Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Til allshn. Ed. var vísað frv. til l. um veitingu ríkisborgararéttar, 154. máli, og samkv. 1. gr. þess frv., sem vísað var til nefndarinnar, var gert ráð fyrir að 17 einstaklingar öðluðust íslenskan ríkisborgararétt. Allshn. fjallaði um þetta mál með hefðbundnum hætti samkvæmt þeirri venju, sem hér hefur skapast í þinginu, þ. e. að allshn. beggja deilda tilnefndu sina tvo fulltrúana hvor, sem fóru yfir allar umsóknir, sem fyrir lágu, ásamt skrifstofustjóra þingsins, og raunar hafði nefndin einnig að hluta samráð við ráðuneytisstjóra dómsmrn. Svo sem venja er höfðu allmargar umsóknir borist til viðbótar þeim sem taldar eru upp í 1. gr. frv. Niðurstaða nefndarinnar varð sú að flytja brtt. við frv. Allt er þetta samkvæmt þeim venjum sem hér hafa tíðkast. Á þeirri brtt. sem er á þskj. 345 eru samtals 33 nöfn, þ. e. 16 ný nöfn hafa bæst við. Ég sé ekki ástæðu til þess, herra forseti, að lesa upp þessi nöfn, þar sem þm. hafa þskj. á borðum sínum. E:n allshn, mælir með því að brtt., sem fyrir liggur á þskj. 345, verði samþykkt eins og hún þar er.



Herra forseti. Ég mæli hér fyrir frv. til l. um breytingu á lögum um fjáröflun til vegagerðar. Það er meginefni þessa frv. að lagt er á gjald, sem greiða skal árlega, svokallað veggjald, og rennur það óskipt til vegagerðar. Gjaldið er lagt á allar bifreiðar og bifhjól. Gjaldið nemur 1 kr. af hverju kg eigin þyngdar bifreiðar. Í 1. gr. frv. er heimild til að hækka gjaldið í réttu hlutfalli við hækkun á vísitölu byggingarkostnaðar. Gjaldtaka þessi er í fullu samræmi við þá vegáætlun sem lögð hefur verið fram á hv. Alþingi. Mér er kunnugt um að samgrh. hefur kynnt þetta mál fyrir stjórnarandstöðuþm. Alþfl. hefur þegar lýst yfir fylgi sínu við þetta mál og málið mun hafa verið rætt í hópi þm. Sjálfstfl. Afstaða hefur enn ekki komið fram, en óhætt mun að segja að málinu hefur ekki verið andmælt enn sem komið er. Er því von til þess að hér geti verið um samkomulagsmál að ræða. Tekjur þær sem gjaldið gefur nema um 120 millj. kr. á verðlagi ársins 1983. Í þessu sambandi er rétt að hafa í huga að fjmrn. hefur tvívegis lækkað verulega innflutningsgjöld af litlum sparneytnum bifreiðum og raunar lækkað gjöld af öllum innfluttum bifreiðum í síðara sinnið. Mun láta nærri að þær breytingar, sem gerðar hafa verið á innflutningsgjöldum, nemi um 120 millj. kr. á verðlagi þessa árs. Er þá miðað við 8 000 bíla innflutning, en innflutningur undanfarin ár hefur verið á bilinu 7 500 bifreiðar og upp í 11 500 bifreiðar á seinasta ári, árinu 1982, eða að meðaltali 9 500 bifreiðar. Sé miðað við 8 000 bifreiðar er þarna um tekjumissi að ræða sem nemur nokkurn veginn sömu upphæð og þessu gjaldi er ætlað að gefa. Þessi breyting, sem hér er verið að gera, er í fullu samræmi við álit og niðurstöður starfshóps um fjáröflun til vegaframkvæmda, sem birt var í nóv. 1981. Þar var einmitt lagt til að innflutningsgjald af bifreiðum yrði lækkað, en í þess stað tekið upp gjald það sem hér um ræðir. Í röksemdum starfshópsins fyrir þessu nýja gjaldi kom m. a. fram, að með því væri skattlagning færð frá bifreiðakaupum yfir á eignarhald bifreiða og ætti það að auðvelda almenningi kaup og endurnýjun bifreiða. Með þessari tilfærslu eru gjöld bifreiðaeigenda jafnframt færð frá ríkissjóði í Vegasjóð og því til framkvæmda á sviði vegamála. Einnig benti starfshópurinn á, að með því að tengja þetta gjald þyngd bifreiða samrýmdist þessi tillaga orkusparnaðarsjónarmiðum. Rétt er að benda á að með þessu frv. er einnig lagt til að eitt gjald sé lagt niður, en það er gúmmígjald sem lagt er á innflutta hjólbarða. Er það gert á þeim forsendum að ekki sé rétt að leggja háa sérskatta á rekstrarvöru sem hefur mikil áhrif á umferðaröryggi. Fjármagn. sem fæst með þessari gjaldtöku, verður fyrst og fremst notað til að auka lagningu bundins slitlags á vegi á næstu árum. Herra forseti. Ég sé ekki ástæðu til að fjölyrða um þetta mál frekar. Ég tel það mjög mikið ánægjuefni ef svo til tekst að samstaða verður hér í þinginu um afgreiðslu þessa máls og afgreiðslu vegáætlunar. Ég vil leyfa mér að leggja til að að lokinni þessari umr. verði þessu máli vísað til hv. fjh.- og viðskn.



