Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Hv. þm. Barð. tók aftur margar till., sem hann flutti við þetta frv. við 2. umr., og þær till. voru nú í gær athugaðar á fundi allshn. N. kom saman um, þótt skoðanir væru skiptar um meiningu till. og það prinsip, sem þar kemur fram, að ýmsar af þessum till. stönguðust á við frv. sjálft, jafnvel þó að þær næðu allar fram að ganga, þannig að það varð enginn af nm., sem vildi taka þessar till. beinlínis upp, en n. kom saman um að hafa óbundnar hendur um till., þegar þær kæmu fram, ef henni sýndist svo. Ég verð að segja það, að hv. þm. Barð. hefur bæði prívat og eins hér á þingi látið uppi, að hann teldi stóra bót að þessu frv., eins og það er, þó að hans till. næðu ekki fram að ganga. Í þessu frv. er farið lengra, en nú er gert annars staðar á Norðurlöndum, þannig að erfðarétturinn nær ekki eins langt hér og í annarri Norðurlandalöggjöf. Í raun og veru er það svo með ýmsa löggjöf, svo sem erfðaréttinn og fjölskylduréttinn, að það liggur í loftinu, að norrænar þjóðir skapi sér sameiginlega löggjöf, sem verði samræmd hjá þeim öllum um þessi atriði. Þessar þjóðir eru svo skyldar, að bezt færi á, að þetta væri gert. En nokkur tími líður, þar til hægt er að gera það, en það verður sennilega ekki langt til, að það yrði. Hér verður því sennilega ekki tjaldað til fjölmargra ára, en auðvitað er það rétt, að allt þarf að fara sem bezt úr hendi, þó að skammt eigi að standa. Ég geri ráð fyrir, að þegar til reynslunnar kemur, verði ýmsir skavankar á þessu frv., þegar það verður að l., og verður þá að leiðrétta það, ef svo reynist. Mun þá verða frekar gengið í gegnum þessa hluti. Hv. þm. Barð. þóttu þeir menn of ungir, sem mættu gera erfðaskrá, þ.e. 18 ára, og gerir till. um, að þeir megi ekki vera yngri en 21 árs. Ég hef sýnt fram á, að í öðrum löndum, eins og í Þýzkalandi, mega menn gera erfðaskrá, er þeir eru orðnir 16 ára. Það er annað að gera erfðaskrá, en gera kaupsamning, og hefur löggjafinn því ekkert séð því til fyrirstöðu að setja hér þetta aldurstakmark, 18 ár. Ég sem sagt var búinn að lýsa þessu máli við 2. umr. og álít ástæðulaust að ganga frekar í það starf. En ég vil geta þess, að það liggja hér fyrir brtt. frá allshn., sem ég gerði eiginlega án þess að spyrja hana beinlínis að, en ég hygg, að hún sé þeim fylgjandi. Þær eru aðeins til að fá réttara orðalag, úr því að ekki mátti leiðrétta þessi atriði í prentun, skrifstofustjóri taldi það ekki rétt, a.m.k. með aðra leiðréttinguna. Það er við 26. gr. Upphaf 2. málsgr. er svo: „Einnig er rétt að geta atriða,“ en n. leggur til, að í þess stað komi: „Einnig er rétt að geta annarra atriða“. Hin breyt. er aðeins málfarsbreyt. til að færa til betra máls. Ég hefði helzt viljað fara fram á það til þess að sjá, hverju fram yndi og hvort málið mundi ná fram að ganga, að hv. þm. Barð. nú í þetta skipti léti till. sínar biða og sjá, hvað setur í þetta skipti, því að ef miklar breyt. koma fram, þá tefur það málið, því að þá yrði að umbreyta frv. á ný, en þess þyrfti ekki, eins og það liggur fyrir nú.  (Forseti og GJ: Þetta er 3. umr.)  Hæstv. forseti og hv. þm. hafa misskilið mig. Ég meinti að taka till. aftur í þetta skipti, en þegar reynsla væri komin á þessa löggjöf, þá skal ég ekki verða meinsmaður þeirra breyt., sem til bóta væru. Það, sem fyrir mér vakir, er, að l. verði sem bezt úr garði gerð og sem hagsælust fyrir þjóðina, og ef fram koma breyt., sem eru til bóta, þá er sjálfsagt að fylgja þeim.



