Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Ellert B. Schram) Hæstv. forseti. Ég geri hér grein fyrir nál. allshn. um frv. til ættleiðingarlaga. Nefndin hefur fjallað ítarlega um frv. og fengið umsagnir frá Félagsmálastofnun Reykjavíkurborgar, Jafnréttisráði og Lögmannafélagi Íslands. Þá hefur n. kallað á sinn fund Lúðvík Ingvarsson prófessor við lagadeild Háskóla Íslands og Ármann Snævarr hæstaréttardómara, sem er form. þeirrar nefndar sem samdi frv. N. hefur rætt um tilgang og áhrif ættleiðinga annars vegar og fósturs hins vegar. Sumir nm. vilja taka undir þau sjónarmið sem telja ættleiðingu ýmsum annmörkum háða með hliðsjón af lagalegum og félagslegum afleiðingum. Lög um ættleiðingu hafa verið í gildi hér á landi frá árinu 1953 og er sú löggjöf sniðin eftir norrænni löggjöf. Ættleiðing er viðurkennd og framkvæmd hjá þeim þjóðum sem búa við svipaðar félagslegar og réttarlegar aðstæður og við Íslendingar. Íslenskt þjóðfélag hefur vissa sérstöðu vegna fámennis og skyldleika, sem gerir ættleiðingu vandmeðfarnari ef og þegar rofin eru öll tengsl við kynforeldra. M. a. af þeirri ástæðu leggur n. áherslu á að bæði kynforeldrar og kjörbörn séu rækilega frædd um lagaákvæði ættleiðingar og að börn séu frædd um kynforeldri sin, svo framarlega sem því verður við komið. Nefndin taldi æskilegt að fram fari hér á landi ítarleg umr. og athugun á áhrifum ættleiðinga og hvort t. d. fóstur sé aðferð sem betur henti íslenskum aðstæðum. Ekki er lagst gegn þessu frv., enda nauðsynlegt að löggjöf um ættleiðingu sé lagfærð, á meðan sú leið er farin í grundvallaratriðum. Að því leyti er frv. til bóta og mælir allshn. með samþykkt þess með tveimur minni háttar breytingum. Einstakir nm. áskilja sér rétt til að flytja eða fylgja brtt., sem fram kunna að koma. Svava Jakobsdóttir var fjarverandi þegar n. lauk afgreiðslu, en þrír nm., hv. þm. Ingvar Gíslason, Sighvatur Björgvinsson og Páll Pétursson, skrifa undir nál. með fyrirvara. Fyrirvari þeirra mun einkum vera fólginn í því, að þeir vilja, eins og fram kemur í nál., taka meira tillit til þeirrar aðferðar sem felst í því að börn séu tekin í fóstur, og að því leyti hefur n. bent á þá leið og vill gjarnan að það sé athugað nánar. Um þetta eru þó ekki allir nm. sammála. Þessu til viðbótar skal aðeins tekið fram, að ættleiðing hefur verið viðurkennd í öllum nálægum löndum og í þeim þjóðfélögum sem búa við svipaðar aðstæður og við Íslendingar. Löggjöf á Norðurlöndum hefur tekið nokkrum breytingum á undanförnum árum, og þykir rétt og eðlilegt að íslenska löggjöfin um ættleiðingu sé lagfærð í þá átt sem við og norrænir frændur okkar eru sammála um. Lúta lagfæringarnar flestar að því að tryggja betur rétt barnsins frá því sem nú er. Þá er þess að geta, að Evrópuráð hefur gert sérstaka samþykkt um ættleiðingu og það sem í henni á að felast, vissar meginreglur. Ísland er aðili að ráðinu og eðlilegt að við fylgjum þeim samþykktum sem þar eru gerðar, enda er okkar löggjöf, bæði nú og eins það sem felst í þessu frv., í öllum aðalatriðum í samræmi við það sem felst í yfirlýsingum og ályktunum Evrópuráðsins. N. hefur skilað tveimur brtt., sem eru minni háttar og verða að teljast til leiðréttinga á frv. Tel ég ekki ástæðu til þess að lýsa þeim. Þær koma á sérstöku þskj. Þessu til viðbótar hefur n. láðst að gera breyt. á gildistökuákvæði frv., en í frv. segir: „Lög þessi taka gildi 1. janúar 1978: Þessu ákvæði verður augljóslega að breyta. Leyfi ég mér að leggja fram skriflega brtt. um það, að greinin hljóði svo: Í staðinn fyrir orðin „1. janúar 1978“ komi: 1. janúar 1979.



