Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Mér hafa borist tveir listar, en áður en við höldum hér áfram hafa nokkrir þingmenn óskað eftir að taka til máls. Á einum lista sem ég merki A eru aðalmenn: Guðrún Nordal, Magnús Stefánsson, Magnús Geir Þórðarson, Úlfhildur Rögnvaldsdóttir, Ingvi Hrafn Óskarsson, Guðlaugur G. Sverrisson. Varamenn: Jón Hákon Magnússon, Gabríela Friðriksdóttir, Jóhanna Pálsdóttir, Katrín Sigurjónsdóttir, Árni Gunnarsson, Birna Kristín Svavarsdóttir. Á öðrum sem ég merki B eru aðalmenn: Margrét Frímannsdóttir, Björg Eva Erlendsdóttir, Sigurður Björn Blöndal, Pétur Gunnarsson. Varamenn: Árni Gunnarsson, Hlynur Hallsson, Lilja Nótt Þórarinsdóttir, Lára Hanna Einarsdóttir.

Virðulegi forseti. Þetta mál er hið dapurlegasta því að í gær voru hér greidd atkvæði eftir 3. umr. um lög um Ríkisútvarpið. Greidd voru atkvæði um breytingartillögu um að fjölga stjórnarmönnum um tvo á grundvelli þess að breikka ætti grundvöll stjórnar, fjölga sjónarmiðum, efla lýðræði. Fram kom í máli hv. þingmanns, formanns allsherjar- og menntamálanefndar, Unnar Brár Konráðsdóttur, sem hún byggði á samtölum við þingflokksformenn stjórnarflokkanna, að samkomulag væri um það að þessir tveir nýju menn mundu skiptast milli meiri hluta og minni hluta. Nú hafa þau tíðindi borist að svo verði ekki, að þessi fjölgun hafi verið til þess að stjórnarflokkarnir fari úr ríflega helmingi upp í 2/3 hluta stjórnarmanna Ríkisútvarpsins.  
             Því miður þurfum við að horfa upp á það að hv. þingmenn fara ekki með rétt mál í pontu og ég lýsi þeirri ábyrgð á hendur formönnum stjórnarflokkanna, sem ég gerði grein fyrir þessu máli, því að ég tel það talsvert alvarlegt þegar við teljum að ákveðið samkomulag sé í gildi sem staðfest hefur verið af þingflokksformönnum að ekki sé staðið við það. Ég spyr hv. þingmenn hvort það sé svona sem við viljum vinna, hvort þetta séu samvinnustjórnmálin sem er búið að boða hér. Er þetta það sem koma skal fyrir komandi kjörtímabil, svona vinnubrögð? Snýst þetta virkilega bara um helmingaskipti, að stjórnarflokkarnir hafi þurft sex sæti en  
            

Forseti biðst afsökunar á því að klukkan gekk eitthvað rangt í púltinu þannig að klukkan og púltið gáfu af örlæti sínu hv. þingmanni nokkuð ríflegan tíma.

Virðulegi forseti. Leið mistök leiddu af spjalli á göngum Alþingishússins fyrir nokkrum dögum. Umræðurnar snerust um stjórnarkjör í stjórn Ríkisútvarpsins þegar breytingartillaga var flutt um fjölgun stjórnarmanna úr sjö í níu. Sú sem hér stendur taldi líklegt að skiptingin yrði fimm frá stjórnarflokkunum og fjórir frá stjórnarandstöðunni. Þessar upplýsingar byggðust á misskilningi eins og fram kemur í frumvarpinu og bið ég hv. þingmenn afsökunar.

Virðulegur forseti. Eins og fram hefur komið lýsti hv. formaður allsherjar- og menntamálanefndar því yfir að hér í þinginu væri samkomulag um að allir þingflokkar ættu að eiga a.m.k. einn fulltrúa í stjórn Ríkisútvarpsins, stjórnin fimm og minni hlutinn fjóra. Það var að höfðu samráði við formenn þingflokka. Það samkomulag hefur nú verið svikið. Það er ekki við hv. þm. Unni Brá Konráðsdóttur að sakast. Hún er orðheldin og raungóð í samstarfi í þinginu. Það er hæstv. forsætisráðherra sem hefur lagst svo lágt að svíkja samninginn og gera þingmenn stjórnarliðsins ómerka að orðum sínum í ræðustól Alþingis. Ég vek athygli þingmanna á því að þessi kosning er leynileg og það er í höndum hvers og eins stjórnarliða hvort ráðherraræðið gildir eða hvort þingmenn ætla að standa að baki forustu sinni hér í þinginu, því að greiði einn stjórnarliði í leynilegri kosningu atkvæði með okkur í minni hlutanum þá heldur samkomulagið og þá standa orð formanns allsherjar- og menntamálanefndar í ræðustól Alþingis. Það þarf bara kjark eins manns í 

