Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Áður en gengið er til dagskrár þykir mér rétt að geta þess varðandi fundarhald í dag að gert er ráð fyrir að fundir standi eins og venjulega frá kl. 2 til kl. 4. Vegna þess að dagskrá er nokkuð löng og mörg stórmál þar á væri mjög æskilegt ef þingflokksformenn og þar með þingflokkar gætu stillt sínum fundatíma í hóf þannig að þeim nægði einn klukkutími, frá kl. 4 til kl. 5. Þannig væri hægt að halda áfram deildarfundi kl. 5. Líklegt þykir mér, án þess að ég vilji nokkuð um það fullyrða á þessu stigi, að búast megi við kvöldfundi. Ég vildi mjög gjarnan einnig að þingflokkaformenn eða formenn flokka kæmu sér saman um að menn mættu almennt til þess fundar. Þetta vil ég biðja þingflokkaformenn að athuga sem allra fyrst þannig að hægt væri að tilkynna það áður en langur tími af fundi er liðinn hvort af kvöldfundi verður.



Herra forseti. Hér er verið að greiða atkvæði um mál sem er í fyrsta lagi jafnréttismál vegna þess að hér er verið að flytja tillögu um tryggari starfsskilyrði þeirra sem starfa við útflutningsframleiðsluna og eru að yfirgnæfandi meiri hluta til konur. Hér er í öðru lagi á ferð byggðamál vegna þess að fiskverkunarfólk sem starfar um landsbyggðina er oft meginhlutinn af þeim íbúum sem búa í hinum ýmsu byggðarlögum landsins. Í þriðja lagi er hér um að ræða mannréttindamál vegna þess að þetta er tillaga um að láglaunafólk í fiskvinnslu hér á landi njóti sambærilegra réttinda og aðrir hafa fyrir löngu fengið með kjarasamningum eða lögum. Ég tel að með því að vísa þessu máli til ríkisstj. sé stjórnarmeirihlutinn að fella þetta mál, hann sé að sýna sitt stéttareðli, standa við hlið atvinnurekenda gegn samtökum launafólks í þessu landi. Ég tel að Alþingi eigi að samþykkja þetta frv. og ég segi því nei við till. meiri hl. félmn. deildarinnar.



Herra forseti. Ég varð því miður að hverfa frá fundi í gær eftir að hafa lokið framsöguræðu minni fyrir meirihlutanefndaráliti en hér er verið að greiða atkv. um þá till. meiri hl. nefndarinnar að vísa þessu máli til ríkisstj. Mér hefur verið sagt að út úr ummælum mínum hafi verið snúið í þeim umr. Það hefur verið sagt að ég hafi sagt í minni ræðu að ég hefði samúð með verkalýðnum í landinu, en sú samúð væri lítils virði. Ég leyfi mér þess vegna, herra forseti, að lesa hér úr útskrift úr ræðu minni orðrétt: „Herra forseti. Ég hef hér gert grein fyrir áliti meiri hl. hv. félmn. sem leggur til að þessu máli verði vísað til ríkisstj. En eins og fram hefur komið í mínu máli ríkir samúð meðal meiri hl. n. með þeim efnisatriðum sem koma fram í frv. til laga á þskj. 428.“ Þetta vil ég að verði staðfest við þessa atkvæðagreiðslu. Jafnframt vísa ég til nál. meiri hl. nefndarinnar sem rökstyður mjög ítarlega að þessi efnisatriði eigi fremur heima í kjarasamningum. Ég vísa til ræðu Eðvarðs Sigurðssonar formanns Dagsbrúnar sem sat á sínum tíma á Alþingi og lýsti því að þegar þessi löggjöf, sem hér er verið að gera tilraun til að breyta, var sett kostaði það verkalýðinn í landinu 3%. Með tilvísan til alls þessa og þar sem þessi atriði eiga heima í kjarasamningum segi ég já við þeirri till. að frv. verði vísað til ríkisstj. Herra forseti. Ég hef hér gert grein fyrir atkv. mínu. En ég vil vekja athygli á því að það var með fullum vilja og vitund forseta og frsm. minni hl. sem ég varð að hverfa af fundi og ég hef séð mig tilneyddan til að svara ásökunum í minn garð. Ég þakka þolinmæði hæstv. forseta í minn garð.



