Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Það þarf ekki að eyða orðum að því, að þyrlur eru mjög hagnýt, gagnleg björgunartæki, og Landhelgisgæzlunni er því mikil nauðsyn að hafa yfir að ráða nokkuð öflugri þyrlu til slíkra hluta, því að veðrum er nú þannig háttað hér við land og þá ekki sízt, þegar hvað mest nauðsyn er, að björgunarstörf séu unnin, að þar duga ekki nema nokkuð öflugar og kraftmiklar þyrlur. Ég sé ekki, að það sé neinn velgerningur að vera að fjölyrða um þessa hluti hér, svo augljósir sem þeir eru, en hins vegar, þegar n. athugaði málið, þá lá það fyrir, að sú fjárhæð. sem nefnd var í frv., mundi ekki duga til kaupa á þyrlu, eins og viðunandi þætti, og því leggur n. til, að í stað þess, að heimild sé bundin við lántöku allt að 26 millj. kr., sé fjárhæðin 45 millj. kr.



Herra forseti. Ég hafði ætlað mér að segja nokkur orð við 1. umr. þessa máls, en eins og menn rekur minni til, þá fór frv. umræðulaust til n., því var ekki fylgt úr hlaði, en frv. er stjfrv., eins og við öll vitum. Ég vil láta í ljós sérstaka ánægju yfir því, að þetta mál, þyrlukaupin, skuli nú vera komið á það stig, sem nú er raun á, og þetta tæki væntanlegt til landsins nú alveg á næstunni. Það var í tíð fyrrv. ríkisstj., í dómsmrh.-tíð Jóhanns Hafstein, að athuganir hófust á kaupum þessa tækis og reyndar endurbótum eða endurnýjun á flugkosti Landhelgisgæzlunnar. Eins og kunnugt er, var hér lítil þyrla, sem var sameign Landhelgisgæzlunnar og Slysavarnafélagsins, og hefur hún innt af höndum mikið og þarft verk í þágu bæði björgunar og gæzlu, sem og sjúkraflutninga, þegar mikið reið á. Það var hins vegar vitað, að það var mjög takmarkað, hvaða verkefnum þessi litla þyrla gat annað, og því var stefnt að því að athuga um kaup á stærra tæki, sem veitti meiri möguleika til þess að sinna þeim verkefnum, sem þyrlunni eru ætluð. Forstjóri Landhelgisgæzlunnar hafði með höndum athugun á þyrlum af meðalstærð. Þar komu aðallega til greina tvær tegundir að lokum, og eftir nána athugun og yfirvegun var ákveðið að stefna að því að kaupa þyrlu af þeirri gerð, sem nú er hingað að koma. Og mér finnst, að það megi gjarnan koma hér fram, að þar höfum við notið sérstakrar velvildar af hálfu bandarísku strandgæzlunnar, „coastguard“, og þessi þyrla fæst eiginlega á mjög hagstæðu verði fyrir okkur. Enn fremur hefur bandaríska strandgæzlan veitt mikla fyrirgreiðslu um þjálfun manna til þess að fara með þyrluna, bæði að fljúga henni og eins þjálfun tæknimanna til viðgerða og eftirlits með þessu tæki. Ég vildi láta þetta koma sérstaklega fram. Um tækið sjálft vil ég aðeins segja það, að það kom til umr. hér í þessari hv. þd. á síðasta þingi. Það var í sambandi við frv., sem þá lá hér fyrir d. og gaf tilefni til þess, að þessi þyrlukaup voru þá rædd, en þau voru þá í undirbúningi og komin mjög á rekspöl. Ég skal ekki fara að endurtaka hér þá miklu kosti, sem þetta tæki hefur. Til björgunar er það alveg sérstaklega heppilegt, m.a. vegna útbúnaðar til þess að draga upp og slaka niður, sem er yfirleitt ekki á þyrlum nema