Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Mig langar til að beina fyrirspurn til hæstv. forseta: Er það rétt, að einhverjir þingmenn fái greitt orlofsfé á þingfararkaup sitt? Ef svo er, hversu lengi hefur svo til gengið og hvaða reglur gilda þar um? Ég skal taka það fram, að ég ber ekki þessa fyrirspurn fram vegna þess, að ég ætli að bera fram nokkrar nýjar kaupkröfur eða hafi heyrt um að slíkra krafna sé von frá öðrum.

Forseti (JPálm): Ég vil taka það fram í sambandi við þessa fyrirspurn, að kaup þingmanna heyrir ekki undir forseta, heldur þingfararkaupsnefnd. Ég hef spurzt fyrir um þetta, og mun það vera rétt, að orlofsfé hefur verið greitt til tveggja þingmanna, sem engum öðrum opinberum störfum gegna. Þetta var gert í samráði víð lögfræðing, og hygg ég, að allt sé því lögum samkvæmt.



Ég hef fengið orlofsfé í tvö ár. Það stendur í orlofslögunum, að allir eigi rétt á að fá orlof, og ég geri ráð fyrir, að hv. 4. þm. Reykv. fái orlof frá störfum sínum. Ég hef alltaf fengið orlof fyrir vinnu mína, og mér datt ekki annað í hug en að krefjast míns orlofsfjár hér, og ég skammast mín ekkert fyrir það.



Það er nú upplýst, að hv. 8. þm. Reykv. (SG) hefur fengið greitt orlofsfé á þingfararkaup sitt. Nú vildi ég fá að vita, hver hinn hv. þm. er, sem eins er ástatt um.

Forseti (JPálm): Það er engin ástæða til að leyna því, hinn þingmaðurinn er hv. 11. landsk. þm. (HermG).



Herra forseti. Ég var ekki hér er þessar umr. hófust, en þegar ég kom inn, var verið að tala um orlof þingmanna. Ég veit ekki, hvað hefur komið hv. 4. þm. Reykv. til að spyrja um þetta. Ég hef fengið greitt orlof og enda krafizt þess, því að ég er ekki fastlaunamaður hjá ríkinu.



Það mátti skilja á hæstv. forseta, að það væri þingfararkaupsn., sem hefði með þetta að gera, en til að fyrirbyggja misskilning þá get ég upplýst, að svo er ekki. Þingfararkaupsn. hefur aldrei haft með þetta orlofsfé að gera.



Ég vildi biðja hæstv. forseta að gefa upplýsingar um, hvort það sé rétt, að það séu aðeins tveir þingmenn, sem lifa af þingfararkaupi sínu einu, en allir hinir hv. þm. líti á kaup sitt hér sem aukagetu. Ef svo er, að meginþorri þingmanna lítur á þessar rúmar tvö þúsund krónur sem aukagetu, en hefur svo full laun frá öðrum, þá fer ég að skilja vel afstöðu þessara manna til þeirra mála, sem nú liggja fyrir Alþingi. Því undarlegra þykir mér, að hér skuli nú koma fram fyrirspurn frá einum af hæst launuðu mönnum ríkisins um orlofsfé tveggja verkamanna, sem sæti eiga á þingi. Ég óska eftir því, að forseti upplýsi nú þegar, eða a.m.k. fyrir jól, hvaða embætti og laun þm. hafa. Ég æski þess, að hann láti útbúa slíkan lista nú þegar, svo að það komi í ljós, hvaða laun þm. hafa fram yfir þingfararkaup sitt, svo að þjóðin fái að sjá, hvernig þingmenn líta á rúmlega tvö þúsund króna laun sín fyrir þingstörf. Ég skal geta þess út af hinu einkennilega skilningsleysi hv. 4. þm. Reykv., að alltaf þegar barizt hefur verið fyrir þingræði, hvar sem er, þá hefur það ætíð verið krafa, að þingmenn væru það vel launaðir, að þeir þyrftu ekki að vera upp á aðra komnir, að þjóðin sjái svo fyrir fulltrúum sínum, að þeir þyrftu engum að knékrjúpa. Nú vitum við, að þegar maður er kosinn á þing, þá missir hann atvinnu sína, og í þingfrestun er hann meira eða minna atvinnulaus. Það hefur verið barizt fyrir því hér á Alþ., að þm. væru launaðir árið út. Englendingar hafa það þannig, að þingmenn þar eru ekki öðrum háðir fjárhagslega. Embættismenn ríkisins fá ekki að sitja á þingi. Ef sá háttur væri hér upp tekinn, fengi hv. 4. þm. Reykv. ekki að sitja á Alþingi. Ég óska svo eftir upplýsingum um aukastörf þingmanna, helzt á þessum fundi.

