Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Frv. þetta, sem er 42. mál þessarar hv. d. og á þskj. 42, fjallar um að ríkisstj. verði heimilt að greiða úr ríkissjóði til bráðabirgða í samræmi við ákvæði fjárlaga fyrir árið 1979, að teknu tilliti til almennrar verðlagsþróunar, öll venjuleg rekstrargjöld og önnur gjöld, sem talist geta til venjulegra fastra greiðslna ríkisins, annars vegar og hins vegar að fjmrh. sé fyrir hönd ríkissjóðs heimilt að taka lán allt að 12 milljörðum kr. á árinu 1980 og verja andvirði þess í samráði við fjvn. til framkvæmda á vegum ríkissjóðs og ríkisfyrirtækja eða endurlána til sveitarfélaga eða samtaka á þeirra vegum. Það er augljóst hvers vegna frv. þetta er flutt. Það er vegna þess að ljóst er að ekki verður unnt að afgreiða fjárlög fyrir árið 1980 fyrir næstu áramót og því ber brýna nauðsyn til að veita ríkisstj. þær heimildir sem frv. þetta gerir ráð fyrir, þannig að ekki komi til greiðslustöðvunar hjá ríkissjóði þegar hinn 1. jan. n.k. Ef til slíkrar greiðslustöðvunar kæmi næði hún m.a. til allra samningsbundinna greiðslna ríkissjóðs, þ. á m. launa, auk allra venjulegra rekstrargjalda og annarra gjalda sem talist geta venjulegar fastar greiðslur ríkissjóðs. Það er auðvitað alveg ljóst, að til þess má ekki koma að frá og með 1. jan. n.k. geti ríkissjóður ekki greitt slík gjöld, þ. á m. lögboðin gjöld og launakostnað. Því verður að fara þá leið nú, sem iðulega hefur verið farin á Alþ. áður, að samþykkja lög um bráðabirgðafjárgreiðslur til þess að ekki komi til greiðslustöðvunar af þessum sökum. Ég vil aðeins taka það fram, að ég hef sent drög að þessu frv. fyrir nokkrum dögum til formanna þingflokkanna svo að þeir og þingflokkar þeirra gætu fengið ráðrúm til að kynna sér efni frv. Ég óskaði eftir því að fá að vita afstöðu þingflokkanna til frv. og hvort óskir væru um að einhverjum ákvæðum þess yrði breytt með einhverjum hætti. Í umr. á Alþ. í gær lýstu formælendur allra flokka yfir að þeir mundu standa að samþykkt laga um bráðabirgðafjárgreiðslur úr ríkissjóði, eins og frv. það fjallar um sem hér er fram lagt. Hins vegar var ég ekki búinn að fá svör frá þingflokkunum um það, hvort þeir óskuðu eftir breytingum á þeim frumvarpstexta sem hér er lagður fram, svo að ég átti ekki annars kost en að leggja fram í gær og láta útbýta þessu frv. eins og það var í upphaflegri gerð, til þess að ekki kæmi til þess að leita þyrfti afbrigða við fyrstu afgreiðslu þess. Ég vil hins vegar taka það fram, að ég er jafnreiðubúinn nú og ég var þegar ég ræddi við formenn þingflokkanna til að gera þær breytingar og fallast á þær breytingar á þessu frv. sem þingflokkar og fjh.- og viðskn.-menn telja eðlilegar. Mér er t.d. ekki fast í hendi að bráðabirgðafjárgreiðsluheimildin verði veitt til ótiltekins tíma eða þar til fjárlög hafa verið afgreidd eins og segir í frv., heldur get ég mætavel fallist á og stutt það, ef sú niðurstaða yrði í hv. fjh.- og viðskn., að veita aðeins bráðabirgðafjárgreiðsluheimild til tiltekins tíma. E.t.v. væri líka skynsamlegra að haga málum svo, því það væri þó alltént ákveðinn þrýstingur á Alþ. að afgreiða fjárlög innan þess tíma. Ef það tekst ekki er ávallt hægt að framlengja viðkomandi bráðabirgðafjárgreiðsluheimild með lagabreytingu. Í 1. gr. frv. er eins og þar segir, leitað eftir heimild til að greiða öll venjuleg rekstrargjöld ríkissjóðs, en auk þess heimild til að greiða úr ríkissjóði nauðsynlegar greiðslur til að standa við gerða samninga vegna fjárfestinga ríkisins. Samninga um fjárfestingar er ekki getið í fyrri lögum um bráðabirgðafjárgreiðslur, en skýringin er vafalaust sú, að þá hafi ekki verið jafnmikið um samninga við verktaka og nú er orðið. Hins vegar er að sjálfsögðu ljóst að ríkissjóður þarf að geta staðið við samninga sem gerðir hafa verið við verktaka, þannig að heimild sé veitt til slíkra greiðslna með sama hætti og annarra óhjákvæmilegra greiðslna ríkissjóðs. Í 2. gr. þessa frv: er síðan leitað eftir heimild til að stofna til tímabundins yfirdráttar á aðalviðskiptareikningi ríkissjóðs hjá Seðlabankanum á árinu 1980. Þessarar heimildar hefur hin síðari ár verið leitað við setningu fjárlaga og er hún samhljóða ákvæði í 6. gr. fjárlaga fyrir árið 1979. Í 3. gr. er síðan leitað heimildar til að taka lán allt að 12 milljörðum kr. á árinu 1980 til þess að halda megi áfram verkefnum sem unnin eru fyrir lánsfé. Langveigamest af þessum verkefnum eru á sviði orkumála. T.d. verður að afla fjár til áframhaldandi framkvæmda við Vesturlínu, en sú framkvæmd nálgast nú lokastig og ef til stöðvunar á þeirri framkvæmd kæmi mundi ríkisstj. og Alþ. ekki geta staðið við þær skuldbindingar að línan yrði tekin í notkun á næsta hausti. Hliðstæðu máli gegnir um ýmsar framkvæmdir á vegum Rafmagnsveitna ríkisins. Gjaldfallinn fjármagnskostnaður við byggðalinur er umtalsverður á fyrri hluta ársins 1980 og því nauðsynlegt að fjár verði aflað til að inna þær greiðslur af hendi. Í lögum um heimild til lántöku fyrir árið 1979 fengu ýmsar stærstu hitaveitur landsins heimild til erlendrar lántöku til framkvæmda. Eigi þessar framkvæmdir að ganga með eðlilegum hætti á árinu 1980 er óhjákvæmilegt að afla nokkurs erlends lánsfjár. Í þessu frv. er að því stefnt, að fjmrh. í samráði við fjvn. endurláni erlent lánsfé til þeirra hitaveituframkvæmda sem þegar eru hafnar, og ég legg áherslu á og vek athygli á að í frv. er beinlínis svo fyrir mælt, að þetta skuli gert í samráði við fjvn. Alþingis. Ég get mönnum til fróðleiks upplýst hvaða framkvæmdir það eru sem hér um ræðir, sem ýmist eru þegar hafnar og þarf fram að halda eða afráðnar hafa verið af fráfarandi ríkisstj. og við fyrri afgreiðslu. Samkvæmt upplýsingum fjárlaga- og hagsýslustofnunar er hér um að ræða í A-hluta fjárlaga framkvæmdir í gangi sem hér segir: Vegna Þjóðarbókhlöðu 300 millj. kr., vegna vegagerðar 2500 millj. kr., vegna landshafna 75 millj. kr., vegna hafnargerðar á Grundartanga 100 millj. kr., vegna Járnblendiverksmiðju 195 millj. kr., og vegna Byggðasjóðs 2 milljarðar kr. Nýjar framkvæmdir, sem þegar hafa verið afráðnar og þarf að afla fjár til, eru: Vegagerð 2800 millj. kr., landshafnir 50 millj. kr., Landsvirkjun 263 millj. kr., Byggðasjóður 635 millj. kr. og Fiskveiðasjóður 900 millj. kr. Í B-hluta eru ráðstafanir og framkvæmdir sem þegar eru í gangi: Byggðasjóður 1300 millj. kr., Ríkisútvarp 250 millj. kr., framkvæmdir á vegum Rafmangsveitna ríkisins 2 milljarðar kr., vegna byggðalína 4 milljarðar 300 millj. kr., vegna Kröfluvirkjunar 1200 millj. kr., vegna dreifikerfis í sveitum 300 millj. kr., vegna sveitarafvæðingar 100 millj. kr., vegna jarðhitaveitna 400 millj. kr., vegna skuldagreiðslu vegna byggðalína 3 milljarðar 90 millj. kr., vegna hitaveitulána 500 millj. kr., vegna Pósts og síma 200 millj. kr., vegna jarðstöðvar 469 millj. kr. og vegna endurlána 34 millj. kr. Alls eru þetta 19.3 milljarðar kr. Vegna nýrra framkvæmda sem fyrirhugaðar eru: Til Byggðasjóðs 1200 millj. kr., vegna Lánasjóðs ísl. námsmanna 700 millj. kr., vegna Ríkisútvarps 250 millj. kr., vegna Rafmagnsveitna ríkisins 1000 millj. kr., vegna byggðalína 409 millj. kr., vegna dreifikerfis 400 millj. kr., vegna sveitarafvæðingar 115 millj. kr., vegna einkarafstöðva 20 millj. kr., vegna jarðhitaleitar 200 millj. kr. og vegna Pósts og síma 200 millj. kr. Auk þess eru framkvæmdir í gangi utan fjárlaga vegna hitaveitna upp á 4500 millj. kr., vegna Orkubús Vestfjarða 400 millj. kr. og til ýmissa aðila 250 millj. kr. Nýjar framkvæmdir fyrirsjáanlegar vegna hitaveitna eru 1800 millj. kr., vegna Orkubús Vestfjarða 346 millj. kr. og til ýmissa aðila 250 millj. kr. Samtals eru þessar lánsfjármögnuðu framkvæmdir upp á um 36 milljarða kr., sem áætlað er að skiptist þannig að innlend fjáröflun sé 13.8 milljarðar kr., en erlend lánsfjárþörf 22.2 milljarðar kr. Lagt er til að af þessu heildarfjármagni, um 36 milljörðum kr., verði veitt heimild í þessum brbl. til öflunar 12 milljarða kr. sem síðan sé ráðstafað í samráði við fjvn. Þessar upplýsingar allar munu að sjálfsögðu liggja fyrir fjh.- og viðskn. þessarar hv. d. sem og aðrar þær upplýsingar, er n. telur sig þurfa við afgreiðslu þessa frv. Ég legg svo til, herra forseti, að máli þessu verði að lokinni umr. vísað til hv. fjh.- og viðskn., og vil vekja athygli n. á því, að út úr texta frv. hafa fallið tvö orð, sem skipta mjög verulegu máli, þ.e. niður hefur fallið heimild til þess að afla jafnvirðis 12 milljarða kr. í erlendri mynt. Það eru þessi orð „í erlendri mynt“ sem hafa fallið út og ég mælist til þess, að úr því verði bætt hjá n. Þetta er í 3. gr. Þar stendur: „Fjmrh. fyrir hönd ríkissjóðs er heimilt að taka lán allt að 12 milljörðum kr.“ - „í erlendri mynt“ á þarna að koma til viðbótar. Herra forseti. Ég legg til að frv. verði vísað til 2. umr. að lokinni þessari umr. og hv. fjh.- og viðskn.



