Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Virðulegi forseti. Þessi tillaga kveður á um það að fresta því að kveða upp úr um kjörbréf þingmanna og lögmæti alþingiskosninganna en kalla eftir sérstökum skýrslum frá yfirkjörstjórnum allra kjördæma um meðferð kjörgagna og framkvæmd kosninganna. Nú er það svo að yfirkjörstjórnir allra kjördæmanna hafa sent frá sér skýrslur um framkvæmd kosninganna. Sama liggur fyrir frá landskjörstjórn. Kjörbréfanefnd sem Alþingi hefur kosið til þess að fara yfir kjörbréfin og álitamál sem fyrir hana hafa verið lögð hefur unnið sitt starf. Allar upplýsingar sem við þurfum til þess að taka ákvörðun um þetta mál liggja núna fyrir. Þess vegna er tilefnislaust að samþykkja þessa tillögu og ég segi því nei.

Hæstv. forseti. Atkvæðisréttur kjósenda, það er að sanngjörn, réttlát og samræmd meðferð atkvæða verði ekki vefengd með gildum rökum, er grunnforsenda þess að Alþingi ræki þá skyldu sína að verja og viðhalda grundvelli lýðræðisins. Fyrir liggja trúverðugar upplýsingar um að umtalsverður fjöldi atkvæða hafi verið úrskurðaður með mismunandi hætti við talningar í hinum einstöku kjördæmum. Atkvæði merkt V virðast sums staðar hafa verið talin með, annars staðar ekki o.s.frv. Verði tillaga minni hlutans samþykkt sinnir Alþingi mikilvægri og eðlilegri rannsóknarskyldu sinni á þeim misfellum sem virðast hafa verið á framkvæmd síðustu kosninga áður en úrskurður um gildi kosninganna og kjörbréf er upp kveðinn. Ég segi já.

Virðulegi forseti. Leidd hafa verið mjög skýr rök að því að misbrestur hafi orðið á við framkvæmd þessara kosninga. Það liggur líka fyrir að lítill munur var á því hvort menn náðu inn sem þingmenn eða ekki. Því liggur fyrir mjög verulegur vafi á því hvort þeir þingmenn sem hér sitja séu allir löglega kosnir. Það er því mikilvægt að slíkum vafa verði eytt. Það er algert lykilatriði. Þess vegna leggjum við til að fram fari rannsókn á þeim ásökunum sem fram hafa komið sem eyði þeim vafa sem uppi er, því að ef þessi þjóð ætlar að vera í forustu í lýðræðismálum, þá verður hún að vera svo stór og svo sterk að hún geti tekið til í eigin ranni þegar svona misbrestur á framkvæmd kosninga kemur upp. Því segi ég já, virðulegi forseti.

Herra forseti. Tillaga minni hluta kjörbréfanefndar um að Alþingi láti fara fram rannsókn í samræmi við ákvæði stjórnarskrár og laga um þingsköp Alþingis er vel rökstudd. Hún er vel ígrunduð og hún er sanngjörn og það kom rækilega fram við umræðurnar í gær að ærin efni eru til þess að fara ofan í saumana á fjölmörgum atriðum sem betur hefðu mátt fara við framkvæmd þessara kosninga. Þegar svo við bætist að það er jafnmjótt á mununum og raun ber vitni þá verður vandséð hvers vegna menn ætla að leggjast gegn því að Alþingi axli þá ábyrgð og sinni þeirri skyldu sinni að reyna að eyða óvissu um lögmæti kosninga. Það liggur að vísu fyrir að ríkisstjórninni er greinilega mikið í mun að ljúka þessu þinghaldi og koma þinginu heim og flýtir sér svo við það að það má ekki einu sinni vera að því að semja stefnuræðu til að ræða hér með hefðbundnum hætti. En það verður mönnum til lítils sóma að kasta þannig til höndunum við ábyrgðarstörf af því tagi að reyna að eyða óvissu um lögmæti kosninga. Þess vegna trúi ég því ekki fyrr en ég tek á að þessi tillaga verði ekki samþykkt, herra forseti. Ég segi já.

