Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forseti (ÞÞ): Hv. frsm. máls þessa, hv. 10. landsk. þm. (BBen) er enn ekki kominn, en ég hygg, að ekki sé nauðsynlegt að fresta afgreiðslu málsins af þeirri ástæðu, og ef einhver hv. allshnm. vildi reifa málið í hans stað, er honum að sjálfsögðu frjálst að taka til máls.



Herra forseti. Frv. það, sem hér liggur fyrir, er flutt að beiðni utanrrn., og er bréfið, var sem ráðuneytið fer fram á flutninginn, og rökin, sem færð eru fyrir honum, prentuð í aths. við lagafrv. á þskj. 62. Allshn. hefur haft mál þetta til athugunar og var sammála um, að nauðsyn bæri til þess, að starfsmenn utanrrn., sem erlendis starfa á vegum þess, hafi ákveðna heimilisfestu hér á landi, og væri þá rétt, að hún væri í Reykjavík, nema þeir hefðu sjálfir tilkynnt og óskað heimilisfestu á öðrum stað. Þessa undantekningu hefur n. gert á frv. sem breyt. og kemur hún fram á þskj. 288. Ég vil benda á, að þetta er nauðsynlegt fyrir þessa starfsmenn, til þess að þeir geti verið teknir á kjörskrá og missi ekki að öðrum kosti kosningarétt og kjörgengi. Annars er það venja í viðskiptum þjóða á milli. að menn, sem falið er að gegna störfum erlendis við sendiráð og ræðismannsskrifstofur, teljist heimilisfastir í heimalandinu, en búseta þeirra í dvalarríkinu ekki skoðuð sem heimilisfesta.



Herra forseti. Ég benti á það við 1. umr. þessa máls, að með þessari lagabreyt. er verið að lappa upp á lagasetningu, sem margar breyt. þarf að gera við. Ég tel, að á hverju ári séu a.m.k. 300 til 400 manns, sem ríkisskattan. veit ekkert um, hvar hafi heimilisfestu, og bera því engin opinber gjöld. Ég benti líka á það, að ákvæðin í lögunum eru svo óljós um heimilisfestu manna, að ekkert gagn er hægt að hafa af þeim, þegar á að skipta útsvörum eða ákveða, hvar útsvar skuli greiða. Þess vegna bað ég hv. allshn., þegar hún fékk þetta frv. til meðferðar, að gera gagngerða endurskoðun á þessari lagasetningu, og þar eð litið er um þingstörf um þessar mundir, að leggja þá vinnu í þetta mál að gera frv. um þessi efni, sem gagn væri í. Hv. frsm. allshn. er hér enn ekki mættur. en í hans stað hefur hv. þm. Seyðf. (LJóh) hlaupið í skarðið, og minntist hann ekki einu orði á það, hvort hv. n. hefði tekið þessar óskir mínar til greina. Ef n. hefur ekki tekið þær til athugunar, vildi ég fá að vita, hvers vegna það hefur ekki verið gert og hvort henni finnst þessi lagasetning svo ágæt, að nú bæri aðeins að gera þennan viðauka við l., eða hvort hún hafi haft svo mikið að gera á þessu þingi, að hún hafi ekki séð sér fært að leggja vinnu í að gera frv. um breyt. á þessum l., sem ég tel nauðsynlegar.



Herra forseti. það er í sjálfu sér ekki mikið um þetta mál að segja, þar eð það liggur ákaflega einfalt og augljóst fyrir. það hefur hér verið borið fram lagafrv., sem allshn. mælir með, að samþ. sé með lítilfjörlegri orðabreyt., þar sem fært er til betra máls frá því, sem upphaflega var lagt til. Ég sé ekki. að inn í þetta þurfi að blanda ásökunum á n. fyrir það að hafa ekki tekið að sér það hlutverk að semja breyt. við þessi l., sem einhverjum manni hefur einhvern tíma dottið í hug, að æskilegt væri að semja. Þeim, sem hafa um þetta ákveðnar hugmyndir, er að sjálfsögðu heimilt að koma þeim á framfæri við n., og síðan er það hlutverk hennar að taka þær til athugunar, en einstakir þm. geta hins vegar ekki ætlazt til þess, að n. taki af þeim ómakið og semji fyrir þeirra hönd breyt. á nýju frv., sérstaklega þar sem hv. 1. þm. N–M. á hlut að máli, því að vitanlega erum við ekki menn til að fara í skóna hans, svo að það yrði hálfgert athlægi, sem frá okkur kæmi, miðað við það, að hann sjálfur tæki sér penna í hönd og setti á pappír sín hugarfóstur.