Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Hæstv. forseti. Ég vil gera athugasemdir við bréf hæstv. forseta sem er svar við kröfu þriggja hv. þingmanna í fjárlaganefnd um að hæstv. forseti beiti sér fyrir því að umbeðnar upplýsingar um tillögur hagræðingarnefndar hæstv. ríkisstjórnar, gögn þau sem undirbyggja tillögurnar og fundargerðir, berist fjárlaganefnd eins og 51. gr. þingskapalaga segir til um. Í bréfi hæstv. forseta kemur fram að hann telur að það sé ekki hlutverk hæstv. forseta að ganga eftir þessu eða sjá til þess að stjórnvöld vanræki ekki mögulega skyldur sínar samkvæmt þingskapalögum. Það skiptir mjög miklu máli fyrir hv. þingmenn að vita hvert leita skuli ef stjórnvöld vanrækja skyldur sínar og því vil ég spyrja hæstv. forseta: Hver fer með þetta hlutverk ef það er ekki hæstv. forseti Alþingis?

Forseti hefur áður farið yfir það með hvaða hætti óskir af þessu tagi geta borið að. Viðkomandi þingnefndir óska eftir upplýsingum af þessu taginu og forseti greindi á sínum tíma frá því héðan úr forsetastóli hvernig ætti að vinna að þessu máli. Hvað þetta mál áhrærir sérstaklega ber málið þannig að að fjárlaganefnd óskar eftir umbeðnum upplýsingum. Svar forsætisráðuneytisins lá síðan fyrir. Forseti tók málið upp eftir að bréf hafði borist frá þremur tilgreindum þingmönnum úr fjárlaganefnd og brást við með tilvísun til þingskapalaga. Það er alveg ljóst að forseti hefur ekki tyftunarvald í þessum efnum en hann getur auðvitað með einhverjum hætti reynt að beita tilmælum eða áhrifum sínum og forseti gerði það, óskaði eftir því við forsætisráðuneytið að þær upplýsingar sem tilkynnt hafði verið að yrði dreift opinberlega um klukkan þrjú yrðu sendar fjárlaganefnd og væntir þess að við því hafi verið orðið.

Virðulegi forseti. Það skal upplýst hér og nú að formaður fjárlaganefndar, sem hér stendur, fékk umrætt bréf frá forsætisráðuneytinu klukkan hálfþrjú í dag. Ég fór með það strax í ljósritun og bað þingverði um að koma tillögum hagræðingarhópsins ásamt bréfi með skýringum frá hæstv. forsætisráðherra í hólf þingmanna þannig að þeir voru örugglega búnir að fá þetta fimm mínútum fyrir þrjú. Ég tel því að málið sé úr sögunni.

Virðulegi forseti. Ég tek undir með hv. þm. Oddnýju Harðardóttur og furða mig á viðbrögðum forseta. Í 8. gr. þingskapa segir að hann skuli sjá til þess að störf þingsins séu í samræmi við ákvæði stjórnarskrár, þingskapa og annarra laga. Ég velti því fyrir mér hvert við þingmenn eigum að leita ef ráðuneytin svara ekki fyrirspurnum okkar innan tilskilins tíma með tilgreindum hætti. Málinu er ekki lokið vegna þess að það kom ekki í þingnefndina á tilskildum tíma. Ég er ekki komin með þessi gögn í hendur þannig að ég veit ekki um hvað málið snýst hvað það varðar, en mér finnst mikilvægt - og í raun óvirðing við þingmenn að til stóð að birta tillögurnar og vinnugögn einungis á vef ráðuneytisins en ekki að láta okkur hafa þau plögg. Það hefur í raun ekki verið gert innan þess tíma sem um er að ræða. Ég spyr hæstv. forseta hvort hann ætli að tryggja að þingmenn fái gögn sem þeir biðja um, meiri hluti á hverjum tíma, þ.e. fjórðungur nefndar hverju sinni. Eða með hvaða hætti eiga þingmenn að leita leiða til að fá 

Virðulegi forseti. Ég hef fylgst með þeirri vinnu sem hér er verið að ræða um hjá hagræðingarhóp ríkisstjórnarinnar og get upplýst það að allt fram undir lok síðustu viku voru tillögur nefndarinnar á vinnslustigi og þess vegna í sjálfu sér ómögulegt að verða við beiðni um að fá afhentar tillögur nefndarinnar sem voru í lokafrágangi fram á helgina þó að ákvörðun hafi verið tekin um það undir lok síðustu viku að tillögurnar, eins og þær mundu enda, yrðu birtar í dag. Ég átta mig ekki alveg á um hvað þessi umræða snýst þegar ríkisstjórnin og ráðherranefndin sem um málið fjallaði tók ákvörðun um að birta niðurstöðurnar í dag, þ.e. um leið og endanlegar tillögur voru tilbúnar til birtingar.

Virðulegi forseti. Ég tek undir þann málflutning sem hér hefur farið fram. Það er mjög mikilvægt yfir okkur að hlutverk forseta sé alveg skýrt, því að þetta er ekki í síðasta skipti sem við eigum eftir að biðja um gögn. Það verður að vera alveg á hreinu hvort við eigum rétt á þeim eða ekki og hvort skila eigi þeim innan tilskilins tíma. Ég spurði hagræðingarhópinn í ágúst hvort ekki væri eðlilegt að hann mundi kynna fjárlaganefnd niðurstöðurnar. Það stóð ekkert á því þá. Svo skildist mér á nefndarmönnum að þeir hefðu lokið starfi sínu fyrir nokkru og þetta væri í höndunum á forsætisráðuneytinu. Þannig var það alla vega orðað við okkur, þetta væri ekki lengur á þeirra ábyrgð þannig að við þyrftum að fara fram á þetta við þá forsætisráðuneytið. Mér finnst þetta því vera frekar óskýr svör sem hér eru að berast.

Virðulegur forseti. Ég er síðasti maðurinn sem ætlar að gagnrýna það að kallað sé eftir upplýsingum frá framkvæmdarvaldinu í þinginu. Ég þekki það nokkuð vel og það er afskaplega mikilvægt að hv. þingmenn hafi þann rétt, að þeir fylgi honum eftir og mjög mikilvægt að upplýsingar fáist. Ég átta mig hins vegar ekki alveg á vandamálinu hér. Hér eru allar upplýsingar komnar á borðið, þær eru á veraldarvefnum, þetta er komið til hv. þingmanna. Ég leyfi mér rétt að vona að við ræðum þessar niðurstöður. Ég ætla ekki að fara að bera þetta saman við ýmsar þrautagöngur sem maður stóð í hér áður fyrr til að fá upplýsingar sem manni þótti sjálfsagt og eðlilegt að hefði verið komið fram með. Þegar hv. þingmenn eru með allt í höndunum og tala um einhverjar mínútur til eða frá verð ég að viðurkenna að ég átta mig ekki alveg á því máli.

Virðulegi forseti. Ég var á þingflokksfundi og kom síðan beint í þingsal þegar bjöllunni var hringt. Ég hef ekki haft tækifæri til að kíkja í hólfið mitt til að athuga hvað þar er. Ég hef því ekki hugmynd um hvort þær upplýsingar sem um var beðið - sem eru tillögurnar, öll gögn sem undir þeim liggja og fundargerðirnar - séu í hólfinu mínu. Það má hins vegar vera að svo sé. Vegna orða hæstv. fjármála- og efnahagsráðherra áðan vil ég að það sé alveg á hreinu - og formaður hagræðingarhópsins getur örugglega staðfest þau orð mín - að þegar við fórum fram á þessi gögn kom það skýrt fram að tillögurnar væru úr höndum hópsins og þess vegna ætti að snúa beiðninni til forsætisráðuneytisins. Það kom ekki fram að þær væru ekki tilbúnar, heldur að búið væri að skila þeim og þess vegna snerum við okkur til ráðuneytisins en ekki beint til formanns nefndarinnar.

Forseti vill eingöngu árétta það sem fram hefur komið áður. Það er auðvitað á valdi einstakra þingnefnda að kalla eftir gögnum af þessu taginu. Forseti hafði hins vegar af því atbeina með sérstökum hætti núna áðan að þau gögn sem um hafði verið beðið yrðu send þingnefndinni sem bað um þau og heyrir nú að við það hafi verið staðið. Það var gert áður en þessi gögn voru að öðru leyti gerð opinber.

Virðulegi forseti. Ég held að ekki sé alveg hægt að jafna því saman að þingmenn biðji um gögn og gögnum sé hent inn í hólfið þeirra hálftíma áður en þingfundur hefst eða að þeir fái gögnin þegar beðið er um. Ég verð fyrir vonbrigðum með hv. formann fjárlaganefndar sem hefur sýnt sig í því að vilja að upplýsingaflæðið sé sem mest og allir starfi saman af einurð og sanngirni, að segja þetta, að hún haldi bara að málið sé fallið um sjálft sig. Þetta kom reyndar fram í hádegisfréttum Ríkisútvarpsins líka að málið væri fallið um sjálft sig vegna þess að gera ætti gögnin opinber kl. 3. En kl. 3 áttu nefndarmenn að vera hér á þingfundi. Ég legg það eindregið til við hv. formann fjárlaganefndar að hún athugi sinn gang í framtíðinni með mál af þessu tagi.

Virðulegur forseti. Sú atburðarás sem hér er komin af stað er dálítið furðuleg og kallar eiginlega á útskýringar af hálfu þeirra sem halda á þessu máli. Eru þessar upplýsingar komnar í hólf þingmanna eða hafa þær verið sendar þingmönnum? Gæti hæstv. forseti útskýrt fyrir okkur hvar okkur er ætlað að nálgast þær? Er það bara á heimasíðu forsætisráðuneytisins? Ef svo er, hvers vegna var þá haldin sérstök kynning á þessum tillögum í stjórnarflokkunum fyrir þennan fund hér? Það er klárlega aðstöðumunur á milli þingmanna um þær tillögur sem menn eru að ræða. Var það eitthvert sáluhjálparatriði fyrir stjórnarþingmenn að fá þetta hálftíma á undan öðrum þingmönnum? Og gerðu formaður og varaformenn hv. fjárlaganefndar sér ekki grein fyrir því að það væri vilji innan nefndarinnar að fá að sjá þessar tillögur? Eru þetta ekki sömu einstaklingarnir og sitja í hinum svokallaða hagræðingarhópi? Hvaða skrípaleikur er hér í gangi?

Virðulegi forseti. Ég get tekið undir hvert orð sem hv. þm. Róbert Marshall sagði. Þetta er dálítið furðuleg umræða, eins og þingmaðurinn orðaði það réttilega. Nú er klukkan orðin korter yfir þrjú, nú hafa tillögurnar legið á vef forsætisráðuneytisins í korter. Úr því að hér var farið yfir það að ég sem formaður fjárlaganefndar hefði sýnt linkind eða á einhvern annan hátt ankannaleg vinnubrögð í þessari vinnu vil ég benda hæstv. forseta á að þegar beiðni kom frá stjórnarandstöðunni til fjárlaganefndar um að senda beiðni til forsætisráðuneytisins um að þessum tillögum yrði komið formlega til fjárlaganefndar varð ég strax við því. Það liðu ekki nema tíu mínútur, þá var bréfið tilbúið, undirritað af mér sem formanni fjárlaganefndar og farið til forsætisráðuneytisins. Við skulum því vera alveg róleg yfir þessu öllu. Ég tel, virðulegi forseti, að það hafi verið rétt staðið að þessum málum frá A til Ö.

Herra forseti. Mér finnst það umhugsunarefni ef það er mat forseta að hin almennu ákvæði þingskapalaga um að forseta beri að sjá um starfsemi Alþingis sé í samræmi við stjórnarskrá og lög nægi ekki í tilviki sem þessu til að forseti geti beitt sér, ef það virðist sem ekki sé farið að ákvæðum þingskapa varðandi rétt tiltekins hluta þingnefndar um að fá upplýsingar.  Framkoma forsætisráðuneytisins í þessu máli er mjög sérstök. Fyrst er neitað beiðni þingflokks á grundvelli upplýsingalaga og síðan er beiðni frá tilskildum hluta þingnefndar, sjálfri fjárlaganefnd, um gögn sem augljóslega varða vinnu nefndarinnar ekki svarað af hálfu forsætisráðuneytisins. Frestur til þess að afhenda gögnin rennur út, síðan er hluti þeirra settur á heimasíðu ráðuneytisins, alls ekki allt sem nefndin bað um. Það jafngildir ekki því að erindinu sé svarað og við því orðið. Það er eftir. Hæstv. forsætisráðherra á enn eftir  
            

Til svara eru forsætisráðherra, fjármála- og efnahagsráðherra, heilbrigðisráðherra, félags- og húsnæðismálaráðherra, sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra og umhverfis- og auðlindaráðherra og innanríkisráðherra.

