Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Þetta frv. er flutt í hv. Nd. af landlækni. Efni frv. er það, að heimila ríkisstj. að fyrirskipa nauðsynlegar ráðstafanir til varnar því, að menn sýkist af svonefndri fýlasótt. Í hinni ýtarlegu grg. fm. er gerð grein fyrir ástæðunni fyrir því, að frv. er fram borið. Það hefir komið í ljós og sannazt við rannsóknir, að a.m.k. í vestmannaeyjum og sennilega líka í Mýrdalshéraði hefir orðið vart við þessa veiki, sem sannanir hafa fengizt fyrir, að stafar af handfjötlun á fýlungum. Því hefir heilbrigðisstjórnin litið svo á, að nauðsyn beri til að gefa ríkisstj. heimild til að gefa út reglugerð og gera ráðstafanir til varnar því, að menn sýkist af þessari veiki, og þar á meðal heimild til þess að banna að meira eða minna leyti fýlatekju. Það virðist liggja í augum uppi, að þar sem það er sannað með bióðrannsóknum, að þessi veiki á uppruna sinn í meðhöndlun manna á fýlungum. t.d. í Færeyjum, þar sem þessi veiki hefir líka komið upp á sama hátt og orðið miklu mannskæðari en hér, þá virðist sjálfsagt að heimila ríkisstj. að gera ráðstafanir til að fyrirbyggja þetta. Þess má geta, að vestmannaeyingar, sem kynnu að hafa atvinnutap af slíkum ráðstöfunum, hafa sent til þingsins áskorun um að hefjast handa í þessu máli. Allshn. hefir orðið sammála um að mæla með, að þetta frv. verði samþ. eins og það liggur fyrir.



Þetta er ekki stórt mái, en sjálfsagt réttlætismál. Nefndin hefir ekki orðið alls kostar sammála um frv. Einn nm., hv. 9. landsk., hefir óbundnar hendur um atkv. sitt við afgreiðslu þess. Frv. er um að breyta l. frá 1932 um samgöngubætur og fyrirhleðslur á vatnasvæði Þverár og Markarfljóts. Milli Fljótshlíðar og Eyjafjalla er hugsað að setja 6 varnargarða, og eru sumir þeirra til þess eins gerðir að verjast landbroti, en aðrir jafnframt og að mestu leyti til að halda vötnunum í ákveðnum farvegum. Svo er það með þann garð, er hér ræðir um. Brýr hafa verið gerðar yfir öll þessi vatnsföll, Þverá, Affall, Ála og Markarfljót, en varnargarðarnir eru nauðsynlegir til að tryggja, að vatnið renni undir þær brýr og ekki annarstaðar. Kostnaður af fyrirhleðslum er að nokkru leyti lagður á þá landeigendur, sem njóta þeirra sem landvarna, þar sem ella mundi brotna upp nytjaland, en ríkið tekur hitt að sér. Efsti garðurinn liggur frá Eyvindarmúla niður að Þverá og er til landvarnar, svo að sjáifsagt er, að landeigendur beri af sinni hálfu kostnað af honum, og líkt má segja um varnargarð austan Markarfljóts, undir Eyjafjöllum, er varnar vatni að renna austur með öllum Fjöllum og eyða Eyjafjallahreppunum allt austur að Hofsósi. Þegar lögin voru samþ., þótti ekki þörf á fyrirhleðslum við Affall samgangna vegna. En nú hefir reynslan synt þörfina og oft orðið þar farartálmi á veturna; veturinn 1936 tókst vegurinn þar af í tvo ef ekki þrjá mánuði. Það er ekki hægt að ætlast til, að landeigendur standi straum af fyrirhleðslum þarna, því að Affallið brýtur ekki land að ráði, og hefir alderi gert það. því er gert ráð fyrir í frv., að fyrirhleðsla þar sé tekin upp í 4. lið 1. gr., þar sem taldar eru fyrirhleðslur, er ríkið eitt ber kostnað af, eins og garðanna beggja megin Dímonar og austanvert við Markarfljót. Þeir garðar allir eru fyrst og fremst samgönguvarnir. Það er hvergi talað um það, að þörf sé á að hlaða fyrir Affallið, en svo er sagt í 3. gr., að allar aðrar fyrirhleðslur eigi að teljast til landvarna, en það má deila um, til hvors þessi garður, sem hér ræðir um, heyrir frekar, landvarna eða samgöngubóta, eftir laganna hljóðan, en verði þetta frv. samþ., þá er honum skipað þar, sem hann heyrir að réttu lagi heima, til samgöngubótanna, sem nauðsynlegar eru til þess að tryggja, að hægt sé að halda uppi nauðsynlegum samgöngum, þegar mikið vatn kemur í Affallið, því þessar ár liggja ekki - eða hafa ekki legið hingað til - í föstum farvegi, og þess vegna tel ég sjáifsagt að samþ. þetta frv. Það mun að vísu hafa það í för með sér, að ca. 25 þús. kr. af kostnaðinum við þennan garð koma á ríkissjóð, en annars myndi að öllum líkindum verða jafnað niður á mennina þarna í kring, þar sem verkið yrði þá talið tilheyra þeim framkvæmdum, sem unnar eru til þess að verjast landbroti, en það er ekki rétt. Þess vegna er alveg sjálfsagt að samþ. þetta frv.

