Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Jón Skaftason) : Herra forseti. Heilbr.- og trn. þessarar hv. d. hefur fjallað um frv. á þskj. 154 á breyt. á læknal., nr. 80 frá 23. júní 1969, og leggur einróma til, að það verði samþykkt óbreytt.



Herra forseti. Það er upp kominn berlegur ágreiningur milli hv. þd. um það mál, sem hér liggur fyrir, því að í meðferð þessarar hv. þd. var bætt við frv. nýrri mgr., sem hljóðaði á þessa leið, með leyfi hæstv. forseta: „Allar meiri háttar framkvæmdir á vegum bankans eru háðar sérstöku samþykki beggja, ráðh. og bankaráðs.“ Hv. Nd. skildi, hvað var hér á ferðum, og samþykkti þetta. Síðan gerðist það í Ed., að vaskleikamaður mikill formaður Sjálfstfl., Geir Hallgrímsson, ruddist fram á völlinn af undarlegum ástæðum, sem mér eru ekki kunnar, og lagði til, að þetta yrði fellt, og með því mikla þingfylgi, sem þessi skörungur hefur, var frvgr. lögð að velli. Síðan kemur málið aftur til Nd., og ég hygg, að það sé ekki vert að sætta sig við þessa niðurstöðu, því að hér liggur meira að baki en menn kannske almennt gera sér grein fyrir. Það er nú orðið áliðið kvölds, og ég skal ekki fara að rekja langa sögu, en þessi gr., sem kom inn í frv. í Nd., á rætur sínar að rekja til þess, að Seðlabankinn bugðist ráðast í miklar byggingarframkvæmdir, sem fróðir menn telja, að muni varla kosta minna en hálfan milljarð, þegar allt kemur til alls, væntanlega öllu meira, ef efnahagsmálin þróast eins og gera má ráð fyrir, og enginn virðist geta stöðvað þetta. Allir voru varnarlausir gagnvart því ofurvaldi, sem þessi mikla stofnun, Seðlabankinn, hefur í þjóðfélaginu, allir voru stikkfrí. Síðan mátti taka annað dæmi um ofurvald þessarar stofnunar hér í hv. Nd. í gær þegar kom í ljós, að Seðlabankinn hafði hækkað almenna vexti á s. l. sumri gegn vilja hæstv. viðskmrh. eða a. m. k. var hann persónulega andvígur slíkri vaxtahækkun. Aðrir ráðh. létu kannske álit sitt uppi. En það er bersýnilegt, að þessi stofnun, Seðlabanki Íslands, er eins og einhver ófreskja fyrir handan og ofan það eðlilega, þinglega vald, sem er í þessari stofnun. Ég get ekki stillt mig um að koma með dálítið grátt gaman í þessu sambandi. Það er það, að stjórnarflokkarnir blessaðir hafa í sínum málefnasamningi „að endurskoða löggjöf Seðlabankans“, en það bólar náttúrlega ekki mikið á þeirri endurskoðun. Þeir hafa líka í huga að sameina banka, en ekki virðist örla á því. Nú fer fram fyrir augliti alþjóðar mikill gamanleikur. Það er verið að koma ákveðnum manni fyrir í einhverjum banka. Í raun og veru hefur verið farið frá Búnaðarbanka til Seðlabanka til Útvegsbanka og gengið svo á milli, eins og kaupin gerast á eyrinni. Spurningin er sú, hvort ekki væri hægt að stofna sérstakan Guðmundarbanka, svo að hægt væri að koma téðum manni fyrir. - En það er dálítið ömurlegt í þessu þjóðfélagi okkar, hvernig málin geta í raun og veru þróast. Það á að endurskoða bankakerfið, endurskoða Seðlabankann, og svo fer fram sá dæmalausi skrípaleikur, sem á sér stað í sambandi við það, sem ég nefndi áðan. Það hlýtur að vera kominn tími til, að þm. fari að gera eitthvað í þessum efnum. Sú tillgr., sem kom hér inn í frv., var með ákaflega saklausu yfirbragði: „Allar meiri háttar framkvæmdir á vegum bankans eru háðar sérstöku samþykki beggja, ráðh. og bankaráðs.“ Ekki er nú þetta mjög ströng klásúla: „Allar meiri háttar framkvæmdir“. Og svo stynur þingheimur undan ofurvaldi þessa téða banka. En þegar á að fara að gera einhverjar smálagfæringar á þessu, þá hlaupa menn frá og vilja ekki standa að þeim. Af hverju? Þetta skil ég ekki. Ég lít á málin þannig, að ef þetta heldur svona áfram í bankamálunum, í sambandi við Seðlabankann og þennan skrípaleik, sem nú fer fram fyrir opnum tjöldum í sambandi við ákveðna bankastjónastöðu, þá endar þetta með sprengingu. Það gerir það með því að halda þessu öllu svona niðri. Ef hv. þm. hafa ekki skilning á því, að svona lagað getur ekki gengið lengur. Og það er ekkert, sem rífur niður þingræðið og lýðræðið í landinu eins og slíkur hegðunarmáti, sem á sér stað núna með kaup og sölur í sambandi við ákveðið bankastjóraembætti. Sannleikurinn er sá, að það virðist stundum eins og ráðh. og þm. búi í fílabeinsturni. Hvað haldið þið í raun og veru, að þjóðin segi um þetta? Ég skal ekki hafa þessi orð lengri. Þessi fyrrv. frvgr. er með allra vesældarlegasta móti og ákaflega kurteisleg. Það er aðeins, að það eigi að hafa samráð við ráðh., ef ráðist er í meiri háttar byggingar, og ég á bágt með að skilja það, að sjálfur hæstv. bankamrh. skuli leggjast gegn þessu. Hann virðist ekki hafa áhuga á að fá frekari völd í þessu efni, hann virðist ekki hafa frekari áhuga á að ráða mikið um vaxtahækkun, en hann virðist hafa áhuga á að koma ákveðnum manni fyrir í einhverjum banka. Það eru nútímaleg stjórnmálavísindi. Og það er dálítið merkilegt, að þeir menn, sem eru að tala um áætlunarbúskap og forgangsröðun verkefna, skuli loka augunum fyrir því mikla fjármagni, sem bankarnir fjárfesta að eigin geðþótta, meðan ríkisstofnanir og aðrir stynja þungan undir því, hve lítið fjármagn þær fá og hve erfitt er um vik. Ég vil nú benda hæstv. bankamrh. og hans liði, sem hefur áratugum saman talað um bankavaldið, á, að það gefst nú örlítið tækifæri að byrja á því að sýna, að hugur fylgi máli, og fá aðra menn, hv. þm., sem skilja og hafa vilja til að gera eitthvað í þessu máli, til að stinga aðeins við fæti. Enn þetta er aðeins byrjunin, vona ég. Ég skal ekki hafa þessi orð lengri. Ég vil leyfa mér að leggja fram hér að nýju fyrir hv. d. sams konar mgr. og áður var í þessu frv., áður en það var sprengt í Ed., og bið því hæstv. forseta að leita afbrigðu um þetta efni.