Virðulegi forseti. Nú má segja sem svo að þingið hafi kveðið upp sinn dóm um lögmæti kosninganna. Sú tillaga sem hér var lögð fram áðan fól í sér að rannsakaðar yrðu frekar þær ásakanir sem fram hafa komið um framkvæmd kosninganna en þingið varð ekki við því. Þar af leiðandi hefur þingið samkvæmt 40. gr. stjórnarskrárinnar samþykkt og viðurkennt lögmæti kosninganna. Sú atkvæðagreiðsla sem fer núna fram er aðeins um kjörbréfin og ég vil því segja fyrir hönd þingmanna Samfylkingarinnar að við munum styðja og samþykkja þá tillögu sem hér liggur fyrir um kjörbréfin.

Herra forseti. Með vísan til málflutnings okkar og málatilbúnaðar varðandi afgreiðslu kjörbréfa hafa þingmenn Frjálslynda flokksins ákveðið að sitja hjá við afgreiðslu málsins og við greiðum því ekki atkvæði.

Herra forseti. Ég ætla að gera grein fyrir atkvæði mínu. Ég hef ekkert við framkvæmd atkvæðagreiðslunnar að athuga en ég ætla að gera grein fyrir því af hverju við þingmenn Vinstri hreyfingarinnar -- græns framboðs munum styðja þessa tillögu meiri hluta kjörbréfanefndar að fallinni tillögu minni hlutans sem við að sjálfsögðu hörmum, að ekki var fallist á þá rannsókn á framkvæmd og lögmæti kosningarinnar sem þar var lögð til. Þar með eru tæmd þau úrræði sem þingmenn hafa til þess að rannsaka í tengslum við afgreiðslu kjörbréfa lögmæti kosningarinnar og er ekkert annað eftir en greiða atkvæði um kjörbréfin sem slík og við styðjum þau. Þar með er þó alls ekki sagt að þessu máli sé lokið og ég hef enga trú á öðru en þeir ágallar sem komu fram við framkvæmd alþingiskosninganna 10. maí sl. eigi eftir að hafa það í för með sér að þessi mál verði könnuð, rannsökuð og væntanlega lögum breytt og ýmsar ráðstafanir gerðar til að betrumbæta framkvæmd alþingiskosninga bæði innan lands og erlendis. Ég trúi því ekki að menn ætli að sætta sig við fingurbrjóta af því tagi sem fjölmargir voru hér til umræðu í gær. Á því verður að taka, herra forseti.

Samkvæmt 2. gr. þingskapa ber þeim alþingismönnum sem nú taka sæti á Alþingi í fyrsta sinn að undirrita drengskaparheit að stjórnarskránni. Af hinum 18 nýkjörnu þingmönnum hafa fimm áður setið á Alþingi sem varamenn og báðir varaþingmennirnir sem nú sitja á Alþingi hafa gert það einnig. 13 nýir þingmenn undirrita því drengskaparheit á þessum fundi en þeir eru þingmennirnir Ágúst Ólafur Ágústsson, Árni Magnússon, Birgir Ármannsson, Birkir J. Jónsson, Bjarni Benediktsson, Dagný Jónsdóttir, Guðjón Hjörleifsson, Gunnar Örlygsson, Helgi Hjörvar, Katrín Júlíusdóttir, Magnús Þór Hafsteinsson, Sigurjón Þórðarson og Sigurður Kári Kristjánsson. Ég vil biðja skrifstofustjóra að færa þingmönnum heitstafinn til undirritunar.

Þeir hv. þingmenn sem nú taka sæti á Alþingi í fyrsta sinn hafa undirritað drengskaparheit og vil ég bjóða þá alla sérstaklega velkomna hingað til Alþingis.

