Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. 2. minni hl. (Bjarni Ásgeirsson) : Ég skal ekki fara mörgum orðum um þessa brtt., þar sem hún skýrir sig sjálf, en efni hennar er á þá leið, að á meðan þessi mál eru í höndum ríkisvaldsins, þá sé verð á innlendum markaði ákveðið eftir þeirri reglu, sem á sínum tíma var löggilt samkv. áliti 6 manna n. Þótt niður sé fellt það ákvæði, sem sett var um vörur á erlendum markaði, teljum við rétt að halda þessum ákvæðum varðandi verð á innlendum markaði. Ég tel svo óþarft að fara um þetta fleiri orðum.



Herra forseti. Sjútvn. hefur haft þetta mál til athugunar, og eins og nál. á þskj. 551 ber með sér, mælir n. eindregið með því, að frv. nái fram að ganga, og telur, að efni þess sé til verulegra bóta. Hins vegar leggur n. til, að gerðar verði nokkrar smáar breyt. á frv. Það er ekki þörf að hafa mörg orð um þessar breyt., þær skýra sig að mestu leyti sjálfar, en ég skal þó fara um þær nokkrum orðum. 1. breyt., sem n. leggur til að gerð verði, er við 2. gr. frv., að 10. liður, um Elliðaárvog, verði látinn falla niður. N. þótti ekki ástæða til, að í þessum almennu hafnarl. væri tekið fram, að mynda skyldi sérstaka höfn við Elliðaárvog í Reykjavík. En eins og kunnugt er, hefur áður verið samþ., að hafnarframkvæmdir við Elliðaárvog skuli teljast til hafnarframkvæmda við Reykjavíkurhöfn, og er það álit n., að svo skuli vera. Þessi brtt. n. er því fyrst og fremst formsbreyt., en ekki veruleg efnisbreyt. 2. brtt. sjútvn. er einnig við 2. gr., en um B-lið, sem fjallar um lendingarbætur. Þar leggur n. til, að teknir séu inn nokkrir nýir staðir, en að dómi n. eru allir þeir staðir fullkomlega sambærilegir við þá staði, sem þegar hafa verið teknir upp í frv., og þótti því rétt, að þeir skyldu njóta samsvarandi hlunninda og þeir staðir, sem þegar hafa verið teknir. Þá hafa komið fram brtt. frá einstökum hv. þm., og held ég, að segja megi, að n, hafi fallizt á þær allar viðvíkjandi þessu atriði. Þá er 3. brtt., við 9. gr. Þar leggur n. til, að gerð verði nokkur efnisbreyt. á, og er það sérstaklega viðvíkjandi þeim ákvæðum, sem nú eru í 9. gr. frv., sem varðar takmörkun á rétti hafnarstjórnar til þess að mega leggja gjöld á hafnarmannvirki einstaklinga innan hafnarinnar. N. lítur svo á, að um þetta ættu að gilda áfram svipaðar reglur og hingað til, að það sé á valdi hafnar- eða lendingarbótastj. að setja reglur þar um, en það sé eins og áður, að sú reglugerð þurfi samþykki þess ráðh., sem fer með hafnarmál, til þess að öðlast gildi. Hins vegar hefur hv. Ed. sett þau ákvæði inn í þessa gr., að óheimilt skuli með öllu að leggja svona gjöld á einstaklingsmannvirki, önnur en þau, sem talað er um í þessari sérstöku gr. Í þessu sambandi þykir mér rétt að benda á, að ef ákvæðin yrðu látin standa í gr. eins og nú er, þá mundi það geta þýtt í framkvæmdinni, að á sumum höfnum á landinu yrðu t. d. vörur, sem skipað væri upp á bryggjum eða hafnarmannvirkjum einstaklinga, undanskildar vörugjaldi á sama tíma