Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forseti vill tilkynna að þar sem fjórir hv. þingmenn hafa beðið um orðið undir dagskrárliðnum Störf þingsins mun forseti haga umræðunni þannig að hann gefur hv. þingmanni orðið og síðan þeim sem hann vill eiga orðastað við og svo koll af kolli.

Hæstv. forseti. Sá stóri áfangi í ríkisfjármálum náðist í gær að skrifað var undir stöðugleikasáttmála á milli íslenska ríkisins og aðila vinnumarkaðarins þar sem samkomulag er um kjarasamninga til næstu tveggja ára eða til loka næsta árs. Þar eru samningar um að auka atvinnu eða með hvaða móti er hægt að reyna að hjálpa atvinnulífinu til að komast áfram, um endurreisn bankanna, gengismálin og vaxtamálin, þ.e. með hvaða hætti hægt er að sjá fyrir endann á þessu. Við þetta borð voru einnig sveitarfélögin en það hefur auðvitað legið fyrir um nokkurn tíma þegar menn voru að skoða hin opinberu fjármál að það er ekki bara ríkið sem skiptir máli heldur ekki síður aðrir opinberir aðilar sem eru sveitarfélögin í landinu. Við undirbúning að þessu var unnið mikið starf í Karphúsinu þar sem allir þessir aðilar höfðu verið við borðið og skoðað bæði tillögur ríkisstjórnarinnar sem birtast í bandorminum og skýrslu sem mun fylgja með og kemur í framhaldinu um ríkisfjármálin árin 2009–2013. Það er auðvitað ómetanlegt ef hægt er að ná breiðri þjóðarsátt um þessi mál. Þarna hafa aðilar vinnumarkaðarins sýnt mikið og gott frumkvæði í góðu samstarfi við forustumenn ríkisstjórnarinnar við að reyna að ná utan um þetta verkefni sem er gríðarlega stórt sameiginlega og í heild. Þess vegna er það áleitin spurning hvort okkur takist ekki á Alþingi Íslendinga að ná einnig sameiginlegum lendingum og samstarfi og fylkjum okkur á bak við þann sáttmála sem þarna var undirritaður. Því beini ég þeirri fyrirspurn til hv. þm. Bjarna Benediktssonar, formanns Sjálfstæðisflokksins, hvort ekki megi treysta því að Sjálfstæðisflokkurinn komi með í þetta samstarf og styðji stöðugleikasáttmálann og vinni að málefnum í framhaldi af því.

Virðulegi forseti. Ég vil taka undir með hv. þingmanni að sannarlega hefur náðst mikilvægur áfangi núna. Ég verð að segja fyrir mitt leyti að mér þykja aðilar vinnumarkaðarins hafa sýnt ekki bara mikla ábyrgð við þessar erfiðu aðstæður sem eru uppi núna heldur kannski ekki síður sýnt ríkisstjórninni alveg ótrúlega mikið langlundargeð vegna þess að öll stóru málin sem þrýst hefur verið á í vikur og mánuði að ætti að vera lokið á þessum tímapunkti eru enn þá óuppgerð. Við skulum t.d. taka vextina. Er það ekki svo að aðilar vinnumarkaðarins hafa allt þetta ár kallað eftir því að ríkisstjórnin gripi til aðgerða sem sköpuðu svigrúm fyrir vexti til að lækka niður fyrir 10%? En hver eru skilaboðin frá ríkisstjórninni og um hvað snýst stöðugleikinn? Hann snýst kannski um þetta: Skattar halda áfram að hækka og krónan helst veik. Er það stöðugleikinn sem verið er að tryggja með þessum samningi? Maður spyr sig að því. Það kemur fram í sáttmálanum að menn hafi lagt upp með það að krónan ætti að hafa nálgast jafnvægisgengi sitt í lok ársins 2010 og að vaxtamunur við evrusvæðið yrði ekki nema 4%. Ég verð að segja fyrir mitt leyti að ég hef enga trú á þessari ríkisstjórn til að ná þeim markmiðum. Ég hef enga trú á því að stöðugleikanum verði náð á þeim tíma og mér sýnist að hæstv. forsætisráðherra hafi ekki heldur neina trú á því. Vegna þess að þetta eru skilaboðin sem koma frá hæstv. forsætisráðherra, krónan verður áfram veik. Og ef ríkisstjórnin heldur áfram eins og hún hefur gert hingað til, þ.e. að draga lappirnar í því að ná niður hallanum á ríkissjóði, og ef henni dettur ekkert annað í hug en að hækka skatta, ekkert annað til að auka tekjur ríkisins en að hækka skatta, verður sáttmálinn um þann stöðugleika afskaplega skammvinnur.

