Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

* Frsm. (Ingvar Pálmason): Það hefur dregizt, að sjútvn. skilaði áliti í þessu máli, og er það ekki sökum meðnm. minna, að svo hefur farið, heldur af þeim ástæðum, að ég vildi ekki afgreiða málið úr n. fyrr en ég væri búinn að fá frá vitamálaskrifstofunni áætlanir yfir það mannvirki, sem fyrirhugað væri á þessum stað, Og nú hef ég fengið þær áætlanir, og vænti því, að málið geti fengið greiðari afgreiðslu á þinginu hér eftir en hingað til hefur verið. Vitamálaskrifstofan hefur gert 5 áætlanir yfir þetta mannvirki af mismunandi gerð og úr mismunandi efni. Eins og málið liggur nú fyrir, þá er það sjálfsagður hlutur, að þingið tekur ekki neina ákvörðun um það, hver af þessum till. vitamálaskrifstofunnar verður tekin til notkunar. En ég vil benda á það, að fullkomnasta og, dýrasta áætlunin samsvarar þeirri upphæð, sem til er tekin í frv., þannig að það virðast ekki líkur til, að um meiri fjárframlög þurfi að vera að ræða til þessa mannvirkis en frv. gerir ráð fyrir. Ég hef alveg nýverið fengið þessar áætlanir og er ekki fyllilega búinn að setja mig inn í þær, enda álít ég, að það skipti ekki miklu máli, En það er töluverður ávinningur fyrir málið að geta látið þetta fylgja til hv. Nd., til þess að sú hv. d. geti gert sér glögga grein fyrir frv. Viðvíkjandi frv. er það að segja, að það er sniðið nákvæmlega eftir þeim hafnarl., sem afgr. hafa verið frá Alþ. á síðustu árum. Og við frv. hefur n. ekki gert nema 2 lítilfjörlegar brtt. Önnur brtt. er leiðrétting. Það er óheppilegt orðalag á 7. gr., og n. hefur lagt til, að sú gr. yrði orðuð upp. - Í 15. gr. frv. er 4 orðum ofaukið, og þau eru nánast sagt óskiljanleg, ef þau eiga að standa í frv. áfram. En ástæðan til þess, að þau eru komin inn í frv., er sú, að það hefur viljað þannig til á Alþ. áður, að afgr. hafa verið hafnarl. einmitt með þessu vansmiði. En n. tók nú eftir því og leiðrétti það. Leggur n. til, að frv. verði samþ. með þessum á minnztu breyt. En n. er ljóst, að óhugsandi er að koma upp hafnarmannvirkjum á þessum stað öðru vísi en með því móti, sem hér er farið fram á og átt hefur sér stað á öðrum svipuðum stöðum. Væntir n. því, að málið nái fram að ganga með þeim breyt., sem eru á þskj. 101.

* Flm. (Magnús Gíslason): Þar sem mér skildist á hæstv. forseta, að fundartíma væri brátt lokið, get ég sætt mig við að vísa til þeirrar grg., sem frv. fylgir. Þar er í raun og veru tekið fram allt það, sem ég tel, að máli skipti um þetta mál, og vil ég því ekki tefja tíma d. með því að halda á þessu stigi málsins ræðu um það, en vil óska þess, að því verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og allshn.

*Bjarni Snæbjörnsson: Ég vildi aðeins bera fram tilmæli um það, að málið verði nú tekið af dagskrá, því að formann Læknafélags Íslands langar til að tala við n., og mun gera ráðstafanir til þess að fá viðtal við n. í dag. Og mér hefði þótt viðkunnanlegra, að það viðtal hefði getað átt sér stað áður en 2. umr. fer fram, og þyrfti það ekki að tefja málið.

Þetta er bara 2. umr.

Það er ekki betra að taka það hvað eftir annað af dagskrá við 3. umr.

