Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Hinn 9. jan. 7976 var gefið út svo hljóðandi forsetabréf: „Forseti Íslands gjörir kunnugt: Ég hef ákveðið samkvæmt tillögu forsrh. að Alþ. skuli koma saman til framhaldsfunda mánudaginn 26. jan. 1976, kl. 14.00. Gjört í Reykjavík, 9. janúar 1976. Kristján Eldjárn. Geir Hallgrímsson Forsetabréf um að Alþingi skuli koma saman til framhaldsfunda.“ Samkvæmt þessu hefjast nú framhaldsfundir Alþingis. Ég býð hæstv. forseta Sþ., hv. alþm. og starfsfólk velkomin til þingstarfa á ný, og óska þeim gleðilegs árs og læt í ljós þá ósk, að störfin á þessu þingi verði landi og lýð til farsældar.

Forseti ( Ásgeir Bjarnason) : Ég þakka hæstv. iðnrh., sem gegnir nú störfum forsrh., góðar óskir í minn garð og einnig heillaóskir til alþm. og starfsfólks Alþingis. Jafnframt óska ég hæstv. ríkisstj., hv. alþm. og starfsfólki Alþ. gleðilegs nýárs og þakka þeim samstarfið á liðnu ári.

Forseti (Ásgeir Bjarnason) : Hermann Jónasson fyrrv. forsrh. andaðist í sjúkrahúsi hér í Reykjavík að morgni s. l. fimmtudags, 22. jan., eftir margra ára vanheilsu, 79 ára að aldri Hermann Jónasson var fæddur 25. des. 1896 á Syðri-Brekkum í Skagafirði. Foreldrar hans voru Jónas bóndi og trésmiður þar Jónsson bónda í Grundarkoti í Blönduhlíð Jónssonar og kona hans, Pálína Björnsdóttir bónda á Hofstöðum í Skagafirði Péturssonar. Hann stundaði nám í Gagnfræðaskólanum á Akureyri veturna 1914–1917, lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík 1920 og lögfræðiprófi frá Háskóla Íslands 192.4. Fulltrúi bæjarfógetans í Reykjavík var hann árin 1924–1928. Hann kynnti sér lögreglumál á Norðurlöndum og í Þýskalandi vorið 1928 og varð í ársbyrjun 1929 lögreglustjóri í Reykjavík, gegndi því embætti þar til hann var skipaður forsrh. 28. júlí 1934 og jafnframt dóms.- og kirkjumrh., en fór auk þess með landbúnaðarmál. Sat hið fyrsta ráðuneyti Hermanns Jónassonar að völdum til 18. nóv. 1941, en ýmsar breytingar urðu á skipan ráðherraembætta á því tímabili. Sama dag, hinn 18. nóv., varð Hermann Jónasson forsrh. og jafnframt dóms- og landbrh. í nýju ráðuneyti sem gegndi störfum til 16. maí 1942. Gerðist hann þá lögfræðilegur ráðunautur Búnaðarbanka Íslands og hafði það starf með höndum til 196l, að undanskildum þeim tímabilum, sem hann var ráðh. Hæstaréttarlögmaður varð hann 1945. Frá 14. mars 1950 til 11. sept. 1953 var hann hann landbrh. í ráðuneyti Steingríms Steinþórssonar. Hinn 24. júlí 1956 myndaði hann hið þriðja ráðuneyti sitt, var forsrh. og jafnframt landb.- og dómsmrh. til 23. des. 1958. Hermann Jónasson var skipaður í landskjörstjórn árið 1930, kosinn 1942 í stjórnarskrárnefnd og 1943 í milliþinganefnd til undirbúnings verklegra framkvæmda. Í bankaráði Búnaðarbanka Íslands var hann frá 1943–1972 og formaður þess 1943–1960. Hann átti sæti í skilnaðarnefnd 1944, í Þingvallanefnd 1946–1968, í fjárhagsráði 1947–1950 og í sölunefnd varnarliðseigna 1953–1972. Í togaranefnd var hann kosinn 1954 og í atvinnumálanefnd 1955. Á Allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna sat hann árin 1947, 1948 og 1955, var fulltrúi Íslands á Ráðgjafarþingi Evrópuráðsins 1950–1967 og átti sæti í mannréttindanefnd Evrópuráðsins 