Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

[13:31] Borist hefur svohljóðandi bréf: ,,Þar sem ég er á förum til útlanda í opinberum erindum og get því ekki sótt þingfundi á næstunni leyfi ég mér með vísun til 2. mgr. laga um þingsköp Alþingis að óska þess að 1. varaþingmaður Alþb. í Austurlandskjördæmi, Þuríður Backman hjúkrunarfræðingur, taki sæti á Alþingi í fjarveru minni. Þetta er yður hér með tilkynnt, herra forseti. Hjörleifur Guttormsson, 4. þm. Austurlandskjördæmis.`` Kjörbréf Þuríðar Backman hefur verið samþykkt. Hún hefur áður tekið sæti á Alþingi og boðin velkomin til starfa.

[13:32] Herra forseti. Eins og kunnugt er hefur Þingvallavatn verið ótrúlega gjöfult veiðivatn í gegnum aldirnar. Fyrstu merki um veiðiskap á Íslandi hafa reyndar fundist í kumli frá ofanverðri 10. öld þar við vatnið. Það hafa jafnan verið miklar nytjar af veiði í vatninu, til að mynda átti Skálholtsstóll þar ítök og nýtti vel. Enn er þar að finna fjölmörg kenninöfn sem draga nafn sitt af veiðum Skálholtsmanna. Vatnið er einstakt í heiminum. Þar eru fjórar gerðir af bleikju sem þekkist hvergi annars staðar, auk murtunnar. Þá var kuðungableikjan mikilvægust í veiðinni. Það var líka sterkur stofn urriða í vatninu. Stærsti stofninn átti heimkynni sín við Efra-Sogið og svo frægur varð urriðinn við Efra-Sogið að þangað sóttu menn til veiða þegar eftir miðja síðustu öld víðs vegar að úr Evrópu. Reyndar er það svo, herra forseti, að urriðinn í Þingvallavatni var sérstaklega merkilegur. Hann var einn af örfáum upprunalegum stofnum í heiminum sem enn eru eftir sem námu land í kjölfar hopandi jökla þegar að ísöldinni slotaði. Hann býr við síðbúinn kynþroska og er einstaklega stór. Bændur við Þingvallavatn höfðu jafnan mikil hlunnindi af bleikjuveiði og lengi vel voru tekjurnar af þessari veiði einu peningarnir sem þeir höfðu handbæra. Þannig stóð þetta fram yfir miðja öldina. Veiðin stóð undir 30--60% af afkomu býlanna við Þingvallavatn. Herra forseti. Veiðin var að stórum hluta undirstaða byggðar við vatnið. Lífríkið í þessu vatni var jafnframt ómetanlegt, það var einstakt. Árið 1959 var hins vegar gagnger breyting þegar ráðist var í virkjun Efra-Sogs og því var í bókstaflegri merkingu lokað með stíflu. Farvegurinn varð þurr, þar var hægt að ganga þurrum fótum yfir ána sem ekki var lengur til en við bygginguna varð jafnframt það slys að á þjóðhátíðardaginn 1959 brast bráðabirgðastíflan. Vatnið lækkaði á örfáum klukkustundum um hátt á annan metra. Hrannir af dauðum seiðum lágu með allri strandlengjunni og í kjölfar þessa, herra forseti, hrundi veiðin í vatninu. Hún hefur aldrei náð sér aftur. Uppistaða veiðinnar var kuðungableikja sem nærðist á kuðungum sem lifa á mjög þröngu belti meðfram strandlengjunni og murtan var líka afar mikilvæg í veiðinni. Nú er það svo að urriðinn í vatninu var ránfiskurinn á toppi fæðukeðjunnar. Hann tempraði sveiflurnar í bleikjustofninum, sérstaklega murtunni. Brottnám hans úr lífríki vatnsins gerði það að verkum að murtusveiflurnar urðu miklu meiri. Það leiddi t.d. til þess á síðasta áratug að ofvöxtur hljóp í stofninn, ofbeit varð í vatninu á þeim bithögum sem murtan gekk í og murtuveiðin hrundi vegna þess að fiskurinn var það lítill að hann smó möskva netanna. Þess vegna spyr ég hæstv. iðnrh.: Hvaða skaðabætur hafa bændur við Þingvallavatn fengið vegna þessa hlunnindamissis og fengu þeir einhverjar sérstakar bætur vegna slyssins sem varð árið 1959 þegar bráðabirgðastíflan brast?

[13:36] Herra forseti. Hv. þm. spyr með hvaða hætti bændum, sem land eiga að Þingvallavatni, var bætt skert veiði í kjölfar virkjunar Efra-Sogs árið 1959. Veiði í Þingvallavatni er að langmestu leyti murta. Virkjunin við Efra-Sog tók til starfa árið 1959 og minnkaði veiðin í Þingvallavatni ekki fyrstu árin eftir gangsetningu hennar. Niðursveiflan varð hins vegar í veiði á árunum 1966--1969 og svo aftur á árunum 1987--1991 en er nú samkvæmt upplýsingum aftur á uppleið. Samkvæmt heimildum hefur veruleg sveifla verið í veiði í vatninu alla síðustu öld. Kröfur um bætur vegna skertrar veiði í Þingvallavatni í kjölfar virkjunar Efra-Sogs bárust ekki til stjórnar Sogsvirkjunar né heldur til Landsvirkjunar eftir að hún tók við eignum Sogsvirkjunar árið 1965. Hins vegar hafa þær skoðanir bænda komið fram á undanförnum árum að vatnsborðssveiflur í vatninu á fyrstu árum eftir að virkjunin tók til starfa hafi valdið tregri veiði í vatninu á undanförnum árum. Á síðustu 5--6 árum hefur vatnsborðssveiflum hins vegar verið haldið langt innan þess sem náttúrulegar sveiflur vatnsins voru áður en virkjunin tók til starfa. Landsvirkjun er aðili að veiðifélagi Þingvallavatns og hefur á síðustu árum vegna minnkandi veiði á árunum 1987--1991 kostað ítarlegar rannsóknir á fiskstofnum vatnsins og jafnframt staðið straum af kostnaði við seiðasleppingar urriða í samvinnu við veiðifélagið. Jafnframt hefur fyrirtækið m.a. gert áætlun um endurbætur á hrygningaskilyrðum urriðans við útfall vatnsins í samvinnu við veiðifélagið. Hv. þm. spyr einnig um hvort sérstakar bætur hafi komið fyrir slysið 17. júní 1959 þegar bráðabirgðastíflan fyrir mynni Efra-Sogs brast. Svarið er nei. Hins vegar er gert ráð fyrir því á þessu ári að Landsvirkjun verji 1,5 millj. kr. til að bæta skilyrðin í vatninu til hrygningar. Stærsta vandamálið mun vera að botninn er þannig að það vantar möl í vatnið svo urriðinn eigi hægt með að hrygna. Eins er rennsli oft og tíðum mjög lítið og talið er eftir mínum upplýsingum að rennsli þurfi að vera 30 sm á sekúndu að lágmarki til þess að urriðinn hrygni. En ég vonast til að ég hafi gefið hv. þm. svar við þeim fyrirspurnum sem hann bar hér fram á þskj. 37.

