Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forseti vill tilkynna að borist hefur bréf frá innanríkisráðuneytinu um frestun á því að skriflegt svar berist við fyrirspurn á þskj. 55, um fjölda kaupsamninga um fasteignir, frá Margréti Tryggvadóttur. Gert er ráð fyrir að fyrirspurninni verði svarað fyrir lok þessa mánaðar.

Forseti vill láta þess getið að um kl. 3.30 verður atkvæðagreiðsla um afbrigði og lengd þingfundar.

Virðulegi forseti. Á dagskrá á eftir er eina málið að loknum umræðum um störf þingsins, fjáraukalög fyrir árið 2011. Við höfum gert athugasemdir við það áður hversu hratt á að keyra fjáraukalagafrumvarpið í gegn. Nú bárust fregnir af því í morgun, bæði af fundum hv. fjárlaganefndar og efnahags- og viðskiptanefndar, að til umræðu hefði verið heimild, sem staðfest verður með fjáraukalögunum sem greiða á atkvæði um seinna í kvöld, til hæstv. fjármálaráðherra til að ganga frá einkavæðingu sinni á Byr sparisjóði. Við höfum kallað eftir að fá þessa samninga. Hulunni var loksins aflétt í morgun í þessum nefndum en þó með því skilyrði að nefndarmenn mættu skoða samningana og segja frá þeim sumir en ekki sýna neinum öðrum. Á þingflokksfundum rétt í þessu gátu viðkomandi nefndarmenn ekki einu sinni upplýst þingflokka sína um hvað væri  Frú forseti. Ég geri alvarlegar athugasemdir við það að þessi fjáraukalög verði á dagskrá í dag og ég óska eftir því að þegar í stað verði fundað með 

Forseti minnir á að ræðutími undir þessum lið er ein mínúta og biður menn um að virða þau tímamörk.

Virðulegur forseti. Hér hlýtur að vera einhver misskilningur á ferðinni. Ég var því miður ekki við fjáraukalagaumræðu á mánudag vegna veikinda heima fyrir en hitti hv. þm. Guðlaug Þór Þórðarson í morgun. Hann tjáði mér að hann hefði óskað eftir því að fá samninginn um Byr. Ég hafði þá þegar samband við fjármálaráðuneytið og spurði hvort eitthvað væri því til fyrirstöðu og það var ekki. Aukinheldur fékk ég hjá ráðuneytinu samninginn um SpKef, sem talið var að ekki hefði verið hægt að fá. Þessum samningum dreifði ég í efnahags- og viðskiptanefnd nú klukkan rúmlega 10, þá sem trúnaðarmáli. Ég kynnti að ég mundi óska eftir því við fjármálaráðuneytið að trúnaði yrði aflétt af því eins fljótt og unnt væri. Nú í hádeginu tjáði ráðuneytið mér góðfúslega að þingmenn væru í aðstöðu til að vitna um allar þær upplýsingar sem þar kæmu fram. Ég lét þess þó getið við nefndarmenn að ég teldi ekki fara vel á því að við í nefndinni værum að dreifa eintökum eða birta samninginn í heild sinni, en það væri enginn trúnaður á þeim upplýsingum og þeir gætu upplýst sína félaga um það. Einnig kom fram 

Forseti vill enn minna á að ræðutíminn er ein mínúta. Tveir síðustu ræðumenn hafa báðir farið hálfa mínútu fram yfir ræðutímann og forseti mun ekki líða það að menn virði ekki tímamörk.

Frú forseti. Oft hefur maður á tilfinningunni að maður hafi séð eitthvað áður og þetta er nefnilega nákvæmlega það sama og í Icesave, í byrjun.  Fjármálaeftirlitið fær gögnin, það tekur ákvörðun. Samkeppniseftirlitið fær gögnin, það tekur ákvörðun. Alþingi fær ekki gögnin og það ætlar að taka ákvörðun. Ég er á móti þessu.

Hæstv. forseti. Ég geri athugasemdir við þessa málsmeðferð. Mér finnst hún í fyrsta lagi vera eitthvað óljós. Annars vegar virðast mismunandi skilaboð hafa borist inn í efnahags- og viðskiptanefnd og hins vegar fjárlaganefnd um það hvað menn mættu sjá, með hvaða formerkjum og hvort menn mættu segja frá því. Ef rétt er, sem hv. þm. Helgi Hjörvar segir, að nú sé búið að aflétta trúnaði af þessum gögnum held ég að það sé þá að minnsta kosti rétt að hæstv. forseti geri þær breytingar á dagskrá þingsins að allir þingmenn geti kynnt sér það sem í spilunum er.

Virðulegi forseti. Svo að hlutirnir séu settir í samhengi þá erum við að ganga frá fjáraukalögum á eftir. Í gær voru greidd atkvæði um heimild til hæstv. fjármálaráðherra til að ganga frá hinni svokölluðu einkavæðingu. Í morgun var okkur tjáð, mér og hv. þm. Tryggva Þór Herbertssyni, að ef við mundum líta á samninginn gætum við ekki tjáð okkur um hann. Núna nokkrum mínútum áður en við eigum að ganga frá þessu sem lögum frá Alþingi er sagt að við megum skoða þetta. Virðulegi forseti. Eru þetta vinnubrögðin sem lofað var? Er Icesave-ferlið orðið regla hjá hæstv. ríkisstjórn? Er Icesave-ferlið eitthvað sem við eigum að ganga út frá sem vísu? Er það bara algerlega 

Forseti hvetur hv. þingmenn til að virða tímamörk.

Virðulegi forseti. Ég ætlaði að segja það sama og hv. þm. Pétur Blöndal sagði, ég ætla að taka undir orð hans. Þetta minnir óþægilega mikið á það þegar Icesave-málið var trekk í trekk í umfjöllun í þinginu og alltaf voru að koma ný og ný gögn og alltaf þurftum við að standa hér og heimta að fá að sjá gögnin og allt slíkt. Í morgun var hulunni létt af þessum samningum ef ég skil þetta rétt. Í morgun gátu þingmenn kynnt sér þessa samninga og það á að afgreiða málið í dag. Ég get ekki talið þetta eðlileg vinnubrögð því að þessi hluti fjáraukalaganna skiptir verulegu máli, þ.e. þeir samningar sem þarna er verið að gera. Það sem forseti ætti að sjálfsögðu að gera núna er að taka þetta mál af dagskránni og gefa þingmönnum færi á að kynna sér þá samninga sem þarna eru svo að við lendum ekki í sömu umræðunni og orrahríðinni sem við þurftum að standa í í 

Frú forseti. Það sem er vont í þessu máli er hversu erfiðlega það gekk fyrir okkur þingmenn að fá þennan samning fram. Við í fjárlaganefnd þurftum að ganga mjög á eftir fulltrúum fjármálaráðuneytisins til þess að þeir undir lok fundarins réttu samninginn í einu eintaki yfir borðið til hv. formanns nefndarinnar. Þá er það bara það eintak og síðan er fundi lokið og málið tekið út. Vissulega gátum við spurt fulltrúana út úr en það er engin alvöruumræða og engin gagnrýnin umræða. Það er alveg augljóst að fjárlaganefnd gat ekki fullnægt því skilyrði sínu að hafa eftirlit með því sem framkvæmdarvaldið er að gera, fjármálagjörningum þess. Það sér það hver maður að ekki er hægt að kanna samning sem við sjáum ekki fyrr en fundinum er raunverulega lokið og umræðu lokið á þeim fundi. Þar fyrir utan er auðvitað það almenna sjónarmið 

Virðulegi forseti. Ég geri athugasemd við fundarstjórn forseta og þá dagskrá sem farið er af stað með. Ég benti á það í fyrradag að enn vantar skýrslu frá ríkisendurskoðanda, sem hv. þm. Pétur H. Blöndal hefur farið fram á, um ríkisábyrgðir. Ég fékk af því fregnir nú eftir hádegið að það liggja drög frá ríkisendurskoðanda að skýrslunni í fjármálaráðuneyti hjá hæstv. fjármálaráðherra sem gerir málið enn alvarlegra. Hæstv. fjármálaráðherra hefur nú þegar séð drög að skýrslunni en það er Alþingi sem á að fá þessa skýrslu í hendur og það er að beiðni alþingismanns að þessi skýrslugerð fer af stað. Það skýrir kannski asann á afgreiðslu þessa máls, á þessum fjáraukalögum, að keyra þau í gegnum þingið, vegna þess að vitað er, og ríkisendurskoðandi sjálfur hefur beinlínis gefið það í skyn, að hæstv. fjármálaráðherra hefur farið langt fram úr valdheimildum sínum 

Frú forseti. Þingið er komið í ákveðið uppnám út af breytingum á starfsáætlun þar sem verið er að ganga frá fjáraukalögum í dag þó að það hafi verið ákveðið á fundi fjárlaganefndar fyrir einhverjum dögum eða vikum að breyta dagskránni við afgreiðslu fjáraukalaga en samkvæmt henni hefði 2. umr. um fjáraukalögin átt að fara fram í dag og 3. umr. 30. nóvember. Það er alveg greinilegt að þessi breyting á starfsáætlun var ótímabær. Ekki hefur gefist nægur tími til að fara yfir fjáraukalögin. Það veitti ekkert af þeim tíma sem upprunalega var áætlaður til þess í dagskrá þingsins. Það liggur ekki fyrir með hvaða hætti sparisjóðirnir verða seldir. Það hefur ekki verið kynnt þingmönnum, menn hafa ekki fengið tíma til að kynna sér það. Það liggur ekki fyrir með hvaða hætti Vaðlaheiðargöng verða fjármögnuð. Það er allt mjög gruggugt í kringum það. Þó að ríkisendurskoðandi sé að vinna skýrslu um málið ætlar Alþingi ekki að bíða eftir þeirri skýrslu heldur afgreiða málið með bundið fyrir augun. Þetta eru óboðleg vinnubrögð, frú forseti, og forseti þingsins ber ábyrgð á þeim.

Frú forseti. Þann 17. janúar sendi ég bréf til forsætisnefndar með ósk um að ríkisendurskoðandi skrifaði skýrslu um ýmsar skuldbindingar ríkissjóðs utan fjárlaga. Nú heyrði ég af því rétt áðan, hjá fréttamanni, að drög að þessari skýrslu væru komin til fjármálaráðuneytisins, væntanlega til skoðunar. Mér finnst það dálítið undarlegt og það er spurning hvort þessi hraði á málum hérna tengist þessu eitthvað. Ég spyr: Af hverju er þessi hraði? Hvað liggur á? Hvað veldur því að hv. Alþingi þarf að drífa sig í því að samþykkja fjáraukalög? Svo er það önnur spurning: Af hverju er þessi leynd? Það er verið að sóa miklu fjármagni, 11,2 upp í 19,8 milljörðum, og það er einhver leynd yfir því. Af hverju er leyndin? Ég bara næ því ekki. Af hverju mega þingmenn ekki fá að vita um hvað þeir eru að greiða atkvæði?