1954–1957. Hermann Jónasson var gæddur miklu andlegu og líkamlegu atgervi. Skólanám sóttist honum með ágætum og hann lagði stund á líkamsrækt lengst af ævi sinnar, var karlmenni að burðum, drengilegur og sigursæll glímukappi og var glímukóngur Íslands árið 1921. Stjórnmálaafskipti hóf hann að marki árið 1930 er hann var kjörinn í bæjarstjórn Reykjavíkur. Aftur var hann kjörinn bæjarfulltrúi í Reykjavík árið 1934. En það ár varð honum tími stórra sigra og mikils frama. Við alþingiskosningarnar þá um vorið háði hann kosningabaráttu við vinsælan og mikilhæfan stjórnmálaforingja og hlaut sigur. Að þeim kosningum loknum var honum falin myndun ríkisstjórnar. Er hann eini íslendingurinn, sem hefur hafið þingferil sinni í sæti forsrh., og jafnframt yngstur þeirra manna, sem tekið hafa að sér forsæti í ríkisstj. hér á landi. Hlutskipti þeirrar ríkisstj. var örðugt á tímum heimskreppu og sölutregðu á íslenskum afurðum. Þó að vissulega hafi verið deilt hart um stefnu og störf fyrstu ríkisstj. Hermanns Jónassonar má fullyrða, að stjórnað hafi verið með festu og komist hjá stórum áföllum á erfiðum tímum. Hörð átök um lausn vinnudeilu leiddu af sér ráðherraskipti á árinu 1938, og vegna yfirvofandi heimsstyrjaldar tókst samkomulag um fjölgun ráðherra og myndun þjóðstjórnar 17. apríl 1939. Á þeim örlagaríku tímum auðnaðist Hermanni Jónassyni að synja erlendu hervaldi, Þýskalandi, um flugréttindi hér á landi og hafa forustu um ákvarðanir um æðstu stjórn landsins vegna hernáms Danmerkur 9. apríl 1940 og viðbrögð við komu hernámsliðs breta til Íslands 10. maí 1940. Hermann Jónasson var þingmaður strandamanna 25 ár samfleytt, árin 1934–1959, og síðan þingmaður Vestfjarðakjördæmis 1959–1967, sat á 40 þingum alls. Ráðherradómur hans stóð samtals rúmlega 14 ár. Hann átti frumkvæði eða atbeina að margvíslegri löggjöf sem markaði djúp spor. Fyrsta ráðuneyti hans beitti sér fyrir löggjöf um afurðasölu landbúnaðarvara, nýbýli og samvinnubyggðir, alþýðutryggingar og skipulag á sölu íslenskra afurða á erlendum mörkuðum. Á þessu tímabili hafði hann forustu um setningu nýrrar löggjafar um ýmis réttarfarsmál og samþykkt nýrra íþróttalaga. Útfærsla fiskveiðilögsögunnar var eitt þeirra stórmála sem hann átti ríkan þátt í að koma til framkvæmda á síðari ríkisstjórnarárum sínum. Hermann Jónasson var mikilhæfur forustumaður í íslenskum stjórnmálum um langt skeið. Hann var forvígismaður í flokki sínum frá upphafi þingferils síns. Formaður Framsfl. var hann 1944–1962, en lét þá af formennsku að eigin ósk. Hann var skörulegur þjóðarleiðtogi, drengilegur í viðskiptum, rökfimur í málflutningi, varkár í athöfnum á örlagastundum, en fylgdi teknum ákvörðunum fram með festu og djörfung. Hann var ágætlega hagmæltur og átti sér ýmis hugðarefni auk þjóðmálastarfsins. Skógrækt var meðal helstu áhugamála hans og hann var mikilvirkur skógræktarmaður. Fyrir aldur fram lagðist á hann erfiður sjúkleiki sem hann átti við að stríða árum saman og bar með karlmennsku og æðruleysi. Við fráfall hans á íslenska þjóðin á bak að sjá einum mikilhæfasta stjórnmálaforingja sínum á þessari öld. Ég vil biðja hv. alþm. að minnast Hermanns Jónassonar með því að rísa úr sætum. - Þm. risu úr sætum.

