Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Þorsteinn Pálsson (frh.) : Herra forseti. Þegar þessari umræðu var frestað í gær voru það einkum tvö atriði sem upp úr stóðu í þessum umræðum, atriði sem lúta að grundvallarágreiningi sem fram hefur komið á milli þeirra aðila sem standa að því frv. sem hér er til umræðu. Í fyrsta lagi lá fyrir að mismunandi túlkun var á hugmyndum aðstandenda frv. um vaxtastefnu. Hæstv. félmrh. hafði lýst því yfir að vaxtamismunur í húsnæðiskerfinu yrði 0,5--1%. Í ljósi þess að hæstv. fjmrh. hefur gert samninga við lífeyrissjóðina um skuldabréfakaup með þeim hætti að vextirnir ákvarðast eftir á á næsta ári með hliðsjón af því sem í raun verður á markaðnum og engir samningar hafa verið gerðir sem binda vexti í raun og veru á þessu ári bendir flest til þess að vextir verði í þessum viðskiptum ekki lægri en 6--7%. Því er nokkuð einsýnt ef fram heldur sem horfir og farið verður að skilgreiningu hæstv. félmrh. að vextirnir þurfi í reynd að verða hærri en þau 4,5% sem hv. 2. þm. Austurl. Hjörleifur Guttormsson hefur lýst sem skilyrði Alþb. og nokkuð ljóst að sú forsenda sem er í nál. stjórnarmeirihlutans fyrir fylgifrv. með húsnæðisfrv. þar sem byggt er á því að búið sé að fastsetja 5% vexti stenst ekki. Hæstv. fjmrh. hefur svo lýst því yfir í þessari umræðu að enginn ágreiningur sé í ríkisstjórninni um vaxtamálið, með öðrum orðum að allir ráðherrarnir og þar á meðal allir ráðherrar Alþb. séu þeirrar skoðunar að forsendan fyrir þessu frv. sé sú að því er vextina varðar að vaxtamismunur verði aldrei meiri en 0,5--1% og vextirnir geti þannig hækkað ef markaðsvextir verða hærri. Hæstv. fjmrh. lýsti því enn fremur yfir að um þetta væri full samstaða í ríkisstjórninni og þar á meðal á milli allra ráðherra Alþb. Það væru einungis einstaka þingmenn stjórnarliðsins sem væru að gera ágreining þar um og með því vísaði hæstv. fjmrh. til þeirra yfirlýsinga sem hér hafa verið gefnar af hv. þm. Hjörleifi Guttormssyni og gaf til kynna að slíkur ágreiningur einstakra þingmanna stjórnarflokkanna hefði ekkert að segja um forsendur málsins að þessu leyti þar sem full samstaða væri milli ráðherra í hæstv. ríkisstjórn. Þetta er í sjálfu sér athygli verð staðreynd en enn stendur þó að af hálfu aðstandenda frv. er um að ræða misvísandi túlkanir í þessu efni og þess vegna er ástæða til þess að hæstv. starfandi forsrh. geri nánari grein fyrir málinu áður en það heldur lengra áfram. Í annan stað höfðu komið upp misvísandi túlkanir um ákvæði 1. gr. frv. að því er varðar kaupskyldu lífeyrissjóðanna. Því ákvæði var breytt í grundvallaratriðum í samningum hæstv. félmrh. um framgang málsins hér á þinginu. Tillögum nefndarinnar sem samdi frv. um að lækka kaupskyldu lífeyrissjóðanna og síðan afnema hana í áföngum var hafnað, en öllum sem til málsins þekkja er ljóst að það var forsenda fyrir því að eiginlegt húsbréfakerfi gæti orðið virkt. Það hefur komið fram í máli hv. 1. þm. Vesturl. að það væri skilyrði Framsfl. fyrir stuðningi við málið að 1. gr. frv. eins og henni var breytt í þessum samningum þýddi að búið væri að takmarka útgáfu á húsbréfum við þau 10% af kaupskyldunni sem þar er fjallað um. Hæstv. félmrh. hafði á hinn bóginn lýst því yfir að möguleikar lífeyrissjóðanna í þessu efni væru ótakmarkaðir og í reynd þýddi þetta ákvæði það eitt að búið væri að rýmka möguleika sjóðanna meira en gert var ráð fyrir í tillögum nefndarinnar því að í fyrsta áfanga átti samkvæmt tillögum nefndarinnar aðeins að lækka kaupskylduna um 8 prósentustig. Nú sé ég að frá því að við frestuðum umræðunni í nótt hefur verið lögð fram hér tillaga til skýringar nánast á 1. gr. frv., vafalaust í þeim tilgangi að fá fram hver er hin eiginlega afstaða í þessu efni. Öllum má vera ljóst að hér er um að ræða grundvallaratriði varðandi húsbréfakerfið, hvort menn eru í raun og veru að fara af stað með húsbréfakerfi sem á að geta verið virkt eða hvort menn eru bara að samþykkja pappír. Þess vegna er það ósk mín að hæstv. starfandi forsrh. geri Alþingi áður en málið kemur til lokaafgreiðslu hér í þinginu nánari grein fyrir stefnu ríkisstjórnarinnar og hinum raunverulega skilningi ríkisstjórnarinnar í þessu efni. Það er með öllu ófært að Alþingi sé knúið til að greiða atkvæði um málið þegar uppi er slíkur ágreiningur í þessu efni og án þess að á honum fáist nánari skýringar. Kjarni málsins er sá að stjórnarflokkarnir eru að setja hverjir öðrum skilyrði af ýmsu tagi um framgang málsins og það er ekkert einkamál þeirra hver þessi skilyrði eru og hverjar þessar forsendur eru vegna þess að niðurstaðan ræðst af þessum skilyrðum og Alþingi hlýtur að krefjast þess að fá að vita hver niðurstaðan er í raun og veru og hvers konar frv. er verið að samþykkja. Flest bendir til þess eins og málum er komið og eins og hæstv. félmrh. hefur kyngt öllum skilyrðum andstæðinga eða velflestum skilyrðum andstæðinga húsbréfanna að í raun og veru sé húsbréfahugmyndin fallin á Alþingi vegna þess að hæstv. félmrh. hefur greinilega engan áhuga á húsbréfum heldur einungis því að fá hér samþykktan pappír á Alþingi og það er fyrst og fremst vegna áhuga eða skilningsleysis hæstv. ráðherra að sjálf húsbréfahugmyndin er dauð. Þó að eitthvert frv. með einhverju nafni verði samþykkt hér sýnast þessi misvísandi skilyrði í raun og veru hafa gert það að verkum að eiginlegt húsbréfakerfi kemst ekki á við svo búið. En erindi mitt var fyrst og fremst að óska eftir því varðandi ágreining um þessi tvö meginatriði að hæstv. starfandi forsrh. gerði þinginu nánari grein fyrir því hver væri skilningur hæstv. ríkisstjórnar og á hvaða forsendum væri í raun og veru verið að keyra málið í gegnum þingið.

