Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Hermann Jónasson.: Herra forseti. Ég vil leyfa mér að bera fram þá ósk, að tvær þáltill., sem ég flyt hér ásamt öðrum, verði teknar hér á dagskrá sem allra fyrst. Þær eru nú orðnar, að ég ætla, þriggja mánaða gamlar. Önnur þessara till., sem ég flyt ásamt hv. þm. N.-Ísf., er um það, að Þjóðverjum, sem giftir eru íslenzkum konum, verði leyft að koma hingað heim. Það stendur svo sérstaklega á með þessa till., að seinast þegar hún var hér til umr., rétt áður en þingi var frestað, þá var því lofað af hæstv. fors.-og utanrrh., að hún skyldi verða tekin fyrir, strax og þing kæmi saman á ný, og það munu einnig hafa fallið ummæli frá hæstv. forseta í svipaða átt. Nú hefur orðið á þessu alllangur dráttur, og þarf ég ekki að lýsa því, svo að ég vænti þess, að hæstv. forseti sjái sér fært að taka þessa till. á dagskrá meðal hinna allra fyrstu mála, því að það er orðinn miklu meiri dráttur á þessu máli en ég sem flm. get gert mig ánægðan með. Svipað er um hina till., sem er um athugun á framferði íslenzkra manna varðandi styrjöldina. Hún er orðin þetta gömul, og þó að það liggi ekki fyrir sérstakt loforð um fyrirtekt hennar, þá er eðlilegt, vegna þess hve langt er síðan hún kom fram, að hún verði afgr. með viðunandi hraða, og vil ég því eindregið óska þess, að hún verði tekin á dagskrá sem allra fyrst. Þessa ósk vil ég bera fram á þessu stigi, en ef hæstv. forseti sér sér ekki fært að verða við þeirri ósk, þá yrði ég að biðja hann að bera það undir atkv. þm., en ég ber ekki þá ósk fram nú, en mun bera hana fram á næsta fundi, ef málið verður þá ekki tekið fyrir.



Herra forseti. Ég vil aðeins ítreka það, sem hv. þm. Str. sagði varðandi þáltill. þá, sem ég er meðflm. að, um landvistarleyfi nokkurra útlendinga. Ég vil mjög eindregið beina þeim tilmælum til hæstv. forseta, að hún verði tekin á dagskrá á næsta fundi. Eins og hv. þm. Str. tók fram, þá gaf hæstv. fors.-og utanrrh. yfirlýsingu um það, að hann væri því mjög meðmæltur, að málið fengi eins skjóta afgreiðslu og hægt væri, þegar þing kæmi saman á ný, og eins mun hæstv. forseti hafa tekið fram, að till. skyldi koma fyrir á næsta fundi, sem haldinn yrði í sameinuðu þingi, eftir að þing kæmi saman. Ég vil aðeins vekja athygli hæstv. forseta á því, að minni hl. utanrmn. hefur ekki enn þá skilað nál. um till., en hins vegar liggur fyrir nál. frá meiri hl., 5 af 7 þm., þar sem lagt er til, að till. verði samþ. Minni hl. beitti sér mjög gegn afgreiðslu málsins fyrir jól á þeim grundvelli, að honum hefði ekki unnizt tími til að koma saman nál. í svo stóru máli. En þó að nú sé liðið talsvert á 3. mánuð, síðan þessi umr. fór fram, þá hefur minni hl. ekki enn þá unnizt tími til að skila áliti um till. Ég vil þess vegna vekja athygli hæstv. forseta á, að það er ekki frambærilegt að láta þennan skort á nál. frá minni hl. koma í veg fyrir, að málið sé tekið á dagskrá. Ég vil þess vegna undirstrika það, sem hv. þm. Str. sagði um þetta, að við flm. óskum þess sameiginlega og hvor í sínu lagi, að málið verði tekið á dagskrá á næsta fundi og heit hæstv. forseta þar með efnd.