Herra forseti. Það er alveg rétt, sem kom fram hjá hæstv. fjmrh., að þm. Alþfl. hafa í meginatriðum lýst stuðningi við þetta frv. Þó hygg ég að einstakir þm. hafi áskilið sér rétt til að flytja ef til vill einhverjar brtt., ef því væri að skipta, en í meginatriðum hafa menn lýst stuðningi við þetta mál. Meginatriði hér er auðvitað það, að hér er verið að tryggja tekjur til vegamála. Það má ef til vill segja sem svo, að lækkun aðflutningsgjaldanna hafi reynst bifreiðaeigendum skammgóður vermir, en á hitt er og að líta að þessi skattur, sem hér er gert ráð fyrir, rennur beint til framkvæmda í vegamálum og þá einkum til bundins slitlags, og ég geri frekar ráð fyrir að ýmsar aðrar kvaðir þyki bifreiðaeigendum lakara að bera en þessa, þó hún valdi ekki neinni sérstakri ánægju. Ég fagna því, að í þessu frv. skuli vera gert ráð fyrir að leggja svo kallað gúmmígjald niður, og ég vil aðeins geta þess hér, að í þáltill., sem ég hef flutt í Sþ. um að settar verði reglur um þær öryggiskröfur sem gera skuli og gera þarf til hjólbarða, er einnig gert ráð fyrir að aðflutningsgjöld af hjólbörðum skuli lækkuð. Þar er einmitt beitt sömu röksemdafærslu og hér, að ekki sé rétt að leggja háa sérskatta á rekstrarvöru sem hefur mikil áhrif á umferðaröryggi. Hins vegar er það svo, að þetta gúmmígjald er ekki hátt og ekki stór tekjuliður í ríkissjóðinn. En auðvitað ber að fagna því að það skuli lagt niður. Ég held hins vegar að lækka þurfi aðflutningsgjöld af hjólbörðum enn frekar í ljósi þess hve mikilvæg öryggistæki hjólbarðar eru og þá ekki síður að setja reglur um að hingað séu ekki fluttir og settir undir bíla hjólbarðar sem eru þannig merktir að þeir eru eingöngu ætlaðir undir hesta-, uxa- og asnakerrur. En ekki fleiri orð um það. Eitt efnisatriði í þessu frv. vildi ég gera athugasemd við. Á síðustu árum hefur fjölgað hér mjög svonefndum dráttarbílum, það sem í umferðarlögunum er kallað festivagnar, þ. e. vagnar með hjólum að aftan, en framendi vagnsins leggst niður á sérstakan sleða á dráttarbílnum. Þessir bílar eru notaðir til ýmiss konar þungaflutninga og efnisflutninga og eru sjálfsagt frekar í eigu verktakafyrirtækja og flutningsfyrirtækja. Það er minna um að slíkir bílar séu í eigu einstaklinga, þó að töluvert sé um það. Mér sýnist að þessi skattlagning taki þá aðeins til bílanna, en ekki til festivagnanna, sem þeir draga að jafnaði á eftir sér og notaðir eru til flutninga á vörum, möl, sandi og öllu slíku. Mér sýnist að gagnvart þeim sem eiga vörubíla og reka vörubíla sé þetta ekki alveg sanngjarnt. Ég held að ekki væri óeðlilegt að þetta væri athugað sérstaklega með. Þessir dráttarbílar eru kannske að eigin þyngd svona 8–9 tonn og vagnarnir, sem þeir draga, alla jafna helmingur af þeirri þyngd kannske. Þetta er lauslega ágiskað. Um áramótin 1981/1982 voru milli 7 og 800 tengi- og festivagnar skráðir hér. Það er ekki gerður munur á því í skráningu Bifreiðaeftirlitsins hvort um er að ræða tengi eða festivagn, en tengivagn er vagn sem tengdur er við bílinn með beisli og er á hjólum bæði að aftan og framan. Ef til vill mætti leiðrétta þennan mun með því að hafa hér ákvæði um að þessir dráttarbílar skyldu greiða nokkru hærri skatt af hverju kílói. Ég held að það sé í rauninni sanngjarnt, ef litið er til notkunar þessara bíla, og ég óska eftir því, að sú nefnd, sem fær þetta til meðferðar, taki þetta atriði til athugunar. Ég hef e. t. v. í hyggju, ef nefndin ekki tekur þessi sjónarmið til athugunar, að flytja, hugsanlega við síðari umr. málsins, sérstaka brtt. um þetta efni, vegna þess að ég held að þetta sé réttlætismál.



