Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Þetta mál er komið frá Ed. og er, eins og það ber með sér, framlenging á núgildandi lögum. Fjhn. hefur athugað frv. og borið það saman við lagaákvæðin og mælir samhljóða með því, að frv. verði samþ.



Herra forseti. Þetta frv., sem hér liggur fyrir á þskj. 11, er stjfrv., sem hefur gengið gegnum hv. Ed. Það fjallar um það annars vegar að framlengja hækkun á vörumagnstolli og verðtolli að undanteknu því, sem þar segir, benzíni og flugvélabenzíni, en að hinu leytinu felur það í sér framlengingu á gildandi ákvæðum um lækkun á nokkrum öðrum tollum. Hv. fjhn. þessarar d. hefur haft þetta mál til athugunar og borið það saman við lögin, sem um þetta gilda, og mælir öll n. með því, að frv. verði samþ., en tveir hv. nm., hv. 1. landsk. (GÞG) og 9. landsk. þm. (KGuðj), skrifa undir nál. með fyrirvara varðandi B-lið 1. gr., sem fjallar um framlengingu á hækkun á verðtollinum. Ég sé ekki ástæðu til að fjölyrða um þetta. Þetta mál hefur áður legið fyrir, og hv. þm. er kunnugt, hvað það hefur inni að halda.



Herra forseti. Fjhn. er sammála um að mæla með samþykkt þessa frv. Sjálfur vil ég segja, að þótt fyrr hefði verið, hefði mátt samþ. þetta, og hef ég verið flm. að því hér á fyrri þingum, að veitingaskatturinn yrði fyrr afnuminn, og er mér því sérstök ánægja að mæla með samþykkt frv.



Herra forseti. Allshn. hefur athugað frv. það, sem hér liggur fyrir. Frv. er borið fram af ríkisstj. til staðfestingar á brbl. frá 2. júlí 1954 og er þess efnis, að enda þótt ýmsir málaflokkar hafi með lögum verið lagðir til vissra ráðh., sé það ekki því til fyrirstöðu, að þau sömu mál heyri undir ráðh. þann, sem fer með varnarmálin ef farið er með þau á Keflavíkurflugvelli eða öðrum þeim landssvæðum, sem varnarliðið hefur til afnota. Er tekið fram, að slík heimild gildi um dómsmál að því er varðar brot, sem framin eru á varnarsvæðunum. - Allshn. hefur athugað frv., eins og ég sagði áður, og mælir með því, að það verði samþ. óbreytt. Einn nm., hv. 4. landsk. þm., skrifaði þó undir nál. með fyrirvara, og annar nm., hv. þm. Dal., var fjarstaddur, þegar málið var afgr. í nefndinni.



Herra forseti. Ég skrifaði undir nál. með fyrirvara. - Það virðist koma dálítið kynlega fyrir, að lög, sem hafa verið gefin út, skuli vera þannig úr garði gerð, að rétt á eftir skuli þurfa að fara að gefa út brbl. til þess að leiðrétta áður út gefin lög. Þá virðist hafa legið mikið á þessu, þar sem þessi brbl. eru gefin út á Sauðárkróki. Það mátti ekki biða eftir því, að forseti kæmi úr reisu sinni hingað suður. Að öðru leyti er um þetta mál það að segja, að það er eins og flest það, sem kemur við Keflavíkurflugvelli, það er eintómt vandræðafálm við það allt saman, og ég mun við þessa atkvgr. ekki greiða atkv., hvorki með né móti málinu.



