Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Herra forseti. Ég kveð mér hljóðs til að vekja athygli þingheims á og mótmæla því harðlega að mál nr. 72, sem lýtur að því að afnema fyrningarfresti í kynferðisafbrotum gegn börnum, er ekki á dagskrá þingsins. Ljóst er að þetta er síðasti dagur þinghaldsins samkvæmt starfsáætlun og samkvæmt samkomulagi sem náðist milli stjórnmálaflokkanna og þingflokkanna sl. mánudag. Á þeim fundi hjá formönnum þingflokkanna var ákveðið að þetta mál yrði á dagskrá og málið var á dagskrá á mánudaginn. Nú rennur upp þessi síðasti dagur þinghalds og málið er ekki á dagskrá. Það mál sem hér er um að ræða hefur fengið ítarlega meðferð og umfjöllun í samfélagi okkar. Allsherjarnefnd er búin að leggja mikla vinnu í málið. Við höfum kallað fyrir gesti og bæði meiri hluti og minni hluti búnir að gera ítarleg nefndarálit. Ég vil mótmæla þeim vinnubrögðum þingsins harðlega að setja þetta mál ekki á dagskrá eftir að allsherjarnefnd hefur afgreitt það frá sér. En það er með ólíkindum hvernig hæstv. forseti fer með vald sitt þegar kemur að því að raða málum á dagskrá eftir að þingnefndir hafa afgreitt mál sín úr nefndum. Þetta mál sofnaði í allsherjarnefnd í fyrra og nú á að svæfa það inni á kontór hjá hæstv. forseta. Ég krefst þess að málið verði sett á dagskrá. Allsherjarnefnd hefur lokið störfum sínum. Þetta mál var á dagskrá sl. mánudag og ég krefst skýrra svara frá hæstv. forseta af hverju málið fæst ekki til umræðu meðal þingmanna. Verið er að koma í veg fyrir að þingmenn geti rætt þetta þjóðþrifamál sem 15 þúsund Íslendingar hafa skrifað áskorun um að eigi að samþykkja, mikið réttlætismál sem snertir börn þessa lands. Það eru gríðarlegir hagsmunir í húfi og ótækt að það séu flokkspólitískar ástæður fyrir því að svona mál fæst ekki rætt í þingsal. Ég mótmæli þessu harðlega og krefst skýringa frá hæstv. forseta af hverju málið er ekki á dagskrá.

Virðulegi forseti. Ég verð að taka undir gagnrýni hv. þm. Ágústs Ólafs Ágústssonar á það að umrætt mál skuli ekki vera tekið til afgreiðslu á hinu háa Alþingi. Málið var fullrætt í hv. allsherjarnefnd. Lögð var í það heilmikil vinna sem ekki er mjög algengt um þingmannamál eins og við vitum, en það var fullrætt þar. Þó að efnislegur ágreiningur sé um efni þess er ekkert því til fyrirstöðu að við göngum til atkvæða um málið, virðulegi forseti, og ég lýsi yfir furðu minni og spyr hvað veldur því að nú skyndilega eftir að þessi mikla vinna hefur verið lögð í málið í allsherjarnefnd skuli því vera ýtt út af dagskrá þingsins á síðasta degi Alþingis. Ég mótmæli þessu. Fjöldi fólks hefur komið fyrir allsherjarnefnd til að ræða þetta mál. Fjöldi umsagna hefur borist, áskorun 15 þúsund einstaklinga hefur borist Alþingi og nefndinni um að samþykkja málið eða taka það a.m.k. til afgreiðslu. Ég mótmæli því þessum vinnubrögðum og spyr, virðulegi forseti, hvað veldur því að þetta mál er skyndilega dottið út af dagskrá þingsins eftir alla þá vinnu sem í það hefur verið lögð.

Ég vil vekja athygli hv. þingmanns á að lögð var fram breytingartillaga við þetta mál á fundinum í gærkvöldi þannig að málið getur ekki hafa legið fyrir í heild sinni fyrr en þá.

Hæstv. forseti. Það eru fleiri mál sem ég sakna að eru ekki á dagskránni. Það vekur athygli mína að mál sem var á dagskrá á mánudag, staðgreiðsla opinberra gjalda og virðisaukaskattur, sem varðar meðferð á vörslusköttum, er ekki á dagskrá. 1. flutningsmaður er hv. þm. Einar K. Guðfinnsson og samflutningsmenn hans eru úr öllum flokkum á þingi, þar á meðal sá sem hér stendur. Hér er á ferðinni mál sem ég tel vera mikið réttlætismál og ábyrgðarhluti ef það verður ekki afgreitt núna fyrir þinglokin. Hér er blettur á löggjöfinni sem nauðsynlegt er að þvo af. Ég hvet til þess að við sameinumst um það úr öllum flokkum að greiða götu þessa máls þannig að það verði afgreitt núna fyrir þinglokin.

Virðulegi forseti. Ég tek undir þá gagnrýni sem hér hefur komið fram. Á fundi þingflokksformanna með hæstv. forseta síðasta mánudag lá fyrir dagskrá. Á þeirri dagskrá var bæði það mál sem hv. þm. Ágúst Ólafur Ágústsson hefur flutt um að afnema fyrningarfresti í kynferðisafbrotamálum gegn börnum og hins vegar frumvarp sem hv. þm. Einar K. Guðfinnsson hefur flutt um vörsluskatta. Ég reiknaði með því að þau mál sem þarna voru á dagskrá væru inni í þeim samningum sem verið er að gera. Það væru þau mál sem við ætluðum að ljúka áður en þingið færi í sumarleyfi. Ég ítreka þá ósk mína að við þá samninga, við þá dagskrá sem þar var verið að ræða, verði staðið og afgreiðsla þessara mála fari fram í dag.