Herra forseti. Ég skal ekki fara langt út í efnislegar umr. um þetta mál nú við 1. umr. Ég á sæti í þeirri nefnd sem fær málið til athugunar, og við munum að sjálfsögðu vinna vel og dyggilega í því að kanna það ofan í kjölinn. Það er nefnilega ekki svo, að við þm. höfum ekki áður heyrt talað um ýmiss konar gjöld, sem eiga að renna óskipt til vegagerðar. Það hefur verið nokkuð árvisst að slíkt væri ákveðið. Reynslan hefur reyndar orðið sú, að skattar af umferðinni hafa aukist og fé til vegagerðar hlutfallslega minnkað, því miður. Þetta höfum við raunar látið reikna út einmitt, fulltrúar Sjálfstfl. í fjh.- og viðskn. og munum leggja fram fólki til glöggvunar og þá auðvitað ekki síst hv. alþm. Ég er ekki að segja að það sé ekki ætlun bæði hæstv. fjmrh. og samgrh. að þetta veggjald, sem nú er svo nefnt, skuli renna óskipt til vegagerðar á þessu ári t. d., en reynslan hefur orðið sú með bensíngjöld og ýmislegt, að þó að bensínverð hafi hækkað gífurlega hefur ríkið stöðugt aukið sína hlutdeild í þeirri skattheimtu. Sama má segja um olíu, jöfnunargjald o. s. frv. Hér er því um að ræða nýjan skatt. Að vísu er gert ráð fyrir að eitthvað sé linað á öðrum gjöldum á móti, en skattlagning á umferðina á Íslandi er gífurleg og veldur kannske meira um þá kjaraskerðingu sem fólk hefur þurft að þola á undanförnum misserum en flest annað því bíllinn er nú einu sinni orðinn nauðsynjatæki. Hitt er jafnnauðsynlegt að hafa eitthvert fjármagn til að halda áfram vegagerðinni, og er raunar sorglegt hve hægt hefur gengið að koma á fullbyggðum vegum, þ. e. vegum með bundnu slitlagi og sæmandi vegum. Þess vegna hefur það alltaf verið venjan, síðan ég kom hér inn á Alþingi, að þingflokkarnir hafa leitast við að sameinast um að tryggja eins mikið fjármagn í þessu efni og nokkur vegur hefur verið miðað við aðstæður hverju sinni og meiri samstaða ríkt um það en flestar fjáraflanir aðrar og fjárnotkun líka raunar og alltaf ríkt um það gott samstarf. Af okkar hálfu verður gott samstarf, hvort sem við svo föllumst á að gjöld á umferðina sé hægt að hækka, eins og ástand er nú og þegar fyrirsjáanlegt er að kjör eiga jafnvel enn eftir að versna og menn hafa bundið sér mjög þunga skuldabagga og mikill bifreiðainnflutningur verið, og er ekkert nema gott um það að segja að fleiri og fleiri hafa getað notað sér af þessum sjálfsögðu lífsþægindum og nauðsynjatæki í okkar landi þar sem ekki er um aðrar samgöngur að ræða til vinnu o. s. frv. En ég ætla ekki að orðlengja þetta. Við gerum grein fyrir okkar sjónarmiðum þegar nefnd skilar áliti.



