Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Þórður Benediktsson) : Frv. þetta var lagt fyrir Alþ. til staðfestingar á brbl. frá 31. maí s. l. En í nál. á þskj. 752 er villa, þannig að þar stendur 29. júní í staðinn fyrir 31. maí. Ákvæði þessa frv. eru öll þau sömu og í brbl., eins og sjá má á þskj., og þess skal getið, að ákvæði þeirra eru þegar komin til framkvæmda. Þessi brbl. voru gefin út til þess að koma í veg fyrir stöðvun á þjóðþrifa framkvæmdum. Og þegar sýnt þótti, að samningar á kaupunum fengjust ekki, þótti ekki rétt að láta slíkt standa í vegi fyrir því, að þessi nýja síldarverksmiðja ríkisins á Siglufirði kæmist upp fyrir næstu síldarvertíð. Enginn getur neitað því, að þessi útgáfa brbl. var mjög aðkallandi. Og enginn getur að vel athuguðu máli tekið meira tillit til eigingirni og stífni fárra einstaklinga en þjóðarhagsmuna og byggingar hinnar nýju síldarverksmiðju, sem stofnað var til af meiri röggsemi en tíðkazt hefur um slíkar framkvæmdir, og þetta er meira þjóðþrifastarf fyrir alþjóð og umheim, sem haldinn er bjargarskorti, heldur en svo, að smáatriði megi valda því, að hinar nýju síldarverksmiðjur á Siglufirði og á Skagaströnd kæmust ekki upp. Þær munu vera þær fullkomnustu af þessari gerð í Norðurálfu. Og ef síldin bregzt ekki í sumar, munu þær gefa þjóðarbúinu tugi millj. kr. tekjur og afköst þeirra bæta úr feitmetisskortinum í heiminum, en sá skortur er svo mikill og þörfin fyrir feitmeti svo aðkallandi, að viðbótarframlag þessarar verksmiðju gæti bjargað heilsu og lífi fjölda manns. Sannarlega var það þjóðþrifaverk að hrinda þessu í framkvæmd, eins og reynslan hefur sýnt. Verð síldarafurða er einnig svo hagstætt og afköst þessarar verksmiðju verða svo mikil, að vonandi getur hún greitt fljótlega niður hinn mikla kostnað við byggingu hennar. Ég tel, að það sé ekki til of mikils ætlazt af hv. d., að hún viðurkenni vel og röggsamlega unnin verk byggingarstjórnar og hæstv. atvmrh. með því að afgr. þetta frv. fljótt og einróma og samþ. það.



Herra forseti. Ég skrifaði undir þetta nál. með fyrirvara. Þetta frv. er komið frá hv. Ed. og mun hafa legið allmargar vikur til afgreiðslu þar hjá hv. allshn. þeirrar d. Og eftir því, sem segir í nál, hv. allshn. Ed., þá stafar þessi dráttur af því, að ekki fengust upplýsingar um það eða skýringar á því hjá hæstv. atvmrh., þrátt fyrir marggefin loforð, hvers vegna hefðu verið gefin út brbl. um eignarnám á fasteignum, bæði húsum og lóðum, á Siglufirði án þess að reynt hefði verið að komast að nokkru samkomulagi um kaup á þessum eignum við eigendurna. Og það er þess vegna ekki rétt hjá hv. frsm., að það hafi verið einhver samningstregða, sem hafi verið á ferðinni hjá eigendum þessara eigna, sem varð þess valdandi, að þessi leið var farin. Ég veit ekki betur en að þeir hafi ekkert verið um það spurðir. Brbl. voru gefin út og þau framkvæmd alveg án þess að tillit væri tekið til eigenda fasteignanna eða leitað til þeirra um kaup á fasteignunum með frjálsum vilja til þess að byggja á síldarverksmiðjur ríkisins. Og það er einmitt þess vegna, sem hæstv. atvmrh. hefur tregðazt við að gefa yfirlýsingu um það, hvers vegna þetta var framkvæmt þannig. Það má segja, að það þýði nú ekki um það að tala, vegna þess að búið er að framkvæma eignarnámið og einnig farið að byggja á þessum lóðum, en það er ekki farið að meta þessar fasteignir, sem teknar hafa verið. - Nú hafði ég minn fyrirvara vegna þess, að ég hafði þá skoðun, að Alþ., eigi ekki að gefa út slík eignarnámsl., án þess að gera ýtrustu tilraun til þess að ná frjálsum samningum við þá, sem ráða yfir fasteignunum. Ég vil, til þess að spara tíma, geta þess, að um næsta mál á dagskránni, sem er frv. til l. um heimild fyrir ríkisstj. að taka á leigu geymsluhús tunnuverksmiðju Siglufjarðar, stendur alveg eins á. Ég skrifaði undir það nál. með fyrirvara af sömu ástæðum. Og ég fyrir mitt leyti mundi vilja vita þá aðferð, þegar gefin eru út brbl. án samþykkis Alþ. um það að taka eignir manna og láta þá ekki vita um það og láta þá svo bera kostnaðinn af málinu, vegna þess að þeir verða að hafa lögfræðinga til þess að hjálpa sér til að ná samningum um virðingu eignanna, og það verða þeir sjálfir að borga.



Viðvíkjandi ræðu hv. 2. þm. Eyf. vil ég með leyfi hæstv. forseta lesa það upp, sem stendur á fylgiskjalinu, sem um þetta mál fjallar: „Forseti Íslands gerir kunnugt: Atvinnumálaráðherra hefur tjáð mér, að ákveðið sé að hefja nú þegar byggingu 10 þús. mála síldarverksmiðju á Siglufirði. Samningaumleitanir stjórnar síldarverksmiðja ríkisins um kaup á nauðsynlegum lóðarréttindum og mannvirkjum, sem á lóðunum eru, hafa ekki borið árangur, og ber því brýna nauðsyn til að þessi lóðarréttindi og mannvirki verði tekin eignarnámi.“ Það liggur ekkert fyrir, sem afsannar þessi orð, og ég tel því orð hv. 2. þm. Eyf. um þetta ómerk á meðan.



