Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Frv. þetta er um bráðabirgðabreyt. á lögum um tollskrá. 1. gr. mælir fyrir um viðbót við vörumagnstoll og verðtoll. 2. gr. er um það, að ákveðnar vörur, sem þar eru upp taldar, skuli undanþegnar tollhækkun þeirri, er um getur í 1. gr. Og loks er í 3. gr. heimild til þess að fella niður aðflutningsgjöld af nokkrum vörutegundum. Fjhn. hefur athugað þetta frv. og borið það saman við þau lög, er nú gilda, og eru ákvæði þess efnislega alveg samhljóða þeim lögum um þessi efni, sem gilda nú til loka þessa árs, og slík lög hafa verið framlengd ár hvert fyrir eitt ár í senn að undanförnu. Eins og fram kemur á þskj. 252 mælir fjhn. með frv., en einn nm., hv. 1. landsk., hefur lagt fram brtt. við frv. á þskj. 253. Ég vil taka það fram, að aðrir nm. geta ekki á þessar till. fallizt, telja, að það sé ekki fært annað en framlengja þessi lög eins og gert hefur verið að undanförnu. Er það því till. okkar fjögurra nm. í fjhn., að frv. verði samþ. óbreytt eins og það kom frá hv. Ed.



Herra forseti. Útflutningnum er nú hagað samkv. kröfum og óskum framleiðendanna, og mun svo verða a.m.k. á meðan ég fer með þessi mál. Ég segi þess vegna nei við þessari till.



Ég tel þörf á því að losa um höft á útflutningsverzluninni ekkert síður en á innflutningnum. Hins vegar hef ég nú við athugun á þessari till. komizt að þeirri niðurstöðu, að hún muni ekki, eins og hún er, leysa vandann, heldur muni Alþ. þurfa að setja um þetta miklu ákveðnari og nánari fyrirmæli í lögum. Ég tel því ekki gagn að því að samþ. till. eins og hún liggur fyrir og segi nei.



Herra forseti. Ég vildi aðeins nota þetta hlé, sem hér varð á, til að vekja athygli á því, að hér er verið að útbýta í hv. þd. frv. eftir 2. umr. í Nd., en það eru ekki nema fimm mínútur síðan þessari umr. var lokið eða tæplega það, og verður því annað tveggja að hafa gerzt, að prentun hafi gengið ákaflega fljótt fyrir sér eða að það hafi verið ráðið löngu fyrir fram, áður en málið var til umr. og atkvgr. hér í d., hvernig það mundi fara, hvernig því mundi verða breytt og hvernig það mundi verða afgr. til 3. umr. Ég vildi vekja athygli á þessu og um leið því, að svona nokkuð er að mínu áliti ekki hægt að bjóða hv. Nd.