Herra forseti. Ég tek að sjálfsögðu undir þau orð, sem hv. 5. landsk. þm. lét hér falla, að það hlýtur að fara fram umfjöllun um þetta mál og þá með jákvæðu hugarfari af hendi okkar sjálfstæðismanna. Ástæðan er einvörðungu sú, að okkar flokkur hefur haft mikinn áhuga, eins og reyndar aðrir stjórnmálaflokkar líka og kannske allir aðrir stjórnmálaflokkar, á umbótum í vegagerð og vegamálum hér á þessu landi. Ég hef séð mörg þingskjöl sem mér hafa þótt miklu ógeðfelldari en það frv. sem hér er til umr. En það fer ekki hjá því, að það hlýtur að vera eðlilegt að öll þessi mál séu skoðuð í nokkru samhengi og þá m. a., eins og kom fram hjá hv. síðasta ræðumanni, að á það sé litið hvernig þeim tekjum er ráðstafað sem umferðin gefur, t. d. bensíngjaldinu og hvernig þau mál hafa þróast á síðustu árum. Það hlýtur að verða alveg óhagganlegur fyrirvari í sambandi við afgreiðslu þessa máls að þó sé tryggt að tekjur af þessum skattstofni fari örugglega til vegagerðarinnar. Ég undirstrika þó alveg sérstaklega það, sem ég sagði hér áðan, að það hlýtur að vera eðlilegt að líta á afgreiðslu þessa máls í samhengi við afgreiðslu á vegáætlun og langtímaáætlun í vegagerð. Það er alveg útilokað annað en langtímaáætlunin eins og hún er fram sett sé okkur sjálfstæðismönnum mikil vonbrigði. Það var okkar grundvallarstefna og markmið að sá árangur í vegagerð, sem langtímaáætlunin gerir ráð fyrir, næðist á 10 árum. Það varð hins vegar samkomulag um að þar yrði miðað við 12 ár. Nú liggur í rauninni fyrir sú yfirlýsing frá hæstv. samgrh., sem hann lét falla hér í Sþ. í gær, að í rauninni væri eðlilegt að líta á þetta sem 2.0 ára plan. Í vegáætluninni er gert ráð fyrir að ljúka uppbyggingu þjóðbrauta í þessu landi á 28 næstu árum. Og það er athyglisvert að í till. um langtímaáætlun er framlagið til þjóðbrauta minna en vetrarviðhaldið, svo dæmi sé nefnt, og ekki nema sáralítill hluti af því fjármagni sem á að fara í stofnbrautirnar. Á öll þessi mál verða menn því að lita í heild. Ég vil líka vekja athygli á því, að það er meira að segja gert ráð fyrir bundnu slitlagi á hluta af þjóðbrautunum og hvar haldi ð þið að þær þjóðbrautir á Íslandi verði sem á að fara að byggja upp eftir 28 ár, eftir þrjá áratugi. Ég vil undirstrika það, að þegar skattlagning fer fram af þessu tagi verður að líta á það í samhengi við afgreiðslu vegamála í heild. Ég sé ekki ástæðu til að fjölyrða miklu meira um þetta, en ég vil aðeins vekja athygli á því, að það fjármagn sem gengur inn í þessa nýju vegáætlun er ekki miklu meira og það er kannske ekki meira en nemur kostnaðinum við þekjuna sjálfa. Og því er það, að til þess að hægt sé að byggja upp vegina til þess að þeir séu til staðar til að leggja á þá þekju þarf að draga fjármagn meðal annars úr þjóðbrautunum undir varanlega slitlagið. Það hefur verið alveg skýr stefna hjá okkur sjálfstæðismönnum, og ég hygg ekki bundin frekar við okkur en aðra hv. alþm. sem hafa svipuð sjónarmið í byggðamálum og við landsbyggðarþm. höfum, að varanlegt bundið slittag á stofnbrautir hringinn í kringum landið ætti ekki að verða á kostnað annarra vegaframkvæmda í þessu landi. Það fer að sjálfsögðu fram ítarleg umfjöllun um frv. í fjh.- og viðskn. þessarar hv. deildar. Ég undirstrika að það hlýtur að verða gert með mjög jákvæðu hugarfari, en ég segi líka hitt, að það verður að gera ýmislegt annað en rétta að okkur skatta í sambandi við vegamál. Hæstv. samgrh. orðaði það þannig í Sþ. í gær, að það hefði orðið að gera eitthvað fyrir hv. sjálfstæðismenn til að gera þá ánægða í sambandi við afgreiðslu á þál. sem var samhljóða afgreidd á Alþingi vorið 1981. En það þýðir ekki að koma einvörðungu til móts við okkur í einu þskj. Það verða að standa þau fyrirheit og það samkomulag sem þá var gert. Og þá segi ég fyrir mig að ekki skal standa á að ég fylgi nauðsynlegri tekjuöflun til þess að þau markmið náist.



