Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Eins og ég hafði spáð, var mjög naumt á mununum í atkvgr. við 2. umr. um þetta mál og ljóst er að um þetta er verulegur ágreiningur og sá ágreiningur nær langt inn í raðir allra þingflokkanna. Á þessu vek ég athygli til þess að undirstrika það sem ég sagði áðan, að það er afar vafasamt og hæpið að knýja á um afgreiðslu þessa máls í ljósi þess, að þetta verðjöfnunargjald og sú hækkun, sem þar er gert ráð fyrir, orkar mjög tvímælis. Á það hefur verið bent með mjög þungum rökum við þær umr. sem fram hafa farið, að þetta gjald er að mörgu leyti ákaflega ranglátt og það nær alls ekki tilgangi sínum eins og heiti gjaldsins segir til um. Ég hélt því fram áðan í ræðu minni við 2. umr., að verðjöfnunargjaldið leiddi ekki til verðjöfnunar. Ég hélt því fram, að þetta gjald legðist á þá taxta sem fyrir væru, og væri til þess eins að bæta fjárhag Rafmagnsveitna ríkisins og Orkubús Vestfjarða, greiða niður skuldahalann og verja þessu fé til frekari framkvæmda. Hv. þm. Lúðvík Jósepsson greip fram í fyrir mér í þeirri ræðu og hélt því fram, að mér skildist, að þetta væri rangt með farið, og vitnaði til þess, að um það hefði verið gefin yfirlýsing, að þessu fjármagni yrði beitt með öðrum hætti. Nú hef ég að vísu misst af þeirri yfirlýsingu, en ég met það nokkurs ef hún hefur verið gefin og ef um einhverja stefnubreytingu er að ræða hjá núv. iðnrh. í þeim efnum að verja þessu fé alfarið til þess að jafna verðið, til þess að greiða niður þá taxta sem hæstir eru. Ef nú verður haldið áfram með þetta mál og knúið á um afgreiðslu þess í ljósi þeirrar atkvgr., sem fram fór áðan, með þeim nauma meiri hl., sem fylgir þessu frv., og með því að algerlega er hafnað tilboði stjórnarandstöðunnar um að leita annarra ráða í sambandi við fjárlagaafgreiðsluna um lausn á þessu máli, þá sýnist mér nauðsynlegt að gera breytingar á frv. til þess að leggja áherslu á að því fé, sem aflað er með hækkun verðjöfnunargjaldsins, verði varið til þess að jafna verðið, til þess að lækka þá taxta sem verst eru settir. Þess vegna mun ég leyfa mér, herra forseti, að bera hér fram skriflega brtt. við 1. gr. frv. Sú brtt. mundi hljóða eitthvað á þá leið, að í stað 2. mgr. frv., eins og hún hljóðar nú, kæmi eftirfarandi: Verðjöfnunargjaldinu skal varið til að greiða niður heimilistaxta hjá viðskiptavinum Rafmagnsveitna ríkisins og Orkubús Vestfjarða. Rafmagnsveitur ríkisins skulu fá sem svarar 80% af tekjum af verðjöfnunargjaldi, en Orkubú Vestfjarða 20%. Þessa till. leyfi ég mér að bera hér fram til undirstrikunar á því, að ef á annað borð er verið að setja slíkt verðjöfnunargjald, þá á að verja því til þess að lækka þá taxta sem verst eru settir, en ekki til þess að greiða skuldahala og standa undir frekari framkvæmdum. Ég vek athygli á því, að í 2. mgr. frv., sem ég geri till. um að breytt verði, þá segir: „Verðjöfnunargjaldinu skal varið til að bæta fjárhag Rafmagnsveitna ríkisins og Orkubús Vestfjarða.“ Með þessu er auðvitað beinlínis sagt að þessu fé skuli varið til þess að bæta fjárhaginn, eins og hann er, til þess að greiða niður skuldir o.s.frv., en alls ekki tekið sérstaklega fram, að því skuli varið til verðjöfnunar. Alla vega er ljóst, að með þessu orðalagi, eins og frv. hljóðar nú, er það algerlega opið og frjálst fyrir þá, sem eiga að framkvæma þessi lög, að ráðstafa þessu fé nokkurn veginn að vild til Rafmagnsveitna ríkisins og Orkubús Vestfjarða án tillits til þess sjónarmiðs sem ég hef gert hér að umtalsefni. Ég geri mér grein fyrir því, að þessi till. er of seint fram komin og ég óska eftir afbrigðum um að hún verði tekin á dagskrá og fáist hér rædd.