Sjávarútvegsráðherra (Halldór Ásgrímsson) Herra forseti. Út af þeim fyrirspurnum sem hér hafa verið settar fram vil ég í fyrsta lagi taka það fram að að því er vextina varðar hefur það orðið niðurstaða í ríkisstjórninni að vextir verði miðaðir við að þeir verði ekki hærri en 4,5%. Hitt er svo annað mál að sú ákvörðun getur að sjálfsögðu komið til breytinga síðar, en engin slík umræða hefur farið fram og er ríkisstjórn á hverjum tíma að sjálfsögðu heimilt samkvæmt gildandi lögum að gera breytingar þar á. Að því er varðar síðari spurninguna er aðalatriðið að ríkisstjórnin ætlar sér að hafa eftirlit með heildarútgáfu húsbréfa. Það hefur verið áhyggjuefni margra í sambandi við þetta mál hvaða áhrif það kynni að hafa á fjármálamarkaðinn hér á Íslandi. Um það hafa verið settar fram ýmsar skoðanir, en enginn getur kveðið upp úr um það með fullnægjandi hætti fyrr en nokkur reynsla hefur hlotist af. Það kemur skýrt fram í lögunum þar sem segir: ,,Húsbréfadeild gerir tillögu til félagsmálaráðherra um verðtryggingarskilmála, endurgreiðsluform, lánstíma, vexti og heildarfjárhæðir í hverjum flokki. Ríkisstjórnin tekur ákvörðun um framangreind atriði að fenginni umsögn Seðlabanka Íslands.`` Þetta er aðalatriðið. Sú fjárhæð sem um er rætt í fyrstu er talan 1700 millj., en þegar reynsla hefur fengist af máli þessu verður sú fjárhæð tekin til endurskoðunar vegna þess að reynslan ein getur leitt í ljós áhrifin af þessu máli. Þetta er eðlileg varkárnisregla í máli sem þessu þegar um verulegar fjárhæðir er að ræða sem geta haft áhrif á fjármagnsmarkaðinn því það er ekki ætlunin með þessu máli að raska neinu á okkar viðkvæma fjármagnsmarkaði heldur að hafa þar stjórn á málum. Mér sýnist að þetta sé alveg skýrt í frv. og nál., en að öðru leyti get ég vísað til þess sem hæstv. heilbrmrh. sagði hér í umræðum í nótt þegar hann gerði grein fyrir máli þessu af hálfu framsóknarmanna.

