Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti! Ég gat þess við 1. umr. þessa máls, að landbn. mundi á milli umr. athuga, hvort nauðsynlegt væri að gera brtt. við þetta frv., sem miðaði að því að breyta l. um útflutning á kjöti til samræmis við endurnýjun norska samningsins, sem framlengdur var í haust. Ég hefi rætt við skrifstofustjórann í utanríkismálaráðuneytinu, Stefán Þorvarðsson, um þetta og hefir okkur komið saman um, að rétt væri að leggja til við hæstv. Alþ., að þessum l. frá 1933 verði breytt til samæmis við norsku samningana nú. En breyt. er sú, að áður var leyfið til útflutnings á saltkjöti bundið við 15. október, en nú samkvæmt norska samningnum er þetta tímatakmark, þegar byrja má útflutning á saltkjöti til Noregs, ákveðið 20. október. Í breyt. er því farið fram á, að í stað „15. október“ í 4. gr. l. komi: 20 október. Þá er 2. liður brtt. um það, að l. öðlist gildi 1. júlí, og miðast það við, að þá byrjar nýtt sölutímabil á kjöti, og megum við þá selja 8000 tunnur í stað 6000 áður.

* Frsm. (Ingvar Pálmason) : Þetta frv. er komið hingað frá hv. Nd., og er sú breyt., sem það gerir ráð fyrir á l. um útsvör, einungis þess efnis að hreyta því ákvæði útsvarsl. um skiptingu útsvara á milli hreppa þannig, að tími sá, sem útgerðarfyrirtæki eru rekin í sveit eða bæ utan heimilisfangs útgerðarfyrirtækisins, skuli vera færður úr 4 vikum upp í 3 mánuði í þessu lagaákvæði. Er þetta til samræmis við ákvæði útsvarsl. um verkamenn og aðra, sem stunda atvinnu utan heimilissveitar. Í því sambandi er þetta takmark í núgildandi lögum ákveðið 3 mánuðir. Allshn. fellst á þessa breyt. og leggur til, að frv. verði samþ. En ég tel rétt að geta þess um leið fyrir mína hönd og máske að einhverju leyti fyrir hönd meðnm. minna, að ég lít þannig á, að ákvæðin í útsvarsl. um skiptingu útsvara milli hreppa séu ákaflega athyglisverð, og að það sé orðið svo ástandið í sumum landshlutum, að það sé mikil ástæða til, að þessi ákvæði l. væru athuguð, því að það er svo ástatt t. d. í Austfirðingafjórðungi, að þar hafa verið aflaleysisár undanfarandi og eru jafnvel enn, og nálega allur fiskiskipafloti Austfirðingafjórðungs stundar veiðar utan heimilissveitar á vetrarvertíð, ýmist hér við Faxaflóa, við Vestmannaeyjar eða Hornafjörð, og á sumrin síldveiðar fyrir Norðurlandi. Og sjá það allir, að það getur leitt til stórkostlegra vandræða um afkomu heimilissveitar viðkomandi útsvarsgreiðenda, ef þessum ákvæðum er fylgt út í æsar eftir því, sem l. nú gera ráð fyrir. Því að þegar svo er komið, að um ekki neinn rekstur á þessum fyrirtækjum er að ræða í heimilissveitinni, þá sjá allir, hvert stefnir um afkomu sveitarfélagsins, þó hinir sömu, sem sækja atvinnu sína annað, hafi þar kannske einhverja lítilsháttar atvinnu einnig. Mér þykir rétt að taka þetta fram hér, því að ég fel líkur til, að ekki geti liðið langur tími, þangað til þessi ákvæði verði tekin til rækilegrar athugunar. Hinsvegar vildi n. ekki að þessu sinni leggja út í það, vegna þess að hún hefir ekki haft nægilegan undirbúningstíma til þess að hera fram brtt., og sérstaklega vegna þess, að n. sú, sem ríkisstj. skipaði í vetur til þess að athuga fjárhagsafkomu bæjar- og sveitarfélaga, virðist ekki hallast að því að ganga lengra í þessu efni heldur en að hækka það tímatakmark, sem farið er fram á í þessu frv. En ég hygg, að full ástæða sé til þess, að þetta mál verði tekið til rækilegrar athugunar. Um frv. sjálft þarf ég ekki að fara fleiri orðum; það skýrir sig sjálft. Og ég geri ráð fyrir, að sama verði ofan á í þessari hv. d. og í hv. Nd., að frv. verði samþ. eins og það liggur fyrir.