Herra forseti. Hér er um að ræða frv. til l. um breyt. á lögum frá 1967, um skólakostnað, flutt af hv. þm. Karvel Pálmasyni o. fl. Frv. felur það í sér, að 7. gr. laganna breytist þannig, að ný mgr. komi svo hljóðandi: „Þó skal ríkissjóður ávallt greiða 75% áætlaðs stofnkostnaðar sundlauga í útgerðarstöðum sem hafa innan við 4 þús. íbúa.“ Þetta frv. hefur, að ég hygg, tvívegis áður verið flutt hér á hinu háa Alþ. Í fyrsta skiptíð mun það hafa dagað uppi, en í hið síðara var því vísað til ríkisstj. Reyndar hefur það verið afstaða menntmn., þegar hún hefur fengið þetta frv. til athugunar, að eðlilegt væri að vísa þessu máli til ríkisstj. Ekki hefur verið samstaða um það í n., en menn hafa þó viljað láta athuga þetta mál betur. Þess er líka að geta, að n. hefur leitað álits ýmissa, sem hér hafa þekkingu á, og hafa skoðanir verið skiptar. Vísar n. m. a. í álit íþróttafulltrúa ríkisins, sem telur að vafasamt sé að gera lagalegan mismun á hlutdeild ríkissjóðs í byggingu sundlauga á þeim grundvelli sem frv. gerir ráð fyrir. Þar sem Alþ. hefur áður samþykkt að vísa þessu máli til ríkisstj. og till. frá henni liggja ekki fyrir og þar sem ágreiningur er um þetta mál og augljóst að það þarf frekari rannsóknar við, þá treystir n. sér ekki til að leggja annað til en að frv. verði enn á ný vísað til ríkisstj.



Herra forseti. Enn einu sinni hefur hv. menntmn. fjallað um þetta mál, þetta mun vera í þriðja skiptið sem hún fjallar um það, og enn virðist sama niðurstaða vera í n. Má því með sanni segja að í afstöðunni til þessa máls birtist í raun og veru í sinni réttu mynd samtryggingarkerfi hinna pólitísku flokka. Ekki hefur farið milli mála, þegar þetta hefur verið rætt, að velflestir hafa tekið undir þá nauðsyn að hér yrði að ráða bót á að því er varðar það meginmarkmið frv. að gera hinum smærri útgerðarstöðum kleift að koma upp aðstöðu bæði til sundkennslu og sundiðkunar, ekki síst vegna þess sjónarmiðs, að engum er nauðsynlegra að kunna sund og geta haldið því við en þeim sem sjómennsku stunda. Það vekur furðu mína, að hv. nm. í menntmn. skuli ekki geta tekið undir þetta sjónarmið í reynd, en tala þó eigi að síður meira og minna um það og þá stundum að verulegu leyti undir rós, hversu nauðsynlegt þetta sé. Hér sannast enn einu sinni það, sem m. a. ég hef haldið fram, að hv. þm., sem undirrita þetta nál., taka undir það sjónarmið íþróttafulltrúa að vafasamt sé að gera lagalegan mismun á hlutdeild ríkissjóðs í byggingu sundlauga á þeim grundvelli sem frv. gerir ráð fyrir. Það er sem sagt gamla mótbáran alltaf uppi. Það má ekkert gera á þeim stöðum sem sannarlega eru á eftir að því er þetta varðar, t. d. byggingar sundlauga og slíkra íþróttamannvirkja. Það má ekkert gera á þeim stöðum, þrátt fyrir að vitað sé að við ríkjandi aðstæður og gildandi lög er það vonlaust í náinni framtíð fyrir flest þessara sjávarþorpa, að þau geti byggt mannvirki af þessari gerð - gjörsamlega vonlaust. Þrátt fyrir þessa staðreynd segja þessir hv. þm., sumir hverjir þm. dreifbýlisins, umboðsmenn þeirra staða, fólksins á þeim stöðum