Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Mjög er vafasamt, að ég mundi telja mér fært að nota þá heimild, sem nú hefur verið samþ. við 2. umr., ef ekki fæst þar breyting á, sökum þess að þar er mjög gert upp á milli þeirra tveggja stofnana, sem óska að hafa miðskóladeildir, menntaskólans á Akureyri og menntaskólans í Reykjavík. Ástæðan fyrir því, að menntaskólinn á Ákureyri vill hafa miðskóladeild, er nákvæmlega hin sama og sú, sem menntaskólinn í Reykjavík ber fram um að hafa slíka deild. Þar sem mér virðist svo sem þingvilji sé fyrir þessari breytingu, sem hér um ræðir á þessum lögum, þá týndist mér eðlilegast, að það yrði ekki gerð bráðabirgðabreyt., eins og hér er lagt til, heldur breyt. á þeirri grein fræðslulaganna, sem þetta ætti að koma inn í, en það er 3. gr. laganna um menntaskóla. Það er því um að ræða breytingu á fræðslulögunum að þessu leyti, og ég mun því leyfa mér að bera hér fram brtt., sem ég ætla að lesa upp, með leyfi hæstv. forseta: „1. gr. frv. hljóði svo: Við 3. gr. laganna bætist ný málsgrein, svo hljóðandi: Ráðherra getur heimilað, að við menntaskólana starfi óskipt miðskóladeild, að fengnum tillögum hlutaðeigandi skólastjórnar.“ Ef þessi till. verður samþ., þá nær hún að sjálfsögðu sama tilgangi og frv. eins og það er á þskj. 370. En ef till. yrði samþ., mundi ég skilja hana sem yfirlýsingu Alþingis um, að menntaskólunum yrði heimilt að hafa óskiptar miðskóladeildir. Með því væri þessu máli lokið og ekki lengur deilt um það. Væri það heppilegra en að setja bráðabirgðaákvæði eins og hér er stefnt að, sem þá þyrfti að endurnýja á eins til tveggja ára fresti.



Herra forseti. Ég vil með fáum orðum eindregið mæla með þeirri till. hæstv. menntmrh., sem hann var að lýsa í ræðu sinni. Í till. þessari felast þrjú meginatriði. Í fyrsta lagi er gert ráð fyrir því, að breytingin sé ekki bráðabirgðaákvæði, og er það miklu eðlilegra. Í öðru lagi er tryggður jafn réttur beggja menntaskólanna, í Reykjavík og á Akureyri. Í þriðja lagi er sá kostur við till., að það er ekki gert ráð fyrir því, að heimildin sé bundin við tveggja ára miðskóla, eins og áður var gert ráð fyrir. Það hafa verið höfuðrök þeirra, sem barizt hafa gegn frv., að það væri ókleift og óheppilegt að ætlast til þess, að miðskóladeild væri starfandi við annan menntaskólann, en ekki hinn, og að hægt væri með góðu móti að anna þessari miðskólakennslu á tveim árum. Þessum röksemdum er ekki hægt að beita gegn þessari till. hæstv. menntmrh. Það verður svo framkvæmdaratriði, hvort þessi deild verður tveggja ára deild eða ekki, og er það menntmrh. að ákveða, hvernig þessu verður hagað. Þau meginrök, sem fyrr voru viðhöfð gegn þessu máli, eiga ekki við um þessa till., sem nú hefur komið fram. Ef hún nær fram að ganga, tel ég, að það verði sennilega þriggja ára miðskóli, sem menntaskólarnir taka upp. Rökin gegn miðskóladeild við menntaskólann í Reykjavík hafa fyrst og fremst verið þau, að menntaskólinn í Reykjavík hafi ekki húsnæði til þess. Það er rangt. Það hefur verið farið út á þá braut að tvisetja í skólastofur í öllum gagnfræðaskólum í Reykjavík. Menntaskólinn í Reykjavík hefur til umráða átta skólastofur og hefur sömu skilyrði til þess að starfrækja miðskóladeild og gagnfræðaskólar í bænum. Þessi rök, að menntaskólann hér skorti til þess húsnæði, fá því ekki staðizt. Ég vil leyfa mér að vekja athygli hv. þm. á samþykkt, sem fundur menntaskólakennara í Reykjavík hefur gert um þetta mál og sent til Alþingis og ég hygg til hvers einasta alþingismanns líka, þar sem fundurinn lýsir sig mjög andvigan þeirri stefnu, sem meiri hluti hv. þm. í þessari deild tók við afgreiðslu þessa máls við fyrri umræðu, og krefst þess, að þessir tveir skólar hafi í þessu efni sömu aðstöðu. Og þeir vekja athygli á því, að menntaskólinn muni ekki síður hafa á að skipa kennslukröftum til að annast kennslu en gagnfræðaskólarnir. Ef heimila ætti menntaskólanum á Akureyri að hafa miðskóla, þá er eðlilegt, að menntaskólanum í Reykjavík verði veitt sama heimild, og er í þessari samþykkt fundarins mjög eindregið mælzt til, að þannig verði þetta. Ég vil ljúka þessum orðum mínum með því að mæla með till. menntmrh. og læt þess getið, að verði hún felld, þá ætla ég ekki að fylgja málinu út úr deildinni, en greiða atkv. á móti því, vegna þess að þá yrði afgreiðsla þess ranglát gagnvart menntaskólanum í Reykjavík.



