Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. - Það hefur verið gert ráð fyrir því í sambandi við þessi einstæðu hátíðahöld, sem nú hafa farið fram, að veitt verði almennari uppgjöf saka en áður hefur verið gert. En það er svo með ýmis lagabrot, að í refsingu við þeim felst m.a. svipting borgaralegra réttinda og atvinnuréttinda. Hv. Alþ. hefur nú nýverið samþ. l., sem miða að nokkru leyti í þá átt að veita mönnum uppreisn æru fljótar en áður hefur verið, en það er ákvæði, sem er ætlazt til, að verði látið standa áfram. En það eru ýmis réttindi þannig, að svipting þeirra er mönnum meiri refsing en fangelsisvistin, sem lögð er við brotinu. Þetta frv. er borið fram til þess, að mögulegt verði að veita mönnum einnig uppreisn þessara réttinda, og er það nauðsynlegt að áliti hæstv. dómsmrh., ,að Alþ. samþ. þetta frv., til þess að hægt verði að endurveita réttindin nú einnig. Ég tek það fram, að það er ætlast til þess. að þessi l. gildi einungis í sambandi við þessi einstæðu hátíðahöld, sem nú hafa farið fram. Ég sé svo ekki ástæðu til þess að fjölyrða um þetta, en þar sem nauðsynlegt er, að málið komist gegnum þingið í dag, vænti ég, að hægt verði að láta það ganga án nefndar.



Herra forseti. - Ég skal játa, að mér er þetta mál lítið kunnugt og að ég er ekki fær að dæma um það af þekkingu. En ég heyrði á ræðu hv. flm., að hann ætlast til þess, að hæstv. dómsmrh. veiti t.d. bifreiðarstjórum, verzlunarmönnum og veitingasölum auk náðunar og borgaralegra réttinda atvinnuréttindi sín aftur. Mér dettur ekki í hug að neita því, að í einstökum tilfellum getur verið, að þetta kæmi ekki að sök, en sennilegt er, að í mörgum tilfellum sé það mikið álitamál, og í sumum tilfellum mun það alls ekki koma til mála að veita aftur þessi réttindi. Það er að vísu ætlazt til þess, að hæstv. dómsmrh. meti í hverju einstöku tilfelli, hvort rétt sé að veita aftur réttindin eða ekki. Ég hygg, að það geti þó orðið mjög erfitt og vandasamt verk fyrir hæstv. dómsmrh. að draga þar takmörkin. Það er t.d. með þá, sem aka bifreið ölvaðir, að þeir eru ekki einungis hættulegir sjálfum sér og þeim, sem í bifreiðinni eru, heldur einnig vegfarendum. Ég álít einnig ákaflega misráðið, ef menn hafa verið sviptir veitingaleyfi vegna misnotkunar á þeim réttindum, að þeim verði veitt þau réttindi aftur eða að menn, sem hafa verið riðnir við stórfelld fjársvik í sambandi við verzlun eða annan stóratvinnurekstur, fái tækifæri til þess að hefja slíka starfsemi á nýjan leik. Mér dettur ekki í hug að fullyrða, að þetta eigi við í öllum tilfellum, en það má fullyrða það í sumum, og ég tel, að það verði mjög erfitt að draga þar markalínuna. Það hefur verið óskað eftir því, að þessu máli yrði flýtt gegnum þingið, en ég get ekki séð, að fyrir því séu svo aðkallandi ástæður, og geri því till. um, að frv. verði vísað til allshn.



Herra forseti. - Ég hef ekki mikið að segja um ræðu hv. 3. landsk., en eins og ég hef tekið fram, þá er hér aðeins um heimild að ræða, og matið á því, hvort rétt sé að veita aftur réttindin eða ekki, er ekki vandasamara en mörg önnur mál, sem dómsmrh. verður að ráða fram úr. Ég veit, að það eru mörg tilfelli, t.d. með bílstjóra, þar sem ekki kemur til mála að veita atvinnuréttindin aftur, en þetta kemur líka mjög hart niður í ýmsum tilfellum. Það er mjög vel viðeigandi að bæta úr því misrétti í sambandi við þessi hátíðahöld, en til þess að það verði hægt, þarf frv. að verða að l. í dag.



Með því að ég sé ekki, að n. geti skilað áliti í dag, segi ég nei.