Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Heilbr.og trn. þessarar hv. deildar hefur haft til umfjöllunar frv. til l. um meinatækna. Eins og kunnugt er eru starfsréttindi meinatækna nú vernduð í reglugerð, en hér er um að ræða lögverndun þess starfsheitis sem frv. fjallar um. Heilbr.- og trn. leggur til að frv. verði samþykkt eins og það var afgreitt frá Nd. Ég vil taka fram að Gunnar Thoroddsen var fjarverandi afgreiðslu málsins, en allir aðrir nm. skrifa hér undir.



Herra forseti. Heilbr.og trn. þessarar hv. d. hefur haft til meðferðar frv. til l. um breyt. á lögum nr. 97 1979, um eftirlaun til aldraðra. Frv. þetta var lagt fram í samræmi við fyrirheit ríkisstj. í sambandi við lausn á kjaradeilu ASÍ og vinnuveitenda í okt. s.l. Nefndin hefur fjallað um málið og leggur til að frv. verði samþ. eins og það var afgreitt frá Nd. Gunnar Thoroddsen var fjarverandi afgreiðslu málsins. Aðrir nm. skrifa undir nál.



Herra forseti. Fjh.- og viðskn. þessarar hv. deildar hefur haft til meðferðar frv. til l. um álag á ferðagjaldeyri. Eins og fram hefur komið varð ekki einhugur í nefndinni um afgreiðstu málsins. Ég mæli hér fyrir áliti meiri hl. sem leggur til að frv. verði samþ. Meiri hl. skipa Ólafur Ragnar Grímsson, sá sem hér stendur, Guðmundur Bjarnason, Kjartan Jóhannsson og Gunnar Thoroddsen. Þeir sem skipa minni hl. eru Eyjólfur Konráð Jónsson og Lárus Jónsson og munu þeir mæla fyrir því áliti sem þeir leggja fram.



Herra forseti. Eins og þegar hefur komið fram klofnaði nefndin í afgreiðslu þessa máls. Við hv. þm. Lárus Jónsson skilum séráliti og leggjum til að frv. verði fellt. Þetta mál þekkja allir og óþarft að eyða að því mörgum orðum. Ég vil aðeins benda á að við getum þess í nál., að hér sé um að ræða skattheimtu á næsta ári nálægt 2.4 milljörðum kr., sem er hluti af skattránsstefnu núv. hæstv. ríkisstj. sem leggur aukalega á þjóðina í kringum 60 milljarða kr. á næsta ári - miðað við þá útreikninga sem stjórnin sjálf gerir - umfram það sem var áður en við tók þessi vinstri stjórn. Ég vil nú eiginlega kalla þetta einu og sömu vinstri stjórnina. Stefnan er óbreytt þó að afleiðingarnar verði náttúrlega sífellt verri og alvarlegri þegar slíkt stjórnleysi og upplausn gengur yfir þjóðina. Það er um þennan skatt sérstaklega að segja, að auðvitað er mjög óæskilegt að vera með tvöfalt gengi á gjaldmiðlinum. Það er nú einu sinni svo, að Íslendingar eru eina vestræna þjóðin sem býr við gjaldmiðil sem ekki er sæmilega gjaldgengur á erlendri grund. Við vitum það Íslendingar, að lengi hefur verið lítið á okkar peninga sem meira og minna verðlausa seðla erlendis, og ekki bætir úr skák að vera með tvöfalt gengi eða margfalt eins og hér var í eina tíð. Þetta gerir það líka að verkum, að svartamarkaður með gjaldeyri er varanlegur. Hann hefur lengi verið, en auðvitað er rétt gengisskráning það eina sem getur verið grundvöllur heilbrigðs fjármálalífs. Og það versta er kannske að nú, þegar fyrirhuguð er gjaldmiðilsbreyting, skuli síður en svo stytta upp í þessu efni. Miklu líklegra er hitt, að nýi gjaldmiðillinn verði í rauninni enn þá verðminni en sá núverandi - gagnstætt því sem haldið er fram - og að enginn muni við honum líta erlendis. Ég held að það sé alveg ljóst, að ekki er verið að styrkja gjaldmiðil Íslands, heldur að stofna til aukins öngþveitis og lélegri gjaldmiðils en við höfum nokkurn tíma áður haft. Þess má einnig geta, að auðvitað er með öllu óeðlilegt að það séu einungis efnamenn sem geti ferðast til útlanda. Það hefur lengi verið svo, allt frá Íslandsbyggð, að ungt fólk hefur jafnan viljað geta notið þess að dveljast um tíma erlendis. Og þannig þarf það helst að vera, að menn geti kynnst sjónarmiðum annarra með dvöl í nágrannalöndum eða fjarlægum löndum, og þá eiga það auðvitað ekki að vera sérréttindi efnamanna einna að geta þetta, heldur æskilegast að öll alþýða geti leyft sér að sjá sig eitthvað um í veröldinni. Þessir peningar, 2.4 milljarðar, eru eins og snjókorn í neðra, er mér víst óhætt að segja í þessum stól, í þessari skattheimtuhít, og ég held að það sé mjög misráðið að viðhalda þessu þegar kjör landsmanna rýrna jafnt og þétt, sérstaklega þeirra eignaminni og tekjulágu. Það er eins og alltaf sé sjálfsagt að níðast á því fólki. Það munar um þessa peninga hjá tekjulágu fólki og efnalitlu þó að forréttindamenn eða efnamenn geti vel greitt þetta. Þess vegna leggjum við eindregið til að þetta mál verði fellt, því að mælirinn er fullur.



