Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Allshn. hefur yfirfarið þetta frv. og rætt það við hlutaðeigandi aðila, fyrst og fremst lögreglustjórann í Reykjavík sem formann milliþn. í umferðarmálum og umferðarnefndar og við formann Félags íslenzkra bifreiðaeigenda. N. hefur rætt þetta mál á fjórum fundum. Eins og fram kom í ræðu hæstv. dómsmrh. við 1. umr. málsins hér í hv. þd., er hér aðeins um tvö atriði að ræða úr umferðarlögunum, sem lagt er til að breyting verði gerð á, en það er, að í fyrsta lagi verði nokkuð rýmkuð þau ákvæði, sem gilt hafa varðandi heyrn bifreiðastjóra og það talið réttlætanlegt með hliðsjón af reynslu nágrannalanda í þeim efnum, að það muni ekki vera um þá hættu að ræða, sem kannske í fljótu bragði virðist vera, að slíkir aðilar eða bifreiðastjórar yrðu til, þótt ekki hefðu fulla eða nægjanlega heyrn að dómi núgildandi lagaákvæða, eins og þau hafa verið. Allshn. var sammála um, að í stað orðanna „nægjanleg heyrn“ væri eðlilegt, að um heyrnina yrði ekkert sagt, heldur yrði það á valdi hlutaðeigandi sérfræðinga að meta það, hvort um nægjanlega heyrn væri að ræða, þar sem það hugtak, „nægjanleg heyrn“, væri svo teygjanlegt, að erfitt mundi að marka það með lagasetningu. Þessi afstaða n. kemur fram í brtt., sem hún gerir á þskj. 526. Í öðru lagi fjallar frv. þetta um all mikla hækkun og stórt stökk í hækkun fastatrygginga bifreiða og þótti mörgum, að þarna væri um allmikið stökk að ræða. En samkv. upplýsingum þeirra aðila, sem n. hefur rætt við, er talið, að það hafi sýnt sig í þeim óhöppum, sem hafa hent í umferðinni á undanförnum árum, að sízt muni þar ofgert, miðað við núgildandi verðlag, en eðlilega verður mönnum þá að hugsa, hvort ekki hafi verið þarna nokkuð lágt farið undanfarin ár, en um það atriði fjallar frv. að sjálfsögðu ekki. Að öðru leyti leyfi ég mér að vísa til grg. frv. og eins og fram kemur í nál. á þskj. 525, þá mælir n. með samþykkt frv. með þeirri breyt., sem um ræðir á þskj. 526.



Herra forseti. Svo sem að venju var höfð samvinna milli allshn. Nd. og Ed. við undirbúning nál. og komu þær brtt., sem þannig unnust út, fram á þskj. við 2. umr. í Nd. Þskj. hef ég ekki hér við höndina. En eftir að málið kom frá hv. Nd., bættust við allmargar umsóknir, sem óskað var eftir að n. fjallaði um og tók n. úr þeim hópi 4 umsækjendur um ríkisborgararétt, svo sem frá greinir á þskj. 528. Er það till. n., að þessir aðilar verði samþ., enda heyra ástæður þeirra undir þær reglur, sem hv. Alþingi hefur sett í þessum efnum. Allmargir aðilar aðrir voru þarna einnig með, sem n. treysti sér ekki til að mæla með að svo stöddu máli, þar sem ýmist var skortur á upplýsingum eða biðtími þeirra hafði ekki verið nægjanlegur. En eins og fram kemur á þskj. 527, leggur allshn. til, að frv. þetta verði samþ. með þeirri breyt., að 4 nýir aðilar bætist inn, svo sem frá greinir á þskj. 528.



Herra forseti. Frv. þetta fjallar um heimild ríkisstj. til handa til þess að auka kvóta Íslands hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum. Slík aukning kvótans mundi ekki hafa kostnað í för með sér nema að formi til, en skapa hins vegar aukin réttindi til lántöku í sjóðnum, ef slíkrar lántöku kynni af öðrum ástæðum að vera þörf. Fjhn. hefur haft málið til athugunar og eins og nál. á þskj. 508 ber með sér, leggur hún einróma til, að það verði samþ.