Herra forseti. Fjhn. þessarar hv. d. hefur haft þetta frv. til athugunar og orðið á einu máli um að mæla með því, að það verði samþ. með fáeinum breyt., sem hún flytur á þskj. 255. Skal ég fyrir n. hönd fara fáeinum orðum um þessar brtt. Fyrsta brtt. er við 1. gr., um að fella þar úr eitt orð, sem hefur valdið nokkrum misskilningi, en það er orðið „fullrar“ og á við verðlagsuppbót. Það hefur valdið þeim misskilningi eða getur valdið þeim misskilningi, að það væri einhver önnur regla á þessu höfð en almennt er. Það var aldrei ætlun þfkn., að það gilti um það nein önnur regla, og þessi brtt. er því til þess að koma í veg fyrir, að þetta geti valdið misskilningi. Við 2. gr. flytur n. brtt. um það að taka upp í þetta frv. ákvæði, sem er í lögum nú, um helmild fyrir ríkisstj. til þess að byggja þingmannabústað, og er það ekki nein breyting frá því, sem nú gildir. Margir hv. þm. hafa áhuga fyrir, að þetta verði gert hið allra fyrsta, og nokkuð hefur verið um það rætt að fara inn á þessa leið, en að öðru leyti sé ég ekki ástæðu til að fjölyrða um það í þessu sambandi, því að það kemur þá fyrst til athugunar, þegar farið væri um það að ræða, hvort viðkomandi hæstv. ríkisstj. mundi nota þessa heimild. 3. gr. frv. orðar n. upp, og er það í rauninni aðeins til þess að gera hana skýrari og í samræmi við þá reglu, sem gilt hefur á þessu sviði. Þá er það 4. brtt., sem er umorðun á 4. gr. og er í rauninni aðalbrtt., sem n. flytur. Hún er um hreyt. á þeim ákvæðum, sem lögð eru til í frv. varðandi eftirlaunarétt þingmanna, og er 1. brtt. þar í sú, að miðað sé við 10 ára lágmarksþingsetu í stað þess, að í frv. er miðað við þrjú kjörtímabil, og telur n. þetta öllu skýrara, vegna þess að kjörtímabil eru nokkuð breytileg. Í öðru lagi er það tekið inn í þessa till., að þá fyrst komi þessi réttur til greina, þegar maðurinn er orðinn 65 ára, eins og tíðkast á öðrum sviðum, og í þriðja lagi er svo breytt til um það, að þessi réttur sé miðaður við, að það séu 60% af þingkaupinu eins og það er á hverjum tíma og miðað við fimm ára meðaltalslengd þingtímans. Fannst fjhn., að með þessum hætti yrði þetta meira í samræmi við þær algildu reglur, sem gilda á þessu sviði, enda þótt þar sé töluvert mikið lækkaður rétturinn frá því, sem í frv. er. Þetta mundi þýða það, að t.d. þeir fyrrv. alþm., sem kæmu undir þetta og nú eru farnir af þingi, mundu að þessum lögum samþykktum fá þennan rétt í samræmi við það þingkaup, sem þessi lög ákveða, ef samþ. verða, og svo áfram mundi þetta breytast frá ári til árs með þá menn, sem undir þetta kunna að koma. Að öðru leyti sé ég ekki ástæðu til að fjölyrða um þessar brtt. hv. fjhn., en vænti þess og mæli með því fyrir hennar hönd, að frv. verði samþ. með þeim brtt., sem á þessu þskj. eru lagðar til. F



Það er út af einu atriði í sambandi við þetta mál, sem ég vil segja nokkur orð. Á Alþingi eiga nú sæti allir, sem kosnir eru til þess að setjast á þing, og auk þess ráðherrar, þótt þeir séu ekki þingmenn. Mér finnst það vera fullkomið réttlætismál, að ráðherrar, sem eru ekki alþm., fái þingfararkaup þann tíma, sem þeir eru ráðherrar. Þeir eiga að sitja hér á þinginu og verða að gera það, verða að fylgjast með þingstörfum og taka þátt í þeim í raun og veru sem ráðherrar. Ég ætla að leyfa mér að flytja hér ásamt hv. þm. G-K. (ÓTh) skriflega brtt. um, að inn í 1. gr. þessa frv. verði bætt ákvæði um þetta. Ég vænti þess, að hv. þm. finnist þetta vera fyllsta sanngirnismál, og sé ekki ástæðu til að fjölyrða um það. Nú er aðeins sá hængur á, að það mun líða hálf mínúta eða svo þangað til ég hef skriflegu brtt. tilbúna, en vona, að það komi ekki að sök og hæstv. forseti vilji doka við.



Herra forseti. Það er aðeins út af þessari brtt. - Ég held það sé ekki rétt, ef hæstv. ríkisstj. finnst nauðsynlegt, að þeir ráðh., sem eru ekki þm., fái kaup þann tíma, sem setið er á þingi, að orða það „þingfararkaup“. Mér skilst, að það geti ekki aðrir haft þingfararkaup en þeir alþm., sem kosnir eru af þjóðinni til að sitja á þingi. Hitt er svo aftur annað mál, að ef hæstv. ríkisstj. finnst rétt, þá er auðvitað hægt að greiða þeim ráðh., sem sæti eiga í ríkisstj., en ekki eru þm., kaup til viðbótar, sem samsvarar þingfararkaupi. En mér finnst þetta ekki rétt orðalag, „þingfararkaup“, og ég hefði nú viljað skjóta því að hæstv. ráðherrum að athuga þetta betur og hafa þá heldur till. við 3. umr.



Ég vil bara benda á það, að ráðherrar eiga sæti á Alþingi og fara því til þings. Þess vegna finnst mér ekkert órökrétt við það að kalla þingfararkaup, sem þeir fá. Annars get ég vel fallizt á að taka till. til baka til 3. umr.