Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Herra forseti. Með þessu frv. sem hér er tekið til lokaatkvæðagreiðslu er fyrst og fremst verið að bæta hag hátekjufólks og fyrirtækja sem þó greiða langlægstu skatta innan OECD-ríkjanna. Auðvitað er löngu kominn tími til að setja í forgang skattalækkanir á almennt launafólk og lífeyrisþega en það er aldrei á dagskrá þessarar ríkisstjórnar. Stjórnarflokkarnir hafa nú fellt allar tillögur Samfylkingarinnar um að bæta skatteftirlit og skattframkvæmd. Þeir knýja í gegn nánast óskoðaða grundvallarbreytingu á fyrningarreglum skattalaga sem þýðir mörg hundruð millj. kr. skattatap fyrir ríkissjóð á næstu árum. Sú tillaga var fyrst tekin á dagskrá þingsins nú við 3. umr. sem er til vansa fyrir þingið. Við í Samfylkingunni mótmælum þessum óvönduðu vinnubrögðum og þeirri röngu stefnu sem ríkisstjórnin hefur í skattamálum.

Herra forseti. Ég er hlynntur frv. í heild sinni en vegna efasemda um að svokallaðar yfirtökuvarnir sparisjóða standist eignarréttarákvæði stjórnarskrár sit ég hjá.

Hæstv. forseti. Hér er tekið til afgreiðslu frv. hæstv. umhvrh. um úrvinnslugjald. Samfylkingin mun ekki greiða þessu máli atkvæði sitt. Hins vegar teljum við hér vera stigið skref í rétta átt. Hugmyndafræðin að baki frv. er hin rétta en útfærslan mætti vera með allt öðrum hætti. Við munum styðja brtt. hv. þm. Kolbrúnar Halldórsdóttur en sitja hjá við aðra afgreiðslu málsins.

Herra forseti. Hér eru greidd atkvæði um brtt. sem gerir ráð fyrir því að neytendur og frjáls félagasamtök á sviði náttúru- og umhverfisverndar eigi fulltrúa í stjórn Úrvinnslusjóðs. Það er afar mikilvægt að neytendur og frjáls félagasamtök eigi beina aðkomu að þessum sjóði og störfum sjóðstjórnar. Því er hér lagt til að sjóðstjórnin verði sjö manns en ekki fimm eins og frv. gerir ráð fyrir. Ég segi já.

Herra forseti. Þingmenn Vinstri hreyfingarinnar -- græns framboðs styðja hugmyndafræði þessa máls. Við gagnrýnum þó að ekki skuli hafa náð fram að ganga að neytendur og félög, frjáls félagasamtök sem starfa á sviði umhverfis- og náttúruverndar, skyldu eignast fulltrúa í stjórn Úrvinnslusjóðs. Þó að við gagnrýnum og séum andvíg því hvernig stjórnin er skipuð samkvæmt frv. styðjum við hugmyndafræði málsins og styðjum því málið.

Hæstv. forseti. Þetta mál um verkefni Umhverfisstofnunar er eðlilegt framhald af tilurð þeirrar stofnunar og hefði á síðasta vetri mátt liggja fyrir í þeirri mynd sem það var lagt fyrir þingið í haust. Brtt. við málið eru flestar til bóta og þó að betur hefði mátt gera, bæði í tíma til vinnu við frv. og breytingar sem hefðu mátt koma til viðbótar, teljum við samfylkingarmenn að þetta mál sé gott mál og styðjum það.

Herra forseti. Hér er um að ræða mál sem hefur verið unnið með nákvæmlega sama flýtinum og upphaflega málið, þ.e. frv. til laga um Umhverfisstofnun. Þetta mál, þessi bandormur hefði að sjálfsögðu átt að vera lagður fram sl. vor þegar frv. til laga um Umhverfisstofnun var lagt fram. Þetta hefur allt verið unnið í miklu flaustri og miklum asa og stressi og vegna þess að þetta er ekki nógu vel undirbyggt í heildina höfum við þingmenn Vinstri hreyfingarinnar -- græns framboðs ákveðið að sitja hjá við afgreiðslu málsins.

Herra forseti. Ég flyt brtt. á þskj. 691. Fyrri töluliður þeirra brtt. fjallar um að sett verði inn í d-lið 11. gr. pósitíft ákvæði sem taki af allan vafa um að Jöfnunarsjóði sveitarfélaga sé heimilt að greiða framlög til sveitarfélaga sem verða fyrir óvænt breyttum aðstæðum og breytingu á afkomu svo sem vegna fólksfækkunar. Þannig framlög hafa verið greidd á umliðnum árum en þó ekki alltaf, og á því ári sem nú er að líða voru engin slík framlög greidd þannig að þau sveitarfélög sem hafa orðið fyrir áföllum af þessum toga fá þá ekki framlög í ár. Mér finnst það ekki nægjanlega skýrt hvort heimildir verða til greiðslu slíkra framlaga á grundvelli frv. ef það nær fram að ganga óbreytt. Í nál. endurskoðunarnefndar er kveðið á um að slík tekjujöfnunarframlög vegna fólksfækkunar mætti greiða sem hluta af útgjaldajöfnunarframlögum en af orðalagi frv. sjálfs verður ekki ráðið hvort ótvírætt sé að fullnægjandi lagastoð væri þá til handa ráðherra að setja í reglugerð ákvæði um slíkt. Mér finnst því frágangur málsins ekki vera eins skýr og æskilegt væri, a.m.k. þyrfti að flytja þá einhvers konar lögskýringu sem tæki af vafa um það í formi álits eða yfirlýsingar frá hæstv. ráðherra. Ég vil hins vegar á engan hátt verða til þess að draga úr möguleikunum á að þetta verði og kalla því til baka fyrri tölulið brtt. minna á þskj. 691 þar sem það væri varla málinu til framdráttar að tillaga um beina heimild inn í lögin um greiðslu slíkra framlaga yrði felld í atkvæðagreiðslu. Ég áskil mér hins vegar rétt til þess að taka málið upp við 3. umr. ef ekki finnst á því viðhlítandi lausn.