sem hér er verið að tala um, að vafasamt sé að gera þennan mismun lagalega fyrir þessa staði, það verði að gilda sama reglan alls staðar. Þó höfum við dæmin fyrir okkur og þá staðreynd, að hinir stærri þéttbýlu staðir geta framkvæmt þetta, en í velflestum sjávarþorpunum, sem talað er um í frv., er gjörsamlega vonlaust að byggja þessi mannvirki. Þær kringumstæður, sem við nú búum við og höfum búið við um alllangt skeið, eru þær, að kerfið beinlínis setur skorður við því, að hægt sé að byggja nothæf sundlaugarmannvirki sem væru innan þess hóflega ramma fjárhagslega séð sem sveitarfélög réðu við. Ríkið segir eða kannske öllu heldur íþróttafulltrúi í nafni ríkisins: Við lánum ekki út á íþróttamannvirki af þessari gerð eða þessari stærð. Við heimilum ekki byggingu þeirra, veitum ekki fjármagn til þeirra, nema það sé svo dýrt, langt umfram það sem þarf að vera, að útilokað er fyrir viðkomandi bæjar- eða sveitarfélög að ráðast í framkvæmdir. - Þetta eru staðreyndir sem við höfum á borðinu. Og undir þetta taka þessir hv. dreifbýlisþm., eins og hv. þm. Sigurlaug Bjarnadóttir, hv. þm. Ingvar Gíslason, Eyjólfur Konráð Jónsson og Gunnlaugur Finnsson. Öll þessi hjörð tekur undir þetta sjónarmið íþróttafulltrúa, er hann segir í nafni ríkisins: Við megum ekki gera þann lagalega mismun á þessu, að við gerum þessum stöðum kleift að byggja mannvirki sem kæmu að notum í þessu tilfelli. - Þetta er svarið sem íbúar sjávarþorpanna víðs vegar í kringum landið fá frá þessum umbjóðendum sínum hér á Alþ. Vonandi skilja kjósendur þetta svar og muna það næst þegar þeir kvitta - innan ekki langs tíma - fyrir sig og sína. Hv þm. Ellert B. Schram sagði áðan, að leitað hefði verið álits þeirra sem hvað mesta þekkingu hafa á þessu. Ja, sér er nú hver þekkingin. T'ökum í þessu tilfelli íþróttafulltrúa sem dæmi. Hann lætur í ljós skoðun sína á þessu. Það er sú hin eina skoðun, að hann er á móti því að gera þessum stöðum kleift að byggja sundlaugar. Það er sú þekking sem þessir nm. byggja á. Það er allt önnur skoðun sem íbúar þessara staða hafa á þessu máli. Þeim er löngu orðið ljóst að bæta verður úr þessu. Má furðu gegna með hv. alþm., sem til þekkja, ef þeim er ekki orðið það ljóst fyrir löngu, að ekki getur lengur gengið eins og verið hefur í þessum efnum. Það er beinlínis ekki hægt að bjóða sjómönnum þessara staða, þessara byggðarlaga, þessara útgerðarstaða upp á það áratugum saman, að ekki sé hægt að byggja sundlaugarmannvirki til þess að þeir geti í fyrsta lagi lært sund og í áframhaldi af því iðkað það, en þeim er það lífsnauðsyn vegna starfa þeirra í þágu þjóðfélagsins. Ekki þarf að rekja það hér frekar eða oftar, sem margoft hefur komið fram, að ef illa tekst til, þá skiptir það sköpum um líf eða dauða viðkomandi einstaklings, hvort hann kann að synda eða ekki. Þau dæmi höfum við fyrir okkur æðimörg. En þrátt fyrir það er sunginn sami söngurinn: Það er vafasamt að gera einstaklingum í sjávarþorpum af þessari stærð kleift að læra að synda eða iðka sund. Ég sé ekki betur en í nál. menntmn. sé beinlínis lagst gegn frv. Það er