Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Mér hefur borist svohljóðandi bréf dags. 28. oki. 1982: „Vegna utanfarar í opinberum erindum mun ég ekki geta sótt þingfundi á næstunni. Með skírskotun til 138. gr. laga um kosningar til Alþingis leyfi ég mér að óska þess, að 1. varamaður Framsfl. í Norðurlandskjördæmi eystra, Níels Á. Lund, taki sæti á Alþingi í fjarveru minni. Stefán Valgeirsson, 2. þm. Norðurl. e.“ Níels Á. Lund hefur áður átt sæti á Alþingi á þessu kjörtímabili. Þarfnast kjörbréf hans því ekki rannsóknar. Ég býð hann velkominn til starfa.



Herra forseti. Í sjálfu sér eru það ekki mörg atriði sem þarf að fara orðum um eftir þær umr. sem hér urðu síðast þegar mál þetta var á dagskrá. Þó eru nokkur atriði, sem ég tel nauðsynlegt að við íhugum nokkru nánar, og þá kannske sérstaklega vegna þeirra skoðana, sem komu frá hv. þm. Vestfjarðakjördæmis, og væri þó kannske nóg að geta aðeins um þau orð sem einn þeirra lét falla, hv. 5. þm. Vestf., Ólafur Þ. Þórðarson. Ég hef sjaldan heyrt aðra eins vitleysu og kom fram í máli hans varðandi það vandamál sem hér er til umr. Og þegar hv. þm. fer að bjóða okkur upp á þær skoðanir sínar, að mál eins og þetta megi gjarnan fara til afgreiðslu í fjvn. Alþingis vegna þess að þar tíðkast ekki kjördæmapot, þá geta nú dottið dauðar lýs af mönnum sem hafa slíkt hjá sér. En hv. þm. sagði meira. Hann sagði að með þessum skatti, sem innheimtur væri til Framkvæmdasjóðs aldraðra, væri verið óbeint að vinna að því að flytja aldrað fólk nauðungarflutningi hingað, þar sem verið er að byggja hjúkrunarheimili og aðstöðu fyrir sjúki gamalt fólk hér á höfuðborgarsvæðinu. Það er eins og hv. þm. hafi ekki gert sér neina grein fyrir því, að með því sem verið er að byggja er verið að leysa vanda sem þegar er fyrir hendi. Þetta fólk var þegar komið hingað og ef það sjálft og aðstandendur þess hafa talið sig þurfa að flytja hingað, á þetta svæði, þá hefur það ekki verið vegna þeirra framkvæmda sem eru unnar á vegum Framkvæmdasjóðs aldraðra. Þetta er mikill misskilningur. Það sem er verið að gera hér er að verið er að reyna að leysa úr ekki aðeins vandamáli heldur neyðarástandi. Ég stóð satt að segja í þeirri meiningu, þegar þetta mál fékkst fram með samþykki þm. úr öllum þingflokkum, að menn hefðu gert sér grein fyrir þessu, að þeir hefðu skilið þau neyðaróp sem komu hér af höfuðborgarsvæðinu, ekki aðeins í tugatali heldur í hundraða- og jafnvel þúsundatali, að þeir hefðu rétt upp höndina með því að þessi leið yrði farin vegna þess að þeir skildu að hér var neyðarástand ríkjandi. Og ég get bent þessum hv. þm. á það, að þeir sem búa við þetta neyðarástand ennþá eru ekki aðeins þeir sem eru innfæddir Reykvíkingar eða hafa búið hér um áratuga skeið. Það eru líka þeir sem koma utan af landi. Við getum hins vegar æpt svo lengi sem okkur lystir: Af hverju kemur þetta fólk utan af landi? Af hverju hefur það flust hingað? Ef maður vildi fara í ómerkilegt orðaskak við þennan hv. þm., þá gæti maður sagt sem svo: Jú, Reykjavík er á suðlægari breiddargráðu en Ísafjörður og kjördæmi þessa hv. þm. allt. En það er náttúrlega ekki vegna þess. Vissulega hefur verið hægt að fá betri þjónustu fyrir aldraða hér á þessu svæði en á mörgum stöðum úti um land, m.a.læknisþjónustu, húsnæði og annað. En við skulum ekki gleyma því, að þar sem spítalar eru hafa þeir verið notaðir um allt land fyrir gamalt fólk og vegið á móti því sem við höfum verið að glíma við hér. Við höfum orðið að byggja yfir gamla fólkið fyrir