Nú fer fram kosning forseta Alþingis. Samkvæmt 1. mgr. 3. gr. þingskapa eru þeir einir í kjöri sem tilnefndir eru. Mér hefur borist ein tilnefning um hv. 2. þm. Norðausturkjördæmis, Halldór Blöndal. Eru aðrar tilnefningar? Aðrar tilnefningar hafa ekki borist og er því hv. 2. þm. Norðausturkjördæmis, Halldór Blöndal, einn í kjöri. Þar sem aðeins er einn í kjöri er það ætlun forseta að láta kosninguna fara fram með atkvæðagreiðslukerfinu eins og venja er á undangengnum þingum. Ef ekki eru gerðar athugasemdir við það að sá háttur sé á kosningunni fer atkvæðagreiðslan fram með þeim hætti. Kerfið er þannig stillt að jafna má við leynilega atkvæðagreiðslu. Töflurnar á veggjunum hérna munu aðeins sýna hverjir hafa neytt atkvæðisréttar síns en ekki hvernig þeir greiddu atkvæði og sama gildir um geymsluminni tölvunnar. Þeir sem kjósa Halldór Blöndal ýti á já-hnappinn en þeir sem skila vilja auðu ýti á hnappinn sem merktur er: Greiðir ekki atkvæði. Gult ljós kviknar við miðhnappinn þegar atkvæði hefur verið greitt, sama á hvorn hnappinn er ýtt og eins kviknar aðeins gult ljós á veggtöflunni.

Samkvæmt þessu er hv. 2. þm. Norðausturkjördæmis, Halldór Blöndal, rétt kjörinn forseti Alþingis. Um leið og ég þakka þingmönnum umburðarlyndi í minn garð þennan stutta tíma vil ég óska hæstv. forseta til hamingju með kosninguna og óska honum allra heilla í starfi sem ég veit að verður, enda vanur maður og bið hann að taka við fundarstjórn.

Hv. alþingismenn. Ég þakka hæstv. starfsaldursforseta, Halldóri Ásgrímssyni utanrrh., hlý orð í minn garð. Ég þakka hv. alþingismönnum það traust sem þeir hafa sýnt mér með því að kjósa mig á ný forseta Alþingis. Ég met það traust mikils. Ég býð nýja alþingismenn velkomna til starfa á Alþingi. Þeir eru 18 að þessu sinni eða rúmlega fjórðungur þingheims. Ég óska ríkisstjórn velfarnaðar í störfum og vona að samstarf hennar og Alþingis megi verða gott og landi og þjóð til blessunar. Það er eitt af hlutverkum forseta Alþingis að standa vörð um Alþingishúsið sem skipar háan sess í hugum Íslendinga. Öll viljum við að það fái að njóta sín sem ein af helstu gersemum íslensku þjóðarinnar. Þess var því vandlega gætt þegar Skálinn var reistur að hann félli vel að þessu gamla og virðulega húsi. Í sumar verða gerðar endurbætur á 1. hæð Alþingishússins. Framkvæmdirnar hefjast í næsta mánuði og miða þær að því að færa forsal hússins í sem næst upprunalegt horf. Gert er ráð fyrir að því verki ljúki fyrir þingbyrjun í haust. Þá hyggst ég beita mér fyrir því að endurbætur verði gerðar á 2. hæð þinghússins á næsta ári. Í sumar verður jafnframt unnið við utanhússviðgerðir á suðurhlið þinghússins en stefnt er að því að gera við allt húsið að utan á næstu tveimur til þremur árum. Þess má geta að aldrei hefur verið gert við steinveggi þinghússins frá því að lokið var byggingu þess árið 1881. Ég endurtek þakkir mínar til þingheims fyrir að fela mér að gegna störfum forseta og vonast til að mér auðnist að eiga gott samstarf við þingmenn.

Hefst þá kosning 6 varaforseta samkvæmt 3. mgr. 3. gr. þingskapa.

Ég óska varaforsetum til hamingju með kjörið og velfarnaðar í starfi. Ég vænti þess að eiga góða samvinnu við varaforseta um fundarstörf og önnur verkefni forsætisnefndar.

