Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Ég er frsm. þessa máls f.h. nefndar þeirrar, sem um það hefur fjallað. N. hefur orðið sammála um að leggja til, að það verði samþ. óbreytt eins og það liggur hér fyrir. Við athugun á málinu sést, að það nær engri átt, að miðað sé við 60% af fasteignamati, ef hjálpa á, því það er vitað, að fasteignamat, a.m.k. hér í Reykjavik, nemur ekki nema 1/10–1/6 hl. söluverðs húsa, svo framlagið verður tæplega 1/10 hl. kostnaðarverðs. Þess vegna taldi n. ekki nema rétt og sjálfsagt að fá breyt. á l. En n. taldi, að við reglugerðarsetningu mundi gæta íhaldssemi, en mundi ekki verða úr hófi, ef sá háttur væri á hafður, sem í frv. segir. Hv. 1. þm. N–M. minntist á það við 1. umr. þessa máls, að sjóðurinn, væri orðinn ærið stór og tími væri til kominn athugunar og endurskoðunar á reglugerð sjóðsins og annaðhvort væri að lækka tillög eða hækka framlög sjóðsins. Þetta virtist okkur hafa við rök að styðjast, en til þessa þarf nákvæm athugun að fara fram, svo að á þessu stigi málsins taldi n. ekki fært að gera neinar till. í þessa átt, en taldi, að tímabært væri að gera hér einhverja breyt á. Sem sagt, n. leggur til, að frv. verði samþ. eins og það nú liggur fyrir.



Herra forseti. Það er alveg sama að segja um þetta frv. og frv. það, sem ég var að ræða hér um áðan. Ég get því alveg sleppt frekari málalengingum og lýst því yfir, eins og nál. ber með sér, að n. hefur komið sér saman um að leggja til, að frv. verði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Mér er sagt, að hv. frsm. hafi vikið að því í ræðu sinni, að full þörf væri á endurskoðun ákvæða þessara laga, bæði hvað iðgjaldagreiðslur sjóðsins og framlög úr ríkissjóði snertir. Svo er fyrir mælt í ákvæðum þessara laga, að 5. hvert ár skuli af sérfróðum mönnum reiknað út, hversu sjóðeignin samsvari þeim kröfum, sem til hennar eru gerðar. Þessi athugun á að fara fram á næsta ári, og liggur þá ljóst fyrir, hvort iðgjöld eru of há. Hygg ég rétt að láta allar fullyrðingar í þessu máli bíða, þar til þessi athugun liggur fyrir, en það verður væntanlega ekki síðar en næsta haust. Í sambandi við það, að sagt er, að iðgjöldin séu óþarflega há samanborið við greiðsluskuldbindingarnar, þá þykir mér rétt að minna á, að þegar l. um lífeyrissjóð embættismanna voru felld úr gildi 1944 og sett nýju l. um lífeyrissjóð starfsmanna ríkisins, þá fjölgaði meðlimum sjóðsins um 3–400%. Tekjur sjóðsins jukust þá stórkostlega, en flest af þessu nýja fólki hafði ekki verið lengi við störf, þ.e.a.s. var á ungum aldri, svo þyngsli á sjóðinn af þessu fólki eru nær enginn komin fram enn. En þær skuldbindingar, sem sjóðurinn hefur tekið á sig, eru að áliti fróðra manna a.m.k. jafnmiklar og iðgjöldin benda til, svo ekki sé meira sagt. Árið 1944 fengu allir meðlimir eldri sjóðsins hin sömu réttindi og tilskilið er með hinum nýju l. og eru þau stórum meiri en áður var. Til þess að mæta þessu var ákveðið, að iðgjaldahlutur ríkissjóðs yrði 6%, en þeirra, sem framlaga sjóðsins áttu að njóta, 4%. Þessi mismunur var hugsaður þannig, að hann skyldi mæta skuldbindingum vegna þeirra, sem þegar voru í sjóðnum, er eldri lögin voru felld úr gildi.