Forseti (JPálm) : Í tilefni af þessum óskum hv. þm. Str. og hv. þm. N.-Ísf. vil ég taka það fram, að ég hef ætlað mér að taka á dagskrá þessa till. um landvistarleyfi nokkurra útlendinga, en það gat raunar ekki orðið, meðan hv. 1. flm. till., hv. þm. N.-Ísf., var ekki kominn til. þings, en síðan er nú nokkuð liðið. En að ég hef ekki tekið till. á dagskrá, er ekki af því, að ekki hefur borizt nál. frá minni hl. n., því að það er hægt að taka málið til meðferðar, þó að það liggi ekki fyrir, heldur er það af því, að hæstv. dómsmrh. hefur óskað eftir, að þetta yrði nokkuð dregið, en ég mun taka till. á dagskrá hið allra fyrsta. Varðandi hina till., sem hv. þm. Str. lýsti eftir, þá skal ég taka það til athugunar og taka hana á dagskrá á næstu fundum.

Frsm. (Jón Sigurðsson) : N. hefur athugað þetta mál og leggur til, að till. eins og hún liggur fyrir verði samþ. Ég sé ekki ástæðu til að fara að rekja þá grg., sem fylgir þessari till., og þær ástæður, sem hv. flm. gerði grein fyrir hér í Sþ., er hann reifaði málið. Það er ekki ástæða til þess að fara að endurtaka það, en ég skal aðeins taka það fram, að jafnhliða því, að n. athugaði þessa till., þá var leitað álits rafmagnseftirlits ríkisins, og það hefur tjáð sig reiðubúið til að framkvæma þær rannsóknir, sem till. fer fram á. Ég vil svo f. h. n. mæla með því, að till. verði samþ. eins og hún liggur fyrir.



Herra forseti. Ég vil aðeins þakka hv. n. fyrir skjóta afgreiðslu þessa máls og þá tilhögun, sem hún hefur haft á afgreiðslu þess.

Frsm. (Guðmundur Í. Guðmundsson) : Herra forseti. Fjvn. hefur borizt erindi frá hæstv. ríkisstjórn, þar sem farið er fram á, að n. beri fram till. til þál. um ábyrgð á láni fyrir Slysavarnafélag Íslands til að láta gera við mótorskipið Sæbjörgu. Óskar hæstv. ríkisstj. eftir því, að Alþ. gefi henni heimild til þess að ábyrgjast allt að 400 þús. kr. lán til endurbóta á þessu björgunarskipi, enda fái ríkisstj. frá eigendum skipsins, sem er Slysavarnafélag Íslands, þær tryggingar fyrir skilvísri greiðslu lánsins, sem ríkisstj. geti metið gildar. Fjvn. hefur athugað þessa þáltill. ásamt grg., sem fylgdi með frá ríkisstj., og rætt við þann hæstv. ráðh., sem þetta mál heyrir undir, sem er félmrh. Og hefur fjvn., að þeirri athugun lokinni, fallizt á að bera þessa þáltill. fram og mæla með því, að hún verði samþ. En þegar till. var endanlega afgr. í n., var hv. 7. þm. Reykv. fjarverandi vegna veikinda og gat því ekki tekið þátt í endanlegri afgreiðslu n. á málinu. Eins og mönnum er kunnugt, er björgunarskipið Sæbjörg eign Slysavarnafélags Íslands. Þetta skip hefur um átta ára skeið stundað björgunar- og gæzlustörf hér við land. Á hverri vertíð hefur skipið verið hér við Faxaflóa, en á öðrum tímum árs hefur það verið annars staðar við landið. Árangurinn af starfsemi þessari hefur verið slíkur, að skýrslur sýna, að skipið hefur á þessum átta árum liðsinnt samtals 224 skipum með samtals 1257 manna áhöfn. Það verður náttúrlega ekki fullyrt, að