* Frsm. (Ingvar Pálmason): Út af aths. hv. þm. Hafnf. (BSn) verð ég að taka það fram, að strax þegar n. hafði tekið þá ákvörðun að flytja þetta frv., þá var formanni Læknafélags Íslands sýnt frv. Að vísu hefur n. ekki kallað hann á sinn fund, en hefur þó gefið honum fullt tækifæri til þess að eiga viðræður við n. um málið. Og ég hef talað um það við formann allshn., og það er sjálfsagður hlutur, að formaður læknafélagsins fái viðtal við nefndina. En það stendur nú svo á, að 2. og 3. málið á dagskránni í dag þurfa að fylgjast að. Eftir bendingu frá mér hefur hæstv. forseti tekið 2. dagskrármálið af dagskrá nú, til þess að þessi tvö mál gætu væntanlega fylgzt að út úr d. Ég hef ekkert á móti því, að þetta mál, sem hér liggur fyrir, verði ekki afgr. frá d., fyrr en formaður læknafélagsins hefur talað við n. En ég vildi beina því til hv. þm. Hafnf., hvort hann sætti sig ekki við, að málið gangi nú til 3. umr. og að á milli 2. og 3. umr. eigi formaður læknafélagsins kost á að tala við n., sem ég hefði þá óskað, að gæti orðið á morgun. Þá þyrfti það ekkert að tefja fyrir afgr. málsins, þó að formaður læknafél. ætti viðtal við n. En það liðkar til að láta málið nú ganga til 3. umr. Þetta viðtal gæti svo farið fram á fundi n. á morgun milli kl. 10 og 11 f.h.

*Bjarni Snæbjörnsson: Ég vil ekki hafa neitt á móti því beint, sem hv. 2. þm. S: M. fór nú fram á, því að ég vonast til þess, að n. taki til greina þau rök, sem formaður læknafélagsins ber fram. Þess vegna finnst mér ekki ástæða til annars en að vera liðlegur við hv. n. í þessu máli. Set ég mig því ekki á móti því, að málið fari nú til 3. umr. Úr því að hæstv. forsrh. er nú staddur hér í hv. d., langar mig til þess að beina dálitilli fyrirspurn til hans um atriði, sem mér var ókunnugt fyrr en í dag. Þegar þetta frv., sem tekið var af dagskrá hér áðan, var til umr, hér, var það tekið fram, að það, sem væri þess valdandi, að læknar fengjust ekki í erfiðari og fólksfærri héruðin, væri, að launin væru svo lág fyrir það, og þeir treystu sér ekki til að fara í þessi héruð þess vegna. Og báðir hv. þm. N.- M. vildu gjarnan ganga inn á það, að eitthvað yrði gert í þeim efnum til að bæta kjör lækna, til þess að þeir fengjust í þessi erfiðu héruð. Nú frétti ég það af viðtali við formann Læknafélags Íslands, að hann hefði farið þess á leit við landlækni, að hann væri því meðmæltur til hæstv. ríkisstj. að læknar fengju að hækka taxta þann, sem samþ. var í samræmi við dýrtíðina, en landlæknir hefði verið því mótfallinn, en verið þeirrar skoðunar, að læknar ættu að fá einhverjar uppbætur á laun sín, eins og aðrir verkamenn í landinu, og hefði viljað fara þá leið, að læknar fengju fulla dýrtíðaruppbót af 650 krónum á mánuði, þrátt fyrir það að þeir hefðu ekki nema 200 eða 300 kr. á mánuði í grunnkaup. Þetta hafði formaður læknafélagsins gengið inn á til samkomulags, og það því frekar sem hann bjóst við, að þetta yrði afgr. frá ríkisstj. Nú sagði hann mér, að þetta hefði staðið svona, án þess að hann hefði fengið neitt svar. Og nú í vor, sem leið, hefði hann talað við þáverandi félmrh. um þetta atriði, og hann hefði ekki viljað gera neitt í því fyrr en á haustþinginu, því að það var um það leyti, sem vitað var, að haustþing mundi koma saman. Á haustþinginu hefði þetta verið lagt fyrir hv. fjvn. og fjvn. hefði samþ. að verða við þessari beiðni. Og svo hafði formaður læknafélagsins álitið, að þetta væri þar með klappað og klárt og læknar mundu fá þessa dýrtíðaruppbót greidda. Og fjvn. hafði líka gert sér grein fyrir því, hvað þetta mundi verða á hvern lækni. Svo þegar formanni læknafélagsins leiddist að bíða eftir þessu og hann hringdi til stjórnarráðsins til þess að vita, hvað þessu liði, fékk hann það svar, að ríkisstj. hefði ekki viljað taka neina ákvörðun í þessu máli, vegna þess að samþykktin, sem komið hefði frá fjvn., hefði verið svo loðin, að ríkisstj. hefði ekki treyst sér til að fara eftir henni. Ég vildi nú gjarnan fá að vita hjá hæstv. forsrh., hvernig í þessu liggur, því að mér skilst á öllum aðilum, sem um málið fjalla, þ. á. m. fjvn. á síðasta ári, - og líka við umr. um málið hér í hv. d. - að þeim finnist ekki nema sjálfsagður hlutur að bæta læknunum upp, sem eru í erfiðum héruðum, þegar þeir mega ekki hækka eftir dýrtíðarvísitölu gjaldskrá þá, sem þeir eiga að fara eftir. Þetta, sem hér hefur verið drepið á, launaspursmálið, og margt annað, sem áður hefur verið á minnzt við umr. um málið, eru aðalástæðurnar fyrir því, að erfitt er að fá unga lækna í erfiðustu héruðin. En ég er sannfærður um, að ef læknum væri sýnd meiri sanngirni heldur en gert hefur verið í þessum málum, kæmi aldrei til þess, að héruðin yrðu læknislaus. Ég ætla ekki að öðru leyti að fjölyrða um þetta mál, en mig langar til við þessa umr. að fá vitneskju um þetta mál.

