Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Með frv. þessu er gert ráð fyrir því, að veitt verði heimild til þess að fella niður í rauninni myntsláttu á 10-eyringum og 50 aura peningum. Hefur komið fram, að það er skoðun Seðlabankans, að það sé orðið mjög tímabært að taka ákvörðun um þessi efni, þar sem þessar mynteiningar séu orðnar minni hér hjá okkur að verðmæti en minnstu mynteiningar í flestum löndum í kringum okkur, og veldur auðvitað aukinni vinnu og auknum kostnaði á marga vegu að vera að halda í þessar mynteiningar, úr því sem komið er. Um þessi mál hefur verið rætt hér oft áður og hliðstæð frv. legið hér fyrir, svo að ég sé ekki ástæðu til að hafa um þetta mörg orð. Það er skoðun mín, að það eigi að verða við þessari beiðni og hér sé stefnt í rétta átt. Þó að við höldum okkur við það, að minnsta mynteining okkar sé ein króna, sýnist mér, að við séum ekki að ganga of langt á neinn hátt og það eigi ekki að valda okkur erfiðleikum á neinu sviði. Ég vil vænta þess, að það sé hægt að afgreiða þetta mál, án þess að farið sé að blanda inn í það í rauninni miklu stærra máli, þar sem uppi hafa verið stundum hugmyndir um það að gera miklu meiri og stærri breytingar á okkar verðmæli. Herra forseti. Ég legg til. að þessu frv. verði vísað til hv. fjh.- og viðskn. til fyrirgreiðslu.



Herra forseti. Sjálfsagt er þetta frv. í takt við tímans rás. En mér kom í hug gamalt spakmæli: Græddur er geymdur eyrir. - Líklega verður því nú snúið við og sagt: Glötuð er geymd króna, - miðað við þá þróun, sem verið hefur undanfarin ár. Efni þessa frv. er ekki stórkostlegt í sníðum, en þó markar það nokkur tímamót í sögu okkar myntsláttu, þegar við fellum nú niður notkun aura manna í meðal almennt í viðskiptum. Sjálfsagt er, eins og hæstv. ráðh, sagði, ekki annað að gera en taka þessa ákvörðun, og efnislega er ég ekki á móti frv. sem slíku, því að mér er kunnugt um það, að margir aðilar í viðskiptalífinu hafa nú þegar notað þessa aðferð í raun, hækka ef fram yfir er hálfa krónu og fella niður, ef minna er en 50 aurar, þannig að hér er nánast um staðfestingu á venju margra aðila í viðskiptalífinu að ræða. Ég vildi aðeins vekja athygli á þessari þróun, og ég skal verða við orðum hæstv. ráðh. að fara ekki að blanda í þetta stærra máli, ákvörðun um að skera heldur aftan af og mynda nýja, þunga krónu. Það er miklu stærra mál. En ég vildi aðeins vekja athygli á þessu, að orðtakið gamla virðist vera orðið dautt með þessari ákvörðun.



Herra forseti. Frv. á þskj. 423 er um skattalega meðferð á verðbréfum, sem ríkissjóður selur, og er flutt eingöngu vegna þess, að við fjárlagaafgreiðsluna í vetur var tekin inn á fjárlög heimild til að selja verðbréf, eins og verið hefur, vegna þess lánsfjár sem ríkissjóður þarf að afla sér til ákveðinna ríkisframkvæmda. Hins vegar á með þessu frv. að ákveða, að þau hlunnindi eða þau réttindi, sem þau verðbréf njóta og hafa notið á undanförnum árum, verði framlengd og gildi einnig um þau bréf, sem gefin verða út samkv. því, sem gert er ráð fyrir í fjárlögum. Hér er um að ræða að gera þetta með þeim hætti, að framvegis gildi það um þau ákvæði, sem kynnu að verða í fjárl. um útgáfu spariskírteina og happdrættisskuldabréfa ríkissjóðs, samkv. heimildum í fjárl., að þau njóti þeirra réttinda, sem áður hafa gilt þar um. Hér er því ekki um neitt nýmæli að ræða, heldur aðeins formbreytingu vegna þeirrar ákvörðunar að láta framkvæmdaáætlunina fylgja fjárlagaafgreiðslunni. Ég legg til, herra forseti, að að lokinni þessari umr. verði málinu vísað til 2. umr. og hv. fjh.og viðskn.