Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Jörundur Brynjólfsson; Herra forseti. Ég sé á þessu frv., eins og það liggur nú fyrir, að hv. Ed. hefur breytt því nokkuð. Ég ætla ekki að fara að gera þessar breytingar að umræðuefni almennt, heldur aðeins þær, sem snerta mitt kjördæmi beinlínis. Ég sé, að hún hefur fellt niður Selfossprestakall. Þetta mun nú vera rökstutt með því, að ef þetta sé ekki gert, þá fjölgi um presta í Árnessýslu. Ég er hissa á þessu, þar sem það er ekki vafasamt, að samkvæmt þessu frv. eins og það liggur fyrir mun prestum fjölga. Það er lögð á það áherzla, að þessi stétt sé góð og gagnleg og af henni megi mikils vænta, og með því er það rökstutt, að ekki sé rétt að fækka prestum. Og allur undirbúningur málsins og afgreiðsla byggist á því, að um fækkun presta skuli ekki vera að ræða, og þessi stefna, sem frv. styðst við, á fyllsta rétt á sér. En þá hefði ég nú kunnað betur við, að sanngirni og samræmis hefði gætt í þessu, en mér virðist, að á þetta skorti nokkuð. Það mun vera talið, að með þeirri skipun, sem hér er gert ráð fyrir, haldi Árnessýsla sínum prestaköllum, þar sem gert er ráð fyrir því, að prestur verði á Þingvöllum, en segja má, að það sé meira í orði en á borði. Nú eru 20–30 ár síðan prestur hefur verið á Þingvöllum, og sú breyting, sem gerð hefur verið á þeim stað svo og næstu svelt, Grafningnum, miðar að því, að þar verði ekki prestur í framtíðinni. Þar eru svo lítil störf fyrir prest, að enginn mun sækjast eftir að vera þar. Í Þingvallasveit hefur ábúð verið lögð niður á mörgum jörðum, - það var gert með friðun Þingvalla, - og eru flestar jarðir þar komnar í eyði. Það sama er að segja um Grafninginn, þar hefur skipazt svo, að flestar jarðir eru komnar í eyði. Reykvíkingar hafa sótzt eftir að eignast jarðir þarna, að ég ætla til að ná í veiðiréttindi í vatninu, og um ábúð þessara jarða hefur farið svo, að þær eru nú flestar komnar í eyði. Það er þess vegna fátt fólk í þessum sveitum, og ég má upplýsa, að þetta fáa fólk berst við að halda uppi sjálfstæðu sveitarfélagi. Ég hygg því, að tæplega sé hægt að gera ráð fyrir, að prestur verði í framtíðinni á Þingvöllum, þar sem verkefni þar eru svo lítil og sá maður, sem þar kæmi og vildi sinna sínum hugðarefnum, svo sem fræðiiðkunum, hefði til þess lítinn tíma sakir þess, hvað þar er ónæðissamt á sumrin, og ekki yrði það til að bæta úr skák, ef hann jafnframt prestsstörfunum á að hafa leiðbeiningar og umsjón með staðnum. Hvað áhrærir Selfoss, þá er þar nú 1200 manns, og þetta er nýtt þorp, sem byggzt hefur upp á síðustu árum, og hefur íbúunum stöðugt fjölgað. Presturinn hefur Hraungerði ásamt þessum stað, og undir það prestakall heyra um 500 manns, sem er fleira en í ýmsum af þeim prestaköllum, sem gert er ráð fyrir víða á landinu. Og ef litið er á þau störf eingöngu, sem prestarnir verða að vinna, þá hníga öll rök að því, að þarna eigi að vera prestur. Ég get fallizt á, að ef það væri stefnan að fækka prestum, þá væri ekki ástæða til að hafa þarna tvo presta, en nú er það hin ríkjandi stefna þessa frv., að prestum fjölgi, og þá sé ég ekki neina ástæðu til, að þar verði látið gilda annað lögmál um Árnessýslu en aðra staði á landinu. Það kunna að liggja einhver dýpri rök fyrir þessu með Árnessýslu en ég hef gert mér ljóst í fyrstu, en ég get ekki látið það ráða afstöðu minni til þessa máls. Hvað áhrærir að kippa þessu í lag, þá held ég, að það þyrfti aldrei að verða að friðslitum í þessu máli. Þessi staður var búinn að ganga í gegnum þrjár umr. í Ed. og síðan aðrar þrjár í Nd., en síðan er honum kippt út við fjórðu umr. í Ed., og ég ætla, að það sé engin tvísýna að færa þetta nú aftur til fyrra horfs, og ætla ég, að það geti á engan hátt orðið til þess að ráða afdrifum málsins. Ég mun því freista þess að bera fram við þetta brtt. nú, þess efnis, að Selfoss verði tekinn upp og hann gerður prestakall óháð Hraungerði, og vil ég biðja forseta að leita eftir afbrigðum fyrir þessari brtt.