Virðulegur forseti. Það er ástæða til að óska okkur öllum til hamingju með daginn, það er dagur íslenskrar tungu í dag og við í Íslandsdeild Norðurlandaráðs hlökkum meðal annars til að sjá opna á vefnum islex.hi.is seinna í dag norræna veforðabók þar sem íslenska er grunntungumálið og verður opin almenningi á vefnum. Sömuleiðis verða kynnt í tilefni dagsins drög að nýjum íslenskum talgervli. Það er málið sem ég vildi taka aðeins til umræðu. Ég er hér með síma og þó að það sé dagur íslenskrar tungu talar síminn því miður bara ensku. Það fer mjög fjölgandi ýmiss konar tækjum og tæknibúnaði, ekki síst sem nýjar kynslóðir nota, sem tala. Við höfum því miður slegið slöku við við að þróa tungutæknina stafrænt á Íslandi og eru nýjustu tæki sem hafa komið á markað á undanförnum missirum og árum ekki þannig úr garði gerð að þau tali íslensku. Auk þess ryður sér mjög til rúms raddstýringarbúnaður og verður æ meira ráðandi á næstu árum. Þar erum við enn fjær því að geta notað íslensku til raddstýringar vegna þess að málfræðigrunnurinn og grunnurinn í kringum tungumálið til að hægt sé að þróa hina nýju tækni á grundvelli íslenskunnar er einfaldlega ekki fyrir hendi. Það er dýrt og verður ekki gert á forsendum markaðarins og það verður ekki gert öðruvísi en að við setjum fjármuni sem sýnir það að við ætlum að láta íslenskuna ekki bara vera á tyllidögum, heldur að ungar kynslóðir og ný tækni eigi að byggja á notkun íslenskunnar og til þess þurfum við að setja fjármuni. Ef tæknin og tækin gera þá kröfu að töluð sé enska  Hér voru forvígismenn í stjórnmálum sem höfðu mikinn skilning á mikilvægi tungutækninnar og settu fjármuni í að þýða 

Forseti vill enn brýna þingmenn í því efni að virða tímamörk. Ræðutíminn undir þessum lið er tvær mínútur.

Forseti. Á undanförnum dögum hafa dunið á þjóðinni útvarpsauglýsingar frá svokölluðum hagsmunaaðilum sem flestir koma úr harðasta baklandi Sjálfstæðisflokksins. Þar kvarta þeir sáran undan því að fá ekki aðkomu að löggjafarvaldinu, að fá að skrifa lög fyrir Íslendinga. Þetta segir okkur ýmislegt og vekur upp nokkrar spurningar. Í fyrsta lagi hljóta þessir aðilar að hafa átt greiðan aðgang að löggjafarvaldinu fram til þessa og hafa sett fingur sína og fingraför, vil ég segja, á lagasetningu í landinu í mörg ár. Í öðru lagi lýsir þetta ákveðnu viðhorfi frá hagsmunaaðilum svokölluðum sem koma úr þessum geira til löggjafarvaldsins, hvernig eigi að setja lög í landinu, að það skuli ekki gert án þeirra aðkomu. Í þriðja lagi opinberast í þessum auglýsingum þau tengsl sem hafa verið milli stjórnmálaflokka, í þessu tilfelli Sjálfstæðisflokksins, og viðskiptalífsins í landinu og undirstrikar sömuleiðis að þar hefur lítið breyst. Í fjórða lagi, virðulegi forseti, sýnist mér og heyrist á þessum auglýsingum þar sem þess er krafist að hagsmunasamtök fái að koma að því að setja lög á Alþingi, að þau hafi þá á tímabili í það minnsta fengið eitthvað fyrir sinn snúð, þau hafa fengið eitthvað fyrir aurinn sem þau lögðu í flokkinn á sínum tíma og til einstaka þingmanna  
             Í fimmta lagi undirstrikar þetta sömuleiðis, og ekki síst í ljósi frammíkalla, að þeir þingmenn sem ekki hafa þegar gert upp sín mál gagnvart styrkjum úr atvinnulífinu geri það undanbragðalaust og verði þá hafnir yfir allan vafa. Stjórnmálaumræðan í dag sýnir og sannar að Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekkert breyst þrátt fyrir það sem á undan er gengið, innrætið er það sama.  
             Það eru skilaboð, virðulegi forseti, til þingmanna Sjálfstæðisflokksins héðan úr þessum sal: Það er ekkert fararsnið á ríkisstjórn Samfylkingar og Vinstri grænna.  
            

Virðulegi forseti. Í ljósi þess að ríkisstjórnin þarf frið til að standa við það sem hún ætlaði að gera langar mig að minnast á það sem hæstv. forsætisráðherra nefndi hér 4. október, að skoða frekari leiðréttingu á húsnæðislánum heimilanna. Til þessa hefur ekkert spurst, hvorki frá því að ríkisstjórnin tók við völdum né frá því að forsætisráðherra fór í þá vegferð að lýsa þessu yfir eftir að hæstv. forsætisráðherra fékk í hendur rúmlega 33 þús. undirskriftir undir áskorun um að fara í frekari leiðréttingu á lánum heimilanna. Hagsmunasamtök heimilanna boðuðu strax að þau gætu ekki tekið þátt í því ferli í ljósi þess hvernig farið var með síðasta sáttaferli, eða hvað á að kalla það, sem samtökin tóku þátt í. Við hljótum þess vegna að kalla eftir því - í ljósi þess að ríkisstjórnin þarf bara frið til að koma málum á koppinn, nú virðist ríkisstjórnin hafa mikinn frið því að ekki koma málin frá henni, a.m.k. ekki inn í þingið - og spyrja hvort ekki sé eðlilegt að gera þá kröfu að hæstv. forsætisráðherra, sem verður hér til svara í fyrramálið, lýsi því fyrir okkur hvort sú vinna sem átti að hefja 4. október sé í gangi. Ég velti þessu upp, kæru þingmenn, því að við getum ekki endalaust setið undir því að ráðherrar eða framkvæmdarvaldið lofi að gera ákveðna hluti og svo gerist ekki neitt, hvort sem það er fjölgun starfa upp á þúsundir eða að skoða aftur og reyna að finna leiðir til að leiðrétta umrædd lán. Ég minni á umræðu eða yfirlýsingu sem ég kom með um daginn í þinginu í framhaldi af þætti sem var á Stöð 2, Íslandi í dag, þar sem farið var yfir fasteignamarkaðinn. Þar var niðurstaðan sú að helsta vandamálið fyrir því að hagvöxtur rjúki ekki af stað samkvæmt því sem þar kom fram var skuldir heimilanna. Ríkisstjórnin sem virðist þurfa miklu meiri tíma til að klára málefni heimilanna ætti kannski að fara að koma sér að verki, koma sér að því sem hún þykist hafa verið kosin út á.

Virðulegi forseti. Það var athyglisvert viðtal við forstjóra Landsvirkjunar í Morgunblaðinu í morgun. Þar er komið inn á að við þurfum að gefa að minnsta kosti einn þriðja til tvo þriðju af þeim mun á raforku sem er á milli orkunnar hér á landi og orkuverðs ytra, þá í Evrópusambandinu. Þetta er þvert á það sem stjórnarliðar hafa sagt að undanförnu þar sem þeir hafa sagt að hámarka eigi arðinn af orkuverði, en auðvitað eigum við að nota þessa orku til atvinnuuppbyggingar á Íslandi fyrst og fremst. Í öðru lagi langar mig að vekja athygli á þeim orðum að það væri pólitísk ákvörðun hvaða verð menn vildu hafa á raforku hér á landi til almennings. Það hefur nefnilega verið fullyrt í umræðunni að stjórnmálamenn hafi ekki komið að sölu á orku frá Landsvirkjun. Ég tel þetta til marks um það að því miður eru pólitísk fingraför á þeirri stjórn sem er í Landsvirkjun og miklu meiri en stjórnarliðar hafa gefið til kynna. Hann ræddi einnig um arðsemismat Kárahnjúkavirkjunar. Ég tel að það verði að skoða svolítið í ljósi skýrslu sem Landsvirkjun gaf frá árinu 2010. Ég held líka að menn eigi að hafa það svolítið í huga að á árinu 2010 námu tekjur af útflutningi áls frá Íslandi um 220 milljörðum kr. Það er um 40% af öllum vöruútflutningi frá Íslandi. Alcoa eitt og sér greiddi 1,1 milljarð kr. í opinber gjöld til ríkis og sveitarfélagsins Fjarðabyggðar á síðasta ári. Orkan í Kárahnjúkum hefur 

Frú forseti. Það urðu vatnaskil í pólitískri umræðu á Íslandi í gær þegar opinberlega var staðfest að gagnrýni náttúruverndara og vinstri grænna á arðsemisútreikninga stóriðjunnar og þjóðhagslegt mikilvægi þeirra í okkar litla samfélagi er og var á rökum reist. Það var harður dómur yfir stóriðjustefnunni sjálfri, yfir stjórnmálaflokkunum sem hafa gert stóriðjustefnuna að inntaki í atvinnustefnu sinni og streitast reyndar enn við. Og það var harður dómur yfir stjórnendum Landsvirkjunar, yfir stjórnendum Orkuveitunnar og yfir þeim stjórnmálamönnum sem réðu ferð í þeim fyrirtækjum, í ráðuneytum og í borgarstjórn. Það kemur sem sé í ljós að stór hluti fjárfestinga Orkuveitu Reykjavíkur og skuldbindinga fyrirtækisins vegna raforkusamninga á borði og í skógi við stóriðjufyrirtækin er tapað fé. Framkvæmdir við Hellisheiðarvirkjun og Hverahlíðarvirkjun fá algera falleinkunn. Þar var ekki sýnd nein fyrirhyggja, menn létu sem þeir sæju ekki viðvörunarljósin og jafnvel ekki hrunið sjálft, heldur héldu ótrauðir áfram beinustu leið fram af hengifluginu. Þannig er dómurinn. 
             Þegar sýnt var að Orkuveitan ætlaði að keyra í þrot var rafmagnið bara hækkað og kostnaðinum velt yfir á almenning. Sama dag er upplýst að arðsemi Kárahnjúkavirkjunar er ekki 13,4% eins og fyrirtækið svaraði hér í skýrslu á árunum 2007 og 2008, heldur 3,5% - langt frá þeim 11% sem nú er gerð krafa um. Þetta mun kosta 20% hækkun á raforkuverði, góðir þingmenn. 
             Tvær mínútur  
            