Virðulegi forseti. Við erum komin á síðasta þingdag og okkur er ljóst að ásetningur þingsins er að við getum lokið störfum okkar á þessum degi. Um það er samkomulag á milli stjórnmálaflokkanna. Það hins vegar þýðir að við erum auðvitað í þeirri stöðu að mál sem valda miklum ágreiningi, þingmannamál, eins og þau sem hér hafa verið gerð að umtalsefni, rúmast ekki innan þess ramma sem við höfum núna til að ljúka störfum þingsins. Ég harma það auðvitað mjög að það mál sem hér hefur verið gert að umtalsefni og ég er 1. flutningsmaður að og flutningsmenn eru ásamt mér fólk úr öllum stjórnmálaflokkum, skuli ekki fá brautargengi. Ekkert mál sem ég hef hreyft á þingferli mínum hefur vakið önnur eins jákvæð og mikil viðbrögð hjá fólki sem virkilega sér að mikil þörf er á að breyta þeim óþverralögum sem núna eru í gildi. Við sjáum hrikaleg dæmi um mikið óréttlæti sem fólk verður fyrir. Í einni af þeim umsögnum sem liggja fyrir vegna þessa máls kemur fram að maður sem hafði stjórnað fyrirtæki sem varð gjaldþrota skuldaði verulegar upphæðir í vörslusköttum. Honum tókst að greiða allt nema 8 millj. rétt eftir að fyrirtækið varð gjaldþrota. En vegna þeirra laga sem núna gilda fær hann á sig 120 millj. kr. sekt. Líf hans verður aldrei samt eftir þetta. Þetta eru þau lög sem við ætluðum að reyna að breyta. Okkur er ekki að takast það, því miður, vegna þess að ekki tókst að skapa þá samstöðu um málið sem ég hefði kosið þrátt fyrir að mjög margir hafi verið þess fýsandi og fólk úr öllum flokkum að þetta mál yrði afgreitt. Þá stöndum við einfaldlega frammi fyrir því, þeim veruleika eins og er með það mál sem hér hefur líka verið gert að umtalsefni, að um það er ágreiningur og við höfum ekki svigrúm á þessum degi til að ljúka því af. Það er í ágreiningi og það mun kalla á umræður sem við höfum því miður ekki tóm til að taka við þessar aðstæður. Ég ætla hins vegar að lýsa því yfir, virðulegi forseti, að mitt fyrsta verk verður að flytja þetta mál að nýju. Það er fullbúið, það er fullrætt, pólitísk niðurstaða er um það í viðeigandi þingnefnd og við getum klárað málið strax í upphafi þings á næsta hausti.

Hæstv. forseti. Ég kem til að lýsa stuðningi mínum við það að málið sem varðar lengdan frest á fyrningu vegna kynferðisafbrotamála gegn börnum verði tekið á dagskrá þingsins. Breytingartillagan sem hæstv. forseti talaði um áðan þarf ekki að breyta neinu um það hvort Alþingi er í færum um að afgreiða málið eða ekki. Ef ágreiningur er innan stjórnarflokkanna um málið, hæstv. forseti, óska ég eftir því að hæstv. forseti hlutist til um að leysa þann ágreining og haga málum þá þannig innan meirihlutaflokkanna að hægt sé að jafna þann ágreining svo málið geti komið til afgreiðslu þingsins í dag. Það er sterkur vilji þingmanna fyrir því að svo verði og ég hvet hæstv. forseta til að beita sér fyrir því að svo geti orðið.

Herra forseti. Ég vil ítreka óskir mínar að fá skýringu frá hæstv. forseta af hverju þetta mál er ekki á dagskrá og af hverju hann gengur á bak við þá dagskrá sem var ákveðin síðasta mánudag. Við höfum ekki fengið skýringu frá honum af hverju málið er tekið út af dagskrá. Það er fyrirsláttur að tala um að þetta sé ágreiningsmál og eigi þess vegna að fara út af dagskrá í ljósi þess að á dagskránni í dag liggja fyrir ýmiss konar ágreiningsmál. Má nefna t.d. fjarskiptamálið sem verður til umræðu á eftir þannig að það breytir því ekki þó að skipst sé á skoðunum um mál að þau komist á dagskrá. Það virðist vera að það skipti öllu máli að hæstv. forseti af einhverjum ástæðum er ósammála þessu máli og þess vegna kemst það ekki á dagskrá. Slík vinnubrögð eru fyrir neðan allar hellur og er vanvirðing gagnvart þessum þingsal sem vill fá tækifæri til að ræða þessi mál og taka lýðræðislega ákvörðun í þeim. Hæstv. forseti. Lífið snýst um meira en endur og hálendisvegi. Það eru til mál sem varða mikla hagsmuni og afnám fyrningarfrests vegna kynferðisbrota gegn börnum er eitt af þeim málum Við megum ekki líta á þetta mál flokkspólitískum augum. Hér eru raunverulegir einstaklingar á bak við, raunverulegar þjáningar og mikil réttarbót sem allir í allsherjarnefnd voru sammála um að þyrfti að gera en þó í mismiklum mæli. En ég vona, herra forseti, að við höfum ekki verið vitni að einhvers konar leikriti hjá stjórnarmeirihlutanum í allsherjarnefnd sem var frá upphafi mjög tregur að afgreiða þetta mál úr nefndinni, svæfði þetta mál í fyrra, féllst þó á eftir mikinn þrýsting í samfélaginu að afgreiða málið úr allsherjarnefnd. Ég vona að það hafi ekki legið allan tímann fyrir að þrátt fyrir að málið fengi afgreiðslu úr allsherjarnefnd mundi það sofna á kontór hæstv. forseta. Slík vinnubrögð eru alveg út í hött og ég krefst þess að staðið verði við samkomulagið frá því á mánudag og við þingmenn fáum að greiða atkvæði um þetta mál sem mikil krafa er í samfélaginu að við fáum að gera, sömuleiðis frá almenningi og fagaðilum.

Ég vísa því algerlega á bug að þetta frumvarp hafi verið sérstaklega rætt með mér og formönnum þingflokka.

Virðulegi forseti. Ég verð að mótmæla þeim orðum forseta að það skipti máli eða hafi þýðingu í þessu máli að lögð hafi verið fram breytingartillaga við umrætt mál. Ég spyr: Hvaða nýmæli eru það að bannað sé að leggja fram breytingartillögu við mál og það valdi því að það sé þá tekið út af dagskrá? Um er að ræða breytingartillögu sem hv. þm. Jónína Bjartmarz lagði fram við málið, breytingartillögu sem hún gerði grein fyrir við afgreiðslu málsins úr nefndinni að hún mundi leggja fram og sem hún áskildi sér rétt til að gera í nefndaráliti sínu. Virðulegi forseti. Þetta eru ekki röksemdir fyrir því að taka málið út af dagskrá. Hugmyndirnar sem birtust á þessum umræddu breytingartillögum lágu allar fyrir í hv. allsherjarnefnd og voru til umræðu þar. Það voru þær tillögur sem hv. þingmaður hafði margsinnis kynnt þar og rætt. Síðan vil ég benda á, virðulegi forseti, í tilefni af orðum hv. þm. Einars K. Guðfinnssonar um að svo mikið liggi á að slíta þinginu. Það er 11. maí í dag, virðulegi forseti, og ef þingið fer heim í dag 