Herra forseti. Örfá orð skulu verða grg. fyrir atkv. mínu. Þessi till. fjallar efnislega um það að 11000 manns, sem í fiskverkun starfa, fiskiðnaði, fái sömu réttindi og almennt verkafólk í landinu. Ég neita að samþykkja þá svívirðu að Alþingi skjóti sér undan því að tryggja þessu fólki þessi mannréttindi. Samúðin ein dugar þar skammt. Ég lýsi því þess vegna yfir að ég hef ekkert heyrt frá ríkisstj. nema það gagnstæða við að styðja þessa tillögu eða koma henni í framkvæmd. - Og vegna tilvitnaðra orða Eðvarðs heitins Sigurðssonar. Það eru átta ár síðan þau voru mælt og síðan hefur þetta mál sífellt verið til umræðu án árangurs. Ég harma ef það verður hlutskipti Alþingis að neita enn þessu fólki í grunnatvinnuvegi þjóðarinnar um almennustu mannréttindi og segi nei.



Herra forseti. Við erum hér að greiða atkv. um réttindamál fiskvinnslufólks, þess fólks sem stendur að miklum hluta undir helstu verðmætasköpun í þessu landi. Það ætti að vera okkur metnaðarmál að búa a. m. k. ekki lakar að því en öðrum landsmönnum. sú er ekki raunin nú, heldur býr fiskvinnslufólk, að langmestum hluta konur, við lakast atvinnuöryggi allra starfsstétta. Það er með öllu óverjandi og óþolandi. Ég segi nei.

Heilbr.- og trmrh. (Matthías Bjarnason): Herra forseti. Þetta frv. fjallar um að bæta auknum útgjöldum á atvinnurekstur við sjávarsíðuna. Bæði það fólk sem vinnur við fiskvinnslu og sá atvinnurekstur eiga sameiginlegt að það verður að tryggja betur hag þeirra og taka þar til hendi. Umsvif Alþingis hafa snúist um annað en að rétta hag fiskvinnslufólks og sjávarútvegs, en ég tel að það eigi að gera. Þetta mál þarf að taka til ítarlegrar umfjöllunar í ríkisstj. og síðar á Alþingi. Ég vil fyrir mitt leyti leggja mitt lóð á vogarskálina til að gerðar verði stórfelldar breytingar til hagsbóta fyrir allt þetta fólk. Í trausti þess að þar komi til alvarlegrar og jákvæðrar afgreiðslu sem allra fyrst segi ég já.



Herra forseti. Ríkisstj. hefur ærin verkefni að vinna og kemur þeim ekki öllum í lóg. Mér þykir ástæðulaust að bæta á hennar verkefnaskrá jafneinföldu máli og sjálfsögðu og þessu og segi því nei.



Herra forseti. Það er einn galli við frv. sem verið er að greiða atkv. um. Hann er sá að það eru ekki tekin í þá réttarbót sem er ættast til að verði með samþykkt þess nokkur þúsund manna sem búa við sömu eða miklu lakari kjör hvað varðar uppsagnarfrest í þessu landi. Við verðum þess greinilega vör að þegar ákveðinn hópur þjóðarinnar fer fram á betri kjör, betri laun, er vitnað til launa á hinum svokallaða frjálsa vinnumarkaði. Það er aldrei minnst á þrjú meginatriði sem fylgja þeim hinum sama markaði. Þau eru vinnuaðstaða, uppsagnarfrestur og lífeyristryggingar. Tvennt af þessu a. m. k. á rót sína að rekja til aðgerða ríkisvalds og löggjafar. Fram til skamms tíma verð ég að segja að ég hef ekki haft mikla trú á því að hæstv. ríkisstj. réði fram úr launa- og kjaramálum nú frekar en áður. En ég hef öðlast nýja trú á síðustu mánuðum á því að þar hafi verið breytt um stefnu. Og í trausti þess að svo verði og þessi atriði verði tekin upp að löggjafarleiðum, einfaldlega vegna þess að það er ekki hægt að gera það öðruvísi, segi ég já.



Herra forseti. Hér hefur góðu máli verið hreyft. Í trausti þess að í þeim kjarasamningum sem fyrir dyrum standa verði tekið á málefnum fiskverkunarfólks hef ég skrifað undir nál. meiri hl. félmn. Vegna þess hvernig nú stendur á með kjarasamninga tel ég eðlilegra að sú réttarbót sem hér er sótt eftir verði gerð í frjálsum samningum. Beri aðilar ekki gæfu til að ná fram leiðréttingu í þessu máli á þann hátt tel ég ekki óeðlilegt að málið verði skoðað að nýju á haustdögum. Og með tilliti til þess sem ég hef hér að framan sagt segi ég já.



