Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. - Við 2. umr. þessa máls gat ég þess, að nokkrar frekari upplýsingar mundi verða hægt að láta í té um það, hvernig nú væri komið viðskiptum þeim, sem stöfuðu af kaupum hermannaskálanna af setuliðinu hér og byggt er á í bráðabirgðalögum þeim, sem hér á að staðfesta. Það hefur ekki unnizt tími fyrir fjhn. til þess að koma saman og ræða málið. Hefði þá ef til vill verið æskilegt að gefa út framhaldstölur á nál., ef hún óskaði eftir, að þær lægju fyrir prentaðar, og ef menn teldu það svo mikils virði, væri hægt að taka málið nú af dagskrá. Hins vegar tel ég ekki nauðsyn á að gefa út slíkt framhaldsnál. og vil vekja athygli á þessu einnig í sambandi við væntanlegar breyt. á frv., að sannleikurinn er sá í þessu máli, að það er svo langt komið, að það væri næsta undarlegt, ef fara ætti að breyta þessum l. nú. Bráðabirgðalögin voru gefin út 26. apríl 1944, og eftir þeim hefur verið starfað, og er sölu hermannaskálanna að verulegu leyti lokið. Það væri því næsta furðulegt, að um leið og þessi bráðabirgðalög eru staðfest, þá ætti að fara að breyta þeim l., þannig að það eitt út af fyrir sig er nægilegt um þessar brtt., sem liggja fyrir. Ég vil því skýra frá því hér, að fjhn. hefur borizt bréf frá sölunefnd setuliðseigna, og það bréf ber með sér, að n. hefur veitt viðtöku 62331/2 hermannaskála af 7400, sem samið hafði verið um kaup á, og eru þessir skálar greiddir. Óafhentir eru því 11661/2 skáli. Af þessum 62331/2 skála hefur verið ráðstafað eða unnið að 59011/2, þannig að eftir eru 332 skálar. Þessu hefur verið ráðstafað þannig, að seldir hafa verið 34713/4 skáli, rifnir að innan 2350 og rifnir niður að fullu 793/4. Óseldu skálarnir eru flestir við Seyðisfjörð, nálægt Reykjavík og við Hvalfjörð, þessir 332, sem ekki hefur verið ráðstafað. -Þannig stendur málið. Eins og ég hef áður sagt, er þessum viðskiptum ákaflega langt komið, og hefur verið fylgt þeim reglum, sem bráðabirgðalögin ákveða, og virðast því vera erfiðleikar á því að fara að breyta nú til. - Ég hef hér einnig reikningsyfirlit á sama hatt og það, sem ég birti hér við 2. umr., sem miðað var við 1. okt. s.l., en þetta yfirlit er hins vegar miðað við 31. des. s.l. eða árslokin, og er það að ýmsu leyti nokkuð svipað. - Seldir hafa verið hermannaskálar fyrir kr. 3994613,00, svo og ýmislegt fleira, þannig að sala alls, bæði úr birgðaskemmum og af lausafé úr hermannaskálunum hefur numið alls kr. 4918166,00. Langstærsti útgjaldaliðurinn eru skaðabætur, sem greiddar hafa verið, og nema þær kr. 1513100,00. Síðan er næsti liður greiddur setuliðinu fyrir herstöðvar, kr. 605971,00, og fyrir lausafé kr.183521,00. Þá er kostnaður við vinnu vegna niðurrifs skálanna, og nemur hann kr. 728305,00. Mismunurinn eða ógreitt til þessa er talið nema kr. 1684793,00, og liggur þessi mismunur að mestu leyti á innistæðu í Landsbanka Íslands, eða kr. 1039567,00. Svo að segja allt hitt er hjá viðskiptamönnum, eða kr. 584854,00, og fylgir hér skrá yfir viðskiptamenn, er sýnir, að talsvert hefur komið inn, síðan yfirlitið frá í október s.l. var gert. Um þetta er það að segja, að mestar líkur eru til, að mest kæmu til greina verulegar landkröfur frá Austfjörðum, þ.e.a.s. frá Seyðisfirði. Mér