[13:38] Herra forseti. Hæstv. iðnrh. kannast ekki við það að bændur hafi óskað eftir bótum vegna hlunnindataps. Nú er það svo að í bókinni Dunar á eyrum, sem gefin var út 1968, er viðtal við Steingrím Jónsson, fyrrv. rafveitustjóra, þar sem hann segir að í gangi sé mat á hlunnindatapinu og í framhaldi af því muni væntanlega koma skaðabætur fyrir. Hæstv. iðnrh. staðfesti að það hafa aldrei komið neinar bætur. Bændur fengu engar bætur fyrir slysið á þjóðhátíðardaginn 1959 þegar lækkaði um hátt á annan metra í vatninu og þegar margir árgangar seiða fóru forgörðum. Þetta þykir mér stórmerkilegt, sérstaklega með tilliti til þess að iðnrh. hæstv. hefur nýlega svarað skriflegri fyrirspurn minni um stuðning Landsvirkjunar við fiskirækt á öðrum stöðum þar sem Landsvirkjun hefur verið með virkjunarframkvæmdir í gangi. Þar kemur í ljós að alls hefur stofnunin kostað til 171 millj. en bændur við Þingvallavatn hafa varla fengið nokkurn skapaðan hlut. Þó er staðreynd að það er sennilega hvergi annars staðar á Íslandi nema ef vera skyldi við Mývatn þar sem afkoma bænda var jafnháð veiðunum og einmitt við Þingvallavatn. Ég verð því að segja, herra forseti, að mér þykir skjóta mjög skökku við og ég spyr hæstv. iðnrh.: Mun hann ekki sem góður vinur bænda og félagi í Framsfl. beita sér fyrir því að bændur við Þingvallavatn nái rétti sínum um þetta? Hæstv. iðnrh. talar um að það hafi verið sveiflur sem hann segir að séu innan við náttúrulegar sveiflur Þingvallavatns og þær kunni að hafa haft óæskileg áhrif á urriðann í Þingvallavatni. Ég er algerlega ósammála því að þær séu innan náttúrulegra sveiflna. Hins vegar er ég sammála því að þær hafi haft áhrif á urriðann í Þingvallavatni sem er merkasti urriði í heiminum vegna þess að sveiflurnar í vatninu hafa valdið því að aðrir stofnar urriða utan Efra-Sogs hafa hrunið líka, þeir fáu stofnar aðrir sem voru eftir. Herra forseti. Þetta er ekki mál sem að snýst um peninga eða fjármuni heldur um arfleifð úr lífríkinu sem er með sínum hætti alveg jafnmikilvæg íslensku þjóðinni og sú arfleifð sem við tökum við frá forfeðrum okkar í formi menningar og sögu.

[13:41] Herra forseti. Samkvæmt þeim upplýsingum sem iðnrn. hefur frá stjórn Sogsvirkjunar meðan Sogsvirkjun rak virkjunina og síðan stjórn Landsvirkjunar hafa ekki borist formlegar óskir um stuðning um þetta efni. Aftur á móti hefur Landsvirkjun lagt talsverða fjármuni í rannsóknir á þessu svæði. Á árunum 1991--1995 hefur Landsvirkjun lagt fram 4 millj. kr. til uppbyggingar urriðastofnsins í Þingvallavatni. Að auki hefur Landsvirkjun lagt fram styrki árlega til almennra rannsókna á lífríki vatnsins á þessu tímabili sem nema 8 millj. kr. Það er því ekki rétt hjá hv. þm. að ekki hafi neitt verið lagt fram af fé í þessu efni til þess að styrkja þær aðstæður sem þarna eru. Þar fyrir utan hefur verið gerð úttekt á vegum Landsvirkjunar og tillögur um það hvernig hægt sé að standa að vistfræðilegri uppbyggingu á skilyrðum til hrygningar í vatninu og mynni þess. Landsvirkjun hefur lagt þessa tillögur fyrir veiðifélagið. Þær taka til þess að halda stöðugu vatnsborði í Þingvallavatni, að kortleggja vatnsbotninn til þess að finna þau svæði út sem eru hagkvæmust og best frá náttúrulegum skilyrðum fyrir urriðann að setjast að. Straummælingar eru sífellt í vatninu. Það er verið að mynda hrygningarsvæði á vegum veiðifélagsins og það er verið að undirbúa gerð fiskvegar úr Þingvallavatni niður í Efra-Sog. Það eru ýmis áform uppi í samvinnu Landsvirkjunar og veiðifélagsins á svæðinu um breytingar og úrbætur á aðstöðu sem þarna þarf að koma til. Þar sem hv. þm. spurði hvort ég styddi ekki slíkar tillögur og umbætur á þessu sviði tek ég fram að ég geri það að sjálfsögðu.