Herra forseti. Frv. þetta, sem hæstv. fjmrh. hefur hér kynnt, mun koma til meðferðar í þeirri n. sem ég á sæti í. Ég vil taka það fram nú strax í upphafi, að við framsóknarmenn viljum standa að því að nauðsynleg starfsemi ríkissjóðs geti gengið með eðlilegum hætti og þar komi ekki til greiðslustöðvunar. Hitt vil ég taka skýrt fram, að við viljum að í 1. gr. frv. komi fram takmörkun um það, hvað þessi heimild gildi til langs tíma. Ég er ekki á þessu stigi máls tilbúinn til að segja hver þessi tími eigi að vera, en fyrir okkur vakir að hann miðist við það, sem óhjákvæmilegt er til þess að greiðslur geti átt sér stað nú á næstunni, og síðan verði málið tekið fyrir að nýju ef ekki verður mynduð þingræðisleg ríkisstj. nú á næstunni. Í öðru lagi vil ég segja það, að ég vildi gjarnan fá um það sundurliðaðar upplýsingar - og má vera að þær séu á þessu blaði sem hæstv. fjmrh. rétti mér - hvaða greiðslur það eru sem ríkissjóður þarf að inna af hendi nú á næstunni, þ.e. þessir 12 milljarðar. Ég vildi fá að vita nákvæmlega um hvaða framkvæmdir hér er að ræða, þannig að það liggi ljóst fyrir, þegar þessi heimild er samþ., til hvers hún er veitt og hvernig eigi að nota þessa peninga, að það sé í þær ákveðnu framkvæmdir og engar aðrar. Í þriðja lagi fjallar þetta frv. um heimild fyrir fjmrh. til að stofna til tímabundins yfirdráttar á aðalviðskiptareikningi ríkissjóðs hjá Seðlabankanum. Ég vildi gjarnan fá upplýst með hverjum hætti hæstv. fjmrh. hyggst ganga frá þessu máli, hvort hann hyggst gera samning við Seðlabankann nú á næstunni um þennan yfirdrátt, eins og mun hafa tíðkast. Það hefur verið gert samkomulag við Seðlabankann um þessi mál og ég vildi gjarnan fá upplýst, hvort hæstv. fjmrh. hyggst ganga frá einhverju slíku samkomulagi við Seðlabankann eða leita eftir samkomulagi við hann og með hverjum hætti það samkomulag eigi að vera.