Herra forseti. Fyrir hönd hv. alþm. Ólafs Ragnars Grímssonar, sem er skráður frsm., fjh.- og viðskn., mæli ég hér fyrir nál. meiri hl. Nefndin hefur fjallað um 156. mál deildarinnar, sem er frv. til l. um breyt. á lögum nr. 107 30. des. 1978, um sérstakt tímabundið vörugjald, sbr. lög nr. 33 29. maí 1980, um breyt. á þeim lögum. Frv. sem þetta mun vera gamall kunningi hv. alþm., þar sem hér er um endurnýjun eða framlengingu eldri laga að ræða, og felur í sér framlengingu á innheimtu sérstaks vörugjalds, sem samkv. beinum ákvæðum laganna fellur úr gildi frá og með n.k. áramótum. Er nú lagt til að gjald þetta skuli greiða til og með 31. des. 1981. Í forsendu frv. til fjárlaga fyrir árið 1981 er gert ráð fyrir að lög þessi verði framlengd óbreytt. Jafnframt framlengingu á gildistíma laganna er lagt til að nokkrar breytingar verði gerðar á einstökum greinum. Er gerð grein fyrir þeim í aths. við frv. Þar mun einkum vera um að ræða að leitast er við að kveða sem skýrast á um ákvörðun vörugjaldsstofns og innheimtu sérstaks vörugjalds að öðru leyti. Einnig er lagt til að tekið verði upp í lögin ákvæði er feli í sér nánari skilgreiningar á verksmiðjuverði innlendrar framleiðsluvöru og vöru sem fær einhverja vinnslumeðferð eða pökkun hér á landi, og skal það lagt til grundvallar útreikningi sérstaks vörugjalds. Nefndin varð ekki sammála um afgreiðslu frv., en í nál. meiri hl. fjh.- og viðskn. segir: „Nefndin hefur rætt frv. og mælir meiri hl. hennar með samþykkt þess.“ Undir þetta skrifa hv. þm. Ólafur Ragnar Grímsson, Guðmundur Bjarnason, Davíð Aðalsteinsson, Gunnar Thoroddsen og Kjartan Jóhannsson, en hann undirritar nál. með fyrirvara.



Herra forseti. Eins og kom fram hjá frsm. meiri hl. varð ekki samkomulag um afstöðu til þessa máls í fjh.- og viðskn. þessarar hv. deildar. Við Eyjólfur Konráð Jónsson höfum skilað séráliti á þskj. 239. Þar segir svo, með leyfi forseta: „Þetta frv. felur m.a. í sér framlengingu hækkunar á þessu gjaldi um 6%, sem lögð var á með brbl. af ríkisstj. Ólafs Jóhannessonar haustið 1979. Þessi hækkun leggur 10–11 milljarða kr. skattaálögur á almenning á næsta ári, og er það hluti af 60 milljarða aukaskatti til ríkisins á þjóðina á næsta ári, miðað við verðlag fjárlagafrv., sem vinstri stjórn Ólafs Jóhannessonar og núv. ríkisstj. eru ábyrgar fyrir.“ Og síðan segir: „Við leggjum til að frv. verði fellt.“ Það hefur komið til nokkurra orðaskipta, m.a. í þessari hv. deild, út af forsögu þessa skatts. Hefur þar komið fram að þetta gjald var fyrst lagt á í ríkisstjórnartíð Geirs Hallgrímssonar. Á þeim tíma hafði tekist að lækka gjaldið og það var yfirlýst stefna þeirrar ríkisstj. að lækka gjaldið og afnema það. En eins og hér segir í nál. tók ríkisstj. Ólafs Jóhannessonar annan pól í hæðina og hækkaði gjaldið verulega með brbl. haustið 1978, á þetta nú að vera. Bið ég hv. þm. að leiðrétta þessa prentvillu þarna. Ég held að óþarfi sé að fjölyrða um þetta. Hér er um að ræða hluta af því mikla skattahækkunarflóði, sem dunið hefur yfir frá þessum tíma og nákvæm grein hefur verið gerð fyrir í umr. um fjárlög hver er orðin. Ég endurtek að við leggjum til að frv. verði fellt.



