Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Með frv. því á þskj. 239, sem ég flyt ásamt hv. 2. þm. Árn. og hv. þm. S-Þ., er þess farið á leit, að Alþingi heimili Vinnuveitendasambandi Íslands að taka húseign þá, sem sambandið á á Fríkirkjuvegi 3 hér í bænum, til afnota fyrir félagsstarfsemi sína. Húseign þá, sem hér um ræðir, keypti Vinnuveitendasambandið sumarið 1956 eða nokkru áður en í gildi gengu lögin, sem banna að breyta íbúðarhúsnæði í skrifstofur eða annað þess háttar. Þetta hús er yfir 50 ára gamalt timburhús, mjög úr sér gengið og óhæft til íbúðar nema með miklum lagfæringum og tilkostnaði. Þegar Vinnuveitendasambandið réðst í kaup á þessu húsi, var ætlun þess að rifa húsið og byggja hentugt hús fyrir starfsemi félagsins á lóðinni. En vegna erfiðleika á að fá fjárfestingarleyfi fer sambandið þess á leit að fá leyfi til þess að lagfæra húsið, þannig að það geti flutt starfsemi sína þangað til bráðabirgða. Vinnuveitendasamband Íslands býr nú við gersamlega ófullnægjandi húsnæði. Það hefur aðsetur í smákytru í Þórshamri, og er augljóst mál, að þetta torveldar mjög alla starfsemi sambandsins. Er svo komið, að þegar samningar standa yfir um kaup og kjör, hafa samninganefndir tíðum þurft að afla sér húsnæðis hér og þar úti um bæ. Þetta er að sjálfsögðu óviðunandi ástand. En eins og hv. þdm. er kunnugt, er starfsemi Vinnuveitendasambandsins orðin svo yfirgripsmikil, að segja má, að það komi meira eða minna til þess kasta um alla meiri háttar kaup- og kjarasamninga, sem gerðir eru í landinu. Af því, sem ég hef hér sagt, vænti ég, að hv. þdm. sjái, að hér er um sanngirnismál að ræða. Að öðru leyti leyfi ég mér að vísa til grg. þeirrar, sem fylgir þessu frv., og legg til, að því verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og heilbr.- og félmn.



Herra forseti. Mig langaði eiginlega mest til að fá upplýsingar. Ég veit ekki, hver er hér inni, sem getur gefið þær, væntanlega forsrh. Annars hefði það nú staðið félmrh. næst, hefði hann verið hér. Þetta hús, sem hér er um að ræða að kaupa, mun hafa verið keypt og úr því flutt s.l. sumar allsnemma, og síðan hefur það staðið mannlaust og autt. Nú er talin hér húsnæðisekla í bænum, og þá langar mig til að spyrja: Geta þeir menn, sem dettur það nú í hug, hafa nóga peninga og geta keypt fermetrann í lóðunum, sem húsin standa á, á nokkrar þúsundir, eins og hér var gert, - geta þeir bara keypt upp svona íbúðarhúsin og lagt þau í eyði? Ég er ekki að mæla á móti frv. sjálfu, en þetta frv. gefur mér tilefni til að spyrja. Þarna er um ríkt félag að ræða, sem kaupir þetta hús á nokkrar milljónir og lætur það síðan vera í eyði. Er hægt að fara svona að, hvar sem er í bænum, kaupa bara húsin og láta fólkið fara úr þeim og láta þau svo standa auð ? Það er það, sem mig langar til að vita, og ef það er hægt, þá þarf að fyrirbyggja, að það sé hægt. Þarna mun metrinn hafa verið keyptur á nokkur þúsund, líklega nær þremur. Ef peningamenn geta á þennan hátt lagt húsin í bænum í eyði að gamni sínu, þá langar mig til að vita, á hverju það byggist og hvernig á að fyrirbyggja það.



Herra forseti. Mér skilst, að hv. 1. þm. N–M. hafi beint hér fyrirspurn til hæstv. ráðherra, sem því miður er ekki viðstaddur, enda er ekki mitt að svara því, sem hann spurði um. En hann veit það, að húseign sú, sem hér er um að ræða að Fríkirkjuvegi 3, er sáralítils virði og eins og ég gat um yfir 50 ára gamalt timburhús. Það er lóðin, sem er mikils virði, það veit hv. þm. Og það er lóðin, sem Vinnuveitendasambandið ætlaði sér að nota til þess að byggja á hús til sinnar félagsstarfsemi. Það er þetta, sem hv. þm. veit og þarf því ekki að spyrja. En þar sem sambandið getur ekki byggt í bili, vegna þess að það fær ekki fjárfestingarleyfi, óskar það að fá að koma starfseminni fyrir til bráðabirgða í þessu gamla húsnæði.