Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Áður en gengið er til dagskrár skal þess getið að það er gert ráð fyrir utandagskrárumræðu um framkvæmd framfærslulaga á síðari fundinum í dag.



Herra forseti. Árið 1984 í maímánuði var samþykkt svofelld þál.: "Alþingi ályktar að fela Framkvæmdastofnun ríkisins að gera athugun á hvort hagkvæmt sé að koma á fót fríiðnaðarsvæðum hér á landi, t.d. á Keflavíkurflugvelli eða annars staðar þar sem henta þætti. Við gerð slíkrar athugunar verði haft samráð við samtök iðnaðarins." Af því tilefni og að nokkur tími er liðinn frá því að þessi þál. var samþykkt hef ég leyft mér að leggja fram fsp. til forsrh. Hún er svohljóðandi: "Hvað líður framkvæmd þál. um fríiðnaðarsvæði við Keflavíkurflugvöll sem samþykkt var 22. maí 1984?"



Herra forseti. Þessi fsp. hefur legið nokkuð lengi hér fyrir og mér sýnist ástæða til að þakka hv. fyrirspyrjanda þá biðlund sem hann hefur sýnt í þessu máli, en það hefur verið samkomulag um að reyna að upplýsa málið sem best. Hv. fyrirspyrjandi rakti þá þál. sem samþykkt var. Ég vil geta þess að þegar forsrn. fékk hana í hendur kom það henni á framfæri við Framkvæmdastofnun og óskaði eftir því að Framkvæmdastofnun ynni það verk. Í ljós kom svo að lítið hafði verið að þessu máli unnið þannig að sú beiðni var endurnýjuð við Byggðastofnun eftir að hún tók til starfa. Það varð samkomulag með fyrirspyrjanda og mér um að veita Byggðastofnun nokkurt svigrúm til að vinna að málinu. Nú hefur Byggðastofnun skilað allítarlegri skýrslu um málið sem ég vona að geti talist fróðleg. Hún er allt of mikil til þess að hún verði lesin hér, en ég hef afhent hv. fyrirspyrjanda þá grg. og geta að sjálfsögðu allir fengið aðgang að henni. Ég hygg þó að málið þurfi að vinnast nokkuð nánar. Í skýrslu Byggðastofnunar eru raktar þær ástæður sem lágu að baki tillöguflutningnum. Er talið að þær röksemdir hafi haldið gildi sínu að fullu. Ekki sé að vænta vaxtar hjá þeim atvinnurekstri sem fyrir er á Suðurnesjum er nægi til að nýliðar á vinnumarkaði fái allir störf þar. Bent er á að fólksfjölgun á Suðurnesjum hefur einungis verið 0,4% á árinu 1985 og er sú minnsta um árabil. Þá er í skýrslu Byggðastofnunar fjallað um fríiðnaðarsvæði og hvernig megi skilgreina þau. Fram kemur að til eru slík svæði af ýmsum toga. Sum eru aðeins til framleiðsluiðnaðar, en einnig eru til fríverslunarsvæði, fríbankasvæði, frítryggingasvæði o.s.frv. Talið er að til séu á annað hundrað meiri háttar fríiðnaðarsvæði í heiminum og mörg eru í undirbúningi. Ef minni háttar svæði, eins og fríhafnir við flugvelli, eru talin með voru árið 1979 344 svæði í 72 löndum, bæði iðnríkjum og þróunarlöndum. Venjulegustu einkenni slíkra svæða eru að á þeim eru engir tollar og engar magntakmarkanir á innflutningi, ekkert gjaldeyriseftirlit og allri skýrslugerð opinberra aðila haldið í lágmarki. Mikilvægi tollfríðindanna hefur þó farið minnkandi með árunum eftir því sem fríverslun hefur rutt sér til rúms. Í raun mun ríkja nær algert skattfrelsi á fríiðnaðarsvæðum. Til viðbótar koma svo í flestum tilfellum ódýr verksmiðjuhús og önnur fjárfesting og styrkir til þjálfunar starfsfólks, auk ýmissa frekari fríðinda. Í skýrslu Byggðastofnunar eru talin þrjú meginmarkmið með stofnun fríiðnaðarsvæða: 1. Meiri atvinna og betri nýting annarra innlendra framleiðsluþátta. 2. Betri greiðslujöfnuður gagnvart útlöndum. 3. Innflutningur erlendrar tækniþekkingar og verkþjálfunar. Talið er að stofnun fríiðnaðarsvæðis geti stuðlað að öllum þessum markmiðum. Hvað sem líður markmiðunum með stofnun fríiðnaðarsvæðis stendur og fellur málið með því hvort líklegt sé að einhver erlend fyrirtæki hafi áhuga á að koma hingað miðað við þá aðstöðu og fríðindi sem skynsamlegt er að bjóða. Mikil samkeppni er um allan heim um erlend fyrirtæki og erlenda fjárfestingu. Á fríiðnaðarsvæðum eru boðnir alls konar styrkir og undanþágur frá þeim lögum og reglum sem gilda um annan iðnað í viðkomandi löndum. Yfirleitt er boðið skattfrelsi auk tollfrelsis, aðgangs að lánsfé og útflutningsábyrgðum eða þjálfuðu ódýru vinnuafli. Einhverjar slíkar ívilnanir, auk aðstöðu í formi húsnæðis, lóða og samgangna, verður að bjóða ef reyna á að fá erlend fyrirtæki til að fjárfesta á venjulegu fríiðnaðarsvæði hérlendis. Í skýrslu Byggðastofnunar segir að vegna hinnar hörðu samkeppni sem nú er um erlenda fjárfestingu í heiminum sé hæpið að það borgi sig fyrir Íslendinga að reyna að laða að erlend fyrirtæki með undirboðum á fjármagni eða með verulegri mismunun gagnvart innlendum fyrirtækjum hvað skatta og aðstöðu snertir. Kostnaður getur orðið enn þá meiri hér en annars staðar vegna þess að landið er langt frá stórum mörkuðum og óvíst hvort önnur aðstaða hér telst nokkuð betri. Miðað við óbreyttar aðstæður er ályktun í skýrslu Byggðastofnunar sú að samkeppnisaðstaða Íslendinga geti varla talist sterk. Í niðurstöðum skýrslunnar segir, með leyfi forseta: "Þótt vafalítið megi vinna meira úr sjávarafurðum okkar og auka ferðamannaþjónustu er nauðsynlegt að koma upp nýjum útflutningsgreinum sem búa við stöðuga markaði og jafnan vöxt. Slíkt verður sennilega best gert með því að efla tengsl við mikilvægustu markaði okkar og fá erlend fyrirtæki til að fjárfesta hér meira en verið hefur. Stofnun fríiðnaðarsvæðis, sem miðast við sérstakar aðstæður hér, er hugsanleg leið að þessu marki. Stjórnvöld verða þó að leggja töluvert af mörkum ef svo á að verða. Á þessu stigi málsins skortir forsendur til að gera hagkvæmnisathugun á stofnun fríiðnaðarsvæðis, en þau eru margs konar og starfræksla þeirra hlýtur að vera hluti af almennri þróunarstefnu stjórnvalda og stefnu gagnvart þætti erlends fjármagns og fyrirtækja í atvinnulífinu. Ef halda á könnun þessa máls áfram er fyrsta skrefið að fela ákveðnum aðila að annast framkvæmd þess. Hér getur verið um að ræða sérstakan starfshóp eða t.d. hið nýstofnaða Þróunarfélag ásamt aðilum sem fjalla um iðnþróun í landinu. Í núverandi skipulagi Keflavíkurflugvallar er gert ráð fyrir tveimur svæðum fyrir iðnað og gæti Þróunarfélagið fengið þessar lóðir og gert þær byggingarhæfar eða jafnvel reist á þeim iðngarða sem yrðu vísir að fríiðnaðarsvæði. Einnig gæti hluti af fríiðnaðarsvæðinu verið við Straumsvík. Sjálfsagt er að leyfa íslenskum fyrirtækjum að starfa á þessum svæðum ef framleiðsla þeirra miðast við útflutning eingöngu. Tvísköttunarsamningar eru nú í gildi við Norðurtöndin, einn marghliða samningur sem tók gildi um áramótin 1984, og við Vestur-Þýskaland og Bandaríkin. Ljóst er að gera þarf slíka samninga við fleiri ríki, svo sem Japan og Bretland. Stofnun fríiðnaðarsvæðis kallar einnig á endurskoðun laga um starfrækslu og eignaraðild erlendra fyrirtækja í íslensku atvinnulífi." Ég vil taka það fram að þessi skýrsla, eins og ég sagði reyndar í upphafi, er það ítarleg að hún verður ekki rakin hér til hlítar. Ég hef aðeins látið taka saman nokkur atriði úr skýrslunni. Ég vil einnig vekja athygli á því að þó að í skýrslunni sé sérstaklega bent á Þróunarfélagið er það sjálfstætt hlutafélag en ekki ríkisstofnun og vafasamt hvort því verður falið svona verkefni. En með öðrum orðum: Ef ákveðið er að halda þessu verkefni áfram er áreiðanlega nauðsynlegt að fá til þess ákveðinn aðila og það er nauðsynlegt að ákveða hve langt stjórnvöld vilja ganga að veita fyrirtækjum á slíku svæði einhver sérstök réttindi. Án þess er varla unnt að gera sér grein fyrir þessum möguleikum. Ég vil hins vegar taka það fram að ég tel að það hafi verið mikilvægt að hreyfa þessu máli og er tilbúinn að stuðla að því að það verði skoðað nánar.



