundin er svo hentug sem raun ber vitni. Ég rifja það upp að það var Dagur B. Eggertsson borgarfulltrúi sem barðist fyrir því að göngin yrðu sett í umhverfismat. Ég tek alveg undir með hv. þm. Guðlaugi Þór Þórðarsyni að þetta eru jákvæðar fréttir fyrir Reykvíkinga. Hins vegar verður það að koma hér fram þegar hann heldur því fram að þingmenn Samfylkingarinnar hafi lagst gegn þessu að ég hef ítrekað talað fyrir gangalausn varðandi þennan kafla Sundabrautarinnar. Það þarf sömuleiðis að koma fram að það er hrein blekking hjá hv. þm. Guðlaugi Þór Þórðarsyni þegar hann ber sér á brjóst, reigir sig eins og hani og þykist hafa verið sérstakur fylgismaður þessarar lausnar. Það kom fram í sjónvarpsþætti í annarri viku maí í vor að þessi hv. borgarfulltrúi var á móti gangalausninni vegna þess að hann taldi að umhverfismatið sem göngin þyrftu að fara í yrði til þess að tefja brautina. Það þýðir ekkert fyrir þennan hv. þingmann að koma hingað og reigja sig og reyna að halda því fram að þetta sé eitthvað sérstaklega honum að þakka og frumkvæði hans þegar þessi ágæti þingmaður lagðist gegn því. Það var Dagur B. Eggertsson og hann hlaut fyrir það skammir af hálfu þessa hv. borgarfulltrúa og þingmanns. Hins vegar skal því líka til haga haldið að þá var annað uppi hjá borgarstjóranum í Reykjavík sem nú er, Vilhjálmi Þ. Vilhjálmssyni, sem tók undir þetta og sagði að mætti skoða. Frú forseti. Nú hefur komið í ljós að gangalausnin er miklu ódýrari en menn væntu áður. Hún mun líka leiða til þess að áferðin á yfirborði verður miklu betri vegna þess að það þarf ekki sömu tengimannvirki. Lífríki í Sundunum er líka betur borgið og að öllu leyti frá sjónarhóli umhverfisverndar er þetta betra. Ég skora á hæstv. samgönguráðherra að fara þessa leið og hlusta ekki á úrtöluraddir innan borgarstjórnarflokks sjálfstæðismanna.

Virðulegur forseti. Ég kem hér upp og fagna þeim niðurstöðum sem fram koma í skýrslunni um jarðgöng til þess að þvera Kleppsvíkina og leggja Sundabraut allt frá Laugarnesi og yfir á Kjalarnesið. Það eru mjög mikilvægar niðurstöður sem fást út úr þessari skýrslu og ég minni á að hún er afurð víðtæks samráðsferlis sem ákveðið var að fara í í vor að ósk m.a. íbúasamtakanna í Grafarvogi og Laugarnesi. Það voru höfð uppi um það stór orð hér á þingi og eins í fjölmiðlum að þetta samráðsferli væri töf á framkvæmdum, það væri verið að tefja framkvæmdir. Niðurstaðan er auðvitað sú, eins og menn vita sem á annað borða vilja ástunda eitthvað sem heita samráðsstjórnmál, að samráð skilar skynsamlegri og góðri niðurstöðu. Það er að koma í ljós í þessu máli. Ég vona að jarðgangaleiðin sé að verða viðtekin skoðun núna, það verði hægt að fallast á hana og mér heyrist það af hálfu hæstv. samgönguráðherra. Ég minni á það að borgaryfirvöld stóðu árum saman í hálfgerðum slag, getum við sagt, við yfirvöld samgöngumála vegna þess að yfirvöld samgöngumála kröfðust þess ævinlega að farin yrði ódýrasta leiðin með Sundabraut. Ef ekki væri farin ódýrasta leiðin ætti borgin að greiða mismuninn, ef hún veldi aðra leið. Núna vona ég að við stöndum ekki andspænis þessu og að samgönguyfirvöld séu tilbúin til að fjármagna Sundabrautina alla leið í jarðgöngum þó að hún sé 4 milljörðum dýrari en innri leiðin, sem svo er kölluð. Ég vil aðeins vegna umræðunnar um Palestínu taka undir með hv. þm. Þuríði Backman í því máli. Ég vil leyfa mér að bæta aðeins við og skora á ríkisstjórnina að taka þetta mál nú fyrir því að palestínska þjóðin sveltur núna heilu hungri og verja fjárframlagi 

Hæstv. forseti. Ég vil helst komast hjá því að taka þátt í pólitískum slag Samfylkingarinnar og Sjálfstæðisflokksins um þessi mál. Ég vek hins vegar  Ég vek líka athygli í þessu sambandi á að Framsóknarflokkurinn er eini flokkurinn sem var með skýra stefnu um lagningu Sundabrautar við síðustu borgarstjórnarkosningar. Það liggur fyrir að Framsóknarflokkurinn vill fara ytri leið, leggja Sundabraut ytri leiðina, og nú liggur loksins fyrir  Það er rétt, hæstv. forseti, að Framsóknarflokkurinn vildi leggja botngöng fyrir síðustu borgarstjórnarkosningar. Af hverju var það? Það var vegna þess að mat á umhverfisáhrifum á þeirri leið lá fyrir og það var hægt að fara í framkvæmdir strax. Það er auðvitað það sem þarf að gerast, það þarf að fara strax í framkvæmdir.

Frú forseti. Við ræðum hér skýrslu sem framkvæmdaráð Reykjavíkurborgar og Vegagerðin létu gera og kynntu íbúum Grafarvogs og Laugardals í gær um nýja jarðgangalausn fyrir Sundabraut. Fram kom að hæstv. samgönguráðherra hefur ákveðið að þessi framkvæmd skuli fara í umhverfismat. Auðvitað hafa nokkrir rætt um jarðagangalausnir í þessu sambandi og þar á meðal framsóknarmenn. Það er rétt að við töluðum fyrir síðustu sveitarstjórnarkosningar fyrir botngöngum, einmitt af þeim ástæðum sem hv. þm. Guðjón Ólafur Jónsson kom hér inn á, að sú leið hafði farið í umhverfismat og er það auðvitað jarðgangalausn. Þess vegna fagna ég mjög að sú leið skuli hafa verið skoðuð betur sem varaborgarfulltrúi okkar hér í borginni á sínum tíma, Óskar Bergsson, talaði fyrir. Á þeim tíma var talið að það mundi flækja málið og fresta því og þess vegna var ákveðið að setja hinar tvær leiðirnar í umhverfismat. Ég held að þessi leið sé mjög farsæl. Þarna hefur náðst samstaða meðal íbúa og þeirra aðila sem að framkvæmdinni koma. Ríkisstjórnin ákvað á sínum tíma að hluta af söluandvirði Símans skyldi varið til þessarar mikilvægu samgöngubótar fyrir Reykvíkinga, 8 milljörðum kr. Einnig hefur komið fram vilji hjá Faxaflóahöfnum og fleiri aðilum að koma að framkvæmd og fjármögnun þessarar mikilvægu samgöngubótar. Nú ríður á að umhverfismatið gangi vel og framkvæmdaáætlanir svo að við getum farið að fara í aðgerðir. Hér erum við að ræða eina mestu samgöngubót fyrir Reykvíkinga í háa herrans tíð. Ég heiti á stuðning annarra þingmanna annarra kjördæma í þessu gríðarlega mikilvæga máli. Íbúar Reykjavíkur eiga það skilið.

