Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Á þskj. 398 er frv. til fjáraukalaga fyrir árið 1971. Eins og fram er tekið í aths. með frv. þessu, hafa yfirskoðunarmenn ríkisreikninganna afhent fjmrn. í þessu tilfelli till. sínar til fjárveitinga í fjáraukalögum fyrir árið 1971. Þeir leggja til, að aukafjárveiting sé veitt fyrir öllum umframgjöldum, sem eru í ríkisreikningnum 1971, en á þessu ári urðu allmiklar umframfjárgreiðslur. Á því eru nokkrar eðlilegar skýringar, m.a. vegna þess, að eftir að fjárlög voru samþykkt, var samþ. hér á hv. Alþ. frv. um breyt. á vegal. á þann veg, að bensinskattur var hækkaður verulega frá því, sem gert hafði verið ráð fyrir, þegar fjárlög voru afgreidd. Sömuleiðis var á fjárl. ekki gert ráð fyrir því að halda niðurgreiðslum þeim, sem þá voru ákveðnar, nema til 1. sept., en síðan var ákveðið að halda þeim út allt árið 1971. Í þriðja lagi reyndust útflutningsuppbætur allmiklu meiri á þessu ári en reiknað hafði verið með. Í fjórða lagi var það svo, að þegar fjárlög voru afgreidd, voru kjarasamningar opinberra starfsmanna nýgerðir, eða gerðir nóttina áður en endanlega var gengið frá fjárl. hér á hv. Alþ. og launahækkanir því ekki færðar á einstök rn., svo sem síðar var gert, þegar ríkisreikningurinn var afgreiddur. Samkv. þessum fjáraukal. hafa fjárlagagreiðslur farið 23% fram úr því, sem fjárlög gerðu ráð fyrir á þessu ári, en hæstu umframgreiðslur, sem hafa verið, voru á árunum 1964, þá 25%, 1965 28% og 1966 24.6%. Ég sé ekki ástæðu til að fjölyrða um þetta fjáraukalagafrv., enda gerði ég grein fyrir ríkisreikningnum, sem það er byggt á, hér í hv. d. Ég legg til, herra forseti, að að lokinni þessari umr. verði málinu vísað til síðari umr. og hv. fjvn.



Herra forseti, Þessi till., sem hér er til umræðu, fjallar um stuðning við búsetu á Hólsfjöllum og á Efra-Fjalli, og eru flm. 10. hv. þm. af Norður- og Austurlandi, en till. hljóðar þannig og skýrir sig best sjálf: „Alþingi ályktar að fela ríkisstj. að hlutast til um, að treyst verði til frambúðar búseta á Hólsfjöllum í Norður-Þingeyjarsýslu og Efra-Fjalli í Norður-Múlasýslu. Er ríkisstj. heimilt að gera nú þegar nauðsynlegar ráðstafanir í þessu sambandi. Skal hún m.a. beita sér fyrir því, að við gerð landshlutaáætlana þeirra, sem unnið er að fyrir Norður-Þingeyjarsýslu og Austurland, verði sérstaklega fjallað um úrræði til lausnar byggðavanda Hólsfjalla og Efra-Fjalls.