Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Virðulegi forseti. Það er augljóst hneyksli ef farið verður að greiða húsnæðisbætur til húseigenda sem nýlega hafa eignast hús sín skv. ákvæðum þessara laga, en leigjendur, sem bersýnilega eru oft mjög þurfi fyrir húsnæðisaðstoð, verða algerlega skildir eftir. Ég segi því hiklaust já.

Frsm. 3. minni hl. fjh.- og viðskn. (Stefán Benediktsson): Frú forseti. Ég hef leyft mér að flytja skriflega brtt. við þetta frv. um að síðari mgr. 32. gr. frv. falli niður. Þessi mgr. staðgreiðslufrv. fjallar um 1% gjald sem sveitarfélögum er gert að greiða vegna aukins kostnaðar ríkisins af framkvæmd þeirra frumvarpa sem hér er verið að samþykkja.

Er það ekki 0,5?

Ég var að koma að því, hv. 3. þm. Norðurl. v. Þessu var að vísu núna í 2. umr. breytt í 0,5%, en breytir ekki þeirri staðreynd að hér er um algera hækkun útsvars að ræða því að sveitarfélögin hafa alveg sama kostnað ef ekki hugsanlega meiri af framkvæmd þeirra laga sem hér er verið að samþykkja. Það virðist ekki af þeim tölum sem við höfum séð vera mikið svigrúm hjá sveitarfélögum til að bæta á sig eða þegna þeirra og því eðlilegt að leggja það einfaldlega til að þetta ákvæði verði fellt niður. Auk þess hefur margkomið fram gagnrýni sveitarfélaga, bæði stórra og smárra, á þetta ákvæði. Þess vegna, frú forseti, hef ég leyft mér að flytja þessa brtt. Ég tel bæði þennan þátt og ýmsa aðra þætti innheimtuáforma þessa frv. alls ekki nægjanlega vel frá gengna og hallast að því að taka undir þær skoðanir, sem fram hafa komið hjá sveitarstjórnum, að það verði raunverulega alls ekki hægt að framkvæma staðgreiðsluna með þeim hætti sem áformað er þó að ég hafi ekki getað mótað í þeim flýti sem verið hefur á afgreiðslu þessara mála brtt. við þetta frv. sem með einhverju móti gætu kippt þeim hlutum í lag sem einkum hafa sætt gagnrýni af hálfu sveitarfélaganna. En þar skiptir kannske mestu það atriði að stjórnir sveitarfélaga telja að með því að færa innheimtuna þetta langt frá uppruna sínum, þ.e. þegnum sveitarfélaganna, náist ekki sá árangur sem næst með hinum beinu persónulegu samskiptum milli gjaldheimtu og/eða sveitarstjórna við innheimtu gjaldanna. En þá verður bara að vona að þessir hlutir verði skoðaðir í ljósi þeirrar gagnrýni sem fram hefur komið hjá sveitarfélögunum og reynt að breyta þeim á hausti komanda.