Herra forseti. Fjhn. hefur haldið fund um þetta mál og rætt það tvisvar, en frv. er að stofni til um það að framlengja fyrir 1954 þær tekjur, er greinir í frv., og er þess sízt vanþörf að gera það. En í nál. á þskj. 365 birtir n. brtt. í samráði við hæstv. fjmrh., og er þar um að ræða hækkun á 4 liðum, sem meiri hl. n. leit svo á, að ekki væri nema eðlileg hækkun sökum breytts verðlags, en þessir liðir eru afgreiðslugjöld, það, sem nefnt er aðrar aukatekjur, stimpilgjöld og af ýmsum innlendum tollvörutegundum. Áætlað er, að þessi hækkun frv. muni gefa um 2 millj. kr. auknar tekjur, og leit meiri hl. n. svo á, að ekki mundi af veita. Þegar n. afgreiddi þetta mál, var einn nm., 1. landsk., fjarverandi, og tók hann ekki þátt í afgreiðslu þess. Að öðru leyti vísa ég til hæstv. fjmrh.



Herra forseti. Þegar fjárlfrv. var til 2. umr., gat ég þess, að ekki væri hægt að telja ráðlegt að reikna með því, að ríkissjóður gæti staðið undir meiri útgjöldum en gert var ráð fyrir á frv. Þetta var þá dregið í efa, og fannst mér ég sýna fram á það, að slíkt væri ástæðulaust. Síðan hefur farið fram ný athugun á þessu, miðuð við 1. des., og sýnir sú athugun það sama og áður. Er ljóst af niðurstöðum þeirrar athugunar, að tolltekjurnar munu bregðast mjög. Ég get ekki séð, að verðtollurinn muni fara fram úr 60 millj., en hann var áætlaður 78 millj. og hér áætlaður 73 millj. Þegar þessar 70 millj. eru áætlaðar, er gert ráð fyrir 10 millj. kr. tekjum í des., og er það helmingi meira en í nokkrum öðrum mánuði, en hann hefur numið 5 millj. mánaðarlega síðan gengisbreytingin var gerð, en það gerir 60 millj. í 12 mánuði. Hann virðist því ekki ætla að standast, og hið sama er að segja um söluskattinn. Ef litið er á aðrar tekjuhorfur, þá eru einkasölurnar einu tekjustofnarnir, sem líklegir eru til þess að gefa umframtekjur, en þær munu þá líka ganga upp í þann greiðsluhalla, sem frv. gerir ráð fyrir að verði meiri. Horfurnar eru því ískyggilegar. Eins og ég benti á við 2. umr. fjárlfrv., þá er um fleiri en eina leið að velja við 3. umr. önnur er sú, að hætta að greiða almennar launauppbætur og greiða áfram laun miðað við vísitöluna 115, og mín persónulega skoðun er, að það eigi að gera. En eins og nú er ástatt, er enginn grundvöllur fyrir launahækkanir, en þær gætu orðið að tjóni, því að þær hlytu að koma fram jafnharðan, eins og nú er ástatt, í auknu verðlagi, svo að þetta yrði allt ein hringrás, auk þess sem framleiðslan yrði lífminni en ella. Nú hefur sú leið ekki orðið ofan á, heldur hin, að lagt er til, að greidd verði uppbót um 7 vísitölustig, í 122 stig, en þá er um það tvennt að velja, að annaðhvort verða fjárl. afgr. með greiðsluhalla eða afla verður nýrra tekna. Til viðbótar þessum auknu launagreiðslum er óhjákvæmilegt að breyta framlaginu til trygginganna og greiða sams konar uppbætur á lífeyrisstyrk og á laun, og þá verður að veita meira til trygginganna en það fé, sem gert var á fjárlfrv. og miðaðist nánast við vísitöluna 115, og mér telst svo til, að það megi ekki vera minna en 1,5 millj. Þá yrði einnig um leið að auka framlag til sjúkratrygginganna, og mætti gera ráð fyrir í þann kostnað um 200 þús. Þá eru þarna 5 millj. í launauppbætur og 1,7 millj. til trygginganna, eða um 7 millj. Enn fremur þarf að bæta öðru við. T.d. þarf að taka 1 millj. til áburðarverksmiðjunnar, sem taka á að byggja á næsta ári. Þarna eru þá 8 millj., og eitthvað fleira kemur til greiðslu á. Af þessu sjá menn, að þær brtt., sem hér liggja fyrir, og þau frv., sem liggja fyrir hv. Nd., miðast við það að vega upp á móti þessum gjöldum. Fyrir Nd. liggur nú frv. um að hækka söluskatt úr 6% í 7%, og reiknast mér svo til, að það muni gefa 5 millj. kr. í auknar tekjur. Fyrir sömu d. liggur frv. um að auka nokkuð viðauka á vörutolli, og ég reikna með, að það gefi 4,5 millj. kr. í auknar tekjur. Þetta er ekki há upphæð, því að margt af því, sem þarna kemur til greina, er undanþegið, svo sem þungagjald af benzíni og fleiri vörutegundum. Þessi viðauki er 17% á þær vörur, sem til greina koma. Þá er gjald af súkkulaði og sælgætisvörum og gosdrykkjum, 20% viðauki á núverandi toll, og er áætlað, að það gefi 1,3 millj. Þá er 20% viðauki á stimpilgjald, sem áætlað er, að gefi 900 þús., og 75% á afgreiðslugjöld skipa, sem gefa mun 800 þús. Er þetta gert til þess, að þau verði jafnhá og hjá erlendum aðilum. En þetta er áætlað samtals 9,5 millj. En frv. gerir ráð fyrir auknum útgjöldum, sem ég veit, að nema munu 10-11 millj. Þetta, sem ég hef sagt í sem fæstum orðum, er ekki annað en það, sem ég áleit, að hv. þm. ættu kröfu á að vita, og segi því frá því öllu strax, þó að aðeins nokkur hluti þess sé til umr.