Herra forseti. Ég vil ýmislegt gera fyrir minn ágæta flokksbróður, hv. þm. Dal., ekki sízt eftir að hafa fengið siðferðis- og gáfnavottorð hjá honum, en svo langt treysti ég mér ekki til að ganga að taka aftur jafnveigamiklar till., sem eru hreint prinsipatriði, og þykir mér hann ætlast til helzt til mikils og ætla mig heimskari, en ég er, ef hann heldur, að hann fái mig til að taka aftur slíkar grundvallartill. Heldur hann, að ég hafi verið að leggja vinnu í að semja 14 till. til þess eins að sýna þær? Þá þekkir hann ekki mikið mína lyndiseinkunn. Nei, mér eru þessar till. ákaflega mikið áhugamál. Ég er alveg undrandi yfir n. Einn nm. fær mig til að taka till. til baka. Ég geri það í trausti þess, að n. muni samræma till. og frv. Nú kemur það fram, að vegna þess að ég varð við þessum áskorunum, að láta frv. ganga til 3. umr. án þess að láta mínar till. koma til afgreiðslu, þá er ómögulegt að samþ. mínar till. við 3. umr., af því að þá þarf að breyta frv. svo mikið. Þetta benti ég hæstv. forseta á. Svona má ekki fara með mál, en það er hvað eftir annað gert hér í d. Menn eru fengnir til að taka aftur till., sem gerbreyta málinu, svo að þær koma ekki til afgreiðslu fyrr en við 3. umr., og þá getur verið erfitt að ganga frá frv. eins og þarf. Það er áreiðanlegt, að ef einhver af þessum till. fer inn, þá þarf að samræma það við það, sem eftir stendur í frv., og það átti n. og hæstv. forseti að gera sér ljóst, áður en atkvgr. gekk um málið til 3. umr. Ég get því miður ekki tekið þessar till. aftur. Ég er þeirrar skoðunar, að það sé langbezt fyrir þjóðfélagið, að arfur gangi til trygginganna, að tryggingarnar verði gerðar svo sterkar, að það sé hægt að létta byrði af ríkissjóði, svo að hann þurfi ekki að bera byrðarnar að fullu, og ekki heldur, að það þurfi að vera sú áhætta, að ríkissjóður geti ekki látið til trygginganna það, sem þarf að láta til þeirra ár hvert. Ég tel það stórkostlega gerbyltingu í þjóðfélaginu, ef það er hægt að byggja tryggingarnar upp fjárhagslega svo sterkar, að þær þyrftu ekki að eiga undir afkomu ríkissjóðs. Þetta er eitt af meðulunum, til að svo geti orðið. Ég hefði ekki unnið að tryggingamálinu í 10 vikur með Haraldi Guðmundssyni og barizt fyrir þessu máli þannig, ef það hefði ekki eitthvað markað skoðun mína á málinu. Ég álít, eins og einn hv. þm. sagði á sínum tíma, að það valdi gerbyltingu og skapi nýtt og betra líf í landinu, þegar tryggingarnar eru búnar að ná fótfestu. Og að ætlast til, að ég taki til baka till., sem eru meginatriði í því, að þetta geti skeð, það er útilokað. Ég hef þvert á móti hugsað mér að óska eftir að fá nafnakall um flestar till., svo að segja hverja einustu, til þess að fá það virkilega fram, hverjir eru með því í d. að halda því við, að allt að 138 erfingjar geti rifizt um arf í stað þess að láta það fé renna til þeirra, sem bágast eiga í þjóðfélaginu, því að það er upplýst, að allt að 138 erfingjar hafa verið að krukka í arf, svo að skiptaráðandinn varð í vandræðum. Ég mun því óska, að nafnakall verði viðhaft um langflesta liðina. Ég þykist blekktur af n., að hún skuli hafa fengið mig til að taka aftur þessar till. Hún hafði fullkomlega tækifæri til að ræða þær við mig, áður en 2. umr. lauk. Í þess stað er ég beðinn að taka till. aftur til 3. umr., og ég geri það í því trausti, að reynt verði að ná samkomulagi og eitthvað af till. tekið inn. Svo kemur það fram, að það hafi ekki þótt gerlegt, og ég beðinn að taka till. fullkomlega aftur. Hv. þm. Dal. segist vera fús til að fylgja málinu síðar. En hefur hann nokkra tryggingu fyrir að verða þá á þingi, þegar málið kæmi hér aftur? Ég hef það ekki. Við skulum segja, að málið fari gegnum Nd. og verði að l. Hvaða tryggingu hefur hann fyrir að vera hér, þegar málið kæmi hér næst, til að fylgja þessum till.?