Forseti (Ásgeir Bjarnason) : Mér hefur borist eftirfarandi bréf: „Reykjavík, 26. jan. 1976. Lúðvík Jósepsson, 2. hm. Austurl., form. þingflokks Alþb.hefur í dag ritað mér á þessa leið: „Þar sem Stefán Jónsson, 5. þm. Norðurl. e., dvelst nú erlendis í opinberum erindum og mun því ekki geta sótt þingfundi næstu vikur, leyfi ég mér skv. beiðni hans og með skírskotun til 138. gr. laga um kosningar til Alþingis að óska þess, að 1. varamaður Alþb. í Norðurlandi e., Soffía Guðmundsdóttir húsfrú á Akureyri, taki sæti á Alþ. í fjarveru hans.“ Þetta er yður, herra forseti, hér með tilkynnt. Eggert G. Þorsteinsson, forseti efri deildar.“



Frá því að við vorum hér samankomin síðast, 20. des. s. l., hafa gerst stórviðburðir. Laugardaginn 20. des. hófst eldgos í Leirhnúk í Suður-Þingeyjarsýslu, en samfara eldgosinu voru jarðskjálftar miklir alltaf annað slagið og er þeirra vart enn þá, en þeir reyndust mestir þriðjudaginn 13. jan. s. l. Fundust þeir þá mjög víða og hafa valdið miklum skaða. Á Kópaskeri í Presthólahreppi voru 130 íbúar og þótti öruggast að flytja flesta þeirra burtu þegar verst lét og hafa þeir ekki allir komið aftur, enda mikil eyðilegging á staðnum. Vatnsleiðslan varð meira og minna ónýt. Rafmagnslaust og símasambandslaust var um skeið. Hafnarmannvirki staðarins sundurklofin og sprungin. Mörg íbúðarhús eru sprungin og sum ónýt og allt innanhúss meira og minna eyðilagt. Í Núpasveit, Öxarfirði og Kelduhverfi hafa einnig orðið allmiklar skemmdir á mannvirkjum, íbúðarhúsum og öllu því er þeim fylgir, peningshúsum, ræktun, jarðvegi og fleiru. Jarðskjálftar þessir hafa valdið verulegum óþægindum og eyðileggingu á allstóru svæði. Hundruð manna hafa orðið að þola meiri eða minni óþægindi vegna jarðskjálftanna. Málefni þessa fólks hafa þegar verið rædd í ríkisstj. og sjálfsagt mun Alþ. nú sem jafnan áður undir svipuðum kringumstæðum taka með fullum skilningi, samhug og stórhug á vandamálum þessum, svo að öllum þeim, sem eiga í erfiðleikum vegna jarðskjálftanna, megi auðnast að búa um sig á nýjan leik, treysta heimili sín þegar náttúruhamförum linnir, sem við vonum og óskum að megi verða sem allra fyrst. Það er skammt stórra högga á milli. Það eru þrjú ár liðin síðan eldgos hófst í Vestmannaeyjum og rúmt ár síðan snjóflóð og manntjón af þess völdum varð í Neskaupstað. Auk þess hefur á sama tímabili orðið vart mikilla jarðskjálfta bæði í Borgarfirði og á Reykjanesi. Við lifum í landi eldfjalla og ísa og getum því búist við að þessi gamalkunnu, kraftmiklu náttúruöfl minni á sig alltaf annað slagið. Íslenska þjóðin hefur jafnan sýnt þrautseigju og festu þegar á hefur bjátað, og hún hefur mætt hverri raun með dugnaði og samstilltum vilja til að leysa þann vanda sem hún stendur frammi fyrir, og ekki efast ég um að svo muni einnig verða að þessu sinni. Það er ósk mín og von að alþm. megi nú sem jafnan áður auðnast að standa saman þegar leysa ber vandamál þau sem ég hef minnst hér á.