* Frsm. (Magnús Gíslason): Allshn. hefir haft málið til athugunar og orðið sammála um að leggja með því, að frv. verði samþ. óbreytt. Frv. er upphaflega flutt af hv. allshn. Nd., eftir beiðni hæstv. atvmrh., og aðalbreyt. frá gildandi löggjöf um þetta efni er í því fólgin, að samkv. l., sem sett voru 1928 um eftirlit með verksmiðjum og vélum, hafði atvmrh. heimild til þess að skipa 4 skoðunarmenn til þess að hafa þetta eftirlit með höndum, en fram að þessum tíma hefir skoðunin verið að mestu leyti í höndum eins manns um allt land. Framan af var þetta nægilegt, vegna þess að starfið var ekki umfangsmeira en það, að hann komst yfir þetta allt, en síðan 1928 hefir iðnaður, sem kunnugt er, aukizt mjög, og víða úti um land hafa verið sett á stofn fyrirtæki, sem nauðsynlegt er að hafa eftirlit með samkv. þessum l., og þetta er orðið svo umfangsmikið starf, að ekki er öruggt um, að það sé í lagi, ef það á að vera allt í höndum eins manns. því er gert ráð fyrir því í frv., að skipaður verði einu aðalskoðunarstjóri, sem sé búsettur í Reykjavík, en auk þess hafi hann sér til aðstoðar skoðunarmenn í öllum kaupstöðum landsins, sem framkvæmi allar vandalitlar skoðanir, og allt sé það undir yfirumsjón yfirskoðunarmannsins. Hingað til hefir það verið þannig, að ríkissjóður hefir ekkert fé lagt fram til þessarar skoðunar. Gjöldin, sem samkv. gjaldskrá eru lögð á fyrirtækin fyrir hverja skoðun, sem fram fer, hafa verið látin nægja til að greiða skoðunarmanninum laun hans. Þessi skoðunargjöld hafa aðeins verið greidd í hvert sinn, sem skoðun hefir farið fram. Nú er gert ráð fyrir, að aðalskoðunarmaðurinn fái kaup greitt úr ríkissjóði og að atvmrh. ákveði það, en hinsvegar sé sett gjaldskrá, er ákveði árleg gjöld af öllum vélum, til þess að standast kostnaðinn af skoðuninni, og eiga skoðunarmennirnir að fá nokkurn hluta af þessum skoðunargjöldum, en ekki að taka nein laun hjá ríkissjóði. Með þessu er tekið upp líkt fyrirkomulag og nú gildir um eftirlit með skipum og bátum. Það er einn yfirskoðunarmaður fyrir allt landið, en svo er landinu skipt í skoðunarumdæmi og sérstakur eftirlitsmaður í hverju umdæmi, sem ekki fær greidd laun úr ríkissjóði, heldur tekur hann fyrir störf sín af gjaldi því, sem eigendur skipa og báta greiða. N. er sammála um það, að rökin, sem fram eru færð fyrir frv., séu svo mikilvæg, að rétt sé, að frv. verði að l., og leggur því til, að það verði samþ. óbreytt.

