Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Ef enginn úr hv. fjhn. sér ástæðu til að kveðja sér hljóðs í þessu máli, þá liggur næst, að ég mæli nokkur orð út af frv. - Er það fór til n. fyrir 12 vikum um það bil, var ég ekki viðstaddur og óskaði því eftir, að hæstv. forseti léti málið koma til umr. En ég sá enga ástæðu til að tefja það, enda fór frv. umræðulaust áleiðis. Vegna þess er enn meiri ástæða fyrir mig að segja nokkur orð um málið, áður en gengið er til atkv. En ég vænti þess, að ekki verði út á það sett, þó að ég fari í byrjun almennum orðum um frv. - auk aths. við einstakar gr. frv., sem eru fáar. Það, sem ég vildi byrja á, er stofnun þjóðgarðsins. Að sumu leyti hef ég verið svo lánsamur að vera falin umsjón með honum meðal þriggja manna, en að öðru leyti hafa orðið ýmsir örðugleikar varðandi þetta starf. Þjóðgarðurinn á Þingvöllum var stofnaður rétt fyrir þúsund ára afmæli Alþingis. Þótti þá vel við eiga, úr því að þjóðin var svo heppin að geta haldið það hátíðlegt, að þess yrði minnzt með því að ákveða í l. sérstaka helgi á þessum stað. Þjóðfélagsstofnun hér á landi og jafnframt lýðveldi og fornbókmenntir vorar eru þeir hlutir, sem Ísland á að þakka virðingu annarra þjóða, - og án þeirra væri Ísland eigi sjálfstætt ríki í dag. Nú er það skylda vor að halda uppi heiðri hinnar þúsund ára gömlu þjóðfélagsstofnunar. Það er háttur flestra eða allra þjóða að eignast einhverja þjóðardýrgripi, eitthvað, sem alþjóð getur talið sameign sína. Þegar ákveðið var að gera Þingvelli að slíkum þjóðardýrgrip, var ekki um missýningu þar að ræða. En missætti nokkurt varð í upphafi, einkum vegna þess, að leggja varð tvær allgóðar jarðir til þjóðgarðsins. Aðrir töldu þetta tildur eitt. Menn eru yfirleitt seinir til að veita því viðurkenningu, er aðrir hafa fundið upp. Þessi krytur er þó horfinn nú. Eru nú sveitarmenn og almenningur sammála um, að Þingvöllur eigi að vera helgidómur þjóðarinnar. Ég hef setið lengi í Þingvallanefnd, og ég viðurkenni, að n. hefur ekki þorað að ganga nema skammt í því að framkvæma þá hluti, er æskilegir mega kallast og samboðnir helgi staðarins. En allar framkvæmdir eru fjárfrekar, og við nm. vildum ekki fara djúpt í vasa þjóðarinnar. Lengst af hefur þjóðgarðurinn fengið 10 þús. kr. fjárveitingu. En landið var friðað strax og kostað miklu til. Þriðja jörðin leggst nú brátt til hans, því að innan takmarka hans má ekki vera búfé. Jörð þessi er þó að hálfu leyti í ábúð og fær núverandi ábúandi að halda henni um sína daga. Má hann hafa kýr og nýtur veiðiréttinda í vatninu. Girðingin um þjóðgarðinn er um 20 km. löng, og hefur verið kostað allmiklu til hennar, enda er hún sérstaklega vönduð. Nú fór svo framan af varðandi friðunina, að Þingvallanefnd bakaði sér eins konar andúð sveitarinnar vegna þeirrar röskunar, er hún olli. Búfé, sem ekki má sjást innan þjóðgarðsins, veitti honum ágang, og var erfitt að koma við vörnum gegn þessu. Átti og umsjónarmaðurinn í erjum við sveitarmenn út af framkvæmdum n. En þetta hefur nú algerlega breytzt. Þykir sveitarmönnum orðið sómi að þeim og eru samhentir umsjónarmanninum, enda hefði tæplega verið hægt að hrinda málinu áleiðis án aðstoðar þeirra. Hefur umsjónarmaður nú aflað sér vinsælda í starfi sínu. Þegar þjóðgarðurinn var stofnaður voru nokkur hús innan takmarka hans, milli Öxarár og Hrafnagjár. Þau hafa nú öll verið numin burt nema Þingvallabærinn, er byggður hefur verið upp. Síðan eru liðin 20 ár. En hvorugu hefur verið haldið við, og þolir það nú eigi öllu lengri bið. Girðingunni hefur verið haldið við af umsjónarmanninum án kaupa á efni. Mun nú komið fram endurbótum á þessu. - Þegar þjóðgarðurinn var settur með l., reis sú alda hér á landi, að menn eignuðust sumarbústaði á þeim slóðum. Hylltust sérstaklega margir íbúar Reykjavíkur til þess. N. lenti nú strax í þeim vanda, hvort bústaðir þessir skyldu leyfðir. En hún sá brátt, að ætlunin var eigi að banna þjóðinni garðinn. Væri sjálfsagt, að almenningur fengi að njóta gleði og ánægju á þessum stað. Síðan var heimilað að reisa þessa bústaði, - en ekki milli Öxarár og Hrafnagjár. Eru sumarbústaðirnir nú allir í hliðinni út frá Valhöll, þar sem hún var fyrir flutninginn. Þessi hús eru yfirleitt vel byggð og fallega, og hafa þau verið reist undir umsjón skipulagsstjórans og húsameistara ríkisins, er haft hafa eftirlit með því, að engar byggingar yrðu reistar þarna, nema þær, sem sómi yrði að. Landsmenn sækja eins og pílagrimar til þessa staðar. Minningarnar um hið forna þing valda því. Auk þess á hið opinbera hægast með að fara þangað með erlenda gesti. Þingvallanefnd hefur ævinlega haft nokkur herbergi til umráða í bænum og boðið þangað útlendum gestum, sem landið vill heiðra sérstaklega með dvöl á hinum fornhelga stað. Af þessum sökum er Þingvöllur sá staður, er útlendingar sjá bezt, og verður því að gera allt til þess, að hann megi verða sem lýtaminnstur. Hefur n. lagt áherzlu á þetta og sömuleiðis alla umgengni gesta þarna. Henni fannst nauðsynlegt, að mönnum gæfist kostur á að fara ferða sinna um nágrennið án þess að traðka niður gróðurinn. En þessum reit er haldið við til að