Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Hinn 7. sept. s.l. var gefið út svofellt bréf: „Forseti Íslands gjörir kunnugt: Ég hef ákveðið samkvæmt tillögu forsrh. að Alþingi skuli koma saman til fundar mánudaginn 10. okt. 1977. Um leið og ég birti þetta, er öllum, sem setu eiga á Alþingi, boðið að koma nefndan dag til Reykjavíkur, og verður þá Alþingi sett að lokinni guðsþjónustu í Dómkirkjunni, sem hefst kl. 13.30. Gjört í Reykjavík 7. sept. 1977. Kristján Eldjárn Geir Hallgrímsson. Forsetabréf um að Alþ. skuli koma saman til fundar mánudaginn 10. okt. 1977 .“ Samkvæmt bréfi því, sem ég nú hef lesið, lýsi ég yfir því, að Alþingi Íslendinga er sett. Vera má að það hafi frá upphafi verið skáldlegar ýkjur sem segir í Alþingisrímunum gömlu, að þjóðin öll mæni hingað til þessa húss meðan Alþingi situr að störfum. Þó eru næg dæmi sem sanna að löngum þótti það merkur viðburður á ársins hring að Alþingi væri sett og tæki til starfa. Oft er á það drepið á vorum dögum að nú sé af sem áður var og nú láti menn sér þvílík tíðindi í léttu rúmi liggja. Þegar betur er að gáð mun þó koma á daginn að þessu er síður en svo þannig farið. Rétt mun að vísu að fáir taki sig nú upp frá vinnu sinni og sæki á Austurvöll til þess að horfa á alþingismenn ganga fylktu liði milli dómkirkju og þinghúss, en það er ekki marktækur kvarði í þessu efni. Setningu Alþingis geta menn nú séð og heyrt heima hjá hjá sér að kvöldi dags. Mála sannast er að enn sem fyrri er því fullur gaumur gefinn þegar Alþingi kemur saman og þess beðið með vakandi huga sem þar gerist. Fyrir nýju þingi liggja ætíð brýn úrlausnarefni sem alþjóð manna lætur sig miklu varða hvernig skipast, og áreiðanlega er það svo að þessu sinni. Enginn vafi er á að sú spurning knýr nú æ fastar á í huga alls þorra manna hvort og hvernig auðnast megi að stemma stigu fyrir hinni hamslausu verðþenslu sem vér búum nú við. Það er bersýnilegt að þetta vandamál veldur hugsandi mönnum sívaxandi áhyggjum og ugg, enda þykjast menn ekki sjá hvar endar, ef svo heldur fram sem verið hefur. Þetta er mál þjóðarinnar allrar og forsvarsmanna hennar á mörgum sviðum, og hætt er við að tvísýnt verði um veruleg umskipti til hins betra nema með sameiginlegu átaki margra aðila. Má þá nærri geta að svo margþætt viðfangsefni muni koma víða við sögu í störfum þess þings sem nú hefur göngu sína. Ég nefndi hér áður setningu Alþingis, sjálfa athöfnina, og vildi nú bæta þar nokkrum orðum við, um hinn ytri búning hennar. Ég geri það að gefnu tilefni þótt ekki sé víst að þykja muni mikið mál. Þess varð vart í blaðaskrifum eftir síðustu þingsetningu, að setning löggjafarþings Íslendinga þætti daufleg og sviplítil athöfn. Á vorum dögum skrifa menn margt að því er virðist til þess að finna sér eitthvað til fremur en að þeim sé það alhugað. En ummælin um setningu Alþingis voru þannig til komin og að því er virtist af þeirri alvöru mælt, að mér finnst ekki rétt að láta þau með öllu sem vind um eyru þjóta. Annars mundi ég ekki gera þau að umtalsefni úr þessum ræðustól. Hugsanlegt er að þarna hafi verið mælt fyrir munn margra, og þess vegna er gaumur að því gefandi. Ábending um lítilmótleika Alþingissetningar jafngildir ósk um breytingu, og þá það sem kalla mætti