Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Í gær gerðist mjög óvenjulegur atburður á Alþingi, og bergmál af honum heyrðist í kvöldfréttum ríkisútvarpsins í gærkvöld. Hæstv. forsrh. lýsti í þingræðu persónulegum skoðunum sínum á því, hvernig kæmi til greina að leysa og sumpart hvernig bæri að leysa aðsteðjandi vanda í efnahagsmálum þjóðarinnar. Ég trúi því ekki, að hæstv. forsrh. tali eins og hann talaði, án þess að málíð hafi áður verið rætt í hæstv. ríkisstj. Hér er um mjög óvenjuleg vinnubrögð að ræða. Í viðkvæmum vandamálum hefur það ekki tíðkazt hér og tíðkazt ekki annars staðar, að forsrh. flíki persónulegum skoðunum sínum, nema um annað af tvennu sé að ræða: hann sé að boða það, sem koma skal og samkomulag er í reynd orðið um í aðalatriðum, en hann vilji gjarnan fá viðbrögð við, t.d. frá aðilum vinnumarkaðsins og stjórnarandstöðu, áður en till. eru birtar formlega, en hitt er einnig mögulegt, að slík vinnuaðferð boði, að um ágreining sé að ræða í hæstv. ríkisstj. og hæstv. forsrh. hafi talið rétt að skýra þjóðinni frá því, hver sé sín persónulega skoðun. Alþm. og þjóðin öll hljóta að láta sig það miklu skipta, um hvort af þessum tveim tilvikum er að ræða. Þess vegna leyfi ég mér að beina þeirri fsp. til einhvers af hæstv. viðstöddum ráðh., hvernig þessu sé varið. Spurningar mínar eru þessar: 1. Eru ummæli hæstv. forsrh. í gær frásögn af viðræðum í ríkisstj., og eru aðrir hæstv. ráðh. reiðubúnir til þess nú að taka afstöðu til þeirra úrræða, sem hann nefndi? 2. Eða bera persónuleg ummæli hæstv. forsrh. e.t.v. vott um ágreining í ríkisstj.? Í þessu sambandi ítreka ég spurninguna um, hvort aðrir ráðh. séu nú reiðubúnir til þess að taka afstöðu til ummæla hæstv. forsrh.?



Herra forseti. Ég skal svara fyrir mitt leyti þessum sérkennilegu fsp., sem hér eru bornar fram. Spurt var um það,. hvort ummæli þau, sem hæstv. forsrh. hafi látið falla í umr. hér á Alþ., væru frásögn af viðræðum í ríkisstj. Ég átti að vísu ekki kost á því að hlýða á hæstv. forsrh., en hef heyrt lauslega fréttir af því, hvað sagt hafi verið, og ég svara því hiklaust til, að hér er ekki um neina frásögn að ræða af viðræðum á ríkisstjórnarfundum. Þá er spurt, hvort það, sem forsrh. sagði, beri vott um ágreining í ríkisstj. Því svara ég neitandi, algerlega neitandi. Ég sé ekkert samhengi þar á milli. Það, sem hér er um að ræða, er, að hæstv. forsrh. tók fram, skv. því, sem frá hefur verið skýrt, að það væri persónulegt álit hans, að grípa þyrfti til tiltekinna ráðstafana í efnahagsmálum, eins og þeirra að stöðva verðlagshækkanir á næsta ári að mestu leyti. Fleira kom þar fram, og var ekkert við því að segja, þá að hann hagaði orðum sínum á þessa lund. Það liggur hins vegar alveg skýrt fyrir samkv. yfirlýsingum hæstv. forsrh., að ríkisstj. hefur ekki enn tekið endanlega ákvörðun um það, hvaða till. hún gerir til lausnar þeim efnahagsvanda, sem við er að glíma. En að sjálfsögðu hafa margvísleg efnahagsleg vandamál verið rædd í ríkisstj. að undanförnu, og eflaust hafa allir ráðh., - eins og ég geri ráð fyrir reyndar flestir þm. líka, - sínar persónulegu skoðanir á ýmsum þeim vandamálum, sem um er að ræða, eða til hvaða ráðstafana komi helzt til greina að grípa. Ég hef sem sagt, fyrir mitt leyti svarað þeim spurningum, sem var beint til okkar, en sé hins vegar enga minnstu ástæðu til þessara sérkennilegu fsp., sem hér komu fram frá bv. 7. þm. Reykv.