Virðulegi forseti. Vegna umræðu sem hér hefur farið fram vil ég taka undir með hv. þm. Ágústi Ólafi Ágústssyni að það er mikilvægt að það mál verði klárað sem hann vakti máls á. Ég leyfi mér að mótmæla því að hægt sé að setja það mál í samhengi við annað mál sem lýtur að virðisaukaskatti og vörslufé. Það mál er langt frá því að vera nákvæmlega eins og rakið hefur verið í þessari umræðu því að verði það mál að lögum er alveg ljóst að það er verið að draga mjög úr öllum varnaðaráhrifum um að menn skili vörslufé sem þeir fá í hendur með því að innheimta virðisaukaskatt og aðrar tekjur sem ber að skila í ríkissjóð. Það er verið að draga mjög úr öllum varnaðaráhrifum verði þessi leið farin. Hins vegar njóta ákveðin sjónarmið í þessu máli samúðar sem vert er að skoða mjög vandlega. Þær hugmyndir sem hv. þm. Einar K. Guðfinnsson og fleiri eru með ganga í reynd allt of langt. Við hv. þingmenn sem höfum gert athugasemdir við þetta höfum verið tilbúnir að ræða um aðra niðurstöðu sem ná því markmiði sem að er stefnt hvað varðar þau sjónarmið sem njóta samúðar í þessum málum og vert er að taka á. Það er ekki þar með sagt að það eigi að gera það þannig úr garði að menn geti einfaldlega sent inn skýrslur og tilkynnt að þeir hafi gefið út reikninga hvað það varðar og greitt vörsluféð þegar fram líða stundir þegar og ef þeim dettur það í hug.

Virðulegi forseti. Þau frumvörp þrjú sem við erum að taka til afgreiðslu snúast fyrst og fremst um breytingar á stjórnsýslu samkeppnisyfirvalda. Stjórnsýslubreytingar og niðurlagningar stofnana eru hefðbundnar aðferðir stjórnarflokkanna þegar ná skal pólitískum tökum á sjálfstæðum og óþægilegum stofnunum, auk þess sem koma þarf fyrir vildarvinum í kerfinu. Ekkert hefur komið fram um að núverandi fyrirkomulag virki ekki. Þvert á móti sýna dæmin að kerfið virkar. Hið eina sem ekki hefur virkað eru nægileg fjárframlög ríkisstjórnarinnar til málaflokksins. Ríkisstjórnin hefur haldið samkeppnisyfirvöldum í fjársvelti. Það hefur komið fram að það vantar í það minnsta 100 millj. kr. á ári til þess eins að hægt sé að ljúka þeim erindum sem samkeppnisyfirvöldum berast. Markmið frumvarpanna þriggja sem hér er verið að afgreiða er að veikja samkeppnislögin, ná pólitískum tökum á samkeppnisyfirvöldum og refsa þeim fyrir olíumálið. Samkeppnisstofnun gerði að mati ríkisstjórnarinnar það sem hún mátti alls ekki gera. Hún snerti hina ósnertanlegu. Hún snerti þá sem hingað til hafa aldrei þurft að bera ábyrgð á gjörðum sínum. Hún snerti þá sem hingað til hafa setið á fremsta bekk á landsfundum stjórnarflokkanna og rakað saman fé í þeirra þágu. Hæstv. forseti. Gjörvöll stjórnarandstaðan og almenningur í landinu munu fylgjast með hverri hreyfingu hæstv. viðskiptaráðherra í þessu máli.

Hæstv. forseti. Um þetta frumvarp er mikill ágreiningur, bæði innan þings og utan. Sá ágreiningur er að sjálfsögðu fyrst og fremst efnislegur og lýtur að þeim lagabreytingum sem verið er að gera á sviði samkeppnismála og eftirlits með markaði en þetta frumvarp og tvö önnur til viðbótar fela í sér gagngera uppstokkun á lagaumhverfi og skipulagsformi í þeim geira. Gagnrýnin lýtur líka að vinnubrögðum. Hún hefur komið frá Neytendasamtökum og frá verkalýðshreyfingunni en þessir aðilar hafa hvatt til þess að þessi mál yrðu ekki afgreidd að svo stöddu, heldur leitað eftir breiðu samkomulagi um lagabreytingar sem kunna að vera nauðsynlegar. Þá hafa komið fram ásakanir um að ríkisstjórnin sé að refsa samkeppnisyfirvöldum fyrir framgöngu þeirra í umdeildum málum á sviði olíusamráðs og annarra mála. Ég tek undir það sem hefur komið fram á þinginu að það verður að sjálfsögðu fylgst grannt með hverju skrefi sem stigið verður í þessum málum.

Ég lýsi fullri ábyrgð á hendur hæstv. viðskiptaráðherra og stjórnarmeirihlutanum að ætla að lögfesta það hér að veikja Samkeppnisstofnun og draga úr sjálfstæði hennar. Samkeppnisstofnun hefur eindregið varað við breytingum sem draga úr möguleikum stofnunarinnar til að grípa til aðgerða gegn hringamyndun, samþjöppun í atvinnulífinu og yfirburðastöðu fyrirtækja á markaði. Samkeppnisstofnun teflir fram vönduðum faglegum rökum fyrir gagnrýni sinni og segir að hér sé um að ræða ótvíræða veikingu á möguleikum samkeppnisyfirvalda til að bregðast við alvarlegum samkeppnishömlum sem stafað geta af óhæfilegri samþjöppun og skaðlegri fákeppni. Með þessari lagasetningu er verið að opna fyrir pólitíska íhlutun í samkeppniseftirlitinu, enda eru þessi lög fyrst og fremst sett til höfuðs forstöðumönnum Samkeppnisstofnunar sem væntanlega þurfa að gjalda fyrir vasklega framgöngu í olíumálinu. Í þessari lagasetningu endurspeglast valdhrokinn og ráðherraræðið eins og við höfum séð þegar Þjóðhagsstofnun var lögð niður og nú, þegar Mannréttindaskrifstofan er höfð í fjársvelti af því að þessir aðilar þjóna hvorki né þóknast valdhöfum. Hér er verið að ganga erinda stóru viðskiptasamsteypnanna á kostnað hagsmuna neytenda og þjóðarheildar. Við þingmenn Samfylkingarinnar styðjum að sjálfsögðu ekki þetta frumvarp.