er ekki vel kunnugt um þetta, en þar eru talsverðar þyrpingar hermannaskála, og lítur helzt út fyrir, að þar verði ekki af sölu. Gæti það orðið til þess, að þeir yrðu rifnir niður, og yrði þá að bæta þar landspjöll, þannig að af því gætu orðið nokkrar kröfur, en annars hafa þessir hermannaskálar yfirleitt verið seldir þannig, að þegar sýslur, bæir eða hreppar hafa keypt, hafa þau keypt með því skilyrði, að skálarnir yrðu ekki aðeins rifnir niður, heldur yrði einnig að bæta þau spjöll, sem um yrði að ræða í því sambandi. - Hér í Reykjavík er talsvert enn þá um þessa hermannaskála, og eru margir þeirra ekki frá amerísku hernaðaryfirvöldunum, heldur frá þeim brezku. Svo mun vera um hina stóru vörugeymsluskúra niður við höfnina, sömuleiðis um stóra hverfið hjá Stúdentagarðinum á háskólalóðinni, einnig er hér mjög stór hermannaskálaborg fyrir vestan og sunnan íþróttavöllinn, og mun sú þyrping alveg vera fyrir utan þessa samninga, hvernig sem á því stendur. Mér og þar um bæinn eru miklar þyrpingar, en tilætlunin mun vera sú, að bærinn kaupi þá skála og eignist þá, og er sennilegt, að gerðir verði sams konar samningar við brezku hernaðaryfirvöldin hér og gerðir hafa verið við þau amerísku. Verður það þá með þeim hætti, að ekki yrði um kröfur um landspjöll að ræða á þeim lóðum, sem bærinn á. Hins vegar standa sumir skálarnir á lóð, sem er einkaeign, og eru lóðirnar í flestum tilfellum þannig, að ekki þarf að bæta þær öðruvísi en að rýma þær og koma þeim í jafngott stand og þær áður voru í. Ef hv. þm. Barð. óskar, að málið sé tekið út af dagskrá, skal ég gjarnan fallast á það. N. hefur ekki haft tök á að halda fund og vissi ekki, að málið yrði tekið á dagskrá í dag. Annars virðist mér, að ekki sé unnt að láta þau ákvæði, sem greinir í þessum brtt., koma til framkvæmda varðandi hermannaskálana, úr því sem komið er. Varðandi aðrar eignir, svo sem bíla o.fl., þá upplýsti hæstv. ráðherra, að öðru máli gegndi um það, þar sem það er keypt til beinna nytja, en skálarnir voru fyrst og fremst keyptir til að losna við þá, þótt gott sé auðvitað að fá timbrið. Ég talaði heldur á móti þessum brtt. við 2. umr. En ef hv. þm. Barð. vill, skal ég láta athuga þetta, en eins og kunnugt er, líður nú að síðustu dögum þingsins, svo að óvíst er, að n. geti varið miklum tíma til þess.



Ég vil þakka hv. 1. þm. Reykv. fyrir þær upplýsingar, sem hann hefur gefið. En ég hefði talið æskilegt, að gefið yrði út nýtt nál. með þeim, svo að þessar upplýsingar lægju fyrir skjallega. Ég get þó látið mér nægja, ef hæstv. ráðherra vildi lýsa því yfir, að það, sem ég legg til, yrði framkvæmt við þá skala, sem nú eru óseldir, en þeir munu vera um 3000. Ég get fallizt á, að erfiðleikar séu á því að framkvæma þetta við þá skála, sem búið er að selja. Það hefur komið fram, sem ég gat til í fyrstu, að ríkið hefur komið af sér þeirri skyldu, sem hvíldi því á herðum, að þetta yrði allt rifið burtu og jarðrask bætt. Brtt. mína við 4. gr. tel ég fullkomlega tímabæra. Nú þegar liggur mikið fyrir af skaðabótakröfum, en samkvæmt 4. gr. frv. eru menn sviptir þeim rétti að sækja og verja mál sitt. - Ég hefði mælt með, að n. gæfi út nýtt nál. og ræddi þetta við hæstv. ráðh., en málinu yrði frestað þangað til þessu væri lokið.



