arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Þetta frv. ráðgerir að breyta núgildandi löggjöf í þessu efni og fjallar um yfirstjórn flugmála. Í lögum frá 1945 er gert ráð fyrir, að ráðh. setji á stofn yfirstjórn flugmála og skipi flugmálastjóra, og hefur það verið gert og flugmálastjóri skipaður. Nú eru þessi mál sífellt umfangsmeiri með degi hverjum, og hefur ríkisstj. þótt rétt að leggja til, að breyting verði á stjórn flugmála, þannig að 5 manna flugráð, þar af séu 2 sérfróðir og hafi sérþekkingu á málunum, fari með stjórn flugmála undir umsjá ráðh. og í samráði við hann. Þessir tveir sérfræðingar yrðu flugmálastjóri og flugvallastjóri, en verkaskipting milli þeirra yrði þannig, að flugmálastjóri skyldi sjá um nýbyggingu flugvalla, loftferðaeftirlit, öryggisþjónustu og það annað, sem varðar flugið, en ekki snertir rekstur flugvalla, en flugvallastjóri annist rekstur og viðhald flugvallanna. Þetta er sett hér inn, því að rekstur flugvalla er orðin allmikill og á óskylt við öryggisþjónustu og aðrar almennar framkvæmdir, er flugið varða. Ef hv. Alþingi samþykkir þetta frv., þá tekur flugvallastjóri við rekstri flugvallanna, en flugráð og flugmálastjóri sjá um hin almennu flugstörf. Flugmálastjóri hefur einnig samband við einstakar þjóðir um það, er flugmál varðar, og við alþjóðastofnun flugmála. Það er ekki vafi á, að mjög nauðsynlegt er að fá fleiri menn til að stjórna flugmálunum, þar sem oft þarf að taka þýðingarmiklar ákvarðanir, og er þá heppilegra að kveðja fleiri til. Ég skal svo ekki orðlengja um þetta frv., en vildi taka það fram, að sjálfsagt er að gefa n. frekari upplýsingar um málið, ef óskað er. Ég vænti svo að frv. verði vísað til samgmn. að lokinni þessari umr.



Herra forseti. Þetta frv. þarf ekki langra skýringa við. Í því felst heimild fyrir ríkisstj. að setja á stofn innkaupastofnun, sem annist innkaup til ríkisstofnana. Þessar stofnanir eru margar og því æskilegra að sameina þær í eina innkaupastofnun. Þó er ætlazt til, að þær einkasölur, sem eru í gangi, haldi áfram og verði þeim á engan hátt breytt. Í frv. felast einnig nokkrar heimildir um reksturinn, svo sem skipun forstöðumanns og annað slíkt. Ég tel svo óþarft að fara um þetta fleiri orðum, en vona, að hv. d. greiði götu frv. í gegnum deildina.

Frsm. (Brynjólfur Bjarnason) : Herra forseti. Þetta frv. er flutt samkvæmt beiðni hæstv. heilbrmrh., og mun vera samið og lagt fram í samráði við manneldisráð. - Hér er um að ræða mikið nauðsynjamál, þar sem er trygging þess, að flutt sé inn eingöngu hveiti, sem hefur nægilegt manneldisgildi. Þetta er ráðstöfun, sem nágrannaþjóðir okkar hafa þegar gert. Og n. hefur enga ástæðu til að vefengja það, að rétt muni vera, að sú aðferð, sem gert er ráð fyrir í þessu frv., muni vera sú hagkvæmasta, sem völ er á fyrir okkur N. er því sammála um að mæla með því, að þetta frv. verði samþ.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Þetta frv. er fyrra af tveimur, sem ríkisstj. leggur hér fram til þess að auka tekjur ríkissjóðs. svo að þær vegi upp á móti þeim gjöldum, sem Alþingi er í þann veginn að leggja blessun sína á. Frv. ber ótvírætt með sér, hvað við er átt. Það er ekki ætlazt til, að þessi tollahækkun gildi nema til ársloka 1947. Ég sé ekki ástæðu til þess að fjölyrða um þetta á þessu stigi, en vænti, að frv. verði vísað til 2. umr. og fjhn.