Herra forseti. Ég vildi aðeins leyfa mér í sambandi við þetta frv. að spyrja hæstv. ríkisstj. viðvíkjandi því, sem stendur þarna í 1. gr., „á öðrum landssvæðum“, hvort búið sé að afhenda hernámsliðinu fleiri landssvæði nú þegar til umráða heldur en Keflavíkurflugvöll, þannig að þau komi undir þessi sérstöku lög. Í fyrra, þegar rætt var um lögin um lögreglustjóra í Keflavík, þá ræddi ég allýtarlega um, hve óvenjulegt það væri, þegar verið væri að ákveða það svæði, sem ákveðin hreppsstjórn eða ákveðin lögreglustjórn næði yfir, að það skyldi ekki verá gert með nokkurn veginn ákveðnum landafræðilegum takmörkunum, þannig að menn gætu vitað, á hvers svæði menn væru á Íslandi, hvort þeir væru á svæði utanríkisráðherra sem dómsmálaráðherra eða á svæði dómsmálaráðherrans sem dómsmálaráðherra. Þá kom það m.a. fram, að t.d. rétt hjá Sandgerði væri verið að byggja eina stöð, en sá grunnur, sem hún væri byggð á, væri enn sem komið er ekki eign ríkisins, hins vegar næði lögreglustjóri Keflavíkurflugvallar aðeins til þeirra landssvæða eða varnarsvæða, sem að vísu herinn væri á drottnandi, en um leið væru eign ríkisins, þannig að þetta svæði hjá Sandgerði, sem er afgirt nokkuð frá Keflavíkurflugvelli, mundi á einu ákveðnu augnabliki, ef samningur væri undirskrifaður um það, að nú ætti ríkið þetta frá þessum degi, allt í einu að færast úr dómsmálaráðherrasvæði Bjarna Benediktssonar inn á dómsmálaráðherrasvæði Kristins Guðmundssonar. Það er nú náttúrlega dálitið viðkunnanlegra, þegar það eru orðnar svona tvenns konar ríkisstjórnir í landinu, að menn viti, á hvaða svæðum þeir eru. Og það hefur frá upphafi verið reynt að fá það hérna fram, hvernig þetta raunverulega væri. Allir vitum við nú, að þessi lög eru þannig til komin, að ríkisstj. sjálf hefur verið í óttalegri óvissu með þetta allt saman. Hún vildi engu sinna, þegar við vorum að ræða þessi lög hér á þinginu í fyrra, að þau væru nú ekki rétt vel úr garði gerð, og varð svo að grípa til þessara Sauðárkrókslaga hér til þess að reyna að bæta ofur lítið úr sínum misfellum. Nú vildi ég spyrja: Eru nú þegar ákveðin önnur landssvæði á Íslandi fengin hernámsliðinu til afnota? Eru þau svæði, þar sem radarstöðvarnar nú eru, yfirlýst varnarsvæði þannig? Eigum við von á sérstakri lögreglustjórn þar, sérstökum frumvörpum um sérstaka lögreglustjóra fyrir Aðalvík og aðra slíka staði, eða verða hreppsstjórarnir, sem eru fulltrúar ríkisvaldsins á þessum stöðum, að skipta sér á milli tveggja yfirvalda, tveggja dómsmálaráðherra? Ég verð að segja, að fyrst á annað borð er nú farið inn á þessa leið með lögsagnarumdæmi og annað slíkt hér á Íslandi, sem ég allt ákaflega óheppilega í þessu öllu saman, enda vandræðafálm, sem auðséð er að ríkisstj. lendir í vandræðum með,. þá væri þó a.m.k. bezt, að þetta væri nokkurn veginn skýrt. Ég vil þess vegna leyfa mér að óska eftir því að fá hjá hæstv. ríkisstj. yfirlýsingu um það: Eru einhver önnur landssvæði nú þegar afhent á þennan hátt og heyra þess vegna undir þetta, þannig að þau afbrot, sem þar kynnu að vera framin, kæmu þá beint undir utanrrh.? Og hver eru þau landssvæði?