[13:43] Herra forseti. Þessi fyrirspurn er nátengd þeirri fyrirspurn sem við rökræddum hér áðan, ég og hæstv. iðnrh. Ég fagna því sem hann lýsti yfir að verið sé að undirbúa farveg fyrir urriða niður í gamla farveg Efra-Sogsins. Það er þakkarvert og fyrir því hafa menn barist mjög lengi. En allt annað sem hæstv. ráðherra sagði byggist að mestum hluta á röngum upplýsingum. Hann ætti að leita sér að öðrum og betri ráðgjöfum og ég býð mig hér með fram. Herra forseti. Spurning mín lýtur að rennslistruflunum í Soginu. Eins og menn vita er Sogið vatnsmesta bergvatnsfljót á Íslandi. Það hefur um langa hríð verið þekkt fyrir einstakt lífríki sem átti sér hvergi líka á Íslandi og þótt víða væri leitað. Til að mynda veit ég að hæstv. iðnrh., sem er áhugamaður um laxveiði, veit að Sogið var frægt fyrir gríðarlega stóran laxastofn. Síðan voru byggðar virkjanir í Soginu og miklar truflanir á rennsli árinnar af þeirra völdum. Þannig eru til upplýsingar um að vegna framkvæmda við virkjanirnar fyrr á öldinni var rennsli Sogsins takmarkað í um það bil 30 skipti og fór þá alveg niður í 40 teningsmetra á sekúndu en eðlilegt meðalrennsli er yfir 100 teningsmetrar. Stundum eða 16 sinnum var lokað alveg fyrir framrennsli Sogsins tímabundið eða gerðar mjög róttækar rennslistakmarkanir. Auðvitað hafði þetta mikil áhrif á lífríki árinnar. Það liggja fyrir rannsóknir sem sýna ótvírætt að rennslistruflanir af völdum orkuvera valda dauða lífvera og þær valda líka röskun á klaki og hrygningu á uppeldissvæðum ungfisksins. Herra forseti. Samkvæmt mælingum sem Sigurjón Rist vatnamælingamaður gerði árið 1969 kom fram að það var nauðsynlegt að halda rennsli árinnar við 65 teningsmetra á sek. Ef það fór niður fyrir það komu upp úr ánni grynningar þar sem að saman fór undir eðlilegum kringumstæðum, hæfilegur straumur og hæfileg möl og myndaði þannig mjög góðar riðstöðvar fyrir laxinn. Þá komu hrygningarstöðvarnar upp á þurrt. Fyrr á öldinni var það niðurstaða dr. Unnsteins Stefánssonar prófessors og Ingólfs Ágústssonar verkfræðings, sem voru kvaddir til þess að meta afleiðingar þessara truflana, að þær hefðu mjög neikvæð áhrif á viðkomu laxins í Soginu. Ég rifja upp að í gerðardómi sem féll 1969 þar sem bændum voru dæmdar skaðabætur fyrir þetta og jafnframt var það lagt fyrir Landsvirkjun að sjá til þess að rennsli færi ekki niður fyrir 65 teningsmetra á sek. Hefur þetta haldið? Hefur Landsvirkjun staðið við þetta? Ég dreg það stórlega í efa vegna þess að nú blasir við að þessi merkilegi stofn stórlaxa er horfinn úr ánni og það kemur líka fram á yfirliti yfir veiði síðustu ára að hún er afar sveiflukennd og hún fer niður á við á tímum þar sem veiði í öðrum ám hefur stundum verið á uppleið. Þess vegna spyr ég hvort það geti verið að það sé skortur á hæfilegri aðgát hjá þeim sem stjórna rennsli árinnar, þ.e. Landsvirkjun, sem veldur þessu. Því set ég fram þessa spurningar, herra forseti: Hversu oft hefur rennsli Sogsins farið undir 65 teningsmetra á sek. síðan 1969 og hefur það farið alla leið niður í 40?

[13:46] Herra forseti. Hv. þm. spyr um rennslistruflanir í Soginu á þskj. 84. Fyrri spurningin er svohljóðandi: ,,Hversu oft hefur rennsli Sogsins farið niður fyrir 65 teningsmetra á sek. frá því að samið var um bætur til veiðiréttareigenda með gerðardómi árið 1969?`` Á tímabilinu frá 15. febr. 1972 var ekki rekinn síritandi vatnshraðamælir í Soginu og liggja því aðeins fyrir upplýsingar um meðalrennsli hvers dags á tímabili en ekki um lægsta rennsli dagsins. Meðalrennsli dagsins fór aldrei niður fyrir 65 teningsmetra á sekúndu á tímabilinu 1969 til febrúarloka 1972 en komst næst því 22. febr. 1970 þegar það fór niður í 65,08 teningsmetra á sek. Frá því að síritandi rennslismælingar hófust í Soginu 15. febr. 1972 hefur rennslið 109 sinnum farið niður fyrir 65 teningsmetra á sek. Hv. þm. spyr einnig hversu oft rennslið hafi farið niður fyrir 40 teningsmetra á sekúndu á sama tíma. Rennslið hefur farið tvisvar niður fyrir 40 teningsmetra á sekúndu frá því að síritandi rennslismælingar hófust 19. febr. 1972, dagana 12. apríl 1980 þegar rennslið fór lægst í 36,4 teningsmetra á sekúndu og 16. okt. 1988 þegar rennslið var minnst 35,8 teningsmetrar á sekúndu. Ég vona að þessar upplýsingar svari fyrirspurn hv. þm.

[13:48] Herra forseti. Ég þakka hæstv. iðnrh. fyrir einkar skýr og glögg svör. Hér hefur komið fram að Landsvirkjun hefur brotið í bága við niðurstöður gerðardóms sem féll 1969 að minnsta kosti 109 sinnum þannig að það er alveg ljóst að hún hefur hagað sér af gríðarlegu óhófi. Það er nákvæmlega mergur málsins. Það er það sem ég er að reyna að draga fram og undirstrika, bæði gagnvart þingheimi og hæstv. iðnrh. vegna þess að ég veit að hann er velviljaður þessu máli. Ég hugðist draga það fram að Landsvirkjun hagar sér oft eins og óheflaður barbari þegar lífríki náttúrunnar er annars vegar. Ég hika ekki við að segja það, herra forseti, að stórkostlegasta umhverfisslys sem hefur orðið á Íslandi var bygging Steingrímsstöðvar. Ég hika ekki við að segja það. Mér þykir hins vegar vænt um að hæstv. iðnrh. hefur lagt þessar upplýsingar fram. Ég veit að hann er áhugamaður um vernd lífríkis og náttúrunnar og ég spyr hann hvort hann muni ekki, í framhaldi af því að hann hefur þessar upplýsingar fyrir framan sig, beita sér fyrir því að Landsvirkjun fari að haga sér eins og siðaðir menn gagnvart náttúrunni.

[13:49] Herra forseti. Ég get upplýst það við hv. þm. að ég hef rætt þessi mál við Landsvirkjun. Það er flest af því rétt sem fram kemur í máli hv. þm. Það er hins vegar svo að það er mjög nákvæmlega vitað hverjar þessar rennslisbreytingar eru. Þarna eru tilgreind 109 skipti. Þetta er oft og tíðum mjög skammur tími vegna þess að þarna er um síritun að ræða þannig að menn vita nákvæmlega á hvaða tímum sólarhrings í hversu langan tíma hverju sinni rennslið fer niður í þetta ákveðna magn. Af því ég veit að hv. þm. er sérfræðingur um kynlíf fiska, 

Þar eru engar rennslistruflanir.