sem vörur, sem hins vegar gengju yfir bryggju opinberra sjóða, væru skattlagðar með vörugjaldi. Það er álit n., að ef þannig ákvæði væru í l., mundi þetta í ýmsum tilfellum geta leitt til þess, að í reyndinni væri óframkvæmanlegt fyrir hafnarstj. að halda uppi vörugjöldum sínum, sem þær annars hefðu haft heimild til að leggja á, ef þannig skapast aðstaða fyrir einstaklinga, sem eiga hlut í höfnum, að leggja upp vörur á eina bryggju og sleppa á þann hátt við vörugjald til hafnarinnar. Sem sagt, 3. brtt., við 9. gr., fjallar fyrst og fremst um þessa breyt. Þá þótti n. rétt, að við 15. gr. yrði bætt við ákvæði, sem tæki skýrt fram, að allar hafnarreglugerðir, sem nú eru í gildi og settar hafa verið samkv. hafnarl. viðkomandi staða, - en þau hafnarl. er nú ætlunin að nema úr gildi með þessum l., - verði látnar standa í fullu gildi, þar til ný hafnarreglugerð verður sett samkv. þessu frv., ef það verður að l., og til þess er gefinn eins árs frestur. 5. brtt. fjallar um það, að um leið og ákveðið er, að hafnarl. fyrir Siglufjörð séu úr gildi felld, skuli þó undantekið eitt ákvæði, þ. e. ákvæði 6. gr., þar sem hafnarl. skuli standa í fullu gildi, en sú gr. felur í sér sérstöðu fyrir Siglufjörð, og þótti því ekki fært að afnema þetta ákvæði. Það skal tekið fram, að af sérstökum ástæðum þykir sjútvn. rétt, að 1. brtt., um Elliðaárvog, verði látin bíða til 3. umr., og óskar n. því eftir, að hún verði ekki borin upp að þessu sinni, en hinar allar bornar upp nú.



Herra forseti. Ég hef hér ásamt hv. 5. landsk. flutt tvær brtt. við B-lið 2. gr. frv. Við flm. urðum síðbúnir til samvinnu við n. um þessar brtt., en við höfum þó rætt við einstaka nm. um þær, og við væntum því, að það komi ekki að sök, þó að við gætum ekki rætt við n. í heild. Á báðum þessum stöðum, sem hér um ræðir, eru engar hafnar- eða lendingarbætur eftir þeim hlutföllum, sem tíðkazt hafa á þeim stöðum, sem fengið hafa l. um lendingarbætur. Brtt. okkar hv. 5. landsk. fer þess vegna eingöngu fram á, að þessum tveim stöðum verði gert jafnt undir höfði í þessu efni og öðrum stöðum, og verði það lögfest um leið og aðrir staðir verða teknir upp í heildarlöggjöfina. Ég sé ekki ástæðu til þess að fara fleiri orðum um þessa brtt., en vænti þess, að n. misvirði það ekki, þó að okkur hafi ekki unnizt tækifæri til þess að tala við hana í heild. Vildi ég svo óska þess, að þessar brtt. verði samþ.



Ég á hér brtt. í þskj. 570 um það að færa Borgarneshöfn á milli flokka, þannig að hafnargerð þar skuli njóta helmings framlags, í samræmi við hafnarl. Borgarness eins og þau eru nú. Þetta hlutfall hefur verið í 1. frá upphafi, en með þessu frv. er þessu kippt aftur og ákveðið lægra framlag. Mér þótti rétt að vekja athygli á þessu, því að þetta mun hafa verið sett svona í frv. af vangá. Ég mun nú óska þess, að þessi brtt. verði ekki borin upp við þessa umr., til þess að hv. n. gefist kostur á að fá hana til athugunar á milli umr. og segja álit sitt um hana, en ég vildi lýsa henni þegar.