Virðulegur forseti. Það er rétt að taka fram að tilgangurinn með þessari breytingartillögu kom fram í umræðum. Hann var sá að mæta þeirri gagnrýni og þeim áhyggjum sem voru uppi um að vegna þess að ekki væri farin leið valnefndarinnar, sem átti samkvæmt þeim hugmyndum sem þar lágu að baki að tryggja sem breiðastan hóp í stjórn Ríkisútvarpsins, með því að fjölga úr sjö í níu, þá væri auðveldara fyrir Alþingi að tryggja einmitt þessa breidd. Það var hugsunin sem lá að baki.

Forseti. Í dag átti sér stað ákaflega furðuleg atburðarás. Ég fékk skeyti frá starfsmanni þingsins þar sem mér var bent að við þyrftum að tilnefna fulltrúa í þessa stjórn, sem við gerðum. Ég eyddi öllum deginum í dag að finna hæfan óflokkspólitískan fulltrúa og á endanum völdum við Pétur Gunnarsson sem aðalmann í þessa stjórn. Það hryggir mig síðan að þurfa að tilkynna fólki sem við báðum um að taka að sér erindi fyrir Alþingi til að tryggja lýðræðislega stjórn hjá RÚV og þurfa að segja: Nei, þér er hafnað í annað sinn. Gleymum því ekki hvernig er verið að breyta þessari stjórn. Þetta er ömurlegt. Það á að vera þannig að sá sem gerir mistökin á að axla ábyrgðina á þeim, ekki varpa þeim á hina bara út af því að hann valdi þau. 
            

Virðulegur forseti. Ekki veit ég hvers vegna hv. þingmaður Helgi Hjörvar kýs að blanda mér í þetta mál með sérstaklega heiftúðlegum hætti. Hv. þingmaður fer með rangt mál. Hann segir ósatt þegar hann fullyrðir að ég hafi gert einhvern samning sem ég hafi síðan svikið. Það er ekki rétt. Ég gerði engan sérstakan samning um þetta mál. Þeim reglum sem gilda um kjör stjórnarmanna í stjórn Ríkisútvarpsins er lýst í lögunum og þeim reglum verður fylgt. Ég hef ekki gert neitt samkomulag við nokkurn mann utan þessara laga og að fullyrða hér að ég hafi svikið samkomulag, samkomulag sem var aldrei til staðar, er óheiðarlegt. 
            

Herra forseti. Ég tók þátt í samtölum við þingflokksformenn stjórnarflokkanna um þetta mál. Það er rétt að fyrir mína hönd gerði ég ekkert samkomulag við forsætisráðherra þannig að hann hefur ekki svikið neitt samkomulag við mig um þetta mál. En það var gert samkomulag og það var forsendan fyrir því að frumvarpið yrði afgreitt með þeim hætti sem gert var. Það var forsendan fyrir því að málið gekk hér til lokaafgreiðslu eins og gert var vegna þess að við höfðum vissu fyrir því og orð þingflokksformanna stjórnarflokkanna og formanns allsherjar- og menntamálanefndar fyrir því að fyrirkomulagið yrði með þeim hætti að tveir viðbótarstjórnarmenn skiptust milli stjórnar og stjórnarandstöðu. Þegar kemur síðan í ljós að það samkomulag heldur ekki hlýtur maður að spyrja: Hvað veldur? Hver er það sem kippti í spottana? Einhver kippti í spotta. Það hljóta að vera formenn stjórnarflokkanna sem gerðu það, formaður Sjálfstæðisflokksins og formaður Framsóknarflokksins, 

Vísa svo á hvor annan, það er enn ómerkilegra.

