Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Hæstv. forseti. Að ósk hv. 4. þm. Suðurl. mun ég bera hér fram fsp. sem liggur fyrir á þskj. 77, en það er 75. mál þingsins, sem varðar málefni Kópavogshælis. Í kjölfar mikillar umræðu um breytingar á rekstri stofnunarinnar lagði hv. 4. þm. Suðurl. þessa fsp. fram. Bæði henni og mér er ljóst að síðan hefur ýmislegt gerst í þessum málum, en það varð að ráði að bera fsp. engu að síður fram þar sem hv. þm. telur að það væri gott að upplýsa hv. þingheim um hvað er að gerast í þessum málum. Ég tel ekki ástæðu til þess að lesa fyrirspurnirnar en bið hæstv. heilbr.- og trmrh. að svara þeim eftir því sem efni standa til.

Virðulegi forseti. Eins og hv. þm. nefndi hafa orðið þær breytingar í millitíðinni sem gera það að verkum að rétt er að víkja að efnisatriðum málsins eins og það stendur nú og skal ég gera það. Á fundi stjórnarnefndar Ríkisspítala þann 22. sept. 1992 var gerð samhljóða samþykkt með stuðningi allra stjórnarnefndarmanna. Hún hljóðar svo: ,,Núverandi endurhæfingardeild á Landspítalanum verði lögð niður. Opnuð verði ný deild 1. jan. 1993 í húsnæði Kópavogshælis og á Landspítala sem nefnist endurhæfingardeild Landspítalans, Kópavogi. Sú deild verði á lyflækningasviði. Kópavogshælið verði lagt niður samtímis því sem endurhæfingardeildin í Kópavogi taki til starfa. Forsendur þess að tillagan nái fram að ganga eru eftirtalin atriði: Ráðinn verði nýr yfirlæknir yfir alla deildina en hjúkrun í Kópavogi verði hluti af hjúkrunarþætti Landspítalans. Á Landspítalanum verði eftir sem áður aðstaða þar sem hægt er að annast sjúkra- og iðjuþjálfun sjúklinga sem vistast á Landspítalalóðinni.`` --- Til þess að hrinda þessari tillögu í framkvæmd þarf að leggja niður fjórar stöður sem nefndar eru og í staðinn þarf að ráða í tvær stöður sem tilgreindar eru í samþykktinni. --- ,,Við framkvæmd þessarar tillögu þarf að gæta hagsmuna þroskaheftra sem nú eru á Kópavogshæli. Önnur skipulagning á hinni nýju deild fari fram í samráði við nýjan yfirlækni og hjúkrunarstjórnendur.`` Þannig hljóðaði samþykktin sem gerð var 22. sept. 1992. Samþykktinni fylgdi greinargerð sem ég get ekki lesið tímans vegna en ég mun afhenda hv. þm. hér á eftir. Eftir þessa samþykkt var málið kynnt fyrir stjórn Þroskahjálpar og fyrir Félagi aðstandenda vistmanna á Kópavogshæli og báðir aðilar lýstu yfir stuðningi sínum við þá stefnumörkun sem þarna var gerð. Ég átti síðan tvo fundi með stjórnendum Ríkisspítala um þessi mál, fyrst með stjórnarformanni og forstjóra og síðan með kjörnum fulltrúum í stjórnarnefndinni. Sá fundur átti sér stað þann 5. okt. sl. Í framhaldi af þeim fundi ritaði ég svo svofellt bréf til stjórnarnefndar Ríkisspítala, og er orðrétt tilvitnað í það bréf: ,,Ráðuneytið vísar til bréfs Ríkisspítalanna frá 22. sept. þar sem með er send samþykkt stjórnarnefndar um endurhæfingardeild Landspítalans í Kópavogi. Ráðuneytið vísar jafnframt til fundar með þingkjörnum fulltrúum í stjórnarnefnd, formanni stjórnarnefndar og forstjóra hinn 1. okt. Ráðuneytið samþykkir fyrir sitt leyti þær breytingar sem stjórnarnefnd hefur lýst um framtíðarfyrirkomulag í Kópavogi. Ráðuneytið vill þó benda á eftirfarandi atriði: 1. Gera verður ráð fyrir því að framvegis sem hingað til verði í Kópavogi hjúkrunarvistunaraðstaða fyrir þá þroskahefta sem ekki geta komist á sambýli og telur því ráðuneytið að nafn deildarinnar þurfi að fela í sér það hlutverk. 2. Ráðuneytið telur nauðsynlegt að stjórnarnefnd útfæri betur tillögur sínar um framtíðarfyrirkomulag Kópavogshælis og að þar komi fram annars vegar heildarmynd stofnunarinnar þegar tillögur hafa komist í framkvæmd og hins vegar tímaáætlun og kostnaðaráætlun um að gera breytingar. Þá vill ráðuneytið benda á nauðsyn þess að stjórnarnefnd Ríkisspítalanna taki upp viðræður við félmrn. í sambandi við tilflutning úr Kópavogi og á sambýli og að því verði hraðað eftir því sem föng eru á. Ráðuneytið lítur svo á að stjórnarnefnd þurfi að fá endanlegt samþykki ráðherra að tillögum sínum þegar þær liggja fyrir í smáatriðum.`` Í lok bréfsins er því svo lýst yfir að ráðuneytið muni beita sér fyrir þeim breytingum á ráðningarmálum sem þurfa fram að ganga samkvæmt tillögum stjórnarnefndar Ríkisspítalanna eins og þeim er lýst í samþykkt stjórnarnefndar. Ég vil aðeins taka það fram í lokin að ekki er gert ráð fyrir neinum sérstökum fjárveitingum til Ríkisspítalanna til uppbyggingar endurhæfingardeildar í fjárlögum fyrir næsta ár, enda var það ekki í samþykkt stjórnarnefndar að gert væri ráð fyrir neinum sérstökum fjármálalegum ráðstöfunum á næsta ári í því sambandi. Það er því með öllu rangt sem heyrst hefur ávæningur af að í samþykkt stjórnar Ríkisspítala hafi falist sú stefnumörkun að það fé sem hugsanlega væri hægt að spara í rekstri Kristnesspítala á Akureyri yrði notað til uppbyggingar endurhæfingaraðstöðu hér á höfuðborgarsvæðinu. Það er ekki rétt.