Hæstv. forseti. Hér kemur til atkvæða eitthvert merkasta mál þessa þings. Ákvörðunarvald í samkeppnismálum er í raun fært frá fimm manna pólitískt skipuðu ráði, samkeppnisráði, til sjálfstæðrar eftirlitsstofnunar, Samkeppniseftirlitsins. Auk þess eru fjárframlög til málaflokksins aukin verulega. Stjórnarandstaðan hefur því miður lagst mjög lágt í málflutningi sínum í sambandi við þetta mál. Því hefur m.a. verið haldið fram að hér sé um hefndaraðgerðir að ræða gagnvart Samkeppnisstofnun vegna olíumálsins. Í því sambandi vil ég rifja upp að við upphaf þess máls í desember 2001 er haft eftir mér í einu dagblaðanna, með leyfi forseta: „Heppileg aðgerð og hörð.“ Auk þess má geta þess að ég hafnaði beiðni Verslunarráðsins um að hafa afskipti af málinu og rannsaka aðgerðir Samkeppnisstofnunar eins og farið var fram á. Í umræðunni hefur öllu verið snúið á haus. Ég segi eins og oft á við: Sá hlær best sem síðast hlær.

Hæstv. forseti. Þessi frumvörp stefna til þess að auka áhrif ráðherra til handstýringar á samkeppnismálum ef ráðherrum líkar ekki málsmeðferð hjá styrktaraðilum sínum við rannsókn og úrskurði við samkeppnisbrotum. Hér er gengið gegn hagsmunum neytenda og við í Frjálslynda flokknum höfnum þessari málsmeðferð.

Herra forseti. Við greiðum atkvæði um 1. gr. í mjög veigamiklu frumvarpi sem er hluti af þrennum lögum sem eiga að mynda nýja umgjörð um eftirlit með samkeppni á Íslandi. Við erum að greiða atkvæði um einfaldara, skilvirkara og þar með hraðvirkara eftirlit með samkeppni sem mun koma öllu atvinnulífi til góða og skila neytendum lægra vöruverði og betri þjónustu. Skorið er á tengsl stjórnmála og eftirlits eins og unnt er og stuðlað að samræmdara eftirliti með samkeppni á Evrópska efnahagssvæðinu. Með þessu frumvarpi og þeim frumvörpum sem við ræðum á eftir er verið að skerpa á neytendavernd og byggja upp grunn fyrir enn betra viðskiptasiðferði öllum til hagsbóta. Ég segi já, herra forseti.

Virðulegi forseti. Hér er um að ræða litla tillögu sem tryggir að sá einstaklingur, forstjóri Samkeppnisstofnunar, sem upplýst hefur mesta samsæri gegn almenningi á síðari tímum hafi við þessar breytingar stöðu til að geta valið um að halda áfram starfi, að þessar stjórnsýslubreytingar sem hér standa til verði ekki þau skilaboð til forstöðumanna stjórnsýslustofnana í landinu að ef þeir taka á viðkvæmum málum verði þeir látnir fara. Hér er verið að leggja til að farin verði sama leið og farin var árið 1993 þegar samkeppnislög voru sett, þ.e. að forstjórinn geti valið um það að halda áfram störfum. Ég sé það á töflunni að ekki einu sinni sjálft Alþingi ætlar að taka fram fyrir hendurnar á Framsóknarflokknum og bjarga þinginu frá þeirri skömm að forstjóra Samkeppnisstofnunar skuli vera sagt upp á þann hátt sem hér er ætlunin að gera í frumvarpinu. Ég segi já, virðulegi forseti.

Það frumvarp sem hér á að fara að greiða atkvæði um er hreinn bastarður og sýndarmennska og ekki til þess fallið að styrkja neytendavernd í landinu. Hæstv. ráðherra hefur kastað til höndum í þessu máli og engan metnað lagt í það. Talsmaður neytenda á Íslandi er langt frá því að hafa sömu stöðu og umboðsmenn annars staðar á Norðurlöndunum sem starfa sjálfstætt, hafa sjálfstæðan fjárhag, hafa forustu um stefnumótun í neytendavernd og geta höfðað mál fyrir dómstólum í málefnum neytenda. Hér á landi fær talsmaður neytenda bara skrifborð og stól inni á Löggildingarstofu sem lengi hefur búið við fjársvelti en sú stofnun sýslar aðallega með rafmagnsöryggismál, flutningsjöfnun olíuvara og vottun faggildingarstofa. Það fyrirkomulag sem hér er tekið upp var reynt í Danmörku og er af því slæm reynsla, mörg vandamál komu upp og var það í raun afturhvarf í neytendamálum þar í landi. Þetta er afspyrnuvont mál og ljóst að þessari ríkisstjórn er meira umhugað um umboðsmann hersins en umboðsmann neytenda. Við þingmenn Samfylkingarinnar segjum að sjálfsögðu nei við þessu frumvarpi.

Hæstv. forseti. Með stofnun Neytendastofu og embættis talsmanns neytenda er stigið stórt skref í þágu neytenda. Talsmaður neytenda mun standa vörð um hagsmuni og réttindi neytenda og stuðla að aukinni neytendavernd. Neytendastofa mun vinna að stefnumótun á sviði neytendamála. Ég er stolt af því að vera sá ráðherra sem fyrstur kemur fram á hv. Alþingi með róttækar tillögur til hagsbóta fyrir neytendur.

Hæstv. forseti. Þetta þingmál er með undarlegri lagasmíðum sem komið hafa fyrir Alþingi. Inn í gömlu Löggildingarstofuna er samkvæmt þessu frumvarpi sett nýtt embætti talsmanns neytenda. Það er illa skilgreint, verksviðið er illa skilgreint og tekjustofnarnir að sama skapi. Ríkisstjórnin lýsir yfir miklu stolti og talar um stór skref. Hæstv. viðskiptaráðherra segir að við séum að samþykkja merkustu frumvörp þingsins. Hún kveðst vera stolt yfir sínu framlagi. Ég hélt að raforkuskatturinn væri öllu merkari í huga ríkisstjórnarinnar en maður er alltaf að læra eitthvað nýtt. Við getum ekki stutt þetta frumvarp fremur en hin tvö í spyrðu ríkisstjórnarinnar um uppstokkun á sviði samkeppnismála og eftirlits með samkeppni.

Herra forseti. Það er vissulega með miklum trega sem ég þarf að greiða atkvæði gegn þeirri hugmyndafræði sem vonandi liggur hér að baki, að efla neytendavernd og setja á talsmann neytenda. Þetta er mjög í anda þess sem við jafnaðarmenn höfum talað fyrir um langt árabil en þegar lagasmíðin er með þeim hætti að ekki verður við unað er mér nauðugur einn kostur að segja nei.