Virðulegi forseti. Ég vil beina fyrirspurn til hæstv. forsætisráðherra um stefnu ríkisstjórnarinnar hvað varðar kvótasetningu nýrra fiskveiðitegunda. Við sáum í sjónvarpsfréttum í gærkvöldi hæstv. sjávarútvegsráðherra kynna okkur það að nú stæði til að úthluta kvótum í makríl og það ætti að gera á grundvelli veiðireynslu síðustu ára. Við vitum öll hvernig árar í ríkisbúskapnum. Við vitum að stjórnvöld þurfa að hafa allar klær úti til að tryggja tekjur í ríkissjóð. En þegar horft er á kvótasetningu í makríl hefur engin útgerð skuldsett sig til að kaupa kvóta í makríl. Sterkustu rökin fyrir því að byggja á veiðireynslu eru því ekki fyrir hendi í því tilviki. Hér er um nýja tegund að ræða sem hefur synt hingað að landinu. Það liggur í augum uppi að við þurfum á öllum tekjum að halda sem við mögulega getum fengið í ríkissjóð. Því vaknar sú spurning hvort ekki sé eðlilegast við þær aðstæður að halda a.m.k. hluta makrílkvótans eftir og úthluta honum á grundvelli uppboðs, fella hann inn í kvótaþing þannig að allar útgerðir geti sótt í hann og ríkið fengið leigugjald fyrir þann kvóta. Ég vil því spyrja hæstv. forsætisráðherra hvernig honum lítist á þá hugmynd hvort ekki sé einsýnt við þessar aðstæður, þar sem ekki er um að ræða tegund sem sögulega hefur verið í miklum mæli hér við land og enginn hefðarréttur hefur í reynd áunnist í krafti kvótakaupa á fyrri tíð, að eðlilegt sé og sanngjarnt að ríkið tæki til sín a.m.k. þó ekki væri nema hluta þess kvóta sem nú stendur til að úthluta án endurgjalds til þeirra sem hafa verið að veiða síðustu ár.

Virðulegur forseti. Það hefði verið eðlilegt að spyrja hæstv. sjávarútvegsráðherra þessara spurninga en ég skal taka að mér að svara þótt málefnið sé á sviði annars ráðherra. Eins og hv. þm. Árni Páll Árnason veit stendur til og er vinna þegar hafin við endurskoðun fiskveiðistjórnarkerfisins þar sem verður horfið frá varanlegri úthlutun og menn færa sig yfir í það sem sáttanefndin svokallaða hafði raunar fjallað töluvert um og var komin langt með, þ.e. að samningar taki við af varanlegri úthlutun. Þá væri mjög óeðlilegt að ætla á sama tíma að fara að taka eina tegund þar út fyrir sviga og láta aðrar reglur gilda um þá tegund en aðrar. Makríll, af því að ég geri ráð fyrir að hv. þingmaður sé sérstaklega að ræða makríl, fer auðvitað inn í þetta kerfi með öðrum tegundum. Þeir sem verða með kvóta í makríl munu til dæmis þurfa að leggja sitt af mörkum til að setja í potta og aðrar ráðstafanir, alveg á sama hátt og þeir sem eru í bolfisksveiðum. Að ætla að taka tegundina út fyrir sviga að öðru leyti væri því mjög óeðlilegt og eingöngu til þess fallið að koma í veg fyrir að hér komist á heilsteypt kerfi sem skili hámarkshagræðingu og hámarkstekjum til samfélagsins. Við skulum hafa það hugfast að nú lítur út fyrir að á þessu ári og því næsta verði tekjur af íslenskum sjávarútvegi meiri en nokkru sinni fyrr. Tekjur af veiðigjaldinu, það verður greitt veiðigjald af makríl, verða að minnsta kosti jafn miklar og á síðasta ári og heildartekjur af sjávarútvegi meiri en nokkurn tímann fyrr í sögu landsins.

Virðulegi forseti. Hæstv. forsætisráðherra verður að fyrirgefa mér þó að ég spyrji hann beinlínis um meginlínurnar í auðlindastefnu ríkisstjórnarinnar og hvort ríkisstjórnin hafi ekki metnað til þess að reyna að marka eðlilega umgjörð, hafa alvöruumgjörð um þessi mál og nýta sér þær aðstæður sem eru uppi þegar um er að ræða nýja tegund. Það er ekki eðlilegt að horfa á þetta í samhengi við aðrar breytingar á fiskveiðistjórnarkerfinu vegna þess  Það er auðvitað eðlilegt að ríkið reyni að hafa sem mestar tekjur af þessari úthlutun. Það er sérkennilegt með þessa ríkisstjórn að hún virðist ekki hafa kraft til þess að standa í ístaðinu og reyna að afla alvörutekna eins og best er hægt að gera 

Virðulegi forseti. Ég verð að segja að þessar spurningar hv. þingmanns eru dálítið furðulegar. Í fyrsta lagi virðist hv. þingmaður vilja koma á sérstöku fiskveiðistjórnarkerfi fyrir hverja og eina tegund, sem ég held að yrði afskaplega óheppilegt og óskilvirkt kerfi, og því til viðbótar virðist hann vilja að ríkisstjórnin fari gegn gildandi lögum í landinu. Undarlegast af öllu er þó að hv. þingmaður skuli koma hingað og segja að núverandi ríkisstjórn geti ekki staðið í ístaðinu og aflað allra þeirra tekna sem tækifæri séu til og nefnir makrílinn sérstaklega sem dæmi. Hvernig var þetta í tíð síðustu ríkisstjórnar? Það er ekki það langt síðan hún lauk störfum að hv. þingmaður geti verið búinn að gleyma því. Síðasta ríkisstjórn úthlutaði heildarkvóta - og hvað rukkaði hún mikið fyrir? Hvað innheimti síðasta ríkisstjórn mikið fyrir heimildir til að veiða makríl? Svo kemur hv. þingmaður hér og sakar nýja ríkisstjórn um að treysta sér ekki til að standa í ístaðinu og 

Virðulegi forseti. Mig langar að halda áfram umræðu um skuldamálin í kjölfar skýrslu sem hér var gefin í síðustu viku um skuldamál heimilanna. Eins og fram kom í fjölmiðlum var ýmsum spurningum þar varpað fram en þeim ekki öllum svarað. Ég hafði vonast eftir því að hæstv. forsætisráðherra mundi svara nokkrum þeirra spurninga sem ég notaði tækifærið í þeirri umræðu til að spyrja hann um. Mig langar að nota tækifærið hér og minna á þessar spurningar. Það kom klárlega fram í máli hæstv. forsætisráðherra að tillögur um úrbætur í skuldamálum heimila eru á lokametrum. Það er frumvarp í undirbúningi. Því finnst mér mikilvægt að Alþingi Íslendinga sé upplýst um hvort það sé ekki virkilega komin hugmynd, gróf hugmynd, um umfang þessara tillagna. Hæstv. forsætisráðherra sagði í umræðunum á fimmtudag að hluti þess svigrúms sem reiknað væri með að mundi skapast við samninga við kröfuhafa yrði nýttur við þetta. Ég er forvitin að heyra, og veit að allir hv. þingmenn hljóta að vera það líka, hvert umfangið verður, hverju við megum reikna með. Í ljósi þess að væntanlega koma þessi frumvörp fram á allra næstu vikum hlýtur það að liggja fyrir. Mig langar líka að inna hæstv. forsætisráðherra aftur um það hvort einhverjar af þeim tillögum sem eru búnir að fara í gegnum ríkisstjórn hafi verið kynntar og hvort búið sé að hleypa þeim áfram. Að síðustu langar mig að spyrja á ný um þak sem hæstv. forsætisráðherra nefndi. Hann nefndi að líklega yrði aðgerðin almenn en sett þak á aðgerðina. Mig langaði að spyrja um hvort búið væri að útfæra það á hverju þakið ætti að vera, hvort það ætti að vera á fjárhæð skulda eða hvort það ætti að miðast við tekjur eða eignir eða eitthvað annað slíkt. Ég vonast til að fá svör við þessum spurningum.

Virðulegur forseti. Þær spurningar sem hv. þm. Katrín Jakobsdóttir bar upp eru einmitt spurningarnar sem sérfræðingahópurinn er að vinna með og mun skila niðurstöðum um núna í þessum mánuði. Auk þess var spurt hvort tillögurnar eða það sem hópurinn er að vinna með þessa stundina hefði verið kynnt í ríkisstjórn. Hópurinn kynnir reglulega gang mála fyrir ráðherranefnd um skuldamál, ráðherranefnd um úrlausnir í skuldamálum heimilanna. Síðasti fundur nefndarinnar fór fram í síðustu viku þar sem formaður nefndarinnar kynnti stöðu vinnunnar og þá hluti sem enn eru til skoðunar. Eitt af því sem þar er til skoðunar núna er í fyrsta lagi hvort rétt sé að setja ákveðið þak á það hversu mikið hvert og eitt heimili geti fengið í niðurfærslu og hvað sé þá rétt að miða við í þeim efnum. Það eru ýmis rök sem menn skoða þar til að meta hvað sé sanngjarnast og eðlilegast í því. Það verður ásamt öðru kynnt þegar niðurstaða hópsins liggur fyrir.

Virðulegur forseti. Ég þakka hæstv. forsætisráðherra fyrir svörin. Það liggur þá fyrir, sem mér fannst ekki koma nógu skýrt fram í umræðunni á fimmtudag, að þessum spurningum hefur einfaldlega ekki enn verið svarað í vinnunni sem stendur yfir. Mér finnst mjög mikilvægt að við séum upplýst um það hér á Alþingi Íslendinga að þessar spurningar séu til umræðu, að það séu ekki komin svör við þeim. Mig langar að inna hæstv. forsætisráðherra eftir tvennu í framhaldinu. Er hann bjartsýnn á að þessar tímasetningar standist, þ.e. að vinnu við tillögurnar verði lokið fyrir lok nóvember? Og í ljósi þess að umfangið liggur ekki fyrir - stundum hefur verið rætt um þetta umfang sem allt upp í 300 milljarða spurningu - hvort ætlunin er að kynna það að einhverju leyti fyrir fulltrúum allra flokka á Alþingi eða hvort þetta verður bara sett á heimasíðuna klukkan þrjú.

Virðulegur forseti. Ég hef enga ástæðu til að ætla annað en að tímasetningar muni standast í þessu efni. Hv. þingmanni er óhætt að gera ráð fyrir því. Það kann líka vel að vera að menn vilji setja hv. þingmann og aðra hv. þingmenn inn í málið áður en það verður kynnt. Eins og ég hef hins vegar oft komið inn á í umræðum um þessi mál þá er mikilvægt að hafa það í huga að hér er um að ræða útfærslu á tiltekinni stefnu, þ.e. útfærslu á framkvæmd tiltekinnar stefnu. Í þessari vinnu var aldrei lagt upp með það að ná einhvers konar heildarsamkomulagi milli allra flokka á Alþingi enda var tekist á um þetta mál í kosningabaráttunni. Síðan lá fyrir ákveðin niðurstaða við stjórnarmyndun og markmið þessarar vinnu er einfaldlega að útfæra framkvæmd þeirrar vinnu.

Virðulegi forseti. Ég vil beina fyrirspurn minni til hæstv. félags- og húsnæðismálaráðherra en vil byrja á að skýra mál mitt. Samtök fatlaðs fólks um allan heim hafa haft kjörorðin Ekkert um okkur án okkar að leiðarljósi í mannréttindabaráttu sinni fyrir sjálfstæði, frelsi, aðgengi, virkri þátttöku og jöfnum tækifærum á öllum sviðum í áratugi. Hér er í raun um að ræða kröfu um að fötluðu fólki séu skapaðar aðstæður til að tala fyrir sig sjálft og það sé álitið sérfræðingar í eigin lífi. Einnig er um að ræða ákveðið andóf gagnvart því að annað fólk tali fyrir fatlað fólk og taki ákvarðanir án þess að þekkja raunverulega þær aðstæður sem fatlað fólk býr við sem hópur sem er undirskipaður, útilokaður og aðgreindur í samfélögum sem eru hönnuð af ófötluðu fólki fyrir ófatlað fólk. Þessar áherslur hafa verið ríkjandi í mannréttindabaráttu annarra valdaminni hópa. Í sáttmála Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks kemur fram að við undirbúning löggjafar og stefnu er varðar réttarstöðu fatlaðs fólks skuli haft náið samráð við það og tryggja þátttöku þess í allri ákvarðanatöku er varðar líf þess. Jafnframt kemur þessi stefna ítrekað fram í framkvæmdaáætlun í málefnum fatlaðs fólks til 2014. Reynslan hér á landi sýnir þó að algengt er að fatlað fólk komi eingöngu að stefnumótun og lagasetningu á lokastigum, það sé í miklum minni hluta á mælendaskrá á ráðstefnum um málefni þess og sitji sjaldan eða aldrei í nefndum og ráðum um stefnumótun og framkvæmd er varðar líf þess bæði á sveitarstjórnarstiginu og innan ráðuneyta. Fulltrúar heildarsamtaka fatlaðs fólks hafa skilgreinda samráðsstöðu í lögum um málefni fatlaðs fólks, sem er vel, en þeim samtökum er hins vegar oft stýrt af ófötluðu fólki sem sendir ítrekað ófatlaða fulltrúa að borðinu. Ég vil því spyrja hæstv. félags- og húsnæðismálaráðherra hvernig hún sér fyrir sér að bæta megi réttarstöðu fatlaðs fólks að þessu leyti og hvernig megi með markvissum aðgerðum auka náið samráð við fatlað fólk sjálft og virka þátttöku þess að aðkomu og allri ákvarðanatöku frá upphafi ferlis til enda á öllum stigum stjórnsýslunnar í málum sem það varðar.

