Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Það er full ástæða til að fagna því að hér skuli lögð fram og tekin til umr. till. til þál. um fyrirkomulag á Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins. Þó í grg. með þessari till. sé að finna ýmsar gagnmerkar upplýsingar um fjölda fatlaðra barna og hve áætla megi að mörg þeirra þurfi á þeirri þjónustu að halda sem Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins á að veita verður ekki hjá því komist að gera athugasemdir við ýmislegt sem fram kemur í þáltill. sjálfri og grg. Ekki síst það að ekki er í þessari þáltill. að finna að nægjanlega sé tekið á þeim málum er snerta greiningarstöðina og ágreiningur var uppi um hér á Alþingi fyrir rúmlega ári þegar frv. um málefni fatlaðra var til afgreiðslu á hv. Alþingi. Þau atriði, sem ég mun koma að í máli mínu og voru raunar helsta ástæðan fyrir því að Alþingi ákvað að afgreiða ákvæði um Greiningarstöð ríkisins með þeim hætti að skipa nefnd til að gera tillögur um fyrirkomulag og framtíðarskipan stöðvarinnar, þannig að Alþingi gæti tekið afstöðu til framtíðarskipulags þessara mála, eru enn mjög óljós og þær forsendur, sem ýmsir alþm. töldu að þá vantaði til að hægt væri að taka afstöðu í þessu máli, liggja raunar ekki fyrir enn og er ekki að finna í þessari þáltill. Ég vil taka það fram strax í upphafi að þó ég geri athugasemdir við ýmislegt sem fram kemur í þessari þáltill. og sem ekki er að finna þar, þá er það mín skoðun að það starf sem fyrirhugað er að fram fari í Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins sé mjög brýnt og raunar hafi dregist úr hömlu að taka ákvarðanir í þessu máli. Verkefni Greiningarstöðvar ríkisins er aðallega greining á fötlun og að leitað sé réttrar meðferðar og úrræða strax og fötlunar verður vart. Ráðgjöf við foreldra er ein meginundirstaða þess að mikið fatlað eða þroskaheft barn hafi möguleika til að ná sem bestum andlegum og líkamlegum þroska og brýnt að strax þegar fötlunar verður vart dragist það ekki að finna rétt meðferðarúrræði. Sú greiningarstarfsemi sem á undanförnum árum hefur farið fram í athugunar- og greiningardeildinni í Kjarvalshúsi hefur ótvírætt sannað gildi sitt og það er aðdáunarvert hve fámennt starfslið þar hefur áorkað miklu við þröng skilyrði og í allt of litlu húsnæði. Segir það sína sögu að á undanförnum árum hefur verið eins og hálfs til tveggja ára biðlisti á hverju ári að koma börnum þar að í greiningu og meðferð og eru nú 65 börn þar á biðlista. Athugasemdir þær sem ég set fram byggjast ekki á andstöðu við þetta mál. Þvert á móti tel ég mjög brýnt að allra leiða verði leitað til að koma greiningar- og ráðgjafarstarfsemi fyrir fötluð og þroskaheft börn í viðunandi og stærra húsnæði. Athugasemdir mínar eru fyrst og fremst settar fram til að fyrirbyggja að ýmislegt það komi fram á síðari stigum þessa máls sem verður til þess að tefja að framkvæmdir geti hafist. Í 1. lið þáltill. er gert ráð fyrir að félmrn. og menntmrn. beiti sér fyrir því að athugunar- og greiningardeild í Kjarvalshúsi að Sæbraut á Seltjarnarnesi verði breytt í Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins, þ.e. fyrsta áfanga í þróun þeirrar stofnunar. Síðan kemur fram í þáltill. að á næstu þremur árum verður undirbúin bygging framtíðarhúsnæðis Greiningar- og ráðgjafarstöðvar ríkisins og verði við það miðað að sú bygging verði fullbúin tveimur