Forseti. Það mun ekki ofsagt að þetta sé eitthvert vitlausasta frumvarp sem fram hefur komið í þinginu um lengri tíma. Hagsmuni neytenda á að tryggja með því að búa til talsmann þeirra sem á að vera undirkontóristi hjá forstjóra sem nú situr í Löggildingarstofu. Löggildingarstofa á samkvæmt breytingartillögu hv. meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar að gera þjónustusamning við sjálfa sig um það hvernig honum verður séð fyrir borði, stól og væntanlega símatækni. Í raun og veru er það stolt sem hæstv. ráðherra lýsir í brjósti sér yfir þessum málum stolt yfir því að hafa rangsnúið framfaramáli sem neytendur á Íslandi og Neytendasamtökin hafa lengi barist fyrir. Það er ekki hægt að vera með í þessu, forseti. Ég segi nei.

Virðulegi forseti. Í þeirri samgönguáætlun sem hér liggur fyrir til afgreiðslu er áætlaður verulegur niðurskurður frá gildandi áætlun. Heildarniðurskurðurinn á árunum 2005 og 2006 er 5,4 milljarðar kr. að teknu tilliti til vísitölu Vegagerðarinnar. Þessi mikli niðurskurður er umbylting frá digrum kosningavíxlum sem veifað var rétt fyrir kosningarnar 2003 þegar allt átti að gera fyrir alla. Niðurskurðurinn mun bitna illa á ýmsum svæðum landsins en þremur mánuðum fyrir síðustu alþingiskosningar kynntu oddvitar stjórnarflokkanna að ríkisstjórnin hefði samþykkt að verja 6 milljörðum kr. næsta eina og hálfa árið til aukinna samgönguframkvæmda. Voru ýmis verk talin upp í því samhengi. Nú er komið í ljós að margt af því er slegið af. Heildarniðurskurðurinn er fjandsamleg aðgerð fyrir alla byggð í landinu og er höfuðborgarsvæðið þar ekki undanskilið. Hér eru stjórnarflokkarnir að svíkja mörg af sínum stærstu og digrustu kosningaloforðum. Þetta eru alvarlegar staðreyndir og að mati Samfylkingarinnar á almennt að auka framlög til vegamála og leggja sérstaka áherslu á öflugar tengingar við höfuðborgarsvæðið eins og Sundabraut. Framlög til samgöngumála kalla ekki á veruleg rekstrarframlög í framtíðinni og má fullyrða að í þeim felist sparnaður þegar allt er saman reiknað. Má þar telja fækkun slysa, ódýrari rekstur bifreiða, minni eldsneytisnotkun og styttri vegalengdir með þeim tímasparnaði sem í því felst. Niðurskurðurinn mun einnig bitna harkalega á öllum landshlutum og allt tal um byggðastefnu hlýtur að vera tómt orðagjálfur þegar skera á svo mikið niður í samgöngumálum sem eru langmikilvægasta einstaka byggðamálið. Mikilvægum framkvæmdum er frestað meðan margar byggðirnar horfa fram á erfiðleika þar sem hvert ár í bættum samgöngum er verulega dýrmætt. Samgöngur eru lykilatriði við viðhald og eflingu byggða og því hlýtur að vera spurt: Er skynsamlegt að skera niður ríkisframlög í þessum málaflokki þegar ástandið er víða sem raun ber vitni? Að sjálfsögðu ekki. Það er fráleitt og það þarfnast skýringa af hálfu hæstvirtra ráðherra ríkisstjórnarinnar þegar kosningavíxlarnir eru fallnir og eftir stendur þessi mikli niðurskurður framlaga til vegamála á næstu árum.

Virðulegi forseti. Ég er með yfirlýsingu frá mér og hv. þm. Sigurði Kára Kristjánssyni, Bjarna Benediktssyni og Birgi Ármannssyni. Undirritaðir fagna yfirlýsingu formanna ríkisstjórnarflokkanna og samgönguráðherra um að fjármögnun Sundabrautar verði tryggð með sérstökum hætti. Sundabrautin er stærsta einstaka verkefnið á sviði samgöngumála á höfuðborgarsvæðinu og tilkoma hennar mun létta á umferð og auðvelda samgöngur, ekki einungis fyrir íbúa höfuðborgarsvæðisins, heldur einnig alla landsmenn sem sækja þjónustu á svæðið. Verkefnið kostar í heild allt að 17 milljarða en stofnkostnaðarframlög í vegáætlun 2005–2008 hljóða upp á um það bil 31 milljarð. Ekkert á að geta komið í veg fyrir að farið verði í framkvæmdina um leið og skipulagsyfirvöld í Reykjavíkurborg ljúka nauðsynlegri undirbúningsvinnu. Fyrir liggur að mörg þörf samgönguverkefni bíða framkvæmda á höfuðborgarsvæðinu. Mörg brýnustu verkefnin hafa tafist í meðförum R-listans eða hreint og beint verið hafnað af því stjórnmálaafli. Er þekktasta dæmið mislæg gatnamót við Kringlumýrarbraut/Miklubraut þar sem borgaryfirvöld hreinlega neituðu að taka við fjármunum í þá framkvæmd. Af einstökum verkefnum sem eru brýn má t.d. nefna gatnamót Vesturlandsvegar og Suðurlandsbrautar, mislæg gatnamót við Reykjanesbraut og að ljúka tvöföldun Vesturlandsvegar en álag á hann mun aukast mjög á næstu árum. Samgönguáætlun er eins og nafnið gefur til kynna áætlun og reynslan hefur sýnt okkur að henni hefur oft verið breytt umtalsvert. Við áskiljum okkur allan rétt til að berjast fyrir því að vegabótum innan höfuðborgarsvæðisins verði flýtt og auknir fjármunir færðir til vegaframkvæmda á svæðinu. 
            