* Forsrh. (Hermann Jónasson): Ég þarf ekki að endurtaka sögu þessa máls, en mun svara þeirri fyrirspurn, sem beint var til mín. Ég veit ekki, hvort fyrrv. heilbrigðismálaráðh. hefur sent þessa umtöluðu beiðni til fjvn. og fallizt á till. landlæknis um að greiða læknum uppbót, þannig að þeir fái allt að 650.00 kr. á mánuði, sem má ekki minna vera. En ég býst við, að ef hún hefur verið send þangað, þá hafi henni verið svarað. Fjvn. hefur óskað eftir því að taka ekki afstöðu til málsins, en hins vegar leggur hún áherzlu á, að launal. verði samin, og það hefur verið svar hennar viðvíkjandi flestum breyt. á launum. Hins vegar hefur ekki náðst samkomulag innan ríkisstj. um að láta endursemja launal. Þannig hafa svörin verið frá fjvn., og stjórnin hefur beinlínis ekki getað farið eftir þeim. Nú lágu fyrir beiðnir frá fleiri stéttum um kauphækkun, og það var ákveðið á fundi, að þetta yrði allt látið bíða, þar til hægt yrði að ræða við fjvn. um málið. Síðan ég tók við málinu, hafa læknar minnzt á þetta við mig. Um þetta leyti veiktust hæstv. atvmrh. og viðskmrh., og þess vegna var ekki hægt að bera málið upp á fundi, þegar fundur var haldinn fyrir tveim dögum og þá lágu sex önnur mál einnig fyrir hendi. Ég geri ekki ráð fyrir því, að margir dagar líði, þar til hægt er að afgreiða þetta mál, annaðhvort með því að hækka taxtann, sem sumir hafa talið fært, eða fara inn á þá braut að greiða uppbót á laun, sem næmu 650.00 kr. á mánuði. En hitt er vafasamt, hvort launauppbót mundi bæta úr þeim vandræðum, sem nú eru með lækna. Kann að vera, að það hafi einhver áhrif, og ekki nema sjálfsagt að taka málið til athugunar. Í sumum afskekktum sveitum landsins er alveg læknislaust, og ég held, að launakjörum læknanna á þessum stöðum sé hér ekki um að kenna, heldur hinni almennu pest, sem gengur í landinu, að fólk vill ekki dvelja á afskekktum stöðum. En ég viðurkenni, að óréttlátt sé, að þeir, sem kynnu að vilja setjast að í fámenninu, þyrftu að flýja þaðan vegna þess, hve embætti þeirra eru illa launuð. Mun ég taka mál þetta til athugunar á ráðherrafundi nú á næstunni.

*Sigurjón Á. Ólafsson: Ég vildi aðeins beina fyrirspurn til hæstv. forsrh. Eftir þeim umr. sem hér hafa farið fram, býst ég við því, að á næsta fundi allshn. komi sú spurning, fram frá formanni læknafélagsins, hvort n. vilji mæla með því að hækka laun þeirra lækna, sem búa á afskekktum stöðum. Ég vil vera við því búinn að svara þessu, svo að ég vil beina þeirri fyrirspurn til hæstv. forsrh. hvort hann telji, að almenn launahækkun til lækna geti samrýmzt 3. gr. l., sem nú liggur fyrir þinginu, um gerðardóm í kaupgjalds- og verðlagsmálum. Ég vildi gjarnan fá úr því skorið, hvort hér sé um undantekningu á launum að ræða, eða hvort gerðardómur þurfi að úrskurða í þessum málum.