Ég tel sjálfsagt, að svo fljótt sem kostur er á verði jafnað þar yfir, sem skálar hafa staðið. Þetta er þó ekki hægt, fyrr en til þess hafa fengizt verkfæri, en líkur eru til, að þau fáist í vor, og verður þetta þá strax gert. Ég get ekki lofað því, að þeir skálar, sem seldir hafa verið og byggðir upp aftur t.d. á Bændabýlum, verði rifnir niður, enda virðist mér það ástæðulaust. Þetta er ekki verra en önnur geymsluhús, en fyrir þau er viða mikil þörf. Að því er snertir stærri hús eins og íþróttahús og fleira hér í Reykjavík, verða þau látin standa, svo lengi sem bæjarstjórn Reykjavíkur gefur leyfi til, enda mun hv. þm. Barð. til þess ætlast. Ég veit ekki, hvort hv. þm. telur þetta nægilegt, en ég get ekki lofað meiru. Ríkisstj. skal hlutast til um, að svæðin, þar sem skálarnir hafa staðið, verði sléttuð eins fljótt og kostur er á. Ég get fallizt á, að eðlilegt væri, að skaðabótamál þessu viðvíkjandi gengju eðlilegan gang. Það er réttur borgaranna að skjóta málum sínum til dómstólanna.



Herra forseti. - Ég vildi aðeins bera fram fyrirspurn viðvíkjandi yfirlýsingu hæstv. ráðh., hvort ekki sé öruggt, þegar skálar eru komnir í eigu einstaklinga eða félaga og fullt samkomulag er við landeiganda, að þessi hús fái að vera í friði. Ég get getið þess, að í mínu héraði er það svo, að þar hafa félög í héraðinu keypt stóran spítala og breytt honum svo, að þetta er einn bezti samkomustaður héraðsins. Annars vil ég taka það fram, að ég tel, að brtt. hv. þm. Barð. við 5. gr. komi alls ekki til mála, enda mun hann nú fallinn frá henni. Samkvæmt henni ætti að rífa alla skála niður á 2 árum, jafnvel þótt þeir væru komnir í eigu bænda sem hlöður eða geymsluhús. - Ég skil ekki þá andstyggð, sem sumir virðast hafa á þessum byggingum. Minn fegurðarsmekkur er á þá lund, að mér finnst þessar byggingar fallegri en margskekktir torfkofar. En ég ætla ekki að fjölyrða um þetta atriði, heldur einungis spyrja að því, hvort einstaklingar og félög fái ekki að halda þeim eignum, sem þau hafa keypt.



Ég þarf naumast að svara þessari fyrirspurn. Það liggur í augum uppi af því, sem ég sagði áðan, að ef skálarnir hafa verið seldir, þá er það ekki lengur á valdi ríkisstjórnarinnar að ráðstafa þeim. Til þess þyrfti eignarnámsheimild, en inn á þá leið mun tæpast verða farið.



Út af þeirri yfirlýsingu, sem hæstv. ráðh. hefur gefið, vil ég í fyrsta lagi lýsa því yfir, að ég get tekið aftur 1. brtt. mína á þskj. 1102, a. og b. lið. Aftur á móti óska ég þess, að gengið verði til atkv. um 2. brtt. mína á sama þskj., við 4. gr. Ég harma það, að þessi ákvæði voru ekki sett strax, en ég, fellst á, að erfitt er að eiga við þetta úr því sem komið er, og það er vítavert af ríkisstjórninni að hafa farið þannig með þetta, að eignarnámsheimild skuli nú þurfa til að taka þetta rusl. Vegna þess að hæstv. ráðh. hefur lýst því yfir, að öll spjöll verði löguð hið bráðasta, tek ég aftur 3. brtt. mína, við 5. gr., en ég endurtek, að ég harma, að svo var frá þessu gengið sem nú er raun á orðin.



