Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Virðulegi forseti. 24. febrúar sl. birtist fréttatilkynning frá utanríkis- og landbúnaðarráðuneyti um undirritun samkomulags milli Íslands og ESB um tvíhliða viðskipti með landbúnaðarvörur á grundvelli 19. gr. EES-samningsins. Í niðurstöðu samkomulagsins kemur fram að tollar falla niður í viðskiptum samningslandanna á ákveðnum landbúnaðarvörum sem getið er um í viðauka I, þar á meðal er gert ráð fyrir gagnkvæmni í viðskiptum með blóm og plöntur, þó ekki afskorin blóm né pottaplöntur undir einum metra á hæð. Samningurinn á að koma til framkvæmda 1. janúar 2007, þ.e. eftir átta mánuði. Í fréttatilkynningunni er ekki útskýrt nánar hvað gagnkvæmni í viðskiptum með blóm og plöntur þýðir og þær útskýringar voru heldur ekki í ræðu hæstv. landbúnaðarráðherra sem við setningu búnaðarþings kynnti þetta samkomulag. Ekki er nema von að menn veigri sér við því að útskýra þessa niðurstöðu vegna þess að gagnkvæmni í viðskiptum milli Íslands og ESB með blóm og plöntur er ekkert nema orðin tóm, eða eins og segir í ályktun fundar Félags garðplöntuframleiðenda frá 14. mars: „Með þessu samkomulagi hefur garðplöntuframleiðsla á Íslandi verið sett á fórnaraltari landbúnaðarráðherra. Sjálf athöfnin mun fara fram 1. janúar 2007.“ Virðulegi forseti. Hér á landi eru 49 stöðvar þar sem garðplöntur eru framleiddar. Lauslega áætluð stöðugildi eru um 150–200. Garðplöntuframleiðslan hefur aldrei verið ríkisstyrkt. Í garðplöntuframleiðslu er aðalræktun í sumarblómum, fjölærum blómum, runnum, trjám og skógarplöntum. Ríflega 90% af söluvöru garðyrkjustöðva eru innlend framleiðsla og á nokkrum stöðvum er eingöngu um innlenda framleiðslu að ræða. Greinin hefur staðið af sér ýmis áhlaup, m.a. að keppa í framleiðslu við ríkisrekstur eða ríkisstyrkta framleiðslu. Garðplöntuframleiðendur hafa um áratugi stundað rannsóknarstarf til að tryggja neytendum góða vöru. Þróunarstarfið sem stéttin hefur unnið er ómetanlegt. Það kemur ekki bara neytendum til góða heldur ekki síður náttúrunni þar sem reynt er að koma í veg fyrir að setja í sölu plöntur sem dreifa sér óhindrað í íslenskri náttúru heldur þær sem lifa í sátt við annað lífríki og veðurfar. Í Garðyrkjuskólanum að Reykjum eru fjögur námssvið í grunnnámi. Um árabil hefur garðplöntusviðið verið langfjölmennast. Aðsókn í þetta nám mun hrynja ef rekstrargrundvelli garðplöntustöðva í landinu er ógnað vegna óhefts innflutnings á framleiðsluvöru þeirra. Það hefur slæm áhrif á stöðu skólans sem er veik fyrir. Þá er rétt að hafa í huga að einn mikilvægasti hluti framleiðslunnar er sumarblóm. Verði innflutningur þeirra leyfður óheftur á þeim tíma sem sala sumarblóma er að hefjast hér þá er um að ræða að hingað er verið að flytja margar tegundir blóma sem komnar eru á útsölu í þeim löndum sem flutt yrði inn frá. Garðplöntuframleiðendur keppa ekki við útsöluverð erlendis og menn geta velt því fyrir sér hversu margar þessara 49 stöðva sem eru í framleiðslu í dag lifa það af að missa sumarblómasöluna. Það versta er að ekkert samráð var haft við stéttina allan þann tíma sem samningar stóðu yfir, eða frá 6. mars til 18. nóvember 2005, og ekki heldur áður en umrædd fréttatilkynning barst frá ráðuneytunum. Ekkert samráð er fullkomin lítilsvirðing á störfum þessara stétta. Hjá