Virðulegi forseti. Ég þakka fyrirspurnina. Í framkvæmdaáætlun um málefni fatlaðs fólks er einmitt það sem hv. þm. Freyja Haraldsdóttir nefndi eins og rauður þráður í gegnum öll þau verkefni sem er verið að leggja þar til. Lögð er mikil áhersla á valdeflingu og notendasamráð og hugað er að því hvernig hægt sé að bæta þar úr. Alveg eins og hv. þingmaður fór hér í gegnum, þegar við horfum til baka má svo sannarlega segja að ekki hafi verið staðið nægilega vel að þessu. Það er hins vegar mjög mikilvægt að hafa í huga að fötlun, eins og hv. þingmaður þekkir, getur verið með ýmsum hætti. Um er að ræða mjög fjölbreyttan hóp og því er mikilvægt að huga að því þegar við skipuleggjum verkefni, hugum að starfshópum, nefndum og þingum og öðru sem snertir þetta. Ég átti til dæmis nýlega fund með fulltrúa Félags heyrnarlausra. Það sem kom fram í máli þess fulltrúa var megináhersla á túlkaþjónustu, að hún væri í raun lykilatriði þegar kæmi að því að tryggja að félagsmenn gætu tekið sem virkastan þátt og talað og tjáð sig sjálfir. Þegar kemur að framkvæmdaáætluninni verð ég að viðurkenna að ég mundi mjög gjarnan vilja hafa meiri fjármuni til að geta stutt við ýmis verkefni. Eitt af þeim verkefnum sem ég hefði mjög mikinn áhuga á að halda áfram með er sendiherraverkefnið sem hefur snúið að sáttmála Sameinuðu þjóðanna varðandi réttindi fatlaðs fólks, kynningu á því hringinn í kringum landið, sem hefur verið til algjörrar fyrirmyndar að mínu mati.

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. félags- og húsnæðismálaráðherra fyrir viðbrögðin. Það gleður mig sérstaklega að heyra að hæstv. ráðherra láti sig miklu varða að raddir allra hópanna heyrist. Við erum margbreytilega ólík sem betur fer og því er mikilvægt að raddir okkar allra heyrist. Sumir eiga erfiðara með að koma skoðunum sínum á framfæri og þurfa við það mikla aðstoð og sérstaklega er kveðið á um það í 12. gr. samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks að fólk skuli þá fá aðstoð við að tjá vilja sinn. Mig langar bara að benda á, af því að fram kom að vilji væri til að hafa meiri fjármuni í þessu, að ég er hjartanlega sammála því en vil um leið segja að það eru ótal leiðir sem má fara og þær kosta ekki endilega peninga. Það að skipa fatlað fólk, og þá meina ég ólíka hópa fatlaðs fólks, í nefndir í málum sem það varðar krefst ekki endilega mikilla fjármuna. Að lokum vil ég benda á að þetta er í raun ekkert nýnæmi af því að þetta birtist í mannréttindabaráttu almennt. Í jafnréttisbaráttu kynjanna birtist þetta til dæmis sterkt í áherslu á kynjaða hagstjórn í fjárlagagerð þar sem markmiðið er að endurskipuleggja hana þannig að kynjasjónarmiðinu sé fléttað inn í alla ákvarðanatöku og stefnumótun og stuðli þannig að auknu jafnrétti í samfélaginu. Þannig þurfum við líka fötlunarsjónarmiðið inn.

Virðulegi forseti. Ég þakka enn á ný fyrir að þetta málefni skuli vera tekið hér upp. Það eru nokkur atriði sem ég mundi vilja fá að nefna til viðbótar við það sem ég sagði áðan. Ég hef verið sérstaklega spennt fyrir verkefnum sem snúa að aukinni atvinnuþátttöku fatlaðs fólks. Ein af mínum grunnhugsjónum sem stjórnmálamanns er mikilvægi vinnu fyrir okkur sem einstaklinga, að við fáum að vera sem virkastir þátttakendur í samfélaginu. Þar eru verkefni sem væri mjög áhugavert að vinna og ég hef mikinn áhuga á að horfa til Vinnumálastofnunar og Atvinnuleysistryggingasjóðs í því sambandi, hvernig hægt sé að framfylgja þeim verkefnum. Ég hef líka nefnt við aðila vinnumarkaðarins að þeir hugi enn frekar að því hvernig hægt sé að styðja fatlaða einstaklinga til þátttöku á vinnumarkaði. Það eru tvö verkefni sem ég mundi vilja nefna hér að auki, annars vegar verkefni sem snýr að rannsóknum sem hafa bent til þess að fatlað fólk sé í meiri hættu á að verða fyrir ofbeldi. Það er mjög mikilvægt að huga að því. Hins vegar er ég að setja af stað verkefni sem snýr sérstaklega að velferðartækni. Ég er mjög áhugasöm 

Virðulegi forseti. Mig langar að beina fyrirspurn til hæstv. innanríkisráðherra um atburði sem urðu hér fyrir sunnan borgina í Gálgahrauni fyrir nokkru. Ég ætla ekki að tala um veginn sjálfan og ekki tala um lagalega óvissu sem fólk greinir á um. Ég ætla heldur ekki að tala um að ekki sé hægt að stöðva framkvæmdir þegar framkvæmdir eru hafnar vegna réttaróvissu, og ég tala nú ekki um framkvæmdir eins og þessar sem eru óafturkræfar. Svo vill til að bæði vegalagningin og lögreglan heyra undir innanríkisráðherrann, en það eru atriði sem snúa að framgöngu lögreglunnar í þessu máli sem mig langar að spyrja um. Mér fannst hún mjög harkaleg og ég tel að mörgum öðrum hafi fundist það. Þá er ég ekki að gera athugasemd við að einhverjir einstaklingar séu handteknir, ef handtaka á fólk á náttúrlega að handtaka hvern sem er, hvort sem hann heitir Ómar Ragnarsson, Valgerður Bjarnadóttir eða eitthvað annað, ég er ekki að tala um það. Ég er að tala um það að mörgum okkar kom þetta þannig fyrir sjónir að framganga hjá lögreglunni væri svolítið sérkennileg í máli sem þessu. Mig langar að spyrja ráðherrann: Hvernig er ákvörðun um þetta tekin? Var ráðuneytið eitthvað inni í þeirri ákvörðun, hvernig þarna ætti að ganga fram, eða var þetta eingöngu á ábyrgð - þá geri ég ráð fyrir lögreglu höfuðborgarsvæðisins sem fæst við mál af þessu tagi?

Hæstv. forseti. Ég þakka fyrirspurnina. Ég held að við sem í þessum sal erum hljótum að geta verið sammála um að við viljum ekki búa í ríki þar sem innanríkisráðherra eða aðrir ráðherrar beita sér gagnvart lögreglu. Aðkoma ráðuneytis eða ráðherra í þessu máli er því auðvitað ekki til staðar. Þetta er ákvörðun sem er tekin hjá lögreglu, lögreglan er einungis að sinna sínu hlutverki á þessu svæði eins og hún hefur sjálf útskýrt og forsvarsmenn lögreglunnar gert í samstarfi við Vegagerðina til að tryggja að löglega teknar ákvarðanir nái fram að ganga. Ráðherra hefur ekki afskipti af einstaka lögregluframkvæmdum. Ég hef heyrt umræðuna um að lögreglan hafi beitt sér of harkalega þarna og menn hafa þá sérstaklega vitnað til þess að þarna hafa verið margir lögreglumenn. Ástæðan fyrir því er sú, eins og lögreglan hefur útskýrt opinberlega, að menn vilja fara vandlega í svona aðgerðir og tryggja að ekki verði harka í kringum þær. Þess vegna eru lögreglumennirnir fleiri en ella en hefur ekkert að gera með vigt eða vægi málsins að öðru leyti en því. Þetta eru ekki verkefni sem koma inn á borð ráðherra heldur er þetta ákvörðun sem er tekin annars staðar. Ég vona einlæglega að það verði aldrei til umræðu á Alþingi að innanríkisráðherra blandi sér sérstaklega í einstakar lögregluaðgerðir.

Virðulegi forseti. Ég fagna náttúrlega svari ráðherrans og er henni hjartanlega sammála um afstöðu hennar. Mig langar samt að spyrja hana, vegna þess að við hljótum öll að hafa skoðanir á hversu hart er gengið fram. Ég er sérstaklega hugsandi í ljósi þess að um daginn lá fyrir skýrsla um lögregluna og um þann starfsanda, ef ég má kalla það svo, sem þar ríkir sem því miður ber svolítinn keim af því að þar eigi að ríkja harkan sex. Mér finnst það alla vega mjög skrýtið að fólk sem telst frekar friðsamt og er að mótmæla friðsamlega sé sett í einangrun í fjóra tíma á meðan það bíður eftir yfirheyrslu. Finnst ráðherranum þetta alveg eðlilegt? Finnst henni ekkert eins og það ríki einhver óskapleg harka 

Virðulegur forseti. Mér, líkt og öðrum, þykir auðvitað alltaf miður þegar þarf að blanda sér í mál með þessum hætti. Það breytir engu um það að við búum í réttarríki þar sem löglega teknar ákvarðanir skulu fram ganga og lögregla þarf stundum að blanda sér í það. Ég minni líka hv. þingmann á að í þeirri skýrslu sem vitnað er til hér kemur einmitt mjög skýrt fram vilji lögreglunnar til að gera eins vel og mögulegt er gagnvart almenningi. Nýleg könnun á trausti til lögreglunnar í landinu sýnir að 77% almennings bera traust til lögreglunnar. Mér finnst það ekki bera vitni um að menn telji að lögreglan sinni ekki hlutverki sínu vel. Mér finnst lögreglan yfirleitt takast á við verkefnin af mikilli yfirvegun og sanngirni en auðvitað þarf hún oft að gera hluti sem er miður að þurfa að gera. Í þessu tilviki þurfti að ganga til þessa verks til að tryggja að framkvæmdin næði fram að ganga. Það er miður að þurft hafi að gera það en ég tel að lögreglan hafi gert það eins vel og mögulegt var við erfiðar aðstæður.

Herra forseti. Í bígerð var að stækka friðlandið í Þjórsárverum og baráttan fyrir því hefur staðið eins og kunnugt er í um 40 ár. Innan hins stækkaða friðlands var virkjunarhugmyndin Norðlingaölduveita í samræmi við samþykkta rammaáætlun í janúar sem leið en þá var hún flokkuð í verndarflokk. Hæstv. umhverfisráðherra svaraði fyrirspurn frá hv. þm. Katrínu Jakobsdóttur fyrir skemmstu. Fram kemur í svari ráðherrans að sá virkjunarkostur sé í friðlýsingarferli í samræmi við lögin. Í svarinu segir, með leyfi forseta: „Umhverfisstofnun hefur unnið friðlýsingarskilmála fyrir stækkun á friðlandinu í Þjórsárverum í samræmi við náttúruverndaráætlun og taka þau áform til lögsögu átta sveitarfélaga þar sem fram kom tillaga um að friðlýsingin tæki m.a. yfir allan Hofsjökul. Gert er ráð fyrir að friðlýsing þessa virkjunarkosts verði hluti af þessu stóra friðlýsta svæði á miðhálendinu. Unnið er að endanlegri skilgreiningu svæðisins til samræmis við niðurstöðu verkefnisstjórnar rammaáætlunar og vonir bundnar við að niðurstaða fáist í það sem fyrst.“ Nú ber svo við, herra forseti, að ráðherrann hefur talað öðruvísi við fjölmiðla. Það er ekki samræmi í því sem hann hefur sagt við fjölmiðla og því sem hann segir í því skriflega svari sem dreift hefur verið á Alþingi. Það tel ég vera alvarlegt og í raun óskiljanlegt. Hæstv. ráðherra segir í fjölmiðlum að til standi að stækka friðlandið en það útiloki ekki Norðlingaölduveitu. Þar með er verið að minnka tillögu Umhverfisstofnunar og tillöguna í samþykktri náttúruverndaráætlun. Ef Norðlingaölduveita er ekki hluti af stækkuðu friðlandi Þjórsárvera er verið að ganga á svig við rammaáætlun og náttúruverndaráætlun og það stenst að sjálfsögðu ekki. Ég vil því spyrja hæstv. ráðherra: Hvernig telur umhverfisráðherra að það geti farið saman að svara þinginu einu en fjölmiðlum öðru? Og hafa auk þess uppi áform um að friðlýsa ekki virkjunarkostinn í samræmi við rammaáætlun og gildandi lög eins og hann hefur gefið til kynna í skriflegu svari til Alþingis.