Herra forseti. Ég sé ástæðu til þess að þakka hæstv. forseta Alþ. fyrir að minnast þeirra erfiðleika og þess tjóns sem ýmsar byggðir Þingeyjarsýslna hata orðið fyrir. Eins og fram kom hjú hæstv. forsela Alþ. hefur þetta tjón fyrst og fremst orðið í Norður-Þingeyjarsýslu og á þeim stöðum sem hæstv. forseti nefndi. Ég held að ég megi fullyrða það, að orð hæstv. forseta munu vekja bæði von og traust meðal fólksins á tjónasvæðunum, og þau verða áreiðanlega skoðuð sem tákn um samkennd þings og þjóðar með þessu fólki, sem á í umtalsverðum erfiðleikum. Eins og hv. þm. og raunar landsmönnum öllum er kunnugt, þá er ljóst að tjón af jarðskjálftum í Norður-Þingeyjarsýslu er verulegt og að það kemur víða við. Þetta tjón snertir fyrst og fremst margs konar byggingar og önnur mannvirki, þ. á m. opinber mannvirki, bæði hafnarmannvirki og vegi og kannske fleira. Og samansafnað tjón einstaklinga er mjög tilfinnanlegt. En það er lán í óláni að ekki hafa orðið slys á mönnum. Enn verður ekkert um það sagt, hversu upphæðin er há af því tjóni sem bæta má fébótum. Heimamenn vinna að sjálfsögðu að því að meta tjónið og færa þá hluti í lag sem brýnastir eru og við verður ráðið fjárhagslega og tæknilega, eins og á stendur. En hitt er augljóst, að skaði norður-þingeyinga hefur orðið meiri en svo, að þeir geti risið óstuddir undir honum. Mér er kunnugt um, að hæstv. ríkisstj. hefur fjallað um vanda norður-þingeyinga og haft góð orð um að koma myndarlega til liðs við uppbyggingarstarfið þar nyrðra. Þó að mér sé þetta að vísu nokkuð kunnugt, þá tel ég ástæðu til að spyrjast fyrir um það hjá hæstv. félmrh. í forföllum forsrh., hvað líði aðgerðum ríkisstj. í sambandi við þessi mál, þ. e. a. s. hvað hæstv. ríkisstj. hyggst fyrir um það, að norður-þingeyingar fái jarðskjálftatjónið bætt.



Herra forseti. Þar sem náttúruhamfarir í Axarfjarðarhéraði og grennd hefur borið hér á góma, vil ég af því tilefni segja örfá orð hér á hinu háa Alþ. um bað alvörumál. Ég vil þá fyrst þakka hæstv. forseta fyrir hans orð um þetta hér á undan. Ég fór um þetta svæði fyrir skömmu ásamt Halldóri Blöndal varaþm. Við skoðuðum verksummerki og ræddum viðhorf fólksins heima fyrir gagnvart þessum hamförum náttúrunnar og afleiðingum þeirra. Ég get tekið undir með hv. þm. Ingvari Gíslasyni, 1. þm. Norðurl. e. Hér hafa orðið hrikalegar náttúruhamfarir, hrikalegri en margir ef til vill gerðu sér grein fyrir, og mikið og raunar ófyrirsjáanlegt eignatjón sem okkur samborgurum íbúa þessa svæðis er rétt og skylt að bæta svo sem gert hefur verið við hliðstæðar kringumstæður. Kópasker, sem einna verst hefur orðið úti í jarðskjálftunum, svo sem kunnugt er, er ekki stórt þorp, en þó er það mikilvæg þjónustumiðstöð fyrir landbúnaðarhéraðið í Axarfirði og vaxtarbroddur byggðar á svæðinu frá Melrakkasléttu að Tjörnesi. Skjót endurreisn Kópaskers er því ekki einungis mikilvæg fyrir íbúa staðarins sjálfs, heldur fyrir alla þróun byggðar á umræddu svæði. Ég legg áherslu á að mikilvæg forsenda endurreisnar Kópaskers eftir náttúruhamfarirnar byggist ekki síst á því að tryggja bættar samgöngur við staðinn svo og nágrannasveitir, Núpasveit, Öxarfjarðarhrepp og Kelduhverfi. Enn fremur er þörf á skjótri aðstoð bæði hins opinbera og einkaaðila til þess að endurnýja brýnustu heimilismuni fólks og lagfæra íbúðarhús til bráðabirgða. Þá verður að undirbúa endurreisn mannvirkja sveitarfélagsins, svo sem bryggju, vatnsveitu, holræsa, og koma upp vararaforkustöð fyrir þorpið. Í því sambandi er rétt að undirstrika að hefðu slíkar