Herra forseti. Ég var ekki við, þegar n. afgreiddi þetta mál, þannig að mér kom þetta nokkuð á óvart, eins og ég geri ráð fyrir, að fleiri þm. hafi farið. Hér er um að ræða gífurlega hækkun á þessum gjöldum. Hækkun á c-lið er úr 100% í 140%, hækkun á d-lið er úr 100% í 140%. Mest er þó hækkunin á efni innlendra tollvörutegunda, þar sem álagið hækkar úr 450% í 560%, á gosdrykki úr 550% í 680% og öl úr 600% í 740%. Hér er um stórfellda hækkun að ræða, og hæstv. fjmrh. gerir ráð fyrir, að það muni gefa um 2,5 millj. Sem sagt, mér kom þetta nokkuð á óvart, og satt að segja tel ég það nokkuð óvenjulegt og óviðfelldið að koma fram með svona stórfellda hækkun á gjöldum, ekki sízt þegar þessu er skellt fram án þess að þm. geti athugað sína afstöðu og nál. kemur svo seint fram sem hér. Þetta vil ég biðja hv. þm. að athuga, áður en þeir greiða atkv. um þetta mál. Það liggja fyrir litlar upplýsingar um, hve mikil þörf hafi verið á þessari hækkun, og ekki sízt, hvort ekki hafi verið önnur ráð til að afla fjárins. En ráðh. hefur nú tilkynnt, að þetta sé aðeins byrjunin. Ég vil þá leyfa mér að spyrja, hvort í vændum séu aðrar og tilfinnanlegri hækkanir en þessar hækkanir á vöruskatti og söluskatti, sem eftir upplýsingum hæstv. fjmrh. eiga að færa tæpar 10 millj. Hæstv. fjmrh. var að tala um aðrar leiðir og þá að hætta að greiða uppbætur á laun. Ég ætla ekki að ræða þá till., því að hún er svo mikil fásinna, þó að hún sé sú leið, sem hæstv. ráðh. vill oftast fara, þegar í óefni er komið. Ég veit varla, hvort hann gerir sér það ljóst, hvað það þýðir, ef allt verðlag er hækkað um 40–50%, og um leið og slíkar hækkanir fara fram, á að hætta að greiða uppbætur á laun. Hæstv. ráðh. hlýtur að geta gert sér það ljóst, hvaða afleiðingar slíkt mundi hafa fyrir þegnana og hvort það mundi vera ódýrast fyrir þjóðfélagið. Ég mun nú ekki ræða frekar um þetta mál nú, en e.t.v. gefst tækifæri til þess síðar, en mín persónulega skoðun er, að þetta frv. eigi að fella.