Ég hef aldrei lofað að fylgja þessum till.

Hann lét þau orð falla, að hann vildi ekki fylgja þessum till. nú, því að þá yrði að gerbreyta frv. í Nd., en sagðist vera fús til að ljá málinu lið næst. Hvenær næst? Ég hef enga tryggingu fyrir, að hann verði þá lifandi. Og ég hef enga tryggingu fyrir, að ég verði þá á lífi. Ég hef enga líftryggingu eða lífstíðarábúð hér í d., - sem betur fer, hugsa ég, að hv. þm. segi. Það er langt frá því, að ég fáist til að taka aftur af fullu þær till., sem eru mér kannske þær hjartfólgnustu af öllum málum, sem hér eru. Þær eru mér mjög mikið áhugamál.

Forseti (BSt): Út af ummælum hv. þm. Barð. vil ég taka það fram, að forseti ræður engu um, hvort þm. tekur aftur till. sínar og hvort n. eða aðrir óska eftir, að svo sé gert. Ég minnist þess ekki heldur, að ég léti í ljós neina ósk um það. Þm. ráða sjálfir, hvað þeir láta bera undir atkv. Ég ber allt undir atkv., sem hér er borið fram, ef það fer ekki í bága við stjórnarskrá eða þingsköp.



Það er vissulega ekki hæstv. forseta að kenna, að þessar till. voru teknar aftur. Ég óskaði þess, að hv. þm. gerði það. Ég gerði það í trausti þess, að n. vildi taka þessar till. til athugunar og samræma þær við frv. Ég vonaði, að það mundi ef til vill verða vilji fyrir því í n. Nú reyndist, að það var ekki. Ég bið hv. þm. Barð. afsökunar á, að ég skyldi fá hann til að taka þessar till. aftur og tilraunin skyldi mistakast. Það var ekki að mínum óskum. Mín skoðun er mjög í samræmi við skoðun hv. þm. Barð. Ég er sammála þeirri meginhugsun, sem felst í flestum till. hans. Ég er sammála honum um það, að erfðarétturinn og framfærsluskyldan eigi sem mest að fara saman, og sömuleiðis um það, að féð renni til tryggingastofnunarinnar. Það er sýnilegt, að nokkrar af þessum till. eru í mótsögn við frv., og kannske eru þar fleiri mótsagnir, en ég eða n. hafa komið auga á, af því að málið hefur ekki fengið þá athugun sem skyldi. Hins vegar lít ég svo á, að það skipti ekki mjög miklu máli, hvort þessar till. koma til atkv. við 2. eða 3. umr., vegna þess að þetta er fyrri d. og nægur tími í Nd. að gera þær samræmingar, sem nauðsynlegar eru vegna þess, að eitthvað af þessum till. kynni að verða samþ. Ég mun greiða atkv. með mörgum af þessum till., fyrst og fremst þeim, sem fela í sér þá meginstefnu, sem hv. þm. Barð. hefur gerzt talsmaður fyrir og ég er í höfuðatriðunum sammála.