Ég get raunar fallið frá orðinu, úr því að hv. þm. Barð. ætlar að taka aftur þessar till. Mér virðist, að 2. brtt. skipti ekki miklu máli, þar eð hægt er, eftir því sem mér er sagt, að láta dómstólana dæma um gildi matsins. Þegnarnir eru þá ekki sviptir neinum rétti. En ég álít heppilegra, að n. afgreiði þetta, að svo miklu leyti sem mögulegt er.



Þetta frv. er ekki nema að forminu til flutt af fjhn. d. Það er í raun og veru stjórnarfrv. Eins og stendur í grg. frv. áskilja einstakir nm. sér að hafa óbundnar hendur um einstakar brtt., sem fram kynnu að koma við frv. og málið í heild. Það er því ekki nema eðlilegt framhald af þessu, að ég hef leyft mér að bera fram brtt. við þetta frv., og ég segi ekkert um það á, augnablikinu, hvort ég muni endanlega fylgja þessu frv. eða ekki. Það fer sjálfsagt að einhverju leyti eftir því, hvernig fer um þá brtt., sem ég hef flutt. Þetta frv. hefur inni að halda tvenns konar heimild til ríkisstj. Í 1. gr. er henni heimilað að byggja hér í Reykjavík fyrir skrifstofur ríkisins og stofnanir þess. Í 2. gr. er henni heimilað að taka lán til þessara framkvæmda. Ríkisstjórnir hafa nú áður fengið heimildir til að byggja hús hér í Reykjavík, og stundum hefur sú heimild verið notuð og stundum ekki. Það er því engin trygging fyrir því, að úr framkvæmdum verði, þótt slík heimild sé gefin með l. M.a. var með l. nr. 9 13. febr. 1943 heimilað, að byggt yrði eða keypt hús, þar sem þeir þm., sem eiga heima utan Reykjavíkur, gætu dvalizt, meðan þeir sætu á þingi. Það má sjá á þessu frv., að það var eindregin ætlan Alþ., að þetta hús yrði byggt, þótt lagaákvæðið væri orðað sem heimild til ríkisstj. Það stendur í l., að meðan þetta hús væri ekki byggt eða keypt, þá væri Ríkisstj. heimilað til bráðabirgða að leigja húsnæði handa þessum þm. Á þessu er það augljóst, að það var tilgangur Alþ. með þessari lagasetningu, að slíkt hús yrði byggt ellegar keypt eða þá í þriðja lagi, að einhver húseign ríkisins yrði tekin til þessara nota. En það er ekki einasta það, að fyrir liggi ein ályktun um þetta efni. Alþ. hefur ekki gefið viljayfirlýsingu einu sinni um það, að slíkur þingmannabústaður yrði byggður, heldur hefur það tvisvar sinnum gert það. Í fjárl. fyrir 1944 var sérstök heimild fyrir ríkisstjórnina til þess að verja fé úr ríkissjóði til þessara framkvæmda. Að vísu var þessi heimild á 22. gr. fjárl. ekki bein fjárveiting, en samt verður að líta á það sem viljayfirlýsingu Alþ. um þetta efni. Nú fannst mér rétt að hreyfa þessu máli í sambandi við frv., sem hér liggur fyrir og er um aukið húsnæði í þarfir ríkisins og stofnana þess. Það er ekki hægt að neita því, að slíkur þm.