Sambandi garðyrkjubænda var undirbúningur í gangi vegna WTO-viðræðna, m.a. við að skilgreina hvaða tegundir í ræktun teljast viðkvæmar, hverjar á að vernda og hvaða plöntur skipti minna máli. Þessari vinnu var gefið langt nef í samningum við ESB. Lögfræðingur Félags garðplöntuframleiðenda ritaði hæstv. landbúnaðarráðherra bréf 4. apríl sl. þar sem hún í mörgum liðum átelur harðlega vinnubrögð ráðuneytis og samráðsleysi þar sem þetta samkomulag komi til með að rústa garðplöntuframleiðslunni. Hún telur að fari svo að niðurstöður þessara samningaviðræðna komi að óbreyttu til framkvæmda 1. janúar 2007 sé ótvírætt verið að brjóta jafnræðisreglu 65. gr. stjórnarskrárinnar og vísar til þess að þegar tollvernd var felld niður af grænmeti 2002 voru gerðir aðlögunarsamningar um starfsskilyrði þeirrar greinar garðyrkjunnar milli ríkisstjórnarinnar, Bændasamtakanna og Sambands garðyrkjubænda. Gildistími þeirrar aðlögunar er tíu ár. Mér vitanlega hefur bréfi lögfræðings Félags garðplöntuframleiðenda ekki verið svarað. Við hljótum að spyrja hæstv. ráðherra hvernig hann hyggist bregðast við erindi félagsins. Hver var tilgangurinn með því að fella niður tollavernd af garðplöntum í gagnkvæmum viðskiptasamningum? Hver var ástæða þess að ekki var haft samráð við garðplöntuframleiðendur við gerð samninganna? Hvaða skyldum hefur landbúnaðarráðuneytið að gegna gagnvart þeim atvinnugreinum sem til ráðuneytisins heyra hvað varðar samráð við gerð svo afdrifaríkra samninga? Telur ráðherra ekki eðlilegt að samningar eins og þessir séu kynntir fyrir landbúnaðarnefnd Alþingis áður en frá þeim er gengið en þegar tollvernd af ýmsum grænmetistegundum var afnumin 2002 var gerður aðlögunarsamningur til tíu ára við framleiðendur með framleiðslutengdum beingreiðslum? Með hvaða rökum er sama tollvernd af 

Hæstv. forseti. Fyrsta spurningin var: Hver er tilgangurinn með því að fella niður tollvernd af garðplöntum o.s.frv.? Sá samningur sem um er að ræða varðar tvíhliða viðskipti Íslands og Evrópusambandsins með landbúnaðarvörur og var hann gerður í febrúar sl. á grundvelli 19. gr. EES-samningsins. Umrædd grein kveður á um reglulega endurskoðun á viðskiptum með landbúnaðarafurðir á milli EES-aðildarríkjanna og Evrópusambandsins og þessi samningur er sá fyrsti sem Ísland og Evrópusambandið hafa gert á grundvelli greinarinnar. Samningurinn skapar ný sóknarfæri fyrir útflutning ýmissa íslenskra landbúnaðarafurða, þar á meðal á íslenska hestinum, lambakjöti, smjöri, grænmeti, þess vegna blómum og plöntum. Samningar af þessu tagi fela, eðli máls samkvæmt, í sér bæði eftirgjöf og ávinning. Það eru tveir aðilar sem takast á og það sem samningsaðilar meta væntanlega sem ásættanlegt jafnvægi sóknar- og varnarhagsmuna er niðurstaða þessa samnings. Gert er ráð fyrir að samningurinn komi til framkvæmda þann 1. janúar 2007. Næstu tvær fyrirspurnir voru: Hver var ástæða þess að ekki var haft samráð við garðyrkjuframleiðendur og hvaða skyldur hefur landbúnaðarráðuneytið o.s.frv.? Landbúnaðarráðuneytið hefur um langt árabil haft náið samráð við Bændasamtök Íslands um þá breytingavalda sem felast í milliríkjasamningum um viðskipti með landbúnaðarvörur, hvort sem um er að ræða samninga Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar, WTO, fríverslunarsamninga á vegum EFTA