Virðulegi forseti. Eins og fram hefur komið, m.a. á mjög öflugu umhverfisþingi á föstudaginn, hef ég lýst því yfir að það sé markmið mitt sem umhverfis- og auðlindaráðherra að ganga frá og klára undirritun að friðun Þjórsárvera og þar með stækkun friðlandsins þar. Hins vegar hafa margir komið fram í fjölmiðlum og verið með túlkanir út og suður á því hvað það þýði að friðlýsa Þjórsárver, hvort það hafi áhrif á einhverja virkjunarkosti sem hugsanlega koma til sögunnar í framtíðinni, í framtíðarrammaáætlunum. Ég hef bent á að þetta sé tvenns lags að eðli, annars vegar sé hægt að ganga frá friðlýsingu Þjórsárvera og innan þess svæðis finnst mér mikilvægt að þar verði ekki neinn hugsanlegur virkjunarkostur. Ég tel mjög mikilvægt að mörkin verði skýr hvað það varðar. Á sama hátt kemur það ekki í veg fyrir að einhverjir virkjunarkostir verði utan þess friðlands. Eitt af því sem er síðan til skoðunar í ráðuneytinu er að mismunandi lagagrunnur stendur á bak við friðlýsingar annars vegar samkvæmt svokallaðri rammaáætlun um vernd og nýtingu orkukosta og hins vegar um friðlýsingar í samræmi við náttúruverndarlög. Þar er gjarnan talað um heildir á meðan í rammaáætlun er talað um virkjunarkosti sem síðan hafa ekki verið skilgreindir. Þetta er vinna sem við þurfum að skilgreina betur. Ég hef lagt á það mikla áherslu að það að taka ekki á einhverjum virkjunarkostum sem verða teknir til umfjöllunar með faglegum hætti í rammaáætlun framtíðarinnar útilokar ekki að við getum gengið frá friðlýsingum Þjórsárvera hér og nú. Að því er unnið mjög hörðum höndum í ráðuneytinu og í stofnunum þess. Eins og ég hef áður sagt vonast ég til að það geti gengið sem best.

Herra forseti. Í skriflegu svari umhverfisráðherra hér á Alþingi segir - og ég ítreka það sem ég sagði áðan, það segir þar, með leyfi forseta: „Gert er ráð fyrir að friðlýsing þessa virkjunarkosts“ - þ.e. Norðlingaölduveitu - „verði hluti af þessu stóra friðlýsta svæði á miðhálendinu.“ Virðulegur forseti. Þetta er ekkert hægt að misskilja. Það stendur ekki til samkvæmt svarinu hér á Alþingi að Norðlingaölduveita - engin og ekki í neinu formi - verði innan þessa friðlýsta svæðis. Það er ekki hægt að skilja þetta öðruvísi. En það mátti skilja ráðherrann öðruvísi í fjölmiðlum. Ég vil þess vegna spyrja hæstv. ráðherra eina ferðina enn eða nýrrar spurningar: Í hvaða flokki rammaáætlunar er virkjunarkosturinn Norðlingaölduveita og hvað segir í lögunum um rammaáætlun hvernig fara eigi með slíka kosti?

Virðulegi forseti. Ég get rifjað það upp með hv. þingmanni og við saman að svokölluð Norðlingaölduveita lenti í rammaáætlun 2, eftir umfjöllun hér á hinum pólitíska vettvangi, í verndarflokki. Í skoðanakönnun í faghópum verkefnisstjórnar rammaáætlunar 2 voru sex sem vildu nýta þann kost, enginn vildi setja hann í bið og sex vildu setja hann í verndarflokk. Kosturinn hefur augljóslega verið umdeildur, kosturinn er augljóslega einhver hagkvæmasti virkjunarkostur í endurnýjanlegri vatnsorku, í það minnsta hér á landi og þótt víðar væri leitað. Ég hef hins vegar lagt á það áherslu, og ætla að gera það enn og aftur hér úr þessum ræðustól, að það að friðlýsa Þjórsárver kemur ekki í veg fyrir að einhverjir kostir komi til sögunnar seinna meir í rammaáætlunum framtíðarinnar. Það hefur aldrei verið meining mín og ég tel að 40 ára barátta fyrir stækkun og friðlýsingu Þjórsárvera per se, áður en nokkur maður 

Virðulegur forseti. Síðastliðið vor samþykkti Alþingi sérstaka þingsályktun um aukin áhrif Íslands á ákvarðanir á vettvangi Evrópusamstarfs sem hljóðar þannig, með leyfi forseta: „Alþingi ályktar að efla beri þátttöku stjórnmálamanna og embættismanna í hagsmunagæslu tengdri Evrópusamstarfi með það að markmiði að auka áhrif Íslands á ákvarðanir á vettvangi Evrópusamstarfs.“ Þessi þingsályktun var upphaflega flutt sem tillaga til þingsályktunar frá hv. þm. Einari K. Guðfinnssyni og fleirum, leyfi ég mér að segja til að spara tíma, því að þeir voru margir, en núverandi hæstv. utanríkisráðherra var í þeim hópi. Utanríkismálanefnd fjallaði um þessa tillögu á síðasta kjörtímabili og í þeirri umfjöllun er meðal annars vísað til þess að með því samstarfi sem nú fer fram á grundvelli EES-samningsins hafi Íslendingar takmörkuð áhrif og lúti því að taka við tilskipunum og ákvörðunum frá Evrópusambandinu án þess að hafa lagt þar mikið til mála. Þar er sérstaklega vísað til vinnu nefndar allra þingflokka sem starfaði og skilaði áliti árið 2007. Sú nefnd lagði fram ítarlegar tillögur sem fela í sér að Ísland leggi áherslu á aukna þátttöku stjórnmálamanna og embættismanna í hagsmunagæslu tengdri Evrópusamstarfi með það að markmiði að auka áhrif Íslands á mótun og töku ákvarðana á þessum vettvangi, eins og segir í niðurstöðum þeirrar nefndar. Í umfjöllun utanríkismálanefndar um þetta mál er undirstrikað að ýmsum tillögum Evrópunefndar og utanríkismálanefndar, sem hafa komið fram í skýrslum sem um þetta mál hafa verið unnar, hafi þegar verið hrundið í framkvæmd og þær hafi orðið til bóta. Utanríkismálanefnd lagði hins vegar áherslu á að íslensk stjórnvöld þyrftu á hverjum tíma að leita allra mögulegra leiða til að auka áhrif Íslands á vettvangi Evrópusamstarfs og jafnframt að tryggja fjárveitingu til þess starfs á fjárlögum. Mig langar að inna hæstv. ráðherra eftir því - vegna þess að ég hef tekið eftir því að í frumvarpi til fjárlaga er gert ráð fyrir viðbótarfjárveitingu til utanríkisráðuneytisins til að mæta meðal annars þeim áherslum sem koma fram í þessari þingsályktun en ég hef ekki orðið var við að neitt sé gert ráð fyrir því að mæta þeim þætti málsins sem lýtur að starfi Alþingis og stjórnmálamanna hér á vettvangi Alþingis sem er annar og jafn gildur hluti þessarar þingsályktunar. Ég hef þess vegna lagt fyrir hæstv. ráðherra svohljóðandi fyrirspurn: Hvernig hyggst ráðherra fylgja eftir þingsályktun nr. 1541 um að efla beri þátttöku stjórnmálamanna og embættismanna í hagsmunagæslu tengdri Evrópusamstarfi með það að markmiði að auka áhrif Íslands á ákvarðanir á vettvangi Evrópusamstarfs?

Virðulegi forseti. Ég vil byrja á að þakka hv. þingmanni fyrir fyrirspurnina. Eins og þingmaðurinn nefndi réttilega var ég meðflutningsmaður þeirrar tillögu sem hann vísar til. Samþykkt hennar hér á síðasta þingi ber glöggt vitni um að þegar þingmenn taka sig saman geta þeir fengið ýmsu áorkað. Ályktunin var samþykkt af ríflegum meiri hluta þingmanna mótatkvæðalaust sem segir okkur töluvert mikið. Ég hef enga ástæðu til að ætla annað en að sami andi svífi yfir vötnum á Alþingi í dag. Ég geng út frá því að góður samhljómur sé milli okkar um þau markmið sem í þessari þingsályktun eru. Í greinargerð með þeirri tillögu var gerð ítarleg grein fyrir ýmsum hugmyndum og tillögum sem lagðar höfðu verið fram áður um hvernig best mætti haga hagsmunagæslu Íslands á vettvangi Evrópusamstarfs. Ekki síst kom það fram í skýrslu Evrópunefndar frá 2007 og í skýrslu utanríkismálanefndar Alþingis frá haustinu 2008. Frá síðasta kjörtímabili hefur það breyst að aðildarviðræður eru ekki lengur í gangi og því getum við beint kröftum okkar, sem við eigum í okkar ágætu stjórnsýslu, að því að styrkja framkvæmdina við rekstur EES-samningsins, þ.e. efla hagsmunagæsluna. Þar með held ég að fyrsta skrefið sé stigið er varðar þessa þingsályktunartillögu. Í annan stað er að finna í frumvarpi til fjárlaga tillögu um sérstaka fjárveitingu, eins og hv. þingmaður kom réttilega inn á, til að styrkja þetta Evrópusamstarf. Þar er sérstaklega vísað í umrædda þingsályktunartillögu. Við skoðum nú hvernig þetta fjármagn megi nýta sem best. Einn kostur í því er til dæmis að styrkja viðveru sérfræðinga okkar í Brussel og með því efla aðkomu okkar að mótun EES-löggjafarinnar. Þessi nálgun er það sem einna einfaldast er að nálgast fyrsta kastið. Síðan munum við fara yfir það með hverju og einu ráðuneyti hvernig hagað er fundarsókn héðan, að heiman, og hvernig er með öðrum hætti hægt að fylgjast með löggjöf í mótun. En á þessum stigum er mikilvægast, og einfaldast í raun fyrir okkur, að koma að málum að koma áhyggjum okkar eða athugasemdum á framfæri. Í fyrirspurn sinni hreyfir þingmaðurinn einnig við máli sem stendur okkur nærri, þ.e. þátttöku stjórnmálamanna í hagsmunagæslu gagnvart Evrópusambandinu. Það er kunnara en frá þurfi að segja að völd Evrópuþingsins hafa aukist verulega á umliðnum árum. Við þeirri þróun hafa stjórnvöld, í gegnum sendiráð okkar í Brussel, leitast við að bregðast á undanförnum missirum með því að fylgjast náið með þróun helstu hagsmunamála Íslands í meðförum þingsins með það markmið að hafa áhrif á lagasetningu sem fyrst í ferlinu. Eins og við vitum hefur töluvert verið skorið niður í utanríkisþjónustunni undanfarin ár og þar á meðal þarna. Því hefur starfsmönnum þarna úti, sem hafa haft það á sinni könnu að geta fylgst með þessu, fækkað. Þá hefur Alþingi, með aðkomu sinni að sameiginlegri þingmannanefnd EES, sinnt þessum þætti myndarlega um árabil og nýtt til þess allar færar leiðir. Á síðustu árum hefur með reglulegu millibili verið hreyft við þeirri tillögu að Alþingi efli hagsmunagæslu sína gagnvart Evrópuþinginu með fastri eða reglulegri viðveru í því augnamiði að standa vörð um þau hagsmunamál á vettvangi EES sem koma til kasta þingsins. Ég ítreka þá skoðun að ég tel mjög mikilvægt að löggjafinn hugi að þessu og ég þykist vita að hér eru margir mér sammála um það. Að lokum vil ég láta þess getið - sem part af þessari gagnlegu umræðu - að á fundi mínum með nýjum Evrópumálaráðherra Noregs fyrir stuttu ræddum við það og urðum ásáttir um að reyna að efla samstarf Íslands og Noregs í tengslum við EES. Þar ræddum við að sjálfsögðu upplýsingagjöf, fundarsóknir og ýmislegt þess háttar. Munum við á næstu vikum og mánuðum ræða frekar hvernig því verður best fyrir komið. Bind ég vonir við að með því megi enn frekar styrkja hagsmunagæslu okkar í Evrópusamstarfinu og þannig nýta kraftana betur innan EFTA-ríkjanna. Ég ítreka þakkir mínar til hv. þingmanns fyrir þessa fyrirspurn. Ég held að það sé mjög mikilvægt að við reynum að hafa samhljóm í því hvernig við stöndum að þessum málum og hvernig við styrkjum aðkomu okkar að þessu Evrópusamstarfi, ekki síst EES-samningnum sem er okkar aðgöngumiði inn á þennan markað, okkar helsta markað sem er í Evrópu.

