Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Herra forseti. Ég hef leyft mér að leggja spurningar fyrir hæstv. heilbrrh. varðandi þau vandamál sem skapast þegar lyf falla út af lyfjaskrá. Svo er að ný lyf eru yfirleitt markaðssett sem sérlyf og koma inn á lyfjaskrá. Þau eru dýr, sem að nokkru leyti stafar af því að þróun og markaðssetning nýrra lyfja kostar mikið fé. Hins vegar er það svo að þrátt fyrir miklar framfarir í lyfjaþróun þá eru mörg sígild lyf áfram mjög mikilvæg og daglega notuð. Nægir þar að nefna lyf eins og asperín og parasetamól. Hins vegar vill það bera við að þegar lyf eru orðin gömul, ekki lengur háð sérleyfum og margir hafa tekið til við að framleiða þau, að verðið lækkar mjög. Þá kemur til sögunnar séríslenskt vandamál, a.m.k. er það ekki þekkt annars staðar í Vestur-Evrópu svo að ég viti til, þ.e. að þegar lyf er orðið nógu ódýrt sjá íslenskir lyfjaframleiðendur og íslenskir umboðsmenn erlendra sérlyfjaframleiðenda sér ekki lengur hag í að hafa viðkomandi lyf á skrá. Viðkomandi lyf eru þá tekin út af skrá Lyfjastofnunar og kosta eftir það lækni og viðkomandi aðila mikla skriffinnsku og fyrirhöfn að ávísa lyfinu í gegnum apótek og fá það afgreitt á grundvelli undanþágu. Þetta gildir um fjölmörg almenn lyf sem hafa mikið notagildi enn þann dag í dag. Má sem dæmi nefna hormónalyfið hydrocortison sem er kjörlyf vegna vanstarfsemi í nýrnahettuberki. Það má nefna flogaveikilyfið fenemal og sýklalyfið nitrofurantoin o.fl. Það má líka nefna, herra forseti, dæmi um hversu geysilegur viðbótarkostnaður lendir á notendunum til viðbótar þessu óhagræði sem ég hef áður nefnt. Þannig má sem dæmi taka að samkvæmt undanþágulista Lyfjastofnunar frá því í janúar 2002 er lyfið thyroxin, sem a.m.k. 4 þúsund Íslendingar verða að taka daglega vegna vanstarfsemi í skjaldkirtli, aðeins fáanlegt í 0,05 milligramma töflum hérlendis og kosta 100 töflur 1.347 kr. Skammtur til 100 daga handa sjúklingi með þessi vandamál hefur þá hækkað úr 524 kr. áður í 2.694 kr. vegna þess viðbótarkostnaðar sem því fylgir að lyfið er fallið út af lyfjaskrá. Ég vil því leyfa mér að spyrja hæstv. heilbrrh.: Hefur ráðherra í hyggju að grípa til einhverra aðgerða vegna þess viðbótarkostnaðar sem leggst á lyf sem fallið hafa út af lyfjaskrá en eru áfram í notkun?

Herra forseti. Hv. þm. Steingrímur J. Sigfússon spyr hvort ég hafi í hyggju að grípa til aðgerða vegna þess viðbótarkostnaðar sem leggst á lyf sem fallið hafa út af sérlyfjaskrá en eru áfram í notkun. Ýmsar ástæður hafa orðið þess valdandi á undanförnum árum að þekkt gömul og rótgróin lyf, innlend sem erlend, hafa verið tekin af markaði. Ýmist er það vegna þess að innlendi markaðurinn er lítill, framlegð af sölu lyfjanna er lítil sem engin eða að framleiðendur þeirra hráefna sem notuð hafa verið til framleiðslunnar hafa hætt framleiðslu þeirra. Ráðuneytið hefur lýst sig fúst til að koma til móts við innlenda framleiðendur eftir því sem unnt er til að halda umræddum lyfjum á markaði án þess að dregið verði úr þeim kröfum sem til lyfja eru gerðar. Á meðan þessi mál eru ekki til lykta leidd hafa verið veittar undanþágur á heimild til innflutnings á þessum lyfjum. Slíkt leiðir til hærri kostnaðar en erlendir framleiðendur þessara lyfja hafa hvorki léð máls á markaðssetningu þeirra hérlendis né samstarfi við innlenda framleiðendur sökum smæðar markaðarins og þess kostnaðar sem því fylgir að sækja um markaðsleyfi fyrir lyf. Ýmsir aðilar hafa vakið athygli ráðuneytisins á þessu máli og við höfum í heilbr.- og trmrn. unnið að lausn þess í samstarfi ráðuneytisins og Lyfjastofnunar. Hv. fyrirspyrjandi tilgreindi nokkur lyf í ræðu sinni og minnist á þau í fyrirspurninni í þessu sambandi. Við viljum vinna að lausn þessa máls í samstarfi við Lyfjastofnun eins og ég sagði áður.

Herra forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin. Það er að sjálfsögðu jákvætt að ráðuneytinu sé kunnugt um þetta vandamál og viðurkenni það. Það er og jákvætt að hæstv. ráðherra lýsti því yfir að unnið væri að lausn málsins. Gjarnan hefði maður viljað heyra meira um í hverju sú lausn gæti verið fólgin og hvenær einhverra úrræða yrði að vænta. Ég held að þetta vandamál sé heldur vaxandi en hitt, samanber t.d. það sem ég nefndi, glænýtt dæmi um lyf sem um fjögur þúsund Íslendinga nota daglega. Það féll út af lyfjaskrá um áramótin með tilheyrandi óþægindum, óhagræði og ekki síst kostnaði. Ég held að það hljóti að þurfa að stefna að því að breyta reglum um skráningu og nýskráningu lyfja hérlendis og gera það auðveldara en nú er að halda eldri lyfjum inni á skrá og jafnvel skrá á nýjan leik, því þess er þörf, mörg gömul og vel þekkt lyf sem hafa dottið út af skrá hérlendis. A.m.k. er það algerlega óásættanlegt að sá þáttur einn, að lyfin eru orðin svo ódýr sem raun ber vitni, valdi því að þau falli út af skrá. Við getum auðvitað ekki kyngt því að sú ástæða ein, að lyfin eru orðin ódýr og það er lítið upp úr því að hafa að versla með þau, valdi því að þau falli út af skrá og mikill viðbótarkostnaður lendi á sjúklingunum. Þar verða stjórnvöld að grípa inn í, a.m.k. vegna þess að við þessar aðstæður ráðum við. Aðrar aðstæður ráðum við kannski ekki við, t.d. ef erfiðleikar eru í framleiðslu lyfjanna o.s.frv. Ég hvet því hæstv. ráðherra til að vinna ötullega að lausn þessa máls. Ég trúi því að hún geti fundist. Áður sá Lyfjaverslun ríkisins um þessa hluti og þeir voru í mjög góðu horfi. Þessir hlutir voru þá óþekktir þannig að hér er reyndar --- ég skýt því inn í, herra forseti, í lokin --- einn angi af blessun einkavæðingarinnar á ferðinni á vissan hátt.

Herra forseti. Ég vil koma inn í þessa umræðu og þá fyrirspurn sem hér liggur fyrir og vil ítreka að það velur sér enginn heilsubrest og því síður að þurfa vegna heilsufars lífsnauðsynlega að vera á lyfjum. Hér hafa verið nefnd lyf eins og thyroxin-natrium sem skjaldkirtilssjúklingar eru mjög háðir sem öðrum. Það er lífsnauðsynlegt fyrir fólk að hafa þau lyf til daglegra nota. Ekkert kemur í staðinn. Ég lít svo á, hæstv. ráðherra, að allir þeir sem við slíkar aðstæður búa hljóti að hafa frekari aðgang að þessum lyfjum og í rauninni ætti þau að vera frí. Það kæmi heilbrigðiskerfinu í landinu best og Tryggingastofnun að þessir einstaklingar þyrftu ekki að búa við sjúkleika sinn vegna skorts á lyfjum.

Herra forseti. Ég endurtek að ráðuneytið hefur unnið að skoðun á þessu máli í tengslum við Lyfjastofnun. Ég get ekki sagt til um dagsetningu þess er þeirri skoðun lýkur. Ég hef fullan vilja til þess að hraða þeirri vinnu. Eins og fram kom hjá fyrirspyrjanda höfum við fullan skilning á þessu vandamáli. Ég tek undir að það er auðvitað ekki viðunandi að lyf falli út af skrá bara fyrir að vera ódýr. Ég hef alveg fullan skilning á því. Þetta eru brýn mál vegna nokkurra lyfja, sem ég gæti nefnt, t.d. lyfja við þvagfærasýkingu sem almannatryggingar taka ekki þátt í greiðslu fyrir. Það er þó gert í þeim tilvikum nú þar sem um þrálátar sýkingar er að ræða. Annað lyf hefur verið nefnt, við vanstarfsemi skjaldkirtils eins og hv. fyrirspyrjandi nefndi. Það greiddu almannatryggingar að fullu og munu greiða áfram þar sem lyfið er nú á undanþágulista. En það þarf að sækja um lyfjaskírteini, sem ekki þurfti áður. Sama máli gegnir um önnur lyf, t.d. við flogaveiki. En séu þau notuð við flogum af öðrum toga en flogaveiki, sérstaklega vegna aukaverkana af öðrum lyfjum, þarf viðkomandi sjúklingur að greiða sinn hluta í lyfjunum eins og nú stendur. En þessi lyf eru tiltölulega ódýr. Ég endurtek að ég hef fullan vilja til að hraða þessu máli. Hér er auðvitað ekki um einfalt mál að ræða frekar en mál í lyfjageiranum almennt. Ég hef hins vegar fullan skilning á því vandamáli sem hér er nefnt. Hv. fyrirspyrjandi kom því að í lokin, eins og um að Karþagó skyldi lögð eyði, að nefna einkavæðinguna. Ég ætla hins vegar að geyma þá umræðu þangað til síðar.