“ Eins og fram kemur í mjög ýtarlegri greinargerð og fylgiskjölum, sem þessari till. fylgir, vofir sú hætta yfir byggð á Hólsfjöllum og á Efra-Fjalli, að hún fari í eyði á næstu árum, ef ekki er alveg sérstaklega að gert. Það háttar nú þannig um búsetu og byggð á þessum slóðum, þ.e.a.s. á Hólsfjöllum, sem eru sérstakur hreppur í Norður-Þingeyjarsýslu, og svo á Efra-Fjalli sem kallað er, að í Fjallahreppi er búið á fjórum bæjum og þar eru 26 íbúar, en í Möðrudal og Víðidal. sem eru tveir byggðir bæir á Efra-Fjalli, búa samtals 5 manns. Þannig hefur verið nú undanfarin ár og áratug, að fólki hefur fækkað ákaflega mikið á þessum slóðum. Býli hafa fallið úr byggð, t.d. á Hólsfjöllum, og ekki annað sýnna heldur en viðnámsþróttur þessara byggða sé mjög þverrandi. Ég vil geta þess í sambandi við þetta mál, að það á sér vissan aðdraganda hér í þinginu. Þannig var, að á Búnaðarþingi, sem lauk störfum fyrir um það bil þremur vikum eða svo, var fjallað um þetta mál, flutt um það till. af tveimur búnaðarþingsfulltrúum af Norður- og Austurlandi, og sú till. þeirra fékk þá afgreiðslu, sem fram kemur í fskj. með þessari till. okkar tímenninganna. Þar kemur það fram, að Búnaðarþing ályktar í þá átt, að beint er áskorun á Landnám ríkisins að hlutast til um, að treyst verði til framhúðar byggð á Hólsfjöllum ásamt Möðrudal og Víðidal. Ályktunin er að vísu nokkru lengri, en ég sé ekki ástæðu til að rekja hana öllu meira. En ég veit, að hv. þm, allir eru mjög vel kunnugir á þessum slóðum, því að ólíklegt er, að til sé sá maður hér í þinginu og raunar fáir fullvaxta Íslendingar, sem ekki þekkja nokkuð aðstæður á þessum slóðum og vita, hvað við er átt, þegar rætt er um byggðina á Hólsfjöllum og á Efra-Fjalli, því að allir, sem fara þjóðveg milli Austur- og Norðurlands, fara um á þessum slóðum. Þeir fara um hlað t.d. á Grímsstöðum á Fjöllum og raunar Víðidal einnig og ekki síst um Möðrudal. Það kemur fram í grg. fyrir þessari till. og í fskj. með henni, að ef svo illa tækist til, að byggð félli með öllu niður á Hólsfjöllum og á Efra-Fjalli, þá yrði ekkert byggt ból á þeirri löngu leið, sem liggur úr Mývatnssveit austur á Jökuldal, og er óhætt að fullyrða, að það yrði langsamlega lengsta leið milli byggða eftir þjóðvegi á Íslandi nú. Þetta er ein meginástæðan til þess, að við höfum flutt þetta mál, að við viljum benda á, hvað í húfi er, ef litið er á þetta beinlínis frá þjóðhagslegu sjónarmiði og frá sjónarmiði samfélagsins í heild, að samgönguöryggi í landinu sé stórlega stefnt í voða, ef til þess kæmi, að byggð félli þarna niður. En vissulega kemur líka margt fleira til, að ástæða er til þess að hyggja að búsetunni í Fjallabyggðunum á Hólsfjöllum og á Efra-Fjalli, því að það er sannleikur, að þó að þessar byggðir liggi nokkuð langt frá sjó og frá öðrum byggðum, þá er víst, að það er mjög gott undir bú á þessum jörðum. Það er sérlega gott undir sauðfjárbú á þessum jörðum og er raunar landsþekkt. Möðrudalur t.d. er þjóðkunn bújörð. Þó að þar hafi því miður dregist mikið saman búskapur á síðari árum af ýmsum sökum, þá er þess að minnast, að það er ekki langt síðan í Möðrudal var búið kannske einna best á öllu Íslandi. Og sama er að segja um Hólsfjöllin. Þar er ekki síður gott undir