Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Eins og segir í aths. við þetta lagafrv., er hér um að ræða að innheimta tiltekin gjöld á árinu 1967 með viðaukum, og hafa sams konar lög verið samþykkt á undanförnum þingum. Fjhn. þessarar hv. d. hefur haft þetta mál til meðferðar. Frv. er samhljóða núgildandi lögum um þetta efni að öðru leyti en því, að í stað ársins 1966 stendur nú í frv. 1967, þannig að það er gert ráð fyrir, að þetta gildi fyrir næsta ár. N. hefur orðið sammála um að leggja til, að frv. verði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Frv. það, sem hér liggur fyrir á þskj. 35 um breyt. á l. um almannatryggingar, er komið hingað frá hv. Ed., og n. sú, sem þar hafði málið til meðferðar, lagði einróma til, að það yrði samþ. óbreytt. Heilbr.- og félmn, þessarar d. hefur haft málið til athugunar, og leggur n. einnig til, að það verði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Frv. til l. um breyt. á l. um iðnlánasjóð á þskj. 112 er framhald af löggjöf frá síðasta þingi, sem þá var samþ. um breyt. á iðnlánasjóðslögunum, en eins og hv. þm. rekur minni til, var eitt meginefni þeirra breytinga, að iðnlánasjóði væri heimilt að fengnu samþykki ríkisstj. að taka allt að 100 millj. kr. lán til þess að mynda nýjan lánaflokk í því skyni að veita sérstök hagræðingarlán til viðbótar almennum lánum, er að mati sjóðsstjórnarinnar teldust stuðla verulega að því að auka framleiðni og bæta aðstöðu iðnfyrirtækis til þess að aðlaga sig nýjum viðhorfum vegna breyttra viðskiptahátta, svo sem tollabreytinga og fríverzlunar. Í framhaldi af þessu var í samráði við stjórn iðnlánasjóðsins gefin út reglugerð um hagræðingarlán iðnlánasjóðs 7. júlí í sumar, og snemma í septembermánuði var það til umr. innan ríkisstj. að heimila iðnlánasjóði að hefja lánsfjárútvegun fyrir þessa hagræðingarlánadeild og stuðla að því, að slík lánsfjáröflun mætti takast. Við áttum um þetta viðræður, fjmrh. og iðnmrh., við Seðlabankann, sem hafður var með í ráðum. Síðan hefur málið verið undirbúið milli Seðlabankans og stjórnar iðnlánasjóðs og er nú komið svo langt, að það ætti að vera hægt að hefja mjög fljótlega þetta lánsútboð. En að athuguðu máli þótti nauðsynlegt til þess að gera lánin aðgengilegri og útgengilegri að veita iðnlánasjóði heimild til þess, að ef hann byði út almennt skuldabréfalán, mættu skuldabréfin svo og vextir af þeim vera undanþegin framtalsskyldu og skattlagningu á sama hátt og sparifé, sbr. 21. gr. l. nr. 55 17. júlí 1964, um tekjuskatt og eignarskatt. Og þetta ákvæði er meginefni þessa frv., að veita iðnlánasjóði vegna væntanlegra hagræðingarlána þessa skattfrelsisheimild. Formsins vegna var talið æskilegt að umorða 6. gr. iðnlánasjóðslaganna, nr. 45 frá 3. apríl 1963, eins og hér er gert, og ég vil einnig vekja athygli á því, að almenn lánsheimild iðnlánasjóðs er hér hækkuð upp í 300 millj. kr., en hún var hækkuð úr 100 millj. í 150 millj. með breytingum á síðasta þingi. En eins og nánar er gerð grein fyrir í aths. þessa frv., hefði verið æskilegra þá að hafa hliðsjón af þeim breytingum, sem eiga sér stað, þegar Framkvæmdabanki Íslands hættir störfum nú um áramótin og við verkefnum hans tekur Framkvæmdasjóður Íslands, en gert er ráð fyrir, að hann verði lánasjóður fjárfestingarsjóðanna og þá ekki ólíklega eitthvað í svipuðum mæli lánað t.d. til iðnlánasjóðs eins og Framkvæmdabankinn hefur lánað einstökum iðnfyrirtækjum í iðnrekstri á undanförnum árum, og við það er miðuð þessi till. um að hækka heimildina