- bústaður er í þágu stofnana ríkisins. Það er óþarfi að bera fram brtt. við 1. gr. frv. um að heimila ríkisstjórninni að byggja þetta hús, því að eins og ég hef getið um, er þessi heimild til. En hitt fannst mér rétt að bæta við 2. gr. frv. heimild fyrir ríkisstj. til þess að taka einnig lán til þess að koma þessu húsnæði upp, nefnilega þingmannabústaðnum. Og brtt. á þskj: 1175 er um það. Ég hef tvisvar sinnum áður gert grein fyrir þessu máli hér á Alþ. Í annað skiptið hér í hv. d. fyrir rúmum tveim árum, þegar ég flutti það frv., sem síðan varð að l. nr. 9 1943. Í hitt skiptið á Alþ. 1943, þegar ég flutti brtt. við fjárl. fyrir árið 1944 um það að heimila fé úr ríkissjóði til að byggja þetta húsnæði fyrir þm. utan Reykjavíkur. Þar sem engar kosningar hafa farið fram síðan og sömu menn eiga sæti á þingi og þá var, þá skal ég ekki fara langt út í málið nú, en vísa til þess, sem ég hef áður sagt um þetta mál. Þegar þetta frv. var hér til fyrstu umr., þá var haft á orði bæði af fjmrh. og einnig af frsm. fjhn., að sennilega yrði sparnaður fyrir ríkið að byggja þetta fyrirhugaða hús fyrir skrifstofur ríkisins í stað þess að leigja húsnæði fyrir þær úti um allan bæ. Ég get búizt við, að segja megi sama um þetta mál, sem ég ber fram. Það verður beinlinis sparnaður fyrir ríkissjóð, ef þessi brtt. verður samþ. Samkv. l. eiga þm. utan Reykjavíkur að fá frítt húsnæði. Alþ. og ríkisstj. hafa framkvæmt það lagaákvæði þannig að útvega þm. herbergi á hóteli, og allir vita, að hótelherbergi eru dýr. Ég veit ekki, hvað þetta hefur kostað undanfarið, en veit, að það er allmikil upphæð. Og býst ég ekki við, að það væri mikill útgjaldaauki að borga vexti og rekstrarkostnað af því húsnæði, sem ég fer hér fram á, að verði komið upp. Það er nú komið svo, að töluverður meiri hluti þm. er búsettur í Reykjavík, og ég veit náttúrlega ekki, hve mikinn skilning þeir hafa á aðstöðu utanbæjarþm., þótt ég skuli viðurkenna það, að í þau tvö skipti, sem þessu máli hefur verið hreyft hér og Alþ. hefur látið vilja sinn í ljós, þá hefur ekki borið á neinu skilningsleysi Reykjavíkurþm. Öllum ætti að vera það skiljanlegt, að það er orðið ákaflega miklum erfiðleikum bundið, að menn utan af landi eigi sæti á Alþ. Í fyrsta lagi er það nú vegna þess, að þm. utan af landi verða að fara frá einhverjum störfum og fá menn til að gegna þessum störfum fyrir sig. Þetta er afar mikill erfiðleiki, eins og þinghald hefur verið undanfarið, að það hefur staðið meiri hluta ársins. Þm. verða, á meðan þing situr, að bera ábyrgð á starfi úti á landi og kosta starfrækslu þess. Þetta er aðalerfiðleikinn, en ekki bætir það úr skák að vera á hrakhólum með það, hvar maður getur fengið inni, þegar til bæjarins kemur. Það kann vel að vera, að ýmsum finnist vera vel búið að þessum þm. með því að vista þá í því hóteli landsins, sem talið er fremsta hótel þess. Það er síður en svo, að ég ætli að fara að lasta þetta hótel, ég ætla ekkert um það að ræða, hvernig stofnun það er sem hótel. En lítill skilningur er það, ef menn ekki skilja, að þótt þetta geti verið ágætt fyrir ferðamenn, sem dveljast þar í nokkrar nætur og daga sem gestir, þá þarf það ekki að vera góð aðstaða fyrir menn, sem þurfa að vera við starf hér meir en helming ársins. Ég ætla ég þurfi ekki að lýsa nánar, hvernig sú aðstaða er, t.d. hvað vinnuskilyrði