utan okkar spítalastofnanir eftir að farið var að ýta gamla fólkinu þaðan út á jafn harðneskjulegan hátt og við þekkjum til hér í Reykjavík. Hins vegar hefur aldrei staðið á þeim sem hér hafa byggt í Reykjavik að taka við því gamla fólki sem hefur óskað eftir vistun hér. Ef hv. þm. vill halda því fram, þá er það alrangt. Nei, það sem er verið að gera hér er að ráða fram úr vandamáli. Það er verið að leggja línur um það hvernig við getum brugðist við þessum vanda um allt land, og það er ekkert óeðlilegt þó að kjördæmi þessa hv. þm. sé látið bíða þegar við höfum það í huga, að það er ekkert fyrirhugað um að byggja neinar hjúkrunardeildir yfir aldrað fólk þar. Vel má vera að þeir hugsi sér það, Vestfirðingar, að geyma sitt aldraða fólk, ef ég má orða það svo, eða skapa því aðstöðu innan veggja hins glæsilega spítala, sem þeir hafa reist nokkuð við vöxt og er í byggingu á Ísafirði. Hins vegar eru þeir með á áætlun hjá sér að byggja húsnæði, sem ég tel að samkv. skilgreiningu laganna muni falla undir það sem heitir húsnæði fyrir aldraða: Ábending hv. þm. Ólafs Þórðarsonar er því réttmæt. Eins og allir geta séð ef þeir skoða IV. kafla, 17. grein, þá vantar þar í fyrirsögn kaflans. Þar ætti að standa: „Húsnæði og dvalarstofnanir fyrir aldraða“ samkv. þeirri skilgreiningu á húsnæði fyrir aldraða sem kemur fram í 1. tölul. A. og B. 17. gr. Það fer ekkert milli mála að það húsnæði fyrir aldraða, sem þar er skilgreint, á að njóta þeirrar fyrirgreiðslu sem Framkvæmdasjóður aldraðra getur um. Þetta held ég að allir geti skilið. Hitt skilja menn kannske ekki, að það hefur orðið að skera niður nokkuð af því sem ætlað var að gera, ekki aðeins á yfirstandandi ári heldur og á næsta ári líka. Það sem hefur skeð er m.a. það, að í stað 20 millj. kr. tekna, sem ætlað var að mundu koma í sjóðinn af skattheimtunni á þessu ári, litur út fyrir að sú tala verði miklu minni og muni ekki verða nema um 16 millj. Þess vegna hefur því miður orðið að ganga á það framlag og þá hjálp, sem átti að koma til við byggingu B-álmu Borgarspítalans, sem á að verða öldrunarsjúkrahús, á að verða spítali fyrir aldrað fólk, sem við þurfum geysilega mikið á að halda, ekki aðeins til þess að þjónusta gamalt veikt fólk í Reykjavík heldur víðar að, eins og Borgarspítalinn hefur reyndar gert frá því hann tók til starfa. Ég hef í sjálfu sér ekki, herra forseti, miklu við að bæta það sem ég sagði hér við 1. umr. fram yfir það sem ég hef þegar sagt. Ég hef lýst því yfir að ég styðji frv. eins og það er, hef þó áskilið mér rétt til að flytja eða fylgja brtt., en ég er fylgjandi því að meginefni til. Það eru vissar leiðréttingar og lagfæringar sem þarf að gera. Ég hef í þessari umr. bent á eina. Það hafa verið sendar inn ábendingar um breytingar á frv. Sumar þeirra eiga fullan rétt á sér, aðrar ekki, eins og gengur. Það er ennþá mikill misskilningur uppi um þetta frv. Ég tel að það dragi mikið úr miðstýringu, sem hefur verið uppi í þessum málum og hefur verið ætlað að hafa í þessum málum. Það hefur verið flutt bæði til sveitarfélaganna sjálfra og sjálfseignarstofnananna meira frelsi en þau hafa búið við til þessa, þannig að sá ótti manna bæði hér í Reykjavík og annars staðar, að verið sé að þoka málum frekar í miðstýringarátt heldur en verið hefur, er á misskilningi byggður. En öllum hlýtur að vera ljóst að einhvers staðar þarf að vera saman kominn einhver toppur, sem gerir áætlanir um hvar og hvernig því fé sé best varið sem fer til umráða í sambandi við úrlausn þessara mála.