náttúruhamfarir átt sér stað samtímis raforkuskorti, eins og oft átti sér stað s. l. vetur, hefði ólýsanlegt hættuástand skapast á Kópaskeri eftir jarðskjálftann mikla og á undanförnum vikum. Sú áhersla, sem ég legg á bættar samgöngur við þau byggðarlög sem harðast hafa orðið úti í jarðskjálftunum, stafar ekki síst af því, að ég varð þess var að samgöngur voru ekki tryggðar betur en svo við jarðskjálftasvæðið á Kópaskeri, að þar fyrirfannst ekki tæki til þess að ryðja snjó af vegum. Slíka þjónustu þarf að fá frá Húsavik eða Raufarhöfn því lífsspursmál getur verið fyrir Kópaskersbúa að komast um næsta nágrenni sitt í hvaða veðri sem er ef hættu ber að höndum. Þá mætti benda á að brýn þörf er á að fá þegar í stað færanleg ljós á flugvöllinn á Kópaskeri, þannig að hægt sé að fljúga þangað hvenær sem er sólarhrings, en nú er örðugt að fljúga þangað í myrkri. Ástandið í samgöngumálum bæjanna að Skógum í Öxarfjarðarhreppi var einnig þannig að verulegt sig hafði þar komið í veginn og snjór safnast þar í svo að ófært mátti heita á þessa bæi, en eins og kunnugt er af fréttum hafa bændur á þessum bæjum barist við ólýsanleg vandamál af völdum jarðskjálftanna. Augljóst er að algjört grundvallaratriði fyrir þá og ég vil segja mannréttindamál er að skjótt sé brugðið við um að tryggja þeim samgöngur a. m. k. um næsta nágrenni sitt, og sama má segja um allt jarðskjálftasvæðið. Augljóst er af þeim dæmum, sem ég hef rakið hér að framan, að algjört grundvallarskilyrði þess að hjálpa fólki á jarðskjálftasvæðunum til þess að glíma við náttúruhamfarirnar og enduruppbyggingu að þeim loknum er að tryggja samgöngur við svæðið og veita íbúum þess traust á opinbera þjónustu og fyrirgreiðslu. Gífurlegar vegaskemmdir hafa orðið á þessu svæði vegna sprungna, jarðsigs, misgengis og brúarskemmda. Vafalaust koma þessar skemmdir enn betur í ljós þegar vorar og frost fer úr jörðu. Þá þarf að vera vel á verði af hálfu Vegagerðar ríkisins ef ekki eiga að hljótast slys af. Ég vil taka það fram, að ég hef þegar rætt framangreindar ábendingar við Vegagerð ríkisins. Vegagerðin hefur þegar gert ráðstafanir til aukinnar þjónustu við jarðskjálftasvæðið og ber að þakka það. Náttúruhamfarir gerast nú tíðar á Íslandi. Eldgos í Vestmannaeyjum, snjóflóð í Neskaupstað og jarðskjálftar á Norðausturlandi hafa einungis á 3 árum valdið gífurlegu eigna- og manntjóni. Þjóðin og forustumenn hennar hafa mætt þessum áföllum af manndómi. Samhjálp hefur verið veitt. Alþ. hefur verið þar einróma í fararbroddi, bæði á sviði fjáröflunar og lagasetningar um Viðlagatryggingu Íslands. Sú löggjöf hefur nú sannað gildi sitt, og reynsla undanfarinna ára sýnir ótvírætt að enn þarf að móta frekar og endurskipuleggja með löggjöf og lifandi starfi aðgerðir til þess að mæta og koma í veg fyrir áföll af völdum náttúrunnar. Í því efni mætti minna á hugsanlegar hafískomur, en lög eða reglur um skipuleg viðbrögð við þeim vágesti eru ekki til enn. Væri ekki vanþörf á að hafa þar allan vara á, þótt engin ástæða sé til að mikla fyrir sér slíka hættu. Ég vil þakka hæstv. ríkisstj. fyrir skjót viðbrögð vegna náttúruhamfaranna á Norðausturlandi og er þess fullviss að ríkisstj. og Alþ. munu halda áfram að greiða fyrir endurreisn jarðskjálftasvæðanna á Norðausturlandi og bæta íbúum þeirra tjón, sem þeir hafa orðið fyrir, á hliðstæðan hátt og gert var í Vestmannaeyjum og Neskaupstað. Ég er þess fullviss að þingheimur allur og öll þjóðin óskar þess, að þessum hamförum linni sem fyrst, þannig að endurreisnarstarfið geti hafist af fullum krafti.

