Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Sú fsp., sem ég hef borið fram til hæstv. forsrh. á þskj. 440 um útgjöld vísitölufjölskyldunnar, er svo hljóðandi, með leyfi hæstv. forseta: „Hversu mikill hluti (í krónum og hundraðshlutum) af ársútgjöldum vísitölufjölskyldunnar miðað við verðlag 1. febr. s. l. fer til greiðslu: a) aðflutningsgjalds, b) skatta af framleiðslu og söluskatts, c) verslunarálagningar?“ Auk þess að spurst er fyrir um hlut verslunaralagningar í útgjöldum vísitölufjölskyldunnar er spurst fyrir um þátt nokkurra veigamestu óbeinna skatta, sem vísitölufjölskyldan greiðir í ríkissjóð. Óþarft ætti að vera að taka fram, að hér er ekki spurt um allar óbeinar skattgreiðslur, t. d. er undanskilinn verulegur hluti skatta á bifreiðar og rekstrarvörur bifreiða. Enn fremur er undanskilinn þáttur launaskatts í vöruverði, skemmtanaskattur, flugvallagjald, þinglýsingar- og stimpilgjöld, svo að eitthvað sé nefnt. En þeir þættir, sem spurt er um, ættu þó að gefa verulega vísbendingu um hver hlutur ríkissjóðs í mynd óbeinna skatta gæti verið af útgjöldum vísitölufjölskyldunnar.



Herra forseti. Hv. fyrirspyrjandi hefur gert grein fyrir fsp. sínum. Í tilefni þessara fsp. hef ég óskað eftir því, að Hagstofa Íslands gerði þá könnun sem farið er fram á, og hefur mér borist svo hljóðandi grg. frá Hagstofu Íslands, sem ég vil, með leyfi hæstv. forseta, lesa hér upp: „Á þskj. nr. 440 er fsp. frá Geir Gunnarssyni til forsrh. um útgjöld vísitölufjölskyldunnar, svo hljóðandi: „Hversu mikill hluti (í krónum og hundraðshlutum) af arsútgjöldum vísitölufjölskyldunnar miðað við verðlag 1. febr. s.l. fer til greiðslu: a) aðflutningsgjalds, b) skatta af framleiðslu og söluskatts, c) verslunarálagningar. Á þskj. stendur í lið á innflutningsgjalds, en þar mun eiga að standa aðflutningsgjalds. Hagstofan hefur áætlað hlutdeild umræddra útgjaldaþátta í framfærsluvísitölunni 1. febr. 1977 og eru niðurstöður hennar þessar: 1. Aðflutningsgjöld, ársútgjöld í kr. 91 þús., í hundraðshlutum af vísitölu 5. 2. Vörugjald, ársútgjöld í kr. 24 þús., í hundraðshlutum af vísitölu 1.3. 3. Sérstakt gjald á cif-verði bifreiða, innflutningsgjald af bensíni og hjólbörðum 25 þús. kr. í ársútgjöldum, í hundraðshlutum af vísitölu 1.4. 4. Sölugjald (20% ) ársútgjöld 202 þús. kr. í hundraðshlutum af vísitölu 11.2. 5. Verslunaralágning 225 þús. kr., í hundraðshlutum af vísitölu 12.4. Heildarútgjöld vísitölufjölskyldunnar miðað við verðlag 1. febr. 1977 eru 1807 768 kr. Margvíslegir örðugleikar eru á áætlun þessara útgjaldaþátta og geta niðurstöður því ekki orðið nákvæmar, en varla ætti hér að skakka miklu frá réttu. Tekið skal fram að þessi áætlun tekur einvörðungu til vöruliðs vísitölunnar nema hvað sölugjaldið áhrærir, það er reiknað af öllu sem það leggst á. Að því er varðar aðflutningsgjöld, vörugjald og verslunarálagningu er þannig ekkert áætlað um hlutdeild í þjónustuliðum né húsnæðislið vísitölunnar, enda miklir örðugleikar á að áætla þetta. Auk þess er hér um tiltölulega litlar fjárhæðir að ræða. Þjónustuliðir og húsnæðisliðir nema 1. febr. 1977 um 28% af heildarútgjöldum vísitölufjölskyldunnar. Hér fara á eftir skýringar við einstaka þætti áætlunarinnar. Aðflutningsgjöld: Áætlun er gerð um aðflutningsgjöld á öllum erlendum vörum í vísitölunni og á nokkrum hluta hráefna innlendrar vöru, t. d. í fatnaði. Ekki eru reiknuð aðflutningsgjöld í verðlagsgrundvelli búvöru né í aðföngum innlendra vara, þar sem innlendur virðisauki er meginhluti af verði vörunnar. Í báðum þessum tilvikum er um smávægileg útgjöld að ræða. Á mörgum vörum eru aðflutningsgjöld mishá eftir því, hvort flutt er inn frá EFTA- eða EBE-löndum eða öðrum löndum. Er reynt að taka tillit til þessa. Vörugjald: Reiknað er með vörugjaldi á innfluttum neysluvörum og innlendum fullunnum vörum í vísitölunni, en vörugjald á innflutt hráefni í innlenda framleiðsluvöru er ekki meðtalið. Sölugjald er, eins og áður segir, reiknað af öllum liðum vísitölunnar, einnig af þjónustuliðum. Verslunarálagning: Áætluð er almenn verslunarálagning, þ. e. álagning smásöluverslana (þar með brauðbúða og fisksala) og heildverslana. Yfirleitt er aðeins reiknuð smásöluálagning á innlendar vörur þar sem þær ganga beint frá framleiðanda til smásala. Þá er og ekki í áætlun þessari reiknafl með því sem hér fer á eftir. a) Álagning á aðföng innlendra vara, t. d. í heildsölukostnaði búvöru. b) Álagning Áfengis- og tóbaksverslunar ríkisins á tóbak og áfengi. c) Smásölualagning á mjólk og rjóma. Hún kom raunar ekki til fyrr en í marsbyrjun 1977. d) Álagning á lyf. Kaupandi greiðir aðeins hluta af verði lyfja (ca. 18–22%). Álagning á innfluttum vörum er mishá eftir því, hvort innflytjandi selur vöruna í smásölu eða hún fer um hendur heildsala. Reynt er að meta í hverju tilviki, hvernig þessu er varið.“ Greinargerð Hagstofu Íslands var á þessa leið, og vonast ég til þess að hún gefi fullnægjandi svar við fsp. hv. þm.



