Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Steingrímur Steinþórsson) : Herra forseti. Þetta frv., sem hér liggur fyrir á þskj. 105, um Ræktunarsjóð Íslands, er flutt af landbn. þessarar hv. d. Það er ekki nýr gestur hér í þinginu, því að á síðasta fjárlagaþingi var það flutt sem 177. mál á þskj. 451. Var það þá einnig flutt af landbn., en var upphaflega samið af nýbyggingarráði. Allýtarleg grg. fylgdi þá frv., sérstaklega varðandi það, hversu mikið fjármagn sjóðurinn hefði til útlána með þeim fjáröflunarleiðum, sem frv. gerði ráð fyrir. Ég leyfi mér að benda hv. þm. á þessa grg. á þskj. 451 frá fyrra ári, sem nú var ekki endurprentuð af sparnaðarástæðum. Þetta frv. átti ásamt með l. um landnám, nýbyggingar og endurbyggingar í sveitum, sem samþ. voru á þinginu í fyrra, að mynda heildarkerfi um lánastarfsemi fyrir landbúnaðinn, samsvarandi l., sem samþ. voru á sama þingi um stofnlánadeild fyrir sjávarútveginn. Frv. um ræktunarsjóð var mjög sniðið eftir frv. um stofnlánadeildina, hvað snerti útlán og vexti, og var til þess ætlazt, að það gæti orðið jafnþýðingarmikið fyrir landbúnaðinn sem stofnlánadeildarfrv. fyrir sjávarútveginn. En þetta mál dagaði uppi hér í d. í fyrra, eftir að tvær umr. höfðu farið fram um það. Voru þá gerðar á því nokkrar breyt., en engin veigamikil. Það getur ekki leikið á tveim tungum, að brýna nauðsyn beri til að koma á fót almennri lánastofnun fyrir landbúnaðinn, líka þeirri, er sjávarútvegurinn fékk með stofnlánadeildinni, og sé þá lánastarfsemi og vaxtakjör í samræmi við það, sem stofnlánadeildin rekur. Ég tel óhugsandi, að hið háa Alþ. sjái sér nú fært að afgreiða ekki frv. um Ræktunarsjóð Íslands. Þó álít ég, og reyndar fleiri nm., að breyt. þurfi að gera á frv., enda verða þær vafalaust bornar fram, en fullt samkomulag var um það í n. að flytja frv. óbreytt frá því, sem það var, eftir að tvær umr. höfðu farið fram um það í fyrra. Saga ræktunarsjóðs er orðin nokkur. Hann var stofnaður árið 1900, en hafði þá afar lítil fjárráð, og fyrstu 25 árin má segja, að sjóðurinn hafi enga lánastarfsemi rekið, en veitti stöku sinnum viðurkenningar bændum, er höfðu skarað fram úr í landbúnaðarframkvæmdum. Var hann því til lítils stuðnings fyrir landbúnaðinn fram til ársins 1925, að hann var gerður að lánastofnun, en fjárhagurinn var þó eftir sem áður þröngur og vaxtakjör óhagstæð. Komust vextirnir allt upp í 6%. 1935 var þó svo ákveðið, að vextir skyldu ekki vera hærri en 5%, en það mun þó hafa komið fyrir. Er það ljóst, að ekki getur gengið, að þessi lánastofnun landbúnaðarins hafi tvöfalt hærri vexti en stofnlánadeild sjávarútvegsins. Ég lít svo á, að í þessu frv. sé um þrjú höfuðatriði að ræða. Í fyrsta lagi, að vextir skuli ekki vera hærri en 2½%, eða eins og hjá stofnlánadeildinni. Í öðru lagi, að fjármagnið til ræktunarframkvæmda sé aukið. Mín skoðun er sú, að það sé nú allt of lítið, og vil ég benda hv. þm. á grg. sem upphaflega fylgdi frv., þar sem tekið er fram, að hæpið sé, að með frv. sé nægilega séð fyrir lánaþörf landbúnaðarins, og stendur þetta í nánu sambandi við þriðja höfuðatriði frv., sem felur í sér möguleika til þess að lána fé til fleiri umbóta á sviði landbúnaðarmála en verið hefur. Það hefur í för með sér aukna fjárþörf, og kemur þetta síðasta atriði ekki að gagni, ef fjármagn sjóðsins er ekki aukið. Í 5. grein segir, til hvers megi lána fé úr sjóðnum. Það er ekki einungis til jarðræktar og bygginga, heldur og til verksmiðja, vélakaupa og jafnvel bústofnskaupa, ef viss skilyrði eru uppfyllt. Þetta gerir fjárþörfina mun meiri, og þarf að athuga það í meðferð þessa máls hér í þessari hv. d. Með þessu frv. var gert ráð fyrir að koma upp fullnægjandi lánastofnun fyrir landbúnaðinn ásamt með l. um landnám og endurbyggingar í sveitum. Einn flokkur manna hefur þó orðið út undan. Í l. um landnám og endurbyggingar í sveitum segir, að aðeins megi lána til þeirra býla, sem talin eru lögbýli, en samkv. núgildandi l. eru ýmis smábýli í grennd við kauptún og kaupstaði, sem ekki teljast lögbýli. Fylgir þeim oftast sáralítið land, enda styðjast þau að sumu leyti við aðra atvinnuvegi en landbúnað. Eigendur þessara býla yrðu því enn sem fyrr út undan, þótt þetta frv. yrði að l., nema heimild fengist nú hér á Alþ. til að lána til þeirra. (Ég tek það fram, að hér tala ég eingöngu fyrir mína hönd, en ekki allrar nefndarinnar.) Þessir menn þurfa á einn eða annan hátt að eiga kost á lánum til landbúnaðarframkvæmda, og þarf þá jafnframt að rýmka fjárhag ræktunarsjóðs, því að nú er hann svo þröngur, að verkefnin geta ekki aukizt án aukins fjármagns. Sé ég nú ekki ástæðu til að ræða málið nánar á þessu stigi. Brtt. munu vafalaust koma fram, og liggja væntanlega fyrir við 2. umr. Legg ég að lokum til, að frv. verði vísað til 2. umr., en tel ekki þörf á að vísa því til n., þar eð málið er flutt af sjálfri n.