Herra forseti. Ég þakka forsrh. fyrir svör hans sem eru upplýsandi um þá þætti sem spurt var um. Ég veit að það hefur kviknað áhugi á Suðurnesjum og í Hafnarfirði hefur atvinnumálanefnd rætt þessi mál nokkuð og vænti ég þess að þessir aðilar geti leitað til Þróunarstofnunar um frekari fyrirgreiðslu eða athugun á þessu máli með það í huga að nýta þessa leið til atvinnuuppbyggingar á þessu svæði sem vissulega er þörf miðað við það ástand sem blasir við í atvinnumálum á þessu svæði og þá einkum sjávarútvegi.

Iðnrh. (Albert Guðmundsson) Hæstv. forseti. Varðandi fsp. til forsrh. um fríiðnaðarsvæði við Keflavíkurflugvöll vil ég taka það fram að þetta er ekkert stórmál að hrinda í framkvæmd og að umsókn um fríhafnarsvæði og heimild til að starfrækja fríhöfn hefur legið fyrir íslenskum stjórnvöldum frá 1962 á vegum Tollvörugeymslunnar í Reykjavík en ekki hlotið undirtektir. Það er tímabært að hrinda þessari hugmynd í framkvæmd.



Herra forseti. Á þskj. 519 hef ég leyft mér að bera fram ásamt hv. þm. Helga Seljan fsp. til landbrh. um starfsleyfi fyrir sláturhús á Fagurhólsmýri. Fsp. er svohljóðandi: "Er landbrh. reiðubúinn að stuðla að því í samvinnu við heimamenn að gerðar verði viðunandi endurbætur á sláturhúsinu á Fagurhólsmýri í Öræfum og að veita því síðan starfsleyfi til frambúðar, sbr. ályktun Alþingis frá 8. maí 1984 og umsögn sauðfjársjúkdómanefndar um tillögur Búnaðarfélags Hofshrepps frá 2. des. 1981?" Þetta er fsp. Sú þál. sem vitnað er til var samþykkt á Alþingi 8. maí 1984. Ég leyfi mér að hafa hana hér yfir: "Alþingi ályktar að skora á ríkisstj. að láta athuga hvernig bæta megi rekstrargrundvöll sláturhúsa, m.a. með því að tryggja sláturhúsunum önnur verkefni svo að lengja megi nýtingartíma þeirra. Enn fremur verði kannað hvort hagkvæmt sé að endurbæta eldri sláturhús svo að viðunandi sé eða ráðast í nýbyggingar." Ég átti hlut að þeirri tillögu sem varð kveikjan að þessari þál. Alþingis og þar var m.a. vitnað til aðstæðna eins og þeirra sem ríkja í Öræfum og reyndar víðar þar sem starfrækt eru tiltölulega lítil sláturhús sem þarfnast endurbóta. Búnaðarfélag Hofshrepps hefur ítrekað fjallað um þessi mál á sínum vegum og sú umsögn sauðfjársjúkdómanefndar sem vitnað er til er viðbrögð við tilmælum Búnaðarfélagsins á sínum tíma en þar sagði í erindi frá sauðfjársjúkdómanefnd 4. apríl 1982: "Sauðfjársjúkdómanefnd er sammála 1. lið tillögu Búnaðarfélags Hofshrepps. Frá sjónarmiði Sauðfjárveikivarna væri æskilegt að hægt verði að starfrækja vel búið sláturhús á Fagurhólsmýri." Á vettvangi Búnaðarfélags Hofshrepps hefur verið fjallað um þessi efni, ítrekað, eins og ég gat um, síðast á fundi 8. des. s.l., og gerð um það ítarleg ályktun og m.a. beint tilmælum til þm. og fleiri að taka á þessum málum af því tilefni að héraðsdýralæknir í Austur-Skaftafellssýslu gerir ekki ráð fyrir að geta veitt sláturhúsi á Fagurhólsmýri starfsleyfi lengur en út þetta ár eða vegna slátrunar haustið 1986. Herra forseti. Það er ljóst að hér þurfa að koma til viðbrögð til þess að hægt verði að standa að úrbótum á þessu húsi og tryggja rekstur þess til frambúðar eins og ég tel æskilegt og því er þessi fsp. fram lögð.