Virðulegi forseti. Sundabrautin er mjög mikilvægt og stórt verkefni í samgöngumálum, þetta er ekki einkamál Reykvíkinga, heldur varðar þetta mál landsmenn alla. Ég hef áður talað fyrir því að þessi leið yrði valin, þ.e. svokallaða ytri leið, og það yrði gert með jarðgöngum. Ég tel að það sé langskynsamlegasta leiðin og fagna því núna mjög að hún eigi að fara í umhverfismat. Að sjálfsögðu vonum við þá að framkvæmdir geti hafist sem allra fyrst. Við höfum mjög góða reynslu af göngum á Íslandi, m.a. neðansjávargöngum, og þar nefni ég Hvalfjarðargöngin. Hvað varðar aðrar hugmyndir þá líst mér ekki á þær. Mér líst ekki á innri leiðina og mér líst heldur ekki á að lögð verði svokölluð botngöng, að fara með þetta í einhvern stokk er engin lausn. Jarðgöng þarna undir eru eina lausnin sem eitthvert vit er í og þess vegna hljótum við að fagna þessu mjög. Ég vara hins vegar við því að stjórnmálaflokkar fari að gera þetta mikla verkefni að einhvers konar bitbeini sín á milli, fari að metast um það hver eigi heiðurinn af þessu eða hver eigi að eiga heiðurinn af þessu. Við þurfum einfaldlega að vera samtaka um að einhenda okkur í þetta stóra verkefni. Þetta er gríðarlega mikilvægt verkefni fyrir okkur öll, íslensku þjóðina. Svo er annað, virðulegi forseti, sem eru málefni Palestínu. Það er alveg rétt sem bent hefur verið á, þar ríkir hörmulegt neyðarástand nú um stundir. Sérstaklega er ástandið slæmt á Gaza-ströndinni þar sem hundruð óbreyttra borgara hafa fallið á undanförnum mánuðum, þar á meðal mörg börn. Rafmagnið hefur verið tekið af þessu svæði stóran hluta sólarhringsins, fólk býr við mikla neyð og mikinn skort því að þarna hefur miklum fjölda fólks hreinlega verið haldið í herkví um mjög langt skeið. Við Íslendingar hljótum að nota hvert tækifæri sem við fáum, bæði innan lands og að sjálfsögðu einnig á alþjóðavettvangi, til að mótmæla þessu og að sjálfsögðu ættum við að sameinast um að reyna að rétta þessu vesalings fólki einhverja hjálparhönd. Neyðin 

Virðulegi forseti. Það er fagnaðarefni að hér sé talað um að fara ytri leiðina og er ágætt að rifja upp að símaféð svokallaða, 8 milljarðarnir, var skilyrt við innri leiðina. Hvað varðar botngöng Framsóknarflokksins frá síðustu kosningum, brutu þau í bága við Evrópureglur og voru aldrei ætluð til frambúðar. Það er líka fagnaðarefni að ekki er verið að tala um botngangaleið Framsóknarflokksins sem var óboðleg leið og hefði aldrei verið fær. Talandi um samgönguæðarnar til og frá Reykjavík er ágætt að nefna hér að í gær veitti hæstv. forsætisráðherra, að viðstöddum hæstv. samgönguráðherra og þingmönnum Suðurkjördæmis, viðtöku 25 þúsund undirskriftum íbúa héðan og þaðan af Suðurlandi og Íslandi öllu þar sem skorað var á samgönguyfirvöld að flýta tvöföldun Suðurlandsvegar og ráðast í tafarlausa tvöföldun á veginum. Þar er viðvarandi hættuástand og gífurlegur umferðarþungi og margt sem kallar á þessa tvöföldun. Það væri fróðlegt að fá viðbrögð hæstv. samgönguráðherra að mótteknum þessum 25 þúsund undirskriftum. Hér er einnig rætt um ástandið í Palestínu. Þar eru framin hörmuleg mannréttindabrot, þar er hafður uppi níðingsháttur í garð Palestínumanna og það er sjálfsagt og rétt að ríkisstjórn Íslands og Alþingi lýsi yfir eindregnum stuðningi við Palestínu þar sem morð eru framin hvern dag, þar ríkir óöld. Þaðan berst núna neyðarkall, þar er hungur og hörmungar og sjálfsagt mál að ríkisstjórn Íslands lýsi samstöðu með þessari þjáðu þjóð. Því er fagnaðarefni að það mál var tekið hér upp í dag og minnst á það við þinglok að þar eru framin níðingsleg mannréttindabrot á hverjum degi. Okkur ber að standa með þessari þjáðu þjóð.

Virðulegur forseti. Þetta er búin að vera ansi góð umræða og þá er sérstaklega athyglisverð ræða hv. þm. Össurar Skarphéðinssonar sem fór fram á það að ákveðnum mönnum í borgarstjórn yrði hrósað, hann gerðist reyndar ekki svo ósvífinn að biðja um að honum sjálfum yrði hrósað enda engin ástæða til. Hann eins og aðrir þingmenn Samfylkingarinnar sem enginn treystir, eins og formaður þess flokks hefur farið ágætlega yfir, hefur barist mjög gegn því að hér sé rætt um borgarmálefni og samgöngumál í Reykjavíkurborg sem þekkt er orðið. Ef við förum aðeins yfir hvað sá flokkur er búinn að gera hvað varðar Sundabrautina þá var þessi leið tekin út 1998–1999 og ekki sett í umhverfismat. Borgarfulltrúinn Dagur B. Eggertsson lagði mikla áherslu á að lögð yrði einbreið braut inn og út úr borginni, að aðeins einn bíll væri keyrður eftir henni, og var þetta eitt af kosninga málunum fyrir síðustu borgarstjórnarkosningar. Á meðan hafa aðrir, eins og borgarfulltrúinn Stefán Jón Hafstein og flestir borgarfulltrúar Samfylkingarinnar í gegnum tíðina, barist hatrammlega fyrir hábrú sem enginn talar um núna. Aðalatriði málsins er að þetta er komið í mjög góðan farveg og það er mjög ánægjulegt. Ég hrósa hæstv. samgönguráðherra fyrir þátt hans í málinu. Það er augljóst að nýr meiri hluti er kominn til valda í Reykjavíkurborg sem lætur hlutina gerast. Það er ánægjulegt að sjá að komin er góð samstaða meðal íbúasamtaka bæði Grafarvog og Laugarneshverfis og fleiri aðila þar sem menn bera núna saman þessa valkosti. Þetta er gríðarlega mikilvægt mannvirki og það er gríðarlega mikilvægt að við sjáum fyrir endann á þessu máli og séum ekki í endalausum samræðum um eitthvað sem skiptir litlu máli. Það þarf sannarlega að hafa samráð en það þarf líka að framkvæma, ekki bara að hjala um hlutina. Ég sé fyrir mér að hér sé komin góð samstaða, a.m.k. í þinginu og 