Herra forseti. Góðar og greiðar samgöngur eru forsenda samkeppnishæfrar búsetu, byggðar og atvinnulífs um land allt. Vegir og samgöngubætur eru gerðar fyrir þjóðina alla. Þjóðin öll á vegina, sama hvar hver einstaklingur býr. Ríkisstjórnin og meiri hlutinn á Alþingi leggur til að hér verði samþykktur stórfelldur niðurskurður á þeirri samgönguáætlun sem hefur gilt, var samþykkt árið 2003 og var lagt upp með í kosningarnar sem eitt stærsta átak í samgöngumálum til þess tíma. Strax eftir kosningar er þetta átak svo skorið niður og nú stöndum við frammi fyrir niðurskurði á þriggja ára tímabili um 6–8 milljarða kr. á samgönguáætluninni í heild. Þetta eru hrein svik við þá kjósendur sem kusu þessa flokka í síðustu alþingiskosningum. Hér er verið að leggja til að varið verði einu lægsta hlutfalli af vergum þjóðartekjum til samgöngumála um langt árabil. Auk þess eru framkvæmdir á vegum ríkisins sem nánast eingöngu hafa verið einskorðaðar við samgöngumál í lágmarki, það lægsta sem þekkst hefur um langt árabil. Þetta er verið að gera í góðærinu. Ein rökin sem höfð eru fyrir þessum niðurskurði eru þau að það þurfi að varna þenslu vegna stóriðjuframkvæmdanna. Stóriðjuframkvæmdirnar eru dregnar fram sem rök fyrir því að vegaframkvæmdir eru skornar niður um allt land. Í þjóðarbúskap sem telur nálægt þúsund milljörðum króna er verið að tala um að tveggja milljarða kr. niðurskurður skipti máli. Hver trúir svona málflutningi? Hann er blekking. Herra forseti. Þessi samgönguáætlun er unnin á ábyrgð meiri hluta ríkisstjórnarinnar. Þingmenn hafa mjög lítið komið að þessu, eingöngu að því sem lýtur að því að ræða um skiptingu fjár til einstakra kjördæma eftir að búið er að úthluta af hálfu meiri hlutans eða ráðherrans því fjármagni sem ætlað er að verja á hvert kjördæmi. Ég dreg í efa að sú skipan sé rétt að skipta landinu upp í svona kjördæmi, eins og ég sagði, 

Virðulegur forseti. Hér göngum við til atkvæðagreiðslu um samgönguáætlun fyrir árin 2005–2008. Framkvæmdir í samgöngumálum eru mjög fjárfrekar, framkvæmdir sem ná yfir langt tímabil, og þess vegna er óhjákvæmilegt að gera áætlanir, og í þessu tilviki fjögurra ára áætlun. Það liggur fyrir að framkvæmdir, rekstur og starfsemi á sviði flugmála samkvæmt áætluninni eru í góðu samræmi við þá miklu útrás og þau miklu umsvif sem eru í starfsemi flugsins. Hvað varðar framkvæmdir og starfsemi á sviði siglingamála liggur fyrir að það er góð sátt um þær allar og þá starfsemi sem er á vegum siglingastarfseminnar. Hvað varðar vegaframkvæmdirnar eru miklar væntingar og miklar óskir um framkvæmdir í vegamálum um allt land. Í þessari áætlun gerum við ráð fyrir því að veita yfir 60 milljarða kr. á næstu fjórum árum til samgöngumála á sviði vegamála, þjónustu og uppbyggingar. Þetta eru hærri fjárhæðir en áður hefur verið varið til vegamála á Íslandi. Við gerum að sjálfsögðu ráð fyrir því að bæta þjónustu og byggja upp samgöngukerfið eins og áætlunin gerir ráð fyrir. Það er hins vegar alveg óhjákvæmilegt að framkvæmdir í samgöngumálum taki tillit til efnahagsumhverfisins og þess vegna þurfum við að hafa breytileg framlög frá einu ári til annars í samræmi við fjárlög vegna samgöngumálanna og þá vegamálanna. Ég vil vekja athygli á einu atriði sérstaklega í þessari áætlun. Í fyrsta skipti eru umferðaröryggismál hluti af samgönguáætlun. Umferðaröryggismál eru rauði þráðurinn í gegnum allar þær framkvæmdir sem við gerum ráð fyrir og við leggjum megináherslu á að ná árangri í því að bæta öryggi á vegum landsins með þessari áætlun. Þess vegna er hún afar mikilvæg og ég fagna þeirri samstöðu sem náðist innan samgöngunefndar Alþingis um hana. 
            

Herra forseti. Sundabrautin er samgöngumannvirki sem er nauðsynlegt að verði ráðist í hið fyrsta. Hún mun leysa úr mörgum þeim umferðarvandamálum sem við er að eiga í Reykjavík og hún mun líka greiða þeim leið sem eiga erindi til Reykjavíkur og flýta för þeirra. Einnig mun tilkoma Sundabrautar ásamt tvöföldun Reykjanesbrautar og tvöföldun vegarins austur fyrir Hellisheiði stuðla að því að efla nágrannabyggðir höfuðborgarsvæðisins í atvinnulegu, byggðalegu og þjónustulegu tilliti. Sundabrautin er mjög kostnaðarsöm framkvæmd og mun kosta á annan tug milljarða og því er nauðsynlegt að við fjármögnun hennar sé leitað sérstakra leiða. Svo dýrt umferðarmannvirki verður ekki fjármagnað af samgönguáætlun. Forustumenn ríkisstjórnarinnar hafa lýst því yfir að þeir vilji að gerð Sundabrautar verði fjármögnuð sérstaklega, m.a. með því fjármagni sem ríkissjóður hefur til ráðstöfunar eftir sölu Símans. Í þessu ljósi munum við, þingmenn Framsóknarflokksins á höfuðborgarsvæðinu, styðja samgönguáætlun þótt hlutur höfuðborgarinnar sé rýr.

Hæstv. forseti. Því miður er staðreyndin sú að inn í samgönguáætlunina vantar fé. Það var ljóst við afgreiðslu fjárlaga á sl. hausti hvert stefndi í þeim efnum og við því var varað. Innan núverandi fjárheimilda er ekki hægt að ná sátt um samgönguáætlun. Sá niðurskurður sem við stöndum frammi fyrir gerir það að verkum að við þingmenn Frjálslynda flokksins getum ekki stutt þessa samgönguáætlun. Það er óásættanlegt að við sitjum uppi með það að standa frammi fyrir því að keyra á malarvegum í Norðvesturkjördæmi á næstu árum. Það er óásættanlegt eins og málum er komið miðað við aukna flutninga á þjóðvegunum. Ég vek líka athygli á að hér er um svikin loforð stjórnarflokkanna að ræða. Því var lofað fyrir kosningar að setja verulega fjármuni í samgöngumálin. Ég tel að sá heildarniðurskurður sem ríkisstjórnin hefur staðið fyrir á undanförnum árum sé fjandsamlegur landsbyggðinni, alveg sérstaklega.