* Frsm. (Sigurjón Á. Ólafsson): Herra forseti! Þetta mál kom frá hv. Nd. og var flutt af allshn. þeirrar d. Allshn. þessarar hv. d. hefir haft þetta mál til athugunar og komizt að þeirri niðurstöðu að mæla með því eins og það liggur fyrir frá hv. Nd. Efni frv. er í aðalatriðum það, að heimilt sé að veita uppbætur samkv. gildandi l. á dagpeninga, örorkubætur og dánarbætur til slysatryggðra manna eða eftirlifandi skylduliðs þeirra samkv. gengisl., og um 2. gr. frv. er það að segja, að þar er farið fram á að veita samskonar hundraðshluta og vísitala kauplagsn. segir til um á hverjum tíma til þeirra, sem taka styrk úr lífeyrissjóði Íslands. Um fyrri gr. er það að segja, að það er sjóður tryggingarinnar, sem þessi uppbót kemur til með að mæða á, en hann er nú orðinn allstór eftir okkar mælikvarða, en ef hann hrekkur ekki til, þá stendur opin sú leið til að auka tekjur hans að hækka nokkuð iðgjöld þau, sem honum ber 1. samkvæmt. Um lífeyrissjóðinn er það að segja, að þar ber ríkissjóði að koma til skjalanna með það framlag, sem þetta hefir í för með sér. Það er gert ráð fyrir, að upphæð sú, sem lífeyrissjóður þarf að greiða út, muni nema árlega röskum 300 þús. kr., og ef reiknað er með vísitölunni, sem nú gildir, sem sé 9%, þá má fljótlega sjá, að þetta er ekki allveruleg upphæð, eða milli 40 og 50 þús. kr., sem hér er um að ræða. Í sambandi við þetta má geta þess, að því aðeins er ríkinu skylt að leggja fram þessa upphæð, ef sveitar- og bæjarfélögin vilja leggja hana fram að sínum hluta og hækka sínar upphæðir samkv. þessum reglum, sem hér um ræðir. En ef eitthvert bæjar- eða sveitarfélag vill ekki bæta upp það, sem það greiðir, þá kemur ekki heldur til kasta ríkisins að greiða á móti, svo það er allt í óvissu, hve ríkið muni þurfa að leggja þarna fram mikið fé. En það orkar ekki tvímælis, að allir þeir, sem taka lífeyri sinn frá slysatryggingunni, eða fá á þann hátt lífeyri að meira eða minna leyti, hafa oft ekki annað sér til framfæris en þá peninga, sem tryggingin veitir þeim, og sama má segja um þá, sem einungis hafa það, sem lífeyrissjóðurinn leggur þeim til; það mun hrökkva skammt, eins og nú háttar verðlagi hér í landi. Það er ekki nema sanngirniskrafa, að þessar upphæðir séu hækkaðar á sama hátt og þegar hefir verið gert með allt kaupgjald í landinu, og nú liggja fyrir Alþingi till. um að hækka laun opinberra starfsmanna. Þessa skoðun hefir allshn. fallizt á og mælir með því, að frv. nái fram að ganga eins og það liggur fyrir.



Eins og frv. á þskj. 286 ber með sér, er það flutt af sjútvn. þessarar deildar í samráði við ríkisstj., fjvn. og sjútvn. Nd. Samstarf hefir verið nú um nokkurt skeið með sjútvn. beggja deilda til að fá hrundið í framkvæmd mikilli fjölgun talstöðva í fiskiflota landsmanna. Ég þarf ekki að fjölyrða um undirbúning þessa máls, um hann má vísa í grg. frv. og fylgiskjöl hennar, en það eru tillögur verkfræðingadeildar landssímans ásamt grg. póst- og símamálastjóra fyrir þeim og ýmsum upplýsingum um talstöðvaþjónustu landssímans eins og hún var um síðustu áramót. Póst- og símamálastjórn og sjútvn. höfðu í upphafi hug á annari fjáröflunarleið en hér er lagt til. En eftir það, að við áttum tal við hæstv. ríkisstjórn og fjvn., þótti það ekki fært að taka upp á fjárl. hærri framlög til þessa en nú eru þar. Varð því að fara þá leiðina að veita ríkisstj. heimild til lántöku í þessu skyni, eins og hér er ráðgert. Með öðru móti næðist ekki innan ársloka 1942 það mark, sem hér er sett, að hægt verði að koma upp talstöðvum í öllum þeim bátum fiskiflotans, sem eru 10 tonn eða stærri. Það eru samtals um 170 farkostir, sem hér ræðir um, flestir að stærð 10–15 tonn. Sjútvn. var það ljóst, eins og raunar öllum hv. þdm., að taltæki í fiskibátum eru nú viðurkennd sem eitthvað það bezta, sem hægt er að gera þeim til öryggis, hvað sem út af ber. Ennfremur eru þau oft til ákaflega mikilla þæginda, sérstaklega við síldveiðar, til þess að skipin geti bæði haldið sambandi við land og talazt við sín á milli. Vegna sambands þeirra við land þykir nauðsynlegt að gera, eins og póst- og símamálastjóri ræðir um og lagt er til í frv., svonefnda talbrú á Siglufirði. Þar hefir eins og annarstaðar, svo sem í Vestmannaeyjum, verið bjargazt við þá afgreiðslu, sem hægt var að fá á landssímastöðinni í bænum. En það er ekki talið æskilegt, og þörf á að breyta til batnaðar sem fyrst. Enginn vafi þykir á, að rétt sé að setja upp slíka talbrú fyrir Siglufjörð fyrst, síldveiða vegna, leggja símalínu út til Sauðaness og flytja þangað viðtæki talstöðvanna. Ég skal ekki fara um þetta fleiri orðum, því að ég vona, að vegna nauðsynjar sinnar sigli málið hraðbyri gegnum hv. deild og fái afgreiðslu á þinginu, þótt liðið sé á þingtíma.