Frú forseti. Það samkomulag sem hefur verið kynnt og kennt við Icesave-reikningana svokölluðu er þess eðlis að eftir því sem maður skoðar það betur því verr líst manni á það. Nú síðast hafa verið umræður um þá staðreynd að svo virðist vera sem vaxtagreiðslur muni allar falla óskipt á íslenska ríkið og mun það valda þjóðarbúinu miklum búsifjum og erfiðleikum að standa í skilum við slíkt. Það vekur athygli að í dag birtist í Morgunblaðinu og er sagt frá bréfi sem Frida Fallan, sérfræðingur í sænska seðlabankanum, sendi aðstoðarseðlabankastjóra sínum, Lars Nyberg, í byrjun desember 2008. Í því bréfi kemur fram, með leyfi forseta: „Ísland hefur komið verr út úr kreppunni en nokkuð annað Evrópuland, og er fyrir vikið þjakað af hrikalegri skuldabyrði. Því ættu sérstaklega gistiríki íslensku bankanna, og ESB-leiðtogar almennt, að viðurkenna að vandamál Íslands er ekki einungis tilkomið vegna óábyrgra lánveitinga og ófullnægjandi viðbragða íslenskra stjórnvalda, heldur að miklu leyti líka vegna úrelts eftirlitskerfis ESB.“ Þetta skiptir miklu máli, akkúrat þetta sjónarmið. Það er mat margra að það sé óásættanlegt að Ísland beri eitt ábyrgðina á Icesave-reikningunum og það sé eðlilegt, rétt eins og kemur fram hjá þessum sérfræðingi hjá sænska seðlabankanum, að gistiríkin og ríki ESB almennt komi til móts við Ísland. Þess vegna tel ég ástæðu til þess að spyrja hv. þm. Helga Hjörvar hvort hann geti tekið undir með mér og verið sammála mér um að þessi skoðun sænska bankasérfræðingsins eigi rétt á sér og að það sé ástæða fyrir okkur til að sækja fastar á með að þetta sjónarmið njóti skilnings gistiríkjanna og ríkja ESB almennt.

Virðulegi forseti. Ég get tekið undir það með hv. þingmanni að það verður auðvitað mikið umhugsunarefni og umfjöllunarefni í þinginu á næstu vikum, Icesave-samningarnir og þær miklu skuldbindingar sem í þeim felast. Ég held út af fyrir sig að þau sjónarmið sem fram koma hjá þessum sænska sérfræðingi þurfi ekki að koma á óvart. Það eru út af fyrir sig sjónarmið sem hafa heyrst hér og jafnframt var lýst áhyggjum í skýrslugerð á vegum Evrópuþjóðanna af þessu fyrirkomulagi og ágöllum þess og þetta eru auðvitað þau sjónarmið sem Ísland hefur haldið á lofti í samningaviðræðunum. Sjónarmiðið er þó auðvitað fyrst og fremst það að hér má ekki ganga svo langt í að leggja skuldir á komandi kynslóðir á Íslandi og Ísland að landið standi ekki undir því. Þess vegna eru það auðvitað endurskoðunarákvæði samninganna við Holland og Bretland sem hér þarf að rýna alveg sérstaklega í í þinginu og þær tilvísanir í takmörkun á greiðsluþoli Íslands sem sömuleiðis er þar að finna vegna þess að þar hljótum við að binda vonir við að Ísland hafi þau tæki til að takmarka ábyrgð sína. Ef allt fer á versta veg og minna verður úr eignunum en ætla mætti og hagvöxtur hér og efling atvinnulífs, ef svo illa fer að það takist ekki eins og við öll óskum og vonum, þá sé í þeim ákvæðum það hald að hér verði ekki að þessu sjö ára tímabili liðnu lagðar svo miklar greiðslur á þjóðarbúið að það standi ekki undir því. En það er auðvitað eitthvað sem við með málefnalegum hætti, þingmenn úr öllum flokkum, þurfum að kynna okkur vel og rannsaka vel þegar málið verður flutt í þinginu. Ég þakka hv. þingmanni fyrir að halda þessari umræðu lifandi þangað til.