tilkomumeira form. Engin áþreifanleg tillaga hefur þó komið fram í þá átt. Vissulega mun vera hægt að benda á dæmi þess í öðrum löndum að þjóðþing séu sett með meiri viðhöfn en vér gerum. E.t.v. mætti taka eitthvað slíkt til fyrirmyndar, þótt raunar ætti ekki að vera ofverk sjálfra vor að ráða fram úr slíku. Þingsetningarathöfn vor einkennist af miklu látleysi, eins og fleira í erfðavenjum vorum, en á það má minna, að látleysi þarf ekki að vera hið sama og svipleysi og þaðan af síður hið sama og innihaldsleysi. Ég vil vekja athygli á því, sem menn gera sér e.t.v. ekki nógu skýra grein fyrir, að tilhögun vor á setningu Alþingis er arfleifð til vor komin úr höndum margra kynslóða. Á þessu ári eru 122 ár síðan endurreist Alþingi var sett í fyrsta sinn hér í Reykjavík. Þeir, sem þá komu til þings, fundu mjög til þess að þeir voru að leggja hornstein að æðstu og merkustu stofnun þjóðarinnar. Þeir voru að leggja grundvöll, sem byggt yrði á og búið við af seinni tíma mönnum, m.a. að tilhögun og formsatriðum, eins og t.d. setningu þingsins. Við þingsetninguna mælti konungsfulltrúi á þessa leið: „Næsta hátíðleg er þessi stund, nú þegar að því er komið að vér skulum setja Alþing. Vart mun það orð finnast, er hér á landi bæði rifji upp fyrir mönnum svo margar endurminningar fornaldarinnar og glæði svo margar vonir hins komandi tíma sem þetta eina orð: Alþing.“ Hvað var svo formið sem þessir fyrstu alþingismenn höfðu á setningu hins fyrsta þings hinn 1. júlí 1845? Það var út í æsar hið sama sem vér höfum enn á þessum degi. Þar hefur engin breyting á orðið nema þær einar sem óhjákvæmilega hefur leitt af stjórnarfarslegri stöðu landsins í tímans rás, að þeir menn hafa borið mismunandi embættisheiti sem lesið hafa fyrir þingheimi bréfið um samkomudag Alþingis og lýst yfir því að Alþingi væri sett. Sjaldnar en hitt hafa þessir menn talið sig þurfa eða eiga að láta brýningu eða boðskap til þings eða þjóðar fylgja máli sínu, og eru þess þó allmörg dæmi bæði fyrr og síðar, eins og eðlilegt er og tilhlýðilegt eftir atvikum á hverri tíð, en ekki sjálfsagt eða nauðsynlegt til hátíðabrigða einna saman. Ytri viðhöfn hefur aldrei nein verið, önnur en sú sem felst í kirkjugöngu og guðsþjónustu á undan þingsetningunni. Kjarni þessa máls er sá, að Alþingi íslendinga hefur verið sett með sama formála og með sömu ytri umgerð í allri sögu sinni. Setning þingsins er eðlilegt og nauðsynlegt formsatriði, en um leið er hún táknræn athöfn. Umgerðin, í einfaldleika sínum, er ein af hefðum gamallar stofnunar. Og það er þessi langa hefð sem gefur jafnvel mjög fábrotinni og látlausri athöfn gildi og inntak, ef rétt er skilið. Þetta eru reyndar alþekkt sannindi úr sögu hæði veraldlegra og trúarlegra stofnana. Sumir fábreyttir siðir og forsagnir hafa ævarandi gildi innan sinnar menningarheildar, ekki vegna upprunalegs ágætis síns, heldur af því að þetta er venjuhelguð arfleifð viðkomandi þjóðar. Alþingi er gömul stofnun, en á þó að vera síungt og endurnýjast með nýjum tímum, nýjum mönnum, nýjum viðhorfum og vinnubrögðum eftir nauðsyn og kröfu hvers tíma. En ræturnar eru og eiga að vera þær sömu og í upphafi var, og hefðir og tákn skerpa tilfinninguna fyrir þessu. Það form, sem vér höfum á setningu