Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Frv. það, sem hér er lagt fram, hefur áður legið fyrir hv. d., að vísu upphaflega í nokkuð öðru formi. En það er borið hér fram eins og það var afgr. frá þessari hv. d. á síðasta þingi. Hins vegar náði frv. ekki endanlegu samþykki þá og er því borið fram á ný. Svo sem kunnugt er, er gert ráð fyrir þeirri tilhögun í hinum nýju fræðslulögum, að menntaskólar séu tveir, á Akureyri og í Reykjavík, og skuli þeir hafa menntadeild, en ekki gagnfræðadeild eða miðskóladeild. Er gert ráð fyrir, að sérstakir skólar taki við því hlutverki, en menntaskólar taki síðan við þeim nemendum, sem nú ná landsprófi með nægilega hárri einkunn til þess að geta haldið áfram námi. Ástæðan til, að þetta frv. er borið fram nú, er fyrst og fremst sú, að mjög eindregnar óskir hafa komið fram um það frá menntaskólunum, og þá ekki sízt menntaskólanum á Akureyri, að skóli þessi verði ekki skertur og hann fái áfram að starfrækja gagnfræðadeild eins og hann hefur gert til þessa. Auk óska skólans sjálfs virðast einnig ýmis rök styðja að því, að þessi tilmæli séu tekin til greina. Eru þá ekki sízt þau rök, að nú er svo málum háttað, að í ýmsum byggðarlögum er ekki aðstaða til þess að búa nemendur undir gagnfræðapróf, ekki til skólar, sem geta sinnt því hlutverki, og er því ekki komin á sú skipun þessara mála, sem fræðslul. að því leyti gera ráð fyrir. Er því nauðsynjamál fyrir ýmis byggðarlög, ekki sízt á Norðurlandi, að menntaskólinn fái að taka við nemendum til undirbúningsnáms í gagnfræðadeild, enda hefur nú þannig skipazt, að menntaskólinn hefur fengið að reisa veglegt heimavistarhús, sem er gert ráð fyrir að rúmi 160–170 nemendur. Er að sjálfsögðu mikið atriði fyrir þá nemendur, sem þurfa að sækja skólann lengra að, að eiga þess kost að búa í heimavist. Málum er að vísu ekki þannig háttað í Reykjavík, enda öllu meiri erfiðleikar á að taka við nemendum í gagnfræðadeild þar heldur en hjá menntaskólanum á Akureyri. Þar er um mjög mikið húsrými að ræða, og virðist mjög óeðlilegt að tryggja ekki svo sem verða má, að þetta húsrými verði notað. Það er fullkunnugt, að viða er húsnæðisskortur og erfiðleikar á því sviði hjá skólum víðs vegar um land. Og það er einnig mjög um það rætt, að mikið fé sé til skólanna lagt, og virðist í alla staði óeðlilegt, ef ekki er reynt til hlítar að nýta það húsrými, sem til er. Það er ekki ætlunin að nýta þetta mikla heimavistarhús, sem menntaskólinn hefur fengið að reisa, fyrir aðra skóla en menntaskólann sjálfan. Frá skólans hálfu er og var lögð á það mikil áherzla, að í skólanum fái áfram að starfa miðskóladeild. Vil ég fyrst tilnefna hinn mjög þekkta og þjóðkunna menntamann, Sigurð Guðmundsson skólameistara, sem á sínum tíma varaði mjög ákveðið við því, að gagnfræðadeild skólans yrði af honum tekin. Og það var ekki heldur gert í hans tíð vegna hans ötulu baráttu í málinu. Ég hygg hann hafi leitt mjög sterk rök að því, að slík breyt. væri óskynsamleg. Ég hygg óhætt að segja það um báða menntaskólana, að þeir telji mjög óheppilegt frá uppeldislegri hlið að geta ekki tekið við nemendum sem yngstum til þess að móta þá sem bezt í sínum höndum. Ég hygg, að fyrir þessu liggi allveruleg og veigamikil rök. Um þetta vil ég fyrst og fremst nefna menntaskólann á Akureyri, af því að mér er hann vel kunnur, því að það er tvímælalaust, að til mikillar gagnsemi hefur orðið fyrir nemendur að komast strax í þá deild, og á það sinn þátt í þeim árangri, sem í skólanum hefur náðst yfirleitt. Munu allir geta um það borið, sem þar hafa stundað nám, að á engan hátt væri