Virðulegi forseti. Eins og fram hefur komið í fjölmiðlum að undanförnu hefur hópur frumkvöðla unnið að því á undanförnum mánuðum að skapa atvinnutækifæri á Suðurnesjum með því að byggja upp heilsutengda atvinnustarfsemi og ferðaþjónustu. Það má eiginlega segja að málið snúist um það að þessir aðilar vilja sækja um að fá að nýta hluta af skurðstofum Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja hluta af þeim tíma sem þær standa ónotaðar. Kostirnir fyrir svæðið eru, fyrir utan þau 300 störf sem ætla má að skapist í kringum þetta á næstu þremur árum, að stöðugleiki starfsfólks á heilbrigðisstofnuninni er aukinn, fæðingarhjálp fyrir fæðandi konur á Suðurnesjum. Þetta gæti aukið öryggi þeirra, en hæstv. heilbrigðisráðherra hefur dregið lappirnar í þessu máli. Í Morgunblaðinu í morgun er haft eftir Árna Sigfússyni, bæjarstjóra í Reykjanesbæ, að á fundi með ráðherra hafi ráðherra sagt að svars við umsókn félagsins, Heilsufélags Suðurnesja, sé að vænta 15. ágúst næstkomandi. Eins og allir vita þegar um svona mál er að ræða er öll óvissa slæm og hæstv. ráðherra hefði alveg eins getað sagt nei við beiðninni eins og að draga ákvörðunina fram til 15. ágúst vegna þess að þessir aðilar munu þá að sjálfsögðu leita annað, t.d. til Reykjavíkur þar sem aðstaðan er fyrir hendi. Því vil ég spyrja um afstöðu Samfylkingarinnar, og beini máli mínu til þingflokksformanns hennar, hvort afstaða Samfylkingarinnar sé ekki klár eins og kom fram í máli hv. þm. Magnúsar Orra Schrams fyrr í vikunni, hver afstaða þingflokks Samfylkingarinnar sé í þessu máli, og ef hún er jákvæð hvort við getum ekki fengið Samfylkinguna til að beita áhrifum sínum innan ríkisstjórnarinnar til að hafa áhrif á ákvörðun heilbrigðisráðherra.

Virðulegi forseti. Afstaða okkar er sú sem kom fram í máli hv. þm. Magnúsar Orra Schrams hérna fyrr í vikunni og í greinaskrifum hans um þessi mál í blöðum. Ég hef ekki skilið hæstv. heilbrigðisráðherra öðruvísi en svo að hann sé að skoða málið af mikilli kostgæfni. Hann hefur ekki með neinum hætti lokað á þessa hugmynd. Hann hefur hins vegar sagt að einmitt núna sé verið að endurskoða heilbrigðiskerfið í heild sinni og vill ekki lofa upp í ermina á sér einhverjum efndum hvað þetta varðar fyrr en það er tóm og tími til að skoða málið. Mestu skiptir að með þessum hætti mundi nýting á þeim fjárfestingum sem til eru staðar verða meiri. Það yrði alls ekki með neinum hætti gengið á þá þjónustu sem er verið að veita suður frá. Þessi rekstur yrði til þess að styrkja grunnþjónustuna sem heilbrigðisstofnunin veitir þar og að sjálfsögðu er um að ræða tímabundinn samning um þetta. Heilsutengd ferðaþjónusta sem hluti af stofnunum heilbrigðisþjónustunnar er vaxtarsproti sem er verið að skoða í samfélagi okkar og atvinnulífi. Þetta sérstaka dæmi er til skoðunar hjá hæstv. heilbrigðisráðherra og hann hefur tekið því máli prýðilega eins og kunnugt er, hann hefur sagst ætla að svara því síðar í sumar. En það skiptir mestu máli að ekki er með neinum hætti verið að skerða almenna lögbundna þjónustu við íbúana á svæðinu heldur er hugmyndin að nýta þarna fjárfestingar sem annars standa auðar, það er ekki verið að teppa pláss fyrir þá sem á því þurfa að halda annars staðar. Ég held að málið sé í ágætum farvegi. 
            