Alþingis, er ein af þessum gömlu rótum. Hana á að minni byggju ekki að rifa upp, heldur hlúa að henni. Ný viðhöfn, hver sem hún ætti að vera, gæti hæglega orðið innantóm eins og klingjandi bjalla, en venjuhelgað látleysi mun hins vegar, hér eftir sem hingað til, vel gefast til að minna á veg og vanda þessarar stofnunar og allra sem hér eiga sæti. Ég flyt yður, hv. alþm., bestu óskir á þessum þingsetningardegi og læt þá von og trú í ljós, að störf yðar í þágu þjóðar vorrar takist eins farsællega og ég veit fyrir víst að vilji yðar stendur til. Að svo mæltu bið ég þingheim að minnast fósturjarðar vorrar með því að rísa úr sætum. 
             Samkvæmt 1. gr. þingskapa ber nú aldursforseta að stjórna fundi þar til kosning forseta sameinaðs Alþingis hefur farið fram, og bið ég aldursforseta, Guðlaug Gíslason, 3. þm. Suðurl., að ganga til forsetastóls.

Aldursforseti (Guðlaugur Gíslason) : Þá verður fundi fram haldið í Sþ. Vil ég leyfa mér að bjóða þm, alla svo og starfslið Alþingis velkomið til starfa. Áður en þingstörf hefjast verður minnst látinna þingmanna. Á þessum þingsetningardegi söknum við alþm. og minnumst eins úr okkar hópi. Jón Árnason alþm. andaðist í sjúkrahúsi Akraness aðfaranótt laugardags 23. júlí, 68 ára að aldri. Einnig minnumst við Lárusar Jóhannessonar fyrrv. alþm., lögmanns og hæstaréttardómara, sem andaðist á heimili sínu í Reykjavík aðfaranótt sunnudags 31. júlí 78 ára að aldri. Jón Árnason var fæddur á Akranesi 15. jan. 1909. Foreldrar hans voru Árni trésmíðameistari þar Árnason húsmanns að Melaleiti í Leirársveit Árnasonar og kona hans, Margrét Finnsdóttir formanns í Sýruparti á Akranesi Gíslasonar. Hann ólst upp á Akranesi og auk barnaskólanáms stundaði hann þar nám í unglingaskóla tvo vetur. Veturinn 1926–1927 var hann við bókhaldsnám í Reykjavík. Frá og með árinu 1928 stundaði hann um langt skeið verslunarstörf á Akranesi, vann við verslun Guðjóns Jónssonar til 1932, stofnaði þá eigin verslun og rak hana til 1936. Það ár varð hann verslunarstjóri við verslun Þórðar Ásmundssonar hf., og gegndi hann því starfi til 1964. Hann var jafnframt framkvæmdastjóri tveggja annarra hlutafélaga, útgerðarfélagsins Ásmundar og hraðfrystihússins Heimaskaga, frá 1943 til ársloka 1970. Árið 1966 stofnaði hann Fiskiðjuna Arctic hf. og var forstjóri hennar til æviloka. Jón Árnason hóf ungur afskipti af félagsmálum. Hann varð ungur að árum stofnandi og formaður áhugamannafélaga í heimabæ sínum, Akranesi. Forustumaður í sveitarstjórnarmálum var hann hátt á þriðja áratug, átti sæti í bæjarstjórn á árunum 1942–1970, var í bæjarráði tvo áratugi og forseti bæjarstjórnar á annan áratug. Hann var kjörinn alþm. Borgarfjarðarsýslu vorið 1959 og var síðan alþm. Vesturlandskjördæmis frá hausti þess árs til æviloka, sat á 20 þingum alls. Hann átti lengi sæti í beitunefnd, var í stjórn Sementsverksmiðju ríkisins frá 1968, í stjórn Sölustofnunar lagmetisiðnaðarins frá 1972, í stjórn Rafmagnsveitna ríkisins frá 1974. Þegar Jón Árnason tók sæti á Alþingi fimmtugur að aldri hafði hann öðlast staðgóða reynslu í margs konar félagsmálum og víðtæka þekkingu á atvinnumálum. Hann var því vel undir það búinn að vinna hér á Alþingi að málum kjördæmisins og almennum þjóðmálum. Hann