Hæstv. forseti. Við greiðum hér atkvæði um réttarbætur til aldraðra og öryrkja, breytingar á almannatryggingalögunum sem ríkisstjórnin lagði fram og hefur gert töluverðar breytingar á frá því að frumvarpið var lagt fram. Tillögur stjórnarandstöðunnar hafa gengið lengra en þær bætur sem ríkisstjórnin og stjórnarliðar hafa lagt til. Við byggjum tillögu okkar á þeirri velferðartillögu, þingsályktunartillögu, sem lögð var fram í upphafi þings og byggir á nýrri tekjutryggingu, þ.e. að frítekjumark atvinnutekna lífeyrisþega verði 75 þús. kr. á mánuði, að ráðstöfunarfé, vasapeningar vegna dvalar á stofnunum, hækki, að farið verði í að skilgreina neysluútgjöld lífeyrisþega sem grunn að þessum tekjutryggingum, og að afnumin verði með öllu og að fullu tengsl lífeyrisgreiðslna við atvinnu- og lífeyristekjur maka. Þetta er sá grunnur sem við byggjum breytingartillögur okkar á. Við munum greiða þeim tillögum atkvæði okkar sem eru umfram það sem var í upphafi þessa samkomulags og veita þeim tillögum brautargengi. Það þarf að ganga lengra en hæstv. ríkisstjórn hefur gert fram að þessu. Það má ekki dragast til 2010 að ná fram þeim kjarabótum sem frumvarpið gerir ráð fyrir. Það þarf að gerast nú, um næstu áramót. Út á það ganga okkar tillögur.

Frú forseti. Við greiðum atkvæði um frumvarp til breytinga á lögum um almannatryggingar og lögum um málefni aldraðra sem kom inn í þingið í framhaldi af yfirlýsingu ríkisstjórnarinnar og Landssambands eldri borgara hinn 19. júlí í sumar. Við í stjórnarandstöðunni leggjum fram breytingartillögur í sömu veru og tillögur okkar í þingsályktun um nýja framtíðarskipan lífeyrismála þar sem við leggjum til afnám tekjutengingar við tekjur maka, hærri tekjutryggingu, minni skerðingar vegna tekna og að öryrkjar fái að halda örorkuuppbót eftir að þeir verða 67 ára gamlir. Hún fellur nú niður og greiðslur þeirra lækka sem henni nemur þegar þeir ná ellilífeyrisaldri. Þessar breytingar og nokkrar í viðbót leggjum við til í sérstöku þingskjali en munum auðvitað greiða atkvæði með þeim atriðum og nokkrum lagatæknilegum atriðum sem koma fram í frumvarpinu og tengjast ekki yfirlýsingunni frá því í sumar. Við munum sitja hjá að okkar tillögum felldum en við munum að sjálfsögðu greiða þessu máli atkvæði okkar í lokin vegna þess að þetta eru þó kjarabætur. Eins og kom fram í umræðunni í gær eru þetta kjarabætur en það er ekki gengið nógu langt, við getum ekki sætt okkur við að tekjutengingar við tekjur maka haldi sér áfram að afgreiddu þessu þingmáli. Það er ekki viðunandi fyrir lífeyrisþega og þess vegna sitjum við hjá við afgreiðsluna eftir að okkar tillögur hafa verið felldar - ef þær verða felldar.

Hæstv. forseti. Enn á ný tökum við afstöðu til þess hvaða skref við viljum stíga varðandi málefni aldraðra og öryrkja í afkomumálum þeirra og bættum kjörum til framtíðar. Ríkisstjórnarmeirihlutinn fær nú enn á ný tækifæri til að vega og meta þær tillögur sem við höfum flutt hér sameiginlega, fyrst í upphafi þings og sem við höfum síðan fylgt eftir í gegnum fjárlagagerðina. Enn á ný fær sem sagt ríkisstjórnarmeirihlutinn tækifæri til að leiðrétta sinn kúrs. Við væntum þess að ríkisstjórnarþingmennirnir muni jafnvel þótt seint sé átta sig á því að sú vegferð sem við höfum lagt til er betri og skynsamlegri en sú sem ríkisstjórnarmeirihlutinn hefur lagt í.

Virðulegi forseti. Með samþykkt þess frumvarps sem hér er til atkvæðagreiðslu efnir ríkisstjórnin sinn hluta samkomulags sem ríkisstjórnin gerði við Landssamband eldri borgara 19. júlí í sumar, og reyndar gott betur með þeim breytingum sem meiri hluti heilbrigðisnefndar hefur gert í meðhöndlun þingsins. Kostnaður vegna frumvarpsins er um 26,7 milljarðar kr. til ársins 2010 að viðbættum 2,3 milljörðum kr. sem koma inn vegna breytinga sem heilbrigðisnefnd leggur til. Alls eru þetta 29 milljarðar kr. til viðbótar til að bæta kjör ellilífeyrisþega og örorkulífeyrisþega til ársins 2010, til viðbótar við það sem þegar er. Þegar upp er staðið hækka greiðslur lífeyristrygginga milli áranna 2006 og 2007 um 10,7 milljarða kr. eða úr 32,2 milljörðum samkvæmt fjárlögum 2006 í 42,9 milljarða kr. á næsta ári. Þetta er stórt skref og mikill árangur í baráttu fyrir bættum kjörum lífeyrisþega.

Hæstv. forseti. Árið 2003 gerði ríkisstjórnin samkomulag við eldri borgara um breytingu á lífeyriskjörum þeirra og önnur mál er varða aldraða. Það var að fullu staðið við þetta samkomulag af hálfu ríkisstjórnarinnar og stjórnarmeirihlutans á Alþingi. Í ár var aftur gert samkomulag við eldri borgara og frumvarpið sem við afgreiðum hér er afrakstur þess samkomulags. Það liggur fyrir í nýsamþykktum fjárlögum fyrir næsta ár að ríkisstjórnin og ríkisstjórnarmeirihlutinn á Alþingi hefur ákveðið verulega aukningu fjár til þessa málaflokks. Hæstv. forseti. Þar að auki hefur meiri hluti heilbrigðisnefndar lagt til verulegar hækkanir til viðbótar eða samtals um 2,3 milljarða kr. til ársins 2010. Það þýðir að á næstu fjórum árum, til ársins 2010, ætlar ríkisstjórnarmeirihlutinn á hinu háa Alþingi að verja 29 milljörðum kr. aukalega,  
            

Frú forseti. Það er alveg rétt hjá hv. þingmönnum stjórnarliðsins að hér eru kjör aldraðra bætt 

Sko til.