Herra forseti. Ég hef ekki tekið þátt í umr. um þetta mál og ætlaði ekki að taka þátt í þeim. En ég get ekki komizt hjá því að láta í ljós mína skoðun núna á þessu máli. Með þessari brtt., sem hæstv. menntmrh. hefur nú flutt, er bókstaflega verið að stíla skref aftur á bak hvað fræðslulöggjöfina snertir. Það er auðséð, af hverju þessi till. er upphaflega komin fram. Það er sökum ofurkapps þeirra manna, sem fylgja því, að miðskóladeild starfi við menntaskólann á Akureyri. Mér skildist, að raunverulega væri hæstv. menntmrh. á móti málinu og að hann flytti sína till. til þess að sýna þeim mönnum, sem harðast hafa sótzt eftir þessari breytingu, fram á, hvað það er, sem þeir eru að fara. Ég vil takmarka mitt mál við það, sem hefur orðið tilefni þessarar umr., sem sé þá kröfu, að miðskóladeild fái að starfa við menntaskólann á Akureyri. Þetta hefur verið sótt sem metnaðarmál af þeim, sem telja sig hlynnta menntaskólanum á Akureyri, og það hefur verið sótt af mesta ofurkappi. Mér er menntaskólinn á Akureyri eins kær og nokkrum öðrum, sem um þetta mál hefur fjallað. Ég var kennari við þann skóla, þegar hann var að byrja, og hann var næstum því að hrjóta lög með starfsemi sinni, því að hugsjónin í sambandi við menntaskóla Akureyrar var alltaf sú að búa menn undir stúdentspróf. Ég hef alltaf skilið það svo, að með menntaskólanum á Akureyri væri hugmyndin fyrst og fremst að endurreisa hina gömlu menntastofnun, sem hafði þau einkenni að vera menntaskóli, og reisa þar upp hinn gamla Hólaskóla. Hugmyndin var sú að skapa þarna menntaskóla, sem helgaði sig því starfi sérstaklega að útskrifa stúdenta og veita sem fullkomnasta fræðslu. Það, sem verið er að gera nú með því að auka skólann, skilja allir. Það er verið að setja menntaskólann á sama stig og barnaskólana og gagnfræðaskólana, en skólastig menntaskólanna á að vera fyrir ofan þessa skóla. Menntaskólinn ætti því algerlega að losa sig við miðskólann til þess að helga sig því verkefni að útskrifa stúdenta. Gagnfræðaskólunum er ætlað að vera í sem flestum héruðum landsins, en síðan fer duglegasta fólkið úr þeim í menntaskólana, og þannig ætti Akureyrarskólinn eingöngu að vera menntaskóli og kennarar skólans eingöngu að annast kennslu við menntaskólann. Það, sem skólinn þarf að gera, er að hafa einsett í kennslustofum sínum, því að það er ekki nokkur mynd á því að verða að tví- og jafnvel þrísetja í skólastofur gagnfræðaskólanna, eins og nú er yfirleitt gert. Og nemendurnir eiga að nota bókasafn skálans og kennslustofur skólans í samræmi við hin nýju fræðslulög sem menntaskólanemendur. Við vitum vel, að í menntaskólanum á Akureyri er ekki pláss nema fyrir einsettar skólastofur. En það er mikið talað um það, að menntaskólinn á Akureyri sé eini menntaskólinn, sem hefur stóra og góða heimavist, þar sem í þessari dýrtíð sé gott fyrir fátæka nemendur að fá að dvelja. En margir skólar á landinu, t.d. héraðsskólarnir, hafa góðar heimavistir fyrir nemendur víðs vegar að af landinu. Ég held þess vegna, að þeir, sem unna menntaskólanum á Akureyri, ættu að vinna að því, að hann geti losnað við miðskólann sem allra fyrst. Þegar menntaskólarnir eru eins fullir og þeir nú eru og til eru miðskólar víðs vegar um land, ættu menntaskólarnir alls ekki að sækjast eftir því að hafa miðskóla, heldur að leggja allt kapp á að bjóða nemendum sínum í menntaskóla upp á sem allra bezt kjör. Menn taka eftir því, hvað ásóknin er mikil um að koma upp menntaskóla annars staðar vegna þess, hve dýrt er fyrir nemendur utan af landi að kljúfa námskostnaðinn við menntaskólana. En menntaskólinn á Akureyri getur tekið við þessum nemendum. Það, sem helzt þyrfti því að gera, er að leggja meira fram til þess að gera