Herra forseti. Þó að báðir litirnir séu nú fallegir, rauður og grænn, hefði ég haldið að hæstv. ráðherrum hefði í þetta skiptið verið óhætt að halda sig við græna litinn eins og þeir voru komnir inn á sumir hverjir. Þessi tillaga er að mínu mati um ósköp sanngjarna lagfæringu á þessu ákvæði til bráðbirgða sem felur það í sér að svonefnd stofnkostnaðarframlög til sveitarfélaga með færri en 2.000 íbúa vegna framkvæmda sem tengjast breyttri verkaskiptingu ríkis og sveitarfélaga á umliðnum árum verði ekki höggvin af með jafnskjótum hætti og frv. gerir ráð fyrir, þ.e. að þau standi aðeins í tvö ár. Það skapar núverandi sveitarstjórnum sem hafa nýhafið kjörtímabil mjög lítið svigrúm til þess að skipuleggja framkvæmdir sínar innan þessa tíma og getur að mínu mati leitt til óeðlilegs óðagots, að menn reyni að hefja framkvæmdir í skyndi til þess að eiga rétt á þessum greiðslum. Ég held að það væri eðlilegra að láta þann aðlögunartíma sem menn hafa í þessu sambandi falla í grófum dráttum saman við kjörtímabil núverandi sveitarstjórna. Um það fjallar þessi brtt., að í grófum dráttum verði aðlögunartímabilið fjögur ár í staðinn fyrir tvö.

Hæstv. forseti. Í tillögum félmn. kemur fram og eru tekin af öll tvímæli um það að stofnframlög til sveitarfélaga úr jöfnunarsjóðnum ná út árið 2004. Heimilt er að greiða áfram til framkvæmda á árinu 2005 ef framkvæmdir eru hafnar á árinu 2004, en að framlög til framkvæmda á árinu 2005 skulu miðast við verkstöðu í lok þess árs. Það varð niðurstaða endurskoðunarnefndar um Jöfnunarsjóð sveitarfélaga að þetta mundi duga miðað við þau verkefni sem liggja fyrir hjá sveitarfélögunum núna. Þess vegna varð það niðurstaða félmn. að orða tillöguna skýrar en kom fram í frv. og undir það skrifuðum við öll í félmn. Ég legg til að sú tillaga verði samþykkt.

Herra forseti. Ég hef í mörg ár bent hv. þingmönnum á það hversu félagslega óréttlátar reglur um húsaleigubætur eru en án árangurs. Þó að ég fallist á þessar breytingar þýðir það engan veginn að ég sé orðinn sáttur við reglurnar enda eru þær jafnvitlausar og -óréttlátar sem hingað til. Ég segi já.

Herra forseti. Ég er á móti því að leiðrétta með lögum fjármálamistök sem ákveðnir einstaklingar hafa gert og gefa jafnframt fordæmi fyrir slíkum leiðréttingum á mistökum annarra vegna jafnræðisreglunnar. Það er ný stefna að láta fólk ekki bera ábyrgð á gerðum sínum. Þá set ég spurningarmerki við það að Ríkisendurskoðun verði látin gefa umsögn um slíka umsókn því að hver á þá að endurskoða þann gerning? Ég segi nei.

Herra forseti. Hér er verið að opna sambærilegar heimildir til handa Íbúðalánasjóði til að taka þátt í fjárhagslegri endurskipulagningu þegar félagslegt íbúðarhúsnæði á í hlut, t.d. hjá námsmannasamtökum eða öðrum sambærilegum aðilum, með mjög hliðstæðum hætti og gert var gagnvart sveitarfélögum á sl. ári þar sem Íbúðalánasjóði var heimilt að taka þátt í fjárhagslegri endurskipulagningu gegn þátttöku annarra kröfuhafa í íbúðum eða þegar þannig stendur á að nauðsynlegt er að fara í aðgerðir til að auðvelda mönnum að standa straum af þeim lánum sem þeir hafa tekið á sig vegna byggingar íbúðarhúsnæðis. Ég tel að hér sé í fyrsta lagi um mjög sanngjarnt ákvæði að ræða, í öðru lagi sé það skynsamleg fjármálaleg ráðstöfun að Íbúðalánasjóður geti gætt og varið hagsmuni sína með þessum hætti og tekið þátt í slíkri fjárhagslegri endurskipulagningu í stað þess að keyra málin í þrot. Ég tel því að hér sé um mjög skynsamlegt, sanngjarnt og þarft ákvæði að ræða.

Herra forseti. Ég hef ætíð verið á móti búnaðargjaldi sem er skattur á alla bændur, þá fátæku líka, en einungis þeir ríku njóta. Þetta er því skattur á fátækt. Ég er líka á móti lögbundnu félagsgjaldi sem felst í þessu gjaldi því að það stríðir á móti félagafrelsi stjórnarskrárinnar. Þar sem hér er einungis um breytingu að ræða sit ég hjá.

Herra forseti. Hér er um að ræða lækkun á búnaðargjaldi úr 2,55% niður í 2% þannig að ég held að hagur bænda ætti að vera betri eftir en áður.

Herra forseti. Þetta frv. er fyrst og fremst innlegg í byggðakvótaæfingar hæstv. ríkisstjórnar. Þær æfingar ganga efnislega gegn þeirri stefnu sem Samfylkingin hefur í sjávarútvegsmálum og Samfylkingin hefur ekki tekið ábyrgð á þeim byggðakvótum eða pottum sem ríkisstjórnin bætir nú við ótt og títt. Þó að málið sé fyrst og fremst tæknilegt, herra forseti, lítum við svo á að það sé allt og í heild sinni á ábyrgð ríkisstjórnarinnar og sitjum þess vegna hjá.

Herra forseti. Hér er um það að ræða að færa til þessa árs kvóta í þorskeldi sem ekki nýttist í fyrra og hins vegar að færa 500 tonna pott sem ekki var nýttur til úthlutunar til byggðarlaga á síðasta ári yfir á þetta fiskveiðiár. Ég held að það sé til bóta að úthluta þessum heimildum þrátt fyrir að útfærsla fiskveiðikerfisins eins og hún er sé afleit og muni í heildina vinna gegn byggðarlögunum.

Virðulegi forseti. Miðað við það fiskveiðistjórnarkerfi sem núverandi stjórnarmeirihluti styðst við leggst ég ekki gegn því að þetta fyrirkomulag verði haft á. Byggðakvótar eru til styrkingar og að færa yfir á milli ára miðað við þetta kerfi sem við búum við er ekki andstætt þeim hugmyndum sem við höfum um styrkingu byggða og í þorskeldismálum því styðjum við þetta frv.