Hæstv. forseti. Allt frá því að þetta mál kom inn í þingið sem fyrsta mál hæstv. mennta- og menningarmálaráðherra gagnrýndum við að hér væri verið að taka fram fyrir hendurnar á þinginu sem afgreiddi lög fyrir örfáum vikum. Rökin fyrir því að taka þetta mál inn í þingið voru þau að það væri lýðræðislegra, 63 þingmenn fengju að afgreiða málið, þeir fengju að hafa eitthvað um það að segja hverjir væru valdir. Það væri gaman að kanna hjá hverjum og einum hverjir hafa skoðað þau nöfn sem hér eru birt, hverjir hafa fjallað um þau, hverjir fóru í að velja. Það mátti ekki setja niður valnefnd sem átti að reyna að gæta ákveðins jafnræðis heldur hefur verið ákveðið að fara í pólitískan hráskinnaleik og styrkja stöðu stjórnarflokkanna á Ríkisútvarpinu. Það er algjörlega í andstöðu við allt sem við erum búin að vinna að í sambandi við skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis og þá þróun sem við viljum sjá í samfélaginu um hlutlæga afgreiðslu mála. Síðan, undir því yfirskyni að hér eigi að auka lýðræðið, er fjölgað í stjórninni og svo eru menn gerðir ómerkir orða sinna af einhverjum, ég hef ekki hugmynd 

Virðulegur forseti. Ég efast ekki um að mistök þingflokksformannanna og hv. þm. Unnar Brár Konráðsdóttur séu ærleg. Það er hins vegar þannig að þegar orð eru látin falla í samstarfi verða þingmenn og þingflokksformenn á fundi sínum að geta treyst því að þau standi. Það var á grundvelli þeirra orða sem við þingmenn Bjartrar framtíðar studdum í gær breytingartillögu sem fól í sér fjölgun úr sjö upp í níu. Í öllu þessu máli höfum við tekist á um hvort hér sé verið að auka pólitísk afskipti af Ríkisútvarpinu. Stjórnarliðar hafa fullvissað okkur um að svo sé ekki. Hvernig rímar það við þá staðreynd að hér ræsa menn út varaþingmenn hvaðanæva að af landinu til að geta komið í atkvæðagreiðslu til að tryggja það  
            

Virðulegi forseti. Ég vil byrja á því að segja að ekki er annað hægt en harma það að atkvæðagreiðsla skuli hafa farið fram um þetta mál á grundvelli einhvers misskilnings sem mér finnst að hafi verið hreinsaður upp og útskýrður af þingflokksformanni Framsóknarflokksins, nákvæmlega eins og málið lá fyrir.  Fyrir fjórum árum síðan komu hér saman Samfylkingin og Vinstri grænir og kölluðu til liðs við sig nýkjörna þingmenn Hreyfingarinnar sem þá voru í stjórnarandstöðu. Til hvers? Til að lágmarka hlut Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins í öllum þingnefndum, í öllu alþjóðlegu starfi, 

Herra forseti. Það kemur manni í opna skjöldu að til þessara kosninga skuli þurfa að koma. Mér finnst þetta mál aðeins snúast um eitt: Getum við átt hér samskipti og forustufólk okkar, formenn þingflokka, formenn þingnefnda, eftir atvikum formenn flokka, og að orð standi? Þannig var það nú lengi á þessum vinnustað  
             Ég hlustaði á formann allsherjar- og menntamálanefndar lýsa því að samkomulag væri um að fjölga í stjórninni og að stjórn og stjórnarandstaða mundu skipta þeim tveim viðbótarmönnum á milli sín. Það sárgrætilega er að síðan lýkur umræðu um málið og það lokast inni og verður að lögum án þess að hægt sé að láta þessa fjölgun ganga til baka úr því samkomulagið var svikið, því að það er absúrd að fjölga í stjórninni, setja tvo menn í viðbót  
            

Virðulegi forseti. Ég hef lært svolítið hérna. Það er kannski ekkert þörf á miklu meira gagnsæi, manni sýnist þetta allt mjög skýrt, allt mjög gagnsætt, maður sér mjög vel hvað er í gangi. Það þarf ekki að auka gagnsæið í þessu máli. Það sem mér þykir mjög sárt er að í atkvæðagreiðslunni um RÚV-málið sat ég hjá. Núna þarf ég að fara í matarboð til hæstvirtrar móður minnar og útskýra fyrir henni hvers vegna ég sagði ekki nei, sem mér finnst mjög miður. 