Herra forseti. Ég held, að fsp. hv. 2. þm. Reykv. byggist á misskilningi. málið er mjög skýrt. Þegar lögreglustjóri var settur á Keflavíkurflugvelli, þá var það skýrt tekið fram, áð hans lögsagnarumdæmi væri Keflavíkurflugvöllur og önnur landssvæði, sem herinn hefði fengið til afnota á hverjum tíma og væru í eign ríkisins. Skilgreiningin er því alveg skýr. Hitt skal játað, að landamerkin eru ekki skýr, af því að þau breytast eftir því, hvaða landssvæði varnarliðið fær til umráða. Landssvæði annars staðar á landinu, eins og t.d. radarstöðvarnar, falla einnig undir þetta. Ákæruvald fyrir afbrot, sem þar eru framin, heyrir undir mig. Aftur á móti er valdsvið lögreglustjórans á Keflavíkurflugvelli miðað við varnarsvæði á Reykjanesi, Keflavíkurflugvöll og önnur svæði þar. Hv. deild er kunnugt, af hverju brbl. voru gefin út um þetta efni. Ástæðan var sú, að hæstiréttur leit þannig á, að ákvæði forsetaúrskurðar um skiptingu mála á milli ráðherranna væri ekki nægileg heimíld, nema ákveðið væri með lögum. Vald forseta til þess að skipta málum á milli ráðherra var því ekki talið öruggt, nema því aðeins að það væri ákveðið með lögum, og því eru þessi lög til komin. En það, að málinu var svo flýtt, eins og hv. 4. landsk. deildi á að gert hefði verið, var af því, að máli var vísað frá hæstarétti, og þótti ekki þægilegt að láta vísa fleiri málum frá vegna formsatriða.



Herra forseti. Frv. það, sem hér liggur fyrir, er frá hæstv. ríkisstj. og er um framlengingu á gildi laga um söluskatt. Lög um það efni hafa verið samþykkt árlega á þingi nú að undanförnu, lagaákvæðin framlengd frá ári til árs, og er nú lagt til, að svo verði gert. Í frv. þessu er gert ráð fyrir, að söluskatturinn haldist óbreyttur næsta ár eins og hann nú er. Efnisbreytingar eru ekki í frv., orðalagsbreytingar lítils háttar á tveimur stöðum, og er þar aðeins um skýringaratriði að ræða. Fjhn. hefur haft þetta frv. til meðferðar og hefur ekki orðið að öllu leyti sammála um afgreiðslu þess. Minni hl. n., en hann skipa hv. 1. landsk. þm. og hv. 9. landsk. þm., leggur til í fyrsta lagi, að frv. verði fellt, en flytur einnig brtt. við það, ef þingdeildin vill ekki verða við óskum þeirra um að fella frv. Þá hafa einnig komið brtt. á þskj. 141 frá tveim hv. þm. Meiri hl. fjhn. lítur svo á, að ríkið þurfi á næsta ári á þessum tekjustofni að halda eins og áður. Má í því samhandi benda á það, að í frv. til fjárlaga fyrir árið 1955, sem liggur fyrir þessu þingi, er gert ráð fyrir því, að tekjur ríkisins af söluskatti haldist óskertar eins og nú er, og mun ekki af þeim veita, ef takast á að afgreiða fjárlögin þannig, að viðunandi megi teljast. Það er því till. meiri hl. fjhn., eins og fram kemur á þskj. 136, í nál. meiri hl., að frv. verði samþ. óbreytt eins og það liggur fyrir.