nefnilega tekið undir það álit íþróttafulltrúa, að vafasamt sé að gera þetta. Hér er því í raun og veru um það að ræða, að fulltrúar í menntmn. neita þessu frv., en leggja til til málamynda að því verði vísað til hæstv. ríkisstj. með þeim ummælum nm. allra að þeir telji vafasamt að málið eigi nokkurn rétt á sér eða eigi að ná fram að ganga. Það er auðvitað ljóst með hliðsjón af þessu, að ég mun greiða atkvæði gegn því, að málinu verði vísað til ríkisstj. með þessari umsögn menntmn. því hún er neikvæð. Ég verð að segja að mig furðar á því og raunar tekur mig það sárt, að þeir fulltrúar á Alþ., sem telja sig umboðsmenn þess fólks, sem hér á fyrst og fremst hlut að máli, þ. e. a. s. sjómannanna á þessum stöðum, aðstandenda þeirra og raunar þjóðarheildarinnar, þeir skuli ekki sjá sóma sinn í því að taka svo myndarlega á þessu máli að það fái greiðan gang í gegnum þingið. Það er ekkert rökstutt frekar í þessu nál. menntmn., hver sé ástæðan fyrir því, að hún tekur undir það sjónarmið íþróttafulltrúa að vafasamt sé að gera þetta. Það eru engar röksemdir færðar fram fyrir því, þannig að í þær eyður verður að geta. Ég get mér þess helst til, að líklega sé ástæðan sú, að þetta kosti mikla fjármuni, - líklega, segi ég, því ég hef ekkert áþreifanlegt til að byggja þessa skoðun á. Og vel má vera að hv. alþm. þyki farið fram á of mikla fjármuni í þessu efni. Ég hygg að þm. almennt ættu fremur að hafa það sjónarmið í huga, að aldrei verður of mikið gert, í raun og veru kostar aldrei of mikið að bjarga mannslífi. Það er aðalatriðið sem hér er um að ræða. Og ég trúi því ekki, ég á a. m. k. erfitt með að trúa því, að þeir fjármunir sem hér mundi verða um að ræða, yrði það gert sem þetta frv. gerir ráð fyrir, - ég trúi því ekki fyrr en á því verður tekið, að það sé alls ráðandi sjónarmið alþm., að það eigi að horfa í þá peninga, sem þetta kemur til með að kosta. Fremur ætti að huga að því, að með þessu verður vafalaust hægt að koma í veg fyrir hugsanlegt manntjón sem ella yrði. Fram kemur í töflu, fskj. sem fylgir þessu frv., og er raunar hrikalegt að sjá það sem þar birtist, þ. e. ástandið í þessum málum á hinum ýmsu landssvæðum. Í sumum landshlutum er þannig ástatt, að velflestir útgerðarstaða þar, sem kæmu til með að heyra undir ákvæði frv. yrði það samþ., eru þannig settir, að þar er bókstaflega engin aðstaða til sundkennslu. Er þó höfuðatvinnuvegurinn sjómennska. Að öllum líkindum eru langsamlega flestir þeirra einstaklinga, sem sjómennsku stunda frá þessum stöðum, ósyndir, en það er vegna þess að engin aðstaða hefur verið fyrir hendi svo áratugum skiptir til þess að þeir gætu lært að synda. Það verður að teljast furðulegt sjónarmið að hálfu Alþingis Íslendinga, að lagst skuli vera gegn því, að þessu verði breytt, þegar það er haft í huga að við höfum verið og erum enn fiskimannaþjóð, sem byggjum fyrst og fremst lífsafkomu okkar á starfi þeirra einstaklinga sem hér um ræðir, þ. e. a. s. sjómannastéttarinnar. Hér er sem sagt uppí af hálfu menntmn., fulltrúa þeirrar n., þetta sama gamla sjónarmið: Við gerum öllum jafnt