Herra forseti. Eins og hæstv. forseti greindi í ummælum sínum áðan, þegar hann setti þennan fund hefur hæstv. forsrh. fjarvistarleyfi í dag. Ég tel því eðlilegast, að hv. 7. þm. Reykv. bíði með að spyrjast nánar fyrir um það, hvað ummæli forsrh. þýði, þangað til forsrh. getur sjálfur svarað því.

Forseti (EystJ): Orðið er að sjálfsögðu frjálst, en ég vil taka undir það, að mér finnst í allan máta eðlilegra, að umr. um ummæli hæstv. forsrh. og vinnuaðferðir hans í því sambandi fari fram að honum viðstöddum, en ekki þegar fyrir liggur að hann hafi fjarvistarleyfi.



Herra forseti. Ég ætla ekki að beina neinni fsp. til hæstv. forsrh., en að gefnu tilefni, þar sem hæstv. sjútvrh. tjáði sig með þeim hætti, sem hann gerði, - hann sagði sem svo, að það væri ekkert við því að segja, hvernig forsrh. tjáði sig um þessi mál, sem verið var að ræða í Ed. í gær, þ.e. um lausn eða aðgerðir í efnahagsmálunum, og svaraði síðan út í hött spurningum, sem til hans var beint, - þá vil ég spyrja einnar spurningar og beini henni til hæstv. sjútvrh., og hún er ósköp einföld: Er hann sammála persónulegum skoðunum forsrh. um aðgerðir í efnahagsmálunum eða ekki?



Herra forseti. Hv. 1. þm. Reykv. sagði, að ég hefði svarað hér út í hött þeim fsp., sem bornar hefðu verið fram. Ég svaraði spurningunum nákvæmlega. Ég var spurður, hvort það, sem hæstv. forsrh. sagði, væri frásögn af því, sem gerzt hefði á ríkisstjórnarfundum. Ég svaraði því neitandi. Er það svar út í hött? Þá var ég spurður, hvort það, sem hæstv. forsrh. sagði, bæri vott um ágreining í ríkisstj. Ég svaraði því neitandi. Þetta voru þær tvær fsp., sem bornar voru fram. Svo kemur hér hv. 1. þm. Reykv. og segir, að þessum spurningum hafi verið svarað út í hött. En hann spyr mig svo, hvort ég hafi verið sammála því, sem hæstv. forsrh. sagði, rétt eftir að ég hafði skýrt hér frá því, að ég hefði ekki haft tækifæri til þess að hlusta á, hvað hann sagði. Hann ætlast sýnilega til mjög mikils af mér, að ég geti svarað því án þess að hafa fyrir fram heyrt orð hæstv. forsrh. Ég hafði heyrt um það, að hann hafði m.a. minnzt á, að það gæti verið nauðsynlegt að halda verðlagi stöðugu á næsta ári með ein hverjum litlum frávikum. Ég er honum gersamlega sammála um þetta. En ég veit ekki til þess, að á milli mín og hæstv. forsrh. sé nokkur minnsti ágreiningur varðandi þessi mál. Ég hef ekki orðið var við hann, og á ekki von á því, að neitt það hafi komið fram hjá hæstv. forsrh., sem geri það að verkum, að það skilji eitthvað á milli okkar leiða. En hitt hef ég sagt og get endurtekið hér, að ég er ekki tilbúinn til þess að svara því á þessari stundu, hvað eigi að gera til lausnar á þeim efnahagsvandamálum, sem við er að fást, m.a. vegna þess, að það liggur ekki enn ljóst fyrir, af hvaða stærðargráðu þessi vandamál eru. Ég treysti mér t.d. ekki til þess að segja til um það á þessari stundu frekar en forsvarsmenn útgerðarinnar í landinu, hvað muni þurfa að styðja útgerðarreksturinn mikið á næsta ári. Á meðan þeir hafa ekki treyst sér til þess að setja fram sínar kröfur og ekki hefur heldur verið þingað um þær á venjulegan hátt, þá er ég ekki við því búinn að svara því, hvað þarna þarf mikið að gera. Eins og ég hef sagt hér áður, þá er mér ljóst, að inn í það dæmi koma bæði stórir plúsar og mínusar, og það þarf að gera það dæmi upp í heild. Svipað má segja um ýmislegt annað, sem inn í þetta mál kemur. En ég ætla ekki að fara að ræða það á þessari stundu, því að það liggur ekki fyrir að ræða hér utan dagskrár og við þetta tækifæri, hvaða leiðir á að fara til lausnar á okkar efnahagsvandamálum.