var enginn málskrafsmaður í þingsölum, en gat brugðið hart við til varnar þeim málum sem hann taldi varða hag og heill þjóðarinnar. Nefndarstörf vann hann í sjávarútvegs-, landbúnaðar-, samgöngu- og fjárveitinganefndum. Hann þekkti gjörla þau mál, sem lutu að sjávarútvegi og fiskvinnslu, og vann með ráðum og dáð að eflingu íslensks iðnaðar úr sjávarafurðum. Tímafrekasta og affarasælasta starf Jóns Árnasonar á Alþ. var unnið í fjvn. Hann átti sæti í þeirri nefnd frá haustinu 1959 og var formaður hennar frá 1964 til 1971 og frá 1974 til æviloka. Á þeim vettvangi hafði hann forustu um stuðning við margs konar framfaramál og lét sér annt um að styðja hvers konar líknarmál. Samherjum hans og andstæðingum í stjórnmálum ber saman um það, að hann hafi stýrt störfum nefndarinnar með röggsemi og festu, sáttfýsi og glaðlyndi, hreinskilni og orðheldni. Jón Árnason átti að baki mikið ævistarf þegar hann féll frá. Hann var áhugasamur og ósérhlífinn, félagslyndur og drenglyndur, hafði ágæta söngrödd og yndi af söng, var eljusamur starfsmaður, naut trausts og vinsælda. Síðasta missiri ævi sinnar átti hann við vanheilsu að stríða, en rækti erilsöm skyldustörf af ósérhlífni og samviskusemi svo tengi sem kostur var. Lárus Jóhannesson var fæddur á Seyðisfirði 21. okt. 1898. Foreldrar hans voru Jóhannes bæjarfógeti og alþm. Jóhannesson sýslumanns í Hjarðarholti í Stafholtstungum Guðmundssonar og kona hans, Jósefína Lárusdóttir Blöndals sýslumanns og alþm. á Kornsá í Vatnsdal. Hann lauk stúdentsprófi í Reykjavík vorið 1917 og lögfræðiprófi frá Háskóla Íslands 1920. Framhaldsnám í lögum stundaði hann í Kaupmannahöfn veturinn 1920–1921. Hann var fulltrúi hjá föður sínum við bæjarfógetaembættið í Reykjavík á árunum 1921–1924 og var settur bæjarfógeti í forföllum öðru hverju á því tímabili. Einkaritari Jóns Magnússonar forsrh. var hann frá því í júní 1921 þar til í marsmánuði 1922. Hæstaréttarlögmaður varð hann síðla árs 1924 og rak málflutningsskrifstofu í Reykjavík frá 1924–1960. Í aprílmánuði 1960 var hann skipaður hæstaréttardómari. Í mars 1964 var honum veitt lausn frá því embætti. Lárus Jóhannesson var skipaður árið 1942 í milliþinganefnd til þess að meta verðgildi hlutabréfa Útvegsbanka Íslands. Hann var kosinn 1943 í milliþinganefnd um launakjör alþm., átti sæti í landsbankanefnd 1946–1957. Hann var formaður Lögmannafélags Íslands 1947–1960 og kjörinn heiðursfélagi þess 1961. Alþm. Seyðfirðinga var hann á árunum 1942–1956, sat á 15 þingum alls. Hann sat þing Evrópuráðsins á tímabilinu 1952–1956 og þing Norðurlandaráðs 1956. Lárus Jóhannesson átti sér glæsilegan námsferil, lauk embættisprófi í lögum 21 árs að aldri. Fyrstu árin að námi loknu var hann aðstoðarmaður föður síns við umsvifamikil embættisstörf. Brátt hóf hann rekstur lögmannsskrifstofu sem hann rak í 36 ár og sinnti málflutningi og eignaumsýslu. Hann var í hópi atkvæðamestu lögmanna landsins og formaður í samtökum þeirra á annan áratug, þar til hann tók sæti í Hæstarétti. Hann var formaður félags sem stofnað var árið 1925 og var brautryðjandi í rekstri útvarps hér á landi. Síðar á ævinni rak hann prentsmiðju og bókaútgáfu. Á heimili foreldra sinna hlaut hann náin kynni af stjórnmálum og baráttunni fyrir fullveldi