Hinn 20. maí 2003 var gefið út svofellt bréf: ,,Forseti Íslands gjörir kunnugt: Ég hefi ákveðið, samkvæmt tillögu forsætisráðherra, að Alþingi skuli koma saman mánudaginn 26. maí 2003, kl. 13.30. Um leið og ég birti þetta, er öllum, sem setu eiga á Alþingi, boðið að koma nefndan dag til Reykjavíkur og verður þá Alþingi sett að lokinni guðsþjónustu í Dómkirkjunni er hefst klukkan 13.30. Gjört í Reykjavík, 20. maí 2003. Ólafur Ragnar Grímsson. ------------------- Davíð Oddsson. Forsetabréf um að Alþingi skuli koma saman mánudaginn 26. maí 2003.`` Samkvæmt bréfi því sem ég hef nú lesið lýsi ég yfir því að Alþingi Íslendinga er sett. Þegar Alþingi kemur saman í fyrsta sinn að loknum kosningum eru jafnan tímamót í sögu stofnunar sem elst er í landi okkar, eldri en sjálf kirkjan og um þúsund árum eldri en ráðherradómur og lýðveldið. Alþingi var til forna vettvangur þjóðlífs og nýrra strauma, átaka um völd og áhrif og þá fyrst náðu erlendir herrar að drottna yfir Íslendingum þegar Alþingi hélt ekki lengur vöku sinni. Öldum síðar varð Alþingi á ný boðberi breytinga, sú rödd sem krafðist aukins réttar fyrir land og lýð, færði þjóðinni heimastjórn og fullveldi, veitti sjálfstæði Íslendinga inntak og sýn á framtíðina. Þegar Hannes Hafstein tók sæti í þessum sal sem fyrsti ráðherra Íslands úr röðum þjóðar sinnar urðu þáttaskil sem við minnumst senn. Hundrað ára afmæli heimastjórnar ætti að verða okkur tilefni til að hugleiða árangur Íslendinga, aflið sem sjálfstæðið færir okkur og spyrja um leið hvert erindi við eigum nú í veröldinni. Við vorum í árdaga þessa tíma fátækasta og fámennasta þjóðin í hinni gömlu álfu og í rauninni var ótrúleg dirfska í því fólgin að ætla sér jafnan rétt á við allar hinar. Samt hefur reynslan sýnt að það var farsælt að hugsa stórt. Á einni öld hefur okkur tekist að ná í fremstu röð þjóða heims hvað snertir almenna velsæld og efnahag. Við höfum þróað blómlegt menningarlíf, og listafólk okkar gerir garðinn frægan víða um lönd. Við byggjum á menntun og hugviti fólksins og ætlum þekkingunni ríkulega hlutdeild í framförunum. Við tökum virkan þátt í alþjóðamálum, erum bandalagsríki áhrifalanda beggja vegna Atlantshafsins og gefum nú kost á okkur til setu í öryggisráði Sameinuðu þjóðanna þar sem ákvarðanir eru teknar um stríð og frið, örlög ríkja ráðin í atkvæðagreiðslum. Hvílík vegferð lítillar þjóðar! Á engan hátt sjálfsögð eða gatan greið. Oft hafa erfiðleikarnir verið slíkir að engin ráð virtust duga og átökin þá mikil hér í salnum. Alþingi á ríka hlutdeild í árangrinum sem náðst hefur en einnig hafa áhrifaöfl utan þings, atvinnulíf og launafólk, almannasamtök og fræðasetur, lagt sitt af mörkum. Lýðræðisvettvangur þingsins sjálfs hefur jafnan skilað bestu verki þegar leiðin til þjóðarinnar hefur verið opin og greið. Alþingiskosningar eru hverju sinni staðfesting á þeirri grundvallarreglu að það er þjóðin sem ræður, umboðið er frá henni komið og hún mun á ný dæma verkin innan tíðar. Fjögur ár eru ekki langur tími í sögu þings og þjóðar og því mikilvægt að þingheimur allur nýti þau vel. Nú hefur þjóðin sent til þings yngri kynslóð en hér hefur sést um áraraðir, kynslóð sem komist hefur til vits og þroska á tíma alþjóðavæðingar og upplýsingabyltingar sem kennd er við alheimsnetið, fóstruð í samfélagi þar sem sjónvarp er sterkastur miðla, nam frásögn í myndum áður en hún lærði að lesa, kynslóð sem man ekki annað Ísland en sjálfstætt og sterkt, þekkir landhelgisstríð, stéttaátök og hatrama glímu um her og NATO nánast eingöngu úr sögubókum --- hin fyrsta kynslóð í okkar landi sem haft getur heiminn allan að athafnasvæði. Hvaða augum lítur hún hundrað ára afmæli heimastjórnar? Hvaða sess skipar sjálfstæðið í hennar huga? Hvernig skilgreinir hún vegferð sína, ætlunarverk og aðferðir við ákvarðanir? Hvaða áhrif mun innganga þessa unga fólks hafa á Alþingi sjálft? Aldrei fyrr í sögu þingsins hafa jafnmargir jafnungir þingmenn komið til þings. Samsetning þingsins hefur því