upp í 300 millj. kr., og má segja, að það hefði átt að taka þetta til athugunar í vor, eins og kemur fram í aths. Það er hugsað að hefja þessa lánsfjáröflun með því að bjóða út 25 millj. kr. af 100 millj. kr. heimildinni, sem hagræðingarlánaflokkurinn hefur fengið, og um það, eins og ég hef áður sagt, hefur verið haft samráð við Seðlabankann, og ég geri mér vonir um, að þessi almennu lán geti verið með þeim kjörum eða skuldabréf, að þau reynist útgengileg, enda má segja, að iðnlánasjóður hafi nokkur tök á því að taka á sig halla af þessu lánsútboði vegna þeirrar hækkunar, sem gerð var á almennu framlagi frá ríkissjóði til iðnlánasjóðs á síðasta þingi, úr 2 millj. kr. í 10 millj. kr. Mér þykir rétt í sambandi við þetta mál að gera hv. þm. grein fyrir því, að iðnmrn. hefur verið í nokkurri endurskoðun og endurskipulagningu. Það má segja, að það hafi ekki verið mjög veigamikið og við höfum verið liðfáir þar, en úr þessu hefur nú rætzt á þessu hausti, og í sambandi við nokkra endurskipulagningu, bæði varðandi fyrirkomulag og mannafla, varð það að samkomulagi innan ríkisstj., að iðnmrh. skipaði svokallað iðnþróunarráð til styrktar um meðferð meiri háttar mála, sem snerta iðnþróun landsins. Hvað fyrir vakir með þessu, skýrist kannske í fljótustu bragði með því að lesa bréf, sem sent var frá iðnmrn. 7. nóv. til þeirra aðila, sem gert er ráð fyrir, að tilnefni fulltrúa í þetta iðnþróunarráð, og vil ég leyfa mér að gera það, með leyfi forseta. Þar segir svo: „ Iðnmrh. hefur ákveðið að skipa iðnþróunarráð, er verði iðnmrn. til styrktar um meðferð meiri háttar mála, er snerta iðnþróun landsins. Er þá við það miðað, að stóriðjunefnd hafi lokið verkefni sínu. Meginverkefni stóriðjunefndar var að kanna möguleika þess, að hafin yrði álbræðsla á Íslandi, og undirbúa fyrir hönd ríkisstj. samningagerðir þar að lútandi. En mörg önnur mál komu til meðferðar hjá stóriðjunefnd, og hafði hún m.a. með höndum athugun þess, að reist yrði kísilgúrverksmiðja á Íslandi, og undirbjó löggjöf um kísilgúrvinnslu við Mývatn. N. fjallaði um aðstöðu til olíuhreinsunar á Íslandi og voru falin önnur verkefni til íhugunar. Gert er ráð fyrir, að verkefni iðnþróunarráðs verði að nokkru framhald af verkefnum stóriðjunefndar, en þó víðtækara, þar sem fjallað yrði um iðnþróun landsins almennt, fjárhagslega, viðskiptalega og tæknilega, og tekið við rannsóknarefnum eða stuðlað að rannsóknum á möguleikum til nýrra iðngreina samhliða eflingu þeirra, sem fyrir eru, í þeim tilgangi að vinna að framkvæmd mála, veita einstaklingum, félögum og samtökum iðnaðarins brautargengi þar að lútandi. Iðnþróunarráð verður þannig skipað, að eftirtaldir aðilar skipi hver sinn fulltrúa í ráðið, en iðnmrh. gegni formennsku þess: Seðlabanki Íslands, Framkvæmdasjóður Íslands, Efnahagsstofnunin, Iðnaðarmálastofnun Íslands, iðnlánasjóður, Félag ísl. iðnrekenda, Landssamband iðnaðarmanna og iðnaðardeild Sambands ísl. samvinnufélaga.“ Eins og menn sjá af þessu, er þetta iðnþróunarráð þannig samsett, að það er skipað fulltrúum frá samtökum iðnaðarins í landinu, iðnrekendum, iðnaðarmönnum og iðnaðardeild Sambands ísl. samvinnufélaga, en auk þess fulltrúum frá peningastofnunum og fjárfestingarsjóðum, bæði iðnaðarins og Framkvæmdasjóði Íslands auk Seðlabankans og Efnahagsstofnunar, og vildi ég mega vænta, að þetta ætti að gefa iðnmrn. verulegan styrk í þeim margvíslegu verkefnum, sem það þarf og á að inna af höndum til styrktar almennri iðnþróun í landinu. Mér hafa ekki enn borizt allar