Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Það er aðeins eitt atriði þarna. Ég mun greiða atkv. með þessum tillögum öllum nema till. sem er nr. 47, þar hef ég gert aths. hvað varðar Listskreytingasjóð. Ég gerði það í ræðu í gær. Ég tel að því miður hafi fjvn. ekki að fullu lokið störfum sínum um athugun á rétti Listskreytingasjóðs og vil beina því til hv. nefndar enn að taka það málefni sérstaklega til athugunar. Því mun ég sitja hjá við atkvgr. ef þetta verður borið allt fram í einu lagi.



Herra forseti. Ég skýrði frá því í umr. í gær í ræðu minni, sem hv. flm. þessarar till. virðist hafa lesið nokkuð vel kannske að öðru leyti en þessu; að fjvn. hefði ekki tekið upp till. um breytingu á framlagi til Þróunarsamvinnustofnunar Íslands vegna þess að það væri gert ráð fyrir að leysa vanda hennar að verulegu leyti með aukafjárveitingu á þessu ári, þ.e. vegna veiðarfærakaupa og vegna skipasmíði. Ef ég man rétt er gert ráð fyrir að vegna norrænna samstarfsverkefna fái stofnunin 3 millj. 741 þús. kr., til Cabo Verde verkefnisins 9 millj. kr. og 900 þús. kr. til skrifstofukostnaðar. Þannig lít ég svo á að þessu verkefni sé sinnt eins og eðlilegt er. Ég segi nei.



Herra forseti. Hv. formaður fjvn. Lárus Jónsson sagði í lok greinargerðar sinnar hér að Þróunarstofnunin hefði fengið það sem eðlilegt væri. Íslendingar hafa skuldbundið sig á alþjóðavettvangi til að leggja fram ákveðinn hluta af þjóðartekjum sínum til þróunar þeirra þjóða sem fátækastar eru í heiminum, þar sem tugþúsundir barna deyja úr hungri í hverri viku. Íslendingar eru nú í langneðsta sæti allra þróaðra ríkja hvað þetta snertir. Við erum ein þjóða svo langt undir þessu marki að það er vansi okkar á alþjóðlegum vettvangi. Þess vegna getur það framlag sem lagt hefur verið til að Þróunarstofnunin fái á engan hátt verið eðlilegt. Það er mjög óeðlilegt miðað við þær alþjóðlegu skuldbindingar sem við höfum gengist undir og miðað við þann siðgæðisþrótt sem Íslendingar gera tilkall til í samfélagi þjóðanna. Þess vegna er sú upphæð sem tilgreind er langt undir því marki sem við höfum ákveðið að lofa. Í ár er horfið frá þeirri stefnu sem mörkuð var á undanförnum árum að reyna að hækka hlut okkar smátt og smátt í áföngum. Ég segi já.



Ég vil vekja athygli á því, að þegar till. er dregin til baka, tekin aftur, verður að leggja hana aftur fram við 3. umr. Ég vil að það sé ljóst.

Forseti. Má fá að heyra hvernig 41. gr. þingskapa hljóðar?

Ég tel að það reki ekki nauður til þess að fara að lesa upp svo sjálfsagt mál eins og 41. gr. þingskapa. Það verður ekki veitt orðið meðan á atkvgr. stendur. Þm. geta fengið orðið strax á eftir.

Má ég spyrja hvað hann hefur sérstakt, forseti Nd. Honum var hleypt upp í miðri atkvgr. og í áróðursskyni, en ég ætla ekki að tala þannig núna.

Já, ég veit það að hæstv. iðnrh. kann alltaf fótum sínum forráð.



Herra forseti. Mætti ég fá hjá hæstv. forseta lánað kver um þingsköp. 41. gr. þingskapa hljóðar svo í nafni hæstv. forseta: „Frumvörp, hvort heldur eru frá stjórninni eða þingmönnum, svo og tillögur til þingsályktunar og breytingartillögur, má kalla aftur á hverju stigi umræðu sem vill. En heimilt er hverjum þingmanni að taka það jafnskjótt upp aftur á sama fundi. Fyrirspurn má og afturkalla.“ Þannig hljóðar 41. gr., en okkar formfasti forseti sagði sem svo að hann mundi beita því sem dygði. Nú hefur hann það fyrir sið til að mynda að gefa hæstv., eins og hann nefnir það, iðnrh. orðið og segja: Hæstv. iðnrh. tekur til máls. Þetta leiðir hugann að því hvað mundi duga. Ég er ekkert viss um nema það dygði að segja: Orðið er þitt, hunskastu upp í ræðustólinn mannherfa. Það er ómögulegt að segja til um hvað mundi duga. Hitt er svo annað mál, hvað þingsköp segja. Og þetta er eftir mínu viti afar laglegt orðalag, sem þarna er á, og bið nú hæstv. forseta minn, af því að ég veit að hann er allra manna reglufastastur og formfastastur, að taka þetta til athugunar, án þess að ég geri úr því stórágreining.



Ræða hæstv. iðnrh. þarfnast ekki skýringa af hálfu forseta.