Frú forseti. Ál, ál, hrópa þingmenn Hreyfingarinnar hér. Ég er ekki kominn hingað til að ræða þau málefni, og þó. Ég vil ræða um atvinnusköpun í landinu. Á fundi efnahags- og viðskiptanefndar í morgun kom fram að á fyrstu níu mánuðum ársins hefur störfum í íslensku samfélagi einungis fjölgað um 150, en á ársgrundvelli þyrfti þeim að fjölga um 1.700 ef standa á undir þeirri nýliðun á vinnumarkaði sem gerist ár hvert. Þetta segir okkur að við þurfum að fara í aðgerðir til að fjölga störfum; í sjávarútvegi, í orkufrekum iðnaði, í hugverkaiðnaðinum, í landbúnaðinum og fleira mætti nefna. Rauði þráðurinn í umsögnum aðila vinnumarkaðarins, þá talsmanna fyrirtækjanna í landinu, er sá að ríkisstjórnin hefur með mjög ómarkvissum eða jafnvel með markvissum hætti komið í veg fyrir fjárfestingu í íslensku samfélagi. Búið er að gera 126 breytingar á skattumhverfi íslensks atvinnulífs frá árinu 2009 sem er mjög óstöðugt umhverfi og hefur leitt það af sér að fjárfestingin í íslensku atvinnulífi er eins lítil og raun ber vitni. Það að einungis 150 störf hafi orðið til frá áramótum í íslensku samfélagi, þegar þau ættu að vera hátt í 1.700, segir okkur að við erum ekki að vinna bug á atvinnuleysinu. Við horfum áfram upp á það að fólk þarf að fara af landi brott og flytur þá margt hvert ekki lögheimili sitt heldur hverfur tímabundið til starfa, m.a. í Noregi. Þeirri þróun verðum við að snúa við og vinda ofan af, það er nauðsynlegt. Það er verkefni okkar í dag og þess vegna köllum við eftir breyttu vinnulagi og breyttum áherslum hjá núverandi ríkisstjórn þegar kemur að því að skapa störf í íslensku samfélagi. Með því að skapa störf komum við til móts við skuldug heimili, vegna þess að hafi maður ekki vinnu til að framfleyta sér og borga af lánunum er mjög erfitt 

Virðulegi forseti. Ég gleðst mjög yfir því að hæstv. fjármálaráðherra sé í salnum og bið þingmenn um að fylgjast vel með því sem ég ætla að segja nú og  
             Heimild nr. 6.18 í fjáraukalögunum gengur út á það að lagt er til að veittar verði 1.230 millj. kr. vegna fyrirhugaðra kaupa ríkisins á landi og jarðhitaauðlind Kalmanstjarnar og Junkaragerðis á Reykjanesi. Með kaupunum verður sú jarðhitaauðlind sem nýtt er af virkjuninni öll í eigu ríkisins. Hitaveita Suðurnesja og sveitarfélögin á Suðurnesjum gerðu með sér samkomulag 1999 um að Hitaveita Suðurnesja mundi kaupa af sveitarfélögum það land og þau jarðhitaréttindi sem fylgdu landspildu sem sveitarfélögin höfðu áður keypt af Oddi Ólafssyni og Katli Ólafssyni með kaupsamningi árið 1976. Þá var um að ræða landspildu úr jörðunum báðum upp á 63–70 hektara og voru 63 millj. kr. borgaðar fyrir. Þar með fóru endurgjaldslaus afnot af því svæði sem á er minnst úr höndum þessara aðila. Ég ætla að benda á það, frú forseti, að systir hæstv. fjármálaráðherra og mágur hans eiga 16,46% í hvorri jörð. Því hljóta að vakna upp pólitískar spurningar þegar fjáraukalögin eiga að afgreiðast hér í dag. Hvaða hagsmuni er verið að vernda? Er verið að kaupa heim réttindi? Er þetta svipað og að mega ekki leggja veg fyrir vestan vegna þess að þrír sumarbústaðaeigendur neita að afhenda Teigsskóg til  
            

Virðulegi forseti. Ég ætla ekki að hafa skoðun á ræðu hv. þm. Vigdísar Hauksdóttur eða sannleiksgildi hennar, ég þekki það ekki. Ég vil þó benda á að þarna er enn eitt málið sem vakið er upp í tengslum við þetta ágæta fjáraukalagafrumvarp sem liggur svo mjög mikið á að klára í dag. Ég bið frú forseta í allri vinsemd um að taka slíkt verklag og slík vinnubrögð til endurskoðunar. Við höfum heyrt þingmenn Vinstri grænna koma á mikilli siglingu og hv. þm. Álfheiði Ingadóttur, sem segir: Nú eru vatnaskil, nú sjá menn hvað var gert vitlaust, allir eiga að læra af því! - Ja, nema kannski vinstri stjórnin.  
             Vegna þeirra hótana sem hv. þm. Björn Valur Gíslason sendi íslensku þjóðinni hér áðan þegar hann sagði: Þessi ríkisstjórn er ekkert að fara, þessi ríkisstjórn ætlar að vera hér. - held ég að verri hótanir og skilaboð hafi íslenska þjóðin ekki  Hæstv. forseti. Ef þjóðin er spurð, í skoðanakönnunum a.m.k., vill hún ekki sjá þessa ríkisstjórn 

Tíminn er liðinn.

Virðulegur forseti. Fyrirgefið, ég heyrði ekki í bjöllunni fyrir frammíköllum.  
            

Forseti biður hv. þingmenn að gefa ræðumönnum hljóð hér í ræðustóli þannig að þeir geti talað óáreittir.

Virðulegi forseti. Hér kom hv. þm. Álfheiður Ingadóttir og réðst mjög harkalega á R-listann og þátttöku VG í honum. Ég man þá tíð þegar …  Hér er talað um arðsemi framkvæmda. Bíddu, var ekki góð arðsemi af húsinu, LínuNeti, risarækjueldinu, hörverksmiðjunni? Hvað ef náttúruverndarsinnarnir í VG hefðu náð að fara í fjögur hundruð sumarbústaði í kringum Úlfljótsvatn, sem var að vísu stoppað af okkur? Eða, virðulegi forseti, keypt grunnnet Símans á rúmlega 20 milljarða? Það hefði nú verið sigur fyrir náttúruverndarsinna í VG. Nú koma þessir menn og segja hér: Við þurfum, virðulegi forseti, ný vinnubrögð. Ég var að fá samningana sem við erum búin að bíða eftir. Að vísu eru ekki upphæðir í þeim, ekki uppgjörið og við höfum ekki fengið einn einasta aðila til að kynna þetta. En hv. þm. Álfheiður Ingadóttir ætlar að koma og keyra málið í gegn í dag, og allir hér, þetta nýja fólk sem er að hugsa alla hluti upp á nýtt, ný vinnubrögð, ætla að klára þetta í dag. Við vorum að fá gögnin núna. Það hefur enginn haft tækifæri af hv. þingmönnum til að kynna sér þau en menn ætla sannarlega að keyra þetta í gegn. Ég þekki þetta, virðulegi forseti, því að ég var í borgarstjórn Reykjavíkur þegar R-listinn var við völd og þannig voru vinnubrögðin, nákvæmlega svona. 

Já, stjórnarformaður þar.


            

Forseti biður enn um ró í þingsalnum.

Frú forseti. Það er gott að vita til þess að hv. þm. Þór Saari er orðinn hógværi maðurinn í salnum. Þetta er búinn að vera ótrúlegur dagur. Ég ætla að taka að einhverju leyti undir með hv. þm. Álfheiði Ingadóttur um að það eru að verða hér vatnaskil í umræðu um orkumál. Við höfum á fundum umhverfis- og samgöngunefndar í morgun og fundi atvinnunefndar í síðustu viku fengið til okkar jarðfræðinga og sérfræðinga Orkustofnunar sem hafa kollvarpað allri umræðu, áætlunum og framkvæmdaáætlunum um nýtingu jarðhita. Í ljós hefur komið að hér hefur í ár og áratugi verið gengið fram í blekkingaleik hvað jarðhitann varðar. Það hefur komið fram hjá jarðfræðingum að Hengilsvæðið og Reykjanessvæðið munu hugsanlega, miðað við núverandi framkvæmdaáætlanir, verða þurrausin á 30–50 árum og íbúar höfuðborgarsvæðisins og Suðurnesja munu fara að kynda hús sín með olíu. Þessu hefur verið haldið leyndu fyrir fólki af áköfum virkjanasinnum. Það hafa orðið vatnaskil í umræðunni um línulagnir á suðvesturhorninu. Það hefur komið í ljós að það er HS Orka sem vill leggja raflínu frá Reykjanessvæðinu í álverið í Straumsvík og til íbúa höfuðborgarsvæðisins en ekki til Helguvíkur í álver. Þar hefur orðið kúvending á. Það hefur orðið algjör kúvending í umræðum um að koma raflínum í jörðu. Á fundi Landsvirkjunar í gær komu fram allt aðrar upplýsingar um arðbæra nýtingu vatnsaflsauðlinda og jarðhitaauðlinda á Íslandi en áður hefur verið og það mun að sjálfsögðu rata í umræðuna um rammaáætlun. Sá kostur hlýtur að vera uppi á borði hvort það sé ekki einfaldlega umhverfisvænast að loka eins og einu álveri eða svo og nýta raforkuna í eitthvað annað frekar en að eyðileggja frekari náttúruauðlindir og umhverfislandslag þjóðarinnar í brjáluðum stóriðjueltingarleik. Rammaáætlunin bíður, hún verður spennandi. Virkjanahugmyndir og nýsköpun sú sem sýnd var úti á Austurvelli í hádeginu 

Forseti verður að biðja hv. þingmenn enn einu sinni að virða tímamörk.

Virðulegur forseti. Ég vil vekja athygli á villandi umfjöllun RÚV um frumvarp um breytta greiðsluþátttöku í lyfjakostnaði. Tilgangur frumvarpsins er að verja sjúklinga fyrir háum lyfjakostnaði en gildandi lög gera það ekki. Kostnaður ríkissjóðs vegna niðurgreiðslna á lyfjum mun haldast óbreyttur verði frumvarpið að lögum enda er markmið breytinganna að jafna lyfjakostnað, ekki spara útgjöld. Upphafsorð fréttar RÚV voru svohljóðandi, með leyfi forseta: „Dæmi eru um að sjúklingur hafi þurft að greiða tæpar 200 þús. kr. fyrir spítalameðferð við brjóstakrabbameini. Sé endurhæfing og lyfjakostnaður samkvæmt nýju frumvarpi tekinn með er kostnaður sjúklings nærri 370 þús. kr.“ Við hljótum að líta það alvarlegum augum þegar fjölmiðill birtir rangar eða villandi upplýsingar um mikilvæga hagsmuni almennings. Virðulegi forseti. Frumvarpið sem nú liggur fyrir Alþingi hefur ekkert með endurhæfingu að gera. Áhrif þess á kostnað snúa eingöngu að lyfjakostnaði. Það er rétt að nú þurfa krabbameinssjúklingar ekki að greiða fyrir krabbameinslyf. Þeir geta hins vegar þurft að mæta kostnaði vegna annarra lyfja líkt og aðrir og verða varðir gegn háum lyfjakostnaði verði frumvarpið að lögum. Öll lyf sem veitt eru á sjúkrahúsum verða áfram sjúklingum að kostnaðarlausu, þar með talin ýmis krabbameinslyf. Í frétt RÚV var ekki getið um þessar staðreyndir sem skipta verulega miklu máli. Fréttin gaf til kynna að kostnaður sjúklings vegna krabbameinsmeðferðar mundi hækka um 170 þús. kr. verði frumvarpið að lögum. Það er alrangt, virðulegi forseti.