halda náttúru hans óníddri, en hún er sérkennileg fyrir sakir hraunmyndana ýmiss konar, jurtaríkis síns og dýraríkis, þar sem er vatnið. Þótti nauðsynlegt að leggja bæði akvegi og gangstigi um hraunið og vellina. Þessu er ekki langt komið, og hafa fjárveitingarnar frá Alþ. gengið til vegalagninga og skógræktar. En svo hefur reynzt, þó að augljóst sé, að þjóðgarðurinn stendur nú í meiri blóma en fyrr, að gamli trjástofninn vill eigi vaxa eins og vonir manna stóðu til, enda fékk hann áfall fyrir nokkrum árum af flugnavargi. En n. hefur ákveðið að gera garðinn allan skógi vaxinn í tíð sinni. Umsjónarmaður er á Þingvöllum. Hefur hann bæinn og túnið og nýtur lítilfjörlegra launa að auki, 3.500 kr. Er hann sérstaklega vel fallinn til starfsins, en nú roskinn að aldri. Hann er húsasmiður og trjáræktarmaður og lagði stund á þetta í Ameríku. Hefur hann nú þegar sett niður allmargar plöntur, en þær hafa ekki viljað hafa frið. Hver einasta planta hans hefur þó lifað, og er eins og allt, sem hann snertir á, sé lífinu vígt. Hann hefur sett niður um 10–20 þús. plöntur, en vanhöld hafa þó orðið á hinu opna svæði. Þetta stafar frá ýmiss konar gálausum og óskynsömum lýð, er grandar jurtunum af einu saman „briaríi“.: Þessi tamningarskortur á mönnum hefur orðið okkur til baga, en við höfum tekið það ráð að hefja ræktun á afskekktari stöðum. Skógræktarstjóri hefur verið okkur hjálplegur og sýnt fram á, að jarðvegurinn er þar góður. Ákveðið var að setja niður 25 þús. plöntur af barrviði og 5 þús. af öðrum tegundum. Ég hef farið austur og litið á þetta, og virðist það hafa tekizt ágætlega. - N. hefur gert minna, en þurft hefði til að vernda hið fagra vatn, sem þjóðgarðurinn hefur ráð yfir að miklu leyti. Við höfum í því efni leitað til fiskifræðinga, og hefur Árni Friðriksson vísað okkur til ferskvatnsfræðings. Eðlilegt er, að ábúendur þeirra jarða, sem lönd eiga að vatninu, hafi gengið á fiskistofninn, en hann verður að vernda á því svæði, sem liggur innan takmarka þjóðgarðsins, enda höfum við undirbúið ráðstafanir til að vernda fiskistofninn. En þetta eru nú aukaatriði í málinu. Þótti mér þó rétt að taka þetta fram, vegna þess að ég hef aldrei vakið athygli hv. þm. á þjóðgarðinum á Þingvöllum. Hefur verið gengið út frá því, að Alþ. léti sér annt um hann, og hefðum við nm. frekar getað búizt við aðfinnslum af hálfu þess. Mundi ég fúslega viðurkenna ýmsa galla á framkvæmdunum, en n. hefur þó lagt sig í framkróka til að koma í veg fyrir þá. Í þessu sambandi vil ég geta þess, að sumarbústaðaeigendur þar eystra hafa gert mikið til að prýða umhverfis bústaði sína með trjágróðri og auk þess hafa þeir lagt fé til vegagerðar. Þá hafa ýmsar stofnanir og félagasamtök fengið svæði til að rækta og prýða með trjám og blómum í nafni síns félags. Um leið og ég segi þetta finnst mér verðugt og rétt að minnast á, að umgengni um þjóðgarðinn hefur farið hraðbatnandi, þó að vitanlega sé misjafn sauður í öllum þeim fjölda, sem sækir þjóðgarðinn heim, og þar af leiðandi nauðsyn á nákvæmri gæzlu. Einkum er mikil eldhætta síðari hluta sumars, þegar hinn þunni mosajarðvegur fer að þorna í sumarhitunum, og þarf þá oft ekki annað en að sígarettu sé kastað í gáleysi, til að eldur fuðri upp. Við höfðum góða hjálp til að kveða niður elda, sem þannig kviknuðu, á meðan setuliðið var hér, því að setuliðsmennirnir höfðu stöð þarna rétt hjá og aðstoðuðu umsjónarmanninn oft. Eitt, sem gæta þarf, er veiðin í vatninu, en í sambandi við hana eru menn mjög ágengir og seilast oft í þá staði, þar sem klakstöðvar eru nú, og kem ég þá að því, hversu erfitt það er fyrir umsjónarmanninn að hafa ekki bíl til að elta slíka veiðiþjófa, því að fótgangandi hefur hann ekki möguleika til að hafa hendur í hári þeirra. - Auk þessa starfs hefur umsjónarmaðurinn mörg önnur. Hann á að vísa gestum á tjaldstæði og sjá um, að ekki sé tjaldað annars staðar, en á ákveðnum svæðum, sem til þess eru ætluð, og hann á að gæta þess, að búfé komist ekki í þjóðgarðinn, en það er oft mjög erfitt, því að fénaðurinn sækir í skóginn. Þessi gæzlustörf eru öll mjög erfið og krefjast þess, að sá, sem þau á að vinna, sé fljótur í ferðum, ef þau eiga að vera vel af hendi leyst, og þar af leiðandi næstum ómögulegt annað en að gæzlumaðurinn hafi gott farartæki. Þjóðgarðsnefnd hefur því gert allt, sem mögulegt er, til þess að umsjónarmaðurinn fái jeppabifreið, það er ekki hægt að koma við fínni bifreið. En þessi útvegun hefur ekki tekizt, þrátt fyrir það að í n. eiga sæti bæði núverandi og fyrrverandi forsrh. Þingvallanefnd sá sér því ekki annað fært en áfrýja til Alþingis. Ég hef að vísu heyrt, að sumum þm. þætti þetta lítilmótlegt mál; en ég vil bara benda þm. á, að á bak við þetta litla mál er verndun þjóðgarðsins, og svo veit ég nú ekki betur en að fyrir Alþ. liggi ýmis mál; sem ekki eru á nokkurn hátt merkari en þetta, eins og t. d. frv. um heimild til að selja einhverja landsspildu upp á kannske 5–6 hundruð kr. Ég sé því ekki, að Alþ. sé á nokkurn hátt lítilsvirt með þessu máli, enda er það líka æðsti réttur í málum þjóðgarðsins. - Ég vænti svo að þm. líti á þetta með velvild og skilningi.