Herra forseti. Hv. 5. þm. Austurl. hefur gert grein fyrir fsp. sem hann ber fram til mín um starfsleyfi fyrir sláturhús á Fagurhólsmýri. Eins og hv. alþm. er kunnugt eru það sláturleyfishafar sem reisa og reka sláturhús. Kaupfélag Austur-Skaftfellinga hefur rekið sláturhús á Fagurhólsmýri um 20 ára skeið og af þeim sökum var þessi fsp. send til félagsins til að fá upplýsingar um viðhorf þess til framhalds þessa rekstrar. Svar við því hefur ekki borist enn þá og get ég því ekki byggt mitt svar á upplýsingum frá sláturleyfishafa. Fyrirspyrjandi las hér upp þál. sem samþykkt var á Alþingi 1984. Samkvæmt henni skipaði ég þriggja manna nefnd til þess að gera úttekt á rekstri sláturhúsa og betri nýtingu á þeim. Nefndin hefur unnið að ítarlegum athugunum á rekstri húsanna. Á s.l. hausti munu öll húsin hafa verið heimsótt, athuguð og skoðuð. Nefndin er að vinna úr þessum gögnum en hefur ekki enn þá skilað áliti. Ég vonast til að það muni liggja fyrir sem allra fyrst og þá um leið að þær tillögur sem nefndin gerir verði gagnlegar til að marka stefnu um hagkvæmari rekstur húsanna sem verði þá bæði sláturleyfishöfum og öðrum sem um þetta mál fjalla mjög gagnlegar. Ég tel sjálfsagt að landbrn. reyni að hafa náið samstarf við sláturleyfishafa um það á hvern veg verður brugðist við og leitað leiða til þess að gera þennan rekstur hagkvæmari sem vissulega er mjög brýn þörf á. En meðan þessi greinargerð liggur ekki fyrir get ég ekki tjáð mig um á hvern hátt verður brugðist við með einstök hús og alls ekki meðan ekki er heldur fengin umsögn frá sláturleyfishöfum sem nauðsynlegt er að sjálfsögðu að hafa samvinnu við um framkvæmdir málsins. Hv. fyrirspyrjandi vitnaði hér einnig í bréf frá Sauðfjárveikivörnum vegna sérstöðu Öræfa þar sem ríða hefur ekki fundist þar. Vil ég taka undir það hversu mikilvægt það er að hafa sauðfjárstofn í landinu sem örugglega er laus við þann sjúkdóm og fleiri sem herjað hafa á sauðfjárstofninn. Hins vegar er ekki sterkt að orði kveðið í þessu áliti Sauðfjárveikivarna þar sem talið er að æskilegt væri að hægt væri að starfrækja vel búið sláturhús á Fagurhólsmýri. Þetta álit sauðfjársjúkdómanefndar hafði ekki verið sent til landbrn. á sínum tíma og því hefur ekki verið fjallað neitt um það þar. En ég vil ítreka að það er nauðsynlegt að gera þær ráðstafanir sem talið er að geti stuðlað að því að koma í veg fyrir að sjúkdómar berist milli svæða og þá sérstaklega til þeirra svæða sem laus eru við þennan sjúkdóm.



Herra forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svör hans svo langt sem þau ná. Eins og þar kom fram hefur ráðuneytið ekki enn markað stefnu í þessu máli en úttekt hefur verið gerð á húsunum. Ég vil vekja athygli á því að hér er í rauninni skammur tími til stefnu að taka á málefnum þessa tiltekna sláturhúss á Fagurhólsmýri með tilliti til umsagnar frá héraðsdýralækni og vonandi verður þessi umræða til þess að það verði gert fyrr en seinna. Ég vek einnig athygli á því hversu brýnt það er við núverandi aðstæður í sveitum landsins, og það á ekki síst við um þá sveit sem hér um ræðir, Hofshrepp, að skjóta sem flestum fótum undir atvinnustarfsemi. Rekstur sláturhúss þar innan sveitar hefur verið gildur þáttur í atvinnu manna og aukaþáttur í atvinnu manna og varðar því miklu að það takist að halda þessari starfsemi í heimabyggð. Ég tel að sauðfjárveikivarnaþátturinn sé þarna mjög gildur og skýr röksemd fyrir því að halda þessari starfrækslu áfram innan sveitar í Öræfum og það varði marga fleiri en þá sveit, þá sem þurfa á heilbrigðum fjárstofni að halda. Ég vænti þess að hæstv. ráðherra greiði fyrir þessu máli og reyni að fá á því úrlausn í samvinnu við þá aðila sem eðlilegt er að ræða við í sambandi við farsæla úrlausn.



Herra forseti. Ég get vissulega verið sammála hv. síðasta ræðumanni um það að mikilvægt sé að halda uppi sem allra fjölbreyttastri atvinnustarfsemi í sveitum landsins. En mér er ómögulegt að komast hjá því að vekja athygli bæði hans og annarra hv. alþm. á þeirri staðreynd að áður en rekstur og uppbygging sláturhúss í Öræfum getur gengið inn í umræðuna sem verkefni á vegum landbrn. eða stjórnvalda verður að sjálfsögðu sláturleyfishafinn, sem er Kaupfélag Austur-Skaftfellinga, að gera það upp við sig hvort hann ætlar að reka þar sláturhús eða ekki. Um það snýst málið í dag, hvort sláturleyfishafinn ætlar að reka sláturhús þar eða ekki. Þegar niðurstaða fæst um það gæti vel komið til greina að annar aðili eða aðrir aðilar vildu kannske byggja upp og reka sláturhús á Fagurhólsmýri. Um það snýst málið núna. Það verður ekki afgreitt í sambandi við fsp. hér á hinu virðulega Alþingi heldur það hvort sláturleyfishafinn ætlar að reka sláturhús á Fagurhólsmýri eða ekki.