eða viðskipti Íslands við Evrópusambandið. Engum hefur dulist að tollvernd hefur dregist saman í kjölfar slíkra samninga eða að á vettvangi WTO séu aðildarríkin að vinna hörðum höndum að skuldbindingum um tollalækkanir sem geta haft umtalsverð áhrif á starfsumhverfi íslensks landbúnaðar. Skilaboðin á undanförnum árum til framleiðenda í landbúnaði hafa verið skýr: Búið ykkur sem best undir möguleikann á vaxandi erlendri samkeppni. Þetta er staðreynd dagsins sem menn hafa oft rætt hér í þessum sölum. Eftir því sem frjálsræði eykst og viðskipti með landbúnaðarvörur færast nær lögmálum markaðarins standa stjórnvöld frammi fyrir því erfiða verkefni að forgangsraða mjög stíft hvort og hvar viðhalda beri tollvernd og þá í þágu hvaða hagsmuna. Fyrst og síðast er ástæða til að standa traustan vörð um þá búvöruframleiðslu sem lýtur að fæðuöryggi þjóðarinnar og atvinnu og búsetu í hinum dreifðu byggðum. Í samningaviðræðum af þessu tagi er að sjálfsögðu horft til heildarhagsmuna og leitast við að tryggja að niðurstaðan feli í sér ásættanlegt jafnvægi í heildina séð. Við slíkar aðstæður er ekki eðlilegt að umfang tollverndar af hálfu stjórnvalda sé samkomulagsatriði við einstakar greinar landbúnaðarins. Það liggur í hlutarins eðli að hver sá viðskiptaaðili sem nýtur tollverndar eða annarrar markaðsverndar mun, aðspurður, kjósa að viðhalda slíkri vernd áfram. Fjórða spurningin var: Telur ráðherra ekki eðlilegt að samningar sem þessir séu kynntir o.s.frv. fyrir landbúnaðarnefnd Alþingis? Málum er þannig fyrir komið stjórnskipulega að utanríkisráðherra ber ábyrgð á gerð og framkvæmd alþjóðlegra viðskiptasamninga en hefð er fyrir góðu samstarfi við einstök fagráðuneyti eftir því sem við kann að eiga. Landbúnaðarnefnd er reglulega upplýst um þróun mála í milliríkjasamningum en engin hefð er fyrir því að fríverslunarsamningar eða aðrir slíkir milliríkjasamningar séu bornir undir nefndina áður en frá þeim er gengið. Hvað varðar síðustu fyrirspurnina frá hv. þingmanni þá vil ég segja þetta: Málin eru að engu leyti sambærileg, hvorki í eðli sínu né í umfangi þeirrar markaðsverndar sem um er að ræða. Aðlögunarsamningurinn nær til framleiðslu á tómötum, gúrkum og paprikum, vörum sem fyrir breytinguna 2002 voru fluttar inn án nokkurra tolla eða magntakmarkana þann hluta ársins sem íslenska framleiðslan var ekki á markaði. Fæðuöryggi þjóðarinnar er eitt meginmarkmið búvörulaga, að tryggja að framleiðsla búvöru til neyslu og iðnaðar verði í sem nánustu samræmi við þarfir þjóðarinnar og að tryggja ávallt nægjanlegt vöruframboð við breytilegar aðstæður í landinu. Aðlögunarsamningurinn var gerður í þessu ljósi til að lækka verð til neytenda á innfluttum sem og innlendum garð- og gróðurhúsaafurðum og hefur haft þau mögnuðu áhrif að neysla á þessum afurðum hefur aukist um tugi prósenta, t.d. á tómötum um 70–80%. Þess vegna vil ég undirstrika það hér að vegna WTO-samninganna er hvorki staða né svigrúm til að taka upp framleiðslutengdar beingreiðslur til búgreina 