Frú forseti. Að frátöldu því að ganga í Evrópusambandið eru þrjár leiðir sem við getum farið til þess að hafa áhrif á ákvarðanir þess sem varða hagsmuni okkar. Hina fyrstu hefur hæstv. ráðherra þegar tekið, þ.e. hann hefur barist fyrir og fengið, a.m.k. inn í fjárlagafrumvarp, aukið fjármagn til að efla sérfræðilegt atgervi sendiráðsins í Brussel, það er þarft. Í öðru lagi vísa ég til þess að breytingar sem hafa orðið á Evrópusambandinu frá því að við urðum aðilar að EES-samningnum hafa leitt til þess að Evrópuþingið hefur síðasta orðið ef í odda skerst á millum annars vegar þess og hins vegar ráðsins og framkvæmdastjórnarinnar. Ég tel þess vegna, eins og hæstv. ráðherra gat um í sinni ágætu ræðu hér áðan, mikilvægt að þingið hafi fulltrúa gagnvart Evrópuþinginu. Ég er sömuleiðis þeirrar skoðunar að þingflokkarnir eigi að íhuga það að festa tengsl sín við systurþingflokkana á Evrópuþinginu betur og hafa þar seturétt. Ef í odda skerst fyrir hagsmuni Íslands munu þeir alltaf standa saman og þess vegna geta unnið að hagsmunum Íslands innan allra þingflokkanna sem þar sitja.

Frú forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra Gunnari Braga Sveinssyni fyrir svör hans og get lýst þeirri skoðun minni að ég er algerlega sammála því sem kom fram í máli hans, um það með hvaða hætti unnið hefði verið að því að efla hagsmunagæslu Íslands. Það er auðvitað kunnara en frá þurfi að segja að það eru mjög miklir hagsmunir í húfi fyrir okkur að geta fylgst með því á byrjunarstigi hverju verið er að vinna að í löggjöf og öðru slíku á vettvangi Evrópusamstarfsins sem síðan mun verða tekið upp í íslenska löggjöf. Því að það er á því stigi sem hægt er að hafa áhrif á það hvernig löggjöfin, eða tilskipanir og annað slíkt, muni líta út þegar á hólminn er komið. Þess vegna er mjög mikilvægt að við sameinumst um að bæta og efla þessa hagsmunagæslu. Það er líka rétt, sem hæstv. ráðherra gat um, að staða Evrópuþingsins hefur styrkst á undanförnum árum innan Evrópusambandsins og þar með áhrif þess á löggjöf sem við tökum upp. Þar eru möguleikar okkar ekki með sama hætti og gagnvart framkvæmdarvaldinu. Þessu þarf að huga að og þetta þarf að bæta. Ég er sammála hæstv. ráðherra um að mikilvægt sé að huga að því að Alþingi efli hagsmunagæslu í Evrópusamstarfi. Ég tel mikilvægt að nú þegar hæstv. ráðherra leggur fram í fjárlagafrumvarpi tillögu um að efla þessa starfsemi á vettvangi framkvæmdarvaldsins þá sé það einnig gert í fjárlaganefndinni sjálfri, að því er varðar Alþingi. Ég tel mig vita að Alþingi sjálft hafi ekki gert tillögur í þessa veru í fjárlagagerð fyrir árið 2014 en þetta er hluti sem að sjálfsögðu þarf að huga að þó að það falli kannski ekki alveg í kramið og sé í samræmi við hinar mjög svo eftirsóttu hagræðingartillögur sem mér skilst að séu komnar á vefinn einhvers staðar. En þetta er engu að síður 

Virðulegi forseti. Það er mikilvægt fyrir okkur að hafa í huga að þegar við erum að fjalla um eða velta fyrir okkur framtíð samstarfs líkt og samstarfsins sem við eigum í gegnum EES-samninginn þá getur það skipt töluvert miklu máli, bæði fjárhagslega og efnahagslega, að okkur takist vel upp þar. Þar af leiðandi getur það vel fallið að hugmyndum um betri árangur í ríkisrekstri og slíkt að auknir fjármunir séu settir í hagsmunagæslu sem hugsanlega getur svo sparað okkur óþarfaútgjöld á síðari stigum. Ég tek undir það með hv. þingmanni að það er mikilvægt að það sé ekki bara framkvæmdarvaldið sem sé með öfluga starfsstöð eða öfluga starfsmenn í Brussel til að fylgjast með málum þar heldur þarf löggjafinn líka að gera það. Við þekkjum það að sveitarfélögin í landinu hafa verið með skrifstofu þar úti til að gæta hagsmuna sinna. Ef ég man rétt þá var, alla vega á einhverjum tímapunkti og er kannski enn, atvinnulífið með fulltrúa þar. Því er mjög rökrétt og eðlilegt að styðja það að Alþingi leiti leiða til þess að fá fjármagn til að halda þarna úti hagsmunagæslu líka. Það er líka áhugavert, sem kom fram hér hjá hv. þm. Össuri Skarphéðinssyni, að þingflokkarnir leiti leiða til að styrkja samstarf sitt við kollega okkar úti í Evrópu. Það getur skipt máli því að alltaf er þetta nú þannig að samskipti milli manna, samskipti milli þingmanna, milli ráðherra, skipta miklu máli þegar upp koma mál sem þarf að leysa eða þegar þarf að hafa áhrif á einstaka hluti. Ég held að við séum í sjálfu sér öll í sama báti þegar að þessu kemur. Ég vonast að sjálfsögðu til þess að Alþingi samþykki á endanum að setja aukna fjármuni í þessa hagsmunagæslu sem ráðuneytið hefur óskað eftir og að sjálfsögðu verði líka horft til þess að Alþingi sjálft geti styrkt veru sína þarna úti.

Hæstv. forseti. Ég hef leyft mér að leggja fram fyrirspurn til hæstv. innanríkisráðherra, ráðherra samgöngumála, um Dettifossveg. Aðeins um aðdragandann að því þá vitum við að búið er að vinna fyrri hluta vegarins, sem var unninn á árunum 2009–2011, og var því verki eiginlega öllu lokið, þ.e. fyrri hlutanum sem var lagning á nýjum Dettifossvegi vestan Jökulsár á Fjöllum frá hringvegi að Austari-Brekku norður að Dettifossi ásamt tengingum að Dettifossi og Hafragilsfossi og gerð bílastæða. Alls voru þetta um 25,2 kílómetrar sem voru boðnir út í einum áfanga í maí 2008, rétt áður en hið mikla hrun skall á, en vegna eignarnáms var ekki skrifað undir verksamning fyrr en í september og framkvæmdir hófust í október það ár. Á árinu 2009 var lokið að mestu við að leggja veginn frá hringvegi að tengingu að Dettifossi. Því lauk eins og áður sagði árið 2011. Það er rétt að hafa í huga, virðulegi forseti, að þetta er aðeins fyrri hlutinn. Seinni hlutinn er eftir og það var alltaf ætlunin að sá kafli yrði tekinn strax í framhaldinu. Því seinkaði að vísu aðeins en efni fyrirspurnar minnar er að spyrja út í hvers vegna ekki sé búið að bjóða út framkvæmdir við seinni hluta Dettifossvegar og í öðru lagi hvenær fyrirhugað sé að bjóða verkið út. Á samgönguáætlun sem var samþykkt 19. júní 2012 er gert ráð fyrir seinni hluta Dettifossvegar sem er um 30 kílómetrar í vegflokki C8 og er áætlaður kostnaður 1.800 millj. kr. Árið 2013, þ.e. í ár, eru á samgönguáætlun 600 millj. kr. til að vinna við seinni hluta Dettifossvegar og á næsta ári, þ.e. 2014, eru aðrar 600 millj. kr. Í stuttu samgönguáætluninni er sett inn 2015 plús eins og það heitir í áætluninni, þ.e. að fjárveitingar þurfi upp í 1.800 millj. kr. Þessi seinkun á útboði er mjög bagaleg fyrir ferðaþjónustuna í Kelduhverfi. Það er álit þjóðgarðsvarðar í Ásbyrgi og Jökulsárgljúfrum, Hjörleifs Finnssonar, að Kelduhverfi og Öxarfjörður verði þarna úr leið og það sé jafnvel verra að fá bara hálfan Dettifossveg en allan. Ég er ekki sammála því. Eins og ég segi og hef rakið hér þá var þessi kafli boðinn út 2008 en fyrirspurn mín er sem sagt um seinni hlutann á þeim framkvæmdum sem ég hef sett fram á þingskjali.

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. fyrirspyrjanda og þingmanni fyrir að taka þetta mál upp. Ég þarf svo sem ekki miklu að bæta við það sem hv. þm. Kristján Möller nefndi varðandi forsögu málsins og mikilvægi þess. Ég get tekið undir hvert orð sem þingmaðurinn sagði í því sambandi. Hins vegar lúta spurningarnar að því hvers vegna ekki sé búið að bjóða út framkvæmdir við seinni hluta Dettifossvegar og hvenær sé fyrirhugað að bjóða verkið út. Þá er í upphafi rétt að geta þess að unnið var við verkhönnun og undirbúning við síðari hluta Dettifossvegar veturinn 2012–2013. Undirbúningur, hönnun og leyfisveitingar reyndust umfangsmeiri og tímafrekari en ráð var fyrir gert í upphaflegum áætlunum. Vinna við verklýsingu varðandi frágang raskaðra svæða varð einnig tímafrekari og umfangsmeiri en áætlanir gerðu ráð fyrir og þurfti að vinnast í mjög nánu samstarfi við Vatnajökulsþjóðgarð. Að auki bættist það við, eins og við þekkjum öll, að skylt er að auglýsa framkvæmdina á Evrópska efnahagssvæðinu og þar sem hefðu liðið þá að lágmarki tveir til þrír mánuðir frá því útboðið hefði verið auglýst og þar til hægt var að semja við verktaka var það mat framkvæmdaraðila á svæðinu - því þá var komið undir lok júní - að betra væri að bíða með útboðið og betra að bíða með verkefnið eða klára að ganga frá því af því að besti framkvæmdatími ársins væri í raun og veru liðinn og lítið yrði um framkvæmdir þar á þeim tíma sem tæki þá við. Þess vegna var ákvörðun tekin í lok júní um að fresta útboði þar til í vetur með það í huga að hægt yrði að hefja framkvæmdir næsta vor. Síðan spyr hv. þingmaður um hvenær sé fyrirhugað að bjóða verkið út. Eins og ég hef nefnt var þessi ákvörðun tekin um að fresta útboðinu og miða við það að útboðið færi í gang í vetur til að tryggt væri að framkvæmdir gætu hafist á vormánuðum. En rétt er að geta þess að nú vinnur samgönguráð að endurskoðun á fjögurra ára samgönguáætlun og gert er ráð fyrir að tillögur ráðsins verði kynntar innanríkisráðherra fyrir árslok. Ég get því ekki gert nákvæmlega grein fyrir því hér hvenær þetta verk verður boðið út. Það var eins og ég sagði áðan fyrirhugað í vetur. Síðan er auðvitað ljóst eins og þingheimur þekkir að fjármagn til framkvæmda og samgönguáætlunar er minna en gert var ráð fyrir. En eins mikill og skýr vilji Alþingis var í þessu sambandi þori ég ekki að fullyrða nákvæmlega hvaða forgangsröðun verður fyrir hendi hjá samgönguráði en það verður lagt fyrir mig fyrir áramót og síðan borið upp hér á Alþingi. Ég, líkt og hv. þm. Kristján Möller nefndi, tel að þetta verkefni sé mikilvægt. Hugur þingheims og allra stóð auðvitað til að klára verkefnið innan ákveðins tíma og þangað til ekki liggur annað fyrir skulum við vona að það geti tekist.

