Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

* Frsm. (Garðar Þorsteinsson) : Allshn. hefur athugað þetta mál og fallizt á samþ. þess. Vil ég mæla með því, að frv. verði samþ. óbreytt. Rétt er að taka það fram, að það gat komið til greina, að efni þessa frv. væri afgr. með öðru máli, sem er frv. til l. um loftvarnan., þar sem væntanlega kemur brtt. við það frv. um heimild fyrir ríkisstj, til að taka öll skólahús, þinghús og önnur slík hús fyrir það fólk, sem flytja ber burt af hættusvæði. Hér er aðeins talað um að flytja börn og mæður í kaupstöðum og kauptúnum burt þaðan; sem loftárásahætta er. En það kunna að koma þær ástæður fyrir, að það þurfi að útvega einnig öðru fólki húsnæði af sömu ástæðum. Hins vegar vildi n. ekki tefja fyrir þessu máli með því að bíða eftir afgr. hins málsins og mælir því með, að frv. þetta verði samþ. Í þessu frv. er einnig miðað v ið, að ekki sé yfirvofandi hætta fyrir höndum, en þó séu gerðar varúðarráðstafanir, en í hinu frv. er gert ráð fyrir snöggum athöfnum, ef svo ber undir. N. óskar einnig að taka það fram, að þó að haft sé þetta orðalag í frv.: „og annað nothæft húsnæði í sveitum og kauptúnum“, þá er vitanlega ekki tilætlunin, að annað húsnæði sé tekið en það, sem til þess er sérstaklega hentugt, og aðallega það, sem nú er laust, svo sem skólahús, fundahús og þinghús, en ekki t. d. á sveitabæjum það húsnæði, .sem ekki er notað að öllu leyti, og þannig sé ekki gengið inn á friðhelgi heimilanna umfram það, sem allra nauðsynlegast er, og einnig, að þess sé gætt um úthlutun þessa húsnæðis, að það fólk, sem er úr þeim kaupstöðum, sem má telja í mestri. hættu, sé látið sitja fyrir börnum og mæðrum frá þeim stöðum, þar sem ekki er talið, að geti verið loftárásahætta.

*Bjarni Bjarnason: Það er stutt fyrirspurn til allshn. eða frsm. n. í þessu máli viðvíkjandi sumarbústöðunum. Frsm. gat um það, að n, liti ekki svo á, að taka bæri húsnæði í sveitum til þessara nota, sem notað væri að einhverju leyti til heimilisþarfa, m. a. vegna heimilisfriðhelginnar. En hvernig lítur n. á sumarbústaðina? Telur frsm. n., að þar sé um að ræða heimili þeirra manna, sem þá eiga og nota, þrátt fyrir það þó að þar væri pláss fyrir fleiri en þá, sem eiga þá og nota? Ég spyr um þetta vegna þess, að ég benti á það við 1. umr. málsins, að ég teldi rétt, að sumarbústaðirnir kæmu til greina í þessu sambandi, líka vegna þess, að annars kæmi það misjafnt niður, ef tekin væru öll hús, sem fólk að þessu hefur haft til sumardvalar, það fólk, sem ekki á sumarbústaði, en hins vegar væru þeir, sem sumarbústaðina eiga, ekkert látnir á sig leggja fyrir þetta mál. Margt fólk á sumarbústaði víða um landið, án þess þó að það fólk eigi nein börn. Þess vegna er þetta athugandi, og langar mig til að heyra, hvort það hefur komið til orða í n., hvort t. d. sumarbústaðirnir heyrðu undir þetta ákvæði frv.: „og annað nothæft húsnæði í sveitum“ - eins og það orðalag kemur í frv. eftir að hv. Ed. hefur breytt því. Þetta get ég hugsað mér, að yrði framkvæmt eftir því, hvernig umr. féllu um þetta atriði.