Frú forseti. Ég held að það sé alveg hárrétt að það hafi komið eins og köld vatnsgusa framan í garðyrkjubændur þegar birtist í fjölmiðlum 24. febrúar sl. frétt þess efnis að undirritað hefði verið samkomulag um tvíhliða viðskipti með landbúnaðarvörur við Evrópusambandið sem fæli í sér að öll tollvernd á trjám, runnum og fjölærum garðplöntum og sumarblómum félli niður frá og með næstu áramótum. Vissulega er ástæða til að gleðjast yfir ávinningi hjá öðrum landbúnaðarvörum sem hæstv. landbúnaðarráðherra minntist hér á en dapurlegt ef gera þarf það í skiptimynt fyrir aðrar. Það hefur komið fram að ekkert samráð hafi verið haft við garðplöntuframleiðendur í þessum efnum, hvorki félag þeirra né Samband garðyrkjuframleiðenda, meðan á samningaviðræðum stóð né heldur voru þeir látnir vita sérstaklega af því þegar það nálgaðist að þessir samningar væru að fara í höfn. Ég held að fordæma verði þá leynd sem hvílir yfir samningsgerð sem lýtur að atvinnuhagsmunum svo stórs hóps einstaklinga. Þá verður líka að gagnrýna að enginn aðlögunartími er veittur til að styrkja samkeppnisstöðu garðyrkjubænda og að ekki er heldur minnst neitt á aðgerðir til að tryggja samkeppnisstöðu þeirra. Við ræddum fyrr í dag við hæstv. iðnaðarráðherra um ríkisstuðning til álframleiðslu. Það skiptir milljörðum króna sem sami dómstóll á vegum Evrópussambandsins, ESA-dómstóllinn, samþykkir að ríkið megi styrkja álframleiðslu hér á landi. Þegar kemur svo að garðplöntuframleiðslu, sem er undirstaða garðyrkju og skrúðgarðavinnu og svo mörgu í umhverfi okkar, verðum við að vera kaþólskari en páfinn og kippum rekstrargrundvellinum undan þessari grein. Frú forseti. 

Virðulegi forseti. Fátt er jafnlíklegt til að bæta og efla hag almennings og atvinnuveganna og fríverslun og því er ástæða til að fagna þeim nýja samningi sem hér er til umræðu í dag. Eins og hér hefur verið fjallað um gerir samningurinn ráð fyrir gagnkvæmum viðskiptum með blóm og plöntur. En í honum felast líka ýmsar aðrar nýjungar svo sem tollfrjálsir kvótar fyrir ýmsar landbúnaðarvörur og niðurfelling tolla á ýmsum vöruflokkum, eins og frosnu grænmeti, ávaxtasafa og fleiru. Það er augljóst að þessar breytingar eru mjög til hagsbóta fyrir neytendur með lægra vöruverði. Það er einnig ástæða til að undirstrika að í þessum breytingum felast sóknartækifæri fyrir íslenskan landbúnað. Viðskiptahindranir hafa hingað til hamlað útflutningi margra þeirra vöruflokka sem um er að ræða á Evrópumarkað og jafnframt hugsanlegum erlendum fjárfestingum í þessum geira. Við höfum einfaldlega ekki haft markaðsaðgang fyrir þessa vöru á Evrópumarkaði. Í þessum breytingum felast tækifæri fyrir vöxt og nýjungar hér á landi. Það er líka ástæða til að hnykkja á því sem kom fram í máli hæstv. ráðherra að samningur þessi leiðir af 19. gr. EES-samningsins sem kveður á um endurskoðun í þágu viðskiptafrelsis á fyrirkomulagi mála í þessum flokki. Þar er kveðið á um endurskoðun á tveggja ára fresti. Það væri í raun og veru fullkomin ástæða til að ræða það hvers vegna það gerist fyrst nú en ekki fyrr. Þvert á móti er ástæða til að bretta upp ermar í þessum efnum í þágu neytenda og atvinnuveganna. Samningar um fríverslun byggjast að meginstefnu ávallt á gagnkvæmni sem er auðvitað upp á teningnum í þeim samningi sem hér er um að ræða. Hv. málshefjandi hefur ekki leitt nein rök að því hvers vegna ekki ættu að gilda sams konar reglur um þær vörur sem hér er um að ræða og aðrar vörur sem Íslendingar eiga viðskipti með. Hvers vegna ættu að gilda annars konar reglur um blóm og plöntur en gilda um aðrar vörur sem hér eru framleiddar? 