tilnefningar frá þessum aðilum og sérstaklega ekki Framkvæmdasjóði Íslands, því að enn sem komið er hefur hann ekki tekið til starfa, en hann á að taka við um áramótin af Framkvæmdabankanum, en verður væntanlega fljótlega kölluð saman stjórn framkvæmdasjóðsins, til þess að hún verði undir það búin að taka við þeim verkefnum, sem henni eru ætluð um áramótin, og eftir því að dæma ætti að vera skammt í land, að þetta iðnþróunarráð gæti tekið til starfa. Eftir þá reynslu, sem við höfðum í ríkisstj. af störfum stóriðjunefndar, var nokkrum sinnum um það rætt að koma upp nefnd eða ráði, sem hefði nokkurt framhald af störfum n. og væri þó viðtækara, og átti ég nokkrum sinnum um það viðræður við formann stóriðjunefndarinnar, dr. Jóhannes Nordal seðlabankastjóra, og þessi hefur nú orðið niðurstaða þessa máls. Ég vildi mega vænta þess, að enginn ágreiningur þurfi að verða um þetta frv. hér nú. En vegna þess að ég tel mikið við liggja, að hægt sé að hefja lánsútboð fyrir hagræðingarlánadeild iðnlánasjóðs, vildi ég mega mælast til þess við þá n., sem fær þetta mál til meðferðar, að hún athugaði að hafa hraðan gang á afgreiðslu þess, sérstaklega, eins og ég sagði, ef enginn ágreiningur verður í málinu, þannig að hægt væri mjög fljótlega að afgreiða það sem lög frá þinginu. Ég vil að svo mæltu leyfa mér að leggja til, að málinu verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og hv. iðnn.



Herra forseti. Mér finnst rétt að vekja athygli á því, eins og reyndar mun hafa komið fram í ræðu iðnmrh. hér áðan, að á síðasta þingi var samþ. að heimila iðnlánasjóði að taka allt að 100 millj. kr. lán til þess að mynda nýjan lánaflokk í því skyni að veita sérstök hagræðingarlán til viðbótar almennum lánum. Það er nú liðið næstum því ár síðan þetta var samþ. hér á Alþ., án þess að nokkur framkvæmd hafi átt sér stað fyrr en nú. Samkv. þessu frv. á að veita iðnlánasjóði 25 millj, kr. lántöku í þessu skyni. Mér finnst, að hér hafi óeðlilega mikill seinagangur átt sér stað og það sé of skammt gengið með því að tryggja aðeins 25 millj. kr. til þessarar starfsemi, því að fjárþörfin er að sjálfsögðu miklu meiri en það. Þá virtist mér það koma fram í ræðu hæstv. ráðh., að það væri ætlazt til þess, að þau lán, sem sjóðnum eða hagræðingardeild iðnlánasjóðs væri heimilað að taka samkv. þessu frv., mundu verða mjög vaxtahá. En hins vegar er ætlazt til, að lánin, sem iðnaðarfyrirtækin fái, þessi hagræðingarlán, verði vaxtalág og það eigi þess vegna að taka hluta framlagsins, sem kemur úr ríkissjóði, til þess að borga vaxtamismuninn. Þetta verður þess að sjálfsögðu valdandi, að framlag ríkisins til iðnaðarlána notast miklu verr en ella. Mér finnst rétt í þessu sambandi að benda á það, að hér fyrir hv. d. liggur annað frv., þar sem gert er ráð fyrir að auka verulega framlag ríkissjóðs til sjóðsins, og mér sýnist, að það sé enn þá meiri ástæða til þess að samþykkja það frv., þegar fyrir liggur nú hér, að taka á verulegan hluta af framlagi ríkisins til þess að greiða vaxtamismun, en það verður ekki notað beint til útlána, eins og ætlunin hefur þó verið. Ég vil þess vegna vænta þess, að sú n., sem fær þetta mál til meðferðar, taki bæði þessi frv. til meðferðar samtímis, og það sé eðlileg afleiðing af því frv., sem hér liggur fyrir, að framlag ríkissjóðs til iðnlánasjóðs verði verulega hækkað, þar sem er gengið inn á þá braut að taka nokkurn hluta af þessu framlagi til þess að greiða vaxtamismun, en það rennur ekki beint til útlána, eins og áður hefur verið.