Herra forseti. Ég gat því miður ekki verið við umr. um þetta mál s.l. miðvikudag, en ég vil láta í ljós sérstaka ánægju mína með að þetta frv. skuli nú vera fram lagt og það snemma að auðvelt ætti að vera fyrir þingið að afgreiða það. Ég vil ekki hér nú ræða efnisatriði frv. Bæði er að ég fylgdist ekki með umr. um það s.l. miðvikudag, en ég hef fylgst með málinu allt frá fyrstu tíð, frá aðdraganda þess vorið 1979, og svo hitt, að ég á sæti í heilbr.- og trn. þessarar hv. deildar og mun fjalla um málið þar. Ég hef nokkrar athugasemdir að gera við frv., aðallega að því er varðar stjórnun þessara mála og þátt sveitarfélaganna í því öllu saman, en þær athugasemdir mun ég gera í heilbr.- og trn. Ég vil bara endurtaka ánægju mína með að þetta mál skuli vera fram komið og mun gera mitt til þess að flýta afgreiðslu þess hér á hinu háa Alþingi.



Herra forseti. Með leyfi forseta vil ég fá að lesa hér upp hverjir sóttu um og hverjir fengu úthlutað úr umræddum sjóði, þar sem hér hafa komið fram yfirlýsingar um að enginn aðili úr ákveðnu kjördæmi hafi haft rétt til samkv. lögum sjóðsins að fá fjárframlag úr þessum sjóði, sem var nú hugsaður fyrir allt landið, að mér skildist, ekki bara í skattheimtunni heldur einnig til dreifingar. Þeir sem hafa fengið úthlutað eru Borgarspítalinn 18 millj., Borgarnes 300 þús., Stykkishólmur 300 þús., Sauðárkrókur 2 millj. 200 þús., Dalvík 1 millj., Akureyri 1 millj., Ólafsfjörður 500 þús., Húsavík 1 millj., Egilsstaðir 1 millj., Hella 500 þús., Garðvangur 500 þús., DAS Hafnarfirði 4 millj., Kópavogur 1 millj., hönnunarkostnaður Sólvangur 700 þús., stjórnunarkostnaður 100 þús. og Vopnafjörður 100 þús. Þessum hefur verið synjað: Ríkisspítölunum, Biskupstungnahreppi, Kirkjubæjarklaustri, Neskaupstað, Náttúrulækningafélagi Akureyrar, Hvammstanga, Ísafirði, Reykhólum, Ólafsvík, Grundarfirði, Búðardal, Sambandi lífeyrisþega ríkis og bæja og í þrettánda lagi hefur verið synjað um könnun á högum 80 ára og eldri. Við upplestur þennan fer það ekki milli mála að hv. 1. landsk. þm. má vel við una og njóti hann vel, en það er svo hans skoðun, en ekki mín, að það sé sjálfsagt að þeir sem sóttu um í Vestfjarðakjördæmi séu skildir út undan.



Herra forseti. Jú, ég þarf vissulega að bera af mér sakir vegna þess að hv. síðasti ræðumaður gerði mér upp þau orð sem ég sagði ekki. Ég benti á það, að úr kjördæmi hans hefði ekki verið sótt um til byggingar hjúkrunarheimilis fyrir aldrað fólk. Það var sótt um til byggingar húsnæðis fyrir aldrað fólk og samkv. þessu frv. er ákveðin skilgreining á hvað hvort sé. Ef hv. þm. getur ekki skilið það við lestur frv. skal ég taka hann í smáaukatíma hér á eftir utan þingsala, svo við tefjum ekki þingstörf. En þessi voru mín orð og ekki annað. Þá vil ég benda á það, þar sem hann bendir sérstaklega á að Hrafnista í Hafnarfirði hefur fengið 4 millj.,- hefur reyndar fengið meira, eins og heimilið í Kópavogi, sem er þó byggt eingöngu fyrir íbúa Kópavogs, - að heimilið í Hafnarfirði er ekki ætlað neinu einu sveitarfélagi, eins og fjöldi Vestfirðinga sem þar dvelur ber gleggstan vott um. Þar utan geri ég ráð fyrir að þegar upp verði staðið muni styrkurinn úr Framkvæmdasjóði til Hrafnistubyggingarinnar í Hafnarfirði rétt duga fyrir þeim aukna kostnaði sem hefur eingöngu orðið af nýjum reglugerðum og reglugerðarbreytingum á byggingartímanum frá hæstv. núv. ráðh.