Herra forseti. Af tilefni orða hv. þm. Egils Jónssonar áðan vil ég benda á að Alþingi hefur ályktað um þessi efni með þeim hætti sem ég rakti og einnig að hér er um að ræða þætti sem snerta marga fleiri en rekstraraðila þessa sláturhúss, t.d. sauðfjárveikivarnaþáttinn sem ég hef einnig vakið athygli á í þessari umræðu. Það eru þannig fleiri en sláturleyfishafinn einn sem málið varðar og það er nauðsynlegt að afstaða yfirvalda, stjórnvalda, liggi fyrir um þann þátt áður en heildarniðurstaða og heildarstefna er tekin í málinu.



Herra forseti. Ég vil aðeins upplýsa það út af því sem kom fram í máli hv. 11. landsk. þm. að ég hygg að stjórn Kaupfélags Austur-Skaftfellinga, sláturleyfishafans í þessu tilfelli, sé á fundi einmitt þessa stundina að fjalla um þetta mál og kanna það alveg sérstaklega hvort möguleiki sé á því að framkvæma ákveðnar endurbætur á sláturhúsinu í Öræfum til þess að unnt sé að slátra þar áfram. Þessar upplýsingar hef ég einmitt beint frá oddvita Hofshrepps og veit að það er ákveðinn vilji fyrir því hjá þessum sláturleyfishafa að kanna það hvort ekki er hægt með nauðsynlegustu endurbótum að fá áframhaldandi leyfi til slátrunar þar



Herra forseti. Aðeins örfá orð um þetta mál. Ég tek undir það sem hér hefur komið fram að það er nauðsynlegt að fá niðurstöðu í þessu máli. Þessi starfsemi er mikilvæg fyrir Öræfinga og hefur verið gildur þáttur þar í atvinnulífinu. En ég get fullyrt það að að þessum málum er unnið, að fá lausn á þeim. Ég hef rætt þessi mál við oddvita Hofshrepps, um síðustu helgi þegar ég var þarna austur frá, og ég fullyrði að allir aðilar þessa máls vinna að því að fá lausn á því og þarna verður ekki flanað að neinu.



Herra forseti. Bændasamtökin hafa samið við ríkisvaldið um fullvirðisrétt á 107 millj. lítra mjólkur. Þessi tala á að jafngilda samdrætti í mjólkurframleiðslu sem svarar um 4%. Í reynd er þó samdrátturinn mun meiri því að gífurleg aukning hefur orðið á mjólkurframleiðslu síðan 1. sept. s.l. meðal annars vegna góðviðris á Suður- og Vesturlandi á s.l. sumri, auk þess sem settir voru á 1000 kvígukálfar 1984 sem eru að komast í gagnið núna. Bændur hafa verið áræðnir við byggingu og vélakaup og lán hafa verið veitt út á a.m.k. 80 fjós á s.l. ári þrátt fyrir að nægilegt fjósrými sé þegar fyrir hendi í landinu til að framleiða þá mjólk sem þarf. Eins og ég sagði áður hefur verið samið um fullvirðisrétt á 107 millj. lítra mjólkur, en innanlandsneysla okkar er um 95, í mesta lagi 100 millj. lítra og eru þá allar mjólkurafurðir taldar með. Offramleiðsla mjólkur nemur því a.m.k. 7-12 millj. lítra, en er trúlega mun meiri vegna þeirrar framleiðsluaukningar sem varð á s.l. ári. Það er vafasamur áróður að ætla Íslendingum að torga þessari offramleiðslu einum sér þó að eflaust séu ýmsir meðal okkar sem gott hefðu af meiri mjólkurneyslu. Hins vegar eru gæði íslenskrar mjólkur og mjólkurafurða slík að þær eru fullboðlegar öðrum til kaups. Við höfum tekið upp í vaxandi mæli samskipti við nágranna okkar Grænlendinga, sbr. nýkjörna nefnd um samstarf eyþjóða í norðurhöfum og nýlega kynningu í tengslum við opnun flugleiðar milli Íslands og Grænlands. Grænlendingar hafa hingað til keypt mjólk og mjólkurafurðir af Dönum og þá t.d. geymslumjólk um það bil einu sinni í viku. Íslenskar mjólkurafurðir munu hafa verið kynntar þar núna nýlega og virðist sem þar sé vænlegur markaður fyrir þessar afurðir og mun auðveldari aðföng fyrir Grænlendinga að ná til Íslands en til Danmerkur í þessum efnum. Því hef ég leyft mér að bera fram fsp. til hæstv. landbrh. á þskj. 632 um sölu mjólkur til Grænlands svohljóðandi: "Hefur landbrh. látið kanna möguleika á því að selja íslenska mjólk og mjólkurafurðir til Grænlands?"



Herra forseti. Á s.l. sumri kom viðskiptaráðherra Grænlendinga hingað til Íslands. Þá ræddi ég við hann um þá möguleika að koma mjólkurafurðun héðan á markað á Grænlandi, en samgöngum var þá þannig háttað að það var erfitt. Auk þess var þá Konunglega grænlenska verslunin einráð um innflutning og allir flutningar urðu að fara í gegnum Álaborg í Danmörku. Breyting varð á því um síðustu áramót því að Grænlendingar yfirtóku verslunina sjálfir og varð þá um leið viðhorfsbreyting. Síðan gerist það að teknar voru upp beinar flugsamgöngur milli Nuuk og Reykjavíkur fyrir skömmu og í tilefni þess var mér ásamt fleirum boðið að koma til Nuuk. Þá ræddi ég þessi mál og athugaði. Eins og kom fram hjá fyrirspyrjanda kaupa Grænlendingar frá Danmörku mestallar sínar mjólkurvörur geymsluþolnar og það á svo lágu verði að útilokað er fyrir okkur að keppa á þeim markaði. Hins vegar vilja einhverjir neytendur þar a.m.k. fá ferskar mjólkurvörur og hafa fengið þær með flugvélum frá Kanada í litlum mæli, en þá eru þær mjög dýrar. Hálfur lítri af mjólk kostar um það bil 17 kr. danskar út úr verslunum þar og peli af rjóma eitthvað svipað þannig að þar er um mjög hátt verð að ræða. Þá er sá annmarki hvernig við eigum að koma mjólkinni til Grænlands án allt of mikils tilkostnaðar. Ég ræddi það við Grænlandsflug hvort mögulegt væri að koma henni með þeirra vélum. Þær hafa mjög lítið burðarþol þannig að það er vandamál með það og auk þess er flutningsgjald hátt. Hins vegar tóku þeir vel í að athuga þann möguleika hvort hægt væri að koma mjólk með ef ekki væri um annan flutning að ræða. Hins vegar munu Flugleiðir taka upp flug til Suður-Grænlands, til Narssarssuaq, síðar á þessu ári og þá með stærri vélum með meira flugþol og þeir hafa einnig tekið mjög vel í að athuga möguleika á því að flytja mjólk fyrir okkur. Hins vegar er augljóst að það er ekki um mikið magn að ræða sem kemst með flugvélum, öðruvísi getum við ekki flutt mjólkina út ferska, en hins vegar er sjálfsagt að nýta þá möguleika. Það var haldin sýning í Nuuk á íslenskum vörum og þá sérstaklega mjólkurvörum í tilefni heimsóknar okkar í síðasta mánuði og undirtektir t.d. við skyrið og fleiri vörur voru mjög góðar. Við ræddum við verslunarstjóra sem kvaðst vera reiðubúinn að taka á móti þessum vörum ef við gætum komið þeim til þeirra án allt of mikils tilkostnaðar þannig að verðið yrði nokkru lægra en er á kanadísku mjólkinni sem er svo hátt að það er tiltölulega lítil sala á henni. Starfsmaður markaðsnefndar landbúnaðarins stóð fyrir þessari sýningu í Nuuk og hann heldur áfram að vinna að þessum málum. Það verður gert allt sem hægt er til að nýta þennan markað, en eins og ég segi er ekki hægt að gera sér vonir um að þarna verði um mikið magn að ræða. Ég vil taka undir orð hv. fyrirspyrjanda um að vissulega hefðu sumir Íslendingar gott af því að drekka meiri mjólk. Þá hljótum við að hafa fyrst og fremst í huga börnin sem sum hver virðast vera hætt að drekka mjólk. En sem betur fer er verið að gera núna átak til að auka mjólkursölu, eins og alþm. má vera kunnugt, og sem betur fer virðist það þegar vera að bera nokkurn árangur og er það vissulega mikilvægt fyrir íslenska neytendur