Herra forseti. Það er óhjákvæmilegt að minnast hér fyrst á nokkuð óvenjuleg vinnubrögð sem hér hafa verið viðhöfð af hálfu hæstv, ríkisstj. og sérstaklega hæstv, iðnrh. Við 2. umr. þessa máls í dag var skýrt frá því, að Sjálfstfl. teldi aðra leið æskilegri til að leysa vandamál RARIK og Orkubús Vestfjarða heldur en þá að hækka verðjöfnunargjald úr 13 í 19%. Var stungið upp á því og boðið til samkomulags að taka í staðinn fyrir þessa hækkun inn í fjárlög upphæð sem næmi um 500 millj. kr., en það mundi samsvara því sem inn kæmi á næsta ári af þessu 6% verðjöfnunargjaldi, og að Sjálfstfl. væri reiðubúinn að ganga til samstarfs um lækkun á útgjöldum fjárlaga sem þessu næmi. Ég verð að lýsa furðu minni á því, að hæstv. iðnrh. skuli ekki einu sinni virða þetta tilboð eða þessa fsp. svars. Það gerði hann ekki, heldur tók ekki til máls, sagði ekki eitt einasta orð eftir að þetta tilboð eða þessi fsp. var fram borin af stjórnarandstöðinni. Þetta eru ákaflega óvenjuleg vinnubrögð og ég minnist þess varla að slíkt hafi komið fyrir. Þó að hæstv. iðnrh. sitji nú í fyrsta sinn á þingi ætti þó háttvísi hans að benda honum til þess, að slík vinnubrögð eiga ekki við. Hæstv. ráðh. hefur flutt brtt. við þetta frv. Hún er á þá leið, að hækkun gjaldsins um 6% - þetta er að vísu ekki rétt orðalag því að gjaldið er ekki hækkað um 6%, heldur miklu meira, en það er hægt að skilja við hvað er átt - skuli varið til að ná fram verðjöfnun á töxtum til heimilisnotkunar og iðnaðar hjá þessum aðilum. Sannleikurinn er sá, að bæði í grg. frv. og í umr. kennir nokkurs tvískinnungs í því, hvað átt er við og hver tilgangurinn er með þessum 6% viðauka. Annars vegar er þetta rökstutt með því, að gjaldið verði að nota til þess að greiða halla Rafmagnsveitna ríkisins. Fjárþörf Rafmagnsveitnanna er skilgreind þannig í grg. frv., að annars vegar sé beinn fyrirsjáanlegur rekstrarhalli og hins vegar fjármagnskostnaður vegna félagslegra framkvæmda. Ætlunin er að taka inn í lánsfjáráætlun nokkurn hluta af þessu, en hinn hlutann er ætlað að brúa með þessu hækkaða verðjöfnunargjaldi. Hins vegar er gefið í skyn í grg. frv. að þetta eigi að nota til þess að lækka gjaldskrár Rafmagnsveitnanna og þar með að jafna verð eða minnka bilið milli taxta Rafmagnsveitnanna, sem eru mjög háir, og hinna, sem greiða lægra verð fyrir raforkuna. Vissulega er ekki hægt að samrýma þetta að fullu, og nú er gert ráð fyrir í brtt. hæstv. iðnrh., að hækkun gjaldsins skuli varið til að ná fram verðjöfnun á töxtum til heimilisnotkunar og iðnaðar. Ég vil spyrja hæstv. ráðh., hvað hann eigi við með þessu. Beinast liggur við að skilja það svo, að þessa fjárhæð, sem er áætluð á ársgrundvelli 700 millj., þar af líklega um 500 millj. sem koma inn á næsta ári, eigi að nota til þess að lækka gjaldskrá Rafmagnsveitna ríkisins, þannig að þessi fjárhæð komi þá viðskiptavinum RARIK til góða. Ef þessi skilningur er réttur, sem er næstur orðalaginu, þá er ekkert afgangs til þess að mæta umræddum halla RARIK. Eða er ætlunin þrátt fyrir þessa till. og þetta orðalag að nota þetta fé til þess að greiða halla RARIK? Þetta finnst mér að þurfi að fá skýrt fram, því að það er ekki hægt að halda áfram þeim tvískinnungi í málflutningi, að það eigi að nota þessar sömu fjárhæðir til hvors tveggja. Ef ætlun hæstv. ráðh. er að nota þetta til að greiða rekstrarhalla og fjármagnskostnað RARIK og halda því svo fram, að þetta muni verða til þess að gjaldskrárhækkanir í framtíðinni verði þess vegna minni en ella hefði verið, þá er líka rétt að það komi fram. Ég vil að það komi skýrt fram og alþm. og þjóðin eiga heimtingu á að vita hver er tilgangurinn. Mér þykir miður farið að hæstv. ráðh. og ríkisstj. skuli gersamlega hundsa það tilboð sem hér hefur verið boðið um samkomulag í þessu viðkvæma deilumáli. Þessi mál hafa staðið þannig, að einu atkv. munaði í þessari hv. d. um það, hvort þetta 6% gjald yrði samþ. En hæstv. iðnrh. verður auðvitað að ráða því sjálfur, hvaða vinnubrögð hann hefur, þó að mér hafi fundist skorta nokkuð á eðlileg vinnubrögð og háttvísi, miðað við þær venjur sem gilt hafa hér á þingi.



