Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Þetta frv. er lagt fyrir Alþ. til þess að fá staðfestingu á bráðabirgðalögum frá 6. júlí 1951, sem ríkisstjórnin þá gaf út. Var þá talið auðséð, að skuldaskilasjóði reyndist ókleift að standa við skuldbindingar sínar án fjárhagslegrar aðstoðar við bátaútveginn. En til þess að jafna þau met þurfti skuldaskilasjóður að afla sér fjár með einu eða öðru móti. Ríkisstjórnin varð því að hlaupa undir bagga og þurfti því að fá samþykki til þess að taka lán til þess að lána aftur skuldaskilasjóði. Allt þetta mál heyrir að vísu sögunni til nú orðið. En ég held, að nefndin hafi ekki talið neinn vafa á því, að þessi ráðstöfun var rétt á þeim tíma, sem hún var gerð, og telji því rétt að samþykkja þessi brbl., sem hér um ræðir, og með því er ég að segja það, að nefndin leggur til, að frv. verði samþ. eins og það liggur fyrir.



Herra forseti. Fjhn. hafði þetta mál til athugunar, en efni þessa frv. er að hækka úr 25 þús. í 30 þús. vinningafjölda happdrættis Háskóla Íslands, sem frá upphafi hefur verið 25 þús. eins og nú stendur í lögunum. Samkv. upplýsingum frá háskólanum hafa miðar selzt um 95%, og þykir því nauðsynlegt að hækka vinningafjöldann í 30 þús. Samkv. upplýsingum frá rektor háskólans taldi hann, að happdrættið mundi eflast um 100 þús. kr. árlega, auk þess sem í hlut ríkissjóðs féllu 20 þús. árlega. Þá upplýsti rektor að gefnu tilefni, að búið væri að eyða í háskólalóðina 11/2 millj., en mikið var unnið við að laga lóðina á siðasta ári, en enn mun þó þurfa um 1/2 millj. til að ljúka verkinu. Þá staðfesti hann einnig, að það hefði orðið að samkomulagi, að háskólinn legði fram fé til byggingar yfir náttúrugripasafnið. Samkv. teikningu, er gerð var, og verðlagi, er þá var, var gert ráð fyrir, að þyrfti 11/2 millj. kr. til að ljúka byggingunni. Síðar þegar málið var athugað kom í ljós, að of lítið var að byggja eftir þeirri teikningu, og var hún því stækkuð allverulega. Nú taldi rektor, að byggingarkostnaðurinn eftir þeirri teikningu, sem talið væri nauðsynlegt að byggja eftir, mundi verða um 4 millj. kr. Með tilvísun til þessa hefur nefndin ákveðið að leggja til, að frv. verði samþ. óbreytt og þá að sjálfsögðu háskólanum haldið að hinum gefnu loforðum varðandi byggingu náttúrugripasafnsins. - Hv. 1. landsk. var ekki á fundi, þegar þetta var afgreitt, og mun ekki hafa fengið boð um fundinn, eftir því sem hann sjálfur hefur upplýst. Hefur hann því ekki tekið afstöðu til málsins, en mun gera grein fyrir henni, ef hann sér ástæðu til. - Ég legg svo til fyrir hönd nefndarinnar, að frv. verði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Þetta frv., sem hér liggur fyrir, hefur legið fyrir hv. Nd. og verið samþ. þar og sent hingað. Það er borið fram til staðfestingar á brbl., sem út voru gefin í apríl s.l. Ég þarf ekki að vera fjölorður um þetta frv. Það er um afnám einnar greinar í lögum um Landsbankann frá 1928. Ég get lesið upp þessa grein, 20. greinina, til skýringar, með leyfi hæstv. forseta: „Seðlabankinn má eigi veita ríkissjóði önnur lán en bráðabirgðalán til allt að 3 mánaða í einu og ekki hærri upphæð en svo, að nemi 1/4 af stofnfé bankans. Allar slíkar skuldir ríkissjóðs skulu goldnar að fullu fyrir lok hvers reikningsárs. - Þetta ákvæði skal þó eigi vera því til fyrirstöðu, að bankinn veiti fyrirtækjum, sem rekin eru fyrir reikning ríkissjóðs, lán eftir sömu reglum og einstökum mönnum eða fyrirtækjum einstakra manna.“ Það er þessi gr., sem frv. er um að afnema nú, og er þess getið í forsendum fyrir brbl., að í staðinn fyrir þetta muni koma ákvæði frá þeirri nefnd, sem nú fjallar um bankalöggjöfina. Greinin er orðin úrelt og vafasamt, hve vel hún er haldin. Hv. 1. landsk. var ekki á fundi nefndarinnar, en hinir 4 nefndarmennirnir voru ásáttir um að leggja til, að frv. verði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Ég var ekki viðstaddur þegar þetta mál var samþ. í fjhn. og vissi ekki fyrr en nú, að það væri komið til 2. umr. Hér er um að ræða staðfestingu á brbl., og þar sem mér finnst með öllu óviðunandi, að með brbl. séu sett ákvæði sem þessi, þá mun ég greiða atkv. gegn frv., án þess að það sé út af fyrir sig vegna efnis þeirra. Hér eru freklega brotnar venjur um að bera stórmál undir Alþingi, og sérstaklega þar sem ekki var nauðsynlegt að setja lögin milli þinga. Það var jafnmikil nauðsyn til þessarar breytingar á síðasta þingi eins og eftir að því var slitið.