þeim, sem sérstaklega eru ætlaðar til slíkra starfa. Einnig er þyrlan mjög hagkvæm til sjálfrar landhelgisgæzlunnar, að mér er sagt, því að þótt flugvélakostur sé fyrir hendi, þá er ekki unnt og sérstaklega ekki á smærri flugvélum að fljúga alltaf svo lágt og svo nærri veiðiskipum, að hægt sé að fylgjast nákvæmlega með veiðiaðferðum þeirra, og eru þyrlurnar hins vegar tilvaldar einmitt í þeim efnum til að geta skoðað nákvæmlega, hvers konar veiðar skip stunda. Auk þyrlukaupanna var einnig í athugun endurnýjun á flugvélakostinum, og nákvæm athugun gerð á Sif, flugvél Landhelgisgæzlunnar, sem nú hefur verið seld. Hún var á sínum tíma keypt á mjög hagkvæmu verði, en var ekki svo heppileg sem frekast hefði verið á kosið til notkunar fyrir Landhelgisgæzluna. En það stóð til þá, að hún færi í mjög dýra klössun, og það hefur sýnt sig, sem reyndar var nú talið nokkurn veginn ljóst, að ekki mundi á nokkurn hátt borga sig að láta vélina fara í klössun með áframhaldandi notkun fyrir augum. Einnig var í fyrra, og það byrjaði reyndar fyrr, gerð athugun á endurnýjun aflvéla í varðskipinu Þór, sem hefur verið mikið vandamál eiginlega alla tíð, og það lágu fyrir kostnaðaráætlanir, býsna nákvæmar, um það, hvað slík endurnýjun mundi kosta, og nú er svo komið, að Þór mun í sumar verða sendur út og endurnýjaðar í honum aflvélarnar. En að sjálfsögðu verður að sæta lagi þann tíma árs, sem siður er þörf á mikilli landhelgisgæzlu til þess að láta slíka viðgerð eða endurnýjun fara fram, því að hún tekur marga mánuði. Auk athugunar á flugkostinum, sem er auðvitað afar áríðandi, einmitt með þessa miklu stækkun landhelginnar fyrir augum, sem nú er fram undan, þá liggur og í augum uppi, að það þarf að byggja þar á viðbragðsflýti, sem flugvélar og þyrlur hafa umfram skipin, en að sjálfsögðu dettur engum í hug annað en Landhelgisgæzlan þurfi einnig að eiga öflugan skipakost. Endurnýjun aflvélanna í Þór er liður í því að gernýta þann skipakost, sem fyrir hendi er, og að sjálfsögðu held ég, að engum blandist hugur um, að síðan verði áfram að halda og auka skipastólinn. Ég skal ekki fjölyrða frekar um það. Um það liggur fyrir þáltill. í hv. Nd. Alþ., og ég skal ekki frekar um það ræða. En málefni Landhelgisgæzlunnar hefur mikið borið á góma undanfarið. Bæði liggja hér fyrir þinginu fsp. og mál hana varðandi, og einnig hafa spunnizt umr., um eitt atriði í málefnum Landhelgisgæzlunnar, sem okkur hefur satt að segja þótt býsna furðulegt og það er sú ákvörðun, að það húsnæði, sem Landhelgisgæzlunni var ætlað í nýju lögreglustöðinni, skuli nú vera tekið undir eitt af rn. Um leið og ég lýsi ánægju minni yfir því, að þyrlukaupin skuli nú vera komin á þetta stig og þetta góða og öfluga gæzlu- og björgunartæki skuli nú vera að komast í gagnið fyrir okkur Íslendinga og fyrir íslenzka sjómannastétt, þá vil ég um leið og get ekki hjá því komizt að láta í ljós, að ég harma, að húsnæðismál Landhelgisgæzlunnar skuli hins vegar vera í því horfi, sem nú er ljóst, að þau muni vera, eða sem maður hefur ástæðu til að ætla, að fullákveðið sé.