Það er enginn hæstv. ráðh. staddur hér í þd. sem stendur. Enda er mér ekki fyllilega ljóst, hver þeirra hefur aðallega með þetta mál að gera. Og ég vildi því beina þeirri fyrirspurn til frsm. allshn., hvernig n. gerir ráð fyrir, að þetta verði framkvæmt að því er snertir fundahús og þinghús í sveitum og kauptúnum. Það var eitthvað minnzt á . þetta við 1. umr. málsins af hv. 2. þm. Árn. En nú gerði hann enga fyrirspurn um það í sinni ræðu. Ég tel sjálfsagt, að greitt sé fyrir því eftir því sem unnt er, að fólk geti flutzt úr kaupstöðum og öðrum stöðum, þar sem því kynni að vera einhver hætta búin. Ég vil þó óska skýringa um það, hvernig n. gerir ráð fyrir eða ráðh., sem ég sé nú, að er kominn inn í hv. d., að þetta verði framkvæmt að því er snertir þetta húsnæði. Því að það er vitað, að sveitirnar þurfa að nota fundahúsin og þinghúsin ekki síður á sumrin heldur en á öðrum árstíðum. Þar þarf að halda manntalsþing og hreppsfundi, og þar á meðal kjörfundi. á þessu sumri. Og mér þykir því líklegt, að eitthvað hafi verið rætt um þetta atriði í n., sem hafði málið til meðferðar. Það er nú svo, að yfirleitt er húsakostur ekki meiri í sveitum heldur en þörf er á fyrir fólk það, sem þar á heima. Þó er vitað, að á einstökum sveitaheimilum er húsnæði afgangs, sem líklegt er, að verði að meira eða minna leyti notað á þennan hátt, og var það einnig gert síðastliðið sumar, og finnst mér ekki nema gott um það að segja. En það er væntanlega öllum ljóst, að þó að það sé nauðsynlegt að hafa þetta fyrir augum í þessu máli, þá þarf einnig að gæta þess, að hægt sé fyrir fólkið í sveitum og kauptúnum að koma saman til fundaralda. Þarf því að hafa þá þörf fyrir augum, þegar fundahús og þinghús eru tekin til afnota í þessu skyni. Um þetta vildi ég gjarnan fá upplýsingar frá frsm. n., hvernig n. gerir ráð fyrir, að 1. verði framkvæmd að þessu leyti.

* Frsm. (Garðar Þorsteinsson) : N. hefur ekki sérstaklega talað um það, hvað yrði notað af sumarbústöðum til þess, sem þetta frv. ræðir um, eða hvað yrði um þá ráðið. En hún var sammála um það, að stj., sem hefði þetta á valdi sínu, mundi framkvæma þetta á bann veg, að ekki yrði gengið á húsnæði, sem annars mundi verða notað til íbúðar, eins og mundi verða um sumarbústaði. Eins taldi hún líka eðlilegt, að ekki yrði tekið til þessara nota húsnæði í sveitum, þó að þar væri rúmt og því rúm fyrir fleira fólk, eins og t. d. á sumum sveitaheimilum, ef annars er búið í því húsnæði, en sérstaklega yrðu tekin skólahús og samkomuhús, sem hentug væru til dvalar fyrir börn yfir sumarið, og það framkvæmt eins mildilega gagnvart þeim, sem fyrir eru, eins og mögulegt er. Hitt mega menn alveg gera sér ljóst, að ef hætta á loftárásum ykist hér í Reykjavík og til þess þyrfti að koma í stórum stíl að flytja fólk burt úr bænum, þá yrði vitanlega tekið það húsnæði, sem til er, og menn verða að sætta sig við það. Í frv. um loftvarnan. er heimildin miklu víðtækari. Þar er gert ráð fyrir, að allt slíkt húsnæði mætti nota, sem hægt er, ekki aðeins fyrir börn og mæður, heldur allt fólkið, sem þyrfti að yfirgefa kaupstaðina vegna loftárása, t, d. ef hús væru brunnin eða þ. u. 1. En án þess að sumarbústaðir væru sérstaklega nefndir, þá var þetta skilningur n., að eins mildilega væri farið í þetta eins og mögulegt væri. Og þá yrði tillit tekið til þess, sem hv. þm. V.-Húnv. minntist á, eins og hægt er. Og ef það brýtur í bág við nauðsynleg afnot sveitarstjórna, þá mundi það vera forðazt eins og hægt er að taka þau hús, sem, hv. þm. nefndi. En þetta er framkvæmdaratriði, sem stj. og þær n., sem hefðu þessi mál með höndum; gerðu sínar ákvarðanir um, sem sennilega mundi verða stj. rauða krossins og loftvarnan., sem hefðu þetta með höndum. Ég vil aðeins geta þess, að sá munur er á frv. þessu um mæður og börn og hinu frv. um loftvarnan., að hér er gert ráð fyrir, að það verði smátt og smátt flutt burt úr bænum börn og mæður, og þá er hægt að koma því við, að það komi þeim ekki illa, sem fyrir eru í sveitunum. En í hinu frv. er gert ráð fyrir því, að í augnablikshættu verði að flytja fólk úr kaupstöðum og framkvæmdir á því verði í samræmi við það.

