Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Frv. það, sem hér liggur fyrir, er sent þessari hv. d. frá Ed., þar sem það hlaut einróma afgreiðslu. Frv. er til staðfestingar á brbl., sem gefin voru út 26. júní 1969. Efni þess, samkv. 1. gr., er að lengja þau lán, sem hvíla á tilteknum framkvæmdum ríkisins í Breiðholti, en samkv. samningum þar um hafði verið gert ráð fyrir, að hin tilgreindu lán yrðu greidd upp á árunum 1969 og 1970. Með brbl. er gert ráð fyrir, að þau greiðist með jöfnum afborgunum á næstu 6 árum, eða á árunum 1970-1975, og að vextir af þessum lánum lækki í 5%. Þetta er, eins og fram kom í umr. í hv. Ed., samkomulag við þá aðila, sem þarna eiga hlut að máli og er talið, að með þessu sé þeim gert kleift að standa í skilum með þær skuldbindingar, sem þeir tóku á sig, þegar þeir keyptu íbúðir í hinu tiltekna hverfi, Breiðholti. Heilbr.-- og félmn. þessarar d. fékk frv. til athugunar og mælir hún með, að það verði samþ. Einn nm., Jón Kjartansson, hefur skrifað undir frv. með fyrirvara. Eftir að n. hafði afgreitt málið frá sér, kom fram hér í d. brtt. við það, en þó má segja, að efni þeirrar till. sé mun almennara og snerti ekki nema að takmörkuðu leyti efni þeirra brbl., sem frv. þetta er staðfesting á. N. sem slík hefur ekki haft aðstöðu og ekki tekið afstöðu til þeirrar till., sem hér liggur fyrir, en mælir hins vegar með, eins og ég tók fram, að frv. verði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Eins og fram kom í ræðu síðasta þingmanns, sem talaði hér fyrir hönd heilbr.– og félmn., þá varð n. sammála um það að mæla með því, að þetta frv. yrði samþ., því að það er mjög til bóta fyrir alla lántakendur, sem eiga hlut að máli og byggt hafa í Breiðholti. Ég sé ekki ástæðu til að fara að hefja hér miklar umræður um Breiðholtsbyggingarnar, sem væri þó kannske freistandi í sambandi við þetta frv., sem liggur hér fyrir. Það hefur verið rækilega gert í þessari hv. d. af þdm. og væri einungis verið að lengja þingtímann, ef ég færi að endurtaka það, sem þar hefur komið fram. En hins vegar vil ég leyfa mér að vekja athygli á því, að ég hef leyft mér, ásamt hv. 9. þm. Reykv., að bera fram brtt. á þskj. 251 við þetta mál. Er breytingin við 1. gr., og leyfi ég mér að lesa hana upp, með leyfi hæstv. forseta: „a. Í stað „nýr stafliður“ komi: nýir töluliðir. b. Aftan við gr. komi nýr töluliður, sem verði hinn 4., svo hljóðandi: Heimilt skal veðdeild Landsbanka Íslands að veita lántakanda gjaldfrest í 2 ár, ef hlutaðeigandi hefur orðið fyrir fjárhagslegum áföllum vegna atvinnuleysis eða af öðrum óviðráðanlegum orsökum“. Í umr., sem fram fóru um þetta mál í Ed. og samkv. upplýsingum, sem hafa verið lagðar fram í þessu máli, þá hefur verið skýrt frá því, að Landsbankinn hafi farið vægilega í sakirnar við að innheimta afborganir og vexti hjá þeim aðilum, sem líkt stendur á hjá, eins og þeim, sem hér er talað um í frv. Það er það, ef menn hafa orðið fyrir atvinnuleysi eða alvarlegum veikindum, þá verði frestað að innheimta umsamdar afborganir og vexti, en við flm. teljum að það sé eðlilegra, að eins og málum er háttað verði þetta gert að lagaákvæði, í stað þess að það sé vegið og metið niðri í Landsbanka, hvort aðstæðurnar séu eins og sagt er og hvort þessi á að fá frest eða ekki. Þannig verði ákvæði í l., sem heimili það að fresta afborgunum og vöxtum, ef óviðráðanlegar orsakir hamla greiðslugetu lántakenda.