Sjútvrh. (Lúðvík Jósepsson) : Herra forseti. Aðeins örfá orð. Ég geri ekki ráð fyrir því, að það þurfi að tala mikið fyrir þessari till. eftir það sem flm. hefur þegar gert. Ég býst við því, að hann sé búinn að sannfæra alla um það, hvernig eigi að greiða atkv. í málinu. En ég vildi aðeins segja í sambandi við það, sem hann sagði um mína afstöðu, og hún hefur að vísu verið alleinkennileg í þessu máli. Þegar till. hans lá hér fyrir til breytinga á því frv., sem hér var um að ræða, þar sem var um að ræða samkomulagsfrv. úr Ed. varðandi það, hvernig með skyldi fara skráningu á gengi ísl. krónu, þá greiddi ég atkv. gegn till. hans um að setja inn í frv. gersamlega óskylt mál, jafnvel þó að það þýddi það, að verið væri að auka valdsvið mitt, af því að mér fannst þetta mjög afkáralegt á allan hátt og óeðlilegt. En þegar málið kom til Ed., fór ég mjög eindregið fram á það við Ed.-menn, að þeir samþykktu frv. eins og það væri, til þess að ekki yrði farið að hrekja frv. á milli deilda enn einu sinni, því að það, sem skipti hér aðalmáli, væri að fá lagalega heimild fyrir því, hvernig mætti skrá gengi íslenskrar krónu, því að ef þetta frv. dagaði uppi, yrði að lækka gengi krónunnar um næstu áramót nokkurn veginn niður í það gengi, sem þessi hv. þm. fann ástæðu til að segja sig úr sínum flokki út af á sínum tíma. Það er þá ekki nein heimild til þess að hafa þá gengisskráningu, sem er í dag. Nú fer ég enn fram á það við þessa d., að hún samþykki frv. ekki í þeim búningi, sem ég óskaði eftir að það yrði samþ. í Ed., heldur að hún samþykki það í þeim búningi, sem það er nú. 



Herra forseti. Með því að ég giska á, að hæstv. viðskrh. hafi haft mestar meiningar í málinu, þegar hann bað hv. Ed. að samþykkja frv. með breytingu hv. 3. landsk., segi ég já.



Herra forseti. Ég vil ekki hrekja þetta frv. meira á milli deilda en orðið er og segi þess vegna nei.



Herra forseti. Samkv. gildandi lögum hefur ráðh. yfirstjórn Seðlabankans. Ég skil lögin þannig, að hæstv. bankamálaráðh. hafi þetta vald, sem hér er um rætt, til þess að stöðva meiri háttar framkvæmdir, ef hann vill. Ef þessi till. hv. þm. yrði felld, mundi hún vafalaust notuð til stuðnings þeirri túlkun, að ráðh. hafi ekki þetta vald. Ég segi því já við þessari till.



Herra forseti. Ég tel að ýmsu leyti eðlilega till. hv. þm. Hins vegar tel ég óeðlilegt að blanda henni inn í þetta mál. Ég veit ekki annað en hv. þm. hafi flutt frv., sem liggur fyrir þinginu, í þessa veru, og mér finnst eðlilegt, að það mál verði athugað. Ég segi því nei.



Herra forseti. Með tilvitnun til þess, sem 1. þm. Norðurl. e. sagði og 1. þm. Austf., og með tillitssemi til þeirra þm., sem eiga langt heim fyrir jólin, segi ég nei.