æskilegt, að gagnfræðadeild starfaði ekki við þann skóla. Því hefur verið haldið fram sem rökum gegn þessu máli, að það brjóti í bága við það kerfi, sem menn hugsa sér að byggja upp í fræðslumálunum, en í því eiga þessir tveir menntaskólar eingöngu að vera lærdómsdeildir. Ég fyrir mitt leyti tel þetta ekki sérstaklega veigamikil rök gegn till. sem þessari, að hún kunni að brjóta í bága við fyrirhugað kerfi, vegna þess að flestir munu sammála um, að varasamt sé að binda menntun um of í kerfi og mjög vafasamur gróði fyrir þjóðina, að uppeldishættir yfirleitt í öllum skólum séu steyptir í sama mót og engar séu undantekningar þar frá, en allir verði að haga sinn námi eftir einu og sama kerfi. Ég sé ekki ástæðu á þessu stigi málsins til að ræða almennt um fræðslulögin nýju og kerfið, sem þar er byggt upp. Tækifæri verður til þess á öðrum vettvangi. En ég bendi á það, sem rækilega er vikið að í bréfi frá menntaskólanum á Akureyri, sem birt er með grg. þessa frv., að það er ákaflega vafasamt að breyta skólakerfinu á þann veg, að duglegustu nemendum sé ekki gefið færi á að ljúka námi sínu fyrr. Ég hygg, að í flestum löndum séu skólarnir mismunandi þungir, og að þar séu skólar fyrir duglegustu nemendurna, svo að þeir geti átt þess kost að ljúka námi sínu á skemmri tíma en í öðrum skólum. Er líka vitað, að talsvert er um það, að nemendur í menntaskólum hafa tekið tvo bekki á einu ári. Bendir það ótvírætt til þess, að allverulegur hópur nemenda vill gjarnan leggja meira á sig við nám en venja er og ljúka því fyrr. Auðvitað verður alltaf takmarkaður fjöldi, sem menntaskólinn getur tekið í sína miðskóladeild. En ég held það sé skoðun allra flm. - og væntanlega skoðun fleiri - að ekki sé nema æskilegt, að til séu einhverjir skólar, þar sem nemendur, sem til þess treysta sér, geti lokið námi sínu á skemmri tíma. Þannig er frá þessu máli gengið af hálfu okkar flm., svo sem hv. þm. munu sjá, að það er orðað sem heimildarákvæði fyrir hæstv. ríkisstj. að láta tveggja ára óskipta miðskóladeild starfa við menntaskólana á Akureyri og í Reykjavík, ef húsrými og aðrar aðstæður leyfa, þannig að það er á valdi menntmrh., hvort þessi heimild verður notuð eða ekki. En við teljum tvímælalaust, að þessi heimild eigi að vera til staðar, og teljum einnig, að þessa heimild eigi að nota, eins og aðstæður eru nú. Samkvæmt því, sem skólameistari menntaskólans á Akureyri hefur skýrt mér frá, hefur engum nemanda á þessu hausti verið synjað um heimavist í menntaskólanum, og er ekki búið að taka í notkun helming heimavistarinnar. Samt eru þar 12 nemendur, að ég hygg, úr miðskóladeild eða síðari bekk hennar. Þegar því þessi heimavist er öll komin til afnota, virðist engin ástæða til að óttast á næstu árum, að menntaskólinn geti ekki, þó að hann fái leyfi til að stórauka miðskóladeildina, veitt móttöku öllum þeim nemendum, sem óska að vera þar í lærdómsdeild. enda er gert ráð fyrir því, sem sjálfsagt er, þar sem þetta er menntaskóli, að utanbæjarnemendur lærdómsdeildar sitji jafnan fyrir heimavistarrúmi í skólanum. Það virðist því nokkurn veginn augljóst, að þá röksemd sé ekki hægt að færa fram móti þessari till. eða ósk skólans, að hann fái að starfrækja áfram miðskóladeild, að slíta verði til þess að útiloka einhverja nemendur, sem þurfa að stunda lærdómsdeildarnám þar. Svo mikill áhugi hefur ríkt í þessu máli víðs vegar á Norðurlandi, að það munu hafa borizt hingað til hins háa Alþingis á s.l. þingi allmargar áskoranir og óskir, að frv. um þetta efni hlyti samþykki. Það er einnig svo mikill áhugi hjá skólameistara og kennurum á