Herra forseti. Ég vil taka fram að mér finnst þessi röð á fyrirspurnum til fyrirmyndar. Ég hef leyft mér að leggja spurningar fyrir hæstv. samgrh. sem lúta að fjarskiptamálum á norðausturhorni landsins. Þær tengjast einkum því að aðeins hluti þéttbýlisstaðanna á norðausturhorni landsins er tengdur ljósleiðarakerfinu. Þeir sem ekki tengjast því búa að dómi heimamanna, og ég held flestra sem kynna sér málin, við alls ófullnægjandi aðstæður að þessu leyti. Þannig háttar til um þéttbýlið bæði á Raufarhöfn og Kópaskeri. Raufarhöfn hefur aðeins eina örugga leið eða eina leið inn á ljósleiðaranetið og grunnfjarskiptanetið. Það er með örbylgjusambandi frá Viðarfjalli og til Raufarhafnar. Kópasker hefur að vísu tvöfalda tengingu, annars vegar gamlar lagnir frá Lundi í Öxarfirði út á Kópasker og hins vegar örbylgjusamband frá staðnum og yfir á Auðbjargarstaðabrekku. Þau sambönd eru fullnýtt og hafa skapast vandræði ef útvega hefur þurft nýjar línur til aðila vegna viðskipta eða af öðrum ástæðum á þeim stað. Raufarhöfn býr, eins og þetta dæmi sýnir, augljóslega við ófullnægjandi öryggi auk þess sem gæðum sambandsins er áfátt og brenna vill við að myndir á fjarskiptafundum frjósi fastar og að flutningsafköst séu ekki fullnægjandi. Samkvæmt lauslegri athugun sem ég hef gert í samráði við tæknikunnuga menn mætti ráða bót á a.m.k. þessum hluta vandans að verulegu leyti með því að leggja til verksins 30--50 millj. Fyrir það mætti koma þarna við fullnægjandi úrbótum hvað flutningsgetu og gæði snertir og stórauka öryggi. Þetta mætti t.d. gera með ljósleiðarasambandi frá Lundi í Öxarfirði út á Kópasker og áfram upp á Snartarstaðanúp og þá stafrænni örbylgju þaðan á Raufarhöfn. Þar með fengi Raufarhöfn tvöfalda tengingu, eða með ljósleiðaralagningu með Viðarfjalli og út á Raufarhöfn eða ljósleiðaralagningu á báða staðina, sem væri öruggasti og besti kosturinn. Þetta eru ekki stórar tölur, herra forseti. Ég ætla svo sem ekki að setja þær í samhengi við neitt sérstakt en óneitanlega kemur margt upp í hugann frá síðustu vikum þegar hið stóra og öfluga og sterka fyrirtæki Landssími Íslands á í hlut. Ég vil trúa því að þessar úrbætur verði hægt að gera, sem og aðrar sem lúta að fjarskiptum víðar á landinu. Það er fleira sem þarf að taka á í þessum efnum á norðausturhorni landsins sem ég vil leyfa mér að segja að hafi nokkra sérstöðu í þessum efnum vegna mikilla fjarlægða og af fleiri ástæðum. Ég vil því spyrja hæstv. samgrh.: Eru fyrirhugaðar aðgerðir á næstunni í þessu sambandi og í hverju yrðu þær þá fólgnar?

Herra forseti. Hv. þm. Steingrímur J. Sigfússon ber upp fyrirspurn: ,,Eru fyrirhugaðar á næstunni aðgerðir af hálfu Landssíma Íslands hf. eða hins opinbera til að koma á ljósleiðarasambandi við alla þéttbýlisstaði á Norðausturlandi eða tryggja fullnægjandi öryggi og flutningsgetu grunnnetsins með einhverjum öðrum aðgerðum?`` Svar mitt er svohljóðandi: Ekki eru fyrirhugaðar af hálfu Landssímans neinar framkvæmdir á Norðausturlandi á þessu ári í uppbyggingu í sambandi við þéttbýlisstaði. Nú þegar er ljósleiðarasamband við alla þýttbýlisstaði á svæðinu nema Raufarhöfn og Kópasker en þeir staðir eru tengdir með örbylgjusamböndum. Samkvæmt upplýsingum frá Landssímanum hefur ekki, enn sem komið er, vantað meiri flutningsgetu sambanda á þessa staði og raunar er flutningsgeta sambandsins til Raufarhafnar mun meiri en þörfin á staðnum, samkvæmt upplýsingum sem Landssíminn hefur veitt ráðuneytinu. Í annan stað er spurt: ,,Hvað kosta nauðsynlegar aðgerðir af því tagi sem að framan greinir og í hverju yrðu þær fólgnar?`` Svar mitt er svohljóðandi: Gerðar hafa verið áætlanir hjá fyrirtækinu um á hvern hátt væri hægt að tvöfalda samböndin til þessara staða til að auka öryggi þeirra. Þar hefur helst verið skoðaður sá möguleiki að leggja ljósleiðarastreng frá Lundi í Öxarfirði til Kópaskers og áfram upp á Snartarstaðanúp og setja upp örbylgjusambönd þaðan til Raufarhafnar eins og fram kom í ræðu hv. fyrirspyrjanda. Heildarkostnaður er væntanlega á því bili sem fram kom hjá fyrirspyrjanda, samkvæmt þeim upplýsingum sem ráðuneytið hefur en miðast auðvitað við þær lausnir sem yrðu fyrir valinu. Hins vegar er alveg ljóst að það skiptir mjög miklu máli að flutningsgeta fjarskiptakerfisins um landið sé fullnægjandi og að fyllsta öryggis sé gætt. Þess vegna tek ég undir það, sem endurspeglast í fyrirspurnum hv. þm., að við þurfum að leita allra leiða til að uppbygging fjarskiptanetsins um landið verði viðunandi, verði sem best og uppfylli öryggiskröfur íbúa á þessum svæðum. Í ráðuneytinu hefur verið unnið að því að leita leiða til að tryggja fyrirkomulag og framkvæmd sem gæti sem best gagnast þeim sem þurfa að nýta fjarskiptanetið, ekki síst varðandi gagnaflutninga. Við heyrum af því að ný fyrirtæki, Fjarski og Lína.Net, hafi verið að leggja ljósleiðara yfir hálendið, m.a. vegna samninga sem gerðir hafa verið við háskólastofnanir. Þannig eru ýmsir að huga að endurbótum sem betur fer. Það er af hinu góða. En auðvitað verður enn um sinn og jafnvel nokkuð lengi gerð sú krafa til Landssíma Íslands hf. að hann verði í forustu um uppbyggingu, enda á Síminn öflugt net vítt og breitt um landið sem er að sjálfsögðu mikilvægt að nýta. Á það verður að leggja áherslu. Ég hef rætt um það við forsvarsmenn Póst- og fjarskiptastofnunar að huga þurfi að því að reglur séu sem skýrastar um þær kröfur sem gerðar eru til fjarskiptafyrirtækja hvað varðar gagnaflutninga. Það er ríkur vilji til þess í ráðuneytinu að stuðla að sem mestum og bestum lausnum á þjónustu fjarskiptafyrirtækjanna og fjarskiptakerfisins við íbúa hinna dreifðu byggða.

Herra forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin en ég verð að segja að þau ollu mér sumpart vonbrigðum. Ég hefði vonast til að hér hefði verið hægt að flytja þær gleðifréttir að nú yrði ráðist í þessar úrbætur á sumri komanda. Það er ekki stærra mál en svo að koma þessu í lag á þessu svæði, kostar kannski 30--40 millj. eða svo. Ég ítreka að þarna er ekki um viðunandi ástand að ræða. Flutningsgeta kerfisins til Kópaskers er fullnýtt. Þar er að hluta til notast við mjög gömul sambönd sem eru ótrygg, og hvað Raufarhöfn snertir er um allsendis ófullnægjandi öryggi að ræða, að hafa þessa einu örbylgjutengingu. Þar er verið að reyna að byggja upp fjarvinnslu og reyndar hafa verið uppi hugmyndir um að standa sameiginlega að fjarvinnsluverkefnum á báðum stöðunum. Til þess þarf betra samband en er til staðar. Þannig er ekki alltaf rétt sem menn segja, herra forseti, að bara skorti á verkefnin. Þau vantar þó sannarlega, og stjórnvöldum er til skammar hvernig það hefur gengið. En sums staðar vantar líka undirstöðurnar, sjálft fjarskiptakerfið, æðakerfið. Ég vil leyfa mér að beina því til hæstv. ráðherra að farið verði yfir það á nýjan leik. Ég skora á hæstv. ráðherra að láta Landssímann í málið. Eru ekki möguleikar á að ráðast í þessar úrbætur í sumar eða a.m.k. tímasetja þær þannig að það verði í allra síðasta lagi strax í byrjun árs 2003 eða þær unnar á því ári? Ég tel ekki ásættanlegt að draga þetta lengur. Ætli stjórnvöld sér að standa við stóru orðin og þær áætlanir sem eiga að heita í gangi um úrbætur í þessum efnum sé ég ekki annað en þetta þurfi hvort sem er að koma. Ég vísa til stefnumótunar um fjarskipti og upplýsingasamfélag. Hér þarf að gera betur, herra forseti.