Íslands, þar sem faðir hans stóð framarlega í fylkingu. Að nýfengnu kjörgengi og kosningarrétti tók hann sæti á framboðslista við alþingiskosningar í Reykjavík 1923. Tæpum tveimur áratugum síðar tók hann sæti á Alþingi, var hér fulltrúi fæðingarbæjar síns, Seyðisfjarðar, og vann ötullega að velferðarmálum hans. Lárus Jóhannesson átti mörg áhugamál. Hann hafði ákveðnar skoðanir á þjóðmálum, en var sátta- og samningamaður og naut sín vel í nefndastörfum. Stundum á ævinni gustaði um hann, en hann var að eðlisfari ljúfmenni, hjálpfús og örlátur og naut vinsælda. Hann var söngmaður og gleðimaður, víðlesinn og fjölfróður. Á tímabili fékkst hann í stopulum tómstundum allmikið við þýðingar erlendra rita og hefur fátt eitt af því birst á prenti. Síðustu ár ævi sinnar fékkst hann við ættfræði af miklum áhuga og dugnaði. Heilsu og starfskröftum hélt hann til æviloka. Ég vil biðja þingheim að minnast Jóns Árnasonar og Lárusar Jóhannessonar með því að rísa úr sætum. - 
            

Aldursforseti (Guðlaugur Gíslason) : Vegna fráfalls Jóns Árnasonar alþm., 2. þm. Vesturl., tekur Ingiberg J. Hannesson nú sæti á Alþ. sem 4. þm. Vesturl. Ingiberg J. Hannesson hefur áður unnið eið að stjórnarskránni og býð ég hann velkominn til starfa. Fundi verður nú frestað til kl. 2 miðdegis þriðjudaginn 11. okt. 1977 og fer þá fram kjör forseta, varaforseta og ritara. Þriðjudaginn 11. okt., kl. 2 síðdegis, var fundinum fram haldið. Aldursforseti lét fara fram kosningu forseta Sþ. Kosningu hlaut Ásgeir Bjarnason, 1. þm. Vesturl., með 52 atkv. 8 seðlar voru auðir. Hinn kjörni forseti lét fyrst fara fram kosningu fyrri varaforseta. Kosinn var Gils Guðmundsson, 3. þm. Reykn., með 56 atkv. 4 seðlar voru auðir. Annar varaforseti var kosinn Friðjón Þórðarson, 4. þm. Vesturl., með 52 atkv. Ingvar Gíslason, 1, þm. Norðurl. e., fékk 3 atkv. 5 seðlar voru auðir. Þessu næst voru kosnir skrifarar sameinaðs þings, að viðhafðri hlutfallskosningu. Fram komu tveir listar. Á A-lista var SigurlB, en á B-lista JHelg. - Þar sem ekki voru fleiri tilnefndir en kjósa skyldi lýsti forseti yfir að rétt væru kjörin án atkvgr.: Sigurlaug Bjarnadóttir, 9. landsk. þm., og Jón Helgason, 4. þm. Suðurl. Aldursforseti, Oddur Ólafsson, 2. þm. Reykn., setti fundinn. Deildina skipuðu þessir þm.: 1. Albert Guðmundsson, 12. þm. Reykv. 2. Axel Jónsson, 10. landsk, þm. 3. Ásgeir Bjarnason, 1. þm. Vesturl. 4. Eggert G. Þorsteinsson, 4. landsk. þm. 5. Einar Ágústsson, 10. þm. Reykv. 6. Geir Gunnarsson, 11. landsk. þm. 7. Geir Hallgrímsson, 1. þm. Reykv. 8. Halldór Ásgrímsson, 5. þm. Austurl. 9. Helgi F. Seljan, 7. landsk. þm. 10. Ingi Tryggvason, 6. þm. Norðurl. e. 11. Ingiberg J. Hannesson, 4. þm. Vesturl. 12. Jón Helgason, 4. þm. Suðurl. 13. Jón Árm. Héðinsson, 1. landsk. þm. 14. Jón G. Sólnes, 2. þm. Norðurl. e. 15. Oddur Ólafsson, 2. þm. Reykn. 16. Ragnar Arnalds, 5. þm. Norðurl. v. 17. Stefán Jónsson, 5. þm. Norðurl. e. 18. Steingrímur Hermannsson, 2. þm. Vestf. 19. Steinþór Gestsson, 6. þm. Suðurl. 