Herra forseti. Ég þakka hæstv. landbrh. svör hans. Það er áhugavert að þarna skuli hafa verið stigið skref til að reyna að vinna nýjan markað. Ég hvet hann til að leita þess áfram hvort ekki er hægt að koma einhverju af þessari umframframleiðslu áleiðis til Grænlands. En vitaskuld hlýtur lausnin hjá okkur í sambandi við mjólkurframleiðslu að vera sú að við framleiðum jafnmikla mjólk og við getum sjálf torgað með eðlilegum hætti og sníðum okkur þannig stakk eftir vexti.



Herra forseti. Í Kjarvalshúsi hefur verið rekin þjónusta við fatlaða s.l. tíu ár. Umfang starfseminnar hefur farið vaxandi með hverju ári. Strax 1978 er kominn biðlisti. Þá var ljóst að hraða þyrfti uppbyggingu greiningarstöðvar. Biðlistar eftir greiningu og meðferð hafa lengst stöðugt síðan. Því vildi ég spyrja hæstv. félmrh.: "1. Hve margir einstaklingar bíða nú greiningar og meðferðar í Kjarvalshúsi: a) úr forgangshópi, b) aðrir? 2. Hversu lengi er áætlað að þessir einstaklingar þurfi að bíða? 3. Hefur biðlisti einstakra hópa verið að lengjast eða styttast? 4. Hvaða breytingar eru fyrirhugaðar á næstunni? Er aukning á starfsemi stöðvarinnar fyrirsjáanleg?"



Herra forseti. Ég skal reyna að svara þessari fsp. á þskj. 642. Ég hef fengið greinargerð frá forstöðumanni stöðvarinnar, sem er Stefán Hreiðarsson læknir, en nú eru liðnir tæpir þrír mánuðir frá því að greiningarstöðin tók til starfa á vegum félmrn. með því að starfsemi sú sem menntmrn. hafði rekið um tíu ára skeið sem athugunardeild í Kjarvalshúsi var formlega breytt í Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins samkvæmt ákvörðun Alþingis. Hér fara á eftir svör við fsp. um biðlista og gefa þau vonandi einhverja hugmynd um ástandið eins og það er í dag. 1. Reynt hefur verið að veita yngstu börnunum forgang að þjónustu stöðvarinnar. Börn innan við tveggja ára aldur, sem vísað er til greiningar og meðferðar, eru oftast tekin í göngudeildarþjónustu innan tveggja mánaða frá tilvísun. Aðstandendur fá ráðgjöf og stuðning með föstum heimsóknum til sjúkraþjálfa, talkennara og á leikfangasafn. Í þessum hópi eru 44 börn og eru 13 þeirra á biðlista fyrir ítarlegri athugun á dagdeild stöðvarinnar. Eldri börnum má skipta í þrjá hópa. 45 börnum á aldrinum tveggja til sex ára hefur verið vísað til stofnunarinnar á undanförnum tveim árum án þess að athugunardeildin hafi getað sinnt þeim á neinn hátt. 15 þeirra verða sex ára á þessu ári og er því mjög brýnt að greining fari fram hið fyrsta með tilliti til skólagöngu. 35 börn, sem athugunardeildin hefur haft afskipti af á liðnum árum, verða sex ára á þessu ári og eru á biðlista með tilliti til endur- og fullnaðarathugunar. 58 börn, sem eru í eftirliti á vegum stöðvarinnar, eru á biðlista með tilliti til endurmats vegna breyttra forsendna og nýrra vandamála. Alls eru því á biðlista til greiningar eða endurmats 138 einstaklingar. 2. Biðtími hinna ýmsu hópa er mislangur. Enn fremur er reynt að taka tillit til óvenjulegra aðstæðna og alvarleika fötlunar hjá einstökum skjólstæðingum stöðvarinnar. Biðtími barns á aldrinum 3-6 ára, sem er ekki hreyfihamlað eða atferlistruflað, er 6-12 mánuðir fyrir minnstu þjónustu og um það bil 1-2 ár fyrir fullnaðargreiningu. Biðtími barna yngri en tveggja ára til að fá lágmarksþjónustu er 1-2 mánuðir, en getur verið 6-12 mánuðir til fullnaðarathugunar. Eldri einstaklingum, sem ekki hafa tengst staðnum áður, er nánast vísað frá. 3. Biðlisti einstakra hópa hefur verið nokkuð óbreyttur undanfarin ár. Hins vegar eru þegar merki um að biðlistar muni lengjast við skipulagsbreytinguna, þ.e. með tilkomu Greiningar- og ráðgjafarstöðvarinnar. Þannig eru tilvísanir á þeim 21/2 mánuði síðan greiningarstöðin tók til starfa þegar orðnar 20 sem er næstum helmingsaukning miðað við síðasta ár. 4. Sem fyrr segir var svo til engin aukning á starfsliði athugunardeildarinnar leyfð síðustu 2-3 árin þrátt fyrir brýna þörf. Við breytinguna um síðustu áramót fengust þrjú ný stöðugildi, þ.e. staða forstöðumanns og tvö önnur stöðugildi. Þessi aukning á starfsliði mun ekki leiða til umtalsverðrar aukningar á umsetningunni, en mun nýtast fyrst og fremst til að bæta þjónustu við þá einstaklinga sem þegar fá hana, svo og til aukinna samskipta við aðrar stofnanir. Sömu sögu er að segja um húsnæði stöðvarinnar. Sú aukning í húsnæði sem viðbót Sæbrautar 2 hafði í för með sér nýtist fyrst og fremst til að gera aðstöðuna með núverandi starfsemi viðunandi, en leyfir ekki aukningu í starfsemi að ráði. Ef Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins á að rækja þær skyldur sem henni er ætlað í lögum um málefni fatlaðra er ljóst að bæta þarf aðstöðu hennar verulega á næstu árum, bæði hvað varðar starfslið og húsnæði. Það er því brýnt að mótuð verði ákveðin stefna í húsnæðismálum stöðvarinnar til lengri tíma. Það verður hins vegar að líta svo á að neyðarástand ríki hjá stofnuninni hvað varðar getuleysi til að þjóna þeim sem nú þegar leita til stöðvarinnar og fá ekki þá þjónustu sem þeir þurfa. Ef á að leysa þennan vanda þurfa að koma til viðeigandi ráðstafanir, aukning í starfsliði og hugsanlega nýtt bráðabirgðahúsnæði hið fyrsta. Á meðan það gerist ekki verður áfram stór hópur barna á biðlistum og dýrmæt ár glatast sem annars mætti nota til þjálfunar og vegna hraðari greiningar til að minnka fötlun, auk þess sem það mundi létta hið tilfinningalega álag sem aðstandendur þeirra hljóta að verða fyrir. Þannig er skýrsla hins nýja forstöðumanns, Stefáns Hreiðarssonar læknis. Ég hef í sjálfu sér litlu við þetta að bæta. Félmrn. mun fylgja þessu máli eftir og leita allra ráða til að hægt verði að byggja upp þessa starfsemi sem er svo mikilvæg fyrir málefni fatlaðra. Það mun koma í ljós við undirbúning fjárlaga fyrir næsta ár.



