Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Þetta frv. fjallar um það að hækka svokallaða hlutatölu, sem mér skilst vera dráttatala, í vöruhappdrætti SÍBS um 15 þúsund. Nú er svo ákveðið í lögum, að þessi hlutatala hjá SÍBS megi ekki fara fram úr 50 þúsundum, og með frv. því, sem lagt hefur verið hér fram sem stjórnarfrv., er farið fram á, að það hækki um 15 þús. eða upp í 65 þúsund. Um ástæður fyrir þessu frv. segir svo í hinu upphaflega frv. stjórnarinnar, að það sé flutt að beiðni stjórnar SÍBS. Sambandið skortir fé til þess að koma upp nauðsynlegum mannvirkjum, sem eftir er að reisa að Reykjalundi. Stjórn þess telur hins vegar, að unnt sé að afla aukins fjár með því að selja fleiri hluti en leyfðir eru samkv. gildandi lögum, og er því lagt til, að leyft verði að hækka hlutatöluna eins og að framan segir. Það er nú komið allmjög í tízku með happdrætti hér á landi og ef til vill á sumum sviðum fullmikið að þeim gert, en á hinn bóginn er þess að geta, að þessi aðferð virðist vera mjög sigurvænleg til þess að draga saman fé, og flest munu þessi happdrætti hafa eitthvert gott augnamið, þjóna einhverju góðu málefni að dómi þeirra er fyrir þeim standa. Hvað SÍBS áhrærir, er óhætt að fullyrða það, að fjáröflun þeirra hefur frá upphafi vega sinna þjónað mjög nauðsynlegu og góðu verki í heilbrigðismálefnum þessarar þjóðar. Virðist það vera einróma álit landsmanna, og þar sem hæstv. ríkisstj. hefur farið fram á, að þetta verði gert, og lagt það til, má gera ráð fyrir, að hv. Alþingi fallist á það. Að því leyti er snertir fjhn. þessarar hv. d., þá samþykkti hún einróma að leggja til við deildina, að þetta frv. yrði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Það þarf ekki langa framsögu fyrir þessu máli. Þetta er staðfesting brbl., sem gefin voru út 26. maí vegna kosninganna. Þessi brbl. eru búin að hafa sínar verkanir, og sýnist máske óþarfi að afgreiða þetta sem lög, en það mun engu að síður vera venja til þess að staðfesta þær gerðir ríkisstj., sem fram fóru. Allshn. leggur til, að frv. verði samþykkt.



Herra forseti. Mig langar til þess að segja nokkur orð í sambandi við það lagafrv., sem hér liggur fyrir um bann við hnefaleikum. Í íþróttalögum er gefin skýrgreining á, hvað íþrótt sé: Það eru líkamsæfingar, er stefna að því að auka heilbrigði manna og hreysti, líkamsfegurð, vinnuþrek og táp. Það fer ekki milli mála, ef þessi skýrgreining er höfð á íþróttum, að þá falla hnefaleikar ekki undir það hugtak. Hnefaleikar hafa, sem betur fer, aldrei orðið vinsæl íþrótt hér á landi. Erlendis gegnir öðru máli í því efni. Hnefaleikar eru heilsuspillandi íþrótt, og hafa margir erlendir læknar hvað eftir annað skrifað um það efni. Hún er fólgin í því, þessi íþrótt, að veita andstæðingnum rothögg, en rothögg jafngildir heilahristing, og allir fara nærri um, að heilahristingur er ekki heilsusamlegur. Þeir, sem iðka hnefaleika, verða aftur og aftur fyrir því að skaddast á heilanum. Smátt og smátt koma fram varanlegar breytingar hjá þessum mönnum, og eru þær aðallega andlegs eðlis, minnisbilun og breytt skapgerð til hins verra. Þeir verða æstir í skapsmunum og bráðir í lund, og auk þess verða oft hjá þeim ýmsar siðferðilegar veilur, sem beinlínis orsakast af rothöggunum. Auk þess sem hnefaleikar eru þannig mjög heilsuspillandi íþrótt, ef íþrótt skyldi kalla, þá er leikurinn í sjálfum sér ljótur og hrottafenginn og hefur jafnt á iðkendur sem áhorfendur siðspillandi áhrif. Það má líkja honum að því leyti við nautaat. Hann er langtum hrottafengnari og ljótari en t.d. skylmingar, sem þó í ýmsum löndum hafa verið bannaðar. Við Íslendingar iðkuðum og iðkum glímu og þreytum jafnvel fangbrögð hver við annan, en þennan leik höfum við lítið iðkað, sem betur fer. Hann á engan jarðveg hér á landi, og það væri meira en bættur skaðinn, þótt hann yrði með öllu bannaður. Ég vildi aðeins mæla þessum orðum til hv. deildar í tilefni af því, að þetta frv. er nú tekið á dagskrá, og það er mín von og ósk, að það fari í gegn og verði að lögum, og ég tel, að það sé sómi fyrir okkur Íslendinga að verða fyrstir til þess. Margir læknar og heilbrigðisfrömuðir erlendis munu taka eftir þessu og munn nota það í baráttu sinni í sínum löndum fyrir að ná sama árangri, en eins og kunnugt er, er það erlendis víða mjög erfitt, vegna þess að auðmagnið stendur að baki hnefaleikasýningum, og það er í því efni eins og alls staðar annars staðar sterkt afl.