Herra forseti. Út af spurningu hv. 3. þm. Austurl. vil ég taka það fram að frv., sem hér um ræðir, er alfarið samið af embættismönnum fjmrn. í samvinnu við fjárlaga- og hagsýslustofnun og Seðlabanka Íslands. Ég hef aðeins óskað eftir því við þá, að þeir semdu frv. af þessu tagi, sem fæli í sér það sem þessir embættismenn væru sammála um að væri minnsta heimild sem hægt væri að veita ríkisstj. við slíkar aðstæður. Varðandi þá 12 milljarða kr., sem talað er um í 3. gr. frv., þá byggist þessi lánsfjárþörf á mati fjárlaga- og hagsýslustofnunar og Seðlabanka Íslands á þeim greiðslum og þeim framkvæmdum sem þegar er búið að stofna til af fyrrv. ríkisstj., fyrrv. Alþ. og fyrrv. fjvn. og er með öllu óhjákvæmilegt að afla fjár til og er ekki nema þriðjungurinn af því fjármagni sem þessir aðilar, Seðlabankinn og fjárlaga- og hagsýslustofnun, telja augljóst að þurfi að afla á fyrstu mánuðum næsta árs. Ég mun að sjálfsögðu óska eftir því við fjárlaga- og hagsýslustofnun og Seðlabanka, að fjh.- og viðskn. þessarar hv. d. fái allar þær upplýsingar um þessar fjárgreiðslur sem eftir verður leitað. Það blað, sem ég las upp af hvernig áætlað er að þetta skiptist á einstaka liði, hef ég þegar afhent formanni hv. fjh.- og viðskn., eins og hann gat um áðan. Eins og ég sagði, þá hef ég ekkert á móti því, að 1. gr. sé breytt og í staðinn fyrir að ótakmörkuð greiðsluheimild sé veitt, eins og þar er gert ráð fyrir, eða þar til fjárlög hafa verið samþ., sé settur þar einhver ákveðinn endapunktur þannig að heimildin sé ekki veitt nema til tiltekins tíma. Ég var, eins og ég sagði áðan, reiðubúinn að breyta frumvarpsdrögunum þannig strax, áður en ég hafði lagt frv. fyrir Alþingi, og óskaði raunar eftir að þingflokkarnir gerðu grein fyrir afstöðu sinni m.a. til þess máls. Sú afstaða lá ekki fyrir í gær þegar óhjákvæmilegt var að útbýta frv. hér í hv. d., og varð ég því að taka þann kost sem kemur fram í frv. En ég er fús til að standa að öllum þeim breytingum, sem þingflokkarnir og hv. fjh.- og viðskn. telja óhjákvæmilegt að gera í þessu efni, og tek undir það með formanni hv. n., að þó svo að þarna séu sett tímamörk, þá er í fyrsta lagi hægt að breyta þeim, ef þörf krefur, og í öðru lagi er e.t.v. æskilegt að setja mörkin, því þá verður þrýstingur á Alþ. og í hv. fjvn. að afgreiða fjárlög á tilsettum tíma. Í þriðja lagi vil ég geta þess í sambandi við tímabundinn yfirdrátt ríkissjóðs hjá Seðlabanka Íslands, að staðan er nú þannig að áætlun, sem gerð var um afkomu ríkissjóðs í ágústmánuði s.l., virðist ætla að standast og vonandi rúmlega það, þannig að á þeim mánuðum, sem liðið hafa af þessu hausti, hefur ekki aðeins tekist að varðveita þá stöðu ríkissjóðs, sem áætlun var um gerð um mánaðamótin ágúst-sept., þrátt fyrir ört vaxandi verðbólgu, heldur eru a.m.k. vonir um, þó ég vilji ekki fullyrða meira á þessu stigi málsins, að útkoma ríkissjóðs þessa síðustu tvo mánuði ársins verði hagkvæmari en ástæða þótti til að gera sér vonir um. Ýmsar ástæður liggja því að baki, sem ég ætla ekki að ræða hér, en e.t.v. gefst tækifæri til að ræða síðar. En það eru sem sé a.m.k. líkur á að þær ráðstafanir, sem fyrrv. ríkisstj. gerði til þess að skila hallalausum ríkisrekstri í árslok með álagningu nýrra skatta með brbl. og með yfirdráttarheimild eða réttara sagt samningum við Seðlabanka Íslands um skammtímalán fram á næsta ár, eða þær áætlanir og rúmlega það. Í fjmrn. er nú verið að gera greiðsluáætlun um fyrstu mánuði næsta árs, þar sem leitast verður við að grípa aðeins til greiðslna út af óhjákvæmilegum kostnaði, og að sjálfsögðu verður leitað eftir samningum við Seðlabanka Íslands um tímabundinn yfirdrátt fyrstu mánuði ársins, eins og verður að gerast og ávallt hefur gerst. Seðlabankinn hefur ákveðnar hugmyndir um að reynt verði að mæta því með samningum við viðskiptabankana í meira mæli en gert hefur verið. En ég er reiðubúinn að hafa um þessi mál samráð við fulltrúa þingflokkanna hér á hinu háa Alþingi. Ég vænti þess, að þessi svör mín skoðist fullnægjandi af hv. 3. þm. Austurl. og þeim öðrum þm. sem kynnu að hafa áhuga á að vita eitthvað meira um það, hvað verið er að vinna að þessum málum nú af hálfu ríkisstj.