Akureyri fyrir þessu máli, að þeir fái áfram að taka nemendur til undirbúnings undir lærdómsdeild, að þeir hafa á þessum vetri tekið sig saman um að hafa sérstakan undirbúningsflokk. Að vísu hafa þeir ekki rétt til að hafa 1. bekk í skólanum, en sérstakan undirbúningsflokk hafa þeir, þar sem eru um 30 nemendur, sem þeir hafa tekið að sér að nokkru leyti í sjálfboðavinnu að kenna undir 2. bekk. Þetta virðist mér vera mjög til fyrirmyndar og sýna eindreginn áhuga og fórnfýsi vegna málefnisins. Og nemendur hafa kosið þessa tilhögun, enda þótt þeir þurfi að greiða tiltekið skólagjald. Og kennarar hafa greitt nokkurt fé á mann til þess að kosta þessa undirbúningsdeild. Mér virðast því öll rök hniga í eina átt, að frv. beri að samþ., bæði með hliðsjón af því, að ekki er æskilegt að steypa alla skóla í sama mót, og einnig með hliðsjón af þeim eindregnu óskum, sem hafa komið fram frá menntaskólanum um þetta mál, einnig með hliðsjón af því, að nægilegt húsnæði er þarna til afnota á mjög hagkvæmum stað á Norðurlandi til að veita stórum hóp nemenda heimavist. Virðast mér engin rök mæla á móti því að veita menntmrh. heimild þessa. ef hann telur, að ástæður leyfi; þ.e., meðan aðsókn að lærdómsdeild er ekki það mikil, megi hann áfram starfrækja sína miðskóladeild. Og mér virðast ekki síztu rökin, hvern fádæma áhuga skólameistari og kennarar hafa sýnt, svo sem ég hef getið um. - Vil ég svo fyrir hönd flm. mælast til, að málinu verði vinsamlega tekið af hv. d. og vísað til nefndar að þessari umr. lokinni.



Herra forseti. Vegna þess að þessi lagabreyt. er í heimildarformi og mundi því koma til minna kasta að framkvæma hana, ef ég held áfram að vera í þessu sæti á næsta ári, finnst mér rétt, að ég láti að einhverju leyti í ljós mitt álit á þessu máli eins og það horfir við nú. Þetta mál hefur verið sótt með miklu kappi, sérstaklega af kennurum menntaskólans. Það lá fyrir þinginu í fyrra, eins og öllum er kunnugt. Af sérstökum ástæðum taldi ég ekki rétt að hafa afskipti af málinn þá og lét það þess vegna fram hjá mér fara ást þess að leggja þar nokkurt orð í belg. Hins vegar verð ég að segja það, að eftir því sem þetta mál er meira rætt og meira sótt, verði ég því minna sannfærður um nauðsyn þess sem ég hugsa meir um það. Eins og hv. frsm. gat um, er skólakerfið þannig, að menntaskólunum er ætlaður alveg sérstakur vettvangur að starfa á, að starfrækja lærdómsdeild. en ekki miðskóladeild. Ég efast um, að heimilt geti verið að ganga gegn þeim fyrirmælum, sem lögin setja í þessu efni. Þess vegna er það að sjálfsögðu á valdi hæstv. Alþ. eingöngu að gera breyt. í þessu efni. Mér skilst, að ústæður skólans til að fá þessa breyt. séu aðallega tvær. Í fyrra lagi sú, að menn telja, að skólinn gangi saman talsvert mikið við það, að miðskóladeildir falla burt, eða að skólinn fari úr 14 deildum niður í 8 deildir. Ef þetta væri meginástæðan fyrir breyt., get ég ekki séð, að ein miðskóladeild bæti mikið úr, þannig að skólinn hafi miklu meira að starfa. Þá er önnur ástæða, sem ég skil vel og ég fyrir mitt leyti get verið fylgjandi. Hún er sú, að menntaskólarnir megi starfrækja miðskóladeild vegna þess, hve mikill kostur það er fyrir þá að hafa nemendur frá byrjun, sem geti haldið áfram í gegnum skólann. Þetta get ég vel skilið að muni vera heppilegt og að mörgu leyti sérstakur stuðningur fyrir skólareksturinn, enda hefur rektor menntaskólans, þegar við höfum rætt um þetta mál, lagt falsverða áherzlu á þetta atriði málsins. En þessu atriði var kippt burt, þegar fræðslulögin voru sett, og því skipulagi komið á, sem nú er. Því hefur