*Bjarni Bjarnason: Ég vil ekki tefja Þetta mál, því að ég tel sjálfsagt, að það nái fram að ganga og ekki ástæðu til að hindra það eða draga að samþ. það. Og tel ég vel ráðið af hæstv. forseta að taka það til 2. og 3. umr. nú þegar. Hitt þykir mér einkennilegt, að þær n., sem starfað hafa að undirbúningi þessa máls, brottflutningi fólks úr kaupstöðum, skuli ekki færa málið neitt í tal við þá menn, sem hafa ráð á miklum húsum í sveit. Og það er líka dálítið einkennilegt, að það skuli beinlínis falla orð frá hv. formælendum frv. um, að það sé bezt að gera ekkert í þá átt fyrr en þessi lagaheimild sé komin það langt, að það þurfi þá ekki að taka langan tíma að taka húsin, og jafnvel að það þurfi þá ekki að semja við menn um þessi atriði. Ég læt þessi orð falla aðeins að gefnu tilefni. Ég hafði bent á þann möguleika í sambandi við einstök, nokkuð rúmgóð hús úti á landi, hvort ekki væri hægt . að láta nokkuð af þeim húsakynnum að láni fyrir börn og mæður samkvæmt efni þessa frv. og nokkuð væri hægt að nota til þess, eins og á undanförnum árum, að taka á móti sumargestum. Mér hefur verið svarað því, að það mundi ekki verða þolað, að einhleypt fólk eða barnlaust fólk tæki upp nokkurt slíkt húsnæði. Út frá þessu sjónarmiði gerði ég fyrirspurn mína til hv. frsm. allshn. í þessu máli. Mundi það þá ekki líka verða illa séð, ef rúmgóðir sumarbústaðir væru látnir afskiptalausir, ef þeir væru ekki notaðir af öðrum en barnlausu fólki, jafnvel stórir sumarbústaðir, sem rúmuðu fleira fólk heldur en notaði þá? Mér er ekki grunlaust um, að þarna verði ólag á framkvæmdum í þessum efnum. Ég vil ekki fara sterkari orðum um það að þessu sinni. En ég hef dregið þarna fram tvö hliðstæð dæmi. Ef það er óánægjuefni, að húsnæði, sem notað hefur verið til að taka á móti gestum undanfarin ár, sé ekki notað fyrir börn og mæður þeirra, þá verður líka óánægja yfir því, ef sumarbústaðir, sem barnlaust fólk á og notar, verða ekki notaðir til fullnustu. Á Þingvöllum er stór bústaður, sem kallaður hefur verið konungsbústaður, en nú er kallaður ráðherrabústaður. Þetta er stór bústaður, sem notaður hefur verið til sumardvalar, - en mér dettur í hug: Verða þessi hús tekin, eða nokkuð af þeim, fyrir börn og mæður? Ég nefni þetta sem dæmi. Ég mun fylgjast vel með því, hvort þessi leigunámsheimild um húsnæði í sveitum verður látin ganga jafnt yfir alla, sem eins stendur á fyrir. Á sama hátt sem allir eiga að stuðla að því, að hægt sé að hjálpa börnum og mæðrum þeirra hér í Reykjavík til þess að komast upp í sveit, ef álitin er hætta við að dvelja hér, eiga allir einnig að fylgjast með því, að þessi heimild verði notuð hlutdrægnislaust í þarfir þess málefnis, sem hún er sett fyrir.