Það eru ekki rennslistruflanir, það er rétt hjá hv. þm. Ef að það skyldi nú skipta máli á hvaða tíma sólarhrings þetta gerist og þá legg ég það í mat hv. þm. að meta það að þá var það kl. 6:50--7:35, 12 apríl 1980 að rennslið fór niður í 36,4 rúmmetrar á sek. Síðan gerist það slys aftur 1988 á öðrum tíma sólarhringsins kl. 15:30--16:30 þar sem rennslið fer niður í 35,8 rúmmetra á sekúndu. Það verður að vera hv. þm. að meta hvaða áhrif það hafi á hvaða tíma sólarhringsins þetta gerist.

[13:52] Herra forseti. Á undanförnum árum hefur alda gjaldþrota tröllriðið íslensku viðskiptalífi. Það sem einkennir sérstaklega gjaldþrot síðari ára og gerir þau frábrugðin því sem áður var er að æ algengara verður að engir fjármunir finnast í þrotabúum við rekstrarlok. Þvert á móti verður í auknum mæli vart við aðila sem hafa með skipulögðum blekkingum efnt til skulda sem þeir víkja sér hjá að greiða með einföldu gjaldþroti eða bókhaldstilfæringum og hefja síðan rekstur aftur með annarri kennitölu og nýjum blekkingum. Á fundi um agaleysi í viðskiptum sem Samtök iðnaðarins héldu nýverið kom fram í máli lögfræðings samtakanna að allt of mörg dæmi séu um rekstur óreiðufyrirtækja sem lúta ekki eðlilegum viðskiptalögmálum. Fyrirtækjum væri haldið gangandi löngu eftir að ljóst væri að þau væru hætt að geta staðið við skuldbindingar sínar. Í 15 mánuði hefur samstarfshópur um bætt viðskiptasiðferði, sem er vinnuhópur tíu atvinnufyrirtækja á Akureyri, aflað gagna um eitt slíkt óreiðufyrirtæki. Árangur þeirrar gagnaöflunar er skráður í þessu riti sem nokkrir ráðherrar og alþingismenn hafa fengið í hendur. Þar koma fram upplýsingar um það hvernig viðskiptabanki hefur með blekkingum haldið óreiðufyrirtæki gangandi löngu eftir að því bar samkvæmt lögum að gefa sig upp til gjaldþrotaskipta. Í ritinu og fylgigögnum þess koma einnig fram staðfestar upplýsingar margra nafngreindra aðila og fyrirtækja þeirra sem skýra frá því að bankastjóri viðskiptabankans sem deildi og drottnaði yfir fjármunum óreiðufyrirtækisins hafi fullyrt og fullvissað þá um að hagur þess væri traustur og færi batnandi. Á sama tíma sýndi útskrift bankareikninga fyrirtækisins að á móti rúmlega 100 millj. kr. rekstrartekjum var það með yfir 100 millj. kr. yfirdráttarskuld í bankanum og þar af um 40--50 millj. í óheimiluðum yfirdrætti sem fór vaxandi. Þar koma einnig fram staðfestar yfirlýsingar nafngreindra aðila um að þeir hafi verið hlunnfarnir um milljónir kr. á grundvelli rangra upplýsinga bankastjóra viðskiptabankans á meðan bankinn sjálfur hafði á 30 mánaða tímabili yfir 70 millj. vaxtatekjur af óreiðuskuldum fyrirtækisins. Það kemur einnig fram að þessi tiltekni viðskiptabanki hefur oftar en einu sinni verið dæmdur í Hæstarétti til að greiða fólki milljónir kr. í skaðabætur vegna óvandaðra viðskiptahátta. Því spyr ég hæstv. viðskrh. eftirfarandi spurninga: Hvernig er háttað eftirliti viðskrn. með framkvæmd laga um viðskiptabanka og hver er verkaskipting þess og bankaeftirlitsins í því sambandi? Hefur ráðuneytið rannsakað eða hlutast til um rannsókn bankaeftirlitsins á viðskiptum Íslandsbanka hf. við fyrirtækið A. Finnsson á Akureyri með tilliti til þess hvort um er að ræða brot á lögum um viðskiptabanka? Sé svo ekki, mun þá ráðuneytið rannsaka eða hlutast til um að viðskipti bankans eða fyrirtækisins verði rannsökuð?

[13:56] Herra forseti. Ég ætla ekki að svara einstökum efnisatriðum í ræðu hv. þm. heldur fyrst og fremst að svara þeim fyrirspurnum sem beint er til mín á þskj. 139. Fyrri fyrirspurnin hljóðar svo: Hvernig er háttað eftirliti viðskrn. með framkvæmd laga um viðskiptabanka og hver er verkaskipting þess og bankaeftirlitsins í því sambandi? Samkvæmt reglugerð um Stjórnarráð Íslands, sem staðfest er með auglýsingu nr. 96/1969, fer viðskrn. með mál er varða Seðlabanka Íslands, aðra banka og sparisjóði. Viðskrn. leggur því fram frv. til laga um viðskiptabanka og gefur út reglugerðir sem settar eru samkvæmt lögum um viðskiptabanka. Með 13. gr. laga nr. 36/1986, um Seðlabanka Íslands, er Seðlabankanum fengið það hlutverk að hafa eftirlit með að innlánsstofnanir hagi starfsemi sinni í samræmi við lög, reglugerðir og samþykktir sem hverju sinni gilda um starfsemi þeirra. Verkefnið skal falið sérstakri deild í bankanum og er sú deild nefnd bankaeftirlit. Viðskrh. skipar forstöðumann bankaeftirlits. Nánar er kveðið á um eftirlitshlutverk Seðlabankans í IV. kafla fyrrgreindra laga, nr. 36/1986. Þá er einnig kveðið á um eftirlit bankaeftirlitsins í XIV. kafla laga nr. 43/1993, um viðskiptabanka og sparisjóði. Samkvæmt 92. gr. þeirra laga hefur bankaeftirlit Seðlabanka Íslands eftirlit með að starfsemi þeirra fyrirtækja og stofnana sem lögin taka til séu í samræmi við ákvæði þeirra, reglur settar samkvæmt þeim og samþykktir hlutaðeigandi stofnana. Samkvæmt framansögðu fer bankaeftirlit Seðlabanka Íslands með eftirlit með starfsemi viðskiptabanka, viðskrn. ber hins vegar ábyrgð á þeirri löggjöf sem gildir um starfsemi þeirra og þeim reglugerðum sem viðskrn. ber samkvæmt lögum að setja um starfsemi þeirra. Hv. þm. spyr einnig: Hefur ráðuneytið rannsakað eða hlutast til um rannsókn bankaeftirlitsins á viðskiptum Íslandsbanka hf. við fyrirtækið A. Finnsson hf. á Akureyri með tilliti til þess hvort um er að ræða brot á lögum um viðskiptabanka? Sé svo ekki, mun þá ráðuneytið rannsaka eða hlutast til um að viðskipti bankans og fyrirtækisins verði rannsökuð? Í svari við fyrri lið fyrirspurnarinnar kemur fram að eftirlit með starfsemi viðskiptabanka er í höndum bankaeftirlits Seðlabanka Íslands. Ráðuneytið hefur því ekki rannsakað tilgreind viðskipti. Þá hefur ráðuneytið ekki heldur hlutast til um rannsókn bankaeftirlitsins á hinum tilgreindu viðskiptum. Hins vegar hyggst ráðuneytið í tilefni af fyrrgreindri fyrirspurn hv. þm. vekja athygli bankaeftirlitsins á umræddu málefni.