Virðulegur forseti. Ég kem hér upp að ræða mál einnar atvinnugreinar. Við gætum svo sem verið að ræða málefni hvaða atvinnugreinar sem er því að það gengur hvorki né rekur í atvinnulífinu og sígur heldur á ógæfuhliðina. Auðvitað er von um að stöðugleikasáttmáli atvinnulífsins, ríkis og sveitarfélaga boði eitthvað gott hægt og rólega. Það sem mig langaði að ræða hér og kannski í ljósi þess að fram undan er mikil garðyrkjuhátíð í Hveragerði núna um helgina - það er hinn gleðilegi hluti atvinnusköpunarinnar, öll stéttin og atvinnugreinin sýnir hvers megnug hún er og kemur saman öll í fyrsta skipti á Íslandi - að enn er óleystur vandi um raforkuverð til garðyrkjubænda. Það er mjög sérkennilegt í ljósi þess að mjög margir þingmenn, stjórnarþingmenn og hæstv. ráðherrar hafa tekið undir að þetta sé mál sem auðvelt væri að leysa. Ég hef upplýsingar um að einstaka aðilar í greininni séu að gefast upp og það er mjög alvarlegt. Markaðsaðstæður hér á landi eru hins vegar það góðar að það er pláss fyrir að stofna hér eina nýja stöð með 10–15 störfum. Það ætluðu menn að gera hér á vordögum en þeir gátu það því miður ekki vegna þess að efnahagsástandið er erfitt. Við erum að tala um að framleiða vöru sem er ekki bara holl og góð heldur er hún gjaldeyrissparandi í þokkabót og mundi skapa hér störf. Ég vil beina þeirri spurningu til iðnaðarnefndar, þar sem ég hef upplýsingar um að nefndarmenn þar hafi fengið forustumenn garðyrkjubænda á sinn fund, hvort þeir séu að vinna að því að laga til að mynda gjaldskrá garðyrkjubænda sem miklar vonir voru bundnar við. Ekkert varð af því á fundi Rariks í gær frekar en fyrri daginn. Ég vil líka spyrja um hvort í smíðum sé reglugerð sem breyta mundi skilgreiningunni á þéttbýli og dreifbýli. Að síðustu langar mig að spyrja um hvort menn séu að velta því fyrir sér að afturkalla þá breytingu 

Hæstv. forseti. Ég verð að viðurkenna að viðbrögð formanns Sjálfstæðisflokksins komu mér svolítið á óvart, að hann skyldi fagna stöðugleikasáttmálanum en treysta síðan ekki ríkisstjórninni og þar með ekki aðilum vinnumarkaðarins til þess að framfylgja þessum sáttmála. Mér fannst það vera svolítið aumingjalegt að taka undir með þessum hætti. Ég hefði átt von á því að Sjálfstæðisflokkurinn mundi fagna því að þessir aðilar, Samtök atvinnulífsins og vinnumarkaðurinn í heild, kæmu sér saman um markmið, hvort sem það væru skattahækkanir, vaxtakjör eða vaxtaumhverfi, gengismál o.s.frv. þar sem menn hafa lofað því að taka sameiginlega á málum. Ég auglýsi þá eftir betri upplýsingum frá hv. þingmanni og formanni Sjálfstæðisflokksins um afstöðu Sjálfstæðisflokksins. Ég held að það sé afar mikilvægt að við náum saman sem flestum á þennan vagn, að menn fylki sér saman um þær lausnir sem grípa þarf til. Verkefnið er mjög stórt og það er hlálegt að hlusta á það að flokkar sem haldið hafa um stjórnartaumana áratugum saman skuli ætla að fría sig af ábyrgðinni á því sem hér hefur gerst þegar við fáum stjórnartaumana í hendur og reynum að vinna að lausn mála. Ég sat á fundi í gærkvöldi þar sem menn sögðu: Það er ekkert glæsilegt að þurfa að hækka skatta, það er ekki gaman að þurfa að grípa til þeirra aðgerða en við verðum bara að sætta okkur við þetta, þetta eru frjálshyggjuskattar eða útrásarskattar, eins og þessir aðilar kölluðu það. Þeir bitna á okkur vegna þess að við höfum stjórnað samfélaginu mjög illa á undanförnum árum.  
             Ég skora á Sjálfstæðisflokkinn að axla nú ábyrgð á því sem gerst hefur 