Hæstv. forseti. Ég vil þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin. Óneitanlega verða nú samt uppi nokkrar spurningar. Ég heyrði ekki betur en hæstv. ráðherra talaði um að endurhæfingardeildin tæki til starfa 1. janúar 1993. Sagði ráðherrann það ekki? En þegar litið er í fjárlagafrv. eins og hann réttilega sagði, þá er ekki að sjá að neitt fé sé ætlað til þessara mála. Varðandi Kópavogshælið, þá má auðvitað margt um það mál segja. Það hefur sem betur fer tekið miklum breytingum gegnum árin og ég kom sjálf að því heimili --- ég held að það hafi verið árið 1974 sem nefndarmaður í stjórnarnefnd Ríkisspítala --- og hef þar af leiðandi fylgst nokkuð með uppbyggingu þar. Húsakostur er þar allmikill eins og við öll þekkjum þannig að sú spurning gæti vaknað hvað ætti að gera við allt það pláss sem óhjákvæmilega losnar þegar kannski helmingur vistmanna fer. Þá er auk þess, sýnist mér, gersamlega á huldu hvert þeir vistmenn fara því að auðvitað hlýtur að verða um veruleg fasteignakaup eða fasteignaleigu að ræða til þess að hýsa það fólk. Ég er nú fegin að heyra það að þær hugmyndir séu búnar að vera að allir geti búið í sambýli. Á það hef ég aldrei trúað. Það eru auðvitað vistmenn á Kópavogshæli sem geta ekki hugsanlega verið annars staðar en á sjúkrastofnun og þurfa umhirðu allan sólarhringinn eða umönnun, og þá erum við auðvitað komin að því að þessi mál heyra undir tvö ráðuneyti og vildi ég nú mikið gefa til að hér væri hæstv. félmrh. staddur. Ég hef gert það að umræðuefni bæði hér í ræðustól og eins í hv. fjárln. 