sauðfjárbú, og verður fé óvíða vænna á landinu en þar. Það er því full ástæða til þess af öðrum sökum en samgönguöryggismálum, að byggð haldist á þessum slóðum. Það hefur líka búskapargildi. Það er minnt á það í þessari till. okkar, að verið sé að vinna að gerð landshlutaáætlana fyrir Norður-Þingeyjarsýslu og fyrir Austurland, en að þessum áætlunum er unnið á vegum Framkvæmdastofnunarinnar. Við bendum á það, flm., að það sé eðlilegt, þegar fjallað er sérstaklega um þetta mál, sem við erum að ræða hér í dag, um að styðja búsetu á Hólsfjöllum og á Efra-Fjalli, þá er eðlilegt að minna á það, að þessi mál verði sérstaklega tekin til skoðunar í sambandi við gerð landshlutaáætlananna fyrir þessa landshluta, Norður-Þingeyjarsýslu og Austurland, enda eru þessir staðir hluti af því svæði, sem þarna á að gera áætlanir um. Það er að vísu ekki möguleiki á því fyrir mig nú að fara ítarlega út í það, hvað hægt væri að gera í þessu sambandi. En ég vil þó segja almennt um þetta, að eðlilegast er að koma til móts við þann vilja, sem fyrir hendi er um að búa áfram á þessum jörðum. Ég þori ekki að segja um það, hvernig það er á bæjunum á Efra-Fjalli, þar er ég minna kunnugur, en því er ég vel kunnugur, að á Hólsfjallabæjum, einkum á Grímsstaðatorfunni, er mjög mikill áhugi á því að viðhalda byggðinni. Þar er búið og vel búið enn, en bændur þar gerast nú að vísu nokkuð aldraðir. Hins vegar er víst, að ungir menn þaðan upprunnir hafa í huga að setjast þar að og vilja búa þar um sig til frambúðar, bæði með því að stunda þar búskap og raunar önnur störf, iðnaðarstörf og þjónustustörf, sem þeir kunna fyrir sér í. En óneitanlega eru vissir annmarkar á því fyrir ungt fólk að setjast þarna að. Það er erfitt að afla ýmissa nútímaþæginda, og vetrareinangrun er vissulega mikil. Þess vegna er það eitt af því fyrsta, sem því dettur í hug að gera þurfi, þ.e. að auðvelda þeim, sem þarna vilja búa, að afla sér nútímaþæginda á sem auðveldastan hátt og einnig að leysa sem best samgöngumálin. Herra forseti. Ég hef nú skýrt hér í örfáum orðum það, sem fyrir okkur vakir með flutningi þessa máls. Það skiptir ekki ákaflega miklu máli, hvað mikið ég segi um þetta nú hér í hv. Alþingi. Hins vegar skiptir það afar miklu máli, hvernig viðtökur málið fær hjá þeirri nefnd, sem kæmi til með að fjalla um það hér í þinginu, og síðan, hvaða lokaviðtökur málið fær hér í hv. þingi, þegar að því kemur að afgreiða það endanlega. Grg. fyrir till. er ítarleg, og fskj., sem henni fylgja, lýsa ekki síður vel því, sem við höfum í huga með flutningi þessa máls. Ég vísa því til grg. og fskj.. um það, sem frekar mætti segja til stuðnings þessu máli. Mér skilst, herra forseti, að það hafi verið ákveðið að hafa tvær umr. um þetta mál, og þá sýnist eðlilegast, að málið gangi til fjvn., og vil ég gera það að till. minni.