Fyrst ein staðreynd. Lögum um Ríkisútvarpið var nýlega breytt, m.a. á þann veg að stjórn stofnunarinnar fær meira vald yfir dagskrárstefnu. Þetta er staðreynd. Síðan kemur röksemd, röksemd stjórnarmeirihlutans, sem segir: Það er lýðræðislegt að æðsta fulltrúasamkunda þjóðarinnar, Alþingi Íslendinga, kjósi alla stjórnina. Það er lýðræðislegt. Gagnrök stjórnarandstöðunnar eru að við þessar aðstæður og þá lagabreytingu sem ég gat um er hætta fyrir hendi að flokkspólitísk stjórnun ráði meira um dagskrárstefnuna. Æskileg eða hugsanleg millilending eða málamiðlun hefði verið sú að minni hlutinn á Alþingi, stjórnarandstaðan, skipaði meiri hluta í stjórn Ríkisútvarpsins, vegna þess að Ríkisútvarpið er ekki bara menningarstofnun, heldur fréttamiðill sem á að gegna ákveðnu lýðræðislegu aðhaldshlutverki í þjóðfélaginu. Það sem hins vegar er að gerast núna er að fjölgað er  
            

Virðulegi forseti. Við úr stjórnarandstöðunni gengum hér til atkvæða í gær og studdum fjölgun úr sjö í níu. Það gerðum við á grundvelli samtala við fólk sem við höfum hingað til bara reynt af heiðarleika einum. Ég mun aldrei efast um heiðarleika þess góða fólks. Þegar þessi staða kemur upp ber auðvitað formönnum stjórnarflokkanna að axla ábyrgð. Þeir passa að gera það ekki. Þeir kasta henni yfir á félaga sína. Það er ekki stórmannlegt. Þeir máttu vita að við værum ekki að styðja við lýðræðislegan fjölbreytileika í stjórn Ríkisútvarpsins með því að fjölga þeim sem voru þar fyrir. Hvernig í ósköpunum átti að vera hægt að koma því heim og saman að við værum að styðja við lýðræðislegan fjölbreytileika með því að passa að það yrði enginn meiri fjölbreytileiki í stjórninni? Þetta mál snýst ekki um hagsmuni einstakra flokka í stjórnarandstöðunni, þetta snýst um það að fjölbreytileiki sé tryggður með því að allir flokkar á Alþingi eigi aðkomu að stjórn Ríkisútvarpsins. Það er mikilvægt verkefni í þágu lýðræðis í landinu. Þessir tveir 

Virðulegur forseti. Ég er formaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins. Ég á minn hlut í þeim misskilningi sem olli því að hv. þm. Unnur Brá Konráðsdóttir kemur í pontu og lýsir yfir að það sé samkomulag um að það verði 5:4. Ég ætla fyrst og síðast að biðja samherja minn, Unni Brá Konráðsdóttur, afsökunar á því að ég skuli með þessum hætti hafa fært henni boð sem aðrir tala síðan um og gera hana að ósannindamanni í pontu. Fyrst og síðast bið ég hv. þm. Unni Brá Konráðsdóttur afsökunar á því. Mér þykir leiður þessi misskilningur. Ég ræddi hann á þingflokksformannafundi í morgun og get litlu um hann breytt. Ég bið jafnframt aðra þingflokksformenn sem ég ræddi við um þetta mál afsökunar á þeim orðum mínum að fyrir lægi samkomulag sem ekki var fyrir hendi.

Virðulegi forseti. Í mínum huga snýst þessi uppákoma fyrst og fremst um það að við viljum byggja hér upp andrúmsloft þar sem lágmarkstraust er fyrir hendi. Það er gríðarlega mikilvægt að það sé hægt að eiga samskipti þar sem menn treysta því sem sagt er. Ég veit að hv. þingflokksformenn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks eru sama sinnis og ég trúi því að þær séu það. Þess vegna er það alvarlegast við uppákomuna í dag að stjórnarmeirihlutinn sem slíkur hefur gengið á bak orða sinna. Ég árétta að hér eru tveir listar í kjöri þar sem stjórnarminnihlutinn leggur til fjögur nöfn í samræmi við það samkomulag sem var hér fyrir hendi. Sá listi er merktur B í leynilegri atkvæðagreiðslu þar sem reynir á afstöðu hvers einasta þingmanns til þess hvort orð skuli standa.