Frsm. meiri hl. félmn. (Davíð Aðalsteinsson) Hæstv. forseti. Félmn. hefur haft þetta mál til umfjöllunar um allnokkurt skeið og haldið um það nokkra fundi. Reyndar hef ég ekki átt þess kost að fylgjast með allri þeirri umræðu sem átt hefur sér stað í nefndinni einfaldlega vegna þess að ég var á tímabili fjarverandi eins og sumum er væntanlega kunnugt. Það hafa allmargir verið kallaðir til viðræðna í félmn. um þetta frv. Ég hirði ekki um að lesa þá upp, þeirra er getið í nál. Það kemur að sjálfsögðu fram í nál. að nefndin varð ekki einhuga í afstöðu sinni til frv. og meiri hl. leggur til að frv. verði samþykkt með brtt. sem flutt er á sérstöku þskj. Minni hlutarnir gera grein fyrir sínum álitum. Þetta frv. til laga um breytingu á lögum um tekjustofna sveitarfélaga er flutt í tengslum við þau frv. sem hér hafa verið til umfjöllunar og varða þá skattkerfisbreytingu sem þar er gert ráð fyrir. Þetta frv. er afskaplega einfalt í sniðum, örfáar frumvarpsgreinar. Meginbreytingin sem það felur í sér er útsvarsprósentan, prósentan af útsvarsstofni. Í frv. er gert ráð fyrir því, eins og það var lagt fram, að prósentan yrði ekki hærri en 7%, að útsvarið yrði ekki hærra en 7% af útsvarsstofni, en heimild til hækkunar og lækkunar. Það hafa orðið allmiklar umræður um það hvort þessi 7% væru nægjanlegt hámark til þess að tryggja sveitarfélögunum sambærilegar tekjur og hið eldra kerfi hefur gefið. Um þetta var m.a. fjallað á fulltrúaráðsfundi sveitarfélaganna sem haldinn var í Borgarnesi á dögunum. Þar kom fram, hafði komið fram áður og hefur komið fram síðar að sveitarstjórnarmenn telja 7% ekki nægjanleg til þess að gefa sambærilegar tekjur við það sem eldra kerfið gefur. Á þeim fulltrúaráðsfundi sem ég nefndi var reyndar álit fundarins að útsvarsálagningin ætti að vera alveg frjáls. Það ætti að vera í valdi sveitarfélaganna sjálfra að ákveða útsvarsprósentu án afskipta annarra stjórnvalda. Niðurstaða um meðferð þessa máls hefur hins vegar orðið sú að atvikaröð um álagningu verði sú sem frv. gerir ráð fyrir en nefndin flytur brtt. við 2. gr. frv. þar sem gert er ráð fyrir að útsvarið verði að hámarki 7,5% af útsvarsstofni. Það er brtt. sem nefndin flytur og eina breytingin sem lögð er til af hálfu meiri hl. nefndarinnar að gerð verði á frv. Ákvæði um hækkun og lækkun útsvars eru óbreytt. Það eru engar brtt. gerðar í því sambandi eins og fram kemur. Ég sé ekki ástæðu til þess að fjalla um þetta frv. frekar. Það hefur í sjálfu sér ekki verið dregið í efa að sú prósenta sem lögð er til með breytingunni, 7,5%, gefi sveitarfélögunum þrátt fyrir allt jafnmikla og meiri möguleika til tekjuöflunar borið saman við hið eldra kerfi. Undir meirihlutaálitið rita sá sem hér stendur og eftirtaldir hv. alþm.: Valdimar Indriðason, Björn Dagbjartsson og Salome Þorkelsdóttir.



Virðulegi forseti. Ég mæli fyrir nál. 1. minni hl. félmn. sem er að finna á þskj. 796. Eins og þar kemur fram er það frv., sem hér er nú til 2. umr., flutt samhliða þeim frv. til laga um staðgreiðslu opinberra gjalda og frv. til laga um breytingu á lögum um tekju- og eignarskatt sem hafa verið til umræðu hér í hv. deild í dag. Hvað varðar heildarálit á þeirri skattkerfisbreytingu sem frv. sem við erum nú að ræða er hluti af vísa ég til þess sem ég hef sagt í umræðunum í dag um hin frv. og eins þess sem fram kemur í nál. 1. minni hl. fjh.