Ég vil aðeins gera grein fyrir því, hvers vegna ég greiddi atkv. gegn afbrigðunum. Þegar leitað var afbrigða, var ekki búið að útbýta frv. í d. Hér eru þó á ferðinni miklar skattahækkanir, og er það alveg óviðunandi að leggja slíkt stórmál fyrir, án þess að þm. fái tækifæri til að athuga efni þess. Þar sem þetta frv. er svo aðeins einn liður í miklum lagabálki, þá verður hér um að ræða þá mestu skatta á almenning, sem dæmi eru til. Ég sé ekki ástæðu til þess að ræða þetta meira nú, því að það mun verða tækifæri til þess við 2. umr.



það gegnir sama um þetta frv. eins og hitt, að það er fram komið í því augnamiði að afla ríkissjóði tekna. Hér er um aukinn bifreiðaskatt að ræða, en hann er nú fremur lágur, enda lögin um hann frá 1932. það er ekki þægileg skylda að þurfa að gera till. um aukna skatta á þegnana, en nauðsyn brýtur lög. Hins vegar mun það flestra manna mál, að bifreiðaskatturinn sé óþarflega lágur og ekki muni rétt að ganga fram hjá því, þegar um aukna tekjuöflun sé að ræða. Ég skal svo ekki ræða frekar um þetta að þessu sinni.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Eiríkur Einarsson) : Þetta frv. er nú komið hér og, hefur gengið hljóðlaust gegnum Nd. Landbn. Ed. hefur haft það til meðferðar og leggur til, að það verði samþ. Að vísu hefur einn nm. skrifað undir álitið með fyrirvara, sem hann væntanlega gerir grein fyrir, í hverju er fólginn. Það þótti rétt að leita álits viðkomandi ráðuneytis um þetta mál, enda þótt það fylgdi með frv. úr Nd., að dóms- og kirkjumrn. mælti með því. Í bréfi, sem mér barst sem form. landbn. Ed., og prentað er á þskj. 610 sem fskj., er meðal annars tekið fram, að ráðuneytið mæli með sölunni, þó með þeirri kvöð, að þar sem jörðin sé kirkjustaður, fái kirkjan að standa áfram á jörðinni og að söfnuðurinn hafi rétt til stækkunar á kirkjugarði og rétt til umferðar um land jarðarinnar til og frá kirkju. Í þessu sambandi er rétt að benda á það, að hér er ríkið að selja jörð, en kaupandinn er hreppsfélagið, og þar af leiðandi getur seljandinn sett þau skilyrði, sem rétt sýnast, fyrir sölunni. Ég sé svo ekki ástæðu til þess að fjölyrða frekar um þetta nú.