Hins vegar ættu þeir sem hingað koma til þess að skammast og bölva og ragna í ræðustól að skammast sín fyrir að gera þetta ekki nema korteri fyrir kosningar, að efna það sem var samningur eftir að þeir hafa kroppað milljarða á milljarða ofan árum saman með skattahækkunum og hvers konar skerðingum.  Við setjum 

Virðulegi forseti. Í þessari breytingartillögu er lagt til að afnema tekjutengingu við tekjur maka, en í c-lið er lagt til 75 þús. kr. frítekjumark vegna atvinnutekna lífeyrisþega, svo að lífeyrisþegi geti fengið að halda 75 þús. kr. án þess að bætur hans skerðist. Fyrir þremur dögum lagði ríkisstjórnin til að koma til móts við þessa tillögu okkar og leggja til 25 þús. kr. frítekjumark og það er auðvitað til bóta. En það er allt of skammt gengið. Við leggjum hér sem sagt til 75 þús. kr. án þess að þær skerði tekjutryggingar lífeyrisþega. Ég hvet þingmenn til þess að styðja það til þess að lífeyrisþegar geti orðið virkir í samfélaginu. Það er bæði samfélaginu og þeim sjálfum til hagsbóta.

Hæstv. forseti. Við erum að greiða atkvæði um 2. mgr. og hún fjallar um þungamiðju í velferðartillögu okkar, þ.e. að losa aldraða og öryrkja úr viðjum tekjutengingar við tekjur maka og í öðru lagi að hækka frítekjumark sem ríkisstjórnin hefur nú sett upp í 25 þús. kr., þ.e. flýtt því um þrjú ár þegar þeir sáu að þeir voru að brenna allar brýr að baki sér. Við höldum okkur við það frítekjumark sem við lögðum fram í velferðartillögunni, 75 þús. kr. á mánuði, og um þetta erum við að greiða atkvæði.

Frú forseti. Við greiðum hér atkvæði um að draga mjög verulega úr tekjuskerðingum aldraðra og öryrkja. Þetta er tillaga hv. heilbrigðis- og trygginganefndar. Hér er gert ráð fyrir því að aldraðir og öryrkjar geti haft tekjur sem eru einungis skertar um 24% á næsta ári og 23% þaðan í frá. Þó eru fyrstu 25 þús. kr. á mánuði algjörlega fríar. Þær skerða ekki neitt. Þetta er meginbreytingin og þetta er afskaplega mikil réttarbót fyrir aldraða og öryrkja og fullkomlega í samræmi við og enn frekari útvíkkun á samkomulagi sem gert var við aldraða sem fulltrúar aldraðra fögnuðu mjög eftir undirskrift. En af einhverjum óskiljanlegum ástæðum hefur sá fögnuður eitthvað dofnað.

Frú forseti. Hér eru ýmsir þingmenn í liði stjórnarinnar að svíkja þau loforð sem þeir gáfu öldruðum í aðdraganda prófkjara. Hér á þessum bekkjum sitja menn sem í prófkjörum lofuðu því að ganga miklu lengra. Þess vegna lagði Samfylkingin og stjórnarandstaðan fram tillögur, sem voru felldar áðan, um að þrefalda þá upphæð sem menn mega nú vinna sér inn án þess að greiðslur skerði. Þetta sýnir að það fólk sem lofaði öldruðum miklu rýmri atvinnutekjum er að svíkja það sem það sagði áður. Við sitjum hjá við þetta vegna þess að hér er um að ræða réttarbót sem gengur ekki nándar nærri nógu langt og það liggur alveg ljóst fyrir að þeir, og sérstaklega þeir framsóknarmenn sem lofuðu fólki miklu meira, eru að svíkja núna. En þeir hafa núna síðbúið tækifæri til að snúa enn af vitlausri leið. Það er enn möguleiki við 3. umr. 

Hæstv. forseti. Hér eru greidd atkvæði um að taka upp 300 þús. kr. frítekjumark vegna atvinnutekna 

Stattu við stóru orðin.

Ég vek líka athygli á því að hér er jafnframt gefinn kostur á því að lífeyrisþegar velji á milli 300 þús. kr. frítekjumarks og 60% af atvinnutekjum til tekna. Þetta er stórkostleg réttarbót eins og hv. þm. Össur Skarphéðinsson gat um áðan  
            

Virðulegi forseti. Hér er lagt til að lífeyrisþegar sem taka út til dæmis séreignarsparnað sinn í einu lagi geti dreift honum á næstu tíu ár á eftir þannig að hann skerði ekki eins hastarlega á einu ári og hingað til hefur tíðkast. Reyndar voru nokkrir stjórnarliðar búnir að lofa því opinberlega að þetta mundi breytast í þá veru að séreignarsparnaður mundi alls ekki skerða bætur. Minni ég þar á hv. þm. Einar Odd Kristjánsson sem lýsti því yfir í Kastljósi. Hér er sem sagt verið að milda skerðingar vegna séreignarsparnaðarins hjá lífeyrisþegum, dreifa honum yfir á tíu ár. En hann skerðir engu að síður áfram bæturnar. Við styðjum að þetta verði mildað og ég segi já.

Frú forseti. Þetta er tillaga um að öryrkjar sem missa starfsgetuna, oft snemma á ævinni og hafa engin tök á að safna sér lífeyrisréttindum í lífeyrissjóðum og fá viðurkennda örorkuuppbót vegna þessa missi hana ekki þegar þeir verða 67 ára. Í dag missa þeir örorkuuppbótina við 67 ára aldur og fá mun lægri greiðslur úr almannatryggingunum eftir það og hafa lítil sem engin tök á að auka tekjur sínar eftir að 67 ára aldri er náð. Það er ekki ódýrara fyrir fatlaða og öryrkja að verða gamlir. Það eru meiri útgjöld. En mér sýnist ríkisstjórnarmeirihlutinn ætla að fella þessa miklu réttarbót fyrir öryrkja sem ná því að verða ellilífeyrisþegar. Ég segi já.

Ég styð þessa breytingartillögu um hækkun vasapeninga til hjúkrunarsjúklinga á hjúkrunarheimilum, um 50%. Þessi hópur fékk enga hækkun í sumar þegar aðrir lífeyrisþegar hækkuðu. Ríkisstjórnin ætlar að hækka þennan hóp um 25%. Við leggjum hér til 50% hækkun vegna þess að við vitum alveg að þeir smánarlegu vasapeningar sem lífeyrisþegum eru ætlaðir á stofnunum duga hvergi til, bara fyrir því nauðsynlegasta sem þeir þurfa að greiða fyrir inni á þessum stofnunum. Ég segi já.