Herra forseti. Ég tek aðeins til máls til þess að benda á, að nú er það komið fram í þessu máli, sem ég sagði fyrir og sagði einmitt hv. 2. þm. Eyf. á dögunum, þegar hann margsnerist í málinu, og þó að hann hafi e. t. v. ætlað sér að vernda eignarréttinn svo mikið, að ekki yrði tekin öll Reykjavík eignarnámi fyrir erlenda menn, heldur líka þegar til kom, var hann með hverju, sem fram skyldi venda í þeim efnum. Loks féllst hann á, að taka skyldi eignarnámi, algerlega óaðspurt, hverfi í þessum bæ, án þess að nokkur tilraun hefði verið gerð til þess, þegar frv. var til umr. hér, að vita, hvort hægt væri að fá einn eða annan stað í bænum með samkomulagi og samþ. um þá staði við hlutaðeigendur. Svona er rétt, að rekist á. Og þó að ég sé hv. 2. þm. Eyf. alveg sammála í þessu, sem hann nú sagði, eins og ég var honum sammála, þegar hann var með sitt nál., ... .... .



Herra forseti. Ég ætla út af því, sem hv. frsm. allshn. sagði í sambandi við það, sem hann las upp hér áðan úr grg. frv., þar sem hann segir, að tilraun til samkomulags hafi ekki borið árangur, þá er því til að svara, að þetta orðalag er aðeins þarna sem venjulegt orðalag, sem stendur fyrir slíkum l., og ég veit þetta vel, af því að ég stóð fyrir máli eins þeirra manna, sem hafa orðið fyrir barðinu á þeim, sem hafa stjórnað þessum aðgerðum á Siglufirði. Hæstv. ráðh. hefur ekki gert neina tilraun til þess að ná samkomulagi við þennan mann, og hæstv. ráðh. fékkst ekki til þess að gefa neina skýringu á því, hvers vegna ekki hefði verið reynt að ná samkomulagi við eigendurna. Þetta stendur óhrakið, og þó að ég geri ráð fyrir, að ég verði ekki á móti samþykkt þessa frv., þá er það aðeins prinsipið, sem ég álít, að þeir hefðu átt að hafa um það, að reyna samkomulag fyrst og þess vegna hef ég skrifað undir með fyrirvara. En hvað það snertir, sem hv. 10. landsk. sagði, þá verð ég að segja, að mér finnst það koma úr hörðustu átt, sem hann sagði, því að ég veit ekki betur en að svo sé, að ég sé meðal þeirra nm. í allshn., sem oftast hafa barizt fyrir því, að l. um eignarnám yrðu ekki samþ., án þess að gerð væri tilraun til að ná frjálsu samkomulagi um kaup á viðkomandi eignum, Þó að ég nefni hér ekkert sérstakt dæmi, þá eru til mörg dæmi, þar sem meðnm. mínir geta vottað um, að ég hafi ekki viljað samþ. eignarnámsl. nema áður hafi verið reynt samkomulag. Og hv. 10. landsk. var svo óheppinn, að einmitt í sambandi við dæmið, sem hann nefndi til þess að sanna sitt mál, um eignarnámsheimild fyrir stað undir hótel, þá var það svo, að þegar n. afgr. málið, þá var meiri hl. og þar á meðal ég með því að fella burt 5. gr. frv. Síðan kemur það fram í málinu, að ráðh., sem þetta mál heyrir undir, biður um eignarnámsheimild fyrir ákveðinn stað í bænum, og það er það, sem n. gekk inn á. En svo kemur hv. 10. landsk. nú og segir, að ég hafi sleppt þessu öllu saman með því að gefa viðkomandi ráðh. eignarnámsheimild hvar sem væri í bænum undir þetta hótel. Þetta er bara misskilningur. Sú yfirlýsing, sem hv. frsm. allshn. gaf, var um það, að allshn. hefði fallizt á það, að ef ráðh. síðar vildi benda á annan stað, sem væri heppilegri undir hótelið, þá mundi allshn. væntanlega samþ. það. En þó er þetta allt gert með það fyrir augum, að fyrst sé reynt samkomulag við eigendur eignanna. Ég man ekki betur en að það standi fullum stöfum í frv., þannig að það er ekkert nýtt, sem hefur skeð í þessu máli, sem hægt er að hirta mig fyrir, og a. m. k. er það ekki hægt af þessum hv. þm., því að ég hef einmitt staðið með honum í þessu máli.



Herra forseti. Það var kunnugt á sínum tíma, hvernig allshn. hraktist frá einu til annars í þessu máli. Og ég hrósa hv. 2. þm. Eyf. fyrir það, að hann er á þeirri skoðun, að svo má ekki fara eins og 5. gr. frv. vill vera láta. En hans rökstuðningur fyrir þessu er, að ráðh. setti hnefann í borðið. En ég veit ekki betur en hér í þessu máli séu nefndir ákveðnir staðir. Það er viss staður og vissar lóðir við tjörnina, svo að þetta er a. m. k. alls ekki verra, sem hér er um að ræða, heldur en það, sem gengið var inn á áður af hv. 2. þm. Eyf.



Ég vil aðeins benda hv. 10. landsk. á, að það stendur ekki eins á í þessu máli, vegna þess að það er upplýst, að heimildin um eignarnámið var gefin án þess að gerð væri tilraun til samkomulags um kaup á fasteignunum, en í hinu málinu, þá er það sett sem skilyrði í því máli, að fyrst væri reynt samkomulag. Og í því tilfelli, sem þegar var verið að ræða um, byggingu gistihúss í Reykjavík, þá var það sett sem algert skilyrði, að það væri staðbundið.



Það er aðeins örstutt athugasemd. Það er mesti misskilningur, að það hafi nokkra þýðingu, hvort fyrirmæli eru um það, að samkomulag skuli reyna eða ekki, því að það er hægt bara fyrir siðasakir að reyna það, og fullnægja því þá eins og hv. 2. þm. Eyf. hefur gert. Og það hefði ekki átt að lögbjóða neitt um eignarnámsheimild, fyrr en búið væri að reyna að ná samkomulagi um lóð undir hótelið hér í þessum bæ. Og alveg eins er það í þessu tilfelli, að það hlýtur að hafa verið reynt að fara þá leið, hvort lóðirnar fengjust ekki fyrir það verð, sem samkomulag gæti náðst um. Annað hefur sjálfsagt ekki verið gert í þessu atriði, og annað verður sjálfsagt ekki gert um hitt atriðið, það vitum við báðir.

