Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Fjh.- og viðskn. þessarar deildar hefur tekið til athugunar frv. til l. um heimild fyrir ríkisstj. að veita sjálfskuldarábyrgð á lánum til kaupa á ferjuskipi Skallagríms hf. Í Nd. var gerð ein brtt. á frv. eins og það var lagt fyrir. Fjh.- og viðskn. þessarar deildar er sammála um að mæla með því að frv. verði samþykkt eins og það var afgreitt frá Nd. Fjarverandi við afgreiðslu málsins voru hv. þm. Gunnar Thoroddsen og Ólafur Ragnar Grímsson, en undir nál. skrifa Guðmundur Bjarnason, Kjartan Jóhannsson, Davíð Aðalsteinsson, Lárus Jónsson og Eyjólfur Konráð Jónsson.



Herra forseti. Menntmn. hefur tekið þetta frv. til meðferðar af samviskusemi og athugað það, m. a. fengið á sinn fund bæði hæstv. dómsmrh. og biskupinn yfir Íslandi, svo að ekkert væri til sparað að komast að réttri niðurstöðu í störfum nefndarinnar. Nefndin leggur til að frv. verði samþykkt óbreytt. Ég vil til að byrja með vekja athygli á því, að í 2. gr. frv. segir: „Á kirkjuþingi eiga sæti 21 kjörinn þingfulltrúi.“ Hér er um prentvillu að ræða, á greinilega að vera 20 þingkjörnir fulltrúar. Það sjá menn ef menn leggja saman viðeigandi tölur í frv. Ég sé ekki ástæðu til að rekja efni þessa frv. Ég þykist vita að eftir 1. umr. hér í deild sé það öllum hv. þdm. vel kunnugt. En mér þykir rétt að láta þess getið, að það hefur verið óskað eftir upplýsingum um hvað þær breytingar, sem frv. felur í sér þýði mikið aukinn kostnað fyrir ríkissjóð. Af þessu tilefni hefur hagsýslustofnun látið nefndinni í té upplýsingar sem mér þykir rétt að greina hér frá. Þar segir: Kostnaðarauki af eftirtöldum breytingum á núgildandi lögum: 1. Fjölgun kirkjuþingsmanna úr 17 í 22. 2. Þing kemur nú saman annað hvert ár og stendur í allt að 14 daga. Samkv. frv. kæmi þing saman á hverju ári og stæði í allt að 10 daga. Þá segir næst í skjalinu, sem við höfum fengið frá hagsýslustofnun, að kostnaður vegna síðasta kirkjuþings, sem haldið var í nóv. 1980, hafi verið sem hér greinir: 1. Þingfararkaup, 160 kr. á dag. 2. Dagpeningar voru greiddir samkv. reglu ferðakostnaðarnefndar, sem þá voru 260 kr. á sólarhring. 3. Ferðakostnaður var greiddur til þeirra er bjuggu utan Reykjavíkur. Miðað var við að flugfargjöld eða fargjöld almenningsvagna á leiðum þar sem haldið er uppi reglulegum ferðum, en annars greitt í samræmi við greiðslu fyrir afnot einkabifreiða í ríkisþjónustu. Samanlagt nam kostnaður vegna framangreindra liða 92 915 kr. 4. Vélritunar- og prentunarkostnaður o. fl. nam í nóv. 1980 ca. 64 437 kr. Kem ég þá að kafla í skýrslunni um mat á kostnaðarauka. Þar segir: 1. Þingfararkaup eykst um ca. 73%. 2. Dagpeningar aukast á sama hátt um 73%. 3. Ferðakostnaður eykst um 100%. Fjölgun kirkjuþingsmanna í Reykjavíkur- og Kjalarnesprófastsdæmi um fjóra hefur sáralítil áhrif á þennan lið. Aðeins skiptir máli að þing kemur saman einu sinni á ári í stað þess að nú kemur það saman annað hvert ár. Ferðakostnaður er um 11% af samanlögðum kostnaði samkv. framangreindum liðum. Framangreindir liðir hækka því um ca. 76%. Hér er ekki gert ráð fyrir hugsanlegum kostnaði vegna setu áheyrnarfulltrúa, þ. e. vígslubiskupa og kirkjuráðsmanna. 4. Kostnaður vegna vélritunar, prentunar o. fl. gæti aukist um ca. 90%. Samkv. framansögðu gæti samanlagður kostnaður vegna kirkjuþings aukist um ca. 82% ef umrætt frv. yrði að lögum, það frv. sem við hér ræðum. Þá vil ég að lokum tilgreina hér það sem segir í skýrslu hagsýslustofnunar. Það er kostnaður 1980: Þingfararkaup, dagpeningar og ferðakostnaður 92 915 kr. Vélritun, prentun o. fl. 64 437 kr. Samtals 157 352 kr. Hækkun um 82% gerir 129 028 kr. Samtals kemur þá út 286 380 kr. Það er sá kostnaður sem frv. hefur í för með sér. Herra forseti. Ég hef greint svo glöggt frá þessum upplýsingum hagsýslustofnunar vegna þess að í menntmn. voru menn sér mjög meðvitandi um það, að frv. fæli í sér verulega aukinn kostnað, og sérstaklega hafði verið óskað eftir upplýsingum um þetta. Ég hygg að það hafi verið gert við 1. umr. af hv. 4. þm. Reykn., hv. formanni fjvn. Mér var gert af hálfu nefndarinnar að greina sem gleggst frá þessu í framsögu fyrir nál. Það má segja að það hefði verið gott að birta þetta sem fskj. með nál., en hér gerist allt fljótt og við gripum til þessa ráðs. Ég sé ekki ástæðu til að fara fleiri orðum um nál. Ég sagði í upphafi að nefndin hefði öll samþykkt að mæla með frv. þannig að það yrði samþykkt óbreytt, en mér láðist að geta þess, að einn nm., Karl Steinar Guðnason, skrifar undir nál. með fyrirvara.