Forseti (SB): Hv. þm. hafa heyrt þessa brtt. hv. 1. þm. Árn. Hún er skrifleg og of seint fram komin, og þarf því að leita afbrigða fyrir henni.



Herra forseti. Frv. þetta hefur tekið allmiklum breytingum síðan það fór frá þessari hv. deild. Það lá svo fyrir, að í Ed. voru gerðar á því allverulegar breytingar, og það er ekki efi á því, að í þeirri hv. deild var mikill meiri hluti með því að fella niður allmiklu fleiri af þeim prestaköllum, sem inn í frv. var bætt hér. Meðal þessara prestssetra voru Tjörn á Vatnsnesi, Breiðabólstaður og Staðarhraun, og ég má fullyrða, að ég segi ekki of mikið, þó að ég segi, að það var mikill meiri hluti fyrir því að fella þessi prestssetur niður. Enn fremur var ákveðið, eftir að prestssetur voru orðin níu í Árnessýslu, að fara svo sem gert var með Selfoss og Hraungerði. Síðan var haldinn fundur sameiginlega með menntmn. Ed. og Nd., og kom í ljós á honum, að ekki mundi nást samkomulag um, að Ed. mælti með öllum þeim breytingum, sem Nd. hafði þá lagt til, að gerðar yrðu til fjölgunar. Og þær minnstu breytingar, sem á var hægt að sættast af þessum meiri hluta Ed., voru, að Tjörn og Staðarhraun skyldu vera gerð að kennsluprestaköllum, og eftir að prestssetrin í Árnessýslu voru orðin 9, að prestssetrið á Hraungerði mætti flytjast að Selfossi, ef hentara þætti. Við töldum, að ekki væri um annað að ræða en að gera sem minnstar breytingar og þannig væri líklegast að málið næði fram að ganga á Alþingi. Það var því allt gert í Ed. til að búa frv. þannig úr garði, að það mætti ná fram að ganga í þessari hv. d., því að það var sjáanlegt, að ef það yrði að fara til Sþ., þá væru um leið miklar líkur til, að það næði ekki fram að ganga á þessu þingi. Þannig var af meiri hluta Ed. gengið eins langt í samkomulagsátt og hægt var til þess að koma málinu fram. Það hafa komið raddir um, að fólk sé ekki ánægt með þetta. Það verður aldrei samþykkt svo frv., að allir verði ánægðir með það. Þó að málinn verði frestað um 1, 2 eða 3 ár, verður aldrei samþ. frv., sem allir eru ánægðir með. Þetta er sams konar mál og hér hafa verið á þingi. Þótt ef til vill sé ekki leyfilegt að bera saman svo óskylda hluti, annars vegar andlega og hins vegar veraldlega, þá er þetta eins og var um vegalögin hér á Alþingi, og er hafður einmitt sami háttur á hér og var við það mál. Í báðum tilfellunum er um að ræða hagsmunamál kjördæmanna, og þar er skyldleiki málanna, þó að annað málið varði andlega og hitt veraldlega velferð eða hagsmuni kjördæmanna. Verður þetta frv. ekki afgr., nema menn reyni að ná samkomulagi um það, sem snertir ýtrustu hagsmuni kjördæmanna. Ef það á að koma betri skipun á þessi mál, þá held ég, að bezt sé að fara sem næst till. sérfróðra manna, sem hafa verið valdir til að athuga þetta. - Ég ætla ekki að eyða hér löngum tíma í ræðuhöld, en ætla aðeins að minnast á Selfoss. Hugsið ykkur þau rök, sem hv. 1. þm. Árn. beitti hér áðan. Þannig er málinu farið, að í fámennri sókn hefur verið ákveðið prestssetur, og er það gert á móti vilja ýmissa þm. Nú, þegar frv. er orðið þannig, notar hv. 1. þm. Árn. það sem rök fyrir sínu máli, að þar sem svo er ástatt, að fámenn sókn hafi prest, eigi Selfoss einnig að hafa sérstakan prest. Jafnframt upplýsir hann, að þarna séu um 1200 manns og í sveitunum í kring sé á 5. hundrað manns. En í l. er ákveðið, að einn prestur skuli vera á hver 4 þús. íbúa og í Reykjavík á hver 5 þús. Einnig er ekkert lengra frá þessu prestssetri til Selfoss heldur en sumar vegalengdirnar, sem prestar hér í Reykjavík þurfa að fara. Nú er komið með þá brtt. að gera Selfoss að prestssetri þrátt fyrir þessi ákvæði laganna. Vitanlega leiðir af lögunum, að ef svo margir setjast að á Selfossi, þá kemur þar sérstakur prestur. Það er annað atriði og mun leiða af sjálfu sér. Svo er það annað, sem vert er að komi hér fram varðandi það, að Staðarhraunsprestur hefur verið gerður að kennslupresti, og hefur honum verið lögð kennsluskylda