Herra forseti. Ég tel eðlilegt að Alþingi verði við þeirri sjálfsögðu beiðni sem hér er komin frá hæstv. fjmrh. og ríkisstj., að gerðar verði ráðstafanir til þess að ríkissjóður geti starfað með eðlilegum hætti á fyrstu dögum hins nýja árs, 1980. Ég tel hins vegar enga ástæðu til að hafa þetta ótímabundið og tel rétt að setja í 1. gr. frv. ákvæði um að þessar heimildir til greiðslna handa ríkisstj. yrðu bundnar fast settum tímamörkum. Ég gæti ímyndað mér - án þess að ég hafi mótað mér á því endanlega skoðun og eftir er að ræða það í þingflokkum og fjh.- og viðskn. - að hér ætti að vera t.d. dagsetningin 31. jan. eða svo, að ríkisstj. hefði þessa heimild til 31. jan. 1980. Mér sýnist að efnisákvæði 1. gr. séu í rauninni eðlileg að öðru leyti en því, að þarna þurfi að vera tímamörkun. Í 2. gr. er gert ráð fyrir að fjmrh. verði heimilt á árinu 1980 að stofna til tímabundins yfirdráttar á aðalviðskiptareikningi ríkissjóðs hjá Seðlabankanum vegna árstíðabundinnar sveiflu í fjármálum ríkisins. Þarna held ég að tímamörkun ætti einnig að vera. Og ég vil í þessu sambandi óska eftir því, vegna mikilla umr., einkum af hálfu aðalaðstandenda núv. hæstv. ráðh., um að þeir hafi nú á tiltölulega mjög skömmum tíma bætt svo stöðu ríkissjóðs að þess eru engin dæmi í sögu Íslands frá því land byggðist, að fá um það upplýsingar hvort í rauninni sé nokkur þörf fyrir þessa yfirdráttarheimild í janúar. Ef þörf er fyrir hana, þá þýðir það að brestur hefur orðið í snilldinni núna í svartasta skammdeginu, og ef þörf er, hver er þá hugsanlega í janúarmánuði sú heimild sem hæstv. fjmrh. telur nauðsynlegt að fá til að draga yfir á reikningi ríkissjóðs hjá Seðlabankanum.  Í 3. gr. er fjallað um lánsfjárheimild, erlent lán upp á 12 milljarða kr., og í grg. kemur fram að skv. fyrirliggjandi frumdrögum að lánsfjáráætlun vegna opinberra framkvæmda á vegum A- og B-hluta stofnana og sveitarfélaga má ætla að erlendar lántökur þeirra vegna þurfi að nema um 23 milljörðum kr. á árinu 1980 - öllu árinu 1980. Hér er hins vegar talan 12 milljarðar, og ég held að það sé alla vega ljóst, að ef hér yrði veitt tímabundin heimild ætti talan að vera miklu lægri en 12 milljarðar. Og spurning er hvort nokkur þörf er á að hafa þessa grein hér fyrir janúarmánuð einan. Það kann að vera að það sé nauðsynlegt, og þá upplýsir hæstv. fjmrh. mig um það. En ég held að heimildartalan hljóti að geta verið allmiklu lægri fyrir þennan eina mánuð - eða segjum tvo ef veitt yrði og miðað við það sem endanlega afgreiðslu málsins hér á hv. Alþingi. Allar byggjast þessar aths. mínar að sjálfsögðu á því, að Alþ. verði reiðubúið til að ganga í verkin strax eftir áramótin, þing komi tiltölulega mjög fljótt saman eftir áramót til að fjalla um þau mál sem hér verða vafalaust og greinilega óleyst þegar Alþ. stendur upp nú um helgina. Það verður væntanlega að hefja þinghald tiltölulega mjög snemma eða fyrr en venja er til í janúarmánuði, og ég geri ráð fyrir að allir hv. alþm. séu reiðubúnir til að leggja þar allt nauðsynlegt lið, þannig að mál geti gengið áfram með eðlilegum hætti á hinu nýja ári sem senn kemur.



Herra forseti. Hæstv. ráðh. Hér er óskað eftir heimildum til lántöku erlendis frá upp á 12 þús. milljónir, og í 3. gr., sem er til skýringar á þessu, er rætt um að langveigamestu verkefni séu á sviði orkumála. Ég fagna því að sjálfsögðu, að hér er það sett fram skýrum stöfum að Vesturlína er með í þessum framkvæmdum. Mér er ljóst að það verður að taka ákvörðun snemma á árinu um allar framkvæmdir, eigi að vinna skipulega að þeim, og þess vegna held ég að það sé rétt að fyrir liggi sú heildarupphæð sem hér er talað um, en ekki að verið sé að veita þetta í smáskömmtum. Staðan í orkumálunum á Íslandi er mjög alvarleg. Talið er að það þurfi að keyra dísilstöðvar næsta vetur fyrir um 4 milljarða kr. Nú blasir það við, að valkostir okkar til að auka raforkuframleiðslu fyrir næsta haust eru harla fáir, og í ljósi þess vil ég fá skýlaus svör við því, hvort ríkisstj. hyggst verða við beiðni frá RARIK um boranir við Kröflu. Ég veit að það liggur fyrir ósk frá þeim þess efnis, að boraðar verði þar tvær nýjar holur, og ljóst er að eigi þær að komast í gagnið fyrir næsta haust er ótækt að bíða með ákvarðanatöku til þeirra hluta. Þetta mál varðar einnig uppbyggingu byggðalinanna, því að ef enginn stórvirkjun verður á þessu svæði verður að byggja byggðalínurnar upp á annan hátt gagnvart þéttivirkjum og er það mjög svo kostnaðarsöm framkvæmd, að talið er, og bara gagnvart Norðurlandi einu mun það auka kostnaðinn um 11/2 milljarð. Allmikið hefur verið deilt um Kröflu í sölum þingsins og ég ætla ekki að blanda mér í þær umr. En ég tel það algjört ábyrgðarleysi, eins og mál eru komin, ef við förum nú ekki að ráðum RARIK og þeirra sérfræðinga og borum við Kröflu í stað þess að bíða þar í úrræðaleysi eins og gert hefur verið nú seinustu mánuði.