Hæstv. forseti. Við höfum upplifað það undir þessum lið að þau tíðkast hin breiðu spjótin og það á við hér í dag á þingi. Mér þykir mjög leitt að heyra þennan mikla óróleika í salnum og vonast til að menn andi með nefinu og reyni að einbeita sér að því sem skiptir máli. Það skiptir gríðarlega miklu máli að átta sig á hver staðan í samfélaginu er. Það var því fagnaðarefni að hinn glöggi hv. þm Birkir Jón Jónsson skyldi koma hingað upp áðan og vekja athygli á þeirri staðreynd að fjölga þurfi störfum í samfélaginu. Það er eitt af mikilvægustu verkefnum okkar. Ég tel að það yrði til þess að koma okkur aðeins áfram og úr því leiðinlega fari sem við virðumst vera í í dag ef við mundum ræða hvernig við sjáum fyrir okkur framtíðina. Hvaða framtíðarsýn erum við með hér fyrir fólkið í landinu sem er án atvinnu? Ég hef áhyggjur af því að hér er verið að ræða um að lengja það tímabil sem hægt er að taka á móti atvinnuleysisbótum. Það er ekki lausn. Það er hins vegar minni áhersla lögð á að fjölga þeim störfum sem eru í boði fyrir þá sem eru án atvinnu. Það er rétt hjá hv. þm. Birki Jóni Jónssyni að vekja athygli á því hér í þinginu. Ég fagna því að þessi yfirlýsing hafi komið fram og ég vonast til þess að hæstv. ráðherrar, sem bera ábyrgð á þessum málaflokki og þá sérstaklega hæstv. forsætisráðherra sem er nú verkstjóri ríkisstjórnarinnar, muni koma fram í þinginu innan skamms og gefa okkur skýrslu um það með hvaða hætti ríkisstjórnin ætlar sér að fjölga hér störfum og koma þá með raunhæfar leiðir til þess í staðinn fyrir að telja alltaf upp sömu störfin og fagna því að atvinnuleysi hafi minnkað þegar sú sára staðreynd blasir við okkur öllum að menn eru einfaldlega að flytja af landi brott. Ég fagna því að það virðist vera komin örlítil ró í salinn eftir þessa ræðu mína og hlýt því að líta svo á að allir þingmenn séu nú meðvitaðir um það að  
            

Forseti. Ég vil gera að umtalsefni hversu gersamlega vanburðugt Stjórnarráðið er til að gefa þinginu upplýsingar. Ég tel óþarft að bæta frekar við þær upplýsingar og þá umræðu sem hér var uppi um fjárlagavinnuna og efnahags- og viðskiptanefnd í morgun og upplýsingagjöfina þangað en vil gera að umtalsefni samþykkt sem mikil samstaða var um í fjárlaganefnd fyrir réttu ári um að fara þess á leit við Byggðastofnun að gera úttekt og meta samfélagsleg áhrif af fjárlögum 2009, 2010 og 2011. Vinnan við það verk hófst í maí og þá þegar var haft samband við fjármálaráðuneytið sem brást ágætlega við en þær upplýsingar sem komu þaðan voru að mati þeirra sem áttu að vinna þetta, Byggðastofnunar og Hagfræðistofnunar háskólans, gersamlega ónothæfar. Þá var leitað eftir upplýsingum frá Fjársýslunni. Með sama hætti voru þær upplýsingar sem þaðan komu þannig að það kallaði á meiri vinnu. Loks var send út fyrirspurn í ágúst til ráðuneyta þar sem spurst var fyrir um fjölda stöðugilda frá september 2007–2010 og fjölda stöðugilda 1. september 2011. Svörin voru að berast til 20. október frá þeim sem svöruðu eftir mikla eftirgangsmuni. Þrátt fyrir það sem á undan var gengið kom í ljós að gögnin sem send voru voru þess eðlis að það vantaði mikið upp á upplýsingar þannig að það er í raun engin furða að fólk geti ekki upplýst um það hvernig fjölgun starfa á vinnumarkaði er þegar ekki liggur einu sinni fyrir vitneskja um það í Stjórnarráðinu hversu margir vinna hjá ríkinu. Það sem meginmáli skiptir er að þegar spurt var um þetta og við fengum bréf í fjárlaganefnd frá hv. formanni fjárlaganefndar um stöðu þessa máls kemur í ljós að þann 15. nóvember eru enn 

Virðulegi forseti. Ég vil gjarnan eiga orðastað við hv. formann velferðarnefndar, Álfheiði Ingadóttur. Eftir hrun höfum við Íslendingar þurft að hagræða mjög mikið í heilbrigðisþjónustunni. Unnt var að gera það af því að búið var að spýta verulega inn í þjónustuna fyrir hrun. En nú er hins vegar svo komið að sterkar vísbendingar eru um að komið sé að þolmörkum í þessum málum og ekki sé unnt að skera mikið meira niður án þess að leggja ákveðna þjónustu niður. Ég hef verulegar áhyggjur af sjúkrahúsþjónustunni um allt land, bæði af stofnunum á landsbyggðinni og af Landspítalanum. Ég vil nefna að búið er að skera niður um 20% á Landspítalanum frá því fyrir hrun og hann er eitt viðkvæmasta sjúkrahúsið okkar. Ég vil gjarnan spyrja um það sem kom fram á fundi í gær, hjá SÍBS í Iðnó, að kostnaðurinn er að færast til í heilbrigðiskerfinu - vegna tugprósentna niðurskurðar í sjúkrahúsþjónustunni og í þjónustu heilsugæslunnar væri kostnaðurinn líklega að færast til og þá yfir í meiri sérfræðiþjónustu. Formaður velferðarnefndar, hv. þm. Álfheiður Ingadóttir, tók undir þetta og sagðist vera með gögn þessu til staðfestingar. Mér finnst þetta mjög alvarleg tíðindi ef rétt er og reyndar hefur maður haft það á tilfinningunni að svo gæti farið að við skærum svo mikið niður að kostnaðurinn færðist til milli þjónustuþátta. Ég vil því spyrja hv. formann velferðarnefndar út í þessi gögn eða út í þessar vísbendingar, hvort rétt sé að niðurskurðurinn sé orðinn það mikill í heilbrigðisþjónustunni, sérstaklega á sjúkrahúsum og einnig í heilsugæslunni, að kostnaðurinn sé að færast til og aukast í öðrum þjónustuþáttum eins og í sérfræðiþjónustunni. Ef þetta er rétt þarf algerlega að taka stöðuna upp á nýtt 

Frú forseti. Ég vil þakka hv. þm. Siv Friðleifsdóttur fyrir að taka þetta mál upp. Það er rétt að sterkar vísbendingar eru um að dýrari úrræðin séu að verða fyrstu úrræðin í heilbrigðisþjónustunni, því miður. Fyrir velferðarnefnd hafa verið lögð gögn sem sýna að frá árinu 2008 hefur kostnaður við sérgreinalækningar á reikningum Sjúkratryggingastofnunar hækkað um 7% vegna þessa meðan við vitum að í heilbrigðisþjónustunni almennt hefur verið skorið niður um um það bil 10–12% og í öðrum rekstri ríkisins um allt að 20%, ef ekki meira. Við verðum að segja hingað og ekki lengra með þetta og stemma stigu við því að sjúklingar leiti og jafnvel verði að leita í dýrari úrræði vegna þess að það er ekki endilega alltaf betra fyrir viðkomandi sjúkling og það er klárlega dýrara fyrir ríkið. Ég tel að við eigum að endurskoða og endurskipuleggja heilbrigðisþjónustuna okkar og við eigum ekki að bíða mikið lengur með það. Við eigum að taka upp valkvætt tilvísanakerfi og við eigum að taka upp forvakt þar sem fólki er leiðbeint áður en það fer beint í dýrustu úrræðin á bráðadeildum sjúkrahúsanna. Við í velferðarnefnd höfum kallað eftir ítarlegri greiningu á þessari útgjaldaaukningu. Það hefur komið fram að það er magnaukning í tilteknum sérfræðigreinum sem ekki er talin endurspegla breytingar á heilsufari landans og það hljótum við að setja sérstakt spurningarmerki við. Það þarf kerfisbreytingu og það þarf að vinna að henni strax.

Vegna ummæla sem féllu í umræðunni og snúa persónulega að hæstv. fjármálaráðherra hyggst forseti gefa hæstv. fjármálaráðherra orðið í lok þessarar umræðu.

Frú forseti. Ég þakka fyrir það. Ég kalla þetta ekki að bera af mér sakir því að þessir hlutir voru svo fráleitir sem komu fram hjá hv. þm. Vigdísi Hauksdóttur. Þó að maður hafi ýmislegt upplifað á Alþingi undanfarna daga, vikur og mánuði verð ég að segja að langt er nú seilst. Hv. þingmaður var að dylgja um það að ég væri sem fjármálaráðherra að standa í viðskiptum við venslamenn mína. Ég held að það væri hyggilegt og heppilegt fyrir okkur öll, og ekki síst fyrir hv. þm. Vigdísi Hauksdóttur, að vita almennt hvað hún er að tala um áður en hún fyrir opnum tjöldum reynir að hafa af félögum sínum æruna á grundvelli misskilnings ef maður er vinsamlegur í túlkun, á grundvelli ónógra upplýsinga eða á grundvelli tilrauna til vísvitandi blekkinga. Hið rétta í þessu máli er að ríkið er að kaupa af Reykjanesbæ  
            

Virðulegi forseti. Ég vil vekja athygli virðulegs forseta á því að við vorum að fá þessa samninga í hendurnar. Annar er á okkar ylhýra máli, hinn er á ensku og eins og við vitum megum við ekki tala það tungumál í þessum stól en það er aukaatriði. Ég fer fram á það við virðulegan forseta að við þingmenn - hér er jafnan talað um mikilvægi vandaðra vinnubragða - fáum tóm til að kynna sér efni þessara samninga og þeirra viðskipta sem við erum að ganga frá á eftir. Menn hafa þá stundum verið að tala um tölur sem kannski eru ekkert ýkjaháar, hundruð milljóna kannski. Í þessu tilviki erum við að tala um milljarða, jafnvel tugi milljarða.

Virðulegi forseti. Hæstv. fjármálaráðherra brýndi okkur hér áðan, hv. þingmenn og hæstv. ráðherra, að vera almennt búin að kynna okkur mál áður en við tækjum þau til umfjöllunar og ræddum þau á hinu háa Alþingi. Ég ætla að taka áskorun hans og ég óska eftir því að hæstv. forseti geri það líka. Það er nefnilega þannig, virðulegur forseti, að við, þingmenn í þessum sal, höfum ekki getað kynnt okkur þá samninga sem hér hafa verið til umræðu af þeirri einföldu ástæðu að þeir voru afhentir fyrir hálftíma. Þetta eru flóknir gjörningar. Ekki er nokkur leið fyrir okkur að vera búin að kynna okkur þessi mál og ég fer fram á að fá tíma til þess. Vegna orða hv. þm. Helga Hjörvars áðan vil ég segja: Jafnvel þótt allt sem hann sagði, um það hvernig þessir samningar hefðu verið kynntir, við hefðum getað vísað til þeirra á þingflokksfundi, væri rétt þá dugar það ekki til.