Forseti (JPálm): Ég vildi óska eftir því, að menn yrðu ekki langorðir um þetta mál, því að aðkallandi störf liggja fyrir. Slíkar fyrirspurnir sem þessa ætti heldur að leggja fram formlega til ríkisstjórnarinnar. Út af ræðu hv. 2. þm. Reykv. vil ég taka það fram, að hér eiga sæti á þingi allmargir menn, sem kallast mega atvinnurekendur, bændur, kaupmenn og fleiri, og munu þeir ekki geta farið fram á orlofsfé. Hér eru og allmargir embættismenn, sem eðlilega gegna ýmsum störfum, og gæti það orðið langur listi, ef allt ætti að tína til. Hitt hefur skrifstofustjóri látið vita, að þeir þm., sem engin önnur störf hafa en þingmennsku, fengju orlofsfé.



Það eru aðeins örfá orð. Þeir tveir þm., sem orðið hafa aðnjótandi þessara launabóta, hafa gefið þá skýringu, að þeir gegndu engum fastlaunuðum störfum hjá ríkinu. Ég get þá ekki séð annað en að allir bændur, sem sæti eiga á þingi, ættu rétt á þessari orlofsfjárgreiðslu. Mér finnst, að þingfararkaupsnefnd ætti að taka þetta til athugunar. Út af þeim orðum hv. 2. þm. Reykv., að það sæti ekki á mér að koma fram með slíka fyrirspurn sem hér um ræðir, þar sem ég væri einn af hæst launuðu mönnum ríkisins, þá vil ég benda honum á, að ég hygg, að hann hafi tekið munninn helzt til fullan. Ég er á launum hjá háskólanum, hann hjá Sósfl., og ég hygg, að hann hafi hærri laun hjá flokknum en ég hjá háskólanum, en laun mín þar eru 11100 kr. á ári í grunnlaun. Auk þess á ég sæti í stjórnarskrárnefnd, en svo vill til, að hv. 2. þm. Reykv. á þar sæti líka. Hv. þm. þarf því ekkert að vera með neinn samanburð í þessu efni.



Ég skal ekki vera langorður. En út af því, sem hér hefur verið sagt, vil ég taka það fram, að ég mæli alls ekki á móti því, að það séu fleiri hv. þm. en við tveir, sem rétt eiga á orlofsfé. Ég sem starfandi verkamaður hef framvísað minni orlofsbók hér og krafizt míns orlofsfjár. Það mun ekki standa á mér að endurgreiða kaupið, ef það reynist rangt, sem gert hefur verið. Ég tel rétt að athuga þetta mál betur, svo að jafnrétti megi ríkja. Það var ekki ástæðan hjá okkur með því að krefjast orlofsfjár, að við vildum fá meira kaup en aðrir þingmenn, heldur réð gerðum okkar aðeins sú venja, sem við höfum átt við að búa í vinnu okkar.