Herra forseti. Við erum að greiða atkvæði um hækkun á gjaldi í Framkvæmdasjóð aldraðra vegna sérstaks átaks í uppbyggingu í hjúkrunarmálum. Við í Samfylkingunni styðjum það átak. Aftur á móti teljum við nefskatta vera óréttláta vegna þess að þeir bitna verst á þeim tekjulægstu. Því höfum við lagt fram brtt. við þetta mál þar sem við breytum tekjuviðmiði þeirra sem greiða þennan nefskatt en eins og menn e.t.v. þekkja eru undanþegin þessu gjaldi börn innan 16 ára og aldraðir yfir sjötugt og þeir sem eru á hjúkrunar- eða dvalarheimilum en tekjuviðmiðin hafa staðið í stað eða eru það lág að lífeyrisþegar eingöngu á bótum almannatrygginga greiða þennan skatt. Og ef þeir greiða þennan skatt er verið að taka til baka þær kjarabætur sem er verið að veita þeim með breytingu á almannatryggingalögunum sem er næsta mál á dagskrá hér á eftir. Þá tekur ríkisstjórnin til baka þær kjarabætur sem er verið að veita þeim í næsta máli. Ég legg til að tekjuviðmiðunin hækki örlítið þannig að bótaþegar á strípuðum bótum almannatrygginga og aðrir þeir sem eru með tekjur sambærilegar þeim verði undanþegnir greiðslu þessa nefskatts.

Herra forseti. Við erum að greiða atkvæði um að minnka tekjutengingu á tekjutryggingaraukanum til lífeyrisþega. Við í Samfylkingunni styðjum það. Aftur á móti viljum við minna á að það er hópur sem ekki fær neinar kjarabætur í þessum breytingum á almannatryggingalögunum og það eru lífeyrisþegar, aldraðir og fatlaðir á stofnunum en þeir eru eingöngu með vasapeninga sem eru rúmar 19 þús. kr. í dag og þar er enn þá 65% tekjuskerðing. Í ljósi þess að við treystum því að það verði tekið á því að leiðrétta fyrir þennan hóp strax eftir áramótin höfum við ekki gert brtt. við þetta en viljum minna á að það þarf að breyta og leiðrétta kjör þessa hóps sem er fólk á vasapeningum. Ég segi já.

Herra forseti. Þessi ábending frá þingmanninum var rædd og var samstaða um hana í heilbrn. Ég vek þess vegna athygli á því að í nál. er þetta tekið sérstaklega fram og því beint til hæstv. heilbrrh. að taka þetta til sérstakrar skoðunar.

Herra forseti. Ég mæli fyrir nál. frá utanrmn. um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 84/2002, um breytingu á VII. viðauka (Gagnkvæm viðurkenning á starfsmenntun og hæfi) við EES-samninginn. Í nál. kemur fram um hvaða tilskipanir er að ræða. Megintilgangur tilskipunarinnar er að einfalda, samræma og gera skýrari gildandi ákvæði um þetta efni. Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi og hafa þær þegar verið gerðar. Þau atriði sem snúa að málefnasviði iðn.- og viðskrn. voru innleidd með lögum nr. 69/2002, um breytingu á lögum nr. 8/1996, um löggildingu nokkurra starfsheita sérfræðinga í tækni- og hönnunargreinum. Þá voru hinn 28. nóvember sl. samþykkt lög á Alþingi um breytingu á lögum nr. 83/1993, um viðurkenningu á menntun og prófskírteinum, sem innleiða þann hluta tilskipunarinnar sem snýr að menntmrn. Nefndin leggur einróma til að tillagan verði samþykkt.

Herra forseti. Ég mæli fyrir nál. frá utanrmn. um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 86/2002, um breytingu á IX. viðauka (Fjármálaþjónusta) og XXII. viðauka (Félagaréttur) við EES-samninginn. Í nál. kemur fram um hvaða tilskipun er að ræða en tilskipunin gerir ráð fyrir að aðildarríkin taki upp kerfi gangverðsreikningsskila fyrir tiltekin fjármálaskjöl en með því er stefnt að samræmingu fjármálaupplýsinga innan EES-svæðisins. Innleiðing tilskipunarinnar kallar á breytingar á lögum nr. 144/1994, um ársreikninga. Frv. þess efnis hefur enn ekki verið lagt fram en frestur til að gera nauðsynlegar lagabreytingar er til 1. janúar 2004. Nefndin leggur einróma til að tillagan verði samþykkt.

Herra forseti. Ég mæli fyrir nál. frá utanrmn. um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 58/2002, um breytingu á XVIII. viðauka (Öryggi og hollustuhættir á vinnustöðum, vinnuréttur og jafnrétti kynjanna) við EES-samninginn. Í nál. kemur fram um hvaða tilskipanir er að ræða en tilskipun nr. 2000/34/EB breytir tilskipun nr. 93/104/EB, um ákveðna þætti er varða skipulag vinnutíma en breytingin felst aðallega í því að læknar í starfsnámi, þeir sem starfa við flutninga á vegum ásamt þeim sem vinna á sjó og í flugi munu falla undir gildissvið vinnutímatilskipunarinnar en þó er gert ráð fyrir ákveðnum undanþágureglum fyrir þessa hópa. Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi en frestur til að gera nauðsynlegar breytingar á lögum er til 1. ágúst 2003, en til 1. ágúst 2004 að því er varðar lækna í starfsnámi. Á fundi nefndarinnar kom m.a. fram hjá fulltrúa félmrn. að á málefnasviði ráðuneytisins þyrfti að breyta lögum nr. 46/1980, um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum, og að reiknað væri með að frv. þess efnis yrði lagt fram eftir áramót. Þá kom fram að á málefnasviði samgrn. hefði frv. til laga um breytingu á lagaákvæðum um vinnutíma sjómanna þegar verið lagt fram. Nefndin leggur einróma til að tillagan verði samþykkt.