Herra forseti. Eins og fram kom hjá mér áðan er mikil breyting orðin á vegna þess að fleiri fyrirtæki eru farin að sinna fjarskiptaþjónustu og uppbyggingu grunnnets um landið. Auk þess er ekki hægt að gefa símafyrirtækjunum fyrirmæli um framkvæmdir úr ræðustóli á Alþingi. Hins vegar getum við lýst mjög sterkum vilja hér og sett fram óskir okkar um uppbyggingu þjónustunnar. Það liggur alveg fyrir. Eins og ég sagði er ríkur vilji samgrn. til að staðið sé sem best að uppbyggingu fjarskiptakerfisins í landinu svo að við getum nýtt okkur tækni margmiðlunar og tölvutækni um land allt í þágu atvinnulífsins og heimilanna. Þetta skiptir heilmiklu máli. Ég mun ekki draga af mér við að setja fram þá skoðun mína að símafyrirtæki eigi að standa þannig að málum að þessi þjónusta verði sem mest og best og um landið allt.

Virðulegi forseti. Það hefur vakið sérstaka athygli mína að skýrslur rannsóknarnefndar sjóslysa fyrir árin 1998, 1999 og 2000 eru ekki komnar út og ekki heldur 2001 þó að þar búi kannski ekki sömu sjónarmið að baki. Það er algjört grundvallaratriði ef menn ætla að læra af reynslu sögunnar, einkanlega ef ætlunin er að læra af reynslunni að því er varðar sjóslys, að upplýsingar um þetta komi fram, komi út. Þess vegna hefur það vakið a.m.k. sérstaka eftirtekt mína að ekki skuli vera búið að gefa þessar skýrslur út. Samkvæmt heimildum mínum liggja fyrir, tilbúnar í drögum, skýrslur 1998 og 1999. En þær hafa ekki verið gefnar út. Hvað varðar skýrsluna fyrir árið 2000 þekki ég ekki eins vel og enn síður árið 2001. Rannsóknarnefnd sjóslysa hefur reyndar verið flutt til Stykkishólms og væntanlega hefur af því hlotist einhver kostnaður. Því hef ég leyft mér að beina þeirri fyrirspurn til hæstv. samgrh. hvenær von sé á að skýrslur rannsóknarnefndar sjóslysa fyrir árin 1998, 1999, 2000 og 2001 komi út.

Herra forseti. Hv. þm. Lúðvík Bergvinsson spyr: ,,Hvenær er von á að skýrslur rannsóknarnefndar sjóslysa fyrir árin 1998, 1999, 2000 og 2001 komi út?`` Svar mitt er svohljóðandi: Með lögum nr. 68/2000, um rannsóknir sjóslysa, sem gildi tóku hinn 1. sept. 2000 voru gerðar grundvallarbreytingar á skyldum rannsóknarnefndar sjóslysa. Þessar breytingar kölluðu óhjákvæmilega á endurskoðun á öllum fyrri starfsháttum nefndarinnar. Hinn 1. nóv. á síðasta ári var ráðinn framkvæmdastjóri nefndarinnar og auk hans annar starfsmaður frá síðustu áramótum. Eitt af því sem ákveðið var að gera grundvallarbreytingar á við endurskoðun á starfsháttum nefndarinnar er það form sem hefur verið á útgáfu ársskýrslu hennar. Vinnslutími skýrslunnar hefur hingað til verið mjög langur, samanber það að skýrslan fyrir árið 1997 kom út árið 2000. Útgáfa þessi hefur því haft miklu takmarkaðra gildi en æskilegt væri enda er megintilgangurinn með útgáfunni sá að kynna rannsóknarniðurstöður nefndarinnar svo að draga megi af þeim viðeigandi lærdóm í því skyni að reyna að koma í veg fyrir að sams konar óhöpp verði aftur, eða að öðru leyti að leitast við að fækka slysum og óhöppum sjófarenda. Nú um nokkurn tíma hefur verið unnið að því af hálfu nefndarinnar að koma rannsóknarniðurstöðum hennar vegna þeirra fjögurra ára sem fyrirspyrjandi nefndi í útgáfuhæft form. Vinnu við tvö fyrri árin, þ.e. 1998 og 1999, er lokið og rafræn útgáfa skýrslu fyrra ársins hefur þegar verið birt á nýju vefsetri nefndarinnar sem verið er að leggja lokahönd á undir léninu rns.is og væntanlega er árið 1999 um það bil einnig að koma á heimasíðu nefndarinnar, ef það er ekki þegar komið. Vefsetrið hefur verið opnað fyrir umferð vegna skýrsluútgáfunnar þótt það sé enn í vinnslu en formleg opnun þess verður tilkynnt síðar. Það er sem sagt hægt að komast inn á þessa síðu, rns.is. Vinnsla hinnar prentuðu útgáfu fyrir tvö fyrri árin er hafin og er stefnt að því að útgáfudagur skýrslunnar 1998 verði fyrir miðjan næsta mánuð og ársins 1999 innan þriggja mánaða frá þeirri dagsetningu. Vinna við tvö seinni árin, 2000 og 2001, er í fullum gangi og er stefnt að því að báðar skýrslurnar verði komnar út eigi síðar en næsta haust. Þess má að lokum geta að samkvæmt áætlun nefndarinnar um endurskoðaða starfshætti sem þegar er byrjað að vinna eftir verða skýrslur hennar um hvert mál birtar á vefsetri hennar jafnóðum og vinnslu þeirra er lokið. Vinnslan fer fram í nýjum og öfugum gagnagrunni nefndarinnar sem verið er að taka í notkun eins og fyrr kom fram. Aukið sjálfstæði nefndarinnar með hinum nýju lögum gerir það að verkum að frumrannsókn sjóslysa fer fram hjá nefndinni. Ég vænti þess að það ásamt því að nýr framkvæmdastjóri og starfsmaður hafa hafið störf fyrir nefndina muni leiða til aukinnar skilvirkni í störfum hennar og hraðari vinnslu mála. Að gefnu tilefni vil ég undirstrika að flutningar nefndarinnar hafa ekki haft áhrif á útgáfu skýrslunnar nema síður væri.

Herra forseti. Ég lýsi yfir ánægju minni með að starfsemi rannsóknarnefndar sjóslysa hafi verið flutt út á land og sé komin í góða aðstöðu þar sem var flugskýlið í Stykkishólmi á sínum tíma. Ég þakka einnig þessa fyrirspurn því að nauðsynlegt er að menn fái þessar skýrslur í hendur. Ég veit að það hefur skipt sjómenn máli að fá þær um borð í bátana til sín, og togarana sums staðar. Þeir hafa verið að skoða þær og velta fyrir sér orsökum slysanna. Það felur líka í sér heilmikið forvarnagildi og menn eru þá meira vakandi fyrir hættum á sjó. Það er rétt sem hæstv. ráðherra sagði líka, þetta hefur bæði kynningar- og fræðslugildi fyrir þá sem lesa skýrsluna.

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin. Þau voru að mínu viti nokkuð skýr hvað það varðar að þetta hefur dregist, og þetta hefur dregist úr hófi. En augljóst er að menn ætla að gera bragarbót þar á. Ég fagna því líka að skýrslurnar séu komnar á rafrænt form og komi út jafnóðum því að það er eina leiðin til að menn nái að draga viðeigandi lærdóm af því sem upp kann að koma. Það liggur þá fyrir að ætlunin er að gera á þessu nokkra bragarbót. Hins vegar vegna þess sem ég nefndi sérstaklega í fyrirspurn minni --- samkvæmt þeim upplýsingum sem ég hef hafa tvö fyrstu árin sem um var spurt, þ.e. árin 1998 og 1999, verið tilbúin fyrir margt löngu. Af einhverjum ástæðum hefur útgáfa þeirra skýrslna dregist. Hins vegar lýsti hæstv. ráðherra því yfir áðan að þessar skýrslur væru komnar á netið og umferð um væntanlega vefsíðu væri nú þegar orðin möguleg. Þá væri fróðlegt að fá að vita hvað hafi tafið svo mjög útgáfu þessara tveggja fyrstu ára sem um var spurt. Eftir því sem mér skilst hafa þær verið tilbúnar í um það bil ár eða meira.

Herra forseti. Ég þakka fyrir þessa umræðu. Hún er nauðsynleg og gagnleg. Varðandi það hvers vegna dregist hafi að koma skýrslunum út liggur það alveg fyrir að vinnu við skýrslurnar og frágangi var ekki lokið. Það er skýringin. Við höfum lagt á það áherslu, eins og fram kom í svari mínu áðan, að ljúka þessu. Þetta er sem sagt alveg á næsta leiti þannig að það eru engar aðrar skýringar á því. Ég held að það sé mjög mikilvægt að við nýtum okkur upplýsingatæknina í sambandi við slíkar skýrslur. Hins vegar viljum við hafa bók í hönd þegar við lesum svona langt efni og mikið þannig að ekki verður undan því vikist að prenta skýrslur rannsóknarnefndarinnar. Með því að hafa rafræna útgáfu eru samt möguleikar á því að skýrslurnar birtist um leið og þær eru tilbúnar þannig að hvert eitt slys sem fjallað er um af hálfu nefndarinnar getur þá birst á heimasíðu um leið og þeirri vinnu er lokið og ekki er þörf á að bíða eftir því að öll skýrslan sé frágengin og prentuð. En auðvitað kemur síðan að því að útgáfan sér dagsins ljós. Ég held að þetta horfi til mikilla bóta, og þeir ágætu starfsmenn sem nú hafa tekið þarna við störfum leggja sig fram um að sinna þessu eins og á að vera.