- og viðskn. um þau og endurtek ekki að öðru leyti það sem ég hef við þessa skattkerfisbreytingu að athuga. Hvað varðar það frv. sem hér liggur fyrir hef ég flutt við það þrjár brtt. á þskj. 797. Brtt. eru gerðar við 2., 3. og 8. gr. frv. og þær miða allar að því að gefa sveitarstjórnum sjálfdæmi um álagningu útsvars og aðstöðugjalda í hverju sveitarfélagi. Samkvæmt þessum breytingum eru sveitarstjórnir ekki bundnar af neinum ákvæðum um hámarksskattlagningu á tekjur eða rekstur í sveitarfélaginu. Þær eru óbundnar af hálfu Alþingis. Telja verður eðlilegt að leggja ákvörðunarvaldið í þessum málum í hendur sveitarstjórna þar sem þær eru kjörnar í almennum kosningum og standa þar skil ákvarðana sinna. Ég vil taka það sérstaklega fram að þær skattkerfisbreytingar sem eru á ferðinni og þetta frv. er hluti af munu þýða að skerðing á tekjum sveitarfélaganna á næsta ári verði nálægt 900 millj. kr. Og við sem hér sitjum stjórnum ekki sveitarfélögunum í landinu. Ég tel því alfarið rangt að við setjum lög sem fela í sér þvílíka skerðingu á tekjum sveitarfélaganna án þess að við berum ábyrgð á stjórnun og meðferð fjármuna í sveitarfélögunum í almennum kosningum. Þetta eru ein rök fyrir því að ég legg til að 7% hámarkið, sem meiri hl. ætlar að færa upp í 7,5%, verði fellt út úr þessu frv. og sveitarstjórnum gefnar óbundnar hendur með það hvernig þær haga þessari tekjuöflun sinni. Ég vil láta það koma fram að þetta er einnig skoðun þeirra aðila frá Sambandi ísl, sveitarfélaga sem komu á fund hv. félmn. út af þessu máli og að sveitarfélögin leggja mikla áherslu á að hafa óbundnar hendur í þessum efnum. Sveitarstjórnir hljóta í tekjuöflun sinni bæði að taka mið af þörfinni fyrir tiltekna þjónustu í sveitarfélaginu og gjaldþoli útsvarsgreiðenda og atvinnurekstrar þannig að við hljótum að gera því skóna að sveitarstjórnarmenn séu færir um að vega og meta tekju- og gjaldahlið sinna fjárhagsáætlana og í stakk búnir til að standa sjálfir skil þeirra í almennum kosningum. Sú breyting sem tillaga er gerð um við 2. gr. frv. gerir sveitarstjórnum auk þess kleift að leggja á breytilegt útsvar eftir tekjum gjaldenda. Þannig getur sveitarstjórn beitt útsvarinu til tekjujöfnunar en er ekki bundin af ákvæðum laga um að henni beri að leggja sama hundraðshluta á alla íbúa í sveitarfélaginu. Brtt. við 3. gr. er í eðlilegu framhaldi af því sem hér segir. Fái sveitarstjórnir sjálfdæmi í þessu efni er heimildarákvæði um 10% hækkun eða lækkun útsvara óþarft. Því er lagt til að þetta heimildarákvæði verði fellt út. Þær breytingar sem ég legg til á þskj. 797 að verði gerðar á þessu frv. eru í samræmi við einróma samþykkt borgarstjórnar Reykjavíkur frá 15. des. 1983 en tillaga að þeirri samþykkt var borin fram af fulltrúum Kvennaframboðsins og var eins og áður segir samþykkt einróma, en hún er svohljóðandi: "Vegna þeirrar skoðunar sem nú fer fram á sveitarstjórnarlögum og lögum um tekjustofna sveitarfélaga beinir borgarstjórn Reykjavíkur eftirfarandi tilmælum til félagsmálaráðherra: 1. Ákvæði um álagningu fasteignagjalda verði rýmkuð þannig að sveitarstjórnir fái aukið svigrúm til að veita tekjulitlum hópum afslátt af fasteignagjöldum. 2. Ákvæði um álagningu útsvars verði breytt á þann veg að ákvörðunarvaldið verði algjörlega í höndum sveitarfélaga en ekki takmarkað eins og nú er af ákvæðum um hámarksútsvar og að sami hundraðshluti skuli lagður á alla menn í hverju sveitarfélagi." Það er ljóst að það er meirihlutavilji a.m.k. í borgarstjórn Reykjavíkur fyrir þeim breytingum sem hér eru lagðar til og eftir því sem best verður séð af því sem komið hefur til nefndarinnar um vilja annarra sveitarstjórnarmanna, einnig í öðrum sveitarstjórnum. Með þeim breytingum sem ég geri tillögu um á þskj. 797 legg ég til að frv. verði samþykkt. Verði þessar brtt. ekki samþykktar mun ég sitja hjá við afgreiðslu frv.