*Sveinbjörn Högnason: Það var svolítil aths., sem ég vildi gera. Það er sjálfsagt að hafa þá heimild, sem þörf er á um þetta mál. En ég sakna þess, að það eru engin ákvæði í frv. um það, hverjir eigi að fara með framkvæmd þessara mála. Eiga það að vera fulltrúar eingöngu frá bæjunum og þá þeirra, sem flytja eiga í sveit, en engir fyrir þá, sem eiga að láta húsnæðið af hendi og eiga mest í húfi um það, hvernig þetta verður framkvæmt? Eftir því sem ég veit bezt, hefur n., sem á að framkvæma þetta, verið eingöngu skipuð með tilliti til þeirra, sem eiga að flytja í sveitina, en enga þá þekkingu hafa á högum þeirra, sem í sveitunum búa, og þörfum þeirra, að þeir geti metið það, hvað fólk má missa af húsnæði sínu. Og þó að ég vilji á allan hátt flýta fyrir frv., þá mælist ég til þess, að frestur verði gefinn til þess að tala um það við stj., hvernig framkvæmdan. sú verði skipuð, sem á að hafa þessi mál með höndum. Það ríður ekki lítið á, að þetta sé gert óhlutdrægt á báðar hliðar, gagnvart þeim, sem eiga að láta þétta húsnæði af hendi, og einnig gagnvart þeim, sem eiga að fá það. Það þarf að velja til þessa menn, sem þekkja nóg til málanna á báðar hliðar og kunna að meta, hvað réttast er og hvaða þarfir það eru, sem ekki má traðka, - þegar verið er að taka húsnæði leigunámi. Þetta vildi ég, að hæstv. forseti tæki til greina, og sett væru ákvæði inn í þetta frv. um það, hvernig framkvæmdin skyldi verða í þessu máli og í hvers höndum. Hér svífur það í lausu lofti, og er það alveg óviðunandi, hvernig fyrir þessum hagsmunum er séð frá báðum hliðum, því að þetta er mjög viðkvæmt mál á báðar hliðar. Það er ekki lítið varið í, að þetta sé framkvæmt af fullum skilningi af þeirri framkvæmdanefnd, sem hefur þetta með höndum, og að það sé gert algerlega hlutdrægnislaust. Ég vildi mælast til þess, að þetta mál - yrði látið bíða til næsta dags og þetta atriði yrði athugað betur af n. Í fyrstu gr. frv. virðist mér einkennilegt orðatiltæki: að ríkisstj. sé heimilt að taka á leigu öll skólahús, fundahús, þinghús og annað nothæft húsnæði í sveitum til þess, ef nauðsyn krefur, að gera þessi hús að dvalarstöðum fyrir börn og mæður úr kaupstöðum og kauptúnum, - alveg án tillits til þess, hvort húsnæðið hefur verið notað áður .eða ekki. Ef menn veldust til að framkvæma þetta, sem gengju freklega fram í framkvæmdum sínum, þá er samt sem áður ekki annað hægt að sjá eftir orðalagi frv. en að samkvæmt því væri hægt fyrir þá að bera út fólk úr sínum húsum til þess að þar gætu komizt inn börn og mæður úr kaupstöðum og kauptúnum. Það er óþarft að hafa svona orðalag í l., þó að ég geri alls ekki ráð fyrir, að þetta verði framkvæmt svona eins og ég til tók. Það er vitanlega ekki meiningin með löggjöfinni að framkvæma þetta svona, en það er hægt að gera það eftir orðalagi frv. án tillits til þess, hvort húsnæðið er notað eða ekki til annars. Þetta þyrfti n. að lagfæra og færa í þann búning, se,m því er ætlað, en ekki hafa ákvæðið svona almennt.