Herra forseti. Fjarskipti skipta miklu máli, bæði í samskiptum og öryggismálum. Strandamenn hafa samþykkt áherslur sínar og tillögur í byggðaáætlun. Í áherslum þeirra stendur m.a., með leyfi forseta: ,,Úrbætur í fjarskiptamálum á Ströndum eru mjög aðkallandi. Strandasýsla er t.d. eina svæði landsins sem ekki hefur aðgang að ljósleiðarasambandi Landssímans. Góð fjarskipti eru og verða grunnþáttur í rekstri fyrirtækja og eru öllu atvinnulífi jafnnauðsynleg og örugg raforka og gott vegasamband. Sömu möguleikar eiga að bjóðast um allt land til að nýta upplýsinga- og fjarskiptatækni og skapa ný störf á þessu sviði.`` Tillögur þeirra og áherslur lúta að því að leggja ljósleiðara um Strandasvæðið til að leysa vandamál í fjarskiptaþjónustu á Vestfjörðum og telja þeir knýjandi að úrbætur verði gerðar hið fyrsta með lagningu ljósleiðara frá Drangsnesi um Hólmavík að Brú í Hrútafirði. Það er eðlilegt að Strandamenn leggi áherslu á þetta því að hinir litlu en mikilvægu grunnskólar í innhreppum Strandasýslu eru háðir fjarkennslu. Þá er og nefnt og lögð áhersla á, með leyfi forseta: ,,Áríðandi er með tilliti til almannavarna að í GSM-samband sé virkt á öllu Strandasvæðinu. Eftir að boðkerfi Landssímans var lagt niður er ekkert annað kerfi virkt til boðunar björgunarsveita eða slökkviliðs í Strandasýslu. Einnig er mjög brýnt að GSM-sendar verði settir víða upp þannig að samband náist hvarvetna með tilliti til öryggis ferðafólks.`` Herra forseti. Strandamenn hafa miklar áhyggjur af þessu. Því hef ég lagt spurningar fyrir hæstv. samgrh. um bætur á fjarskiptasambandi. ,,1. Hyggst ráðherra bregðast við vanda sem upp er kominn í öryggismálum á Hólmavík og ef til vill víðar þar sem boðkerfið sem áður var notað til boðskipta, t.d. milli lögreglu, slökkviliðs, björgunarsveita og sjúkrabíla, hefur verið lagt niður án þess að fullnægjandi eða aukið öryggi í boðsendingum komi í staðinn? 2. Mun ráðherra beita sér fyrir því að SMS-boðkerfið verði einnig sett inn á NMT-fjarskiptakerfið? 3. Hverjar eru áætlanir um að styrkja GSM-símasambandið norður Strandir, um Hólmavík, Drangsnes og yfir Steingrímsfjarðarheiði?`` --- því það er afar brýnt að styrkja það bæði fyrir samskipti og öryggi á svæðinu. Herra forseti. Það er afar brýnt að á þessum öryggismálum verði tekið og því hef ég lagt þessar spurningar fyrir hæstv. samgrh.

Herra forseti. Svar mitt við fyrstu spurningu hv. þm. er svohljóðandi: Í ársbyrjun 2001 hætti Landssími Íslands hf. að þjóna viðskiptavinum sem notuðu boðtæki en slökkt var á kerfinu í lok október 2001. Ástæða þess var fyrst og fremst sú að framleiðandi búnaðarins veitti ekki lengur nauðsynlega þjónustu. Því var ekki hægt að treysta því að viðgerðir yrðu mögulegar ef alvarlegar bilanir kæmu upp. Boðkerfi Landssímans var orðið gamalt og ófullkomið og mikil hætta á að boð misfærust. Boðkerfið bauð heldur ekki upp á þann möguleika að fá upplýsingar um hvort viðkomandi hefði fengið boðin né heldur að boðunaraðilinn svaraði hvort hann gæti brugðist við boðinu. Tekjur af rekstri boðkerfisins voru litlar og fóru stöðugt minnkandi vegna dvínandi áhuga viðskiptavina. Lá því strax fyrir að endurnýjun kerfisins væri ekki á dagskrá. Til að tryggja að öryggi og þjónusta yrðu ekki skert hafði Landssíminn samráð við Neyðarlínuna hf. og stærstu viðbragðs\-aðila á landinu um hvernig boðun yrði best fyrir komið þegar boðkerfið yrði lagt niður. Neyðarlínan hf. er langstærsti boðunaraðilinn á landinu og boðar um 150 þúsund aðila á ári. Neyðarlínan hf. notar aðallega SMS-skilaboð til boðunar viðbragðsaðila ásamt því að hringja í föst símanúmer og í NMT-síma. Neyðarlínan hf. hvatti til að gamla boðtækjakerfið yrði aflagt og í stað þess yrði SMS-boðun efld og gerði öruggari. Þrátt fyrir að Landssíminn hefði ekki lögboðna skyldu til að sjá neyðar- og björgunaraðilum fyrir boðum sá Landssíminn Neyðarlínunni hf. fyrir nauðsynlegri aðstöðu og þjónustu til að tryggja öryggi boðunar með viðunandi hætti. Neyðarlínan hf. bauðst í staðinn til að tryggja öllum þeim sem þyrftu að boða nauðsynlega þjónustu. Í ársbyrjun 2001 annaðist Neyðarlínan boð fyrir Almannavarnir ríkisins, Slysavarnafélagið Landsbjörg, Flugmálastjórn Íslands og fleiri aðila. Samtímis var tekinn í notkun samræmdur gagnagrunnur viðbragðsaðila. Reynslan af boðum frá því að gamla boðtækjakerfið var aflagt hefur verið góð og viðbragðsaðilar yfirleitt ánægðir með þjónustuna samkvæmt þeim upplýsingum sem ráðuneytið hefur fengið. Með SMS-boðun er unnt að sjá hverjir fá boð og hverjir ekki. Þannig er unnt að bregðast við ef lykilaðilar fá ekki boð með því að reyna aðrar samskiptaleiðir. Auðvelt er að senda upplýsingar með SMS sem koma boðendum að gagni. Kerfið býður upp á þann möguleika að sá sem boðaður er staðfesti hvort hann geti sinnt boðinu og er þetta sérstaklega mikilvægt þegar boðað er vegna lífsógnar eða elds. Neyðarlínan hf., Grunnur, Gagnalausnir og Landssíminn vinna nú að því að tengja boðunarkerfi Landssímans við tölvukerfið og gagnagrunn Neyðarlínunnar hf. Með því verður boðun á Íslandi ein sú fullkomnasta sem völ er á. Á undanförnum árum hefur náðst verulegur árangur í boðun sem byggst hefur á samvinnu Landssímans og aðila sem sinna neyðar- og björgunarmálum. Auk þess er TETRA-kerfið sérhæft fjarskiptakerfi fyrir viðbragðsaðila en útbreiðsla þess nær enn sem komið er einungis til þeirra sex lögregluliða sem eru í Reykjavík, Kópavogi og Hafnarfirði, á Keflavíkurflugvelli og Selfossi. TETRA-kerfið er þess eðlis að mismunandi aðilar eru í sama fjarskiptakerfinu og hægt að tala saman í talhópum. Því er ekki um það að ræða að nýta það á því svæði sem fyrirspyrjandinn hefur lagt fram fyrirspurnir um. Í annan stað spyr hv. þm.: ,,Mun ráðherra beita sér fyrir því að SMS-boðkerfið verði einnig sett inn á NMT-fjarskiptakerfið?`` Svar mitt er: Þegar boðkerfið var lagt niður voru kannaðir möguleikar á að innfæra SMS þjónustu í NMT-kerfið og m.a. kannað hverjar væru óskir og þarfir þeirra sem sinna útköllum. Í viðræðum Landssímans við fulltrúa Neyðarlínunnar kom skýrt fram að SMS-þjónusta í NMT-kerfinu mundi ekki bæta við öryggi útkallskerfisins neinu sem nálgaðist að réttlæta slíka fjárfestingu frá þeirra sjónarmiði. Að öðru leyti vísa ég til svars við fyrstu spurningunni. Í þriðja lagi er spurt: ,,Hverjar eru áætlanir um að styrkja GSM-símasambandið norður Strandir, um Hólmavík, Drangsnes og yfir Steingrímsfjarðarheiði?`` Engar ákvarðanir hafa verið teknar, hvorki af Landssímanum, Tali hf. né öðrum fjarskiptafyrirtækjum í farsímarekstri um nýjar fjárfestingar í GSM-símakerfinu á Ströndum en á þessu ári áætlar Landssíminn hf. að leggja ljósleiðara frá Hólmavík upp á Hátungur á Steingrímsfjarðarheiði sem vissulega mun auðvelda það að koma upp GSM-sendi á heiðinni. Engar ákvarðanir hafa þó verið teknar um slíkt samkvæmt upplýsingum frá Landssímanum. Sæmilegt GSM-samband er nú þegar bæði á Hólmavík og Drangsnesi þó vissulega séu til staðir þar sem ekki næst samband. Þetta eru svörin við við fyrirspurninni.