Herra forseti. Ég sé, að hv. frsm. n., sem um þetta mál hefur fjallað, er ekki viðstaddur, og vil því láta þess getið, að enda þótt n. hafi ekki skilað áliti, þá eru allir nm. á einu máli um það, að Alþ. geti ekki gefið leyfi sem þetta, er hér um ræðir. Þegar Alþ. er búið að ákveða með lögum, að sérstök stofnun skuli hafa með slíkar leyfisveitingar að gera, þá getur það ekki brotið þannig sínar eigin gerðir með því að ganga fram hjá stofnuninni og ekki hvað sízt þegar hin lögskipaða stofnun hefur synjað um leyfið. Hins vegar viðurkenni ég þörf þjóðgarðsins fyrir umrætt tæki og tel því heppilegasta lausn á þessu máli að vísa því til ríkisstj. með þeim óskum, að hún bregði skjótt við og veiti því góða fyrirgreiðslu.



Herra forseti. Þessi till. þm. V-Ísf., að vísa þessu máli til stj., er bersýnilega þýðingarlaus, því að sjálfur forsrh., sem sæti á í nefndinni og hefur gert sitt til að reyna að fá þetta umrædda leyfi, hefur ekki fengið það. Út af því, sem þm. sagði, að Alþ. gæti ekki veitt gjaldeyrisleyfi, þá vil ég nú geta þess, að Alþ. samþ. svo að segja daglega lög, sem fela í sér meiri og minni gjaldeyrisgreiðslur. Og það hafa verið samþ. l. um að kaupa skip o. fl., en það, sem hér er farið fram á, eru hreinir smámunir hjá slíku, því að hér er varla um að ræða meira en 800 eða 1.000 dollara gjaldeyrisleyfi. Ég tel, að það sé of langt gengið, ef Alþ. setur yfir sig nefndir, sem gera því ógerlegt að verja þjóðgarðinn sómasamlega, og þess vegna mótmæli ég því, að þessu máli verði vísað til stj.