Herra forseti. Ég skrifaði undir nál. meiri hl. Ég tel að það sé mikið eðlilegra að þetta sé leyst með kjarasamningum. Og í trausti þess að það verði gert segi ég já.



Herra forseti. Ég mæli fyrir nál. á þskj. 1062 frá fjh.- og viðskn. Nefndin hefur athugað frv. og mælir með samþykkt þess. Guðrún Agnarsdóttir stendur að afgreiðslu málsins með fyrirvara. Undir þetta rita Páll Pétursson, Guðmundur Einarsson, Friðrik Sophusson, Kjartan Jóhannsson, Þorsteinn Pálsson og Svavar Gestsson. Þetta mál er þmfrv. og fjallar um það að ef félagi í lífeyrissjóði, sem á rétt á töku fæðingarorlofs, ákveði að hverfa úr fyrra starfi að hluta eða öllu leyti til heimilisstarfa geti hann haldið aðild sinni að lífeyrissjóði á óbreyttum grundvelli í allt að sjö ár, enda greiði hann til sjóðsins bæði launþegahluta og atvinnurekendahluta. Það er mjög mikilvægt að rétta hlut heimavinnandi húsmæðra og eðlilegt að veita þeim möguleika á að sinna börnum og heimili tímabundið án þess að glata lífeyrisrétti. Ég tel að brtt. hv. þm. Guðrúnar Agnarsdóttur og Kristínar Halldórsdóttur á þskj. 664 sé óraunhæf og, ef samþykkt yrði, til þess að hindra framgang málsins.



Herra forseti. Ég mæli hér fyrir brtt. á þskj. 664 við frv. til laga um lífeyrisréttindi húsmæðra eins og fyrr greinir. Flytjandi þessarar brtt. auk mín er hv. þm. Kristín Halldórsdóttir. Þetta mál er flutt til að leiðrétta um tíma það misrétti sem heimavinnandi húsmæður búa við í lífeyrismálum. Þær eru eins og segir í grg. með frv., með leyfi forseta, „eina starfsstéttin sem ekki nýtur lífeyrisréttinda og er það aðeins eitt dæmi um réttleysi húsmæðranna og hve mikið skortir á að samfélagið meti störf þeirra til jafns við störf annarra“. Eru það orð að sönnu. Það skref sem hér er stigið miðar að því að tryggja konu óskerta lífeyrissjóðsaðild ef hún hverfur frá starfi á vinnumarkaðinum til uppeldis og heimilisstarfa vegna barneigna. Ákvæðið gildir að sönnu einnig um þá karla sem uppfylla skilyrði laga nr. 97 frá 1980 um rétt til töku fæðingarorlofs. Reyndin mun þó almennt vera sú að hér sé fyrst og fremst um konur að ræða. Ætlunin er í þessu frv. að konan eða lífeyrissjóðsfélagi greiði iðgjaldahlut atvinnurekenda eða 6% ásamt sínum eigin 4% og heldur þá aðild sinni að sjóðnum í allt að sjö ár. Á þessu þingi var endurflutt frá næstliðnu þingi frv. um lífeyrisréttindi húsmæðra af hv. þm. Páli Péturssyni. Þar kemur fram svipuð hugsun og í þessu frv., þ. e. að húsmóðirin, launalaus manneskjan, greiði sjálf iðgjald í slíkan sjóð. Það liggur í augum uppi að þá peninga þarf að fá hjá fyrirvinnunni, þ. e. eiginmanninum eða sambýlismanninum. Það er því að sjálfsögðu undir velvilja þess sem peninganna aflar komið hvort greiðsla fæst í lífeyrissjóði. Það lætur nærri að heimilisfaðirinn taki þarna að sér hlutverk atvinnurekandans ef honum er ætlað að greiða þannig launatengd gjöld. Þessi hlutverkaskipan undirstrikar hið fjárhagslega ósjálfstæði heimavinnandi húsmæðra. Það er raunar með eindæmum að þau mikilsverðu og lífsnauðsynlegu störf sem unnin eru inni á heimilum landsins launalaust skuli aldrei viðurkennd sem raunveruleg verðmætasköpun, aldrei talin með í hagskýrslum þegar tíunduð er hagsæld þjóðarinnar. Þær sem vinna þessi störf eru síðan ekki einungis launalausar, heldur líka nær réttindalausar þegar litið er til tryggingabóta og lífeyris. Þó mundu margir segja: En heimilið er jú eining og hjón eiga vanalega sameiginlega eignarhlutdeild í því og hafa gagnkvæma framfærsluskyldu. Það er mikið rétt og sannarlega er í þessu frv. stigið skref til þess að koma til móts við þarfir þeirra heimila þar sem börn eru að alast upp. Það er vel og veitir ekki af. Hins vegar er sú leið sem hér er valin síst til þess fallin að auka fjárhagslegt sjálfstæði kvenna, en efnahagslegt sjálfstæði er líklega einn mikilsverðasti þátturinn til að tryggja sjálfstæði kvenna til að eiga raunverulegt val um lífsferil sinn og viðfangsefni. Það er á þessum forsendum sem við þm. Kvennalista höfnuðum því að vera meðflm. að þessu frv., en tókum til bragðs að flytja brtt. á þskj. 664 þar sem stendur, með leyfi forseta: „Í stað orðanna „enda taki félagsmaður þá að sér að greiða iðgjaldahlut atvinnurekanda ásamt sínum eigin“ í niðurlagi fyrri málsl 1. gr. komi: enda taki ríkissjóður þá að sér að greiða iðgjaldahlut atvinnurekanda en félagsmaður greiði sinn eigin hlut.“ Afstaða okkar í þessu máli er því svipuð og gagnvart frv. um lífeyrisréttindi húsmæðra. Hún mótast af því að við teljum að hin launalausa vinna kvenna inni á heimilum landsins hafi sparað ríkinu ómælt fé og því eigi ríkið að leggja fram nokkurn hlut til þess að tryggja réttindi heimavinnandi kvenna. Við vonum að þessi brtt. verði samþykkt og munum að sjálfsögðu ekki standa gegn þessu frv., en munum styðja það.