Herra forseti. Ég hef alltaf litið þannig á að vegagerð sé sameiginlegt verkefni allra landsmanna. Ég viðurkenni að hafa notað flesta vegi úti á landi og líka á höfuðborgarsvæðinu og gleðst yfir því grettistaki sem lyft hefur verið í vegamálum um allt land. Hygg ég að þannig sé farið um flesta borgara landsins. Þess vegna hef ég ekki verið að skipta mér neitt sérstaklega af vegáætlun þau tíu ár sem ég hef setið á þingi en hv. þingmenn skulu ekki halda að það sé áhugaleysi eða að ég hafi ekki tekið eftir árlegu baktjaldamakki og ýfingum og ýtingum í kringum vegáætlun með tilheyrandi tilfinningaupphlaupi. Eru þar aðallega á ferðinni hv. landsbyggðarþingmenn sem virðast telja það meginhlutverk sitt á löggjafarsamkundunni að byggja vegi, brýr og grafa skurði. Nú virðist þessi þingmannahópur hafa skotið yfir markið og hrifsað til sín of stóran bita af kökunni og valdið uppnámi á höfuðborgarsvæðinu. Sú tillaga sem við ræðum hér er viðbrögð við því og ég skil hv. þm. Gunnar Birgisson fullvel. Engu að síður greiði ég atkvæði gegn tillögu hans vegna þess að hún undirstrikar og mun skerpa enn frekar á þeirri hugsun að vegir og samgöngur komi bara hverju svæði við. Því er ég mótfallinn og skora á hv. landsbyggðarþingmenn að gæta sín á næsta ári.

Herra forseti. Ég hafði ætlað að fá sératkvæðagreiðslu um 4.1.5 1.2 og hafði ráðfært mig við starfslið þingsins um að það væri hægt að fá sérstaka atkvæðagreiðslu um 4.1.5. 1.2 Verkefni á höfuðborgarsvæðinu sem við þingmenn Samfylkingarinnar á höfuðborgarsvæðinu ætluðum að styðja. 

Sú tillaga sem hv. þingmaður talar um er sjálffallin og verið var að greiða atkvæði um 7. tölulið í breytingartillögum Gunnars Birgissonar, en að sjálfsögðu fer um atkvæðagreiðslur á Alþingi eftir þingsköpum. - Ég vil benda hv. þingmönnum á að atkvæðagreiðsla hafði farið fram, atkvæðaskýringu er lokið. Það var óskað eftir því að atkvæðagreiðslan væri endurtekin. Hv. 2. þm. Reykv. s. hafði gert grein fyrir atkvæði sínu og það er ekki heimilt að gera nema einu sinni grein fyrir atkvæði sínu í hvert skipti og þegar atkvæðagreiðsla er endurtekin er ekki heimild til að taka að nýju upp umræður um atkvæðagreiðsluna.

Forseti. Ég vil auðmjúklegast segja frá því að áður en atkvæðagreiðslunni lauk en eftir að ég hafði greitt atkvæði gaf ég merki. Forseti var að vísu að horfa annað en það er oft þannig að aðstoðarmenn forseta við púltið taka eftir þessu og láta forseta vita. Það virðist hafa láðst að gera það að þessu sinni og ég ætla ekki að tefja fundinn frekar en orðið er með þeim mistökum forseta en kem kannski að efni máls í atkvæðaskýringu á eftir.

Ég geri mér grein fyrir því, virðulegi forseti, að forseti hefur kveðið upp úrskurð. En ég er mjög ósátt við þennan úrskurð og óska eftir því að þetta verði tekið upp í forsætisnefnd. Ég heyrði ekki betur en hæstv. forseti segði að verið væri að greiða atkvæði um 4.1.5 1 Grunnnet og 1 Almenn verkefni þannig að hér var einungis verið að greiða atkvæði um 1. töluliðinn. Aðrir töluliðir geta ekki verið sjálffallnir þegar bara er verið að taka til atkvæða 1. töluliðinn. Ef aftur á móti aðrir töluliðir í þessum 2. kafla hefðu fallið hefðu aðrar tillögur á þskj. 1372 verið sjálffallnar. Ég óska því eftir að forsætisnefnd fjalli um þennan úrskurð og þessa niðurstöðu hæstv. forseta.

Forsætisnefnd hefur ekki áhrif á stjórn forseta hver svo sem forseti er og stendur hér.

Ég vil að það sé rækilega undirstrikað og komist inn í Alþingistíðindi að ég tel að forseti hafi kveðið upp rangan úrskurð sem ég er ósátt við. Það mun auðvitað síðar koma í ljós ef menn liggja yfir þessu að þó að forsetinn hafi úrskurðarvald hefur hann kveðið upp rangan úrskurð.

Mér þykir auðvitað leiðinlegt að hv. þingmaður er óánægður með mína fundarstjórn. En ég vil benda á til umhugsunar að sami háttur er hafður á um þá túlkun hvernig bornar skulu upp breytingartillögur við vegáætlun eins og um fjárlög.

Herra forseti. Ég sat í sæti mínu og hlustaði mjög gaumgæfilega á það sem forseti sagði þegar hann bar upp þennan lið og þessi atkvæðagreiðsla fór fram. Ég heyrði ekki betur en herra forseti hefði sagt að við greiddum næst atkvæði um liðinn 4.1.5 1 Grunnnet, 1 Almennt verkefni. Ef það er rétt að forseti hafi sagt það sem ég heyrði að við værum að greiða um liðinn almenn verkefni sem gerir ráð fyrir 400 millj. á fyrsta ári, 414 á því næsta, þá er ekki hægt að túlka það með þeim hætti að búið sé að fella heildarupphæðina í stofnkostnað samkvæmt þessari tillögu. Það var eingöngu verið að greiða atkvæði um eftir orðanna hljóðan kaflann Almenn verkefni og ekkert annað og ég óska eftir því að hæstv. forseti skoði það hver formálinn var að þessari atkvæðagreiðslu, hvort ekki sé hægt að fletta því upp og skoða það að hafi verið eingöngu að greiða atkvæði um Almenn verkefni.

Mér þætti vænt um það að skoða það með hv. þingmanni ef ég mætti læra nokkuð af því.

Forseti. Það sem hér er að gerast er að forseti hefur með þingtæknilegum krókum reynt að kveða niður þá aðgerð sem hv. þm. Gunnar Birgisson stendur fyrir til þess loksins að reyna að rétta hlut höfuðborgarsvæðisins, mikilvægasta svæðis á landinu í samgöngumálum. Ég verð að hryggja forseta og þá sem með honum standa í þessu að til lengdar munu þessar þingtæknilegu lagakrókaaðferðir ekki duga. Það er fylgst með okkur í dag, hvað menn gera í þessum málum, hvort menn ætla að halda í horfna tíma, veröld sem var í samgöngumálum eða líta til framtíðarinnar og efla samgöngur og mannlíf á því svæði sem skiptir Ísland mestu á 21. öld. Ég sit hjá í atkvæðagreiðslu um þessa tillögu meiri hluta samgöngunefndar.