[13:59] Ég þakka hæstv. viðskrh. svör hans og lýsi því yfir að ég er ánægður með það sem kom þar síðast fram um að viðskrn. mun beina tilmælum til Seðlabanka Íslands. Það virðist vera full þörf á því, því að eins og ég hef áður sagt ríður holskefla gjaldþrota yfir landið. Fyrir Aflvaka Reykjavíkur hefur verið unnin greinargerð þar sem fram kemur að þróun í gjaldþrotamálum er mjög alvarleg nú um stundir. Í síðustu viðskiptablöðum hefur verið rituð heil ritröð og greinaflokkur um gjaldþrota fyrirtæki þar sem áhyggjur koma fram í hvert stefnir. Í fréttum í gær er skýrt frá því að gjaldþrot á Suðurlandi hafi aukist um helming á milli ára og svipaða sögu er að segja annars staðar. Hér var spurt hvernig sé háttað eftirliti viðskrn. og Seðlabanka Íslands, æðstu fjármálastofnana landsins, með viðskiptabanka sem hefur verið dæmdur í Hæstarétti fyrir ólöglega viðskiptahætti. Fram kemur í dómsskjölun héraðsdóms Reykjavíkur og Hæstaréttar að bankaeftirliti Seðlabankans hefur ítrekað verið bent á óeðlilega viðskiptahætti milli viðkomandi viðskiptabanka og verktakafyrirtækisins. Bankaeftirlitið virðist ekki hafa gripið í taumana í þessu tilfelli frekar en í Ávöxtunarmálinu á sínum tíma. Þrátt fyrir að viðskiptabankinn sé margdæmdur fyrir óeðlilega viðskiptahætti bæði í héraðsdómi og Hæstarétti virðist bankaeftirlitið ekkert aðhafast í málinu. Hér virðist eftirlit Seðlabanka Íslands hafa brugðist og orsakað milljóna tjón viðskiptamanna bankans. Það er því nauðsynlegt að fram fari eftirlit eins og hæstv. ráðherra hefur sagt.

[14:01] Hæstv. forseti. Ég vil ekki láta þetta mál fara fram hjá garði án þess að benda á tvö atriði í þessu sambandi. Öll viðskipti bankakerfisins á Íslandi hvort sem er við fyrirtæki eða einstaklinga er með allt öðrum hætti en gerist annars staðar, þar ríkir í raun og veru fullur fjandskapur. Ég býst við að allir venjulegir borgarar kannist við það að í staðinn fyrir að bankar reyni að þjónusta viðskiptavini sína má varla nokkur hlutur út af bera fyrr en komin eru bréf með hótunum og ógnunum til fólks og benda má á alla þá pappírseyðslu sem þar fer fram. Þessu verður auðvitað að breyta. Einn þáttur þessa máls er svo auðvitað verðtrygging lána á Íslandi og það verður að gera gangskör að því að leggja hana af í áföngum. Mér er ljóst að hún getur ekki verið tekin af á einu augabragði eins og okkar ágæti samþingmaður, hv. fyrrv. þm. Eggert Haukdal, marglagði til og ég raunar studdi hann í því. En það er orðið óþolandi að horfa upp á þá eignaupptöku sem á sér stað með verðtryggingu lána hér í landi.

[14:02] Herra forseti. Bara af tilefni ummæla hv. þm. Guðrúnar Helgadóttur varðandi verðtryggingu lána og til upplýsingar þá hefur það verið ákveðið í samvinnu viðskrn. og Seðlabankans og fyrstu skref hafa verið tekin í þá veru að afnema verðtrygginguna í áföngum og gert er ráð fyrir því að afnám verðtryggingar verði að fullu komið til framkvæmda um aldamót, þannig að menn nota tímann fram til aldamóta til þess að afnema verðtrygginguna. En til þess að svar til hv. fyrirspyrjanda sé alveg skýrt og ekki fari þar neitt milli mála þá hyggst ráðuneytið í tilefni af þeirri fyrirspurn sem hér hefur verið borin fram vekja athygli bankaeftirlitsins á umræddu málefni.