Herra forseti. Mér þykir fyrir því ef ég hef sært menn með þögn minni hér fyrr í dag. Ástæðan fyrir því, að ég tók ekki til máls við lok 2. umr., var sú, að ég taldi að ég hefði áður fjallað um þá leið, sem hv. þm. Gunnar Thoroddsen mælti með í ræðu sinni fyrir hönd flokks síns, og talið að það væri ekki ráðrúm til þess að fara hana þó að hugur ýmissa alþm. stæði til þess. Við erum á þessum sólarhring að ljúka afgreiðslu fjárlaga og ég tel óraunsæi að reikna með því, að hægt sé að taka,þau mál upp þannig að sættir mættu takast um beint framlag á fjárl. sem nemi þeirri upphæð sem hv. þm. lagði til. Ég vil þakka þann stuðning sem fram hefur komið hjá hv. alþm. og þá ekki síst nokkrum þm. stjórnarandstöðunnar við frv. sem hér liggur fyrir. Ég met það mikils og ég vil að það komi hér fram, að þau viðhorf, sem hafa komið fram í umr. um þetta mál, verða tekin til athugunar. Ég fagna því, hversu almennur stuðningur hefur komið fram við það viðhorf hjá mjög mörgum hv. þm., að réttmætt sé að breyta verulega um stefnu í fjárveitingum og fjármögnun Rafmagnsveitna ríkisins í framtíðinni, að ætla bein fjárframlög frá eiganda til þessa fyrirtækis til þess að standa undir félagslegum þætti framkvæmda á þess vegum og tryggja á þann hátt viðunandi jöfnuð í raforkuverði. Ég mun, eftir því sem aðstæður leyfa og ef ég gegni á næsta ári starfi iðnrh., beita mér fyrir því, að lengra verði gengið en von er til að fram náist í þessum efnum nú, og treysti ég á góðan stuðning hv. alþm. við þá stefnu. Ég vil að það komi hér fram, að mér hefur komið á óvart sú verulega andstaða sem hefur verið við þá blönduðu leið, sem ég vil kalla svo, sem hér er farin til þess að ná fram vissri leiðréttingu á því mikla óréttlæti sem viðskiptavinir Rafmagnsveitnanna og Orkubús Vestfjarða eru beittir, ef nota mætti það orðalag í sambandi við raforkuverð. Ég átti satt að segja von á því, að sú stefna, sem mörkuð er í samstarfsyfirlýsingu ríkisstj. um jöfnun á raforkuverði, ætti meiri hljómgrunn innan stjórnarflokkanna, sem höfðu tjáð sig samþykka því að frv. þetta væri flutt, hún ætti meira fylgi en raun hefur á orðið. Og ég harma að fleiri skuli ekki hafa treyst sér til að styðja þetta mál. Ég hef áður sagt að ýmsir vegir eru vissulega færir og komi til álita í sambandi við þetta mál, og það er áhorfsmál hver kunni að vera réttasta og farsælasta leiðin. En sú gata, sem hér er troðin, er gamalþekkt og innheimta verðjöfnunargjalds á sér sína sögu. Ástæðan fyrir því, að ég taldi rétt að beita mér fyrir hækkun þess, var fyrst og fremst sú að ná fram réttlátari stefnu í gjaldskrám Rafmagnsveitna ríkisins en ella væri unnt. Og þá skal ég aðeins koma að því, sem hv. þm. Gunnar Thoroddsen spurðist hér fyrir um, þ.e. á hvern hátt rafmagnsveiturnar mundu notfæra sér þá viðbót verðjöfnunargjalds sem lögð er til í frv. og sérstaklega með orðalagi brtt. sem ég hef hér flutt. Ég vil fyrst geta þess, að hvatinn til þess, að ég hef lagt fram brtt. sem heimiluð hefur verið til umr., hefur komið úr máli hv. þm. hér í d. og þá ekki síst þeirri brtt. sem hv. þm. Ellert B.Schram lagði fram í kvöld og mælti fyrir nokkrum orðum. Ég tel að það sé réttmætt að verða við þeim mörgu ábendingum frá hv. þm. sem fram hafa komið þess efnis, að tryggja beri með vissum hætti að þær tekjur, sem inn koma við hækkun á verðjöfnunargjaldinu, renni til þess sérstaklega að ná fram nokkrum jöfnuði í hinum almennu töxtum hjá Rafmagnsveitum ríkisins, heimilistaxta og iðnaðartöxtum eða vélataxta. Sú breyting, sem ég hef lagt