Herra forseti. Ég hef skrifað undir nál. í þessu máli með fyrirvara. Ástæðurnar til þess eru tvær. Fyrri ástæðan er sú, að ég tel nauðsynlegt að taka fram í sölubréfi, að kaupandanum, eða hér hreppnum, sé gert að skyldu að láta nauðsynlegar lóðir til handa kirkjunni af hendi endurgjaldslaust. Hitt atriðið er, að þessi jörð liggur miðsveitis í hreppnum og er þarafleiðandi væntanlegur staður fyrir barnaskóla. Það eru til dæmi um það, að land undir skóla hefur verið selt dýru verði, upp í þriðjung kostnaðarverðs, sem hreppnum hefur borið að greiða. Þess vegna vil ég láta taka það fram í sölubréfinu, að jörðin sé seld með þeim skilyrðum, að hreppurinn láti land undir skóla endurgjaldslaust, þegar þar að kemur. Í því trausti, að þetta verði tekið til greina, mun ég samþykkja frv. óbreytt.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Það hefur löngum þótt við brenna, að fólk, sem stundar íþróttir, hafi ekki verið tryggt gegn slysum eins og vera ber, en um gildi íþrótta þarf ég ekki að ræða hér, íþróttastarfsemin er fyrir löngu síðan orðin viðurkennd, bæði af alþýðu manna og Alþ. En einmitt með tilliti til viðurkenningar Alþ. á þessari starfsemi í landinu er það næsta undarlegt, að ekki skyldi vera tekið tillit til íþróttamanna, er þessi lagabálkur var endurskoðaður fyrir ári síðan og þá raunverulega sett ný löggjöf. Af þessum sökum er frv. þetta flutt. Viðvíkjandi því, að íþróttafólk njóti ákvæða tryggingalaganna, er það að segja, að íþróttir eru nú viðurkenndur liður í uppeldi æskunnar í landinu, og er ekki nema sanngjarnt, að þetta fólk njóti þeirra ákvæða, sem ná til launþeganna. Íþróttamenn verða stundum fyrir slysum og eru oft lengi frá verkum af þeim sökum og bíða tilfinnanlegan skaða við það, og er ekki nema sjálfsagt, úr því þjóðfélagið viðurkennir, að greiða beri veikindabætur, að íþróttafólk komi þar undir eins og aðrir. En í þessu sambandi er eðlilegt, að sú spurning komi upp í huga margra, hver ætti fjárhagslega að standa straum af því, ef þetta frv. yrði samþ. Það eru íþróttafélögin, sem eiga að greiða iðgjöldin fyrir íþróttafólkið eða íþróttaiðkendur, og þarf það ekki að íþyngja þeim um of, því að tryggja má ákveðinn hóp eða fjölda manna, eins og atvinnurekendur gera, og nær þá tryggingin tel allra, sem keppa eða æfa íþróttir á vegum félagsins. Ég sé svo ekki ástæðu til að orðlengja þetta. Óskir íþróttamannanna sjálfra liggja til grundvallar þessu frv. Á ársþingi íþróttamanna hafa oft komið fram raddir um þetta, og nú síðast hefur íþróttabandalag Hafnarfjarðar samþykkt ákveðna áskorun um þetta atriði. Frv. mitt er afleiðing af þessum óskum íþróttamanna, og auk þess lít ég þannig persónulega á þetta mál, að það sé mikið réttlætismál og bæti úr mikilli vöntun í tryggingalöggjöfinni, og ég vænti þess, að það verði samþ. Að svo mæltu óska ég eftir, að málinu verði vísað til heilbr.- og félmn.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

forseti (JPálm) : Kristján hinn tíundi, konungur Dana, er látinn eftir 35 ára ríkisstjórn. Hann var jafnframt konungur Íslands, hinn síðasti konungur þess, frá 1912, er hann settist að völdum, til 1944, er íslenzka lýðveldið var stofnað, eða í 32 ár, þó að konungsvaldið væri ekki í hans höndum hin fjögur síðustu árin af þeim tíma, eins og alþjóð er kunnugt. Þessi góði lýðstjórnarkonungur mun jafnan verða Íslendingum minnisstæður. - Undir stjórn hans fengum vér fullveldi landsins viðurkennt, og var þá Ísland sérstaklega tekið upp í heiti konungs. Á ríkisstjórnarárum hans hafa með vaxandi sjálfstrausti þjóðarinnar orðið hér meiri framfarir en á nokkru tímabili í sögu vorri. - Vér erum þess minnugir, að Kristján konungur lagði mikla rækt við Íslendinga, heimsótti landið fjórum sinnum, bar velvildarhug til lands og þjóðar og kynntist hér hverjum manni vel. Þó að skilnaður Íslendinga við Dani yrði, fyrir rás viðburðanna, með öðrum hætti en hann hefði kosið, þá sýndi hann þó á úrslitastundu með heillaskeyti sínu til Alþingis og íslenzku þjóðarinnar, á Þingvöllum 17. júní 1944, lýðræðishug sinn gagnvart einhuga vilja Íslendinga. Kristján konungur tíundi var sá þjóðhöfðingi, sem dönsku þjóðinni hefur þótt vænst um og ógleymanlegur mun verða í sögu hennar, ekki sízt vegna karlmennsku þeirrar og staðfestu, sem hann sýndi í raunum þjóðarinnar á styrjaldarárunum. Alþingi minnist hins látna konungs með virðingu og þökk og vottar vinum hans og dönsku þjóðinni innilega samúð. - (Stutt þögn var að lokinni ræðu forseta, og risu þingmenn úr sætum.]
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Eins og ég hef tekið fram undir umr., sé ég enga bót í því að stöðva það, að verksmiðjurnar verði fullgerðar, og án þess á, nokkurn hátt að sýkna með mínu atkv. þá framkvæmd, sem gerð hefur verið undanfarið, segi ég já.