tekið stakkaskiptum, óháð flokkum og framboðum í kjördæmunum. Það verður fróðlegt að fylgjast með því hvaða áhrif þessi nýja kynslóð hefur á störf þingsins, umræðuna í landinu, lýðræðisskipan og stefnuþróun. Ég óska hinu unga fólki allra heilla og býð það sérstakalega velkomið til ábyrgðarstarfa. Alþingi mun einnig á næstu árum taka mið af breyttri skipan kjördæmanna, þurfa að finna samskiptum við umbjóðendur nýjan farveg. Alþingi var lengstum frá endurreisn til okkar daga bundið sýsluskipan og stærri bæjum, kjördæmin nánast félagslegar heildir og samræðan við kjósendur háð hefðum og venjum sem rætur áttu í sérhverju byggðarlagi. Umdæmi þingmannanna voru í beinum tengslum við skipan stjórnsýslu og sveitarmála. Nú er þessu komið fyrir á annan hátt og ekki aðeins sýslum, heldur heilum og hálfum fjórðungum steypt saman. Sjálfsagt hefur nýliðin barátta í stóru kjördæmunum orðið þingmönnum og frambjóðendum öllum tilefni til hugleiðinga um vinnubrögð í framtíðinni. Mikilvægt er að varðveita það lifandi og nána samband sem löngum hefur einkennt tengsl þingmanna við byggðarlögin. Íslenskt lýðræði yrði til muna fábrotnara ef fjölmiðlar og hagkvæmni stærðarinnar mundu að mestu ráða för. Það er einkum í návíginu í hinum smærri byggðum sem mest reynir á fulltrúa fólksins og það er trú mín að slíkt návígi hafi reynst íslenskum stjórnmálamönnum góður skóli. Vonandi tekst þingheimi að varðveita traustar lýðræðishefðir sem sprottnar eru úr grasrótinni og nýta þær vel á vettvangi nýrra kjördæma landsins. Alþingiskosningarnar nú í vor kveiktu að venju umræður um fjölda viðfangsefna og vandamála í landi okkar og allir flokkar koma til þings með fangið fullt af fyrirheitum. Þannig hefur það löngum verið en einnig í þessum efnum þarf þingheimur nú að taka mið af nýjum veruleika. Ísland er ekki lengur einangruð eyja. Hagstjórnin er nú á opnum velli þar sem straumar úr öllum áttum geta á skömmum tíma gert að engu glæstar vonir. Við búum við alþjóðlegan fjármagnsmarkað, fyrirtæki og einstaklingar geta flutt eignir og auð úr landi án minnstu fyrirhafnar, bankar og lánasjóðir eru hluti af víðara neti, vextir og kjör taka mið af mörgu öðru en innlendum kröfum og gengið lýtur nú flóknari lögmálum en áður mótuðu ákvarðanir. Afleiðingin af öllu þessu er að við erum ekki eigin herrar í efnahagsmálum á sama hátt og fyrrum var regla. Hagstjórnin er því á ýmsan hátt orðin erfiðari og mikilvægt að allt sé gert til að varðveita stöðugleikann þótt fast sé knúið á í mörgum efnum. Fram undan eru mestu framkvæmdir sem um getur í sögu landsins, víðtæk umræða hefur verið um gagngerar breytingar á skattkerfi og húsnæðismálum og fyrirheit gefin um bættan hag margra sem borið hafa skarðan hlut frá borði á síðari árum. Það verður vandaverk að láta allt þetta ganga upp með hliðsjón af því hve hagkerfi okkar er nú opið gagnvart umheiminum. Alþingi ber í þessum efnum mikla ábyrgð því að ríkisfjármál, skattstefna og framkvæmdastig marka vöxtum og gengi, verðlagi og stöðugleika ákveðnar brautir. Íslendingar hafa á annan áratug búið við árangur í efnahagslífi sem á fyrri verðbólgutímum var einungis fjarlægur draumur. Hagsmunir fyrirtækja og fólksins sem í landinu býr eru samofnir hinum nýja stöðugleika. Bresti hann mun illa fara. Við treystum því allir, Íslendingar, að Alþingi muni á komandi árum feta þessa braut af ábyrgð og festu og finna það jafnvægi í ákvörðunum sem tryggir að stöðugleiki og farsæld þjóðar, aukin velferð og traust atvinnulíf haldist í hendur. Það mun reynast vandaverk og alþingismönnum er hér óskað heilla í þeim skyldustörfum. Takist þau vel getum við Íslendingar vissulega horft björtum augum fram á veg. Ég bið alþingismenn að rísa á fætur og minnast ættjarðarinnar. 
             Samkvæmt 1. gr. þingskapa ber nú þeim þingmanni, sem lengsta fasta þingsetu hefur að baki, að stjórna fundi þangað til forseti Alþingis hefur verið kosinn. Bið ég Halldór Ásgrímsson, 7. þm. Reykv. n., að ganga til forsetastóls.