Herra forseti. Hv. 6. þm. Reykv., fyrrv. dómsmrh., kveðst harma það, í hvaða ástandi húsnæðismál Landhelgisgæzlunnar eru. Ég get alveg tekið undir þetta. Landhelgisgæzlan hefur á mörgum undanförnum árum og áratugum búið við léleg húsakynni og ónóg, og sérstaklega geri ég ráð fyrir, að húsakynnin verði of lítil nú, þegar ráðgert er að efla Landhelgisgæzluna, svo að ég get alveg tekið undir þetta, og ég ætla alveg að leiða hjá mér allar hugleiðingar um það, hverjum megi nú helzt kenna um það, að húsnæðismál Landhelgisgæzlunnar eru í því ástandi, sem þau hafa verið og raun ber vitni. Nú er sagt, að lengi hafi staðið til að flytja Landhelgisgæzluna í nýju lögreglustöðvarbygginguna, og það má vel vera, að svo sé. Það er ekki búið, og það var ekki búíð í tíð fyrrv. stjórnar. Hitt er svo annað mál hvers vegna. Því get ég ekki svarað, það verða aðrir að svara fyrir það. En það er rétt, að eftir að lögreglustöðvarbyggingin var fyrst teiknuð, var afráðið, eftir því sem mér skilst, að byggja víðbótarhæð ofan á lögreglustöðina og ætla Landhelgisgæzlunni hluta af því húsnæði. Nú liggja fyrir ákveðnar yfirlýsingar núv. dómsmrh. um það, að á málefnum - þar með talin húsnæðismál - Landhelgisgæzlunnar verði ráðin bót, og ég sé ekki ástæðu til annars en að ætla, að svo verði og það í tæka tíð, þannig að Landhelgisgæzlan geti nú, þegar mest á ríður, verið undir það búin að gegna sínu hlutverki. Það er verið að efla gæzluna, eins og hv. þm. upplýsti hér. Þessi þyrlukaup voru ráðgerð í tíð fyrrv. hæstv. ríkisstj., og áfram verður haldið með þau. Endurnýjun á skipunum er í gangi og ýmiss konar ráðstafanir til eflingar landhelgisgæzlu, sem ég hygg, að allir flokkar geti verið sammála um. Hitt er svo rétt, að utanrrn. hefur verið í ákaflega miklum húsnæðisvandræðum, og það var afráðið, að utanrrn. flytji á þá hæð í lögreglustöðinni, a.m.k. til bráðabirgða, sem nú er sagt, að Landhelgisgæzlunni hafi verið ætluð. Það ber vissulega að harma það, ef Landhelgisgæzlan þarf að líða fyrir þetta, en ég vona, að svo þurfi ekki að verða með tilvísun til þess, sem ég áðan sagði. En af því að menn hafa gert húsnæðismál utanrrn. að umræðuefni, bæði hér og í hv. Nd. um daginn, þar sem ég var ekki viðstaddur, þá held ég, að það sé kannske ekki nema eðlilegt, að ég noti þetta tækifæri til þess að gera grein fyrir því, við hvaða húsnæðisaðstæður utanrrn. býr. Ég ætla að leyfa mér að gera það í örstuttu máli. Eins og allir vita, er utanrrn. nú til húsa og hefur, að ég hygg, alla tíð veríð í gamla stjórnarráðshúsinu við Lækjargötu. Samanlagt húsrými rn. er 210 fermetrar, þar með taldir gangar, snyrtiklefar og yfirleitt allt það húsnæði, sem rn. hefur yfir að ráða. Það skiptist þannig, að ráðherraherbergið er 28 fermetrar, skrifstofustúlka hefur 10 fermetra, afgreiðsla, þar sem eru tvær stúlkur, er 19 fermetrar, skjalavarzlan er 26 fermetrar, einn fulltrúi í 10 fermetrum, ráðuneytisstjórinn í 14 fermetrum, skrifstofustjórinn í 18 fermetrum. Fulltrúarnir hafa þetta rúma 8 fermetra hver, Hans Andersen þjóðréttarfræðingur 14 fermetra, „protokollcheffinn“ 12 fermetra, vélritunin 15 fermetra, og forsetaritarinn, sem á að vinna hálfan daginn, hefur ekki stól og hefur orðið að vera allan daginn á forsetaskrifstofunni, og þangað hafa honum verið færð þau verkefni, sem hann hefur unnið fyrir rn. Þetta er sá húsakostur, sem utanrrn. hefur nú, og ég held, að það geti varla nokkur maður séð ofsjónum yfir því, þó að þetta rn., sem hefur náttúrlega fengið vaxandi verkefni og viðfangsefni, fái meira húsnæði. Og það húsnæði, sem nú er ráðgert, að utanrrn. flytji í, er ekki mjög stórt, en það er þó geysileg viðbót og framför frá því, sem þarna er, því að það hefur ekki verið hægt, eins og ég segi, að bæta við einni einustu manneskju. Þvert á móti hefur orðið að úthýsa forsetaritaranum, sem á þó að vera hálfs dags starfsmaður, vegna þess að blaðafulltrúi ríkisstj. þurfti að fá vélritunarstúlku. Ég vildi nota þetta tækifæri til þess að koma þessum upplýsingum á framfæri, fyrst hér er æ ofan í æ vikið að húsnæðismálum utanrrn., og að mér finnst á þann veg, að hér sé mjög djörf áætlun í frammi um húsakost fyrir þetta rn. Ég endurtek það, sem ég sagði áðan, að ég vona, að Landhelgisgæzlan geti fengið húsnæði við sitt hæfi, þó að efsta hæðin á lögreglustöðinni sé tekin til annarra nota um stundarsakir.