*Bernharð Stefánsson: Ég er hv. frsm. n. sammála um það, að full ástæða væri til þess að taka útsvarslöggjöfina í heild sinni til endurskoðunar. Og mitt álit er það, að þessu sérstaka atriði, sem tekið er til meðferðar í frv. því, sem hér liggur fyrir, liggi ekki svo mikið á, að nauðsynlegt sé að afgreiða það áður en sú heildarathugun fer fram. Það er nú nokkurn veginn víst, að það, sem liggur til grundvallar fyrir þessu frv., er nákvæmlega það sama eins og fyrir frv., sem hér var til umr. fyrir nokkru um síldarverksmiðjur ríkisins, að þessu er alveg sérstaklega stefnt að einum kaupstað landsins, nefnilega Siglufirði. Að vísu talaði hv. frsm. n. um ástæðurnar í Austfirðingafjórðungi í þessu sambandi, en ég hygg þó, að það sé atvinnurekstur utanbæjarmanna á Siglufirði, sem hafður hefir verið fyrir augum, þegar frv. var borið fram. En eins og ég sagði áðan, er ég honum sammála um, að hin mesta nauðsyn sé á að taka útsvarslöggjöfina til gagngerðrar endurskoðunar. Það hefir verið svo nú á seinni árum, að eftir því, sem bæirnir hafa stækkað og fólki í þeim fjölgað, hefir án efa verið mjög erfitt að leggja á í þeim útsvör á þeim sama grundvelli eins og verið hefir undanfarið hér í landinu, nefnilega að útsvarsálagningin hefir að mjög verulegu leyti byggzt á kunnugleika niðurjöfnunarnefnda um efnahagsástæður og afkomu skattþegnanna. Og nauðsynin á því, að hafa ákveðinn grundvöll til að byggja á um útsvarsálagningu, verður þess vegna alltaf meiri og meiri. Enda er það svo í hinum stærri bæjum, að þar er hafður ákveðinn útsvarsstigi, sem niðurjöfnunarnefndirnar búa til. En þó gildir sín regla um þetta í hverjum bæ, og fer það algerlega eftir geðþótta niðurjöfnunarnefndanna, hverskonar útsvarsstigi er notaður. Ég held nú - ég slæ því nú bara fram - að það sé kominn tími til þess að ákveða í l. útsvarsstiga, sem notaður verði í bæjum hér á landi. Mér finnst því ekki rétt, bæði af þessum ástæðum og öðrum, að vera að taka hér einstakt atriði út úr útsvarsl. til þess að breyta því, heldur finnst mér, að nauðsynlegt muni vera að endurskoða þau í heild sinni, og það sem fyrst. Þegar útsvarslöggjöfin var sett - 1926, ef ég man rétt - þá var reynt að haga því svo, að atvinnurekstur væri útsvarsskyldur sem allra mest þar, sem hann er stundaður, en atvinnustundun væri aftur ekki útsvarsskyld. Nú er flutt frv. um það að breyta þessum grundvelli algerlega. Ég held, að það sé margt, sem þarf að athuga í sambandi við þetta. Þær sveitir og þau bæjarfélög, sem eru þannig sett, að menn leita þangað sérstaklega til atvinnurekstrar úr öðrum héruðum, komast ekki hjá því, eins og öllum má ljóst vera, að leggja í margskonar kostnað einmitt vegna þess, að þessi atvinna er þar stunduð. Það má náttúrlega segja, að það séu mikil hlunnindi, að þessi atvinna er stunduð þar. En það er þó margt fleira, sem kemur til greina. Og ég held, að það sé meira vandaverk að ákveða rétt skiptingu á þessu heldur en svo, að það sé rétt af hæstv. Alþ. nú, að lítt yfirveguðu máli, að fara að breyta l. í þessu efni. Af þessum ástæðum, sem ég nú hefi talið, vil ég leggja það til, að stjórninni sé falið að undirbúa þetta mál betur og leggja frv. til endurskoðaðra útsvarslaga fyrir næsta þing, eða þá framhaldsþing af þessu þingi, ef því skyldi verða frestað. Ég leyfi mér því að legga til, að frv. þessu verði vísað til ríkisstj.