*Sigurjón Á. Ólafsson: Mér þykir hlýða að lýsa ánægju minni yfir þessu máli og færa þeim þakkir, sem hafa að því unnið, bæði utan þings og innan, að því er komið þetta áleiðis. Ég hygg þetta sé einhver þýðingarmesta ráðstöfun, sem unnt er að gera fyrir öryggi bátaflotans. Reynslan hefir sýnt það, og á seinustu árum hefir tækninni í þessu efni fleygt svo fram, að það er réttnefnd bylting, og hefði fáa órað fyrir því svo skjótt. Það þarf ekki dæmi því til sönnunar, hve þýðingarmikil þessi tæki geta verið að öðru leyti, t. d. á síldveiðum. Á undanförnum þingum hefir þetta talstöðvamál verið uppi og talsvert gert stundum til að hjálpa því áleiðis. En nú kom báðum sjútvn. þingsins saman um, að ekki mættu líða mörg ár, þangað til talstöðvar kæmust í allar fleytur, sem á rúmsjó fara, og það svo, að kostnaður bátseigenda af þessu yrði mjög í hófi. Þó að hér sé sett lágmarkið „um 10 rúmlestir“, má ekki gleyma því, að taka þyrfti tillit til minni báta, og eiginlega er nauðsynin því meiri sem fleytan er veikari og minni. Orðalag frv. er ekki einskorðað við fulla 10 tonna stærð, og ég vildi láta koma fram í umr., að n. vildi ekki alveg einskorða það. - Nokkurn þátt í undirbúningi frv. átti aðalfundur Slysavarnafélags Íslands. Þá var um það rætt, að stjórn félagsins semdi frv. um þetta efni. Hin leiðin hefir verið farin, að sjútvn. Alþingis tækju þetta að sér. - Ég vona, að þetta frv. fái góðan byr.



Herra forseti! Menntmn. hafði til meðferðar breyt. á l. um húsmæðrafræðslu, sem miðar í þá átt að auka framlag ríkisins um stofnkostnað úr 1/2 í 3/4, og er það í samræmi við þá stefnu, sem upp var tekin á síðasta þingi gagnvart héraðsskólunum. Þegar n. fór að ræða þetta mál, varð hún fyrir þeim örðugleikum, að ekki lágu fyrir henni neinar upplýsingar um það, hvernig hag húsmæðraskólanna í landinu væri farið, nema eins, þar sem hv. þm. N.-M. gátu gefið fulla skýrslu um skólann í þeirra héraði, Hallormsstaðaskólann. Nokkrar tilraunir hafa verið gerðar til þess að leita þessara upplýsinga, en þær virðast ekki hafa legið svo fyrir, að hægt hafi verið að láta þær af hendi eins og sakir standa. Hinsvegar hefir það komið fram í umr., að fjárhagsaðstæður margra þessara skóla væru e. t. v. það góðar, að ekki myndi vera mjög aðkallandi að veita þeim þau fríðindi, sem frv. fer fram á. Ekki taldi n. þó útilokað, að þetta álit kynni að breytast að fengnum upplýsingum, og til þess að útiloka ekki skólana frá þessum fríðindum í framtíðinni, flytur n. till. um, að ríkisstj. athugi möguleika skólanna og hvort þörf sé á að létta undir með þeim með stofnkostnaðinn frá því, sem nú þegar er gert. Þrátt fyrir það. að n. er þess fullviss, að einn skólinn muni vera þannig staddur fjárhagslega, að hann hafi ríka þörf fyrir aðstoð sem þessa, þá sá n. sér ekki fært að breyta l. fyrir þann skóla einan. Um þetta mál í heild kom það einnig til umr. í n., að húsmæðrafræðslan má teljast komin á góðan rekspöl í sveitum landsins - ég hygg, að skólarnir séu 5, sem settir hafa verið á stofn í hinum ýmsu fjórðungum landsins - en segja má, að þarna sé svo gott sem alveg óplægður akur í kaupstöðum og