Herra forseti. Ég skal ekki lengja umr. um þetta mál, sem hefur verið lengi á dagskrá í hv. d. og ekki komið lengra áleiðis en orðið er. Ég á hér litla brtt. á þskj 497. Hæstv. félmrh. varpaði þeirri spurningu fram, hvort Mjólkurbú Flóamanna væri ekki samvinnufélag. Og ef það væri samvinnufélag, taldi hæstv. ráðh. till, mína óþarfa. Ég veit ekki, hvaða hugmyndir hæstv. ráðh. hefur um samvinnufélög. En það lítur út fyrir, að hann álíti, - að öll samvinnufélög séu útsvarsfrjáls eftir þeim l., sem þau nú starfa eftir. Ef þetta er skoðun hæstv. ráðh., þá er þetta misskilningur. Mjólkurbú Flóamanna hefur greitt útsvar síðustu árin, og svo mun vera um önnur samvinnufélög. Mjólkurbú Flóamanna, sem er byggt 1929, gerði samning við hreppsnefnd Hraungerðishrepps um það, að mjólkurbúið skyldi vera útsvarsfrjálst í næstu 10 ár, ef það yrði byggt í Laugardælalandi. Mjólkurbúið var útsvarsfrjálst fyrstu 10 árin, sem það starfaði, eða til 1939, en síðan hefur verið lagt á það útsvar af Hraungerðishreppi. Nú er ekki nema sanngjarnt, að mjólkurbúið, sem skiptir öllu upp á milli félagsmanna sinna, verði útsvarsfrjálst. Og ég tel enga hættu felast í því, þótt önnur hliðstæð fyrirtæki, t. d. mjólkurbú, kæmu á eftir og yrðu útsvarsfrjáls. Mér virtist hv. 1. þm. Árn. telja það gæti stafað af því hætta, ef önnur hliðstæð fyrirtæki, sem ekki eru mörg hér á landi, kæmu á eftir og fengju undanþágu frá útsvarsgreiðslu. Ég tel, að ekki stafaði af því hætta, þótt svo færi. Það er öðru máli að gegna með mjólkurbúin en kaupfélögin. Þau borga útsvar á tvennan hátt. Í fyrsta lagi af eignum sínum og í öðru lagi af veltu utanfélagsmanna, sem verzla við þau. Um hreinan tekjuafgang er ekki að ræða frá mjólkurbúi eins og hjá kaupfélögunum. Ég held það sé nokkuð hliðstætt mjólkurbúið og t. d. bankinn á Selfossi, sem starfar við hliðina á því. Ekki þarf hann að greiða útsvar. Það er stofnun, sem starfar fyrir almenning eins og mjólkurbúið, sem undir þessum kringumstæðum starfar fyrir 3 sýslur. Ég held líka, að það yrði sársaukaminna fyrir Hraungerðishrepp, ef það er víst, að hið nýja hreppsfélag, Selfosshreppur, hafi ekki tekjur af því. Það væri þá ekki við neinn að öfundast um útsvar mjólkurbúsins. Annars er þessi till. mín náttúrlega ekki neitt stórmál, en ég tel, að Alþ. beri að samþ. hana af þeim ástæðum, sem ég nú hef nefnt. Ég hlustaði á ræðu hv. 1. þm. Árn., þegar hann var að tala um skiptin á arðinum. Hv. þm. mælti fátt um brtt., sem hv. 2. þm. Eyf. hefur borið fram á þskj. 524. Ef þessi till. hv. 2. þm. Eyf. yrði samþ., þá yrði Selfossþorp skorið í sundur og mjólkurbúið yrði áfram í Hraungerðishreppi. Og það er það, sem stefnt er að með till. Nú vill svo til, að það er orðin