Herra forseti. Ég þakka hæstv. félmrh. fyrir svör hans. Af svari hans er ljóst að allt of mörg börn bíða þjónustu greiningarstöðvarinnar í Kjarvalshúsi og allt of lengi. Ég vil því leyfa mér að vona að verulegt átak verði gert í að bæta aðstöðu þessa hóps. Eins og reyndar kom fram í svari félmrh. verður sérstaklega gætt að þörfum þessa hóps í fjárlagagerð næsta árs.



Herra forseti. Ég þakka fyrirspyrjanda fyrir að vekja athygli á því ástandi sem nú ríkir í þessum málum og þarf ekki nema heyra tölu eins og þá, sem hæstv. ráðh. nefndi hér áðan, að 138 börn séu á biðlista til frumgreiningar í Greiningarstöð ríkisins. Það sem ég vil leggja áherslu á hér er að fyrir örfáum árum eða 1982 voru samþykkt lög um málefni fatlaðra og með þeim átti að tryggja áframhaldandi uppbyggingu á þeim stofnunum sem þarf til þess að þeir sem fatlaðir eru geti lifað nokkurn veginn mannsæmandi lífi. En allt síðan þáv. félmrh. hætti störfum, hv. þm. Svavar Gestsson, hefur þetta farið niður á við. Ég vil þess vegna lýsa því yfir að ég tek mátulegt mark á yfirlýsingum eins og núv. hæstv. félmrh. hafði í frammi áðan um að nú verði hugað að þessum málum við gerð næstu fjárlagaáætlunar. Það væri svo sem ánægjulegt, en hingað til hefur fé til þessa málaflokks verið stöðugt skorið niður.



Herra forseti. Ég ætla ekki að fara að deila efnislega um þetta mál. Ég vil vekja athygli á því að það eru aðeins þrír mánuðir síðan Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins í Kjarvalshúsi tók til starfa undir félmrn. Þetta er baráttumál sem lengi hefur verið unnið að og þetta er samkvæmt ákvörðun Alþingis fyrsti áfangi í því að byggja upp greiningar- og ráðgjafarstöð í málefnum fatlaðra sem er undirstöðuatriði í sambandi við framtíðarlausn þessara mála. Ég efast ekkert um að hv. síðasti ræðumaður gleðst með mér og fleirum yfir því að þessum áfanga skuli vera náð og að þarna er komið til starfa mjög hæft fólk sem mikils er að vænta af í framtíðinni. Ég ætla ekki að fara að ræða um fjárhagsmálefni fatlaðra. Það þarf ekki annað en líta í opinberar skýrslur um það hver sá árangur er. Það hefur verið stöðugt veitt auknu fjármagni í þennan málaflokk og verður svo áfram. A.m.k. hef ég ekki rekið mig á neina fyrirstöðu og tel að menn séu sammála um að láta þennan málaflokk hafa forgang í þessari uppbyggingu.



Herra forseti. Það hefur komið fram í fjölmiðlum að það er vaxandi kvíði í bændum, sem lifa að verulegu leyti á kartöflurækt, að hringrot, sem vart hefur orðið um nokkurra ára skeið, sérstaklega í lágsveitum Suðurlands, muni berast um landið ef ekki verða gerðar ráðstafanir til að hindra það. Eins og kunnugt er fer stofnrækt á útsæðiskartöflum eingöngu fram í Eyjafirði og þar er eitt af meiri háttar kartöflusvæðum landsins. Það er ekki vitað til þess, ekki enn a.m.k., að hringrot hafi borist þangað norður eða út frá þessu takmarkaða svæði sem ég gat um áðan, þ.e. lágsveitum Suðurlands. Nú hefur enn fremur komið fram í fjölmiðlum að verslanir á Akureyri hafa fengið til sölu matarkartöflur sem gera má ráð fyrir að séu af hinu sýkta svæði. Ég tel að það þurfi að huga vel að þessu máli og ég veit að eitthvað hefur verið kannað ástand útsæðis norður við Eyjafjörð. Þess vegna hef ég leyft mér að bera upp fsp. til hæstv. landbrh.: "1. Hafa verið gerðar ráðstafanir til að hindra útbreiðslu á hringroti í kartöflum? 2. Hefur verið leitað álits sérfræðinga um hvaða leiðir séu vænlegastar til að útrýma þessum sjúkdómi?" Auðvitað hefði verið þörf á því að leita fleiri svara, koma með fleiri spurningar, t.d. hvort það geti ekki verið hættulegt að selja útsæði í þeim verslunum sem hafa selt matarkartöflur og hvort sé ekki ástæða til að gera ráðstafanir í þeim efnum og enn fremur um umbúðir utan af kartöflum af þessu sýkta svæði.



