Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Nefndin hefir athugað mál þetta, og árangur þeirrar athugunar er á þingskjali 57. Við efni þess er ekkert að athuga; það er í fullu samræmi við gildandi ákvæði um ógildingu viðskiftabrjefa. Þó hefir nefndinni komið saman um, að enga nauðsyn beri til þess, að varnarþing ógildingarmálsins sje ætíð ákveðið í Reykjavík, þegar eðli málsins ekki beint krefst þess, og finst engin ástæða til að meina beiðanda ógildingarstefnu, að stefna málinu til dóms, í því lögsagnarumdæmi, þar sem hann á heima. Ætti því ekki að vera nauðsynlegt að stefna til bæjarþings Reykjavíkur, heldur að eins þangað, sem auðveldast væri fyrir þann, sem óskaði ógildingarinnar, og þá auðvitað innan lögsagnarumdæmis hans. Þetta er eina efnisbreytingin, sem nefndin hefir lagt til að gjörð yrði. Hitt eru alt leiðrjettingar vegna málsins, nema 9. brtt. Því fyrsti málsliður 10. gr. i lögum frá 16. nóv. 1907 fjallar ekki um þetta. Að við höfum sett málslið í stað málsgreinar, stafar af því, að okkur finst það fara betur. Fjölyrði jeg svo ekki meira um þetta; breytingartillögurnar sýna sig sjálfar.

Eiríkur Briem; Jeg veit ekki hvort mjer skjöplast, en jeg hygg, að rjett sje að kalla það málsgrein, þar sem línuskifti eru, en málsliði mismunandi setningar innan þeirrar málsgreinar. Best væri, að föst regla kæmist á um þetta, svo ekki væri hætta á sífeldum ruglingi. Vildi jeg því óska þess, að nefndin tæki brtt. aftur. Hins vegar álit jeg til bóta, að setja málsgr. í stað mgr. (skammst.).

Hákon Kristófersson : Jeg vil leyfa mjer að stinga upp á því, að málið sje tekið út af dagskrá, sökum þess, að framsögumaður er eigi viðstaddur. Jeg hefi komið fram með breytingartillögu, þar eð jeg er ekki algjörlega sammála meðnefndarmönnum mínum um eitt atriði. Jeg hjelt, að í mörgum tilfellum gæti orðið erfitt að ná til sýslumanns eða hreppstjóra, til þess að gefa útflutningsvottorð, en kæmu aftur umboðsmenn sýslumanna í stað þeirra, álít jeg sparaðan óþarfa kostnað, þar eð sýslumenn hljóta að hafa umboðsmenn sína á öllum útflutningsstöðum. Jeg vona því, að hin háttv. deild samþykki tillögu mína.

Karl Einarsson : Jeg vil leyfa mjer að stinga upp á því, að málið sje tekið út af dagskrá, sökum lasleika eins þingmanns, 2. þm. Skagf. (J. B.), sem þó eigi mun vera alvarlegur, og er von um bráðan bata. Engin tímatöf þarf að verða að þessu, þar eð annríki er eigi mikið, og við getum á meðan haldið fjárlaganefndarfund með Nd. Umræður um mál þetta kynnu ella að dragast, og hefi jeg þetta á móti að ræða það svo, að allir sjeu eigi viðstaddir, hve málið er mikils vert, og auk þess alveg sjálfsögð kurteisi við viðkomandi þingmann að fresta umræðum.



Jeg verð að lýsa yfir því, að jeg er á annari skoðun en háttv. þm. Vestm. (K. E.). Það er þegar búið að taka mál þetta út af dagskrá áður, og sams konar mál hefir verið í Nd., og þar verið eytt í það 2 dögum frá störfum þingsins, og vildi jeg því, að málið gengi fram í dag. Hygg jeg, að málið þyrfti ekki að koma í bága við störf fjárlaganefndarinnar í dag, því það ætti að geta verið útrætt áður, enda gæti það eins rekist á önnur áríðandi störf á morgun. Sem flutningsmaður krefst jeg því þess, að málið sje ekki tekið út af dagskrá; en vísa þessu annars til háttv. forseta.

Forseti: Jeg get ekki sjeð ástæðu til að taka málið út af dagskrá, þrátt fyrir veikindi eins þingmanns, sem ekki er flutningsmaður.



Jeg æski þess, að forseti beri það undir deildina, hvort málið skuli tekið út af dagskrá.

Forseti: Jeg skal verða við þeim til mælum.