Herra forseti. Ég hef skrifað með fyrirvara undir nál. þar sem mælt er með samþykkt þessa frv. Það, sem ég vil sérstaklega benda á í þessu sambandi, er að hér var og er að sjálfsögðu um að ræða tímabundna ráðstöfun, en á sama tíma er ljóst að allt aðflutningsgjaldakerfi landsins þarf endurskoðunar við. Ég hef talið rétt að þetta yrði framlengt nú, en ég vil vekja athygli á því, að nauðsyn ber til þess að aðflutningsgjaldakerfið verði endurskoðað og þá um leið hvaða hlutverki vörugjald skuli gegna yfirleitt í tekjuöflun ríkissjóðs og hvernig það lagar sig að aðflutningsgjaldakerfinu almennt. Þetta vil ég að komi hér fram vegna þess að ég tel brýnt að menn snúi sér að þessu verkefni sem alka fyrst og menn viti betur en nú hvar menn standa í þessum efnum, þó að stefnumörkun eigi sér stað. Þetta á ekki síst við með tilliti til stöðu iðnaðar í landinu og iðnþróunar sem hefur nokkuð verið til umræðu að undanförnu og gerir í raun og sannleika þeim mun brýnna að menn komi sér að þessu verki.



Herra forseti. Aðeins örstutta leiðréttingu. Mér missást þegar ég var að leiðrétta þetta þskj. áðan. Það er rétt, að þetta gjald var hækkað um 6% með brbl. sumarið eða haustið 1979. Haustið 1979, segir hæstv. ráðh. Hann kannast við þessa sögu.



Herra forseti. Í forföllum hv. þm. Ólafs Ragnars Grímssonar mun ég nú gera grein fyrir nál. fjh.- og viðskn., en hún hefur haft til umfjöllunar í nokkurn tíma 34. mál deildarinnar, sem er frv. til l. um breyt. á lögum nr. 29 frá 29. apríl 1963, um Lífeyrissjóð starfsmanna ríkisins, sbr. lög nr. 49 frá 1973 og lög nr. 21 frá 1975. Nefndin hefur haldið nokkra fundi um málið og m.a. kvatt á sinn fund til að fá nánari upplýsingar og útskýringar Höskuld Jónsson ráðuneytisstjóra í fjmrn. Frv. þetta er staðfesting á brbl. um sama efni sem gefin voru út 9. sept. 1980 og eru hluti af samkomulagi í kjarasamningum milli BSRB og ríkisvaldsins. Á þeim tíma, sem liðinn er frá setningu brbl., hefur komið í ljós að nokkrar frekari breytingar þarf að gera á lögunum svo að þau samrýmist betur gerðum kjarasamningum. Hefur nefndin farið yfir þau atriði og flytur brtt. á þskj. 248. Þó að skammur tími hafi unnist til að skoða þessi þskj. og bera saman við lögin mun ég þó reyna að gera nokkra grein fyrir þeim breytingum sem í þessu felast. Í fyrsta lagi er lagt til að breyta 6. gr. frv. - það er breyting á 12. gr. laganna. Meginbreytingarnar þar eru: Í 1. mgr. segir: „Hver sjóðfélagi, er greitt hefur iðgjöld til sjóðsins og er orðinn fullra 65 ára að aldri, á rétt á árlegum ellilífeyri úr sjóðnum.“ Hér falla niður úr greininni á eftir orðunum „til sjóðsins“ orðin: í fimm ár eða lengur. Þá segir í 3. mgr.: „Lífeyrisréttur skal aukast um 2% fyrir hvert starfsár.“ Þar var áður í lögunum: „hvert ár“, en nú er lagt til að þarna komi: hvert starfsár. Í 6. mgr. kemur innskot. Þar segir: „Upphæð ellilífeyris er hundraðshluti af launum þeim og persónuuppbót samkv. kjarasamningum, er á hverjum tíma fylgja“ o.s.frv. Orðunum „og persónuuppbót samkv. kjarasamningum“ er þarna bætt við. Þar er fjallað um persónuuppbót sem greidd er á lífeyri fyrir desembermánuð. Í 7. mgr. þessarar gr. segir: „Hafi sjóðfélagi gegnt hærra launuðu starfi eða störfum í a.m.k. tíu ár fyrr á sjóðfélagatíma sínum í Lífeyrissjóði starfsmanna ríkisins skal miða lífeyrinn við hæst launaða starfið“ o. s. frv. Orðunum „í Lífeyrissjóði starfsmanna ríkisins“ hefur þarna einnig verið bætt við. Fleiri breytingar eru ekki gerðar á þessari grein frv. Í öðrum lið brtt. er lagt til að 9. gr. frv. breytist þannig, að 7. mgr. 12. gr. orðist svo: „Fyrir jafngildi hverrar tólf mánaða iðgjaldagreiðslu ávinnst réttur til ellilífeyris og örorkulífeyris.