kauptúnum landsins. Ef ég man rétt, þá er aðeins til einn húsmæðraskóli í kaupstað, fyrir utan skólann á Blönduósi, sem fremur verður að teljast sveitaskóli. Menn ganga þess ekki duldir, að húsmæðrafræðsla er ekki síður nauðsynleg í bæjum og kaupstöðum en í sveitum, og virðist sem því máli hafi ekki verið sýnd nógu mikil ræktarsemi, þar sem enn hefir ekki verið sett neitt fast fyrirkomulag um það í l., hvernig haga skuli húsmæðrafræðslunni í kaupstöðum og bæjum. Því er ekki að neita, að frá kauptúnum og bæjum hafa borizt til Alþingis háværar raddir um að taka þessi mál til athugunar og undirbúa löggjöf í þessum efnum, og að lagt yrði fram nokkurt fé, svo að skólar geti risið upp á þessum stöðum. Af þessum ástæðum hefir n. orðið sammála um það„ að rétt væri að fela ríkisstj. enn á ný þetta mál til athugunar fyrir næsta Alþingi. Fyrir 2 árum var samþ. till. hér í þessari hv. d. um, að ríkisstj. undirbyggi þetta mál, en það hefir dregizt úr hömlu, en n. telur samt fyrir sitt leyti rétt að vísa þessu máli til hæstv. ríkisstj. á ný, svo leggja megi fram till., sem séu vel undirbúnar, svo sjást megi einhver árangur af þeim röddum, sem fram hafa komið um að koma þessum málum í viðunandi horf. Ég held, að ég hafi með þessum orðum mínum í aðaldráttunum lýst viðhorfi n. í þessu máli og hvers vegna hún hefir ekki beitt sér fyrir framgangi þess frv., sem til hennar var vísað um þetta efni. vænti ég, að d. verði sammála um þetta mál.



Það er fátt manna hér í d., en hér er þó a. m. k. staddur hv. frsm. menntmn., og verð ég þá sérstaklega að víkja máli mínu til hans, fyrst hann er af tilviljun staddur hér. Þegar ég sá þessa þáltill., þá gizkaði ég á, að hún væri m. a. fram komin til þess að víkja frá meðferð þingsins að þessu sinni frv. á þskj. 32 um breyt. á l. um húsmæðrafræðslu í sveitum. Mér varð þetta enn ljósara við ræðu hv. frsm., að þessi till. er að öðrum þræði og kannske einkanlega til þess að vísa hinu upphaflega lagafrv. frá. Að vísu er hér að auki annað málsatriði, sem sé um húsmæðrafræðslu í kaupstöðum og kauptúnum, en það er svo sjálfstætt mál, að það mætti náttúrlega koma sérstakt út af fyrir sig, ef mönnum sýndist það. Ég get ekki neitað því, að mér þykir nokkuð á skorta, að menntmn. hafi tekið myndarlega á þessu frv., sem í raun og veru er hér til 3. umr. samhliða þáltill. Málið hefir legið hjá henni ákaflega mikinn hluta þingtímans, þó að það sé í sjálfu sér ekkert stórt. Í öðru lagi hefir menntmn. á þessum tíma reynt að vinna að málinu, eins og stendur í grg. fyrir þessari till., en með næsta litlum árangri. Í grg. stendur, að n. hafi ekki séð sér fært að fara með málið inn á þessa braut að svo komnu máli, þar sem upplýsingar um fjárhagsafkomu skólanna hafi ekki legið fyrir. Svo getur n. þess, að hún hafi fengið upplýsingar um einn skóla. Þær upplýsingar fékk hún að einhverju leyti frá mér. Ég gaf n. upplýsingar um kostnað vegna skólans, stofnkostnað og áhvilandi stofnskuldir. En ég hygg, að auk þess eigi sæti hér á Alþingi menn, sem eru þrautkunnugir fjárhag allra húsmæðraskóla. Ég veit ekki betur en að einn úr skólaráði Laugalandsskólans sé