Herra forseti. Eins og kom fram í máli framsögumanns, formanns utanrmn., er hér um að ræða ákvörðun í sameiginlegu EES-nefndinni sem varðar að innleiða breytingar á vinnutímatilskipun Evrópusambandsins, ef við leyfum okkur að kalla tilskipun ráðsins nr. 93/104 því nafni. Þetta felur í sér, eins og fram kom, að helstu hópar sem hafa verið undanskildir þessum vinnutímaákvæðum eða vinnuverndarákvæðum, ef við köllum þau svo, falla framvegis undir ákvæði tilskipunarinnar. Læknakandídatar eða læknar í starfsnámi, sjómenn og nokkrir fleiri hópar sem starfa á sviði flutninga koma þá til með að falla undir þessi ákvæði. Að vísu er gefinn þarna ákaflega rúmur aðlögunartími, allt upp í átta ár ef löndin nýta sér til fulls aðlögunartíma og mögulegan viðbótaraðlögunartíma þannig að segja má að það sé nokkur tími til stefnu til að undirbúa þessar breytingar. Það er þó enginn vafi á því að þetta mun hafa þó nokkur áhrif, t.d. á skipulag vinnumála á sjúkrahúsum og á starfsumhverfi íslenskra sjómanna. Þessi vinnutímaákvæði eða vinnuverndarákvæði koma þá til með að leysa af hólmi að hluta til eða jafnvel að öllu leyti einhverja frægustu vinnuverndarlöggjöf sögunnar á íslenskum vinnumarkaði, vökulögin sem hingað til hafa ein gilt og tryggt sjómönnum lágmarkshvíld. Væri nú gaman, herra forseti, að rifja pínulítið upp sögu þeirrar merku löggjafar. Það hefði að sjálfsögðu verið æskilegt að fá aðeins betri tíma til að skoða þetta mál og ræða t.d. við aðila vinnumarkaðarins en hér gafst mjög skammur tími frá því að tillögurnar komu fram, væntanlega sökum þess að það hefur verið handleggur að þýða þessa pappíra alla frá því að þetta var ákveðið á miðju sumri, en þannig stendur á að frestur til að falla frá stjórnskipulegum fyrirvara rennur út núna í desembermánuði, sex mánaða frestur sem menn hafa frá því að ákvörðun í sameiginlegu EES-nefndinni er tekin. Það er líka rétt að minna á, herra forseti, hver staða sjálfrar tilskipunarinnar er að íslenskum lögum og á íslenskum vinnumarkaði. Þar er satt best að segja nokkuð sérkennileg staða uppi. Þegar Íslendingar gerðust aðilar að Evrópska efnahagssvæðinu var að sjálfsögðu í gildi vinnutímatilskipun ráðsins nr. 93 og okkur bar að innleiða hana eins og aðra hluta Rómarréttarins sem við gerðumst aðilar að. Það var ákveðið hér á landi að fara þá leið að innleiða þetta í samningum, aðila vinnumarkaðarins, eins og heimilt er. Það var boðið upp á þann valkost í ferlinu að gera þetta með lagasetningu og/eða með því að fullgilda ákvæðin í formi kjarasamninga á vinnumarkaði. Það var ákveðið að fara þá leið í aðalatriðum hér en aðilar vinnumarkaðarins óskuðu engu að síður eftir því að staðfestur yrði ákveðinn lagarammi með afgreiðslu Alþingis á málinu. Sú afgreiðsla hefur hins vegar ekki náð fram að ganga sökum ágreinings um tiltekna þætti málsins og er það mál enn í skoðun. Hér er í raun verið að falla frá stjórnskipulegum fyrirvörum vegna breytinga á þessari vinnutímatilskipun sem Alþingi á hinn bóginn hefur ekki enn lögfest að því leyti sem ætlunin var að gera. Væntanlega, herra forseti, renna þessi tvö mál þá saman og vonandi lítur dagsins ljós að lokum heildstæður lagarammi sem innleiðir þessi vinnutímaákvæði og vonandi verða þau þá orðin heildstæðari fyrir vinnumarkaðinn en þau áður voru vegna þess að þær undanþágur sem til staðar voru varðandi læknakandídata, sjómenn og fleiri aðila verða þá fallnar niður. Málið í heild, herra forseti, er að mínu mati í öllum aðalatriðum til bóta og er hluti af eðlilegri vernd launamanna á vinnumarkaði hvað varðar hollustu, heilnæmi, aðbúnað og síðast en ekki síst vinnutímaákvæði þar sem mönnum eru tryggð ákveðin lágmarksákvæði um hvíld, vinnuhlé og annað í þeim dúr. Það er að sjálfsögðu augljóst mál að ákvæði af þessu tagi munu aldrei ná fram að ganga með neinum skikkanlegum hætti nema um þau sé mjög gott samkomulag aðila vinnumarkaðarins. Þetta eru ekki hlutir sem skynsamlegt er að hugsa sér að þvinga fram í einstökum atriðum með löggjöf. Ég held að það mundi seint ganga að hið háa Alþingi skipaði fyrir um það í einstökum smáatriðum hvernig kaffitímum eða hvíldartímum, vinnuhléum og öðru slíku sé háttað á vinnumarkaði. Þess vegna er það, herra forseti, mjög mikilvægt mál, og er ástæða til að undirstrika það hér, að í þessum samskiptum reynir á þríhliða samskipti ríkisvaldsins eða löggjafans og aðila vinnumarkaðarins til þess að farsæl niðurstaða fáist. Það hefur kannski ekki tekist alveg sem skyldi enn sem komið er hér á landi að ná þessu saman, samanber það sem ég áður sagði að lagarammann hefur dagað uppi á Alþingi í tvígang og reyndar ekki litið dagsins ljós enn á þessu þingi. Vonandi stendur það til bóta. Ég held að það væri æskilegt markmið að menn settu sér að ganga frá því að komin væri farsæl niðurstaða í þessi mál áður en Alþingi lýkur störfum í vor.

Herra forseti. Það er ástæða til að fagna því að hv. utanrmn. skuli leggja til að tilskipun nr. 2000/34/EB sem breytir tilskipun nr. 93/104/EB skuli innleidd í íslensk lög. Eins og fram hefur komið er hér um að ræða vinnutímatilskipunina margnefndu, og satt að segja orðið tímabært að kveðið sé á um lágmarkshvíld ákveðinna starfshópa sem hingað til hefur ekki verið samið um sérstaklega á íslenskum vinnumarkaði. Mig langar að nefna unglæknana sérstaklega í því sambandi, þ.e. læknanema eða læknakandídata í starfi. Eins og allir vita er vinnuálagið á þessu fólki óhóflegt og um það hafa staðið deilur á milli Félags unglækna og síðan við stjórnir Ríkisspítalanna. Ég vona að innleiðing þessarar tilskipunar verði til þess að menn taki sig saman í andlitinu og semji við þennan hóp um að koma á viðunandi vinnulagi og gæta þess að unglæknar fái hæfilegan hvíldartíma við störf sín eins og aðrir hópar á Íslandi.