Herra forseti. Eins og fram kom hjá frsm. nefndarinnar undirritaði ég nál. með fyrirvara. Ég tel að þetta frv. sýni glöggt þá hroðvirkni sem viðgengst í afgreiðslu á málum þessa dagana, því að menntmn. Nd. hefur ekki farið betur yfir frv. en svo, að hún hefur ekki athugað að í frv. er meiri háttar prentvilla sem nú leiðréttist að sjálfsögðu. Það er sagt að á kirkjuþingi eigi sæti 21 kjörinn þingfulltrúi en það á að vera 20. Þetta sýnir að það hefur lítið verið farið yfir frv. Því er hent inn hér eða það kemur hingað til Ed. til meðferðar og er ætlast til að tekin verði afstaða til þess á mjög skömmum tíma. Ég tel að þessi vinnubrögð séu einmitt dæmi um það, hvernig farið er með mál nú þessar stundirnar. Í grg. fyrir frv. er sagt að það sé reist á afstöðu kirkjuþings, samþykkt, sem þar var gerð 1976, og ályktun þess í nóv. 1980 um tímabærar breytingar á lögunum. Það kom fram í nefndinni að þarna er skrökvað til að nokkru leyti þar sem bætt er inn í frv. ýmsum atriðum af hendi kirkjuráðs sem ég veit að ýmsir prestar efast um að hafi vald til að breyta ákvörðun eða samþykktum kirkjuþings. Þá þykir mér mjög vafasamt að guðfræðingar er vinna í þágu þjóðkirkjunnar að sérstökum verkefnum, eins og segir í 2. gr., skuli eiga sérstakan fulltrúa á kirkjuþingi. Er vægi leikmanna þar með gert minna, en það hefur verið stefna kirkjunnar að auka vægi leikmanna á kirkjuþingi. Svo er orðalagið mjög óljóst þarna. Þetta gæti þýtt að maður, sem væri ráðinn í tímabundið verkefni við að endurskoða sálmabók eða eitthvað slíkt, ætti þarna atkvæðisrétt. Ég hefði talið eðlilegra að t. d. guðfræðideild Háskóla Íslands og guðfræðingar, er vinna í þágu þjóðkirkjunnar að sérstökum verkefnum, hefðu sameiginlega atkvæðisrétt með einum eða tveimur mönnum á kirkjuþingi eða þá að þessir guðfræðingar yrðu færðir í viðkomandi prófastsdæmi og ættu þar atkvæðisrétt. Það var ekki vilji fyrir því í nefndinni að breyta þessu. Þeir fulltrúar, sem þarna er átt við, munu vera 8–9 manns í dag, menn sem vinna á skrifstofu biskups eða eru í einhvers konar störfum í þágu kirkjunnar, Skálholtsrektor, sjúkraprestur, fangaprestur o. s. frv. Ég verð að segja það einnig, að mér ofbýður alveg sá kostnaðarauki sem hlýst af þessu frv. Þar segir í 1. gr.: „Kirkjuþing skal halda ár hvert, að jafnaði í október, og starfa allt að 10 dögum.“ Það er upplýst að þessi breyting, að hverfa frá því að hafa þingið annað hvert ár, hefur í för með sér 82% kostnaðarauka. Hlýtur það að vera umhugsunarefni á meðan við erum að draga úr hvers kyns framlögum til annarra nauðsynlegra mála. Það eru að vísu til fordæmi fyrir því í fjárlögum að svona hækkun eigi sér stað. Ég minni á að til hinna ýmsu ráðuneyta var gert ráð fyrir yfir 90% hækkun þótt almennt væri hækkun ekki nema 33%. En þrátt fyrir það ofbýður mér þessi kostnaðarhækkun. Ég hefði talið eðlilegt, að kirkjuþing yrði áfram haldið annað hvert ár, og tel að kristnihald sé ekki í mikilli hættu þótt svo verði áfram. Menn kunna að spyrja af hverju ég flytji ekki brtt. Ég tel að það sé næsta þýðingarlaust þar sem allir nm. aðrir eru þessu sammála og ég hygg að það sé lítill tími til að vinna þeirri skoðun fylgi á þeim fáu stundum sem eftir eru þings. En ég vildi hér lýsa skoðunum mínum varðandi þetta frv. Ég tel að betur hefði mátt gera í umfjöllun þess, ekki endilega hér í Ed. því að menn reyndu eins og fært var að yfirfara frv. og það hefur verið lagað frá því að það kom úr Nd. En ég tel að það sé mikil ósvinna að henda svona frv. inn allt of seint, sem reyndar gerðist í þessu tilviki, því að ég veit að þetta frv. var að mestu leyti til fyrir sex árum.