“ Orðunum „og örorkulífeyris“ er þarna bætt við. Síðan segir áfram: „sem nemur 2% af viðmiðunarlaunum, og réttur til makalífeyris sem nemur 1% af viðmiðunarlaunum.“ Þessi síðustu orð: „og réttur til makalífeyris sem nemur 1% af viðmiðunarlaunum“ - er viðbót. Þá kemur 3. liður brtt., sem er ný grein er verði 10. gr. frv. og fjallar um að 1. mgr. 13. gr. laganna orðist svo: „Hver sjóðfélagi, sem ófær verður til að gegna því starfi, sem hann hefur gegnt þangað til, og eigi á kost á öðru jafngóðu starfi við hans hæfi hjá stofnun þeirri, er hann hefur unnið hjá, eða annarri stofnun, sem tryggir starfsfólk sitt í sjóðnum, eða missi einhvern hluta af launum sínum sökum slíkrar örorku, á rétt á örorkulífeyri, ef tryggingayfirlæknir, í samráði við landlækni, metur örorkuna meiri en 10%.“ Þá kemur: „enda hafi sjóðfélaginn greitt iðgjöld til sjóðsins undanfarin þrjú almanaksár og a.m.k. í sex mánuði á undanfarandi tólf mánuðum.“ Þetta er viðbót við greinina, að öðru leyti er hún óbreytt. Í 4. lið brtt. segir: „Ný grein er verði 11. gr. frv. 2. mgr. 14. gr. laganna hljóði svo: Upphæð makalífeyris er hundraðshluti af launum þeim og persónuuppbót skv. kjarasamningi, sem á hverjum tíma fylgja starfi því er hinn látni gegndi síðast.“ - Hér er orðunum „og persónuuppbót skv. kjarasamningi“ bætt inn í núverandi texta laganna. Í upphafi 2. málsliðar er breyting frá lögunum. Þar segir: „Ef starfstími sjóðfélagans hefur verið 32 ár eða skemmri er hundraðshluti þessi 20% af greiddum launum að viðbættum 1% fyrir hvert iðgjaldagreiðsluár.“ Breytingin er aðeins sú, að í staðinn fyrir „30 ár“ er gerð till. um að komi: 32 ár. Í 5. lið brtt. er lagt til að 10. gr. frv. verði 12. gr. og taki svofelldum breytingum: Orðin „sambýlismanni“ og „sambýliskonu“ í 2. málslið verði: sambúðarmanni og sambúðarkonu. Þá er í 6. lið brtt. gert ráð fyrir nýrri grein sem yrði 13. gr. frv.: „Í stað fjögurra fyrstu málsl. 17. gr. laganna komi: Nú lætur sjóðfélagi í lifanda lífi og af öðrum ástæðum en elli eða örorku af stöðu þeirri, er veitti honum aðgang að sjóðnum, og fellur þá niður réttur hans og skylda til að greiða framvegis iðgjöld til sjóðsins og réttur hans til örorkulífeyris.“ Hér eru nokkrir málsliðir felldir niður úr 17. gr. laganna, en hún hljóðaði svo áður: „Nú lætur sjóðfélagi í tifanda lífi og af öðrum ástæðum en elli eða örorku af stöðu þeirri er veitti honum aðgang að sjóðnum“ - það, sem fellur niður, hljóðar svo: „og á hann þá rétt á að fá endurgreidd með vöxtum iðgjöld þau er hann hefur greitt í sjóðinn. Stjórn sjóðsins ákveður vextina með hliðsjón af ávöxtun sjóðsins. Hafi hann verið sjóðfélagi í fimm ár, er hann lætur af stöðunni, getur hann með samþykki sjóðstjórnarinnar valið um hvort hann fær iðgjöld sín endurgreidd eða hann lætur þau standa inni í sjóðnum. Velji hann síðari kostinn fellur niður réttur hans og skylda til að greiða framvegis iðgjöld til sjóðsins og réttur hans til örorkulífeyris.