Finnur Jónsson Hæstv. forseti taldi það réttara að beina slíkri fyrirspurn sem þessari til ríkisstj. Ég álít þó, að þetta mál heyri ekki undir ríkisstj., heldur sé það undir ákvörðun forseta komið. Ég vil ekki draga það í nokkurn efa, að þessir tveir þingmenn eigi rétt á orlofsfé, en þessi aðferð finnst mér nokkuð óvenjuleg, að greiða þingmönnum fé á bak við þingið og án þess að hafa um það samstarf við þingfararkaupsnefnd. Í fljótu bragði virðist mér, eftir því sem komið hefur fram í þessum umr., að allir þm. eigi rétt á orlofsfé. - En ég býst við, að það sé alveg nýtt í þingsögunni að mismuna þingmönnum fyrir störf sín á Alþingi, og ef þessir tveir þm. eiga að hafa rétt til orlofsfjár, þá gefur það tilefni til að taka þetta mál upp í heild og endurskoða það. Forseti (JPálm): Ef hv. þm. Ísaf. hefur ekki verið viðstaddur og því ekki heyrt það, sem ég sagði áðan, þá endurtek ég það, að það er ekki hlutverk forseta að taka ákvarðanir í þessu máli. Hvort þm. eða starfsmönnum Alþingis skuli greitt orlofsfé, heyrir vitaskuld undir skrifstofustjóra Alþingis eða þingfararkaupsnefnd.



Herra forseti. Ég tek undir það, sem hv. 4. þm. Reykv. sagði hér áðan, að fleiri alþm. muni hafa rétt til þess að krefjast orlofsfjár. Það virðist sjálfsagt að samþ. nú á Alþingi launahækkun fyrir alþm., er launalækkunarfrv. ríkisstjórnarinnar til handa almenningi er að komast í framkvæmd. Það væri mjög virðingarvert, ef hv. þm. sýndu nú þann dugnað að ganga á undan öðrum launþegum landsins og sameinuðust um að krefjast orlofs á kaup sitt, sem samsvarar 4% kauphækkun. Ég mun styðja hv. 4. þm. Reykv. í þessu réttlætismáli, að fleiri þm. verði gefinn kostur á að hirða orlofsfé á laun sín. Hv. þm. upplýsti, að hann hefði 11100 kr. grunnlaun sem prófessor við Háskóla Íslands auk sinna þingmannslauna. Hvað mig varðar, þá get ég frætt hv. þm. á því, að frá 1. okt. s.l. hef ég aðeins haft mín þingmannslaun, en engin önnur. Ég hef heldur ekki átt sæti í neinum fastlaunanefndum nema einni, sem er stjórnarskrárnefnd, sem er alveg nýskipuð. Að vísu átti ég sæti í stjórnarskrárnefnd þeirri, sem var skipuð árið 1942, en fyrir þau störf hef ég ekki fengið nein laun enn þá. Ef eins langt líður nú, þangað til vænta má launa fyrir störf í hinni nýju stjórnarskrárnefnd sem í þeirri fyrri, þá má búast við því, að þau laun komi að litlum notum, a.m.k. í ár, Þetta vildi ég leyfa mér að upplýsa.



Herra forseti. Ég gerði kröfu til að fá greitt orlof vegna þess, að yfir að hneppa en að sinna þingstörfunum. Að vísu hafði mér alls ekki dottið í bug, að ég fengi orlof greitt sem þm., og fyrsta árið, sem ég sat á þingi, fékk ég ekki orlof greitt, og játa ég, að þar hefur mér yfirsézt. Ég geri vart ráð fyrir, að alþm. þurfi að slá sér saman til að fá greitt orlofsfé. Ég fór með mína orlofsbók til skrifstofustjóra og fékk mitt orlofsfé greitt. Ég mun halda því áfram að rukka orlofsfé mitt, hvort sem það er hér á hæstv. Alþingi eða annars staðar, og ég skil ekki, hvers vegna hv. þm. eru svo uppnæmir fyrir þessu.