* Frsm. (Ingvar Pálmason) : Mér skilst eiginlega, að við séum sammála, hv. 1. þm. Eyf. og ég. Hann tekur mjög undir það, að þörf sé á að breyta útsvarsl. í fleiru en þessu eina atriði, sem þetta frv. fjallar um. En það er einn galli á hans sjónarmiði í þessu sambandi, nefnilega sá, að hann hefir fengið það einhvernveginn inn í höfuðið, að þessi breyt. væri bara gerð með hliðsjón af Siglufirði og viðskiptum útgerðarmanna við Siglufjörð. En þetta er hreinasti misskilningur. veit ekki hv. þm. það, að t. d. frá Austfjörðum eru gerðir út hér við Faxaflóa 10–20 bátar nú, í Vestmannaeyjum um 5 bátar og í Hornafirði milli 20 og 30 bátar? Hvað snertir þetta Siglufjörð? Ég skil ekkert í því, að ekki skuli mega hreyfa breytingum á útsvarslöggjöfinni, án þess að sagt sé, að því sé stefnt að Siglufirði. Þessu frv. er ekki stefnt að Siglufirði. En ég skal ekki bera á móti því, að það kann að snerta Siglufjörð að einhverju leyti. En ég er því ekki sammála, að rétt sé að láta þetta atriði bíða eftir frekari breyt. á útsvarsl. Hvers vegna er ekki rétt að lagfæra þetta atriði út af fyrir sig, sem er svo auðvelt að lagfæra þannig, sem ekki er annað en að samræma þennan tíma, sem hlutaðeigandi þarf að dvelja í atvinnusveit, til þess að hægt sé að krefjast skiptingar á útsvari hans? Hv. l. þm. Eyf. getur verið rólegur; Siglufjörður hefir hvort sem er sömu réttindi í þessum efnum og Keflavík, Sandgerði, Vestmannaeyjar, Austfirðir o. s. frv. Ég tók Austfirði til dæmis áðan. En það er vitanlegt, að hér við Faxaflóa stunda veiðar skip ekki aðeins þaðan, heldur líka frá Eyjafirði og vestan af Vestfjörðum. En ég tók dæmið af Austfjörðum af því, að mér var það kunnugast og ég gat vel skýrt það. Mér finnst alveg sjálfsagður hlutur, hvað sem öðru líður, að þess litla lagfæring verði gerð nú, að færa þetta atriði l. til samræmis við ákvæði l. um aðra atvinnurekendur, enda þótt ég geti viðurkennt að lagfæra þurfi fleira í útsvarsl. En ég get ekki fellt mig við það, að Alþ. ákveði einn skattstiga, sem gildi fyrir alla kaupstaði landsins. Ég skal vera með hv. 1. þm. Eyf. í því að flytja þáltill. um, að ríkisstj. láti endurskoða útsvarsl. En mér finnst samt sem áður, að þessi hv. þm. geti lofað þessu litla frv. að ganga í friði fyrir sér, þar sem hér er um sanngjarna samræmingu að ræða á útsvarsl. Mér finnst of mikil viðkvæmni hv. 1. þm. Eyf. út af því að færa til þetta tímatakmark. Þessi l., eins og þau eru í þessu atriði, eru ákaflega erfið í framkvæmd og þurfa lagfæringar við. Vil ég svo vænta þess, að hv. 1. þm. Eyf. ljái þessu litla frv. fylgi sitt í gegnum þingið í þeirri von, að bæði ég og aðrir hv. þm. styðji að því að flýta fyrir, að útsvarslöggjöfin verði endurskoðuð.