Virðulegi forseti. Ég á sæti í landbúnaðarnefnd og er þar áheyrnarfulltrúi. Við sátum þar á fundi um daginn, í vaxandi forundran þegar við fengum upplýsingar um þetta mál, hvernig það allt saman liggur fyrir. Hvers vegna skyldu þessar vörur fá einhverja sérmeðferð? spurði hv. þingmaður sem talaði hér á undan mér, í mikilli undrun. Mér finnst þetta í raun og veru ekkert flókið mál. Í mínum huga snýst þetta öðrum þræði um byggðamál, byggðasjónarmið. Við eigum ekkert að skammast okkur fyrir það, Íslendingar á Íslandi, að við viljum verja íslenska atvinnuvegi. Verja rétt Íslendinga til að nýta íslenskar náttúruauðlindir sjálfum sér til hagsbóta. Þjóðinni til hagsbóta. Við eigum ekkert að skammast okkur fyrir það. Mér finnst það með hreinum ólíkindum að þingmaður, stjórnmálamaður, sem á góðum stundum kallar sig ráðherra Suðurlands, lætur mynda sig í fullri stærð og prenta auglýsingar með þeirri mynd með titlinum: ráðherra Suðurlands, skuli standa að þessum gerningi. Þetta er bein aðför að atvinnuhagsmunum í Suðurkjördæmi. Hér kemur fram í gögnum að við erum að tala um í kringum 150 stöðugildi á landsbyggðinni. Hæstv. ráðherra sagðist öðrum þræði vera að hugsa um byggðasjónarmið. Hvað sagði hann nú aftur? Það var: Að standa vörð um atvinnu og búsetu í byggðum landsins. Við höfum fast í hendi okkar, hæstv. ráðherra, 150–200 stöðugildi en hæstv. ráðherra vill fara í einhvers konar fjárhættuspil með þessar stöður og fórna þeim fyrir einhvern vafasaman ávinning í útflutningi á hrossum, sméri og lambakjöti. Þetta er bara algjör þvæla. Til hvers erum við að taka svona áhættu með störf fólks í landinu? Til hvers erum við að því? Hæstv. ráðherra ætti að svara því þegar hann kemur hér upp og talar öðru sinni í þessari umræðu.

Virðulegi forseti. Ég ætla að byrja á að óska hæstv. landbúnaðarráðherra til hamingju með sinn eina bandamann í málinu. Hv. fyrrum formann SUS, yst á hægri væng sjálfstæðismanna. Þar fann hann þó bandamann í þessu máli. En af hverju, virðulegi forseti, er samningsgerðinni á bak við niðurfellingu tollverndar á garðyrkjuplöntum snúið upp í einhvers konar pólitísk myrkraverk með ákaflega vafasaman tilgang, ef nokkurn, annan en að virka sem einhvers konar áhlaup á heila atvinnugrein? Harkalegt áhlaup sem markar, ef gengur eftir, hrun greinarinnar. Vinnubrögðin hjá hæstv. ráðherra í þessu máli eru vítaverð. Því hljótum við að spyrja hæstv. ráðherra: Hvað býr að baki? Af hverju að fyrirkoma heilli atvinnugrein án samráðs við greinina sjálfa? Án samráðs við lýðræðislegan vettvang fólksins í landinu, Alþingi og landbúnaðarnefnd Alþingis. Við hljótum að kalla eftir skýrum svörum. Hvað með tjónið? Hvað með bætur fyrir aðförina að greininni? Hvað með afdrif Garðyrkjuskólans á Reykjum þar sem þetta virðist ætla að leiða til að aðsókn í heila deild verður að engu. Þetta markar verulega erfiðleika fyrir atvinnugreinina. Við hljótum að segja að þetta beri keim af valdníðslu hæstv. ráðherra, hvað sem honum gekk til. Hér hefur hann vettvang og tækifæri til að útskýra af hverju svo er fram gengið og af hverju er verið að stilla saman tveimur stéttum innan landbúnaðarins, hvorri á móti annarri með þessum hætti. Gott og vel ef það væri niðurstaðan af heilbrigðu, opnu og lýðræðislegu ferli hæstv. ráðherra með samráði við greinina. Með samráði við landbúnaðarnefnd Alþingis sem gætir hér hagsmuna íslensks landbúnaðar. En svo er ekki. Þess vegna eru þetta vítaverð vinnubrögð. Þess vegna köllum við eftir skýrum svörum hæstv. ráðherra. Af hverju þetta áhlaup á greinina án þess að það komi nokkurn tíma til lýðræðislegrar umræðu um málið?