skipið hafi bjargað lífi allra þessara manna eða bjargað öllum þessum skipum, þó að það hafi liðsinnt þeim. En fullyrða má þó með vissu, að talsverður hluti af þessum skipum og mannslífum, sem þarna er um að ræða, mundi hafa farizt og verðmæti spillzt, ef ekki hefði notið við hjálpar skipsins. Það má því segja, að þarna hafi verið um svo þýðingarmikið starf að ræða, að ekki verði virt eða metið til fjár. Má því slá föstu, að íslenzka þjóðin, og ekki sízt sjómannastéttin, standi í mikilli þakkarskuld við þá menn, sem hafa haft forgöngu að kaupum þessa skips og úthaldi. - Hins vegar hefur komið í ljós, að þetta skip er að ýmsu leyti ekki svo hentugt sem skyldi til þeirrar starfsemi, sem það hefur verið notað til. Skipið er bæði of lítið og vél þess sérstaklega ekki eins kraftmikil og æskilegt væri og nauðsynlegt er til þess að aðstoða og draga til hafnar stór skip, og þá sérstaklega ekki í stormi og stórsjó. Og er talið víst, að þessir ágallar muni ekki hvað sízt koma í ljós nú, þegar verið er að ráðast í að byggja stærri skip til veiða, sérstaklega hér við Faxaflóa, heldur en áður. Það er því talin á því hin mesta nauðsyn að stækka Sæbjörgu sjálfa og vél hennar, til þess að skipið geti komið að tilætluðum notum, auk þess sem nauðsynlegt er, að fram fari á skipinu ýmsar aðrar endurbætur og viðgerðir. Slysavarnafélagið hefur látið gera um það allýtarlega áætlun, hvað þessar endurbætur skipsins mundu kosta, og er talið, að ef sett er ný 325 hestafla vél í skipið og það er lengt um 4½ metra, auk ýmissa annarra breytinga, mundu slíkar endurbætur og viðgerðir á skipinu kosta um 400 þús. kr. Fjárhagur Slysavarnafélags Íslands er hins vegar ekki þannig, að félagið geti ráðið við þetta hjálparlaust, og hefur félagið því leitað aðstoðar ríkisstj. til þess að koma þessu í framkvæmd. Hafa tekizt samningar á milli Slysavarnafélags Íslands og hæstv. ríkisstj. um það, að ríkisstj. taki að sér að ábyrgjast fyrir hönd félagsins allt að 400 þús. kr. kostnað við þessar endurbætur og viðbætur á Sæbjörgu, enda fái ríkisstj. þær tryggingar, sem hún telur gildar. Og hefur þegar verið samið um það, að þær tryggingar skuli vera fyrst og fremst veð í sjálfu skipinu, en auk þess fái ríkisstj. leigusamning við eigendur skipsins til 15 ára, og skulu afborganir og vextir af þessum 400 þús. kr. árlega ganga upp í viðgerðarkostnaðinn, 400 þús. kr., þar til það er að fullu greitt á 15 árum, þannig að leigan og þessi viðgerðarkostnaður eiga að mætast á þessum tíma. Má telja, að með þessum samningi sé vel fyrir því séð, að ríkið fái ekki neitt áfall af þessu og að leigunni sé þó fullkomlega í hóf stillt. Á þessum samningi, sem þannig hefur verið gerður, er nú af hálfu ríkisstj., fyrir milligöngu fjvn., leitað staðfestingar. Og mælir fjvn. fyrir sitt leyti með því og hefur gengið inn á að flytja þessa þáltill. samkv. ósk hæstv. ríkisstjórnar. Fyrir hönd fjvn. legg ég því til, að þessi þáltill. verði samþ. og hún látin ganga leið sína til síðari umr.