Herra forseti. Eins og fram kemur í nál. meiri hl. sjútvn., var nefndin a.m.k. ekki á einu máli um afgreiðslu frv. Meiri hl. n. leggur hins vegar til, að frv. verði samþ. Í grg. fyrir málinu er það tekið fram, að frv. þetta sé flutt að beiðni stjórnar h/f Skallagríms í Borgarnesi, en það rekur, sem kunnugt er, farþegaskipið Akraborg, sem nú er svo til eingöngu í farþegaflutningum á milli Reykjavíkur og Akraness. Skipið fer aðeins eina ferð í viku til Borgarness, enda hefur þróunin orðið sú, eins og raunar á öllum samgönguleiðum, að þar sem ferðin tekur styttri tíma landleiðina, sigra bílarnir og sjóferðir leggjast niður. Þessu er á annan veg farið um samgöngur á milli Reykjavíkur og Akraness. Það tekur allt að því helmingi lengri tíma að fara landleiðina heldur, en með góðu skipi. Þá er einnig svo komið, að mestur hluti af þeim vörum, sem fluttar eru milli Reykjavíkur og Akraness og Borgarfjarðar eru fluttar landleiðina með bifreiðum og þykir það á ýmsan hátt hagfelldara. Á leiðinni Akranes–Reykjavík eru hins vegar mjög miklir fólksflutningar með Akraborginni og hafa þeir farið sívaxandi. Er farþegatalan um 39 þús. á ári, sem er miklu hærri farþegatala, en dæmi eru til um á nokkru öðru farþegaskipi, sem nú er í innanlandssiglingum. Fargjald er nú 120 kr. aðra leiðina og þykir það allþungur skattur. Samt sem áður er rekstrargrundvöllur skipsins svo tæpur, að við borð lá, að félagið gæfist upp við að halda ferðum áfram. Það er skoðun stjórnar Skallagríms, að þeir gætu sparað verulega í útgerðarkostnaði, fengju þeir heimild til þess að fækka skipverjum, en nú eru fastráðnir 14 menn, auk þess 4 til afleysinga. Samvn. samgm., sem í eru nm. samgmn. beggja þd., hefur á hverju ári fengið rekstrarreikninga hinna ýmsu flóabáta, sem styrks njóta úr ríkissjóði. Það hefur verið samhljóða álit nefndarmanna, að ekki verði hjá því komizt að veita Skallagrími vegna Akraborgar hæsta styrk, sem n. mælir með að veittur sé. Á þessu ári er styrkurinn 1.600 þús. kr., en auk þess sérstakur 100 þús. kr. styrkur vegna klössunar, sem framkvæmd hefur verið nú nýlega. Þrátt fyrir þennan mikla fjárstyrk er svo komið, að stjórn félagsins sér fram á óviðráðanlega fjárhagserfiðleika, verði ekki fallizt á að heimila, einhverja fækkun á skipstjórnarmönnum, eins og frv. þetta felur í sér. Nefndin leitaði umsagnar um málið hjá Farmanna- og fiskimannasambandi Íslands, Vinnuveitendasambandi Íslands, skipaskoðunarstjóra og fékk auk þess upplýsingar frá stjórn Skallagríms. Allir þessir aðilar að undanskildu Farmannasambandinu mæla með samþykkt frv. Í umsögn Farmannasambandsins kemur m.a. fram, að lög þessi séu í endurskoðun og þess vegna væri eðlilegt að doka við með afgreiðslu þessa máls. Ég hef snúið mér til siglingamálaráðh. og spurzt fyrir um það, hvort slík endurskoðun ætti sér stað, og fengið þær upplýsingar, að svo væri ekki. Herra forseti. Ég sé ekki að svo komnu máli ástæðu til að orðlengja frekar um málið, en legg til, að frv. verði samþ. og því síðan vísað til 3. umr.