Herra forseti. Mér er líklega óhætt að byrja mál mitt með því að vitna í orð hv. 3. landsk. þm., sem sagði, að upp væri kominn ferlegur ágreiningur á milli d. eða eitthvað á þá leið. Máske er það of sterkt til orða tekið, vegna þess að ég hafði ekki trú á því, að varðandi það, sem samþykkt hafði verið hér í eina tíð með jafnmiklum meiri hl. og gert var, tækist að snúa mönnum eða heilaþvo þá á þessari stuttu leið frá Ed. til Nd. á þann veg, sem hægt var að gera í því máli, sem var hér til umr. á undan þessu. Hæstv. forseti d. hefur beðið um, að menn stytti mál sitt í sambandi við þetta mál. Í sjálfu sér er það orðið svo kunnugt, að það þarf ekki að fara út í það í smáatriðum, og ég mun ekki gera það. Ég minni hins vegar á, að að viðhöfðu nafnakalli fór fram atkvgr. um það eina atriði, sem ég flyt brtt. um á þskj. 311. Fór sú atkvgr. þannig, að 31 sagði já eða meiri hl. allra alþm., 5 sögðu nei, 3 greiddu ekki atkv. og einn var fjarverandi. Fyrir þann, sem hefur verið fjarstaddur þar til nú, get ég upplýst það, að brtt. mín er fólgin í því að gefa reykvískum, hafnfirskum og keflvískum sjómönnum á hinum minni fiskibátum sama rétt og öðrum fiskimönnum allt í kringum landið. Það er blekking, sem kom fram við umr. í Ed., það er ekki verið að opna Faxaflóann fyrir neinum veiðum. Það er verið að gefa þessum sjómönnum sama rétt til að geta fallið undir þær heimildir, sem ráðh. og Hafrannsóknastofnunin hafa samkv. frv. nú, til þess að stunda þessar veiðar, ef það er talið fært frá fiskifræðilegu sjónarmiði. Um hitt, held ég, að sé ekki að ræða, að efnahagslega og félagslega sjónarmiðið sé til staðar, því að það getur ekki verið, að Alþ. viðurkenni til lengdar, að einn lítill staður geti ráðið öllu á móti hinum stærri, jafnvel þó að það komi fram mjög sterk rök þaðan, þegar við verðum að viðurkenna, að þau rök eru ekki sterkari en það, að þau standast ekki gagnvart því, sem okkar fiskifræðingar eða menn, sem mest vit hafa á þessum veiðum, segja um málið sjálft. Þar á ég við þetta: Hvað er það, sem eyðileggur aflann í Faxaflóa? Er það ákveðið veiðarfæri, eða er það eitthvað annað? Það er staðreynd, að fiskur hvarf úr Faxaflóa að miklu leyti á árunum 1969–1970. En veturinn 1971 fékkst einmitt samþykkt algert bann við öllum veiðum í Faxaflóanum hér á Alþ., en að viðhöfðum miklum blekkingum, bæði innan þings og utan. Ég skal koma aðeins að því síðar. Þessi fiskur, t. d. ýsan, ef við snúum okkur að því, hvarf ekki aðeins hér í Faxaflóa, hún hvarf víðast hvar á ýsuveiðisvæðum allt í kringum landið. Þetta var að sjálfsögðu vegna þess fyrst og fremst, að árgangur sem átti að vera kominn þá í veiðarnar, hafði brugðist og jafnvel tveir, og auk þess telja sumir fiskifræðingar, að straumar og þó sérstaklega sjávarhiti hafi breytt sér. Þetta eru staðreyndirnar, sem liggja fyrir, af hverju þetta hafi verið, en ekki það, hvort fiskurinn hafi verið drepinn í þetta veiðarfærið eða hitt, enda vitum við meira um þessi mál í dag en áður, og auðvelt er fyrir þá, sem heimildirnar eiga að veita, að halda veiðunum frá svæðinu í Faxaflóa, þar sem smáfiski er, og því hef ég aldrei borið á móti, að það eru stór svæði í Faxaflóa, þar sem smáfiski er og engar veiðar á að leyfa, ekki einu sinni trillubátunum með sportveiðifærin frá Akranesi. Það er ekkert betra fyrir lítinn fisk að drepast á lóð heldur en í dragnót. Það er a. m. k. mitt álit. En friðunarmennskan er orðin svo allsráðandi hér, að ég get ekki annað en vitnað til viðtals, sem var í Vísi í dag, við einn um jólamatinn. Hann var spurður að því, hvort hann mundi borða rjúpur á jólunum: Nei, nei, nei, nei, ég er á móti því, að rjúpur séu skotnar. - Nú má vel vera, að þetta gangi út yfir aðrar skepnur og svo komi næst, að það verði ekki borðað lambakjöt, vegna þess að fólk sé á móti því, að lömbum sé slátrað á haustin. Nú er svo komið, að sumir menn eru svo uppfullir af friðunaráhuga í sambandi við fiskinn, að það má ekki drepa fisk og ég tala nú ekki um að borða hann, ef hann er tekinn í ákveðið veiðarfæri. Nóg um það, segir hv. 5. þm. Vesturl. Tvennt annað hefur verið vitnað í í sambandi við afstöðu Ed.-manna til þessa máls. Það er nýlokið Farmanna- og fiskimannasambandsþingi. Það var eftirtektarverð afstaða, sem tekin var á því þingi - það þekki ég mæta vel, því að ég gekk á milli þeirra fulltrúa, þegar þinginu var lokið, og spurði, hvaðan þeir hefðu þekkingu til að taka þessa afstöðu. Ég veit, að menn, sem aldrei hafa á fiskiskip komið og sátu það þing, hafa ekki meira vit á þessu máli en sumir hv. þm. En þeir fiskimenn, sem það þing sátu, voru eingöngu úr röðum skipstjórnarmanna, sem nótaveiðar stunda, og þeirra, sem stunda veiðar á hinum stærri togurum. Smáútvegsmenn við innanverðan Faxaflóa eða annars staðar um landið áttu ekki einn einasta fulltrúa á því þingi. Kem ég þá kannske að stærstu blekkingunni, er oft hefur verið vitnað til, en það er útvegsmannafundur í félagi þeirra hér í Reykjavík á sínum tíma, sem mikið var vitnað til. Þeir dragnótaandstæðingar, sem berjast hvað harðast gegn þessari heimild handa hæstv. sjútvrh., - og hef ég þó trú á því, að sumir hefðu þá trú á honum, að hann fari ekki of langt í leyfum sínum, þegar heimildin er í hendi hans og þó ekki eingöngu hans, heldur og Hafrannsóknastofnunarinnar, vitna sumir til þessara stuðningsmanna hins algera banns, þeir vitna til þessa fundar, og af því að ég minntist á hann áðan, ætla ég að koma aðeins nánar inn á hann. Atkvæðafjöldi í þessu félagi er þannig, að hann er bundinn smálestatölu skipa þess útgerðarmanns, sem í félaginu er, smálestatölu þeirra skipa, sem hann ræður yfir. Þeir, sem réðu afstöðunni gegn miklum meiri hl. einstaklinga úr smáútgerðarröðum, voru þeir menn, sem fara með upp í 20 atkv. hver, eins og Einar Sigurðsson í Vestmannaeyjum, sem hefur ekki landað einum einasta fiski af bátum sínum í Reykjavík áratugum saman. Og þannig var með þá alla, sem voru á móti þessum smáútgerðarmönnum. Það voru mennirnir, sem lönduðu úr sínum skipum í öðrum verstöðvum: Grindavík, Vestmannaeyjum, komu aðeins með sína báta til Reykjavíkur til þess að láta þá liggja hér milli jóla og nýárs, - mennirnir, sem stunduðu nótaveiðar, loðnu- og síldveiðar, alls staðar annars staðar heldur en kom til góða fólkinu, sem býr við Faxaflóa. Er að furða, þó að það sé vitnað oft til þessa fræga fundar. Það vill svo til, að ég á í fórum mínum atkvgr. frá þessum fundi, hverjir voru þar mættir og fyrir hverja eru greidd atkv. Það var einn aðili, sem hafði á sínum vegum marga báta, sem greiddi atkv. með þeim smáútgerðarmönnum. Það var Ingvar Vilhjálmsson útgerðarmaður, vegna þess að skip hans hafa alltaf landað hér í Reykjavík, og hann veit, hvað þetta þýðir fyrir atvinnulíf hér í bænum, fyrir frystihúsin og fyrir þá neytendur, sem þurfa á fiskinum að halda. Ég hef ekki komið inn á í þessum umr. og ekki talið rétt að draga það fram, hvað þetta einhliða bann hefur haft að segja fyrir þau skip og þá menn, sem stunda þennan atvinnuveg. Hefur nokkur reynt að taka saman, frá því að þetta alhliða bann var sett á, hvað það hefur haft í för með sér af slysum, ekki aðeins slysum vegna sjósóknar suður fyrir Garðskaga og Reykjanes að vetri til eða vestur fyrir Jökul, heldur og dauðaslys, og skip, sem farist hafa? Það verður kannske rannsóknarefni fyrir suma að telja það saman. En ég fullyrði, að ef Alþ. ætlar að mismuna smábátafiskimönnum svo sem Ed. nú hefur ákveðið að gera, þá held ég, að það verði ekki komist hjá því fyrir ríkisstj. og þá sérstaklega Alþ. að borga þessum mönnum stórkostlegar skaðabætur og helst þó að kaupa bátana af þeim, vegna þess að þeir fá ekki að gera þá út annars staðar, enda er þegar komin fram sú skoðun sumra manna: Ef þeir geta ekki bjargað sér annars staðar en í Faxaflóanum, þessir bátar, þá eiga þeir ekki að vera til. - Þetta las ég í einu blaðinu nú um daginn eftir velmetinn fyrrv. togaraskipstjóra. En ég held, að þetta atriði hljóti að verða að koma til athugunar hjá þinginu, þótt síðar verði á vetrinum, ef það verður ekki viðurkennt, að þeir eigi að hafa sama rétt og aðrir. Meira að segja Ed. hefur gengið á móti óskum þeirra, sem minni bátana eiga og á þeim róa, og ég mun ekki gera neinar brtt. þar við, því að ég veit, að það eru nákvæmlega sömu vandræðin hjá þessum mönnum annars staðar um landið. En þar hefur verið komið á móti þeim, og þeir hafa þó það í vonum, að ef okkar fiskifræðingar leyfa, þá geti þeir notað hagkvæmustu veiðarfærin hverju sinni. Ég skal ekki, herra forseti, tefja tímann frekar í sambandi við þetta mál, og ég skal ekki fara að endurtaka mín fyrri orð um álit mitt á frv. sjálfu, álit mitt á því, að það sé vitlaust upp byggt, og kannske álit mitt á sumum hv. þm., sem mest tala um friðun, en hafa minnst vit á henni og halda, að smáfiskur sé yfirleitt hér uppi við landsteina, en hann sé ekki til utan ákveðinnar hringlínu, sem fundin sé, þegar sirkli sé stungið í mitt landið og svo dreginn hringur í kringum það. Þetta er mikill misskilningur. Með einhliða og afturhaldskenndum sjónarmiðum á þessum sviðum er kannske verið að skemma meira fyrir ákveðnum útgerðarformum eða við skulum frekar segja veiðarfærum heldur en með nokkru öðru. Það hefur komið fram enn ein blekkingatilraunin í sambandi við þetta: Þessi skip hafi alltaf verið á framfæri aflatryggingasjóðs. - Þetta er algerlega rangt. Þessir bátar fengu úr aflatryggingasjóði, þegar afli brást 1969 og 1970, síðan ekki söguna meir og einfaldlega ekki á vetrarvertíð, vegna þess að þeir eru undir allt öðrum reglum, - af því að þeir eru að sjálfsögðu úr Reykjavík, - heldur en bátar, sem gerðir eru út frá plássunum við suðurströndina. Herra forseti. Ég ætla ekki að hafa þessi orð lengri. Ég mun greiða atkv. með brtt. Sverrir Hermannssonar á þskj. 297, en till. á þskj. 306 mun ég greiða atkv. á móti, því að það er á móti því samkomulagi, sem gert var í sjútvn. Nd., sem lagði sig í framkróka um að ná samkomulagi, til þess að málið næðist fram, áður en við færum í jólafri. Ég vænti þess, að þingheimur standi með í því að fella þá brtt., en samþykkja hins vegar till. okkar á bskj. 311.