Hæstv. forseti. Nú liggur niðurstaða þessarar atkvæðagreiðslu nokkurn veginn fyrir og við í stjórnarandstöðunni stöndum uppi með það eina ferðina enn að allar tillögur sem við höfum lagt til til lagfæringar eru felldar af ríkisstjórninni. Það er m.a. búið að fella tillögur okkar um hækkun vasapeninga, hækkun frítekjumarks o.s.frv. Stefna ríkisstjórnarinnar í þessum málum er algjörlega ljós,  
            

Virðulegi forseti. Fyrr í þessari atkvæðagreiðslu höfum við samþykkt öll að ekki skuli taka fé úr Framkvæmdasjóði aldraðra í annað en uppbyggingu á næstu árum, það fari ekki í rekstur og annað. Ríkisstjórnin hefur vísað frá þeirri tillögu að fella niður það bráðabirgðaákvæði sem hér eru greidd atkvæði um. Við leggjumst gegn því af því að í því felst að ríkisstjórnin ætlar að nota fé úr sjóðnum til rekstrar fram yfir kosningar en eftir kosningar er hún tilbúin að setja alla peningana í uppbyggingu. Ekki fyrr. Ég segi nei við þessu bráðabirgðaákvæði.

Hæstv. forseti. Það liggur fyrir að með afgreiðslu þessa frumvarps er lagt til að fjármunum úr Framkvæmdasjóði aldraðra verði ekki lengur varið til reksturs hjúkrunarrýma. 

Hæstv. forseti. Það má segja að þessi liður hafi í raun verið afgreiddur með fjárlagafrumvarpinu fyrir nokkrum dögum. En þar sem við höfum orðið vitni að því að ríkisstjórnin hefur lagt fram það frumvarp sem við erum nú að fjalla um og nokkrum dögum síðar komið með breytingartillögur, er þetta í þeirri von að ríkisstjórnin sjái að sér og noti allan Framkvæmdasjóð aldraðra til uppbyggingar öldrunarþjónustunnar, sleppi því að taka hluta í rekstur eins og ætlunin er. Og þegar ég sé hvernig atkvæðagreiðslan fellur, þá hvet ég hæstv. ríkisstjórn og heilbrigðisráðherra til að horfa þá með sterkum gleraugum á þau sérstöku tilvik þegar á að taka fjármagn til að nota í rekstur, að það verði þá í sérstökum tilvikum en það verði ekki nær helmingur af rekstrarfé Framkvæmdasjóðs aldraðra.

Frú forseti. Hér er verið að greiða atkvæði um að halda áfram gjaldtöku af öllum húseigendum í landinu. Það tengist verkefni sem hófst árið 2000 og átti að standa í nokkur ár. Verkefnið hefur algjörlega farið úr böndum og virðist vera endalaust. Það er ekki hægt að fá neinar upplýsingar um það af hálfu þingmanna hversu mikill stofnkostnaður er og hversu mikið fer í rekstur. Verkefnið átti upphaflega að kosta 650 millj. kr. Það sér ekki enn fyrir endann á því en kostnaðurinn hefur hins vegar fjórfaldast og er núna nálægt 2,5 milljörðum. Það er ekkert sem bendir til þess að verkefnið sé búið og hv. formaður efnahags- og viðskiptanefndar sagði hér í gær í umræðunum að við værum stödd í miðri á. Hann sér ekkert fyrir endann á því. Enn er gjaldtökunni haldið áfram. Ég vil þó segja það, meiri hlutanum í nefndinni til hróss, að hann leggur til að gjaldtakan verði einungis framlengd um eitt ár í staðinn fyrir tvö en ég er á móti þessum vinnubrögðum. Ég er á móti þeirri sóun sem í þessu felst og ég er á móti því skipulagsleysi sem þetta verkefni er tákn um og ég greiði atkvæði gegn 

Hæstv. forseti. Hér á að framlengja gjaldtöku að því er varðar Landskrá fasteigna, verkefni sem átti í raun og veru að vera löngu lokið. Búið er að verja í það sennilega hátt í, eða rúmlega 2 milljörðum kr. Það eru nokkrar slíkar skrár og svipuð vinnubrögð í gangi í kerfinu, verkefni sem tekið hafa miklu lengri tíma og kostað miklu meiri fjármuni en menn gerðu ráð fyrir í upphafi þegar lagt var af stað. Ég tel að þetta mál eigi ekki að fá framgang í þinginu og leggst gegn því.

Frú forseti. Ég tek undir kvartanir hv. þingmanna sem hér á undan hafa talað. Þetta er búið að vera mikið vandræðamál. Hins vegar er þessi Landskrá fasteigna afskaplega merkilegt fyrirbæri og mjög flott og eins og ég sagði í umræðunni í gær er ekki eðlilegt að hætta einmitt núna. Það er mjög lítið eftir af skránni, af stofnkostnaðnum og við leggjum til að í stað þess að leggja álögur á húseigendur í tvö ár verði það gert í eitt ár í viðbót. Og ég vona að ekki komi til þess að aftur verði framlengt.

Hæstv. forseti. Þingmenn Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs munu ekki greiða atkvæði með þessu lagafrumvarpi en það er til komið til að skjóta lagastoð undir viðskipti ríkisins, Reykjavíkurborgar og Akureyrar með hluti í Landsvirkjun. Áhöld eru um að þau viðskipti hafi verið lögleg. Lífeyrissjóðir koma þar við sögu og er þetta frumvarp með öðrum orðum tilraun til að skjóta lagastoð undir þau umdeildu og hugsanlega ólöglegu viðskipti. Við getum ekki stutt þessar breytingar.