jafnvel forseti þessarar d. Ég hygg, að maður, sem er gagnkunnugur Staðarfellsskólanum eigi einnig sæti í þessari d. Þá ætti ritara menntmn. að vera kunnugt um fjárhag skólans á Laugum, og þá er ekki eftir nema skólinn á Blönduósi, og hygg ég, að einhver ráð hefðu átt að vera til að fá um hann vitneskju. Það stendur í grg. till., að útlit sé fyrir, að húsmæðraskólinn á Hallormsstað hafi þörf fyrir, að frv. um breyt. á húsmæðrafræðslulögunum verði samþ., en það sé óupplýst um aðra skóla, hvort þeir þurfi þess. En ef þeir þurfa þess ekki, þá fá þeir ekki heldur neitt, þó að frv. verði að 1., því að þannig er frá gengið, að þeir húsmæðraskólar í sveitum, sem hafa ekki áhvilandi stofnskuldir, fá ekki tillag úr ríkissjóði samkv. frv. Þeir kynnu að njóta þessara hlunninda síðar, ef þeir bættu við sitt húsnæði, en það er breyt., sem einatt þarf að gera við þessa skóla. Ég get þess vegna ekki neitað því, að ég hefði búizt við, að n. hefði gengið rösklegar að því að afgr. þetta frv. heldur en þessi þáltill. ber með sér. Nú býst ég við, að ekki þýði að gera sér rellur út af því, hvernig komið er, því að þetta frv. verður ekki samþ. á þessu þingi, jafnvel þótt fyrir því væri þingvilji. En ég verð að hafa þá skoðun ennþá, sem ég hafði, þegar ég gerðist meðflm. að frv. um breyt. á l. um húsmæðrafræðslu, að Alþ. geti ekki smeygt sér undan því að veita húsmæðraskólunum svipaða fjárhagsaðstöðu eins og héraðsskólarnir hafa, því að ég álít, að þótt héraðsskólarnir séu gagnlegir, þá séu húsmæðraskólarnir samt ennþá nauðsynlegri. Ég stóð hér aðallega upp til þess að láta hv. frsm. vita, fyrst hann er hér staddur, að ég fyrir mitt leyti hefi orðið fyrir nokkrum vonbrigðum með starf menntmn. í sambandi við þetta mál. Ég sé upp á hár, að af því hlýtur að leiða drátt á því, sem ég tel sanngirni gagnvart húsmæðrafræðslu í sveitum. Þess vegna verð ég að álíta mjög hæpið, að þessi þáltill. greiði nokkuð fyrir því máli, sem hún er um. En ef þingvilji er fyrir því, að reynt verði að undirbúa húsmæðrafræðslu í kauptúnum, þá er það fjarri mér að vilja setja fótinn fyrir það, því að ég er hv. frsm. alveg sammála um, að húsmæðrafræðsla í kauptúnum sé einnig nauðsynleg. Það er alveg rétt, að það er lítið um hana í kauptúnum, því að stærsti skólinn þar, kvennaskólinn í Reykjavík, er fyrst og fremst góður gagnfræðaskóli, en ekki húsmæðraskóli. Ég hefði gjarnan viljað, að hv. frsm. hefði útskýrt nánar fyrir mér, hvaða upplýsingar það voru um húsmæðraskólana, sem sérstaklega vantaði, til þess að n. gæti tekið afstöðu til frv. um breyt. á húsmæðrafræðslulögunum út af fyrir sig án þess að binda það saman við húsmæðrafræðsluna í kauptúnunum. Ég segi fyrir mig, að ég er reiðubúinn til að gefa menntmn. fullkomnar upplýsingar um þann skóla, sem ég er kunnugur, Hallormsstaðaskólann, og ég vildi einnig fá að víta, hvort þessi n., sem er eins skipuð og menntmn. síðasta þings, hefir haft gleggri upplýsingar um þörf héraðsskólanna um síðustu áramót, þegar hún treysti sér til að taka ákvörðun um að bæta kjör héraðsskólanna, heldur en hún hefði getað fengið nú um ástæður húsmæðraskólanna í sveitunum.