Hæstv. forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir þetta svar. Eins og komið hefur fram hafa verkhönnun og undirbúningur tekið aðeins lengri tíma en gert hafði verið ráð fyrir og komið fram í lok júní þegar ákveðið var að fresta útboði. En ég tek það sem fullgilt svar hæstv. ráðherra að verkið verði boðið út í vetur þannig að framkvæmdir geti hafist næsta vor. Ég veit að samgönguáætlun er í endurskoðun en ég hef ekki trú á því að menn séu að hugleiða að taka þetta verk út. Það má eiginlega segja að þetta sé eina stóra verkefnið í almennri vegagerð í Norðausturkjördæmi, settar þessar 600 milljónir inn í ár og sama upphæð á næsta ári. Eins og hæstv. ráðherra sagði er búið að hanna og fá öll leyfi og búið að eyða töluverðum peningum í þennan seinni hluta. Hér hefur komið fram að verkið verði boðið út í vetur og að verk hefjist að vori. Ég fagna því að svo skuli vera en vara eindregið við því ef einhverjar vangaveltur eru uppi um að fresta því eitthvað frekar. Eins og ég sagði hér áðan er þetta mjög bagalegt og framkvæmdin var alltaf hugsuð þannig að allur kaflinn yrði unninn þó að það yrði í tveimur áföngum. Þó að ekki hafi verið hægt að bjóða út allan áfangann alla leið árið 2008 þá er mjög mikilvægt að klára þetta verk. Það er mjög bagalegt fyrir ferðaþjónustuna í Kelduhverfi og við Öxarfjörð ef vegurinn verður ekki kláraður. Þetta eru miklar og nauðsynlegar samgöngubætur að þessum dýrðarstað í náttúrunni, vatnsmesta fossi Evrópu. Það hefur komið í ljós að mjög margir ferðamenn snúa við og fara aftur til baka út af því hvernig aðstæður eru núna, sem er auðvitað mjög bagalegt.

Virðulegur forseti. Aftur tek ég undir með hv. þingmanni um mikilvægi þessa verkefnis en sé mig samt knúna til að slá varnagla vegna þess að formlega skal málið, eins og fyrrverandi samgönguráðherra þekkir jafn vel og ég, fara í gegnum samgönguráð sem gerir tillögu sem síðan er lögð fram á Alþingi. En þegar ákvörðun var tekin í júní sl. um að fresta útboðinu var það ekki vegna þess að breytt staða væri uppi í verkefninu eða breytt ákvörðun, heldur vegna þess að talið var að tíminn væri of knappur til að hefja framkvæmdir. Þá var því lýst yfir að til stæði að fara í útboðið þegar ljóst væri að framkvæmdir gætu hafist á vormánuðum þegar farsælla væri að hefja framkvæmdir. Það hefur því aldrei verið gefið neitt annað í skyn en að sú frestun, sem sannarlega varð og það er alveg rétt, á framkvæmdinni hafi verið vegna þess að tíminn hafi verið lengri en menn áttu von á varðandi undirbúning hönnunar leyfisveitingar. Í þessari atrennu er ekki ástæða til annars en að ætla að verkið haldi áfram eins og til hefur staðið en það segi ég aftur og ítreka fyrirvarann um formlega framkomna tillögu frá samgönguráði sem verður síðan lögð fram hér á þingi.

Hæstv. forseti. Þingmenn eru nýlega búnir að vera í svokallaðri kjördæmaviku þar sem þingmenn allra kjördæma hafa farið um kjördæmi sín og hitt sveitarstjórnarmenn og aðra aðila sem vilja ræða við þingmenn og bera upp erindi. Það var svo hjá okkur í Norðausturkjördæmi að við tókum það eins og við höfum gert áður. Við fórum um allt kjördæmið frá Djúpavogi og enduðum á Akureyri með samtölum og fundum við allar sveitarstjórnir á svæðinu sem komu til okkar. Mörg mál voru færð í tal við okkur þingmenn sem snúa að samskiptum ríkis og sveitarfélaga eða ríkisrekstri, rétt eins og fyrirspurn mín hér og nú fjallar um. Á mörgum stöðum var talað um að fækkun lögreglumanna væri mjög alvarleg. Ég hef því kosið að leggja fram fyrirspurn til hæstv. innanríkisráðherra um löggæslu í Fjallabyggð og Dalvíkurbyggð og hún er einfaldlega: Eru uppi áform um að fjölga löggæslumönnum í Fjallabyggð og Dalvíkurbyggð? Tilefni fyrirspurnarinnar var mjög afdráttarlaus kafli í erindi bæjarstjórnar Fjallabyggðar til okkar þingmanna. Þar sagði meðal annars, með leyfi forseta: „Staða löggæslumanna á Tröllaskaga er óviðunandi að mati bæjarstjórnar Fjallabyggðar og stefnir öryggi íbúa í hættu. Einn lögregluþjónn er á vakt og sinnir löggæslu í Siglufirði, Ólafsfirði og Dalvík og er það að mati bæjarstjórnar ófullnægjandi.“ Svo koma fram áherslur bæjarstjórnar og er óskað er eftir að tveir lögreglumenn séu á vakt í þessum bæjarfélögum. Virðulegi forseti. Hæstv. innanríkisráðherra hefur lýst því og getið um það sem stendur í stjórnarsáttmála núverandi ríkisstjórnar um að tryggja öryggi almennings og gæta þess að lögreglan geti tekist á við mikilvægt þjónustuhlutverk sitt. Því er ég innilega sammála. Um það er enginn ágreiningur. Við höfum á liðnum árum þurft að skera mikið niður, þar með talið til löggæslumála. Því fagna ég mjög þeirri áherslu hæstv. innanríkisráðherra sem kemur fram í fjárlagafrumvarpinu um 500 millj. kr. framlag til eflingar löggæslu. Það hefur líka komið fram að hæstv. ráðherra hefur skipað þverpólitíska þingnefnd sem fær það hlutverk að forgangsraða fyrrnefndu fjármagni. Þrátt fyrir miklar og góðar samgöngubætur á utanverðum Tröllaskaga með Héðinsfjarðargöngum er samt sem áður erfiður kafli sem getur verið mjög erfiður á veturna, þ.e. Ólafsfjarðarmúli, og þess vegna legg ég fyrirspurn mína fram hér. Ef við segjum að þessi eini lögreglumaðurinn sé á vakt á Dalvík getur verið mikill farartálmi þar á milli, þ.e. um ófæran Múlaveg sem oft lokast, og 

Virðulegur forseti. Aftur þakka ég hv. þm. Kristjáni Möller fyrir fyrirspurnina og aftur held ég að við séum tiltölulega sammála um áherslur. Það er nú svo eins og hv. þingmaður fór svo ágætlega yfir að á undanförnum árum hefur orðið umtalsverð skerðing á fjármagni til löggæslu. Mín skoðun er sú að sú skerðing hafi komið hvað verst niður á dreifðari byggðum landsins. Við höfum þess vegna, eins og hv. þingmaður rakti mjög vel, verið að rýna það og skoða og tókum því innan ramma innanríkisráðuneytisins til að tryggja að við mundum geta forgangsraðað í þágu löggæslunnar 500 milljónum sem er ekki einungis tímabundið framlag heldur varanlegt viðbótarframlag til löggæslu. Öll okkar áhersla næstu mánuði og missiri í málefnum og eflingu löggæslunnar mun byggja á skýrslu þverpólitískrar þingnefndar sem fór fyrir því verkefni á síðasta kjörtímabili og skilaði ef ég man rétt skýrslu um eflingu löggæslunnar í mars sl. þar sem farið var yfir fimm ára plan sem hefði það markmið að bæta og efla löggæsluna. Við munum vinna eftir þeirri skýrslu á næstu mánuðum og missirum. Í þeirri skýrslu sem ég geri ráð fyrir að þingheimur hafi kynnt sér kemur með mjög kröftugum hætti fram að fyrsta verkefnið í því mikla verkefni, sem er að efla löggæsluna, sé að fjölga lögreglumönnum og lögreglukonum vonandi líka um allt land, það sé stærsta verkefnið. Eftir ferðir mínar um allt land frá því að ég tók við sem innanríkisráðherra er það skoðun mín að þetta fyrsta ár með þessu viðbótarframlagi skulum við einbeita okkur að því að fjölga lögreglumönnum og þar verði fókusinn og forgangsröðunin í þágu landsbyggðarinnar. Ástæðan fyrir því að ég segi það er sú að í því landi sem við búum, strjálbýlu landi, þar sem oft er langt á milli staða er einfaldlega ekki hægt að bjóða almenningi upp á öryggi sem ekki er tryggara en svo að lögreglumenn þurfi að fara um langan veg til að aðstoða fólk við þær aðstæður sem það býr við. Það veldur auðvitað óöryggi á ákveðnum stöðum. Við verðum að tryggja lágmarksþjónustu og þess vegna höfum við verið að forgangsraða í þágu þess. Stutta svarið við spurningu þingmannsins um hvort uppi séu áform um að fjölga löggæslumönnum í Fjallabyggð og Dalvíkurbyggð er já. Uppi eru áform um það. Ég held að sú nefnd sem er núna fullskipuð af fulltrúum allra þingflokka á Alþingi og mun hefja störf á næstu vikum - henni til stuðnings verður reyndar sérstakt rekstrarteymi á vegum innanríkisráðuneytisins sem hefur nýtt sumarið mjög vel til að greina störf lögreglunnar - fái skýra sýn á öryggis- og þjónustustig, mannafla og fleira þannig að hægt sé að meta þörfina eftir staðsetningu lögreglunnar í landinu og þá sérstaklega á landsbyggðinni eins og ég hef áður nefnt. Sú vinna mun nýtast nefndinni vel og þannig eigi sú þverpólitíska nefnd að geta tekist á við það verkefni að forgangsraða þessu fjármagni. 500 milljónir geta að mínu mati nýst vel í því að ráða fólk og tryggja það að þjónustan verði öflugri vegna þess að ef þetta væri ekki varanlegt viðbótarframlag væri erfiðara fyrir embættin um allt land að fjölga starfsmönnum og starfsfólki. Ég geri því ráð fyrir að þessi þingmannahópur muni eiga náið og gott samstarf við sýslumanninn á Akureyri sem fer með lögreglustjórn í Fjallabyggð og Dalvíkurbyggð þannig að vandað verði til verka þegar fjöldi nauðsynlegra lögreglumanna á svæðinu er metinn. Ég ítreka að stutta svarið við spurningunni er já. Það eru uppi áform um að fjölga löggæslumönnum í Fjallabyggð og Dalvíkurbyggð líkt og annars staðar á landsbyggðinni þar sem því verður við komið.

Virðulegi forseti. Mig langaði aðeins að koma inn í þessa umræðu þar sem þetta snertir jú mína heimabyggð. Það er rétt sem hv. þm. Kristján Möller sagði áðan, þetta var eitt af því sem kom töluvert til umræðu hjá okkur í kjördæmavikunni. Það er ekki bara að áhættan sé aukin vegna þess að Múlinn verður ófær heldur er það líka hinum megin frá, Almenningarnir og Fljótin. Þetta eru erfiðir staðir og sú staðreynd að þarna eru fern göng í einu sveitarfélagi getur skapað töluverða hættu, bæði innan þeirra, milli þeirra og utan. Ég tel því að slík fjölgun sé mjög brýn og það hefur komið í ljós nú þegar. Eins og hæstv. ráðherra sagði og hefur sagt áður í samtali okkar um löggæsluna var skýrslan góða í mars afar áhugaverð og ég tók þátt í umræðu um hana þá. En mig langar að spyrja, af því að ráðherrann nefndi starfshópinn: Hvenær má vænta niðurstöðu, hvenær er áætlað að starfshópurinn skili af sér?

Hæstv. forseti. Ég vil byrja á því að þakka hæstv. ráðherra fyrir skýrt, stutt og gott svar og hv. þingmanni fyrir að taka þátt í þessari umræðu. Ég fagna alveg sérstaklega því verklagi sem hæstv. ráðherra setur á um að fá til þess þverpólitíska þingmannanefnd til aðstoðar við ráðuneytið við að meta þörfina við að deila út þessum 500 milljónum, sem ég fagna líka að verði mest notaðar til að fjölga lögreglumönnum í þessum fyrsta áfanga. Ég er mjög sáttur við þetta svar og mjög sáttur við þetta vinnulag vegna þess, eins og fram hefur komið, að menn voru oft með óbragð í munni þegar þeir studdu ýmsar þær niðurskurðartillögur sem þurfti að ráðast í á síðasta kjörtímabili. Eins og ég sagði hér áðan var eitt af því framlag til lögreglunnar til öryggiseftirlits og þeirra miklu starfa sem þeir vinna. Það er komið að því að skila til baka. Þess vegna fagna ég mjög þessari áherslu og þeirri stefnu sem hæstv. ráðherra hefur. Virðulegi forseti. Það er rétt forgangsröðun að mínu mati, eins og hér hefur komið fram, að fjölga lögreglumönnum, að stíga til baka og skila til baka. Þess vegna segi ég: Ég þakka ráðherra fyrir stutta svarið sem var já við fjölgun lögreglumanna í Fjallabyggð og Dalvíkurbyggð. Það var vel mælt.