Flm. (Jónas Jónsson) : Herra forseti. Þegar fjárl. voru afgr. á þessu þingi fyrir árið 1946, þá var þar einn liðurinn fyrirheit um lögmætan fjárstyrk og ábyrgð fyrir væntanlegt mjólkurbú á Blönduósi. Þar eru ekki ákveðnar upphæðir í þeim lið. En eftir áætlun mjólkurfræðings Búnaðarfélags Íslands, þá er gert ráð fyrir, að það mjólkurbú kosti 600 þús. kr. - Þessi sami maður hefur svo í vetur unnið með Suður-Þingeyingum að undirbúningi mjólkursamlags þar. Og þar sem mjólkursamlagið þar mundi ná yfir svipað svæði og félagið í Austur-Húnavatnssýslu, mestalla Suður-Þingeyjarsýslu, austan Ljósavatnsskarðs, og þar sem enn fremur Suður-Þingeyingar hafa orðið fyrir þungum búsifjum af völdum fjárpestar, leggja þeir mikla áherzlu á að geta aukið mjólkurframleiðslu sína. Og þar sem mjólkurfræðingurinn telur, að tilkostnaðurinn verði svipaður við að koma á fót mjólkurbúi í Suður-Þingeyjarsýslu eins og í Austur-Húnavatnssýslu, óska Suður-Þingeyingar eftir, að Alþ. gefi þeim kost á því sama í þessu efni og Austur-Húnvetningum. - Ég hef tekið þetta upp þannig í þessa þáltill., að ég tel réttara að tilfæra tölur, sem er ábyrgð fyrir helmingi framlags og fyrirheit um styrk, sem svari ¼ hluta stofnkostnaðar, þegar þar að kemur. Ég óska, að málinu verði að lokinni þessari umr. vísað til hv. fjvn. til athugunar.

Frsm. meiri hl. (Sigurður Kristjánsson) : Herra forseti. Eins og nál. meiri hl. fjvn. á þskj. nr. 425 ber með sér, þá gat fjvn. ekki orðið sammála um afgreiðslu þessa máls. Minni hl. hefur gefið út sérstakt nál. og mun gera grein fyrir sínu áliti. Fyrir hönd okkar meirihlutamanna, sem erum sex, skal ég taka það í fyrsta lagi fram, að við töldum rétt að fallast á brtt. hv. þm. Borgf., sem gerir öllum útvarpsnotendum jafnt undir höfði að því er snertir afnotagjald. Ég þarf ekki að gera sérlega mikla grein fyrir þessu. Það hefur hv. flm. brtt. gert. En á það má benda, að það hefur áður komið til mála hér á hæstv. Alþ. að hafa útvarpsafnotagjaldið mismunandi, og hefur ekki fengið neinar undirtektir, og ástæðan fyrir því er sú, að notkun útvarps er ákaflega dýr, þó að notuð séu straumtæki, því að viðgerðarkostnaður er, eins og menn vita, ákaflega mikill á þessum tækjum, sem eru notuð ákaflega mikið í kaupstöðum og þorpum. Rekstur þeirra verður þess vegna mjög dýr, og má varla á milli sjá, hvor reksturinn verður dýrari, á rafhlöðutækjum eða straumtækjum. Hitt er þó aðalatriðið, að við í meiri hl. fjvn. viljum ekki fallast á, að útvarpsafnotagjaldið hækki frá því, sem það hefur verið áður. Hv. minni hl. n. hefur nú fært þau rök fyrir sínu máli, því að vísa málinu frá með rökst. dagskrá, að þetta mál sé mál ríkisstj., þar sem ráðh. sé falið að ákveða þessi gjöld, og telur minni hl., að Alþ. geti ekki skorizt þar í leik, hafi ekki um það að segja. Vitanlega er nú þetta allt byggt á misskilningi. Mér þykir mjög merkilegt, að hv. minni hl. n. skyldi tjalda þessum rökum fyrir sínu máli. Því að enda þótt ríkisstj. sé falið að ákveða útvarpsafnotagjaldið í samráði við útvarpsstjóra, þá er það ekki neitt, sem ríkisstj. er gefið einræði um um aldur og ævi. Alþ. á