* Frsm. (Garðar Þorsteinsson) : 1) Hvernig sem n. verður skipuð, hefur hún sjálfsagt engan leigunámsrétt. Hún leggur aðeins till. sínar fyrir ríkisstj., og má gera ráð fyrir því, að stj. taki fullt tillit til þessara aðila. Annars má benda á, að samkvæmt 2. gr. frv. er gert ráð fyrir því, að reynt sé að ná samkomulagi við þá, sem húsnæðið eiga að láta af hendi, en ríkisstj. er gefin leigunámsheimild, ef samkomulag næst ekki. Það er misskilningur hjá hv. síðasta ræðumanni, að þetta hafi ekki verið athugað og sé því ástæða til að fresta málinu. N. hefur athugað þetta vel. Og það er auðvitað, að ríkisstj. ræður, hvort hún vill nota þessa leigunámsheimild eða ekki, eftir að hafa fengið till. frá n. Hv. síðasti ræðumaður taldi það óheppilegt orðalag í 1. gr. frv., þar sem talað er um „annað nothæft húsnæði í sveitum eða kauptúnum“. Spurði hann, hvort sú væri tilætlunin að reka þá út, .sem þar ættu heima. Þetta ber auðvitað ekki svo að skilja. Annað mál er það, hvort ekki yrði talin ástæða til að taka leigunámi eitthvað af húsnæði, sem talið væri óþarflega stórt fyrir íbúana, og yrði í mati á þessu að fara eftir því, hve þörfin væri aðkallandi. En það getur auðvitað ekki verið tilætlunin að taka húsnæði af nokkrum manni, nema vegna nauðsynjar á því að koma fólki af hættusvæði. Um þau hundruð sumarbústaða, sem eru á Þingvöllum og annars staðar hér í grennd, er það að segja, að þeir eru flestir svo litlir, að þeir verða að teljast fullnotaðir af eigendunum. En þetta fer, sem sagt, eftir aðkallandi nauðsyn og því, hve hættan telst mikil. Gæti farið svo, að fylla yrði ýmis hús af fólki eftir að loftárás hefði verið gerð, mörg hús hrunin í bænum o. s. frv., og væri ekkert við því að segja. 1) Upphaf ræðunnar vantar í hndr.

*Viðskmrh. (Eysteinn Jónsson) : Eins og menn vita, er verið að ráðstafa dvöl barna, sérstaklega kaupstaðabarna, utan. kaupstaðanna, og er því nauðsynlegt, að frv. þetta geti orðið að l. strax. Hygg ég, að það vaki fyrir hæstv. forseta að reyna að afgreiða frv. í dag, svo að ekki þurfi að halda fund á morgun, því að það mundi verða nauðsynlegt, ef ekki væri hægt að koma málinu af nú. Hv. 1. þm. Rang. lét í ljós kvíða um það, að með þessu væri höggvið nærri ýmsum mönnum. En ég get lýst yfir því, að ríkisstj. mun ekki fela öðrum aðilum að dæma um það, hvenær taka skuli húsnæði leigunámi, heldur ákveða þetta sjálf. Ég get líka lýst yfir því, að ekki mun verða höggvið nærri mönnum fyrr en í fulla hnefana, og mun verða kappkostað að nota hús, sem ekki er annars búið í, svo sem skólahús, þinghús o. s. frv. Ég vænti þess vegna, að hv. 1. þm. Rang., sem óskað hefur þess, að málinu verði frestað, láti sér lynda, að það verði látið ganga áfram, eftir að hafa fengið þessa yfirlýsingu og svo yfirlýsingu hv. frsm. n. um skilning hennar á því, hvernig þessa heimild beri að nota. Vil ég því spyrja hann, hvort hann vilji ekki sætta sig við það, að málið verði afgreitt nú þegar úr hv. deild.