[14:03] Hæstv. forseti. Á þskj. 116 hefur hv. þm. Svavar Gestsson borið fram fyrirspurn til hæstv. heilbr.- og trmrh. Er fyrirspurnin 110. mál þingsins og hljóðar svo, með leyfi forseta: 1. Hvaða rök eru fyrir því að fella niður svokölluð bílalán til öryrkja? 2. Hve margir hafa fengið: a. hærri, b. lægri lánin á undanförnum fimm árum? Hv. þm. situr nú þing Sameinuðu þjóðanna og því fylgi ég fyrirspurn hans úr hlaði. Forsaga þessa máls er sú að á fundi tryggingaráðs í september sl. lagði formaður ráðsins, Bolli Héðinsson, fram tillögu þess efnis að lánveitingum til bifreiðakaupa öryrkja yrði hætt frá næstu áramótum. Vísað var til lánastofnana og með fylgdu upplýsingar frá hinum ýmsu tryggingafélögum sem buðu fram lánafyrirgreiðslu. Ekki þarf að lá nefndarmönnum þó að þeir teldu víst að tillagan væri komin frá hæstv. ráðherra þar sem það er tæplega í verkahring ráðsins að hafa frumkvæði um svo mikilvægar breytingar á kjörum öryrkja í landinu án samráðs við ráðuneytið. Ráðinu ber fyrst og fremst að gæta þess að Tryggingastofnun ríkisins fari að lögum og hafa eftirlit með rekstri hennar. Rétt þótti að senda tillögu þessa til Öryrkjabandalags Íslands og Sjálfsbjargar, landsambands fatlaðra. Umsagnir bárust skjótt og ég ætla að lesa brot úr umsögnum þeirra ef mér endist tími, hæstv. forseti. En þær voru að sjálfsögðu mjög neikvæðar. Lánveitingar Tryggingastofnunar ríkisins hófust þegar árið 1947 og hafa alla tíð síðan verið mikilvæg aðstoð við þá sem komast ekki leiðar sinnar vegna fötlunar. Lán þessi eru nú 340 þús. kr. fyrir þá sem eru alls ófærir um gang án hjálpartækja en 180 þús. kr. fyrir aðra fatlaðra. Tryggingalæknar meta nauðsyn lánanna ásamt öðrum starfsmönnum stofnunarinnar. Lánin voru lengst af á sambærilegum kjörum og lán á almennum lánamarkaði en vegna verðbólgu urðu þau hagstæðari um tíma. Vextir af lánunum hafa síðan verið hækkaðir og vísitölubundin hafa þau verið frá árinu 1992 og eru nú bundin lánskjaravísitölu og bera 1% ársvexti umfram hana. Frekari hækkun var fyrirhuguð í áföngum. Lánin greiðast á þremur árum með jöfnum mánaðarlegum greiðslum sem teknar eru af bótum almannatrygginga. Þessi lán skila sér því ævinlega að fullu. Þrátt fyrir mótmæli samtaka öryrkja var tillaga formanns samþykkt á fundi ráðsins 6. okt. sl. gegn atkvæðum Petrínu Baldursdóttur, fyrrv. þingmanns, og mínu og voru mótmæli okkar færð til bókar. Okkur er ljóst að ekki eru bein ákvæði í lögum um almannatryggingar um lán þessi en við töldum þau eiga svo langa hefð í sögu stofnunarinnar og skipta fatlað fólk svo miklu máli að fráleitt væri að svipta það þessari fyrirgreiðslu. Við töldum ljóst vera að með því yrði gert erfiðara um vik að eiga að sækja lánafyrirgreiðslu til lánastofnana og tryggingafélaga í einkaeign. En málið gerðist enn undarlegra þegar hæstv. heilbr.- og trmrh. birtist í sjónvarpi og virtist ekkert um mál þetta vita enda væri hún algerlega mótfallin því. Það er því eðlilegt að spyrja hæstv. ráðherra líka: Verður lánafyrirgreiðslunni hætt?

[14:07] Virðulegi forseti. Hvaða rök eru fyrir því að fella niður svokölluð bílalán til öryrkja? Rök tryggingaráðs, sem tók þessa ákvörðun, eru m.a. þessi: Þau eiga sér ekki stoð í lögum. Tryggingastofnun hóf veitingu lána til bifreiðakaupa árið 1947 eins og kom fram hjá hv. fyrirspyrjanda en þá var aðgangur almennings að lánsfé takmarkaður. Auk bílalána veitti stofnunin öryrkjum námslán svo og lán til verkfæra- og tækjakaupa án þess að fyrirmæli væru um það í lögum. Með lagasetningu um málefni fatlaðra hafa þessi verkefni flust til svæðisskrifstofa fatlaðra. Ríkisendurskoðun hefur gert athugasemdir við bílalán Tryggingastofnunar. Í stjórnsýsluendurskoðun Ríkisendurskoðunar um Tryggingastofnun segir: ,,Lán til bifreiðakaupa eiga sér ekki stoð í lögum og samræmist það tæpast hlutverki Tryggingastofnunar að stunda lánastarfsemi.`` Önnur rök eru þessi: Aðstæður á lánamarkaði hafa breyst, lánveitingum Tryggingastofnunar var fyrst og fremst ætlað að gera fötluðum kleift að fá lán þegar erfitt var að fá lán á almennum markaði. Nú er framboð lána á fjármagnsmarkaði mun meira og mörg fyrirtæki bjóða hagstæðari lán en Tryggingastofnun hvað varðar lánstíma, upphæð lána, aldur bifreiða og ábyrgðir. Bílalán Tryggingastofnunar voru lengst af á sambærilegum kjörum og lán á almennum lánamarkaði þó að nokkuð hafi dregið í sundur á verðbólgutímum. Hagstæð vaxtakjör lánanna voru því ekki meðvitaður tilgangur þeirra heldur afleiðing verðbólguþróunar í landinu. Árið 1992 ákvað tryggingaráð að vísitölubinda bílalánin og þá var um leið gert ráð fyrir áfangahækkun vaxta. Bílalánin hafa borið 1% vexti og nú er komið að framkvæmd vaxtahækkunar. Vaxtamunur á bílalánum Tryggingastofnunar og lánum á almennum lánamarkaði hefði orðið hverfandi ef nokkur eftir fyrirhugaða hækkun. Því taldi tryggingaráð ekki lengur grundvöll fyrir þessum lánveitingum stofnunarinnar. Hve margir hafa fengi bílalán að undanförnu, hærri og lægri lán? Árið 1992 fengu 304 einstaklingar lægri lánin og 86 hærri lánin. Árið 1993 fengu 301 lægri lánin og 77 hærri. Árið 1994 fengu 244 lægri lán og 69 hærri lán. Árið 1995 fengu 263 einstaklingar lægri lán en 57 einstaklingar hærri lán. Þess má geta að hærri lánin eru upp á 340.000 kr. en hin lægri upp á 180.000 kr. Virðulegi forseti. Hér á undan hef ég greint frá rökum tryggingaráðs um þá ákvörðum að hætta lánafyrirgreiðslu. Ég hef áður sagt og segi hér að ég mun fara þess á leit við tryggingaráð að það endurskoði ákvörðun sína þannig að lánafyrirgreiðslan verði ekki skorin niður með einu pennastriki. Þar með tel ég að ég hafi svarað fsp. hv. þm.