árum síðar. Miðað við forsögu og aðdraganda að þessari framkvæmd óttast ég að þar sem ekki eru dregnar skýrar línur í þessari þáltill. um að ábyrgð á allri framkvæmd og yfirstjórn þessara mála verði strax í höndum eins rn., þ.e. félmrn., eins og lög gera ótvírætt ráð fyrir, torveldi það og tefji fyrir allri framkvæmd þar sem enn virðist eiga að blanda menntmrn. inn í þetta mál og geti því orðið um vissa skörun milli rn. að ræða og skilin óljós á næstu árum hver ábyrgð beri í þessu máli. Í þessu sambandi tel ég ástæðu til að fara nokkrum orðum um aðdraganda þessa máls. Þegar lög um aðstoð við þroskahefta voru samþykkt á Alþingi 1979 var fyrst gert ráð fyrir stofnun Greiningarstöðvar ríkisins, án þess að í lögum væri tekin afstaða til þess undir hvaða rn. yfirstjórn Greiningarstöðvar ríkisins félli. Áður en lög um aðstoð við þroskahefta voru samþykkt hafði yfirstjórn athugunar- og greiningardeildar í Kjarvalshúsi verið í höndum menntmrn., en deildin er stjórnarlega í tengslum við Öskjuhlíðarskólann. Sérstök stjórnarnefnd var þá skipuð sem fara átti með málefni þroskaheftra, en málefni þroskaheftra áttu þá að heyra undir þrjú rn., þ.e. hjúkrunar- og sjúkradeildir undir heilbr.- og trmrn., fræðsla undir menntmrn. og önnur mál undir félmrn. Áttu fulltrúar þessara þriggja rn. m.a. sæti í stjórnarnefnd um málefni þroskaheftra. Þegar til átti að taka, fljótlega eftir að þessi lög voru samþykkt og hefja átti undirbúning að framkvæmd við Greiningarstöð ríkisins, þá torveldaði það mjög alla framkvæmd og undirbúningsvinnu að ekki var tekin afstaða til þess í lögum um aðstoð við þroskahefta undir hvaða rn. Greiningarstöð ríkisins átti að heyra, en sá vísir sem til var að greiningarstöð sem fram fór í athugunar- og greiningarstöðinni í Kjarvalshúsi, eins og áður sagði, heyrði þá undir menntmrn. Mikil togstreita var milli félmrn. og menntmrn. um hvort rn. ætti að hafa með yfirstjórn þessara mála að gera og hver bæri ábyrgð á þessu máli. Varð það til þess að draga mjög á langinn og tefja alla framkvæmd. Ekki var úr því máli leyst fyrr en með samþykkt laga um málefni fatlaðra, sem samþykkt voru á Alþingi 1983, þar sem tekið er af skarið um að Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins heyri undir félmrn. Þessi ágreiningur milli rn. kom skýrt fram í umfjöllun félmn. Nd. um frv. um málefni fatlaðra. Í nál. félmn., þegar það afgreiddi þetta mál, kemur eftirfarandi fram, með leyfi forseta: „Við umfjöllun nefndar á málinu hefur það tafið afgreiðslu málsins að í ljós kom að meiri háttar ágreiningur var uppi milli menntmrn. og félmrn. um IV. kafla frv. er snertir Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins. Vegna þessa ágreinings voru félmrh. og menntmrh. boðaðir á fund nefndarinnar“. Ágreiningurinn milli rn: fólst m.a. í því að fulltrúi menntmrn. taldi að óþarfi væri að setja á fót sérstaka Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins, sem IV. kafli laga um málefni fatlaðra gerði ráð fyrir, og taldi nægjanlegt að bæta við þrettán sérfræðingum innan þeirra stofnana sem fyrir eru, sem að einhverju leyti sjá nú um greiningu og meðferð fyrir fatlaða. Að auki kom fram í umsögn menntmrn., undirritaðri af Magnúsi Magnússyni sérkennslufulltrúa, að öllum hlyti að vera ljóst að það rn. sem fer með uppeldis- og kennslumál stjórnaði þessum þætti þeirra mála eins og öðrum. Þar sem ágreiningur virtist