Herra forseti. Út af því sem hv. þm. Pétur Sigurðsson sagði hér áðan, þá er það held ég misskilningur hjá honum að við þm. sem teljumst til Vestfjarða séum að agnúast út í það eða teljum t.d. að Reykjavíkursvæðið fái of mikið. Spurningin er fyrst og fremst um það, hvort það eiga ekki allir að sitja við sama borð varðandi úthlutun fjár og fjármögnun framkvæmda úr þessum sjóði. A.m.k. dreg ég mjög í efa að stjórn Framkvæmdasjóðs aldraðra eða ráðh. hafi til þess lagaheimild að segja til um að hjúkrunarframkvæmdir njóti sérstaks forgangs. Það er beinlínis tekið fram í lögunum, hvert hlutverk sjóðsins á að vera, til hvaða framkvæmda á að veita fjármagni. Ég dreg mjög í efa, að það sé á valdi stjórnar þessa sjóðs eða hæstv. ráðh. að taka þar út úr og einangra ákveðin framkvæmdaverkefni, segja að þau skuli njóta forgangs allt að 5 ár í röð, en önnur, sem lögin kveða jafnframt á um að eiga að njóta fyrirgreiðslu úr þessum sjóði, skuli vera útstrikuð í 5 ár. Ég dreg mjög í efa að lagahliðin styðji slíka ákvörðun. Alþingi hefur samþykkt þessa löggjöf með ákveðnum skilyrðum um hvað skuli njóta fyrirgreiðslu varðandi þetta fjármagn og ég tel að sá aðili sem fer með framkvæmdina hljóti að verða að fara eftir þeim lagafyrirmælum, en hafi ekki neitt eindæmi um að segja: Þú skalt fá, þessi framkvæmd skal fá, en önnur ekki. - Það er þetta sem við þm. Vestfirðinga erum um að tala. Vestfirðingar eru eins og aðrir landsmenn skattlagðir vegna þessa tekjustofns og við lítum svo á, að þeir eigi að hafa sama rétt og aðrir landsmenn á að fá fyrirgreiðslu úr þessum sjóði.



Herra forseti. Það er skammur tími sem okkur er skammtaður hér. Við höfum reyndar haft langan tíma þegar til að ræða þetta mál. Það þarf nú að fara til nefndar. En tíminn er sérstaklega skammur miðað við þau orð og ummæli sem hér hafa fallið, því að greinilegt er að það væri full þörf á að ræða þetta mál hér mjög ítarlega og lengi, og gefst vonandi tækifæri til þess við 2. umr. málsins. Ég vil í fyrsta lagi segja þetta út af aðdróttunum 6. landsk. þm., Karvels Pálmasonar: Allir sifja við sama borð við úthlutun úr Framkvæmdasjóði aldraðra. Þegar hv. þm. segir hins vegar að það sé vafamál að ráðh. hafi heimild til að raða niður framkvæmdum með þeim hætti sem gert hefur verið, þá er hann að segja að ráðh. hafi í raun og veru ekki lagalegan rétt og heimild til að raða verkefnum í forgangsröð. Ég vil segja: Það er skylda ráðh. að raða verkefnum í forgangsröð, eftir því sem hann telur heppilegt og skynsamlegt á hverjum tíma. Eins og ég sagði hér á síðasta fundi um þetta mál, þá tel ég að Vestfirðingar hefðu ekki verið neitt bættari með það þó að B-álman hefði staðið nokkrum mánuðum lengur hálfköruð hér suður í Fossvogi. Ég tel að sú uppsetning mála, sem hér hefur komið fram, sé byggð á miklum misskilningi. Ég vona að það sé ekkert annað á bak við það en misskilningur. Hv. þm. Karvel Pálmason ræddi mjög um þessi mál og í rauninni er hann að segja með sinni röksemdafærslu að ráðh. eigi á hverjum tíma að láta alla fá fé úr sjóðnum, sem leggja inn umsóknir, sem teljast faglega nothæfar. Með úthlutunaraðferð af þessu tagi væri verið að eyðileggja Framkvæmdasjóð aldraðra. Hann mundi ekki skila einni einustu framkvæmd fullkláraðri fyrr en eftir 5–10 ár eða svo. Það er enginn bættari með það. Það er skynsamlegra að verja fénu í verkefni sem skila sér hið fyrsta fyrir hina öldruðu í landinu. Það er grundvallaratriði sem