Herra forseti. Svo sem fram kom í ræðu hv. frsm. meiri hl., klofnaði n. um afstöðu sína til málsins. Við hv. 9. landsk. þm. urðum í minni hl. í n. og leggjum til aðallega, að frv. sé fellt, en til vara flytjum við brtt. á þskj. 138, sem ég mun víkja lítillega að hér á eftir. Af þeim sköttum, sem íslenzka ríkið innheimtir nú af borgurunum, má telja söluskattinn óvinsælastan allra og að flestu leyti líka óréttlátastan, einkum og sér í lagi, þegar uppruni hans er hafður í huga. Það er hv. þm. kunnara en frá þurfi að segja, að þegar söluskatturinn var fyrst lögleiddur á Alþingi 1948, var það gert í sambandi við viðleitni þáverandi ríkisstj. til þess að koma í veg fyrir gengisfall íslenzku krónunnar. Þá var talið óhjákvæmilegt, að íslenzkur almenningur tæki á sig byrðar í einhverju formi til þess að létta undir með útflutningsatvinnuvegunum. Mönnum var sagt, að annaðhvort yrði að lækka gengi krónunnar og almenningur þannig að sætta sig við hækkað vöruverð, sem auðvitað jafngilti rýrnandi lífskjörum, eða þá hann yrði að taka á sig greiðslu nýrra skattgjalda, sem rynnu til ríkissjóðs og hann mundi síðan nota til greiðslu útflutningsuppbóta til atvinnuveganna. Af mörgum ástæðum var síðari leiðin talin heppilegri, þ.e. sú að innheimta skatta til ríkissjóðs, sem síðan skyldi útdeilt til útflutningsatvinnuveganna, og tel ég, að sú ákvörðun hafi verið rétt. En að þessum ráðstöfunum varð þó skammgóður vermir, því að eins og alþjóð er kunnugt var tveim árum síðar gengi krónunnar fellt og almenningur varð að taka á sig byrðar vegna útflutningsatvinnuveganna, eða var sagt, að hann yrði að taka á sig byrðar vegna útflutningsatvinnuveganna í gengislækkunarforminu. Eðlilegast hefði þá auðvitað verið, að fyrri byrðum yrði af honum létt að öllu eða a.m.k., einhverju leyti, þ.e. þeim byrðum, sem hann hafði verið látinn taka á sig tveim árum áður í skattgjaldsforminu. Það var þó ekki gert, heldur voru þær byrðar, sem á höfðu verið lagðar til þess að afstýra gengislækkun, framlengdar áfram, - og ekki nóg með þetta, þrem árum síðar, þ.e. 1951, var enn stóraukið á þessar byrðar með lögleiðingu bátagjaldeyrisfyrirkomulagsins. Þessar byrðar hafa siðan enn verið að aukast með svo að segja hverju ári í því formi, að bátagjaldeyriskerfið hefur sífellt verið aukið. Það, sem fyrst og fremst er ranglátt við söluskattinn, er, að hann leggst hlutfallslega jafnt á allar þær vörur, sem hann er innheimtur af, hvort sem þær eru nauðsynjavörur eða algerar óhófsvörur. Það, sem um tollana má þó segja í þessu sambandi, er, að þeir eru misháir eftir því, um hvers konar vörur er að ræða. Nær enginn slíkur greinarmunur er gerður um söluskattinn. Hann leggst algerlega jafnt á allt það, sem hann er á annað borð innheimtur af, en það eru flestar vörur. Fram að þessu hafa það verið höfuðrök ríkisstjórna, að ekki væri hægt af fjárhagsástæðum að afnema söluskattinn. Nú vill svo til, að hæstv. fjmrh. lét í té í framsöguræðu sinni fyrir fjárlagafrv. prýðileg rök fyrir því, að nú væri unnt að losna við þennan óvinsæla skatt og fella hann algerlega niður. Í ræðu sinni komst hæstv. fjmrh. svo að orði, að gera mætti ráð fyrir því, að tekjur ríkissjóðs á þessu ári mundu fara um 106–107 millj. kr. fram úr áætlun. Ýmis önnur ummæli hans hnigu og í þá átt, að næsta ár yrði vonandi ekki síðra, svo að þá ætti að mega gera ráð fyrir því, ef sömu reglum hefur verið fylgt við samningu fjárlaga fyrir næsta ár og