Herra forseti. Út af spurningu hv. 5. þm. Vestf. vitna ég í aths. með frv. til fjárlaga fyrir árið 1980, sem lagt var fram í upphafi þessa þinghalds. Þar segir á bls. 148 um þær breytingar, sem núv. ríkisstj. hefur gert á því fjárlfrv. sem lagt var fram í okt., um Kröfluvirkjun, með leyfi hæstv. forseta: „Lánsfjáröflun er aukin um 450 millj. kr. og nemur alls 1200 millj. kr. Þessi breyting er gerð til þess að mögulegt verði að bora a.m.k. tvær holur í hliðum Kröflu og ganga frá nauðsynlegum tengingum við virkjunina.“ - Síðar segir, með leyfi forseta: „Hitt er ljóst, að skoða verður framlög til borana við Kröflu sem hreint áhættufé.“ Þetta er sem sé till. ríkisstj. eins og hún er fram borin í frv. til fjárl. Það er að sjálfsögðu með þessi mál eins og önnur, að það er Alþ. sem hefur síðasta orðið. Mér er að sjálfsögðu mikil ánægja að því, að menn skuli vera ekki síður ánægðir en ég með það, að nú skuli það hafa gerst hvað eftir annað, sem ekki hefur gerst í heil fjögur ár, að ríkissjóður sé í plús í hlaupareikningum sínum í Seðlabanka Íslands. Skv. síðasta dagmiða frá ríkisbókhaldi erum við núna í plús um tæpa 3.7 milljarða, en því miður verð ég að hryggja þingheim með því, að við eigum ekki von á, hæstv. núv. ríkisstj., að geta haldið þessu forskoti til áramóta. Hins vegar skýrði ég frá því, að allar líkur bendi nú til þess, að sú áætlun um afkomu ríkissjóðs, sem gerð var í ágústmánuði s.l. - í lok ágústmánaðar, standist og vel það, þannig að þær ráðstafanir, sem gerðar voru fyrir þremur mánuðum til þess að tryggja - ja, eigum við að segja jafnvægi í ríkisfjármálunum það sem eftir var ársins, menn geta skoðað það hvernig sem þeir vilja, virðast ætla að standast, þrátt fyrir mjög aukinn verðbólguhraða, og vonandi rúmlega það, eftir því sem við best vitum nú. Hver lánsfjárþörfin eða hver yfirdráttarþörf ríkissjóðs verður í janúarmánuði fer auðvitað m.a. eftir því, hvort hv. Alþ. fæst til að framlengja þau skattalög fyrrv. ríkisstj. sem eiga að falla úr gildi nú um áramótin, en fyrrv. ríkisstj. gerði ráð fyrir að þyrfti að framlengja á næsta ári og núv. ríkisstj. hefur leitað eftir samþykki Alþingis til að framlengd verði. Það segir sig auðvitað sjálft, að það fer mjög mikið eftir úrslitum þeirra mála hvernig fjárhagur ríkissjóðs verður í upphafi næsta árs. Hins vegar er alveg ljóst, að það mun fara nú eins og jafnan áður að ýmis útgjöld falla til greiðslu í upphafi næsta árs sem ekki koma tekjur jafnóðum inn fyrir, þannig að við verðum að gera ráð fyrir því, a.m.k. að einhverju leyti, að jafna þurfi þann halla með þeim úrræðum sem aðrar ríkisstj. hafa allar orðið að beita. Hins vegar tel ég nauðsynlegt að í framtíðinni verði reynt að draga úr þessum árstíðabundnu sveiflum ríkissjóðs sem allra mest, vegna þess að reynslan hefur sýnt að ekki er hægt að treysta á - þó að fjárlög séu afgreidd greiðsluhallalaus, jafnvel með verulegum rekstrarafgangi - að hægt sé að vinna upp síðustu mánuði ársins það sem menn hafa tapað fyrstu mánuði ársins í hallarekstri ríkissjóðs. Um hitt, hversu tímabundin þessi yfirdráttarheimild við Seðlabanka Íslands þarf að vera, vil ég ekki dæma. Um það dæmir hv. Alþ. og þá fyrsta kastið fjh.- og viðskn. Það er að sjálfsögðu alveg ljóst, að ef menn eru að hugleiða að binda bráðabirgðagreiðsluheimild við t.d. 31. jan., þá er gersamlega útilokað að binda yfirdráttarheimild við Seðlabankann við sama dag, sem mundi þýða það, að fyrir lok janúarmánaðar yrði ríkissjóður að vera hallalaus á viðskiptareikningum sínum í Seðlabankanum. Það gefur auðvitað auga leið, að það er ekki unnt nema með því einfalda móti, sem hvaða ríkisstj. sem er mundi þá verða að grípa til, þ.e. að greiða ekki úr ríkissjóði aðrar greiðslur en þær sem inn í hann koma, og þá yrðu það náttúrlega fjölmargar greiðslur, sem ríkisstj. ber lagaleg skylda til þess að inna af hendi, sem ekki yrði hægt að standa við. En það er að sjálfsögðu Alþingis að meta þær aðstæður. Hvort þörf verði á þessu í janúarmánuði, það verður náttúrlega hver og einn að meta fyrir sig, en það er hins vegar aldrei að vita hverjir á því þurfa að halda.



Herra forseti. Ekki ætla ég að gera hér að umræðuefni hvort ríkissjóður stendur það vel eða ekki, að hann þurfi ekki á þeim heimildum að halda í janúarmánuði, sem farið er fram á í frv. til l. sem nú liggur hér fyrir um bráðabirgðafjárgreiðslur úr ríkissjóði og heimildir til lántöku árið 1980. En ég tel eðlilegt að verða við beiðni hæstv. fjmrh. um bráðabirgðafjárgreiðslur úr ríkissjóði. Ég tel einnig eðlilegt að slík heimild verði í gildi þar til fjárlög fyrir árið 1980 hafa verið samþykkt. Setji hv. Alþ. ákveðna dagsetningu á greiðsluheimildir til handa hæstv. fjmrh. eða ríkisstj. er Alþ. þar með að ákveða að fjárlög skuli samþykkja fyrir þá tilteknu dagsetningu, eða að öðrum kosti, ef Alþ. treystir sér ekki til að standa við þá dagsetningu, þá er ekki um annað að ræða en að framlengja bráðabirgðaheimildina til handa hæstv. fjmrh. um fjárgreiðslur úr ríkissjóði, því að enginn hv, alþm. ætlast til að fjmrh. sitji prókúrulaus við ríkiskassann. Sem sagt, ég lýsi stuðningi mínum við þetta frv., þó svo að ég sjái út af fyrir sig ekkert á móti því að setja ákveðna dagsetningu ef meiri hl. Alþingis er fyrir því. En ég geri það ekki að neinu aðalatriði. Má segja að ég geti haft sömu orð um 3. greinina, sem fjallar um lántöku, en þar segir í aths.: „Heimildar til lántöku er leitað til þess að halda megi áfram þeim verkefnum sem þegar eru hafin. Langveigamest verkefni eru. á sviði orkumála.“ Ég auglýsi eftir þeim hv. alþm., - ég hugsa að það geti varla verið meira en einn eða tveir, - sem léti sér detta í hug að stöðva þær framkvæmdir sem þegar eru í gangi. Og það segir áfram í aths. um þessa 3. gr.: „Í lögum um heimild til lántöku fyrir árið 1979 fengu nokkrar stærstu hitaveitur landsins heimild til erlendrar lántöku til framkvæmda.“ Eigi þessar framkvæmdir að ganga með eðlilegum hætti á árinu 1980 er óhjákvæmilegt að afla nokkurs erlends lánsfjár. Við erum allir sammála um að leggja mikla áherslu á að virkja jarðhita á sem flestum stöðum. Hvernig á að gera þetta öðruvísi en með þeim hætti sem til var ætlast í fjárlögum fyrir 1979“? Ég skil það ekki og skil það síst af öllu að fyrrv. ráðh., sem hafa fjallað um þessi mál í ríkisstj., geri athugasemdir við þessa málsmeðferð. Hér er líka farið varlega í sakirnar. Ég held að það sé reiknað með að lánsfjárþörfin verði í erlendum lántökum um 23 milljarðar. Það er undir helmingi af þeirri upphæð sem farið er fram á að tekin verði nú til þess að brúa það bil sem um er rætt, þannig að ég geri það ekki að neinu aðalatriði hvort hér verði sett ákveðin dagsetning eða ekki. Ég lít svo á, að ef ákveðin dagsetning verður sett sé Alþ. þar með að ákveða fyrir fram að fyrir þá dagsetningu skuli fjárlög vera samþ. Og ef hv. Alþ. treystir sér til að ganga frá samþykkt fjárlaga fyrir ákveðinn dag, þá eru starfshættir Alþingis á góðri leið með að breytast til hins betra.