sjóðsstjórnin hefur sem betur fer haft í heiðri. En ég endurtek það, sem ég sagði hér áður í umr. um þetta mál, að auðvitað er frv. um málefni aldraðra núna í höndum Alþingis. Auðvitað getur Alþingi tekið sínar ákvarðanir í þeim efnum, en ég teldi ekki skynsamlegt að haga þeim ákvörðunum þannig, að þessu fé yrði dreift til svo að segja allra sem óska eftir því og þar með yrði ekki tryggt að það skilaði nægilegum árangri eins fljótt og ella væri. Varðandi fyrirspurnir, sem hér hafa verið bornar fram efnislega, vil ég fyrst víkja að fsp. hv. 8. landsk. þm., Guðrúnar Helgadóttur. Hún spurði: Hvernig er séð fyrir því að féð sé rétt notað? Það gerist ósköp einfaldlega á sama hátt og með aðrar fjárveitingar. Við veitum t.d. fé úr þessum sjóði til Reykjavíkurborgar og Reykjavíkurborg sér um framkvæmdirnar við B-álmuna. Það er veitt fé til Dvalarheimilis aldraðra sjómanna, sjómannadagsráðs, og þeir aðilar sem þar fjalla um málið sjá um að nýta féð. Ég hef enga ástæðu til að ætla að fé sé verr nýtt úr þessum sjóði en öðrum sjóðum, nema síður sé. Ég held að menn hafi lagt sig fram um að nota þetta fé sem allra best vegna þess hversu knappt hefur verið skammtað þrátt fyrir allt. Hins vegar mætti vafalaust víða halda miklu betur á málum í þeim efnum. Ég kann ekki við að nefna einstök dæmi, en ég fullyrði að þar hefur sums staðar farið býsna mikið úrskeiðis. Varðandi ummæli hv. þm. Alexanders Stefánssonar, að það hafi kannske verið óeðlilegt af ráðh. að undirrita starfsreglur fyrir sjóðinn áður en málið kom til meðferðar í fjvn. Ég mótmæli þessu alveg. Ráðh. ber pólitíska ábyrgð á því að gera úthlutunartillögur og hafa síðan um hana samráð við fjvn. Honum er þar af leiðandi skylt að segja við stjórn sjóðsins hvernig hann vill að tillögur verði gerðar. Þess vegna var það sem ég lagði fyrir stjórn sjóðsins að haga sinni úthlutun þannig, að um það bil 10% eða svo færu til íbúða fyrir aldraða. Síðan getur fjvn. auðvitað haft áhrif á þetta mál, ef henni sýnist svo. En ég vil geta þess, að þegar þetta mál var lagt fyrir fjvn. síðast kom ein - ég endurtek: ein - athugasemd frá fjvn. til ráðuneytisins: samtals ein athugasemd. Nokkuð hefur verið rætt hér um B-álmu Borgarspítalans. Ég vil af því tilefni láta það koma fram, að ég tel að óhjákvæmilegt sé að gerður verði um það samningur, og að því er unnið milli ráðuneytisins og Reykjavíkurborgar, að B-álman verði notuð í þágu aldraðra. Ég vil beina því til hv. nefndar, sem með málið fer, að ég teldi mjög vel koma til greina að setja í lögin endurgreiðsluákvæði, þannig að greiðslan úr Framkvæmdasjóði aldraðra falli í raun og veru niður ef viðkomandi bygging verður tekin í þágu annars en aldraðra. Ég vil biðja hv. nefndarmenn í heilbr.- og trn. Nd. að hugleiða þetta, að greiðslan falli í raun og veru brott ef byggingin er tekin fyrir aðra en aldraða. Í sambandi við fyrirspurnir að öðru leyti, sem hér voru bornar upp við mig, hef ég kannað mjög rækilega fjármögnun íbúða fyrir aldraða á Ísafirði. Framkvæmdir við íbúðir fyrir aldraða á Ísafirði hófust seint á árinu 1979 og þeim lauk s.l. sumar og það var flutt inn í fyrstu íbúðirnar í júlímánuði s.l. Byggingarkostnaður nemur nú samtals um 17.5 millj. kr. Í árslok 1980 var hann 4.5 millj., en síðan bættust við 4.2 millj. 1981 og 8.8 millj. 