Frú forseti. Hér er gengið til atkvæðagreiðslu um breytingu á lögum um ráðstöfun á söluandvirði Landssíma Íslands hf. Það var dapurlegt glapræði af hálfu ríkisstjórnarflokkanna, Framsóknarflokksins og Sjálfstæðisflokksins, á sínum tíma að selja Símann. Engu að síður var það gert með fyrirheitum um að hluti söluandvirðisins gengi til mjög brýnna samfélagslegra verkefna sem höfðu verið fjársvelt á undanförnum árum. Gefin voru út sérstök lög af þessu tilefni um ráðstöfun á söluandvirði Símans. Þar voru vegaframkvæmdir, sjúkrahúsbyggingar, menningarhús, Árnastofnun o.s.frv., mörg verkefni sem ekki höfðu fengið fjármagn á undanförnum árum. Nú eiga þessi lög að fara að koma til framkvæmda. Hvað er þá það fyrsta sem er gert? Flutt er frumvarp um að skera niður eða fresta ráðstöfun fjár af þessu söluandvirði. Og hvar er fyrst borið niður? Í vegaframkvæmdum, þar er fyrst borið niður til að skera niður fjármagn. Vegaframkvæmdum á Vestfjörðum er frestað, vegaframkvæmdum á Norðausturlandi er frestað, vegaframkvæmdum í höfuðborginni er frestað - það er það fyrsta sem gripið er til. Frú forseti. Mér finnst þetta vera dapur leikur sem sýnir að þau áform um að verja söluandvirði Símans til sérstakra brýnna verkefna var bara sýndarmennska. Við þingmenn stjórnarandstöðunnar í fjárlaganefnd flytjum breytingartillögu þar sem lagt er til að fallið verði frá frestun á framlagi til vegamála í heild sinni, alls að upphæð 2,1 milljarður kr., og það verði frekar heimilt að lána fé á milli verkefna innan vegáætlunar 2007 að því marki sem ekki er hægt að nýta það fjármagn til þeirra verkefna sem það er eyrnamerkt fyrir. Ég vek athygli á því að við erum að ræða hér frestun á fé til vegaframkvæmda. Vegáætlun, samræmd samgönguáætlun, er ekki enn komin fram og við ræðum hér, og meira að segja hæstv. samgönguráðherra sérstaklega, út og suður um hvaða verkefni í vegamálum eigi að taka frekar á næsta ári. Að okkar er mati afar brýnt að staðið sé við þau fyrirheit sem gefin voru um vegaframkvæmdir og þess vegna munum við, þingmenn Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs, standa gegn þeim breytingum sem meiri hlutinn leggur til, en leggjum til að tillaga okkar um að fallið verði frá niðurskurði til vegaframkvæmda verði samþykkt.

Hæstv. forseti. Hér er enn á ný verið að færa til og fresta og leggja af þær áætlanir sem búið var að gera. Það er ekki þörf á því að fresta framkvæmdum við vegi á Vestfjörðum og norðausturhorni landsins þar sem menn hafa á undanförnum árum annars vegar barist við það að fá samþykki fyrir því að leggja vegi á milli staða sem gætu stytt vegalengdir og hins vegar að koma þeim vegum sem ekki þola umferð í dag og eru með gamla malarlaginu yfir í nútímavegi. Það er nauðsynlegt að fólk horfi til þess að gera þarf verulegt átak í vegaframkvæmdum hér á landi. Það á ekki bara við þær nauðsynlegu framkvæmdir sem snúa að höfuðborgarsvæðinu og helstu leiðum út af því svæði. Það á líka við á þeim svæðum þar sem vegakerfið er langt á eftir tímanum. Þess vegna leggjum við til að þessari frestun og þeim tilfærslum sem hér er verið að gera verði ekki fylgt eftir. Við leggjum til að hætt verði við þetta.

Hæstv. forseti. Það er afar óþægilegt að þurfa að taka afstöðu til þessa máls eins og það liggur fyrir. Verið er að fjalla um mál þar sem ekki fengust einu sinni upplýsingar um hvað gera ætti við sumt af þeim fjármunum sem hér eru á ferðinni. Það á t.d. við um 3. gr. frumvarpsins þar sem lagðir eru fjármunir til Fjarskiptasjóðs fyrir árið sem nú er að líða. Við stöndum hér í dag, 9. desember, og erum að taka afstöðu til málsins. Það á þá væntanlega að eyða hálfum milljarði frá þessum degi eða þegar búið verður að staðfesta þessi lög og fram að áramótum. Það fengust engar upplýsingar um það hvernig fara ætti með þessa peninga. Síðan er líka ástæða til að vekja athygli á því að verið er að flytja fjármuni af komandi ári yfir á næsta ár þar á eftir og það liggur ekkert fyrir um að hægt verði að nýta þá, t.d. í Sundabrautina, með þeim hætti sem þarna er lagt til. Það fengust heldur engar upplýsingar um hvers konar áætlanir væru á bak við þetta. Vinnubrögðin á bak við þetta frumvarp með endemum. Fjármunir eru skornir niður af framkvæmdum sem átti að fara í, t.d. á Vestfjörðum og Norðausturlandi, og fluttir yfir á næsta ár á eftir án þess að það liggi fyrir með hvaða hætti framkvæmdaáætlun eigi að vera gagnvart þessum verkefnum. Það er ríkisstjórninni algjörlega til skammar að standa svona að málum eins og hér er lagt upp með. 
            

Frú forseti. Það hefur verið mikil umræða undanfarin dægur um samgöngumál og menn hafa gerst stórtækir í loforðum. Fyrir því hefur farið hæstv. samgönguráðherra og ýmsir stjórnarþingmenn. Það hefur verið umræða um Suðurlandsveg og nú í morgun um Sundabraut. Menn tala fullum fetum um það að milljarða- og milljarðatugaframkvæmdir eigi að verða hér í samgöngumálum á næsta ári og næstu árum. Engu að síður er veruleikinn sá að hér er verið að leggja til við þingið að fresta fjárveitingum til samgöngumála upp á á þriðja milljarð kr. Það er ekki mikið samræmi í þessum málflutningi. Það er ekki hátt á þessu risið. Það er augljóst mál að ef þessir fjármunir verða til ráðstöfunar til samgöngumála á næsta ári er nóg pláss fyrir þá. Það eru næg verkefni til að vinna og það má þá leysa með tilfærslu milli ára og lána á milli verka eftir því hver eru tilbúin til framkvæmda og hver ekki. Það er hrein sýndarmennska að tala eins og að þetta hafi engin áhrif á framkvæmdir í samgöngumálum á næstu missirum 

Frú forseti. Hér er eitt af þessum litlu frumvörpum sem rifin eru í gegnum hið háa Alþingi á síðustu dögum fyrir jólahlé. Það var fjallað um það á einum degi, einum nefndarfundi í samgöngunefnd, og svo var það tekið út á einhvers konar míkrófundi í nefndinni, í fyrradag líklega. Hér er um að ræða skattlagningu á fjarskiptafyrirtækin, breytingar á gjaldtöku. Ástæða þess að við í Samfylkingunni greiðum atkvæði gegn þessari grein og sitjum hjá við aðrar greinar er sú að þeim sem eiga að greiða þessi gjöld í ríkissjóð og til Póst- og fjarskiptastofnunar hefur ekki verið kynnt sú kostnaðargreining, sú markaðsgreining og kostnaðargreining sem liggur þar til grundvallar. Þetta eru einfaldlega óviðunandi vinnubrögð, frú forseti, ekki síst í ljósi þess að sú greining mun líklega liggja fyrir innan nokkurra daga.