Herra forseti. Hv. 3. þm. Norðurl. e. hefur borið fram fsp. um hringrot í kartöflum. Ég óskaði eftir upplýsingum um þetta mál frá Sigurgeir Ólafssyni, sérfræðingi í jurtasjúkdómum, sem er okkar færasti sérfræðingur á þessu sviði og vinnur einmitt við þessi mál hjá Rannsóknastofnun landbúnaðarins. Hann hefur verið mjög önnum kafinn við að rannsaka þennan sjúkdóm síðustu vikurnar, en lét mig samt hafa örstutta grg. sem er svör við þessum tveimur spurningum. Við þeirri fyrri, "Hafa verið gerðar ráðstafanir til að hindra útbreiðslu á hringroti í kartöflum?", er svarið að með reglugerð nr. 126/1986, um sölu og dreifingu á kartöfluútsæði, er reynt að sporna gegn frekari útbreiðslu hringrots. Hringrot berst einkum á milli með útsæði og við samnýtingu véla. Reglugerðin kemur í veg fyrir að útsæði frá hringrotsbæjum fari í almenna dreifingu. Reyndar er framleiðanda, sem hefur fengið hringrot í uppskeru sína, einungis heimilt að afhenda útsæði til ræktanda innan sama hrepps og því aðeins að viðkomandi eigi við sama vandamál að etja. Rannsóknastofnun landbúnaðarins hefur nú skoðað kartöflur hjá um 40 framleiðendum á Norðurlandi og þremur á Suðurlandi sem hyggja á útsæðissölu á vori komanda. Á næstunni verða framleiðendur á Suðausturlandi heimsóttir. Ráðuneytið mun einungis heimila þeim að selja útsæði sem fá jákvæða umsögn. Við síðari spurningunni, "Hefur verið leitað álits sérfræðinga um hvaða leiðir séu vænlegastar til að útrýma þessum sjúkdómi?", er svarið: "Hringrot hefur nú fundist á tæplega 50 bæjum á Suðurlandi. Flestir þeirra eru í Djúpárhreppi, Villingaholts- og Gaulverjabæjarhreppi. Á þessu svæði fer fram meira en helmingur af kartöfluframleiðslu landsmanna. Til að útrýma hringroti þarf að leggja niður kartöfluræktun helst tvö ár, sótthreinsa vélar og geymslur og byrja síðan með heilbrigt útsæði. Það er því ljóst að sjúkdómnum verður ekki útrýmt nema með samræmdum aðgerðum yfir lengri tíma. Það er mikilvægast að tryggja fyrst ræktun á heilbrigðu útsæði. Nefnd skipuð af ráðherra, og í henni eru Sigurgeir Ólafsson, Magnús Óskarsson og Ólafur G. Vagnsson, mun fyrir haustið skila tillögum að reglugerð um ræktun og sölu á kartöfluútsæði. Framleiðendum, sem fengið hafa hringrot til sín, hefur verið ráðlagt fyrst í stað að ná smitmagni niður með því að skipta útsæði sínu út í áföngum og beita sótthreinsun til að hindra enn frekari útbreiðslu. Reikna má með að betri mynd fáist af hinni raunverulegu útbreiðslu sjúkdómsins að loknum þeim rannsóknum sem nú eru í gangi. Eins og kemur fram í svari Sigurgeirs er um mjög umfangsmikla aðgerð að ræða að útrýma hringroti algerlega og því er það mat hans að þetta verði að taka í áföngum til að það sé viðráðanlegt kostnaðar vegna. Ég mun leggja áherslu á það hér eftir sem hingað til að reyna að framkvæma tillögur hans sem ég tel að séu mjög raunsæjar. Hann er sá sérfræðingur sem er best kunnugur þessum málum og nýtur álits kartöfluframleiðenda.



Herra forseti. Ég þakka hæstv. landbrh. fyrir svör hans. Þó að það sé ekki tækifæri til að ræða þessi mál hér ítarlega vil ég bæta því við okkur til umhugsunar, sem hér erum, að nú hefur verið upplýst að það hafi verið fluttar kartöflur í verslun norður á Akureyri. Það hefur verið upplýst að kartöfluverksmiðjan á Svalbarðseyri hafi fengið kartöflur frá hinu sýkta svæði. Það þarf að huga að því hvort eigi að líða slíkan flutning, hvort það verður ekki að koma í veg fyrir slíka flutninga og líka að leita eftir því hvort ekki er full ástæða til að aðvara þá sem kaupa kartöflur á þessu svæði, hvernig eigi að fara með umbúðir utan af þessum kartöflum. Það kom fram í orðum hæstv. ráðh. að skoðað hefur verið útsæði frá 40 bændum við Eyjafjörð. Það eru væntanlega þeir sem eru með stofnútsæði. En nú eru margir aðrir sem eru með útsæði á Norðurlandi. Auðvitað er laukrétt að það þarf að skoða kartöflur hjá öllum þessum framleiðendum. En mér finnst vera full ástæða til að gera athugun á því hvort ekki er hægt að skoða hjá fleirum þar sem eru hverfandi líkur fyrir því að sjúkdómurinn hafi borist norður þannig að menn geti fengið heilbrigt útsæði. Ég held að það sé kappsmál fyrir alla, ekki síst þá sem hafa framleitt kartöflur, að reynt sé að verja þau byggðarlög sem hafa ekki enn orðið fyrir barðinu á þessum sjúkdómi og þó sérstaklega Eyjafjörð, sem hefur verið til fleiri ára með stofnútsæði, því að margir framleiðendur, bæði á Suðurlandi og annars staðar, hafa sótt útsæði þaðan. Ég vil hvetja hæstv. ráðh., og ég veit að hann athugar það vel, til þess að láta gera allar tiltækar ráðstafanir til að hindra að sjúkdómurinn berist út og líka séu kannaðir möguleikar á að nýta það útsæði sem til er og er heilbrigt.