vera til staðar milli þessara rn. um framtíðarskipulag Greiningar- og ráðgjafarstöðvar ríkisins, og raunar yfirstjórnina einnig, tel ég það mjög óheppilegt að bæði þessi rn., eins og hér er gert ráð fyrir í till., hafi sameiginlega með það að gera að breyta þeirri starfsemi sem fyrir er, enda bendi ég aftur á að í lögum um málefni fatlaðra eru skýlaus ákvæði um að Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins heyri undir félmrn. og hlýtur félmrn. því að eiga að bera ábyrgð á framkvæmd málsins á öllum stigum málsins og við undirbúning framkvæmda. Reyndar var það svo einnig að skipan þeirrar nefndar sem fjallaði um till. og fyrirkomulag á framtíðarskipan Greiningarstöðvar ríkisins, sem hér er fjallað um, var í höndum félmrh. þó að fulltrúi menntmrn. skipaði einn fulltrúa í nefnd frá athugunar- og greiningardeildinni í Kjarvalshúsi, en þessi deild hefur verið stjórnunarlega í tengslum við Öskjuhlíðarskóla og undir yfirstjórn menntmrn. Á það má einnig benda að þrátt fyrir þessi lög kemur fram í fjárlagafrv. að athugunar- og greiningardeildin heyrir enn undir menntmrn., en rekstur stöðvarinnar, greiningarstöðvarinnar í Kjarvalshúsi, er á fjárlögum undir liðnum „skólar fyrir þroskahefta“. Því tel ég að enn sé verið að stíga skref til baka inn í fortíðina, þegar blanda á aftur menntmrn. inn í þetta mál. A.m.k. tel ég að taka verði af allan vafa um það í þessari þáltill., þannig að þegar í stað verði yfirstjórn þessara mála flutt til félmrn., eins og lög gera ráð fyrir, og ekki eigi þar að bíða þar til fullbúið verður framtíðarhúsnæði fyrir Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins sem alls óvíst er hvenær tilbúið verður eins og ég mun koma að hér á eftir. Ég mun því ásamt hv. þm. Helga Seljan flytja brtt. við þennan 1. tölul. þáltill., sem breytt verður hér væntanlega á morgun, um að tekin verði af öll tvímæli um að yfirstjórn þessara mála verði þegar í stað flutt yfir í félmrn. Í annan stað er gert ráð fyrir í 1. lið þessarar till., eins og þar segir, að jafnframt verði athugaðir möguleikar á kaupum á húsi í næsta nágrenni við Kjarvalshús í því skyni að auka þá greiningar- og ráðgjafarstarfsemi sem nú fer fram í Kjarvalshúsi. Í lögum um málefni fatlaðra er gert ráð fyrir að menntmrn. skuli þegar í stað gera ráðstafanir til að leigja eða kaupa hentugt bráðabirgðahúsnæði fyrir starfsemi athugunar- og greiningardeildarinnar í Kjarvalshúsi. Í samræmi við þetta bráðabirgðaákvæði var á árinu 1983 fest kaup á húseigninni Sæbraut 2 og átti þar með að bæta úr því neyðarástandi sem ríkt hefur og það húsnæði koma til viðbótar þeirri starfsemi sem verið hefur í athugunar- og greiningardeildinni í Kjarvalshúsi. Áætlað var að hefja starfsemi að Sæbraut 2 haustið 1984 og hefur komið fram að nýjar stöðuheimildir séu forsenda þess að hægt sé að bæta og auka þjónustumöguleika greiningarstöðvarinnar í Kjarvalshúsi. Enn liggur ekki fyrir hvort heimildir fáist fyrir þær stöðuveitingar, en eftir því hefur verið leitað við fjárlagaafgreiðslu. Því hefði verið æskilegt, ef hæstv. félmrh. hefði verið hér til staðar, að fá um það upplýsingar hvort kaup á húsi í næsta nágrenni við Kjarvalshús, sem hér er talað um í þáltill., eigi að koma til viðbótar þeirri húseign sem fest voru kaup á á árinu 1983 að Sæbraut 2 - eða er hér verið að fjalla um það hús sem enn hefur ekki verið hægt að hefja starfrækslu í þó kaupin