Herra forseti. Ég þakka hæstv. forsrh. svörin. Þau voru ítarleg og greinileg, eins og vænta mátti frá þeim aðila sem vann verkið. Þegar ég samdi upphaflega fsp. hafði ég í a-lið sett á blað aðflutningsgjald, en á einhverju stigi málsins breyttist þetta í innflutningsgjald, sem er víðtækara. Þskj. var síðan prentað upp, og ég hafði samráð við hagstofustjóra um þá leiðréttingu. Ég tel ekki grundvöll til þess að gera þessar upplýsingar að umræðuefni í fyrirspurnatíma, en ítreka þakkir mínar til hæstv. forsrh.



Herra forseti. Ef ég hef tekið rétt eftir tölum í svari hæstv. forsrh. eru heildarútgjöld vísitölufjölskyldunnar 1807 þús. kr. Þessi stærð er ekki ný, en það er afar sjaldan sem það kemur fram opinberlega hvernig þessi vísitölufjölskylda er og við hvað er miðað. Mér er það minnistætt frá því að ég starfaði sem blaðamaður, að það var gert mikið til þess að hindra að þessi tala væri birt eða henni hampað mikið. En það er óneitanlega mjög fróðlegt að meðalfjölskyldan, sem við notum til þess að reikna breytingar á verðlagi og kjörum, vísitölufjölskyldan, skuli hafa 150 þús. kr. á mánuði. Ég bendi á þetta vegna þess að það standa yfir samningar um kaup og kjör vinnandi fólks í landinu og verkalýðsfélögin hafa gert þá grundvallarkröfu að láglaunafólk komist upp í 100 þús. kr. laun á mánuði. En svo er að heyra, sem sterkum öflum í þjóðfélaginu og forstöðumönnum atvinnulífsins þyki þetta vera miklar og harðar kröfur sem vafasamt sé að efnahagslífið geti staðið undir. Þess vegna vil ég benda þessa staðreynd, að vísitölufjölskyldan hefur 150 þús. kr. tekjur á mánuði.