Herra forseti. Aðeins örfá orð. - Ég er alveg sammála því, að ekki er rétt að ræða efnisinnihald ummæla hæstv. forsrh. í gær að honum fjarstöddum. Ég vissi það ekki fyrr en í þingfundarbyrjun, að hann mundi ekki verða hér viðstaddur í dag, og þess vegna beindi ég engri fsp. til hans. Minar fsp, voru til þeirra samráðh. hans, sem hér væru viðstaddir, um það, hvort þeim hefði verið kunnugt um, að von væri á þessari yfirlýsingu, og þó sérstaklega, hvort þeir væru þeirri stefnumótun, sem í ummælum hans fólst, sammála eða ekki. Hæstv. viðskrh. fór því miður ekki rétt með það, hvaða spurningum ég beindi til hans. Aldrei þessu vant hafði ég nú orð mín skrifuð, það gerði ég viljandi til þess að vera öruggur um, að ég gæti orðið sem allra stuttorðastur, - ég spurði: Eru ummælí hæstv. forsrh. í gær frásögn af umr. í ríkisstj.? Þessu svaraði hæstv. ráðh. neitandi, og met ég það. Enn fremur spurði ég: Eða bera persónuleg ummæli hans vott um ágreining í ríkisstj? Því svaraði hann einnig neitandi, og þakka ég það líka. En ég spurði þriðju spurningarinnar, sem hann lét ósvarað eða segja má um, að hann hafi svarað út í hött. Ég spurði, eins og bandrit mitt segir til um: Eru hæstv. ráðh. nú reiðubúnir til þess að taka afstöðu til þeirra úrræða, sem hann nefndi, og í framhaldi af seinni spurningunni sagði ég: Í þessu sambandi ítreka ég spurninguna um, hvort aðrir hæstv. ráðh. séu reiðubúnir til þess að taka afstöðu til ummæla hæstv. forsrh.? Þessari spurningu svaraði hæstv. viðskrh. ekki. Hann sagði í seinni ræðu sinni, að enginn ágreiningur væri milli sín, að því er hann vissi til, og hæstv. forsrh. Af þessu vil ég af fyllstu velvild til hæstv. viðskrh. draga þá ályktun, að hann hafi hvorki heyrt ræðu hans í gær, eins og hann raunar sagði áðan, né hlustað á útvarpið í gærkvöldi eða lesið frásagnir af ummælum hans í dagblöðum í morgun. Ég skal ekki efna hér til neinna efnisumr. að forsrh. fjarverandi, hvað þessi ummæli þýði. Ég bendi aðeins á það, að hann boðaði t.d. breytingu á grundvelli vísitölunnar, sagði sem sína persónulegu skoðun, að breyta bæri reikningsaðferð við útreikning kaupgjaldsvísitölu. Og hann taldi nauðsynlegt að leggja á óbeina skatta, sem ekki yrði tekið tillit til við útreikning kaupgjaldsvísitölunnar. Þetta sagði hæstv. forsrh. sem sína skoðun. Ég vil ekki trúa því og skal ekki herma það upp á hæstv. viðskrh., að hann sé sammála þessu eða enginn ágreiningur sé á milli hans og hæstv. forsrh. um úrræði í efnahagsmálum. Ég vil heldur túlka það þannig, að hæstv. viðskrh. hafi ekki verið fullkomlega ljóst, hvað hæstv. forsrh. raunverulega sagði hér.