hafi farið fram? Þetta tel ég mjög brýnt að fá upplýst áður en málið fær hér fullnaðarafgreiðslu. Í 2. lið þáltill. kemur fram eftirfarandi, með leyfi forseta: „Á næstu þremur árum verði undirbúin bygging framtíðarhúsnæðis við Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins. Verði við það miðað að sú bygging verði fullbúin tveim árum síðar. Einnig verði fjármagni beint á þessu fimm ára tímabili að uppbyggingu meðferðarúrræða og greiningar- og ráðgjafarþjónustu í öllum landshlutum samhliða aukningu á starfsemi Greiningar- og ráðgjafarstöðvar ríkisins.“ Ég er vissulega sammála því, sem hér kemur fram, að nauðsynlegt er að koma á greiningar- og ráðgjafarþjónustu í öllum landshlutum og raunar er gert ráð fyrir því í lögum um málefni fatlaðra. Hér er um mjög umfangsmikla greiningarstarfsemi að ræða sem ráð er fyrir gert að koma verði á fót í öllum landshlutum. Það sem ég hef við þetta að athuga er að málið skuli sett upp með þessum hætti í þáltill. vegna þess að með þessum hætti er í raun gengið lengra en lögin segja til um. Hér er verið að binda fjármagn sjóðsins til næstu ára í þessi verkefni, en skv. lögum um málefni fatlaðra er það hlutverk stjórnarnefndar að ráðstafa fé sjóðsins í samræmi við ákvæði 34. gr. þeirra laga að fengnum tillögum svæðisstjórna og umsögn viðkomandi rn. Er það í raun hlutverk stjórnarnefndar og svæðisstjórna að gera framkvæmdaáætlanir um uppbyggingu þjónustu fyrir fatlaða á svæðunum, en með þessum hætti sýnist mér að bundið sé fjármagn til sjóðsins til ákveðinna verkefna næstu árin, enda segir í grg. með þessari þáltill. að nefndin leggi til að á næstu þremur árum verði fjármagni beint að uppbyggingu og meðferð úrræða- og ráðgjafarþjónustu í öllum landshlutum og samhliða verði aukning á starfsemi greiningar- og ráðgjafarstöðvarinnar á Seltjarnarnesi sem var lýst í þessari þáltill. Einnig segir í grg. með þáltill. að á þessu þriggja ára tímabili verði undirbúin fjármögnun og bygging á framtíðarhúsnæði fyrir Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins og skuli sú bygging verða fullbúin á tveim árum, þ.e. innan fimm ára. Það er auðvitað nauðsynlegt að gera við það athugasemd að í þessari ítarlegu grg. skuli ekki vera hægt að finna stafkrók um það hver áætlaður er byggingarkostnaður og rekstrarkostnaður við Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins þegar með þessari þáltill. er gert ráð fyrir að Alþingi taki afstöðu til þess að hún verði fullbúin á næstu fimm árum og að byggingartími verði í raun tvö ár. Hæstv. félmrh. fór þó nokkrum orðum um það í sinni framsöguræðu, en nauðsynlegt hefði verið að sundurliðuð kostnaðaráætlun hefði fylgt þáltill. Samkv. kostnaðaráætlun, sem gerð var á árinu 1981 og dags. 7. jan. 1982, er gert ráð fyrir að kostnaður við byggingu Greiningar- og ráðgjafarstöðvar ríkisins á verðlagi í des. 1981 sé 35 millj. Lætur nærri að það sé nálægt 100 millj. miðað við verðlag í dag. Árlegur rekstrarkostnaður var á árinu 1982 áætlaður 10–12 millj. sem gera verður ráð fyrir að í dag sé ekki undir 30 millj. 