Frú forseti. Hér er verið að greiða atkvæði um frumvarp til laga um breytingar á lögum um búnaðarfræðslu þar sem staðfest er að Hólaskóli á Hólum í Hjaltadal fær rétt til að heita háskóli, Háskólinn á Hólum. Því fagna ég. Þetta er gleðilegur áfangi í sögu skólans. Hins vegar er í bráðabirgðaákvæði með þessum lögum kveðið á um að störf starfsfólks stofnunarinnar skuli vera lögð niður við stofnunina, starfsfólkinu sagt upp þó að því sé síðan boðin endurráðning hjá hinni nýju stofnun. Þetta tel ég algjöran óþarfa. Hér er fyrst og fremst um formbreytingu að ræða hjá stofnuninni og því ástæðulaust að rjúfa ráðningarsamband milli stofnunar og starfsfólks. Þetta starfsfólk hefur byggt upp þessa stofnun á undanförnum árum og það er á grundvelli verka þess sem við nú getum með stolti samþykkt að Hólaskóli verði Háskólinn á Hólum. Það á ekki að rjúfa það samband 

Frú forseti. Það hefur komið fram í máli bæði fulltrúa starfsmanna við Hólaskóla og rektorsins að ekki þyki ástæða til að amast við frumvarpsákvæðinu eins og það kom fyrir þannig að við samþykkjum frumvarpið eins og það liggur fyrir af hálfu nefndarinnar.

Virðulegi forseti. Það er ástæða til að fagna frumvarpi þessu að því leyti að hér er verið að gera Hólaskóla formlega að háskóla. Við höfum barist fyrir því undanfarin ár að efla háskólamenntun úti á landsbyggðinni sem og hér á höfuðborgarsvæðinu og fjölga námstækifærum og námsleiðum fólks úti á landi að háskólamenntun sem og framhaldsskólamenntun. Þegar uppbygging framhaldsskólanna og fjölbrautaskólanna stóð hvað hæst úti á landi átti sér stað mikil bylting í búsetuháttum fólks úti á landi og aðgengi að menntastofnunum. Það sama þarf og á að eiga við um háskólastofnanirnar. Þess vegna er það fagnaðarefni að háskólar skuli dafna og vera stofnsettir úti á landi eins og háskólinn á Bifröst, Hvanneyri, Akureyri og nú á Hólum. Í því sambandi bendum við á mikilvægi þess að byggja sérstaklega undir háskólamenntun um fjarnám hjá fræðslunetunum víða um land og fögnum um leið því skrefi sem hér er stigið.

Hæstv. forseti. Hér er að verða að lögum frumvarp um ættleiðingarstyrki. Þetta frumvarp er enn ein rós í hnappagat félagsmálaráðherra Framsóknarflokksins sem á undanförnum árum hafa unnið að fjölmörgum velferðarmálum eins og menn hafa tekið eftir hér í þessum þingsal. Það nægir í þeim efnum að nefna Fæðingarorlofssjóð og allar þær breytingar sem gerðar hafa verið á fæðingarorlofsmálum fyrr á kjörtímabilinu. Ég vil nota tækifærið og óska hæstv. félagsmálaráðherra til hamingju með afgreiðslu þessa frumvarps, og landsmönnum öllum. Ég segi já.

Frú forseti. Hér er Alþingi að samþykkja mál sem margir þingmenn hafa barist fyrir allar götur frá árinu 1986. Það er sannarlega hægt að óska hæstv. félagsmálaráðherra til hamingju með að hafa hrint þessu baráttumáli í framkvæmd. Það hefði hins vegar aldrei tekist nema vegna þess að það tókst góð samstaða stjórnar og stjórnarandstöðu um þetta mál. Ég þakka sérstaklega hv. formanni félagsmálanefndar, Dagnýju Jónsdóttur, sem beitti sér fyrir nauðsynlegum breytingum á þessu frumvarpi til þess að svo góð samstaða tækist um málið. Þetta er mikið framfaraspor sem margir hafa beðið eftir og sjálfsagt að við óskum okkur sjálfum til hamingju með að hafa náð þessu litla réttlætismáli í höfn.

Hæstv. forseti. Hér er verið að afgreiða 

Hafa hljóð í salnum.

Ég vil hins vegar vekja athygli á því í þessu sambandi að það var undir forustu Finns Ingólfssonar, þáverandi iðnaðarráðherra, sem hafist var handa við þessi efni og sömuleiðis var því máli fylgt eftir af hálfu hæstv. utanríkisráðherra Valgerðar Sverrisdóttir 

Forseti óskar eftir að þingmenn gefi ræðumanni hljóð.

Ég skil vel að hv. þingmönnum sé nokkuð órótt yfir þeim árangri sem Framsóknarflokkurinn hefur náð á þessu sviði en ég get ekki látið hjá líða að þakka þeim fyrir stuðninginn.

Hæstv. forseti Við erum að fara að greiða hér atkvæði um kaupin á Landsvirkjun. Ég hef lengi verið þeirrar skoðunar og við mörg í Samfylkingunni að eignarhaldsvandi væri uppi í Landsvirkjun og það væri eðlilegt að hann yrði leystur. Til hans var stofnað með því að Reykjavíkurborg og Akureyri tóku þátt í þessu fyrirtæki áratugum saman og hér var kominn upp verulegur vandi á raforkumarkaði sem menn hafa verið að reyna að skapa hér samkeppnisumhverfi á. Þess vegna er mjög eðlilegt að af hálfu ríkisins hafi verið gengið í að leysa úr þessum eignarhaldsvanda. Reykjavíkurborg hefur líka sóst eftir því að á þessu máli yrði tekið enda rekur hún gríðarlega stórt fyrirtæki í samvinnu við aðra aðila á orkusviði. Það er þess vegna fagnaðarefni að mönnum skuli hafa tekist að leysa úr þessum eignarhaldsvanda með þessum kaupum. Þetta er auðvitað stærsta ríkisvæðingarátak þessarar ríkisstjórnar ef frá eru talin átökin í sambandi við Kárahnjúkavirkjun sem farið hefur fram á þessum árum sem nú eru að líða. Í framhaldi af þessu skapast auðvitað þrýstingur á að menn taki á þeim vandamálum sem uppi eru gagnvart nýtingu auðlinda og hvernig þjóðarauðlindum verður komið fyrir í framtíðinni. Það er verkefni sem menn þurfa að ráðast í af miklum krafti að leysa. Það má aldrei gerast að sú ríkisstjórn sem nú situr fái áfram tækifæri til þess að ganga einhvers konar einkavæðingarveg með það fyrirtæki sem hér er til umræðu og heitir Landsvirkjun. Auðlindirnar sem eru í höndum þessa fyrirtækis eru gríðarlega mikilvægar og það þarf að vera samstaða um að halda þeim í þjóðareign til framtíðar. Við styðjum auðvitað það frumvarp sem hér liggur fyrir og vonumst sannarlega til þess að við fáum tækifæri til að hafa forustu um að taka á því máli sem uppi er í auðlindamálum á Íslandi.