Herra forseti. Ég vil bara vegna síðustu orða hv. 3. þm. Reykv. taka það fram, að við erum að sjálfsögðu ekkert að agnúast út í þær framkvæmdir sem hér er ætlað að taka erlend lán til. Það er misskilningur. Það, sem ég var að segja áðan, var ósköp einfaldlega það, að ég vildi fá að vita hvaða framkvæmdir það eru sem erlendar lántökur þarf til á fyrsta hluta ársins 1980, einkum í janúar- og febrúarmánuði. Ef þær væru óverulegar eða takmarkaðar, þá mætti lækka þá tölu, sem hér um ræðir, í samræmi við það, ef hv. Alþ. kæmist að þeirri niðurstöðu að rétt væri að hafa þessar greiðsluheimildir tímabundnar. Ég bjóst satt að segja ekki við því, að hv. 3. þm. Reykv. teldi nauðsyn bera til að misskilja orð mín á þann veg sem hann gerði áðan. En þar sem hann fann hjá sér þá nauðsyn, þá taldi ég óhjákvæmilegt að koma hér í ræðustólinn til að leiðrétta þann misskilning sem mér fannst gæta hjá honum.



Herra forseti. Ég bið afsökunar á því, að mér varð á að gleyma að svara fyrirspurn hv. 2. þm. Reykv. áðan. Þessi áætlun um 12 milljarða lántökuþörf er gerð af Seðlabanka Íslands með tilliti til þeirra verkefna sem leitað hefur verið til hans með svo að haldið verði áfram tilteknum framkvæmdum. Svo ég nefni dæmi um framkvæmdir sem hér er átt við, þá er það Vesturlína, eins og ég nefndi dæmi um áðan, en efnispöntun vegna þeirra framkvæmda verður að fara fram mjög fljótlega, þannig að þeir verða að vita af því, sem leggja þá línu, hvort og hvenær þeir geta gengið frá þeirri efnispöntun og greiðslu. Dæmi um aðrar framkvæmdir er Hitaveita Akraness og Borgarfjarðar sem verður að fá sín mál útkljáð strax í upphafi næsta árs. Ég las í framsöguræðu minni þann lista sem fjárlaga- og hagsýslustofnun og Seðlabanki Íslands hafa útbúið um þessar framkvæmdir, þar sem einmitt kemur fram það sem hv. 2. þm. Reykv. spurði um áðan, þ.e. hvaða framkvæmdir það eru sem hér er um að ræða, hvað af því er þegar búið að taka ákvörðun um og hvers af því er að áliti Seðlabanka Íslands algjörlega óhjákvæmilegt að hafist verði handa um að útvega fé til. Þessar skýringar lét ég hv. formanni fjh.- og viðskn. í té áðan í fimm eintökum, og hv. 2. þm. Reykv. getur að sjálfsögðu fengið þær nú þegar. Ég hef líka getið þess, að að sjálfsögðu mun fjh.- og viðskn. fá allar frekari upplýsingar um þessi mál sem tiltækar eru.