Virðulegi forseti. Það var stórmannlegt af hv. þm. Sigrúnu Magnúsdóttur að koma í ræðustól og biðjast afsökunar á þeim mistökum sem urðu hér í dag. Það sama má segja um hv. þm. Ragnheiði Ríkharðsdóttur. Engu að síður veður stjórnarandstaðan hér upp, hver þingmaðurinn á fætur öðrum, og ásakar jafnvel hæstv. forsætisráðherra sem átti ekki hlut að neins konar samkomulagi með stóryrðum um að orð skuli standa. Ég hef á síðustu klukkutímum fengið sent frá Creditinfo, Fjölmiðlavaktinni, fullt af gömlum fréttum. Ég drap niður í eina fyrir tilviljun. Hún ber heitið „Orð skulu standa“ og er frá 29. nóvember 2011. Þar segir: „ASÍ segir í heilsíðuauglýsingum í blöðunum í dag að ríkisstjórnin  
             Virðulegi forseti. Bara tilviljun. Ég held að menn ættu að líta sér nær áður en þeir viðhafa stór orð úr þessu ræðupúlti.

Hæstv. forseti. Það er leiðinlegt að heyra þann ágreining sem er hér á síðustu mínútum þingsins. Þess vegna vil ég leggja fyrir formenn stjórnarflokkanna þá hugmynd að þeir stígi hér upp til sátta í þessu deilumáli með því að þeir fái að sjálfsögðu fimm í stjórnina, sá flokkur sem fær formenn hefur tvo, hinn flokkurinn hefur þrjá. Þá fá allir hinir þingflokkarnir á þingi einn hver. Ég hvet formenn stjórnarflokkanna til að íhuga þetta til sátta hér á þingi þar sem töluvert mikið hefur verið unnið til sátta, sem ég þurfti að taka á sem starfandi forseti í fjarveru hæstv. forseta. Ég hvet formennina jafnframt til að óska kannski eftir fimm mínútna þinghléi til að ljúka þessu máli. Ég held að vel fari á því, virðulegi forseti, að þessi leið verði farin hér á lokamínútum þingsins. 
            

Virðulegi forseti. Áður en ég byrja vil ég taka undir með hv. þm. Kristjáni L. Möller. Ég held að hann hafi komið hér með góða tillögu. Ég tel að við búum nú í einhvers konar lýðræðisríki. Í þessu lýðræðisríki eru nýtekin við stjórnvöld sem ákveða að gera breytingu á lögum þannig að þau hverfi frá faglega skipaðri stjórn yfir ríkisútvarpi allra landsmanna yfir í stjórn sem endurspeglar valdahlutföll á Alþingi. Það eitt og sér finnst mér ömurleg staða. Að auki nýta menn sér mistök sem hér eru gerð og hér hafa verið rædd til að koma sér í þá stöðu að geta skipað sex af níu fulltrúum, tvo þriðju stjórnar. Það voru ekki úrslit kosninga.  Mér finnst þetta leiðinlegt mál. Það er til mikils vansa fyrir Alþingi en ekki síst 

Virðulegi forseti. Frumvarp um Ríkisútvarpið varð að lögum á Alþingi skömmu fyrir þingkosningarnar síðastliðið vor með stuðningi allra þingflokka hér í salnum nema Sjálfstæðisflokksins. Það mikilvægasta við það frumvarp var að þar voru stigin mikilvæg skref til þess að treysta bæði faglegt og fjárhagslegt sjálfstæði Ríkisútvarpsins. Af hverju skiptir það máli? Af því að þetta er sá fjölmiðill í landinu sem almenningur treystir hvað best til þess að flytja áreiðanlegar, hlutlægar fréttir af því sem er að gerast í þjóðmálaumræðunni og standa vörð um lýðræðishlutverkið í landinu. Það skýtur því skökku við að eitt af fyrstu málum nýrrar ríkisstjórnar sé að flytja frumvarp sem víkur frá þessu verki og kemur á beinni pólitískri stjórn þingflokka á yfirstjórn Ríkisútvarpsins. Það vekur sérstaka athygli að sá ríkisstjórnarmeirihluti sem fékk rétt ríflega 50% atkvæða hyggist nú festa í lög að hann fái 2/3 stjórnarmanna. Þetta grefur undan trausti 

Heyr, heyr.