auðvitað rétt á því að láta sinn vilja í ljós. Og ekki aðeins það, heldur er Alþ. skylt að láta sinn vilja í ljós, og ekki sízt ef ríkisstj. hefur aðrar skoðanir á þessu en Alþ. hefur. Og þessi þáltill. er ekkert annað en það að láta í ljós vilja Alþ. um það, hvort afnotagjöldin skuli hækka eða ekki, og það er þess vegna algerlega misskilningur hjá hv. minni hl. n. að halda því fram, að þetta sé fyrir utan verksvið Alþ. Það er helzt á áliti hv. minni hl. að skilja, að meiri hl. n, vilji leggja til, að tekið sé fram fyrir hendurnar á ríkisstj. og af henni það vald, sem hún hefur að l. í þessu efni. En þessu fer alls fjarri. Till. meiri hl. n. eru um ekkert annað en að skora á ríkisstj. að framkvæma sitt vald á þann hátt, sem í þáltill. á þskj. 164 og brtt. á þskj. nr. 425 segir. En rök meiri hl. fjvn. fyrir því að vilja ekki hækka afnotagjöldin eru fyrst og fremst þau, að það er alveg sýnt og sannað með rekstri útvarpsins, að því er séð fyrir alveg nægum tekjum með þeim afnotagjöldum, sem nú eru. Ég vil benda á það, að í áætlun um tekjur og gjöld útvarpsins á yfirstandandi ári á núverandi fjárl. er gert ráð fyrir miklum .tekjuafgangi. Það er gert ráð fyrir því, að tekjuafgangurinn verði yfir 1½ millj. kr. Því fer þess vegna alveg fjarri, að útvarpið hafi til rekstrar þörf á því að hækka afnotagjaldið. Hins vegar er rétt að taka það fram, sem ég hygg, að sé álit allra okkar meirihlutamanna, að afnotagjöldin eru alls ekki há miðað við það, sem menn verða nú að borga fyrir ýmis önnur lífsþægindi. En við meirihlutamenn í n. getum ekki séð, að það geti orðið neinum til meins, þó að ekki séu allir hlutir í geipiverði, sem menn veita sér til lífsbjargar og lífsþæginda, og megi því selja þessa hluti við því verði, sem hentast er og vel er hægt að selja þá. Með þessari hækkun, sem ætlunin er að framkvæma á afnotagjöldunum, mun vera ætlazt til þess, að útvarpið leggi nú þegar í stórbyggingu. En meiri hl. fjvn. vill láta það koma fram, að hann telur þetta mjög varhugavert. Ég hef heyrt, að samkv. áætlun muni þessi bygging kosta um 9 millj. kr. Og eftir því sem aðrar áætlanir standast nú um byggingar, þá er það ekki mikil fjarstæða, þó að maður gizki á það, að þessi bygging komi til með að kosta á annan tug millj. kr. Nú er það svo, að þó að ætíð sé hægt að segja um slíka hluti, að þeir horfi til menningar og að skemmtilegt sé að eiga fullkomnar og fagrar byggingar, þá er það orðið nokkuð áberandi í þjóðarbúskap okkar að leggja í stórar byggingar, sem eingöngu eru til skrauts, en ekki á nokkurn hátt til þess að létta lífsbaráttu þjóðarinnar. Og þegar maður lítur á þetta sem ætlað er á fjárl. til bygginga, en þó alls ekki er ætlað til þess að bæta híbýli almennings í landinu, þá sýnist nokkuð gífurlegt að bæta þar við þessari stóru höll nú þegar. Enn er á það að benda, að það er alls ekkert víst, að fáanlegt sé ótakmarkað byggingarefni til landsins, og bygging útvarpshallar mundi þess vegna verka í þá átt að hefta íbúðarhúsabyggingar almennings, því að maður getur búizt við, að aðili, sem hefur eins sterka aðstöðu og ríkið sjálft, mundi geta setið fyrir