Herra forseti. Eins og fram kom hjá hæstv. fjmrh. er frv. þetta byggt á tillögum nefndar sem skilaði áliti í nóv. 1981. Ég skipaði þá nefnd fulltrúum frá m. a. fjmrn., samgrn., vegagerð o. fl. Nefndin varð sammála um að leggja til að tilfærsla yrði frá ríkissjóði í það sem við höfum nú venjulega nefnt Vegasjóð, sem að vísu er ekki til á lögum, sem sagt beint í vegagerð. Um þetta náðist samkomulag og varð til þess, að á s. l. ári voru tollar lækkaðir, eins og kom fram hjá hæstv. fjmrh., í tvígang á bifreiðum. Nú er hér lögð til tekjuöflun í fullu samræmi við það, þ. e. að sama upphæð, 120 millj. kr., eins og segir í 1. gr., á að renna óskipt til vegagerðar. Ég stóð fyrst og fremst upp til að undirstrika það. Það kom fram hjá hv. 5. landsk. þm. að oft hefði slíku verið lofað, en ekki alltaf staðið við það. Skal ég út af fyrir sig ekkert um það segja. En ég vona að í 1. gr. sé það dyggilega frá þessum málum gengið að það verði ekki rofið, hverjir sem verða við stjórnvöl. Ég vildi sem sagt standa hér upp til að undirstrika að þetta fjármagn á að renna óskipt til vegagerðar. Það var fullt samkomulag um það við hæstv. fjmrh. og í ríkisstj. að standa þannig að tilfærslu á tekjum ríkissjóðs til vegagerðar. Nú vil ég segja það út af því sem hv. 5. þm. Vesturl. sagði hér áðan, að ég tel að hann hafi gefið réttmætar ábendingar og nauðsynlegt sé að nefndin skoði þær. Ég vil leggja til að nefndin kveðji til sín þá menn sem hafa nú unnið mest í þessu máli og sátu í þeirri nefnd sem hér hefur verið tilgreind. Ég veit að þm. fengu í fyrra skýrslur nefndarinnar, en ég get að sjálfsögðu útvegað þær að nýju. Ég held að það væri æskilegt að ræða um svona atriði við þá menn. Þetta eru tæknimenn á þessu sviði. Ég skal ekki fara að eiga orðaskipti hér aftur við hv. 11. landsk. þm. Við ræddum þessi mál í gær í Sþ. Ég vil hins vegar lýsa furðu minni á því þegar hann segir að ég hafi sagt að langtímaáætlun í vegagerð væri í raun og veru 20 ára áætlun. Það er ekki. Það er 12 ára áætlun. Ég nefndi það í gær að bæði nefndin og aðrir sem að þessari langtímaáætlun unnu voru sammála um að því yrði ekki komið við að ljúka framkvæmdum við stofnbrautir og þjóðbrautir á 10–12 árum, eins og menn kannske gerðu sér vonir um á sínum tíma, nema með miklu meiri fjáröflun. Undirbúningi undir slíka áætlanagerð fyrir þjóðbrautirnar er ekki heldur það langt á veg komið, því miður. Það er allt annað með stofnbrautir. Úttekt á stofnbrautum hófst 1978 og var unnið að henni 1978, 1979 og árin þar á eftir. Þess vegna er unnt að leggja fram langtímaáætlun um stofnbrautir. Úttekt fyrir þjóðbrautir er nú í gangi, en er því miður miklu skemmra á veg komin. Þar eru kílómetrarnir miklu fleiri og þar eru vegir lakari og langtum erfiðara að áætla, eins og gert er með stofnbrautirnar, án þess að afla betri upplýsinga á staðnum. Ég held að menn verði að skilja þetta. Það stendur ekki á mér að auka enn meira fjármagn til vegagerðar. Ég vil hins vegar vekja athygli á því, að 2.2% þjóðarframleiðslu nú, 2.3% á árinu 1984 og svo 2.4% eru ekki litið þegar litið er á það sem farið hefur til vegagerðar í tíð ýmissa ríkisstjórna á undanförnum áratugum. T. d. var meðaltalið á 10 árum fram til 1982 1.85% þjóðarframleiðslu. Hæst komst þessi tala þegar brúin yfir Skeiðará og vegurinn yfir sandana voru gerð. Þá