Virðulegi forseti. Ég ætla í sjálfu sér ekki að fara út í neina efnislega umræðu um þetta mál sem hér liggur fyrir. Hv. framsögumaður hefur gert ágætlega grein fyrir málinu og aðrir sem hér hafa talað. Hins vegar langar mig til þess að vekja athygli á alveg ótrúlega afkáralegu orðalagi sem er í þessari tilskipun í þýðingunni. Ég held að þetta sé eitt af því sem er nauðsynlegt að menn hugleiði af því að yfir okkur eru að dengjast í miklum mæli þýðingar á tilskipunum og gerðum Evrópusambandsins. Hér er fjallað um starfskjör sjómanna og þá er skyndilega farið að uppnefna þessa stétt. Hér segir ,,farstarfsmenn og vinna á hafi úti`` og ,,starfsmenn á sjófiskiskipum``. Nú sé ég hérna fyrir framan mig fyrrv. forseta Farmanna- og fiskimannasambands Íslands. Ef þetta verður lagt inn í lögin, þessi orðanotkun, sýnist mér að þessi samtök hljóti að heita hér eftir ,,Farstarfsmanna- og sjófiskimannasamband Íslands``. Virðulegi forseti. Þetta er náttúrlega ekki hægt. Ég veit að menn geta stundum þurft að hafa hraðar hendur þegar verið er að þýða þessar gerðir og tilskipanir en fyrr má nú vera. Ég held að hver einasti Íslendingur hljóti að þekkja hugtökin ,,farmaður`` og ,,fiskimaður`` og þekki síðan heitið sjómaður og það þurfi ekki að vera að búa til orðskrípin sjófiskimaður og farstarfsmaður sem ekki nokkur maður skilur. Ég heyrði einhverja umræðu um að ekki væri hægt að færa til störf við þýðingar á vegum utanrrn. því hér væru svo óskaplega færir menn í að þýða yfir á íslensku. En mér sýnist, virðulegi forseti, að menn þurfi að fara að skoða mál sitt í þeim efnum, bókstaflega talað.

Herra forseti. Ég mæli fyrir nál. frá utanrmn. um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 89/2002, um breytingu á XVIII. viðauka (Öryggi og hollustuhættir á vinnustöðum, vinnuréttur og jafnrétti kynjanna) við EES-samninginn. Í nál. kemur fram um hvaða tilskipun er að ræða. Eitt meginmarkmið tilskipunarinnar er að tryggja að reglur um aðild starfsmanna í þátttökufélögunum um stofnun Evrópufélags hvorki hverfi né minnki vægi þeirra við stofnun Evrópufélagsins en Evrópusambandið samþykkti 8. október 2001 reglugerð 2157/2001 um samþykktir fyrir Evrópufélög. Með þeirri reglugerð er félögum sem starfa í fleiri en einu ríki á Evrópska efnahagssvæðinu gefinn kostur á að stofna eitt félag sem starfi á grundvelli einna reglna um stjórn o.fl. í stað mismunandi reglna í aðildarríkjunum. Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi og er frestur til að gera nauðsynlegar breytingar á lögum til 8. október 2004. Nefndin leggur einróma til að tillagan verði samþykkt.

Herra forseti. Þetta mál er nokkuð athyglisvert, fróðlegt fyrir hv. þingmenn að gefa því gaum, því að það felur í sér kannski tvenns konar skírskotun. Annars vegar eru þessi svonefndu Evrópufélög, hin merkustu fyrirbæri, því í reynd er þetta liður í algerri samræmingu löggjafar í hinu verðandi evrópska stórríki, að menn geti stofnað einhvers konar Evrópufyrirtæki sem óháð ríkisfangi starfi á öllu svæðinu á grundvelli tiltekinna lagaákvæða þannig að að þessu leyti eru löndin að renna saman og rétturinn. Hitt sem málið felur í sér og er aðalefni tilskipunarinnar sem hér er á ferðinni er að tryggja aðild starfsmanna í þessum fyrirtækjum eða þátttökufélögum um stofnun Evrópufélags að þessi réttur eða aðild starfsmanna eins og hann er tryggður í landslögum hvers lands haldi sér, hann skerðist á engan hátt. Og hvað er hér verið að tala um, herra forseti? Jú, það er verið að tala um atvinnulýðræði. Það er verið að tala um þann lögvarða rétt sem starfsmenn í mörgum Evrópulöndum eiga til þess að hafa áhrif, sitja í stjórnum fyrirtækja, koma sjónarmiðum sínum á framfæri. Það er hollt fyrir Alþingi Íslendinga að velta þessu fyrir sér og fá þessa áminningu vegna þess að óvíða, ef nokkurs staðar í Evrópu, er réttur launamanna lakari að þessu leyti en einmitt hér á Íslandi. Hann er nánast ekki til staðar. Það eru engin pósitíf ákvæði sem tryggja áhrif starfsmanna á stjórnun fyrirtækja, jafnvel ekki stórfyrirtækja eða stórra stofnana sambærileg við þau t.d. sem gilda í Þýskalandi eða Svíþjóð. Það er helst að við náum samanburði við Suður-Evrópulönd, Spán eða Portúgal, þar sem þessi réttur er hvað veikastur og nánast á sama grunni og hér. Það er líka hollt fyrir Alþingi vegna þess að á borðum þingmanna liggur annað frv. um að henda einmitt út úr stjórnum heilbrigðisstofnana fulltrúum starfsmanna en þar hefur þó verið kannski einhver merkasti vísir að atvinnulýðræði sem íslensk löggjöf hefur geymt, að starfsfólk allra stærstu heilbrigðisstofnana í landinu, sjúkrahúsa, heilsugæslustöðva og fleiri slíkra stofnana, hefur átt lögvarinn rétt á fulltrúa sínum í stjórnum þessara stofnana. Og það er eins og við manninn mælt, herra forseti, að vinstri höndin veit ekki hvað sú hægri gjörir. Hér leggur hæstv. ríkisstjórn fyrir tillögu um að tryggja þennan rétt í gegnum þessa Evróputilskipun, að tilurð Evrópufélaga verði í engum tilvikum til þess að réttur starfsmanna að þessu leyti tapist. Þetta mun að vísu því miður hafa hverfandi ef nokkur áhrif hér á landi vegna þess að þessi réttur er ekki til staðar en okkur ber, eins og kunnugt er, að fullgilda tilskipunina engu að síður. En á nákvæmlega sama tíma er ríkisstjórnin á ferðinni með frv. sem gengur algerlega í gagnstæða átt, að draga úr atvinnulýðræði og slá af einhvern merkasta vísi þess sem fundist hefur hingað til í íslenskri löggjöf, þ.e. fulltrúa starfsmanna heilbrigðisstofnana í stjórnum þeirra stofnana. Svona er þetta nú, herra forseti, og ég taldi ástæðu til þess að vekja athygli hv. þingmanna á þessu. Ég tel að sjálfsögðu að rétt sé að samþykkja þessa tillögu og, ef eitthvað væri, láta þetta verða sér áminning um að það þarf að taka betur á í þessum efnum hér á landi. Við erum verulegir eftirbátar þeirra landa, t.d. hinna Norðurlandanna sem við miðum okkur gjarnan við og trúum því á hátíðisstundum að við séum jafnokar hvað varðar ýmis réttindamál af þessu tagi. Að sjálfsögðu á þetta líka að vera hæstv. ríkisstjórn og okkur öllum hvatning til þess að falla frá þeirri fráleitu hugmynd að slá af stjórnir heilbrigðisstofnana með þeim hætti sem frv. um breytingar á lögum um heilbrigðisþjónustu gerir ráð fyrir. Í því fælist m.a. að fulltrúum starfsmanna í þessum stofnunum yrði hent út úr stjórnunum eða þeir töpuðu þeim áhrifum á stjórn stofnananna vegna þess að stjórnirnar yrðu hreinlega lagðar niður.