Herra forseti. Hæstv. utanrrh. vitnaði í það, að ég hefði sagt, að ég harmaði, hvernig ástandið væri í húsnæðismálum Landhelgisgæzlunnar. Hann hefur sjálfsagt skrifað það niður hjá sér, og ég rengi það ekki, en ég leiðrétti þá mitt mál þannig, að ég átti að sjálfsögðu við, á hvaða stigi húsnæðismál Landhelgisgæzlunnar væru. Og hæstv. ráðh. sagði, að þau mundu líklega vera þá í hörmulegu ástandi, en ég vil segja hæstv. ráðh. það, að aðbúnaður Landhelgisgæzlunnar á þeim stað, sem hún nú er, er vissulega ekki sá, sem æskilegur væri, og það hefur satt að segja ekki verið í því gert að bæta þar úr, vegna þess að það var beðið með, að hægt væri að flytja í nýju lögreglustöðina. Hæstv. ráðh. sagði, að Landhelgisgæzlunni muni hafa verið ætlað húsnæði í nýju lögreglustöðinni. Já, ég verð þá að svara því til, að sá hæstv. ráðh., dómsmrh., sem eftirlætur rn. hans þetta húsnæði, hefur sjálfsagt vitað betur um það en svo, að það muni hafa verið ætlað í lögreglustöðinni húsnæði fyrir Landhelgisgæzluna. Og ég vil bara minna á það, þegar hæstv. ráðh. talar um, að það hafi verið sagt, að henni muni hafa verið ætlað húsnæðið, að því hefur beinlínis verið lýst yfir hér á þingi og það síðast á síðasta þingi af mér, að það væri og hefði verið ætlunin og ákveðið, að Landhelgisgæzlan flytti í nýju lögreglustöðina. Sú bygging hefur verið við það miðuð á margan hátt, en ég skal ekki fara að fjölyrða um það, hvaða hagræði er að þessu líka fyrir aðrar stofnanir, sem undir dómsmrn. heyra. Ég vil þó nefna t.d. almannavarnir og lögreglustjórnina. Ég álít, að þetta sé algerlega óafsakanleg ráðstöfun. Hæstv. ráðh. lýsti hér húsnæðisvandræðum utanrrn. Ég skal ekki bera brigður á það, sem hann sagði í þeim efnum, en að til þess að bæta úr þeim þrengslum þyrfti að ráðast að Landhelgisgæzlunni, - ég vil orða það svo, - og það einmitt nú á þessum tímum, til þess finnst mér þurfa anzi mikla einurð, satt að segja, vitandi það, hvað Landhelgisgæzlan væntanlega á fram undan með útfærslu fiskveiðilögsögunnar. Það hefði vissulega mátt leita annars staðar fyrir sér um húsnæði fyrir utanrrn., og ég vil nú vitna til þess, að kommissaraforsjá landslýðsins telur sig þurfa 900 fermetra húsnæði. Það er nú líklega ríflega það, sem utanrrn. hefur talið sig þurfa. Þessir 900 fermetrar eru sjálfsagt a.m.k. tvöfalt stærra húsnæði en rn. telur sig þurfa. Ég veit ekki, hvað rétt er í því. En mér er sagt, að hún sé búin að fá inni, og ég sé ekki, hvers vegna hefði þá ekki kannske jafnvel mátt ganga fyrir að leysa vandræði utanrrn. Ég skal hreint ekki gera lítið úr þeim. Ég sé ekki ástæðu til þess að fara fleiri orðum um þetta atriði, húsnæðismál Landhelgisgæzlunnar. Ég get fullvissað hæstv. ráðh., um það, að það er ekki bara hér innan veggja þingsins, sem hneykslunarorð heyrast um þá ráðstöfun, heldur heyrast þau sannarlega víðar.