Atvmrh. (Áki Jakobsson) : Það er aðeins út af því, sem hv. 2. þm. Eyf. sagði, að í þessu máli hefði ekkert verið gert til þess að reyna að ná samkomulagi um kaup á eignunum. Mér er sagt, að hann muni eiga þar við lóð undir Tunnuverksmiðju ríkisins á Siglufirði. En þannig var málum háttað, að stjórn síldarverksmiðjanna þurfti að kaupa þarna margar lóðir til þess að byggja á þessa verksmiðju, sem nú er verið að byggja. Og þessari lóð, sem hér er um að ræða, var haldið í svo háu verði og miklu hærra verði en öðrum lóðum, sem komu þarna til greina, og því var ekki hægt fyrir Síldarverksmiðjur ríkisins að kaupa á sama tíma lóðir, sem liggja mjög svipað og eru að öllu leyti sambærilegar, fyrir mjög miklu hærra verð en hinar, sem frv. fjallar um. Og þar sem sýnilegt var, að ekki var um neitt samkomulag að ræða, var ekki önnur leið fyrir hendi en að fara eignarnámsleiðina. Og bygging tunnuverksmiðjunnar byggist á því, að hægt sé að rífa burt part af mjölgeymsluhúsi Síldarverksmiðja ríkisins, og þá þurfti að grípa til geymslupláss annars staðar. Og þá var ekki til annað hús en ónotað hús Tunnuverksmiðju Siglufjarðar, en það var enginn maður til hér á landi þá til þess að semja um slíkt. Stjórn tunnuverksmiðjunnar hafði veitt manni erlendis fullt og óskorað umboð til þess að semja og koma fram fyrir verksmiðjunnar hönd að öllu leyti. Það var því enginn möguleiki til þess að semja um þetta og ekki um annað að ræða en eignarnám. Þetta kom ekki í bága við rekstur félagsins, sem rekur tunnuverksmiðjuna.



Herra forseti. Um þetta mál er sama að segja og um hitt málið, frv. til l. um eignarnám lóðarréttinda og mannvirkja á Siglufirði, sem var verið að afgr. nú. N. mælir með því, að frv. verði samþ. og málið fái fljóta afgreiðslu.

Frsm. (Sigurður Kristjánsson) : Herra forseti. Frv. þetta er flutt af sjútvn. og felur ekki í sér neinar stórbreytingar á l. um fiskveiðasjóð. Breyt. er fólgin í 2. gr. frv., en í henni er svo fyrir mælt, að fiskveiðasjóður megi lána gegn fyrsta veðrétti allt að helmingi virðingarverðs, þó ekki hærra lán en fimm hundruð þúsund kr. Lengsti lánstími er 20 ár. - Í núgildandi l. er hámark lána til annars en fiskiskipa 75 þús. kr. Hv. þdm. er kunnugt um, að hér á þ. var frv. til l. um fiskveiðasjóð, en það breyttist í frv. til l. um stofnlánadeild sjávarútvegsins við Landsbanka Íslands. Við þá breyt. urðu nokkur atriði viðskila við frv., en á hinn bóginn var eigi unnt að bera þau fram í frv.-formi, fyrr en útséð væri um, að stofnlánad. yrði samþ. Það varð að flytja þetta frv. sér. Stj. fiskveiðasjóðs leggur mjög ríka áherzlu á, að þetta nái fram að ganga, frv. verði samþ., því að ná þarf til þeirra, er ekki geta fengið lán í stofnlánadeildinni. Verður það ekki hægt, nema frv. þetta verði að l. Ég held, að enginn ágreiningur geti orðið um það. Það er lítið, komið frá n., og á því naumast við,að vísa því til nefndar. - Ég beini þeirri ósk til hæstv. forseta, að málinu verði vísað til 2. umr., en ekki til n. Það þarf að afgr. frv., áður en þ. lýkur.