Herra forseti. Ég þakka fyrirspyrjandanum, hv. þm. Jóni Bjarnasyni, fyrir að koma með þessa fyrirspurn. Hún vekur athygli á máli sem brýnt er að tekið sé eftir, þ.e. að boðunarkerfið er ekki alveg í fullkomnu lagi. Þegar upp koma neyðartilvik á Ströndum, t.d. Hólmavík, geta komið upp þær aðstæður að ekki náist í þá sem þörf er á að ná til. Hæstv. ráðherra talaði um lögboðna skyldu Landssímans en við höfum líka siðferðilegar skyldur í þessum málum. Auðvitað þurfa aðstæður að vera þannig að hvar sem er á landinu náist í þá sem annast björgunarstörf, slökkvistörf og önnur störf sem sinna þarf þegar slys ber að höndum.

Herra forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin þó þau væru ekki á þá lund sem ég hefði viljað heyra, þ.e. að ekki skuli hægt að bæta með skipulegum hætti fjarskiptasambandið á þessu svæði um Norður-Strandir, Hólmavík og Steingrímsfjarðarheiði, t.d. GSM-símasambandið. Mér er kunnugt um að meira að segja á Hólmavík, þar sem öryggismálin byggjast einmitt á GSM-símasambandinu, helst ekki samband innan svæðisins, þ.e. það nær afar stutt út fyrir bæinn. Það er afar brýnt að fjarskiptasamband gegnum GSM-símakerfið komist á. Ég óska eftir því við hæstv. ráðherra sinni því markvissar en hann kvaðst gera í ræðu sinni áðan. Ég vil og vekja athygli á því sem hæstv. ráðherra sagði um aukna tækni sem væri að koma inn í fjarskiptakerfið, t.d. TETRA-tæknina. Hún hjálpar lítið ef hún á í höfuðdráttum að einskorðast við þéttbýlustu svæðin, greiðfærustu svæðin á suðvesturhorninu og kannski um miðsvæðið Norðanlands. Það verður að taka á og tryggja öruggt og gott fjarskiptasamband og öryggi í fjarskiptum, líka í þeim byggðum sem ekki eru á þéttbýlustu svæðunum. Ég tel því, virðulegur forseti, afar brýnt að hér verði tekið myndarlega á og stefnan mörkuð til að tryggja bæði fjarskiptasamband og öryggi norður um Strandir og reyndar víðar um land þar sem eins er ástatt.

Herra forseti. Ég vil að gefnu tilefni geta þess að uppbygging TETRA-kerfisins hófst einungis fyrir fáum missirum. Í raun og veru hefur ekki verið við því að búast að sú þjónusta stæði til boða nema á mjög takmörkuðu svæði meðan verið væri að þróa þessa tækni og byggja upp kerfið. Engu að síður er það ekki á vegum Landssímans sem þar er unnið heldur hefur annað fyrirtæki sinnt þeirri þjónustu. Ég vil hins vegar undirstrika að uppbygging GSM-símakerfisins hefur verið býsna hröð hjá okkur þó okkur leiðist að hafa dauða punkta vítt og breitt um landið þar sem GSM-símar nýtast ekki. Það er einnig háð því hversu notkunin á GSM-símakerfinu er mikil, þ.e. hversu hratt tekst að byggja þetta upp. En eitt grundvallaratriði skiptir mjög miklu, þ.e. að samkvæmt fjarskiptalögunum eru svokallaðir reikisamningar heimilir þannig að símafyrirtæki eins og Landssíminn, Íslandssími, Tal og fleiri fyrirtæki á GSM-símamarkaðnum hafi möguleika á að samnýta kerfi sín. Þannig er hægt að byggja GSM-símakerfið í landinu upp á miklu hagkvæmari hátt en annars væri, ef hvert og eitt símafyrirtæki væri að byggja þjónustukerfið um landið allt. Þetta er mjög mikilvægur þáttur í fjarskiptalöggjöfinni sem tryggir hagkvæmari lausn. Ég tek hins vegar undir það að vonandi tekst að hraða uppbyggingu GSM-símakerfisins á Ströndum eins og annars staðar á landinu.

Herra forseti. Mikið hefur verið rætt um byggðamál og nýsköpun í landinu undanfarin ár. Hefur það ekki síst verið vegna þeirrar þróunar að fjöldi manns hefur flutt af landsbyggðinni til höfuðborgarsvæðisins. Til þess að sporna við þessari miklu byggðaröskun hafa menn leitað uppi ný atvinnutækifæri og möguleika á landsbyggðinni en það hefur ekki alltaf gefist sem best. Það er mjög eðlilegt, herra forseti, að menn reyni að notfæra sér þá möguleika sem felast í náttúru staðanna og umhverfi. Ég tel að kræklingarækt geti verið álitlegur kostur fyrir okkur Íslendinga. Kræklingur er mjög vinsæl matvara víða um heim og hefur neysla á kræklingi og skelfiski aukist mjög í heiminum hin síðari ár. Nú er töluvert framleitt af kræklingi í heiminum, talað er um að það séu um 1,6 millj. tonna. Því vakna spurningar, herra forseti, um hvort við ættum ekki að taka okkur tak í þessu máli svo um munar. Að vísu hefur verið dálítil starfsemi á vegum opinberra aðila í þessa veru og hefur verið skrifuð skýrsla um kræklingarækt, sem er ágæt, um ýmsa möguleika sem hún gefur. Þar kemur t.d. fram að við getum ekki búist við því að flytja mikið út af ferskum kræklingi eins og gert hefur verið heldur unnum og mundi það þá skapa enn meiri atvinnu. Það er hægt að tala mjög mikið um þetta mál en ég er með fjórar spurningar til hæstv. sjútvrh.: 1. Hversu víða er kræklingarækt stunduð á Íslandi og í hve miklum mæli? 2. Hvernig hefur kræklingarækt verið styrkt og efld af opinberum aðilum? 3. Hver er framtíðarsýn sjávarútvegsráðuneytisins í þessum efnum? 4. Hafa opinberir aðilar áform um að efla á einhvern hátt kræklingarækt við strendur landsins? Ég vil vekja athygli á því í lokin, herra forseti, að t.d. á Írlandi eru 50% fjárfestingarstyrkir og lán með lágum vöxtum til greinarinnar. Á Nýja-Sjálandi þarf greinin ekki að greiða nema 30% af eftirliti vegna eitraðra þörunga. Svona er þetta víða þar sem um nýsköpun er að ræða. Ég held að við ættum að taka okkur tak og gera mikið á þessu sviði.

Herra forseti. Fyrirspurn hv. fyrirspyrjanda, Karls V. Matthíassonar, er í fjórum liðum: ,,1. Hversu víða er kræklingarækt stunduð á Íslandi og í hve miklum mæli?`` Kræklingarækt er nú stunduð á 11 stöðum við landið. Formlega hafa verið stofnuð fimm fyrirtæki sem hafa kræklingarækt að markmiði. Þau eru Sæblóm ehf. sem er með tilraunarækt í Hvalfirði, Kolgrafarfirði og Hofsstaðavogi, Hlein ehf. í Arnarfirði, Norðurskel ehf. og Marbendill ehf. í Eyjafirði og Hafskel ehf. í Mjóafirði og Hamarsfirði. Auk þess er stunduð lítils háttar kræklingarækt við Bjarteyjarsand í Hvalfirði, í Kjálkafirði og Hestfirði. Sumarið 2001 voru settir út um 50 km af söfnurum en árið 2000 um 60 km. Ýmsir byrjunarörðugleikar hafa komið upp og er ekki gert ráð fyrir mikilli uppskeru af árgangi 2000 eða í mesta lagi nokkrum tugum tonna á árunum 2002 og 2003. Ef vel gengur með ræktunina mun árgangur 2001 að hámarki gefa af sér um 250 tonn af markaðshæfum kræklingi og á árunum 2003 og 2004. ,,2. Hvernig hefur kræklingarækt verið styrkt og efld af opinberum aðilum?`` Á árinu 1999 styrkti sjútvrn. eitt áðurtalinna fyrirtækja um 1 millj. kr. Veiðimálastofnun hefur fengið framlag á fjárlögum frá árinu 2000. Fyrsta árið fékk stofnunin 3 milljónir en 4 milljónir síðustu tvö árin. Kræklingaræktendur hafa auk þess sótt um beina styrki og fengið framlög m.a. frá Impru og Byggðastofnun. ,,3. Hver er framtíðarsýn sjávarútvegsráðuneytisins í þessum efnum?`` Með samþykkt fyrirliggjandi frv. um eldi nytjastofna sjávar er lagarammi fyrir afkomu sjútvrn. styrktur og tækifæri til markvissrar stefnumótunar aukin, ekki hvað síst í gegnum fiskeldisnefnd. ,,4. Hafa opinberir aðilar áform um að efla á einhvern hátt kræklingarækt við strendur landsins?`` Nú stendur fyrir dyrum að kanna heilnæmi þeirra svæða sem til greina koma fyrir þessa starfsemi. Aðkoma opinberra aðila hlýtur að markast af niðurstöðu þeirrar athugunar og því hvernig þær tilraunir ganga sem nú standa yfir í atvinnugreininni til arðsams reksturs.

Herra forseti. Ég vil þakka fyrirspyrjanda fyrir fsp. og svar hæstv. ráðherra, það sem komið er. En ég vil bæta við því fram kemur að þessi tilraun hefur ekki notið mikilla styrkja, ég held að fyrirtækin hafi t.d. ekki fengið fjármagn úr Nýsköpunarsjóði til að gera þessar tilraunir því ég lít svo á að þó að þessi fyrirtæki séu fimm þá sé þetta allt á tilraunastigi. Að öðru leyti langar mig til að varpa því fram við umræðuna hvernig áformað hefur verið að eldi á annars konar sjávardýrum og kræklingaeldi fari saman því kræklingur er mjög viðkvæmur fyrir mengun.