Herra forseti. Það er aðeins um einn ákveðinn þátt þessa máls, sem ég ætla að segja nokkur orð, og tek það fram, að það er ekki vegna þess, að þessu hafi ekki verið gerð full og góð skil í framsöguræðu þeirri, sem hér hefur verið flutt, heldur vildi ég aðeins til skýringar ræða þennan eina þátt málsins. Ég vil þá greina frá því í upphafi, að svo hagar til nú á Hólsfjöllum, að tveir ungir menn, sem þar eru uppaldir, hafa hug á því að setjast þar að, stofna heimili og byggja sér íbúðarhús og reisa þar bú. Þessir menn eiga báðir jarðir, sem nú eru í eyði. Þeir eru uppaldir á Hólsfjöllum og þekkja þar lífið, eru heimilisfastir á Grímsstöðum, en eiga jarðirnar Grundarhóla og Víðihól. Þeir hyggjast byggja íbúðarhús sin í landi Grímsstaða sem næst Grímsstaðabæjunum af ástæðum, sem eru mjög auðsæjar, því að þannig yrði byggðin miklu sterkari og auðveldara að veita henni þjónustu. Þessir ungu menn hafa haft samband við þm. kjördæmisins og lagt fram þessar spurningar: Við hvaða skilyrði getum við vænst að búa þarna, ef við reisum okkar íbúðarhús og reisum okkar bú þarna á Grímsstöðum? Það, sem þeir nefna kannske fyrst og fremst, er, hvaða möguleika þeir hafi til þess að fá rafmagn jafngilt og aðrir landsmenn og á svipuðum kjörum, í öðru lagi, hvaða möguleika börn þeirra gætu haft til skólagöngu, og í þriðja lagi kannske, hvaða samgöngumöguleika þeir hefðu í framtíðinni. Í sambandi við það fyrsta af þessum málum, þ.e.a.s. rafmagnið, skrifaði ég orkustofnun um þetta mál, eins og reyndar kemur fram í fskj. með þáltill. Ég fékk svar frá Orkustofnun, en ekki nema við hluta af því erindi, sem farið var fram á. Svarið var einfaldlega það, að Orkustofnun mundi veita sömu fyrirgreiðslu og öðrum aðilum, sem kæmu upp einkarafstöðvum. Lengra náði það ekki. En út af fyrir sig má segja, að málinu hafi verið sæmilega eða vel tekið. Í öðru lagi skrifaði ég samgrn. um þetta sama mál og sendi því afrit af bréfi Orkustofnunar. En frá því hefur ekki heyrst neitt, og má þó telja, að þetta sé mál, sem er mjög snertandi samgrn., því að eins og bent hefur verið á, er hvergi um lengri fjallveg á þjóðvegum Íslands að ræða en þarna, og er geysilegt öryggisatriði að halda við byggðinni. Í þriðja lagi var fjvn, skrifað um málið, en það bar ekki sýnilegan árangur. Í fjórða lagi hef ég skrifað Rafmagnsveitum ríkisins um þetta og beðið þær að gera um það áætlun, enda sama erindi og farið var fram á við Orkustofnunina, þ.e. það mun vera í athugun það mál. Þessi þáltill. er svo hér fram komin til að undirstrika þá þörf, sem er á því að viðhalda þarna byggð og gera eitthvað í þessu máli nú sem allra fyrst. Það má ekki bíða eftir því, að það sé hægt að leysa þetta eftir þeim venjulegu leiðum, t.d. rafmagnsmálin eftir venjulegum leiðum, sem það mundi geta farið. Þarna verður að taka á málinu með sérstökum hætti, það er alveg ljóst. Og það, sem verður að stefna að, er, að þeir, sem þarna búa og vilja búa geti fengið fullgilt rafmagn og með svipuðustum kjörum og aðrir landsmenn. Þetta mætti leysa á mismunandi máta, t.d. með því að veita þeim ríflegan styrk til rekstrar á sameiginlegum dísilstöðvum, sennilega tveimur stöðvum, annarri stærri og hinni minni, og ætti það ekki að vera ofverk þjóðfélagsins að gera þetta. Ég vil aðeins að lokum segja það, að það er svo einstætt, að þessi byggð skuli vera þarna enn þá. Þarna eru 5 bæir sem afmörkuð byggð, þar sem hvergi er skemmra til annarra byggða en 40–50 km. Þó er þessi byggð í sjálfu sér blómleg. Þarna er ungt fólk, eins og kemur fram. Það vill setjast þarna að, en það spyr eðlilega, og þeir segja ungu mennirnir: Við teljum ekki rétt af okkur, þó að við vildum það, að byggja þarna ný hús og stofna heimili, nema það sé tryggt, að við getum notið þessarar ákveðnu þjónustu, sem er rafmagn og skólaganga og annað því um líkt. Það er alveg ljóst, að lykilorðið að þessu er það, að þessum bæjum verði gert kleift að fá fullgilt rafmagn, og það ríður á, að þetta verði afgreitt svo skjótt, að þessir ungu menn, sem hyggjast byggja sín nýju íbúðarhús þegar á næsta sumri, geti gert ráðstafanir í samræmi við það. Það væri ævarandi hneisa, ef þessi byggð, þessi útvörður byggða þyrfti að leggjast í eyði vegna þess, að skrifstofukerfi er seinvirkt og það eru ekki fyrir hendi þær reglur, sem heimila að gera þetta sérstaka átak, sem þarna þarf að gera. En það leysist vonandi með samþykkt þessarar þáltill.