Herra forseti. Hv. 2. þm. Reykv. hélt hér launakröfuræðu. Hann er ekki síður skeleggur í kröfum sinum fyrir sjálfan síg heldur en aðra. Ég vildi aðeins taka það fram, ef hv. 2. þm. Reykv. hefur ekki heyrt það, að fyrirspurn mín um þetta mál er ekki fram komin vegna mín eða neins ákveðins þm. annars. Ég fyrir mitt leyti mun ekki taka við orlofsfé fyrir þingstörf mín, þótt mér væri fengið það. Tilgangur minn var einungis sá, að fá nokkra skýringu á því, hverju það sætti, að tveim þm. hefði verið greitt orlofsfé á kaup sitt, en öðrum ekki.



Herra forseti. Ég skal nú ekki fara að blanda mér inn í þessar umr. með löngu máli, en það hefur verið upplýst hér í dag, að tveir þm. fá greitt orlofsfé, en aðrir ekki. Þetta hafði ég ekki heyrt áður, og mér finnst það skrýtið. Ég hafði haldið, að þm. væri greitt sama kaup fyrir störf sín, en þessir tveir fá 4% uppbót á laun sín. Ég veit nú ekki, hvernig þetta er metið. Er farið í Alþingistíðindin til þess að meta störf manna, og afreka þessir tveir menn 4% meira en aðrir þm.? Ég vil skjóta því hér að, hvort ekki væri rétt að setja það í l., að þm. skuli fá sömu laun. Ég felldi mig bezt við, að greiðsla orlofsfjár félli niður og þessir tveir þm. fengju engar uppbætur fyrir þetta þing.



Herra forseti. Ég skil varla, við hvað hv. þm. V-Húnv. hefur átt, er hann talaði um það áðan, að þm. væri mismunað fyrir störf sín. Mér skilst, að skrifstofa Alþingis hafi veitt tveim þm. orlofsfé samkv. l., er þeir fóru fram á það að fá það greitt, en aðrir þm. hafi ekki beiðzt orlofsfjár. Ég býst ekki við því, að utanbæjarmönnum sé greitt öðruvísi en innanbæjarmönnum. Þm. þeir, sem nú eiga sæti á Alþingi, hafa mjög mismunandi störfum að sinna utan sinna þingstarfa, og finnst mér eðlilegast, að þingfararkaupsn. taki þessi mál til athugunar. Væri nógu fróðlegt fyrir stjórnarliðið að kanna þetta nokkuð og fá upplýsingar um tekjur þm.

Forseti (JPálm): Umr. um þetta mál er lokið. Út af ummælum hv. þm. V-Húnv., að rétt væri, að þingfararkaupsn. athugaði mál þetta, þá skilst mér, að ,það geti heyrt undir hana að svo miklu leyti sem greiðslur á orlofsfé heyra ekki undir l. um orlof.



Herra forseti. Á þskj. 45 er till. til þál. um yfirfærslu á gjaldeyri til námsmanna. Á þskj. 98 er brtt. frá mér, sem er tímabundin, svo að ef málið verður ekki afgreitt í þessum mánuði, er hún gagnslaus. Ég skal ekki orðlengja um þetta, en það er mjög aðkallandi. að forseti sjái sér fært að afgreiða þetta mál fyrir jól, og fer ég þess eindregið á leit við hann.

Forseti (JPálm) : Ég skal kynna mér ástæður og sjá. hvað hægt er að gera.

Fyrirspyrjandi (Sigurður Bjarnason) : Herra forseti. Á Alþingi, 16. apríl 1946, voru samþ. l. um gistihúsbyggingu í Reykjavík. Samkv. l. þessum er ríkissjóði heimilað að verja allt að fimm milljónum króna til byggingar gistihúss í Reykjavík, og jafnframt var ríkisstj. heimilað að reisa slíka byggingu í félagi við Reykjavíkurbæ, stofnanir og einstaklinga, sem kynnu að hafa áhuga fyrir málinu. Síðan mál þetta var afgreitt, hefur ekkert spurzt um afgreiðslu þess. Það er þó vitað, að hæstv. ríkisstj. hefur fengið erlenda sérfræðinga til að gera uppdrætti að þessari hótelbyggingu, en hvað langt þetta er komið, er ekki vitað. Vegna þessa hef ég leyft mér að gera hér fsp. til hæstv. ráðh., sem prentuð er á þskj. 171, hve langt sé komið öllum undirbúningi þessa máls og hversu mikið fé hafi verið greitt fyrir teikningu þessa húss. Um þetta óska ég að fá skýrslu.

