Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Fjhn. þessarar hv. d. hefur athugað þetta frv., sem hér liggur fyrir, en efni þess er það, að við skattreikning til ríkisins og til bæjar- eða sveitarfélaga fái gefendur þeir, sem leggja af mörkum gjafir til Krabbameinsfélags Íslands eða sambandsfélaga þess, rétt til þess að draga gjafir allt að 15 þús. kr. frá skattskyldum tekjum sínum það árið, sem gjöfin fer fram. N. hefur kynnt sér, að Krabbameinsfélag Íslands er landssamband allra þeirra félaga hér á landi, sem hafa það að aðalmarkmiði að berjast gegn þeim válega sjúkdómi, krabbameininu, og með því að þessi lagasetning á sér hliðstæðu að því er snertir gjafir til þess félags, sem einkum hefur beitt sér gegn berklaveikinni, og sömuleiðis er sams konar hliðstæða fyrir hendi um gjafir til barnaspitalasjóðs, þá leggur n. einróma til, að frv. verði samþykkt eins og það liggur fyrir.



Herra forseti. Þegar mál þetta var til 2. umr., gat ég því miður ekki verið viðstaddur á fundi í hv. d., þó að ég hafi verið kjörinn frsm. hv. fjhn. Bið ég hæstv. forseta velvirðingar á því, en lögleg forföll hömluðu. Það kom ekki heldur að sök, því að málinu var vísað til 3. umr. umræðulaust, enda öll hv. fjhn. sammála um að æskja þess, að málið gengi fram. Ég vildi aðeins láta þetta koma fram hér, til þess að málið færi ekki út úr d. án nokkurrar framsögu af hálfu fjhn. Málavextir eru mjög einfaldir. Frv. fjallar um það, að viðskmrh. sé heimilt að veita þeim, sem hefur verzlunarleyfi, leyfi til að selja ýmsa listmuni á uppboði, en þessi lagabreyting er nauðsynleg vegna þess, að svo hefur reynzt fyrir dómstólum, að slík uppboð séu óheimil, og er þar vísað til danskrar tilskipunar frá 17. öld. Þetta lagaákvæði mundi ryðja þeirri dönsku tilskipun úr vegi, svo að framvegis mundu slík listmunauppboð vera talin lögleg hér, svo sem þau eru hvarvetna í nágrannalöndunum. Þetta vildi ég láta koma fram og æski þess af hálfu fjhn., að málið megi hafa framgang í deildinni.



Herra forseti. Við 2. umr. þessa máls hélt ég því fram, að tilgangurinn með þessu frv. væri sá að flytja Húsmæðrakennaraskóla Íslands út á land, og nefndi ég þá helzt Akureyri í því sambandi. Það hefur nú komið fram við umr., að þetta er einmitt mergurinn málsins. Hv. þm. Ak. talaði þannig í sinni ræðu við 2. umr. þessa máls, að þetta liggur alveg ljóst fyrir. Mig langar til að nota þetta tækifæri til þess að leiðrétta misskilning, sem mér fannst koma fram í fyrrgreindri ræðu hv. þm. Ak. Hann sagði, að eitt af aðalrökunum, sem ég teldi fram til stuðnings því, að skólinn eigi að vera hér í Rvík, væri, að nemendurnir hefðu greiðan aðgang að leiksýningum. Að vísu er þetta tekið fram í skýrslu skólanefndarinnar, en ég nefndi þetta ekki einu orði, því að þrátt fyrir það að góðar leiksýningar geta haft menntandi og þroskandi áhrif á unga sem gamla, þá tel ég þetta ekki stórvægilegt atriði í menntun húsmæðrakennara. Það, sem ég sagði, var orðrétt: „Er nauðsynlegt, að nemendum gefist kostur á að þroskast og auka þekkingu sína á sem flestum sviðum, með því t. d. að skoða stofnanir og verksmiðjur, sem framleiða matvæll, söfn og ýmiss konar sýningar, sem mestur og beztur aðgangur er að hér í Rvík.“ En með sýningum á ég einkum við fræðslusýningar, svo sem iðnsýningar, garðyrkjusýningar, matvæla- og vörusýningar og fleiri þess konar sýningar, sem beinlínis koma við starfi húsmæðrakennara. Slíkar sýningar eru oftast haldnar hér í Rvík og því ekki óeðlilegt, að á það sé minnzt, þegar staðsetning húsmæðrakennaraskólans er til umræðu. Ég ætla ekki að hafa þessi orð fleiri. Það er hvort sem er sjáanlegt, hvernig fer um afgreiðslu þessa máls hér í hv. neðri deild.