Virðulegi forseti. Ég fór til starfsfólks Alþingis sem er með afbrigðum hjálplegt eins og við öll þekkjum og spurði hvort hægt væri að breyta atkvæði sínu vegna þess að ég er svolítið forvitinn og á það til að spyrja mjög heimskulegra spurninga ef ég er ekki alveg 100% viss. Það sagði mér að hægt væri að skrá það þannig að í þingtíðindum komi fram leiðrétting þótt niðurstöðu atkvæðagreiðslunnar sé ekki hægt að breyta. Mig langaði bara að allt fólk í þessum góða sal væri meðvitað um þennan möguleika. 

Forseti. Ég vil bara halda því til haga að ég hef hvorki ásakað þingflokksformennina tvo né formann allsherjar- og menntamálanefndar. Mér finnst aftur á móti mjög mikilvægt að það komi fram að það eru aðrir valkostir en þeir sem við stöndum frammi fyrir núna. Mér finnst tillaga hv. þm. Kristjáns L. Möllers mjög góð og legg til og skora á að hinir ungu formenn stjórnarflokkanna grípi tækifærið og sýni að vinnubrögðin hér næstu fjögur ár verði ekki af þessu tagi. Mér finnst líka mikilvægt að það komi fram út af tímasetningum í dag að fundurinn sem hv. þm. Ragnheiður Ríkharðsdóttir vísaði í var ekki í morgun heldur um eftirmiðdag. Ég fékk ekki ábendingu um að þurfa að skipa í þessa nefnd fyrr en eftir hádegi.

Herra forseti. Ég vil bara að það komi fram hér, vegna þess að hæstv. forsætisráðherra lét þau orð falla við mig þegar ég fór úr ræðustól áðan að ég ætti ekki að vera að tjá mig um samkomulag eða ekki samkomulag sem ég hefði ekki komið nálægt. Það vill þannig til að ég starfaði sem þingflokksformaður VG í byrjun þessarar viku þegar við áttum þessi samtöl og ég átti því aðild að því samkomulagi sem þingflokksformenn, bæði Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks, hafa nú staðfest hér af miklum myndarskap að var gert og hv. formaður allsherjar- og menntamálanefndar gerði einnig hér í ræðustól. Ég vil þakka þeim öllum fyrir það sem þær hafa lagt fram í þessu efni. Mér finnst þeirra framganga vera stórmannleg, en kannski heldur síðri framganga annarra forustumanna þessara flokka.

Virðulegur forseti. Vegna orða forsætisráðherra hér áðan er rétt að minna hann á að fyrir hönd stjórnarflokkanna gera formenn þingflokka stjórnarflokkanna samninga á Alþingi í hans umboði. Þegar þeir samningar hafa verið gerðir hafa þeir verið í hans umboði. Það er stórmannlegt hvernig þingflokksformennirnir hafa gert grein fyrir því og staðfest hvernig allt fór fram. Það er jafn stórmannlegt og hitt er smátt að rjúfa þann samning sem gerður er í umboði forsætisráðherra hér í þinginu.  Ég hvet til þess að formenn stjórnarflokkanna sjái einfaldlega að sér og taki undir þá tillögu sem Kristján L. Möller hefur fært fram. Kristján L. Möller hefur verið ákaflega farsæll undanfarna daga við að leiða ólík sjónarmið saman  
            

Virðulegur forseti. Hv. þm. Helgi Hjörvar sagði ósatt í ræðu áðan. Hann breytir því ekki með því að koma aftur í ræðustól og æpa á þingmenn að hann hafi á einhvern hátt sem hann reynir að skilgreina sjálfur sagt satt. Það er einfaldlega ósatt sem hv. þingmaður sagði hér áðan. Hann verður að sætta sig við það. Það er líka rangt sem hv. þingmaður fullyrðir, eins og komið hefur fram í máli annarra þingmanna, m.a. hv. þingflokksformanna, að gert hafi verið um þetta formlegt samkomulag. Það er sagt frá því að menn hafi misskilið hlutina hér á göngunum. Svo kemur hv. þm. Helgi Hjörvar hingað upp og reynir að bjarga sér frá fyrri ósannindum  
            

Heyr, heyr.

Virðulegur forseti. Nú 

Virðulegi forseti. Þetta mál er allt hið undarlegasta og leiðinlegasta. Mig langar að beina þeim orðum, sérstaklega til stjórnarflokkanna, til Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks, að þeir styðji sínar þingkonur sem hafa sannað það fyrir okkur öllum að þær eru vel starfi sínu vaxnar og ekki vanar að gera mistök. Ég held við vitum öll hvernig í pottinn er búið og ég mundi styðja þær, ég mundi sýna það. 
            