á herðar. Hefur þessari ráðstöfun verið mótmælt. Hv. þm. Mýr. er búinn að biðja hér um orðið; og þykist ég vita, að hann ætli einnig að mótmæla þessu, og ætla ég að svara því fyrir fram. Það er rétt, að Mýramenn hafa ákveðið að hafa sameiginlegan skóla fyrir alla sýsluna. Ef svo er, að þetta sé röng ákvörðun, sem tekin hefur verið varðandi Mýrasýslu, þá er það líka vitleysa, sem þingið ákveður. Ef þetta verður samþ. varðandi Mýrasýslu, er ekkert líklegra en aðrir staðir taki sömu ákvarðanir og taki Mýrasýslu sér til fyrirmyndar. Þá eru líka þessi kennsluprestaákvæði eintóm vitleysa. - Það er sagt, að það sé útilokað, að presturinn geti búið á prestssetrinu og kennt í skólanum, þar sem það sé svo mikil vegalengd fyrir hann. Ég held, að það sé eitthvað milli 60 og 70 km. Aldrei var talað um það sem neitt þrekvirki, þegar einn af beztu klerkum þessa lands, Jón Guðnason, kenndi um 10–20 ára skeið í skólanum á Reykjum í Hrútafirði og bjó sjálfur á Prestsbakka, sem er hinum megin við Hrútafjörðinn. Er það miklu meiri vegalengd og oft ófær eða illfær. Þótti engin ástæða til að kvarta undan því, þó að hinn aldraði klerkur þjónaði í sinni sókn og innti jafnframt af hendi kennslustörf handan fjarðarins. Þótti slíkt aðeins til fyrirmyndar. Nú er það vitað mál, að Mýrasýsla er ein snjóléttasta sveit landsins, og er að mestu leyti hægt að ferðast þar um á bil. Eftir þeim upplýsingum, sem hv. þm. Mýr. hefur getið, þá er í þessum söfnuði 126 manns. Ef 126 manna söfnuður telur sig ekki geta komizt af án sérstaks prests, getur ríkið ekki látið hann hafa prest, nema sá prestur hafi önnur störf með höndum. Þetta kennsluprestafyrirkomulag er aðeins tilraun, sem enn er ekki vitað, hvernig lánast. Verður maður að bíða og sjá, hvernig þetta fer, bæði með Staðarhraun og aðra staði. Ég las í einu dagblaðanna ummæli eins prests, sem hefur dvalið hér í Reykjavík um tíma tvo undanfarna vetur. Telur hann nauðsynlegt fyrir sig að dvelja hér tíma úr árinu til þess að halda sér andlega vakandi. Segist hann munu segja af sér, ef farið væri fram á það við hann, að hann hætti því. Nú á presturinn á Þingvöllum ekki að geta dvalið þar, því að þar sé ekki nægilega margt fólk. Prestarnir mega sem sagt ekki dvelja í fjölmenni og ekki heldur í fámenni. Í Staðarhraunssókn er aðeins 126 manns, og er hægt að fara í bil milli skólans og prestssetursins mestan hluta ársins. Það virðist því sem presturinn á Staðarhrauni megi ómögulega vera í þeim andlega menningarstraumi, sem hann yrði í við skólann, og kenna börnunum, vera meðal barnanna og rækja það starf, sem presti og kennara ber að rækja. Held ég, að þeir andlegu straumar þar gætu verið eins hollir og andlegir straumar hér í Reykjavik. Ég hef aldrei gert mér vonir um, að ég mundi ráða þessu máli hér á Alþingi, enda hef ég litið til þess gert. Það er erfitt að ráða gangi þess, en vonandi sýna hv. þm. tillitssemi í þessu máli, þó að það sé viðkvæmt kjördæmamál. Heppilegast væri, ef hv. d. vildi hliðra til eins og hv. Ed. gerði. Nú eru prestarnir jafnmargir og þeir voru á upphaflega frv., en skipun þeirra er eitthvað breytt. Kirkjan getur alltaf tekið upp baráttu sína fyrir umferðarprestum. Við atkvgr. um þetta í Ed. munaði einu atkv., og virðist vilji fyrir því hér. En eins og ég sagði, þá getur kirkjan hvenær sem hún vill tekið upp sjálfstæða baráttu fyrir því að fá umferðarpresta, sem geta hlaupið í skörðin, þegar á liggur. Skal ég svo ekki orðlengja þetta frekar, en vil leggja ríka áherzlu á, að ef breyting verður nú gerð á frv., er tvísýnt um, að það nái fram að ganga á Alþingi, og reyndar ekki útlit fyrir, að það nái fram að ganga. Ef þessi hv. d. gerir ekki breytingar á frv., er samt víst, að sú tilhliðrunarsemi er minni en sú, sem hv. Ed. sýndi, þegar tekið er tillit til þess, að þar var mikill vilji til að gera afar stórfelldar breytingar á frv., eins og öllum hv. þm. þessarar d. er í fersku minni og vel kunnugt um.