*Bernharð Stefánsson: Hv. frsm. hefir nú haldið hér snjalla ræðu til þess að sýna, að við. ég og hann, séum sammála um þetta mál. Þarf ég því ekki að segja hér mikið. Við erum sammála um það, að full þörf sé á að taka útsvarslöggjöfina, eins og hún er, til rækilegrar endurskoðunar. En þó honum fyndist okkar skoðanir ákaflega skyldar í málinu, þá verð ég þó að hryggja hann með því, að ég get ekki léð þessu litla frv. fylgi mitt, vegna þess að ég álít, að frumvarpið gangi í þveröfuga átt við það, sem rétt er. Ég hefi áður minnzt á það og skal ekki fara langt út í það, að sú sveit eða bær, sem atvinna er þannig sérstaklega stunduð í, hefir alltaf af því ýmiskonar kostnað. Og þó segja megi, að slíkur rekstur auki atvinnu á viðkomandi stað, og það komi honum þar af leiðandi til tekna, þá má aftur líka á það líta, að slíkur atvinnurekstur dregur fólk að bænum. Afleiðingin af því hlýtur aftur á móti að vera aukið fátækraframfæri. Auk þess er það vitanlegt, að slíkur atvinnurekstur utanbæjarmanna notar götur og önnur tæki, sem hlutaðeigandi bær hefir komið sér upp. Ég get þess vegna ómögulega fallist á að fylgja þessu frv. og vil leggja áherzlu á, að höfð verði á því sú meðferð, að því verði vísað til stj. með það fyrir augum, að hún taki öll útsvarslögin til athugunar. Hv. þm. hélt því fram, að þessu væri ekki beint gegn Siglufirði. Hann sagði, að það væru bátar norðan af Eyjafirði og af Austfjörðum, sem stunduðu veiðar hér við Faxaflóa. Hann sagði, að það kæmi því til með að snerta aðra staði meira en Siglufjörð. En þrátt fyrir þau frómu orð hv. flm. um það, að þessu frv. væri ekki beint gegn Siglufirði, þá hafa nú vaknað ýmsar efasemdir hjá mönnum um, að þetta frv. hafi verið smíðað með það fyrir augum, að svipta Siglufjörð þessum tekjum, sem hann hefir haft af þessum ákvæðum, þrátt fyrir þá skerðingu, sem á þeim var gerð með l. frá 1926.



Ég vil taka undir það með hv. 1. þm. Eyf., að ég álít, að þetta frv. eigi ekki að ná samþykki þingsins eins og stendur. Ég tel mikla nauðsyn á, að útsvarslögin verði endurskoðuð, og ég efa ekki, að við slíka endurskoðun myndi það koma í ljós, að fleira væri í þeim, sem þyrfti að breyta, en þetta, og mörgu meira að segja frekar. Annars hygg ég, að það sé svo um flesta smærri báta, sem stunda veiðar fjarri heimili sínu um stundarsakir, og þeir séu yfirleitt ekki krafðir um útsvör á þeim stöðum, sem þeir stunda veiðar frá um stundarsakir. A. m. k. hefi ég aldrei rekizt á, að slík mál hafi komizt alla leið til ríkisskattanefndar. Ég hygg því, að þetta ákvæði snerti þá ekki svo mjög og sé því af þeim ástæðum óþarft að taka það út úr og breyta því nú á þessu þingi. Ég vil eindregið taka undir það með hv. 1. þm. Eyf., að málinu verði vísað til stj., og samhliða verði samþ. till. til þál. um, að stj. láti endurskoða útsvarslöggjöfina í heild fyrir næsta þing.