Herra forseti. Það er nú heldur dapurlegt að þurfa að enda sumarþingið á þessum nótum ef svo fer að þetta samkomulag stendur ekki í kosningunni. Ég þakka formönnum þingflokka Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks fyrir að hafa núna algjörlega skýrt hvernig þetta mál liggur fyrir. Það er staðfest að þingflokksformenn töldu sig hafa gengið frá samkomulagi og í þeim krafti fer formaður allsherjar- og menntamálanefndar upp og gefur þá yfirlýsingu sem hún gefur. Þannig að þeirra hlutur liggur fyrir. En af einhverjum ástæðum er ekki hægt að efna þetta samkomulag og hvar er nú líklegt að valdataumarnir endi sem gera það að verkum að það er ekki hægt? 
             Það eru auðvitað tveir menn sem hafa það algjörlega í hendi sinni að neyða ekki formenn þingflokka sinna til þess að þurfa koma hér upp og biðjast afsökunar. Uppástunga hv. þm. Kristjáns Möllers er ágæt, er ekki hægt að leysa þetta þannig að sá flokkanna sem fær stjórnarformanninn láti sér nægja tvö sæti? Eins er kosið í þessa stjórn árlega og stjórnarflokkarnir gætu þá skipst á sitt hvort árið að vera með þrjá og tvo menn. Það eru ýmsar leiðir til þess. 

Virðulegi forseti. Mér þykir það miður að þegar hér kemur fram ágætistillaga um leið til sátta í málinu fyrir þingheim, þannig að við getum farið heim nokkuð björt og glöð með það sem hér hefur farið fram, sé eina framlag hæstv. forsætisráðherra að fara með einhverjum hætti í hv. þm. Helga Hjörvar út af einhverju sem hann sagði og fór rétt með. 
             Virðulegi forseti. Ég hefði viljað að hæstv. forsætisráðherra kæmi hér upp, væri maður að meiri og reyndi að skera á þennan hnút með málefnalegum hætti vegna þess að hér fer um eina konu hrollur yfir því hversu fast ríkisstjórnarflokkarnir sækja að fá að vera með sex af níu manns í stjórn Ríkisútvarpsins sem leggur línurnar þegar kemur að dagskránni. Í lýðræðisríki, herra forseti. Það fer um mig hrollur.

Forseta hafa borist tveir listar sem á eru fleiri nöfn en kjósa skal, listi A og listi B. Því þarf að fara fram kosning, samanber 86. gr. þingskapa. Kosningin fer þannig fram að þingverðir útbýta seðlum til þingmanna sem skrifa annaðhvort A eða B á seðilinn. Þingverðir munu síðan safna seðlunum saman. - Ég bið þingverði að útbýta seðlunum. Forseti vill endurtaka að þeir sem kjósa fulltrúa á A-lista riti A. Þeir sem kjósa fulltrúa á B-lista riti B á seðilinn.

Niðurstaða kosningarinnar liggur nú fyrir. A-listi fékk 37 atkvæði og B-listi 26. Aðalmenn af A-lista eru Guðrún Nordal, Magnús Stefánsson, Magnús Geir Þórðarson, Úlfhildur Rögnvaldsdóttir og Ingvi Hrafn Óskarsson og af B-lista Margrét Frímannsdóttir, Björg Eva Erlendsdóttir, Sigurður Björn Blöndal og Pétur Gunnarsson. [Lófatak í þingsal.] Varamenn af A-lista eru Jón Hákon Magnússon, Gabríela Friðriksdóttir, Jóhanna Pálsdóttir, Katrín Sigurjónsdóttir, Árni Gunnarsson og af B-lista Árni Gunnarsson, Hlynur Hallsson, Lilja Nótt Þórarinsdóttir, Lára Hanna Einarsdóttir. Aðalmenn: Guðrún Nordal (A), Margrét Frímannsdóttir (B), Magnús Stefánsson (A), Björg Eva Erlendsdóttir (B), Magnús Geir Þórðarson (A), Úlfhildur Rögnvaldsdóttir (A), Sigurður Björn Blöndal (B), Ingvi Hrafn Óskarsson (A), Pétur Gunnarsson (B). Varamenn: Jón Hákon Magnússon (A), Árni Gunnarsson (B), Gabríela Friðriksdóttir (A), Hlynur Hallsson (B), Jóhanna Pálsdóttir (A), Katrín Sigurjónsdóttir (A), Lilja Nótt Þórarinsdóttir (B), Árni Gunnarsson (A), Lára Hanna Einarsdóttir (B).