Iðnrh. (Gunnar Thoroddsen) : Herra forseti. Ég tek undir ummæli hæstv. forseta um jarðskjálftana á Kópaskeri og nágrenni og vil í framhaldi þeirra ummæla og í tilefni af ræðum hv. 1. þm. og 4. þm. Norðurl. e. skýra nokkuð frá því, hvað gert hefur verið af hálfu stjórnvalda í þessu máli. Skömmu eftir að þessir atburðir gerðust fór heilbr.- og trmrh., sem hefur með höndum yfirstjórn Viðlagatryggingar, norður til að skoða staðhætti og afleiðingar þessara atburða. Ríkisstj. ræddi málið, m. a. það viðhorf, að það heyrir undir fleiri rn. en eitt, og varð niðurstaðan á fundi ríkisstj. að félmrh. var falið að hafa umsjón með undirbúningi aðgerða og samhæfingu. Eftir ósk minni kom oddviti Presthólahrepps, þar sem Kópasker er, á fund í félmrn. í s. l. viku. Á þeim fundi gaf oddvitinn, Friðrik Jónsson, ítarlegar upplýsingar um afleiðingar jarðskjálftans. Það kom fram í þeim viðræðum, að oddviti taldi engin umtalsverð slys hafa orðið á fólki, en þeir, sem hefðu þurft á læknishjálp að halda, hefðu fengið hana strax, því að læknir hafi verið staddur á Kópaskeri þann dag. Almannavarnarnefnd hefði útvegað flutning öllum sem þess óskuðu, og voru um 90 manns fluttir frá Kópaskeri þá strax. Íbúar í Presthólahreppi voru 1. des. s. l. 289 að tölu, þar af á Kópaskeri og í næsta nágrenni 130–140. En tjón af völdum jarðskjálftans mikla 13. jan. varð aðallega í tveimur hreppum auk Presthólahrepps, þ. e. Kelduneshreppi og Öxarfjarðarhreppi. Auk tjónsins á Kópaskeri er talið að meira eða minna tjón hafi orðið á 80 bæjum í nefndum hreppum. Miklar skemmdir urðu á húsum á Kópaskeri, eitt hús a. m. k. talið með öllu ónýtt, en nokkur óíbúðarhæf nema til komi meiri eða minni viðgerð. Viðlagatryggingar koma hér til hjálpar. Langmesta tjónið varð á bryggjunni og áföstum varnargarði, og hafa verkfræðingur og kafari á vegum Vita- og hafnamálaskrifstofunnar kannað skemmdirnar og má vænta skýrslu frá þeim innan fárra daga. Vatnsveitan, sem nær til 33 heimila auk vinnustaða, virtist í fyrstu hafa skemmst mjög alvarlega, en skemmdir hafa þó við nánari skoðun reynst nokkru minni en ætlað var í fyrstu. Sími og rafmagn gengu mjög úr lagi. Ég skal ekki rekja frekar það tjón sem hér hefur orðið, en það er víðtækt og alvarlegt. Inn í þetta dæmi allt kemur atvinnuástand og atvinnutjón. Í framhaldi af viðræðum við oddvita Presthólahrepps og könnun á því, hvaða rn. kæmi hér helst við sögu, var ákveðið að skipa n. manna sem hefði það verkefni að kanna tjónið, gera skýrslu um það, gera till. um úrbætur og útvegun fjár til þeirra. Í því sambandi vil ég taka fram, að það er ætlun ríkisstj. að hlaupa hér undir bagga með svipuðum hætti og þegar tjón varð af náttúruhamförum í Neskaupstað í fyrra. Í þessa nefnd manna hafa verið skipaðir: frá heilbr: og trmrn. Jón Ingimarsson skrifstofustjóri, frá samgrn. Steingrímur Arason deildarverkfræðingur Vita- og hafnamálastofnunar, Hallgrímur Dalberg ráðuneytisstjóri í félmrn., sem er formaður n., og í n. á einnig sæti Friðrik Jónsson oddviti Presthólahrepps. N. hefur þegar verið skipuð og mun taka til starfa tafarlaust. Þá hefur félmrn. ákveðið í dag að veita Presthólahreppi aukaframlag úr Jöfnunarsjóði sveitarfélaga að upphæð 4 millj. kr. og er sú fjárhæð nú á leiðinni til oddvita.



Herra forseti. Ég vil þakka hæstv. ráðh. fyrir þá skýrslu sem hann hefur hér gefið. Það er augljóst af ræðu hæstv. ráðh. að ríkisstj. hefur ákveðið, eins og hæstv. ráðh. orðaði það, „að hlaupa undir bagga með svipuðum hætti og í sambandi við það tjón sem varð í Vestmannaeyjum og Neskaupstað á sínum tíma“. Ég vil leyfa mér að fagna því, hversu vel og myndarlega hæstv. ríkisstj. hefur brugðist við, og ég vona að framhaldið verði eins og byrjunin gefur tilefni til að ætla.