Leita þarf afbrigða frá þingsköpum þar sem samkomulag er milli þingflokka um annan ræðutíma í umræðum um stefnuræðu forsætisráðherra í kvöld en kveðið er á um í 2. mgr. 73. gr. þingskapa, þ.e. að umferðir verði þrjár, 12 mínútur, 6 mínútur og 5 mínútur en forsætisráðherra hafi 20 mínútur til framsögu. Skoðast afbrigðin samþykkt ef enginn hreyfir andmælum.

Samkvæmt 4. mgr. 3. gr. þingskapa skal nú hlutað um sæti þingmanna. En þar sem gert er ráð fyrir því að þing standi eigi nema fram á þetta kvöld, þá leita ég afbrigða frá þingsköpum um að ekki verði dregið um sæti að þessu sinni en þingmenn haldi þeim sætum sem þeir hafa nú, þ.e. ef ekki eru athugasemdir við það.

Það er athugasemd við það.

Það eru athugasemdir við það. Þá verður hlutað um sæti. Sætaúthlutun fer þannig fram að þingmenn verða kvaddir hingað að forsetaborði með nafnakalli og draga sér sæti. Hlutað verður um hver dregur fyrstur. Upp kemur talan 17.

Ég býð alla hv. alþingismenn sem kjörnir voru í alþingiskosningunum 10. maí sl. velkomna til starfa á hv. Alþingi. Sérstaklega vil ég bjóða velkomna 18 nýkjörna alþingismenn sem ekki áttu fast sæti þegar Alþingi lauk störfum í marsmánuði sl. Ég vil láta í ljós þá von að störf þessa nýkjörna þings verði landi og þjóð til heilla. Fyrir hönd okkar alþingismanna heilsa ég starfsfólki Alþingis og vænti þess að við megum eiga góða samvinnu við það eins og endranær.