Samgmrh. (Emil Jónsson) : Herra forseti. Ég hef hlustað með ánægju á þá skýrslu, sem flutt hefur verið af flm. þessa máls, um þjóðgarðinn og verndun hans, en hins vegar er ég alveg á móti því, að Alþ. setji lög, sem heimila innflutning, er fjárhagsráð og viðskiptan. hafa synjað um. Í fyrsta lagi er það í beinni andstöðu við þá ákvörðun Alþ. að þessar stofnanir skuli sjá um þessi mál, og svo í öðru lagi gæti það leitt til þess, að mikil brögð yrðu að því, að óánægðir menn, sem ekki fengju leyfi hjá viðkomandi stofnunum, færu að leita til einstakra þm. og biðja þá að flytja frv. um slík leyfi, en slíkt væri varla æskilegt. Út af þessu erindi 5. þm. Reykv. við umræddar stofnanir og þeirri synjun, sem hann hefur ekki viljað sætta sig við, er rétt að taka það fram, að þessi ráð og nefndir hafa vissar reglur til að fara eftir, og í sambandi við þetta mál hefur viðskiptanefnd það sér til afsökunar, að á innflutningsáætlun ársins var enginn gjaldeyrir ætlaður fyrir jeppabifreiðum, og ef n. hefði veitt leyfi fyrir einni bifreið, þá voru fjöldamargir aðrir, sem áttu eins mikinn rétt til að fá bifreiðar og sú stofnun, sem hér um ræðir. Nú horfir þetta mál allt öðruvísi við, því að á þessu ári er gert ráð fyrir að verja 3 millj. kr. í þessu skyni, og þar af leiðandi er það misskilningur hjá flm., að það sé þýðingarlaust að vísa þessu máli til ríkisstj. nú, þó að forsrh. hafi ekki getað leyst það á síðasta ári. Þjóðgarðurinn er alls góðs maklegur, enda hefur enginn mótmælt því hjá flm., að mikil þörf væri fyrir bifreið við vörzlu garðsins, en hitt tel ég varhugavert, að Alþ. fari að veita leyfi fyrir slíkri bifreið og brjóta með því lög, sem það hefur sjálft byggt upp. Ég held, að flm. ætti að sætta sig við, að málinu verði vísað til stj., því að nú er aðstaðan allt önnur en á síðasta ári og fullvíst, að stj. mun ekki bera hlut þjóðgarðsins fyrir borð.