*Sveinbjörn Högnason: Ég þakka hæstv. viðskmrh. fyrir upplýsingar þær, sem hann hefur gefið. Ég hafði ekki gert ráð fyrir því að ríkisstj. mundi sjálf ákveða þetta, fyrr en ég heyrði hann taka það fram. Er þá ekki síður séð fyrir hagsmunum þeirra, sem eiga að láta húsnæðið af hendi, en hinna, sem eiga að fá það, svo að ég get fallið frá þeirri ósk, að hæstv. forseti fresti málinu til næsta dags, þar til gengið hafi verið frá framkvæmdaratriðum. Hitt var ófullnægjandi, sem hv. frsm. sagði, að það væni nóg að láta stj. hafa þessa heimild, eins og gert er með 1. gr. frv., því að venjulega notar stj. ekki slíkar heimildir öðruvísi en svo að fela ákveðnum aðilum framkvæmdina. Þá vil ég spyrja hæstv. viðskmrh., sem er víst einn ráðh. viðstaddur, hvort séð verður við framkvæmd leigunámsins fyrir þörfum sveitanna á húsnæði til fundahalda. Getur það verið, að sumum þyki hlægilegt, að sveitafólk þurfi að koma saman, ráða ráðum sínum og sjá fyrir nauðsynlegum menningarstörfum, þrátt fyrir allt þetta. En vitanlega verður lífið að ganga sinn gang í sveitunum, og það getur ekki orðið, nema fólk geti komið saman, ef nauðsyn krefst. Ég spyr því hæstv. ráðh., hvort séð muni verða fyrir þessu. Loks vil ég, þar sem málinu verður sennilega ekki frestað, bera fram skrifl. brtt. frá mér og hv. þm. V.-Húnv. til áréttingar þeim skilningi, sem fram hefur komið, að leggja beri í frv. Hún er þannig, að á eftir orðunum „og annað nothæft húsnæði í sveitum og kauptúnum“ komi orðin: sem eigendur eða umráðamenn þurfa ekki til eigin nota. - Ég tel ekki ástæðu til að hafa þetta víðtækara, og þykir mér því rétt, að þessi leiðrétting komi þarna inn í frvgr., því að annars hlýtur mann að gruna, að eitthvað meira eigi að felast þarna í en látið er í veðri vaka, svo að búast megi við, að tekið verði leigunámi annað húsnæði en bráðnauðsynlegt verður að telja.

Forseti (JörB) : Ég hef reynt að hraða afgreiðslu þessa máls sem mest, vegna þess, að ég gat búizt við því, svo sem það er vaxið, að það kynni að hafa nokkra þýðingu, að því væri flýtt. En ef það þykir skipta nokkru máli, að frestur verði veittur, vil ég veita hann þar til síðar í kvöld. En þá teldi ég hyggilegra, að þessi brtt. yrði einnig látin bíða til 3. umr.

Ég hef fallið frá beiðni minni um frest

. En nú liggur fyrir brtt., og vera má, að ekki sé öllum ljóst, hverju hún varðar.

*Viðskmrh. (Eysteinn Jónsson) : Satt að segja finnst mér þessi brtt. óþörf eftir yfirlýsingax þær, er fram hafa komið. Er ekki ástæða til að væna stj. um það, að hún ætli að rífa af mönnum húsnæði að óþörfu, eftir að búið er að lýsa yfir því, að ekki muni verða gengið nær mönnum en nauðsyn ber til. Ég tel því, sem sagt, brtt. óþarfa, en vil þó gera fyrirspurn um það, hvort skilja eigi hana svo, að ekki megi taka leigunámi fundahús og slíkt, ef umráðamenn telja sér nauðsynlegt að hafa þar fundi. Það væri auðvitað bezt að þurfa ekki að taka slíka fundasali, en ég hygg þó, að ekki sé sá maður til hér á Alþ., sem mundi skoða hug sinn um að gera það, ef í nauðirnar ræki. Þess vegna leyfi ég mér að gera þá fyrirspurn, hvort till. eigi líka við fundasali og skólahús, eða aðeins við einkahíbýli manna. Annars finnst mér till. óþörf.