til að gerð verði á frv., miðar að þessu. Hvernig að því verði staðið er að nokkru mál Rafmagnsveitna ríkisins og stjórnar þess fyrirtækis, en iðnrn, mun vinna að því, að þetta gjald nýtist í því skyni sem hér er lagt til. Eins og fram hefur komið og raunar er gerð grein fyrir í grg. með frv. er unnt að ná fram verðjöfnun með því að sporna við frekari gjaldskrárhækkunum á tilteknum töxtum hjá Rafmagnsveitunum, og þetta er leið sem ég tel sjálfsagt að fara. Við erum enn á tímabili allörrar verðbólgu og beiðnir um gjaldskrárhækkanir berast að, og verður eflaust óhjákvæmilegt að verða við hækkunarbeiðnum hjá rafveitum á næstu mánuðum að einhverju marki, þótt eflaust verði reynt að sporna einnig þar við eftir því sem fært þykir, en þá tel ég sjálfsagt að ekki verði um að ræða hækkanir á þeim töxtum sem hér eru sérstaklega tilgreindir. Hvort réttmætt þykir og vænlegt að fara að greiða þessa taxta niður með því sem innheimtist, það tel ég orka tvímælis, hvort réttmætt sé að ráðast í það og hvort þetta gjald skilar það miklu, en þó er sjálfsagt að athuga það. Sú athugun hefur ekki verið gerð af minni hálfu en ég tel réttmætt að einnig verði athugað hvort að sú leið sé fær. Hv. þm. Gunnar Thoroddsen spurði hvort ætti að nota þetta fjármagn í tvenns konar skyni, þ.e.a.s. til þess að greiða niður eða létta á skuldabyrðum Rafmagnsveitnanna í leiðinni. Ég tel að þess þurfi að gæta, að þessum tekjum verði ekki varið í að greiða niður vaxandi rekstrarhalla, að leita verði þá annarra leiða til þess að bæta þar úr þannig að þessi viðbót á verðjöfnunargjaldinu, ef samþ. verður, nýtist fyrst og fremst að því markmiði sem brtt. mín og óskir margra hv. þm., sem hér hafa talað, standa til. Ég vænti þess, að menn geti látið sér þessi svör nægja, þótt ýmsir hefðu e.t.v. kosið að sjá þessa reikninga nánar útfærða en ég hef séð mér fært að gera með orðum mínum hér. Það hefur komið fram áður í máli mínu í fyrri umr. um þetta efni, að til stæði að fara yfir taxta Rafmagnsveitnanna og væri í undirbúningi endurskoðun á verðlagningu skv. marktaxta og rafhitunartaxta með tilliti til viðmiðunar við olíuverð. Rafmagnsveitustjóri hefur tjáð mér að undirbúningur sé í gangi að þessu leyti og muni berast til míns rn. innan skamms tillögur varðandi þetta atriði. Ég vil taka fram, að það er fullur vilji af minni hálfu og í mínu rn. til þess að fara yfir málefni Rafmagnsveitna ríkisins, bæði rekstur þeirra með tilliti til hagkvæmni og fjármögnun þess fyrirtækis, hvernig að henni skuli best staðið. Og ég vil taka það fram, að kynni mín af núv. rafmagnsveitustjóra hafa verið hin bestu. Ég tel að þar sé starfsmaður sem hægt sé að bera fullt traust til og hafi hug á að bæta um rekstur sinnar stofnunar og standa í hvívetna sem best að málum. Ég tel að þær grg., sem hv. þm. hafa fengið frá stofnun hans í tengslum við þetta mál, beri þess vitni að þar er ekki flanað að neinu, þar er fram haldið skýrum rökum í máli, það geti orðið mönnum nokkuð til upplýsingar um málefni fyrirtækisins og beri vott um að forusta þess er trausts verð. Verðjöfnun á raforku er markmið ríkisstj., og það frv., sem hér liggur fyrir, er leið að því marki. Nokkrir hv. þm. hafa dregið í efa að það væri röksamhengi í þessari leið, en ég held að menn geti við nánari skoðun á það fallist, að það er hægt að ná fram verðjöfnun eftir henni og að því leyti sé heitið á þessu frv. ekki rangnefni. Það gjald, sem inn kemur, og hækkun þess, sem hér er lögð til, lýtur að þessu markmiði þótt sannarlega sé það í of litlum mæli.