verið haldið fram, að það væri varhugavert að binda mál sem þetta í kerfi. hetta kann að vera rétt, en þetta hefur þó verið gert, og við búum nú við kerfi, sem byggt er upp á því, að þessi skipun sé höfð á störfum menntaskólanna. En þetta atriði, sem ég gat um áðan, að það væri kostur fyrir skólana að ala upp nemendurna, gildir að sjálfsögðu ekki síður við menntaskólann í Reykjavík en við menntaskólann á Akureyri. En þá kemur til greina, að aðstæðurnar eru næsta ólíkar. Menntaskólinn í Reykjavík er svo fjölsóttur, að hann er að springa utan af nemendunum, en menntaskóli Akureyrar getur bætt við sig nemendum. Menntaskólinn í Reykjavík hefur nú 20 deildir og hefur kennslu frá kl. 8–7. Það var svo komið síðastliðið haust, að hann varð að neita 30 nemendum, sem staðizt höfðu landspróf og áttu heimtingu á framhaldsnámi, um skólavist vegna húsnæðisleysis. Á þessu stigi málsins var talið ógerlegt að vísa þessum nemendum til Akureyrar, vegna þess að þeir höfðu gert ráð fyrir að dveljast hér. Þetta var svo leyst á þann hátt, en eingöngu til bráðabirgða til þess að komast hjá leiðindum vegna þess, hve skyndilega þetta kom yfir nemendurna, að stofna sérstaka deild í skólanum. Sá böggull fylgir þó skammrifi, að skólinn getur ekki hleypt öllum þeim nemendum, er standast próf, upp í efri bekkina. Verður þá að sigta úr og láta 20–30 nemendur ganga af eða senda þá til Akureyrar. Ef annar skólinn fengi að taka upp miðskóladeild af uppeldisástæðum, þá vildi hinn það ekki síður, þar sem hann er miklu fjölmennari en Akureyrarskólinn. Þess vegna verður að horfast í augu við það, að það er ekki eins létt að koma þessari breytingu í framkvæmd og virðast kann, nema breytt sé núverandi fræðslukerfi. Það væri því eðlilegt, úr því að menntaskóli Akureyrar hefur nægilegt húspláss, meðan ekki er hægt að bæta úr húsnæðisleysinu hér, að hann taki við utanbæjarnemendum þeim, sem eiga heima utan Reykjavíkur og Akureyrar og því næst þeim Reykvíkingum, sem gætu veitt sér það að stunda þar nám. Það lítur út fyrir, að á næsta ári verði að neita mörgum nemendum um setu í menntaskóla, er staðizt hafa landspróf, eða þyngja prófið, svo að fleiri falli. Að öðrum kosti er ekki sýnilegt annað en að neita verði um skólavist, því að húspláss er ekki fyrir hendi, en það er til á Akureyri. Ég tel það enga frágangssök að vísa nemendum til Akureyrar. Það verður að vísu aukakostnaður fyrir Reykvíkinga, sem annars gætu búið á sínum heimilum með minni tilkostnaði, en eins og ég sagði, þá fel ég það ekki frágangssök. Mér finnst, að það þurfi að taka þetta mál með meiri viðsýni og á víðtækara grundvelli en gert hefur verið og breyta fræðslulögunum, svo að þetta geti náð fram að ganga. Meðan fræðslukerfið er eins og það nú er, þá finnst mér það ótækt að gera slíka breytingu sem þessa. Með því yrðu raunverulega tveir gagnfræðaskólar á Akureyri, en mér er skýrt frá, að gagnfræðaskólinn þar sé fullnægjandi eins og hann er nú. Nú er skólinn einsettur með 298 nemendum, og hægt er að bæta við 50 manns án þess að tvísetja, en 600 manns, ef allt húsnæði, sem skólinn ræður yfir, væri tekið í notkun, en þá þyrfti að gera við kjallara og tvísetja. Mér sýnist því, að verið væri að koma upp tveimur gagnfræðaskólum þar, sem einn gæti leyst hlutverk beggja. - Vildi ég láta þessa skoðun í ljós við þessa umr. Tel ég og, að athuga þurfi þetta nánar en gert er hér í frv. og hvort ekki sé þá rétt að breyta fræðslukerfinn með þetta fyrir augum. Ég tel þó, að ekki sé rétt að gera það á þessu stigi málsins, þar sem varla er fenginn nokkur reynslutími enn á fræðslukerfinu.