Herra forseti. Það var aðeins eitt atriði í ræðu hæstv. iðnmrh., sem ég vildi, fyrst hann var að tilkynna okkur hér um þá iðnþróunarnefnd, sem hann hefði skipað, gera aths. við. Hann sagði, eftir því sem mér heyrðist, að þetta ætti að vera framhald af þeirri gömlu stóriðjunefnd, sem forðum var skipuð. Og nú, eins og menn muna, voru gerðar nokkrar aths. við það aðalverk, sem komið hefur frá stóriðjunefndinni, till. um alúminíumverksmiðjuna, að einmitt þingið og þingflokkarnir hefðu ekki haft aðstöðu til þess að skipa í þá n. eða undirbúa hennar starf eða fylgjast með hennar verkum. Nú skildist mér á því, sem hæstv. ráðh. las upp af þeim stofnunum, sem hann hefði falið að tilnefna þarna, þarna væri Seðlabankinn, þarna væri Iðnaðarmálastofnunin og þarna væru ýmsar deildir úr ríkisapparatinu, - mér skilst, að sú n., sem með þessu móti mundi verða skipuð af hæstv. ráðh., væri eiginlega eins konar n. úr sjálfu skriffinnskuapparati ríkisvaldsins. Nú skal ég ekki neita því, og það er kannske það, sem hefur vakað fyrir hæstv. ráðh. að reyna að samræma að einhverju leyti aðgerðir og skoðanir hinna ýmsu deilda innan ríkisvaldsapparatsins. En ég held, að við verðum að gá mjög vel að okkur, hvert þessi þróun fer að leiða, þessi þróun, að sérfræðingar, að embættismenn og aðrir slíkir eigi að ráða um og undirbúa þær till., sem síðan að lokum séu lagðar fyrir Alþ. svo að segja sem þær endanlegu till. ríkisstj. Þetta þýðir, að það er smám saman verið að grafa undan þingræðinu og valdi þings sem aðalvalds í landinu. Er nauðsynlegt, að menn geri sér þetta ljóst. Þetta er vandamál, sem er rætt nú sem stendur í öllum þingræðislöndum Evrópu, ekki sízt einmitt vegna þess, hve gífurlega vald sérfræðinga hefur aukizt við þá stórkostlegu tæknilegu þróun, sem nú á sér stað í heiminum. Það er út af fyrir sig mjög eðlilegt, að vald þessara sérfræðinga aukist á ýmsan máta, vegna þess að þeir sitja oft inni, hvað þau hreinu tæknimál snertir, með þekkingu, sem þeir almennu kosnu fulltrúar af fólkinu hafa fæstir. En þetta felur í sér þá hættu, að smátt og smátt sé verið að þurrka út það lýðræði og þingræði, sem við ætlumst til, að ráði í löndunum. Og ég held, að við eigum að gæta okkar nokkuð vel í þessum efnum. Nú er hér að því leyti ekki eins mikil hætta á ferðum og víða erlendis, að það er alls ekki um það að ræða, að það sé svo mikið af tæknilega, vísindalega hámenntuðum mönnum, sem þarna eru settir í, og hafi þess vegna vissa yfirburði yfir alla aðra í krafti sinnar þekkingar. Það er miklu meira hitt, að það sé verið að setja einhverja og einhverja embættismenn, sem hafi enga sérþekkingu í þessum málum, en skipa einhverjar valdastöður í einhverjum bönkum þjóðfélagsins og einhverju slíku, og trúa þeim fyrir málum, sem þeir hafa alls ekkert sérstakt vit á fram yfir aðra menn. En það að velja yfirleitt þessa aðila úr sjálfu ríkisapparatinu þýðir smátt og smátt að setja þingið til hliðar. Ég er ekki að segja þetta endilega vegna hæstv. núv. ríkisstj. Hvaða ríkisstj. sem er