síðasta ár, að tekjur ríkissjóðs færu ekki minna fram úr áætlun á því ári heldur en þær gera á þessu ári, samkv. upplýsingum hæstv. ráðherra; og ef það reynist svo, að tekjur ríkissjóðs muni fara á næsta ári á annað hundrað millj. kr. fram úr áætlun, þá er söluskatturinn óþarfur. Þá er ekkert vit í því að innheimta skattgjöld af almenningi í þeim mæli, sem gert er ráð fyrir, og þá er sjálfsagt að fella niður þau skattgjöldin, sem eru óréttlátust og ósanngjörnust, sem er söluskatturinn. Á þessum grundvelli flytjum við hv. 9. landsk. þm. þá tili. okkar að fella þetta frv. algerlega, hætta innheimtu söluskattsins. Þegar þetta mál var rætt í n., tók meiri hl. hennar hins vegar í engu undir þessa afstöðu, og mátti af afstöðu hans ráða, að það væri vilji stjórnarflokkanna að knýja frv. fram, þ.e. láta halda áfram að innheimta söluskattinn. Þess vegna er það, sem við höfum leyft okkur að flytja sem eins konar varatill. brtt. á þskj. 138, en þær eru í aðalatriðum um það, að fjórðungur söluskattsins skuli renna til bæjar- og sveitarfélaga, ef hann á að innheimtast á annað borð. Það þarf ekki um það að orðlengja, að fjárhagsmál bæjar- og sveitarfélaganna eru enn í hinu mesta öngþveiti. Þeim hefur ekki verið séð sómasamlega fyrir tekjustofnum, þannig að þau geti staðið undir þeim útgjöldum, sem þeim er lögum samkvæmt og eðli málsins skylt að standa undir. Þetta hefur margoft verið viðurkennt hér á hinu háa Alþingi og af ríkisstjórninni sjálfri. Það hefur í mörg ár verið viðurkennt, að brýna nauðsyn bæri til þess að sjá bæjar- og sveitarfélögum fyrir nýjum tekjustofnum. Það var eitt af verketnum þeirrar skattalaganefndar, sem skipuð var fyrir þremur eða fjórum árum, að endurskoða skattalögin einmitt hvað það snertir að sjá bæjar- og sveitarfélögum fyrir auknum tekjustofnum. Það fór fram nokkur endurskoðun á skattalöggjöfinni á síðasta þingi, en að nær engu leyti var hún endurskoðuð að því er snertir tekjumöguleika bæjar- og sveitarfélaga. Það mál er því enn algerlega óleyst, þótt til mikillar vansæmdar sé. Sökum þess ríkir í þeim málum, sums staðar að minnsta kosti, allt að því öngþveiti, sem bæjar- og sveitarfélögum verður ekki um kennt, heldur þeim aðbúnaði að fjármálum þeirra, sem þeim er séð fyrir af hálfu ríkisvaldsins. Það ber því brýna nauðsyn til þess og er raunar margjátað áður hér á Alþingi, að sjá þurfi sveitarfélögunum fyrir ríflegum tekjustofnum, og þá virðist liggja beinast við, að nokkur hluti söluskattsins, sem einmitt er innheimtur í hinum ýmsu sveitarfélögum, renni í þeirra sjóð, en ekki í sjóð ríkisins. Till. um þetta hafa áður verið hér uppi og stundum legið mjög nærri, að þær yrðu samþykktar. Gerum við flm. okkur því nokkra von um, að svo gæti farið að þessu sinni, að till yrði samþykkt, og væri þá vissulega miklu réttlætismáli fram hrundið fyrir sveitarfélögin í landinu. Væntum við þess, að hv. d. taki þessum till. með velvild, sömu velvild og hún hefur stundum áður sýnt - og þó heldur meiri - til þess að framgangur málsins sé tryggður.