20. Þorv. Garðar Kristjánsson, 3. þm. Vestf. Gengið var til forsetakosningar. Kosningu hlaut Þorv. Garðar Kristjánsson, 3. þm. Vestf., með 18 atkv. 2 seðlar voru auðir. Hinn kjörni forseti tók nú við fundarstjórn og lét fyrst fara fram kosningu fyrri varaforseta deildarinnar. Kosningu hlaut Eggert G. Þorsteinsson, 4. landsk. þm., með 19 atkv. 1 seðill var auður. Annar varaforseti var kosinn Steingrímur Hermannsson, 2. þm. Vestf., með 19 atkv. 1 seðill var auður. Þessu næst voru kosnir skrifarar deildarinnar, að viðhafðri hlutfallskosningu. Fram komu tveir listar. Á A-lista var AJ, á B-lista IT. - Samkv. því lýsti forseti yfir að kosnir væru án atkvgr.: Axel Jónsson, 10. landsk. þm., og Ingi Tryggvason, 6. þm. Norðurl. e. Loks var hlutað um sæti deildarmanna samkvæmt þingsköpum, og fór sætahlutunin á þessa leið : 6. sæti hlaut Ragnar Arnalds. 7. - - Jón Helgason, 8. - - Jón G. Sólnes. 9. - - Geir Gunnarsson. 10. - - Ásgeir Bjarnason. 11. - - Steingrímur Hermannsson. 12. - - Oddur Ólafsson. 13. - - Eggert G. Þorsteinsson. 14. - - Jón Árm. Héðinsson. 15. - - Halldór Ásgrímsson. 16. sæti hlaut Ingiberg J. Hannesson. 17. - - Stefán Jónsson. 18. - - Helgi F. Seljan. 19. - - Steinþór Gestsson. 20. - - Albert Guðmundsson. Aldursforseti, Guðlaugur Gíslason, 3. þm. Suðurl., setti fundinn. Deildina skipuðu þessir þm.: 1. Benedikt Gröndal, 2. landsk, þm. 2. Eðvarð Sigurðsson, 7. þm. Reykv. 3. Ellert B. Schram, 11, þm. Reykv. 4. Eyjólfur K. Jónsson, 4, þm. Norðurl. v. 5. Friðjón Þórðarson, 2. þm. Vesturl. 6. Garðar Sigurðsson, 5. þm. Suðurl. 7. Gils Guðmundsson, 3. þm. Reykn. 8. Guðlaugur Gíslason, 3. þm. Suðurl. 9. Guðmundur H. Garðarsson, 6. landsk. þm. 10. Gunnar Thoroddsen, 2, þm. Reykv. 11. Gunnlaugur Finnsson, 4. þm. Vestf. 12. Gylfi Þ. Gíslason, 9. þm. Reykv. 13. Halldór E. Sigurðsson, 3. þm. Vesturl. 14. Ingólfur Jónsson, 1. þm. Suðurl. 15. Ingvar Gíslason, 1. þm. Norðurl. e. 16. Jóhann Hafstein, 6. þm. Reykv. 17. Jón Skaftason, 4. þm. Reykn. 18. Jónas Árnason, 5. þm. Vesturl. 19. Karvel Pálmason, 5. þm. Vestf. 20. Lárus Jónsson, 4, þm. Norðurl. e. 21. Lúðvík Jósepsson, 2. þm. Austurl. 22. Magnús Kjartansson, 3. þm. Reykv. 23. Magnús T. Ólafsson, 3. landsk, þm. 24. Matthías Bjarnason, 1. þm. Vestf. 25. Matthías Á. Mathiesen, 1. þm. Reykn. 26. Ólafur G. Einarsson, 5. þm. Reykn. 27. Ólafur Jóhannesson, 1. þm. Norðurl. v. 28. Páll Pétursson, 3. þm. Norðurl. v. 29. Pálmi Jónsson, 2. þm. Norðurl. v. 30. Pétur Sigurðsson, 8, þm. Reykv. 31. Ragnhildur Helgadóttir, 5. þm. Reykv. 32. Sighvatur Björgvinsson, 8. landsk, þm. 33. Sigurlaug Bjarnadóttir, 9. landsk. þm. 34. Stefán Valgeirsson, 3. þm. Norðurl. e. 35. Svava Jakobsdóttir, 5. landsk. þm. 36. Sverrir Hermannsson, 3. þm. Austurl. 37. Tómas Árnason, 4. þm. Austurl. 38. Vilhjálmur Hjálmarsson, 1. þm. Austurl. 39. Þórarinn Sigurjónsson, 2. þm. Suðurl. 40. Þórarinn Þórarinsson, 4. þm. Reykv. Gengið var til forsetakosningar. Kosningu hlaut Ragnhildur Helgadóttir, 5. þm. Reykv., með 30 atkv. Guðmundur H. Garðarsson, 6. landsk. þm., fékk 1 atkv. Gunnlaugur Finnsson, 4. þm. Vestf., fékk 1 atkv. 8 seðlar voru auðir. Hinn kjörni forseti tók nú við fundarstjórn og lét fyrst fram fara kosningu fyrri varaforseta deildarinnar. Kosningu hlaut Magnús T. Ólafsson, 3. landsk. þm., með 39 atkv. 1 seðill var auður. Annar varaforseti var kosinn Ingvar Gíslason, 1. þm. Norðurl. e., með 35 atkv. Svava Jakobsdóttir, 5. landsk. þm., hlaut 1 atkv. 3 seðlar voru auðir. Þessu