Herra forseti. Ég sé ástæðu til að taka undir orð hv. þm. Steingríms J. Sigfússonar um atvinnulýðræði og það sem hann gerði að umtalsefni í sambandi við það frv. sem hér liggur fyrir um staðfestingu á EES-samkomulaginu. Það er alveg rétt sem hv. þm. segir, það er afskaplega lítið um ákvæði um atvinnulýðræði í íslenskri löggjöf. Ég sé þó ástæðu til að minna á frv. sem Samfylkingin lagði fram á síðasta þingi um það að starfsmenn stærri fyrirtækja mundu skipa í stjórnir þess tvo fulltrúa. Það var frv. sem var sniðið að danskri löggjöf og er líklega í fyrsta skipti reynt að taka á þessu máli með heildstæðum hætti. Það hlaut góðar undirtektir hjá verkalýðshreyfingunni en varð ekki meira úr. Segja má að hægt sé að átelja verkalýðshreyfinguna fyrir að hafa ekki gefið þessu máli meiri gaum. Það má líka átelja stjórnmálaflokkana hér á landi fyrir að hafa ekki fest betur í löggjöf atvinnulýðræði sem er áhrif starfsmanna í fyrirtækjum vegna þess að þetta er allt að 50 ára gömul löggjöf í Evrópu, mjög vel þróuð í flestum nágrannalöndum okkar. Það er kominn tími til, herra forseti, að við tökum þessa umræðu upp á hinu háa Alþingi og reynum að finna þessum málum þann farveg sem hentar samfélagi okkar. Við eigum ekki alltaf að bíða eftir öllu frá Evrópu þó að ég hafi ekki mælt beinlínis á móti því að það gerist í gegnum EES-samninginn. Þetta er svið sem við getum reynt að setja löggjöf um vegna þess að áhrif starfsmanna í fyrirtækjum er brýnt hagsmunamál. Það er skynsamlegt og hefur alls staðar reynst vel þar sem það hefur verið framkvæmt.

Herra forseti. Aðeins örfá orð. Ég tek undir þau sjónarmið sem fram komu hjá hv. þm. Steingrími J. Sigfússyni og Ágústi Einarssyni um mikilvægi þess að tryggja áhrif starfsmanna innan fyrirtækja og stofnana. Hins vegar er það ekki alveg rétt sem fram kom í máli hv. þm. Ágústs Einarssonar að verkalýðshreyfingin hafi verið sofandi á verðinum í þessu efni. Þetta hafa verið kröfur hennar um langt árabil og ég minni á að í kjarasamningum sem opinberir starfsmenn gerðu við ríkið upp úr 1980, ég hygg að það hafi verið 1981, voru sett ákvæði um að tryggja áhrif starfsmanna í stofnunum. Þetta samningsákvæði var aldrei framkvæmt að fullu en þó gerðist það í ýmsum stofnunum. Ég held að það sé frá þessum tíma sem starfsmenn fengu aukin áhrif í heilbrigðisstofnunum og í útvarpinu t.d. fengu starfsmenn fulltrúa í framkvæmdastjórn stofnunarinnar vegna þessara samningsákvæða. En aðeins í tengslum við þessa umræðu er mjög mikilvægt að fram fari rækileg umræða um þessar þáltill. um EES-samninginn. Ég gat um það í fyrri umr. um þessi ákvæði fyrir fáeinum dögum, þar sem skírskotað er í lög um aðbúnað og hollustuhætti á vinnustöðum, að fyrir þinginu hefur legið frv. sem miklar deilur risu um milli verkalýðshreyfingar og ríkisstjórnar og hér innan þings einnig og menn fóru rækilega í saumana á einstökum ákvæðum lagafrv. Þegar kemur hins vegar að tilskipunum Evrópusambandsins láta menn þetta fram hjá sér fara án nánari skoðunar. Engu að síður er þarna vísað í réttindi, reglugerðir og lög sem við erum að skuldbinda okkur til að hlíta. Það er mjög mikilvægt að um þetta fari fram umræða. Þetta eru í flestum tilvikum þáltill. sem við erum að samþykkja en engu að síður eru þær skuldbindandi. Ég minni t.d. á að þegar fyrir vorþing kom á sínum tíma bunki af slíkum tillögum var þar að finna eina sem vék að raforkulögum. Þar með var íslenska þingið búið að skuldbinda okkur til að fallast á tilskipanir Evrópusambandsins á því sviði án þess að um það hefði farið fram lýðræðisleg umræða. Ég fagna því að hér virðist vera að vakna aukinn skilningur á þessu og áhugi á að taka tilskipanir Evrópusambandsins til miklu rækilegri umfjöllunar en áður var gert.