Ég mæli hér, herra forseti, fyrir nál. um frv. til l. um breyt. á barnalögum nr. 9 frá 1981. Allshn. hefur fjallað um þetta frv. á allnokkrum fundum og leggur einróma til að það verði samþykkt með þeim breytingum sem n. flytur á sérstöku þskj. Undir þetta nál. rita auk mín Guðrún Helgadóttir, Friðjón Þórðarson, Páll Dagbjartsson, Ólafur Þ. Þórðarson. Guðmundur Einarsson og Stefán Guðmundsson. Brtt. sú sem n. varð einhuga um að flytja felur ekki í sér miklar efnislegar breytingar. Hana er að finna á þskj. 1084 og er þar um að ræða breytingu fyrst og fremst á síðustu setningu till., en ég les, með leyfi forseta, brtt. Hún er svohljóðandi: „Hafi foreldrar barns fengið skilnað erlendis og svo háttar til að því foreldri, sem ekki hefur forsjá barns, hefur ekki verið gert að greiða meðlag með því, t. d. vegna fjárhagsörðugleika, getur valdsmaður úrskurðað meðlag til forsjárforeldris á hendur Tryggingastofnun ríkisins, enda leggi það fram hið erlenda skilnaðarleyfi eða skilnaðardóm fyrir valdsmanninn. Ríkissjóður endurgreiðir þessar fjárhæðir, en Innheimtustofnun sveitarfélaga innheimtir þær eftir því sem fært reynist.“ Með þessari breytingu leggur n. til að frv. verði samþykkt.



Herra forseti. Ég mæli fyrir nál. á þskj. 1068 frá iðnn. N. hefur tekið frv. til meðferðar og leggur til að það verði samþykkt. Undir þetta rita Páll Pétursson, Guðrún Agnarsdóttir, Gunnar G. Schram, Birgir Ísl. Gunnarsson, Friðrik Sophusson, Ingvar Gíslason og Hjörleifur Guttormsson. Með þessu frv. er stefnt að því að gera Rafveitu Siglufjarðar, sem rekur Skeiðsfossvirkjun í Fljótum, jafnt setta að því er varðar greiðslu opinberra gjalda öðrum orkufyrirtækjum, sbr. 16. gr. laga nr. 42 frá 1983, um Landsvirkjun, og 13. gr. laga nr. 66 frá 1976, um Orkubú Vestfjarða, og 14. gr. laga nr. 100 frá 1974, um Hitaveitu Suðurnesja, og 4. gr. laga nr. 26 frá 1977, um virkjun Hvítár í Borgarfirði, Andakílsárvirkjun. Þetta er sem sagt samkomulagsmál og samræmingarmál.