Herra forseti. Ég ætla ekki að hefja umr. í tilefni þessara aths. hv. síðasta ræðumanns, 2. landsk. þm., en ég vil leggja á það áherslu, að ég a. m. k. hef enga tilhneigingu til þess að leyna heildarútgjöldum vísitölufjölskyldunnar svokölluðu. En ef við ætlum að draga ályktanir af þeim útgjöldum, eins og hv. síðasti ræðumaður gerði, þá held ég að rétt sé að hafa í huga, og ég vona að ég fari rétt með, að vísitölufjölskyldan er samsafn og meðaltal margra fjölskyldna með mismunandi tekjur, úr mismunandi stéttum, þannig að það er e. t. v. ekki réttlátt að taka vísitölufjölskylduna annars vegar og lægstu laun hins vegar, þótt ég vilji með engu móti með þeim orðum gefa í skyn að laun hinna lægst launuðu í þjóðfélaginu séu fullnægjandi. Ég tel þó rétt, að þetta komi fram og við gerum okkur grein fyrir því, hvernig vísitalan er reiknuð út. En það gefur mér aftur á móti tilefni til þess að hafa orð á því hér, að langt er síðan vísitölugrundvöllurinn var endurskoðaður og þar með útreikningur vísitölunnar, svo langt að ég hygg að neysluvenjur og kröfur manna hafi breyst allmjög á því tímabili og því sé ástæða til að endurskoðun fari fram að þessu leyti.



Herra forseti. Ég hef ásamt hv. þm. Ragnari Arnalds leyft mér að bera fram svo hljóðandi fsp. til hæstv. fjmrh. um innheimtu söluskatts: „Er fyrirhugað að ráða bót á því misræmi, sem er á innheimtu söluskatts eftir því, hvort um er að ræða framkvæmdir við byggingu íbúðarhúsa á byggingarstað eða á verkstæðum og í verksmiðjum? Ef svo er, þá hvernig?“ Þessi fsp. er fram borin að sérstakri ósk þeirra aðila sem þetta snertir sérstaklega. Hún snertir allmörg fyrirtæki, sem standa að svonefndum einingabyggingum og telja sig, eins og aðilar t. d. bæði eystra og nyrðra, allhart leikna af söluskattsinnheimtu á þann hátt að þeir telja samkeppnisaðstöðu sína miklu lakari fyrir bragðið. Hér er annars um að ræða fyrirtæki svo sem Húsasmiðju Snorra Halldórssonar, Húseiningar á Siglufirði, Verk hf. í Kópavogi og Trésmiðju Fljótsdalshéraðs. Þessi fyrirtæki greiða af sinni vinnu við húsbyggingar 20% söluskatt af vinnunni sem unnin er inni, af því að hún telst til verkstæðisvinnu, í stað þess að losna við þessa innheimtu ef vinnan er unnin á byggingarstað. Hér er um verulegan aukakostnað að ræða sem eðlilegt er að þessir aðilar kvarti undan. Það fer hins vegar ábyggilega ekki á milli mála að hér er um mjög heppilegan og hagkvæman byggingarmáta að ræða sem styðja ber með ráðum og dáð. Það er líka greinilegt að húsbyggjendur sækja orðið í þetta byggingarfyrirkomulag og vilja gjarnan fá hús með þessum hætti, og stjórnvöld og Húsnæðismálastofnun ríkisins hafa nú nýlega ákveðið vissar aðgerðir í lánamálum sem auðvelda húsbyggjendunum að komast yfir þessi hús. Fsp. er fram borin m. a. af þessum ástæðum sem ég greindi áðan, að þessir aðilar telja sig hafa nokkur vilyrði um að úr þessu ósamræmi, en annað verður nú vart hægt að kalla þetta, kunni að verða bætt. Fyrir því er þessi fsp. lögð beint fram til hæstv. fjmrh.