hefur þessar tilhneigingar. Og á móti þessum tilhneigingum þarf að standa, og við þeim þarf að vara. Ég vil mjög skírskota til hæstv. ráðh., ég veit, að hann er oft mjög samningalipur maður í þessum málum, að hann endurskoðaði mjög vel þessar till. sínar eða þessa ákvörðun sína, hvort honum fyndist ekki hentara að hafa annan máta á og taka meira tillit til Alþ. í þessu sambandi. Jafnframt vil ég líka benda á, að það er ekki sízt af hæstv. ríkisstj. talað um það allmikið nú, að hún vilji reyna að hafa góða samvinnu við verkalýðssamtökin. Ég sá ekki eða heyrði ekki, það kann að hafa farið fram hjá mér, - ég heyrði ekki í þessum ákvörðunum um neina fulltrúa frá hálfu þeirra samtaka verkalýðsins, sem sérstaklega hafa með iðnaðinn eða stóriðjuna að gera. Ég held, að það væri mjög misráðið að ræða um iðnþróunina á Íslandi í einhverjum ákveðnum hóp, sem ætti að undirbúa slíkt, án þess að taka tillit til þessarar stéttar, því að sjálft vinnuaflið, sjálfir verkamennirnir, sem í þessu eru, eru ekki hvað sízt ein höfuðforsenda fyrir því, bæði lært og ólært, að það verði hægt að þróa þennan iðnað, sem við gjarnan viljum þróa á Íslandi, svo að vel fari. Án þess að ég ætli að fara að gera þetta að nokkru umræðuefni núna, en fyrst ég heyrði, hvað hæstv. ráðh. sagði, vildi ég skjóta þessu fram honum til athugunar.



Herra forseti. Út af ræðu hv. 3. þm. Reykv. vil ég taka fram, að það er ekkert ákvæði um iðnþróunarráð í frv. Ég hef hlustað á, hvað hann hefur sagt í þessu sambandi, og skal gjarnan taka þau mál til frekari íhugunar. Ég vil aðeins til þess að skýra svolítið nánar málið gera mönnum grein fyrir því, að sjálfur var ég hræddur um að koma kannske af stað of stóru bákni þarna, og það var t.d. rætt um það við mig, hvort það væri ekki eðlilegt, að það væri einhver frá rannsóknaráði ríkisins í svona iðnþróunarráði, alveg eins og hv. þm. bendir nú á fulltrúa iðnverkafólksins. En það var eiginlega mín hugsun, að rannsóknaráð ríkisins var stofnað með lögum frá þinginu 1965, og í kringum það eru ýmsar rannsóknastofnanir, fiskiðnaðarins, hafrannsókna, Rannsóknastofnun iðnaðararins, Rannsóknastofnun byggingariðnaðarins og kannske einhverjar fleiri, og það var meira það, að ég hugsaði málið þannig t.d. frá þessum aðilum, þessar stofnanir væru með viss rannsóknarefni og það frá vísindalegu sjónarmiði. Þegar það svo lægi fyrir t.d., að það þætti álitlegt, við skulum segja t.d. að reisa kísilgúrverksmiðju við Mývatn, þegar vísindamenn og aðrir væru búnir að fjalla um það, þá væri eiginlega einhver framkvæmdaaðili, sem tæki við málunum og þokaði þeim áfram. En það vakti engan veginn fyrir mér, að það væri ekki í sjálfu sér haft samband við þingið um þetta, enda minni ég á það í sambandi við stóriðjunefndina eða álbræðsluna, að það var rúmt ár eða meira, hálft annað ár starfandi þingmannanefnd í því máli við hliðina á stóriðjunefndinni og miklu meira en stóriðjunefndin, eftir að það kom á það stig málsins, út í samningagerðirnar. Þetta getur verið nokkurt álitamál. hað