Eftir þær upplýsingar, sem fram hafa komið, get ég lýst yfir því, að ég er ekki hræddur um, að hæstv. ríkisstj. muni beita þessari heimild á óeðlilegan hátt, en frv. er svo klaufalega orðað, að ekki er vansalaust af Alþ. að samþ. það óbreytt. Þó að þetta skipti et til vill ekki miklu máli um framkvæmdina, finnst mér sjálfsagt að breyta orðalaginu. í frv. stendur, að heimilt skuli vera að taka á leigu öll skólahús, fundahús, þinghús og annað nothæft húsnæði í sveitum eða kauptúnum til þess, ef þörf gerist, að gera þessi hús að dvalarstöðum fyrir börn og mæður þeirra úr kaup stöðum og kauptúnum. Nú eru til börn og mæður í sveitum líka, en það er eins og börn og mæður úr kaupstöðum og kauptúnum eigi að hafa forgangsrétt. Ég segi ekki, að þetta vaki fyrir hv. flm., en það kemur þannig út vegna þess, hve klaufalega gr. er orðuð. Að því er snertir samkomur í sveitum er það að segja, að ef um skemmtisamkomur væri að ræða, yrðu þær að sjálfsögðu að þoka, en ég vænti þess, að hægt sé að haga framkvæmd þessara hluta svo, að unnt verði að halda manntalsþing, hreppaskil o. s. frv. í sveitunum.

Forseti (JörB): Ég vil spyrja hv. flm., hvort þeir geti ekki fallizt á að taka aftur till. sína til 3. umr.

*Viðskmrh. (Eysteinn Jónsson) : Hv. þm. V.-Húnv. hefur skýrt, hvað það er, sem vakir fyrir hv. flm. Það er ekki tilgangur þeirra að breyta efni frv., heldur vilja þeir láta það koma fram í orðalaginu, að ekki skuli gengið á húsnæði manna, nema fulla nauðsyn beri til. En ég vil spyrja: Hver á að skera úr um það, hvort eigandi eða umráðamaður húsnæðis þarf á því að halda sjálfur? Ef húsráðandi á að geta skorið úr um þetta, er frv. að engu gert með till., en ef þetta á að vera á valdi ríkisstj., breytir till. ekki efni frv. og getur því talizt meinlaus. Þessu verður að svara, því að þótt margir menn séu vikaliðugir, eru ýmsir, sem kynnu að gera meira en rétt væri úr þörf sinni í á húsnæði því, er þeir hafa yfir að ráða.

*Sveinbjörn Högnason: Það er í rauninni ekki þörf á því að ræða þetta mál nánar. Eftir yfirlýsingu hæstv. ráðh. að dæma vakir það sama fyrir honum og okkur. En samt verður að teljast óviðkunnanlegt að afgreiða frv. eins og það er, þó að engum detti í hug að framkvæma heimildina á þann hátt sem hún er fram sett í frv. Hví má ekki láta það koma skýrt fram í orðalaginu, hvernig þetta á að vera? Hæstv. ráðh. spurði, hver ætti að skera úr um það, hvort húsráðandi þyrfti á húsnæði að halda eða ekki. Brtt. okkar nær aðeins til nothæfs húsnæðis, og sá, sem sker úr um það, hvort húsráðandi þar í á húsnæðinu að halda, er auðvitað ríkisstj., sem heimildina fær.

Þá er efnisbreytingin engin

. Nei, í framkvæmd verður breytingin ekki mikil, þó að till. okkar verði samþ., en hins vegar er alveg ósæmandi fyrir Alþ. að samþ. frv. eins og það er. Það er eins og þeir, sem hafa samið það, hafi ekkert vald á íslenzku máli og geti ekki látið það túlka það, sem þeim býr í brjósti.



Ég vil upplýsa það, að allshn. hefur ákveðið að halda fund um málið að þessum fundi loknum.

Forseti (JörB) : Hv. flm. brtt. hafa fallizt á að taka brtt. sína aftur til 3. umr. Ég mun þá hafa 3. umr. um málið á fundi, sem settur verður kl. 9 í kvöld. Hv. Ed. mun ætla sér að hafa fund á morgun og getur þá tekið málið fyrir. Það þarf því ekki að valda neinni verulegri töf, og vona ég, að það geti ekki orðið til neins skaða fyrir málið, þó að afgreiðslu þess sé hagað eins og ég hef lýst.