byggingarefni, sem til landsins flyzt, ef það vill. - Og loks er á það mjög alvarlega efni rétt að benda, að ríkið hefur með opinberum framkvæmdum - og á það hef ég áður minnzt hér - stofnað til svo harðvítugrar samkeppni við atvinnuvegina um vinnuaflið í landinu, að það er óhugsandi annað en að hver hv. þm. hljóti að líta á það sem mjög alvarlegan hlut. Það er þegar komið í ljós, og mun miklu meira koma í ljós síðar á þessu ári, að þetta er svo alvarlegur hlutur, að þetta getur orðið til þess að draga stórkostlega úr framleiðslu þjóðarinnar. Ég held, að þessi atriði, sem ég nú hef lagt áherzlu á: í fyrsta lagi, að ríkisútvarpið hefur enga þörf fyrir hækkun á afnotagjaldinu til rekstrar síns, - í öðru lagi, að það er mjög vafasamt, hvort svo mikill innflutningur fæst á byggingarefni, að byggingarefni í þessa höll megi missast frá því að byggja yfir fólkið, - og loks það, að hér er enn stefnt til hinnar harðvítugustu samkeppni við framleiðslu þjóðarinnar um vinnuaflið, - ég held, að þessi þrjú atriði séu alveg nægilegar ástæður til að rökstyðja okkar mál, sem leggjum til, að þáltill. verði samþ. með þeirri breyt., sem prentuð er á þskj. 425.



Herra forseti. Það er rétt, sem hv. frsm. meiri hl. sagði, að fjvn. varð ekki öll sammála um þetta mál. En ég vil þó, til leiðréttingar því, sem hv. frsm. meiri hl. sagði, taka fram, að það kemur beint fram í nál., að minni hl. n. lítur svo á, að það sé þýðingarlaust að samþ. þessa þáltill., vegna þess að hún ein út af fyrir sig, þó samþ. verði, taki ekki valdið af ráðh. til þess að láta þetta gjald standa óbreytt yfir árið 1946 eins og það áður var, og vil ég færa nokkur rök fyrir því. Í 6. gr. l. um þetta efni frá 1934 stendur alveg ákveðið, að ráðh. eigi að ákveða upphæð útvarpsafnotagjaldsins fyrir eitt ár í senn, að fengnum till. útvarpsstjóra og útvarpsráðs. Hér er í þáltill. hins vegar skorað á viðkomandi ráðh. að víkja frá þessum rétti sínum. En viðkomandi ráðh. hefur hins vegar marglýst yfir því við fjvn., að hann mundi ekki víkja frá ákvörðun sinni um þetta gjald fyrir árið 1946, þannig að það verði hærra en áður, og hefur tjáð, að undirbúningur sé hafinn undir prentun eyðublaða í samræmi við þá fyrirskipun. Árið 1942 var samþ. þáltill. hér á Alþ., sem líkt stóð á með, þar sem mikill meiri hl. alþm. samþ. áskorun um það, að kosin væri nefnd af Alþ. til þess að úthluta bifreiðum, algerlega gegn þeim rétti, sem þáv. ráðh. hafði til þess að ráðstafa bifreiðum samkv. l. um einkasölu á bifreiðum. Viðkomandi ráðh. lýsti þá einnig yfir því, að hann mundi ekki telja sig skuldbundinn af þessum vilja Alþ., svo lengi sem l. stæðu óbreytt um það atriði. Og hann fór ekki heldur eftir þessum vilja Alþ. Út af því urðu svo málaferli, þar sem menn, sem hafði verið úthlutað bifreiðum frá nefndinni, sem Alþ. hafði kosið, vildu ekki beygja sig undir úrskurð ráðh. um það, að þeir fengju ekki tilteknar bifreiðar. Þeir höfðuðu skaðabótamál á hendur ríkisstj. út af þessu, og dómur gekk hjá hæstarétti um það, að ráðh. hefði í þessu efni haft rétt fyrir sér og hefði ekki skyldur til þess að fara eftir þessum vilja