Virðulegi forseti. Það er alveg rétt hjá hv. þm. að hér er ekki um að ræða neina meiri háttar stefnubreytingu í rekstri Kópavogshælis. Það sem verið er að tryggja með þessari tillögu er að sú endurhæfingaraðstaða sem byggð hefur verið upp á Kópavogshæli verði áfram til afnota fyrir Ríkisspítalana. Það fólk sem er á Kópavogshæli nú mun áfram fá vistun þar og áfram verður stefnt að því, eins og fram hefur komið, að það fólk sem getur farið á sambýli útskrifist af Kópavogshæli og inn á sambýli á vegum félmrn. en í þessari tillögu er jafnframt fólgin fullvissa um það að þetta fólk mun áfram fá að vera á Kópavogshæli eins lengi og það þarf og fá þar fullkomna þjónustu. Það er hins vegar alveg rétt hjá hv. þm. og ég er henni sammála um það að til sé fólk sem vegna fötlunar sinnar þarf ávallt að vera á sjúkrastofnun þó svo það sé greint þroskaheft. Sumt af því fólki er nú á Kópavogshæli. Sumt af því fólki er í öðrum sjúkrastofnunum og ég er ekki þeirrar skoðunar eins og sumir eru að það sé hægt að gera ráð fyrir því að allt þetta fólk geti útskrifast á sambýli. Það er ekki hægt að mínu viti þó svo að sú hafi verið skoðun ýmissa aðila, mér skilst að það hafi t.d. verið skoðun þeirra sem ráða málum hjá Þroskahjálp. Ég er hins vegar ekki þeirrar skoðunar og Kópavogshælið eða réttara sagt Ríkisspítalarnir munu áfram tryggja sjúkrahúsvistun fyrir þetta fólk þannig að hér er ekki um að ræða eins róttæka breytingu og verið er að gera ráð fyrir. Þessi formlega breyting, nafnbreyting, getur ekki orðið 1. jan. 1993 heldur í fyrsta lagi 1. febr. 1993 en ég legg áherslu á það að þarna er raunverulega ekki um að ræða nema nafnbreytingu, nema þá ákvörðun að endurhæfingaraðstaðan í Kópavogi muni í framtíðinni vera nýtt fyrir Ríkisspítalana í miklum mæli sem hún þarf ekki að nýtast þeim sem verða til frambúðar vistaðir á Kópavogshæli. 

Virðulegi forseti. Hinn 23. jan. sl. samþykkti Alþingi lög um ráðstafanir í ríkisfjármálum fyrir árið 1992 eftir langar og harðar umræður hér í þinginu. Eitt þeirra ákvæða sem þar var að finna fjallaði um svokallaða tilsjónarmenn sem senda skyldi út til að halda stjórnendum opinberra stofnana við efnið og sjá til þess að þeir héldu sig innan ramma fjárlaga. Þetta var mikið þjóðþrifamál að mati ríkisstjórnarinnar og liður í krossferð hennar gegn ríkishallanum. Frá því að lögin voru samþykkt hefur lítið heyrst frá þessum sérsveitum fjmrn. og því löngu tímabært að fá af þeim fréttir. Því spyr ég hæstv. fjmrh.: 1. Hversu margir tilsjónarmenn hafa verið skipaðir frá því að lög um þá voru samþykkt 23. jan. sl.? 2. Hvaða stofnanir hafa fengið senda tilsjónarmenn?

Virðulegi forseti. Það er rétt sem kom fram hjá hv. þm. að það urðu miklar umræður á sínum tíma um svokallaða tilsjónarmenn sem sumir kölluðu nú pólitíska eftirlitsmenn stjórnarflokkanna. Sem svar við fsp. vil ég segja þetta: Einungis einn tilsjónarmaður hefur verið skipaður frá því að lög sem heimiluðu skipan þeirra voru samþykkt. Tilsjónarmaðurinn var skipaður hjá Menningarsjóði á grundvelli laga nr. 1/1992 frá 24. jan. Fleiri tilsjónarmenn hafa ekki verið skipaðir.

Virðulegi forseti. Það verður ekki annað sagt en svar hæstv. fjmrh. komi á óvart eftir þær miklu umræður sem urðu um þetta og þá miklu áherslu sem ráðherrann lagði á að fá þetta ákvæði inn í lögin og sú spurning hlýtur að vakna: Var svo mikill misskilningur á ferð hjá ríkisstjórninni? Reyndist ástand opinberra stofnana miklu betra en þeir héldu? Hvernig túlkar ráðherrann þetta? Er svona mikið að gera hjá ykkur í ráðuneytinu að þið hafið ekki tíma til þess að fylgjast með? Stendur þetta til bóta? Verða sendir fleiri tilsjónarmenn út á næstunni?