Herra forseti. Allshn. Sþ. hefur haft til athugunar þessa þátill. Efni hennar lýtur að því, að kannað verði notagildi einfasa og þriggjafasa rafmagns, ennfremur, að gerð verði ítarleg kostnaðar- og framkvæmdaáætlun, hvernig best verði við komið breytingu úr einfasa rafmagni í þriggjafasa rafmagn í sveitum landsins, þar sem það telst nauðsynlegt og jafnframt er talið kleift. Sá tími nálgast óðfluga, að sveitarafvæðingunni ljúki. Það er því fyllsta ástæða að huga vel að því máli, sem hér ræðir um. Það er álit fróðra manna, að aukinni tæknivæðingu í landbúnaði séu settar mjög þröngar skorður, ef einungis er búið við einfasa rafmagn, og fyrir þá sök sé þörf að íhuga og síðan að hefja endurbætur að þessu leyti. Hitt er einsætt, að það var eðlilegt, að hin ódýrari leið væri farin í fyrstunni til þess að flýta sem mest fyrir dreifingu rafmagns um byggðir landsins. En þegar henni lýkur, er það að mati allshn. rétti tíminn að hafa til fullbúnar þær áætlanir, sem þarf til frekari aðgerða. Umsagnir liggja fyrir frá Rannsóknastofnun landbúnaðarins og Stéttarsambandi bænda, þar sem tekið er mjög undir þetta mál. Þá hefur komið frá Rafmagnsveitum ríkisins sérfræðileg grg. um þetta efni, og ég ætla að leyfa mér að lesa upp glefsur úr þeirri grg. Þar segir m.a.: „Könnun á því, hve mikið óhagræði og kostnaðarauka þeir búa við, sem aðeins hafa einfasa rafmagn, borið saman við þá, sem hafa þriggja fasa rafmagn: Hagkvæmni þriggja fasa rafmagns fyrir býlin kemur m.a. fram í hagstæðara inn kaupsverði á rafmóturum, en þriggja fasa rafmótorar eru mun ódýrari en einfasa mótarar. Aflnýting einfasa rafmagnsmótora er mun verri en þriggja fasa mótora, og veldur hér sérstaklega ójafnt álag á fasa í einfasakerfi, en fasa skekkja verður því meiri sem stærri vélar eru tengdar við kerfið, og á þetta þá sérstaklega við um súgþurrkun. Yfir sumartímann getur aflstöðull lækkað niður í 0,65 úr 0,80 yfir veturinn, þegar rafmagnshitun er meira notuð. Rekstraröryggi þriggja fasa rafmagns er mun meira. Einfasa rafmótorum er mun hættara við yfirlestun svokallaða fasaskekkju.“ Niðurstaðan um þetta atriði í þáltill. er á þessa leið hjá Rafmagnsveitum ríkisins: „Dreifing þriggja fasa rafmagns um sveitir landsins er hugsanlega að verða tímabær á þéttbýlustu svæðunum. Rafvélabúnaður fjölda býla er þegar orðinn svo mikill, að hagkvæmt er, að þau fái tengingu við þriggja fasa rafmagn. Þörfin fyrir þriggja fasa rafmagn mun því á næstu árum aukast mjög mikið, og nægir að nefna í því sambandi sjálfvirka fóðrun, flórhreinsun, mykjudælingu og margt fleira, sem þegar hefur rutt sér mjög til rúms erlendis. Hins vegar er ljóst, að fjöldi býla hefur ekki þörf fyrir þriggja fasa rafmagn fyrst um sinn, frekar en flestir neytendur í bæjum. Það sýnist því vera rétt, að stofnlínur dreifikerfanna séu byggðar fyrir þriggja fasa rafmagn, þannig að stórir orkukaupendur geti tengst við þriggja fasa