Herra forseti. Á þskj. 306 hef ég ásamt hv. 8. landsk. þm, leyft mér að flytja brtt. við þetta frv. Er hún við 2. gr. F. 2 og er þess efnis, að í stað orðanna „6 sjómílur“ komi: 9 sjómílur. Ég ætla að leyfa mér að fara um hana aðeins örfáum orðum. Í grg. með frv., eins og það var lagt fram í haust, er rætt nokkuð um Breiðafjörðinn sérstaklega, og segir þar á þessa leið m. a.: „Togveiðiheimildir skipa stærri en 350 rúmlestir eru í frv. skertar nokkuð frá því, sem nú er, og er hér sem annars staðar miðað við, að skip af þessum stærðarflokki stundi ekki togveiðar nær landi en 12 sjómílur miðað við grunnlínu. Þó er í frv. heimild fyrir þessi skip til togveiða inn að 9 sjómílum utan við grunnlínu í Kolluál á svæði, sem afmarkast“ eins og þar segir. Þarna hefur því verið um frávik frá hinni almennu reglu að ræða, sem fiskveiðilaganefndin setti, að því er Breiðafjörð snerti, með því að heimila þessum stóru og afkastamiklu skipum að fara lengra inn í fjörðinn en sú regla hljóðaði um, sem þeir fylgdu yfirleitt umhverfis landið. Þessi afstaða hv. fiskveiðilaganefndar hefur mætt mikilli andstöðu breiðfirskra sjómanna og útvegsmanna, og þeir sendu þm. Vesturl. einróma áskorun um, að þeir sæju svo um, að skip stærri en 350 brúttórúmlestir fengju ekki veiðiheimild innan 12 sjómílna frá grunnlínupunkti út af Breiðafirði og Faxaflóa. Brtt. þessa efnis flutti ég við 2. umr. málsins í þessari hv. d. ásamt 8. landsk. þm. og 5. þm. Vesturl. Við meðferð málsins á þingi og í sjútvn. deildanna er nú svo komið, að ekki aðeins hefur þessi till. okkar verið felld, heldur gengið lengra en í upphaflega frv. greindi, þannig að hin stórvirku togskip eru nú komin inn að 6 sjómílum í Kolluál. Þessu viljum við ekki una án þess að fá tilraun gerða a. m. k. til að færa þó þessa reglu til samræmis við það, sem sett var fram í frv., eins og það hljóðaði, þegar það var lagt fram s. l. haust. Tilgangur okkar flm. með þessari brtt. er að færa ákvæðin um þessi efni í sama horf og þau voru í frv., þegar það var lagt fram og frá því gengið af fiskveiðilaganefnd. Þessi ákvæði eru frávik frá hinni almennu reglu, sem hliðsjón hefur verið höfð af í fiskveiðilaganefnd, sbr. grg., eins og ég vitnaði í áðan. Það er viðurkennt, að ákvæði þessa frv. byggjast á margbreyttum sjónarmiðum og málamiðlun milli ólíkra hagsmuna. Er það von okkar flm., að hv. alþm. geti fallist á þessa miðlunartill., sem er, eins og ég áður sagði, shlj. frv., eins og það var lagt fram hér í hv. d. í haust. Ég vil svo, áður en ég lýk máli mínu, fara örfáum orðum um brtt. á þskj. 311, þ. e. a. s. till. fjögurra hv. þm., þar sem hv. 10. þm. Reykv. er i. flm. Þeir gera enn tilraun til að fella niður ákveðna mgr. úr 10. gr. frv. Það er hvorki staður né stund nú til að vitna til þeirra mörgu og merku manna, sem börðust fyrir friðun Faxaflóa á sínum tíma, og skal ég ekki gera það. En af því að hv. talsmaður þessarar till. var hér áðan að vitna í einhvern gamlan fund, þá ætla ég að leyfa mér að vitna í fréttir af nýjum fundi, sem snerta þessa till. dálítið. Það er 26. þing Farmanna- og fiskimannasambands Íslands, sem slitið var í Reykjavík s. l. laugardag og hafði þá staðið í 4 daga. Það eru fregnir af þessum fundi í dagblaðinu Þjóðviljanum, ég held í dag, þar sem er viðtal við Guðmund Kjærnested, nýkosinn forseta samtakanna. Segir svo í þessari grein eða frétt á einum stað, með leyfi hæstv. forseta: „Á þinginu var fjallað um kjaramál, öryggismál, menntamál og vitamál. Margar ályktanir voru samþykktar. Í einni þeirra er lýst undrun þingsins á ákvörðun borgarstjórnar Reykjavíkur um að skora á Alþ. að opna Faxaflóa fyrir dragnóta- og togveiðum. Þingið álítur enga ástæðu til slíkra leyfa, heldur beri að friða flóann áfram fyrir slíkum veiðum.“ Þetta er frétt af 26. þingi Farmanna- og fiskimannasambands Íslands s. l. laugardag, eins og ég sagði. Með hliðsjón af þessu og mörgum fleiri rökum legg ég til. að brtt. á þskj. 311 verði felld. En ég get að lokum tekið fram, að ég er fylgjandi till., sem hv. 4. þm. Austf. flytur í þessu máli.