Herra forseti. - Í maímánuði árið 1945 skipaði menntmrh. 6 manna nefnd til að gera till. um atvinnudeild háskólans og samband hans við þá stofnun. Atvinnudeildin hefur að vísu borið þetta heiti, en hefur ekki staðið í sambandi við háskólann og ekki verið deild úr honum. Við meðferð málsins ræddi menntmn. það ýtarlega við sérfræðinga atvinnudeildarinnar, náttúrufræðinga og aðra, sem hlut áttu að máli. Í Ed. strandaði málið á því, að því vax vísað frá með rökst. dagskrá á þeim grundvelli, að það væri ekki nægilega undirbúið. Eigi kom þó fram, hvað á þótti skorta í því efni. Ég mun ekki ræða þetta mál mjög rækilega að sinni, en rekja lítils háttar þær meginbreytingar, sem gerðar eru með frv. Fyrsta breyt. er, áð atvinnudeild háskólans skuli vera ein deild í Háskóla Íslands og standa í nánu sambandi við þá stofnun. Atvinnudeildin skal skiptast í þessar undirdeildir: Fiskideild, fiskiðnaðardeild, iðnaðardeild og landbúnaðardeild, og skal landbrn. hafa með höndum yfirstjórn þeirrar síðast töldu. Önnur meginbreyt. er stofnun fiskiðnaðardeildar, og yrði hún skilin frá sjálfri fiskideildinni. Fiskiðnaður er sá iðnaður, sem menn ættu að gefa sérstakan gaum, því að hann kemur til með að verða sterkur þáttur í atvinnulífi þjóðarinnar, og deild þessi mundi verða til happadrjúgrar hagnýtingar krafta hinna mörgu og efnilegu manna, sem lagt hafa stund á fiskiðnað hingað til. Þriðja breyt. er sú fjórskipting atvinnudeildarinnar, sem áður getur. Fjórða meginbreyt. er sú, að taka upp kennslu í þeim greinum, sem að atvinnudeildinni lúta, og skulu sérfræðingar deildarinnar veita nemendum með stúdentsprófi eða öðru jafngildu prófi kennslu í þessum fræðigreinum: dýrafræði, grasafræði, jarðfræði, landafræði, stærðfræði, eðlisfræði og efnafræði. Ekki er þó gert að skilyrði, að kennsla fari fram í deildinni sjálfri, heldur skal, eftir því sem þörf krefur, hafa samvinnu við aðrar deildir háskólans um að sjá nemendum fyrir þeirri kennslu í ofannefndum greinum, sem nauðsynleg er til undirbúnings prófs þess, sem ætlazt er til, að nemendur ljúki eftir 2–3 ára nám við deildina. Á þessu stigi málsins tel ég ekki ástæðu til að fara fleiri orðum um þetta, en vænti þess, að hv. þm. taki frv. þessu vel og skilji gagnsemi þessara breyt.