[14:11] Herra forseti. Halldór Kiljan Laxnes segir í einum stað: Guðs miskunn er hið fyrsta sem deyr í hörðu ári. Það er ekki tiltakanlega hart í ári núna en þegnarnir hafa séð að miskunn Framsfl. er samt óðum að deyja. Sú breyting sem tryggingaráð samþykkti varðandi bílakaupalán til öryrkja er auðvitað partur af miklu stærri heildarmynd þar sem vegið er að kjörum einmitt þessa hóps miklu víðar. Herra forseti. Hæstv. ráðherra sagði: ,,Ég mun fara þess á leit við tryggingaráð``. Ég spyr því: Hefur hæstv. ráðherra ekki gert það nú þegar vegna þess að ég skildi mál hennar í fjölmiðlum með þeim hætti? Hæstv. ráðherra segir líka: ,,Þetta á sér ekki stoð í lögum.`` Eigi að síður ætlar hún að fara þess á leit við tryggingaráð að lánunum verði fram haldið. Ég spyr því enn: Ætlar hæstv. ráðherra á allra næstu dögum að leggja fram lagafrv. til þess að það verði gert kleift? Ef hún ætlar ekki að gera það þá ætla ég að beita mér fyrir því að stjórnarandstaðan geri það.

[14:12] Hæstv. forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin. En ég tek nú undir með hv. 15. þm. Reykv. að ég vil heldur heyra að ráðherra hafi þegar lagt grundvöllinn að því annaðhvort að setja ákvæði inn í lög sem heimila þessi lán eða að hún hafi farið þess á leit við Tryggingastofnun ríkisins að þeirri ákvörðun um að leggja lánin niður verði frestað. Ég upplýsi hv. þingheim um að tillögu formanns tryggingaráðs fylgdi hjálpargagn til nefndarmanna sem var nælt við tillöguna og þar er auglýsing frá VÍS: ,,Veldu bílinn og VÍS lánar þér.`` En það skiptir kannski engu máli að einn ráðsmanna er stjórnarmaður í Sambandi tryggingafélaga. Það er gjarnan í okkar litla landi að hvað rekst á annars horn þegar kemur að hagsmunum. Sannleikurinn er sá að málið er alls ekki eins einfalt og það virðist vera. Tryggingastofnun getur tekið afborganir af þessum lánum af greiddum bótum og tryggir þess vegna bæði bótaþeganum og stofnuninni sjálfri skil á þessum lánum. Enginn annar hefur leyfi til að taka af tryggingabótum afborganir og auðvitað getur ekkert tryggingafélag í bænum vaðið í Tryggingastofnun ríkisins og tekið greiðslur af bótum bótaþega. Auðvitað hafa þessi lán verið mikil hjálp fyrir öryrkja og fatlað fólk við að kaupa bifreið sem það sannarlega þarf að nota og þess vegna er það mikill skaði ef þessi fyrirgreiðsla verður lögð niður. Stofnunin tapar engu á henni, þeir einu sem tapa á því að þetta verði lagt niður eru öryrkjarnir og hinir fötluðu. Það getur ekki verið meiningin að tryggingaráð stuðli að því að svo fari. Ég vona þess vegna að hæstv. ráðherra standi við orð sín og taki þegar í stað af allan vafa um að Framsfl. og hæstv. ríkisstjórn ætli að stuðla að þessari kjaraskerðingu öryrkja.

[14:15] Herra forseti. Mig langar aðeins til að hnykkja á því sem kom fram hjá hv. þm. Össuri Skarphéðinssyni varðandi lagastoð fyrir bifreiðalánum. Ef hæstv. ráðherra hyggst afturkalla ákvörðun tryggingaráðs um bílalánin er nauðsynlegt að fyrir sé í lögum stoð fyrir þeirri aðgerð. Ég held að við þurfum að íhuga það, þingmenn og framkvæmdarvaldið, að það þarf að vera lagastoð fyrir því sem framkvæmt er. Ég vil minna á annað mál sem er endurhæfingarlífeyrir. Fyrir þingi liggur frv. um það sem vantar lagastoð fyrir en á að greiða áfram. Það verður að vera fyrir hendi lagastoð og það er einfalt mál að kippa því í liðinn í gegnum þingið. Ég vil bara vekja athygli á því í þessu tilviki.

[14:16] Virðulegi forseti. Eins og kom fram í fyrri ræðu minni hef ég þegar lagt grunninn að því að þessari fyrirgreiðslu við öryrkja verði ekki hætt. Það kom fram hjá hv. þm. Össuri Skarphéðinssyni að það vantaði lagastoð fyrir þessum lánveitingum og lagastoð hefur ekki verið til allt frá 1947 þegar lánin voru fyrst veitt. Nú vill svo til að það er verið að endurskoða almannatryggingalöggjöfina í heild sinni og þar er ýmislegt sem þarfnast endurskoðunar, eins og atriðið sem kom fram hjá hv. þm. Ástu Ragnheiði Jóhannesdóttur áðan, þannig að þar er að ýmsu að gæta. Hv. þm. sagði einnig að ef það næði fram að ganga að við vildum halda lánafyrirgreiðslu áfram án lagaheimildar, myndi hann leggja fram frv. til laga, a.m.k. skildi ég hann þannig. Ég segi bara við hv. formann heilbr.- og trmn., eigum við ekki að hafa samvinnu um þetta mál? Erum við ekki sammála varðandi þetta atriði?

[14:18] Herra forseti. Á þskj. 134 flyt ég fyrirspurn til samgrh. um þjónustu og kynningu Egilsstaðaflugvallar. Fyrirspurnin hljóðar þannig: 1. Eru fyrirhugaðar ráðstafanir til að tryggja auknar birgðir af flugvélaeldsneyti á Egilsstaðaflugvelli til að hann þjóni hlutverki sem varavöllur í millilandaflugi? 2. Hvernig hefur verið staðið að kynningu Egilsstaðaflugvallar sem varavallar? Það er kunnugt að mikil uppbygging á Egilsstaðaflugvelli hefur staðið yfir með það fyrir augum að hann geti þjónað sem varavöllur í millilandaflugi. Nú sér að mörgu leyti fyrir endann á þeirri uppbyggingu. Lokaframkvæmdir eru í gangi við flugstöð og ráðið hefur verið starfsfólk til vallarins þannig að þar sé hægt að setja á vaktir. Þrátt fyrir þessa myndarlegu uppbyggingu vantar herslumuninn til þess að hann geti þjónað þessu hlutverki og gildasta ástæðan er ófullnægjandi aðstaða fyrir nægjanlegar eldsneytisbirgðir á flugvellinum til að þjóna sem varavöllur fyrir stórar flugvélar. Núverandi birgðastöð eldsneytis er illa staðsett inni á öryggissvæði flugvallarins. Þó mun vera hægt með hagræðingu að geyma 50 þús. lítra af þotueldsneyti á vellinum. Ég spyr um eldsneytismálin sérstaklega vegna þess að það er forsenda fyrir notkun vallarins sem varaflugvallar að hægt sé að tanka þar, með öðrum orðum að taka eldsneyti. Olíufélagið Skeljungur sér um þessa þjónustu á vellinum og væntanlega kemur það fram í svari hæstv. samgrh. hvort viðræður hafa farið fram við félagið um þetta efni. Það hefur ítrekað komið fyrir að vélar hafa flogið yfir landið án þess að lenda hér ef Keflavíkurflugvöllur hefur verið lokaður en Egilsstaðaflugvöllur opinn og eru nýleg dæmi um það. Þess vegna er seinni spurningin á þá leið hvort ráðstafanir hafi verið gerðar til að kynna þessa nýju möguleika á Íslandi fyrir flugrekstraraðilum. Það er ljóst að eldsneytismálin eru nú kannski brýnasta verkefnið. Yfirleitt er viðdvölin ekki löng þegar lent er og Keflavíkurflugvöllur er lokaður. Það er tímabundið ástand sem varir kannski ekki nema hluta úr sólarhring nema í algerum undantekningartilvikum. Og varavöllur er eins og kunnugt er til þess að hægt sé að taka eldsneyti erlendis með tilliti til þess að varavöllur sé fyrir hendi hér á landi. Ég beini þessum tveimur spurningum til hæstv. samgrh.