Herra forseti. Þetta frv. er kannske ekki stórt í sniðum en hefur þó býsna mikil áhrif og það eru margir óvissuþættir varðandi það sem eðlilegt er þegar það snertir þá gífurlegu skattkerfisbreytingu sem er verið að gera. Ég get ekki mælt með samþykkt þessa frv. í óbreyttri mynd. Ég tel hins vegar þær brtt. sem því eru tengdar til bóta, þ.e. annars vegar brtt. meiri hl. félmn. um að færa útsvarsprósentuna þó upp í 7,5%, hámarkið, og hins vegar þá brtt. sem samþykkt var varðandi tekju- og eignarskattinn að færa gjald ríkisins af innheimtu útsvari úr 1% niður í 0,5%. Ég tel að þrátt fyrir ýmsar skýringar og útreikninga sé fjölmargt enn óljóst um afleiðingar þessa nýja fyrirkomulags fyrir hin mörgu og mismunandi sveitarfélög í landinu. Við í nefndinni fengum, og ber að þakka það, nokkra útreikninga um hin ýmsu sveitarfélög, bæði smá sveitarfélög og kaupstaði, hvernig útkoma þeirra yrði samkvæmt þessum nýju lögum og þar skeikaði vissulega nokkru. Ég þykist vita að það muni vera rétt, sem kom fram í máli hv. frsm. meiri hl. áðan, að sum sveitarfélög muni geta fengið allnokkru hærri tekjur út úr þessu en það er líka alveg eins líklegt að önnur fari verr út úr því og býsna blint í sjóinn rennt þrátt fyrir alla útreikninga um það hvernig lokaniðurstaðan verður. Aðalmálið er kannske það að Samband ísl. sveitarfélaga og sveitarfélögin í heild hafa afar takmarkað fjallað um frv. en á ráðstefnu í Borgarnesi á vegum sveitarfélaganna komu fram ýmsar efasemdir um það hversu þessi nýja skipan mundi reynast. Hv. frsm. meiri hl. og hv. frsm. 1. minni hl. komu reyndar báðir inn á þetta áðan. Þar var bent á óvissuþætti varðandi það meginatriði er snertir útvíkkun skattstofns þess sem leggja skal á, deilt á þá tilhögun að skerða vald sveitarfélaga til álagningar, enda ábyrgðin þeirra, og eins lýst andstöðu við það að samþykki félmrh. þurfi til að hreyfa útsvarsprósentu frá fjárhagsáætlun. Sama er að segja um andstöðu við þóknun til ríkisins vegna innheimtu útsvars sem er raunar í öðru frv., segir hér í mínu nál., en brtt. þar um var felld hér áðan, þ.e. að fella þessa þóknun niður með öllu að tillögu hv. þm. Stefáns Benediktssonar þannig að það mál er í raun og veru úr sögunni hér með, a.m.k. í Ed. Það er ljóst að samráð við sveitarfélögin og samtök þeirra hafa verið í lágmarki við allan frágang þessa frv. enda segir í samþykkt fulltrúaráðsfundar Sambands ísl. sveitarfélaga í Borgarnesi 21. febr. s.l., með leyfi herra forseta: "Að öðru leyti gerir fulltrúaráðið ekki athugasemdir við frv. en það telur miður að undirbúnar séu breytingar á lögunum með þeim flýti sem raun ber vitni um án þess að samhliða séu gerðar víðtækari breytingar á tekjustofnalögunum í samræmi við þær tillögur sem fyrir liggja frá stjórnskipaðri nefnd og athugasemdir sveitarstjórna við þær." Að öðru leyti, eins og ég tók fram í upphafi, tengist þetta frv. þeirri heildarskattkerfisbreytingu sem verið er að koma á. Alþb. var við afgreiðslu tekju- og eignarskattsfrv. áðan með veigamiklar