Herra forseti. Ég hef nú fengið leyfi til að bera þetta frv. fram í d. og þar með fara fram á, að Jóhanni Stefáni Thorarensen verði veittur ríkisborgararéttur. Eins og menn muna, kom fram á síðasta Alþ. frv. um ríkisborgararétt, en eins og hv. dm. muna, strandaði málið á misklíð milli d., svo að ekkert varð úr veitingu ríkisborgararéttar. Einn þeirra manna, sem þá sóttu um ríkisborgararétt, var Jóhann Stefán Thorarensen. Hér er um íslenzkan mann að ræða, mann af ágætum íslenzkum embættismannaættum, sem einnig hefur sjálfur verið embættismaður hér á landi. Hann dvaldist í Ameríku um árabil, og hlaut þar ríkisborgararétt. Hann kom svo hingað heim til Íslands fyrir um það bil 15–16 árum, og er hann nú 74 ára gamall. Ég óska þess eindregið, að hv. þdm. sjái sér fært að veita þessum aldna heiðursmanni ríkisborgararétt.



Herra forseti. Hv. flm. er það kunnugt, að fyrir þinginu liggja allmargar umsóknir um ríkisborgararétt. Það hefur jafnan verið svo, að slíkar umsóknir hafa borizt fram eftir öllu þingi, og vani hefur það verið að sameina þær allar í eitt frv. Nú hefur hv. flm. tekið einn mann hér út úr, og finnst mér það mjög hæpið, þar eð svo margir hafa sótt um þetta, og gæti skapazt óánægja við þá ráðstöfun að láta einn sérstaklega ganga fyrir. Ég þykist þó vita, hvað vakir fyrir hv. þm., því að hér mun vera um gamlan mann að ræða, en ekki líklegt, að þessi mál verði afgr. í bráðina, en ég hygg, að allshn. geti ekki tekið þessa einstöku umsókn til greina. Ég álít, að Alþ. beri að hugsa sig vel um, áður en það veitir mönnum ríkisborgararétt, því að í því sambandi er ýmiss að gæta. Það vill oft verða svo, að þegar menn fara að eldast, þá sækja þeir um ríkisborgararétt, þó að þeir hafi aldrei gert það áður og ekki verið íslenzkir þegnar. Þetta er að nokkru skiljanlegt, því að án ríkisborgararéttar njóta þeir ekki til fullnustu eftirlauna og annarra styrkja, sem ríkið veitir gömlum mönnum. Ég er ekki að segja, að þessi maður, sem hv. flm. var að tala um, sé að sækja um ríkisborgararétt til þess að ná í þessi eftirlaun, en ég vildi aðeins vekja athygli hv. þm. á því, að þegar um veiting ríkisborgararéttar er að ræða, þá er þar mál á ferðinni, sem krefst góðrar athugunar, og áríðandi, að ekki sé farið of langt út í að veita mönnum ríkisborgararétt.



Herra forseti. Ég er ekki alls kostar ánægður með það, sem hv. þm. Eyf. sagði í ræðu sinni. Ég álít, að það eigi vissulega ekki að veita hverjum, sem sækir um, ríkisborgararétt, og vera kann, að menn geri það stundum í hagnaðarskyni, en þegar um er að ræða þennan gamla mann, sem um langan tíma hefur unnið störf sín hér á landi með prýði og verið ágætur þegn, þó að hann hafi ekki haft ríkisborgararétt, þá álít ég, að hann eigi fullan rétt á að fá bæði ríkisborgararétt og eins eftirlaun og þær bætur, sem menn öðlast á gamals aldri. Hv. form. allshn. lýsti því yfir, að þessi mál verði ekki afgr. í bráðina. Ég verð að segja það, að mér finnst þetta undarleg yfirlýsing í byrjun þings, og ég er ekki ánægður með þá yfirlýsingu. Ég er ekki ánægður með slíka fyrirframafgreiðslu eða yfirlýsingu um afgreiðslu á máli. Ég ætla að vonast til þess, að þetta mál fari til hv. allshn. og verði afgr. þar á sínum tíma.