Herra forseti. Hér eru hafnar umr. utan dagskrár um það, sem hæstv. forsrh. á að hafa sagt í hv. Ed. í gær. Ég átti þess kost að hlýða á mál forsrh. í gær. En mér er kunnugt um, að hv. 7. þm. Reykv. átti þess ekki kost og var þar ekki og byggir því allar sínar fsp. á einhverjum milliliðum mér ókunnugum. Ég held, að það hefði verið meiri varfærni af honum að fá örugga vitneskju um það, um hvað mál forsrh. snerist. Það var til umr. frv. um brbl. um verðstöðvun, og út frá því ræddi forsrh. sínar persónulegu skoðanir og tók fram, að það væru hans persónulegu skoðanir. Ég hygg, að það geti enginn véfengt það, að forsrh. hlýtur auðvitað að vera farinn að hugleiða þau efnahagslegu vandamál, sem fram undan eru, og er frjáls að því hvenær sem er að skýra frá sínum persónulegu skoðunum. Hverjum dettur annað í hug? Ég held því, að það hafi verið alveg sjálfsagt og ekkert til þess að hneykslast á, að forsrh. skýrði frá sínum persónulegu skoðunum um þessi vandamál. Hann skýrði frá því, að það hefðu oft gilt hér á landi ýmiss konar reglur um útreikninga vísitölu, stundum afnumin, stundum bönnuð, stundum lögfest og stundum breytt grundvellinum, og hann var að velta fyrir sér öllum þessum möguleikum í sambandi við hugsanlegar lausnir á efnahagsvandamálunum. Hins vegar, þegar spurt er um það, hvort þetta beri vott um ágreining í ríkisstj., þá svara ég því auðvitað neitandi. Þetta er ekki frásögn af ríkisstjórnarfundi. Þetta hvort tveggja hefur verið upplýst hér. Við höfum auðvitað, allir ráðh., persónulegar skoðanir um, hvernig eigi að snúast við vandamálum efnahagsmálanna í landinu. Og vitanlega hefur fyrrv. ríkisstj. haft oft og tíðum þungar áhyggjur af efnahagsmálunum og þróuninni, og ráðh. hafa auðvitað allir haft sínar persónulegu skoðanir. Ég hygg, að það sé enginn hér innan veggja, sem ekki hefur myndað sér einhverjar persónulegar um vanda efnahagsmálanna, sem fram undan er. Það væri undarlegt, og ég mundi hneykslast á því, ef einhver væri hér innan veggja, sem ekki hefði myndað sér einhverjar persónulegar skoðanir um þessi mál. Ég held, að það sé alveg ótímabært að taka afstöðu til persónulegra skoðana forsrh, eða annarra manna, sem tjá sína persónulegu afstöðu til máls. Hins vegar er öllum kunnugt, að það er sérfræðinganefnd á vegum ríkisstj., sem er að kanna öll rök í efnahagsmálunum, og það var m.a. upplýst af forsætisrh. í gær, að niðurstöður þeirrar sérfræðingaathugunar í efnahagsmálum væru væntanlegar upp úr næstu mánaðarmótum, ekki síðar heldur en viku af nóv. Þetta var eitt af því, sem hann upplýsti, og málið kæmi þannig fyrir Alþ. upp úr því. Það er meira bráðlætið hjá mönnum, ef þeir geta ekki beðið eftir þessu og þykir eitthvert undur hafa skeð, þótt forsrh. landsins láti í ljós sínar persónulegu skoðanir á vandamálum, sem fram undan eru, en blasa við í ákveðinni skýrri mynd fyrir öllum þingheimi eftir nokkra daga. Ég sé ekkert undarlegt við þetta. Þá fyrst mun ég og aðrir þm. telja okkur í aðstöðu til þess að taka afstöðu til vandamálanna, þegar sérfræðinganefndin hefur lagt málið fyrir í heild.