Herra forseti. Frv. þetta til laga um ríkisreikninginn fyrir árið 1969 hefur verið til athugunar í fjhn. Endurskoðendur ríkisreikninga hafa ekki vísað neinni aths. til aðgerða Alþ. og fjhn. hefur orðið sammála um að leggja til, að frv. verði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Vorið 1970 setti Alþ. lög um kaup á sex skuttogurum og síðan hefur verið unnið að undirbúningi þeirra kaupa, en í ljós hefur komið, að áhugi var fyrir kaupum fleiri skipa af þeirri gerð, og því voru brbl. um, að togararnir ættu að verða átta. Hér er um að ræða staðfestingu þeirra, en það hefur komið í ljós síðan frv. var lagt fram, að fleiri hafa slík skipakaup í undirbúningi, þannig að nú er nm að ræða 13 togara af því tagi, og hafa fjórir þeirra fimm, sem bætzt hafa við, þegar gengið frá sínum gögnum öllum, þannig að fullnægt er skilyrðum af þeirra hálfu, en ekki fyllilega hjá hinum fimmta. En n. hefur samt sem áður fallizt á það eða leggur til, að frv. verði samþ. með þeirri breytingu þó, að í staðinn fyrir „allt að sex“ komi: allt að þrettán. Heimildin nái til þess. Ég held, að þetta sé svo kunnugt mál, að ekki sé ástæða til þess að fjölyrða hér frekar um það á þessu stigi.



Herra forseti. Ég vildi gjarnan spyrjast fyrir um það, hvort búið væri að taka ákvörðun um, hvaða kaupendur væru hér á ferðinni og hvernig þessum 13 eða allt að 13 skuttogurum mundi verða ráðstafað.



Herra forseti. Það voru átta togarar, sem um var að ræða, þegar brbl. voru gefin út. Gert var ráð fyrir, að tveir kæmu til útgerðarfyrirtækis Sverris Hermannssonar, Bæjarútgerð Reykjavíkur fengi tvo, Bæjarútgerð Hafnarfjarðar einn og Útgerðarfélag Akureyringa tvo, en einum væri óráðstafað og mér er ekki kunnugt um, að fyllilega hafi verið gengið frá því enn, hjá hverjum hann lenti. En hinir fimm, sem við hafa bætzt síðan, eru Einar Sigurðsson útgerðarmaður og Ingvar Vilhjálmsson, sem báðir munu gera út fra Reykjavík, en útgerðarfyrirtæki Sturlaugs Böðvarssonar og Víkings á Akranesi munu standa saman að einum og Stefán Pétursson á Húsavík fá þann fjórða, en sá fimmti, sem ekki hefur fyllilega verið gengið frá að formi til, er Aðalsteinn Loftsson á Dalvík.



Herra forseti. Fjhn. hefur haft til athugunar þetta frv. um Stofnlánadeild samvinnufélaga, og mælir n. með því, að frv. verði samþ. Aðalatvinnugreinar í þjóðfélaginu hafa hver um sig aðgang að stofnlánadeildum við þá banka, sem þessar atvinnugreinar skipta aðallega við, og hefur þessi aðstaða reynzt ómetanleg í sambandi við uppbyggingu í atvinnurekstrinum. Með lögum frá árinu 1966 var sett á stofn Stofnlánadeild verzlunarfyrirtækja, og starfar sú deild við Verzlunarbanka Íslands og veitir þjónustu einkaverzlun landsmanna. Forvígismenn samvinnuhreyfingarinnar hafa árum saman rætt um það, að það væri nauðsynlegt fyrir samvinnuhreyfinguna, að komið yrði á fót sérstakri stofnlánadeild til stuðnings samvinnuverzluninni í landinu. Og með þessu frv., sem flutt er af hæstv. ríkisstj., er komið til móts við þessar óskir samvinnuhreyfingarinnar. Samkv. þessu frv. á að vera heimilt bankaráði Samvinnubankans, að fengnu samþykki hluthafafundar, að stofna sérstaka deild við bankann, er nefnist Stofnlánadeild samvinnufélaga. Tilgangur stofnlánadeildarinnar er að styðja verzlunarrekstur samvinnufélaga með hagkvæmum stofnlánum vegna byggingar verzlunar- og skrifstofuhúsnæðis samvinnufélaga og fyrirtækja innan þeirra vébanda, sem verzlun stunda, svo og til meiri háttar endurbóta á slíku húsnæði. Það er oft á það minnzt, að koma þurfi á aukinni hagræðingu í atvinnurekstri, og hlýtur það að ná til verzlunarþjónustunnar eins og ýmissa annarra atvinnugreina. Til þess að koma slíkri hagræðingu á þarf oft að ráðast í nýjar framkvæmdir og leggja í allmikinn stofnkostnað og nær þetta vitanlega til samvinnuverzlunarinnar eins og annarra atvinnugreina. Með því að koma á þeirri stofnlánadeild, sem frv. mælir fyrir um, þá verður mjög létt undir á þessu sviði með samvinnuhreyfingunni. Frv. þetta er í öllum meginatriðum samhljóða lögum frá 1966, um Stofnlánadeild verzlunarfyrirtækja. Stofnlánadeildin er hugsuð sem sjálfstæð deild með sjálfstæða fjárábyrgð, sérstakar fjárreiður og sjálfstætt bókhald. En hún verður tengd Samvinnubankanum m.a. á þann veg, að bankaráð Samvinnubankans fer með stjórn stofnlánadeildarinnar og stjórnin á að taka ákvarðanir um lán úr deildinni. Eins og ég tók fram í upphafi þessa máls, þá leggur fjhn. til, að frv. þetta verði samþykkt.