heimavistina á Akureyri ódýra, til þess að nemendur utan af landi gætu dvalið þar. En þá á ekki að vera að hurðast með miðskóladeild við skólann. Við höfum nóg af gagnfræðaskólum og héraðsskólum víðs vegar um landið, þar hafa unglingarnir aðstöðu til þess að nema og koma svo á eftir í menntaskólana. Ég hef aldrei getað skilið þetta kapp, sem lagt hefur verið á það að viðhalda gagnfræðadeild við menntaskólann á Akureyri. Það er í mótstöðu við hugmyndir þeirra manna, sem byrjuðu störf sín við menntaskólann á Akureyri. Þetta er að draga niður þá stofnun, sem menn ætluðu menntaskólanum að verða. Ég vil vona, að þeir menn, sem hér gengur til tilfinningasemi gagnvart menntaskólanum á Akureyri, láti af hendi og setji metnað sinn í að skapa menntaskólanum á Akureyri sem allra bezta aðstöðu, til þess að hann geti skapað sér góða heimavist fyrir sem flesta nemendur, og það þarf að vera einsett í slíkum skóla. Það er ekki nokkur mynd á því að geta ekki tekið við nemendum í menntaskóla nema með því að setja í hann morgna og kvölds, og þannig verður aðstaða menntaskólanna, ef þeir hafa miðskóladeildir. Það væri óheppilegt, ef þetta ofurkapp færi að verða til þess að vinna menntaskóla Akureyrar tjón og til þess að draga báða menntaskólana niður, bæði á Akureyri og í Reykjavík. Ég vil því vona, að hv. deild beri gæfu til þess að fella þetta út úr deildinni og bjarga menntaskólunum frá því að vera dregnir niður á lægra stig en þeim raunverulega er ætlað.



Herra forseti. Hæstvirtur menntmrh. hefur lagt hér fram brtt. við frv. það um breyt. á l. um menntaskóla, sem ég ásamt sjö hv. þm. í þessari deild flyt hér. Í þessari brtt. er gert ráð fyrir því, að ráðherra sé heimilt að leyfa miðskóladeildum að starfa við báða menntaskólana. Ég vil lýsa ánægju minni yfir því, að hæstv. menntmrh. hefur tekið þá afstöðu til málsins. Mér þætti leitt, ef hann skyldi snúast gegn málinu, en vona, að hann nú muni ljá því stuðning sinn. Þessi brtt. hæstv. ráðh. um, að menntaskólarnir báðir fái heimild til þess að hafa miðskóla, er í fullu samræmi við skoðanir okkar flutningsmanna,. og ég fyrir mitt leyti er eindregið samþykkur því, að þessi breyting verði gerð á frv., ekki sízt sökum þess, að gert er ráð fyrir að veita menntaskólunum báðum sömu aðstöðu. Nú hefur Alþ. borizt greinargerð um þetta mál frá menntaskólanum í Reykjavík, og í þeirri grg. eru ýmsar upplýsingar, sem valda því, að ég hygg, að breytast muni afstaða þeirra manna, sem tala móti því að leyfa þessum skóla að starfrækja miðskóladeild og töldu líka, að ekki hefðu komið fram neinar formlegar óskir um að hafa slíka deild við skólann. Nú er því mjög ákveðið fram haldið, að nauðsynlegt sé fyrir skólann, og með sömu rökum og komið hafa fram viðkomandi skólanum á Akureyri, að fá að hafa miðskóladeild. Og það er meira að segja á það bent, að sá háttur sé hafður við menntaskóla á Norðurlöndum að taka nemendur unga til náms í menntaskólunum. Ég vil taka fram, - þó að ég hafi ekki umboð til að tala fyrir aðra hv. flm. frv., - þá er ég samþykkur þessari brtt. hæstv. menntmrh. Og ég fagna því. að með greinargerð þeirri, sem menntaskólinn í Reykjavík hefur sent hinu háa Alþ., hafa komið fram viðbótarrök fyrir því máli, í viðbót við þau rök, sem við flm. þessa frv. bentum á við flutning þess. Og mér virðist, að þessi grg. menntaskólans í Reykjavík, til viðbótar því, sem menntaskólinn á Akureyri hefur sagt um málið, ætti að sannfæra hv. þm. um, að hér er síður en svo um nokkurt hégómamál að ræða, þegar sýnt er, að þær stofnanir, sem hafa með höndum menntun æskunnar í landinu, leggja jafnríka áherzlu á að fá þessu til vegar komið - eins og þessir menn, kennarar og forstöðumenn þessara skóla, hafa