Virðulegur forseti. Ég mæli fyrir tillögu til þingsályktunar um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar. Tillagan er svohljóðandi: „Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 4. júlí 2013 eða síðar, ef nauðsyn krefur, til 10. september 2013.“ Tillagan skýrir sig sjálf.

Háttvirtir alþingismenn. Komið er að lokum síðasta fundar Alþingis að þessu sinni. Sumarþingi, sem við köllum svo, lýkur nú með þingfrestun til 10. september. Það hefur staðið í rétt tæpan mánuð og þingfundadagar orðið 19. Haldnir hafa verið 24 þingfundir á þessum dögum. Þeir hafa staðið í 110 klst. Lengst var umræðan um veiðigjöldin sem stóð í röska 21 klukkustund og umræðan um Ríkisútvarpið sem stóð í rúmlega 13 tíma. Tíu sérstakar umræður fóru fram og ráðherrar svöruðu 31 fyrirspurn óundirbúið og þremur fyrirspurnum á þingskjölum var svarað á fyrirspurnafundi. 34 þingmál voru lögð fram, þar af voru 15 frumvörp og hafa 11 þeirra orðið að lögum. Sjö tillögur hafa komið fram og hlutu tvær þeirra samþykki þingsins. Fastanefndirnar hafa haldið 66 fundi samtals, flesta í atvinnuveganefnd eða 18, og stóðu nefndarfundir í u.þ.b. 100 klst. Á fundina komu 315 gestir. Af þessu yfirliti má sjá að sumarlota Alþingis hefur verið annasöm og snörp og afgreidd hafa verið allmörg mál á þessum mánaðartíma. Við alþingismenn erum nú að hefja nýtt kjörtímabil og í ræðu minni við forsetakjörið á þingsetningardaginn setti ég fram sjónarmið mín um störf og starfshætti Alþingis. Mér sýnist í megindráttum að við förum vel af stað þó óneitanlega hafi ég grillt í kunnuglega takta á þessu sumri og sumir meira að segja kunnuglegir úr eigin fari á umliðnum árum. Ég hef hug á því að ræða við forustumenn þingflokkanna í sumar um reynsluna af sumarþinginu og hvernig þeim umbótum megi koma á sem ég gerði að umtalsefni við þingsetningu. Enn fremur vil ég vinna að því með formönnum flokkanna að koma sem fyrst á laggirnar þingmannanefnd sem haldi áfram því starfi sem unnið hefur verið að undanfarin misseri við að endurskoða þingsköpin. Ég vil við lok þessa fundar þakka háttvirtum alþingismönnum samstarfið og þá sérstaklega varaforsetum, formönnum þingflokka og formönnum stjórnmálaflokkanna. Starfsfólki Alþingis þakka ég sömuleiðis fyrir þeirra mikilvægu störf. Hlé verður nú á þingstörfum til 10. september og ég óska þess að hv. alþingismenn, svo og starfsfólk þingsins, geti hvílst og notið sumarsins áður en við komum til starfa á ný að loknu sumarhléi og þingmenn sinnt sínum mikilvægu verkefnum og skuldbindingum utan veggja Alþingis.

„Forseti Íslands gjörir kunnugt: Að ég, að tilskildu samþykki Alþingis, veiti forsætisráðherra umboð til þess að fresta fundum Alþingis, 142. löggjafarþings, frá 4. júlí 2013 eða síðar, ef nauðsyn krefur, til 10. september 2013. Gjört á Bessastöðum, 4. júlí 2013. Ólafur Ragnar Grímsson. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson. Forsetabréf um frestun á fundum Alþingis.“ Samkvæmt þessu umboði og með vísan til samþykkis Alþingis lýsi ég yfir því að fundum Alþingis, 142. löggjafarþings, er frestað. Ég þakka háttvirtum alþingismönnum og starfsmönnum þingsins fyrir samstarfið á umliðnu sumarþingi og óska þeim og landsmönnum öllum gleðilegs sumars.