Það er misskilningur hjá hv. þm. Barð., að ég hafi ætlað að fylgja till. hans, hvenær sem þær kæmu fram, en hafi það verið, sem ég mótmæli, að hafi verið, þá hefur mér orðið hreint og beint mismæli, en ég sagðist fylgja öllum till., sem ég teldi til gagns fyrir þetta málefni, og það væri í raun og veru sjálfsagt. Hitt var það, sem ég drap á áðan, að mér er satt að segja eins og prestinum, að mér óaði við að ganga lengra út í þetta mál, en gert er í frv., eins og það er nú, því að þar er gengið lengra, en aðrar þjóðir hafa gengið, og ég held, að ef menn eru sviptir erfðarétti eftir nánustu ættingja sína, þá fari að tíðkast hin breiðu spjótin og að það auki enn meir á þann ósóma og óvanda, sem verið hefur í þjóðfélaginu, að hin miklu fjölskylduhlutafélög fari að þróast enn meir, þannig að erfingjarnir komi í raun og veru inn í félagsskapinn, og ef tap verður, þá ber gamli maðurinn eða arfleiðandinn það, en ef vel gengur, þá hagnast hinir. Á þennan hátt verður enn meira reytt frá ríkissjóði af því, sem honum ber í erfðafjárskatt. Ég held, að það sé engin hamingja að fara að slíta svo sundur öll familíubönd, að erfðarétturinn fái ekki að vera lítið eitt fram yfir nánustu ættingja. Við hv. þm. Barð. erum víst báðir það mannlegir, að við höfum ekki óbeit á aurum, ef við getum eignazt þá á réttlátan og heiðarlegan hátt, og þess vegna gerum við okkur tilkomnari við þá nákomnu okkar, sem við vonum að hafa einhverja arfsvon eftir. Ég held, að það séu flestir, sem eru eins og góðir kaupmenn, að þeir séu tindilfættari eftir þeim viðskiptavinum, sem gefa góða ágóðavon. Við vitum, hve ættarböndin voru sterk og hvað blóðblöndunin hafði mikið að segja. En svona stórt stökk, að niðjar erfi ekki forfeður, gengur langt úr hófi. En sá, sem flutti þetta frv., hæstv. dómsmrh., hefði þurft að vera forsvarsmaður þess, en það hefur hann ekki gert, en mælti með því við 1. umr., að það yrði samþ. Ég ætla nú ekki að ræða þetta frekar nú, það er svo skammt síðan við hv. þm. Barð. vorum að deila, þótt hann sé nú til alls búinn eftir allt, sem fram fór í gær og nótt, og verð ég að lýsa aðdáun minni á dugnaði hans. Ég vil svo mæla með, að frv. verði samþ.



Herra forseti. Ég álít, að þetta mál sé stærra en svo, að hv. frsm. sé hér að ræða ýmis aukaatriði. Út af því, að hann var að tala um, að brtt. mínar væru mikil breyt. á frv., vil ég taka það fram og hef raunar gert áður, að ég vil breyta því til bóta, en ég mun verða með frv., þó að þær verði felldar, því að ég tel, að það sé þrátt fyrir það til bóta frá því, sem verið hefur. Ég tel það slæmt, að hv. frsm. skuli ekki vilja hlusta á brtt., stórar og smáar, við frv., sem eru öðruvísi, en hann vill. Hv. 4. landsk. hefur lýst því yfir, að málið hafi verið rætt í n., og hann er mér að mestu leyti sammála, að ef til vill þurfi að breyta frv. eitthvað smávegis. En hv. þm. Dal. er enginn hæstiréttur í n., þó að hann sé það ef til vill vestur í Dölum. Helztu rök hans eru þau, að hér sé svipað fyrirkomulag á haft eins og í lögum Norðurlandaþjóðanna, en hvað kemur okkur það við? Þurfum við að vera að hugsa um, hvernig það er hjá þeim? Það er hreinn steingervingur í löggjöf að bera slíkt fyrir sig. Hv. frsm. sagðist vera hræddur að fylgja þessu vegna þess, að það mundi fjölga fjölskylduhlutafélögunum. En er það nokkur glæpur að stofna slík félög, og lög heimila það? Ég hef ekki heyrt slík rök. Og hann sagði að verið væri að fara í kringum erfðalögin og erfðafjárskattinn með því að stofna slík félög, en hlutabréf lúta sömu kjörum og verðbréf. En ég veit, að ríkið hefur fengið sitt frá þessum félögum. Ég þekki fjölda slíkra félaga, sem borga stórfé til ríkisins og eru vörn gegn hinni óréttlátu skattalöggjöf Alþ. og hafa orðið ríkinu að meira gagni með þessu móti en annars. Það eru margir þeirrar skoðunar hér, að enginn skuli eiga neitt, en ég er undrandi yfir því, að hv, þm. Dal. skuli fylla þann flokk. Og það undarlega skeður, að hv. þm. Dal. er að vappa í kringum þá ættingja sína, sem hann á von á að fá arf frá, en ég vil frábiðja mig slíkum getsökum, og hann hefur enga heimild til að bera mér slíkt á brýn, en mér kemur það ekki við, í kringum hve marga af sínum ættingjum hann vappar. Svo er ekki breytt þeim ákvæðum í lögunum að samræma þetta aldri vitna, og rökin eru þau, að í Þýzkalandi megi menn gefa eignir sínar 16 ára gamlir. Ég held, að það væri sómasamlegast fyrir hv. frsm. að óska eftir, að umr. verði frestað, og taka málið aftur fyrir í n. og reyna þar að ná samkomulagi um það. Ég skal verða til viðtals, og það sama sagði hv. 4. landsk. Og væri það heppilegra fyrir hv. frsm. að athuga þetta, en að vera að vappa í kringum ættingja sina, þar sem hann á arfsvon. Mér þykir það leitt, ef hæstv. forseti hefur tekið það sem móðgun við sig, að atkvgr. um brtt. var frestað við 2. umr. Ég hefði ekki tekið till. mínar til baka, ef ég hefði ekki búizt við, að málið yrði athugað milli umr. Ég hafði mikla von um, að sumar till. næðu fram að ganga, en aldrei von um, að þær næðu það allar. En það er nú talin svo mikil ástæða til að vera á móti þeim, að ef þær verði samþ., þurfi að breyta öðru. Ég mun því ekki taka till. aftur og óska nafnakalls um þær flestar.