Herra forseti. Ég verð að segja, að það er að seilast um burð til lokunnar hjá hv. 4. þm. Vesturl. að fara að vitna til þess, sem upphaflega stóð í till. fiskveiðilaganefndarinnar. Ég held, að við kæmumst lítið áfram með málið með þeim hætti að hafa þau vinnubrögð í frammi. Fiskveiðilaganefndin fékk lof og prís fyrir að hafa þvælst um gervallt landið til þess að draga upp úr mönnum sérvisku þeirra og fara eftir henni í öllum atriðum. Þess vegna eru það vitanlega engin rök fyrir hans máli að nefna, að þetta, sem hann leggur til hafi upphaflega staðið í till. fiskveiðilaganefndarinnar. Þetta er löngu horfið úr tillögugerðinni, eins og hún nú er úr garði gerð. Ég á brtt. á þskj. 297, sem hæstv. sjútvrh. mælti gegn og með þeim rökum m. a., að það væri óeðlilegt, að samtök útvegsins í landinu, eins og Fiskifélag Íslands, ættu umsagnaraðild um þær veiðiheimildir í fiskveiðilandhelginni, sem heimilt er að veita samkv. 10. gr. frv. Mér finnst það skjóta mjög skökku við, ef það getur kallast óeðlilegt, að Fiskifélag Íslands, allsherjarsamtök útvegsins í landinu, sé umsagnaraðili. Ein rök hans voru þau, að það væri eins og rauður þráður í þessu frv., að við það væri miðað, að einvörðungu væri leitað til umsagnar og meðmæla Hafrannsóknastofnunarinnar. Ég vil benda á, að það er dálítið annars eðlis, sem um er fjallað í 3. gr., 5. gr. og 6. gr. Í 3. gr. er það undantekningartilfelli, þegar hafís lokar venjulegum fiskimiðum. Í 5. gr. er um smáfiskadráp að tefla, í 6. gr. ný friðunarsvæði. Ég get út af fyrir sig fellt mig við það, að þarna sé látið við það sitja að leita umsagnar Hafrannsóknastofnunarinnar, enda þótt ekkert væri óeðlilegt við það út af fyrir sig, að þar kæmi einnig Fiskifélagið til, en á það legg ég enga áherslu. Annars eðlis er 10. gr., sem fjallar um veiðiheimildir til dragnótaveiða, rækjuveiða, humarveiða, síldveiða, loðnuveiða, spærlings- og kolmunaveiða o. s. frv., enda er augljóst, að það er litið öðruvísi á þær veiðiheimildir og hvernig að leyfisveitingu til þeirra skuli staðið, því að í lok 10. gr. er einmitt gert ráð fyrir, að ráðh., ef honum þyki ástæða til, skuli leita umsagnar um þessi atriði til Fiskifélags Íslands. Kemur þar í ljós það, sem ég hef sagt, að þarna er um töluverðan eðlismun að ræða á milli þess, sem segir í 3. gr., 5. gr. og 6. gr., og þess sem 10. gr. fjallar um. Ég verð að segja það, að mér kemur það töluvert á óvart, að fiskveiðilaganefndin skuli ekki hafa tekið þetta inn í sínar till., sérstaklega vegna þess að mér er fullkunnugt um, að hún gerði ekki mjög mikið með þær till., sem frá Hafrannsóknastofnuninni komu um nýtingu landhelginnar. Það geta þeir upplýst sjálfir, að þetta fiskveiðilagafrv. er með allt öðrum hætti úr garði gert en eftir þeim till., sem Hafrannsóknastofnunin gerði. Þess vegna hefði ég haldið, að þeir hefðu viljað slá einhvern varnagla við algerum einkaáhrifum Hafrannsóknastofnunarinnar í þessu efni. Ég fæ ekki séð, hvað getur mælt á móti því, að varðandi veiðiheimildirnar í 10. gr. sé einnig leitað umsagnar Fiskifélags Íslands, og ég verð að segja, að þeir, sem mest tala um friðun, - sem ætti vitanlega að kalla verndun, því að við viljum vernda fiskistofnana, en ætlum ekki að friða þá, - mig undrar, ef þeir geta ekki fallist á þessa tillögugerð mína, vegna þess að þarna er myndaður tvöfaldur varnarveggur með því, að Fiskifélagið sé einnig kallað til þessara hluta ásamt með Hafrannsóknastofnuninni. Hér liggur eitthvað allt annað á bak við heldur en augljós og eðlileg rök, ef á að fara að beita sér gegn þessu sérstaklega. Það er í fyllsta máta eðlilegt, að samtök útvegsins í landinu eigi umsagnaraðild um þau atriði, sem 10. gr. fjallar um.



