Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Aðeins örfá orð til þess að gera grein fyrir atkvæði mínu. Ummæli hv. 1. landsk. (SE) hafa algerlega lýst skoðun minni á þessu máli. Mjer hefir frá fyrstu fundist það helber hjegómi. Jeg vil aðeins leyfa mjer að minnast á 5. gr. frv., sem jeg ætla, með leyfi hæstv. forseta, að lesa upp. Hún hljóðar svo: „Nú hefir maður hlotið óþjóðlegt, klaufalegt eða erlent nafn áður en lög þessi voru sett, og getur hann þá breytt nafni með leyfi konungs.“ Þessi grein finst mjer þörf, enda mun það vera í lögum, að prestar skuli ráða foreldrum frá að skíra börn sín óþjóðlegum eða klaufalegum nöfnum, og ætti það út af fyrir sig að vera nægileg trygging. Um hin atriðin er jeg einnig sammála því, er hv. 1. landsk. hefir tekið fram um þau. Þó mun jeg nú við atkvgr. greiða atkv. með báðum brtt., þegar af þeim orsökum, að jeg er sannfærð um, að ef þær brtt. verða samþyktar, þá verður frv. drepið í háttv. Nd.

Flm. (Jónas Jónsson) *) Jeg hefi borið fram þessa till. eftir óbeinum tilmælum eins hins elsta lögfræðisembættismanns hjer í bæ, og skal í mjög stuttu máli skýra, hvað í henni liggur. Eins og öllum er kunnugt, hafa ekki verið prentaðar skýrslurnar um eignar- og tekjuskattinn, heldur eru þær látnar liggja frammi stutta stund hjer í bæjarþingsstofunni. Nú er það þannig, að það kemur ekki fram í þessari skýrslu, hvað er eignarskattur og hvað er tekjuskattur, og hefir þetta komið sjer dálítið illa, sjerstaklega þegar menn hafa verið óánægðir með skattinn og hafa ætlað að kæra yfir honum, því að þá hafa þeir ekki getað haft jafngott yfirlit um aðra, til samanburðar, eins og ef skattarnir hefðu verið aðgreindir. Það, sem hjer er farið fram á, er eingöngu það, að skattstofan í Reykjavík sje hjer eftir látin tilfæra skattinn í tvennu lagi, eins og skattanefndir úti um land hafa gert og gera. Það er einnig dálítil hagskýrsla fólgin í því, að þessu sje þannig fyrir komið.

Flm. (Jónas Jónsson) *) Jeg ætla aðeins að láta fáein orð fylgja þessari till. Hún er framhald af þáltill., sem mentmn. bar fram á síðasta þingi og þá var samþ. í þessari hv. deild. Þar var farið fram á að láta húsameistara ríkisins og landlækni athuga, hvort heppilegt væri að reisa einskonar framhaldsverustað að lokinni heilsuhælisvist. Þeir gerðu þetta og komust að þeirri niðurstöðu, að einna hentugasti staðurinn fyrir slíkt hressingarhæli og starfsstöð mundi vera Reykir í Ölfusi. En þar sem búist er við, að ekki verði að sinni neinar verklegar framkvæmdir í málinu, kemur sú hlið málsins ekki til greina enn sem komið er. Okkur í mentmn. fanst það skylda okkar að halda málinu vakandi, og þar sem hæstv. stjórn veit, hvað þessir ráðunautar álíta um heppilegan stað, þá er sjálfsagt, að þeir haldi áfram að athuga málið, og annað stigið er þá ekki annað en það að gera frumdrætti að byggingu og fyrirkomulagi slíks hælis. Þar sem hjer er um að ræða fólk, sem er í afturbata og margt að hálfu leyti fært til vinnu, þarf tilhögun öll í þessu hæli að vera við það miðuð, en fyrirkomulagið ekki að vera með sama hætti sem á öðrum heilsuhælum. Eins og jeg hefi tekið fram áður, er það óþarft, á þessu stigi málsins, að gera nákvæma kostnaðaráætlun, en hinsvegar gott að fá þessa menn til að segja álit sitt um það, hvernig þessu hæli yrði best fyrir komið, og svo vitanlega að gera meira fyrir þetta mál síðar, ef eitthvað yrði farið að hefjast handa í því. Það er ekki gert ráð fyrir því af nefndarinnar hálfu, að þetta verði nein veruleg vinna, frekar en það, sem þeir gerðu að tilmælum síðasta þings; en þeir gætu þó ýtt málinu vel áfram, án þess að það tefði þá nokkuð verulega frá störfum þeirra.

Sigurður Eggerz Jeg vildi aðeins, í viðbót við það, sem tekið hefir verið fram í nál. á þskj. 367, um frv. til laga um Landsbanka Íslands, leyfa mjer að mæla með því, að þessi till. verði samþ.