Herra forseti Ég skal ekki blanda mér hér í umr. Ég tel, að með endurskoðun á erfðalögunum hafi verið fundið hið rétta hóf og takmörkun, en það, er alltaf til athugunar, hve mikil takmörkunin eigi að vera. Ég tel ekki rétt að breyta meiru og tel, að hitt hafi verið hið rétta meðalhóf og erfðamál gerð meðfærilegri. Sumar brtt. hv. þm. Barð. tel ég, að eigi lítinn rétt á sér, og vill hann takmarka erfðarétt meira, en er í frv. Það er rétt hjá honum, að breytingar í þjóðfélaginu leiði til, að takmarka megi erfðarétt meira, en nú er gert, en það er nokkuð gert að slíkum breyt. í frv., og ekki má ganga lengra í því efni, en tilfinningar manna á hverjum tíma mæla með. Ég tel, að svo mikil frændsemistilfinning sé milli manna, að þeir aðstoði hver annan og erfðarétturinn sé takmarkaður við þessa fjölskyldutilfinningu. Í fornum l. var framfærsluskylda allt í 4. og 5. lið. Það hefur nú verið afnumið fyrir löngu, en sú tilfinning, að menn séu skyldir og skyldmenni verði að aðstoða hvert annað, varir enn. Ég hef talið, að hv. þm. Dal. hafi náð þessu eins og skoðunin er í þessum efnum hér á landi og ekki sé vert að ganga lengra í bili. Ég tel, að ef til vill verði gengið lengra í þessum efnum í framtíðinni heldur en till. hv. þm. Barð. ná, en ég vil leggja til, að frv. verði samþ. og till. hv. þm. Barð. þar með felldar. Ég vil ekki blanda mér í deilur hv. þm. Dal. og hv. þm. Barð. Það er eðlilegast með slíkar till. sem till. hv. þm. Barð. að athuga þær í n., sem mér skilst, að gert hafi verið, þó lítillega, en n. hafi ekki getað fallizt á þær. Frv. eins og það er nú takmarkar erfðaréttinn, en ef gengið er lengra, brýtur það í bága við tilfinningu almennings.



Herra forseti. Ég vildi segja hér nokkur orð, af því að hæstv. dómsmrh. hefur ekki verið hér við fyrr. Ég lýsti því yfir, að ég væri með frv., þó að mínar till. væru felldar. Ég vildi koma mínum till. inn í frv., en nú er sagt, að það sé ekki hægt, ekki af því, að þær skekki grunninn, heldur af því, að frv. sé komið svo langt. Þetta tel ég ekki nógu gott. Ég tel þessar till. til bóta og veit, að meginhluti þeirra verður síðar felldur inn í erfðalögin.



Með því að ég er ekki viss um, að gjöld til trygginganna lækki, þó að þessi erfðahlutur renni til þeirra, segi ég nei.



Herra forseti. Ég fleytti nú eins og flísasteinn kerlingar á þessu máli, því að ég var veikur bæði við 1. og 2. umr. þess hér í deildinni, en ég sé, að einhver muni hafa hlaupið undir bagga í minn stað. Ætla ég ekki að fara að eyða orðum að því frekar, því að ég sé, að hv. deild hefur unnað málinu fram að ganga, og vænti ég þess að hún geri það áfram og málinu verði hleypt út úr deildinni. Ég býst við því, að hæstv. forseti hafi lýst áliti mínu á málinu þegar við 2. umr., og vænti þess, að þessi afsökun mín nægi til þess að koma málinu úr deildinni.