Herra forseti. Ég vil taka það fram, að ég er minni hl. fjhn. sammála um aðaltill. minni hl., að fella söluskattinn alveg úr gildi, enda hefur minni hl. n. rökstutt þá till. sína nánast tiltekið með orðum hæstv. fjmrh. sjálfs, og að öllu leyti tel ég að það væri hin bezta aðstoð, sem aðþrengdum atvinnuvegum þjóðarinnar væri hægt að veita eins og nú háttar, að fella þennan skatt úr gildi. Hins vegar þykir mér líka rétt að taka fram, að þó að ég sé sammála minni hl. n. um það, að ekki séu miklar líkur á því, að þessi till. um að fella söluskattinn niður nái fram að ganga á þessu þingi, þá get ég ekki verið minni hl. n. sammála um, að það sé rétt, úr því að svo er, að þetta réttlætismál nær ekki fram að ganga, að verja hluta af þessum skatti til sveitarfélaga. Þetta er sama afstaða og ég hafði í fyrra og færði rök fyrir, og hirði ég ekki að endurtaka þau hér. Ég vil þó geta þess, sem mér finnst vera höfuðatriðið í þessu máli, að mér finnst nokkurrar mótsagnar gæta í því hjá þeim mönnum, sem vilja fella skattinn algerlega niður, en ef það tekst ekki, að afhenda þá sveitarfélögum hluta af honum, þ.e.a.s. að gera hann að tekjustofni fyrir sveitarfélögin, því að sú ráðstöfun hlyti að festa skattinn í sessi, hlyti að gera það erfiðara fyrir að nema hann endanlega úr gildi. Ætti að nægja í því sambandi að benda á, að það mundu fáir gerast til þess að flytja till. um að fella þennan skatt úr gildi, ef öll sveitarfélög landsins væru farin að reikna með honum sem tekjustofni og hefja framkvæmdir, sem þau ár eftir ár ætluðu kannske að nota sinn hluta af söluskattinum til þess að rísa undir. Ég vil ekki ætla flm. þessarar till. um að afhenda sveitarfélögunum hluta af söluskattinum þau óheilindi, að þeir flytji till. sína aðeins vegna þess, að þeir þykist vita það, að hún nái ekki fram að ganga. Hitt þykir mér miklu sennilegra, að þeir hafi ekki athugað málið eins og skyldi, hafi ekki athugað það gaumgæfilega, hverjir erfiðleikar hlytu á því að verða að nema þennan skatt úr gildi, eftir að hann væri orðinn tekjustofn ekki aðeins ríkisins, heldur allra sveitarfélaga landsins. En ef svo færi, þá er það mín skoðun, að vafasamt sé, að þessum skatti - eins og hv. 1. landsk. orðaði það: þessum ranglátasta skatti - yrði nokkru sinni eða a.m.k. um mjög langa framtíð létt af þjóðinni. En þar sem það er mín skoðun og okkar þingmanna Þjóðvarnarflokksins, að því fáist ekki. framgengt nú á þessu þingi, að söluskattinum verði af létt, þá höfum við borið fram brtt. við frv. á þskj. 141. Í aðalatriðum eru þetta sömu brtt. og við bárum fram í fyrra, og skal ég ekki fara mörgum orðum um. Þó þykir mér rétt að taka það fram, vegna þess hvernig málið er lagt fram hér, að till. þessar fjalla í meginatriðum um það að afnema söluskattinn í smásölu og af þjónustu og af íslenzkum iðnaðarvörum, en innheimta hann aðeins af innfluttum vörum í heildsölu. Mér þykir ástæða til að taka þetta fram, vegna þess að málið er svo óljóst lagt hér fram, að það er ástæða til að ætla, að hv. þingmenn átti sig ekki á þessu, og ég vil í því sambandi heina þeim tilmælum til hæstv, ríkisstj., að í næsta skipti sem hún leggur þetta mál fyrir Alþingi til framlengingar, sem ég býst við að verði á næsta þingi, þá láti hún endurprenta lögin um dýrtíðarráðstafanir, það sem eftir er af þeim, í einu lagi, svo að málið geti verið aðgengilegt og auðskilið hv. þingmönnum, en þeir þurfi ekki að fletta í stjórnartíðindum margra ára til þess að fá yfirlit yfir það, hvernig málið stendur eins og nú er. Um það atriði, að við leggjum til, að söluskatturinn verði felldur niður á smásölu, þjónustu og innlendum iðnaðarvörum, skal ég ekki fjölyrða. Ég ræddi það nokkuð ýtarlega á siðasta þingi og þarf ekki að endurtaka það, sem ég þá sagði; vil þó aðeins benda á, að það er staðreynd, að söluskatturinn að þessu leyti kemur ekki allur í