mikla og langa reynslu um það, hvað hentugast sé og hæfi bezt menntun og uppeldi unga fólksins. Af þessum sökum tel ég, eftir að þessi brtt. hæstv. menntmrh. er fram komin og sú grg., sem menntaskólinn í Reykjavík hefur hér sent, að það hljóti að sannfæra hv. alþm. um það, að hér sé um að ræða mál, sem sé fyllilega þess virði, að það sé tekið til rækilegrar yfirvegunar, og ekki aðeins það, heldur sé hér um mál að ræða, sem þessi sterku rök mæli með að nái samþykki hér á hinn háa Alþ., og að það sé erfitt fyrir menn að snúast gegn því, í þessu formi a.m.k., sem það liggur fyrir í nú. Ég játa fúslega, að það virðist nokkuð mikil einsýni í því að láta menntaskólann á Akureyri einan hafa tækifæri til að starfrækja slíka deild. Og eins og menntaskólamenn í Reykjavík benda á, mundi það leiða til þess, að menntaskólinn í Reykjavík yrði eini menntaskólinn, sem ekki hefði leyfi til að starfrækja gagnfræðadeild, því að þriðji skólinn hér er Verzlunarskólinn, sem hefur, þó að það sé í öðru formi, meiri rétt heldur en hinir skólarnir til þess að taka við nemendum og búa þá undir stúdentspróf frá upphafi gagnfræðanáms. Hv. 2. þm. Reykv. mælti hér allmikið á móti þessu frv., ekki sízt varðandi menntaskólann á Akureyri, og taldi, að þeir menn, sem menntaskólinn á Akureyri væri kær, ættu ekki að ljá þessu máli sinn stuðning, þar sem hér væri verið að stíga spor aftur á bak. Ég ætla ekki að deila neitt við þennan hv. þm. um það, hvorum okkar menntaskólinn á Akureyri sé kærari, - það læt ég liggja á milli hluta. Hitt held ég að hljóti hverjum manni að vera ljóst, að það er síður en svo, að það geti í sér falið skemmdarverk gagnvart menntaskólunum, hvort sem er á Akureyri eða í Reykjavík, að beita sér fyrir þessari tilhögun náms í sambandi við þá skóla, sem forsvarsmenn þeirra fara fram á, sem eftir áratuga reynslu þessara skóla byggja till. sínar á því, sem þeir telja, að hagkvæmast sé og réttast og bezt fyrir skólana. Ég benti á í framsöguræðu minni - og hv. 3. landsk. þm. gerði það líka í sinni ræðu, að heppilegast og skynsamlegast væri fyrir nemendur, sem ætla sér að ljúka stúdentsprófi, að geta sem fyrst komið inn í menntaskólana. Fyrir þá, sem hins vegar ekki ætla að ljúka slíku prófi, er sjálfsagt hentugra að fara í gagnfræðaskóla hver á. sínum stað. Ég benti á, að á ýmsum stöðum eru ekki skilyrði fyrir nemendur heldur til þess að ljúka gagnfræðanámi, og fyrir þá er hagkvæmara, að miðskóladeild starfi við menntaskólann á Akureyri, þar sem þeir geti lokið gagnfræðanámi, enda hafa óskir komið úr öllum héruðum norðanlands um, að menntaskólinn á Akureyri fengi að taka nemendur til gagnfræðanáms. Ég ætla aðeins að taka fram, út af orðum hv. 2. þm. Reykv., að þetta fyrirkomulag, a.m.k. við menntaskólann á Akureyri, útilokar ekki neinn nemanda frá því að komast í þann skóla, sem þess óskar, því að það er hér gert ráð fyrir, að menntaskólanemendur sitji alltaf fyrir um skólavist í skólanum í lærdómsdeild hans. Og hingað til hefur engum nemanda verið neitað um að setjast í lærdómsdeild skólans. Það er því misskilningur að láta orð liggja til þess, að þessi miðskóladeild rýri möguleika nemenda til þess að fá að njóta náms í lærdómsdeildinni. Og einnig er það ekki sanngjörn stefna að leyfa ekki nemendum við gagnfræðanám að njóta hins ódýra húsnæðis, sem þarna er fyrir hendi fyrir þessa deild. Ég ætla ekki að ræða frekar um þetta mál. Ég hygg, að öll rök séu fram komin í málinu, sem nauðsynlegt er að draga fram. En ég fagna því, að ég þykist mega skilja afstöðu hæstv. menntmrh. þannig, að hann muni ljá þessu máli sinn stuðning, ef þessi brtt. verður samþ., sem hann hefur lagt hér fram. Og ég fyrir mitt leyti mun ljá þeirri brtt. stuðning.