Kristinn Pétursson Hæstv. forseti. Ég verð að leyfa mér að óska eftir því að alþingismenn fái skriflegar skýringar um ríkisábyrgð á húsbréfum. Það er verið að deila um það hér í þinginu hver þessi ríkisábyrgð sé, hvort það sé ríkisábyrgð eða ekki. Það verður náttúrlega að taka af öll tvímæli. Það urðu miklar deilur um Atvinnutryggingarsjóð, hvort það væri ríkisábyrgð á þeim skuldabréfum, og lengi vel þrjóskuðust menn við að þetta væri allt í fína lagi, en svo kom það bara í ljós að það var alls ekkert í lagi. Svona vinnubrögð ganga ekki á hinu háa Alþingi, að það sé verið með einhver hroðvirknisleg vinnubrögð sem þurfi síðan að vera að lagfæra. Í lögum nr. 37 frá 1961 um ríkisábyrgðir stendur í 1. gr., með leyfi hæstv. forseta: ,,Ríkissjóður má aldrei takast á hendur ábyrgðarskuldbindingar nema heimild sé veitt til þess í lögum.`` Þetta er ekkert flókið orðalag. 2. gr.: ,,Ríkissjóður má ekki ganga í sjálfskuldarábyrgð nema slíkt sé sérstaklega ákveðið í lögum þeim sem ábyrgð heimila.`` Það er alveg ljóst að það verður að vera í lögum um húsbréf að það verði að vera á þeim ríkisábyrgð. Það verður að vera í lögunum ef það á að vera gilt. Ég verð því að óska eftir því að við fáum á þessu fullnægjandi skýringar. Eins mætti spyrja að því hvort Alþingi sé heimilt að framselja ríkisábyrgðarheimild til Húsnæðisstofnunar. Það verða að vera einhver takmörk á því held ég. Mér hefur sýnst upp á síðkastið í umræðum á Alþingi að löggjafarvaldið verði að taka rækilega til endurskoðunar öll samskipti við framkvæmdarvaldið. Alþingismenn eiga alls ekkert að vera einhverjar tuskudúkkur hjá framkvæmdarvaldinu sem rétta upp hendi þegar framkvæmdarvaldinu þóknast. Það stendur hvergi í stjórnarskránni að svo skuli vera. Það er kominn tími til þess að spyrja líka að því og kafa ofan í það: Hvers vegna er alltaf slík hrikaleg óstjórn í peningamálum hérna á Íslandi? Þegar frv. eins og húsbréfafrv., sem auðvitað hefur mikil áhrif á peningakerfið, kemur fram hlýtur að þurfa að vanda vinnubrögðin. Er ekki einmitt skýringin á óstjórninni í peningamálum þessi hroðvirkni alltaf og göslaragangur? Hvers vegna eyðir framkvæmdarvaldið alltaf miklu meira á hverju ári en Alþingi hefur leyft? 8 milljarðar á síðasta ári? Hvers vegna er þetta gert? Alþingismenn fá ekkert að vita fyrr en mörgum mánuðum eftir á. Í september síðast átti að vera 600 millj. kr. hagnaður. Svo hækkaði hallinn um 1 milljarð í hvert skipti sem hæstv. fjmrh. opnaði munninn fyrir áramót og endaði síðan í 8 milljarða gati. Hvers vegna eru svo höfuðatvinnuvegir þjóðarinnar allir að verða gjaldþrota? Er það ekki af sömu ástæðu, hroðvirkni og agaleysi hjá framkvæmdarvaldinu? Það er bara eytt og sóað og gengið í höfuðstóla höfuðatvinnuvega þjóðarinnar. Ég hef áður rukkað eftir því að það vanti umsögn Seðlabankans um þetta frv. Það er ekkert skriflegt álit til frá Seðlabanka Íslands um hver áhrif húsbréfakerfið hefur á peningamarkaðinn. Samkvæmt lögum um Seðlabankann er það hlutverk bankans að annast slíkt fyrir ríkisstjórnina. Ég held að það þurfi enga sérfræðinga til að svara því hvort það hefur þensluáhrif á fasteignamarkaðinn ef á að minnka lánstímann úr 30 mánuðum niður í eitthvað styttra. Auðvitað hefur það þensluáhrif á peningaframboð og hækkun vaxta á hinum almenna markaði ef það á að fara að dæla meiri peningum út úr kerfinu með valdboði. Það er augljóst. Það eru ekki hagsmunir fólksins í landinu sem ætlar að fara að byggja að það sé mokað peningum með einhverjum göslaragangi út úr þessu kerfi þannig að verðbólgan fari á fulla ferð. Eru það hagsmunir fólksins sem er að byggja þannig að þeir sem eru búnir að fá lán lendi í hrikalegum vandræðum? Það verður að gera þetta þannig að hagsmunir heildarinnar séu hafðir að markmiði. Ég verð að ítreka að við fáum fullnægjandi skýringar um ríkisábyrgð á þessum húsbréfum og enn fremur þurfum við að fá skýringar á því hvort Alþingi er heimilt að framselja ríkisábyrgðavald til Húsnæðisstofnunar þar sem hægt er að fá stimpluð húsbréf við sölu hjá ríkinu. Er það leyfilegt? Þetta eru grundvallarspurningar. Og svo vantar skriflegt álit hjá Seðlabankanum. Þetta þrennt hefði ég viljað sjá hér á hinu háa Alþingi áður en þetta frv. er afgreitt.