Dómsmrh. (Bjarni Benediktsson) : Með tilvísun til grg. hv. 1. þm. Eyf. segi ég já.



Með tilvísun til grg. hv. 1. þm. Eyf. segi ég já.



Það hefur komið fram undir umr. og hefur verið lofað af hæstv. fjmrh., að hann muni láta rannsaka þetta mál, svo að það síðar gæti legið ljósar fyrir en það gerir nú, og hef ég frétt það, að samkomulag hafi orðið um að láta tvo endurskoðendur endurskoða þessi mál, en að þetta eigi aðeins að vera talnaleg endurskoðun. Í trausti þess, að hæstv. fjmrh. sætti sig ekki við slíka endurskoðun heldur láti fara fram miklu víðtækari, krítiska endurskoðun, segi ég já.

Frsm. (Björn Kristjánsson) : Herra forseti. Eins og nál. sjútvn. ber með sér, hefur n. athugað frv. og er sammála um, að frv. nái fram að ganga. Ég skal geta þess, að einn nm., hv. 1. þm. Reykv., var fjarstaddur vegna veikinda, þegar n. afgreiddi málið. Okkur nm. virtist það sjálfsagt, að þessar hafnir yrðu teknar inn í hafnarlögin, jafnvel frekar en ýmsar, sem þar eru. Borðeyri er ein elzta verzlunarhöfn á landinu, og er þar ágæt höfn, en skilyrði vantar til þess að afgreiðsla skipa sé þar þægileg, og því er það sanngjarnt, að hún fái styrk frá hinu opinbera til hafnarbóta. Höfnin þarna er ein af beztu höfnum landsins, en bryggjur skortir. Mér er ekki kunnugt um það, hvort skilyrði eru þarna það góð, að þægilegt sé um skipaafgreiðslu, en bátabryggju er fullkomlega sanngjarnt, að hi8 opinbera styrki. Um hinn staðinn, Óspakseyri, er mér miður kunnugt. En ég geri ráð fyrir, að þar séu svipuð skilyrði og á Borðeyri Þar er höfn góð. Þetta er í stuttum og djúpum firði og skilyrði í alla staði hin beztu. Það mun hafa verið fyrir vangá eina, að þessar hafnir féllu út í fyrra, þegar hafnarlögin voru til. umr., og sjálfsagt að bæta úr því nú. En svo er það auðvitað á valdi fjárveitinga-valdsins á hverjum tíma, hvenær fé verður veitt til þessara framkvæmda, en ekki er ástæða til að ræða það nú. En svo sem ég áður sagði, eru nm. allir sammála um, að frv. nái fram að ganga.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. - Ég hef leyft mér að bera fram till. til þál. um heimild fyrir ríkisstj. til að ábyrgjast lán fyrir Flateyjarhrepp til að koma upp frystihúsi og fiskiðjuveri í Flatey. Ég sé ekki ástæðu til þess að ræða þetta mál hér, en vil leyfa mér að vísa til grg., þar sem þetta allt kemur fram, sem upplýst getur verið í sambandi við þetta mál. Ég óska þess, að málinu verði að lokinni þessari umr. vísað til hv. fjvn.