Herra forseti. Ég get tekið undir þau orð, sem hv. flm. endaði á, að málið verði tekið fyrir og afgr. á sínum tíma. Hins vegar hef ég ekki neina löngun til þess að setja fót fyrir málið vegna þessa manns, því að hann á sjálfsagt kröfu á að fá ríkisborgararétt. En það er ekki rétt að taka einn mann út úr, sem sanngirni mælir með, að fái þennan rétt, þegar margir bíða, sem eins er ástatt með. Auk þess er ekki það áliðið þessa þings, að málið sé í neinni hættu. Það er venjulegast, þó að það væri nokkuð frábrugðið venju á síðasta þingi, að frv. um ríkisborgararétt gangi í gegnum þingið og verði að l. á mjög stuttum tíma. - Ég get vel skilið, að þessi maður, sem hér er um að ræða, óski eftir að fá ríkisborgararétt fyrir 1. jan. 1947. Og þó að talað sé um, að afgreiðsla þessa máls bíði eftir því, að afgreiðsla hliðstæðra umsókna verði látin fylgja því gegnum þingið, finnst mér, að hv. flm. þurfi ekki að taka það illa upp, ekki sízt, þegar ég sagði hv. flm. það, áður en frv. þetta kom fram, að það hlyti að verða afstaða n., að þessi mál öll fylgdust að.



Herra forseti. Í fyrra lá fyrir hæstv. Alþ. frv. um, að margir menn fengju íslenzkan ríkisborgararétt. Var viðurkennt, að margir þeirra ættu tvímælalausan rétt á að fá ríkisborgararéttinn. Og mér finnst ekki rétt að láta slíka menn bíða eftir öðrum mönnum, sem um ríkisborgararétt sækja, en meiri vafi er um, að eigi rétt til að fá hann. Mér finnst ekkert því til fyrirstöðu, að t.d. tvö frv. lægju fyrir einu og sama þingi, eins og t.d. nú, um veitingu ríkisborgararéttar. Það er að mínu áliti sjálfsagt að láta vera í einu frv. till. um veitingu íslenzks ríkisborgararéttar til handa öllum þeim mönnum, sem um hann sækja og eiga tvímælalausan rétt á að fá íslenzkan ríkisborgararétt, en láta svo hina sigla á eftir í öðru frv., sem meiri vafi er um, að eigi þennan rétt, og láta ráðast um það, hvort meiri hluti þingsins vill veita þeim síðar nefndu ríkisborgararétt. Ég vil eindregið beina þeim tilmælum til hv.- allshn., að hún láti það ekki koma fyrir, sem skeði á síðasta þingi, að ágreiningur um einn eða tvo menn verði þess valdandi; að felldar verði beiðnir frá mörgum mönnum um ríkisborgararétt, kannske 20–30 manns, sem tvímælalaust eiga rétt á að fá hér ríkisborgararétt.



Ég veit ekki, hvaða háreysti er á ferð hér út af þessum orðum mínum, þó að ég benti á það, að venjan hefði verið á undanförnum árum að taka í einu lagi þær umsóknir, sem komið hefðu frá mönnum um veitingu ríkisborgararéttar, og þó að sagt sé, að það sé eðlilegast að láta þær allar fylgjast að. Það er ekki að mínu áliti ástæða fyrir n. að taka í þessu efni einn mann út úr og fylgja hans frv. fram um veitingu þessa réttar, þegar um svo og svo marga aðra menn er að ræða, sem umsóknir frá liggja fyrir um ríkisborgararétt. Annað hef ég ekki sagt. Og það er mesti misskilningur, ef nokkur ætlar, að í orðum mínum hafi nokkuð falizt í þá átt að reyna að setja fót fyrir það, að þessi maður, sem um ræðir - í frv. því, sem fyrir liggur, fái ríkisborgararétt. Hv. þm. Ak. veit, að reynslan hefur verið þessi, sem ég hef getið hér, að sameinaðar hafa verið í eitt frv. slíkar umsóknir frá nokkrum mönnum, fleiri eða færri. Á síðasta þingi bar n. fram frv. um veitingu ríkisborgararéttar til 4–5 manna. Þá var það hv. þm. V-Sk., sem benti á, að von væri á fleiri mönnum með slíkar umsóknir og réttast væri að taka umsóknirnar allar fyrir á þinginu í einu. - Hins vegar getur allshn. skeikað um það, ef hún ætlar að greina í sundur, hverjir eigi rétt á að fá ríkisborgararétt og hverjir ekki. Mín meining er alls ekki að setja fót fyrir þetta mál, sem hér liggur fyrir, heldur aðeins að fylgja þeirri venju, sem myndazt hefur um afgreiðslu þessara mála á s.l. árum.