Nú verður minnst Halldórs E. Sigurðssonar, fyrrverandi alþingismanns og ráðherra, sem andaðist í gær, að kvöldi sunnudagsins 25. maí. Hann var 87 ára að aldri. Halldór E. Sigurðsson var fæddur 9. september 1915 á Haukabrekku í Fróðárhreppi á Snæfellsnesi og ólst upp þar og síðar í Suður-Bár í Eyrarsveit. Foreldrar hans voru hjónin Sigurður Eggertsson bóndi og skipstjóri og Ingibjörg Pétursdóttir húsmóðir. Hann stundaði nám í Héraðsskólanum í Reykholti 1935--1937 og í bændaskólanum á Hvanneyri 1937--1938. Óreglulegur nemandi í Samvinnuskólanum var hann hluta úr vetri. Halldór E. Sigurðsson var bóndi á Staðarfelli á Fellsströnd 1937--1955. Sveitarstjóri í Borgarnesi var hann 1955--1969. Við alþingiskosningarnar 1956 var hann í kjöri fyrir Framsóknarflokkinn í Mýrasýslu og tók sæti á Alþingi þá um haustið. Hann var þingmaður Mýrasýslu 1956--1959 og þingmaður Vesturlandskjördæmis 1959--1979, sat á 27 þingum alls. Árið 1971 tók hann sæti í ríkisstjórn, var fjármála- og landbúnaðarráðherra til 1974 og landbúnaðar- og samgönguráðherra á árunum 1974--1978. Starfsmaður í Búnaðarbanka Íslands var hann 1980--1984. Halldór E. Sigurðsson var rúmlega fertugur að aldri þegar hann tók sæti á Alþingi. Hann var vel búinn undir þingstörfin, hafði frá æskuárum fastmótaðar skoðanir á þjóðmálum og fylgdist löngum með skrifum og umræðum um þau mál. Afskipti af félagsmálum hóf hann á blómaskeiði ungmennafélaganna og var þá kjörinn til forustustarfa. Síðan tóku við störf að sveitarstjórnarmálum, fyrst í Fellsstrandarhreppi og síðan í Borgarnesi, og var hann kjörinn til ýmissa nefndarstarfa í þeim sveitarfélögum. Á Alþingi átti hann sæti í fjárveitinganefnd frá upphafi þingsetu þar til hann varð ráðherra. Á þeim árum var hann kjörinn til setu í ýmsum ráðum og nefndum utan þings og verður sá ferill ekki rakinn hér. Halldór E. Sigurðsson tók alla sína þingmannstíð allmikinn þátt í umræðum á Alþingi. Hugðarefni hans voru landbúnaðar- og samgöngumál auk fjármála ríkisins, þeir málaflokkar sem hann tók að sér síðar í ríkisstjórn. Hann beitti sér fyrir setningu laga í þágu bændastéttarinnar og stóð fyrir bættum samgöngum á landsbyggðinni, einkum við vega- og brúargerð. Hann var vinnusamur og greiðvikinn, var ljúfmenni í viðkynningu og átti létt með að umgangast fólk. Eftir starfslok rakti Halldór E. Sigurðsson minningar sínar í tveimur bókum. Hin fyrri heitir Í fóstri hjá Jónasi, og hin síðari Bilin á að brúa. Mörg síðustu æviárin átti hann við þungbæran sjúkdóm að stríða. Ég bið háttvirtan þingheim að minnast Halldórs E. Sigurðssonar með því að rísa úr sætum. --- 
            

Borist hafa tvö bréf um forföll þingmanna. Hið fyrra er svohljóðandi: ,,Þar sem ég get ekki verið viðstödd boðaða þingsetningu nk. mánudag, 26. maí, né sótt þingfundi næstu daga vegna þátttöku í alþjóðlegum þingmannafundum erlendis óska ég eftir því með vísan til 2. mgr. 53. gr. þingskapa að 1. varamaður á lista Samfylkingarinnar í Reykjavíkurkjördæmi norður, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, fyrrv. borgarstjóri, taki sæti mitt á Alþingi á meðan. Virðingarfyllst, Guðrún Ögmundsdóttir, 5. þm. Reykv. n.`` Hið síðara hljóðar svo: ,,Þar sem Árni R. Árnason, 2. þm. Suðurkjördæmis, getur ekki sótt þingfundi vegna veikinda óska ég eftir því með vísan til 2. mgr. 53. gr. þingskapa að 1. varamaður á lista Sjálfstfl. í Suðurkjördæmi, Kjartan Ólafsson, taki sæti hans á Alþingi á meðan. Virðingarfyllst, Einar K. Guðfinnsson, formaður þingflokks sjálfstæðismanna.`` Vil ég bjóða varamenn þessara þingmanna velkomna til starfa.

Samkvæmt 2. mgr. 1. gr. þingskapa skal nú kjósa níu þingmenn í nefnd til þess að prófa kjörbréf og kosningu nýkjörinna þingmanna og varaþingmanna.