Frú forseti. Mér finnst nauðsynlegt að kynna mér þessa samninga. Ég veit ekki einu sinni hvar ég á að nálgast þá. Ég bið hæstv. forseta að fresta málinu svo sem í einn eða tvo tíma. Ég hugsa að það sé sá tími sem ég þarf til að lesa sérstaklega gögn sem eru á ensku. Ég skil reyndar ekki af hverju gögnin eru á ensku. Þetta eru samningar milli tveggja íslenskra aðila, að mér skilst.

Hæstv. forseti. Ég vil taka undir óskir þeirra hv. þingmanna sem hafa mælst til þess að fundi verði frestað þannig að þingmenn geti kynnt sér samninga sem einhverjir þingmenn hafa undir höndum. Ég hef sjálf ekki þessa samninga, ég hef ekki fengið aðgang að þeim. Manni líður svolítið eins og maður sé kominn aftur um nokkra mánuði og missiri þegar Icesave-samningar nr. eitt voru ekki lagðir fram og við áttum að greiða atkvæði og samþykkja þá ráðstöfun alla án þess að fá að sjá þá samninga sem þar lágu að baki. Ég hvet hæstv. forseta til að taka mið af þessum beiðnum þannig að menn geti að minnsta kosti, þeir þingmenn sem hér eru, kynnt sér þessa samninga og efni þeirra og athugað hvort þetta sé eitthvað sem hægt er að samþykkja í dag.

Virðulegi forseti. Ég verð að taka undir með hv. þingmönnum, það er ómögulegt að fá engan fyrirvara til að lesa þessa samninga yfir. Mér sýnist sem svo að gögn vanti í samninginn, sem koma í framhaldi af bls. 22. Það er mjög mikilvægt að sjá þau gögn til að geta gert sér nákvæmlega grein fyrir því hvaða áhættu ríkið er að taka í þessu. Samkvæmt svokölluðum valmöguleika B í þessu getur seljandi ákveðið 

Frú forseti. Ég held að ef menn vilja horfa sanngjarnt á þessi mál hljóti það að vera réttur alþingismanna að kynna sér þau mál sem lágu hér fyrir fyrst eftir hádegi. Ef við gætum sanngirni og förum faglega yfir þetta er eðlilegt að alþingismenn fái að kynna sér þær tvær skýrslur sem hér liggja fyrir, ég held að við hljótum að geta verið sammála um það, sama hvort við tilheyrum stjórn eða stjórnarandstöðu. Höfum við ekkert lært af því hvernig við höfum hagað störfum okkar á undangengnum árum? Ég ætla svo sem ekkert að nefna einstök mál í því samhengi. Ég beini því til frú forseta að við fáum tóm til að kynna okkur þessar skýrslur. Það er ómögulegt að standa í einhverju stappi um að ræða svo sjálfsagðan hlut sem það er að fá að kynna sér gögn áður en við göngum til afgreiðslu um svona mikilvægt mál. Ég bið því frú forseta, sem er forseti okkar allra, að gera hlé á þingfundi 

Frú forseti. Hér hafa komið fram óskir, m.a. frá hæstv. fjármálaráðherra, að menn vandi sig við umræður á þingi og frá hv. þm. Álfheiði Ingadóttur um að fólk taki til greina gagnrýnisraddir á arðsemi framkvæmda. Í fjáraukalögum sem á að ræða hér á eftir, á að ræða eitthvað sem þingmenn hafa ekki fengið að sjá. Það er ekki nokkur einasta leið fyrir þingmenn að taka afstöðu til málsins vegna sölusamninga í sparisjóðum sem þingmenn hafa ekki fengið að sjá. Þetta eru óboðleg vinnubrögð. Hitt lýtur að hinu málefninu sem á að ræða hér, um Vaðlaheiðargöng, án þess að beðið sé eftir skýrslu Ríkisendurskoðunar um málið, sem forseti þingsins sjálfur er þó búinn að biðja um. Ég hef oft gagnrýnt Alþingi fyrir að vera vinnustað þar sem stunduð eru óvönduð vinnubrögð. Dagurinn í dag er skýr birtingarmynd þess, því miður.

Frú forseti. Af því að hér er rætt um fundarstjórn forseta og mikið hefur verið rætt um að ekki hafi legið fyrir gögn sem óskað hafði verið eftir, tel ég rétt að halda því til haga að óskað var eftir umræddum samningi um söluna á Byr í aðdraganda fundar fjárlaganefndar í gær. Fulltrúar fjármálaráðuneytis komu á fundinn og sögðu okkur að samningurinn væri trúnaðarskjal. Þeir fóru yfir efnisleg atriði sem sagt var að við mættum vitna til í umræðunni. Að lokum sáu þeir auðvitað í hendi sér að eðlilegt væri að afhenda eintak af samningnum sem trúnaðargagn. Það fékk ég sem formaður nefndarinnar og þingmenn höfðu aðgang að þeim samningi frá hádegi í gær. 
            

Forseti. Í tilefni þessarar umræðu er rétt að upplýsa að þegar fjárlaganefnd fékk fulltrúa fjármálaráðuneytisins á sinn fund upplýstu þeir að þrír aðilar yrðu að taka afstöðu til samninganna: Samkeppniseftirlitið, Fjármálaeftirlitið og Alþingi. Alþingi var í þeirri stöðu að hafa ekki fengið að sjá samninginn áður en þeirrar afstöðu var krafist af okkur. Samkeppniseftirlitið og Fjármálaeftirlitið hafa hins vegar legið yfir samningnum. Þetta er að mínu mati í hæsta máta óeðlileg afstaða fjármálaráðuneytisins til þingsins. Að mínu mati er nauðsynlegt fyrir þingið að fara í gegnum það og samræma hvernig nefndir þingsins eiga að fara með trúnaðarupplýsingar sem farið er fram á að þær haldi utan um. Í það minnsta er augljóst af umræðunni að meðferð samninganna sem hér um ræðir er misjöfn í fjárlaganefnd annars vegar og 

Frú forseti. Ég kem hingað upp til að taka undir beiðni þingmanna Sjálfstæðisflokksins og Framsóknar um að hæstv. forseti geri hlé til þess að við getum kynnt okkur þá tvo samninga sem verið var að dreifa til nokkurra þingmanna í þingsalnum. Ég fékk m.a. tækifæri til að taka ljósrit af því eintaki sem var dreift hérna. Það er náttúrlega algjörlega ótækt að eintök af þessum samningum liggi ekki frammi í hliðarherbergi eins og gengur og gerist með gögn sem eru til dreifingar fyrir þingmenn. Ég vil því líka koma þeirri beiðni á framfæri við hæstv. forseta að hér liggi frammi að minnsta kosti 63 eintök af samningunum og að umræðunni um lokafjárlög fyrir árið í ár verði frestað þannig að við getum kynnt okkur samningana 

Virðulegi forseti. Ég er einn af hinum blessuðu, ég hef þennan samning undir höndum. Ég er búinn að renna í gegnum hann en mig vantar nauðsynlega að sjá frá blaðsíðu 22 og aftar vegna þess að þar er listi yfir þær eignir sem ríkið getur keypt út úr sparisjóðnum. Ég ætla ekki svo sem að tala efnislega um þetta núna vegna þess að ég er náttúrlega að ræða fundarstjórn forseta, en ég skora á forseta að fresta umræðunni og sjá til þess að að minnsta kosti þeir sem eru undir trúnaði fái að sjá blaðsíðurnar sem vantar upp á eignalistana til að þeim líði betur með samninginn vegna þess að einn valmöguleiki hér er að ríkið kaupi eignir út úr sparisjóðnum.

Frú forseti. Það er gríðarleg ábyrgð sem felst í því að samþykkja fjáraukalög og þar verður hver og einn þingmaður að gera upp við sína samvisku. Að sjálfsögðu þurfa þingmenn þá að hafa fyrir framan sig öll efnisatriði málsins. Frú forseti. Ég sit í efnahags- og viðskiptanefnd og þar fengum við þessar tvær skýrslur í morgun undir trúnaði. Við ákváðum, til þess að binda okkur ekki hvað málflutning okkar varðar í þessu máli, að skila skýrslunum til baka þangað til við fengjum það á hreint hvernig við mættum tjá okkur um innihald þeirra þegar að því kæmi. Nú liggur fyrir að ekki er um trúnaðarmál að ræða en sá sem hér stendur á eftir að lesa þessar skýrslur. Er það virkilega þannig, frú forseti, að keyra eigi þetta mál á dagskrá án þess að við höfum tóm til að fara efnislega ofan í það? Í guðanna bænum, frú forseti, ég skora á frú forseta að fresta fundi og gefa okkur tóm til 

Frú forseti. Ég vil leyfa mér að gera þá athugasemd við stjórn hæstv. forseta á þessum fundi að hér fara menn ítrekað í efnislega umræðu um mál sem er á dagskrá að lokinni atkvæðagreiðslu um lengd þingfundar og afbrigði. Mér þætti við hæfi að hv. þingmenn gæfu hæstv. forseta tóm til að ljúka þeirri afgreiðslu og færu síðan í að ræða málin. Það undrar mig líka að það er eins og menn séu hér fæddir í gær og séu fyrst núna að koma að þessum málum, Byr og Sparisjóði Keflavíkur. Ég man þá tíð að ég var formaður í hv. viðskiptanefnd þar sem hv. þm. Guðlaugur Þór Þórðarson lagði fram einar 14 spurningar viðvíkjandi þessum málum og það var held ég í sumar 

Virðulegi forseti. Það fer skiljanlega svolítið um hv. þm. Álfheiði Ingadóttur þegar um þetta er rætt. Ég vil byrja á því, af því að ég má ekki tala efnislega um málið, að þakka hv. þingmanni fyrir að hafa farið efnislega í málið þannig að ég þarf ekki að gera það að öðru leyti en svo að gott væri að fá svar við þessum spurningum. Ég bað t.d. um ársreikninga og stofnefnahagsreikninga og ýmislegt annað sem á að vera hér eins og kaupverð og ábyrgð ríkisins o.s.frv. Ég vek athygli ykkar á því, virðulegi forseti, að þetta er Alþingi Íslendinga. Við erum að tala um samninga sem snúast um tugi milljarða. Það er verið að dreifa þessu og menn eru hlaupandi á milli borða með samninga og síðan ætla menn bara að klára þetta eins og ekkert sé. Maður finnur að hv. stjórnarþingmönnum finnst það fullkomin truflun  Ég hvet virðulegan forseta til að 

Tíminn er útrunninn.