Herra forseti. Í þessu frv. er gert ráð fyrir því, að ríkissjóður veiti sérstaka aðstoð til framkvæmda í Höfðahreppi í Austur-Húnavatnssýslu, og er heimilt samkv. 1. gr. frv. að verja til þessa allt að 5 millj. kr. úr ríkissjóði. Þarna á Skagaströnd eru góð skilyrði til útgerðar, og einnig eru á þessum stað betri ræktunarskilyrði en víðast annars staðar í kauptúnum. Það virðist því eðlilegt, að gerðar séu ráðstafanir til þess, að þarna aukist byggð. Það var nokkuð rætt í fjhn., sem hafði mál þetta til meðferðar, að gera mætti ráð fyrir því, að óskir kæmu annars staðar frá um hliðstæða aðstoð til kauptúnsmyndunar. Það má vitanlega gera ráð fyrir því, að úr því að farið er út á þessa braut, þá verði óskað eftir svipuðum stuðningi til þess að koma upp útgerðarstöðvum þar, sem vel hagar til í því tilliti, og þá einnig aðstoð til þess að mynda kauptún í sveitum, þar sem skilyrði eru til þess. Má benda á það, að nú mun vera að rísa upp kauptún á Fljótsdalshéraði, við Egilsstaði. Og þó að ekki hafi enn komið fram till. á Alþ. um neinn sérstakan stuðning af ríkisins hálfu við það, þá má telja líklegt, að slíkar till. geti komið fram síðar. Og víðar í sveitum má gera ráð fyrir því, að slík kauptún rísi upp í framtíðinni, og að það verði þá óskað eftir stuðningi við þau. Þótt ekki hafi verið gerðar neinar brtt. við þetta frv. í þá átt að gera þær heimildir, sem þarna er um að ræða, víðtækari, láta þær ná til fleiri staða, þá er þess að vænta, að ef óskir koma fram um svipaða aðstoð víðar af landinu, þar sem góð skilyrði eru til atvinnurekstrar, þá verði þeim vel tekið. Eins og þegar hefur verið lýst af hv. frsm. fjhn. og fram kemur í nál., var enginn ágreiningur um það í n. að mæla með frv. og framgangi þess. Hins vegar getur auðvitað orkað. tvímælis um einstök atriði frv., eins og t. d. um stjórn þessara framkvæmda. Samkv. 2. gr. frv. er gert ráð fyrir, að skipuð verði 5 manna nýbyggingarnefnd Höfðakaupstaðar, svo kölluð, til þess að hafa þessar framkvæmdir með höndum, Ég tel, að það sé nokkur vafi á því, hvort ástæða sé til að hafa svona marga menn í þessari n., og einnig um það að gera ráð fyrir því, að einn af embættismönnum ríkisins, sem hefur aðsetur t Reykjavík, skuli vera form. þeirrar n. Það má um það deila, hvort þetta sé það heppilegasta. En ég hef þó ekki flutt, né aðrir hv. nm., enn sem komið er, neina brtt. við þessa gr. Hins vegar var nú verið að útbýta hér á fundinum brtt. við 3. gr. frv., og eru þær fluttar af mér ásamt hv. 4. þm. Reykv. og hv. 3. þm. Reykv. Fyrri brtt. þar snertir bæði 1. og 2. tölul. 3. gr. frv., en í þeim liðum 3. gr. er gert ráð fyrir, að nýbyggingarnefnd Höfðakaupstaðar vinni að því að koma upp skipulagðri byggð í Höfðakaupstað og koma á fót atvinnutækjum þar, í samráði við nýbyggingarráð og ríkisstj. En við leggjum til í nefndri brtt., að um þetta verði einnig haft samráð við hreppsnefnd Höfðahrepps. Virðist okkur í alla staði eðlilegt að hreppsnefndin sé þarna með í ráðum, ekki síður en hinir tveir aðilarnir. En það er eins um alla þessa þrjá aðila, að það er gert ráð fyrir því í frv., að þeir eigi fulltrúa í nýbyggingarnefndinni. - Síðari brtt. okkar er við 3. tölul. b. í 3. gr. frv. En þar er í frv. ákveðið, að eitt af verkefnum nýbyggingarnefndarinnar sé að reisa íbúðarhús í Höfðakaupstað í samráði við nýbyggingarráð og ríkisstj., til þess að selja þau fullsmíðuð. Þetta virðist okkur flm. brtt. um of einskorðað, og leggjum við því til, að liðurinn verði orðaður um og hafður þannig, að húsin verði reist af þessari n. í samráði við nýbyggingarráð, hreppsnefnd Höfðahrepps og ríkisstj., til þess að selja þau einstaklingum, byggingarfélögum eða byggingarsamvinnufélögum, enda sé það aðalreglan, að húsin séu byggð eftir fyrir fram gerðum pöntunum og seld, þegar þau eru að nokkru eða öllu leyti smíðuð, eftir vali kaupenda. Við teljum ekki heppilegt að einskorða það í l., að húsin séu seld aðeins fullsmíðuð, því að það getur vel verið, að einhverjir af þeim, sem ætla að setjast þarna að og vilja fá þar byggð hús, vilji eins vel kaupa húsin, t. d. þegar þau eru orðin fokheld eða á einhverju stigi áður en gengið er frá þeim að fullu, og virðist það eðlilegt, að kaupendur geti valið um þetta. Við teljum einnig, að heppilegt sé, að aðalreglan sé sú, að húsin séu byggð eftir fyrir fram gerðum pöntunum, þó að við viljum ekki útiloka þann möguleika, að nýbyggingarnefnd byggi húsin án þess að tryggja sér kaupendur að þeim fyrir fram. Hitt álítum við, að hljóti að verða heppilegra, að þeir væntanlegu kaupendur húsanna geti frá byrjun fylgzt með þessum málum, og að teknar verði til greina óskir þeirra um fyrirkomulag á byggingunum, að því leyti sem þær geta samrýmzt því heildarfyrirkomulagi, sem verður ákveðið um byggðina á þessum stað. - Ég sé svo ekki ástæðu til að hafa fleiri orð um þessar brtt. En ég vildi aðeins víkja hér að tveimur atriðum í þessu frv. Í 2. tölul. 3. gr. segir svo, að starf nýbyggingarnefndar sé að koma á fót atvinnutækjum í Höfðakaupstað í samráði við nýbyggingarráð og ríkisstj. Ég gerði fyrirspurn um það í fjhn. til fyrri flm, frv., sem á sæti í þeirri n., hvort þarna væri gert ráð fyrir fyrirtækjum, sem rekin yrðu af ríkinu eða af öðrum, og svaraði sá hv. þm. því á þá leið, að með þessu ákvæði væri gert ráð fyrir því, að nýbyggingarnefnd hefði frumkvæðið að stofnun fyrirtækjanna, en þar gæti verið um að ræða bæði fyrirtæki, sem rekin yrðu af einstaklingum, félögum og einnig af ríkinu, og taldi hann, að í þessu fælist einnig heimild til þess að setja upp fyrirtæki, sem rekin væru af nefndinni fyrir hönd ríkisins. Þetta er ekki svo ljóst orðað í þessum tölul. 3. gr., að mér fannst ástæða til að óska eftir frekari upplýsingum. Út af þessu vil ég aðeins segja það, að ef um það verður að ræða að setja þarna upp fyrirtæki, sem ríkið á að reka, teldi ég eðlilegast, að þegar að því kæmi, yrði leitað sérstakrar heimildar Alþ. til þess, eins og venja hefur verið þegar um það hefur verið að ræða að koma upp fyrirtækjum, sem ríkið rekur. Í 5. gr. frv. eru ákvæði um það, að allir þeir, sem ráða yfir lóðum og löndum í Höfðahreppi, skuli skyldir til að láta þessi lönd af höndum eða afnotarétt þeirra, eftir því sem nýbyggingarnefnd fer fram á, enda komi fullar bætur fyrir. Nú er þannig ástatt á þessum stað, að ríkið á þarna allt landið. Ríkið mun hafa átt um alllangan tíma jörðina Höfðahóla, og hefur nú fyrir skömmu einnig keypt Spákonufell. En Skagastrandarkauptún er byggt í landi þessara jarða. Hins vegar er mér líka tjáð, að búið sé að leigja mikið af þessum löndum einstökum mönnum á erfðaleigu. Sumt af þessum löndum er orðið þegar að fullræktuðum túnum og önnur eru ræktuð að nokkru leyti. Og það má vitanlega gera ráð fyrir því, þegar taka þarf þessi lönd vegna hinnar nýju byggðar, að ríkissjóður verði að borga verulegar fjárhæðir fyrir þessi lönd, jafnvel þó að hann sé eigandi þeirra. Sérstaklega hlýtur það að kosta allmikið, þegar taka þarf fullræktuð tún undir hina nýju byggð, því að gera má ráð fyrir, að þeir, sem hafa löndin á leigu, verði að fá töluvert verð fyrir þau. Og í ýmsum tilfellum má gera ráð fyrir, að þetta verði að vera nokkuð hátt verð. - Ég vildi aðeins vekja athygli á þessu, þó að ekki virðist vera hægt að hafa á því aðra framkvæmd en hér er gert ráð fyrir. Ég sé svo ekki ástæðu til að svo stöddu að fara um málið fleiri orðum.