Í tilefni af því, sem flm. sagði um innflutningsleyfi, sem Alþ. hafi veitt, þá vil ég taka fram, að mér er ekki kunnugt um þau leyfi. Bæði vegamálaskrifstofan og vitamálaskrifstofan verða að sækja um innflutnings- og gjaldeyrisleyfi til viðkomandi stofnana, svo að dæmi séu nefnd. Ég vil svo taka undir þau orð, sem hæstv. viðskmrh. viðhafði, að heppilegasta lausnin á þessu máli sé að vísa því til ríkisstj., og geri ég ráð fyrir, að flm. geti vel unað við þá lausn.



Út af ummælum þm. V-Ísf. vil ég taka það fram; að tilgangi mínum með þessu frv. er alls ekki náð fyrr en jeppabifreiðin er fengin. Þess vegna fer ég ekki dult með það, að ég mun ekki starfa í þessari nefnd, ef þetta mál verður ekki leyst. Enda þótt við höfum fengið hjálp frá lögreglunni og alltaf haft gott samstarf við þá stofnun, þá eru ekki alltaf möguleikar á því, að hún geti veitt okkur aðstoð, en þegar lögreglustjóri sendi okkur lögregluþjóna á bifhjólum, þá kom vel í ljós, hversu mikill munur er á að gæta þjóðgarðsins með góðum farartækjum. Um þá afsökun viðskmrh., að ekkert hafi verið flutt inn af bifreiðum á árinu 1948, þá vil ég endurtaka það, sem ég hef áður upplýst, að á árinu voru fluttar til landsins 252 bifreiðar. Hvernig gjaldeyrisins hefur verið aflað, skal ég ekki segja um, því að þar er í gruggugra vatni að hræra en ég kæri mig um að vera með nefið ofan í. Má ég spyrja hæstv. forseta: Verður borin hér upp till. um að vísa málinu frá?

Það er venjulegt.

Ef svo er, vil ég óska eftir, að fari fram nafnakall um hana.