Herra forseti. Hæstv. fjmrh. hefur nú gefið til kynna, að það sé ekkert smávægilegur jólabakstur, sem hæstv. ríkisstj. hefur stungið inn í ofninn og hyggst fá bakaðan fyrir jól. Það er sem sé boðað, að ríkisstj. telji sig þurfa að fá 9,5 millj. í hækkuðum sköttum. Þegar fjárlfrv. var til umr., var ekkert látið í ljós um þessa væntanlegu hækkun, en nú upplýsir ráðh., að ríkisstj. hafi ætlað sér að afla fjár til tveggja liða. Í fyrsta lagi vegna greiðslu á vísitöluuppbót um 7 stig þarf 5 millj., og til trygginganna 1,5 millj.; það er að vísu liður, sem ríkisstj. virðist ekki hafa ætlað sér að verja fé til, þegar fjárlfrv. var til umr., en hafa tekið ákvörðun síðan. Eins og ég tók fram við 2. umr. fjárlfrv., taldi ég, að fjárl. þyldu vel gjaldahækkun um allt að 32–35 millj. Mér fannst við athugun á 2. og 3. gr., miðað við 1949 og þá 10 mánuði, sem liðnir eru 1950, allar líkur benda til að þeir tekjuliðir hlytu að gefa a.m.k. 30–35 millj. kr. meira en hæstv. fjmrh. hafði áætlað í fjárlfrv. Ég er því þeirrar skoðunar, að þrátt fyrir það, að tekin sé ákvörðun um að hækka greiðslur til trygginganna og bæta laun um 7 vísitölustig, þá sé ástæðulaust að leggja nýja skatta á landslýðinn þess vegna. Hæstv. fjmrh. hefur t.d. látið þess getið um verðtollinn, sem gaf 57 millj. árið 1949, að hann muni með sama innflutningsmagni 1950 gefa um 90 millj. kr. tekjur. Það mætti því vera meira hrunið í innflutningi síðan 1949, ef þessi tollur gæfi ekki nema sömu upphæð nú og hann gerði þá. Nú má ekki miða við 1950, þegar áætlun er gerð fyrir 1954, því að hækkun gengisbreytingarinnar kemur aðeins að 3/4, í ljós á þessu ári. Hækkunin á þessum lið kemur hins vegar öll í ljós árið 1951, og til þess verður að taka tillit við áætlun þeirra tekna. Við athugun á tekjum af verðtolli miðað við 1. nóv. get ég ekki séð, að þær muni verða minni en 78 millj., og þá fæ ég ekki séð, hvaða ástæða er til þess að tala um 73 millj. eða 60 millj., eins og hæstv. fjmrh. gerði, þegar talað er um að leggja á nýja skatta. Ég sýndi fram á það við 2. umr. fjárlfrv., að áætlaðar tekjur af tóbakseinkasölunni og áfengisverzluninni eru allt of lágt reiknaðar. Það sýnir sig, að tekjurnar af þessum liðum fara sífellt hækkandi, og árið 1949 gaf vínsalan þannig 53,2 millj. króna í nettótekjum í ríkissjóð. En nú vill hæstv. ráðh. ekki áætla þetta nema 46 milljónir, enda þótt nettóafgangur af tekjum áfengisverzlunarinnar væri orðinn 43 millj. þegar 1. nóv., eða á fyrstu 10 mánuðum s.l. árs 4,3 millj. kr. til jafnaðar. Við 43 millj. virðist því öruggt að megi bæta a.m.k. 8,6 millj., og er þannig auðséð, að tekjurnar af áfengissölunni muni fara upp í 52 milljónir króna, þar sem engin lækkun er fyrirsjáanleg á þessum tekjum, og ekki annað fyrir hendi en að horfast í augu við þann óhugnanlega sannleika, að fyrir þetta er drukkið í landinu, og það er engin hollusta við málstað bindindismanna að draga fjöður yfir það. Drykkjuskapur með þjóðinni fer nú einu sinni ekki eftir því, hvaða áætlanir eru gerðar um þessa blóðpeninga; hann minnkar ekkert, þó tekjurnar séu áætlaðar minni. Það er staðreynd, að ríkisstj. hefur á að byggja skýrslur, sem sýna 52 millj. kr. nettótekjur af áfengíssölunni, og það er 6 millj. kr. hærri tala en áætlun hæstv. ráðh. á fjárlfrv. Allt eins ljóst liggur það svo fyrir, að tekjur af tóbakseinkasölunni eru of lágt áætlaðar. Hagnaður af henni var 26,9 millj. kr. árið 1949. Og þegar hæstv. fjmrh. samdi fjárlfrv. í haust, þá taldi hann, að tekjur af tóbakseinkasölunni yrðu mun drýgri en árið áður, enda voru þær í byrjun nóvember orðnar 24 millj. kr. En í áætlun hæstv. ráðh. eru þær aðeins 22 millj. kr. fyrir allt næsta ár. Það er þó fyrirsjáanlegt, að þessar tekjur verða 29 millj. kr. á þessu ári, og er enginn flugufótur fyrir því að áætla þetta svo miklu lægra, eða 6–7 millj. lægra en tekjurnar verða á þessu ári. Þessir póstar einir, rétt áætlaðir miðað við reynslu undanfarinna ára, - og það er það eina, sem vit er að miða við -, munu þannig fyllilega standa fyrir öllum þeim útgjaldapóstum, sem hæstv. ríkisstjórn ákveður að taka inn á fjárl. til viðbótar auk þeirra, sem samþ. hafa verið af hv. fjvn. Nú árar síður en svo þannig í þessu landi, að rétt sé að leggja á almenning nýjar byrðar að tilefnislausu eða tilefnislitlu. Og með rétt áætluðum tekjum, þó ekki sé nema af þessum tveimur tekjugreinum, þá má fyllilega búast við, að þær nægi án þess lagðir séu á þessir nýju skattar. Ég leyfi mér því að lýsa því yfir, að ég mun greiða atkv. á móti þessu nýja skattafrv. hæstv. ríkisstj., sem ég tel að tilefnislausu fram komið.