Hæstv. forseti. Ég hvet til þess að dagskráin haldi áfram eins og upp var sett og við greiðum hér atkvæði um hvort við teljum að við þurfum á kvöldfundi að halda eða ekki. Ég tel að miðað við umræðuna þurfi þess. Ég vil vísa til þeirrar vinnu sem var á fundi fjárlaganefndar í gær þar sem fulltrúar fjármálaráðuneytisins fóru yfir samninginn sem hér er nefndur og er hér sem trúnaðarmál. Fulltrúar frá fjármálaráðuneytinu fóru vel yfir samninginn efnislega og því til stuðnings létu þeir formann nefndarinnar fá samninginn þannig að það var alveg ljóst að öllum fulltrúum í fjárlaganefnd var heimilt að lesa hann. Að sjálfsögðu finnst mér 

Virðulegi forseti. 3. júní 2009 var sagt í þessum ræðustól að það væri alls ekkert verið að semja um Icesave-málið. 5. júní kom hæstv. fjármálaráðherra hins vegar með samninga varðandi Icesave og sagði að þetta væru glæsilegir samningar. Ég velti fyrir mér hvað það er við þessa samninga sem þurfti að bíða með þar til á elleftu stundu.  Hvað er eiginlega í þessum samningi? Ég er ekki búinn að fá tækifæri til að lesa hann. Hvað er það í samningnum sem þurfti að bíða með þangað til á elleftu stundu? Ég vil hvetja hæstv. forseta 

Virðulegi forseti. Hér hefur hver þingmaðurinn á fætur öðrum komið upp með mjög einfalda ósk til hæstv. forseta um að þingheimur fái hlé til að kynna sér mikilvæg gögn sem honum hafa ekki áður verið sýnd. Mér finnst mjög einkennilegt að hæstv. forseti vilji ekki verða við svo einfaldri bón og ég skil reyndar ekki hvernig hæstv. forseti getur komist að þeirri niðurstöðu að hægt sé að hefja 3. umr. um málið þegar svo mikilvægar upplýsingar sem hér hafa verið lagðar á borðið eru loksins að koma fram. Ég vil líka spyrja hæstv. forseta: Hvaða asi er á þessu máli? Samkvæmt starfsáætlun þingsins átti 3. umr. um frumvarp til fjáraukalaga ekki að vera fyrr en 30. nóvember. Í dag er 16. nóvember. Hvers vegna er þessi asi? Ég held að við höfum nógan tíma til að ræða þetta mál, af hverju er ekki gert hlé svo menn geti farið yfir það? Ég vil gjarnan fá skýringar hjá virðulegum forseta á því hvers vegna er búið að breyta starfsáætlun og flýta málinu svona mikið eins og hér er gert.

Virðulegur forseti. Ég vil byrja á að taka undir orð hv. þm. Ólafar Nordal og kalla eftir svörum. Við höfum staðið hér og spurt hæstv. forseta ýmissa spurninga sem ekki hefur verið svarað. En ég kem einnig hingað upp vegna orða hv. þm. Álfheiðar Ingadóttur sem mæltist til þess að við tækjum ekki efnislega umræðu um þetta mál heldur drifum í að greiða atkvæði um hvort þingfundur mætti standa fram á nótt ef þess yrði óskað og svo gætum við tekið efnislega umræðu. Nei, frú forseti, það er einmitt það sem við erum að gera athugasemd við og ég vildi koma þeim skilaboðum til þingmannsins sem hefur greinilega ekki verið að hlusta. Við erum að gera athugasemd við það að 3. umr. um fjáraukalagafrumvarpið hefjist áður en menn hafa haft tækifæri til að kynna sér þau gögn sem menn voru að fá í hendurnar, þessa samninga sem varða einkavæðingu hæstv. fjármálaráðherra á 

Virðulegi forseti. Hv. þm. Álfheiður Ingadóttir kom hér upp áðan og taldi að við værum öll fædd í gær. Ég vil upplýsa að ég er ekki fædd í gær, þetta er skrýtinn málflutningur úr þessum ræðustóli. En ég er hér með starfsáætlun þingsins og ég skil ekki hvers vegna ekki er hægt að semja um það milli þingflokksformanna og forseta þingsins að þessi umræða frestist fram til loka nóvember. Þingfundir hefjast aftur 28. nóvember. Það eru nefndadagar í næstu viku. Hvaða mál væri til þess fallið að fara í nefnd og fá faglega umfjöllun, með hinar nýju upplýsingar sem komu í morgun í þessum trúnaðargögnum, frekar en það mál sem á að klára hér í dag? Frú forseti. Ég fer fram á að forseti þingsins og forsætisnefnd taki þessa ósk til athugunar. Forseti á að vera forseti allra þingmanna en ekki forseti ríkisstjórnarflokkanna. Ég minni á að það er forseti þingsins 

Virðulegur forseti. Ég er einn þeirra þingmanna sem ekki hafa séð þá samninga sem kynntir hafa verið í fjárlaganefnd og í efnahags- og viðskiptanefnd. Ég er því gjörsamlega vanhæf til að taka afstöðu til þess máls, á sama hátt og ég var í gær, sem hér á meðal annars að ræða í dag og hugsanlega taka til afgreiðslu. Mér finnst það ekki boðlegt að hluti þingmanna geti á efnislegan hátt tekið afstöðu til mála en annar hluti þingmanna ekki. Ég óska eftir því við hæstv. forseta að okkur hinum, þingmönnunum sem ekki sitjum í þessum nefndum, verði afhentur þessi samningur, gefið tækifæri til að skoða hann þannig að jafnræði ríki á milli þingmanna þegar þeir eiga að greiða atkvæði um fjáraukalög og einstaka greinar til handa fjármálaráðherra um að samþykkja 

Forseti. Ég geri nú kannski ekki mikið með þessa pappíra sem hv. þingmenn vaða hér upp í stólinn til að ræða og sakna þess að hafa ekki lesið þá, og mundu hvort eð er ekki lesa þá. Ég verð hins vegar  Við höfum, nokkrir þingmenn hér, verið uppteknir við atburði þess dags og hæstv. menntamálaráðherra er núna sennilega að opna mjög merkilegan norrænan orðabókarvef 

Forseti. Ég vil hvetja til þess að þessari umræðu fari að ljúka, að við getum farið í að halda áfram dagskrá þessa fundar eins og hún liggur fyrir í dag. Fyrir um það bil hálfum mánuði eða svo var gert ákveðið samkomulag í fjárlaganefnd um meðferð fjáraukalagafrumvarpsins. Við það var engin andstaða ef ég man rétt. Það voru 10 dagar, um það bil hálfur mánuður, þar sem gert var ákveðið samkomulag um afgreiðslu þessa máls innan nefndarinnar og lagt til að dagskrá þingsins yrði löguð að því. Þetta kemur meðal annars fram í minnihlutaáliti fjárlaganefndar þar sem segir, með leyfi forseta: „Samkomulag varð um það í fjárlaganefnd að greiða fyrir framgangi fjáraukalaga fyrir árið 2011 með því að flýta umræðum um frumvarpið.“ Ég vil ekki trúa því, virðulegur forseti, að hv. fjárlaganefndarmenn ætli að ganga á bak þessum orðum sínum, brjóta það samkomulag sem þarna var gert. Ég vil hvetja þá til að sjá til þess að dagskrá fái að halda hér áfram eins og lagt var upp með hana í dag og við hefjum umræðu um fjáraukalagafrumvarpið eins og lagt var upp með og við höfum gert samkomulag um okkar á milli.

Virðulegi forseti. Nú er mér tjáð af nefndarmönnum að sá samningur sem þeir hafi fengið í hendur væri ekki allur samningurinn, það vantaði í hann blaðsíður og eitthvað þess háttar. Það væri gaman að vita hvort einhverjir þingmenn stjórnarliðsins geti staðfest að svo sé, að þetta sé ekki allur samningurinn sem þingmenn fengu til að lesa. Ef svo er, er málið enn þá furðulegra ef það er þannig að einhver samningur er kynntur fyrir nefndarmönnum, frú forseti, og það vantar í hann blaðsíður, hann er ekki allur þar sem hann er séður þessi samningur. Við hljótum í það minnsta að ætlast til að samningurinn komi hér inn í heild sinni. Það er mjög sérkennilegt að vera að dreifa einhverjum hluta af samkomulagi og reyna að láta það líta þannig út að nú sé búið að kynna þetta fyrir þingmönnum. Við hljótum að gera þá kröfu að fundi verði frestað þannig að hægt sé að ganga í þetta mál. 

Frú forseti. Það halda hér áfram að hlaðast inn upplýsingar um andverðleikasamfélagið Alþingi þegar kemur að afgreiðslu fjáraukalaga. Ég verð að lýsa hneykslan minni á framkvæmd málsins hér á Alþingi. Það hefur komið í ljós að hér á að fara að ræða mál sem þingmenn hafa ekki fengið að kynna sér. Þeir fáu þingmenn sem hafa séð málið hafa ekki fengið nema hluta af því, það vantar í það blaðsíður. Það að búið sé að breyta dagskrá þingsins og flýta fjáraukalögum er ekki heilagt mál. Það á einfaldlega að fresta þessu máli til 30. nóvember eins og upphaflega stóð til. Þá gefst nægur tími til að fara yfir fjáraukalögin, þá gefst nægur tími til að fá skýrslu ríkisendurskoðanda um framkvæmdina við Vaðlaheiðargöng þar sem um er að ræða upphæð, að minnsta kosti 11 milljarða, jafnvel 15 milljarða, sem menn vita ekkert um hvort gengur upp eða ekki. Svona asi er ekki boðlegur Alþingi Íslendinga. Fjárlaganefnd og formaður fjárlaganefndar eru einfaldlega að bregðast hlutverki 

Virðulegi forseti. Ég vænti svars við því hvers vegna búið er að breyta starfsáætlun með þeim hætti að flýta afgreiðslu 3. umr. fjárlaga um hálfan mánuð. Mér finnst óskiljanlegt að ekki hafi komið fram skýringar á því hvers vegna þurfti að flýta þessu eins og hér hefur verið gert. Það er algjör nýlunda á þessu þingi sem við höfum verið hér á að hlutunum sé flýtt, það er nú yfirleitt þannig að allt tefst úr hófi þannig að einhverjar málefnalegar skýringar hljóta að vera á því að búið sé að flýta 3. umr. fjárlaga um hálfan mánuð. Nú bætist það við að komnar eru fram mikilvægar upplýsingar um hluti sem okkur þingmönnum er ætlað að greiða atkvæði um, ætlað að taka ákvarðanir um, fyrir skattborgara þessa lands. Það er fullkomlega ábyrgðarlaust af okkur að gera það án þess að kynna okkur þær upplýsingar. Ég hafna því að taka þátt í slíkum vinnubrögðum. Ég fer fram á að virðulegur forseti útskýri það fyrir mér hvers vegna búið er að breyta starfsáætlun. Af hverju er ekki hægt að halda sig við hana og gefa þingmönnum færi á því að kynna sér málið?