Frsm. 3. minni hl. félmn. (Alexander Stefánsson) Herra forseti. Ég þakka tilhliðrunarsemi. Út af því sem hér hefur komið fram vil ég aðeins segja að eins og kom fram sl. nótt rakti ég skilyrði Framsfl. um 10% og þarf ekki að orðlengja það. Túlkun félmrh. er allt önnur eins og hér hefur komið fram. Hún taldi að lífeyrissjóðirnir hefðu frelsi umfram kaupskyldu með ríkisábyrgð. En ég flutti á þskj. 1156 brtt. sem ætti að taka af allan vafa um þetta til að fullnægja skilyrði minna flokksfélaga og geri tilraun til að rétta hlut þingflokksins í hans samþykkt. En þar sem starfandi forsrh. hefur gefið afdráttarlausa yfirlýsingu fyrir hönd ríkisstjórnarinnar um að þessi fjárhæð sé miðuð við 1750 millj., sem er sú tala sem þessi 10% kaupskylda gerir ráð fyrir, vil ég lýsa því yfir að þar með er túlkun félmrh. ógild og raunar fleipur eitt. Orð starfandi forsrh. taka af öll tvímæli hvað þetta varðar. Að þessum orðum sögðum tel ég ástæðulaust að flytja þá brtt. sem ég hef hér lagt fram og dreg hana hér með til baka.