gat líka verið álitamál að setja einhverja löggjöf um slíkt, en þetta varð sem sagt niðurstaðan. Ég taldi, að það væri heldur æskilegra að fá einhverja svolitla reynslu af því, hvort maður getur styrkt þetta, eins og ég sagði áðan, ekki allt of sterka iðnmrn. Það er sú eina hugsun, sem stendur á bak við þessa skipun frá mér. En hitt er ekki nema sjálfsagt, að athuga betur, hvort eitthvað mætti lagfæra í sjálfri skipuninni, og eins og málið er tilkomið, hefur ráðh. það í hendi sér, þetta er alveg ólögbundið. Ég vildi aðeins láta þetta koma fram.



Herra forseti. Eins og hv. þm. er kunnugt og kemur fram í grg. frv., hefur það nú um langt árabil verið föst regla, að þing kæmi saman fyrri hlutann í október, og miðað við þjóðhætti nú á dögum mundi það vera frágangssök að láta reglulegt þing koma saman í byrjun febrúar eða um miðjan febrúar, eins og áður var ætlazt til, og ljúka samningu fjárl. þannig að vori til. Þetta á ekki lengur við, reynslan hefur alveg skorið úr um það. Enn þá stendur hins vegar hinn gamli tími í stjórnarskránni, sem hefur orðið til þess, að á hverju ári hefur þurft að bera fram frv. um breytingu við þetta. Þetta hefur í raun og veru tekið stuttan tíma, verið formlegt mál, en þó er ástæðulaust að vera með slíka lagasetningu á hverju ári. Ég sé engin rök mæla með því. Hitt játa ég, að þetta er ekki mikilsvert mál, en vinnusparnaður, það sem það nær. Ég legg til, að frv. verði vísað til 2. umr. og hv. allshn., til þess að menn geti þar athugað það. Venjan er sú, að þessi frv., sem hafa verið miðuð við eitt ár í senn, hafa gengið nefndarlaust gegnum þingið oftast nær, en þar sem hér er ætlazt til, að breytt sé til frambúðar, þykir mér rétt, að frv. fari til nefndar.



Herra forseti. Þegar frv. til l. um breyt. á l. um vernd barna og ungmenna var lagt hér fram á Alþingi fyrir nokkrum missirum, voru í því till. um að setja mjög ströng aldurstakmörk fyrir þá, sem sitja mega í barnaverndarnefndum og í barnaverndarráði. Við meðferðina á þessu máli hér á þingi voru þessar takmarkanir felldar burt. Hins vegar var látið standa það ákvæði, að formaður barnaverndarráðs skuli vera embættisgengur lögfræðingur. Það þótti sjálfsagt að tryggja, að í barnaverndarráði væri lögfræðingur, þar sem ráðið hefur að ýmsu leyti völd, sem eru sambærileg við dómstóla um líf og örlög einstaklinga í landinu. En þetta ákvæði, „embættisgengur lögfræðingur“, felur í sér aldurstakmark, og þegar það kom á daginn, að þarna hafði orðið eftir aldurstakmark, á sama tíma sem þingið hafði fellt slík aldurstakmörk burt úr frv., voru gefin út brbl. þau, sem hér eru til staðfestingar. Lögin eru því aðeins um það að tryggja samræmi í öllum barnaverndarlögunum á þá lund, að ekki séu sett aldurstakmörk, enda var það niðurstaða hér, að rétt væri á þessu sviði að hafa opna möguleika til þess að nýta starfskrafta manna fram yfir þau takmörk, sem eru talin eðlilegri við fullkomin embættisverk. Menntmn. hefur fjallað um frv. þetta og mælir einróma með því, að það verði samþykkt.



