Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Frv. það, sem hér er til umr., hefur hv. Ed. afgr. einróma og ágreiningslaust. Frv. er mjög einfalt að efni og tilgangur þess kemur glögglega fram í aths. um frv. En það er fram borið vegna þess, að samkv. niðurstöðu Hæstaréttar frá 30. nóv. 1966 er talið vafasamt, að þau ákvæði í gildandi lögum um sölu íbúða innan verkamannabústaðakerfisins fái staðizt eins og þau hafa hingað til verið framkvæmd. Þess vegna er talið nauðsynlegt að skýra lögin allverulega, og er gert ráð fyrir því í 1. gr. þessa frv., þannig að það fari ekki á milli mála, hvernig þær hugmyndir upphaflega voru, sem lögfestar voru með þeim skilningi, að það væru á því verulegar takmarkanir að selja slíkar íbúðir, sem byggðar eru fyrir almannafé - takmarkanir, sem væru langt umfram það, sem gildir um íbúðir í eigu einstaklinga. Þetta er megininntak þessa frv., og jafnframt er einnig flutt frv., sem síðar mun koma hér fyrir hv. þd., með sams konar ákvæði varðandi lög um Húsnæðismálastofnun ríkisins. Ég tel, að frv. þurfi ekki frekari skýringar við, en legg til, herra forseti, að því verði vísað til 2. umr. og hv. heilbr.- og félmn.



Herra forseti. Efni þessa frv. er, að óheimilt skuli vera að reka hvali á land, nema fullvíst sé, að unnt sé að hagnýta þá til matar eða á annan hátt. Jafnframt er svo kveðið á í frv. að við deyðingu slíkra hvala skuli nota eins mannúðlegar aðferðir og unnt er. Upphaf þessa máls er, að Samband dýraverndunarfélaga Íslands sneri sér til sjútvmrn. með tilmælum um, að endurskoðuð yrðu l. um hvalveiðar frá 1949, en framkvæmd þeirra l. heyrir undir sjútvmrn. Hins vegar leiddi athugun í ljós, að þau l. fjalla um hvalveiðar sem atvinnurekstur almennt. Samkv. þeim l. má banna að veiða tilteknar hvaltegundir, en þau heimila hins vegar ekki bann við þeirri veiðiaðferð að reka hvali á land. Heimild til slíks yrði að vera í dýraverndunarl., en dýraverndunarl. heyra undir menntmrn. Ríkisstj. þykir eðlilegt, að svo skuli kveðið á í dýraverndunarl., að óleyfilegt sé að reka hvali á land, nema fullvist sé, að unnt sé að hagnýta þá til matar eða á annan hátt. 1 þessu frv. felst ekki bann við því að reka hvali á land, ef vissa er fyrir því eða líkur á, að hagnýta megi veiðina. Þau taka einungis til þess, að ekki sé hægt að hagnýta veiðina, og þá er talið eðlilegt og raunar sjálfsagt að banna þessa veiðiaðferð. Ég hygg, að með þessu sé þetta einfalda mál fullskýrt, og vildi leyfa mér, herra forseti, að leggja til, að að lokinni þessari umr. verði málinu visað til 2. umr. og hv. menntmn.



Herra forseti. Frv. það, sem hér er um að ræða, var samið af n., sem skipuð var 18. nóv. 1966. Í n. áttu sæti Pétur Gunnarsson, forstöðumaður Rannsóknastofnunar landbúnaðarins, er var formaður n., dr. Þórður Þorbjarnarson og Árni G. Pétursson, ráðunautur. Eins og kunnugt er, hafa orðið stórfelldar breytingar á framleiðslu, sölu og notkun kjarnfóðurs hérlendis, síðan l., sem um það gilda nú, voru samþ., og var þess vegna tímabært að endurskoða þessa löggjöf með það fyrir augum, hvaða breytingar hafa á orðið. Við endurskoðun l. hefur n. haft nána samvinnu við þá aðila hérlendis, sem þessi mál varða mest, þ.e. sérfræðinga, framleiðendur og seljendur fóðurvara, leiðbeinendur og bændur. Hún hefur einnig kynnt sér allítarlega reglur og l. um fóðurvörur og verzlun með þær, sem í gildi eru í nágrannalöndum okkar. Það hefur verið fylgt að mestu uppbyggingu gildandi l., sumar gr. þeirra eru teknar inn í frv. sem mest óbreyttar, en aðrar eru samhæfðar núverandi aðstæðum. Nokkrar gr. hafa verið felldar niður og öðrum bætt inn í. Frv. fjallar, eins og sjá má, um verzlun með fóðurvörur og innlent kjarnfóður. Það miðar að því að koma í veg fyrir, að seldar séu fóðurvörur, sem eru gallaðar eða gætu talizt skaðvænlegar, og tilgangur frv. er því að gera ýmsar reglur, sem gilda um þetta efni, strangari og ákveðnari. Þess má geta, að bændasamtökin hafa kynnt sér þetta frv., og ég held það sé óhætt að fullyrða, að þau séu samþykk því. Í frv. er ekki farið fram á nein aukaútgjöld úr ríkissjóði vegna framkvæmdar laganna, en það er gert ráð fyrir, að seljendur fóðurvara beri kostnað af eftirlitinu, sem þeir þá í flestum tilfellum færa yfir á kaupendurna. Ég held, herra forseti, að með tilliti til þess, að með frv. eru prentaðar aths. og skýringar, sem gera þetta mál alveg ljóst, sé ekki ástæða til að hafa fleiri orð um það við þessa umr., og vil ég því leggja til, að málinu verði vísað til 2. umr. og hv. landbn.

forseti (BGr): Borizt hefur eftirfarandi bréf: „Þar sem ég er á förum til útlanda í opinberum erindum og mun því ekki geta sótt þingfundi næstu tvær vikur, leyfi ég mér að biðja um fjarvistarleyfi og með skírskotun til 138. gr. l. um kosningar til Alþingis að óska þess, að 1. varamaður Sjálfstfl. í Vestfjarðakjördæmi, Ásberg Sigurðsson sýslumaður, taki sæti á Alþingi í fjarveru minni. Sigurður Bjarnason. Til forseta neðri deildar.“