Frú forseti. Ég hef komið á afar margar garðplöntustöðvar og alltaf þegar ég kem inn á þær fyllist ég af stolti, vegna hugkvæmni, framkvæmdagleði og dugnaði eigenda þeirra. Nú er þeim ógnað. Þeir hafa beðið um stuðning í formi raforkulækkunar og annan stuðning en ekki fengið neitt. Eina sem kemst að hjá ríkisstjórninni er ál, ál og aftur ál með hækkuðu raforkuverði og það er hin hugmyndasnauða ríkisstjórnarstefna á kostnað þess sprotaiðnaðar sem garðplöntuframleiðsla er. Þetta mál er einfalt. Hér er ekki verið að jafna samkeppni. Hér er verið að mismuna. Garðplöntuframleiðendur fá ekki að sitja við sama borð. Það er aðalatriðið. Hæstv. landbúnaðarráðherra hefur ákveðið að hygla einni starfsstétt á kostnað annarrar. Það heitir mismunun. Hún stenst ekki. Það liggur á borðinu að 65. gr. stjórnarskrárinnar, jafnræðisreglan er undir. Það er helgasta skylda okkar, þar með talið hæstv. ráðherra, að standa vörð um hana. Af þessari reglu leiðir, að allan minnsta vafa í þessu máli, vafa um mismunun, ber að túlka stjórnarskránni í hag. Þennan vafa ber að túlka einstaklingum í hag og þennan vafa ber að túlka garðplöntuframleiðendum í hag. Hér er rökstuddur vafi á ferð. Það hefur verið ítarlega rökstutt í bréfi lögmanns Félags garðplöntuframleiðenda, og hæstv. ráðherra ber að íhuga þennan vafa, draga tillögur sínar til baka og endurskoða afstöðu sína. Það er ekki hægt að mismuna einum framleiðanda innan landbúnaðarins á kostnað annars. Það er grundvallaratriði.