Herra forseti. Það var sérstaklega eitt atriði í ræðu hæstv. ráðh., sem gefur tilefni til athugasemda. Hann sagði á þá leið, að ef frv. næði fram að ganga, þá yrðu tveir gagnræðaskólar á Akureyri, þótt einn gæti annað allri kennslunni, og taldi hann það vera óhæft Hér er ég ósammála honum um grundvallaratriði. Það, sem hér er um að ræða, er, hvort menntaskólanum á Akureyri og menntaskólanum í Reykjavík skuli veitt heimild til að undirbúa nemendur undir landspróf á tveimur árum, þótt það taki almennt þrjú ár í gagnfræðaskólum. Nú er það kunnugt, að hæfni og vilji nemenda til námsins er mjög misjafn. Ég tel, að einn höfuðgalli núgildandi fræðslulaga sé, að ekki er tekið nægilegt tillit til þessarar staðreyndar, að gerð sé tilraun til þess að reyra námið allt í of fastar skorður og miða kröfur og tilhögun síðan við meðallagið í hæsta lagi. Hér er áreiðanlega gengið óvenjulega langt í „standardiseringu“, ef svo mætti segja. Öllum nemendum er ætlað að ganga í gegnum sömu vélina, eins og þeir hefðu sömu hæfileika, sama áhuga og sama námshraða. Það væri tvímælalaust til bóta, ef höfð væri meiri hliðsjón af því, að nemendur eru misjafnir að hæfileikum og að þeim hæfa ólíkar aðferðir og misjafn hraði við námið. Þegar þess er gætt, að verulegur hluti nemenda getur tekið landspróf eftir tveggja ára nám, eru það sterk rök fyrir þessu máli, fyrst menntaskólarnir bjóðast til að undirbúa nemendurna á tveimur árum í stað þriggja. Ég andmæli því ekki, að það sé nauðsynlegt að hafa þrjú ár í gagnfræðaskólum til undirbúnings undir landspróf, en það er verulegur hluti nemenda, sem getur lokið því á tveimur árum, og til hvers eiga þeir þá að sitja í gagnfræðaskóla í þrjá vetur, ef til eru skólar, sem útskrifa þá á tveimur? Af þessum sökum er ég í grundvallaratriðum ósammála hæstv. menntmrh. um, að það sé ekki rétt að hafa tvo gagnfræðaskóla á Akureyri. Og ég álít einnig, að svipað sjónarmið ætti að ríkja á fleiri sviðum í skólamálunum. En því takmarki mætti m.a. ná með því að minnka skólana frá því, sem nú er; þá væri hægt að haga kennslunni meira við hæfi nemendanna en þegar skólarnir eru risabákn eins og þeir eru að verða. Til eru einnig þau rök með þessu máli, sem eru sameiginleg fyrir báða skólana, og drap hæstv. menntmrh. á þau áðan, en þau eru, að heppilegt sé fyrir nemendurna að koma ungir í þann skóla, sem þeim er ætlað að dvelja í til stúdentsprófs. Hygg ég tvímælalaust, að betra sé fyrir nemendurna að dvelja lengi í sama skóla við nám en þurfa að flytja sig skóla í milli. Hins vegar skal ég játa, að til eru einnig rök á móti málinu, og vildi ég fyrst og fremst telja það, að við þetta stækkuðu skólarnir allverulega, sérstaklega menntaskóli Akureyrar. En um það held ég að ekki sé ágreiningur meðal nútíma skólamanna, að mjög stórir skólar eru ekki æskilegir. Ég hygg, að barnaskólarnir í Reykjavík séu allt of stórir og flestir gagnfræðaskólarnir líka. Menntaskólinn í Reykjavík er allt of stór, og hefði átt að vera búið að skipta honum fyrir löngu, að vísu ekki í efri og neðri deild, ekki hversum, heldur langsum, ef svo mætti segja, og er ég viss um, að koma mætti á skynsamlegri verkaskiptingu þannig. Sérstaklega verður þetta nauðsynlegt, ef frv. þetta nær fram að ganga, og verður þá óhjákvæmilegt að skipta menntaskóla Reykjavíkur og þá um leið nauðsynlegt að stofna heimavist við hann. Ég vil nota þetta tækifæri til að láta þá skoðun mína í ljós, að það megi ekki dragast lengur að koma