kerfið sem fyrst. Kostnaður við að breyta einfasa spennustöðvum í þrífasa spennustöðvar ásamt breytingum á heimtaugum gæti þá dreifst yfir alllangt framkvæmdatímabil. Nauðsyn þess að miða dreifingu þriggja fasa rafmagns við ákveðnar meðalfjarlægðir væri þá ekki fyrir hendi. Þetta segja Rafmagnsveitur um hagkvæmni í - sambandi við einfasa og þriggjafasa rafmagn. - Enn fremur segir í grg. Rafmagnsveitna ríkisins: „Áætlun kostnaðar við það að koma þriggja fasa rafmagni um sveitir landsins, þar sem nú er einfasa eða verður lagt á næstu árum: Svar: Kostnaður um 1680 þús. kr.“ Um þriðja atriðið í þáltill. segja Rafmagnsveiturnar: „Framkvæmdaáætlun, sem miðast við það, að þegar að fulllokinni sveitarafvæðingunni verði hafist handa um að koma þriggja fasa rafmagni til þeirra sveitabýla, sem fengið hafa einfasa rafmagn, þar sem það telst kostnaðarlega forsvaranlegt. Svar: Kostnaður 1000 þús. kr.“ Hér hefur verið vikið að nokkru leyti að öllum þeim þrem þáttum, sem till. fjallar um, og er alveg ljóst, að þessu máli hefur verið sinnt hjá Rafmagnsveitum ríkisins og hér hafa margvísleg svör verið gefin. En með því að allshn. telur hér mjög brýnu verkefni hreyft og til úrlausnar þess verður fyrr en seinna að ganga, en ætla má hins vegar, að enn frekari úrvinnslu sé þörf á vegum þeirra opinberu aðila, sem þegar hafa unnið að málinu, þykir allshn. rétt, eins og málinu háttar, að vísa till. við svo búið til hæstv. ríkisstjórnar.



Herra forseti. - Allshn. hefur íhugað þessa till. til þál. um framkvæmd Inn-Djúpsáætlunar, sem er 164. mál hér á þingi. Nefndin hefur, eftir að hafa fengið umsagnir um málið, talið rétt að mæla einróma með samþykkt till. Ég ætla að leyfa mér að víkja aðeins nokkrum orðum nánar að þessu málefni. Að frumkvæði heimamanna og Landnáms ríkisins var ákveðið á sínum tíma að kanna, hvort grundvöllur væri til þess að stækka býli og efla búskap í þeim hreppum eða á því svæði, sem till. greinir. En það eru fjórir hreppar í Norður-Ísafjarðarsýslu, sem hér koma til greina. Það er - Ögurhreppur, Reykjarfjarðarhreppur, Nauteyrarhreppur og Snæfjallahreppur, en eins og kunnugt er hefur byggð á þessum hluta lands mjög dregist saman að undanförnu, og nyrstu hreppar þessarar sýslu, Norður-Ísafjarðarsýslu, hafa lagst í eyði, og í þessum fjórum hreppum, sem ég áður nefndi, hefur fólki mjög fækkað, svo að þarna er byggðin, ef eigi er að gert, mjög í hættu. Þess vegna hafa heimamenn ákveðið að freista þess að efla byggð þar eins og auðið er og jafnframt óska eftir aðstoð af ríkisins hálfu. Landbrh. var á sínum tíma samþykkur því að koma til móts við till. heimamanna í þessu efni og skipaði nefnd til þess að framkvæma svonefnda Inn-Djúpsáætlun um eflingu landbúnaðar á þessu svæði. Nú hefur áætlun verið lögð fram, og má segja, að öll býli í áðurnefndum fjórum hreppum hafi ákveðið að taka þátt í framkvæmd þessarar áætlunar. Samtals mun það vera 42 