Forseti (EystJ): Ég vil beina því til manna, að ég tel þessar umr. fram og aftur um það, sem hæstv. forsrh. sagði, óviðeigandi að honum fjarstöddum. Ég mun veita hv. 1. þm. Reykv. orðið, hann hefur beðið um það, en eftir að hann hefur lokið máli sínu er umr. lokið.



Herra forseti. Ég skal verða við því, sem hæstv. forseti ætlast til. að ræða ekki efnislega ummæli hæstv. forsrh. Ég kvaddi mér hljóðs til þess að taka það fram, að mér finnst brýn nauðsyn til þess, að hæstv. ráðh. geri sér grein fyrir eðli og innihaldi stjórnskipunar landsins og stjórnarfars okkar Íslendinga. Samkv. okkar stjórnskipun og stjórnskipunarrétti er ekki nein hemja í því og það er algerlega gengið á snið við eðli málsins, að hæstv. forsrh. einnar ríkisstj. tali í sölum Alþ., í sjónvarpi og í hljóðvarpi og lýsi sínum persónulegu skoðunum, eins og hann orðar það, á viðkvæmustu vandamálum, sem uppi eru í þjóðfélaginu og snerta alla þegna þjóðfélagsins, allan almenning og allar atvinnustéttir. Í slíkum málum hefur fólkið vanizt því fram til þessa, og það er samkv. okkar eigin stjórnskipun, að forsrh. tali fyrir hönd ríkisstj. Þetta er eðli málsins. Hitt er algerlega út í hött hjá hæstv. félmrh., hvort þm. eða aðrir hér innan sala myndi sér persónulegar skoðanir á þessum og öðrum málum. Það kemur ekki málinu við. En hæstv. forsrh. á annaðhvort að tala fyrir bönd ríkisstj. í slíkum málum eða þegja ella.

Forseti (EystJ): Þetta er að mínum dómi með öllu óþinglegt hjá hv. þm., sem hann sagði nú síðast a$ forsrh. fjarverandi. Ég vil taka það skýrt fram, að ég tel það með öllu óþinglegt að deila þannig á hann að honum fjarverandi.



Herra forseti. Eins og flestum landsmönnum mun vera ljóst, eru ýmis byggðarlög, sem hafa ekki ennþá möguleika á að sjá sjónvarp, og víða eru sjónvarpsskilyrði misjöfn, og þó að menn hafi af því einhver not, þá er ástandið alveg óviðunandi. Þannig er það t.d. víða í Norðurl. e. Þar eru heil sveitarfélög, sem hafa enga möguleika á því að sjá sjónvarp. Í Grímsey voru t.d. einhver skilyrði fyrst á árum sjónvarpsins, en nú eru þau sama og engin, a.m.k. venjulega. Það var áætlað að gera eitthvað í þessu á s.l. sumri, en því miður féll það niður. Í Öxnadalshreppi er þetta alveg eins. Þar sést ekki sjónvarp, og fremst á Þelamörk eru skilyrðin annaðhvort engin eða mjög slæm. Þarna eru um eða yfir 20 bæir í einni röð, ef svo má segja, þar sem fólk sér ekki sjónvarp. Sama má segja um Bárðardal. Þar er það aðeins á fremstu bæjunum, sem eru einhver mjög léleg skilyrði til sjónvarpsviðtöku, en annars staðar eru þau mjög léleg eða engin. Svona er þetta víða annars staðar, t.d. í kringum Laugar, á Yztafellsbæjunum í Köldukinn, og þannig mætti lengi telja. Þess vegna hef ég leyft mér að bera fram eftirfarandi fsp. til hæstv. menntmrh.: „1. Hvenær má vænta þess, að sjónvarp nái til allra landsmanna? 2. Liggur fyrir kostnaðaráætlun til að ná því marki? 3. Á hvaða stöðum er talin þörf á að byggja sjónvarpsstöðvar í Eyjafjarðar og Þingeyjarsýslum, og hvenær er ráðgert, að það verði gert?“