Þann 5. okt. 1944 var samþ. á Alþ. þál. um að fela ríkisstj. að reikna út framleiðslutekjur þjóðarinnar á þann hátt, sem nánar er þar til tekinn. Var hún send ríkisstj. með bréfi, dags. 22. nóv. 1944. Með bréfi, dags. 27. s. m., var hagstofunni send þál. og henni falið að sjá um framkvæmd þess, sem í þál. felst. Hagstofan hefur síðan haft hana til athugunar, og hafa hagstofustjóri sjálfur og Gunnar Viðar talið mjög vandkvæðum bundið að framkvæma þetta þannig, að á því yrði nokkuð byggjandi. Í bréfi, sem ég fékk frá hagstofunni í dag um þetta, segir svo: „Það hefur dregizt nokkuð úr hömlu að framkvæma þennan útreikning, og stafar það af því, að á honum eru miklir örðugleikar, svo miklir raunar, að vafasamt verður að teljast, hve mikið er hægt að álykta af tölum þeim, sem fást með slíkum útreikningi. Má og segja, að sérstökum erfiðleikum valdi, að byrjað er á slíkum útreikningi á verðlagsbreytingatímum. Þetta verk er þó hafið og verður væntanlega lokið í næsta mánuði.“ Frekari upplýsingar hef ég ekki um þetta að gefa.

Fyrirspyrjandi (Skúli Guðmundsson) Hæstv. ráðh. hefur nú gefið svar við þessari fyrirspurn minni, og telur hann og hefur það eftir hagstofunni, að það muni vera allmikil vandkvæði á því að framkvæma þessa þál, frá 5. okt. 1944. Telur hagstofan, eftir því sem hæstv. ráðh. skýrir frá, að á þessu séu miklir örðugleikar, m.a. vegna þess, að það eigi að byrja á þessu á verðlagsbreytingatímum. Ég fæ nú ekki skilið, að það geri mikinn mun, hvort segja má, að það séu verðlagsbreytingatímar eða ekki, þegar byrjað er á þessum útreikningi, og þessi umsögn hagstofunnar um till. kemur mér nokkuð á óvart, því að þegar mál þetta var til meðferðar í þinginu á sínum tíma og til athugunar í allshn. Sþ., þá átti hún tal við hagstofustjóra um málið, og er skýrt frá viðtali n. við hann í nál. allshn. um þessa till. Þetta nál. er að finna á þskj. 376 í þingtíðindum frá 1944, og segir þar svo, með leyfi hæstv. forseta, eftir að þess er getið, að nefndin hafi fengið hagstofustjóra á fund sinn til viðtals: „Hagstofustjóri lítur svo á, að með samþykkt till. og framkvæmd fáist ekki eins fullkomið yfirlit yfir heildartekjur þjóðarinnar og með því að leggja skattskýrslur allra landsmanna til grundvallar.“ Svo segir: „Hins vegar telur hann, að vel sé unnt að framkvæma tillöguna“, o.s.frv. Var síðan gerð sú breyt. á till. hér á þinginu samkv. till. n., að í stað þess, að útreikningnum skyldi verða lokið í júní næstliðið ár, þá skyldi honum lokið í septembermánuði, og kemur það beint fram í þessu nál., að það er eftir ábendingu frá hagstofustjóra. Mér virðist það einnig koma fram hjá hæstv. ráðh., að þessir örðugleikar við framkvæmd till. séu alls ekki óyfirstíganlegir, þar sem hæstv. ráðh. gaf þær upplýsingar, að þess mætti vænta, að þessum útreikningi yrði lokið í næsta mánuði. Hlýtur maður að draga þá ályktun af því, að það hefði verið hægt að ljúka því fyrr, ef lögð hefði verið áherzla á það. En samkvæmt þessari till. frá 1944 ætti nú að liggja fyrir útreikningur á framleiðslutekjum þjóðarinnar fyrir þrjú ár, ef till. hefði verið framkvæmd á þann hátt, sem til var ætlazt af þinginu, þ. e. framleiðslutekjur áranna 1943, 1944 og 1945. En úr því sem komið er, þá er það vitanlega gott að mega vænta þess, að útreikningur þessara tekna verði birtur í næsta mánuði, þótt fyrr hefði þurft að vera, en betra er seint en aldrei, og er þess þá að vænta, að þetta verði framkvæmt árlega, eins og til var ætlazt, enda geri ég ráð fyrir, að þetta verði auðveldara, eftir að einu sinni er búið að vinna að þessum útreikningi og finna reglur til að fara eftir. Ég sé ekki ástæðu til þess að hafa um þetta mörg orð að sinni, en vil þó aðeins segja það, að þegar litið er til þess, að vöruframleiðslan er sá grundvöllur, sem fjárhagsafkoma þjóðarinnar byggist á, þá tel ég það lítt viðunandi, að ekki skuli vera til sæmilega glöggar skýrslur yfir vöruframleiðslu þjóðarinnar ár hvert. Það er áreiðanlegt, að nú er margt skráð, sem hefur minni þýðingu en þetta. Ef slíkar skýrslur væru birtar árlega, þá væri auðveldara að gera sér grein fyrir fjárhags. ástæðum þjóðarinnar á hverjum tíma. En þess er full þörf, að menn gerðu það almennt, ekki sízt þeir, sem fara með og stjórna málum í þjóðfélaginu hverju sinni. Slíkar skýrslur gæfu gleggri mynd af árferðinu hjá aðalatvinnuvegum landsmanna en hægt er að fá af þeim skýrslum, sem nú eru gerðar og birtar. Það eru framleiðslutekjur þjóðarinnar, sem segja til um það, hve miklu landsmenn hafa úr að spila ár hvert. Ég tel fjármálum og atvinnumálum þjóðarinnar ekki komið í gott horf, fyrr en sú stefna er upp tekin að takmarka eyðsluna við framleiðslutekjurnar ár hvert. Jafnframt þarf að vinna að því að skipta þessum þjóðartekjum sem sanngjarnast milli landsmanna og koma betri skipun á þau mál en verið hefur nú um skeið. Ég vil vænta þess, þó að það kæmi ekki fram í ræðu hæstv. fjmrh., að þegar þessar skýrslur liggja fyrir, þá fái þm. þess kost að kynna sér þær, og eðlilegast teldi ég, að þær væru birtar almenningi, og ég vil einnig vænta þess, að sem fyrst verði gerðar skýrslur fyrir öll þessi ár, 1943, 1944 og 1945, sem samkvæmt þál. ættu nú að liggja fyrir skýrslur um.