Frsm. 1. minni hl. félmn. (Geir H. Haarde) Herra forseti. Ég skal ekki misnota þolinmæði og lipurð forseta sem frestaði umræðunni í nótt. Það sem upp úr þessari umræðu stendur er að hæstv. félmrh. hefur verið beygður í tvígang í þessu máli. Hæstv. starfandi forsrh., Halldór Ásgrímsson, lýsir því yfir að túlkun hv. þm. Hjörleifs Guttormssonar á vaxtasamkomulagi stjórnarsamkomuflokkanna sé hin rétta, þ.e. vextir verði aðeins 4,5%. Með öðrum orðum: sú túlkun sem hæstv. félmrh. hefur haldið fram með stuðningi fjmrh. í nótt um að vextir eigi að vera 0,5--1% undir þeim vöxtum sem Byggingarsjóðurinn greiðir er röng samkvæmt þessum úrskurði. Þar hefur hæstv. félmrh. þurft að víkja, hennar túlkun er dæmd ómerk. En það þýðir það, virðulegi forseti, og vil ég þá vitna til ummæla forseta sjálfs hér í nótt, að hér er ekki lengur verið að tala um neitt húsbréfakerfi. Hér er verið að tala um vexti í hinu almenna lánakerfi sem yrðu hugsanlega langt undir markaðsvöxtum, en það hefur verið margsýnt fram á það, síðast af forseta sjálfum í nótt, að húsbréfakerfið stenst ekki með þeim formerkjum. Í öðru lagi, herra forseti, hefur hæstv. starfandi forsrh. lýst því yfir að hér eigi að vera 10% mark eða sem svarar 1700 millj. á þeim kaupum sem viðskipti með húsbréf megi nema, 10% af ráðstöfunarfé í lífeyrismálum. Þetta er það sama og hæstv. heilbrmrh. hefur haldið fram og þetta er sú túlkun sem hv. 1. þm. Vesturl. hefur flutt í þessu máli. En þetta er ekki það sem hæstv. félmrh. hefur verið að segja okkur í málinu því að hæstv. félmrh. hefur sagt að með því samkomulagi sem gert hafi verið við Framsfl. um 1. gr. sé verið að ganga lengra en milliþinganefndin upphaflega lagði til. Hér er stigið skrefinu lengra í að afnema kaupskylduna en var í frv., sagði ráðherrann í umræðum, og bætti við með leyfi forseta: ,,Auðvitað er svo ekkert sem kemur í veg fyrir það, ef lífeyrissjóðirnir svo kjósa, að keypt séu húsbréf fyrir meira af ráðstöfunarfénu en hér kemur fram,,, ekkert sem kemur í veg fyrir það, ekkert. Ef túlkun hæstv. starfandi forsrh. fær staðist er verið að dæma þessi ummæli dauð og ómerk. En það er í samræmi við það samkomulag sem gert var um þetta mál um að eyðileggja það frá byrjun. Með því að setja slíkt ákvæði inn er verið að búa til nýja skömmtun. Það er ekki verið að búa til nýja fjármögnun. Það verður sama heildarfjárhæðin til ráðstöfunar í samanlagt húsbréfakerfið og í almennu lánakerfi. Það verður enginn sjálfvirkur aðgangur að afgreiðslu í þessu húsbréfakerfi. Þetta þýðir það, vegna þess að lánin eiga að vera hærri í húsbréfakerfinu, að afgreiðslunum fækkar. Það verða færri sem komast að í heildina tekið. Færri afgreiðslur þýða að sjálfsögðu lengri biðröð í núverandi kerfi, í hinu almenna lánakerfi. Niðurstaðan er sú, hvað sem líður hártogunum fjmrh. og hvað sem líður mótmælum félmrh., að þetta mál er í hinu mesta skötulíki, reyndar hvorki fugl né fiskur miðað við það sem lagt var upp með, og því ber að sjálfsögðu að vísa til ríkisstjórnarinnar eins og 1. minni hl. félmn. hefur lagt til.