tillögur sem miðuðu að því að skattbyrði almennings yrði minni og betri skil yrðu á gróða fyrirtækjanna í landinu yfir til samfélagsins. Þær tillögur voru því miður felldar og batnar frv. ekki við það út af fyrir sig. Undirritaður vísar til þeirra tillagna, segir svo síðast í þessu nál., sem óneitanlega snerta þetta frv. Ég mun láta það vera þó að vissulega væri ærið tilefni til þess á margan veg að fara nánar út í afstöðu mína til þessa máls og þá fljótaskrift sem hefur verið á því, reyndar eins og þessum málum öllum samtengdum. Ég vil hins vegar láta það koma fram að samkvæmt þeim ágreiningsatriðum eða ádeiluatriðum sem ég hef vikið að get ég tekið undir brtt. frá hv. 1. minni hl. félmn., Sigríði Dúnu Kristmundsdóttur. Þær tengjast allar sjálfræði sveitarfélaga um tekjustofna sína. Síðasta tillagan er að vísu um aðstöðugjaldið, þ.e. að 38. gr. falli niður, um hámark aðstöðugjaldsins, en það gildir auðvitað sama um það og útsvarið í raun og veru að þar er ríkisvaldið að setja sveitarfélögunum ákveðin takmörk einnig. Það sama gildir því um það. Verði þessar brtt. varðandi sjálfræði sveitarfélaganna í þessum efnum ekki samþykktar greiði ég ekki atkvæði með þessu frv. í heild sinni.



Herra forseti. Ég mæli fyrir nál. á þskj. 804 um frv. til laga um breytingar á lögum nr. 73/1980, um tekjustofna sveitarfélaga, með síðari breytingum. Þetta nál. er frá svokölluðum 3. minni hl. félmn. Til að byrja með, svo að ég vísi til skjalsins sjálfs, verður að viðurkenna að á því er ámóta fljótaskrift eins og því frv. sem hér er verið að fjalla um. Þar kemur fram að ég get ekki mælt með samþykkt frv. óbreytts og segir þar enn fremur, með leyfi herra forseta: "Greinilegt er að sú lækkun á útsvari, sem frv. gerir ráð fyrir, er of mikil þegar litið er til mismunandi aðstæðna sveitarfélaga og virðist því eðlilegt að taka undir kröfu sveitarstjórnarmanna um að fellt verði úr frv. takmarkandi ákvæði um hluta útsvars af útsvarsstofni og að sú ákvörðun verði í höndum þeirra sem bera pólitíska ábyrgð á afkomu sveitarfélaganna." Strjálbýlishreppar á Íslandi munu vera um 150-160 að tölu. Eftir því sem sveitarstjórnarmenn hafa upplýst, og munu þeir þar vera að vitna í gögn sem fengin eru frá fjmrn., er það sýnt að í mörgum ef ekki allflestum þessara strjálbýlishreppa verða nær engar eða mjög litlar útsvarstekjur. Nú er gert ráð fyrir að ríkissjóður greiði þá það sem á vantar til þessara sveitarfélaga en augljóst er að illa mun ganga að reka þessi sveitarfélög öðruvísi en að breytt verði fyrirhuguðum áformum um greiðslumáta úr ríkissjóði til þessara sveitarfélaga og einsýnt að það verður að breyta því til þeirrar áttar að greiðslur komi mánaðarlega til sveitarfélaganna ef vel á að vera. Það hlýtur að liggja í augum uppi að ekkert sveitarfélag, og síst kannske litil sveitarfélög, stendur undir því að taka að láni það sem á vantar til þess að endar nái saman til jafnlangs tíma og gert er ráð fyrir í áætlunum ríkisstjórnarinnar. Ég leyfi mér, herra forseti, að kalla þessi