Herra forseti. Hv. 8. landsk. og ég höfum leyft okkur að bera fram þessa þáltill., sem prentuð er á þskj. 705. En hv. 1. flm. er fjarverandi sökum lasleika, og ég ætla að mæla örfá orð fyrir þessari þáltill., en þar sem fundartími er mjög takmarkaður, skal ég stilla máli mínu í hóf. Á s.l. ári var stofnað hlutafélag til fiskveiða í Hornafirði, og keypti það einn af sænsku bátunum, sem þaðan voru fengnir að tilhlutun hæstv. ríkisstj. Bátur þessi fórst með sviplegum hætti s.l. haust, eins og kunnugt er, og varð þá félagið fyrir svo miklum skakkaföllum bæði fjárhagslega og eins þannig, að sú viðleitni, sem þarna var verið að vinna að til þess að byggja upp atvinnulíf staðarins, beið mjög mikinn hnekki. Nú er um það að ræða, hvort félagið á að halda áfram atvinnurekstri sínum eða ekki. En til þess að svo megi verða, þá þarf það á einhverri aðstoð að halda. Og höfum við leyft okkur að bera hér fram þáltill. á þskj. 705 um það, að ríkisstj. er falið að láta félaginu í té einn bát án þess að heimta tilskilið fjárframlag, fyrr en séð er, hvernig næsta vertíð verður. Ég vísa svo að öðru leyti til grg., sem fylgir þessari þáltill. Ég vil vænta þess, að þáltill. verði að lokinni þessari umr. vísað til hv. fjvn. til fyrirgreiðslu.