1982 Fjármögnunin hefur verið þannig af lánsfé, að vaxtaaukalán og lán frá bönkum á Ísafirði hafa numið um 4 millj. kr., en Húsnæðisstofnun ríkisins hefur lánað í þessa framkvæmd 1.7 millj. kr. Það hefur því fengist fé frá Húsnæðisstofnun og öðrum opinberum aðilum í þessar íbúðir fyrir aldraða. Þess vegna hafa íbúðirnar á Ísafirði ekki að neinu leyti verið settar til hliðar miðað við þær reglur sem til voru að undanskildum reglum um Framkvæmdasjóð aldraðra. En ég tek fram, í tilefni af þeirri umr. sem hér hefur farið fram, að ég tel að það sé mjög eðlilegt að fjárhagur íbúða fyrir aldraða á Ísafirði verði athugaður í tengslum við úthlutun úr Framkvæmdasjóði aldraðra á árinu 1983. Ég mun beina því til sjóðsstjórnarinnar að taka það sérstaklega til athugunar. Ég bið menn ekki að taka þetta sem neitt fyrirheit, en ég mun biðja sjóðsstjórnina um að skoða þessi mál á Ísafirði með sérstöku tilliti til annarra umsókna, þegar sjóðsstjórnin gerir upp hug sinn varðandi úthlutun á árinu 1983, og eins getur að sjálfsögðu fjvn. eða þeir menn sem í henni sitja haft hönd í bagga með því hvernig með þau mál verður farið. Varðandi úthlutun úr Framkvæmdasjóði aldraðra 1982. Hún var lesin upp hér áðan af hv. skrifara deildarinnar og það var í öllum meginatriðum rétt lesið. En hann gat þess hins vegar ekki, sem skiptir mjög miklu máli, að Framkvæmdasjóður aldraðra hefur haft mun minna fjármagn á þessu ári en við gerðum ráð fyrir í upphafi ársins og allur samdrátturinn á fjármagni sjóðsins á þessu ári hefur komið niður á B-álmu Borgarspítalans. Úthlutunin til B-álmu Borgarspítalans á þessu ári verður þannig því miður ekki 18 millj., heldur verður hún talsvert minni, sennilega 15 millj. eða svo. Öll skerðingin kemur fram á B-álmu Borgarspítalans, því miður. Hér hefur einnig verið rætt ýmislegt um það, að úthluta eigi úr Framkvæmdasjóði aldraðra með tilliti til þess að allir greiði í hann og það eigi að tryggja að hvert einasta kjördæmi fái peninga úr Framkvæmdasjóðnum. Ég lít ekki svona á málið. Ég tel raunar að aldraðir eigi að fá fé úr Framkvæmdasjóðnum, þannig að hægt sé að veita þeim þjónustu, en aðstaðan í hinum ýmsu kjördæmum er mjög mismunandi og það er mat manna, allra sérfræðinga sem um málin fjalla, að ástandið sé miklu alvarlegra í þessum efnum á þéttbýlissvæðinu en annars staðar. En við skulum ekki metast um þetta og við skulum ekki heldur setja dæmið þannig upp, að úr því að af Vestfjörðum kemur þessi upphæð 1982 eigi hún endilega að ganga til Vestfjarða aftur eða úr því að frá Reykjavík kemur þessi upphæð 1982 eigi hún endilega að ganga til Reykjavíkur aftur. Það er ekki hugmyndin með þessum sjóði að þannig sé að málunum staðið. Hér var það gagnrýnt af þm. á miðvikudaginn eða fimmtudaginn í síðustu viku að ég skuli hafa lagt tillögur fyrir fjvn. um úthlutun til 5 ára. Ég endurtek það sem ég sagði þá: Það var lagaskylda ráðh. að leggja þá tillögu fyrir. Og vegna ummæla sem komu fram hér í síðustu umr. um málið í þá veru að það eigi núna að horfa á þessa úthlutun til 4 ára aðeins, eins og hv. þm. Alexander Stefánsson gat um. Það er rangt. Ráðuneytið mun á nýjan leik gera tillögur um úthlutun til 5 ára og lítur þannig á ákvæðin í lögunum að það sé alveg ótvírætt að svo skuli vera. Ég vona, herra forseti, að ég hafi svarað þeim spurningum sem hér voru bornar fram um málið. Það væri þó vissulega ástæða til þess að fara miklu ítarlegar yfir það hér vegna þess að það kemur greinilega fram talsverður misskilningur í þessum efnum. Ég vona að greiðist úr honum í umr. og málið flækist ekki frekar en orðið er fyrir einstökum þm.