Herra forseti. Í fjarveru hæstv. menntmrh. hef ég verið beðinn að flytja svör við fsp. hv. 4. þm. Norðurl. e. En spurningar hans varða eingöngu Eyjafjarðar- og Þingeyjarsýslur, eins og fram kom af hans málí rétt núna, og svörin miðast að sjálfsögðu við það. 1. liður spurningarinnar var þessi: „Hvenær má vænta þess, að sjónvarp nái til allra landsmanna?“ Og 2. liðurinn: „Liggur fyrir kostnaðaráætlun til að ná því marki?“ Svarið er þetta: Að því er varðar 1. og 2. tölul. fsp., þá er þess að geta, að um 99% landsmanna hafa nú möguleika á að hagnýta sér sjónvarp, en um 1% eða samtals 471 sveitabýli búa við slæm eða ónothæf skilyrði til viðtöku sjónvarps. Sums staðar er um að ræða nokkra bæi, sem gætu notað sömu sjónvarpsstöð, og er stærsta svæðið með 17 býlum. Radiódeild Landsímans telur, að þurfa muni a.m.k. 150 stöðvar í viðbót við þær, sem fyrir eru, til þess að skapa öllum landsmönnum tæknileg skilyrði til sjónvarpsnota. Á síðustu áætlun Landsímans um þessi efni er lægsta kostnaðaráætlun fyrir litlar stöðvar uppsettar um 1.5 millj. kr. Hér er þó ekki um endanlega kostnaðaráætlun að ræða, heldur aðeins mjög lauslega. Það er því fyrst og fremst fjárhagsatriði, hvenær sjónvarp nær einnig til 471 sveitabæjar, sem nú eru án viðhlítandi skilyrða til viðtöku sjónvarps. Eins og nú hagar til um fjárhag og tekjumöguleika Ríkisútvarpsins, er ekki rétt að gera ráð fyrir, að á þessu verði nein skjót lausn. 3. liður spurningarinnar var á þessa leið: „Á hvaða stöðum er talin þörf á að byggja sjónvarpsstöðvar í Eyjafjarðar- og Þingeyjarsýslum, og hvenær er ráðgert, að það verði gert?“ Við þessum lið fsp. er svarið þetta: Varðandi 3. lið fsp. er rétt að geta þess, að fullgerðar eru sjónvarpsstöðvar á Vaðlaheiði, Hálsi, Hóli hjá Dalvík, Svarfaðardal, Ólafsfirði og hjá Goðafossi. Enn fremur eru fullgerðar stöðvar á Fljótsheiði og í Axarfirði að öðru leyti en því, að þar á að setja sterkari magnara, sem munu hafa í för með sér minni háttar úrbót á styrkleika stöðvanna. Á Heiðarfjalli átti að setja upp 5 watta magnara 1. sept. 1972, en vegna mistaka hjá framleiðanda varð að endursenda hluta magnarans til lagfæringa, og hefur framkvæmdin tafizt af þessum sökum. Ráðgert er að reisa stöð á Húsavíkurfjalli, en Ríkisútvarpið segir, að ekki hafi reynzt unnt að fá byggingameistara fram að þessu, en væntanlega hefjast framkvæmdir á næsta sumri. Þessi stöð mun veita Tjörnesingum þjónustu og bæta einnig skilyrði til viðtöku sjónvarps í Grímsey. Af þeim stöðum í Eyjafjarðar- og Þingeyjarsýslum, sem ekki njóta sjónvarps, má nefna hluta af Öxnadal og Hörgárdal, hluta af Bárðardal, enn fremur nokkur svæði með allt að 5 bæjum, sem ekki njóta sjónvarps, í Sölvadal og Torfufellsdal í Eyjafirði, í Fnjóskadal, Köldukinn og framarlega í Reykjadal, Laxárdal og á Tjörnesi (Mánárbakki). Í framkvæmdaáætlun Landsímans fyrir árið 1972 er gert ráð fyrir 15 nýjum sjónvarpsstöðvum í landinu, sem mundu þá þjóna frá 17 og niður í 8 bæjum hver um sig. Í þeirri áætlun eru m.a. Hörgárdalur og Öxnadalur, en vegna fjárhagsörðugleika Ríkisútvarpsins hefur ekki reynzt unnt að hrinda þessum fyrirætlunum í framkvæmd. Þetta er svarið. En vitanlega er það svo, að í flestum héruðum landsins, ekki sízt á Austfjörðum og Vestfjörðum, er svipaða sögu að segja og hér, að þar eru allmörg sveitabýli, sem annaðhvort hafa mjög slæma eða alls ófullnægjandi aðstöðu til þess að geta notið sjónvarps. Þar er ýmist um einstaka sveitabæi að ræða eða nokkra, og væri hægt að leysa vanda þeirra með útvarpsstöð, en þetta er vitanlega mjög kostnaðarsamt viðfangsefni.