upp heimavist við menntaskólann í Reykjavík. Það er hneisa, að á sama tíma sem reist er stórt skólahús á Akureyri, þá skuli ekkert á því sviði hafa verið gert við eina stærstu og elztu menntastofnun landsins, sem er menntaskólinn í Reykjavík. Menntaskólinn í Reykjavík getur ekki veitt nemendum utan af landi sérstök hlunnindi til þess að gera þeim auðveldara að stunda hér nám, hvorki húsnæði, fæði né þjónustu. Því eru aðstæður fyrir nemendur utan af landi verri hér en á Akureyri. Við svo búið má ekki lengur standa. þetta voru rök, sem snerta báða skólana, á móti málinu. Hins vegar er svo að geta, að til eru sérstök rök, er mæla með miðskóladeild á Akureyri, þ.e. þau, að ekki er til fulls notað húsnæði menntaskólans á Akureyri, en það verður ekki notað, nema miðskóladeild sé sett upp. Enn fremur má geta þess, að verði eingöngu lærdómsdeild á Akureyri, þá eru starfskraftar skólans ekki nýttir að fullu, og mætti búast við, að kennarar skólans yrðu að leita sér einhverra starfa utan skólans. Þótt segja megi, að rök séu til gegn þessu máli, svo sem stækkun skólanna og húsnæðisskortur í Reykjavík, þá finnst mér þau rök, er mæla með málinu, þyngri á metunum fyrir báða skólana, en þó sérstaklega fyrir skólann á Akureyri.



Herra forseti. Það eru aðeins nokkur orð. Mér þótti mjög leitt, að hæstv. menntmrh. skyldi ekki sjá sér fært að taka betur í þetta mál en hann gerði, ekki sízt vegna þess, að ég gat ekki séð, að fram kæmu í ræðu þessari nein þau rök, er mælt gætu móti málinu. Að vísu vil ég ekki leggja þann skilning í ræðu hans, að hann mundi ekki nota þá heimild, sem fælist í l. þessum til þess að starfrækja miðskóladeild eins og hún verður samkvæmt þeim. Mér þótti sem sagt leitt, að hann skyldi ekki sjá sér fært að taka afstöðu með málinu. Hann taldi veigamestu rökin vera það, að menntaskólarnir gætu þá tekið við nemendum sínum sem yngstum. Á þetta benti einnig hv. 3. landsk. þm. Ég held, að það geti enginn á móti því mælt, að það sé ekki heppilegt að skipta oft um skóla, meðan á náminu stendur, vegna þess, hve mikilvægt þetta atriði er, og einnig vegna þess, að menntaskólarnir hafa á að skipa reyndustu og beztu starfskröftunum og hafa því góða aðstöðu til að geta tekið strax við þeim nemendum, sem hyggjast dvelja þar við nám. Það hefur líka verið vakin athygli á því, hve hættulegt það er, þegar duglegir nemendur eru hnepptir í fjötra kennslufyrirkomulagsins, þannig að þeir geta ekki fullnægt sinni námsgetu. Og það er ekki efamál, að menn, sem eru fljótir að læra, missa allan áhuga á náminn, þegar þeim finnst það auðvelt og þeir þurfa ekkert á sig að leggja. Hæstv. ráðh. taldi varhugavert að samþ. frv. og taldi heppilegra að taka þetta upp sem breytingu á fræðslukerfinu. Mér virðist þessi leið aftur á móti heppilegri, vegna þess að hér er ríkisstj. veitt heimild til að láta miðskóladeildina starfa, en ekki um neina þvingun að ræða og hægt að laga þetta í hendi sér hverju sinni. Hann benti á þann annmarka við menntaskólann í Reykjavík, að hann væri yfirfullur og nemendur kæmust þar ekki að vegna húsnæðisleysis, en húspláss væri fyrir hendi á Akureyri. Ef hins vegar fjölgar í lærdómsdeild á Akureyri, þá er hægt að endurskoða afstöðu ráðuneytisins til miðskóladeildarinnar. Hygg ég, að í máli þessu séu engin þau rök, er snúa gegn því, sem sambærileg séu þeim rökum, er mæla með því, að leyfi þetta verði veitt. Treysti ég því svo, að hv. deild taki máli þessu með skilningi og vinsemd.