Herra forseti. Ég stend upp til þess að lýsa afstöðu minni til tveggja brtt., sem hér liggja fyrir. Það er annars vegar till. frá hv. þm. Pétri Sigurðssyni o. fl. um að opna aftur Faxaflóa fyrir dragnótinni. Þetta mál hefur verið til umr. hér áður, og ég hef lýst andstöðu minni gegn því. Ég verð að segja það, að hv. þm. Pétur Sigurðsson flutti snjallt mál, eins og hann er vanur, í sambandi við þessa till. Þó fannst mér hann ganga nokkuð langt í röksemdafærslunni, þegar hann vildi gefa í skyn, að þeir, sem fylgdu strangari reglum um friðun, gætu jafnvel átt sök á sjóslysum fyrir það, að menn yrðu að sækja lengra fiskinn, sem fólk krefst að fá í soðið. Þetta er að mínum dómi vægast sagt hæpin röksemdafærsla og ekki heldur smekkleg. Þetta er reyndar sama röksemdafærslan og við höfum heyrt af hálfu Breta í sambandi við landhelgismál okkar. T. d. þegar við færðum út í 12 mílurnar, skömmu eftir að það var gert, varð alvarlegt slys við Grænland, það fórst þar breskur togari, og bresku blöðin voru uppfull af því, að þessi togari hefði ekki farist, ef Íslendingar hefðu ekki fært út í 12 mílur, því að þá hefði hann verið nær landi hér á Íslandsmiðum og getað leitað vars. Ég verð að segja það, að ég er dálítið hissa á hv. þm. Pétri Sigurðssyni að beita slíkum röksemdum. Það er að sjálfsögðu alltaf nokkur hætta í því fólgin að fara á sjó, og það er hægt að ganga svo langt að segja, að þeir, sem krefjast þess t. d. að fá í soðið hér í Reykjavík, þeir, sem mér skilst, að Pétur Sigurðsson beri helst fyrir brjósti í þessu sambandi, séu að stofna mönnum í lífshættu með því. Hin till. er flutt af tveimur hv. þm. Vesturl., Friðjóni Þórðarsyni og Benedikt Gröndal. Ég styð þá till. eindregið. Þetta er mál, sem varðar mjög hagsmuni útgerðarmanna og sjómanna á Snæfellsnesi. Hv. þm. Sverrir Hermannsson sagði áðan um fiskveiðilaganefndina, að hún hefði þvælst um landið og dregið sérviskuna upp úr fólki. Það þarf yfirleitt ekki að draga sérviskuna upp úr fólki. En í þessu samb. vil ég geta þess, að Snæfellingar felldu sig út af fyrir sig við það, að sú lína, sem hér er um að ræða, væri miðuð við 9 sjómílur, en ekki 12, en það fylgir með, að þeir verða að sæta smækkun á því hólfi, sem þeir höfðu leyfi til að veiða í á hinum minni bátum, minni togskipum. Þar að auki er þetta hólf þannig að sögn þeirra þar vestra, botninn er þannig, að mjög illa hentar til togveiða. Ég hef þær fregnir vestan af Snæfellsnesi núna, að eigendur báta af þessari stærð, sem ég var að tala um, væru þegar farnir að hugleiða að losna við þessa báta, vegna þess að þeir gætu ekki haft af þeim nema mjög takmörkuð not, þegar þetta frv. væri orðið að lögum. Ég persónulega hef fylgt friðun þar vestra, er mikill stuðningsmaður hennar, en ég vil taka fram, að ég átti ekki von á því, að þeir fengju stóru togarana eins nærri sér og gert er ráð fyrir samkv frv., eins og það liggur fyrir. Ég held, að það sé engin ósanngirni af hálfu Snæfellinga, þó að þeir fengju línuna færða út aftur úr 6 mílum í 9. Hér er um að ræða samtals um 20 báta, og í smáu plássunum þar vestra skiptir útgerð þeirra að sjálfsögðu miklu máli. Ef henni verður alveg hætt, getur það orðið töluvert áfall fyrir þessi byggðarlög. Þessir bátar eru gerðir út frá Grundarfirði og Ólafsvík, ég hygg, allir, ég held, að það sé enginn frá Hellissandi eða Stykkishólmi, en fyrir þessi tvö byggðarlög mundi þetta verða mikið áfall.  Hitt kemur svo til greina, eins og þeir eru reyndar að hugleiða þar vestra nú þegar, að fara fram á það í staðinn, að viss svæði verði friðuð fyrir öðrum veiðum en línu og netum. Það er reglugerðaratriði, sem kynni kannske, ef sett yrði, að bæta nokkuð úr fyrir þeim eftir þá útreið, sem þeir fengju af þessu ákvæði ef það verður samþykkt hér. Ég vil lýsa yfir eindregnum stuðningi við brtt. þeirra hv. þm., Friðjóns Þórðarsonar og Benedikts Gröndal.



Herra forseti. Hv. síðasti ræðumaður hélt því fram, að hér væri fyrirliggjandi till. um að opna Faxaflóa fyrir dragnótaveiðum. Ég hygg, að hér sé um algeran misskilning að ræða hjá hv. ræðumanni. Ég geri ráð fyrir því, að hann eigi við till., sem er á þskj. 311. Ég er flm. að þessari brtt. ásamt þremur öðrum hv. alþm. og vil stuttlega gera grein fyrir viðhorfi mínu til þess atriðis, sem brtt. fjallar um, en hún fjallar um heimild til handa ráðh. til að veita veiðiheimildir í fiskveiðilandhelgi að fenginni umsögn Hafrannsóknastofnunarinnar Eins og hér hefur verið rakið að nokkru, var gert ráð fyrir því í frv., sem var lagt fram um ný fiskveiðilög fyrir þessa hv. d., að heimild til veitingar dragnótaveiðileyfa skyldi ekki notuð til 1. júlí 1976 að því er varðar veiðar á Faxaflóa innan tiltekins svæðis. Sjútvn. þessarar hv. d. taldi óeðlilegt að binda hendur ráðh. hvað þetta sérstaka svæði snerti og lagði til, að þessi takmörkun á heimild ráðh. til veitingar dragnótaveiðileyfa yrði felld úr gildi. Yfirgnæfandi meiri hl. hv. þdm. féllst á þetta sjónarmið, og urðu úrslit í atkvgr. um þetta mál hér í hv. d. í samræmi við það. Hv. Ed. hefur hins vegar haft annað viðhorf til þessa máls og hefur samþykkt, að umrædd takmörkun á heimild ráðh. til veitingar dragnótaveiðileyfa verði eins og frv. upphaflega gerði ráð fyrir. Ég vil taka það mjög skýrt fram, að afstöðu mína varðandi þetta mál má ekki túlka á þann veg, að ég telji, að opna eigi nú Faxaflóa fyrir dragnótaveiðum, svo er alls ekki. Um það mál eru ákaflega skiptar skoðanir meðal leikmanna og margar kenningar uppi, eins og kunnugt er, í þeim efnum. En ég er þeirrar skoðunar, að við hljótum að taka mikið tillit til álits fiskifræðinga og annarra sérfræðinga varðandi þetta atriði. Ég geng út frá því, að ráðh. muni nota vald sitt til veitingar veiðiheimilda í fiskveiðilandhelgi á þann veg, að hann muni að verulegu leyti fara að till. fiskifræðinganna og annarra þeirra, sem þarna eiga hlut að máli, eins og sjálfsagt og eðlilegt er að gera, því til þess eru fiskifræðingar í þjónustu ríkisins, að hægt sé að byggja að verulegu leyti a. m. k. á till. þeirra um friðunarráðstafanir og hagnýtingu fiskveiðilandhelginnar. Ég er sem sagt þeirrar skoðunar, að eðlilegt sé, að ákvarðanir um það efni, sem hér um ræðir, séu teknar af viðkomandi ráðh. og sérfræðingum hans hverju sinni. Það er af þessum ástæðum, sem ég er flm. ásamt þremur hv. þm. að brtt. á þskj. 311. Varðandi aðrar brtt., sem fram hafa komið, vil ég segja það, að því miður get ég ekki verið fylgjandi brtt. á þskj. 306, brtt. hv. þm. Friðjóns Þórðarsonar og Benedikts Gröndal. Hins vegar get ég fyrir mitt leyti stutt till. á þskj. 297 frá hv. þm. Sverri Hermannssyni, þar sem meginefni hennar sýnist mér vera það, að ráðh. sé heimilt að veita tilgreindar veiðiheimildir í fiskveiðilandhelginni að fenginni umsögu Fiskifélags Íslands einnig, en frv. gerir ráð fyrir, að leitað verði einungis til Hafrannsóknastofnunarinnar eftir umsögn.