Herra forseti. Hv. frsm. n. drap á það, sem ég vildi gera hér að umtalsefni, en það er þetta : Á síðustu árum - ég ætla 5–6 - hefur svo að segja allt það land, sem Höfðakaupstað er ætlað að standa á, verið látið í erfðafestuleigu til einstakra manna til ræktunar. Sumir þessara manna eru búnir að rækta þessi lönd, en mikill meiri hluti þeirra hefur enn ekki gert neitt við þessi lönd, enda eru sumir þeirra, sem fengið hafa þessi lönd, nýbúnir að fá þau og sumir hafa fengið þessi sín lönd fyrir einu eða tveimur árum. Ég vildi beina því til hv. fjhn., hvort ekki gæti komið til mála að setja inn í 5. gr. frv. ákvæði um það, að erfðafestuland á þessu tiltekna svæði, sem ekki væri farið að kosta neinu til, en ríkið hefur selt á leigu, yrði tekið aftur af ríkinu endurgjaldslaust og hin, sem farið væri að kosta einhverju til, yrðu tekin eftir mati á ræktunarkostnaði þeirra, en að þessi lönd verði ekki tekin eftir mati á því, hvers virði þau væru, þegar kaupstaðurinn væri orðinn svo eða svo stór bær. Það er að mínu áliti ekki heppilegt, að það endurtaki sig, sem skeði á Siglufirði í þessum efnum, að ríkið verði að kaupa lönd, sem það sjálft á. Mér er sagt, að á Skagaströnd hafi það verið þannig, að kaupfélagið hafi gengið á undan í þessu efni með því að selja part af túni undir síldarverksmiðju, og hafi selt á eina kr. fermetrann í túni, og hafi gert það með tilliti til þess, að það yrði lagt til grundvallar við væntanlegt mat, en að eigendur þessara erfðafestulanda hefðu talið, að slík sala gæti ekki komið til mála. Þeir vildu fá miklu meira fyrir lönd, sem þeir ekki áttu og höfðu fengið á erfðafestu fyrir mjög lágt gjald. Og ég hef átt tal við menn, sem hafa verið í mötum, - ekki þarna, heldur annars staðar, - sem hafa talið, að taka verði mjög mikið tillit til þess, hvað upp úr þessum löndum hafist á næstu árum. Og þegar þarna á að rísa upp kaupstaður, kannske allstór, þá geta menn eftir þeirri reglu fengið mikið fé fyrir það að hafa skrifað undir samning um erfðafesturéttindi á landi, án þess að hafa kostað neinu til, hvorki landsins né landsréttindanna. En það er að mínu áliti ekki rétt að láta menn hagnast þannig, þegar slíkt land er tekið eignarnámi, að borga þá svo og svo mikið fyrir það að sleppa erfðafesturéttinum, sem handhafi engu hefur kostað til að fá. - Þessu vil ég beina til hv. fjhn., og ég trúi ekki öðru en hv. 1. flm. skilji, hvað hér er um að ræða, og sjái, hversu heimskulegt það er að ætla sér að taka lönd eftir mati af mönnum fyrir mikið verð, mönnum, sem ekkert hafa gert við löndin og eru ekkert annað farnir að gera við þau en að bíða eftir því, að löndin hækki í verði, þegar bær rís þarna upp.

Forseti (BG) : Brtt. á þskj. 742 er of seint fram komin. Fyrir henni þarf afbrigði, sem ég leita hér með.