Herra forseti. Ég vil aðeins taka það fram út af ræðu hv. 6. landsk., að ég er sammála honum um það, að ekki sé á öðru að byggja fremur en reynslunni um áætlanir fjárl. Og ef það er gert, þá sýnir það sig, að enda þótt tóbaks- og áfengissalan gæfi eitthvað hærri tekjur en áætlað er, þá verða á hinn bóginn tolltekjurnar undir áætlun, og ber þannig að sama brunni.



Herra forseti. Ég vildi leyfa mér að biðja hæstv. ráðh. að upplýsa um útkomuna á verðtollinum og spyrja hann, hvernig útlitið sé með hagnað af tóbaks- og áfengissölunni núna 1. des., og hvort það sé í samræmi við þá áætlun, að brennivínið eigi að gefa 46 millj. kr. tekjur og tóbakið 22 millj. á næsta ári. Mætti ekki á grundvelli þess, sem vitað er um þessar tekjur, áætla þær allmörgum milljónum kr. hærri7 Mætti þá e.t.v. lækka eitthvað skatta þessa frv.



Herra forseti. Ég held ég hafi tekið fram áðan, að mér sýnist það muni verða nærri lagi, að umframtekjur af tóbaki og áfengi standist á við það, sem tolltekjurnar yrðu undir áætlun. En þeim má alls ekki treysta frekar en gert er ráð fyrir. Það mætti e.t.v. hækka eitthvað áætlaðar tekjur af tóbaki og áfengi, en lækka tollana sem því svarar, en það kemur í einn stað niður.



Herra forseti. Það hefur verið stefna hæstv. ríkisstj. að afgreiða tekjuhallalaus fjárl. Ég er þeirrar skoðunar, að tekjur samkv. þeim séu of lágt áætlaðar á sumum liðum, en útgjöld munu líka fara langt fram úr áætlun, t.d. einn póstur upp á 3 milljónir, sem tekinn hefur verið inn, og yrði þannig sýnilega um greiðsluhalla að ræða, ef ekkert kæmi á móti, og segi ég því já. 2. gr. samþ. með 9 shlj. atkv. Brtt. 365,II. (ný gr., verður 3. gr.) samþ. með 9 shlj. atkv. 3. gr. (verður 4. gr.) samþ. með 9 shlj. atkv. Fyrirsögn samþ. án atkvgr. Frv. vísað til 3. umr. með 9:5 atkv.



Herra forseti. Frv. þetta eins og það hefur verið lagt fyrir þingið er um framlengingu á tekjuskattsviðauka fyrir árið 1951, og býst ég við, að allir geti verið sammála um, að tekjuþörf ríkisins hafi á engan hátt minnkað: En fjhn., sem hefur haft þetta mál til meðferðar og mælir með því, að frv. verði samþ., hefur borið fram brtt. með nál. á þskj. 366 um, að þrjár nýjar gr. bætist við. En þar sem þessar brtt. eru fram komnar í samráði við hæstv. fjmrh., þá geri ég ráð fyrir, að hann geri grein fyrir þeim. Hv. 1. landsk. þm. var ekki kominn á nefndarfund, er málið var afgr., eða ekki fyrr en um það leyti, sem verið var að ljúka afgreiðslu þess, og skrifaði hann því ekki undir nál.