Fyrirspurnin hljóðar svo: „1. Hvaða embætti og stofnanir ríkisins eða fyrirtæki, sem ríkið er eignaraðili að, keyptu laxveiðileyfi á árunum 1980, 1981, 1982 og 1983? 2. Hvaða upphæðir greiddu fyrrnefndir aðilar árlega fyrir laxveiðileyfi? 3. Hvaða einstaklingar nýttu laxveiðileyfi þau sem keypt voru?“ Svar: Forsætisráðuneytið sendi fyrirspurnina til allra ráðuneytisstjóra ásamt bréfi þar sem m.a. sagði: „Þess er hér með farið á leit, að þér veitið umbeðnar upplýsingar af hálfu ráðuneytis yðar og þeirra stofnana ríkisins eða fyrirtækja, sem ríkið er eignaraðili að og heyra undir ráðuneyti yðar.“ Svör hafa nú borist frá öllum ráðuneytum og skulu rakin hér: Svar forsætisráðuneytis: Forsætisráðuneytið keypti engin laxveiðileyfi og hið sama gildir um Þjóðhagsstofnun og embætti húsameistara ríkisins. Svar Framkvæmdastofnunar ríkisins hljóðar svo: „Með vísun til bréfs yðar, dags. 14. nóvember s.l., vegna fyrirspurnar um keypt laxveiðileyfi opinberra stofnana 1980–1983: Framkvæmdastofnun ríkisins keypti laxveiðileyfi á umræddu tímabili: 1981 fyrir kr. 12 000, 1982 kr. 21 600 og 1983 kr. 35 100. Starfsmenn stofnunarinnar nýttu veiðileyfi ásamt gestum hennar.“ Í skrifstofu forseta Íslands fengust þær upplýsingar, að þar hefðu engin laxveiðileyfi verið keypt. Svar dómsmálaráðuneytis: „Skírskotað er til bréfs forsætisráðuneytis, dags. 14. f. m., varðandi fyrirspurn um keypt laxveiðileyfi á vegum embætta og stofnana ríkisins. Eftir könnun á þessu efni og að höfðu samráði við ríkisendurskoðun þykir mega fullyrða, að embætti eða stofnanir, sem heyra undir þetta ráðuneyti, hafi ekki leitað slíkra leyfa eða slíkur kostnaður komið á reikninga þeirra þau ár, sem um er spurt. Reyndar mundi svarið vera hið sama, þótt spurt væri um jafnmarga áratugi og ár.“ Svar félagsmálaráðuneytis: „Með vísun til bréfs yðar, dags. 14. f.m., þar sem spurst er fyrir um kaup á laxveiðileyfum af hálfu þessa ráðuneytis og embætta þeirra og stofnana, sem undir það heyra, á árunum 1980, 1981, 1982 og 1983, vill ráðuneytið hér með tjá yður að hvorki ráðuneytið né þær stofnanir og embætti, sem undir það heyra, hafa keypt laxveiðileyfi á hinum tilgreindu árum, né öðrum og fyrri árum. Þetta tilkynnist yður hér með.“ Svar fjármálaráðuneytis: „Vísað er til bréfs forsætisráðuneytisins, dags. 14. nóv. s.l., um kaup laxveiðileyfa. Eigi er það í minnum manna hér í ráðuneytinu eða stofnunum þess að laxveiðileyfi hafi verið keypt á árunum 1980, 1981, 1982 og 1983. Á árinu 1984 varði ráðuneytið hins vegar 500 kr. til kaupa á tveimur leyfum til að veiða silung í Meðalfellsvatni hálfan dag. Tveir erlendir viðsemjendur ríkissjóðs um skattamál þáðu leyfi þessi.“ Fyrirspurnin var einnig send Fjárlaga- og hagsýslustofnun og ríkisendurskoðun og kom fram í skriflegu svari, að af hálfu hvorugs þess aðila hafa verið keypt laxveiðileyfi. Svar Hagstofu Íslands. „Hagstofan hefur aldrei keypt laxveiðileyfi.“ Svar heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneytis: „Ráðuneytið vísar til bréfs forsætisráðuneytisins frá 14. nóvember s.l., þar sem óskað er upplýsinga af hálfu ráðuneytisins og stofnana er undir ráðuneytið heyra um það, hvaða aðilar keyptu laxveiðileyfi á árunum 1980, 1981, 1982 og 1983, svo sem nánar greinir í bréfinu. Ráðuneytið hefur fengið svör frá stofnunum, svo sem hér greinir: 1. Frá Tryggingastofnun ríkisins, þar sem segir að engin laxveiðileyfi hafi verið keypt af Tryggingastofnun ríkisins á árunum 1980, 1981, 1982 og 1983. 2. Frá Atvinnuleysistryggingasjóði, þar sem segir að Atvinnuleysistryggingasjóður hafi aldrei keypt laxveiðileyfi. 3. Frá Lyfjaeftirliti ríkisins, þar sem segir að Lyfjaeftirlitið hafi aldrei keypt eða nýtt laxveiðileyfi á kostnað hins opinbera. 