Herra forseti. Ég hef leyft mér að flytja hér á þskj. 87 frv. til l. um breyt á l. um stýrimannaskólann í Vestmannaeyjum. Frv. þetta er aðallega og má segja eingöngu flutt til þess að samræma l. um stýrimannaskólann í Vestmannaeyjum við l. um stýrimannaskólann í Reykjavík, eftir að þeim hafði verið breytt allverulega á síðasta Alþ. Sú breyt., sem lagt er til hér, að gerð verði á umræddum 1., er við 2. gr., en þar er í l. gert ráð fyrir, að skólinn starfi í einni tveggja ára deild fyrir fiskimannapróf, en lagt til í frv., að skólinn starfi í eins og tveggja ára deild fyrir fiskimannapróf. Við 3. gr. er lagt til, að á eftir orðunum „íþróttir“ komi „einkum sund“. Við 4. gr. er lagt til, að hún breytist þannig, að í skólanum skulu vera fiskimannapróf 2. og 1. stigs, en í l. er aðeins gert ráð fyrir fiskimannaprófi. 4. gr. þessa frv., sem yrði 5. gr. l., ef samþ. verður, er um námsefni til fiskimannaprófs 1. stigs, og er í öllum aðalatriðum sama efnis og nú er í gildandi l. um stýrimannaskólann í Reykjavík, að því er fiskimannapróf 1. stigs varðar. Það sama er að segja um 5. gr. þessa frv., hún er einnig um námsefni í skólanum og er til samræmis við tilsvarandi grein í l. um stýrimannaskóla í Reykjavík, að því er fiskimannapróf 2. stigs varðar. Við 6. gr. er gerð sú breyt., að eins og nú er í l., er gert ráð fyrir að hafa tvo prófdómara í öllum fögum, auk kennara, en í þessu frv. er gert ráð fyrir, að aðeins skuli vera einn prófdómari, auk kennara, nema í fallgreinum, þar skulu vera tveir prófdómarar. Í 7. gr. frv., sem yrði 8. gr., ef frv. verður samþ., fjallar um prófskírteini, og gerir ráð fyrir, að prófskírteini við brottför skuli, auk þess að vera á íslenzku, einnig vera a.m.k. á einu alþjóðamáli, en aðeins á íslenzku varðandi fiskimannapróf 1. stigs. Í heild eru þær breyt., sem lagt er til, að gerðar verði á l. um stýrimannaskólann í Vestmannaeyjum, til samræmis við núgildandi l. um stýrimannaskólann í Reykjavík og verður það að teljast eðlilegt, þar sem báðir þessir skólar útskrifa skipstjóraefni, að því er varðar fiskimannapróf, með hliðstæðum réttindum, séu einnig l. að þessu leyti samhljóða og námsefni einnig. Um stýrimannaskólann í Vestmannaeyjum skal ég geta þess, að á þeim stutta tíma, sem hann hefur starfað, mun hann nú í vor hafa útskrifað rúmlega 40 nemendur, þar af flesta með fullnaðarprófi, og hefur aðsókn að skólanum farið nokkuð vaxandi ár frá ári og hygg ég, að hann svari þeim vonum, sem Vestmannaeyingar gerðu sér um hann, þegar til hans var stofnað. Ég hef það eftir þeim prófdómurum, sem þar hafa verið við burtfarapróf,. að kennsluaðstaða þar og kennsla svari alveg því, sem til er ætlazt skv. l. um stýrimannaskólann þar og sambærilegt við það, sem ætlazt er til í l. um stýrimannaskólann í Reykjavík, þannig að þau skipstjóraefni, sem útskrifuð eru frá þessum skóla, ættu sízt að vera verr undir það búin að gegna því starfi, sem þeim er ætlað að loknu námi. Ég leyfi mér, herra forseti, að leggja til, að frv. verði að þessari umr. lokinni vísað til hv. menntmn.