“ Þessir málsliðir falla niður samkv. þessari brtt., en málsliðurinn orðist eins og ég las fyrst. Í 7. lið brtt. á þskj. 248 er sagt: „11. gr. frv. verði 14. gr. og hljóði svo: 25. gr. laganna orðist svo: Nú verður almenn hækkun á áður úrskurðuðum elli-, örorku- og makalífeyri vegna almennrar hækkunar á launum opinberra starfsmanna, sbr. 12., 13. og 14. gr., og endurgreiðir þá ríkissjóður og aðrir þeir aðilar, sem tryggja starfsmenn sína í sjóðnum, Lífeyrissjóði starfsmanna ríkisins þá hækkun er þannig verður á lífeyrisgreiðslum.“ Breytingin, sem verður á þessari mgr., er sú, að inn kemur: „og aðrir þeir aðilar“ - þar sem rætt er um þá sem tryggja starfsmenn sína í sjóðnum. Þá held ég að ég hafi gert nokkra grein fyrir þeim brtt. sem felast í þskj. 248, en trúlega hefði mátt gera þeim nokkru betri skil, ef tími hefði verið rýmri til að fara yfir þessi gögn sem svo seint var dreift í hv. deild. Á fundum nefndarinnar kom fram að rétt og eðlilegt væri að hið fyrsta færi fram ítarleg endurskoðun á öllu lífeyrissjóðakerfinu sem stefni í þá átt að stofnaður verði einn lífeyrissjóður fyrir alla landsmenn. Hjá nefndinni eru nú til meðferðar frumvörp til laga um Lífeyrissjóð hjúkrunarkvenna og Lífeyrissjóð Íslands, en trúlega verður ekki um þau fjallað fyrr en eftir áramót. Gefst þá tækifæri til að taka þessi lífeyrissjóðamál til nánari umfjöllunar og almennrar endurskoðunar. Nefndin varð sammála um að mæla með samþykkt frv. með þeim breytingum sem fram koma á þskj. 248. Einstakir nm. gera þó sérstakar athugasemdir sem fram koma í nál., en það hljóðar svo, með leyfi hæstv. forseta: „Nefndin hefur rætt frv. og mælir með því, að það verði samþykkt með þeim brtt. sem fluttar eru á sérstöku þskj. og samkomulag hefur orðið um milli fjmrn. og BSRB. Eyjólfur Konráð Jónsson og Lárus Jónsson taka þó fram að þeir telja lífeyrissjóðsmál landsmanna í hinum mesta ólestri og fela í sér mikið misrétti og telja brýna nauðsyn á úrbótum í því efni, sbr. frv. um Lífeyrissjóð Íslands. Með hliðsjón af því að þetta frv., 34. mál, er liður í nýgerðum samningum við opinbera starfsmenn sé þó eðlilegt að lögfesta það. Kjartan Jóhannsson tekur fram, að hann telur ástand lífeyrissjóðsmála í landinu í argasta ólestri og fela í sér eitthvert mesta misrétti sem viðgengst í landinu og þess vegna sé brýn nauðsyn að þegar verði hafist handa við uppstokkun þess og komið á sameiginlegum lífeyrissjóði og lífeyrisréttindakerfi allra landsmanna. Enn fremur bendir hann á að samkv. þeim lögum, sem hér eru til afgreiðslu, njóta menn lífeyris sem hundraðshluta af þeim launum, sem þeir gegndu síðast, og sjóðfélagi, sem dregur úr vinnu sinni fyrir aldurs sakir þegar líður á starfstímann, er þannig stórlega hlunnfarinn, en á hinn bóginn býður þetta upp á misnotkun kerfisins með takmörkuðu vinnuframlagi meginhluta starfstímans, en fullu starfi á síðustu starfsárunum. Þess vegna leggur Kjartan Jóhannsson áherslu á að þetta mál verði tekið til athugunar hið fyrsta. Gunnar Thoroddsen var fjarverandi afgreiðslu málsins.“ Undir þetta rita: Ólafur Ragnar Grímsson, Davíð Aðalsteinsson, Eyjólfur Konráð Jónsson, Guðmundur Bjarnason, Kjartan Jóhannsson og Lárus Jónsson.