[14:21] Herra forseti. Samkvæmt upplýsingum Flugmálastjórnar er það að segja um flugvélaeldsneytismálið að Skeljungur hf. hefur haft eldsneytisbirgðir á flugvellinum um árabil. Þegar nýja flugbrautin var hönnuð var gert ráð fyrir að félagið flytti eldsneytisgeymi og dælingarbúnað um set, enda er hann á óheppilegum stað eftir að flughlaðið hefur færst vestur fyrir flugstöðina. Jafnframt var gert ráð fyrir að stærri geymir yrði settur upp þannig að hægt yrði að sinna eldsneytisþörfum stærri flugvéla. Flugmálastjórn hefur ítrekað gengið eftir því að Skeljungur réðist í ofangreindar framkvæmdir. Hins vegar hefur nýlega borist bréf frá forstjóra fyrirtækisins þess efnis að hann treysti sér ekki til að gera neinar breytingar á aðstöðu sinni á flugvellinum þar sem sala á eldsneyti standi engan veginn undir slíkum fjárfestingum. Þess ber þó að geta að áform munu vera um að auka birgðir þotueldsneytis á flugvellinum. Þetta verði gert með því að nýta bensíntank í þessu skyni. Ljóst er að flugmálastjórn er í erfiðri aðstöðu að krefjast aukinnar eldsneytisþjónustu þar sem ólíklegt verður að telja að annar aðili fengist til þess að sinna henni. Slíkt hefur þó ekki verið formlega kannað. Varðandi kynningu Egilsstaðaflugvallar er þetta að segja: Flugvöllurinn var ítarlega kynntur á ráðstefnu sem Flugmálastjórn hélt í Reykjavík í október 1994, þar sem fjallað var um málefni flugumferðarþjónustu á Norður-Atlantshafi. Á þessari ráðstefnu voru mættir fulltrúar allra flugfélaga sem fljúga reglubundið yfir Norður-Atlantshafið. Fulltrúar frá tveimur stórum bandarískum flugfélögum fóru til Egilsstaða til að kynna sér betur aðstæður. Auk ofangreindrar kynningar verður öllum ofanefndum flugfélögum tilkynnt sérstaklega um þá breytingu sem verður á rekstri Egilsstaðaflugvallar þegar tekin verður upp rekstur á flugvellinum allan sólarhringinn á næstunni. Umrædd breyting á rekstri flugvallarins er jafnframt tilkynnt með hefðbundnum hætti í upplýsingaritum til flugmanna og flugrekenda. Þá er rétt að geta þess að heilsíðuauglýsing um flugvöllinn birtist í Iceland Review fyrr á þessu ári, en ritinu var m.a. dreift á vegum Flugleiða til aðila í flugheiminum.

[14:23] Virðulegi forseti. Í svari samgrh. kom fram að helsti þröskuldurinn við að koma Egilsstaðaflugvelli í gagnið sem varaflugvelli í millilandaflugi er sá að það vantar auknar birgðir af flugvélaeldsneyti. En það þarf meira til. Það þarf að ljúka við flugvallarbygginguna og koma henni sem allra fyrst í gagnið og eins að koma á veðurathugunum við flugvöllinn. Flugvöllurinn sjálfur er stórt og mikið mannvirki og það er því dýrt að láta hann standa án þess að fullnýta hann sem varaflugvöll í millilandaflugi. Því hvet ég hæstv. samgrh. til að líta á alla þá þætti sem þurfa að vera til staðar til þess að koma vellinum í gagnið sem allra fyrst sem varaflugvelli í millilandaflugi.

[14:25] Herra forseti. Ég þakka hæstv. samgrh. fyrir svör hans varðandi þetta mál. Ég vil eindregið hvetja til þess að Flugmálastjórn beiti áhrifum sínum til að bæta úr eldsneytismálunum á Egilsstaðaflugvelli. Spurningin er hvort kemur á undan, eggið eða hænan. Það er satt að segja ekki von á mikilli sölu meðan ekki er rými fyrir þær eldsneytisbirgðir sem til þarf til þess að vélar geti athafnað sig á vellinum. Ég hvet hæstv. samgrh. til að koma þessu áfram til stofnana sinna og láta á það reyna hvort þeir aðilar sem sjá um þessa þjónustu eru ekki tilbúnir til að taka á málinu, en það þarf vissulega að gera til að ljúka uppbyggingunni á viðunandi hátt. Ég heyri að það hefur verið gert ýmislegt til kynningar á vellinum og er ekki nema gott eitt um það að segja. Ég vil hvetja til þess að áfram verði haldið á þeirri braut að kynna þá möguleika sem þarna felast fyrir flugrekstraraðilum.

[14:26] Herra forseti. Það er sjálfsagt að athuga hvernig rétt sé að standa að því að reyna að bæta úr þeim vandamálum sem upp hafa komið í sambandi við bensínafgreiðsluna. En varðandi það hvort aðstaða sé til þess að völlurin nýtist að öðru leyti sem varaflugvöllur, þá hygg ég að svo sé. Akureyrarflugvöllur hefur lengi nýst sem varaflugvöllur og aðstaðan í þeirri flugstöð sem þar er er engan veginn verri heldur en aðstaðan í hinni nýju flugstöð á Egilsstöðum. Ég hygg því að engin vandkvæði séu að taka á móti flugvélum af þeim sökum.