snertir, þegar þess er gætt, að vinnuskilyrði hér á Alþ. eru þannig, að ég held, að allir alþm. kannist við, að þau eru næsta léleg. Þm. þurfa því að hafa vinnuskilyrði þar, sem þeir búa. Eins og ég gat um áðan, eru Reykvíkingar í miklum meiri hluta á Alþ. En ég gat einnig um það, að þeir hafa tvisvar sinnum sýnt skilning á þessu máli. Ég man ekki eftir nokkurri andstöðu gegn þessu máli í þau tvö skipti, sem það hefur verið tekið hér fyrir áður. Ég vænti því, að þessi brtt. mín fái góðar undirtektir, því að hún er ekkert annað en framhald af því, sem Alþ, hefur áður gert í þessu máli. Þetta yrði þá þriðja viljayfirlýsing Alþ. um þetta mál. Og ég vona fastlega, ef þetta yrði samþ., þá léti hæstv. ríkisstj. ekki undir höfuð leggjast að koma þessum bústað upp nú í sumar, þannig að hann gæti tekið til starfa, þegar næsta reglulegt Alþ. kæmi saman 1. okt. Ég er búinn að sitja hér á Alþ. yfir 20 ár og er orðinn aldraður maður, og eru litlar líkur til þess, þó að þetta kæmist í framkvæmd, að ég mundi njóta þess, nema þá mjög takmarkaðan tíma. Ég býst því við, að menn skilji það, að ég er ekki að berjast fyrir þessu máli hér ár eftir ár sjálfs mín vegna, heldur lít á þetta sem nauðsynjamál, hvort sem ég á nokkurn tíma eftir að líta þangað inn eða ekki, því að það skiptir vitanlega ekki máli um einstaka menn. Hins vegar hef ég meiri þekkingu á þessu máli en menn úr Reykjavík, vegna þess að ég hef að baki 20 ára þingsetu og alltaf verið búsettur utanbæjar, og af þeim ástæðum hef ég viljað beita mér fyrir þessu. Það kann að vera sagt, að það sé dýrt að byggja núna, en mér hefur komið ýmislegt í hug í þessu sambandi. Ríkið á beinlínis hús hér í Reykjavík, fleiri en eitt, eftir því sem ég bezt veit, sem ég álít, að vel gætu komið til greina í þessu efni. Mér er kunnugt um, að hæstv. forsrh. býr ekki í þeim bústað, sem undanfarin ár hefur verið ætlaður forsrh., og kvað þetta hús nú vera notað eitthvað til veizluhalda. Mér finnst hins vegar, að það ætti eins vel við að nota Hótel Borg til veizluhalda, en taka þetta hús fyrir þingmannabústað. Að öðru leyti var frv. á döfinni hér í hv. d. fyrir nokkrum dögum um að gera hæstv. ríkisstj, mögulegt að koma leigjendum út úr húsnæði, sem ríkið á. Heyrði ég, að það væri sérstaklega átt við eitt hús hér í bæ, sem ríkið á,, og álít ég, að það hús gæti vel komið til mála sem slíkur bústaður fyrir alþm., svo að ég er ekki viss um, ef haglega væri á þessu haldið, að það þyrfti að verða sérstaklega mikill kostnaður af þessu, þótt þessu yrði komið í kring. Þætti mér fróðlegt að heyra undirtektir hæstv. ríkisstj, um þetta atriði. þótt ég geti vel skilið, að hún geti ekki fullyrt neitt um það í augnablikinu, hvað hún myndi gera í þessu máli. Mér þætti samt talsvert undir því komið að heyra, hvort hún væri því mótfallin, að þessu væri bætt inn í frv., og ef svo yrði gert, hvort hún mundi ekki taka þetta mál til vinsamlegrar athugunar og einna helzt nú þegar á sumri komanda, eins og ég hef áður tekið fram.