* Forsrh. (Hermann Jónasson): Það er ekkert því til fyrirstöðu, að Alþ. geri breyt. á launum opinberra starfsmanna, þrátt fyrir gerðardómsl. Í annan stað er ekki hægt að neita því, að læknar hafa ekki fengið neina dýrtíðaruppbót á laun fyrir störf sín og er ein af þeim fáu stéttum í þjóðfélaginu, sem við þau kjör búa. Í þriðja lagi, ef laun lækna hækkuðu upp í 650.00 kr. á mán., kæmi þessi hækkun í staðinn fyrir þá kauphækkun, sem allar aðrar stéttir hafa þegar fengið, og væri nokkurs konar réttaruppbót. Ég sé því ekkert á móti því, að þessi breyt. sé gerð þrátt fyrir þessi lög.



Ég vil taka fram, út af ummælum hæstv. forsrh., að þar sem ég er í fjvn., er mér kunnugt um svar hennar í þessum málum. Hún hefur aldrei beinlínis svarað því, hvort hún væri með því að læknar fengju hækkuð laun. En í bréfi, sem viðkomandi ráðh. skrifaði fjvn., er lagt til, að hún segi sitt álit um það atriði. Hún taldi því rétt að gera betur við embættismenn úti á landi og hækka laun þeirra í samræmi við aðra embættismenn. Ég vil ekki, að það sé álitin skoðun mín eða fjvn., ef tekin verður upp sú regla að veita embættismönnum verðlagsuppbót á laun, sem ekki eru grunnlaun. Þetta skildist mér á hæstv. forsrh. Þykir mér slíkt. óviðunandi, en launauppbót gæti komið til mála.



Herra forseti! Það eru tvær fyrirspurnir, sem mig langar til að fá svar víð. Önnur er til hæstv. forsrh., hin til fjvn. Það lítur út fyrir, að fjvn. hafi fjárveitingavald, eftir því sem komið hefur fram í umr. Það er uplýst að ríkisstj. greiðir fjölda af greiðslum eftir till. hennar og án þess að Alþ. fái nokkuð um það að vita fyrr en eftir á. Fjvn.-menn hafa gleymt því, að þeir hafa aðeins tillögurétt, og þegar fjvn. leggur til að hækka laun presta og lækna úti á landi, þá á sú hækkun ekki að greiðast úr ríkissjóði, fyrr en Alþ. hefur sagt álít sitt. Ég tel þennan sið fjárveitingarnefndar og ríkisstjórnar óhæfan með öllu og vítaverðan, og ég vil spyrja hæstv. forsrh.: Lítur ríkisstj. svo á, að hún eigi að hlýða því, sem fjvn. leggur til, án þess að Alþ. samþ. það? Ég vildi gjarnan fá þessu svarað.

* Forsrh. (Hermann Jónasson): A þeim óvenjulegu tímum, sem nú eru, verða ýmsar breyt., sem hafa útgjöld í för með sér, og sumum þeirra hefur ríkisstj. ekki séð mögulegt að ráða fram úr. Þá hefur það verið gert í nokkrum tilfellum að skrifa fjvn., þar sem allir flokkar eiga sæti, og biðja hana um álit sitt á málinu. Hvað þessa lækna snertir, þá er það bersýnilegt; að þeir eru verr settir heldur en allir aðrir embættismenn, af því að laun þeirra eru miðuð við miklar aukatekjur af störfum þeirra, en fyrir þau taka þeir greiðslu samkv. gjaldskrá. Þó að þeir fái fulla uppbót á laun sin, fá þeir samt ekki það uppborið, sem aðrar stéttir þjóðfélagsins. Þess vegna hefur komið til tals að hækka. kauptextann og láta þá þannig ná rétti sínum. Menn eru ekki sammála um í ríkisstj., hvaða leið eigi að fara. Ef til vill væri rétt að hækka textann, en þá mætti búast við, að aðrar stéttir risu upp og heimtuðu kauphækkun. Þess vegna var ekki farin sú leið, sem formaður læknafélagsins stakk uppá, heldur bent á þá millileið að greiða úr ríkissjóði í nokkur ár hærri uppbót til þess að komast hjá því að hækka textann. Mundi þetta verða það sama fyrir hlutaðeigandi lækna, og yrði þetta gert með tillit til þess, að þeir læknar, sem hafa erfiðust héröðin, fái mest laun samanlagt. Mál þetta er rökstutt af landlækni. Ég álít, að þegar svo stendur á, að ekki er hægt að ráða fram úr þessum málum á Alþ., geti ríkisstj. tekið til sinna ráða, að fengnum till. fjvn., þegar Alþ. situr ekki. Ég álít rétt á hverjum tíma að leita tillagna fjvn. Hitt er aftur ekki rétt, að venjan hafi skapað fjvn. fjárveitingavald hér á Alþ., og þannig hefur ríkisstj. aldrei litið á. En undir slíkum kringumstæðum, sem verið hafa s.l. ár, hefur ríkisstj. leitað góðra tillagna fjvn., þegar hún hefur ekki náð til þingsins og óvenjuleg vandamál hefur þurft að leysa. Sýna landsreikningarnir fyrir s.l. ár, að mikið hefur verið af óvenjulegum greiðslum, sem stafa af hinu óvenjulega viðhorfi stríðstímanna. Og það er ekki undarlegt, þó að þurfi að grípa til þeirra úrræða, sem óþekkt eru á venjulegum tímum.