*Erlendur Þorsteinsson: Það var rétt, sem hv. 1 þm. N.-M. tók fram, að þessi breyt. mun aðallega snerta hin stærri skip, sérstaklega þau skip, sem síldveiðar stunda. A. m. k. hefir reynslan orðið í þá átt að undanförnu. Er það líka með tilliti til þess, að þorskveiðarnar hafa brugðizt á undanförnum árum og því getið lítinn ágóða í flestum tilfellum. Hinsvegar er það vitað, að á síldveiðunum hefir undanfarið verið nokkur ágóði. Það hefir því frekar verið hægt að krefja þann atvinnuveg um útsvör. Það er eitt atriði, sem ég vildi minnast á, og sem ég vildi, að kæmi greinilega fram í þessum umr. Það stendur hér í grg. frv.: „Að sjálfsögðu greiða síldarverksmiðjur, fiskimjölsverksmiðjur, fiskverkunarstöðvar og söltunarstöðvar, sem eru einkaeign, útsvar í viðkomandi bæjar- og sveitarsjóði“. Ég vildi beina því til allshn., hvort hún sé því einróma sammála, að söltunarstöðvum, sem eru einkaeign, beri skylda til þess samkvæmt útsvarslögunum að greiða útsvar þar, sem þær eru reknar. Það hefir sem sé komið fyrir, að þeir. sem eiga slíkar söltunarstöðvar, hafa reynt að hliðra sér hjá að greiða útsvar af atvinnurekstri sínum með því að eiga heimili í hinum og öðrum vel stæðum, en fámennum hreppum og semja um að greiða þar nokkur hundruð kr. í útsvar. Þessir menn leigja söltunarstöðvar á Siglufirði eða annarstaðar og reka þær, en greiða þar engin útsvör. Ég veit, að þetta kemur víðar fram en á Siglufirði, en ég tók Siglufjörð til dæmis, af því að ég þekki þar til. Vegna þess að þetta stendur hér í grg. frv. vildi ég gjarnan fá yfirlýsingu n. um þetta efni.

* Frsm. (Ingvar Pálmason) : Mér skilst, að það muni vera smámunir, sem hér er deilt um. Ég get ekki skilið andstöðu hv. þm. gegn þessu litla frv. Mér finnst ekkert réttlæti í því, að bátur austan af Austfjörðum t. d., sem stundar veiðar hér við Faxaflóa og fiskar ekki meira en það, að enginn ágóði er af veiðunum, sé skyldur til að greiða útsvar bæði austur á Norðfirði og í Keflavík. Í þessu er ekkert réttlæti. Hvað viðvíkur fyrirspurn hv. 10. landsk. um það, hvort það sé meining allshn. að tryggja það, að þeim ummælum, sem hann vitnaði í í grg. frv., yrði framfylgt, þá vil ég taka það fram, að það, sem stendur í grg. frv., eru ekki orð allshn. Hv. þm. veit, að það er sérstök n., sem hefir samið frv. Allshn. ber því enga ábyrgð á grg. þeirri, sem fylgir frv. Enda sé ég ekki, að þetta komi þessu máli neitt við. Þessi ummæli, sem hv. þm. vitnaði i, sýna bara það, að það eru fleiri atriði í útsvarslögunum, sem þarf að breyta. Annars sé ég ekki annað en að það sé ástæðulítið að þjarka meira um þetta mál. Það má vel vera, að einhverjum hv. dm. finnist það ekki þess vert á þessum tímum, ef hægt væri að létta ofurlítið af þeim útgerðarmönnum, sem enn baksa við að halda uppi atvinnurekstri frá héruðum, sem eru að komast í kaldakol. En ég álít þetta stórt atriði. Og ég held, að þrátt fyrir það, þótt aðkomusjómenn á Siglufirði kunni að ganga þar eitthvað um göturnar, þá held ég, að það sé ekki svo gífurlegur aukakostnaður fyrir Siglufjörð, að hann þurfi sérstaklega að fá útsvör upp í hann. Ég held satt að segja, að það hrjóti nú það mikið frá þeim skipum, sem leggja upp á Siglufirði, að það sé enginn vafi á því, að Siglufjörður fái sitt uppborið. Ég hefi í fórum mínum tölur yfir það, hvað tekið er af skipum í gjöld á Siglufirði, og ég held, að í hverri ferð sé tekið alveg nóg af hverju skipi til að halda við götunum á Siglufirði. Enda hlýtur það af einhverju að stafa, að það er miklum mun ódýrara að leggja upp síld t. d. á Raufarhöfn, Norðfirði og Seyðisfirði heldur en á Siglufirði. Mér finnst, að þetta væri atriði, sem væri fyllilega athugandi. Annars finnst mér þetta atriði ekki koma þessu máli við. Eins og ég hefi áður tekið fram, er þessu frv. á engan hátt stefnt gegn Siglufirði. Ég læt svo úttalað um þetta mál. Mér þykir ótrúlegt, ef hv. Ed. er þannig hugsandi, að hún vilji ekki verða við þeirri réttmætu kröfu, sem felst í þessu frv., sem er sú, að sama tímatakmark verði látið gilda fyrir útgerðarskip og einstaklinga.