undir höfði í þessu tilfelli, - þó að dæmin sýni að fjöldi staða á landinu býr við þær kringumstæður að gjörsamlega vonlaust er að þeir geti, miðað við gildandi lög, í náinni framtíð hafið byggingu mannvirkja að þeirri gerð sem þarf til þess að þessum þörfum sé fullnægt. Svarið er sem sagt: Hversu illa þið eruð settir, sem búið á þessum stöðum, skiptir engu. Við látum sömu lagaákvæði gilda fyrir alla. Ég harma að þetta viðhorf skuli ríkja innan hv. menntmn. Ég vona að það sé ekki mjög ríkjandi í hv. deild eða á Alþ. almennt eins og virðist vera innan menntmn., því allir, bókstaflega allir fulltrúar í þeirri n. virðast vera um það sammála að drepa þetta mál. Það hlýt ég og við flm. þessa frv. að harma mjög. En því virðist ekki verða breytt að því er varðar hv. nm. í menntmn. Þeir hafa haft sama sjónarmið og sömu viðhorfin í öll skiptin sem málið hefur farið til n. og fengið umfjöllun þar, og það er ekki að sjá að nein breyting sé væntanleg. Ég vona eigi að siður í lengstu lög, að hv. deild sé ekki á sömu skoðun og menntmn. Ég vænti þess fastlega að gripið verði fram fyrir hendur menntmn. og deildin samþykki þetta frv. eins og það liggur fyrir. Ég vænti þess að deildin hafni frv. ekki eins og menntmn. gerir, þó hún með yfirklóri leggi til að því verði vísað til ríkisstj. með þeirri umsögn að hún telji að málið sé ekki svo réttlætanlegt að það beri að samþykkja á þinginu. Eins og ég sagði áðan, hlýt ég að greiða atkvæði gegn því að málinu verði vísað til ríkisstj. með þessari umsögn, því umsögnin er um það að hafna málinu.

Frsm. (Ellert B. Schram) Hæstv. forseti. Öllum er kunnugt um að það eru tvær aðferðir til hér á þingi, ef menn vilja hafna frv. eða „drepa“ þau, eins og hv. síðasti ræðumaður tók til orða. Önnur aðferðin er sú, að leggja einfaldlega til, að frv. verði fellt eða till. verði felld. Hin er að láta till. daga uppi í viðkomandi n. Sú aðferð er oft notuð af tillitssemi við flm., eins og hv. alþm. vita mætavel. Hins vegar hefur það skeð með þetta mál, að það hefur þrívegis verið flutt og þrívegis hefur menntmn. þessarar d. skilað áliti um að því skuli vísað til ríkisstj. til nánari athugunar. Þess vegna er það tilhæfulaus staðhæfing og röng ályktun, að menntmn. vilji drepa þetta mál. Ég get hins vegar ekki sjálfur farið leynt með þá skoðun mína, að ég tel það mikla annmarka á þessu frv., að það er útilokað að samþ. það eins og það er úr garði gert. Ég hef þó lýst því yfir í umr. um þetta mál og í umr. um önnur mál, að ég mundi fylgja hv. þm. Karvel Pálmasyni og öllum þeim öðrum sem koma með skynsamlegar till. um auknar fjárveitingar til skólabygginga og til íþróttabygginga. Þessi till. felur það ekki í sér. Það mun ekki standa á mér, ef slíkar till. koma fram, sem ráða bót á þeim mikla fjárhagsvanda sem íþróttamannvirkin eiga við að búa hvarvetna um landið. Þá mun ég fylgja þeim tillögum. Sá hávaði, sem hv. flm. og síðasti ræðumaður gerir út af þessu máli og afgreiðslu menntmn., er algjörlega ástæðulaus þegar á það er lítið, að samkvæmt lögum skal ríkissjóður greiða helminginn af skólakostnaði