Alþ., þó að meiri hl. Alþ. hefði samþ. þá áskorun á Alþ., sem ég gat um. - Nákvæmlega það sama gildir hér í þessu máli. Það er að sjálfsögðu meinlaust að samþ. þessa þáltill., en ráðh. er ekki skuldbundinn af þeirri viljayfirlýsingu Alþ. Hitt er svo rétt, að Alþ. hefur á hverjum tíma rétt til þess að segja álit sitt um þetta atriði á annan hátt, þ. e., ef það vill breyta því ákvæði 6. gr. viðkomandi l., sem ég nefndi áðan, og taka af ráðh. með lagabreyt. valdið til þess að ákveða upphæð afnotagjaldsins. Það getur Alþ. gert, ef það vill, og ef meiri hl. Alþ. vill taka valdið af ráðh. í þessu efni, ætti hann að fara þá leið að reyna að fá 6. gr. l. breytt um þetta atriði. Ég vil þá koma nokkuð að hinu atriðinu, sem hv. frsm. meiri hl. n. minntist á, að ekki væri þörf á að hafa þetta gjald svo hátt sem ráð er fyrir gert, vegna hinna miklu tekna útvarpsins, og ekki þörf á að verja stórum upphæðum til þess að byggja útvarpshöll. Um þetta er ég hv. meiri hl. n. ekki sammála. Hv. frsm. meiri hl. fjvn. veit vel, að sett var á síðustu fjárl. upphæð, 1080000 kr., sem ákveðið var, að verja skyldi til byggingar útvarpshallar í Reykjavík. Hv. fjvn. gerði brtt. við þennan lið og vildi láta setja við þessa upphæð, að þetta yrði lagt til hliðar til frekari ákvörðunar Alþ. síðar meir. Þetta er hv. frsm. meiri hl. fjvn. vel kunnugt um. En meiri hl. hv. alþm. felldi þessar till. fjvn. og lét standa í fjárl., að þessum 1080000 kr. skuli varið til byggingar útvarpshallar í Reykjavík. Það er því ákveðið með ákvæðum fjárl., að þetta fé skuli notað til þess að byggja útvarpshöll. Ég minntist á þetta sem form. fjvn. við viðkomandi ráðh. og útvarpsráð, að samkv. l. nr. 68 frá 1934 hefði ekki útvarpsráð heimild til þess að nota þetta fé til þess að byggja útvarpshöll fyrir, nema með sérstökum l. frá Alþ. Þá vísaði hæstv. ráðh. í 2. gr. sömu l. og taldi, að hann hefði þar heimild í 2. málsgr. til þessa, þar sem stendur, að tekjum ríkisútvarpsins og starfsgreina þeirra, sem reknar verði á vegum þess, megi eingöngu verja í þágu útvarpsrekstrarins og útvarpsnota. Hæstv. ráðh. taldi, að þarna hefði hann heimild, skildist mér, til þess að verja þessum tekjuafgangi eins og honum sýndist. En ég er alveg annarrar skoðunar um þetta og leyfi mér að benda á það, að í 1. gr. þessara sömu l. er alveg ákveðið tekið fram, að það þurfi að leita heimildar hjá Alþ. til þess, að hægt sé að stækka eða byggja fyrir ríkisútvarpið. Ég tel því, að þó að þessara tekna sé aflað af ríkisútvarpinu og stofnunum, sem starfa á vegum þess, þá hafi Alþ. alltaf tækifæri, hvenær sem er, til að neita ráðh. um meira fé en þegar hefur verið veitt, til þess að byggja þessa höll. Ég vil taka það fram, að ég er sammála meiri hl. n. um það, að ekki er rétt að leggja sérstakan skatt á þjóðina, en ég er ósammála honum um það, að þótt þessi till. verði samþ., geti hún á nokkurn hátt skert vald ráðh., og þess vegna leggjum við minnihlutamenn til, að till. verði vísað frá með rökst. dagskrá, sem þegar hefur verið lögð fram.

Forseti (JPálm) : Umræðum verður frestað um stund, en gengið til atkvgr. um önnur mál.