Frsm. (Einar Olgeirsson) : Herra forseti. Það hefur komið fram brtt. við þetta frv. frá tveimur hv. nm. í fjhn., sem aðallega gengur út á það að bæta þarna hreppsnefnd Höfðahrepps inn í. Nú er það svo með þessa nýbyggingarnefnd fyrir Höfðakaupstað, að það er ætlazt til þess, að hún hafi samráð við nýbyggingarráð og ríkisstj., sem er gert með sérstöku tilliti til þess, að það fé, sem n. hefur með höndum, er frá ríkissjóði, og þessi n. á að fjalla um þetta sérstaklega fyrir ríkisstj. hönd. Og þess vegna er eðlilegt, að ríkisstj. og n., sem sérstaklega hefur verið sett í þetta mál, fylgist með fjárútlátum og um annað slíkt, af því að það er ríkissjóður, sem lætur féð af hendi. Þess vegna er nýbyggingarnefnd upp á lagt að hafa samráð við þessa aðila, nýbyggingarráð og ríkisstj. En þarna vilja hv. flm. brtt. bæta inn í þriðja aðilanum, hreppsnefnd Höfðahrepps. Nú er ekki ætlazt til þess, að neitt fé komi þarna á móti til þessara framkvæmda. Hins vegar hefur hreppsnefnd Höfðahrepps verið ætlað að vera einn aðili, sem útnefndi mann í nýbyggingarnefnd. Það er þess vegna ætlunin að hafa samráð við hreppinn um val manna í n., til þess að það sé tryggt frá upphafi, að haft verði samráð við hreppsnefnd þessa hrepps um framkvæmdir þarna af nýbyggingarnefnd. Og ef þessum fulltrúa hreppsnefndarinnar þætti eitthvað varhugavert, sem nýbyggingarnefnd ætlaðist fyrir á þessum stað, þá er ætlazt til þess, að hreppsnefndin á staðnum hafi aðstöðu til að afstýra hvers konar óhagræði og vitleysu, sem þar ætti að gera. Ég hygg því, að fyrir vilja hreppsnefndar Höfðahrepps sé fyllilega séð með því, sem í upphafi hefur verið ákveðið í þessu efni, og að þeir, sem flytja brtt. þá, sem hér er um að ræða, þurfi ekki að óttast það, að sérstaklega verði fram hjá hreppsnefndinni þarna gengið. Hitt er svo annað mál, hvort rétt sé að lögskipa það, að hafa eigi samráð við hreppsnefndina á staðnum um þessa hluti gagngert frekar en fulltrúa hennar í nýbyggingarnefnd þykir nauðsynlegt. Við megum vara okkur, þegar við setjum n., sem eiga að sjá um einhverja stóra hluti og eiga að vinna einhver stór verk, að binda ekki hendur þeirra of mikið. Við vitum, hvernig það gengur oft um störf í nefndum, hreppsnefndum, stjórnum ýmsum o. þ. h., hve sjaldan þær halda fundi og hversu mjög það mundi þess vegna verða til þess að tefja að leggja fyrir nýbyggingarnefnd að hafa alltaf samráð við hreppsnefnd Höfðahrepps um þessa hluti. Ég held því, þar sem hreppsnefnd Höfðahrepps á að velja einn manninn í nýbyggingarnefnd, að það yrði bara til þess að gera þetta stærra bákn en þyrfti að vera að bæta þessu inn í frv., að nýbyggingarnefnd þurfi að hafa samráð við hreppsnefnd Höfðahrepps um að koma upp framkvæmdum á þessum stað. Og hv. flm. þessarar brtt. á þskj. 742 þurfa ekki að óttast það, að fram hjá hreppsnefnd Höfðahrepps verði gengið, þar sem hún hefur sinn fulltrúa í nýbyggingarnefndinni. Um síðari brtt. á þessu þskj., um það, að hægt sé að selja húsin áður en þau eru fullsmíðuð, er það að segja, að það er sjálfsagt að gera ráð fyrir, að hægt verði að selja húsin, þó að þau séu ekki fullsmíðuð. En ég mundi varla álíta, að þó að þetta standi í 3. tölul. b. í 3. gr. frv. óbreytt, að þar með sé nýbyggingarnefnd það upp á lagt sem skyldu að selja húsin ekki nema fullsmíðuð. Þegar til er tekið m. a., að starf nýbyggingarnefndar sé að reisa sjálf íbúðarhús í samráði við nýbyggingarráð og ríkisstj. til þess að selja þau fullsmíðuð, þá er gefið, að þessi n. hefur líka fullan rétt til þess að selja húsin án þess að þau séu fullsmíðuð. Eins og þessi liður er orðaður í frv., verður ekki öðruvísi á þetta litið, og eftir orðalagi þessarar gr. getur n. selt húsin einnig á öðrum stigum byggingar en fullsmíðuð. Viðvíkjandi því, að húsin séu gerð eftir fyrir fram gerðum pöntunum, þá getur verið gott að hafa hliðsjón af pöntunum. En ef miða á við það sem reglu í l., þá kynni það kannske að hafa það í för með sér, að það yrði litið svo á af þeim, sem njóta eiga húsanna, að þeir geti gert kröfur um, að húsin verði með þessu eða þessu fyrirkomulagi, sem þeir vilja hafa, í staðinn fyrir, að ef byggja á þarna mörg hús í einu, er skynsamlegast að hafa þau með einni eða í mesta lagi tveimur gerðum, þannig að hægt sé t. d. að smíða glugga, hurðir o. fl. sem mest eins, til þess að gera smíði þessara húsa sem ódýrasta með nokkurs konar standard framleiðslu. Og ef farið væri með l. að gefa mönnum einhvern rétt til þess að panta húsin fyrir fram eða að húsin skuli vera byggð eftir fyrir fram gerðum pöntunum, þá gæti það valdið misskilningi. En hins vegar ætti það að vera regla í nýbyggingarnefndinni að hafa hliðsjón af því, sem menn, sem nota eiga húsin, vildu í þessum efnum. Af þessum ástæðum álít ég ekki rétt að setja þetta ákvæði inn í l. Það getur verið gott, að nýbyggingarnefnd fái bendingar í þessum efnum, en ég álít ekki rétt að binda hendur n. með lagaákvæði sem þessu. Ég held, að það sé rétt að hafa þetta nokkuð rúmt í l., og það sé þess vegna óþarfi að taka upp þessa brtt., sem þrír hv. þm. flytja hér á þskj. 742, heldur megi skoða þá hugmynd, sem í henni felst, sem góða ábendingu til þessarar nýbyggingarnefndar. Ég held líka, að ekki sé ástæða til að óttast, að nýbyggingarnefnd fari að ráðast í svo stórkostlegar framkvæmdir um húsbyggingar á þessum stað, heldur verði það kontrolerað svo mikið, að ekki verði ástæða til að óttast, að of mikið verði í ráðizt. Mér virðist hv. flm. vera hræddir um, að það geti komið til, að byggð verði hús þarna, sem svo standi auð. En ég held, að við höfum allt aðra reynslu af því, þegar svona bæir eru að myndast, heldur en að húsin standi auð, frekar þá reynslu, að það vanti hús og að menn hafist við í slæmum íbúðum. - Ég legg fyrir mitt leyti til, að þessar brtt. verði felldar, af því að það sé ekki ástæða til að setja ákvæði þeirra í l., þó að vísu ekki væri stór skemmd að því, að þær kæmu inn. En ég held, að sú hætta sé ekki fyrir hendi, sem hv. flm. brtt. vilja afstýra með þeim. Viðvíkjandi því, sem hv. 2. þm. N.-M. minntist á 5. gr., vil ég taka það fram, að það var fyrsta verk nýbyggingarráðs, þegar það fyrir rúmu ári síðan ræddi þann möguleika að gangast fyrir því, að þarna á Skagaströnd kæmi skipulagður bær, að fara fram á það við hæstv. fjmrh., að ríkið keypti Spákonufell, sem það þá ekki átti. Og hæstv. fjmrh. framkvæmdi það, þannig að ríkið eignaðist, áður en farið var að ræða opinbert um þetta nýbyggingarmál í Höfðakaupstað, allar jarðir, sem þorpið stóð á og voru í námunda við það. Var það mjög mikil bót. Hins vegar er það alveg rétt, að það er gefið, að maður lendir hvað eftir annað í vandræðum vegna réttinda til landa þarna, þó að bærinn nái jarðeignarréttinum í sínar hendur, því að þá eru eftir allar mögulegar kvaðir að yfirstíga í sambandi við afnotarétt landanna, svo sem erfðafesturéttur á löndum, sem þessi byggð verður að rísa upp á, sem getur gert jafnerfitt fyrir eins og eignarréttur væri. Og sérstaklega gerir það erfitt fyrir í þessum efnum, að hæstiréttur hefur farið inn á þá leið upp á síðkastið, að hana metur jarðir þannig, að hann bókstaflega leggur braskverð þeirra til grundvallar við mat, það hugsanlega verð, sem verða kynni á þeim í framtíðinni, þegar bæir vaxa. T. d. má nefna Höfn í Siglufirði. Og þetta er að verða vandræðafyrirbrigði í sambandi við bæjamyndun og bæjaþróun á Íslandi. Hér liggur lagafrv. fyrir þinginu, sem ég er flm. að ásamt hv. 6. landsk. þm., um ræktunarlönd og byggingarlóðir í kaupstöðum, kauptúnum og þorpum, sem er frv. nefndar, sem einu sinni var skipuð vegna þessara vandræðamála. Það frv. hefur hins vegar mætt gagnrýni frá hálfu hæstaréttar, sem sjálfur á mjög mikla sök á því, með sínu vafasama mati á þessum hlutum, hvernig komið er í þessum efnum. Þess vegna verð ég að segja það, að ég er hræddur um, að það þyrfti meiri aðgerða með í þessu efni en að breyta 5. gr. frv. til þess að yfirstíga þennan örðugleika. En hugmyndir hv. 2. þm. N.-M. um þetta eru réttar. En við þekkjum bara reynsluna, sem hér hefur verið í hvert skipti, þegar reynt hefur verið að koma einhverju viti í þessi mál, hve ógurlegri mótspyrnu það mætir. Og þó að æskilegt væri að fá þessa breyt. fram á frv. við 3. umr. þessa máls og mjög eðlilegt, þá er ég hræddur um, að það þýði bara ekki að reyna það, vegna þess elds, sem það mundi skapa á Alþ., og deilna, miðað við undanfarna reynslu um slíkt á hæstv. Alþ. En það þyrfti að taka þetta mál í heild fyrir, því að hér er um meinsemd að ræða, sem við stöndum frammi fyrir viðkomandi myndun allra bæja á Íslandi. Og þó að ég sé fyllilega sammála hv. 2. þm. N.-M. í þessu efni í skoðun á kjarna málsins, þá mundi ég ekki treystast til þess - nema ég gæti fengið einróma yfirlýsingu frá fjhn. um fylgi við þetta mál, sem ég er ákaflega hræddur um, að ekki fengist - að fara að reyna að koma fram breyt. á þessu máli, hversu æskilegt sem það þó hefði verið. Nýbyggingarráð gerði að sínu leyti það, sem það gat, til þess að bægja þessari meinsemd frá dyrum þessa nýja bæjarfélags, sem þarna á að skapa, með því að ræða um þetta mál við hæstv. fjmrh. um kaup á nefndum jarðeignum, áður en nokkuð kæmist út um fyrirhugaða nýbyggingu þarna. Og þessi kaup voru gerð fyrir ríkisins hönd. En við þetta verður ekki hægt að ráða, hvað matið snertir. Mér þætti vænt um að fá að heyra álit t. d. form. fjhn. um þetta, hvort það gæti komið til mála, að breyta þannig gagngert 5. gr. frv. En ég er hræddur um, að samkomulag náist því miður ekki um það. Þess vegna vildi ég mælast til þess við þessa hv. d., að hún samþ. þetta frv. eins og það liggur fyrir. Þá gerði hv. þm. V.-Húnv. fyrirspurn viðkomandi skilningi á 2. og 3. tölul. 3. gr., og skal ég staðfesta það, sem hann sagði, að nýbyggingarnefnd á að hafa framtak um að sjá um að koma þessum fyrirtækjum upp, enda var það upprunalega þannig orðað hjá okkur flm., þegar við sendum þetta frá nýbyggingarráði, að vinna að því að koma upp atvinnufyrirtækjum í þessari byggð í samráði við nýbyggingarráð. En þessu var breytt og það orðað um í meðförum hjá hæstv. ríkisstj. í þá átt, sem það nú er. En ég hef skilið þetta alveg eins og hv. þm. V.-Húnv., að þetta þýði það, að nýbyggingarnefnd hafi forgang um þetta framtak. En hins vegar getur hún, ef ríkisstj. vill það viðhafa, komið upp atvinnufyrirtækjum þarna fyrir ríkisins hönd.