Virðulegi forseti. Ég taldi mig hafa komið því ágætlega til skila áðan að auðvitað fagna ég því að menn hafi gert með sér samkomulag og að það ríki þá friður á vinnumarkaði, ég tók það sérstaklega fram að mér finnst að aðilar vinnumarkaðarins hafi sýnt mikla ábyrgð. En ég sagði líka að þeir hefðu sýnt ríkisstjórninni mikið langlundargeð. Ég áskil mér allan rétt til að hafa mína skoðun á því plani sem ríkisstjórnin hefur kynnt þeim. Við skulum athuga eitt, ríkisstjórnin kynnti fyrir aðilum vinnumarkaðarins hvað hún hygðist gera árin 2012 og 2013. Tókst samkomulag um það? Nei. Hvers vegna var það? Það var vegna þess að ríkisstjórnin ætlaði að hækka skatta áfram, ekki bara árið 2009 heldur líka árið 2010 og árið 2011. Svo ætlar hún að gera það sama árin 2012 og 2013. Þess vegna er ekkert samkomulag við aðila vinnumarkaðarins um þau ár. Ég er þeirrar skoðunar að þær miklu skattahækkanir sem nú er verið að boða geti orðið til þess að atvinnuleysi aukist. Á sama tíma auka menn tryggingagjaldið til þess að standa undir atvinnuleysisbótunum. Auknir skattar draga úr getu fyrirtækjanna til þess að ráða til sín fólk, það er bara þannig. Auknar álögur eins og tryggingagjaldið draga úr getu fyrirtækjanna og svigrúmi þeirra til þess að skapa ný störf. Af þessu hef ég áhyggjur, ég tel að það geti skapað ákveðinn spíral. Við höfum bent á leiðir til þess að auka tekjur ríkisins án þess að koma með nýjar álögur. Undir þær hafa hæstv. forsætisráðherra, hæstv. fjármálaráðherra og fleiri ráðherrar tekið sem og margir þingmenn úr báðum stjórnarflokkum. En ekki tókst samkomulag um það við aðila vinnumarkaðarins og ég verð að lýsa furðu á því hversu tilbúnir aðilar vinnumarkaðarins eru til þess að samþykkja yfir sig nýjar álögur, nýja skatta vegna þeirra neikvæðu afleiðinga sem ég tel að það geti haft fyrir hagkerfið og getu þess til þess að skapa ný störf. Fyrr en varir mun fólk á Íslandi rísa upp og krefjast aðgerða til þess að skapa ný störf. Þess vegna eru menn á harðahlaupum 

Frú forseti. Ég hafði hugsað mér að ræða eilítið meira um Icesave-samninginn en get ekki orða bundist eftir að hafa hlýtt á ræðu hv. þm. Guðbjarts Hannessonar og verð taka þátt í umræðunni um stöðugleikasáttmálann. Þegar menn skoða þann sáttmála sjá þeir að Samtök atvinnulífsins og ASÍ hafa sýnt mikla ábyrgðartilfinningu og ábyrgð með því að ná saman um kaupgjaldsmálin. Þegar menn líta síðan á það sem ríkisstjórnin leggur fram verður fátt um fína drætti. Ég get tekið undir það með hv. þm. Bjarna Benediktssyni að það er merkilegt hversu langt aðilar vinnumarkaðarins voru tilbúnir að ganga til að láta þetta samkomulag verða að veruleika og sýnir auðvitað enn og aftur þá miklu ábyrgðartilfinningu sem þeir hafa. En það sem lagt er til grundvallar og hægt er að festa hönd á í þessu samkomulagi hvað ríkisvaldið varðar er það hversu mikla skatta það ætlar að innheimta. Síðan er talað um vaxtalækkanir, það er auðvitað á forræði Seðlabankans. Það er ekki annað að sjá af ummælum hæstv. forsætisráðherra í Morgunblaðinu í dag en að menn eigi ekki von á því að vaxtalækkanir verði alveg á næstunni. Auðvitað fögnum við sjálfstæðismenn þessu samkomulagi, það er mikilvægt skref. En enn og aftur stöndum við frammi fyrir því að ríkisstjórnin gerir ekki það sem mestu máli skiptir, þ.e. að sýna á spil sín, sýna hvernig hún ætlar að ná þeim árangri sem verður að ná í ríkisfjármálum, það er lykilatriði. Það er því útúrsnúningur hjá hv. þm. Guðbjarti Hannessyni að við sjálfstæðismenn séum á einhverjum hlaupum undan ábyrgð og viljum ekki taka þátt í samkomulaginu. En við gerum auðvitað þá kröfu á ríkisstjórnina að hún standi sig betur. Það er eðlilegt að við gerum þá kröfu 