*Erlendur Þorsteinsson: Ég skal ekki fara út í almennar deilur við hv. 2. þm. S.-M. um það, hvar sé bezt að leggja upp síld. Það er viðurkennt, hvar það er. Ég ætla heldur ekki að deila við hann um viðhald á götunum á Siglufirði. Ég ætla bara að benda honum á, að hafnargjöldin renna ekki til viðhalds á götum. Annars eru skipagjöldin á Siglufirði lægri en víða annarstaðar. Þetta getur hv. þm. sjálfur kynnt sér. Hv. þm. talaði um það, að allshn. gæti ekkert ábyrgzt um það, sem stæði í grg. Mér skildist helzt, að hv. þm. héldi því fram, að grg. væri frv. óviðkomandi. Mér finnst þetta harla einkennilegur skilningur hjá hv. þm. En ég verð að segja það, að ef það kæmi skýrt í ljós, sem fram kemur í grg., að þetta væri skilningur þeirrar n., sem frv. hefir samið, og allshn., þá væri miklu meiri ástæða til að ganga inn á að gera þessa breyt. Ég mun fylgja þeirri till., sem fram er komin um að vísa málinu til stj. Ég tel fulla þörf á að endurskoða útsvarslögin í heild, et ske kynni, að vera myndi hægt að fá hv. Alþ. til að bæta það ranglæti, sem framið var með breyt. 1926.

*Sigurjón Á. Ólafsson: Ég þarf ekki að taka það fram, að sjónarmið n. miðast ekki við neinn einn stað á landinu. En mér virðist sem einn staður hafi blandazt óþarflega mikið inn í þessar umr. Það er rétt eins og enginn annar en hann hefði hagsmuna að gæta í þessu máli. En einmitt í sambandi við Siglufjörð hefði ég gjarnan viljað óska upplýsinga frá þeim, sem þar þekkja vel til. Það má e. t. v. segja, að n. hafi láðst að afla þeirra upplýsinga. Ég vildi gjarnan spyrja um það, hvort Siglufjarðarkaupstaður muni hafa fengið dæmdan úrskurð fyrir því, hvort ekki sé hægt að leggja á söltunarstöðvarnar. Ég er náttúrlega ekki sá rétti maður til að útskýra l., en mér skilst, að það liggi opið fyrir hjá þessu bæjarfélagi að láta dómstólana skera úr um breyt. 1926. En svo er það annað atriði í þessu sambandi. Til Siglufjarðar kemur árlega um síldveiðitímann fjöldi af lausakaupmönnum, sem raka þar saman peningum, en, eftir því sem ég bezt veit, ekki er lögð á ein einasta króna í útsvar. Við lítum svo á í n., að það séu í l. tvímælalaust ákvæði sem heimili að leggja á slíka lausamenn. Ég vil í því sambandi vitna í lögfræðinginn í n. Hér er merkilegt atriði í útsvarslögunum, sem nauðsynlegt er að fá úrskurðað um með dómi. Hinsvegar verð ég að líta svo á, að það sé hæpið að fara að gera þessar smáfleytur útsvarsskyldar, þar sem það er vitað, að það er oft og tíðum hrein tilviljun, hvar þær lenda. Mér finnst, að með því yrði ósamræmi milli þeirra manna, sem eru skráðir útgerðarmenn, og hinna, sem vinna á fleytunum, því að það er oft ekki nema nafnið tómt, að þessir menn séu skipaeigendur. Ég skal ekki fara að endurtaka það, sem hv. frsm. hefir tekið fram, en hann hefir sýnt fram á, hvernig þetta kemur niður í fátækum útgerðarplássum. Ég er alveg sammála hv. 1. þm. Eyf. um það, að það sé full nauðsyn að taka til athugunar útsvarslögin í heild. Ég myndi greiða atkv. þeirri till., sem hann kynni að bera fram um það, að fela ríkisstj. athugun á þessu máli.