komst hlutfallið upp í 2.35% af þjóðarframleiðslu, en það var aðeins eitt ár og meðaltalið samt ekki hærra en 1.85%. Og ég ætla ekkert að fara að kenna einni ríkisstjórn eða annarri um. Þetta fór niður í 1.55% af þjóðarframleiðslu. Hv. þm. mætti athuga hverjir voru þá við stjórn. Hér er verið að gera myndarlegt átak, sem menn hafa orðið sammála um, og ég fullyrði að þjóðbrautir eru alls ekki látnar verða út undan. Það er kafli í langtímaáætluninni um þjóðbrautir, ekki sundurliðaður eins og stofnbrautir af því að það er beinlínis ekki hægt, en þar kemur fram að ætlað er að verja verulegu fjármagni í þjóðbrautirnar. Það var undarlegt, sem ég heyrði áðan, að það stríði gegn byggðastefnunni að gera stofnbrautirnar góðar. Óvíða a. m. k. eru lengri stofnbrautir en í Austfjarðakjördæmi og ég vænti þess að þeir sem það kjördæmi byggja noti þær brautir allmikið. Ég verð a. m. k. að segja það fyrir mitt leyti að ég fagna því að í mínu kjördæmi fá stofnbrautir þá meðferð sem langtímaáætlunin gerir ráð fyrir. Ég benti líka á það í gær, að Alþingi hefur sjálft ákveðið í gegnum árin að stofnbrautir skuli hafa vissan forgang af því að umferðin er þar meiri. Af því að þetta bar á góma þykir mér rétt að taka fram, að ég tel að með langtímaáætlun sé lagt til að Alþingi staðfesti raunhæfa áætlun sem hægt er að standa við, en ekki áætlun byggða á draumsýn eða kannske fagurri hugsjón. Ef hv. þm. vill hins vegar leggja til að auka þetta veggjald og afla meiri tekna hugsa ég að ég mundi greiða því atkvæði. Ég vil gjarnan leggja meira í vegi.



Herra forseti. Hæstv. samgrh. komst svo að orði, að ég hefði haft um það hér orð að það væri andstætt byggðastefnunni að byggja upp stofnbrautirnar. Það er ekki furða þótt ýmislegt snúi á haus í þessari vegáætlun ef menn meta staðreyndir með þessum hætti. Það sem ég sagði var það, að það stríddi gegn byggðastefnunni að byggja upp þjóðbrautir í þessu landi á næstu þremur áratugum. Ráðherrann sagði líka, að hér væri verið að tala um áætlun til 12 ára. Hann sagði líka að það væri sérstakur kafli um þjóðbrautir í þessari vegáætlun. Það er alveg hárrétt. Ef við tökum þetta 12 ára markmið, sem reyndar er orðið 14 ára núna, og ef við tökum svo markmiðið um þjóðbrautirnar, sem er upp á 28 ár, og ef við leggjum þetta saman, þá koma samtals út 40 ár. Ef deilt er í þetta með tveimur fer það ekki mjög langt frá tveimur áratugum. Þá er það nokkuð augljóst, eins og hæstv. ráðh. sagði sjálfur í gær, að það væri raunhæft að vinna þetta verk á tveimur áratugum. Þannig er aðeins eitt í ósamræmi í þessum efnum við hans skoðanir og það er fyrirsögnin á þessari þál. Annað er allt í samræmi við að þetta sé 20 ára áætlun. Ég tek undir það, sem hæstv. ráðh. sagði hér áðan, að auðvitað verða þessi mál rædd á Alþingi og í nefndum og ég tek undir það, sem hæstv. ráðh. sagði líka áðan, að óþarfi er að fara að endurtaka umr. frá því í gær. En ég undirstrika það, sem ég hef sagt hér áður, að ýmislegt þarf að gera annað en kalla eftir stuðningi frá okkur sjálfstæðismönnum í sambandi við skatta og það þarf að gera ýmislegt annað en komast að samkomulagi við okkur um afgreiðslu á langtímaáætlun, eins og gert var árið 1981. Það verður að sjálfsögðu að standa sem gert er samkomulag um. Ef svo er ekki getur verið svolítið erfitt að kalla eftir stuðningi við skatta.