Herra forseti. Frv. þetta er 6. mál. þessarar hv. d., flutt á þskj. 6 og fjallar um staðfestingu á brbl. frá 16. okt. 1979 um breyt. á lögum nr. 107 frá 30. des. 1978, um sérstakt tímabundið vörugjald. Þessi brbl., sem leitað er staðfestingar á og gefin voru út 16. okt. 1979, voru fyrst gefin út í septembermánuði s.l. af þáv. hæstv. fjmrh. Eftir þingrofið, sem átti sér stað í október mánuði, eins og menn minnast, þurfti að endurútgefa þessi brbl. þar sem ekki gafst tækifæri til að fjalla um þau í þinginu áður en þingrofið fór fram. Brbl. voru endurútgefin í óbreyttri mynd frá því sem þau höfðu fyrst verið gefin út í sept. að öðru leyti en því, að í upphaflega brbl.-textanum var gert ráð fyrir að heimila ríkisstj. að stofna til tímabundins samnings við Seðlabanka Íslanda um 41/2 milljarðs kr. lán vegna greiðsluvandkvæða ríkissjóðs á yfirstandandi ári. Þótti eðlilegt, þegar þessi brbl. voru gefin út, að taka þá heimild út úr brbl. um sérstakt tímabundið vörugjald, enda átti sú heimild ekkert skylt við hið sérstaka tímabundna vörugjald, og setja hana inn í önnur brbl., um lántökuheimildir ríkisstj., en frv. til staðfestingar á þeim brbl. er nú til meðferðar í hv. Ed. Eins og menn muna var ástæða upphaflegrar brbl.setningar um sérstakt tímabundið vörugjald frá því í september mánuði s.l., sem frv. þetta er flutt til staðfestingar á, sú, að þá var fyrir séð fyrir alllöngu að ekki mundi takast að standa við áætlun fjárlaga um afkomu ríkissjóðs á því ári, og var talið af þáv. hæstv, fjmrh. að til þess að hægt væri að ná endum saman skorti nýjar tekjur, a.m.k. 7 milljarða kr. Samkomulag varð í ríkisstj. um að afla þess fjár með tvennum hætti. Annars vegar með nýrri tekjuöflun og hins vegar með því að ná samningum við Seðlabankann um tímabundið lán að upphæð 41/4 milljarður sem greiðast ætti upp á þremur fyrstu mánuðum ársins 1980 og ætti að vera lokið að greiða 1. apríl það ár. Ein af þeim nýju tekjuöflunum, sem gengið var út frá í þessu sambandi, fólst í þeirri brbl.-setningu sem gerð var í september. s.l. um þetta sérstaka tímabundna vörugjald sem leitað er staðfestingar á hér. Breytingin, sem gerð var af hæstv. fyrrv. ríkisstj., felur í sér hækkun á vörugjaldi úr 18% í 24% og er þá átt við hið almenna vörugjald, en það er efnisatriði 1. gr. í frv. þessu. Á ákvæðum laganna um sérstakt tímabundið vörugjald voru jafnframt gerðar þær breytingar að nokkrir vöruflokkar voru felldir úr hærri gjaldflokki, 30% vörugjaldi, aðrir alveg undanskildir vörugjaldi. Þar er um að ræða hljóðfæri ýmiss konar, sem vörugjaldi var alfarið aflétt af, og áhöld til íþróttaiðkana. Í 2. gr. þessa frv. er þannig fjallað um afnám vörugjalds af íþróttaáhöldum og í 3. gr. frv. er fjallað um afnám vörugjalds af tilteknum hljóðfærum. 4. gr. frv. er tæknileg útfærsla á því, hvernig þessum breytingum á sérstöku tímabundnu vörugjaldi verði fyrir komið. Áætlaðar tekjur af vörugjaldshækkuninni og þeim vörugjaldsbreytingum, sem 2. og 3. gr. gera ráð fyrir, eru 310 millj. kr. á mánuði. Í fjárlagafrv. bæði hæstv. fyrrv. fjmrh. og fjárlagafrv. núv. ríkisstj. er gert ráð fyrir að þessi breyting á sérstöku tímabundnu vörugjaldi standi ekki aðeins til 1. apríl n.k., heldur til ársloka, en tekjur af þessu sérstaka tímabundna vörugjaldi til 1. apríl n.k. munu renna í það að greiða Seðlabanka Íslands afborgun af því láni sem hann veitti ríkissjóði með því samkomulagi sem við hann var gert í haust. - Til upplýsingar vil ég aðeins geta þess, að frá þeim lánssamningum hefur verið gengið við Seðlabanka Íslands. Herra forseti. Ég leyfi mér svo að leggja til að frv. verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og hv. fjh.- og viðskn.



Herra forseti. Frv. þetta er 7. mál þessarar hv. d., flutt á þskj. 7 og fjallar um staðfestingu á brbl. um breyt. á lögum nr. 10 frá 22. mars 1960, um söluskatt, með síðari breytingum. Forsaga málsins er sú sama og ég lýsti varðandi það frv. sem var hér til umr. næst á undan. Hér er um að ræða staðfestingu á brbl. frá 16. okt. 1979, sem gefin voru út vegna þingrofsins þar eð ekki gafst tími til, áður en af þingrofi varð, að fjalla um og afgreiða brbl. frá því í sept. um sama efni. Tilefni þeirrar brbl.-setningar var það sama og ég greindi í ræðu minni með fyrra málinu, þ.e.a.s. að afla ríkissjóði tekna svo unnt væri að ná saman endum í ríkisrekstrinum. En eins og ég gat um í ræðu minni áðan var áætlað í sumar að þá skorti á tekjuöflun ríkissjóðs um 7 milljarða kr. til þess að hallarekstur yrði ekki á þessu ári. Efnisatriði þessa frv. eru þau, að söluskattur var hækkaður úr 20 í 22%, þar af hinn almenni söluskattur úr 18 í 20%, eða um 2 stig. Sveitarfélögum var tryggður hluti hins hækka gjalds, sem er 8% af innheimtum söluskatti, þannig að sveitarfélögin fá þar með sinn hluta af alls 20 stigum af hinum 22 söluskattsstigum sem innheimt eru, þ.e.a.s. þau fá tekjur af hinum almenna 20% söluskatti, en ekki, eins og kunnugt er, af 2% söluskattsaukanum sem aukalega er innheimtur. Í sept. s.l. voru áætlaðar tekjur af þessari söluskattsbreytingu 670 millj. kr. á mánuði, og er gert ráð fyrir að á fyrstu þremur mánuðum næsta árs, ársins 1980, renni tekjurnar af þessari söluskattshækkun til þess að greiða skuld ríkissjóðs við Seðlabanka Íslands að upphæð 4112 milljarður, sem stofnað var til í tengslum við þá ákvörðun hæstv. fyrrv. ríkisstj. að afla fjár með þeim hætti sem ég hef getið um, en bæði fyrrv. og núv. ríkisstj. gera ráð fyrir að innheimtu þessara tveggja viðbótarsöluskattsstiga verði haldið áfram til loka ársins 1980.



Herra forseti. Við munum að sjálfsögðu taka þetta mál til meðferðar í fjh.- og viðskn. Nd. En ég vil taka fram að það eru meira en lítið furðuleg vinnubrögð að mínu mati hér á haustdögum, þegar Alþ. kom saman og þessi brbl. höfðu verið gefin út í sept., að Alþ. skyldi ekki afgreiða þetta mál. Ég held að það hafi aldrei gerst áður í íslenskri sögu áð gefin hafi verið út brbl., Alþ. komið saman og í reynd hafnað þeim brbl. og ekki tekið á málinu, síðan sé þing rofið og ríkisstj. gefi út ný brbl. Ég vil leyfa mér að efast um að slík meðferð mála standist, og ég vil átelja slík vinnubrögð. Það hefði verið lágmarkskrafa að það Alþ., sem sat á haustdögum, hefði tekið á þeim málum sem gefin voru út með brbl. af fyrrv. ríkisstj. Þau brbl., sem gefin voru út siðar, eru að mínu mati ekki á ábyrgð Framsfl., þau eru á ábyrgð þeirrar stjórnar sem þá tók við með stuðningi Sjálfstfl. Ég er ekki að segja með þessum orðum að ég muni ekki fyrir mitt leyti skoða þetta mál með velvilja, en ég lít svo á að þau brbl., sem gefin voru út, séu gefin út af þeirri stjórn sem mynduð var af Alþfl. með stuðningi Sjálfstfl. og mál þetta sé allt á ábyrgð þeirra flokka.