Herra forseti. Þegar þetta mál var hér til 2. umr., gerði ég grein fyrir skoðun minni og hv. 10. landsk., sem stóðum saman að áliti minni hl. menntmn. Ég hef því ekki ástæðu til að tala langt mál við þessa umr., en vil þó segja nokkur orð, einkum vegna þeirrar brtt., sem nú hefur verið borin fram í málinu. - Brtt., sem hæstv. menntmrh. lagði fram, hljóðar svo, að inn í 3. gr. l. um menntaskóla komi svo hljóðandi málsgrein: „Ráðherra getur heimilað, að við menntaskólana starfi óskipt miðskóladeild, að fengnum tillögum hlutaðeigandi skólastjórnar.“ - Ef svo skyldi fara, að þessi brtt. næði samþykki og yrði að lagaákvæði, þá þætti mér nú fara betur á að breyta ofur litið orðaröð till. En það er nú formsatriði, sem ekki er aðalatriði málsins. Ég held, að færi betur að segja: „Ráðherra getur heimilað, að fengnum tillögum skólastjórnar“ o.s.frv. En með þessari brtt. eru gerðar efnisbreyt. nokkrar frá því, sem frv . hefur að geyma, eins og það liggur fyrir nú. Í fyrsta lagi er frvgr. þannig nú, að þar er um bráðabirgðaákvæði að ræða, sem á að gilda til vorsins 1954. Með því er ákveðið, að þetta mál verði þá tekið til athugunar að nýju af Alþ. á þeim tíma, þó að málið verði nú afgr. eins og það liggur fyrir eftir 2. umr. í þessari hv. d. Þetta er numið burt með brtt. hæstv. menntmrh. Í öðru lagi er ákveðið í frvgr., eins og hún er nú, að utanbæjarnemendur við menntaskólann á Akureyri sitji fyrir heimavist í skólanum á Akureyri. Þetta er fellt í burt í brtt. hæstv. menntmrh., en sett aðeins í þess stað, að miðskóladeild megi starfa við báða menntaskólana, að fengnum till. hlutaðeigandi skólastjórnar. Í þriðja lagi er ákveðið svo í frvgr., eins og hún er nú eftir 2. umr., að það sé um að ræða tveggja ára miðskóladeild við menntaskólann á Akureyri. En með brtt. hæstv. menntmrh. er það einnig fellt burt. Eins og ég tók fram við 2. umr. málsins, þá er það mikið álitamál að dómi skólamanna, hvort það sé rétt eða heppilegt að ætla nemendum að ljúka námi undir miðskólapróf á tveimur árum, og vel má vera, að það sé með ráði gert af hæstv. menntmrh. að nema þetta ákvæði í burt. En um leið og það er gert, þá vita hv. þm. ekki, hvort hér er verið að samþ. ákvæði um sex ára menntaskóla eða sjö ára menntaskóla, og það er þó meira en lítið atriði í málinu, þegar litið er til þess, hvaða kostnaður fylgir kennslunni, o.fl. í því sambandi. Ástæðan fyrir því, að þetta mál er borið fram hér að nýju, er það kapp - mér liggur við að segja ofurkapp - sem menntaskólinn á Akureyri leggur á það að hafa aðstöðu til þess að búa nemendur undir miðskólapróf. Það er alveg rétt, sem hv. 2. þm. Reykv. drap á í ræðu sinni hér áðan, að það er alveg sérstætt, að skóli sæki eftir því að fá til kennslu nemendur af lægra skólastigi en honum sjálfum er ætlað að kenna. Þess eru ekki dæmi, að gagnfræðaskólarnir, hvar sem er á landinn, hafi sótzt mjög eftir því að taka að sér barnaskólakennslu. Þess eru ekki dæmi, að háskólar hafi sótzt eftir því að undirbúa nemendur undir stúdentspróf. Þvert á móti hefur þróunin að þessu leyti verið sú, að skólar hafa sóti á um það að fá