Herra forseti. Ég þakka fyrir svör hæstv. ráðherra. Í ljós kemur eða skilja má það svo að styrkveitingar eru ekki beint alveg markvissar og ætlaðar sérstaklega til fyrirtækja sem eru að byrja og eru í raun og veru brautryðjendur. Tel ég að það ætti ekki að vera tiltökumál að styðja við bakið á aðilum sem eru að byrja með þetta því að þetta er grein sem gæti orðið gífurlega sterk og mikil hér á landi. Þegar við horfum t.d. til þess hvað lagt hefur verið gífurlega mikið fjármagn í undirbúning vegna Reyðaráls og alls þess, þá held ég að það væri bara örlítill dropi í hafið miðað við þær fjárhæðir sem þyrfti að setja til að efla og styrkja kræklingaeldi hér á landi svo um munaði. Það kemur fram í viðtali í Ægi, herra forseti, við Friðrik Sigurðsson sjávarlíffræðing, sem er framkvæmdastjóri Norshell í Noregi, að Norðmenn stefni að því að framleiða 20 þúsund tonn innan þriggja ára og takmarkið hjá þeim er að framleiða 45 þúsund tonn af kræklingi. Ég spyr: Hvar erum við stödd í öllum svona málum þar sem möguleikar eru til nýsköpunar og eflingar á þeim atvinnugreinum sem við höfum í sjávarútvegi? Náttúran okkar er hrein og tær og hafið. Þar eru stórkostleg tækifæri sem felast í því fyrir okkur. Eitt helsta vandamálið núna t.d. hjá Belgum og Hollendingum sem rækta mikið af skel er plássleysi og mengun sjávarins þannig að tækifærin liggja hjá okkur og við ættum að sýna meiri dirfsku og setja meira fjármagn í þetta.

Herra forseti. Út af fyrir sig er rétt að ekki er um mikla styrki að ræða til kræklingaræktunar en það er hins vegar ekki alltaf magnið sem skiptir máli í þessu sambandi. Það er líka rétt að hafa í huga að kræklingarækt er ekki mjög fjármagnsfrek ræktun hvað varðar fjárfestingar. Það sem skiptir auðvitað máli er að þeim fjármunum sem við verjum til rannsókna og styrkja í þessari grein sé varið á markvissan hátt. Það hefur verið stefnan og það hefur skilað okkur árangri eins og t.d. í sambandi við lúðueldið. Þar hafa Norðmenn eytt margföldum þeim fjármunum sem við höfum eytt en ekki náð sama árangri og Fiskeldi Eyjafjarðar hefur náð. Varðandi þau markmið sem Norðmenn hafa sett sér, þá búa þeir við talsvert aðrar aðstæður. Hitastig með ströndum Noregs er talsvert hærra en hitastig yfirleitt í sjónum í kringum Ísland og eldi allra sjávardýra er mjög háð hitastigi. Svo við víkjum aftur að fjármununum þá held ég samt sem áður að miðað við þá fjármuni sem hafa verið til ráðstöfunar til styrkja í eldi sjávardýra, þá geti kræklingaræktin ekki kvartað því að á fjárlögum síðustu ára hafa verið 19,1 millj. kr. til að veita styrki í eldi sjávardýra og miðað við þær tölur sem hér hafa komið fram hefur kræklingaræktin fengið 20% af þeim fjármunum. Hins vegar skiptir auðvitað mestu máli að það umhverfi sem verið er að rækta kræklinginn í sé heilnæmt. Þá kemur að því hvernig samskiptin eru við aðrar tegundir eldis og það er einmitt það sem verið er að vinna að núna, heilnæmisathugunin, og það starf sem fram undan væri í hinni sameiginlegu fiskeldisnefnd sjútvrn. og landbrn.

Virðulegi forseti. Ég beini þeirri spurningu til hæstv. dómsmrh. með hvaða hætti ráðherrann ætli að kanna hvort þörf sé á frekara lögreglueftirliti í íbúðarhverfum Reykjavíkur og hvort skoðun muni jafnframt fara fram í nágrannabæjum Reykjavíkur og hvenær niðurstaða muni liggja fyrir. Ég vil sérstaklega taka fram í upphafi máls míns að á liðnum missirum höfum við þingmenn Samfylkingarinnar talað fyrir daufum eyrum um málefni lögreglunnar hér á Alþingi. Það hefur hins vegar verið eitt af stóru málunum sem tekin eru fyrir í heimsóknum þingmanna Reykjaness til sveitarstjórna hve löggæslu er þröngur stakkur skorinn og við höfum oft sagt frá því. Fólk er órólegt og beinlínis hefur verið hrópað á úrræði. Í haust heimsóttum við lögreglustöðvar í nágrannabæjum Reykjavíkur og það voru fyrst við þingmenn Samfylkingarinnar, og það var þungt í lögreglumönnum vegna skilningsleysis í garð starfa þeirra. Á fjárlögum fengust þó heimildir fyrir einu og hálfu stöðugildi samtals á landinu öllu. Heila stöðugildið fór í Kópavog, það hálfa á Blönduós. Í Kópavogi búa, hæstv. forseti, hátt í 25 þúsund manns. Þar hefur fjöldi lögreglumanna á íbúa verið hlutfallslega langlægstur. Þrátt fyrir einn í viðbót er enn þá aðeins unnt að manna einn bíl og það gengur ekki. Og af því að ég tek Kópavog sem dæmi þá er ástæða til að nefna að þar er mikil uppbygging og síaukin umsvif og sérstaklega hafa þau miklu umsvif sem þar hafa orðið skipt máli líka fyrir löggæsluna. Þess vegna er hann gott dæmi. Ég hef nýverið átt samtöl sem leiða það í ljós að það er engin leið við þessar aðstæður að vera með grenndarlöggæslu í hverfunum. Sömu sögu fáum við í heimsóknum okkar á aðrar lögreglustöðvar. Það gerðist svo, herra forseti, að tekið var viðtal við hæstv. dómsmrh. um öryggi borgaranna og var það í framhaldi af mjög alvarlegum atburði sem ég ætla ekki að gera að umtalsefni hér, enda getur það gerst alveg óháð því hvort mikið er veitt til löggæslu eða ekki. Þá upplýsti hæstv. ráðherra að hún teldi ástæðu til að kanna hvort meiri þörf sé á frekara lögreglueftirliti í íbúðarhverfum. Mér þótti þetta mikil og athyglisverð tíðindi eftir það sem hér hefur þegar verið rakið og þess vegna spyr ég hæstv. dómsmrh.: Hvernig er staða mála með tilliti til þess sem hér er rakið og sérstaklega hvernig á að meta þörf á frekara lögreglueftirliti í kjölfar þeirrar skoðunar og hvenær mun sú niðurstaða liggja fyrir?