Herra forseti. Ég vil taka undir með hv. 3. þm. Norðurl. e. að það er mikilvægt að reyna að gera allt sem hægt er til að koma í veg fyrir að þessi sjúkdómur breiðist út til fleiri staða en þegar er orðið. Sérfræðingur okkar er að athuga það og rannsaka, eftir því sem honum vinnst tími til, hver útbreiðslan er. Fyrr en það liggur ljóst fyrir er kannske erfitt að afmarka það. En að sjálfsögðu er mikilvægast af öllu að koma í veg fyrir að hringrot berist í Eyjafjörð þar sem stofnræktun fer fram. Hins vegar hefur sérfræðingurinn talið að það væri ákaflega erfitt að banna allan flutning á pökkuðum matarkartöflum milli staða á meðan ekki liggur fyrir hvar veikin er og hvar ekki, en það þurfi, eins og kom fram í svari hans, að huga fyrst og fremst að útsæðinu. En ég er viss um að Sigurgeir Ólafsson mun gera allt sem í hans valdi stendur til þess að kynna sér ástandið sem allra best og gera síðan þær tillögur sem hann telur að komi best að gagni.



Herra forseti. Á þskj. 618 hef ég leyft mér að leggja fram fsp. til hæstv. menntmrh. um byggingarkostnað nýs útvarpshúss. Fsp. hljóðar svo: "1. Hver er heildarkostnaður orðinn nú við nýja útvarpshúsið? 2. Hvað er áætlað að heildarkostnaðurinn verði við húsið fullbúið? 3. Hvernig hefur byggingin verið fjármögnuð og hver er áætlun um lokafjármögnun?" Hér er um að ræða hús sem er búið að vera mörg ár í byggingu og æskilegt væri að fara að sjá sem fyrst fyrir lokin á. Þess vegna vænti ég þess að hæstv. ráðh. gefi svar við þessum fsp.



Herra forseti. Ég leitaði upplýsinga hjá fjármálastjóra Ríkisútvarpsins vegna þessara fsp. og hljóða þær á þennan veg: Í fyrsta lagi: Heildarkostnaður við bygginguna á framreiknuðu verði til ársloka 1985 er 392 132 515 kr. Sem svar við 2. lið fsp. tek ég fram: Áætlað er að útvarpshúsið kosti fullbúið 829 millj. kr. og er þá miðað við núgildandi byggingarvísitölu 250 stig. Og sem svar við 3. lið fsp. tek ég fram: Byggingarframkvæmdir hafa til þessa verið kostaðar af Framkvæmdasjóði Ríkisútvarpsins. Auk þess hafa um 35 millj. kr. fengist sem skammtímalán hjá Landsbanka Íslands. Óskir Ríkisútvarpsins um lántökuheimild hafa verið bornar fram við menntmrn. og fjvn. Alþingis. Áætluð byggingarlok eru á miðju ári 1988. Fjárþörf 1986-1988 er 437 millj. kr. Framkvæmdasjóður stendur undir um 250 millj. kr. af þeirri fjárhæð. Lántaka umrædd tvö og hálft ár þyrfti því að verða um 187 millj. kr. sem endurgreiðast á árunum 1989-1991.



Herra forseti. Ég þakka hæstv. ráðh. fyrir svör hans. Hér er um þýðingarmikið mál að ræða og æskilegt væri að lokið yrði sem fyrst við bygginguna svo að öll starfsemi hljóðvarps og sjónvarps geti sem fyrst flutt í húsið. Þess vegna hvet ég til þess að hraðað verði byggingu útvarpshússins svo sem kostur er þó að mér sé ljóst að hérna er um háar upphæðir að ræða. Þá upplýsti hæstv. ráðh. að á árunum 1987 og 1988 væri fyrirhugað að ljúka byggingunni svo að ekki er orðið langt eftir í lok byggingarinnar. En þar sem þetta hefur verið nokkuð lengi í byggingu er mjög æskilegt að framkvæmdum sé hægt að ljúka sem fyrst og starfsemin geti flutt öll í húsið sem fyrst.



Herra forseti. Ég get ekki tekið undir þau ummæli hv. fyrirspyrjanda að brýna nauðsyn beri til að hraða framkvæmdum við þau ósköp sem þetta hús er. Áætlað er að það muni kosta 829 millj. Ætli það bætist ekki eitthvað við það, t.d. lagfæring á lóð sem er ekkert smáræði. Það væri hægt að hafa þar allmargar kýr á beit t.d. En í öllu falli held ég að það sé mjög misráðið að ætla að flytja sjónvarpið í þetta hús. Hv. alþm. þurfa að fara og sjá þetta hús að innan, ganga um það og sjá hver ósköpin eru þarna á ferðinni. Leiðslukjallarinn einn er miklu stærri en þær hæðir sem við sjáum. Hann er neðan jarðar. Þar á ekkert annað að vera en leiðslur fyrir sjónvarp. Mér skilst það sé orðið lítið um leiðslur. Þetta eru orðnir örmjóir þræðir og jafnvel fjarskipti. Það er slík sóun og ofboð og níðingsháttur gagnvart útvarpinu að ætla að flytja það inn í þessi ósköp að þessa byggingu á að stöðva. Það á að selja hana. Það er mjög vel hægt að koma þarna fyrir a.m.k. 100 smáíbúðum á efri hæðunum.  A.m.k. ber að forðast að flytja útvarpið inn í þessi ósköp, sérstaklega þó sjónvarpið. Það væri hægt að hugsa sér að útvarpið væri þarna uppi í turninum, en miklu betur væri það sett einhvers staðar annars staðar í litlu laglegu húsi þar sem hægt væri að koma við menningarlegri hugsun.



Herra forseti. Það er mjög stutt athugasemd. Það er of seint að gera mikið í þessu máli vegna þess að útvarpið er auðvitað þegar að hluta til flutt inn í þetta hús. Í öðru lagi var margsinnis á það bent innan stofnunarinnar hverja reginvitleysu væri verið að gera með því að flytja sjónvarpið í þetta hús. Á það var aldrei hlustað og því verður því miður ekki breytt núna. Það hefði verið ástæða til að standa allt öðruvísi að þessum hlutum. Ég læt í ljós efasemdir um að þetta hús henti til breytinga í smáíbúðir, en það mætti sjálfsagt nota það til einhverra annarra hluta. En auðvitað verður útvarpið þarna til húsa. Það voru mistök að flytja sjónvarpið þangað líka eins og á að gera. Það verður feiknarlega dýrt. Ég á eftir að sjá að sala hússins við Laugaveg 176 geri mikið meira en að vega upp á móti kostnaði við flutningana. Þarna hafa verið gerð mistök á mistök ofan, en því miður er orðið of seint fyrir hið háa Alþingi að gera nokkuð í því máli.