Ég get verið sammála hv. þm. V-Húnv. um það, að það sé gott að fá þessar skýrslur, þó að ég ætli hins vegar, að ekki sé mikið á þeim að byggja, eins og von hefur verið um hjá sumum. Það er gert ráð fyrir, að skýrslurnar byggist á skattaframtölum, og það hefur komið fram hér á Alþ. oft og er víst nokkuð almenn skoðun, að skattaframtöl séu ekki sem áreiðanlegastar skýrslur, og því miður er of mikið satt í því, þótt ekki sé hægt að ráða bót á því að svo komnu. En ég er sammála hv. þm. um það, að það sé vinningur að afla slíkra skýrslna. Ég véfengi ekki, að hagstofustjóri taldi ekki mikil vandkvæði á að gera þessa skýrslu, en hann hefur þá væntanlega, þegar hann ræddi við n., verið bjartsýnni að þessu leyti en reynzt hefur síðar koma í ljós, að hann hafi mátt vera. Vandkvæðin hafa komið fram, þegar átti að fara að vinna að þessu starfi. Eins og kunnugt er, er hagstofustjóri ekki heima nú, og því er ekki tækifæri til þess að ræða við hann sjálfan um þetta, en hann hefði væntanlega getað gefið skýrslu um, hverjir annmarkar eru á þessu verki. Ég efast ekki um, að hagstofan vilji koma þessu í framkvæmd og hafa skýrslur svo fullkomnar og réttar sem efni standa til. Og að sjálfsögðu munu Alþ. verða gerðar kunnar þessar skýrslur, jafnskjótt og þær liggja fyrir.



Það eru aðeins fáein orð út af því, sem hæstv. ráðh. sagði, að skýrslur þessar mundu verða byggðar að mestu leyti á skattaframtölum. En ég held þó, að þær hljóti að verða byggðar að verulegu leyti á öðrum gögnum en skattaframtölum, þ.e.a.s. byggðar á þeim gögnum, sem fyrir liggja um tekjur þjóðarinnar af framleiðslu til útflutnings. Það er auðvelt að draga saman nokkurn veginn ábyggilegar skýrslur um vöruútflutning frá landinu, og eru að sjálfsögðu til upplýsingar um útflutninginn annars staðar en í skattaframtölum. Ég tel þess vegna víst, að þessar skýrslur verði að verulegu leyti byggðar á öðrum gögnum en skattaframtölum, þó að gripið verði til þeirra að nokkru leyti við þessar skýrslugerðir.