Herra forseti. Ég mæli hér fyrir nál. allshn. Nd. á þskj. 1077. um frv. til l. um veitingu ríkisborgararéttar, en það mál hefur þegar verið afgreitt frá Ed. N. hefur fjallað um frv. og leggur til að það verði samþykkt með einni breytingu sem n. flytur á sérstöku þskj. Hér er um það að ræða að við bætist eitt nafn, þess er getið á þskj. 1078, Hafdell, Jeanette Ann, kennari í Kópavogi, fædd 29. jan. 1944 í Bandaríkjunum. Undir þetta nál. skrifa Gunnar G. Schram, Guðrún Helgadóttir, Friðjón Þórðarson, Páll Dagbjartsson, Ólafur Þ. Þórðarson, Guðmundur Einarsson og Stefán Guðmundsson.



Herra forseti. Ég mæli fyrir nál. á þskj. 1070 um ríkisendurskoðun. Það hljóðar svo og er að sjálfsögðu frá fjh.- og viðskn.: „Nefndin hefur athugað frv. vandlega og leggur hún til að það verði samþykkt með breytingum sem fluttar eru á sérstöku þskj. Það er vilji nefndarinnar að Ríkisendurskoðun verði óháð stofnun undir yfirstjórn Alþingis. Forsetar Alþingis tilnefni forstöðumann Ríkisendurskoðunar og svari fyrir hann á Alþingi. Fjárhagsbeiðnir Ríkisendurskoðunar berist með fjárlagatillögum Alþingis. Guðrún Agnarsdóttir sat fundi n. og er samþykk þessu áliti.“ Undir þetta rita Páll Pétursson, Kjartan Jóhannsson, Guðmundur Einarsson, Þorsteinn Pálsson, Halldór Blöndal, Svavar Gestsson og Friðrik Sophusson. Á þskj. 1071 eru ítarlegar brtt. Meginefnisbreyting er sú að sjálfstæði stofnunarinnar er aukið frá því sem áformað var í frv. og þessi stofnun heyrir beint undir Alþingi. Forsetar Alþingis tilnefna til sex ára í senn forstöðumann stofnunarinnar og ríkisendurskoðandi er starfsmaður Alþingis og ber eingöngu ábyrgð gagnvart því. Yfirskoðunarmenn ríkisreikninga halda áfram að starfa og þá í líkingu við félagskjörna endurskoðendur. Breytingar eru einnig frá upprunalegu frv. að Ríkisendurskoðunin fer ekki inn á það svið sem okkur þótti eðlilegra að héldist hjá hagsýslunni, þ. e. við ætlum henni ekki að vinna sérstaklega að undirbúningi fjárlaga, heldur kemur hún til með að fylgjast með framkvæmd fjárlaga.



Herra forseti. Ég óska þess að 2. umr. um frv. um Byggðastofnun megi ljúka nú áður en nýr fundur verður settur.



Við því verður ekki orðið því að meiningin er að koma þeim málum sem hér eru á dagskrá til 3. umr. þannig að þau megi verða tekin fyrir í Ed. En byggðastofnunarfrv. verður 1. mál á næsta fundi.



Herra forseti. Mig langaði aðeins til að taka til máls vegna tilmæla sem komu frá hæstv. forseta í fundarbyrjun um þinghaldið í dag. Það hefur ekki farið fram neitt eðlilegt samráð um þetta mál. Að mati talsmanna stjórnarandstöðuþingflokkanna teljum við eðlilegt að þingflokksfundir verði milli 4 og 6 í dag eins og venja er. Oft var þörf en nú er nauðsyn á því að hafa þingflokksfundi á eðlilegum fundartíma. Það er hins vegar fullkomlega í lagi, að okkar mati, að hafa fund milli 6 og 7. Það hefur oft verið gert og við skulum reyna að halda þeim skikk. Hann er ágætur. Um kvöldfund hefur ekkert verið rætt og ekkert samkomulag verið gert. Við leggjum til eðlilegan vinnutíma í þinginu eins og verið hefur. Það er góður gangur á málum hér núna, þau þjóta áfram, og sýnist ekki nein ástæða til að gera neinar sérstakar neyðarráðstafanir. Við því verður að sjálfsögðu orðið, ef ósk er um það að hafa þingflokksfundi milli 4 og 6 eins og venjulega, að halda þeim sið.