Virðulegur forseti. Það er athyglisverð umræða sem hér hefur orðið um stöðugleikasáttmálann. Það er hægt að taka undir það með hv. þingmönnum Sjálfstæðisflokksins að aðilar vinnumarkaðarins hafa sýnt mikla ábyrgð með því að styðja við þennan sáttmála og gera það kleift að gera hann. Það hlýtur að vera stjórnarandstöðunni hér á þingi umhugsunarefni að einmitt þeir tímar sem við lifum nú kalla á slíka samstöðu, á slíkan vilja til þess að teygja sig á móti sjónarmiðum annarra aðila, á frumkvæði eins og það sem Samtök atvinnulífsins hafa sýnt með því að taka á sig umtalsverðar skattahækkanir með hækkun tryggingagjaldsins, sem hv. formaður Sjálfstæðisflokksins vísaði til áðan, 12 milljarða skattahækkun, til þess að sýna að sá leiðangur sem við eigum fyrir höndum er mikill og erfiður. Hann verður ekki farinn öðruvísi en að allir leggi þar á sig. Hann verður ekki farinn öðruvísi en lagðir verði á auknir skattar og dregið úr rekstri ríkisins  Það hlýtur að vera fólgin hvatning í þessu til stjórnarandstöðunnar að koma að þessu verki með málefnalegum hætti eins og hún hefur alla burði til og endurtaka þá miklu þjóðarsamstöðu sem hér tókst árið 1989 til þess rjúfa þann vítahring sem við höfum verið í, að leggja grunninn að endurreisn íslensks efnahagslífs, þeirri þjóðarsátt sem áður reyndist okkur svo farsæl til þess að vinna bug á miklum erfiðleikum. Hún gæti núna, ef menn sýna ábyrgð og festu og þora að taka þátt í erfiðum ákvörðunum með stjórnarflokkunum, skapað okkur sjálfum og börnum okkar bjartari efnahagslega framtíð en við getum nú bundið vonir við.

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þm. Björgvini G. Sigurðssyni fyrir að taka vel í þessa hugmynd eða þetta atriði sem ég vakti máls á áðan varðandi Heilsufélag Reykjaness. Ég treysti því að við fáum stuðning frá Samfylkingunni, samstarfsflokki ráðherrans í ríkisstjórninni, við að ýta á hæstv. ráðherra. Það sem ég varð þó að segja hér, og veldur mér ákveðnum vonbrigðum, er að þingmaðurinn virtist ekki skilja hversu mikið liggur á að fá úr þessu skorið. Ég held að ég þurfi að hvetja þingmanninn til að leggjast á árarnar með okkur, þetta snýst ekkert um að endurskoða heilbrigðiskerfið í heild, eins og þingmaðurinn rakti og hæstv. ráðherra hefur borið fyrir sig, heldur snýst þetta um að taka eina ákvörðun, um að leyfa notkun á skurðstofu sem er annars ekki í notkun. Það er rétt sem fram kom hjá þingmanninum Björgvini G. Sigurðssyni, það er ekki verið að skerða þjónustu eins eða neins, þvert á móti mun þetta, ef eitthvað, leiða til bættrar þjónustu fyrir íbúa á Suðurnesjum vegna þess að þarna verður tryggari rekstur skurðstofu og tryggari rekstur heilbrigðisstofnunar fyrir vikið. Ég hvet Samfylkinguna og þingmenn Vinstri grænna sem vilja kynna sér þetta mál til að leggjast nú á árarnar með okkur í kjölfar þess sem hér var rætt um áðan, um stöðugleikasáttmálann. Ég tek undir með hv. þm. Illuga Gunnarssyni að við sköttum okkur ekki út úr þessari kreppu, heldur sköpum störf. Og þarna, á svæði þar sem 1.800 manns ganga atvinnulaus, er lykilatriði að við nýtum öll þau tækifæri sem við höfum til að skapa störf. Við getum ekki látið það sjónarmið Vinstri grænna að af því að „einka“ kemur einhvers staðar fyrir 

Hæstv. forseti. Þingmaðurinn gleymdi einu, þetta er líka bisness, spurning um  Það er líka ánægjulegt að ræða í tengslum við þessa heilbrigðisstofnun hve mikils stuðnings hún nýtur í samfélaginu. Þegar við fórum í það verk fyrr á þessu ári að færa útgjöldin niður komu þar að hollvinasamtök sjúkrahússins, Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja.  Ég átti fund með þessum aðilum í gærmorgun. Þau og hollvinasamtökin vöruðu við því að við hleyptum einkabisness inn eftir sjúkragöngunum á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Það var sagt og ég tók undir það sjónarmið og lagði á það áherslu: Við skulum ekki loka neinum dyrum en við skipuleggjum þessa heilbrigðisstofnun eins og heilbrigðiskerfið allt, með almannahag að leiðarljósi. Það er furðulegt að heyra og hlusta á fulltrúa Sjálfstæðisflokksins reka málefni einkabisness eins og hv. þingmaður hefur gert. 