Ég þarf ekki mikið að segja um þetta mál, þar sem hæstv. forsrh. hefur svarað því að nokkru leyti, sem kom fram í ræðu háttv. 1. þm. N.- M. Ég get tekið fram fyrir hönd fjvn., að hún hefur ekki fjárveitingavald og kemur ekki til mála, að hún ráðstafi fé upp á sitt einsdæmi. Hitt er annað mál, að ríkisstj: getur leitað álits fjvn., eins og t.d. samgmrh. leitar álits samgmn. um þau mál, sem undir hann heyra. Þessi hv. þm. er einn af ráðunautum landbúnaðarins, og ég býst við, að ýmsir bændur leiti hans till., þar sem . hann er þeim kunnur fyrir sitt starf og viljugur til snúninga við upplýsingar. En ekki er þar með sagt, að skylda sé að fylgja hans tillögum. Það er alger misskilningur, ef það er álitið, að fjvn. hafi fjárveitingavald. Þó að till. hennar séu ekki nákvæmlega sundurliðaðar á fjárl., þá er venjulega tekið fram allt um þau mál í framsöguræðu fyrir fjárl., og er þá hægt fyrir hv. þm. að berjast þar um þau atriði, sem honum mislíkar.



Herra forseti ! Ég vil enn vekja athygli hv. þdm. á því, að allstór útgjöld munu hafa verið greidd úr ríkissjóði utan fjárl., þegar þing hefur setið, og þá átti þó að vera auðgert að fá samþykki þess. Þingmaður sá, sem telur sig landskjörinn og síðast talaði, á sæti í fjvn. Hann veit, að t.d. brúin á Skjálfandafljót kom aldrei til umræðu á þingi. Féð var veitt af fjárveitinganefnd, meðan þing sat, og greitt af ráðherra. Sama var um Hvanneyrarfjósið. Sama nú um launaviðbætur, t.d. 2000 kr. til allra sýslumanna, viðbætur til presta, ný embætti t.d. í læknastéttinni o.s.frv. Þetta er óhæfa. Þessi ósiður þarf að hverfa, og Alþ. á eitt að hafa fjárveitingavaldið, en ekki þingnefnd. Það er Alþ., sem hefur fjárveitingavaldið, og þetta þarf bæði ríkisstj. og fjvn. að gera sér ljóst.

* Forsrh. (Hermann Jónasson): Ef fara á að koma með breyt. á launal. inn í þingið, jafnvel þó að um sé að ræða leiðréttingu á launum lækna, sem ég álít, að hafi orðið fyrir misrétti, þá álít ég, að slík breyt. gæti dregið þungan dilk á eftir sér á svona tímum. Ég ætla að benda á það, að ég veit um eina greiðslu úr ríkissjóði, sem greidd var eftir minni ósk, eftir að hún hafði verið borin upp fyrir fjvn., og sú greiðsla var innt af hendi, meðan þing sat. Það höfðu verið veittir peningar á þingi 1941 til þess að byggja upp á Keldum, sem ríkið hafði keypt. En til verksins þurfti meiri peninga heldur en áætlað hafði verið. Nú stendur þannig á, og ég nefni þetta hér til gamans, að einmitt hv. 1. þm. N: M., Páll Zóphóníasson, kemur til mín og bendir á, að nú þurfi nauðsynlega að byggja hesthús á Keldum. En þar er hin svo kallaða „serum“-framleiðsla. Þar sem hér var um að ræða mjög aðkallandi og þarflega framkvæmd, var ekki hægt að bíða eftir samþ. þingsins, svo að ég leyfði mér, að fengnum till. fjvn., að láta vinna þetta verk. Á svona tímum getur komið til mála að greiða ýmis útgjöld, sem ómögulegt er að segja fyrir um. Auðvitað er æskilegast að geta leitað álits þingsins um slík mál, en ríkisstjórnin verður á þessum óvenjulegu tímum að g,eta haft leyfi til að greiða nauðsynleg útgjöld, þegar svo ber undir.

