Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Fjármálaráðherra (M. G.) Hv. deildarmenn hafa þegar fengið landsreikningana fyrir árin 1918 og 1919 ásamt athugasemdurn yfirskoðunarmanna, svörum stjórnarinnar og tillögum yfirskoðunarmanna til úrskurðar. Á þessum gögnum öllum er frv. það bygt, sem hjer liggur fyrir. Jeg held að jeg megi fullyrða, að enginn teljandi ágreiningur sje um aukafjárveitingar milli stjórnarinnar og yfirskoðunarmanna, svo að jeg vona, að sú nefnd, sem fær frv. þetta til meðferðar, komist ljett út af því, og að það geti orðið samþykt óbreytt. Athugasemdirnar við landsreikningana bera það með sjer, að hið besta samkomulag hefir verið milli stjórnarinnar og yfirskoðunarmanna, og jeg held að jeg geti fullyrt, að það hafi aldrei verið eins gott, og athugasemdirnar eru miklu færri nú en venjulegast áður, og verð jeg að telja það vott um góðan frágang reikninganna. Til samanburðar get jeg getið þess, að aths. við reikninginn fyrir 1918 eru 43, og reikninginn 1919 42, en voru t. d. 1917 37, 1916 123, 1915 163 og 1914 258. Þegar þessari umræðu er lokið, óska jeg að frv. verði vísað til fjárhagsnefndar.

Fjármálaráðherra (M.G.): Þetta frv. er, eins og öllum mun knnnugt. tekið eftir landsreikningunum fyrir árið 1918 og 1919, og með því að engin misklíð er milli stjórnarinnar og yfirskoðunarmanna Alþingis um neina fjárhæð, vona jeg að frv. verði samþ. óbreytt. Aðalstarf nefndar þeirrar, sem fær mál þetta til meðferðar, verður því það, að sannreyna, að upphæðirnar sjeu rjett tilfærðar eftir landsreikningunum, og skil jeg ekki annað en að svo sje. Frv. óska jeg að verði vísað til fjárhagsnefndar, þá er þessari umr. er lokið.

Fjármálaráðherra (M. G.) Mjer er það ljóst, að ýmsum hv.þm. muni bregða í brún, er þeir sjá, að stjórnin vill halda vörutolli áfram, en ekki taka upp verðtoll. En ástæðurnar til þess eru tilfærðar í aths. við frv., og vil jeg leyfa mjer að vísa til þeirra, til þess að losna við að taka þær upp aftur hjer. Vona jeg, að þær nægi til að sannfæra hv. deildarmenn um, að sú leið er ekki fær, að taka upp verðtollsstefnuna, þótt hún fljótt á litið sje sanngjarnari. Umsagnir lögreglustjóranna í þessu efni eru talandi vottur, og þeir tala af reynslu, og hún er jafnan talin ólygnust. Þótt jeg eindregið fylgi vörutolli fremur en verðtolli, er jeg þó alls ekki blindur fyrir því, að vörutollurinn hefir sína galla, sjerstaklega eins og hann hefir verið. En í því frv., sem hjer liggur fyrir, hefir einmitt verið reynt að bæta úr þeim, með því að búa til nýjan flokk með allháum tolli, og veita heimild til, þar sem sjerstaklega stendur á, að setja tollinn niður. Að öðru leyti er frv. lítið breytt, en öll hin gildandi vörutollslög dregin saman í eina heild. Jeg veit það vel, að það er leitt að þurfa að taka aðflutningsgjald af öllum aðfluttum vörum, en eins og nú er, sje jeg ekki nokkurn möguleika á að losna við það. Jeg minnist þess, að þegar hið núgildandi aðflutningsstimpilgjald var lögleitt í fyrra, var það meðal annars gert í þeim tilgangi, að sannreyna með því, hvernig verðtollur gæfist hjer á landi. Nú er þessi reynsla komin, og hún mælir sannarlega ekki með þessari skattaleið. Þegar þessi umræða er á enda, legg jeg til, að frv. verði vísað til fjárhagsnefndar, og skal svo ekki fara fleiri orðum um þetta mál að sinni, nema andmæli komi fram.

Fjármálaráðherra (M. G.) Jeg verð skammorður um þetta frv. Læt mjer nægja að geta þess, að hækkanir þær, sem hjer er farið fram á, snerta að tiltölulega litlu leyti eiginlegar nauðsynjavörur, og þær ná einkum til vara, sem ekki hefir verið hækkaður tollur á síðan heimsstyrjöldin hófst. Jeg játa fúslega, að jeg hefði mjög gjarnan viljað losna við að þurfa að flytja þetta frv., en það er svo erfitt að útvega nægar tekjur nú á dögum, að fleira verður með að taka en gott þykir. Þegar þessi umr. er á enda, vona jeg, að frv. verði vísað til fjárhagsnefndar.

Fjármálaráðherra (M. G.) Jeg þykist vita, að ýmsum muni þykja há sú fjárhæð, sem hjer er farið fram á aukafjárveitingu fyrir, og jeg viðurkenni, að svo er, en vil um leið geta þess, að stjórnin á þar á minsta sök, því að langflestar fjárveitingarnar eru annaðhvort beinlínis samþyktar af síðasta þingi eða eru afleiðingar af gerðum þess eða fyrri þinga. Eins og frv. ber með sjer, eru það tæpar 835.000 kr., sem frv. ræðir um, og er langmestur hluti þessarar fjárhæðar þegar greiddur, og talinn í gjöldum síðastliðins árs. Mjer telst svo til, að það sjeu um 75.000 kr. ógreiddar, sem koma á árið 1921. Að öðru leyti finn jeg ekki ástæðu til að ræða frekar um þetta frv. nú, en legg til, að því verði, er þessari umr. er lokið, vísað til fjárveitinganefndar.