Forseti (BSt): Ég vil aðeins taka það fram, að ég lýsti því á síðasta fundi, að hv. frsm. n. væri veikur, og talaði fyrir frv. í hans stað.



Herra forseti. Sjútvn. hefur haft þetta mál til athugunar og leggur til, að frv. verði samþ. óbreytt. Það fjallar um það, að bátaútvegsmenn, sem í árslok árið 1948 áttu í nýbyggingarsjóði inneign, sem er lægri en 25.000.00 kr. á skip, eða hafa tapað meira á tveim síðustu árum en svarar inneign þeirra í sjóðnum, megi taka eign sína úr nýbyggingarsjóði og nota sem rekstrarfé. Eins og þetta var fyrst borið fram í Nd., þá átti þetta að ná til allra aðila, en því hefur verið breytt í Nd., þannig að það nær nú aðeins til bátaútvegsmanna, en rétt hefði verið að láta þetta ganga jafnt yfir alla aðila, og tel ég því þessa breytingu, sem á hefur verið gerð, ranga. En það sýnir aðeins samúð við aðra útvegsmenn, en bátaútvegsmenn, hvernig frv. hefur verið breytt í Nd., sem vill ekki láta þetta ganga út yfir togara. Þótt þeir eigi fé inni, þá er þeim ekki heimilt að taka það, þó að þeir hafi tapað á rekstrinum á sama tíma. En þrátt fyrir þessa ágalla, þá vil ég þó heldur, að það nái fram að ganga, og mun ég því ekki gera ágreining um þetta í n., heldur fylgja því eins og það er, þó að hitt hefði verið réttara. Hér er um að ræða tæpar 900 þús. kr. og er það vitað, að það verða aldrei byggð skip fyrir þá fjárhæð. Þess vegna legg ég til, að frv. verði samþ. óbreytt.



Ég er fylgjandi því, að vinnudagurinn sé lengdur á skrifstofum ríkisins og í ríkisstofnunum, en tel, að það beri að gera með sérstakri löggjöf, en blanda því ekki hér inn í, og segi því nei.



Ég get tekið undir rökstuðning hv. þm. Barð. fyrir atkv. sínu og segi því nei.



Ég segi nei með tilvísun til grg. hv. þm. Barð.



Herra forseti. Þar sem það hefur lengi verið talið, að nauðsynlegt væri að lengja vinnutíma við ríkisstofnanirnar, og þar sem þetta er eina þingtill., sem fram hefur komið um það og ekki óþinglega á neinn hátt, þá mun ég greiða henni atkv. mitt og segi já.



Með tilvísun til grg. hæstv. dómsmrh. segi ég já. Brtt. 567,2. 1. málsgr. 1.–2. málsl. samþ. með 7:6 atkv. - 567,2. 1. málsgr. 3. málsl. felld með 7:6 atkv. - 567,2. 2. málsgr. felld með 7:6 atkv. - 567,2, svo breytt, felld með 7:6 atkv. Frv., svo breytt, samþ. með 10:2 atkv., að viðhöfðu nafnakalli, og sögðu já: EE, GJ, JJós, LJóh, PZ, ÞÞ, BBen, BK, BÓ, BSt. nei: GÍG, SÁÓ. BrB, StgrA, ÁS greiddu ekki atkv. 2 þm. (HV, HermJ) fjarstaddir. 3 þm. gerðu svofellda grein fyrir atkv. sínu:



Ég var á móti brtt. á þskj. 482, 1. tölul., en í trausti þess, að það verði lagað í síðari deild, segi ég já.

Páll Zóphóníasson Það sýndi sig við atkvgr., sem fór fram áðan með nafnakalli, að meiri hlutinn - 8:7 af viðstöddum þm. voru með því að ákveða lengri vinnutíma hjá opinberum starfsmönnum. En það er á valdi fjmrh. að breyta þarna um með reglugerð, og í trausti þess, að hann sýni nú þann mannskap, segi ég já.



Undir umræðum hér í gær lýsti hæstv. fjmrh. því yfir, að hann mundi geta fylgt brtt. á þskj. 567 við 5. gr., og ég lýsti því þá yfir að, að þeirri brtt. samþykktri mundi ég geta fylgt frv. Nú hefur þessi brtt. verið felld, og tel ég það skipta svo miklu efnislega, að ég sé mér ekki fært að greiða frv. atkv. mitt og segi því nei.