Herra forseti. Ég þakka hv. þm. fyrirspurnina og um leið áhugann á lögreglumálum. Það er vissulega brýnt í öllum tilvikum að lögreglan sýni að hún sé í stakk búin til að takast á við alvarleg afbrot. Það er einnig vel skiljanlegt að óöryggi komi upp þegar alvarleg afbrot eru framin í íbúðarhverfum en sem betur fer eru slíkir atburðir sjaldgæfir. Til svars við þessum fyrirspurnum hv. þm. get ég sagt að þörfin á lögreglueftirliti í umdæmi lögreglustjóra og þar á meðal í íbúðarhverfum er könnuð og metin með ýmsum hætti. Má þar nefna að heilmikil söfnun tölfræðiupplýsinga fer fram á vegum lögregluembætta og ríkislögreglustjóraembættisins og upplýsingar sem fram koma með þeim hætti gefa til kynna hvar æskilegt sé að efla lögreglueftirlit í ýmsum myndum. Á grundvelli þeirra upplýsinga hefur lögreglan verið efld, þar á meðal á höfuðborgarsvæðinu. Ég get nefnt sem dæmi að á síðasta ári var fjárveiting vegna átaks í fíkniefnalöggæslu hækkuð umtalsvert og var þá bætt við fimm lögreglumönnum í Reykjavík sem sérstaklega sinna götueftirliti. Hefur starf þessa hóps skilað góðum árangri. Einnig er upplýsingum safnað um umferð, umferðarálag og umferðaróhöpp og löggæslu stýrt í samræmi við þær upplýsingar, þar á meðal í íbúðarhverfum. Þannig er reynt að fylgjast náið með stöðum þar sem umferðaróhöpp eru tíð eða þegar önnur brýn þörf skapast eins og t.d. þegar skólar hefjast á haustin. Slík stjórnun og mat á þörf á löggæslu er ekki bundin við Reykjavík heldur eru þessar aðferðir viðhafðar í einni eða annarri mynd hjá öllum lögreglustjórum en þó einkum í stærstu lögregluliðunum. Í þessu sambandi má einnig nefna í ljósi þess að fyrirspurnin snýr sérstaklega að eflingu lögreglueftirlits í íbúðarhverfum í Reykjavík að ég er mjög fylgjandi eflingu grenndarlöggæslu í íbúðarhverfum. Fyrirkomulag þetta hefur verið reynt með góðum árangri hjá lögreglunni í Reykjavík. Skal þar sérstaklega nefnt hið ágæta fyrirkomulag sem er á grenndarlöggæslu í Grafarvogi og einnig í Breiðholti. Tilraunaverkefni var sett í gang í Bústaðahverfi fyrir fáum árum og gaf það góða raun. Gott samstarf lögreglu og viðkomandi sveitarstjórnar er mjög mikilvægt og má nefna að slíkt samstarf hefur reynst ákaflega vel í Grafarvogi. Ég veit til þess að sýslumaðurinn í Kópavogi er að hefja samstarf við bæjaryfirvöld um fíkniefnalöggæslu og eftirlit en jafnframt þarf að huga að fjölgun lögreglumanna í Kópavogi til samræmis við mikla fjölgun íbúa í bæjarfélaginu. Fleiri lögreglustjórar eru í nánu samstarfi við sveitarstjórnir í einni eða annarri mynd og mörg góð dæmi má nefna þar um. Heildarmat á því hvort efla skuli lögreglu er unnið í ráðuneytinu á grundvelli ýmissa upplýsinga, t.d. tölfræðiupplýsinga um þróun afbrota, fjölgun íbúa og fleira, einkum í tengslum við fjárlagavinnu hvers árs. Með hliðsjón af þeirri vinnu hefur lögreglumönnum verið fjölgað umtalsvert á undanförnum árum á fjárlögum, bæði til að mæta auknu álagi almennt og einnig til að takast á við ákveðin verkefni eins og t.d. fíkniefnalöggæslu. Tillögur um eflingu löggæslu koma því árlega til umfjöllunar á Alþingi. Það er hagsmunamál okkar allra að löggæslan sé öflug og sýnileg. Ég hef í starfi mínu lagt áherslu á það og reynt með öllum tiltækum ráðum að vinna að því t.d. með fjölgun lögreglumanna. En fjölgun lögreglumanna er hins vegar ekki eina lausnin til að efla og bæta löggæsluna. Efling grunnnáms í Lögregluskóla ríkisins er önnur leið sem og efling framhaldsmenntunar og sérhæfingar lögreglumanna. Á undanförnum árum hefur mikið og gott starf verið unnið í Lögregluskólanum sem þegar er farið að skila okkur öflugri og betri lögreglumönnum og um leið fleiri menntuðum lögreglumönnum. Fjarskiptum lögreglunnar á suðvesturhorni landsins hefur einnig verið umbylt með uppsetningu sérstakrar fjarskiptamiðstöðvar og svokallaðs TETRA-kerfis sem þjónar lögreglu- og slökkviliðum á svæðinu. Hefur þetta kerfi skilað góðum árangri og þar á meðal eflingu á löggæslu í þeim umdæmum sem það nær til og hingað hafa komið hópar frá öðrum löndum til að kynna sér hvernig við förum að á þessu sviði. Það er stefna mín að á næstu árum verði öll lögreglulið á landinu tengd þessu kerfi sem mun fela í sér umtalsverða eflingu löggæslu á landsbyggðinni. Það er að mörgu að hyggja á stóru heimili og menn þurfa að leita allra leiða til þess að efla enn frekar löggæslu en gæta um leið að því að vel sér farið með skattpeninga. Ég get upplýst hér að ég hef sett í gang vinnu í dómsmrn. til að leggja mat á hvernig unnt er að efla löggæslu með því að nýta betur það fjármagn sem veitt er til löggæslu, m.a. með nánari samvinnu lögregluliða. Bind ég vonir við að sú vinna muni skila árangri sem geti leitt til enn frekari eflingar löggæslu og þá sérstaklega grenndarlöggæslu. Í stuttu máli má því segja að könnun á því hvort efla þurfi lögreglueftirlit í íbúðarhverfum eða annars staðar er stöðugt í gangi og við niðurstöðum af þeirri könnun er brugðist með viðeigandi hætti af hálfu þess lögreglustjóra sem í hlut á eins og ég hef hér lýst.

Virðulegi forseti. Ég var afskaplega spennt að heyra hvort eitthvert innihald yrði í þessu svari eða hvort viðbrögðin í viðtalinu sem ég vísaði til væru fyrst og fremst kurteisishjal á ögurstund og ég ætla bara að segja það hér að ég er vonsvikin yfir þessu svari. Ég geri mér fullkomlega grein fyrir því að lögreglan stendur sig með afbrigðum vel við erfiðar aðstæður og af því að ég vísaði á þann stað þar sem ég þekki mjög vel til veit ég að vaktir geta verið óhemjuerfiðar, útkall ofan í útkall, og þegar bara einn bíll er til ráðstöfunar í stóru umdæmi er öllum ljóst hvernig vaktirnar eru. Nú hefur það líka gerst að hæstv. ráðherra hefur sett á laggirnar nýja umferðaröryggisáætlun sem miðar að því að umferðarslysum fækki um 40%. Eitt af því sem þar er nefnt er að löggæsla verði styrkt og hugað verði að öruggari vegum, götum og öðrum umferðarmannvirkjum. Í mínu kjördæmi er talað um að varla sjáist lengur lögreglubíll á vegum, og eftirliti með umferðarhraða eða hvernig umferð og akstri er hagað er ábótavant. En ég tók eftir því í fréttum í dag að gæsla hafði verið á vegum í Kópavogi og á annan tug bíla voru teknir fyrir brot á umferðarreglum. Það er gott að setja á laggirnar tilraunaverkefni ef þau eiga að leiða til þess að þeim verði hrint í framkvæmd annars staðar ef þau gefa góða raun. Ég hjó eftir því, herra forseti, að sýslumaðurinn í Kópavogi --- ég er ekki að tala um lögregluna í Kópavogi en það er gott fyrir mig að taka hana sem dæmi vegna þess að það er samhljómur á öllum lögreglustöðvunum í okkar eigin kjördæmi --- ætlar að skoða þessi mál með bæjaryfirvöldum sem þýðir að leiðin sem á að fara sé að fá bæjaryfirvöld til að koma inn með kostun á stöðugildum eða eitthvað slíkt.

Herra forseti. Ég bið hv. þm. að kynna sér betur svarið sem ég flutti áðan. Ég verð að segja að hv. þm. hlýtur að átta sig á því að það þarf að byggja slíka stefnumótun á ákveðnum tölfræðilegum upplýsingum, þróun á fjölda afbrota, fjölda íbúa o.s.frv. Ég þekki ekki þessar frásagnir hv. þm. úr hennar kjördæmi, Reykjanesi, um óánægju í sambandi við löggæslu. Þar hefur lögreglan einmitt tekið sig sérstaklega á og verið með umferðarátak í gangi og ég hef ekki orðið vör við annað en að lögreglan væri mjög sýnileg þar. Það hefur ekki farið fram hjá fólki sem hefur fylgst með fréttum að undanförnu að lögreglan hefur náð mjög góðum árangri í störfum sínum. Þar má m.a. nefna viðamiklar rannsóknir erfiðra mála eins og manndrápsmála og það er mat mitt að lögreglan sé mjög vel í stakk búin til að sinna þeim verkefnum sem henni ber að sinna lögum samkvæmt. Það breytir því ekki að við þurfum stöðugt að fylgjast með því og vera við því búin að bregðast við ef nýjar ógnir birtast eða þörf fyrir aukna löggæslu skapast. Í þessu sambandi má líka nefna að á síðasta ári var gerð umfangsmikil skoðanakönnun um viðhorf almennings til lögreglunnar í Reykjavík. Kom þá fram að meiri hluti íbúa í Reykjavík er ánægður með þjónustu lögreglunnar í því hverfi sem þeir búa, og viðhorfið sem fram kom til lögreglunnar í könnuninni var almennt jákvætt. Lögreglustjórar og lögreglumenn standa frammi fyrir því á hverjum degi að þurfa að bregðast við breyttum aðstæðum og skipuleggja löggæslu í samræmi við nýjustu upplýsingar. Þeir leita ýmissa leiða, auk þess að sinna hefðbundnu lögreglueftirliti, til að takast á við vandamál sem skapast í íbúðahverfum. Má þar nefna samstarf við bæjaryfirvöld en lögreglan í Garðabæ tók upp nána samvinnu við bæjaryfirvöld til að takast á við tiltekin unglingavandamál sem þar komu upp fyrir nokkru. Náin samvinna er á öðrum sviðum og er einnig í undirbúningi milli bæjaryfirvalda og lögreglunnar í Garðabæ. Það er því óhætt að undirstrika það sem ég sagði áðan að lögreglustjórar og lögreglumenn eru sífellt að bregðast við því þegar aukin þörf skapast á lögreglueftirliti. Þeir sinna þar með skyldu sinni samkvæmt lögum og standa sig ákaflega vel í sínum erfiðu störfum.