Ég er þakklátur flm. þessa frv. fyrir að hafa gefið Alþ. skýrslu um störf Þingvallan. Ég verð að líta svo á, að mér sé leyfilegt að ræða þá skýrslu, þó að hún komi beint ekki því máli við, sem hér liggur fyrir. Það er alveg rétt, að Þingvallan., sem skipuð er af Alþ., gefi þessa skýrslu við og við, og er þá ekki nema sjálfsagt, að þingið láti í ljós skoðun sína um það, hvernig n. hefur tekizt starfið. Ég hygg, að n. hafi margt vel gert og af áhuga og með það sjónarmið í huga að vernda þennan stað, sem er í senn okkar helgasti sögustaður og einnig einhver fegursti staður af hinum mörgu fögru stöðum þessa lands. En mér finnst þó, að að ýmsu leyti hafi n. mistekizt, og hef ég sérstaka ástæðu til þess að gagnrýna eitt í ræðu hv. flm. Hann skýrði frá því, sem er alkunnugt, að n. hefur farið inn á þá braut að leigja utan þjóðgarðsins suður og vestur með vatni land undir sumarbústaði.

Ég vil vekja athygli hv. 6. þm. Reykv. á því, að hv. 5. þm. Reykv. hefur lokið við sinn ræðutíma. Það er enn fremur æskilegt, að umr. komist ekki mjög langt frá aðalefni málsins.

Ég er ekki með neinar ásakanir á hendur hv. 5. þm. Reykv. eða Þingvallanefnd, heldur er þetta sagt aðeins að gefnu tilefni, sem hv. þm. skýrði frá, að leyft hefði verið að byggja sumarbústaði, sem menn vita, að eru svo að segja allir eign auðmanna í höfuðstaðnum. Með öðrum orðum, rétt utan við hinn helga þjóðgarð hafa þessir auðmenn höfuðstaðarins helgað sér umráðarétt yfir einu fegursta svæði við Þingvallavatn, og þeir hafa afgirt sínar lóðir, afgirt ströndina meðfram vatninu og meinað þannig almenningi að njóta og nota þetta svæði, sem er eitt hið fegursta við Þingvallavatn, sem liggur þarna rétt hjá þjóðgarðinum. Þetta tel ég að sé mjög misráðið af n., og ég vil ekki, að málið sé rætt hér á Alþ. án þess, að þetta komi fram. Einmitt þetta svæði, þessi strönd, hefði átt að vera opin fyrir almenning, og einmitt á þessum stað hefði átt að rísa upp ódýrt hótel fyrir almenning, sem byggt hefði verið á einfaldan og ódýran hátt, og þannig reynt að gera mönnum ódýrt að búa á þessum fagra stað í sumarleyfi. Slíkt hefði verið miklu æskilegra, en að það sé aðeins opið örfáum auðmönnum. - Ég skal svo ekki fjölyrða meir um það. Ég vil, að hv. þm., sem eru trúnaðarmenn Alþingis í þessari n., heyri álit mitt, og ég hygg, að ég standi ekki einn að þeirri skoðun. Annað atriði er það, sem ég vildi aðeins minnast á, það er skógurinn á Þingvöllum. Nefndin hefur lagt mikla áherzlu á að græða skóg á Þingvöllum. Ég skil það afar vel. Það er nú svo í okkar skóglausa landi, að skógurinn hefur orðið okkur draumaparadís, og hinn mikli draumur er að klæða landið skógi. Ég er þeirrar skoðunar, að það sé eitt af okkar stærstu framfaramálum að klæða landið skógi, og það af hagrænum ástæðum til þess að verja jarðargróðurinn fyrir uppblæstri, og við getum áreiðanlega vænzt þess, að við höfum miklar nytjar af skógi í framtíðinni. Sú ástæða er ekki fyrir hendi í þjóðgarðinum á Þingvöllum, heldur að koma skóginum til þess að þroskast það, sem við höfum ástæðu til að ætla, að hann hafi eitt sinn verið, sem sé að fá þann eðlilega gróður til að ná þroska, sem var á Þingvöllum áður en mannshöndin kom þar til sögunnar. Nú tel ég, að sé komið út í öfgar með skóggræðslu á Þingvöllum, sérstaklega að því er snertir barrskóginn. Með þeirri tilraun í stórum stíl held ég, að sé verið að breyta okkar helga sögustað, færa hann í búning, sem hefur aldrei skreytt hann. Ég held í raun og veru, að þótt sjálfsagt sé að græða nokkurn skóg á Þingvöllum, megi ganga of langt. Það er misskilningur, að skógurinn sé fallegur, eða þannig lít ég á hann, og mér finnst, að þar sem hann er þéttastur, sé búið að útrýma því, sem er bezt og sérkennilegast í íslenzku umhverfi, Ég held, að n. ætti að láta sér nægja að rækta nokkur skógarbelti og halda sig við björkina og viðinn, sem er eðlilegasti gróðurinn á þessum stað, en ekki að planta barrskóg á stór svæði, og reyna að koma Þingvöllum í það horf, sem þeir áður voru í. Hávaxinn skógur á Þingvöllum mun ekki auka á fegurð staðarins. Ég vil biðja hæstv. forseta afsökunar, en hv. þm. leiddi þetta mál inn, og þótti mér rétt, að n. heyrði álit þm. á því, hvernig henni hefur tekizt í starfi sínu.