Herra forseti. Ef hv. 5. þm. Vesturl. hefur skilið orð mín í minni fyrri ræðu á þann veg, að ég teldi, að þeir, sem væru hinir meiri friðunarsinnar, væru að valda dauða fiskimanna, sem reru á hinum smærri bátum héðan á innanverðum Faxaflóa, þá er það í sjálfu sér misskilningur. Hins vegar þekkir hann það mikið til sjómennsku, að hann hlýtur að skilja, að það er miklu meiri hætta yfir þeim mönnum, sem þurfa að róa á þessum litlu bátum, þegar þeir þurfa að sækja t. d. suður fyrir Reykjanes um hávetur eða vestur á Breiðafjörð. Og því miður eru dæmi um það, að á þessum litlu bátum hafi þeir farist og slys orðið á þeim hin síðari ár, vegna þess að þeir hafa orðið að sækja héðan. Þetta eru staðreyndir, sem liggja fyrir. Það kemur auðvitað engum til hugar að ætla neinum það, þó að hann vilji meiri friðun einhvers staðar og að sóknin verði öðruvísi, að hann hafi haft það í huga. Það er mikill misskilningur. Hins vegar kom það glöggt fram í öllu máli þessa hv. þm., að hann er orðinn miklu meir á alheimsvísu heldur en landsvísu, því að hann kemur hér og heldur langa ræðu um mál, sem hann hefur ekki nokkra hugmynd um, hvað er. Hann segir: Hann, þessi skúrkur, 10. þm. Reykv., ætlar að opna Faxaflóann, og ég er á móti því. Ég tek undir orð hv. síðasta ræðumanns. Það er ekki verið að opna fyrir neitt í Faxaflóanum. Það er verið að opna fyrir það, að menn hér hafi sama rétt og aðrir um það, að ráðh. með Hafrannsóknastofnunina að baki hafi heimild til að láta fara fram einhverjar lítilsháttar veiðar hér í Faxaflóanum. Svo ég komi aftur að því máli, skil ég ekki, hvað reykvískir eða hafnfirskir togarasjómenn hafa gert þessum hv. þm. Hann ætti manna best að vita það, - ég man a. m. k. eftir þeim árum, þegar var verið að klæða hann í svörtu peysuna og taka mynd af honum til að birta í Þjóðviljanum fyrir kosningar í Sjómannafélagi Reykjavíkur og hann fór nokkrum sinnum til sjós með doktor Ólafi Jenssyni á reykvískum togurum, að honum þótti gott að fara vestur í Kolluál, eins og raunar öllum togarasjómönnum, sem hafa stundað þar veiðar um áratugaskeið  Ég spurði hv. þm. Friðjón Þórðarson að því áður í sambandi við þetta mál, hvað hans sveitarfélag næði langt til hafs? Hvaða rétt eiga sveitarfélögin á Snæfellsnesi fram yfir Reykjavík og Hafnarfjörð um að nýta mið sem eru langt úti í rúmsjó? Það er náttúrlega lögskýringaratriði fyrir lögfræðinga að segja okkur frá því og skýra það fyrir okkur, hvað þeirra réttur nær langt. Hvaða forgangsrétt hafa þeir aflað sér á umliðnum áratugum fram yfir þá, sem hafa sótt á hinum stærri skipum héðan frá innanverðum Faxaflóa? Ég veit ekki betur, - til þess að útskýra fyrir þessum hv. þm. það, sem hann ekki veit, - en þegar verið var að leita samkomulags í sjútvn. Nd., þá var upprunalega till. sú, að við leyfðum hinum stærri togskipum að veiða inn að 6 mílum, það væri höfuðregla allt að Bjargtöngum. En til þess að koma á móti Breiðfirðingum var lokað fyrir stærri skipin úr miðjum Breiðafirði og norður úr, en hins vegar leyft að fara aðeins grynnra að sunnanverðu, vegna þess að þar voru þeirra hefðbundnu mið, Kolluállinn  Það var líka eftirtektarvert hjá hv. 5. þm, Vesturl., Jónasi Árnasyni, þegar hann var að tala um dauðaslysin og fór að minnast á röksemdir Breta, þegar togari fórst, mig minnir við Grænland eða alla vega langt vestur af Íslandi. Ég man nú ekki betur en ein röksemdin hjá hv. þm., - það hlýtur að hafa verið hjá honum líka, því að hann greiddi samningnum við Breta atkv. sitt, - ein höfuðröksemdin var sú í sambandi við gerð þess samnings, að hann væri gerður til þess að firra íslenska sjómenn og sérstaklega varðskipsmenn slysum, svo að hann ætti að muna eftir röksemdinni þaðan. En það er líka eftirtektarvert, þegar hann talar um, að þeir kvarti, hinir minni bátar við Breiðafjörð, út af þeim svæðum, sem þeir fá samkv. þessu frv. Því endurtek ég enn einu sinni: Skyldu þeir ekkert þurfa að kvarta, hinir minni bátar við innanverðan Faxaflóa, eða er það eins og ég sagði áðan við þessa umr., er það alltaf þessi staðbundna föðurlandsást þm. fyrir sínu eigin kjördæmi, sem kemur fram hjá þeim?  Herra forseti. Ég skal verða við ósk um að stytta þessar umr., en til viðbótar út af till. Sverris Hermannssonar í sambandi við Fiskifélagið vil ég undirstrika, að það eru ekki bara útgerðarmenn, sem eiga þar aðild núna. Það eru öll sjómannasamtökin í landinu og fleiri aðilar. Ég tel, að þegar Hafrannsóknastofnunin á að koma með hinar fiskifræðilegu röksemdir, þegar ráðh. spyr Hafrannsóknastofnunina um málið, þá mundi Fiskifélagið með þessa aðila koma með hin efnahagslegu og félagslegu rök. Ég álít, að þessi tvenn rök séu kannske ekki neitt síðri en hin fiskifræðilegu, og m. a. hef ég dregið þau fram vegna fiskimannanna hér við innanverðan Faxaflóa.