Forseti. Ég kem hér upp vegna orða hv. þm. Björns Vals Gíslasonar til að upplýsa forseta um að það var, eins og kemur fram í nefndarálitinu, vissulega samkomulag um það í fjárlaganefnd að greiða fyrir því að framgangur fjáraukalaga yrði hraðari en starfsáætlun hafði gert ráð fyrir. Í því samkomulagi var sömuleiðis gert ráð fyrir því hvernig hlutirnir yrðu unnir. Síðan kemur það upp að okkur þykir skorta á upplýsingagjöfina ásamt því að það hikstar aðeins í vinnunni. Ástæða þeirra mótmæla sem við höfum haldið uppi við þetta er einföld og skýr: Okkur þykir upplýsingar skorta til þess að við getum tekið nægilega vel upplýsta ákvörðun í því máli sem hér liggur undir. Það er bara einföld skýring í þessum efnum. Aðeins varðandi tímasetningarnar. Tíminn líður mishratt í hugum manna. Mig minnir hins vegar að það hafi verið á mánudaginn sem við komumst að þessu 

Virðulegi forseti. Hér spyrja menn um ástæður þess að afgreiðslu fjáraukalaga var flýtt. Ég sit ekki í fjárlaganefnd og skal ekki segja um það og veit ekki hvernig sá fundur fór fram, en ástæðuna er að finna í frumvarpinu. Eftir því sem meir er lesið í frumvarpinu skilur maður ástæðu þess að ríkisstjórnin vilji flýta málum. Látum það vera ef eingöngu væri verið að fara eftir þessu frumvarpi, en nú hefur verið upplýst að það komi hér trúnaðarupplýsingar um sölusamninga í morgun sem þingmenn hafa ekki getað kynnt sér. Það vantar tvær skýrslur frá ríkisendurskoðanda sem varða þessi fjáraukalög. Það vantar úrskurð í deilum Landsbankans og ríkisins í yfirtöku SpKef eins og hann heitir. Hér vantar mál, hér vantar gögn inn í þetta þingmál svo að hægt sé að klára það. Frú forseti. Ég fer fram á það í annað sinn að forseti sýni þingmönnum þá virðingu að þessum 

Forseti. Ég verð að viðurkenna að þegar svona máli er flýtt um tvær vikur í dagskrá þingsins kviknar á öllum viðvörunarbjöllum hjá mér. Ég hef undir höndum einhverja samninga sem ég var að sjá í fyrsta sinn. Í þá vantar bókstaflega aðra hverja blaðsíðu. Ég get ekki tekið afstöðu eftir þeim upplýsingum sem hér liggja fyrir. Maður er mjög brenndur af þeim vinnubrögðum sem hafa tíðkast í mörgum málum. Mig langar líka að vekja athygli forseta á orðum Björns Vals Gíslasonar um samkomulag í fjárlaganefnd og beina þeirri spurningu til forseta: Síðan hvenær ákveða ákveðnar þingnefndir, fastanefndir þingsins, dagskrá þingsins?

Virðulegi forseti. Það er verið að biðja um afbrigði hér. Á eftir munum við greiða atkvæði um lengd þingfundar. Ég ætla ekki að taka þátt í þessari atkvæðagreiðslu núna. - Ég mun koma með aðra yfirlýsingu á eftir, ég hélt ég væri að fara í atkvæðagreiðslu um lengd þingfundarins.

Virðulegi forseti. Við höfum í klukkustund óskað eftir því við hæstv. forseta að forseti geri hlé á umræðu um fjáraukalög eða fresti upphafi hennar vegna þess að gögn í málinu bárust þingmönnum seint og þingmenn hafa ekki haft tækifæri til að kynna sér þau. Þetta hefur komið fram. Við þessu hefur ekki verið orðið. Enn fremur höfum við óskað eftir að forseti gefi skýringar á því af hverju ekki er unnt að verða við þessu 

Frú forseti. Verið er að fara fram á að lengja þingfund fram á kvöld og fram í nóttina til að ræða fjáraukalög, fjáraukalög sem eru vanbúin, illa unnin og upplýsingar vantar um hvað á að ræða. Beðið er eftir skýrslu frá ríkisendurskoðanda en það liggur svo mikið á að ekki má bíða eftir þeirri skýrslu og lesa hana áður en á að afgreiða fjárlögin, þó er um að ræða skýrslu um atriði sem á einmitt að fara að greiða atkvæði um í fyrramálið.  Ég hvet forseta til að fresta þessu máli og að hafa ekki kvöldfund og gefa þinginu einfaldlega það ráðrúm sem þarf til þess að afgreiða fjáraukalög. Þetta er alveg ótrúleg staða að horfa upp á. Ég mun ekki taka þátt í þessari atkvæðagreiðslu. Ég lýsi einfaldlega frati á þessi vinnubrögð, frú forseti.

Forseti minnir á að verið er að ræða um atkvæðagreiðslu um lengd þingfundar, hv. þm. Pétur H. Blöndal. Maður gæti haldið að farið verði að ræða efnislega um málið.

Frú forseti. Ég get ekki rætt efnislega um málið af því að ég hef ekki efni málsins undir höndum, það vantar gögn og það er náttúrlega alveg með ólíkindum. Við ræddum í gær einmitt um málþóf og andsvör og annað slíkt í tilefni ákveðins máls sem þá var flutt. Þetta er ekki málþóf. Það er aldrei neinu svarað. Það er vandamálið. Vandamálið er að ráðherrar svara ekki. Hæstv. forseti svarar ekki spurningum þingmanna: Hvar get ég fengið þessi gögn? Hvaða tíma hef ég til að lesa þau? Ég get ekki tekið þátt í þessu, frú forseti. Ég tek undir það sem hv. þm. Ragnheiður Elín sagði áðan að … 
            

Ragnheiður Elín Árnadóttir heitir þingmaðurinn fullu nafni.

… Árnadóttir, já, fyrirgefðu, þingflokksformaður minn, háttvirtur. 

Forseti. Ég vil gjarnan fá svör við því þótt seint sé hvers vegna þarf að afgreiða fjáraukalög og hafa 3. umr. núna. Þau svör gætu borist frá forsvarsmönnum málsins, hæstv. fjármálaráðherra sem hér er staddur eða forustumönnunum í þeirri nefnd sem um málið fjallar. Ég skil ekki þennan asa. Mér líkar ekki vel að dagskrá þingsins sé með þessum hætti á degi sem við erum öll að reyna að hafa svolítinn hátíðisdag í landinu. Ég spyr: Hvaða viðburður er það, frestur eða lögregla eða hvað það er, sem veldur því að hér þarf að standa uppi með þessi fjáraukalög núna, á morgun væntanlega, frekar en í lok mánaðar eins og er fremur samkvæmt venju? Ég óska eftir að fá svör við því áður en þarf að greiða atkvæði á eftir.

Virðulegi forseti. Það er ekki tímabært að halda þessa atkvæðagreiðslu. Þingmenn hafa ekki fengið tækifæri til að kynna sér þann samning sem hér um ræðir. Þeir þingmenn sem hafa séð pappíra merkta þeim samningi vita núna að blaðsíður vantar í hann. Það er ekki allt sem á að vera í þessum skjölum. Þess vegna vil ég segja, frú forseti, að þingmenn Framsóknarflokksins sem hér eru eru sammála um það og samstiga stjórnarandstöðunni að ekki er hægt að taka þátt í þessu rugli lengur. Ríkisstjórnin verður að axla ábyrgð á því rugli sem hér er í gangi. Hún verður núna að sýna að það er ríkisstjórn í landinu en ekki alltaf að vera að varpa ábyrgðinni á þingið.  Frú forseti. Þetta er ekki boðlegt.

Virðulegi forseti. Einu upplýsingarnar sem við höfum fengið hér er að Blöndal og Ragnheiður fara illa saman. Það er gömul saga og ný þegar kemur að nöfnum. 
             Virðulegi forseti. Það er nú samt varla hægt að grínast hérna núna þegar hæstv. ríkisstjórn tekur enn og aftur þátt í þeim leik, því miður vil ég segja og það veldur mér miklum vonbrigðum, að svara ekki einföldum spurningum frá okkur hv. þingmönnum þar sem við förum einungis fram á að fá að kynna okkur gögn áður en við tökum ákvarðanir sem varða alla þjóðina, varða skattgreiðendur. Þetta eru tugmilljarða ákvarðanir. 

Frú forseti. Ég mæli fyrir nefndaráliti meiri hluta fjárlaganefndar. Nefndin hefur haft frumvarpið til athugunar eftir 2. umr. og leitað m.a. skýringa hjá fjármálaráðuneyti varðandi breytingar á fjárheimildum. Meiri hlutinn gerir breytingartillögu við sundurliðun 2 sem nemur allt að 788,9 millj. kr. til hækkunar gjalda. Auk þess eru gerðar breytingar á 2. gr., sjóðstreymi ríkissjóðs, og 3. gr. um lántökur, endurlán og ríkisábyrgðir. Heildartekjur ársins 2011 verða því 480.643,8 millj. kr. og heildargjöld 527.345 millj. kr. Tekjujöfnuður verður því neikvæður um 46.701 millj. kr. Ég ætla að fara yfir þær breytingar sem nefndin gerði á frumvarpinu á milli umræðna. Ber þar fyrst að nefna hækkun fjárheimilda til innanríkisráðuneytis sem nemur 185 millj. kr. Þær eru af tvennum toga. Annars vegar er fjárveiting til Umferðarstofu vegna þess að endurskoðuð rekstraráætlun sýnir að 85 millj. kr. vantar upp á í rekstri stofnunarinnar á árinu 2011. Fjárlaganefnd ræddi þetta mál mikið og kallaði fyrir sig innanríkisráðuneytið út af þessari breytingu. Sambærileg breyting var gerð í fjáraukalögum ársins 2010 og telur fjárlaganefnd hér um mjög vont fordæmi að ræða. Hins vegar var ákveðið að veita stofnuninni þessar 85 millj. kr. en á móti kemur niðurskurðarkrafa til viðbótar við það sem þegar er áætlað í frumvarpi til fjárlaga ársins 2012 á innanríkisráðuneytið sem nemur þessari fjárhæð. Þá er veitt 100 millj. kr. framlag til Jöfnunarsjóðs sveitarfélaga. Á yfirstandandi ári hafa 300 millj. kr. af 700 millj. kr. aukaframlagi ársins 2011 farið til sveitarfélagsins Álftaness. Það var hins vegar þannig að sú skipting lá ekki fyrir við afgreiðslu fjárlaga árið 2011 og er því komið til móts við önnur sveitarfélög sem njóta góðs af aukaframlaginu með þessum 100 milljónum. Þá er liðnum Ófyrirséð útgjöld veitt heimild til 300 millj. kr. útgjalda vegna kostnaðaráhrifa af nokkrum kjarasamningum sem hafa verið gerðir í haust eftir að gengið var frá samningu við velflest stéttarfélög opinberra starfsmanna. Felld er niður eða lækkuð fjárheimild til iðnaðarráðuneytis vegna tekna af Framkvæmdasjóði ferðamannastaða þar sem ekki verður úthlutað úr sjóðnum sem þetta fjármagn á að fara í fyrr en á næsta fjárlagaári. Hluti þeirrar fjárhæðar, þ.e. 41,9 milljónir eru fluttar á Umhverfisstofnun til að standa straum af kostnaði við brýnar lagfæringar sem gerðar voru í vor á aðstöðu á friðlýstum svæðum og fjölsóttum ferðamannastöðum sem hefur farið hnignandi vegna fjölgunar ferðamanna. Þá gerum við tillögu um hækkun fjárheimildar Fjármálaeftirlitsins. Reyndar hefur komið fram breytingartillaga frá formanni nefndarinnar við þá tillögu. Stofnunin fær 213 milljónir í viðbótarframlag vegna aukinna útgjalda. Fjölga þarf þeim eftirlitsverkefnum sem stofnunin á að sinna, t.d. með skilanefndum og slíku. Eins eru breytingar gerðar á eftirlitinu í kjölfar úttektar franskra sérfræðinga. Einnig ber að geta þess að tekjuöflunarheimildir stofnunarinnar voru hærri en fjárlagaheimildir. Hefur fjárlaganefnd lagt mikla áherslu á að samræmis verði gætt fyrir næsta fjárlagaár hvað tekjuöflun og útgjaldaheimildir varðar fyrir Fjármálaeftirlitið. Þá var í atkvæðagreiðslu eftir 2. umr. kölluð til baka tillaga vegna skammtímaláns vegna tónlistarhússins Hörpu. Það var gert vegna orðalags. Nú hljóðar heimildargreinin svo: „Að veita Austurhöfn-TR skammtímalán, allt að 400 millj. kr., þar til samið hefur verið um langtímafjármögnun verkefnisins.“ Fjárlaganefnd bætti einnig við hámarki á þá skuldbindingu sem Austurhöfn er leyft að gera fyrir hönd ríkisins út af framkvæmdum við tónlistarhúsið, en við teljum mjög mikilvægt að það sé Alþingi sem taki ákvörðun um þær fjárheimildir sem fyrirtækið hefur úr að moða. Einnig er vert að taka fram að bæði ríki og borg sem eigendur hússins eru að móta sérstaka eigendastefnu varðandi rekstur hússins. Undir álit meiri hlutans rita Sigríður Ingibjörg Ingadóttir, Lilja Rafney Magnúsdóttir, Sigmundur Ernir Rúnarsson, Björgvin G. Sigurðsson og Þuríður Backman.