Samgmrh. (Emil Jónsson) : Herra forseti. Ég vil leyfa mér að þakka hv. þm. N-Ísf. fyrir þann mikla áhuga, sem hann sýnir máli þessu, og mun ég skýra í stuttu máli frá því, sem gerzt hefur í undirbúningi gistihúsbyggingarinnar. Skömmu eftir að l. þau, sem hér um ræðir, voru samþ. á Alþingi, eða nokkrum vikum síðar, náðist samkomulag milli Reykjavíkurbæjar, Eimskipafélags Íslands og ríkisstj. um, að þessir þrír aðilar skyldu hrinda máli þessu í framkvæmd sameiginlega. Það var og gert ráð fyrir því að hafa samstarf við aðra aðila, sem áhuga kynnu að hafa fyrir því að verða með í gistihúsbyggingu, en samkomulag náðist ekki, og á byrjunar- og undirbúningsstigi málsins voru það því þessir þrír aðilar, sem ég nefndi, sem höfðu forustuna um meðferð málsins, eins og l. gera ráð fyrir. Á fundi, sem þessir þrír aðilar höfðu fulltrúa á, var ákveðið að biðja sendiherra Íslands í Washington, herra Thor Thors, að útvega uppdrætti að gistihúsbyggingu, sem gæti talizt fullkomlega í samræmi við nútímakröfur, sem gerðar eru til slíkra bygginga. Sendiherrann tók beiðni okkar vel og sendi hingað heim skrá yfir helztu húsameistara, sem framarlega þóttu standa þar vestur frá í byggingu gistihúsa. Fyrir valinu varð svo maður að nafni Francis Selly, sem er mjög frægur hótel-arkitekt í Bandaríkjunum. Hann hefur teiknað og séð um byggingar og fyrirkomulag allt á ótal hótelum í Bandaríkjunum. Þessi arkitekt kom svo hingað heim 1946 til að athuga hér alla aðstöðu. Var það álit allra, sem hér komu við sögu, að hann væri með afbrigðum hugkvæmur, og var dáðst að dugnaði hans. Hann var og mjög fljótur að setja sig inn í íslenzka staðhætti og skildi mjög fljótt, hver þörf okkar væri í þessum efnum. Hann valdi væntanlegri hótelbyggingu stað við Aðalstræti gegnt Austurstræti. Með þetta fyrir augum gerði hann nauðsynlegar mælingar og bráðabirgðauppdrætti að hóteli, sem byggt skyldi á þessum stað. Hann gerði ráð fyrir því að koma hingað til lands með uppdrætti sína í október eða nóvember 1946 og leggja þá fyrir ríkisstj. En um þetta leyti sátu fyrrv. borgarstjóri í Reykjavík, Bjarni Benediktsson, og fyrrv. dómsmrh., Finnur Jónsson, fund hinna sameinuðu þjóða í New York. Fulltrúarnir íslenzku sáu uppdrætti þá, sem hinn ameríski húsameistari hafði gert, en þeim þótti sem slík bygging, sem þar var gert ráð fyrir, yrði ofviða okkur að stærð og kostnaði. Var þess vegna lagt til við arkitektinn, að hann gerði nýja teikningu, sem yrði ekki eins kostnaðarsöm í framkvæmdinni. Brást