Herra forseti. Afgreiðsla þess frv., sem hér er til umr., er gott dæmi um það, að vinnubrögðin hér á Alþingi í lok þings eru oft ekki þinginu sæmandi. Virðast sum ráðuneytin jafnvel vera farin að nota sér hvað gerist hér í þinglok ærið oft. Þau sjá sér leik á borði að leggja mál ekki fyrir í tæka tíð þannig að þm. gefist tækifæri til að kanna þau frá öllum hliðum, heldur virðist að ráðuneytin kjósi heldur að bíða eftir því, að færibandið hér á Alþingi komist á fulla ferð, þá þurfi ekki annað að gera en að henda frv. inn á það og þá berist þau í gegn án þess að nokkur komi neinum vörnum við eða skoði málin frá þeim sjónarmiðum sem þarf að gera, bæði varðandi kostnað og ýmislegt annað sem frv. fylgir. Það er eins og stundum áður, að þm. gerist mjög rausnarlegir í þinglok. Þegar þetta frv. var lagt fram fylgdu því engar upplýsingar um kostnað sem hlytist af samþykkt þess, en ég óskaði eftir því að aflað yrði upplýsinga um hann. Nú hefur verið greint frá honum, án þess þó að það væri gert á þann hátt að þd. hefði aðstöðu til að meta hann í ró og næði. Hefði verið eðlilegast að birta tölur, sem hér voru lesnar, í nál. sem fskj. þannig að málið yrði ekki keyrt svona í gegn. Þrátt fyrir ákvæði Ólafslaga um þá skyldu að frv., a. m. k. stjfrv., fylgi upplýsingar um kostnað var því ekki til að dreifa um þetta frv. Hv. frsm. nefndarinnar lýsti því þó yfir, að ekkert hefði verið til sparað við störf nefndarinnar. A. m. k. hafa verið kallaðir á fund hennar þeir þrýstihópar sem mesta áherslu leggja á að fá frv. samþykkt. Í ljós kemur að samþykkt þess hefur í för með sér 82% hækkun á þessum útgjaldatíð ríkisins, og það virðist ekki standa í mönnum að samþykkja það síðustu daga þingsins. Ég tel að það sé tilgangslaust að reyna að fá því framgengt að afgreiðslu frv. verði frestað, sem eðlilegast væri, og jafnvonlaust að leggja fram till. um að það verði fellt. En til þess að fá það aðeins bætt hef ég samt í hyggju að flytja hér skriflega brtt. í þá átt, að í stað þess að kirkjuþing skuli haldið hvert ár, eins og segir í 1. gr., komi orðin: annað hvert ár. Ég get ekki sé annað en að með samþykkt þessa frv. sé öðrum guði betur þjónað en guði þjóðkirkjunnar. Mér sýnist þetta vera frv. um dýrkun á Mammon. Ég leyfi mér að leggja fram skriflega brtt. svohljóðandi: „Við 1. gr. Í stað orðanna „ár hvert“ komi: annað hvert ár.“ Fæ ég forseta þessa till. til fyrirgreiðslu.