* Frsm. (Magnús Jónsson): N. hefur nú athugað þetta mál, eins og sést á þskj. 56, og mælir með því, að frv. verði samþ. En nokkru síðar en nál. var afgr. af n., komu fram brtt. við þetta frv., sem eru á þskj. 100, og n. óskaði þá eftir því, að hún gæti tekið þessar till. til athugunar á fundi og talað við flm. þeirra, áður en þær. kæmu til atkv. Nú hefur n. ekki getað komið saman, og mér er að nokkru leyti um það að kenna, því að ég var svo bundinn við önnur þingstörf. Þess vegna höfum við ekki enn getað. tekið þessar till. fyrir. Vildi ég spyrja flm. þeirra að því, hvort hann mundi ekki tilleiðanlegur til að taka þær aftur til 3. umr. með því móti, að n. héldi svo fund um málið, þannig að hægt væri að spara umr. um málið nú við þessa umr., en hleypa því til 3. umr. Verði það gert, mun n. taka brtt. til athugunar fyrir 3. umr.

*Magnús Gíslason: Það er rétt, að tími hefur ekki unnizt til að taka þessar brtt. til athugunar í n. En brtt. þær, sem ég hef borið fram, eru bornar fram eftir till. fjármálaráðuneytisins, og þær útiloka í raun og veru sjálft frv., ef þær verða samþ., að því leyfi, að þær eru víðtæka: í en frv., og yrði því frv. óþarft, ef brtt. væru samþ. Ég sé ekki ástæðu til að ræða þessar brtt. nú á þessu stigi málsins, en vil hins vegar ganga inn á það, sem hv. frsm. fór fram á, að taka brtt. aftur til 3. umr., með það fyrir augum, að milli 2. og 3. umr. gefist kostur á að ræða brtt. við n.



Ég leyfi mér að skírskota aðeins til grg. frv., þó að hún sé ekki löng, og óska eftir því, að málið fari til 2. umr. og allshn.



Ég skil ekki mæla á móti þessu frv. út af fyrir sig. En ég vil biðja hv. allshn. að athuga í þessu sambandi tvö atriði. Annars vegar það, að eins og hæstv. forsrh. gat um hér áðan undir umr., þá á ríkið Keldur. Og hvort sem það gengur fljótt eða seint að koma upp þeirri stofnun, sem þat. á að koma upp, þá er útlit á því, að hún komist á fót. Nú hagar svo til, að Keldnaland og Gufunesland liggja saman, en Reykjavíkurbær á Gufunes. Keldnalandið er of lítið, og þarf ríkið að fá keypt land frá Gufunesi af bæjastjórninni til þess að fullnægja landþörfinni á rannsóknarstöðinni á Keldum. Nú vil ég biðja hv. n. að athuga það, hvort ekki mundi heppilegt,, að hér kæmu til greina landaskipti, Reykjavíkurbær léti í staðinn fyrir bað land, sem hann fengi með Hólmi, land af Gufuneslandi. Í öðru lagi vil ég biðja n. að athuga það, að Hólmsland liggur nú í tveim hreppum, Seltjarnarneshreppi og Mosfellssveitarhreppi. Og landið í Masfellssveitarhreppi, sem Hólmur á; er fjalllendi, sem aðeins verður notað fyrir sumarbeit handa sauðfé, og Mosfellssveitarhreppur vill fá það keypt sjálfur, og vil ég því biðja n. að athuga, hvort Reykjavíkurbær þarf það land, og ef bærinn þarf ekki að fá það keypt, hvort ekki væri rétt að selja Mosfellssveitarhreppi það af Hólmslandi, sem er innan hreppsmarka Mosfellssveitarhrepps. Ef af sölu verður á Hólmi, tel ég sanngirni í því, að sá hreppur fengi að kaupa það land.