Herra forseti. Ég er nú svo lánsamur, að hæstv. kirkjumrh. er búinn að svara ræðu minni fyrir fram og þá sjálfsagt líka búinn að rífa hana niður, áður en ég flyt hana. - Þrátt fyrir það, að búið er að rífa ræðu mína niður fyrir fram, er það ein breyting, sem gerð var á frv. í hv. Ed., sem ég vildi minnast á. Það er sú breyting, að Staðarhraun hefur verið gert að kennsluprestakalli. Ég vil þegar geta þess, að ég er einn af þeim mörgu, sem vilja, að málið nái fram að ganga á þessu þingi. Hefði ég látið við svo búið sitja sem frv. kom frá Ed., ef ekki hefði staðið alveg sérstaklega á í minni sýslu. Eins og hæstv. kirkjumrh. gat um, þá er búið að ákveða skólabyggingu handa sýslunni. Eru það sjö hreppar, sem að þessari skólabyggingu standa, og þar á meðal Staðarhraunssókn. Er hægt að segja, að með þessu sé verið að gefa einum eða jafnvel tveimur hreppum ástæðu til að kljúfa þessa einingu. Það er þessi hætta, sem fyrir mér vakir, þegar ég vil ekki gera Staðarhraun að kennsluprestakalli. Einnig er það mjög óheppileg ráðstöfun, þar sem þetta prestssetur er úti á enda sýslunnar, og þess vegna hefur enginn prestur sýslunnar óhægari aðstæður til að vera þarna kennari jafnframt því, sem hann þjónar í sinni sókn. Búið er að leggja grunninn að barnaskólanum, og má vænta þess, að honum verði fullkomlega lokið og hann geti tekið til starfa haustið 1953. Ég hef því ákveðið að leyfa mér að bera fram skriflega brtt. um, að Staðarhraun falli burt úr 6. gr. - Um þá andlegu strauma, sem hæstv. kirkjumrh. talaði um, skal ég segja það, að það er reyndar satt, að þarna er kvennaskóli rétt við hliðina, og gæti prestinum þótt það þægilegra og skemmtilegra, einkum ef hann er ungur og ógiftur. - Mér þykir þetta svo klúðurslegt, að þótt það verði samþ. óbreytt, held ég, að það nái aldrei fram að ganga. Er svo með fleiri af þessum ákvæðum um kennslupresta. Eitt annað vildi ég benda á, sem snýr að skólamálunum. Það getur verið illt og leiðinlegt fyrir sýsluna, þegar hún er búin að koma sér upp góðum barnaskóla og vill fá til hans góða kennara, að þá fær skólanefndin engu um ráðið, hvers konar maður er ráðinn. Og ef ákveðinn kennari er kominn að skólanum, verður skólinn að sitja uppi með hann, hvort sem hann er fær um að kenna eða ekki. Ég ætla ekki að þreyta hv. þdm. með því að orðlengja þetta, þeir skilja allir, hvað hér er á ferðinni. Leyfi ég mér hér með að afhenda hæstv. forseta þessa skriflegu brtt.