Virðulegur forseti. Ég þakka þessa umræðu og vil nota tækifærið, vegna þess að hér var nefnt af hv. þm. Kristjáni L. Möller að mikilvægt væri núna að okkur tækist að gefa til baka, og nefna í því sambandi að það skiptir miklu máli og hefur skipt miklu máli í allri þessari vegferð í kringum það að auka fjármagn til löggæslunnar að það var gert, eins og ég hef svo oft gert þingheimi grein fyrir, innan ramma innanríkisráðuneytisins. Ekki var óskað eftir viðbótarframlagi heldur var fundið fjármagn til þess innan ramma innanríkisráðuneytisins. Það hefur verið mjög mikilvægt fyrir mig og fyrir verkefnið að finna þann mikla stuðning sem það hefur á þingi, hversu kröftuglega þingmenn hafa stutt það og lýst vilja sínum ítrekað til þess að takast á við verkefnið til að við getum fjölgað lögreglumönnum og tryggt það öryggi sem landsmenn verða að hafa þegar kemur að brýnum verkefnum þeirra. Þegar nefnt er hvenær starfshópurinn eigi að skila þá var þessi vinna ekki hugsuð með nákvæmlega sama hætti og hefðbundnir starfshópar. Mér hafa núna borist tilnefningar frá öllum þingflokkum og ég held að miðað sé við það að hópurinn hittist fyrst í næstu viku. Hópnum er falið að halda utan um verkefnið. Ég geri ráð fyrir að fyrstu tillögur muni liggja fyrir þegar vonandi er ljóst að fjárlagafrumvarpið muni afgreiðast með þeim hætti að fjármagnið verði til ráðstöfunar. Það verður fyrsta atrenna. Ráðuneytið er búið að undirbúa vinnuna mjög vel þannig að þingmenn eiga að geta gengið að verkefninu nokkuð vísu og geta skoðað það með samanburðarhæfum hætti hvernig þeir vilja halda á því. Síðan sáum við fyrir okkur að hópurinn mundi halda utan um verkefnið meðan við værum að innleiða þessa aukningu til löggæslunnar. Það er ekki einungis það að við munum vonandi ná að fjölga löggæslumönnum heldur getur vel verið að hópurinn vilji líka forgangsraða í þágu einstakra verkefna. Við sáum því ekki aðeins fyrir okkur að hópurinn mundi skila tillögum heldur mundi hann síðan vinna með ráðuneytinu tillögur sem yrðu færðar inn til Alþingis. Fyrst og síðast: Ég átta mig á því, virðulegur forseti, að vinnulagið er örlítið óhefðbundið en 

Virðulegi forseti. Árið 2009 gaf Ríkisendurskoðun út skýrslu sem bar yfirskriftina Eftirlit með innheimtu sekta og sakarkostnaðar. Í henni leitaðist Ríkisendurskoðun við að meta hvernig staðið væri að innheimtu sekta og sakarkostnaðar sem dómstólar úrskurðuðu á árunum 2000–2006. Fyrir rétt rúmu ári kom út önnur skýrsla um eftirfylgni og í henni var í rauninni verið að skoða hvernig og hvort hefði verið brugðist við þeim ábendingum sem gerðar voru í skýrslunni frá 2009. Í nýrri skýrslunni kemur fram að ráðuneytið sé að vinna í ýmsum málum og brugðist hafi verið við um helmingi athugasemda. Það er aldeilis ekki nóg. Í skýrslunni segir Ríkisendurskoðun að það sé verulegt áhyggjuefni hve illa gangi að innheimta dómsektir. Orðrétt segir, með leyfi forseta: „Ljóst er að grípa þarf til markvissra aðgerða til að stuðla að því að þær“ - þ.e. dómsektirnar - „skili sér í ríkissjóð, eins og markmiðið hlýtur að vera. Á sama hátt ætti að leitast við að draga eins og hægt er úr því að slíkar sektir séu afplánaðar með vararefsingu í fangelsi eða fullnustaðar með samfélagsþjónustu.“ Ríkisendurskoðun ítrekar nokkrar fyrri ábendinga sinna sem snúa meðal annars að því að bæta aðgengi innheimtuaðila að fjárhagsupplýsingum, lögfesta heimild til að draga sektarfjárhæð frá launum, tengja upplýsingakerfi allra aðila réttarvörslukerfisins, rýmka heimildir til greiðslusamninga og takmarka heimildir til að fullnusta vararefsingu fésekta með samfélagsþjónustu. Þetta fær töluvert rými í skýrslunni. Ríkisendurskoðun telur óeðlilegt að vararefsing fésekta sé fullnustuð í jafn ríkum mæli og nú er gert með samfélagsþjónustu og segir að það megi beinlínis færa rök fyrir því að þetta fyrirkomulag eigi nokkurn þátt í því hve lítill hluti dómsekta skilar sér í ríkissjóð og að með þessu sé vegið að þeim varnaðaráhrifum sem háum sektum eða fangelsisvist vegna skattalagabrota sé ætlað að hafa. Ráðuneytið bendir á að nefnd hafi verið að störfum við að semja drög að nýju frumvarpi. Í ljósi þess að ár er liðið síðan skýrsla Ríkisendurskoðunar kom út vil ég spyrja hæstv. ráðherra hver staðan sé núna og hvar þessi frumvarpsvinna liggi. Ríkissjóður er tómur, það munar um hverja krónu og því er sérstaklega bagalegt og í rauninni mjög alvarlegt að ekki takist betur til við að innheimta fésektir. Það hlýtur að vera áhyggjuefni og tilefni til að hraða þeirri vinnu sem virðist vera í gangi. Spurningarnar eru eftirfarandi: 1. Tekur ráðherra undir sjónarmið í umræddri skýrslu Ríkisendurskoðunar um að bæta þurfi núverandi kerfi við innheimtu dómsekta? 2. Hvernig hyggst ráðherra fylgja eftir þeim ábendingum sem koma fram í skýrslunni? 3. Hvað líður heildarendurskoðun laga um fullnustu refsingar, nr. 49/2005, en leggja átti slíkt frumvarp fram á síðasta ári? 4. Telur ráðherra eðlilegt að hægt sé að fullnusta fésektir vegna skattalagabrota með samfélagsþjónustu? 5. Hvað áætla stjórnvöld að innheimtist af fésektum vegna skattalagabrota á árinu 2014?

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir fyrirspurnina og að taka þetta mál upp hér á þingi. Þeirri formlegu spurningu var beint til mín hvort ráðherra tæki undir sjónarmið í skýrslu Ríkisendurskoðunar frá október 2012. Já, ég tek undir þau sjónarmið. Ég held að það sé enginn vafi á því að við verðum að gera betur. Við verðum að huga að því hvernig við gerum það. Auðvitað verðum við alltaf að horfast í augu við það að eitthvað af þessu fjármagni mun ekki innheimtast en miðað við þær tölur sem eru útistandandi er alveg ljóst, eins og hv. þingmaður benti á, að við verðum að gera betur. Það er allt rétt sem kom fram í máli þingmannsins. Í undirbúningi er frumvarp um fullnustu refsinga þar sem meðal annars er tekið tillit til ábendinga Ríkisendurskoðunar sem fram koma í skýrslunni sem farið var yfir áðan. Um er að ræða, líkt og hv. þingmaður nefndi, tillögur um launaafdrátt, auknar heimildir fyrir innheimtuaðila til að afla upplýsinga um fjárhagsstöðu skuldara o.s.frv. Staðan í verkefninu nákvæmlega núna - því að að því er spurt - er sú að í ráðuneytinu er verið að fara yfir einstök ákvæði frumvarpsins en ráðherra, þ.e. sú sem hér stendur, hefur ekki tekið afstöðu til einstakra þátta í því. Ég óskaði eftir því þegar ég kom í ráðuneytið að fá tækifæri og tíma til að fara betur yfir þetta verkefni þannig að miðað hefur verið við að leggja frumvarpið fram í byrjun árs 2014. Það er það tímaviðmið sem núna er viðhaft og við vinnum út frá í ráðuneytinu. Ég þarf ekki að nefna það, ég veit að hv. þingmaður og þingheimur er vel upplýstur um það, að sektir og sakarkostnaður sem er útistandandi á Íslandi er mjög hár og við verðum að ná árangri við að innheimta það fé. Það getur sannarlega skipt máli til þess að endurheimta fjármagn sem ríkissjóður hefur lagt út í formi sakarkostnaðar. Síðan er spurt að því hvernig ráðherra hyggist fylgja eftir þeim ábendingum sem fram koma í skýrslunni. Ég lít svo á að ég hafi svarað því í fyrri spurningunni með því að útskýra hver staðan er á frumvarpi til nýrra laga um fullnustu refsinga, sem er til skoðunar. Ég þreytist aldrei á að nota tækifærið þegar við erum að ræða um mál er tengjast þessu að nefna mikilvægi þess að nýtt fangelsi rísi á Hólmsheiði og okkur takist þannig að vinna aðeins betur að því að fjölga afplánunarrýmum og auka sveigjanleika sem getur leitt til þess að hægt verði að nýta fleiri fangarými undir vararefsingu fésekta svo að það komi líka fram. Síðan varðandi það hvort eðlilegt sé eða æskilegt að hægt sé að fullnusta fésektir vegna skattalagabrota með samfélagsþjónustu, þá er það hægt samkvæmt gildandi lögum. Þar er ekki gerður neinn greinarmunur á fullnustu fésekta eftir brotaflokkum. Ég verð að segja það með mikilli virðingu fyrir umræddri skýrslu og þeim áhyggjum sem þar koma fram um fyrirkomulag og þýðingu samfélagsþjónustu sem fullnustuúrræðis að mér finnst aðeins bera á því að menn sjái ekki kostina í því úrræði. Oft er gert lítið úr úrræðinu og látið eins og menn taki það ekki alvarlega. Reynslan sýnir okkur annað. Ég held að við verðum að átta okkur á því að þetta er einn af þeim þáttum í úrræðum hvað þetta varðar sem við verðum að byggja á. Það er oft og tíðum skynsamlegt að beita samfélagsþjónustu ef kostur er og losa samfélagið þannig við þær neikvæðu afleiðingar sem fangelsisvist getur haft og hefur oft í för með sér. Auk þess sem á það hefur verið bent að endurkomutími þeirra sem sinna samfélagsþjónustu er mun minni en annarra. Síðan er spurt, eðlilega, hvað stjórnvöld áætli að innheimtist af fésektum vegna skattalagabrota á árinu 2014. Ég verð því miður að upplýsa þingmanninn um það að innheimta sekta er ekki og hefur ekki verið flokkuð eftir brotaflokkum og því er ekki hægt að ná út úr innheimtukerfinu upplýsingum um einstök brot. Þess vegna get ég ekki svarað þingmanninum án þess að fram fari sérstök úttekt á því og vinna í kringum það. Það er ekki hægt að áætla innheimtu á fésektum vegna skattalagabrota á árinu 2014. Það er auðvitað nokkuð sem við þurfum að huga að í kerfinu, að við getum ekki greint þessar upplýsingar svo auðveldlega nema farið sé í sérstaka greiningu þar á.

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra greinargóð svör. Það er alveg rétt, sem bent er á, að samfélagsþjónusta er ágætt úrræði - ég hefði kannski átt að hafa spurninguna aðeins skýrari. En eitt af því sem kemur fram í skýrslu Ríkisendurskoðunar er að í raun er enginn munur á upphæð sektar. Sá sem skuldar 80 milljónir getur fullnustað dóminn með samfélagsþjónustu og það getur aldrei verið eðlilegt. En með lægri sekt, þá mætti kannski horfa í gegnum fingur sér með það. Það er líka rétt að skortur á fangelsisrými hefur verið vandamál þannig að nýtt fangelsi á Hólmsheiði bætir kannski þar úr. Ég ætlaði líka að spyrja um tímasetningar en það kom fram í svari hæstv. ráðherra. Ég mun þá bara bíða eftir því að frumvarpið verði lagt fram og ef mig fer að lengja eftir svörum kalla ég aftur eftir umræðu við hæstv. ráðherra.