Herra forseti. Ég skal verða við þeim tilmælum að vera stuttorður. - Við eyddum í það löngum tíma og allmikilli vinnu í hv. sjútvn. d. að reyna að finna einhvers konar samkomulagsgrundvöll í þessu viðkvæma máli. Að lokum virtist hann vera fundinn. En þá komu auðvitað aftur þrákálfarnir úr Vesturlandskjördæmi, sem virðist vera haldnir mjög mikilli þráhyggju. Sendinefndir Vestlendinga komu til okkar æ ofan í æ, en aldrei með sömu skoðunina. Þeir margbreyttu sinni afstöðu, og sömu mennirnir skrifuðu undir þrenns konar till. Hv. 4. þm. Vesturl., Friðjón Þórðarson, vitnaði í fundinn, sem haldinn var hjá Farmanna- og fiskimannasambandinu. Það var búið að segja honum, að á þessum fundi var enginn fulltrúi frá smábátaútveginum hér við Faxaflóa, allt saman fínir lordar á varðskipum og stórum togurum. Hv. þm. hélt því fram, að það væri verið að fara með togarana inn í fjörðinn. Hefur hann ekki skoðað kort? Hvar hafa þessir menn verið? Það er hvergi farið inn í fjörðinn, þetta er langt fyrir utan fjörðinn, og eins og hv. síðasti ræðumaður sagði, var sniðið af okkar upphaflegu hugmyndum í þessum efnum. Það er ekki farið lengra núna að norðan en sem svarar 65° 05', í staðinn fyrir að við höfðum hugmyndir um að rýmka fyrir togurunum alla leið vestur að Bjargtöngum. Ég get ekki séð, að þeir hafi neitt meiri rétt til að veiða í Kolluálnum, sem gera út frá Breiðafirði, heldur en þeir, sem fiska í troll þar fyrir utan. Þessi hv. þm. eyddi í það nokkrum tíma að tala um einhverja almenna reglu Um 12 mílur fyrir togarana, eins og hún hefði verið. Ég er hræddur um, að þessi almenna regla sé alls ekki í frv., eins og það lítur út núna.

Lestu grg. með frv.

Hv. þm. þarf ekki að benda mér á að kynna mér þetta frv., ég er búinn að gera það og það miklu betur en hann. En ég vil benda hv. þm. á, að fyrir Suðurlandi öllu er farið inn að 6 mílum, auk þess er farið á Selvogsbankanum inn að 4 mílum frá grunnlínum og út af Faxaflóanum norður fyrir Kolluálinn sömuleiðis í okkar till. og í frv. að 6 mílum. Ég veit, að það er alveg þýðingarlaust að fara að rekja nokkur rök eða ætlast til, að þessir herrar, hv. þm. af Vesturlandi, taki yfirleitt nokkrum sönsum eða geti komið sér saman um nokkurn skapaðan hlut. Það hefur reynslan sýnt í samskiptum við Vestlendingana, bæði þm. og aðra. Ég vil að lokum aðeins minnast á till. Sverris Hermannssonar, sem mér finnst ekki vera merkilegar. Sú fyrri er um, að Fiskifélagið skuli tekið inn í 10 gr. með Hafrannsóknastofnuninni. En ég vil benda hv. þm. Sverri Hermannssyni á það, að í lok 10. gr. segir, að togveiðiheimildir samkv. tölul. nr. 1–8 skuli jafnan vera tímabundnar og auk umsagnar Hafrannsóknastofnunarinnar skuli ráðh. leita umsagnar Fiskifélags Íslands eða annarra aðila, þegar honum þyki ástæða til, þannig að þetta atriði er í rauninni þegar í frv.



Herra forseti. Það eru aðeiðs örfá orð. - Hv. 4. þm. Austf. hafði ekki mikið álit á fiskveiðilaganefndinni. Það voru ekki heldur mín orð, að sú n. eða þær niðurstöður, sem hún hefur komist að, væru heilagar. Eigi að síður varði hún þó löngum tíma og fyrirhöfn í að kynna sér afstöðu manna víðs vegar um land og komst að vissri niðurstöðu, sem hún lét á þrykk út ganga. Þessi sami hv. þm. spurði: Hvað hefur breyst frá því í haust? Já, hvað hefur breyst frá því, að þetta frv. var lagt fram? Það skyldi þó aldrei vera það, sem nefna mætti, að það hafa verið gerðir samningar við Breta, og er það kannske m. a. þeirra vegna, sem þeir, sem um þetta mál hafa fjallað, hafa séð ástæðu til þess að færa stóru togarana nær landinu, m. a. í Kolluál á Breiðafirði? Sannleikurinn er sá, að breiðfirskir sjómenn og útgerðarmenn hafa gengið mjög langt í friðunarátt. Þeir hafa reynt og lagt hart að sér að ná samkomulagi eða samræma skoðanir sínar, og þeim tókst það, eins og ég greindi frá fyrr við umr. þessa máls. En þær till., sem þeir loksins náðu samkomulagi um, hafa nú allar verið stráfelldar eða ekki virtar viðlits í hv. sjútvn. d. Það væri freistandi að ætla, að a. m. k. sumir hv. fulltrúa í sjútvn. hefðu ráðið sig í skiprúm hjá 4. þm. Austf. En það er eins og einn Grundfirðingur sagði, sem kom hingað til Reykjavíkur út af þessum málum: Hvernig er það með ykkur alþm., veitið þið engum umþóttunartíma nema Bretum? Það er vitað mál, að það eru margir smábátaeigendur við Breiðafjörð, sem eiga mjög erfitt með að laga sig að þeim aðstæðum, sem frv. býður upp á í þeirri mynd, sem það nú er. Ég ætla svo ekki að lengja þessar umr., en vænti þess einungis, að till. á þskj. 306 nái samþykki.