Herra forseti. Þar sem fundartími er takmarkaður, skal ég aðeins segja örfá orð um þessa þáltill. Ég hef hér ásamt hv. þm. Dal. leyft mér að flytja þáltill. um flokkun á síldarmjöli, sem selt er innanlands. Þetta mál var nokkuð ýtarlega rætt hér í hv. d. í sambandi við frv. til l. um verzlun með mjölvörur. En það er því meiri ástæða til þess að samþykkja þessa þáltill. fyrir það, að það frv. var fært úr því formi, sem það upphaflega var í, þegar hv. landbn. flutti það. Það er óþarfi að fjölyrða frekar um það en orðið er, enda hefur enginn mælt á móti því, að síldarmjöl, eins og það er nú selt innanlands til bænda, hafi verið illa flokkað og bændur hafi oft orðið að greiða þar fullt verð fyrir mjög lélega vöru. Þeir, sem komizt hafa í kynni við þetta og hafa fengizt við verzlun á þessari vöru og dreifingu, vita þetta mjög vel. Mér þótti vænt um að heyra, að búnaðarmálastjóri, hv. 1. þm. Skagf., lýsti því hér yfir í sambandi við umr. um áðurnefnt frv., að hann væri fylgjandi þessari þáltill. og teldi gott að fá hana samþ. og taldi horfur á því, að flokkun síldarmjöls á innanlandsmarkaði yrði þá betri en nú er. En það er ekki nóg að samþykkja þessa þáltill., þó að það hafi sitt gildi, nema ríkisstj. taki till. til greina og geri það, sem í hennar valdi stendur til þess að ráða bót á þessu máli. Og það er von mín, verði þessi þáltill. samþ., að svo verði.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. - Það er ekki af því, að ég telji þetta mál neitt hégómamál, að ég ætla að vera fáorður um það, heldur eingöngu vegna þess, að ég tel, að öllum hv. alþm. sé ljóst, að hér er um mál að ræða, sem fyllilega er ástæða til að setja löggjöf um, ef það mætti verða til þess að lagfæra það ófremdarástand, sem ríkir um okur og prang á svörtum markaði með bifreiðar. Það mun flestum kunnugt, að það hefur þráfaldlega gerzt, að menn hafa fengið gjaldeyrisleyfi fyrir bifreið og selt jafnvel leyfið áður en bifreiðin er komin fyrir margfalt það verð, sem ný bifreið fæst fyrir. Þá hafa aðrir farið þannig að, að þeir hafa fengið bifreiðar, oft og tíðum út á sérstaka aðstöðu í þjóðfélaginu að áliti opinberra aðila, og þeir hafa selt slíkar bifreiðar tvöföldu, þreföldu og jafnvel fjórföldu verði og tekið þannig fyrirhafnarlaust allt upp í 2–3 ára tekjur verkamanns, sem vinnur hvern einasta virkan dag ársins. Mér finnst, að ríkisvaldið geti ekki látið svona verzlunarhætti viðgangast, fyrst og fremst af því, að það er enginn siðferðilegur grundvöllur undir svona okri í þjóðfélaginu, og í öðru lagi af því, að þeir, sem verða að sætta sig við að kaupa bifreið, oft og tíðum á svörtum markaði fyrir 50 og jafnvel 70 þús. kr., eru oft menn, sem stunda akstur sem atvinnu og verða því að láta þetta háa verð koma niður á almenningi í óþarflega háum ökugjöldum. Ég hef fyrir satt, að þess séu dæmi, að embættismenn ríkisins hafi fengið út á sína sérstöðu og sérstaka atvinnuþörf, eins og læknar, ekki aðeins einu sinni, heldur tvisvar eða þrisvar innflutningsleyfi fyrir bifreið og misnotað aðstöðu sína á þann hátt að selja leyfið eða bifreiðina margföldu verði. Slíkt þarf að fyrirbyggja að áliti okkar flm. frv., og hefur okkur dottið í hug, að einna einfaldast sé til að fyrirbyggja þetta að fara þá leið, að hér eftir verði sérhvert gjaldeyris- og innflutningsleyfi fyrir bifreið bundið því skilyrði, að ríkið skuli ávallt eiga forkaupsrétt að bifreið, ef eigandinn vill skrá hana á annað nafn eða selja hana. Þá teljum við rétt, að verð slíkra bifreiða, sem ríkið eignast, sé innkaupsverð að frádreginni hæfilegri upphæð fyrir sliti, og verði það ákveðið af trúnaðarmönnum ríkisins, sem sé bifreiðaeftirlitinu á hverjum stað. Við teljum ekki rétt að setja upp sérstaka stofnun fyrst um sinn, heldur verði því hagað þannig, að sá, sem veitir innflutnings- og gjaldeyrisleyfi fyrir bifreið á hverjum tíma, skuli einnig sjá um úthlutun þeirra. Ef ástæða þætti til að setja nánari ákvæði um framkvæmd þessara l., þá teljum við rétt, að það sé gert með reglugerð. Að síðustu teljum við, að svo brýna nauðsyn beri til að setja nú löggjöf, sem fyrirbyggi svartan markað og okur með bifreiðar, að sjálfsagt sé, að l. um þetta öðlist þegar gildi. Ég sagði í upphafi máls míns, að ég teldi málið svo kunnugt hv. alþm., að það þyrfti ekki ýtarlegrar útlistunar við, og læt ég því máli mínu lokið.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