Herra forseti. Iðnn. hefur haft til athugunar frv. til l. á þskj. 151 um breyt. á orkulögum nr. 58 frá 29. apríl 1967. N. hefur orðið sammála um að mæla með samþykkt frv. með þeirri breytingu, að niður falli síðustu orðin, sem eru þannig: „ . . samkvæmt nánari ákvæðum í reglugerð“. Almenn reglugerðarákvæði eru í orkulögum og þetta því óþarft. N. leitaði umsagnar og bárust þrjár. Eru þær allar jákvæðar. Umsögn barst frá Sambandi ísl. sveitarfélaga, þar sem segir, að stjórn sambandsins mæli einróma með samþykkt frv. Umsögn barst einnig frá borgarverkfræðingi í Reykjavík. Hann mælir eindregið með þeirri breytingu, sem lagt er til í frv., að gerð verði á orkulögum, og bendir jafnframt á þá skoðun sína, sem hann telur vera, að mjög sé til bóta, að Orkustofnun hafi leyfi til rannsókna, t. d. vegna neyzluvatnsleitar, án þess að fyrir liggi beiðni frá viðkomandi sveitarfélagi eða landeiganda. Einnig hefur borizt umsögn frá orkumálastjóra, sem mælir eindregið með frv. Hann segir, með leyfi forseta: „Ég get verið fáorður í umsögn minni um frv. Ég er algerlega samþykkur frumvarpinu og greinargerð þeirri, er því fylgir.“ Hann ræðir síðan nokkuð um þessi málefni almennt, og frá orkumálastjóra er komin sú ábending að gera þá breyt., sem ég sagði áðan, að n. hefði orðið sammála um. Ég get verið fáorður um þetta frv. Ég hef áður rakið aðdraganda þess nokkuð í framsögu fyrir því hér í hv. d. Eins og ég sagði þá, er nánast um staðfestingu á því, sem orðið er, að ræða. Sú þróun hefur smám saman orðið, að svokallaðar grundvallarrannsóknir á sviði jarðvísinda hafa farið til Raunvísindastofnunar háskólans, til jarðfræðideildar stofnunarinnar, en hins vegar hagnýtar rannsóknir orðið sterkari við Orkustofnun, en þar er mesti fjöldi jarðfræðinga og tækjabúnaður beztur á þessu sviði. Hins vegar hefur nokkuð orðið vart við það hjá fjárveitingavaldinu, að því hefur ekki sýnzt ljóst, að Orkustofnun hefði heimild til þeirrar starfsemi, sem hér um ræðir, enda ekki greinilega fram tekið í núgildandi lögum um Orkustofnun. Því er þessi brtt. fram komin. Ég vil að lokum aðeins taka það fram, þar sem ég hef orðið var við það lítillega í viðræðum við aðila utan Alþ., að með þessu er alls ekki til þess ætlazt, að svipta eigi aðrar stofnanir, sem verða eigin starfsemi vegna að hafa einhverja jarðfræðistarfsemi á sínum vegum, leyfi til slíks. Til þess er alls ekki ætlazt. Það er eðlilegt, að þær haldi því áfram, eins og verið hefur og eins og eigin þörf þeirra eða þjónustuverkefni krefjast. Hins vegar er með þessu stefnt að því, að opinberir aðilar, sem ekki hafa slíka þjónustu, eins og t. d. vegamálastjóri, vita- og hafnamálastjóri, borgarverkfræðingur í Reykjavík, sveitarfélög og aðrir, leiti fyrst og fremst til Orkustofnunar um slíka almenna þjónustu með rannsóknum á þessu sviði.