næst voru kosnir skrifarar deildarinnar, að viðhafðri hlutfallskosningu. Fram komu tveir listar. Á A-lista var EKJ, á B-lista PP. - Samkv. því lýsti forseti yfir að rétt væru kjörnir án atkvgr.: Eyjólfur K. Jónsson, 4. þm. Norðurl. v., og Páll Pétursson, 3. þm. Norðurl. v. Loks var hlutað um sæti deildarmanna samkvæmt þingsköpum. Afbrigði um að Jóhann Hafstein hlyti 23. sæti og Magnús Kjartansson 35. sæti án sætahlutunar samþ. með 33 shlj. atkv. Sætahlutunin fór á þessa leið: 10. sæti hlaut Lárus Jónsson. 11. - - Garðar Sigurðsson. 12. - - Sverrir Hermannsson. 13. - - Gunnlaugur Finnsson. 14. - - Karvel Pálmason. 15. - - Pálmi Jónsson. 16. - - Stefán Valgeirsson. 17. - - Ólafur G. Einarsson. 18. - - Guðmundur H. Garðarsson. 19. - - Ingólfur Jónsson. 20. - - Þórarinn Sigurjónsson. 21. - - Sighvatur Björgvinsson. 22. - - Tómas Árnason. 24. - - Benedikt Gröndal. 25. - - Jón Skaftason. 26. - - Sigurlaug Bjarnadóttir. 27. - - Þórarinn Þórarinsson. 28. - - Eðvarð Sigurðsson. 29. - - Jónas Árnason. 30. - - Magnús T. Ólafsson. 31. - - Ellert B. Schram. 32. - - Guðlaugur Gíslason. 33. - - Svava Jakobsdóttir. 34. - - Gylfi Þ. Gíslason. 36. - - Gíls Guðmundsson. 37. - - Lúðvík Jósepsson. 38. - - Friðjón Þórðarson. 39. - - Ingvar Gíslason. 40. - - Pétur Sigurðsson. Við kosningu nefndanna komu fram þrír listar með jafnmörgum nöfnum samtals hverju sinni og menn skyldi kjósa. Kosningarnar fóru því fram án atkvgr. og urðu nefndirnar svo skipaðar: 1. Fjárveitinganefnd. Steinþór Gestsson (A), Gunnlaugur Finnsson (A), Pálmi Jónsson (A), Geir Gunnarsson (B), Þórarinn Sigurjónsson (A), Lárus Jónsson (A), Ingi Tryggvason (A), Ellert B. Schram (A), Helgi F. Seljan (B), Sighvatur Björgvinsson (C). 2. Utanríkismálanefnd. Aðalmenn: Jóhann Hafstein (A), Þórarinn Þórarinsson (A), Friðjón Þórðarson (A), Gils Guðmundsson (B), Tómas Árnason (A), Guðmundur H. Garðarsson (A), Gylfi Þ. Gíslason (C). Varamenn : Ragnhildur Helgadóttir (A), Steingrímur Hermannsson (A), Eyjólfur K. Jónsson (A), Magnús Kjartansson (B), Ingvar Gíslason (A), Pétur Sigurðsson (A), Benedikt Gröndal (C). 3. Atvinnumálanefnd. Guðmundur H. Garðarsson (A), Steingrímur Hermannsson (A), Jón G. Sólnes (A), Gils Guðmundsson (B), Páll Pétursson (A), Sverrir Hermannsson (A), Karvel Pálmason (C). 4. Allsherjarnefnd. Lárus Jónsson (A), Jón Skaftason (A), Ólafur G. Einarsson (A), Jónas Árnason (B), Jón Helgason (A), Ellert B. Schram (A), Magnús T. Ólafsson (C). Fram komu þrír listar með jafnmörgum nöfnum samtals og menn skyldi kjósa. Samkv. því lýsti forseti yfir að kjörnir væru án atkvgr.: Sverrir Hermannsson (A), Ingvar Gíslason (A), Friðjón Þórðarson (A), Helgi F. Seljan (B), Gunnlaugur Finnsson (A), Sigurlaug Bjarnadóttir (A), Eggert G. Þorsteinsson (C). Við kosningu nefndanna komu fram þrír listar með jafnmörgum nöfnum samtals hverju sinni og menn skyldi kjósa. Kosningar fóru fram án atkvgr. og urðu nefndir svo skipaðar: 1. Fjárhags- og viðskiptanefnd. Albert Guðmundsson (A), Halldór Ásgrímsson (A), Jón G. Sólnes (A), Ragnar Arnalds (B), Jón Helgason (A), Axel Jónsson (A), Jón Árm. Héðinsson (C). 2. Samgöngunefnd. Steinþór Gestsson (A), Jón Helgason (A), Jón G. Sólnes (A), Stefán Jónsson (B), Halldór Ásgrímsson (A), Ingiberg J. Hannesson (A), Eggert G. Þorsteinsson (C). 