menntmrh. (Eysteinn Jónsson) : Ég hef séð það í blöðunum, að í fyrradag hefur það verið tekið fram hér á Alþ., að ég hafi vikið frá embætti Sigurði Péturssyni gerlafræðingi. Hér hlýtur að vera um einhvern meiri háttar misgáning að ræða, sem mér er áhugamál, að verði leiðréttur. Vil ég því leyfa mér að gefa þinginu skýrslu um það, sem gerzt hefur í þessum mjólkurmálum, og sérstaklega þá, hvernig málavextir eru. Sigurður Pétursson er skipaður starfsmaður atvinnudeildar háskólans og heldur því starfi áfram. Það er byggt á fullkomnum misskilningi, að honum hafi verið vikið úr því. Hann mun vinna þar framvegis sömu störf og áður, en það mun m. a. vera verkefni hans þar að rannsaka þau mjólkursýnishorn, sem þangað eru send. Jafnhliða aðalstarfi sínu í atvinnudeildinni hefur Sigurður annazt upptöku mjólkursýnishorna hér í bænum sem aukastarf. Þegar ég tók við starfi heilbrmrh., hafði verið gefin út ný heilbrigðisreglugerð, þar sem ákveðið var, að héraðslæknar önnuðust þetta verkefni. Enn fremur var ákveðið í reglugerðinni, að ráðh. skipaði eftirlitsmann, er væri heilbrigðisyfirvöldunum til aðstoðar á þessu sviði, bæði hér í Reykjavík og úti á landi. Mér bárust tilmæli frá ýmsum aðilum, m. a. Húsmæðrafélagi Reykjavíkur, að láta þetta ekki verða aukastarf, þar sem hér væri um svo mikið verkefni að ræða, og féllst ég á þá skoðun. Í samræmi við það réð ég Þórhall Halldórsson mjólkurfræðing til að taka þetta starf að sér, en honum barzt tilboð um annað starf, sem hann kaus heldur. Réð ég þá Edvard Friðriksson mjólkurfræðing til að gegna þessu starfi. Aukastarf Sigurðar Péturssonar féll raunverulega niður með setningu nýju reglugerðarinnar, þar sem héraðslæknum var falin upptaka sýnishorna af mjólk. Hins vegar mun Sigurður halda áfram aðalstarfi sínu, sem er m. a. efnagreining mjólkursýnishornanna. Með hinni nýju skipan er ráðgert að auka og fullkomna mjólkureftirlitið, þar sem yfirumsjón samkv. hinni nýju reglugerð er falin manni, sem rækir það sem aðalstarf. Ég sé svo ekki ástæðu til að hafa þessi orð fleiri, en vildi aðeins upplýsa þetta, til þess að menn standi ekki í þeirri meiningu, að hér hafi eitthvað sérstakt gerzt, eins og það væri, ef embættismanni hefði verið vikið frá starfi fyrirvaralaust.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Hermann Jónasson) : Herra forseti. Kjörbréfanefnd hefur haldið fund vegna fjarvistar þeirra fjögurra hv. þm., sem tilkynnt hefur verið, að farið hafa til útlanda í dag. Þegar n. hélt fundinn, voru fjórir nm. viðstaddir, en einn nm., hv. þm. Dal., var fjarstaddur. Fyrir lá að athuga kjörbréf Steindórs Steindórssonar, sem kemur í stað hv. 9. landsk., Barða Guðmundssonar, Auðar Auðuns í stað Jóhanns Hafsteins, 7. þm. Reykv., Snorra Jónssonar í stað Einars Olgeirssonar, 2. þm. Reykv., og dr. Kristins Guðmundssonar í stað Bernharðs Stefánssonar, 1. þm. Eyf. Kjörbréf lágu fyrir n. um þrjá hina fyrst töldu menn, en um kjörbréf dr. Kristins Guðmundssonar er það að segja, að það lá fyrir staðfest vottorð frá formanni kjörstjórnar um niðurstöður kosninga í Eyjafjarðarsýslu. N. mælir með, að kjörbréf hinna þriggja manna verði tekin gild og einnig áður nefnt vottorð, sem má skoðast sem kjörbréf. Þetta er að segja f. h. nefndarinnar, og voru nm. sammála um þessa niðurstöðu.

Forseti (JPálm) : Tveir hinna nýju varamanna, sem nú taka sæti á þingi, þeir, dr. Kristinn Guðmundsson og Steindór Steindórsson, eru ókomnir til þings, og mun ég skjóta á fundi síðar í dag til þess að þeir megi undirrita skuldbindingu sína um að halda stjórnarskrána. Hins vegar hafa þau Auður Auðuns og Snorri Jónsson þegar undirritað drengskaparheit um að halda stjórnarskrá landsins, og leyfi ég mér að bjóða þau velkomin til starfsins.
Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Sú till., sem ég bar fram við 2. umr. málsins, hefur verið felld og málið tekið fyrir á aukafundi með afbrigðum. Ég vil ekki verða til þess að stöðva málið hér, og í trausti þess, að málið verði athugað í Nd. og fulltrúar Framsfl. sýni þar meiri sanngirni, en þeir hafa sýnt hér í þessu máli. segi ég já.