Herra forseti. Út af fsp. hv. 7. landsk. þm. vil ég leyfa mér að segja að sú framkvæmd, sem ríkt hefur við álagningu og innheimtu söluskatts af vinnu við húsbyggingar, byggist á 1. tölul. 7. gr. l. nr. 10 frá 1960, um söluskatt, en sá tölul. hljóðar svo, með leyfi forseta: „Eftirtalin starfsemi og þjónusta er undanþegin söluskatti: 1) Vinna við húsbyggingar og aðra mannvirkjagerð svo og vinna við endurbætur og viðhald slíkra mannvirkja. Undanþága þessi tekur einvörðungu til þeirrar vinnu sem unnin er á byggingarstað, en ekki til vinnu við framleiðslu eða aðvinnslu byggingarvara í verksmiðju, verkstæði eða starfsstöð.“ Segja má að þetta ákvæði sé nokkuð skýrt og ótvírætt og hafi ekki valdið framkvæmdarerfiðleikum, en nokkrir úrskurðir hafa þó verið kveðnir upp um hvort takmarkatilfelli falli undir þetta undanþáguákvæði. Að óbreyttum lögum sýnist ekki mögulegt að breyta þeirri framkvæmd sem ríkt hefur varðandi innheimtu söluskatts af vinnu við byggingar. Hinu verður ekki neitað, að þetta lagaákvæði hefur verið gagnrýnt og hefur sú gagnrýni einkum beinst í þá átt, að núgildandi lagareglur kunni að standa eðlilegri þróun og stöðlun byggingariðnaðarins fyrir þrifum. Hafa þau vandkvæði, sem af þessari reglu leiðir, farið vaxandi hin síðari ár með hækkun söluskattshlutfallsins. Þetta vandamál er alls ekki einskorðað við söluskattsálagningu á byggingariðnaðinum. á þeim 17 árum, sem liðin eru frá gildistöku söluskattslaganna, hefur töluvert gætt víxlverkana milli skattskylda sviðsins og söluskattshlutfallsins. Hækkandi söluskattshlutfall hefur gefið kröfum um undanþágur byr undir vængi. Því hærra verður skatthlutfallið að vera á þeim vörum og þeirri þjónustu, sem skattskyld er, til þess að halda óskertum tekjum ríkissjóðs. Ég tel því að fara verði mjög varlega í það að veita frekari undanþágur frá söluskattsálagningu og almennt beri að forðast að líta einangrað á einstök tilvik um þetta, heldur beri að stefna að heildstæðri lausn þessara vandamála. Kemur þá vel til greina í því sambandi að fækka undanþágum frá söluskattsálagningu og reyna þannig að ná lækkun á skatthlutfallinu og þá án þess að tekjur ríkissjóðs skerðist.



Herra forseti. Ég þakka hæstv. fjmrh, svör hans, þó að þau feli það í sér að ekki sé áætlað að hér verði nein breyting á, heldur verði haldið áfram að leggja söluskatt á vinnu við þessar húseiningar sem eru byggðar innan fjögurra veggja. En eins og ég benti á áðan, þá er enginn vafi á því að hér er um rétta þróun í byggingarmálum að ræða. Hér er um að ræða merkilega tilraun til þess að koma niður kostnaði í okkar húsbyggingum, eins og full þörf er á. Og það verður að ætlast til þess í raun og veru að ríkisvaldið heldur stuðli að því heldur en hitt að þetta takist. En á svörum hæstv. fjmrh. ber að skilja að það sé ekki ætlunin og það ber vissulega að harma.



Herra forseti. Ég hef leyft mér að bera fram fsp. til iðnrh. á þskj. 404 um sykurhreinsunarstöð. Á síðasta þingi var samþykkt þáltill. sem ég flutti á því þingi um hagkvæmni þess að reisa og reka hér á landi sykurhreinsunarstöð. Er nú liðið eitt ár síðan þessi þal. var samþ. á þinginu, og eins og þá kom fram var málið rætt í n. og lagt til að það yrði athugað enn frekar, og gaf ýmislegt tilefni til þess að athuga gaumgæfilega hagkvæmni þess að flytja þennan iðnað inn í landið og fullhreinsa innanlands sykurinn sem notaður er innanlands. Vil ég því beina þeirri fsp. til iðnrh., hvað þessu máli líði og þeirri athugun sem hér um ræðir.