Virðulegur forseti. Ég vil einungis ítreka þakkir mínar til hv. þingmanns fyrir að halda þessu máli vakandi og lifandi. Það er gríðarlega mikilvægt. Einhverjir gætu litið svo á að þetta væru einungis tæknilegar útfærslur á niðurstöðu nefndar eða niðurstöðu ákveðinnar skýrslu. Það eru þarna, eins og ég sagði áðan, gríðarlega háar upphæðir, þetta hleypur á milljörðum og sannarlega þess eðlis og efnis að við eigum að taka á því. Einnig tel ég mjög brýnt - þess vegna hvet ég hv. þingmanninn til að rukka um þau svör ef ekkert fer að bera á frumvarpinu í byrjun árs 2014 líkt og við stefnum að - að ræða fyrirkomulag sekta og sektarkostnaðar og ekki bara það heldur líka fullnustu refsinga og hvernig kostnaði í kringum dómskerfið okkar verður ráðstafað eins haganlega og við mögulega getum. Það skiptir gríðarlega miklu máli að við gerum það, þarna eru mjög háar tölur á ferðinni. Stundum finnst mér eins og þessi viðfangsefni séu svo tæknilegs eðlis að þau verði ekki mjög lifandi eða áberandi í opinberri umræðu. Þá minni ég á að hér er á ferðinni risastórt mál fyrir mjög marga einstaklinga og líka risastórt mál fyrir ríkissjóð, að tryggja að þessir peningar séu vel nýttir. En tilgangurinn er auðvitað á endanum alltaf sá að út úr þessu kerfi okkar komi einstaklingarnir betri en þeir koma að í upphafi. Ég fagna umræðunni og vona að hún haldi áfram. Ég vona að okkur takist að tryggja að frumvarpið verði lagt fram innan þess tíma sem gert er ráð fyrir.

Hæstv. forseti. Eins og kom fram í kynningu forseta hef ég leyft mér að leggja svohljóðandi fyrirspurn fyrir hæstv. mennta- og menningarmálaráðherra um Saurbæ í Eyjafirði: Hvað er því til fyrirstöðu að samið sé við Eyjafjarðarsveit um ráðstöfun á húsnæði á jörðinni Saurbæ, samanber heimild í fjárlögum? Virðulegi forseti. Tilefni þessarar fyrirspurnar kemur úr kjördæmaviku þar sem sveitarstjórn Eyjafjarðarsveitar kom til fundar við okkur þingmenn og bar upp erindi sitt. Þetta heimildarákvæði er í fjárlögum, bæði frá árinu 2012 og 2013, í grein 7.7 um Ýmsar heimildir: „Að semja við Eyjafjarðarsveit um ráðstöfun á húsnæði á jörðinni Saurbæ í Eyjafjarðarsveit í þágu safnastarfsemi.“ Ég vek athygli á því að í greininni stendur „að semja við“, ekki að „ganga til samninga við“. Virðulegi forseti. Eyjafjarðarsveit hefur byggt upp myndarlegt smámunasafn sem heitir Smámunasafn Sverris Hermannssonar og varð það tíu ára í sumar. Það er rekið í húsnæði sem heitir Sólgarður í Eyjafjarðarsveit og er staðsett á jörðinni Saurbæ. Þetta er mikið og gott safn, mjög merkilegt, sem Sverrir Hermannsson húsasmíðameistari á allan heiður af. Sverrir fór aldrei leynt með að söfnunaráhugi hans var mikill í gegnum líf hans sem og starf við að gera upp gömul hús og kirkjur þar sem hann hefur safnað saman allt að þúsund hlutum hvert ár í heil 50 ár. Smámunasafnið, eins og það hefur verið nefnt, hefur þá sérstöðu að vera ekki safn einhverra ákveðinna hluta heldur allra mögulegra hluta. Hversdagslegir hlutir eru þar mitt á meðal afar óhefðbundinna hluta. Því hefur safnið stórkostlegt menningarlegt gildi fyrir okkur og komandi kynslóðir. Á jörðinni er líka Saurbæjarkirkja sem er ákaflega merkileg torfkirkja, sem var byggð árið 1858 og er ein örfárra torfkirkna sem enn standa hér á landi, en að innan er hún þiljuð í hólf og gólf. Þetta snýst ekki um kirkjuna að þessu sinni heldur um jörðina. Ég hef lagt fram þá fyrirspurn sem ég las í upphafi til hæstv. mennta- og menningarmálaráðherra vegna þess að heimildin hefur verið í tvennum fjárlögum, en ekki hefur gengið að ná þessu fram. Virðulegi forseti. Ég vil segja að þeim tveimur fyrirspurnum sem ég lagði fram áðan hefur verið svarað. Önnur var um Dettifossveg og sagði hæstv. innanríkisráðherra að verkið yrði boðið út í vetur og byrjað í vor og hin var um fjölgun löggæslumanna í Fjallabyggð og Dalvíkurbyggð þar sem svarið var að þeim yrði fjölgað. Ég trúi ekki öðru en að hæstv. mennta- og menningarmálaráðherra komi og segi að þetta mál verði klárað á morgun eða kannski í þessari viku, að hann verði jafn röggsamur og hæstv. innanríkisráðherra sem hefur 

Virðulegi forseti. Ég vil byrja á því að þakka hv. þm. Kristjáni L. Möller fyrir fyrirspurnina. Við verðum að sjá hvernig málinu vindur fram, það mun koma í ljós við lok ræðu minnar í hvaða farveg ég beini málinu. Ég ítreka þakkir mínar til sveitunga míns og hv. þingmanns fyrir fyrirspurnina. Fyrirspurnin var: Hvað er því til fyrirstöðu að samið sé við Eyjafjarðarsveit um ráðstöfun á húsnæði á jörðinni Saurbæ, samanber heimild í fjárlögum? Þá er til að taka að það mál sem hv. alþingismaður spyr um á sér aðdraganda allt til ársins 2003 og gengur út á að bæjarstæði jarðarinnar Saurbær í Eyjafjarðarsveit verði menningarsetur þar sem torfkirkjan, safn í bæjarhúsum Saurbæjar og gamli þingstaðurinn gegni aðalhlutverki. Í fyrirspurn hv. alþingismanns er vísað til þess að í fjárlögum 2013 er svonefnd 6. gr. heimild fyrir fjármála- og efnahagsráðuneytið til að semja við Eyjafjarðarsveit um ráðstöfun á húsnæði á jörðinni Saurbær í Eyjafjarðarsveit, eins og kom skilmerkilega fram í fyrirspurn og ræðu hv. þingmanns. Í samræmi við þá heimild hefur fjármála- og efnahagsráðuneytið lagt til við mennta- og menningarmálaráðuneytið að það taki að sér umsjón með umræddri 7,6 hektara lóð og þeim byggingum sem á henni standa og hefur sent ráðuneytinu drög að samkomulagi þess efnis. Mennta- og menningarmálaráðuneytið hefur átt fund um málið með fjármála- og efnahagsráðuneytinu. Á þeim fundi lýstu embættismenn mennta- og menningarmálaráðuneytisins því viðhorfi að það hefði ekki forsendur til að taka að sér forræði jarðarinnar Saurbær. Til skýringar á þeirri afstöðu skal bent á að markvisst hefur verið unnið að því á undanförnum árum að flytja umsýslu með jörðum og mannvirkjum frá mennta- og menningarmálaráðuneytinu, eins og öðrum fagráðuneytum, til Fasteigna ríkissjóðs og fjármála- og efnahagsráðuneytis. Góð reynsla hefur fengist af þeim breytingum og af því að jarðaumsjón og viðhald og umsýsla mannvirkja sé í höndum sérfræðinga á því sviði hjá Fasteignum ríkissjóðs. Í annan stað er rétt að benda á að með forsetaúrskurði um skiptingu stjórnarmálefna milli ráðuneyta í Stjórnarráði Íslands nr. 69/2013, sem gefinn var út 23. maí 2013, sem er nú forsetaúrskurður nr. 71/2013, gefinn út 24. maí sama ár, færðust málefni minjasafna, þar með talin málefni Þjóðminjasafn Íslands, frá mennta- og menningarmálaráðuneyti til forsætisráðuneytisins. Í því samhengi vísa ég til c-liðar 2. töluliðar 1. gr. Í sama forsetaúrskurði færðist umsýsla með fasteignum og jörðum í eigu ríkisins til fjármála- og efnahagsráðuneytisins og þess má sjá stað í a- og e-lið 3. töluliðar 2. gr. Með hliðsjón af framangreindri skiptingu málaflokka milli ráðuneyta í Stjórnarráði Íslands og í ljósi þeirrar staðreyndar að gamla torfkirkjan á Saurbæ tilheyrir húsasafni Þjóðminjasafnsins og að engin mannvirki á jörðinni falla undir forræði mennta- og menningarmálaráðuneytisins liggur fyrir að möguleg samningsgerð við Eyjafjarðarsveit um umsýslu jarðarinnar Saurbær er á hendi fjármála- og efnahagsráðuneytis og mögulega forsætisráðuneytisins vegna þeirra mannvirkja sem þar eru á forræði Þjóðminjasafns Íslands. Virðulegi forseti. Ég vona að hv. þingmaður sé nokkru nær um hver afstaða mín er til þessa máls.

Hæstv. forseti. Ég þakka ráðherra fyrir svarið sem gerir málið eilítið flóknara en það var fyrir. Nú blandast inn í þetta forsetaúrskurður nr. 69/2013 og jafnvel 71/2013 frá 24. maí sl. ef ég hef tekið rétt eftir í ræðu hæstv. ráðherra. Hæstv. ráðherra lýsti því hvernig þessu væri farið og búið væri að breyta um þannig að einhver ákveðin umsýsla er komin í forsætisráðuneytið en umsjón með sölunni til fjármála- og efnahagsráðherra. Virðulegi forseti. Ég verð því að fyrirgefa hæstv. ráðherra, sveitunga mínum, að hafa ekki komið með skýrt og skorinort stutt svar um að þetta væri allt saman að fara að gerast, eins og ég nefndi hér varðandi innanríkisráðherra í sambandi við þær tvær fyrirspurnir sem ég var með áðan. En ég verð þá að halda áfram með málið og greinilega að beina fyrirspurn til hæstv. fjármála- og efnahagsráðherra, og jafnvel forsætisráðherra. Ég hvet til þess að hæstv. ráðherra fylgi málinu eftir um leið og hann gerir grein fyrir því við þá tvo ráðherra að hann hafi svarað þessari spurningu þannig að ráðuneyti hans hafi ekki lengur með þetta að gera. Það væri ekki verra ef tekið yrði aðeins til í skúffunum og málið fært ofar. Ég held að það sé til mikilla hagsbóta fyrir ríkissjóð að Eyjafjarðarsveit taki við jörðinni eins og menn hafa talað um að heimild sé fyrir í fjárlögum, vegna þess að að mínu mati er þessu miklu betur fyrir komið heima í héraði en í ráðuneytum suður í Reykjavík. Ég þakka hæstv. ráðherra samt fyrir greinargott svar þó að það hafi ekki verið mjög skýrt.

Virðulegi forseti. Hvernig sem fer með forræði á málunum verður jörðin auðvitað alltaf heima í héraði, það má nú heita augljóst. Ég get vel skilið allan þann málatilbúnað sem hv. þingmaður hefur haft hér um mikilvægi starfseminnar sem fer fram þar. Hluti af því er uppbygging á menningartengdri ferðaþjónustu sem skiptir verulega miklu máli. Það er því til mikils að vinna að þarna blómstri starfsemi sem best, bæði það safn sem hv. þingmaður nefndi sérstaklega og gerði ágæt skil og eins önnur starfsemi sem um er að ræða, sú starfsemi á ekki að líða fyrir verkaskiptingu á milli ráðuneyta. Þetta er þó augljóslega hluti af þjóðmenningunni, af því að oft er úr þessum ræðustóli kallað eftir einhvers konar skilgreiningum á henni. Þegar litið er til þeirrar ræðu sem hv. þingmaður flutti má ljóst vera að forsetaúrskurðurinn sem vitnað var til nær augljóslega yfir þetta mál þannig að forræðið er að hluta til komið inn í forsætisráðuneytið. Hvað varðar aðra umsýslumeðferð á jörðinni sjálfri, sölu hennar o.s.frv., er hún hjá fjármála- og efnahagsráðuneytinu. Ég get tekið undir það með hv. þingmanni að þegar maður les yfir þennan ræðutexta þarf að hugsa sig eilítið um áður en maður áttar sig á því hvað nákvæmlega er átt við. Ég get alveg játað að það tók mig pínulítinn tíma að lesa mig í gegnum textann, en þegar menn hafa farið í gegnum hann er það alveg skýrt; þetta er verkaskiptingin. Ég óska hv. þingmanni alls hins besta í framhaldi málsins og að honum gangi vel með að koma fyrirspurnum til þeirra ráðherra sem málið varðar.