Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Það er augljóst mál, að kaupstöðum og kauptúnum er mikil nauðsyn á því að eiga lönd og lóðir innan sinna lögsagnarumdæma, enda hefur víðast hvar verið að þessu stefnt. Þó eru ýmis sveitarfélög, sem eru miður vel á vegi stödd í þessum efnum, og er það sjálfsagt nauðsynlegt, að ríkisvaldið hlaupi þar undir bagga og aðstoði þau við að eignast lönd og lóðir, hvert innan síns lögsagnarumdæmis. Það er um þetta efni, sem frv. þetta, sem hér er til umr., fjallar. Og frv. þetta, ef að lögum verður, á að koma í stað l. nr. 64 frá 27. júní 1941, um jarðakaup ríkisins vegna kauptúna og sjávarþorpa. Í þessu frv. eru gerðar ýmsar veigamiklar breyt. á þeim l., en þær breyt. eru allar raktar í aths. við lagafrv. þetta, og sé ég ekki ástæðu til þess að endurtaka þær hér. Heilbr.- og félmn, hefur athugað þetta frv. og mælir með því, að frv. verði samþykkt.



Herra forseti. Efni þess frv., sem hér liggur fyrir, er það, að ríkisstj. verði heimilað fyrir hönd raforkusjóðs að taka lán til raforkuframkvæmda, allt að 150 millj. kr. Um ástæðurnar fyrir því, að frv. þetta hefur verið lagt fram, má vísa til grg. fyrir frv. Eins og nál. á þskj. 632 ber með sér, hafa allir nm., sem viðstaddir voru á þeim fundi, þegar málið var afgr., verið sammála um að mæla með því, en einn hv. nm., hv. 5. þm. Norðurl. e., var fjarstaddur, þegar n. afgreiddi málið.



Herra forseti. Eins og fram kemur á þskj. 629, hefur iðnn. yfirfarið frv. þetta, sem flutt var snemma á þessu þingi og lagt fram í hv. Nd. Meginefni þessa frv. er það að nema úr núgildandi lögum það hámarksákvæði, sem þar hefur gilt um aukningu hlutafjár Iðnaðarbanka Íslands. En á aðalfundi bankans, sem haldinn var 2. júní 1962, var samþ. ályktun þess efnis og skorað á iðnmrh. að flytja frv. það, sem hér er til umr. N. mælir einróma með því, að frv. verði samþykkt eins og það var lagt fram og fram kemur á þskj. 498, en málið var afgr. áður einróma í hv. Nd.



Herra forseti. Frv. þetta, sem hér liggur fyrir, fjallar um breyt. á I. nr. 7 frá 14. júní 1929, um tannlækningar, og er á þá leið, að þar verði bætt inn í einni grein: „Enginn tannlæknir má kalla sig sérfræðing, nema hann hafi fengið til þess leyfi ráðh.“ Síðar koma í þessari nýju gr. ýtarlegri reglur um þetta. Heilbr.- og félmn, hefur athugað þetta frv. og mælir einróma með því, að það verði samþykkt.



Herra forseti. Frv. þetta er komið frá Nd., og landbn. þeirrar d. sendi frv, til umsagnar jarðeignadeild ríkisins og til landnámsstjóra. Hvorir tveggja þessir aðilar mæltu með sölu þessara jarða, þ.e. jarðanna Hrafnagils og Grundar í Arskógshreppi í Eyjafjarðarsýslu. Jarðir þessar munu hafa farið í eyði fyrir því sem næst 4 áratugum, og samgöngur og akfært vegasamband að þessum jörðum er ekkert og húsakynni munu ekki vera þar nein heldur né tún, - þau litlu, sem til voru, munu fyrir löngu vera orðin sem úthagi. Og það mun vera allsnjóþungt á þessu svæði að vetrarlagi og litlar líkur fyrir því, að menn sæki eftir því síðar meir að byggja upp á þessum jörðum. Af þeim ástæðum telur bæði jarðeignadeildin og landnámsstjóri hyggilegt að heimila ríkisstj. að selja þessar eyðijarðir, og landbn. þessarar d. mælir með því, að frv. verði samþykkt eins og það liggur fyrir.

Frsm. (Sigurður b. Ólafsson): Herra forseti. Þetta litla frv., sem hér er til 2, umr., hefur landbn. d. haft með að gera. Þegar fundur var haldinn í n., var ákveðið að leita álits jarðeignadeildar ríkisins um málið til að fá að vita, hvað hún hefði að segja um þessi makaskipti, sem frv. fjallar um. Og þannig var bókað í n., að n. mundi mæla með samþykkt frv., ef jákvætt svar fengist frá jarðeignadeildinni. Nú hefur þessi umsögn borizt, og vil ég, með leyfi hæstv. forseta, lesa hana hér upp: „Ráðuneytinu hefur borizt til umsagnar frv. til l. um heimild fyrir ríkisstj. til þess að hafa makaskipti á landspildu úr landi jarðarinnar Laugardalshóla og spildu úr landi ríkisjarðarinnar Miðdalskots í Laugardalshreppi, Árnessýslu. Land það, sem Valtýr Guðmundsson á úr landi Laugardalshóla, er löngu fullræktað tún, en samliggjandi túni í Miðdalskoti og innan túngirðingar Miðdalskots, sem jafnframt er markagirðing milli Miðdalskots og Laugardalshóla. Fyrir Miðdalskot, sem er frekar landlítil jörð, er tvímælalaust fengur að því að eignast landspildu þessa. Valtýr Guðmundsson hefur óskað eftir að fá þessa eign sína greidda með óræktaðri landspildu í Miðdalskotslandi, frekar en peningum. Jarðeignadeildin telur, að á slíkt megi fallast, þar sem slik makaskipti rýra ekki búrekstrargildi jarðarinnar, og mælir því með því, að ríkisstj. verði veitt sú heimild, sem í frv. felst. f. h. ráðherra, Sveinbjörn Dagfinnsson.“ Þetta er sem sagt umsögn jarðeignadeildar um þetta frv., sem hér liggur fyrir og landbn. hefur mælt með að yrði samþ.