býli, sem áætlunin nær til. Áætlunin nær til ræktunar, bústofnaaukningar, útihúsa, nokkurra íbúðarhúsa og vélakaupa, Samtals var áætlað á sínum tíma, eða árið 1972, að kostnaðurinn yrði 127 millj. kr. á því verðlagi, sem gilti á því ári. Einnig munu bændur leggja fram að sjálfsögðu vinnu, eins og þeir hafa tök á. Auk þess er gert ráð fyrir því, að Stofnlánadeild landbúnaðarins komi þarna til hjálpar með lánum, nauðsynlegum lánum. Þá er enn fremur þess vænst, að Byggðasjóður láni til þessara framkvæmda, og þess er að geta, að á fjárlögum 1974 mun vera gert ráð fyrir fjárveitingu í þessu skyni. En till. að sjálfsögðu fjallar um, að þess sé freistað, að tryggð verði hin skipulagða framtíðaráætlun með aðstoð ríkisins og þannig, að einn aðill hafi yfirumsjón með öllum framkvæmdum. Þá er gert ráð fyrir því, að ríkisvaldið sjálft taki að sér þessa yfirumsjón, og er einmitt tilgangurinn með þessari þáltill. að tryggja það. Það er alveg auðsætt okkur öllum, að það framtak, sem hér um ræðir, er algjörlega einstætt í sinni röð, en jafnframt mjög mikilvægt til þess, að framtíð byggðar á þessum slóðum og nærliggjandi þéttbýlissvæðum verði sem best tryggð, og þess vegna má kannske segja, að ríkisvaldinu sé skylt að veita hér alla nauðsynlega aðstoð auk þess að hafa yfirumsjón og höfuðábyrgð á öllum framkvæmdum að því er varðar áætlunina. Eins og ég sagði í upphafi, hefur allshn. einróma samþykkt að mæla með till. og framgangi hennar hér á þingi.



Herra forseti. Þessi till. fjallar um jöfnun símgjalda og er flutt af þm. úr öllum flokkum. Till. er á þessa lund, með leyfi hæstv. forseta: „Alþingi ályktar að fela ríkisstj. að haga endurskoðun gjaldskrár Landssímans þannig, að sem fyrst verði náð sem mestum jöfnuði með landsmönnum í kostnaði við notkun símans og dreifbýli og höfuðborgarsvæðið beri hlutfallslega sömu byrði hinna sameiginlegu heildarsímaútgjalda. Sérstaklega ber að stefna að því, að: 1.) símgjöld innan eins svæðisnúmers eða landshluta verði hin sömu um allt land. 2.) gjöld fyrir símtöl úr dreifbýli til höfuðborgarsvæðisins lækki verulega“ Allshn, hafði og hefur haft um nokkurn tíma þessa till. til athugunar og hefur fallist einróma á að mæla með samþykkt till. óbreyttrar.



Herra forseti. Í fjarveru frsm. þessa máls leyfi ég mér að mæla hér örfá orð. Þessi till. fjallar um bætta póst- og símaþjónustu úti um byggðir landsins. Hún er á þessa leið, með leyfi hæstv. forseta: „Alþingi ályktar að skora á ríkisstj. að gera nú þegar ráðstafanir til að auka og endurbæta þjónustu Pósts og síma úti um byggðir landsins, svo að allir landsmenn geti búið við sem jafnasta aðstöðu að þessu leyti“ Allshn. var á einu máli um að mæla með samþykkt till.



Herra forseti. Fyrir hönd flm. þessarar till. leyfi ég mér að færa hv. allshn. þakkir fyrir góða afgreiðslu málsins. Vona ég, að þessi væntanlega þál. verði til aukinna athafna og umbóta í þessum málum.