Herra forseti. Þær brtt., sem hv. fjhn. ber fram við þetta frv. á þskj. 366 í samráði við mig, eru í fyrsta lagi um það að framlengja ákvæði l. nr. 60 25. maí 1950 til ársloka 4954. Er það lagt hér til þess vegna, að mér finnst heppilegra að koma þessum framlengingarákvæðum á einn stað, og bað ég því n. að bæta þessu við. Þá er b-liður fyrri brtt. um umreikning á tekjuskatti og tekjuskattsviðauka. Hv. þm. muna vafalaust, að í skattalögunum er gert ráð fyrir, að tekjur undir vissu marki séu umreiknaðar, svo að hægt sé að halda tekjum á svipuðum grundvelli í skattstiganum eins og áður, þrátt fyrir vaxandi dýrtíð og launagreiðslur í krónutali. Á meðan þessi umreikningur er ekki numinn í burtu, þarf að endurskoða þetta árlega. Og nú sýnir það sig, að umreikningstalan þarf að verða 340 í stað 315 í gömlu dýrtíðarlöggjöfinni, ef menn eiga að vera í sama skattstiganum og áður, í stað þess að lenda í hærri skatti vegna hækkaðra uppbóta á laun. Þriðja atriðið í þessum brtt. er máske vafasamara um, hvort það eigi hér heima. En það leikur nokkur vafi á því, hvort nógu tryggilega sé búið um ákvæðin varðandi dráttarvexti í gildandi l. Samkv. þessu verða þeir hinir sömu og áður, en ákvæðið aðeins tryggara; en þannig þurfti um að búa fyrir áramót, og varð því að ráði að tengja þetta hér við.



Ég tel óeðlilegt, að ríkissjóður reikni 1% dráttarvexti af þessum sköttum, þó ekki væri fyrir annað en það, að það kemur einkennilega fyrir að taka þessa vexti af fyrirtækjum, sem á öðru leitinu er verið að hjálpa með því að gefa þeim eftir stórar fjárfúlgur, og ég segi því nei.



Herra forseti. Samkv. l. frá 1930 skulu dósentar, sem starfað hafa við Háskóla Íslands í 6 ár, verða prófessorar. Með l. nr. 66 1944 voru sett tvö dósentsembætti, og í þeim l. er fram tekið, að þeir menn, sem þeim embættum gegndu, skyldu ekki geta orðið prófessorar á sama hátt. - 1941 var ráðinn lektor við skólann til kennslu í íslenzku nútímamáli. Þá voru ekki sett sömu skilyrði og um þá dósenta, sem ég nefndi. Eftir 6 ára kennslu varð þessi maður prófessor. Virðist eðlilegt, að sömu lög gildi fyrir þá, sem kenna málfræði, bókmenntir og sögu, að þeir hafi réttindi til að verða prófessorar eftir 6 ára kennslu við Háskóla Íslands. Ekki er sanngjarnt, að þessi tvö embætti séu undanskilin og þeir, sem þeim gegna, geti ekki náð sömu réttindum. Til að leiðrétta þetta er þetta frv. fram borið. - Legg ég til að vísa frv. til 2. umr.



Herra forseti. Ég vildi óska þess, ef þessi athugun kemur til framkvæmda, að þá verði ekki eingöngu athugað, hvað sjóðurinn fær núna, heldur hvað hann fékk frá stofnun og fram til þess að l. var breytt 1944. Hann var búinn að starfa svo lengi þá, að það liggur örugglega fyrir meðaldánartala. Ef það kemur í ljós, að iðgjöldin séu allt of há, þá finnst mér langauðveldast að lækka framlag ríkissjóðs úr 6% í 4%.



Herra forseti. Þessi lög voru ranglát, þegar þau voru sett, og hafa orðið til þess, að margir stórgróðamenn hafa safnað auði, meðan aðrir eru komnir með eigur sínar niður í núll.



Herra forseti. Ég tel víst, að við þessari ósk hv. 1. þm. N–M. verði orðið, þegar athugunin fer fram. En í því sambandi vil ég benda á, að ekki er minnsti vafi á, að stórkostlegur halli hefur verið á lífeyrissjóði embættismanna. Á árunum 1920–1944 greiddu meðlimir sjóðsins 7% af tekjum sínum til hans, en aldrei var þó reiknað með hærri tekjum en 5 þús. kr. á ári. Nú eru þær greiðslur, sem sjóðurinn þarf að inna af hendi vegna þessara manna, 5–6-faldar miðað við þau iðgjöld, sem sjóðurinn hefur fengið. Til að mæta þessu eru þessi 2% ætluð, og er þó vafasamt, að þau nægi þegar stundir líða, og vil ég í því sambandi benda á, að síðan sjóðurinn tók til starfa 1944, hefur sagan endurtekið sig, iðgjöldin greiðzt af lægri launum en skuldbindingarnar.