Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Einar Árnason) Út af ummælum hjer í deildinni við 2. umr. þessa máls, um uppdrætti af mómýrum, skal jeg geta þess, að atvinnumálaráðherra hefir sent þá nefndinni til athugunar. Eru uppdrættirnir gerðir af ensku fjelagi árið 1913. Virðast þeir vera vel af hendi leystir og hafa sjálfsagt kostað mikið fje þar sem þeir ná yfir mómýrar á svæðinu milli Þjórsár og Hítarár í Hnappadalssýslu. Annars ætlar nefndin ekki að leggja neinn dóm á það, hvort uppdrættir þessir muni nokkurn tíma koma að notum, en þótti hins vegar rjett að geta þessa. Þá er að minnast á brtt.hæstv. atvinnumálaráðherra (KIJ) um, að þingið heimili landsstjórninni að ábyrgjast lán Reykjavíkurbæjar til vatnsveitu. er nemur 1/2 miljón króna. Nefndin sjer ekki, að hjá því verði komist að samþykkja þessa tillögu, þar sem stjórnin hefir þegar fyrir nokkru gengið í þessa ábyrgð. En nefndin vill taka það fram um leið, að hún telur ekki rjett, að stjórnin takist á hendur ábyrgðir fyrir hönd ríkisins, nema heimilað hafi áður verið af Alþingi. Þetta vill hún leggja áherslu á. Í þessum svifum hefir komið fram brtt. frá hv.þm. Vestm. (KE), er fer fram á að hækka læknisvitjunarstyrkinn til Flateyjarhjeraðs úr 600 kr. upp í 900 kr. Nefndin hefir ekki haft tækifæri til að bera sig saman um þessa tillögu, en hvað mig snertir persónulega, þá hefi jeg ekkert sjerstaklega á móti henni, og jeg býst við, að nefndinni sje það heldur ekkert kappsmál, hvort styrkurinn verður 600 eða 900 krónur.

Karl Einarsson Aðeins örstutt athugasemd. Háttv. deild og sjerstaklega nefndinni er kunnugt, hvernig þessi upphæð er til orðin. Styrkurinn verður veittur með það fyrir augum, að meðan læknishjerað Flateyjar var Læknislaust, varð hreppurinn að hlaupa undir bagga með þeim, sem til læknis þurftu að leita, og var varið til þessa talsvert meira fje en hjer ræðir um; jeg vona því, að háttv. deild fallist á þann milliveg, sem farið er fram á í tillögu minni.

Frsm. (Guðmundur Guðfinnsson) Þetta frv. flytur allsherjarnefnd eftir tilmælum bæjarlæknisins eða sóttvarnarlæknisins í Reykjavík, og er það breyting á 1. og 24. gr. sóttvarnarlaga frá 1902, í þeim lögum er ekki gert að skyldu að skoða skip, sem koma frá útlöndum, en nú er það komið í hefð, síðan inflúensan geisaði hjer. Það hefir haldist síðan. En margar slíkar pestir geta borið að höndum þá og þegar, þótt inflúensan sje hjá liðin. Þess vegna er ekki fjarri sanni, að rjett sje að lögfesta þetta, án þess þó að gera samgöngum og siglingum erfiðara fyrir. Frv. ber heldur ekki slíkt með sjer, en aðeins tryggingu fyrir því, að læknar skoði öll þau skip, er kynnu að geta haft með sjer smitandi sjúkdóm, og að heilbrigðisstjórn geri allar nauðsynlegar ráðstafanir til að hindra, að slíkar pestir nái landfestu. Síðan er það annað atriði, og það er taxtinn, sem er í sóttvarnarlögunum fastákveðinn 4, 8 og upp í 10 kr., eftir stærð skipanna. Það var að vísu sæmilegt í þá daga, en nú er alt hækkað, og þykir því nefndinni þetta ljeleg borgun fyrir eftirlitið. Nefndinni fanst alveg sjálfsagt að hækka taxtann og kom sjer saman um að hækka gjaldið um helming, sem sje upp í 8, 16 og 20 kr. Yfirleitt eru sóttvarnarlögin orðin svo gömul og úrelt í ýmsum greinum, að þau þörfnuðust nákvæmrar endurskoðunar. - Nefndin hafði hvorki tíma nje tæki til að athuga málið sem skyldi, en hún beinir þeirri ósk til stjórnarinnar, að hún athugi það til næsta þings. Vona jeg, að hv.þm. samþykki svo frv. til 2. umr.