Frú forseti. Ég vil þakka hv. fjárlaganefnd fyrir vinnu hennar við þetta mál og fyrir samstarfið almennt um þau mál sem eru sameiginlega á borði ríkisstjórnar og ekki síst fjármálaráðuneytis og Alþingis og fjárlaganefnd hefur með að gera sem fagnefnd þingsins. Ég tel ánægjulegt að við höfum náð þeim árangri að vera fyrr á ferðinni með ýmislegt sem áhugi hefur staðið til að vinna tímanlegar á árinu en áður hefur kannski gefist færi á, og það er líka mikilvægt vegna þess sem í vændum er varðandi breytta starfsáætlun Alþingis á næsta ári þegar þing mun koma fyrr saman en verið hefur og fjárlagafrumvarp kemur fyrr á borð þingmanna. Nú háttar svo til að fyrir utan fjáraukalagafrumvarp sem hér er að hljóta afgreiðslu er fjárlagafrumvarpið sjálft að sjálfsögðu í vinnslu hjá nefndinni og sömuleiðis er frumvarp til lokafjárlaga vegna ársins 2010 komið fram mun fyrr en oftast áður og er þar sömuleiðis til umfjöllunar. Það verklag og sú vinnuáætlun sem fjárlaganefnd hefur verið að setja sér er tvímælalaust til framfara í þessum efnum. Menn hafa spurt að því, þar á meðal hv. þm. Mörður Árnason, af hverju æskilegt sé að afgreiðsla fjáraukalagafrumvarps sé eins tímanlega og mögulegt er. Fyrir því eru mörg gild rök, þar á meðal einfaldlega verkáætlun sjálfrar fjárlaganefndar. En ég vil upplýsa að það er að sjálfsögðu kærkomið af hálfu ríkisins, ráðuneyta og stofnana að fá fjáraukalagafrumvarpið afgreitt sem tímanlegast innan ársins m.a. vegna þess að í því er að finna talsverðar breytingar sem tengjast gerð kjarasamninga á síðastliðnu vori og talsverðar breytingar á fjárheimildum ráðuneyta og stofnana sem auðvitað er mjög æskilegt að viðkomandi stofnanir fái sem fyrst staðfestar sem lög þannig að þær geti lokið störfum á árinu í ljósi þeirra endanlegu fjárheimilda sem fjáraukalagafrumvarpið eða fjáraukalög samþykkt færa þeim. Þessu til viðbótar má nefna að í frumvarpinu eru ýmsar heimildir sem beðið er eftir að fáist afgreiddar og tengjast viðskiptagerningum sem Alþingi þarf fyrir sitt leyti að staðfesta að heimildir séu fyrir. Má þar nefna kaup Íslandsbanka á Byr og kaup ríkisins af Reykjanesbæ á jarðhitauðlindum o.fl. sem greiðir götu þess að hægt sé að ljúka úrvinnslu þeirra mála. Varðandi beitingu heimildarákvæðanna almennt vil ég lýsa því yfir, og sérstaklega gagnvart þeim sem mest hafa verið til umræðu, t.d. aðkomu ríkisins að fjármögnun Vaðlaheiðarganga á byggingartíma, að það verður að sjálfsögðu farið í einu og öllu með heimildirnar í samræmi við óskir fjárlaganefndar og það sem fram kemur í nefndaráliti meiri hluta fjárlaganefndar við 2. umr. uppfyllt af minni hálfu sem fjármálaráðherra. Það þýðir m.a. að áður en þær verða nýttar og gerður verður endanlegur og bindandi samningur verður fjárlaganefnd upplýst um allar forsendur og tekið mið af þeim upplýsingum sem þá liggja fyrir og þeim athugunum sem í gangi eru eða kunna að verða, hvort sem er hjá Ríkisendurskoðun eða öðrum aðilum. Að sjálfsögðu verður farið með heimildirnar eins og lög og reglur gera ráð fyrir í sambandi við lánveitingar með ríkisábyrgðum og annað í þeim dúr. Varðandi tvö önnur mál sem mikið hafa verið rædd og þingmenn hafa m.a. gert að umræðuefni að skort hafi upplýsingar þar um undir það síðasta þá veit ég ekki annað en að þær hafi verið reiddar fram jafnóðum og beðið hefur verið um þær. Embættismenn fjármálaráðuneytisins og í sumum tilvikum fjármálaráðherra, ég, höfum mætt á fundi eftir því sem óskað hefur verið til að upplýsa viðkomandi þingnefndir um þau mál, bæði fjárlaganefnd, efnahags- og viðskiptanefnd og í einu tilviki umhverfis- og samgöngunefnd. Ég held að mikilvægt sé að menn hafi í huga varðandi kaup Íslandsbanka á Byr hf. að þar er auðvitað um mikilvæg viðskipti að ræða og þar er á ferðinni fjórða stærsta eignasafnið í íslenska bankakerfinu sem miklu máli skiptir að komist í örugga höfn eftir að ekki var lengur grundvöllur fyrir starfseminni á þeim forsendum sem lagt hafði verið upp með. Viðskiptin koma í kjölfar opins söluferlis þar sem öllum sem áhuga höfðu bauðst að gera tilboð í að kaupa starfsemina og það var gengið til viðræðna og samninga við þann aðila sem best tilboð gerði. Viðskiptin eru að uppistöðu til milli Íslandsbanka og slitanefndar Byrs og ríkið er minnihlutaaðili í þessum viðskiptum og eina aðkoma þess er að þar er til sölu hinn litli eignarhlutur ríkisins sem varð til með upphaflegu stofnfé í Byr hf. upp á 900 millj. kr. Að því leyti snýst það sem ríkið á undir í þessum viðskiptum ekki um háar fjárhæðir og það hefur legið ljóst fyrir að fyrst og fremst er það um sölu á þessum mikla minni hluta í Byr hf. sem ríkið kemur að og er að sjálfsögðu ekki ráðandi aðili í því ferli heldur minnihlutaaðili og hefði ekki tök á því að stöðva það fyrir sitt leyti þótt því væri að skipta. Hins vegar er mikið í húfi að viðskiptin gangi farsællega fyrir sig úr því sem komið er þannig að stöðugleiki og kyrrð ríki í kringum þær mikilvægu eignir sem þarna eru á ferðinni og mikið í húfi fyrir okkur öll og ekki síst viðskiptavinina að þessi mál gangi vel fyrir sig. Mér finnst menn oft gleyma því í hita leiksins á Alþingi að við erum að fjalla um mál sem þrátt fyrir allt varða mikilvæga viðskiptahagsmuni og hagsmuni fjölda fólks, eftir atvikum eigendur eða viðskiptavini þeirra aðila sem í hlut eiga. Varðandi Sparisjóð Keflavíkur á það sér langan aðdraganda sem hv. þingmenn þekkja. Samruni Sparisjóðs Keflavíkur við Landsbankann var ákveðinn á grundvelli þeirra ákvarðana sem Fjármálaeftirlitið tók þegar gripið var inn í þá starfsemi og til viðbótar liggur fyrir samningur milli ríkisins og Landsbankans um uppgjör í þeim viðskiptum þar sem ljóst er að það sem að ríkinu snýr kemur af ábyrgð ríkisins á því að hafa lýst því yfir að öllum innstæðum í landinu verði borgið í hvers konar sviptingum sem kunna að verða á fjármálamarkaði. Í þessu tilviki stendur því miður svo á að eignir duga ekki lengur á móti innstæðum og ljóst er að enginn nema ríkið mun bæta þann mun. Leiði viðræður ekki til samningsniðurstöðu - sem ekki horfir til þar sem talsvert ber í milli aðila um mat á verðmæti eignasafnsins - er um það búið í samningnum að málið fer í tiltekinn úrskurðarfarveg og þannig verður til endanlegt verðbil sem málið mun snúast um. Það verður að sjálfsögðu allt saman upplýst og rætt eftir því sem við á á mismunandi stigum málsins við hv. fjárlaganefnd eða aðra aðila sem eftir atvikum vilja fjalla um það. Að öðru leyti sé ég ekki ástæðu til að fjölyrða um þetta mál. Ég fagna því að fjárlaganefnd hefur unnið vel og skipulega og búið málið til farsællar lokaafgreiðslu. Ég vænti áframhaldandi góðs samstarfs við nefndina um þau mikilvægu verkefni sem við höfum áfram við að fást og eru auðvitað meira og minna tengd efnahagsástandinu sem við höfum glímt við að hafa okkur í gegnum og koma okkur upp úr. Nú gengur sem betur fer betur og horfir til betri tíma í þjóðmálum okkar þannig að ég vona að allir hv. þingmenn geti að einhverju leyti tekið gleði sína og hljóti að fagna því þegar betur miðar hjá okkur sem þjóð, þó að mér finnist reyndar að menn láti stundum minni háttar mál þvælast fyrir sér í þeim efnum og spilla þeirri gleði sem að öðru leyti ætti almennt að ríkja yfir því að okkur miðar í rétta átt þó að þetta hafi verið erfitt og verði auðvitað áfram að einhverju leyti því að sjálfsögðu er Ísland ekki komið út úr erfiðleikum sínum og við þurfum að vinna vel og markvisst að því að halda endurreisnarstarfinu áfram.