samfelld byggð frá hinni gömlu Selfossbyggð og austur að mjólkurbúi, og ég held, að betra sé að láta ógert að gera nokkuð í þessu máli en draga hreppamörkin milli mjólkurbúsins og hinnar gömlu Selfossbyggðar. Það er mjög óþægilegt fyrir þorpið, ef það er skorið svona í sundur. Slíkt þorp mun eiga svo margt sameiginlegt, að það hlýtur að skapa mikil óþægindi. Mér er kunnugt um, að það hefur verið lagt sameiginlega í kostnað við vatnsveitu, varðandi rafveitu, barnaskóla o. s. frv., það sem þeir hljóta að eiga sameiginlega og nota í sameiningu, hvort sem þarna er um að ræða eitt hreppsfélag eða ekki. Ég lít svo á, að það sé mjög handhægt að verða við óskum Selfossbúa og skipta hreppnum og draga línuna þannig, að Selfossþorpið verði eitt hreppsfélag, en þá er það óhjákvæmileg nauðsyn að taka sneið af Laugardælalandi. Mér finnst till. hv. 2. þm. N.-M. að mörgu leyti sanngjörn, og hef ég tilhneigingu til að fylgja henni í aðalatriðum. Ég tel þó, að það sé eitt í þeirri till., sem ekki sé hægt að fallast á, og það er það að innlima bændur í Sandvíkurhreppi inn í Selfosshrepp, hvort sem þeir vilja eða ekki. Ég vil, að bændurnir í hinum gamla Sandvíkurhreppi eigi að geta ráðið því sjálfir, hvort þeir hafi sérhrepp eða verði í hinum nýja Selfosshreppi. Ef till. er samþ. óbreytt, þá eru Sandvíkurhreppsbúar innlimaðir í Selfossþorp, hvort sem þeir vilja eða vilja ekki, Um það, hvað mikið land skuli tekið af Ölfushreppi undir hinn nýja Selfosshrepp, má deila. Það er eðlilegt, að Ölfushreppur vilji sem minnst land missa. Ég held, að sanngjarnt sé að ganga ekki meira á Ölfushrepp en nauðsynlegt er fyrir hinn nýja Selfosshrepp og reyna að gera þetta sem sársaukaminnst fyrir bændur fyrir vestan ána. Ég skal svo ekki orðlengja þetta meira. Vil ég þó aðeins taka það fram vegna ummæla hv. 1. þm. Árn. út af till. minni um, að mjólkurbúið yrði útsvarsfrjálst, að ég flyt þá till. ekki vegna þess að ég óttist, að hinn nýi Selfosshreppur þrengi svo mjög að því í útsvarsálagningu, því að vitanlega verður lagt útsvar á það eftir föstum „skala“, sem samvinnul. heimila hverju sinni. Það ætti að vera óþarfi að taka það fram, að till. nær aðeins til mjólkurbúsins sjálfs, en ekki til starfsfólksins. Ég held ég hafi skilið hv. 1. þm. Árn. þannig, að það væri vafi á því nema þessi till. næði jafnt til starfsfólks fyrirtækisins, en eins og till. er orðuð, getur enginn vafi leikið á því, að hún snertir aðeins fyrirtækið, en ekki starfsfólkið. Ég óska svo, að þessi till. mín verði samþ. Ég tel eðlilegt, að þetta mál verði leyst þannig, að Selfossþorp verði hreppur út af fyrir sig og allt þorpið verði í einu hreppsfélagi, en sú afgreiðsla verði ekki viðhöfð að hluta þorpið sundur í tvo hreppa.