Viðvíkjandi sumarbústöðum eru skiptar skoðanir. Við höfum fengið allmiklar aðfinnslur fyrir að hafa ekki leyft að byggja nægilega mikið af sumarbústöðum, eða eins marga og sótt hefur verið um. Við höfum ekki viljað taka svæðið milli Öxarár og Hrafnagjár undir sumarbústaði, og þá er ekki um annan stað að ræða en þennan. Ég skal taka fram út af því, sem hv. 6. þm. Reykv. sagði, að Þingvallan. hefur tekið umsóknir algerlega eftir röð, og þegar umsóknirnar eru fleiri en hægt er að taka til greina, þá er eingöngu farið eftir því, hvort maðurinn hefur stærri eða minni fjölskyldu, en ekki hvort hann hefur efni á að byggja eða ekki.

Það eru samt sem áður auðmennirnir, sem hafa byggt þá.

Þeir hafa orðið fyrri til að byggja þarna. Viðvíkjandi skóginum, þá skal ég geta þess, að ráðunautur í þessu efni er skógræktarstjóri ríkisins. Og þó að þarna sé hugmyndin að koma upp belti af barrtrjám, þá er víðáttan þarna. geysimikil, og ég skal taka fram til huggunar hv. þm., að við erum allir sammála um það í Þingvallan., að það eigi að leggja megináherzlu á birkirækt í þjóðgarðinum.

Forseti (BG) : Eftirleiðis mun verða haldið strangar á fyrirmælum þingskapa um umr. Atvmrh. (Bjarni Ásgeirsson) : Ég ætla mér ekki að brjóta þingsköp, herra forseti. Ég vil aðeins taka það fram, að ég skil vel, hvaða þörf eftirlitsmaðurinn á Þingvöllum hefur fyrir jeppabifreið, og um tíma í sumar stuðlaði ég að því, að honum yrði lánuð bifreið frá mínu ráðuneyti. - Ég vil lýsa því yfir, að þótt rætt hafi verið um í sambandi við innflutning jeppabifreiða, að þeir skuli fara til bænda, að verði því máli vísað til ríkisstj., þá tel ég, að þessi bóndi á Þingvöllum, sem er starfsmaður Þingvallan., sé meðal þeirra bænda, sem rétt eigi til þess að fá slíka bifreið. Hann er að vissu leyti bóndi og hefur mikið og merkilegt land, sem þarf mikla umönnun. Ef það kemur til minna kasta að úthluta þessum bifreiðum, þá mun ég beita mér fyrir því, að þessi bóndi komi til greina þar ekki síður en aðrir.



Þetta mál var tekið fyrir í fjhn., og mig minnir, að afgreiðsla þess væri þannig, að lagt var til, að málinu yrði vísað frá með rökstuddri dagskrá, og þá var valinn frsm. af hálfu n. Nú skilst mér, að nál. hafi ekki komið fram enn. Þar af leiðandi liggur ekki þessi dagskrá fyrir. Úr því að svo er ástatt, get ég fallizt á þessa till. frá hv. þm. V-Ísf., sem er formaður n., og segi því já.