Forseti (SB): Hv. þm. hafa heyrt brtt. frá hv. þm. Mýr. Hún er skrifleg og of seint fram komin, og þarf tvöföld afbrigði.



Herra forseti. Hv. Ed. hefur gert þær breytingar á frv., síðan það fór héðan, að hún hefur gert Staðarhraunsprest að kennslupresti, lagt Selfossprestssetur niður og fellt niður ákvæðið um umferðarpresta. Þó að ég telji, að sumar breytingarnar hafi verið til hins verra, vil ég, að það komi skýrt fram, að Ed. hefur komið langt til móts við Nd., þótt mikið hafi borið á milli. Er sannarlega vert að þakka það. Nú er frv. þannig, að heildartala prestanna er sú sama og hún var í upphafi. Selfoss og Mjóifjörður hafa verið felldir niður og sömuleiðis ákvæði um tvo aðstoðarpresta. Þannig hafa verið felldir niður fjórir prestar, sem voru í till. milliþn., en fjögur ný prestssetur hafa verið tekin upp, þ. e. a. s. Staðarhraun, Breiðabólstaður, Tjörn og Stóri-Núpur. Mín skoðun er sú, að eftir atvikum sé afgreiðsla málsins frá Ed. viðunandi, og legg ég til, að d. hrófli ekki við frv., en samþykki það óbreytt, enda er tvísýnt, að það nái fram að ganga, ef því verður breytt hér. Þessa till. geri ég fyrir hönd a. m. k. 4 nm. í menntmn. Nd.



Herra forseti. Það voru mörg sjónarmið, sem lágu að baki frv. um skipun prestakalla. Er eitt það, að í fáeinum prestaköllum sé starfssvið prestanna svo lítið, að þeim bjóðist þar ekki nægilegt verkefni. Eru þær ályktanir, sem dregnar eru út frá þessu, sín á hvern veg. Í fyrra var sú ályktun dregin, að fækka mætti um 10 presta á landinu. Var þá miðað við að ná sparnaði á a-lið 14. gr. fjárlaganna, og að baki lá líka áætlun um uppbyggingu prestssetra og ræktun þar. Nú er sú ályktun dregin, að ekki megi fækka prestum, heldur beri að fela sumum þeirra aukastörf, sem verði skyldustörf jafnframt prestsstörfunum. Með þessari ráðstöfun á að ná sparnaði á b-lið 14. gr. fjárlaganna, sem er um kennslumál. Er ekki nein áætlun um byggingar á prestssetrum eða gjöld, sem falla til á 20. gr. fjárl. Er ekki óeðlilegt, þó að farið sé inn á þá braut að ná sparnaði í kennslumálunum, því að kostnaður þar er meiri en við kirkjumálin. En þær till. í frv., sem eru um kennslupresta, eru að mínum dómi þannig vaxnar, að þær þurfi endurskoðunar með. Finnst mér þær ná í sumum greinum of skammt. Er ekki tekið tillit til þess, að presturinn geti annazt kennslu á unglingastigi, ef hann kýs fremur að kenna á því stigi en í barnaskóla. Enn fremur er ekki tekið tillit til þess í frv., að presturinn getur tekið að sér stundakennslu við barnaskóla, þó að ekki sé það full kennsla. Í öðru lagi finnst mér gæta nokkurs ósamræmis í ákvæðunum um kennslupresta. Tel ég þetta ósamræmi sízt minnka við þær breytingar, sem hefur átt að gera við meðferð málsins hér. Eins og fram hefur komið, þá hefur Ed. ákveðið að taka upp tvö ný kennsluprestssetur, Staðarhraun og Tjörn. Á Tjörn mun svo háttað, að sóknirnar og skólahverfið falla ekki saman, en ná yfir hluta úr tveimur hreppum. Ég tel því mikil vandkvæði á því, að hægt verði að framkvæma þetta þar. Á Staðarhrauni er þannig háttað, að grundvöllurinn er lagður að því, að skóli rísi fyrir alla Mýrasýslu. Þar eiga að koma tveir kennarar. Hefur skólinn verið staðsettur rétt hjá Stafholti. Presturinn þar á þó ekki að annast kennslu við skólann, heldur prestur úr allt öðru prestakalli. Þetta er líkt því, ef ákveðið væri, að presturinn að Stóra-Núpi væri kennsluprestur og kenndi við skólann í Hveragerði. - Virðast mér þessar till. þannig, að frv. hafi sízt breytzt til betri vegar við meðferð málsins hér á þingi. En ég lít þannig á, að þessi skipan öll þurfi endurskoðunar við, og með tilliti til þess marka ég mína afstöðu í þessu efni og sætti mig við, að frv. verði lögfest eins og það er nú, og mun ég því greiða atkv. gegn brtt. hv. þm. Mýr.