4. Frá landlækni, þar sem segir að landlæknisembættið hafi ekki keypt nein laxveiðileyfi á árunum 1980–1983. 5. Frá Hollustuvernd ríkisins, þar sem segir að frá því hún tók til starfa, 1. ágúst 1982, hafi engin laxveiðileyfi verið keypt. 6. Frá St. Jósefsspítala, Landakoti, þar sem segir að St. Jósefsspítali, Landakoti, hafi hvorki fyrr né síðar keypt laxveiðileyfi né nein önnur veiðileyfi. 7. Frá Fjórðungssjúkrahúsinu, Akureyri, þar sem segir að Fjórðungssjúkrahúsið á Akureyri muni ekki hafa keypt laxveiðileyfi, hvorki þau ár sem spurt er um né önnur ár. 8. Frá ríkisspítölum, þar sem segir að ríkisspítalar hafi engin laxveiðileyfi keypt á árunum 1980–1983. Á hinn bóginn er upplýst að tekjur ríkisspítalanna af veiðihlunnindum námu 34 þús. kr. á árinu 1983. Þá er þess að geta, að af hálfu ráðuneytisins sjálfs hafa aldrei verið keypt laxveiðileyfi né önnur veiðileyfi. Ráðuneytið væntir þess að forsætisráðuneytið telji þessi svör fullnægjandi um aðild heilbrigðisstofnana að kaupum veiðileyfa fyrrgreind ár.“ Svar iðnaðarráðuneytis: „Vísað er til bréfs forsætisráðuneytisins, dags. 14. nóvember s.l., varðandi fyrirspurn til forsætisráðherra um kaup á laxveiðileyfum. Hjálagt sendast svör Íslenska járnblendifélagsins og Landsvirkjunar, en aðrar stofnanir og fyrirtæki, sem heyra undir iðnaðarráðuneytið, voru með neikvæð svör.“ Íslenska járnblendifélagið hf. „Járnblendifélaginu hefur símleiðis borist fyrirspurn um kaup félagsins á laxveiðileyfum o. fl. í því sambandi vegna fyrirspurnar um þetta efni, sem mun hafa verið lögð fyrir forsætisráðherra á Alþingi. Vegna þessa er eftirfarandi upplýst. 1. Sumurin 1980, 1981 og 1982 keypti járnblendifélagið þrjá veiðidaga hvert ár fyrir sjö stangir til laxveiði. Sumurin 1983 og 1984 hefur þetta ekki verið gert. 2. Greiðslur fyrir þessi veiðileyfi voru: 1980 kr. 12 600, 1981 kr. 33 600 og 1982 kr. 58 800. 3. Járnblendifélagið hefur ekki haldið skrá um hverjir nýttu þessi laxveiðileyfi og getur því ekki veitt um það óyggjandi upplýsingar. Að uppistöðu til voru þessir gestir félagsins framkvæmdastjórar stærstu verktaka við byggingarframkvæmdir, hinna mikilvægustu erlendra seljenda hráefna til járnblendifélagsins og skipafélaga, sem flutt hafa efni að verksmiðjunni og frá, auk fulltrúa eigenda hennar. Þá tóku stjórnarmenn og framkvæmdastjóri járnblendifélagsins þátt í þessum veiðiskap sem gestir og/eða gestgjafar. Ekki er talið ráðlegt að reyna að skrá eftir minni hvaða einstaklingar nýttu veiðileyfin hverju sinni. Félagið væntir þess, að þessar upplýsingar séu fullnægjandi.“ Landsvirkjun. Landsvirkjun hefur borist orðsending ráðuneytisins, dags. 23. þ.m., ásamt erindi forsætisráðuneytisins, dags. 14. þ.m., þar sem óskað er eftir svari svo fljótt sem auðið er við spurningu um kaup Landsvirkjunar á laxveiðileyfum 1980, 1981, 1982 og 1983 og hverjir hafa nýtt þau. Sem svar við fyrirspurn þessari skal upplýst að Landsvirkjun keypti laxveiðileyfi fyrir kr. 68 000 á árinu 1980 og fyrir kr. 144 000 á árinu 1982, en engin á árunum 1981 og 1983 og sama gildir reyndar fyrir árið 1984. Á árinu 1980 nýttu leyfin menn frá Manufacturers Hanover Trust Company, New York, Hambros Bank, London og Electrowatt Engineering Services, Zürich. Á árinu 1982 var um að ræða menn frá Manufacturers Hanover Trust Company, New York, Scandinavian Bank, London, og Electrowatt Engineering Services, Zürich. Í báðum