hann vei við því og lagði enn mikla vinnu í nýja teikningu. Kom hann hingað s. 1. vor og bar hinar nýju till. sínar undir okkur. Þær teikningar eru hinar glæsilegustu, og fannst mönnum, að eðlilegast væri að byggja eftir því, sem þar var lagt til. En er þetta var krufið til mergjar, þá var kostnaður áætlaður 27–34 milljónir króna, og fannst öllum það ofviða. Grundvöllur þessarar teikningar var sem hér segir: Á fyrstu hæð hússins var gert ráð fyrir að hafa sölubúðir, sem var ætlað að bera uppi rekstrarkostnað byggingarinnar. Þeir menn, sem voru kvaddir til að athuga þessar till., en það voru m. a. skipulagsstjóri og vegamálastjóri, töldu stað þann við Aðalstræti, þar sem íhugað var að reisa þessa byggingu, varla geta staðið undir slíku stórhýsi sökum umferðarinnar og þrengsla þeirra, sem eru í þessum hluta bæjarins, og þótt búðir yrðu á neðstu hæð hússins, þá var það talið mikið efamál, hvort þær sköpuðu þær tekjur, sem nauðsynlegar yrðu til að standa undir rekstri hússins og byggingarkostnaði. Var því málið tekið upp að nýju. Ameríski arkitektinn var á leið til Gautaborgar, þar sem ham var að undirbúa hótelbyggingu, og lofaði hann að koma hér við í bakaleið. Gerði hann það og tók hann þá til starfa, þar sem frá var horfið, og athugaði till. okkar að nýju. Varð það úr, að hann benti á nýjan stað við enda tjarnarinnar við horn Skothúsvegar og Tjarnargötu. Var þá og athugað að breyta hæð hússins, þannig að sölubúðir þær, sem gert var ráð fyrir á fyrri teikningunni, yrðu ekki á nýju teikningunni. Eftir nána athugun á öllum staðháttum gerði arkitektinn nýja teikningu, og barst bréf frá honum þann 29. október og síðar teikningar. Uppdrættirnir eru glæsilegir, og er gert ráð fyrir, að byggt sé hús, sem sé 30 þúsund m3 að stærð með 98 hótelherbergjum. Þar af eru 37 herbergi ætluð fyrir einn mann og 59 fyrir tvo. Þeim, sem séð hafa þessa teikningu, lízt vel á þetta, en samkomulag hefur orðið um að láta arkitektinn ekki koma heim að svo stöddu. Fyrirkomulag allt og þægindi verða eins og nútíminn hefur það bezt á að skipa, og verð þessa húss er áætlað um 15 milljónir króna. Teikning sú, sem arkitektinn sendi, er bráðabirgðateikning og er send hingað heim í mörgum eintökum til athugunar. Fyrir teikningar sínar hefur ameríski arkitektinn fengið greiddar kr. 33.906,56, og hefur þessi kostnaður skipzt að jöfnu á milli ríkissjóðs, Reykjavíkurbæjar og Eimskipafélags Íslands. Fleira held ég sé ekki að segja um málið að svo stöddu.