Herra forseti. Ég vil þakka hæstv. ráðh. fyrir svör hans, en ég verð að segja það, að af þeim upplýsingum, sem Ríkisútvarpið og Landsíminn hafa lagt honum í hendur, er sýnilegt, að þar er um allmikla ónákvæmni að ræða. Ég gat um það í minni fyrri ræðu, að t.d. í Öxnadal og Þelamörk væru um eða yfir 20 býli á sama svæði, sem ekki hafa sjónvarp, en ég veit náttúrlega ekki, hvað tæknimenn Landsímans telja viðunandi skilyrði. Ég kom t.d. á einn af þessum bæjum og þar var talið, að það væru viðunandi skilyrði. En ég er vanur sæmílegum skilyrðum, og ég hefði ekki sætt mig við þau skilyrði. Ég veit t.d., að í Öxnadal og Hörgárdal eru þetta einhvers staðar nær 30 en 20 býlum, sem má segja, að séu samfelld byggð. Alveg sama er í Bárðardal. Það má heita, að þar séu engin skilyrði í öllum þeim dal, a.m.k. ekki viðunanleg skilyrði. Og ég harma, að það skuli ekki koma fram í þessum svörum, að það sé gert ráð fyrir því, að sú byggð fái betri skilyrði, t.d. á næsta ári, vegna þess að á bæjum t.d. í Bárðardal eru til sjónvarpstæki að ég held á hverjum einasta bæ eða svo til. Og ég held, að það verði að stefna að því og raunar gera kröfu til þess að koma sjónvarpinu, eftir því sem það er hægt, í þessar byggðir. Ég skil, að það er ekki hægt að gera allt í einu. En það verður að athuga, hvernig á að leysa þennan vanda, því að einmitt þessum afskekktu byggðum er hvað mest nauðsyn á því að hafa sjónvarpið, miklu meir en þéttbýlinu, og þess vegna þyrfti að vinna að því. Mér var t.d. kunnugt um það, að á áætlun Landsimans fyrir s.l. ár var þessi stöð að Ytri-Bægisá í Hörgárdal, og fólkið varð því mjög óánægt, þegar það kom í ljós, að af framkvæmdum gat ekki orðið nú. En ég verð að treysta því, að þetta mál verði skoðað af fjárveitingavaldinu og Ríkisútvarpinu og það verði gerð áætlun um það, hvernig á að leysa þetta mál, því að ég er sannfærður um, að hæstv. félmrh. er mér sammála um, að það þurfi eins fljótt og hægt er að koma sjónvarpinu á þá staði, sem það er mögulegt.