ríkissjóð. Það er hæstv. fjmrh. kunnugt og fjmrn. og þeim, sem eiga að annast innheimtu á skattinum, enda ógerlegt fyrir þá aðila að fylgjast með því, hvort hann rennur allur í ríkissjóð eða ekki. Þar að auki flytjum við hér á þskj. 141 brtt., sem við fluttum ekki í fyrra, en er um það að undanþiggja nokkrar vörutegundir algerlega söluskatti, einnig í heildsölu. Er þar um að ræða vélar og tæki til fiskiskipa, öryggistæki og annað fleira; að það skuli ákveðið og skýrt tekið fram, að söluskattur skuli ekki innheimtur af skipum, sem smiðuð eru innanlands, en í sumum tilfellum geta þetta orðið allmiklar upphæðir. Ég nefni sem dæmi fyrsta stálskip, sem var smíðað hér á landi og kostaði 4 eða 5 millj. kr., að þá er söluskattur af því ekki lítil upphæð. Þá leggjum við enn til, að dráttarvélar, heyvinnslu- og garðyrkjuvélar skuli undanþegnar söluskatti og þetta skuli greinilega tekið fram. Þó að söluskattur hafi hér verið framlengdur á þingi ár eftir ár nú undanfarið, þá er þó ljóst, að það hafa ekki allir hv. þm. verið ánægðir með þá ráðstöfun. Þegar skatturinn hafði verið framlengdur hér í fyrra óbreyttur og allar brtt. felldar, þá fluttu tveir hv. þm., þeir Björn Ólafsson og Pétur Ottesen, frv. til laga um það að afnema söluskattinn af mótorvélum fyrir fiskiskip og vélahlutum, svo og dráttarvélum. Þetta frv. sýndi ljóslega hug manna hér almennt til skattsins, en af einhverjum ástæðum varð þetta frv. aldrei útrætt á þinginu. En þar sem í ljós kom með þessu frv., að vilji var fyrir hendi til þess að létta þessum skatti af, þó að ekki væri nema að litlu leyti, þá vona ég, að sá vilji sé enn fyrir hendi og sá skilningur, sem þá ríkti, og vænti þess því, að það dugi til þess að fá þessa litlu leiðréttingu fram, sem við þm. Þjóðvfl. höfum hér borið fram sem brtt. á þskj. 141.

mælti forseti (SB): Ég vildi leyfa mér að beina þeim tilmælum til hv. nefnda þd., að þær leggi áherzlu á það að afgreiða eins fljótt og kostur er á þau mál, sem til þeirra hefur verið vísað. Vil ég leyfa mér að lesa upp lista yfir þau mál, sem vísað hefur verið til hverrar einstakrar nefndar. Til allshn. hefur verið vísað og eru enn óafgreidd: 1) Ríkisborgararéttur, frv. 2) Bifreiðalög, frv. 3) Réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, frv. 4) Kosningar til Alþingis, frv. 5) Útsvör, frv. Hjá fjhn. eru: 1) Brúagjald af benzíni, frv. 2) Áburðarverksmiðja, frv. 3) Tollskrá, frv. 4) Togarasmíði innanlands o. fl., frv. 5) Atvinnuframkvæmdir bæjar- og sveitarfélaga, frv. 6) Olíueinkasala, frv. 7) Atvinnujöfnun, frv. 8) Tekjuskattur og eignarskattur, frv. Hjá heilbr.- og félmn. eru eftirtalin mál: 1) Lögsagnarumdæmi Reykjavíkur, frv. 2) Sömu laun karla og kvenna, frv. 3) Orlof, frv. 4) Orlof, frv. 5) Framfærslulög, frv. 6) Byggingarsjóður kauptúna, frv. Hjá hv. iðnn. eru: 1) Iðnaðarmálastofnun Íslands, frv. 2) Brotajárn, frv. 3) Iðnlánasjóður, frv. Hjá hv. menntmn. eru: 1) Prófessorsembætti. við læknadeild háskólans, frv. 2) Félagsheimili, frv. 3) Menntun kennara, frv. 4) Gagnfræðanám, frv. 5) Útvarpsrekstur ríkisins, frv. Hjá samgmn. eru: 1) Vegalög, frv. 2) Gistihús á Þingvöllum, þáltill. Hjá sjútvn. eru: 1) Aðstoð við togaraútgerðina, frv. 2) Fiskveiðasjóður Íslands, frv. 3) Hvíldartími háseta, frv. 4) Fiskveiðalandhelgi Íslands. frv. 5) Togaraútgerð ríkisins, frv. 6) Aðstoð við togaraútgerðina, þáltill. Ég endurtek tilmæli mín til hv. þingnefnda um að afgreiða þessi mál hið fyrsta.