Virðulegi forseti. Ég vil rifja það upp að í umræðum sem urðu um þetta mál á sínum tíma kom mjög skýrt fram að ætlunin var ekki að skipa tilsjónarmenn alls staðar heldur að eiga þetta tæki til ef í nauðir ræki. Tilgangurinn var ekki sá að setja tilsjónarmenn sem allra víðast. Og þær góðu fréttir berast nú með þessu svari að það hefur ekki verið þörf á að setja tilsjónarmenn annars staðar. Í upphafi árs þegar heimild til skipunar tilsjónarmanna lá fyrir var gerð sú krafa að allar stofnanir skiluðu rekstraráætlunum og kæmi þar fram til hvaða aðhaldsaðgerða væri gripið svo að útgjaldarammi fjárlaga héldi. Það voru haldnir fundir með ráðuneytunum þar sem var farið yfir hvaða stofnanir væru líklegastar til að eiga í erfiðleikum með að ná fram markmiðum fjárlaganna. Eftir að skilafrestur á rekstraráætlunum rann út um mánaðamótin janúar/febrúar stóðu eftir nokkrar stofnanir sem allt útlit var fyrir að þyrftu aðstoðar við. Ráðuneytin fóru í öllum tilfellum þá leið að senda starfsmenn sína til að fara yfir rekstur áðurnefndra stofnana og gera þær breytingar sem nauðsynlegar væru til að reksturinn færi ekki umfram fjárlög. Í einstökum tilvikum var stofnununum boðin ráðgjöf frá utanaðkomandi aðilum og var það boð þegið í stöku tilfella. Því hefur ekki verið talin þörf á að skipa tilsjónarmenn annars staðar en hjá Menningarsjóði. Ég vil til viðbótar taka það fram vegna þess að ýmsir í stjórnarandstöðunni spáðu illa fyrir svokölluðum flötum niðurskurði sem það var kallað þegar ákveðið var við fjárlagagerðina, lokahnykkinn, að spara prósentvís hjá stofnununum. Ég vil segja frá því að það hefur tekist og reksturinn er nánast í öllum tilvikum innan þeirra marka sem fjárlög heimila og ég tel að ákvæðið um tilsjónarmenn eigi að sjálfsögðu sinn þátt í því.

Virðulegi forseti. Í ljósi þess sem fram kom í máli hæstv. fjmrh. hér áðan ætti ég auðvitð að breyta fsp. og hafa hana í eintölu en ekki fleirtölu en ég ætla nú að lesa hana samt. Ég spyr hæstv. fjmrh.: 1. Hvaða verkefnum eiga þeir tilsjónarmenn sem skipaðir hafa verið að sinna og hversu langan tíma hafa þeir til þess? 2. Hvaða árangri hafa störf tilsjónarmanna skilað? 3. Á hvaða launakjörum eru þeir tilsjónarmenn sem skipaðir hafa verið? Nú kom það fram í svari hæstv. fjmrh. hér áðan að það hefur aðeins verið skipaður tilsjónarmaður hjá Menningarsjóði og menntamálaráði og sú spurning hlýtur reyndar að vakna hvort sú skipun sé í samræmi við lögin eins og þau voru samþykkt, en í lögunum segir: ,,Starfssvið tilsjónarmanna er að skipuleggja og hafa eftirlit með reikningshaldi og gerð fjárhagsáætlana stofnana og taka ákvarðanir um fjárskuldbindingar, þar á meðal um umfang starfsmannahalds í samráði við ráðherra eftir því sem nánar er lýst í erindisbréfi hverju sinni.`` Nú vill svo til að það er verið að leggja Bókaútgáfu Menningarsjóðs niður og í trássi við lög og ég get nú ekki séð að það sem tilsjónarmaðurinn er að gera þar sé í samræmi við tilgang laganna sem var fyrst og fremst sá að sjá til þess að opinberar stofnanir héldu sig innan ramma fjárlaga. Þarna var tilsjónarmanninum hreinlega falið að ganga frá bókhaldi og að sjá til þess ásamt meiri hluta menntamálaráðs að leggja Menningarsjóð niður og það er gert á grundvelli 6. gr. fjárlaga þar sem segir að fjmrh. hafi heimild til að semja um eignir og skuldir Menningarsjóðs. Og eins og fram hefur komið áður hér í umræðum, þá þykir okkur kvennalistakonum afar undarlega að verki staðið og alls ekki í samræmi við lög. En ég vil þá biðja hæstv. fjmrh að skýra það hér út fyrir þingheimi hvað þessi eini tilsjónarmaður hefur verið að gera og hvaða árangri hans störf hafa skilað og ég tala nú ekki um hvað Menningarsjóður þarf að borga honum fyrir verkið.