Herra forseti. Það er rétt sem síðasti ræðumaður sagði, að meðferð þessa máls var með nokkuð óvenjulegum hætti. Það var ljóst, þegar ákveðið var af meiri hl. Alþ. að þing skyldi rofið og efnt til kosninga, að gera þurfti sérstakar ráðstafanir varðandi nokkur brbl. sem þinginu gafst ekki tími til að afgreiða. Ástæðan fyrir því, að þingið gat ekki veitt sér tíma til að afgreiða þau brbl., var nauðsyn þess að kosningarnar yrðu haldnar svo snemma vetrar sem hægt var og eins og gert var. Um þetta mál var fjallað af færustu mönnum og þá aðferð sem notuð var við að gefa þessi brbl. út aftur svo að segja þegar í stað til þess að rjúfa ekki framkvæmd þeirra. Þetta eru skattheimtulög. Hefði verið mjög slæmt ef þau hefðu fallið úr gildi stuttan tíma. Slíkt hefði valdið raski í viðskiptum og verið óverjandi. Þess vegna var þessi leið valin. Því til staðfestingar, að hér er ekki um neina lögleysu að ræða, vil ég benda á að það voru handhafar forsetavalds sem gáfu lögin út, og einn þeirra er forseti Hæstaréttar, einn af viðurkenndustu lögfræðingum landsins. Ég held því að þetta standist, þó að auðvitað sé ekki æskilegt að þurfa að grípa til slíkra ráðstafana, en við þessar aðstæður var það óhjákvæmilegt. Hvaða pólitískar ályktanir menn draga um ábyrgð á þessum lögum skiptir í sjálfu sér ekki máli. Hitt er aðalatriðið, að þessi lög voru upphaflega undirbúin af fjmrh. sem Framsfl. átti, samþykkt af allri þáv. stjórn, og menn firra sig nú ekki ábyrgð með því að bregða sér á bak við formsatriði eins og hér er um að ræða.



Herra forseti: Þegar ríkisstj. Ólafs Jóhannessonar gaf út þau brbl. sem hér eru til umræðu lýsti Sjálfstfl. sig andvígan þeim. Sjálfstfl. ber ekki ábyrgð á þeim brbl. sem núv. ríkisstj. hefur gefið út. Það er rétt að það komi hér fram vegna ummæla hv. 3. þm. Austurl. Við munum að sjálfsögðu veita þinglega fyrirgreiðslu varðandi þessi mál og koma þeim til nefndar. Við munum óska þar eftir upplýsingum sem þurfa að vera fyrir hendi til þess að hægt sé að athuga þessi mál. En ég vildi láta koma skýrt fram að þessi brbl., sem eru nánast framhaldsbrbl. frá ríkisstj. Ólafs Jóhannessonar, eru með engum hætti á ábyrgð okkar sjálfstæðismanna.



Herra forseti. Ég gleymdi aðeins að láta þess getið, að að sjálfsögðu geri ég það að till. minni að að lokinni þessari umr. verði máli þessu vísað til 2, umr. og hv. fjh.- og viðskn. Það, sem reynir á hér í Alþ. við afgreiðslu málsins, verður að sjálfsögðu hvaða afstöðu menn hafa til þeirra efnisatriða sem mál þetta fjallar um og hvort það hefur orðið nokkur breyting á afstöðu manna til efnisatriða málsins á þeim tíma sem liðið hefur frá því að þessi brbl. voru upphaflega sett.



Herra forseti. Í nóvembermánuði s.l. varð ljóst að laun, sem voru lægri en 263 þús. kr. á mánuði fyrir dagvinnu, mundu að öllu óbreyttu hækka um 2% minna en hærri laun hinn 1. des. n.k., þar sem þá mundi koma til framkvæmda frádráttur frá verðbótum vegna viðskiptakjararýrnunar sem frestað hafði verið frá 1. júní s.l. með bráðabirgðaákvæðum í lögum nr. 13 frá 10. apríl 1979, um stjórn efnahagsmála o.fl. Viðskiptakjarafrádráttur þessi á lægstu laun var upphaflega ákveðinn þegar við því var búist að úr verðbólgu drægi á árinu. Sú varð ekki raunin og bar því brýna nauðsyn til að rétta hag þeirra sem lægst laun höfðu þegar greidd var verðbót 1. des. Til að ná þessu marki á sem einfaldastan hátt þurfti því að hækka lægstu launataxta um 2% frá og með 1. des. 1979. Þessum röksemdum til viðbótar vil ég bæta því við, að fram undan eru samningar um kaup og kjör nálega allra stétta í þjóðfélaginu. Var því mjög brýn nauðsyn á að skapa samræmi sem skorti á milli launataxta þeirra lægra og hinna hærra launuðu miðað við það mark sem ég nefndi áður, og stuðlar sú breyting, sem hér er um að ræða, að því marki. Um mál þetta voru haldnir fundir með öllum þeim aðilum vinnumarkaðarins sem ríkisstj. ber að ráðgast við samkv. þeim lögum sem í gildi eru um þau samráð. Að því loknu voru 20. nóv. gefin út brbl. um 2% hækkun launa sem þá voru undir 263 þús. kr. á mánuði fyrir dagvinnu. Frv. það, sem hér liggur fyrir, er á venjulegan hátt frv. um staðfestingu á þeim brbl. Ég vil taka það fram bæði um þetta frv. og önnur frv. sem eru staðfesting á brbl., að afgreiðsla þeirra er ekki svo aðkallandi að henni þurfi að ljúka í þessari viku. Það er nægilegt samkv. stjórnskrá að Alþ. afgreiði slíkt frv. áður en því verður slitið, en það verður væntanlega ekki fyrr en einhvern tíma með vori. En úr því að tími gefst til er sjálfsagt að taka málin fyrir og koma þeim til n., þó ég telji rétt að taka þetta fram og ítreki þá ósk að þau mál verði jafnan látin ganga fyrir sem óhjákvæmilegt er að afgreiða fyrir næstu helgi. Herra forseti. Að lokum legg ég til að frv. verði vísað til 2. umr. og hv. fjh.- og viðskn.