Herra forseti. Ég mæli fyrir nefndaráliti frá utanrmn. um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 93/2002, um breytingu á XXII. viðauka (Félagaréttur) við EES-samninginn. Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 93/2002 frá 25. júní 2002, um breytingu á XXII. viðauka (Félagaréttur) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og til að fella inn í samninginn reglugerð ráðsins nr. 2157/2001 frá 8. október 2001, um samþykktir fyrir Evrópufélög. Með reglugerðinni verður félögum sem starfa í meira en einu ríki á svæðinu gefinn kostur á að stofna eitt félag samkvæmt ákveðnum reglum þannig að það geti starfað á grundvelli einna reglna um stjórn o.fl. í stað þess að þurfa að starfa á grundvelli mismunandi reglna í löndum, þar sem félögin hafa útibú. Evrópufélög verða sett á stofn með samruna félaga, sameiginlegu útibúi, eignarhaldsfélagi eða breytingu á félagi sem stofnað hefur verið á grundvelli landslaga. Tilskipun um aðild starfsmanna, nr. 2001/86, gerir ráð fyrir að við stofnun Evrópufélags þurfi að semja um hvernig atvinnulýðræði verði háttað í nýja félaginu og settar ákveðnar reglur ef samkomulag næst ekki. Innleiðing reglugerðarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi og er frestur til að gera nauðsynlegar breytingar á lögum til 8. október 2004. Nefndin leggur einróma til að tillagan verði samþykkt.

Herra forseti. Ég mæli fyrir nefndaráliti frá utanrmn. um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 103/2002, um breytingu á IX. viðauka (Fjármálaþjónusta) við EES-samninginn. Í nefndarálitinu kemur fram um hvaða breytingar er að ræða en meginatriði tilskipunar 2001/107/EB er að bæta við heimild verðbréfasjóða til fjárfestinga í nokkrum öðrum eignum en framseljanlegum verðbréfum og verður þeim þannig m.a. heimilt að fjárfesta í hlutdeildarskírteinum annarra verðbréfasjóða, bankainnstæðum, stöðluðum framvirkum samningum og valréttarsamningum. Meginatriði tilskipunar 2001/108/EB varða hins vegar skipulag rekstrar verðbréfasjóða. Innleiðing tilskipananna kallar á lagabreytingar hér á landi og er frestur til að gera nauðsynlegar breytingar á lögum til 13. ágúst 2003. Samkvæmt upplýsingum viðskiptaráðuneytisins hefur löggjöf um verðbréfasjóði verið í endurskoðun undanfarið og mun frumvarp þess efnis verða lagt fram á yfirstandandi þingi. Nefndin leggur einróma til að tillagan verði samþykkt.

Herra forseti. Ég mæli fyrir nefndaráliti frá utanrmn um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 90/2002, um breytingu á XX. viðauka (Umhverfismál) við EES-samninginn. Í nefndaráliti kemur fram um hvaða breytingar er að ræða. Meginmarkmið tilskipunar 2001/42/EB er að tryggja að umhverfisáhrif skipulags- og framkvæmdaáætlana séu metin áður en áætlanirnar hljóta endanlega afgreiðslu en samkvæmt efni sínu tekur tilskipunin til skipulagsáætlana og framkvæmdaáætlana sem fjalla um landbúnað, skógrækt, fiskeldi, orku, iðnað, samgöngur, förgun úrgangs, vatnsnýtingu, fjarskipti, ferðaþjónustu og landnotkunarskipulag. Samkvæmt tilskipuninni skal umhverfismat fela í sér gerð umhverfisskýrslu sem síðan er kynnt fyrir stofnunum og almenningi. Síðan er kostur gefinn á athugasemdum en ekki er um eiginlegt úrskurðarferli að ræða líkt og gildir um framkvæmdir sem falla undir lög um mat á umhverfisáhrifum. Talið er að áætlanir sem falli undir tilskipunina hér á landi, aðrar en skipulagsáætlanir, séu fyrst og fremst samgönguáætlanir, áætlanir um orkuöflun og skógræktar- og landgræðsluáætlanir. Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi en efni hennar hefur þegar verið innleitt að hluta til með skipulags- og byggingarlögum, nr. 73/1997, og skipulagsreglugerð nr. 400/1998. Frestur til að gera nauðsynlegar lagabreytingar er til 21. júlí 2004. Nefndin leggur einróma til að tillagan verði samþykkt.

Herra forseti. Það er tvímælalaust til bóta að taka upp það verklag sem þessi tilskipun gerir ráð fyrir. Meiri háttar skipulagsáætlanir og meiri háttar framkvæmdaáætlanir sem varða landnýtingu og skipulag eru samkvæmt henni skoðaðar í samhengi við væntanleg umhverfisáhrif strax á frumstigi. Það er hins vegar mjög mikilvægt að menn geri sér grein fyrir því að þetta hefur engin áhrif á að einstakar tilteknar framkvæmdir verða áfram matsskyldar samkvæmt lögum um mat á umhverfisáhrifum. Þessu tvennu má ekki rugla saman. Þetta tryggir á hinn bóginn að meiri háttar áætlanir, t.d. um skógrækt í stórum stíl, landgræðslu í stórum stíl, meiri háttar samgönguáætlanir og annað í þeim dúr, verði metið frá sjónarhóli umhverfisins. Mönnum gefst kostur á að koma athugasemdum sínum á framfæri þó ekki sé um eiginlegt úskurðarferli eða kærumöguleika að ræða. Ég held að hyggja þurfi sérstaklega að þessu efni, herra forseti, fyrir utan það að fara vandlega yfir hvers konar áætlanir, skipulags- og framkvæmdaáætlanir, sem verða matsskyldar eða úttektarskyldar. Ég held að það væri kannski betra hugtak, herra forseti, til að forða ruglingi við hina löggjöfina um mat á umhverfisáhrifum einstakra framkvæmda, að þetta væri einhvers konar umhverfisúttekt á skipulags- og framkvæmdaáætlunum. Það er náttúrlega mikilvægt að það liggi ljóst fyrir og þar sé fremur notuð rýmri túlkun en þrengri. Það er að sjálfsögðu engin ástæða til að binda sig við mjög þrönga túlkun á þessu fyrirbæri og getur ekki orðið nema til góðs að meiri háttar áætlanir, t.d. á sviði samgöngumála --- tökum sem dæmi hina nýju væntanlegu, sem enn að vísu hefur ekki litið dagsins ljós hér á þingi, samræmdu samgönguáætlun sem... 
            

Það er allt of mikill kliður í salnum.