Hæstv. forseti. Eins og fram kom hjá hv. þm. Jóhanni Ársælssyni snýst þetta frumvarp sem hér er verið að greiða atkvæði um um kaup ríkisins á hlut Reykjavíkurborgar og Akureyrarbæjar í Landsvirkjun. Eins og hv. þingmaður sagði réttilega má kalla málið ríkisvæðingu þó að hann hafi nú endað í einkavæðingu og ég fæ ekki þá röksemd til að ganga upp. Það sem vakti líka athygli í umræðum hér í gær og er rétt að komi fram núna við atkvæðagreiðsluna er að hv. þm. Ögmundur Jónasson lýsti því yfir að vinstri grænir yrðu á móti þessu. Afstaðan kemur í sjálfu sér ekki á óvart, en það sem vakti athygli var röksemdin. Það gerðist með þeim hætti að hv. þingmaður vísaði í einhver óljós ummæli iðnaðarráðherra - ekki núverandi hæstv. iðnaðarráðherra - nei, hann virðist eins og oft áður með vinstri græna hafa hrokkið í bakkgírinn.  Við hin, sem augljóslega erum flest hér í þessum þingsal, horfum fram á við og við erum að greiða atkvæði um þetta frumvarp sem horfir til framtíðar. Þetta frumvarp á rætur sínar að rekja til R-listans sem Vinstri grænir báru ábyrgð á. Það var R-listinn sem hóf þetta ferli og óskaði eftir því við ríkisvaldið að hlutur Reykjavíkurborgar yrði keyptur. R-listinn gat ekki lokið því en núverandi meiri hluti lauk þessu máli í sátt við ríkisstjórnina og um það er verið að greiða atkvæði. Við sem horfum fram á veginn, erum ekki föst í bakkgírnum, hlustum á fólk og beitum skynseminni. Þess vegna er ástæða til að styðja þetta frumvarp sem felur það í sér að ríkið kaupir hlut Reykjavíkurborgar og Akureyringa í Landsvirkjun.

Frú forseti. Það er eitthvað nýtt ef Framsóknarflokkurinn og ekki síst hv. þm. Hjálmar Árnason ætla að fara að beita skynseminni. Ég óska þeim sérstaklega til hamingju með af hafa uppgötvað það fyrirbæri, það hugtak. Hér á að greiða atkvæði um frumvarp sem tengist kaupum ríkisins á eignarhlutum Reykjavíkurborgar og Akureyrar í Landsvirkjun. Það mál er nú í kærumeðferð hjá félagsmálaráðuneytinu vegna ágalla í málsmeðferðinni af hálfu Reykjavíkurborgar, meiri hlutans þar. Þar sitja framsóknarmenn og sjálfstæðismenn að kjötkötlunum, og framsóknarmenn og sjálfstæðismenn í Reykjavík eru að selja framsóknarmönnum og sjálfstæðismönnum á Alþingi þessar almannaeigur.  Það liggur alveg fyrir að ríkisstjórnin skipti um skoðun varðandi það að kaupa eignarhlut sveitarfélaganna þegar hún ákvað að hefja undirbúning að einkavæðingu Landsvirkjunar. Fram að því hafði ríkið verið algerlega áhugalaust um að leysa til sín eignarhlut sveitarfélaganna í Landsvirkjun en skipti skyndilega um skoðun. Þáverandi hæstv. iðnaðarráðherra, Valgerður Sverrisdóttir, boðaði einkavæðingarundirbúninginn og tímasetti að á árinu 2008 hefði ríkisstjórnin í hyggju að hefja einkavæðingu Landsvirkjunar. Þetta liggur fyrir. Menn mega auðvitað sverja af sér ef þeir vilja hæstv. utanríkisráðherra eins og formaður þingflokksins gerir og lætur sem orð hennar hafi verið ómagaorð.

Þau voru það.

Nú, voru þau það þá? En þá er best að hv. þm. Hjálmar Árnason ræði það við hæstv. utanríkisráðherra, Valgerði Sverrisdóttur. Það er ekki okkar vandamál hvernig framsóknarmenn eigast við um þessa hluti. Þetta mál tengist líka áformum ríkisstjórnarinnar um að búa til einokunarrisa á sviði raforkumála með því að sameina Landsvirkjun, Rarik og Orkubú Vestfjarða til að bjarga eiginfjárstöðu Landsvirkjunar. Þetta er allt saman einn samansúrraður sullumbullspakki sem ríkisstjórnin er á fullri ferð með að reyna að bjarga málum á orkusviðinu vegna þess hvernig stóriðjustefnan er að leika fjárhag Landsvirkjunar, og væri henni þó nær að standa þannig að málum að ekki þyrfti að stórhækka raforkuverðið til almennings eins og 

Hæstv. forseti. Þingmenn Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs hafa verið andvígir því að færa hlut Reykvíkinga í Landsvirkjun í hendur ríkisvaldsins, í hendur núverandi ríkisstjórnar sem hefur lýst yfir eindregnum vilja sínum til að einkavæða þetta fyrirtæki. Þar höfum við horft til Sjálfstæðisflokksins og núverandi hæstv. forsætisráðherra, og þar höfum við horft til fyrrverandi hæstv. iðnaðarráðherra, Valgerðar Sverrisdóttur.

Hvað segir formaður Framsóknarflokksins?

Hjálmar Árnason, þingflokksformaður Framsóknarflokksins, slær hvert met sitt á fætur öðru í ómerkilegum málflutningi, og er ekki heiglum hent að slá þau met. Hv. þingmaður segir að Framsóknarflokkurinn hlusti á fólk. Það höfum við gert, við höfum hlustað á yfirlýsingar forsvarsmanna Framsóknarflokksins, 

En núverandi iðnaðarráðherra?

Hún hefur neitað og reynt að sverja af sér fyrri ummæli. Við höfum hins vegar lagt fram gögn í þinginu sem sanna hið gagnstæða.  
            

Hæstv. forseti. Aðalhugmyndin með þessu máli virtist í upphafi vera að leggja eignarhlut Orkubús Vestfjarða og Rariks inn til Landsvirkjunar. Nú hefur verið fallið frá þeim áformum og því ber að fagna alveg sérstaklega. Þau áform voru auðvitað fáránleg, að ætla að búa til þann risa á orkusviðinu sem þá hefði orðið til. Þess vegna getum við í Samfylkingunni stutt þetta frumvarp, hér er þá einungis verið að færa forræði til fjármálaráðherra yfir þessum fyrirtækjum, eins og við höfum lagt til áður, og gera eðlilegar breytingar á skattumhverfi hjá Rarik. Við segjum já við þessu máli. 
            

Hæstv. forseti. Það er rétt að taka fram í tilefni af því að fram kom við 2. umr. þessa máls að málið yrði tekið fyrir í allsherjarnefnd milli 2. og 3. umr. að það var gert og fékk nefndin á fund sinn Pál Þórhallsson frá forsætisráðuneytinu og Pál Hreinsson lagaprófessor. Að loknum viðræðum við þá tvo menn upplýsist að allsherjarnefnd telur ekki efni til að gera breytingar á frumvarpinu í þeirri mynd sem það er nú, og leggur til að það verði samþykkt óbreytt.