Mér hefur virzt lítið á því að græða, sem komið hefur fram í ræðum í þessu máli síðan ég talaði hér seinast. Ég ætla þá að byrja á öfugum enda varðandi það, sem fram hefur komið, af því að það liggur næst mér, sem hv. 2. þm. Rang. segir. Og ég þarf ekki heldur að eyða svo mörgum orðum að því. Skoðanir eru skiptar í málinu, og allt er í mesta glundroða með það í þinginu. Undirbúningur málsins er miklu lakari heima en hann hefði getað verið og skylt er samkv. því, sem lagastafurinn gefur tilefni til og venjur, sem ríkja í þessu máli. Fyrir fram er engin leið að sjá, hvaða afgreiðslu málið fær. Innan n. eru skoðanir ákaflega skiptar um, hvaða stefnu skuli hafa í málinu, eins og till., sem nm. hafa komið með, bera vitni um, því að þær ganga í ýmsar áttir, hver á móti annarri. Hv. 2. þm. Rang. þarf ég ekki að svara mörgu. Hann talaði um, að ef farið yrði eftir till. hv. 2. þm. Eyf., séu þorpin skorin í sundur með slíku. Þetta er skrýtið tal. Þorp er byggt upp í tveim hreppum, hreppamörkin liggja milli þessara hverfa, sem myndazt hafa kringum Flóabúið. Það fólk, sem þar býr, vinnur allt við þá stofnun, og í öðrum hreppum eru kauptún, miklu stærri og fjölmennari. Það er því ekki verið að skera í sundur þorpið, þó að þau hreppamörk séu látin standa, sem nú eru. Það er verið að skera í sundur byggðina í sveitunum með því að taka Flóabúið með þeirri byggð, sem þar er, ef þetta frv. nær fram að ganga. Þetta er því rangmæli hjá hv. þm. Þessu á að snúa við. Hitt er svo annað mál, hvort þetta er sjálfsagður hlutur, vegna þess, hvernig háttar um byggð þá, sem hér um ræðir: En eftir þessum rökum ætti að leiða að því, ef byggð kæmi upp þar í öllum hreppsfélögunum, sem nærri eru kauptúnum, að þá mætti hún ekki standa í sínum gamla hreppi, heldur yrði að leggja hana undir þá byggð, sem fyrir er og getur talizt þorp. Eftir því ætti svo að dansa með hreppamörk í landinu. Ég get í þessu sambandi svarað hv. 11. landsk., því að hann veik að mér, að ég gæti fallizt á, að Sandvíkurhreppi yrði skipt, en ég vildi ekki fallast á, að byggingarhverfin kringum Flóabúið væru tekin, og stæði þó eins á. Ég þarf víst ekki að benda honum á, að þarna stendur gersamlega ólíkt á, og það hefði hann átt að athuga. Það stendur ekki á sama, hvað mannmargt er eða hvern rétt menn eiga á því. Selfossbúar hafa lög að mæla, því að þeir óska að fara í eitt hreppsfélag. Eftir þessari löggjöf eru þeir nógu margir til þess að óska eftir því að bera þá kröfu fram og fylgja henni eftir. Sama gildir ekki um hina. Það er ekki nema brot, sem er í byggingarhverfunum kringum Flóabúið, svo að þeir geta ekki borið fram slíkar kröfur um að fara í slíkt félag. Þar í liggur munurinn. Þá vænti ég, að þessi hv. þm. sjái, hvað hann hefur skakkt fyrir sér í þessu, að þarna standi eins á. Hitt er annað mál, ef fólkið, sem býr í þessu hverfi, óskar eftir að mega sameinast þessum nýja hreppi, sem er í ráði að stofna, Selfosshreppi. Það er annað mál. Þeir eiga heimild til þess, og við því er ekkert að segja. Og það er skiljanlegt, að fólk kunni að óska eftir því. Ég legg ekki mikið upp úr því, þó að nokkrar undirskriftir hafi komið, það er ekki alltaf erfitt að fá þær, og sennilega ætti að athuga það mál meira en frá einni hlið. Ég veit annars ekki, hvernig menn fara að því að komast að þeirri niðurstöðu, að endilega þurfi að vera kauptún til þess að hreinlætis sé gætt, skolpleiðslur, vatnsleiðslur o. s. frv. Það er