Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Guðjón Guðlaugsson Jeg hefi ekki margt um þessa þingsál. að segja. Jeg vil ekki segja, að jeg geti ekki greitt henni atkvæði, en hitt finst mjer, að andinn í henni sje óþarflega „sterkur“. Um fyrsta lið hennar, sem sje þann, að ætla mönnum sæmilega borgun fyrir grenjavinslu, er það eitt að segja, að það er ekki nema gott og blessað í sjálfu sjer. En þó munu allir þeir, sem kunnugir eru hugsunarhættinum innan sveita- og sýslustjórna, fara nærri um það, hvernig þeim „sæmilegheitum“ verði farið, því þar sem mest er um það hugsað að spara og aftur spara, eru ekki ýkjamiklar líkur til þess, að borgunin verði ákveðin svo rífleg, að nokkurri skyttu þætti slægur í því að sækjast eftir henni. Og sama er að segja um annan lið nál., en um þriðja liðinn, sem sje að verðlauna þá, sem skara fram úr og vinna vissa tölu - um það er skemst að segja, að það er nú einmitt það, sem þingið er nú að gera. Það er að verðlauna þá, sem lagt hafa atorku sína og efni fram til þess að halda uppi arðsamri atvinnugrein í landinu - verðlauna þá með því, að svifta þá þessari sömu atvinnu. Og þegar sjálft Alþingi telur þetta sæmileg verðlaun, þá má fara nærri um það, hvað sveitarstjórnir muni telja sæmilegt. Annars sýnist mjer, sem skoða eigi þessa þingsál. í sambandi við annað refafár þessa þings, og þá virðist mjer liggja í augum uppi, að ef Nd.-lögin um eyðing refa ná fram að ganga, þá er þessi þingsál. óþörf, en ef þau fá ekki framgang, þá er hún ónóg, og þess vegna get jeg ekki gefið henni nein meðmæli - og geri ekki.

Guðmundur Ólafsson Mjer heyrðist það á andanum í orðum hv. 4. landsk.þm. (G. G.), að hann væri í aðra röndina að mæla á móti þingsál., af því að hún væri óþörf. Þetta er mjer óskiljanlegt. Þingsál. er til bóta, og auðvitað komin fram af því einu, að borgun sú, er refaskyttum er ákveðin í reglugerðum sýslnanna, er orðin langt á eftir tímanum, og því full þörf á því að samræma þóknunina fyrir þetta starf við annað kaupgjald. Hið sama á sjer stað um verðlaun til manna, er vinna refi annarsstaðar en við greni. Þetta er hægt að gera, hvað svo sem verður um refaeyðingu Nd. og hvaða skoðanir sem menn kunna að hafa á því máli.

Guðjón Guðlaugsson Mjer virtist eðlilegast, og vil gera það að tillögu minni, að þetta mál verði geymt uns frv. um bann refaeldis kemur hingað. Þetta eru skyld mál og eiga saman. Menn athuga það ekki, að um fleiri menn en skyttur er hjer að ræða. Einstakir menn, þeir sem útvega tófur til eldis, hafa engu síður tekjur af þessu en þeir, sem ala þær. Jeg hefi nýlega talað við mann, sem sagðist vera umboðsmaður bóndans í Elliðaey og útvega honum tófur austan úr Árnes- og Rangárvallasýslum, og vart þarf við því að búast, að refur, sem til Elliðaeyjar eru komnar, bít fje austur í sýslum. Þetta ættu að vera næg verðlaun handa þeim, sem stunda þetta. Tillaga. mín er sú, að þingsályktunartillagan verði tekin út af dagskrá og geymd þangað til frv. um bann gegn refaeldi verður til umræðu.

Guðmundur Ólafsson Hv. 4. landsk þm. (G. G.) virðist vera þeirrar skoðunar, að hjer sje að eins stofnað til verðlauna handa þeim, sem drepa tófur, sem eru í eldi, en meiningin er sú, að verðlaunin sjeu veitt þeim, sem drepa tófur, hvar sem þær hittast, þótt ekki hafi þær verið teknar til fósturs af neinum. Enda tófurækt ekki svo langt komið hjer enn, að margt af þeim elst upp ræktunar- og ræktarlaust.

Atvinnumálaráðherra (S. J ): Jeg hafði vonast eftir því, að till. þessi gengi orðalaust fram í deildinni,. en svo virðist ekki ætla að verða. Jeg fæ nú ekki betur sjeð en að till. geti vel náð samþykki deildarinnar, hvort sem lög verða annars sett um bitvarginn eða ekki. Jeg býst raunar við því, að till. sje heldur gagnslítil, en meinlaus er hún að minsta kosti og getur þó, ef til vill, orðið til þess, að sýslunefndir taki að hugsa betur um málið. Jeg mun því verða með till.