Ég vil algerlega mótmæla því, að ég komi hér fram sem forsvari Siglufjarðar sérstaklega í þessu máli, ef það hefir átt að liggja í orðum hv. 2. landsk. þm. (SÁÓ). Ég tel hinsvegar mjög vafasamt, að það beri að breyta því ákvæði, sem hér er um að ræða. Það eru að sjálfsögðu ýms önnur atriði í útsvarsl., sem þörf er á að athuga, og ég sé enga ástæðu til þess að fara nú að hrófla við þessu eina atriði, sem er vafasamt. Og ég ætla, að sú brýna þörf, sem hv. 2. þm. S.-M. talaði um, að væri á þessari breyt. fyrir báta á Austurlandi, sé ekki til staðar. Ég hygg, að þar séu sárafáir bátar, sem koma til með að borga útsvör á tveimur stöðum, líklega ekki nema Birkir og Stella. Frá Keflavík hefir engin krafa komið um skiptingu, og mun varla koma héðan af. Ég álít því, að það hafi litla þýðingu, hvort þessu atriði verður breytt fyrr eða seinna, en tel sjálfsagt að hafa það í sem beztu samræmi við allsherjarbreyt. þá, sem þarf að gera á útsvarsl. Hvað síldarsöltunina snertir, álít ég, að ef hún er í einstakra manna eign, sé dálítill vafi, hvort eigi heldur að telja hana undir 2. tölul. 9. gr. eða undir c-lið fyrst í 9. gr. Það getur t. d. orkað tvímælis, hvort leggja megi útsvar á síldarsöltunarstöð Ingvars Guðjónssonar eða ekki. Að öðru leyti en því getur ekki fengizt skipting á hans útsvari. Þetta er líka atriði, sem þarf að athuga í sambandi við breyt. á útsvarsl. Vil ég því ákveðið mæla með því, að málinu verði vísað til ríkisstj., eins og till. hv. 1. þm. Eyf. fer fram á.

* Frsm. (Ingvar Pálmason): Hv. 1. þm. N.-M. sagði, að þessu máli lægi ekkert á, vegna þess að þetta ákvæði í l. hefði verið lítið notað gagnvart Austfirðingum. Þetta sannar ekkert annað en það, að hv. þm. er mér sammála um, að þetta ákvæði sé ranglátt. En ég vil spyrja: Hvaða ástæða er til þess að láta þetta ákvæði vofa yfir útgerðarmönnum? Því má ekki afnema það? Ég álít ekki rétt að nota þá þörf, sem er á því að breyta útsvarsl., sem einskonar skálkaskjól til þess að koma frv. fyrir kattarnef. Það er rangt. Ég vil mótmæla því, að hv. Ed. noti það sem skálkaskjól til þess að drepa þetta litla frv. þótt hún sé á einu máli um það, að þörf sé á að endurskoða útsvarsl. í heild.