3. Landbúnaðarnefnd. Steinþór Gestsson (A), Ásgeir Bjarnason (A), Axel Jónsson (A), Ragnar Arnalds (B), Ingi Tryggvason (A), Ingiberg J. Hannesson (A), Jón Árm. Héðinsson (C). 4. Sjávarútvegsnefnd. Oddur Ólafsson (A), Steingrímur Hermannsson (A), Jón G. Sólnes (A), Stefán Jónsson (B), Halldór Ásgrímsson (A), Ingiberg J. Hannesson (A), Jón Árm. Héðinsson (C). 5. Iðnaðarnefnd. Þorv. Garðar Kristjánsson (A), Steingrímur Hermannsson (A), Jón G. Sólnes (A), Stefán Jónsson (B), Ingi Tryggvason (A), Albert Guðmundsson (A), Eggert G. Þorsteinsson (C). 6. Félagsmálanefnd. Þorv. Garðar Kristjánsson (A), Steingrímur Hermannsson (A), Axel Jónsson (A), Helgi F. Seljan (B), Jón Helgason (A), Steinþór Gestsson (A), Eggert G. Þorsteinsson (C). 7. Heilbrigðis- og trygginganefnd. Oddur Ólafsson (A), Ásgeir Bjarnason (A), Steinþór Gestsson (A), Helgi F. Seljan (B), Halldór Ásgrímsson (A), Albert Guðmundsson (A), Eggert G. Þorsteinsson (C). 8. Menntamálanefnd. Þorv. Garðar Kristjánsson (A), Steingrímur Hermannsson (A), Axel Jónsson (A), Ragnar Arnalds (B), Jón Helgason (A), Steinþór Gestsson (A), Jón Árm. Héðinsson (C). 9. Allsherjarnefnd. Oddur Ólafsson (A), Ingi Tryggvason (A), Jón G. Sólnes (A), Geir Gunnarsson (B), Halldór Ásgrímsson (A), Þorv. Garðar Kristjánsson (A), Eggert G. Þorsteinsson (C). Við kosningu nefndanna komu fram þrír listar með jafnmörgum nöfnum samtals hverju sinni og menn skyldi kjósa. Kosningar fóru fram án atkvgr. og urðu nefndir svo skipaðar: 1. Fjárhags- og viðskiptanefnd. Ólafur G. Einarsson (A), Þórarinn Þórarinsson (A), Eyjólfur K. Jónsson (A), Lúðvík Jósepsson (B), Tómas Árnason (A), Lárus Jónsson (A), Gylfi Þ. Gíslason (C). 2. Samgöngunefnd. Friðjón Þórðarson (A), Stefán Valgeirsson (A), Sverrir Hermannsson (A), Páll Pétursson (A), Garðar Sigurðsson (B), Sigurlaug Bjarnadóttir (A), Karvel Pálmason (C). 3. Landbúnaðarnefnd. Pálmi Jónsson (A), Stefán Valgeirsson (A), Ingólfur Jónsson (A), Eðvarð Sigurðsson (B), Þórarinn Sigurjónsson (A), Friðjón Þórðarson (A), Benedikt Gröndal (C). 4. Sjávarútvegsnefnd. Pétur Sigurðsson (A), Jón Skaftason (A), Guðlaugur Gíslason (A), Tómas Arnason (A), Garðar Sigurðsson (B), Sverrir Hermannsson (A), Sighvatur Björgvinsson (C). 5. Iðnaðarnefnd. Ingólfur Jónsson (A), Þórarinn Þórarinsson (A), Lárus Jónsson (A), Magnús Kjartansson (B), Ingvar Gíslason (A), Pétur Sigurðsson (A), Benedikt Gröndal (C). 6. Félagsmálanefnd. Ólafur G. Einarsson (A), Stefán Valgeirsson (A), Ellert B. Schram (A), Gunnlaugur Finnsson (A), Eðvarð Sigurðsson (B), Jóhann Hafstein (A), Magnús T. Ólafsson (C). 7. Heilbrigðis- og trygginganefnd. Ragnhildur Helgadóttir (A), Jón Skaftason (A), Guðmundur H. Garðarsson (A), Magnús Kjartansson (B), Þórarinn Sigurjónsson (A), Sigurlaug Bjarnadóttir (A), Karvel Pálmason (C). 8. Menntamálanefnd. Ellert B, Schram (A), Ingvar Gíslason (A), Sigurlaug Bjarnadóttir (A), Gunnlaugur Finnsson (A), Svava Jakobsdóttir (B), Eyjólfur K. Jónsson (A), Magnús T. Ólafsson (C). 9. Allsherjarnefnd. Ellert B. Schram (A), Páll Pétursson (A), Ingólfur Jónsson (A), Svava Jakobsdóttir (B), Ingvar Gíslason (A), Friðjón Þórðarson (A), Sighvatur Björgvinsson (C). Umræður utan dagskrár.