Herra forseti. Það eru aðeins örfá orð, aðallega út af því, sem fram kom hjá hv. 2. þm. Reykv. um okkar brtt. Hann sagði, sem og rétt er, að það væri ekki gert ráð fyrir því, að Höfðahreppur legði hér fram fé til þessara framkvæmda. En ég vil benda á, að það er í raun og veru alveg eins ástatt um Höfðahrepp í þessu eins og nýbyggingarráð. Nýbyggingarráð út af fyrir sig leggur náttúrlega ekki fram fé. Það er ríkissjóður einn, sem leggur fram féð, en þó er gert ráð fyrir því í frv., að þessar framkvæmdir verði gerðar í samráði við nýbyggingarráð, sem einnig á fulltrúa í nýbyggingarnefnd, eins og Höfðahreppur: Virðist mér því samræmi í því, að nýbyggingarnefnd hafi samráð einnig við hreppsnefnd Höfðahrepps. Ég sé ekki heldur ástæðu til að óttast, að það valdi neinum árekstrum, því að það þarf að takast samstarf milli hreppsnefndar Höfðahrepps og nýbyggingarnefndar, vegna þess að um nokkurra ára skeið er samkv. frv. ætlazt til þess, að nýbyggingarnefnd taki að sér verk, sem hreppsnefndin þar á annars að vinna, eins og t. d. kemur fram í 4. gr., að nýbyggingarnefnd fari með úrskurðarvald um byggingarmál Höfðakaupstaðar. Mér virðist því, að í því efni eigi að vera samvinna á milli þessara nefnda, og einnig vegna þess, að samkv. 8. gr. frv. er ákveðið, að hreppsnefnd Höfðahrepps skuli á tilteknum tíma taka við framkvæmdum nýbyggingarnefndar, að svo miklu leyti sem þeim verði ekki ráðstafað til einstaklinga, félaga eða stofnana. Viðkomandi brtt. okkar gat hv. 2. þm. Reykv. þess, að hann teldi, að erfitt gæti verið að verða við óskum einstakra manna, sem vildu panta hús. Það kom reyndar fram í minni ræðu, að ég gerði ráð fyrir, að í því efni væri ekki gengið lengra en svo, að það gæti fallið inn í það heildarskipulag, sem þarna væri ákveðið. Hitt getum við verið sammála um, að rétt sé að taka til greina allar sanngjarnar óskir þeirra, sem vilja eiga hús þarna, að svo miklu leyti sem þær samrýmast því heildarskipulagi, sem þar á að verða. Ég sé svo ekki ástæðu til að fara fleiri orðum um þessar brtt. Ég álít, að það væri heldur til bóta að afgr. frv. með því að samþ. þær. Þá er það atriði viðvíkjandi 5. gr., sem hv. 2. þm: N.-M. talaði um hér og hv. frsm. fjhn. gerði hér einnig að umtalsefni. Ég er nú í raun og veru hv. 2. þm. N.-M. sammála um það, að það sé ekki sanngjarnt, að menn, sem t. d. mjög nýlega hafa fengið samninga um erfðafestu á löndum og tekið þau á leigu hjá ríkinu, en eru e. t. v. engu farnir að kosta til framkvæmda, að þeir geti, bara fyrir þessa samninga sína, fengið mikið fé hjá ríkissjóði, þegar taka á löndin til annarra nota. En ég er bara í miklum vafa um, að það verði talið fært vegna ákvæða stjskr. að setja inn slíkt ákvæði í 5. gr. frv. sem hv. 2. þm. N.-M. minntist á. Ég er að vísu ekki lögfróður maður. En það eru hér í hv. d. ýmsir lögfræðingar, þ. á m. hv. form. fjhn., hv. 4. þm. Reykv., sem gætu upplýst um þetta atriði, vænti ég. Og fleiri, sem hér eiga sæti í hv. þd., eru fróðir á því sviði. En ég fyrir mitt leyti óttast þetta, að það mundi verða talið reka sig á ákvæði stjskr. að setja slíkt ákvæði inn í frv. sem hv. 2. þm. N.-M. minntist á.