Forseti vill árétta að þar sem þingfundur var settur kl. 13.34 fer fyrirspurnatíminn fram yfir kl. 14.00, til kl. 14.04.

Virðulegi forseti. Það er ástæða til að taka sérstaklega undir þá umræðu sem hér hefur átt sér stað um gerð stöðugleikasáttmálans í gær, hann markar mikil tímamót í þeirri stöðu sem uppi er í íslensku þjóðlífi í dag. Hann skapar umgjörð til endurreisnar á íslensku efnahagslífi með mjög margvíslegum hætti. Í fyrsta lagi tryggir hann frið á vinnumarkaði sem má segja að allt annað hangi utan á. Hann tryggir að stjórnvöldum er að takast að ná breiðri samstöðu um áætlun við endurreisn á efnahagslífinu. Þess vegna lögðu hæstv. forsætisráðherra og fjármálaráðherra svona gríðarlega mikla vinnu í að ná öllum þessum aðilum saman að einu borði og sú sáttargjörð tókst með mjög afgerandi, og líkast til sögulegum, hætti í gær. Ég trúi því að næstu ár muni leiða í ljós að þar hafi orðið viðsnúningur í þeirri vinnu allri sem núna stendur yfir á Íslandi um að endurreisa efnahagslífið okkar og þessi samningur sé grunnur að því að hér verði um að ræða margvíslegar framfarir, og að þessum erfiðu verkefnum er unnið í sátt, nákvæmlega eins og kom fram áðan, ekki með því að beita einhliða skattahækkunum eða niðurskurði heldur með því fyrst og fremst að afla aukinna tekna fyrir ríkissjóð. Þar má nefna vinnu sem er hafin og af fullum krafti við byggingu álvers í Helguvík og gagnaver á Vallarheiðinni sem er núna hafið af fullum krafti. Mörg önnur verkefni mætti nefna sem er vísað til í stöðugleikasáttmálanum um að ríkisvaldið muni gera hvaðeina sem í þess valdi stendur til að styðja við þá verkefnauppbyggingu. Þess vegna skiptir þessi sáttmáli svona gríðarlega miklu máli. Hann skapar umgjörð, frið og samstöðu til að endurreisa íslenskt efnahagslíf.

Frú forseti. Það er eitt rétt í málflutningi sjálfstæðismanna, það að aðilar vinnumarkaðarins og stjórnvöld, þ.e. ríki, sveitarfélög og lífeyrissjóðir, sýna mikla ábyrgð með aðild sinni að stöðugleikasáttmálanum. Stóra spurningin er: Hvar er ábyrgð Sjálfstæðisflokksins? Er það ekki dálítið kúnstugt  Veruleikinn er sá að þeir sem sátu við þetta borð, stóðu frammi fyrir alvöru og stærð málsins, nálguðust það af raunsæi og skynsemi og út úr því kom að ekki er hægt að gera þetta öðruvísi en að fara blandaða leið. Það er alveg rétt að það er athyglisvert að t.d. Samtök atvinnulífsins fallast á það að þetta hátt hlutfall tekjuöflunar er óumflýjanlegt ef menn ætla að ná dæminu saman. Það er í góðu samræmi við það sem upp var lagt með af hálfu stjórnvalda í þessari vinnu og í samstarfinu við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn um stöðugleika almennt að þarna verði farin blönduð leið. Nákvæmlega í hvaða hlutföllum hún endar, hvort það eru skattar í 45% fyrstu þrjú árin, til eða frá um einhverjar prósentur, eru ekki stór atriði heldur hitt að menn ætla sér í þetta verkefni. Það eru tímamótin og það er það gleðilega og ég hefði talið Sjálfstæðisflokknum hollara að stilla sér á bak við það og vera með í því verkefni að takast á við þetta en að hlaupa svona upp eins og hér er gert. Skýrslan sem verður andlag þessarar umræðu kemur vonandi á borð þingmanna eftir nokkrar mínútur og getur orðið