Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Um málið hef ég í raun og veru lítið að segja fyrir hönd allshn. N. hefur fallizt á, að frv. verði samþ. óbreytt eins og það kom frá Nd. Í Nd. voru gerðar nokkrar breyt. á frv., en þær breyt. skipta litlu máli, og enda þótt við hefðum fremur kosið, að frv. væri óbreytt eins og það var fyrst. þá hefur þessi aðalbreyt. þó mikið til síns máls. Málið er mikil nauðsyn, því að stuðla ber að því, að læknisvitjunarsjóðir komist upp í sem flestum læknishéruðum.



Það þarf litla framsögu fyrir þessu máli. Fjhn. hefur tekið að sér að flytja frv. fyrir hæstv. fjmrh., en 1. samhljóða þessu frv. em samþ. á hverju þinginu eftir annað, aðeins breytt ártalinu. Nú er farið fram á að framlengja þessi l. til ársloka 1943. Í aths. við frv. stendur, að allar hinar sömu ástæður séu fyrir hendi sem áður. Ef til vill má draga það í efa, að svo sé og ríkissjóður þarfnist ekki þessa viðauka nú, þar sem hann hafi nægar aðrar tekjur, en n. flutti þó frv. eins og áður, því að eins og allt hækkar nú, þá er ekki nema eðlilegt, að viðauki á þessi gjöld, sem eru í frv., haldist einnig, en það er stimpilgjald o.fl. Það er sýnilegt, að þessi gjöld verða áfram í því formi, sem frv. segir, og því fyndist mér hyggilegra að breyta l. um aukatekjur ríkissjóðs frá árinu 1921 og hækka þessi gjöld til frambúðar heldur en að samþ. þetta upp slítur og aftur ár eftir ár. Ég tek þó fram, að hér tala ég frá eigin brjósti, en ekki fyrir hönd n. N. er meðmælt málinu, enda þótt nm. áskilji sér óbundnar hendur um einstök atriði frv.



Ég vil aðeins nota þetta tækifæri til þess að þakka hv. d. og hv. allshn. fyrir góða afgreiðslu málsins, meðan ég var fjarverandi. Sú breyt., sem Nd. hefur gert á frv., er í samræmi við það, sem ég gat um við 1. umr., að við flm, gætum gengið inn á.



Herra forseti! Landbn. gerði brtt. um, að síðari málsgr. 3. tölul. frv. félli niður, og er þessi brtt. hér til umr. sem síðari tölul. þskj. nr. 297. Þessi tölul. brtt. var tekinn aftur við 2. umr. til 3. umr. Við tökum nú þessa brtt. aftur að fullu (brtt. 297,2.a.). En í fyrri málsgr. 3. tölul. er svo til tekið, að skilyrði fyrir byggingarstyrk sé m.a. það, að fasteignamat bæjarhúsa sé ekki yfir 3000 kr. Þegar við í landbn. lögðum það til, þá var það af því, að okkur er ljóst, að ákaflega mikill hluti af jörðum er enn þá með svo fram úr skarandi lélegum byggingum, að þær eru ekki metnar nema á fá hundruð og það allt niður í 100 kr. Og við töldum, að þeir, sem eru á jörðum, sem svo er ástatt um, ættu að ganga fyrir um að fá endurbyggingarstyrk, og þess vegna væri ekki rétt að láta endurbyggingarstyrkinn, ef matsverðið á bæjarhúsunum væri þarna yfir. Hins vegar hefur verið upplýst, hvað fyrir nýbýlastj. vakir með flutningi frv., að til eru nokkrar jarðir, þar sem byrjað hefur verið að byggja, en ekki hefur verið hægt að ljúka við endurbygginguna vegna fátæktar hlutaðeigenda. Það hefur verið byrjað að byggja vönduð steinhús, en ekki hefur verið hægt að fullgera þau svo, af þeim ástæðum, sem ég nefndi, að þau væru í raun og veru íbúðarhæf, enda þótt búið hafi verið í þeim. En þau hafa þó verið metin yfir 3000 kr. Þess vegna er útilokað, að þessir menn geti fengið endurbyggingarstyrk til þess að ljúka við hús sín nema með því móti, að þeim sé rétt hjálparhönd. Og það er til. þess að koma á móti þessum mönnum, að nýbýlastj. vill fá heimild til þess, þegar sérstaklega stendur á, að víkja frá þessu ákvæði um, að matið megi ekki vera yfir 3000 kr. á íbúðarhúsum á viðkomandi jörðum. Við látum nú þessa heimild halda sér í brtt. 308, og er hún því skilyrði bundin undantekningarlaust, samkv. þeirri brtt., að samþykki ráðh. þurfi til þess, í hvert skipti, að víkja frá ákvæðinu viðkomandi matinu, sem ég nefndi. Nú er búið að fullnægja þeim beiðnum um endurbyggingarstyrki, sem fyrir hafa legið, vegna þess að nú um tíma hefur ekki verið byggt,. svo að neinu nemi. En þegar raknar fram úr í þeim efnum, er mest þörfin á að byggja upp á þeim jörðum, sem verst eru hýstar.

Forseti (EÁrna): Brtt. á þskj. 297 er þá tekin aftur, samkv. yfirlýsingu hv. þm.

*Magnús Jónsson: Þessu máli var frestað í gær til þess að fá upplýsingar um frá bæjarins hálfu, hvort bærinn vildi selja ríkinu landspildu af Knútskoti. Ég hef í millitíðinni átt tal við borgarstjóra um þetta, og hann taldi fyrir sitt leyti eðlilegt, að þessi sala færi fram. Það var aðeins eitt atriði, sem borgarstjóri var í vafa um, sem sé, að ef til vill mundi bærinn áskilja sér rétt til að halda strandlengjunni, sem er í þessu landi. Enda ætti það ekki að rekast neitt á, því að tilraunastofnunin á Keldum ætti ekki að þurfa á strandlengjunni að halda. - Ég vona svo, að ekkert sé nú til, fyrirstöðu því, að þetta smáfrv. verði -samþ. breytingalaust.

Forseti (EÁrna): Þá hafa ekki fleiri kvatt sér hljóðs, og er umr. lokið. Verður nú gengið til atkv.



Vill ekki hv. flm. brtt. taka þær aftur?



Ég sé enga ástæðu til þess að taka brtt. aftur, því að enda þótt þetta land fáist, þá er þó ekki samþ., að bærinn fái allan Hólm. Ef til vill gerir hreppurinn kröfu til forkaupsréttar síns, en af því að ég hygg, að ekki megi selja þessa jörð hreppnum, nema sérstök heimild sé fyrir því í l., þá tek ég brtt. ekki aftur, nema yfirlýsing komi frá hæstv. ráðh. um, að hann telji, að Mosfellssveit eigi forkaupsrétt sinn og hann muni selja henni það land af Hólmslandi, sem sé innan hreppstakmarka Mosfellssveitar.

* Forsrh. (Hermann Jónasson): Ég greiði atkv. móti þessum brtt., vegna þess að þessar yfirlýsingar liggja fyrir frá borgarstjóranum í Reykjavík, sem ég tek alveg gildar. Og í annan stað, viðkomandi fyrr í hluta brtt., vegna þess að í heimildinni til þess að selja Reykjavíkurborg þetta land felst það að mínu áliti jafnframt, að þar af leiðir, að Mosfellshreppur geti gengið inn í kaupin með sínum forkaupsrétti. Því að það leiðir af hlutarins eðli, að ríkisstjórnin lítur þannig á.

Þá tek ég aftur brtt. á þskj. 288.