Herra forseti. Hv. 4. þm. Reykn. var að ljúka máli sínu og var öll hans ræða á þann veg, að hún bar vott um þá aðhaldssemi sem hann er vanur að viðhafa varðandi útgjöld ríkisins. Þetta er ekki í fyrsta sinn sem hv. 4. þm. Reykn. bendir okkur á slíkt. Mér hefur alltaf fundist að hann væri mjög sannur og hollur hinum fornu dyggðum, sem við oft vitnum til í þessu efni, og góður íhaldsmaður í góðri merkingu þess orðs. Ég held að ég verði að gera þá játningu hér, að ég hef stundum sagt þetta í mínum þingflokki þegar ég hef sérstaklega viljað stuðla að íhaldssemi við afgreiðslu tiltekinna mála. Ég skil þess vegna mjög þau viðhorf sem hv. 4. þm. Reykn. lýsti hér. Ég skil það sem hann talaði um vinnubrögð þingsins á síðustu dögum þess. Að mínu viti var það allt rétt. En það á við fleiri en þetta mál, og ég veit að við erum sammála um það. Hv. þm. sagði að við í menntmn. deildarinnar gerðumst rausnarlegir í þinglok með því að samþykkja að mæla með frv. sem felur í sér 82% hækkun útgjalda á ári. Já, það má segja að þetta sé rausnarlegt. Það má segja að það sé rausnarlegt með tilliti til þess að þetta sé í þinglok. En ég verð nú að segja það, að ég hygg að þrátt fyrir sinn góða vilja hafi hv. 4. þm. Reykn. verið enn þá rausnarlegri en menntmn. á þessu þingi og þurfti þó ekki þinglok til. Ég hygg að hann hafi gert það mjög að yfirlögðu ráði. Hér kom fram í máli hv. 3. landsk. þm. að á þessu ári hefðu framlög til ráðuneytanna hækkað um 90%, þannig að við í hv. menntmn. erum ekki einir á báti í þessu efni, þó að hækkað sé. Hv. 4. þm. Reykn. hefur borið fram till um breytingu á þessu frv. sem felur í sér að kirkjuþing komi saman annað hvert ár, eins og verið hefur og er samkv. gildandi lögum, en ekki hvert ár eins og frv. gerir ráð fyrir. Það er eitt af meiri háttar atriðum þessa frv. að breyta þeirri tilhögun sem verið hefur, hverfa frá því, að kirkjuþing komi saman annað hvert ár, og taka upp þá skipan að það komi saman á hverju ári. Það eru augljós rök fyrir þessu frá sjónarmiði þjóðkirkjunnar. Við ræddum þetta atriði sérstaklega við þá aðila sem hv. 4. þm. Reykn. kallar þrýstihópa. Hv. þm. talaði um þrýstihóp þar sem væri biskupinn yfir Íslandi annars vegar og þrýstihóp þar sem væri dómsmrh. Við ræddum þetta sérstaklega í dag við þessa þrýstihópa og þrýstihóparnir lögðu sérstaka áherslu á mikilvægi þessa atriðis. Þess vegna mæltum við í menntmn. með því, að frv. yrði samþykkt óbreytt og tekin yrði upp sú skipan að kirkjuþingið kæmi saman á hverju ári. Ég leyfi mér þess vegna að mæla gegn brtt. hv. 4. þm. Reykn. og vænti þess, að hv. dm. verði menntmn. sammála um að samþykkja frv. óbreytt.