tilvikum voru leyfin að nokkru jafnframt nýtt af fulltrúum Landsvirkjunar. Svar landbúnaðarráðuneytis: Ráðuneytið vísar til fyrirspurnar forsætisráðuneytisins, dags. 14. nóv. s.l., um kaup á laxveiðileyfum á vegum ráðuneytisins og stofnana þess árin 1980, 1981, 1982 og 1983. Fyrirspurn þessi var send stofnunum ráðuneytisins og hafa svör nú borist. Eru þau öll á þann veg, sem fyrirfram var vitað, að hvorki hafi fjármunum stofnana né vinnutíma starfsmanna verið varið til kaupa og nota á laxveiðileyfum. Engin laxveiðileyfi hafa verið keypt á vegum aðalskrifstofu ráðuneytisins. Svar menntamálaráðuneytis: Engin laxveiðileyfi hafa verið keypt á vegum menntamálaráðuneytis eða stofnana, sem undir það heyra, á umræddu tímabili. Svar samgönguráðuneytis: „Ráðuneytinu hafa borist meðfylgjandi svör, í myndriti, frá stofnunum sem heyra undir samgönguráðuneytið. Enn fremur hafa borist neitanir símleiðis frá Ferðamálaráði Íslands, Skipaútgerð ríkisins og Rannsóknanefnd sjóslysa.“ Vitastofnun Íslands. „Vegna fyrirspurnar hins háa ráðuneytis í bréfi, dags. 19. nóv. 1984 varðandi kaup Vitastofnunar Íslands og Hafnamálastofnunar ríkisins á laxveiðileyfum, upplýsist. Engin slík kaup hafa átt sér stað þau tuttugu og sjö ár sem ég hefi veitt stofnununum forstöðu.“ Skipulagsnefnd fólksflutninga. „Sem svar við bréfi ráðuneytisins, dags. 19. nóv. s.l., skal fram tekið, að skipulagsnefnd fólksflutninga eða umferðarmáladeild hafa aldrei keypt laxveiðileyfi.“ Póst- og símamálastofnun. „Með skírskotun til bréfs samgönguráðuneytisins S/090, dags. 19. nóv. s.l., varðandi kaup ríkisstofnana á laxveiðileyfum leyfi ég mér hér með að staðfesta að Póst- og símamálastofnun hefur aldrei staðið að slíkum kaupum mér vitanlega. Enn fremur skal upplýst að aðalendurskoðandi Póst- og símamálastofnunar kannast ekki við að hafa séð neitt er bendi til þess sem spurt er um.“ Landmælingar Íslands. „Með vísun til bréfs ráðuneytisins, dags. 19. nóv. 1984, varðandi fyrirspurn um kaup ríkisstofnanna á laxveiðileyfum, er því hér með lýst yfir, að Landmælingar Íslands hafa ekki greitt fyrir eða keypt laxveiðileyfi á þeim árum sem upp eru talin í bréfi forsætisráðuneytisins, dags. 14. nóv. 1984.“ Siglingamálastofnun ríkisins. „Svar við fyrirspurn forsætisráðuneytis varðandi kaup á laxveiðileyfum. Siglingamálastofnun ríkisins hefur aldrei frá því að hún var stofnuð keypt laxveiðileyfi svo vitað sé.“ Vegagerð ríkisins. „Með ofangreindu bréfi er spurst fyrir um kaup Vegagerðar ríkisins á laxveiðileyfum. Þess finnast ekki dæmi að Vegagerð ríkisins hafi keypt laxveiðileyfi, hvorki fyrir starfsmenn sína né utanaðkomandi aðila.“ Flugmálastjórn. „Sem svar við bréfi yðar frá 19. nóv. s.l. upplýsist það, að flugmálastjórn hefur ekki keypt laxveiðileyfi, hvorki í íslenskum né erlendum laxveiðiám á umræddum árum.“ Ferðaskrifstofa ríkisins. „Ekkert leyfi keypt fyrir Ferðaskrifstofu ríkisins.“ Veðurstofa Íslands. „Með vísun til bréfs hins háa samgönguráðuneytis, dags. 19. nóv. 1984, varðandi fyrirspurn um kaup laxveiðileyfa á vegum embætta stofnana og fyrirtækja ríkisins árin 1980–1983, vil ég taka fram að samkvæmt bókhaldsgögnum Veðurstofunnar hefir hún engin laxveiðileyfi keypt á umræddu tímabili.“ Svar sjávarútvegsráðuneytis: „Með vísan til bréfs forsætisráðuneytisins, dags. 14. þ.m., varðandi fyrirspurn til forsætisráðherra skal tekið fram, að hvorki ráðuneytið né stofnanir, sem undir það heyra, hafa keypt laxveiðileyfi á þessum tilgreindu árum, 1980–1983.