Herra forseti. 12. maí 1976 var samþ. á Alþ. þál. þar sem ríkisstj. var falið að láta fara fram könnun á hagnýtu gildi þeirra hugmynda sem upp hafa komið um sykurhreinsunarstöð hér á landi. Iðnrh. sendi Iðnþróunarstofnun Íslands þær áætlanir sem því höfðu borist um þetta mál, en þær byggja á því að reisa verksmiðju er flytti inn hrásykur, hreinsaði hann og pakkaði til notkunar á innanlandsmarkaði, en heildarsykurneysla hér á landi er nú áætluð um 10 þús. tonn á ári. Iðnþróunarstofnun var beðin um könnun á þessu máli, eins og farið var fram á samkv. þál. í umsögn Iðnþróunarstofnunar segir m. a.: „Sykurhreinsunarstöð yrði að ráða yfir öllum innlendum markaði, því að verðsveiflur eins og átt hafa sér stað undanfarin ár yrðu öllum hugsanlegum rekstraryfirburðum verksmiðjunnar ofviða sem í stöðugu ástandi væru ugglaust til staðar.“ Hinar miklu verðsveiflur á sykri valda því, að afar erfitt er að gera sér fullkomna grein fyrir hver verðmunur raunverulega er á milli hrásykurs og hreinsaðs sykurs þegar til lengdar lætur. En miðað við þær upplýsingar, sem Iðnþróunarstofnunin hafði um þann verðmun sem var í febrúar á síðasta ári á milli hrásykurs og hreinsaðs sykur, er talið að ráðgert fyrirtæki hefði ekki starfsgrundvöll. Þetta er mat Iðnþróunarstofnunar. Í viðræðum iðnrn. við Iðnþróunarstofnun hefur komið fram að til þess að komast nær raunverulegri hagkvæmni ráðgerðrar sykurhreinsunarstöðvar væri nauðsynlegt að leita aðstoðar erlends sérfræðings, og í samráði við höfund áætlunar um sykurhreinsunarstöð hér á landi, Hinrik Guðmundsson verkfræðing, hefur verið ákveðið að leita frekari aðstoðar um eftirtalin þrjú atriði: 1. Tæknilega umsögn um byggingu og rekstur sykurhreinsunarstöðvar hér á landi, þar sem gert er ráð fyrir jarðgufu sem aðalorkugjafa. 2. Hverjar séu helstu forsendur þess, að rekstur sykurhreinsunarstöðvar komi til greina hér á landi. 3. Tölulegt mat á arðsemi fjárfestingar í fyrrnefndri sykurhreinsunarstöð miðað við ofannefndar forsendur. Samband hefur verið tekið upp við finnskan sérfræðing, en ekki liggur fyrir hvenær álits hans er að vænta á þessu máli.



Herra forseti. Ég vil leyfa mér að þakka hæstv. iðnrh. fyrir svör hans og er ánægður með að það skuli hafa verið unnið við að kanna þessi mál, því að ég tel að það sé margt sem mæli með og bendi til þess að það sé hagkvæmt að flytja þennan iðnað inn í landið. Jafnvel þó að nú um sinn hafi sykurverð lækkað á heimsmarkaði, þá held ég að muni vera hagkvæmt að hreinsa hér innanlands. Ég vil minna á það, að tilgangurinn með þessari þál. var að reyna að flytja inn í landið þá atvinnu sem er við það að hreinsa sykurinn, auka iðnaðinn innanlands og auka atvinnuna sem er takmörkuð nokkuð víða hér á landi. Auk þess fer þjóðinni fjölgandi svo að við þurfum að hugsa fyrir því að reyna að efla iðnaðinn, þar sem sjávarútvegur og landbúnaður hafa ekki svo að sjáanlegt sé, möguleika á því að taka við verulega auknum fólksfjölda þjóðarinnar. Þá var líka bent á það, að ef úr þessu yrði væri þetta verulega til sparnaðar á gjaldeyri því að hrásykurinn er ódýrari en hreinsaður sykur í innkaupum og þá kæmi þar verulegur gjaldeyrissparnaður. Þá er líka stefnt að því að koma á hóflegu verðlagi á þessa hluti með því m. a. að draga úr flutningskostnaði og koma á hagkvæmni í viðskiptum. Það var bent á það við flutning þessarar þáltill., að með því að gera vöruskiptasamning við þær þjóðir sem framleiða hrásykur, þá hefði þetta e. t. v. mátt takast, og væri æskilegt að sá þáttur væri rannsakaður. Þá vil ég sérstaklega minna á það, að við getum nýtt okkar innlendu orkugjafa, eins og hæstv. iðnrh. minntist á. Þetta eru allt þættir sem ég tel að tvímælalaust eigi að skoða niður í kjölinn, og þess vegna legg ég á það áherslu að hraðað verði svo sem kostur er að ljúka þessari athugun.