Herra forseti. Sú hefð hefur skapast í menntmn. Ed., að hv. þm. Þorv. Garðar Kristjánsson er að jafnaði valinn til þess að tala fyrir hönd nefndarinnar þegar kemur að málum sem snerta kirkjur landsins og skipan mála á þeim vettvangi, og hann hefur ætíð gegnt því hlutverki með sóma. Engu að síður tel ég nauðsynlegt að það komi hér fram, úr því að brtt. hefur verið flutt hér um kirkjuþing og tíðni kirkjuþinga, að það sjónarmið kom fram í nefndinni hjá fleiri en einum nm. við umfjöllun um þetta mál, að komið gæti til álita að breyta þessu ákvæði á þann veg, að kirkjuþing væri eingöngu haldið annað hvert ár og þá í tvær vikur í senn. Á fund nefndarinnar kom séra Jón Einarsson, sem var höfundur að frv, til l. um kirkjuþing á kirkjuþingi 1976, og hann var þeirrar skoðunar, að það gæti verið vænlegra til starfs og árangurs að kirkjuþing sæti aðeins lengur í senn, þá tvær vikur, frekar en það sæti jafnvel á hverju ári og þá skemur, því að það væri nú einu sinni þannig, að ef stofnun væri saman komin og ætti að ljúka afgreiðslu mála, þá gætu 10 dagar eða svo reynst ónógur tími og vænlegra væri að hafa þingið þá tvær vikur þótt það væri annað hvert ár. Því er ekki að leyna, að innan nefndarinnar vorum við ýmsir sem töldum að það fordæmi, sem þarna væri sýnt með því að hækka útgjöld til eins liðar um 82% á sama tíma og þingið hefði verið aðhaldssamt mjög á fjölmörgum öðrum sviðum, væri alls ekki hið æskilegasta sem þingið gæti gefið. Að vísu kom það fram, eins og hv. þm. Þorv. Garðar Kristjánsson gat hér um, að hækkun til ráðuneyta, - ég veit ekki hvort það voru öll eða hvort það voru einstök rn., nefndin kynnti sér það ekki sérstaklega, - en það kom fram að hækkun til ráðuneyta mundi hafa verið eitthvað svipuð. Þótt við höfum lagt til að frv. yrði samþykkt í þeim búningi sem það birtist deildinni upphaflega, þá er því ekki að leyna, að við erum ýmsir í nefndinni sem teljum að komið geti til greina að færa þetta í þann farveg sem hér hefur verið flutt brtt. um. Að vísu skilaði nefndin ekki áliti með þeim hætti, að einstakir nm. áskildu sér rétt til að flytja brtt. eða fylgja brtt. sem fram kunna að koma, vegna þess að við bjuggumst e. t. v. ekki við því, að það mundi gerast. En ég er þeirrar skoðunar, að það nál., sem hér hefur verið kynnt, sé ekki svo bindandi að það bindi endilega hendur allra nm. varðandi þá brtt. sem hér hefur fram komið. Og það er rétt að vekja athygli á því í þessu sambandi, að það eru ýmsar aðrar samkomur á vegum kirkjunnar og þing sem haldin eru árlega. Þessi afstaða byggist á engan hátt á einhverri tregðu við að gera veg kirkjunnar eða hennar störf sem mest. Það er eingöngu spurningin um það, hvort réttlætanlegt sé að gera þá undantekningu sem hér er greinilega verið að gera.



Herra forseti. Vegna þeirra orða, sem hafa fallið um hækkun á útgjöldum til ráðuneyta, vil ég geta þess, að sú hækkun, sem nefnd var, 90% hygg ég, er ekki á þann veg að fjölgað hafi verið stöðum í þeim mæti eða aukin rekstrarútgjöld, heldur var fyrst og fremst um að ræða leiðréttingu á vanáætluðum útgjöldum miðað við þær stöður sem heimilaðar voru fyrir. Hér er hins vegar um það að ræða að taka beina ákvörðun um raunverulega útgjaldaaukningu. Það er verulegur munur á því.