frv. nánast frekar áætlanir heldur en lagafrv. því að, eins og ég sagði í máli mínu áðan, miðað við það hvað fljótaskriftareinkennin eru áberandi á öllum þessum frv., er þetta nánast ekkert annað en þáltill. í frumvarpsformi. "Eins verður ekki séð", segir enn fremur í nál., "hvaða nauðsyn ber til að félmrh. ákveði hvort sveitarfélög megi ná endum saman í rekstri sínum." Minna má á að sveitarstjórnir hafa ekki möguleika til yfirdráttar í Seðlabanka eins og ríkissjóður þannig að það er alvarlegra mál fyrir þær en ríkissjóð ef endar ná ekki saman. Það hefur gjarnan verið notað sem röksemd fyrir áætlunum ríkisstjórnar í þessum málum að sveitarstjórnir byggi áætlanir sínar á svartsýni og því séu þær yfirleitt í hærri kantinum. Á móti hafa sveitarstjórnarmenn svarað því til að áætlanir ríkisstjórna séu yfirleitt byggðar á of mikilli bjartsýni og að ríkisstjórnir hafi þar að auki þann möguleika, sem hér er getið um, að ef endar ná ekki saman hafa þær lánastofnun sem þær geta gengið að en það hafa sveitarfélögin ekki. Að vísu má viðurkenna það að gert er ráð fyrir talsverðri viðbót við útsvarsstofninn, að því er virðist allt að 11%. Þar er um nokkuð marga liði að ræða en þyngst vega elli- og örorkulífeyrir og aðrar tekjur frá tryggingakerfinu, niðurfelling námsfrádráttar og niðurfelling eða lækkun frádráttar vegna ökutækjastyrkja, dagpeninga og fleiri hlunninda. Þá ber þess að gæta að það er rökstuddur grunur um það að áætlanir ríkissjóðs um tekjur ríkis og sveitarfélaga af ökutækjastyrkjum og dagpeningum og fleiri hlunnindum séu byggðar á nokkuð mikilli bjartsýni og því það óraunsæjar að ekki verði með góðu móti hægt að líta á þær sem raunverulega breikkun útsvarsstofns. Sveitarstjórnarmenn sjálfir segja að eðlilegast væri að þeir hefðu frjálsa heimild til þess að ákveða hluta útsvars af útsvarsstofni. Um það flytur hv. 11. þm. Reykv. hér brtt. og mun ég styðja hana. Fleiri atriði má gagnrýna í sambandi við frv., en þau lúta e.t.v. ekki að þessu frv. beint heldur að þeim frv. sem við höfum hér verið að ræða og afgreiða, en eru engu að síður vel þess virði að hugleiða. Í fyrsta lagi er það ákvæði sem fram kemur í 32. gr. staðgreiðslufrv. sem hér var verið að vísa til Nd. fyrir stuttu um 0,5% gjald sveitarfélaga til ríkisins vegna þess kostnaðar sem af framkvæmd allra þessara frv. leiðir ekkert annað en bein hækkun útsvars um þessa prósentu og verður að taka undir þá skoðun sveitarstjórna að þetta er með öllu ósamþykkjanlegt. Sérstaklega með tilliti til þess að eins og gert er ráð fyrir að innheimtunni verði háttað er ekki fyrirsjáanlegt að kostnaður sveitarstjórna af innheimtu minnki neitt. Enn fremur telja sveitarstjórnarmenn að sú tilhögun innheimtunnar sem þessi frv. gera ráð fyrir, og þá er aftur verið að vísa til staðgreiðslufrv., hlutverk skattstjóra sem ætlað er að auka í innheimtuframkvæmdinni, sé með öllu óraunsæ. Benda sveitarstjórnarmenn minni sveitarfélaga á hvernig staðið er að innheimtu af hálfu gjaldheimtu eða sveitarstjórna þar