Virðulegi forseti. Fyrsta fsp. er svohljóðandi: ,,Hvaða verkefnum eiga þeir tilsjónarmenn sem skipaðir hafa verið að sinna og hversu langan tíma hafa þeir til þess?`` Eins og kom fram hjá hv. fyrirspyrjanda er tilsjónarmaðurinn einn. Hv. fyrirspyrjandi lýsti lagagreininni, sem er 36. gr. í lögum nr. 1/1992, og er engu við það að bæta. Í öðru lagi er fsp. svohljóðandi, þ.e. annar hluti fsp.: ,,Hvaða árangri hafa störf tilsjónarmanna skilað?`` Varðandi tilsjónarmann Menningarsjóðs er það að segja að hann hefur enn ekki lokið störfum og er ekki að svo stöddu hægt að leggja mat á árangur starfsins, a.m.k. ekki til fullnustu. Í þriðja lagi er spurt: ,,Á hvaða launakjörum eru þeir tilsjónarmenn sem skipaðir hafa verið?`` Eins og réttilega hefur komið fram var hugmyndin sú að kostnaður við starf tilsjónarmanna greiðist af viðkomandi stofnun en í þessu tilviki hagar þannig til að tilsjónarmaðurinn er starfsmaður hagsýslu ríkisins og ákveðið var að hann héldi sínum launakjörum þar og þess vegna hefur þetta ekki reynst verða sérstök og aukin útgjöld Menningarsjóðs. Ég vil að síðustu segja það að ég tel að með þessari skipan sé unnið í samræmi við lög og ekki síst í samræmi við fjárlög íslenska ríkisins á yfirstandandi ári.

Virðulegur forseti. Vegna þessara síðustu orða hæstv. fjmrh. get ég ómögulega fallist á að þarna hafi verið farið að lögum. Það stendur, eins og hér var lesið áðan, greinilega og skýrt að starfssvið tilsjónarmanna sé að skipuleggja og hafa eftirlit með reikningshaldi og gerð fjárhagsáætlana stofnana, en samkvæmt því bréfi sem menntmrn. sendir tilsjónarmanninum sem hér hefur verið rætt um er sagt að hann eigi að ganga frá fjárhagslegu uppgjöri Menningarsjóðs og Bókaútgáfu Menningarsjóðs. Það er allt annað mál. Ég tel að ráðherra hafi enga heimild til þess að ganga fram með þeim hætti sem þarna er verið að gera og hann hafi hvorki skipunar- né boðvald gagnvart þessari stofnun til þess að fara fram með þeim hætti sem þarna segir. Það er ekkert í lögum um Menningarsjóð sem heimilar það og það er heldur ekkert í þeim lögum sem hér hefur verið vitnað til sem heimilar þetta. Ég tel því að þarna hafi ekki verið farið að lögum.

Virðulegi forseti. Í þeim umræðum sem áttu sér stað í upphafi árs kom það fram að því er mig minnir að flestir hafi verið sammála því að ríkisvaldið ætti að hafa tæki eins og þetta til að beita til þess að veita stofnunum aðstoð, en eins og þetta var fram sett af ríkisstjórninni gat þessi tillaga ekki annað en vakið tortryggni. Hún var sett fram eins og ógnun við ríkisstarfsmenn þeim til höfuðs. Það hefur komið í ljós að þessi tillaga var ónauðsynleg. Sem betur fer er ástand ríkisstofnana með þeim hætti að menn reyna allt hvað þeir geta til að halda sig innan ramma fjárlaga. Það er kannski niðurstaða þessara spurninga að ástandið hjá stjórnendum ríkisstofnana er einfaldlega miklu betra en hæstv. fjmrh. hélt í upphafi þessa árs. Þar sem fram hefur komið að aðeins einn tilsjónarmaður hefur verið skipaður þá er náttúrlega spurning hvort hæstv. fjmrh. ætti ekki að koma fram með lagabreytingu og breyta nafni þessara ágætu starfsmanna í niðurlagningarmeistara.