Herra forseti. Mér þykir rétt að þakka hv. 11. þm. Reykv. fyrir þau viðurkenningarorð sem féllu í minn garð fyrir að hafa nokkrum sinnum verið frsm. fyrir áliti menntmn. um málefni kirkjunnar. En mér þykir jafnvel við hæfi að ég fari viðurkenningarorðum um hv. 11. þm. Reykv., sem er formaður menntmn. og að sjálfsögðu leiðir það starf sem nefndin vinnur. Ég vil sérstaklega láta þess getið, að þessi hv. þm. vann sitt verk í þessum efnum af sérstakri röggsemi varðandi þetta mál. Við héldum fund í gær, við höfum haldið tvo fundi í dag, og ég veit að hv. þm. hefur ekki viljað láta neins ófreistað til að koma málinu í höfn. Ég taldi að okkur hefði miðað mjög áleiðis í því efni þegar nefndin mælir einróma með að frv. verði samþykkt óbreytt. Menn verða svo að meta það hver fyrir sig, hvaða merkingu menn leggja í það að samþykkja frv. óbreytt. Hv. 4. þm. Reykn. gat um að sá samanburður, sem hér hefði verið gerður á hækkun kostnaðar samkv. frv. við kirkjuþing annars vegar og kostnaðarauka við ráðuneytin, væri ekki raunhæfur. Hann gaf sínar skýringar á því og ég tek þær að sjálfsögðu gildar. Í mínum huga er það ekki neitt aðalatriði í þessu efni, þegar um er að ræða þjóðkirkju Íslands, hvað ráðuneytin hafa hækkað í fjárgreiðslum á tilteknu ári. Við skulum hafa það í huga, að við berum sérstakar skyldur við þjóðkirkju Íslands. Þær skyldur byggjast m. a. á tilteknu ákvæði stjórnarskrárinnar. Þar er ákveðið að við skulum hafa þjóðkirkju. Menn tala núna um að það sé ofrausn. Ég hygg að menn ættu að athuga það nokkru betur. Ef við ætlum að fara að tala um fjármál í sambandi við þjóðkirkju Íslands, þá yrðu það nokkuð langar umræður. Þá hljótum við náttúrlega að gera okkur grein fyrir að ríkissjóður stendur í óbættri skuld við þjóðkirkjuna eftir yfirtöku kirkjujarðanna og allra eigna þjóðkirkjunnar. En þetta er ekki bara fjárhagsmál. Þetta er mál sem er miklu þýðingarmeira, kristnin í landinu og efling þjóðkirkju Íslands. Þegar við leggjum nokkrar krónur til þessara mála erum við að leggja fram fjármuni sem mölur og ryð fá ekki grandað, en í flestum tilfellum fær mölur og ryð grandað því sem við erum að leggja fjármuni í.

Það hefur enginn þm. barist eins hart gegn frv. um kirkjuþing og Þorvaldur Garðar í ræðustól.

Ég þakka hv. 11. þm. Reykv. og formanni okkar ágætu menntmn. þessa athugasemd. Auðvitað er það rétt sem hv. þm. segir, en það er aðeins til þess að undirstrika það, að menn ættu að taka mark á því, sem ég segi nú, því að ég mun ekki skirrast við að standa gegn ályktun kirkjuþings ef mér þykir svo við horfa. En með því að hér hefur komið fram brtt. og umræðum er að ljúka og vegna þess að það er sjaldgæft að við höfum hér á þingbekkjum það sem í þessum umræðum hefur verið kallað þrýstihópur, vil ég spyrja hæstv. dómsmrh. hvort hann hafi ekkert fram að færa í þessum umræðum.



Herra forseti. Mér er ánægjuefni að verða við þeirri áskorun hv. síðasta ræðumanns að ávarpa þessa virðulegu þingdeild örfáum orðum nú undir miðnættið. Ég þarf ekki að fara mörgum orðum um það frv. sem hér er til umr. Það er skylda okkar að skoða vandlega mál sem koma frá kirkjuþingi og kirkjuráði og leggja okkar mat á þau frv. að sjálfsögðu. Ég get ekki séð betur en þessu frv. vegni vel hér í hv. þd. því að menntmn. hefur einróma lagt til að það verði samþykkt óbreytt, að vísu einn hv. þm. með fyrirvara, sem hann mun hafa gert grein fyrir nú þegar. En ég fellst alveg á þau ummæli síðasta hv. ræðumanns, að þegar nál. er svo eindregið mundi ég a. m. k. skoða mig bundinn af slíkri undirskrift. Ég vænti þess, að ég megi treysta hv. þdm. til að veita þessu máli gott brautargengi.



Herra forseti. Ég mæli hér fyrir nál. frá landbn. um frv. til I. um breytingu á lögum nr. 77 frá 1. okt. 1981, um dýralækna. Nefndin hefur fjallað um málið á fundum sínum og er sammála um að mæla með samþykkt þess eins og það kom frá Nd. Ég ætla hins vegar að biðja menn um að gera eina leiðréttingu á frv. Í 20. tölul. frv. stendur Norðurlandsumdæmi, en það á að vera Norðausturlandsumdæmi.