sem tekjurnar nást ekki inn á tilsettum tíma öðruvísi en þeir menn sem eru ábyrgir fyrir innheimtu þeirra setjist við símann og hringi í viðkomandi gjaldendur og minni þá á að greiða á tilsettum tíma. Það er með öllu óraunsætt að ætla að skattstjórar vinni með þeim hætti nema þá að starfslið þeirra verði stóraukið og þar af leiðandi aukinn kostnaður af innheimtunni. Þá eru þau áform sem margyfirlýst hafa komið fram af hálfu ríkisstjórnarinnar að engu orðin, þ.e. að kostnaður af þessum breytingum eigi ekki að verða verulegur. Þess vegna segi ég í nál., með leyfi frú forseta: "Gerð hefur verið sú athugasemd við innheimtuáform staðgreiðslufrv. að þau beri hreint og beint vott um algera vanþekkingu á framkvæmd innheimtu í smærri sveitarfélögum. Innheimtan á ekki að vera í höndum skattstjóra heldur gjaldheimtu eða sveitarstjórna, annars nást tekjurnar ekki inn." Eins og ég benti á áðan í máli mínu missa sveitahreppar sumir verulegar tekjur. Þar hlýtur að verða að gera einhverja bragarbót á þessum frv. til þess að tekjurnar skili sér til þeirra fyrr en áætlað er. Þegar litið er til Jöfnunarsjóðsins er greinilegt að hann verður óvirkur alveg fram yfir mitt næsta ár því að menn vita ekki hver skiptingin á að verða úr sjóðnum fyrr en í ljós kemur hver álagningin verður. Ég held að það verði að reyna að bregðast við þessu á þingi í haust, áður en lögin taka gildi, að breyta þessu með einhverjum þeim hætti að Jöfnunarsjóðurinn geti gagnast sveitarfélögunum jafnharðan en þau þurfi ekki að bíða eftir greiðslum úr honum í heilt ár. Eins og ég gat um áðan eru flest sveitarfélögin alls ekki þess megnug að standa undir því að fjármagna framkvæmdir sínar sjálfar í þetta langan tíma og því upp á ríkið komin með að fá þær tekjur sem þeim ber eins ört og takturinn er í innheimtunni sjálfri. Af þeim yfirlitum sem fram eru komin frá fjmrn. má ráða að tekjur sumra sveitarfélaga lækki um 9% þó miðað sé við hækkun á innheimtuhlutfalli útsvarsins sem þegar hefur verið samþykkt. Það virðist benda til þess að geti menn ekki samþykkt þá kröfu sveitarstjórnarmanna að ákvörðunin um hluta útsvars af útsvarsstofni verði á þeirra ábyrgð sé tilefni til að flytja till. um það við afgreiðslu þessa frv. að innheimtuhlutfallið verði 10% að hámarki, eins og það var í gömlu lögunum, þannig að aðstæðum allra sveitarfélaga sé sem næst því mætt. Að þessum hlutum upp töldum er ljóst að ég á erfitt með að mæla með samþykkt þessa frv. óbreytts. Verði þær brtt. sem fram eru komnar og ég hef lýst yfir að ég muni styðja ekki samþykktar mun ég sitja hjá við afgreiðslu þessa máls.



Virðulegi forseti. Ég mæli fyrir áliti allshn. um frv. til l. um breytingu á lögum um lögreglumenn nr. 56/1972, með síðari breytingum. Nefndin hefur rætt frv. og kallaði til viðræðu William Möller, fulltrúa lögreglustjórans í Reykjavík, og Einar Bjarnason og Þorgrím Guðmundsson frá Lögreglumannafélaginu. Nefndin leggur til að frv. verði samþykkt óbreytt. Stefán Benediktsson var fjarverandi við afgreiðslu málsins.