Virðulegi forseti. Stuðningur við íslenskan landbúnað, í alþjóðlegum samanburði, er mjög mikill og hann hefur verið mikið gagnrýndur, sérstaklega af stjórnarandstöðunni um langt árabil. Þegar stuðningurinn er metinn í alþjóðlegum samanburði er hvort tveggja gert, það er metinn beinn stuðningur við framleiðsluna og varnaraðgerðir á vegum tolla og aðflutningshindrana eru líka metnar með. Það hefur lengi legið fyrir og allir mátt vita að við stæðum frammi fyrir miklum vanda á komandi árum varðandi tolla og vörugjöld og hindranir í innflutningi á landbúnaðarvörum. Við vitum að það liggur fyrir okkur á næstu árum að þurfa að gefa verulega eftir í þeim efnum. Hins vegar er það meginatriði til að standa vörð um landbúnaðinn á Íslandi að vera alltaf tilbúinn að verja að beingreiðslur til framleiðslunnar verði ekki skertar. Þetta verður mjög erfitt. Það verður erfitt að verjast að taka niður tollana. Það mun verða sárt mjög víða. En það er krafa okkar að embættismenn okkar á vegum utanríkisráðuneytisins og landbúnaðarráðuneytisins standi vörð um hvernig við gerum þetta. Það verður alltaf umdeilt. Það verður alltaf mjög umdeilt. Ég er hins vegar viss um að menn eru að gera sitt besta og leggja sig mjög fram. Við eigum eftir að fara í gegnum erfiða hluti á næstu fimm til tíu árum í þessu sambandi. En við munum reyna að verja það eins og við mögulega getum. Menn mega ekki stinga höfðinu í sandinn og segja: Það er hægt að verja Ísland fyrir innflutningi á landbúnaðarvörum. Það er ekki hægt. Við munum ekki klára það. Þetta verður undanhald næstu fimm til tíu árin og það varðar öllu að við reynum 

Virðulegi forseti. Þetta var ágætisræða hjá hv. þm. Einari Oddi Kristjánssyni almennt um stöðuna varðandi landbúnaðinn. En það sem hefur komið mér á óvart hér í umræðunni í dag er að hæstv. ráðherra svarar ekki þeim spurningum sem lagðar eru fram. Þær hafa samt legið fyrir býsna lengi. Það eru engin svör við því af hverju var ekki haft samráð. Engin svör við því. Engin svör við því hvers vegna garðplöntuframleiðslunni er fórnað algerlega fyrir innflutning, t.d. af 15 tonnum af rjúpu, hvernig sem það er nú fundið út að við þurfum endilega á 15 tonnum af rjúpu að halda á næsta ári. Eða er gagnkvæmur flutningur á 15 tonnum af pylsum? 15 tonn inn og 15 tonn út af pylsum? Hvers vegna var garðplöntuframleiðslunni fórnað fyrir þetta? Hvers vegna? Það eru engin svör við því. Engin svör við því af hverju var ekki haft samráð. Ekki nokkur svör. Og hv. þm. Ingvi Hrafn Óskarsson sagði að við gætum kannski sótt fram, bara farið inn á blómamarkaði í Hollandi, Frakklandi og Þýskalandi - hugsið ykkur - með stjúpuna okkar. Í hvers konar veruleika búið þið? Það þarf ekki að segja mér að hv. þingmaður geri mikið af því að setja niður sumarblóm eða kaupa þau yfirleitt. Það er þannig að þessi blóm eru öll vorblóm á þessum stöðum og eru komin á útsölu þegar þau verða sett í sölu hér og framleiðslan er komin á sinn enda hér. Við þurfum á því að halda að þessi starfsstétt fái að halda stöðu sinni, stöðu sem hún hefur fengið án allra ríkisstyrkja, alltaf. Er hún að gjalda þess núna? Er hún að gjalda þess að hafa ekki, eins og hæstv. ráðherra sagði, sótt um aðstoð? Áttu garðplöntuframleiðendur að liggja á hnjánum undanfarin ár og biðja um aðstoð í staðinn fyrir að berjast og standa í lappirnar? Nei. Þá er þeim bara fórnað. Þá gleymdist að þeir eru til. [Klapp frá þingpöllum.]

Hæstv. forseti. Hér hef ég hlustað á mestu sýndarmennsku sem ég hef orðið vitni að lengi. Samfylkingarfólkið sem hefði viljað vera komið í Evrópusambandið í gær þykist vera varðmenn íslenskra bænda og landbúnaðarins, þar á meðal garðplöntuframleiðenda. Þetta er sýndarmennska af fyrstu, annarri og þriðju gráðu sem á ekki við nokkur einustu rök að styðjast. Það eru Framsóknarflokkurinn og Sjálfstæðisflokkurinn sem hafa staðið vörð um þessa atvinnugrein. Það er  Það er því stóralvarlegur hlutur af heilum stjórnmálaflokki að ætla að dauðadæma bæði Garðyrkjuskólann og garðplöntuframleiðslu í landinu.  Síðan koma menn hér  
             Ég vil fullyrða að garðplöntuframleiðendur taki gleði sína með þessu vori