Það er komin einhver jólastemmning í menn, herra forseti, þannig ég reyni bara að hækka róminn. Samkvæmt þessu væri núna unnið að slíkri úttekt, samhliða undirbúningi hinnar samræmdu samgönguáætlunar. Það er ljóst að verkefni sem stundum hefur borið á góma út frá umhverfisáhrifum, eins og landshlutaverkefni í skógrækt, skógræktaráætlanir á stórum skala, mundu samkvæmt þessu falla undir þessa umhverfisúttekt. Framkvæmdir hvers einstaks landeiganda, skógrækt á hverju einstöku býli, væri hins vegar ekki matsskyld vegna þess að hún nær ekki því umfangi sem slík. Hjá hverjum og einum framkvæmdaraðila eru viðkomandi umsvif e.t.v. ekki matsskyld, samkvæmt lögum um mat á umhverfisáhrifum, en framkvæmdaáætlunin í heild mundi hins vegar gilda, þessi úttektarákvæði. Sama gilti t.d. um landgræðsluáætlanir. Við getum tekið sem dæmi uppgræðslu Hólasands, uppgræðslu á mjög stóru landsvæði samkvæmt einni langtímaáætlun. Það er nokkuð ljóst að sú áætlun hefði farið í svona úttekt á umhverfisáhrifum áður en henni hefði verið hleypt af stokkunum. Þann skilning legg ég hiklaust í málið. Hér er nefnt orðið fiskeldi, herra forseti. Heldur betur var tekist á um það hér á Alþingi fyrir ekki löngu hvort áætlanir um stórfellt fiskeldi í sjókvíum á laxastofni af erlendum uppruna ættu að fara í mat á umhverfisáhrifum eða ekki. Tilteknar framkvæmdir af þeim toga voru ekki úrskurðaðar matsskyldar en aðrar sem á eftir komu voru hins vegar taldar falla undir slíka skyldu. Það var í sjálfu sér kostulegt að fyrstu áformin þar sem prinsippákvörðun var tekin um að hefja þetta eldi í stórum stíl, á stofni af erlendum uppruna, voru ekki metin þó að seinni áætlanir væru metnar. Ég legg þann skilning í að það sé enginn vafi á að stórfelldar framkvæmdaáætlanir af því tagi, um eldi í sjókvíum svo nemur þúsundum tonna, mundu sjálfkrafa fara í slíka úttekt á umhverfisáhrifum. Að vísu ber að hafa í huga að hér er fyrst og fremst verið að vísa til skipulags- og framkvæmdaáætlana sem hið opinbera tengist, þ.e. að framkvæmdirnar eða áætlanirnar hafi með tilteknum hætti opinberan stimpil. Það getur orðið álitamál þegar slíkar framkvæmdir, þó að í stórum stíl sé, eru á hendi einkaaðila. Að síðustu, herra forseti, vil ég leggja áherslu á það í þessu sambandi --- ég tel það mjög mikilvægt og ég beini þeim orðum ekki síst til hæstv. umhvrh. --- að farið verði yfir það hvaða hugtök á að innleiða og nota í sambandi við þessi tvö algerlega aðskildu ferli. Það blasir við veruleg hætta á hugtakaruglingi ef menn nota orðin mat á umhverfisáhrifum í báðum tilvikum. Þetta er algerlega sitt hvort, annars vegar umhverfisúttekt á skipulags- og framkvæmdaáætlunum, sem mér dettur í hug að nota, og hins vegar hið lögbundna mat á einstökum umhverfisáhrifum einstakra framkvæmda sem felur á endanum í sér úrskurðarvald og kærumöguleika sem ekki eru til staðar hér. Þessu verður að halda rækilega aðgreindu. Annars er mikil hætta á því að til verulegs ruglings komi. Það er enginn vafi, herra forseti, á því að ég tel að þetta séu jákvæð vinnubrögð og framfaraskref á sviði umhverfismála, að taka upp þessa úttekt á umhverfisáhrifum skipulags- og framkvæmdaáætlana. Þetta mun auðvitað hafa langumfangsmest áhrif á viðfangsefni sveitarfélaganna, þegar hinar lögbundnu skipulagsáætlanir þeirra verða sjálfkrafa úttektarskyldar með þessum hætti. Ég held að það sé augljóslega skynsamlegt og til bóta. Mætti nefna mörg dæmi um það. Menn hefðu kannski betur hugað að slíku við ákvörðun á skipulagi, hvað skyldu vera iðnaðarlóðir og annað þar fram eftir götunum.

Hæstv. forseti. Ekki fer á milli mála að innleiðing þessarar tilskipunar er til mikilla bóta í skipulags- og umhverfismálum á Íslandi. Það verður að segjast eins og er, hæstv. forseti, að það er með þetta mál eins og mörg önnur framfaramál í umhverfismálum að þau hafa komið utan að og þó að menn hafi sagst hafa ríkan vilja til þess að bæta úr hér á landi, þá hefur frumkvæðið svo sannarlega ekki verið hjá íslenskum stjórnvöldum heldur í Brussel. Það er kannski hollt að hugleiða það þegar við afgreiðum heila dembu af þáltill. þar sem innleiddar eru tilskipanir í gegnum EES-samninginn. Hvað efni þessarar ályktunar varðar get ég tekið undir orð hv. þm. Steingríms J. Sigfússonar sem talaði á undan mér. Hér eru á ferðinni mjög góð vinnubrögð, fyrirmyndarvinnubrögð sem við reyndar höfum oft í hv. umhvn. rætt okkar í milli að hefði mátt innleiða fyrr hér á landi, ég tala nú ekki um þegar rætt var um landshlutabundnar skógræktaráætlanir og aðrar stórar áætlanir sem hafa verið á borði þessarar stjórnar og á borðum hv. þm. á undanförnum missirum. Það sama má auðvitað segja um fiskeldið eins og hér hefur verið nefnt og ég vil benda hv. þm. á að áætlanir um orkuöflun eru líka hér undir og það hlýtur þá líka að vera rammaáætlunin um nýtingu vatnsafls og jarðvarma sem við bíðum öll mjög spennt eftir, herra forseti. Einnig ber að nefna að landnotkun þarf auðvitað að skilgreinast mun ákveðnar en hefur verið og okkur vantar ramma utan um það hér á landi eins og svo margt annað. Ég hygg að þessi tilskipun og það sem henni fylgir gæti bætt mjög þá skipulagsvinnu líka, hæstv. forseti.