Kristinn Pétursson Hæstv. forseti. Ég óska eftir skýringum um ríkisábyrgðir. Ég verð að ítreka þær óskir mínar. Þessar skýringar þurfa að koma fram.

Alexander Stefánsson Virðulegi forseti. Ég vísa til álits flestallra launþegasamtaka í landinu, stjórnarmanna í Húsnæðisstofnun ríkisins og fjölmargra annarra sem mæla gegn þessu frv. og sýna fram á neikvæð áhrif þess. Ég óttast afleiðingar þess að þurrka út félagslegt gildi húsnæðismála með slíkum aðgerðum og afhenda það fjármagnsmarkaðnum og lögmálum hans, gengi og markaðsvöxtum. Samþykkt þessa frv. er bein aðför gegn núverandi húsnæðiskerfi og mun valda þenslu og verðbólgu og jafnframt auka ójöfnuð í landinu. Ég er því andvígur frv. og segi já.

Geir H. Haarde Herra forseti. Það hefur verið sýnt fram á í þessari umræðu með ítarlegum rökum að hér er ekki á ferðinni það húsbréfakerfi sem upphaflega var lagt upp með í þeirri milliþinganefnd sem starfaði á síðasta sumri. Við sjálfstæðismenn viljum að þetta mál verði athugað miklu nánar þannig að unnt sé að koma sér niður á grundvöll fyrir eðlilegu húsbréfakerfi á einhverjum hluta lánamarkaðarins. Þetta frv., í því skötulíki sem það er nú og með þeim breytingum sem á því hafa verið gerðar, tel ég að sé mjög varhugavert. Það er rétt að vísa þessu máli til ríkisstjórnarinnar til frekari athugunar og ég segi já.

Ólafur Þ. Þórðarson Herra forseti. Þar sem ég er sannfærður um að núverandi mynd þessa frv. stenst ekki gagnvart stjórnarskránni ef að lögum yrði og ég hef enn verulega trú á núverandi ríkisstjórn þykir mér rétt að vísa því þangað og segi já.

Stefán Valgeirsson Herra forseti. Ég vil gera orð hv. 1. þm. Vesturl. að mínum, en til viðbótar vil ég segja að það ætti að vera öllum ljóst að með þessu frv. er verið að skerða ráðstöfunarfé Byggingarsjóðs ríkisins á þessu ári og a.m.k. árið 1990 sem þeirri upphæð nemur sem fer til að kaupa húsbréf. Slík minnkun á ráðstöfunarfé Byggingarsjóðs ríkisins mun bitna fyrst og fremst á landsbyggðinni og fátækara fólkinu á höfuðborgarsvæðinu. Ég segi því já.