Ég viðurkenni fullkomlega þá þörf, sem er til þess að koma upp þingmannabústað, og get tekið undir flest af því. sem hv. 1. þm. Eyf. sagði, og er meðmæltur, að brtt. á þskj. 1175 verði samþ. Mun ég leggja það fyrir ríkisstj., eins fljótt og kostur er á, hvort fært yrði í sumar að gera eitthvað í þessum efnum. Um það get ég ekkert sagt, að svo stöddu, en get hins vegar lofað því, að þetta mál skal verða tekið til verulegrar athugunar.



Ég leyfi mér að þakka hæstv. fjmrh. fyrir undirtektir hans í þessu máli og skil mætavel, að þær gátu ekki verið öllu betri eða ákveðnari, því að það er nú svo, að ríkisstj. verður alltaf að hafa vaðið fyrir neðan sig, ef svo má taka til orða. Er ég í alla staði ánægður með undirtektir hans.



Herra forseti. - Brtt. á þskj. 1174, sem ég hef flutt, var rædd nokkuð hér við 1. umr. þessa máls. Ég býst við, að henni verði ekki. langra lífdaga auðið, því að hún er ekki borin fram í því skyni, að hv. dm. fallist á hana, heldur er hún einungis borin fram af minni eigin skoðun. Ég hef því hugsað mér að taka hana aftur til 3. umr., til þess að hún fái að tóra lengur, og læt þá til skarar skríða. Ég vil bæta því við það, sem ég hef hér áður sagt, að þetta málefni er að vísu borið fram af fjhn., en ekki nema að forminu til, því að það var lagt fyrir hana af hæstv. fjmrh. Annars má halda því fram, sem löngum hefur verið gert ráð fyrir, að bak við frv., eins og það er hér lagt fyrir, hefur komið fram við umr. hér á Alþ., að almennur vilji margra hv. þm. er að verki um þessa byggingu, hvort sem frv. að forminu til hefði verið borið fram af hæstv. fjmrh. eða hv. fjhn. eða ekki, þannig að hér er ekki að ræða um einn fremur en annan, og hefur þessi vilji um að reisa þessa opinberu byggingu komið víðs vegar fram í ræðum hv. þm. Ég hef sagt það áður, að ég játa þessa nauðsyn, en ég ber fram þessa till. mína einungis til þess að undirstrika það, að það er ekki eins víst. og sumum kann að finnast, að leggja beri jafnmikið kapp á að láta þetta mál hafa framgang og að það hafi við full rök að styðjast. Hv. 1. þm. Eyf. ber fram brtt. um aðrar slíkar framkvæmdir á öðru sviði, en brtt. mín fer fram á enn meira aðkallandi framkvæmdir. Er þetta sagt aðeins til þess að vekja athygli á, hve þm. hafa ólíkar skoðanir á, hvar þeir telja, að þörfin sé brýnust. Það, sem var þess valdandi, að ég hef borið hér fram þessa brtt., er, að ég tel, að nauðsynlegar framkvæmdir í þágu heilbrigðismálanna eigi að sitja fyrir þeim framkvæmdum, sem frv. þetta fer fram á, þar sem kunnugt er, að héraðslæknar landsins hafa enn mjög ófullnægjandi sjúkraskýli fyrir sjúklinga sína og þau vantar harla víða í strjálbýlinu. Margir þekkja, að okkur vantar stóra spítala, í sambandi við það mál, er rætt var um fjórðungsspítalana og viðbætur við önnur sjúkrahús. Frá sjónarmiði fjöldans eru þessi mál svo sérstaklega aðkallandi, að enginn þm. ætti að sitja sig úr færi, að á þau sé bent.