“ Svar utanríkisráðuneytis: „Með vísun til bréfs forsætisráðuneytisins, dags. 14. f.m., tekur utanríkisráðuneytið fram að engin laxveiðileyfi voru keypt á þess vegum né undirstofnana ráðuneytisins á árunum 1980, 1981, 1982 og 1983.“ Svar viðskiptaráðuneytis: „Ráðuneytið vísar til bréfs forsætisráðuneytisins, dags. 14. f.m., varðandi fyrirspurn á Alþingi um kaup ríkisstofnana og ríkisfyrirtækja á laxveiðileyfum, og tekur fram að ráðuneytið sjálft hefur aldrei fest kaup á laxveiðileyfum. Að öðru leyti vísast til meðfylgjandi bréfa sem hafa að geyma svör þeirra ríkisstofnana, er undir ráðuneytið heyra.“ Seðlabanki Íslands. „Til þess að svara bréfi ráðuneytisins frá 16. f.m. varðandi kaup bankans á laxveiðileyfum, þá skal þetta upplýst: 1) Kaup leyfa 1980 kr. 31 200. Kaup leyfa 1981 kr. 57 750. Kaup leyfa 1982 kr. 101 400. Kaup leyfa 1983 kr. 246 000. 2) Árið 1980 voru leyfin notuð af gestum bankans frá Citybank og Manufacturers Hanover Trust, New York. Árið 1981: Gestir frá Scandinavian Bank, London og Manufacturers Hanover Trust, London. Árið 1982: Gestir frá Westdeutsche Landesbank, Girozentrale, Düsseldorf, og Alþjóðagjaldeyrissjóðnum. Árið 1983: Gestir frá Federal Reserve Board, Washington og Bradbury Wilkinson, London. Öll árin voru leyfin jafnframt notuð að hluta af innlendum gestum og fulltrúum Seðlabankans.“ Landsbanki Íslands. „Svar Landsbanka Íslands við bréfi ráðuneytisins frá 16. f.m., varðandi kaup bankans á laxveiðileyfum, er þetta. Keypt voru veiðileyfi sem hér segir: 1. Árið 1980 kr. 52 200. Árið 1981 kr. 77 800. Árið 1982 kr. 194 700. Árið 1983 kr. 387 900. 2. Öll árin voru leyfi notuð að hluta af fulltrúum bankans og nokkrum innlendum gestum, auk erlendra gesta frá eftirtöldum stofnunum: 1980: Christiania Bank og Kreditkasse, Ósló, Svenska Handelsbanken, Stokkhólmi, Scandinavian Bank Limited, London, Union Bank of Finland, Helsinki, Reiknistofa danskra viðskiptabanka. 1981: Barclays Bank Limited, London, Chase Manhattan Bank, New York, Smith Barney, Harris Upham, New York, Kredietbank S.A. Luxembourgoise, Luxembourg, Royal Bank of Scotland, Edinborg, sendiherra Bandaríkjanna á Íslandi. 1982: Skandinaviska Enskilda Banken, Stokkhólmi, Royal Bank of Scotland, Edinborg, Kansallis-Osake Pankki, Helsinki, sendiherra Sovétríkjanna á Íslandi. 1983: Skandinaviska Enskilda Banken, Stokkhólmi, Köbenhavns Handelsbank, Kaupmannaliöfn, Scandinavian Bank Limited, London.“ Útvegsbanki Íslands. „Með tilvísun til bréfs yðar, dagsett 16. nóv. s.l., vegna fyrirspurnar á Alþingi um hugsanleg kaup bankans á laxveiðileyfum vill bankastjórnin taka fram, að aldrei hafa verið keypt laxveiðileyfi í nafni Útvegsbanka Íslands, eða nokkur einstaklingur nýtt sér slík leyfi í nafni hans.“ Búnaðarbanki Íslands. „Svar Búnaðarbanka Íslands við fyrirspurn viðskiptaráðuneytisins, dags. 16. nóv. s.l., um laxveiðileyfi er á þessa lund: 1. spurning: 1980 keypt leyfi kr. 0.00. 1981 keypt leyfi kr. 0.00. 1982 keypt leyfi kr. 0.00. 1983 keypt leyfi kr. 0.00. Samtals kr. 0.00. 2. spurning: Engir. Vonandi fullnægja þessar upplýsingar fróðleiksfýsn hlutaðeigandi alþingismanns og valda ekki vonbrigðum.“ Verðlagsstofnun. „Vegna bréfs yðar, dags. 16. nóv., skal tekið fram, að Verðlagsstofnun hefur engin laxveiðileyfi keypt á árunum 1980 til 1984.“