Þórhildur Þorleifsdóttir Virðulegi forseti. Við 2. umr. þess máls sem nú eru greidd atkvæði um, þ.e. hið svokallaða húsbréfafrumvarp, lagði hv. þm. Geir Haarde fram brtt. við 1., 2. og 3. gr. frv. sem við kvennalistakonur studdum. Afstaða okkar leiddi til þess reginmisskilnings í fjölmiðlum og í máli margra þingmanna að með því hafi kvennalistakonur stuðlað að því að allar hömlur á lánveitingum í almenna húsnæðiskerfinu væru af lagðar eða eins og það er ranglega orðað í fjölmiðlum vilji kvennalistakonur styðja að stóreignamenn geti fengið lán til jafns við aðra. Hið sanna í málinu er að synjunar- og skerðingarheimildir standa óbreyttar í lögum um Húsnæðisstofnun ríkisins, skerðingar- og synjunarákvæði sem við kvennalistakonur studdum í atkvæðagreiðslu á Alþingi í fyrra. Eina sem í raun var fellt niður voru ákvæði þess efnis að skerðingarákvæðin næðu líka til þeirra sem ættu aðrar eignir en íbúðir sem metnar væru jafnverðmætar. Það má eflaust halda því fram með nokkrum rökum að einhverjir ranglátir rati í þennan hóp, en hitt er þó mikilvægara að útiloka ekki þá réttlátu. Það er ævinlega svo að um leið og verið er að reyna að loka glufum til að verjast þeim sem hafa til þess geð, aðstöðu eða nennu að svindla á kerfinu skapast sú hætta að það útiloki fleiri en til var ætlast. Við kvennalistakonur metum meira að þeir réttlátu komist í gegnum nálaraugað en að hindra fáeina rangláta. Þessar brtt. vörðuðu ekki húsbréfamálið sjálft og breyta því engu um það samkomulag sem Kvennalistinn gerði við ríkisstjórnina um framgang þessa máls og því segi ég já.

Guðni Ágústsson Hæstv. forseti. Ákveðið er að fresta gildistöku laganna til 15. nóv. nk. og skipa milliþinganefnd sem fer væntanlega ofan í mörg þau vafaatriði sem vissulega eru í þessu frv. og ég treysti því að hún fari rækilega ofan í þau. Ég vil segja það að þeir aðilar sem hafa varað við eða snúist gegn þessu frv. eru í mínum huga mjög marktækir og ég treysti því að milliþinganefndin brjóti málið til mergjar og ef á þarf að halda gefist kostur á að breyta lögunum í upphafi næsta þings. Svo vona ég vissulega að það gerist aldrei aftur í þingsögunni að ráðherra hóti þinginu. Það eru vissulega vítaverð vinnubrögð sem ber að harma í átökum um þetta mál. Ég vil að lokum segja að ég er ekki nauðugur þegar ég samþykki þetta frv. vegna yfirlýsingar hæstv. starfandi forsrh. fyrr í dag og svo treysti ég því að hinir hæfustu menn muni starfa í milliþinganefndinni, það verði ekki laxveiðimenn eða dellumenn, það verði menn sem verði að störfum þetta sumar til að skoða mörg þau vafaatriði. Í ljósi þess segi ég já við þessa atkvæðagreiðslu.

Sólveig Pétursdóttir Hæstv. forseti. Það er mikill misskilningur að núgildandi lög leiði til þess að verið sé að ganga að þrotamanninum sjálfum heldur er ríkið hér að seilast í vasa annarra kröfuhafa, þeirra sem eiga kröfu í búið. Það hefur verið sýnt fram á það í umræðunni að hér er um mjög mikilvægt mál að ræða. Hér er um að ræða réttarstöðu einstaklingsins gagnvart ríkisvaldinu í þessu landi. Með því að vísa þessu máli til ríkisstjórnarinnar er einungis verið að drepa þessu máli á dreif. Það þarf ekki frekari skoðunar við, hefur þegar verið rækilega kannað. Því segi ég nei.

Sighvatur Björgvinsson Herra forseti. Málið snýst um það hvort forsvarsmenn atvinnufyrirtækja eiga að líta á staðgreiðslur launafólks og söluskatt sem neytendur hafa greitt sem ráðstöfunarfé fyrirtækja sinna með sama hætti og bankalán og lánveitingar þeirra sem hafa veitt fyrirtækinu fjárhagslega fyrirgreiðslu. Ég segi já.

Fjármálaráðherra (Ólafur Ragnar Grímsson) Virðulegi forseti. Það skal vera innan við hálfa mínútu. Eins og fram hefur komið er ég eindregið þeirrar skoðunar að þingið sé að gera mikil mistök með því að samþykkja þetta frv. og málið hafi ekki verið skoðað nægilega vel og ég vil þess vegna beina þeim eindregnu tilmælum til hv. fjh.- og viðskn. að hún athugi þetta mál á ný á milli 2. og 3. umr.