Herra forseti. Ég vil þakka hæstv. ráðh. fyrir skýrsluna, sem hann gaf. Það er rétt hjá honum, það er vegna þess, að ég hef áhuga fyrir þessu máli, að ég hef gert þessa fsp: Þó virtist svo sem hæstv. ráðh. væri fremur óánægður eða hálfönugur yfir þessum áhuga.

Síður en svo

. Það var eins og hann vildi gefa í skyn, að aðrar hvatir en áhugi lægju til grundvallar fsp., en það skal ég ekki ræða nánar. Af skýrslu hæstv. ráðh. sést, að þetta mál stendur eins ömurlega eins og það hefur staðið. Hæstv. ríkisstj. og aðrir hafa fengið erlendan mann, að vísu færan til þess að vinna að teikningum, en þannig hefur til tekizt, að þessi maður hefur orðið að gera þrjár eða fjórar tillögur um málið samkvæmt upplýsingum hæstv. ráðh. Ég skal ekki leiða getur að því, hvernig á þessu stendur. Það er upplýst, að þetta er fær maður og hefur gert teikningar af tugum bygginga af þessari gerð. Það stafar því ekki af reynsluleysi, að svo margar teikningar hafa verið gerðar, heldur hlýtur málið að hafa verið illa undirbúið í hans hendur. Er fyrsta teikningin kemur, er áætlaður kostnaður miklu meiri, 27–35 millj. kr., en hæstv. stj. hafði dottið í hug. Þá verður að fela honum að teikna aðra á sama stað. Eins kemur í ljós, að ekki hentar sú niðurstaða, og þá er flutt um set og búðunum á neðstu hæð sleppt. Ég dreg þá ályktun af þessu, að málið hafi verið illa undirbúið í hendur sérfræðingsins. Annað verður ekki séð. En það er önnur hlið á þessu máli, sem hv. þm. þekkja, og hún er sú, að hæstv. stjórn hefur með afskiptum sínum af málinu, sem efalaust voru í góðri meiningu gerð, hindrað einstaklinga, sem höfðu fé og voru reiðubúnir að leggja það fram og höfðu látið gera teikningar með viðráðanlegum kostnaði. Þeirra framkvæmdir stöðvuðust, er löggjöf var sett um málið. Að hæstv. stjórn hefur varið mörgum þúsundum dollara fyrir teikningar og stigið víxlspor, er ekki það alvarlegasta í þessu máli, heldur er hitt alvarlegast, að hæstv. stjórn hefur hindrað einstaklingsframtakið með þeim afleiðingum, að ekkert hefur verið gert. Það hefur verið óheppilega haldið á málinu, hverjir sem að því hafa staðið, en ég veit, að hæstv. ríkisstj. hefur haft alla forustuna, og það hefur drepið á dreif tilraunum einstaklinganna til þess að leysa þetta mál. Ég vænti, að það fáist upplýst, hvað hæstv. stjórn ætlar sér að gera, þegar teikningarnar koma.

Samgmrh. (Emil Jónsson) : Herra forseti. Ég lét áðan í ljós þá skoðun mína, að hv. þm. N-Ísf. hefði hreyft þessu máli af áhuga fyrir framkvæmdum. Ég leyfi mér hér með að taka þetta aftur. Fsp. hv. þm. stafaði ekki af áhuga. Þrátt fyrir ljós svör frá minni hálfu voru andsvör hans útúrsnúningur, og hann sagði, að málið stæði jafnömurlega og áður, þótt gerðar hefðu verið þrjár eða fjórar teikningar. Ég get upplýst það, að arkitektinn gerði ráð fyrir því að þurfa að gera fimm til sex teikningar til þess að prófa sig áfram. Ekki veit ég, hver vaninn er hér í þessum efnum, en þeir telja það ekki eftir sér, sem meiri eru. Hv. þm. sagði, að málið mundi hafa verið lélega undirbúið. Það var ekki undirbúið á annan hátt en þann, að sagt var við arkitektinn: „Hér er bær með svona og svona mörgum íbúum, sem vantar hótel, sem kosta má 15–16 millj. kr., viljið þér gera tilraun?“ Ég vil taka það fram, að erfitt var að hafna þeirri tillögu, er frá honum kom, vegna þess, hve glæsileg hún var, þótt neyðzt væri til þess af fjárhagsástæðum. Ég sé ekki, að málinu sé ömurlega komið. Ummæli hv. þm. eru fremur tilraun í þá átt að gera það tortryggilegt. Hann andvarpaði líka í lokin, að ríkisvaldið hefði hér hindrað framkvæmdir einstaklinganna. En það er líka rangt. Ríkisvaldið hefur ekki hindrað framkvæmdir einstaklinganna í þessu máli. Þeim einstaklingum, sem hv. þm. nefndi, var boðið að taka þátt í þessu, og enn fremur var það boðið, að ríkisvaldið drægi sig til baka, en þeir vildu hvorugt. Ég hirði svo ekki um það að elta frekar ólar við aths. hv. þm., sem meira eru gerðar af vilja en mætti og til þess að gera málið tortryggilegt.