nemendur til kennslu þannig, að þeir hafi hækkað sig í skólastiginu, að fá að kenna hærra skólastig en það, sem þeim hefur verið ætlað. Þannig var barátta menntaskólans á Akureyri um það leyti er hann gerðist menntaskóli, árið 1927 að mig minnir. Öll sókn hans beindist þá að því að fá að kenna hærra skólastig. Nú, þegar sú ákvörðun var tekin með skólalögunum 1946 að skilja í sundur gagnfræðanám og menntaskólanám í lærdómsdeild, þá gerist það sérstæða fyrirbrigði, að menntaskólinn á Akureyri leggur á það ofurkapp að fá að kenna lægra skólastig en honum í sjálfu sér er ætlað. Ég tel ekki, að fram hafi komið í þessu máli fullnægjandi rök fyrir því, að það sé rétt, án þess að það sé athugað nánar en orðið er, að hverfa frá þessari skipan, sem ákveðin var með l. 1946. Hitt hef ég látið í ljós, að ef hv. þm. teldu sig þess albúna nú að ákveða það, að rétt væri að hverfa frá þeirri skipan og gera menntaskólana að sex ára eða sjö ára skólum, þá væri eðlilegt, að það sama gilti um þá báða. Ég tel, að vitanlega geti verið rétt að taka til nýrrar athugunar ákvæði fræðslul. um þessa skipan miðskólanna eins og ýmis fleiri ákvæði í skólamálunum. En ég tel, að það sé nauðsynlegt að íhuga það mál betur en orðið er og að það væri misráðið af Alþ. að ætla sér nú, - og þá sérstaklega þessari hv. d., - að ljúka þeirri athugun og umr. um það mál nú á næturfundi að mjög mörgum hv. þm. fjarstöddum. Ég held, að menn séu ekki búnir að gera sér það ljóst, ef slík heimild verður sett inn í menntaskólalögin eins og þessi, hvort það kunni að kalla á heimildir í öðrum skólal. eitthvað sambærilegar við það. sem hér er farið fram á. Hér er stefnt að því ekki aðeins, að það sé numið burt, að um bráðabirgðaskipan sé hér að ræða, sem verði endurskoðuð að nýju, heldur að breyta menntaskólal. á þá lund, sem brtt. hæstv. menntmrh. ber með sér. Ég teldi því fara bezt á því, að hv. þm. felldu þetta mál í heild eins og það liggur fyrir nú. Hitt er svo annað, að ef skólamönnum þeim, sem starfa eftir menntaskólal., og fleiri skólamönnum sýnist ástæða til þess að taka málið aftur í heild til nýrrar athugunar, þá er ekkert á móti því, að það sé athugað milli þinga og undirbúin breyt., sem stefnir í svipaða átt og þessi brtt., og e.t.v. fleiri breyt., sem þingið tæki þá til íhugunar og afgreiðslu síðar, enda hefur verið flutt hér í þinginu till. um það, að nefnd endurskoðaði skólalöggjöfina í heild. Ég þori nú ekki að segja. hvað um þá till. verður, hvort hún hlýtur afgreiðslu. En það er vissulega svo, að ef út í þá sálma á að fara, þá er vitanlega fleira, sem getur komið til álita og íhugunar, heldur en það, sem hér liggur fyrir. Ég tel því rétt, að hv. þm. sameinist um það, eins og málið ber hér að nú, að fei1a málið í heild að þessu sinni.



Herra forseti. Hér er komið við 3. umr. máls með brtt. frá hæstv. menntmrh., sem er um gerbreyt. á frv., og tel ég því sjálfsagt, að sú n., sem um þetta mál fjallaði, fái að fjalla um brtt. þessa, Og geri ég það að till. minni til hæstv. forseta, að hann taki málið af dagskrá og n. fái tækifæri til að fjalla um málið út af þessari brtt.