Virðulegi forseti. Ég beini spurningu minni til hæstv. iðnrh.: Á hvern hátt styður iðnrn. rannsóknir á að nýta afgas frá stóriðju ásamt vetni til framleiðslu vistvæns eldsneytis? Hyggst ráðherra kanna mögulega samvinnu við stóriðjufyrirtækin í landinu á þessu sviði? Ég verð að viðurkenna, herra forseti, að seinni hluti fyrirspurnarinnar er e.t.v. ótímabær miðað við þróun mála hjá Norsk Hydro og miðað við yfirlýsingu hæstv. iðnrh. í dag. Skoðun mín er núna að það séu frekar minni líkur en meiri að Norsk Hydro komi hingað svo fyrirspurnin beinist væntanlega að almennri stefnumörkun í ráðuneytinu. Framtíðin er vetnið og vetnisbílar en það er erfitt að leysa vetnið sem eldsneyti fyrir bifreiðar og þeir strætisvagnar sem bráðlega munu koma hingað munu flytja dagskammtinn sinn í stórum hylkjum á þaki strætisvagnanna. Af þeim sem ætla sér að fara í viðamikla framleiðslu og þar á meðal eru margir stærstu bílaframleiðendur heims, bæði vestan hafs og austan, er hins vegar talið álitlegt að geyma vetni í einkabílum og fiskiskipum bundið í metanóli eða málmsöltum. Athuganir hafa farið fram við Háskóla Íslands og á öðrum rannsóknastofnunum á þeim möguleika að nýta afgas frá stóriðju á Íslandi ásamt vetni til að framleiða metanól sem nota mætti í stað innflutts eldsneytis til að knýja bíla- og fiskiskipaflota landsmanna. Þetta er ákaflega áhugavert rannsóknarverkefni þar sem fræðilega mætti, með því nýta allt afgas frá núverandi stóriðju ásamt viðbótarvetni, framleiða metanól sem gæti komið í stað nær alls þess eldsneytis sem bíla- og fiskiskipaflotinn notar nú fyrir utan að útstreymi gróðurhúsalofttegunda á Íslandi mundi minnka um helming frá því sem nú er. Við erum því að tala um að stóriðjan yrði umhverfisvæn. Þarna eru stórkostlegir möguleikar. Þegar til stendur að semja við erlenda aðila um nýtt álver hérlendis er eðlilegt að tekið sé inn í samningana að viðkomandi séu tilbúnir að nýta afgas og að gera það sem þarf til að það sé unnt ef rannsóknir leiða slíkt í ljós, og jafnframt að fara í viðræður við þá aðila sem þegar starfa hér. Mér er kunnugt um þær tilraunir sem fara nú fram í samvinnu við málmblendið á Vesturlandi. Allar rannsóknir í þessum efnum eru mjög þýðingarmiklar og nú fýsir mig að vita: Hvað hyggst ráðherrann gera? Hvaða stuðningur hefur verið við þessar rannsóknir? Mun ráðherrann beita sér fyrir því að leita samninga til þess að svo geti farið?

Hæstv. forseti. Áhugi manna víða um veröld fer vaxandi á rannsóknum á vetni sem orkubera framtíðarinnar. Ber þar einna hæst nýlega ákvörðun Bandaríkjastjórnar um aukna áherslu á rannsóknir í þessu skyni. Mörg vandamál er tengjast notkun vetnis sem eldsneytis eru þó enn óleyst og hagnýtar tilraunir á notkun vetnis fyrir bifreiðar hafa aukist mjög að undanförnu. Eins og kunnugt er hefur íslenskt fyrirtæki í eigu íslenskra aðila og erlendra stórfyrirtækja, Íslensk nýorka, undirbúið tilraunaverkefni hér á landi í notkun vetnis á efnarafala er knýja munu strætisvagna í Reykjavík á árunum 2003--2004. Ekki er búist við að bein notkun vetnis sem orkubera í bifreiðar eða skipaflota muni verða almenn fyrr en eftir tvo til þrjá áratugi og mun sú breyting á orkugjafa og orkubera þess vegna taka alllangan tíma. Á fyrirsjáanlegum umbreytingatíma frá hefðbundnu eldsneyti yfir í vetni hafa menn hafið athuganir á að nota metanól sem orkugjafa en metanól er unnt að nota á hefðbundnar brennsluvélar. Hér á landi hafa menn einkum hugleitt að nota vistvæna orku landsins til að framleiða vetni á svipaðan hátt og gert hefur verið í Áburðarverksmiðju ríkisins um áratuga skeið og blanda því saman við kolefnistvíildi, CO 2 , sem til fellur við iðnaðarframleiðslu hér á landi, einkum í álverum og járnblendiverksmiðjunni á Grundartanga. Á þennan hátt væri unnt að draga verulega úr losun gróðurhúsalofttegunda frá þessum aðilum og þjóðinni í heild. Hingað til hafa rannsóknir á þessu efni farið fram á vegum Háskóla Íslands, og iðnrn. hefur ekki verið aðili að þeim rannsóknum sem teljast vera grunnrannsóknir á frumstigi. Vissulega mun ég beita mér fyrir því að skoðað verði á hvern hátt við getum þróað notkun á metanóli sem eldsneyti á næstu árum. Ég hef því óskað eftir samstarfi við umhvrn., samgrn. og sjútvrn. um að þessi ráðuneyti tilnefni aðila í sérstaka nefnd er fjalla skal um og móta stefnu við notkun vistvæns eldsneytis á næstu árum. Hafa ráðuneytin tilnefnt fulltrúa sína í samstarfsnefnd um þetta efni en auk þess munu koma að starfi hennar undirstofnanir ráðuneyta og aðrir aðilar er stunda rannsóknir á þessu sviði eins og Íslensk nýorka og Háskóli Íslands. Eitt meginhlutverk nefndarinnar verður að skoða möguleika á notkun metanóls á næstu áratugum og í því skyni verður rætt við fulltrúa stóriðjufyrirtækjanna um hugsanlegt samstarf í þessu skyni.

Hæstv. forseti. Ég hjó eftir því í máli hæstv. iðnrh. að iðnrn. er ekki aðili að grunnrannsóknum á frumstigi eins og hæstv. ráðherra orðaði það. Þar held ég einmitt, herra forseti, að hnífurinn standi í kúnni vegna þess að þó svo að einhver verkefni séu í gangi og menn tali um vetni sem orkubera framtíðarinnar þá eru, eins og hæstv. ráðherra tók fram, mjög mörg vandamál óleyst og þau vandamál verða ekki leyst nema með auknum rannsóknum og fleiri tilraunum. Rannsóknir og tilraunir kosta peninga og stundum mikla peninga. En með því að ríkið leggi fé í þetta, þá uppskerum við vonandi ríkulega í framtíðinni.

Herra forseti. Það er gífurlegur áhugi erlendis á því að skoða vetni sem eldsneytisgjafa framtíðarinnar. Í Bandaríkjunum hefur verið haldinn fundur á Capital Hill, ég hef sagt það áður í þessum sal, þar sem hékk stórt landakort af Íslandi uppi á vegg og sagt að þarna væru framsýn stjórnvöld sem væru að undirbúa það að Ísland gæti orðið fyrsta hreina hagkerfið af því að menn halda að hér sé verið að gera miklu meira af hálfu stjórnvalda en raun ber vitni. Ég hef líka verið að vona að gerð yrði heildstæð úttekt á orkumálum samgangna. Það hefur ekki verið gert. Ekki er búin til áætlun um þróun orku og samgangna með tilliti til vetnisvæðingar. Ekki er sett fjármagn í rannsóknir á lághitasvæðum sem skipta máli í orkuvæðingarstefnunni. Það sem verið er að gera eru áætlanir um orkuframleiðslu til stóriðju og ég tók eftir því að hæstv. iðnrh. nefndi ekkert að hún hygðist ræða við fulltrúa stóriðjufyrirtækja um samvinnu til að nýta afgas. Mér er kunnugt um að þau stóriðjufyrirtæki sem fyrir eru eru ekki öll jafnhrifin af því. Það er einhver kostnaður fyrir þau þó að auðvitað ætti að líta á það, a.m.k. ef það á eftir að verða þannig að útblástur sé kvóti sem kostar, að það sé eftirsóknarvert fyrir t.d. eitt stykki álver að minnka útblástur hjá sér eins og unnt er, t.d. með þessu. Ég hvet hæstv. iðnrh. til þess að ef það á eftir að gerast að hingað komi t.d. eitthvert fyrirtæki og vilji byggja álver eða ef skoðaðar verða umsóknir frá bæði Norðuráli og álverinu í Straumsvík um orku þegar búið verður að leggja Hydro-verkefnið til hliðar, ef það verður niðurstaðan, þá setji menn slík ákvæði inn í hugsanlega samninga.

Hæstv. forseti. Ég veit ekki hvort mér misheyrðist en mér fannst hv. þm. segja að ég hefði ekki talað neitt um samstarf við stóriðjufyrirtækin en það er einmitt það sem ég sagði í lok máls míns að í þeirri nefnd sem er að hefja störf, þá mun það verða eitt af hlutverkunum að vinna með stóriðjufyrirtækjum að framtíðarmöguleikum þessa máls. Ég tek undir það með hv. þm. að mikill áhugi er erlendis í sambandi við vetnismálin og gífurleg umfjöllun, ótrúlega mikil umfjöllun í ýmsum tímaritum og þar held ég að fyrirtækið Nýorka eigi mikinn þátt að þetta mál hefur náðst að vera svo vel kynnt sem raun ber vitni. Það skiptir líka máli og ég hef orðið vör við að máli skiptir að stjórnvöld hafa gefið út þá stefnu og þá yfirlýsingu að stefna beri að vetnisvæddu samfélagi. Síðast í morgun átti ég fund með fulltrúum Íslenskrar Nýorku þar sem farið var yfir hugmyndir þeirra og áform á þessu sviði, t.d. hvað varðar skipaflotann sem er gríðarlega spennandi og alveg stórmerkilegt mál að mínu mati og kostar líka mikla peninga. Við skulum líka hafa það í huga að Evrópusambandið hefur sýnt þessu máli áhuga og það að hingað skyldi koma orkumálanefnd Evrópuþingsins og fá mjög góðar viðtökur á Íslandi, í haust minnir mig að það hafi verið, skiptir líka máli hvað varðar stefnu Evrópusambandsins í þessum málaflokki og þar höfum við þegar fengið digra styrki og mikilvæga og ég er sannfærð um að við eigum enn frekari möguleika á að fá styrk þaðan í sambandi við þá framtíð sem við sjáum þannig fyrir okkur að Ísland eigi þann möguleika, hvort sem það verða tveir eða þrír áratugir, að verða vetnisvætt og þá held ég að við getum borið höfuðið býsna hátt.