Herra forseti. Ég skal ekki lengja umr. um þetta mál mikið. Það er gott að vera sáttfús og tilhliðrunarsamur, en mér fannst það sæta furðu, þegar hv. form. menntmn. gaf þá yfirlýsingu, að samþykkt þessara brtt. mundi geta kostað það, að málið næði ekki fram að ganga nú. Ég held, að þeirra hluta vegna þurfi ekki að óttast það, að slíkar breyt. yrðu til þess, að málið stöðvaðist nú. Ég vil svo segja það út af því, sem hæstv. kirkjumrh. sagði, að mér finnst, að hann þurfi ekkert að undrast það, þótt ég gerði fyrir mitt hérað tilkall til þess, að svipaður grundvöllur verði látinn ráða þar og annars staðar um mannfjölda og prestaköll. Málið er bæði flutt og byggt upp hér á Alþ., og með tilliti til þeirrar skipunar er ekki nema eðlilegt, að ég haldi mig við mitt hérað. Og mér finnst, að um tölu sóknarbarna eigi ekki að gilda aðrar reglur þar en annars staðar. Milliþn. sú, sem undirbjó málið, segir hér í sinni greinargerð, að fólkið á Selfossi sé nú komið á annað þúsund, kauptúnið sé í örum vexti og mikill áhugi ríki þar á því, að það verði sérstakt prestakall.

Hvað er langt þaðan upp að Hraungerði?

Ég ætla, að það sé eitthvað um 15 km. En að sjálfsögðu geta vegalengdirnar einar út af fyrir sig ekki ráðið úrslitum í þessu efni. - Ég ætla svo ekki að fjölyrða um þetta mál frekar, en ég vænti þess, að hv. alþm. láti réttlætið eitt ráða afstöðu sinni í þessum efnum.



Herra forseti. Ég vildi aðeins, að sá skilningur minn í sambandi við kennsluprestana komi fram, að ég álít kennsluskyldu þeirra vera bundna við viðkomandi prestaköll. Ég hef jafnan litið þannig á, að ef breyting yrði gerð á kennslufyrirkomulaginu, þannig að skólahverfi yrðu sameinuð, þá falli kennsluskylda viðkomandi prests niður um leið. Ég vildi aðeins, að þessi skilningur kæmi fram. Að öðru leyti fylgi ég frv. eins og það nú er.

forseti (SB): Þar sem þetta mun verða síðasti fundur d. á þessu þingi, leyfi ég mér að leita leyfis til að skrifa undir gerðabók þessa fundar. - Ég vil svo að lokum þakka öllum hv. þdm. góða samveru og samvinnu við mig sem forseta á þessu þingi. Utanbæjarþingmönnum óska ég góðrar heimkomu og vona svo, að við hittumst allir heilir á ný.



Herra forseti. Ég vil fyrir hönd allra þdm. þakka hæstv. forseta fyrir góðar óskir í okkar garð, og ég veit, að ég mæli fyrir hönd þeirra allra, er ég þakka honum fyrir gott samstarf og röggsama og sanngjarna fundarstjórn, og ég óska þess, að við hittum hann heilan, er þing kemur saman á ný. - Ég vil leyfa mér að biðja hv. þdm. að taka undir þessar árnaðaróskir með því að rísa úr sætum. - Deildarmenn risu úr sætum.

Forseti (SB): Ég þakka hv. 2. þm. Reykv. fyrir hlýleg orð í minn garð og endurtek árnaðaróskir mínar til allra hv. þdm. - Segi ég svo fundi slitið.