Virðulegi forseti. Þessar stuttu umræður hafa leitt mjög rækilega í ljós hversu góðum árangri núv. hæstv. ríkisstjórn hefur náð í því að veita rekstrarlegt aðhald í ríkisbúskapnum og er vissulega mjög ánægjuleg undirstrikun á því öllu saman. Við þær umræður sem fram fóru og margoft hefur verið vitnað til var mjög mikið talað um að þessir svokölluðu tilsjónarmenn ættu að hafa mikið boðvald og þeir væru ógnun við stofnanir og starfsmenn ríkisins. Hið gagnstæða hefur náttúrlega komið í ljós. Með þeim velheppnuðu og almennu aðhaldsaðgerðum sem núv. hæstv. ríkisstjórn hefur beitt sér fyrir hafa að mestu náðst þau markmið sem að var stefnt. Ég tel hins vegar, eins og ég taldi þegar þessi lög voru sett, nauðsynlegt að hafa til staðar þessa heimild til þess að skipa tilsjónarmenn af ástæða þætti til, en vissulega er heppilegast ef svo vel tekst til eins og hefur gerst hjá hæstv. núv. ríkisstjórn að til þess þurfi ekki að koma að beita lagaákvæðinu um tilsjónarmenn.

Hæstv. forseti. Menn gerast spaugsamir þykir mér og vissulega er ánægjulegt andrúmsloft í hv. fjárln. þar sem við hv. 3. þm. Vestf. sitjum, en mér sýnist að frv. til fjáraukalaga sem verið var að fara yfir í morgun gefi til kynna að ekki hefði veitt af einhverjum tilsjónarmönnum hér og þar í kerfinu því þar er verið að biðja um 5 milljarða 383 þús. kr. til viðbótar þeirri áætlun sem gerð var í upphafi árs. Tilsjónarmenn hefðu því mátt líta í bókhaldið hér og þar að mínu viti, en ég mun láta sannfærast ef hv. 3. þm. Vestf. getur sannfært mig um að hér hafi verið náð þeim markmiðum sem farið var af stað með.

Virðulegi forseti. Í fyrsta lagi vil ég taka það fram að í lagagreininni, 37. gr. laga nr. 1/1992, segir skýrt að tilsjónarmenn eigi að hafa eftirlit með reikningshaldi og gerð fjárhagsáætlana stofnana og taka ákvarðanir um fjárskuldbindingar, þar á meðal um umfang starfsmannahalds í samráði við ráðherra, eftir því sem nánar er lýst í erindisbréfi hverju sinni. Það er því beinlínis vitnað til þess að erindisbréf skuli setja og í því skuli vera lýst hvert starfssviðið sé. Í öðru lagi vil ég taka fram að lagagreinin hefur sýnt og sannað að hún hefur haft erindi. Það sýnir niðurstaða í rekstri ríkisins á yfirstandandi ári. Það var ekki ríkisstjórnin eða stjórnarflokkarnir sem sögðu að þetta væri grýla á ríkisstarfsmennina. Hins vegar kom það fram í málefnalegri umræðu stjórnarandstöðunnar, ef ég má nota slíkt orð um þá umræðu sem frá henni kom á sínum tíma. Niðurstaðan er sú að reksturinn er innan þeirra marka sem um var getið. Ég tek undir spaug Guðrúnar Helgadóttur því það er alveg örugglega spaug þegar hv. þm. sem á sæti í fjárln. þingsins telur að rekstrartilfærslur hafi eitthvað með rekstur einstakra stofnana að gera. Það vita allir þeir sem nálægt fjárlögum hafa komið að það er sitt hvað. Það sem einmitt einkennir fjárlög íslenska ríkisins í ár er að hinn almenni rekstur stofnana er innan heimilda en um rekstrartilfærslurnar, sérstaklega þar sem sjálfvirknin hefur verið mikil eins og í landbúnaði og í Tryggingastofnun, gegnir allt öðru máli, og vandlega hefur verið lýst. Hafi það ekki verið spaug hjá hv. þm. að rugla þessu saman þá vona ég a.m.k. að þingmaðurinn átti sig betur á því um hvað fjárlög fjalla en kom fram í hennar ræðu.

Má þingmaðurinn bera af sér sakir um að skilja ekki fjárlög?

Það er ekki saknæmt.