Herra forseti. Út af þessum brtt., sem hér liggja fyrir frá hv. meiri hl. fjhn., vil ég segja það, að ég lít svo á, að þessar brtt. við frv. séu alveg óþarfar, vegna þess að því, sem hv. flm. þeirra gera ráð fyrir að ná með þeim, er alveg eins hægt að ná eftir ákvæðum frv. eins og það er. En ég mæli á móti þessum till. vegna þess, að ég tel, að þetta geti í vissum tilfellum orðið til þess að tefja fyrir og flækja, vegna þess, að eftir því sem fleiri menn eru bundnir til samræðna, eftir því er erfiðara að fá urri það samkomulag. Nú er það svo samkv. þessu frv., að hreppsnefnd Höfðahrepps hefur fulltrúa í n., og það er búið að skipa þessa n., sem fjhnm. kannske ekki vita, og var ætlazt til, að hún byrjaði starf sitt, þótt það hafi ekki tekizt enn, vegna annarra ástæðna. Og þó að sá fulltrúi, sem hefur verið skipaður í n. eftir tilnefningu hreppsnefndarinnar, sé eins og stendur ekki í hreppsnefnd, hefur hann aðstöðu til að leita hennar álits, og þar að auki er sá fulltrúi, sem skipaður hefur verið í n. af ríkisstj., nú kominn í hreppsnefnd, svo að það má heita, að tveir af þeim fulltrúum, sem verða í þessari n., hafi fulla aðstöðu til þess að hafa samráð við hreppsnefndina svo sem þeim sýnist. Varðandi það, að farið sé eftir óskum manna í plássinu varðandi byggingar húsa, þá er það alveg eðlilegt, og ég fyrir mitt leyti vænti þess og efast ekki um, að nm. geri það. Hvað snertir þriðja atriðið, sem er bætur til þeirra, sem verða að láta af hendi lóðir eða hús, þá er það svo, að ég er í því efni alveg á skoðun hv. þm. V.-Húnv., að það hlýtur að sjálfsögðu að fara eftir matsgerð, hvílíkar þær bætur eru. Ef um alveg nýjar lóðir, óbyggðar og óræktaðar, er að ræða, þá getur ekki orðið um miklar bætur að ræða. En ef hins vegar um er að ræða gömul tún og vel ræktuð, hús og lóðir og þau eru tekin inn á iðnaðarplássið, þá er eðlilegt, að hlutaðeigendur fái sínar bætur eftir því, sem það er metið, og færi það að sjálfsögðu eftir þeim l., sem um það gilda, og þarf að mínu áliti ekki að taka það fram í þessum l. Hitt er út af fyrir sig rétt, sem hv. 2. þm. Reykv. tók fram, að það væri eðlilegt, að um þessa hluti væru samin allsherjar l., til þess að það sé ekki eins mikið á reiki og verið hefur, hvað háar bætur ætti að meta á hverjum stað, þegar um er að ræða lönd eða lóðir og önnur mannvirki, sem tekin eru af þeim mönnum, sem hafa þau með höndum. En reynslan hefur sýnt, að bæturnar, sem metnar eru til manna, fara mjög eftir því, hvaða menn lenda í því að meta þær og á hvaða stað metið er. Fer þetta þá mjög í ósamræmi hvað við annað. Ég vil svo óska þess, að þetta frv. verði samþ. óbreytt eins og það liggur fyrir.

Frsm., (Stefán Jóh. Stefánsson) : Herra forseti. Þeir, sem mættir voru á fundi iðnn., sem þetta mál fékk til meðferðar, voru allir sammála um að mæla með frv. óbreyttu. Og þar að auki er mér kunnugt um, að a. m. k. annar þeirra nm., sem ekki tóku þátt í afgreiðslu málsins í n., er þessu máli samþykkur. Ég þarf ekki að fara mörgum orðum um þetta frv., sem hér liggur fyrir. Það var gerð ýtarleg grein fyrir því af hv. þm. Borgf. við 1. umr. málsins. En höfuðefni frv. er hækkun á framlagi úr ríkissjóði úr 65 þús. kr. í 300 þús. kr. og einnig að auka möguleika sjóðsins til þess að gefa út handhafaskuldabréf. Hér er um þarft mál að ræða, og með tilliti til þeirrar nýsköpunar, sem á sér stað nú á sviði landbúnaðar og útvegsmála, þá má ekki gleyma þriðja þætti íslenzkra atvinnugreina, sem er iðnaðurinn. Og einmitt þetta frv. er flutt til þess að gera nokkra úrbót í þessu efni og gefa þeim, sem að iðnaðarframkvæmdum standa, meiri möguleika til þess að auka þær framkvæmdir. Hér er farið fram á heldur litlar breytingar á gildandi 1., en þó í þá átt, sem mætti að nokkru gagni koma. Ég mæli því með því fyrir hönd iðnn., að þetta frv. verði samþ. eins og það liggur fyrir.



Með því að hv. frsm. sjútvn. hefur lýst yfir því, að þau mannvirki, sem brtt. á þskj. 736 fer fram á, að tekin verði upp í upptalninguna í gr., falli undir gr., tek ég þessa brtt. aftur.