Herra forseti. Það hittist svo á að ég er bundinn síðari hluta dagsins og verð að óska eftir því að frv. um Byggðastofnun komi ekki frekar á dagskrá í dag ef ekki verður hægt að verða við því að það verði tekið á dagskrá á þessum fundi.



Hér er um að ræða nokkur samkomulagsmál sem ætla má a. m. k. miðað við 2. umr. sem fram fór um þau mál, að taki örstuttan tíma á seinni fundi. Og ég vil nú biðja um skilning hv. dm. á því að þessi mál megi komast til Ed., því að það eru fá mál á dagskrá þar í dag, þannig að Ed. gæti tekið þau til meðferðar nú síðdegis. Ég vænti þess með góðri samvinnu við hv. dm. að það taki ekki langan tíma þannig að frv. um Byggðastofnun komi á dagskrá sem fyrsta mál á næsta fundi eftir örskamman tíma.



Herra forseti. Ég man ekki eftir því, þegar maður er boðaður á fund með utanbæjarmönnum nú kl. 3, að einstakir þm. hafi fengið meðferð sem þessa, að ekki skuli fást tekið á dagskrá mál .sem er nærri útrætt á fundi og síðan eigi að halda áfram umr. eftir að nýr fundur verður settur. Ég hlýt að ítreka beiðni mína um að frv. um Byggðastofnun verði ekki tekið á dagskrá í dag úr því að ekki var hægt að ljúka þeim málum nú.



Herra forseti. Hv. 2. þm. Norðurl. e. flytur ásamt mér brtt. við frv. til laga um Byggðastofnun. Ég tel þess vegna að hann sé svo gildur aðili málsins að óhjákvæmilegt sé að taka tillit til óska hans um að umr. um þetta mál verði frestað. Ég skora á hæstv. forseta að verða við þeirri ósk. Jafnframt vil ég taka fram að ég tek undir sjónarmið hv. 4. landsk. þm. Ég tel óeðlilegt að við tökum nema klukkutíma af þingflokksfundunum og verðum með þingflokksfundi milli 4 og 6, en verðum svo hér að störfum milli 6 og 7. Ég endurtek það einnig, sem hv. 4. landsk. þm. sagði, að það er ekkert samkomulag um þinghaldið yfirleitt og þ. á m. ekki um kvöldfund.



Herra forseti. Örstutt. Ég ætla að taka undir óskir hv. þm. Halldórs Blöndals um að það yrði frestað umr. um Byggðastofnun. Ég þarf að eiga orðastað við hann um það mál. Ég er fyrstur á mælendaskrá um Byggðastofnun, trúi ég, og þess vegna þætti mér vænt um að hann yrði viðstaddur þegar sú umr. heldur áfram. Því tek ég undir óskir hans um frestun.



Forseti mun verða við því að fresta þessari umr. um Byggðastofnun hér í dag. Ef önnur mál, sem ræða þarf, ganga fram í dag, þá mun það verða fyrsta mál á kvöldfundi. sem mundi þá hefjast kl. 9, því þess er óskað að málið komi ekki á dagskrá fyrir kvöldmat úr því sem komið er.



Herra forseti. Ég hafði nú kvatt mér hljóðs fyrr í þessari umr. en það féll einhvern veginn niður á milli stóla. Þingflokkur Kvennalista hefur rætt tilmæli hæstv, forseta um klukkustundarlangan þingflokksfund og ég vil láta það koma hér fram að við teljum að við getum ekki orðið við þeim tilmælum. Það eru miklar annir nú í þinginu og þær draga síður en svo úr þörf fyrir tækifæri til samskipta og samráðs innan þingflokks. Og við lítum ekki svo á að við eigum neina aðild að samkomulagi um kvöldfund eða þinghald hér yfirleitt.



Eins og forseti tók fram mun að sjálfsögðu verða orðið við þeirri ósk að þingflokksfundir verði milli 4 og 6 eins og venja er.