Herra forseti. Aðeins til að ítreka það, sem komið hefur fram hjá mér áður í þessari hv. deild og kemur einnig fram í nál., að lífeyrissjóðsmálin almennt eru í slíkum ólestri, að það má ekki dragast öllu lengur að úr verði bætt, að uppstokkun eigi sér stað á því kerfi sem nú er, því að hér er á ferðinni eitthvert versta misrétti í landinu. Í annan stað vil ég benda á og geri það í þessu nál., að það frv., sem hér er til afgreiðslu, framlengir ákvæðin sem áður giltu, þess efnis, að upphæð ellilífeyris er hundraðshluti af launum þeim er á hverjum tíma fylgja starfi því sem sjóðfélaginn gegndi síðast. Þetta er áreiðanlega í sumum tilvikum óréttlátt fyrirkomulag, í öðrum tilvikum getur komið til að kerfið verði í raun og sannleika misnotað, og í þriðja lagi leiðir þetta til frekari stöðnunar í opinberri starfsemi en nauðsynlegt væri. Þetta er augljóst vegna þess að í fyrsta lagi kann það að henta ýmsum að draga úr störfum sínum þegar líður á starfstímann. Mönnum er eiginlega meinað það með þeirri aðferð sem hér viðgengst. Sá, sem lætur það eftir sér að draga úr störfum sínum þegar hann eldist, er um leið að skerða lífeyrisréttindi sín. Þess eru dæmi, að menn hafa dregið þannig úr störfum sínum og skert lífeyrisrétt sinn um leið. Þetta er náttúrlega hörmulegt fyrirkomulag. Í annan stað býður þetta kerfi upp á misnotkun af því tagi, að menn séu í tiltölulega litlu starfi, kannske hluta úr starfi, hálfu starfi, þriðjungi úr starfi, allt fram til síðustu mánaða starfstímans. Þá sprengi menn sig upp í það að vera í fullu starfi og fái þá full lífeyrisréttindi, greiðslur eins og um fullt starf sé að ræða, af því að þannig störfuðu þeir síðast. Þetta tel ég misnotkun á kerfinu. Í þessari sömu grein er talað um að lífeyrisréttur skuli aukast um 2% fyrir hvert starfsár. Það er engin skilgreining í lögunum á því, hvað starfsár þýðir eða hvernig með það skuli fara. Það er eiginlega sams konar brotalöm í þessu ákvæði eins og því sem ég gat um áðan. Nú er það áreiðanlega til bóta í hinu opinbera kerfi að menn skipti um störf. Þá getur það átt við, þegar menn fara að reskjast, að menn séu að ýmsu leyti sáttir við það að fara í lægra launuð störf. En eins og lögin eru núna er mönnum refsað fyrir það. Þá skerðist lífeyrisréttur manna við það, að þeir fara í störf sem þeir eru að ýmsu leyti tilbúnir að fara í af því að þeir vilja létta af sér, og það gæti þýtt að meiri hreyfanleiki væri á mönnum í störfum. Ákvæði laganna, eins og þau eru, vinna þannig gegn því að menn hreyfi sig til í störfum, og þeir, sem hafa komist ofarlega í launastiga, verða að hanga þar, hvað sem það kostar, til þess að halda lífeyrisrétti sínum. Ég geri þetta að umtalsefni vegna þess að ég held að þetta ákvæði, eins og það er, sé óhollt og það verði að finna betri skipan í þessum efnum sem komi ekki í veg fyrir að hreyfanleiki sé hjá fólki í opinberum störfum og þar sem viðurkennt sé að menn geti notið lífeyrisgreiðslna úr lífeyrissjóði miðað við það starf sem þeir hafa gegnt þegar best lét hjá þeim, en ekki endilega miðað við síðasta starfsárið.



Herra forseti. Afstaða okkar sjálfstæðismanna kemur fram í nál. sem hér hefur verið lesið. Ég þarf ekki að bæta neinu við það, aðeins hnykkja á því, að það er okkar skoðun að það þurfi að vinda sér í að endurskoða allt lífeyrissjóðakerfi landsins. Og eins og fram hefur komið hér höfum við lagt fram frv. í þessari hv. deild sem innlegg í þá tiltekt sem þarf að gera á lífeyrissjóðakerfinu.