Herra forseti. Hv. 1. þm. Austurl., Lúðvík Jósepsson, greip fram í fyrir hv. 8. þm. Reykv., þegar hann var hér í ræðustól fyrr í dag, til þess að koma því á framfæri að verðjöfnunargjaldið yrði ekki notað til að greiða hallarekstur RARIK, heldur til verðjöfnunar á raforku. Ég vil gjarnan að hv. 1. þm. Austurl. heyri það sem ég sagði.  Annað, sem ég vildi gjarnan fá að vita er, hvað mikið af því sem innheimtist fer til niðurgreiðslu á rafmagnsverði til viðskiptavina RARIK? Í þriðja lagi spyr ég, og þá er ég með nýframkomna till. hæstv. ráðh. í huga: Hvað fer há upphæð til greiðslu á skuldahala RARIK? Ég spyr um þetta í beinu framhaldi af því sem ráðh. sagði hér áðan, að ekki færi neitt af þessu verðjöfnunargjaldi til að standa undir rekstrarhalla fyrirtækisins í framtíðinni, og þá skil ég það svo, að hæstv. ráðh. eigi við að frá þeim degi, sem þetta nýja gjald er samþ., fari ekkert af þeirri upphæð, sem innheimtist, til að standa undir rekstrarhalla fyrirtækisins. Þetta eru þrjár litlar spurningar sem ég vildi gjarnan fá svar við. Ef ekki er til svar við þessum spurningum, álit ég að málið sé svo illa undirbúið að alveg útilokað sé fyrir Alþingi að viðhafa þau vinnubrögð að samþ. álagningu þessa gjalds án rökstuðnings. Ég leyfi mér að bíða eftir svari.



Herra forseti. Við þessa umr. um frv. til l. um verðjöfnunargjald hefur umrætt gjald verið gagnrýnt á margan hátt. Ein af þeim röksemdum, sem settar hafa verið fram gegn gjaldinu og hækkuninni nú, er að verðjöfnunargjaldið renni ekki til verðjöfnunar. Það eru að vísu mörg önnur rök sem mæla gegn þessu gjaldi og hækkuninni, en ég fer ekki orðum um þau hér, en ræði eingöngu þetta atriði sem till., sem hér hafa verið lagðar fram, snúast um. Þegar atkvgr. hafði farið fram við 2. umr. og ljóst var að frv. mundi ná fram að ganga, þó að með naumum meiri hl. væri, leyfði ég mér í upphafi 3. umr. að leggja fram brtt. sem skyldi taka af allan vafa um að verðjöfnunargjaldið rynni til þess að greiða niður þá taxta sem hæstir væru hjá Rafmagnsveitum ríkisins. Þetta var gert vegna þess að fram hafði komið - ekki kannske úr ræðustól, en að einhverju leyti þó frá hæstv. ráðh. og m.a. frá þm. utan úr sal, að þessi röksemd mín væri á misskilningi byggð, verðjöfnunargjaldið væri sannarlega til þess að greiða niður hæstu taxta. Að vísu stangaðist það á við það sem reynslan segir okkur. Ég tók hins vegar fullt tillit til þessara upplýsinga og þessara sjónarmiða og vildi sem sagt taka af allan vafa um að þarna væri rétt með farið og þessi leið yrði farin. Það skal játað, að sú till., sem ég lagði fram, var hripuð í flýti milli umr. og á örfáum mínútum og má vera að hún hafi á sér einhverja galla, enda fór svo að hæstv. iðnrh. gerði tilraun til þess að lagfæra þá till. mína - og ekkert nema gott um það að segja - og hefur nú lagt fram nýja brtt. Hún hnígur í sömu átt og till. sú sem ég lagði fram, en á þessum tveimur till. er þó nokkur munur. Í till. hæstv. ráðh. er talað um að verðjöfnunargjaldinu skuli varið til að bæta fjárhag Rafmagnsveitna ríkisins, en þessa setningu hafði ég tekið út, og síðan segir að hækkun gjaldsins skuli varið til að ná fram verðjöfnun á töxtum til heimilisnotkunar og iðnaðar hjá þessum aðilum, og get ég