Herra forseti. á þskj. 440 hef ég borið fram fsp. til hæstv. sjútvrh. um Stofnfjarsjóð fiskiskipa. Ég sé ekki ástæðu til að eyða tíma í að ræða þessa fsp., hún þarfnast engra skýringa, en er svo hljóðandi, með leyfi hæstv. forseta: „1. Hve hárri upphæð námu greiðslur af óskiptu aflaverðmæti til Stofnfjársjóðs fiskiskipa á árinu 1976? 2. Hve háum upphæðum námu afborganir og vextir af stofnlánum fiskiskipa á árinu 1976? 3. Hve háar upphæðir greiddi Stofnfjársjóður fiskiskipa á árinu 1976: a) til afborgana og vaxta af stofnlánum fiskiskipa, b) til skipaeigenda?“



Herra forseti. Svar við 1. fsp. Á árinu 1976 námu greiðslur til Stofnfjarsjóðs fiskiskipa af aflaverðmæti alls 3151 millj. kr., þar af námu greiðslur af óskiptu aflaverðmæti 2616 millj. kr., en mismunurinn, 535 millj. kr., eru viðbótargjöld þeirra skipa sem eru með ríkisábyrgð á lánum. Viðbótargjöld þessi koma til aflahlutareiknings með venjulegum hætti. Svar við 2. fsp.: Torvelt er að áætla hverjar hafi verið heildargreiðslur afborgana og vaxta af fiskiskipum á s. l. ári þar eð enginn hluti þessara greiðslna á sér stað á milli einkaaðila. Hins vegar liggja fyrir upplýsingar um þann hluta þessara greiðslna sem inntur er af hendi beint til banka eða opinberra sjóða. á árinu 1976 voru þessar greiðslur sem hér segir: 1. Til Fiskveiðasjóðs voru alls greiddar 2340 millj. kr. Þar af námu greiðslur frá Stofnfjársjóði 1915 millj. kr., eins og áður greinir. 2. Greiðslur til Byggðasjóðs námu samtals 270 millj. kr. Þar af voru greiðslur frá Stofnfjársjóði 45 millj. kr. 3. Greiðslur vaxta og afborgana af erlendum lánum vegna fiskiskipa námu alls 2929 millj. kr. Þar af námu greiðslur af lánum, sem fiskiskipaeigendur tóku beint, 1083 millj. kr., en 1846 millj. kr. voru greiðslur af lánum sem ríkissjóður, viðskiptabankar og sveitarfélög tóku og endurlánuðu síðan. 4. Greiðslur Ríkisábyrgðasjóðs af lánum vegna fiskiskipa námu alls 1137 millj. kr. Mestur hluti þessarar fjárhæðar eða nálægt 1090 millj. kr. er meðtalinn í lið 3, eins og fyrr segir. Af 1137 millj. kr. greiðslu Ríkisábyrgðasjóðs fékk hann endurgreiddar 762 millj. kr. frá Stofnfjarsjóði, Fiskveiðasjóði, Aflatryggingasjóði og af gengisstyrk. 5. Greiðslur til Tryggingastofnunar ríkisins, einkum vegna Atvinnuleysistryggingasjóðs, námu nálægt 118 millj. kr. Samtals námu því greiðslur vaxta og afborgana, sem greiddar voru beint til banka, opinberra sjóða og til útlanda, um 5700 millj. kr. Svar við 3. spurningu, a-lið: Á árinu greiddi Stofnfjársjóður 2488 millj. kr. í afborganir og vexti af stofnlánum og skiptust þær greiðslur sem hér segir: Til Fiskveiðasjóðs 1915 millj. Til Ríkisábyrgðasjóðs 250 millj. til Byggðasjóðs 45 millj. til annarra lánveitenda 278 millj. Samtals 2488 millj. Svar við b-lið 3. liðar: Greiðslur til skipaeigenda námu samtals 679 millj. kr., en hluta þeirrar fjárhæðar eða tæpar 200 millj. kr. má beint rekja til þeirrar ákvörðunar að endurgreiða 15% af þeim 20% sem stærri skuttogurum var gert að greiða í Stofnfjarsjóð. Ákveðið var að helmingur þessara 15%, þ. e. 7.5%, rynni til viðskiptabanka upp í rekstrarlán, en hinn helmingurinn og sá sem hér er tilgreindur rynni til útgerðarinnar. Þriðjungur þeirra 200 millj. kr., sem hér eru meðtaldar í greiðslum til skipaeigenda, hefur komið til aflahlutareiknings.



Herra forseti. Ég þakka hæstv. sjútvrh. svör hans, en mun ekki gera þau að umræðuefni í þessum fyrirspurnatíma.