ekki álitið annað en sjálfsagt, að menn nái í gott vatn, hafi rafmagn o. s. frv. En jafnan er eins og gert sé ráð fyrir því, þegar um sveitirnar er að ræða, þótt þéttbýlar séu, að þessir hlutir séu ekki með. Eftir öllum rökunum hjá þessum ræðumönnum er ekki hægt að fá annað en í hvert skipti sem einhver byggð sé komin, verði að leggja hana undir kauptún, því að sveitabæir megi þeir ekki vera. Ég veit ekki til, að íbúar Hraungerðishrepps hafi neitað fólkinu um þau hlunnindi, sem því eru nauðsynleg, að hlynna að því, útvega því rafmagn og hafa skóla fyrir börn sín, og það er heimska að halda því fram, að þó að börn manna úr Hraungerðishr., sem vinna við mjólkurbúið, gangi í skóla á Selfossi, sé fyrir þær sakir nauðsynlegt að breyta hreppamörkum. Ég gæti trúað að þar, sem hagfellt er, yrði því þannig fyrir komið í framtíðinni með ýmsar skólabyggingar, að tvær eða jafnvel fleiri sveitir standi að skólunum. Svo að þessi mál er hægt að leysa og láta fólkinu í té, þó að ekki séu gerð hreppamörk. Ég skal nú fara fljótt yfir sögu. Hv. 2. þm. Rang. minntist á það, að ekki væri ástæða til að innlima bændur í Sandvíkurhreppi, og gerði hann það að umtalsefni, þegar hann minntist á till. hv. 2. þm. N.-M. Það er ekki verið að tala um að innlima þá, sem eru í Sandvíkurhreppi. Það er verið að tala um að skipta á þessum hreppum og láta að óskum þeirra að verða sérstakur hreppur, þannig að þeir þurfi ekki að vera áfram með kauptúninu. En ég verð að segja, að þar sem byggð virðis,t þarna lítil, er þetta hæpin ráðstöfun, að 15 eða 16 bæir eigi að mynda eitt hreppsfélag. Það yrði dýrt og ekki ráðlegt. Og ef Alþ. fellst á þessa hugmynd án þess að fá málið betur undirbúið, þá sýnir hæstv. Alþ. enga forsjálni í þessu máli. Það verður að leita annars, finnst manni, ef þetta á að ganga svona fram eins og einna mest er talað fyrir því nú, til þess að það sýni nokkuð meiri forsjálni. Ég hafði haldið, að einmitt vegna þess, hve málið er illa undirbúið að heiman, hve lítil samtöl hafa átt sér stað milli þessara manna, sem málið snertir, hefði Alþ., ef það vill afgr. málið nú í einhverri mynd, átt að gera það á þann vægilegasta hátt og taka ekki málið til fullnaðarúrslita fyrr en betur hefði verið leitað eftir samkomulagi í byggðarlaginu heima fyrir, og síðan taka til sinna ráða. Þá liggur þetta mál miklu ljósara fyrir þm. til þess að taka sínar ákvarðanir en nú. Raunar má vera, að einhverjir þm. hafi svo litla ábyrgðartilfinningu, að þeir telji einskis vert, þó að með nokkrum peningastyrk sé eitt hreppsfélag svipt, 1/2 tekna sinna. Að því er stefnt með þessu frv., eins og talað er fyrir því. Og ég efast um, að kauptúnabúum, sem við þessu eiga að taka, þessari stofnun og þeirri tekjulind, sem hún er, sé greiði gerður með þessu, í fullri óþökk þeirra, sem að því standa, og í miklum ágreiningi og lítið gert til þess að jafna hann. Ég a. m. k. vil enga ábyrgð bera á því. Það er síður en svo, að ég vilji vera á móti þeim, sem í kaupstöðum búa. En þetta gæti bara orðið til þess að gera þeim, sem þeir þykjast vilja gera gagn, hið mesta ógagn, en það er þeirra, en ekki mitt. Ég get farið fljótt yfir ýmislegt það, sem hér hefur komið fram hjá öðrum hv. ræðumönnum, því að ég hef enga hvöt til að tefja, að þetta mál komi hér til atkvæða. Slíkt hefur mér aldrei komið til hugar. En ég vildi bara gera mitt til, að í hóf væri stillt um afgreiðslu og ekki með offorsi rekin afgreiðsla málsins. Hv. 2. þm. N.