Herra forseti. Ég vil árétta það viðhorf okkar jafnaðarmanna að þessi samgönguáætlun er úr engu gerð. Hún er dæmi um svikin loforð stjórnarflokkanna hvað varðar átak í samgöngumálum. Það hefur einnig vakið sérstaka athygli og er rétt að undirstrika þann vilja okkar þingmanna jafnaðarmanna á höfuðborgarsvæðinu að vilji okkar er skýr í því … 

Ég vil biðja hv. þingmann að gefa hæstv. varaforseta tóm til að ljúka máli sínu.

Það sem ég vildi sagt hafa er þetta: Vilji okkar stóð til þess að styðja þá viðleitni sem fram kom hjá hv. þm. Gunnari Birgissyni hvað varðar aukna áherslu á höfuðborgarsvæðið en án þess með neinum hætti að skerða það skerta framlag sem fyrir liggur í þessari áætlun til landsbyggðarinnar. Kjarni málsins er sá að það vantar fjármuni til vegamála og það skulu vera lokaorð mín við þessa vegáætlun. Við tökum ekki þátt í sviknum loforðum ríkisstjórnarinnar hvað varðar átak til vegamála.

Við þingmenn Samfylkingarinnar á höfuðborgarsvæðinu höfum lengi gagnrýnt það hve afskipt höfuðborgarsvæðið hefur verið í fjármagni til vegaframkvæmda. Þessu verður að breyta, virðulegi forseti, því að nú er nóg komið og við segjum: Hingað og ekki lengra. Það er full ástæða til að átelja harðlega að ekki skuli gert ráð fyrir fjármagni til framkvæmda þar sem tveir þriðju hlutar landsmanna búa, m.a. við Sundabrautina sem er ekki aðeins mikilvæg fyrir höfuðborgarsvæðið heldur fyrir landsbyggðina einnig. Fjármagn til höfuðborgarsvæðisins eins og ráð er fyrir gert í þessari samgönguáætlun til ársins 2008 er fullkomlega óeðlilegt, og gróf móðgun við höfuðborgarsvæðið og við umferðaröryggi á því.

Herra forseti. Hér er verið að fella alfarið niður virðisaukaskatt á vetnisbifreiðar og tvöfalda afslátt á vörugjöldum af rafmagns- og metanbifreiðum. Hvort tveggja er liður í rannsóknum og tilraunum til að vinna gegn gróðurhúsaáhrifum. Tilraunir með vetnisbifreiðar eru mjög umfangsmiklar hér á landi og þar er um eina tegund rafgeymis að ræða sem keppir við ýmsar tegundir rafgeyma og liggur eðlilega ekki fyrir hvaða lausn eða lausnir verða ofan á. Þetta frumvarp er þó veigamikil forsenda þessara tilrauna og ég segi já.

Hæstv. forseti. Með frumvarpinu og þeim breytingum sem hafa verið gerðar er verið að samræma ákvæði um endurgreiðslu vegna sérfræðiþjónustu og setja endurgreiðsluhlutfall og réttindi í reglugerð. Það er villandi að tala um samræmingu við ákvæði í lögum um aðra sérfræðinga innan heilbrigðisþjónustunnar þar sem enginn samningur er í gildi milli heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneytis og tannlækna. Því tel ég að það hafi verið rétt að fresta formbreytingu, þ.e. að færa endurgreiðsluhlutfall af tannlæknakostnaði úr lagatexta yfir í reglugerðarákvæði þar til samningur við tannlækna er í höfn. Vinstri hreyfingin – grænt framboð fagnar auknum réttindum aldraðra, langsjúkra og öryrkja hvað varðar fjölgun meðferðarúrræða frá því sem verið hefur til að bæta bit og munnheilsu aldraðra og öryrkja eins og fram kemur í kynningu á reglugerð sem birt er með frumvarpinu. En til að ná markmiðum heilbrigðisáætlunar þarf að auka enn frekar framlög til tannlækninga og tannverndarmála þar sem gjaldskrá ráðherra hefur ekki fylgt verðlagshækkunum. Útgjöld heimilanna vegna tannlækninga hafa hækkað verulega og er nú svo komið að margar fjölskyldur hafa ekki efni á að veita sér sjálfsagða tannlæknaþjónustu. Haldi þessi þróun áfram er nær víst að markmið heilbrigðisáætlunarinnar um tannheilbrigði náist ekki og að útgjöld vegna þessa komi fram síðar, bæði í ríkisútgjöldum og hjá einstaklingum. Með tilliti til þess að felldar voru breytingartillögur um að halda endurgreiðsluhlutfalli úr sjúkrasjóði inni í lagatexta, samanber tillögu á þskj. 1321, skorar Vinstri hreyfingin – grænt framboð á hæstv. ráðherra að nota reglugerðarheimildir til frekari réttarbóta fyrir aldraða og öryrkja. Í því trausti munum við styðja afgreiðslu málsins.

Herra forseti. Við erum að ljúka afgreiðslu á frumvarpi til laga um breytingu á almannatryggingalögunum nr. 117/1993 og eins og kom fram í umræðunni er Samfylkingin þeirrar skoðunar að réttindi til endurgreiðslu á tannlæknakostnaði ætti að vera í lögum en ekki í reglugerð eins og verið er að breyta hér. Aftur á móti höfum við lagt fram tillögu, gerðum það við 2. umr., þar sem farið var fram á það að réttindin yrðu áfram í lögunum og að sömuleiðis yrði aukinn réttur þroskaheftra til tannlæknaendurgreiðslu sem færi þá upp í 100% í staðinn fyrir 90%. Þá vil ég geta þess að 100% endurgreiðsla er ekki full endurgreiðsla vegna þess ósamræmis sem er milli gjaldskrár tannlækna og gjaldskrár ráðherra í endurgreiðslu á tannlæknakostnaði. Þar sem breytingartillaga okkar var felld í gærkvöldi og hér eru á ferðinni réttarbætur þó svo að þær fari inn í reglugerð munum við engu að síður styðja þessa breytingu á lögunum.

Herra forseti. Ég mæli fyrir frumvarpi til laga um breytingu á lögum um verðbréfaviðskipti, nr. 33/2003, með síðari breytingum, frá hv. efnahags- og viðskiptanefnd. Það er að finna á þskj. 1406. Frumvarp þetta er lagt fram í framhaldi af breytingum sem nýlega voru samþykktar á lögum um verðbréfaviðskipti. Þann 1. júlí og aftur 1. janúar nk. breytast greinanúmer laganna. Hér eru lagðar til leiðréttingar á tilvísunum í samræmi við þær breytingar sem verða á lögunum þann 1. júlí nk.