vel fallist á að það sé eðlilegt að bæta iðnaðartaxtanum við. En það var fullkomlega eðlilegt að hv. þm. Gunnar Thoroddsen spyrðist fyrir um það; hvernig skilja bæri þessa tillögu. Hann vildi fá úr því skorið í svörum hæstv. ráðh., hvort þessu fé skyldi varið til að ná fram þessari verðjöfnun með niðurgreiðslu á hæstu töxtunum eða til að greiða þann skuldahala sem liggur fyrir hjá RARIK núna og að einhverju leyti til frekari framkvæmda. Ég gerði mér vonir um að hæstv. ráðh. tæki af skarið um það, að hækkun gjaldsins núna skyldi einvörðungu ganga til þess að lækka hæstu taxta. Það urðu mér því nokkur vonbrigði þegar hann svaraði þessari fsp. frá hv. þm. Gunnari Thoroddsen, vegna þess að svar hans var alls ekki nægilega ljóst. Hann tók að vísu fram að leitast yrði við að jafna taxtana, en tók enn fremur fram að það orkaði þó nokkurs tvímælis að greiða beinlínis niður taxta. Hann tók síðan fram að þessu fé yrði ekki varið til að mæta vaxandi rekstrarhalla hjá Rafmagnsveitum ríkisins í framtíðinni, en hafði engin orð um hvernig með þann vanda skyldi farið sem nú liggur fyrir. Þess vegna finnst mér alls ekki nægilega svarað þessari spurningu sem var sett fram og skiptir öllu máli. Nú vil ég mælast til þess, hæstv. forseti, með hliðsjón af þessum umr. núna og þar sem mér hefur verið tjáð að ætlunin sé að ljúka þessari umr. klukkan 2 á morgun, að 3. umr. verði nú frestað og mælendaskrá ekki lokað, þannig að tími gefist til að athuga þessar tillögur öllu betur og átta sig á því, hvort möguleiki sé á því fyrir mig t.d. að draga till. mína til baka eða hvort að ég geti gert á henni breytingu. Ég held að það þjóni hagsmunum allra aðila að þessi vinnubrögð séu viðhöfð, og ég á ekki von á að það þurfi út af fyrir sig að tefja þessar umr. mjög mikið þó að þessi háttur verði hafður á. Ég geri ráð fyrir að þetta mál fáist afgr. út úr þessari d. engu að síður á tiltölulega skömmum tíma á morgun, ef fundur verður haldinn hér kl. 2, þó að ég geti að sjálfsögðu engu lofað um það varðandi aðra þm. En alla vega liggur ljóst fyrir að ég er búinn að tala mig dauðan að mestu leyti í þessari umr. Hugmynd mín er að fá frestun á umr. og mælendaskrá sé ekki lokað, þannig að ég geti eftir atvikum komið fram með breytingu á brtt. minni eða lagfæringar á henni eða þá hafa frekari samráð við ráðh., eftir því sem atvik segja til um.



Þrátt fyrir það að mikil áhersla sé lögð á að þetta mál gangi fram, þá vil ég verða við þeirri ósk sem fram hefur komið frá hv. 8. þm. Reykv. sem flutt hefur brtt. sem er til umr., og þar sem ljóst er að máli þessu getur ekki lokið fyrr en í fyrramálið eða eftir hádegið, þá vil ég verða við þeirri ósk, að mælendaskrá sé ekki lokað. Í trausti þess, að ekki verði ýkjalangar umr. um þetta mál þegar þar að kemur, mun ég nú fresta þessari umr., en ég vil jafnframt minna á það, að fundur í d. er boðaður þannig, að hann á að hefjast að loknum fundi í Sþ. Nú veit ég að vísu ekki hvenær þeim fundi lýkur, en ég geri ráð fyrir að varla komi til að við getum hafið umr. að nýju fyrr en um tvöleytið. Þó má ekki taka þessi orð allt of bókstaflega. Ef fundi í Sþ. kynni að ljúka fyrr, þá er auðvitað eðlilegt að við tækjum til við að ræða þetta mál aftur. Þessari umr. er frestað.