-M. taldi fjárskiptin mjög einfalt atriði. Yrði það bara eftir mati og lægi þá alveg ljóst, fyrir. En ef þetta er svo einfalt mál og liggur svo opið fyrir og ekkert frekar, sem kemur til greina um slík skipti, hvers vegna ætli hinn aðilinn sækist þá svona fast eftir þessu byggðarhverfi, ef ekki væri annað í því fólgið ? Þetta er vitanlega mesta fjarstæða. Þetta er fyrir framtíðina, og það, sem menn hafa í huga, það getur orðið nokkuð annað atriði en á því augnabliki, sem skiptin fara fram. Það sjá menn, og það er því ekki lítilsvert, hvernig þetta er gert. - Svo lýsti hann yfir því, að hann gæti verið með eignarnámi, og er það mál út af fyrir sig. Hann talaði um að hafa Sandvíkurhrepp allan í einu hreppsfélagi, og þetta eignarnámsákvæði nær þá auðvitað til allra mannvirkja í hreppnum, vitaskuld. Og honum hrýs ekki hugur við því, að allir geti átt von á því á morgun, að eignaumráðin. séu af þeim tekin, því að hreppsnefndin getur tekið það, sem henni sýnist, þar sem Alþ. var svo hugulsamt að veita þetta vald, og þarf hreppsnefndin ekki að gera neina grein fyrir því. Þetta er einfalt, og honum fannst það ekki vera mjög óaðgengilegt. Náttúrlega er honum frjálst að hafa sína skoðun, og skal ég ekki eyða löngum tíma í að ,tala um það. Það er eitt atriði, sem ég átti ósvarað hv. 11. landsk., annars hef ég svarað því, sem hann talaði um, með því, sem ég hef nú sagt. Þetta atriði var skipulagning byggðarinnar. Ég hef áður vikið að því í þessum umr., að mér finnst meir en tími til þess kominn, að löggjöfin, sem fjallar um þessi mál, sé tekin til endurskoðunar og það sem fyrst. Það atriði er vissulega þess virði, að það sé tekið til athugunar, og skal ná jafnt til sveita eins og kauptúna, og það er of seint að gera það, þegar byggðin er orðin svo og svo mikil. Svo að þátt Flóabúið sé tekið og sameinað kauptúninu, þá, leysir það ekki þetta mál. Þetta vona ég, að hv. þm. skilji. Löggjöfinni um þessi efni þarf að breyta og koma inn nýjum ákvæðum, sem eiga ,jafnt við í þorpum sem til sveita. Skal ég sv~ ekki fjölyrða um það. Hæstv. dómsmrh. fannst, eftir því sem hann sagði, ég tala nokkuð loðið í þessu máli. Ég hélt þó, að ég hefði talað svo skýrt, að enginn gæti um það villzt, hvað ég átti við, ef menn á annað borð vildu skilja það. Ég vil ekki ásaka hæstv. ráðherra, þó að frv. þessu sé mjög áfátt. Það eina, sem mætti að því finna frá hans hálfu, er, að hann skyldi ekki koma auga á það, að mál þetta mundi þurfa meiri undirbúning, áður en frv. væri lagt fram. En bezt vitni um þann undirbúning, sem frv. þetta hefur fengið, ber sú n., sem hefur það til meðferðar. Þessi n. hefur gefið út tillögur, hún veit víst ekki sjálf hvað margar, sem ganga hver í sína átt og eru hreinustu andstæður. Hvers vegna er þetta? Vegna þess að málið er ekki undirbúið og frágangurinn á frv. þannig, að n. finnst ekki gerlegt, að ganga frá því í því formi, sem það er í.

Forseti..(BG) : Ég vil vekja athygli hv. þm. á því, að fundur á að byrja í Sþ. kj. 3½, og vildi ég því spyrja hann, hvort hann hyggst að ljúka máli sínu nú, eða hvort hann óskar eftir, að þessari umr. verði fram haldið á næsta fundi þessarar deildar.



Ég ætlaði nú að hafa þessi orð nokkru fleiri. En þar sem kl. er að verða 3½, þætti mér vænt um, ef hæstv. forseti sæi sér fært að fresta þessari umr. nú.

Forseti (BG): Umr. er þá frestað, og verður henni fram haldið á næsta fundi þessarar d., sem verður á morgun.