og viðkomandi sveitarfélag hinn helminginn, en þegar um íþróttamannvirki er að ræða, eins og sundlaugar eru, þá greiðir íþróttasjóður til viðkomandi sveitarfélags eða viðkomandi íþróttafélags, sem byggir íþróttamannvirkið, allt að 70% af þeim helmingi. Hér er því meira bitamunur en fjár. Ég hef ekki reiknað það nákvæmlega út, en ég held að það sé öllum ljóst, að eins og reglan er núna, að helmingurinn sé greiddur af ríkinu og helmingur af sveitarfélagi, þá fylgir það á eftir, að Íþróttasjóður greiðir 50%, sem sveitarfélag greiðir aftur, allt að 70%. Þó þetta breytist þannig að reglan verði varðandi skólamannvirki um 75 á móti 25, þá er hér um sáralítinn mun að ræða sem skiptir sveitarfélögin ákaflega litlu máli. Okkur er hins vegar ljóst, sem höfum starfað hér í nokkur ár á Alþ., að það er sífellt vandamál að útvega fé til byggingar skólamannvirkja, listinn er mjög langur og óskir koma hvaðanæva að um að byggja skólamannvirki, og listinn er enn þá lengri frá þeim sveitarfélögum og aðilum sem vilja byggja íþróttamannvirki. Það er jafnvel svo komið, að slík mannvirki eru fullbyggð og búin að vera í notkun í mörg ár áður en Íþróttasjóður getur sinnt þeirri skyldu sinni að greiða sinn hluta í kostnaðinum af byggingu þessara húsa. Þess vegna er okkur miklu nær að reyna að leysa vandamál Íþróttasjóðs og afla honum meiri tekna, þannig að hann geti staðið við skuldbindingar sínar. Ég held að sú leið yrði miklu hagkvæmari og árangursríkari fyrir þau sveitarfélög sem hv. þm. hefur í huga. Ég er ekki sammála þeirri reglu, að í lögum skuli vera ákvæði sem gerir greinarmun á styrkjum til aðila eftir því, hversu stórir viðkomandi staðir eru. Ég tel það vera ranga reglu í lögum og óviðeigandi. Þess vegna get ég lýst því alveg feimnislaust yfir, að ég er andvígur þessu frv. eins og það liggur fyrir, en ég styð vissulega þá hugsun að gera sveitarfélögum frekar kleift en nú er að ráðast í slíkar byggingar. Mun ég fylgja flm. og síðasta ræðumanni í slíkri tillögugerð, ef hún er skynsamlega úr garði gerð.



Virðulegi forseti. Ég hef aldrei farið í grafgötur um afstöðu hv. þm. Ellerts B. Schram til þessa máls eða mála hliðstæðra þessu, sem varða hina smærri og verr settu staði. Það hefur komið fram og er mér ekkert nýnæmi, að hann er í afstöðu sinni til þessara mála andvígur því, að þessum hinum smærri stöðum sé gert kleift að standa jafnfætis því kjördæmi sem hann er þingmaður fyrir, þ. e. a. s. Reykjavík. Hv. þm. sagði: Þetta er bitamunur, en ekki fjár. - Já, það má svo sem vel vera, að þessi hv. þm. telji svo vera. En við höfum nýjasta dæmið um þetta fyrir augum. Sjávarpláss, sem telur um 1100 íbúa og er vestur á fjörðum, þarf að borga 35 millj. kr. meira, eins og lögin eru í dag, en það hefði þurft að gera ef frv., eins og það liggur fyrir, hefði verið í gildi. Það er talsvert mikið fé. Ég hygg að íbúum þessa staðar þyki það ærin byrði að axla 35 millj. vegna þessa eina mannvirkis sem hér um ræðir, þó að hv. þm. Ellert B. Schram, 11. þm. Reykv., telji þetta bitamun, en ekki í fjár. Ég er a. m. k. viss um að flokksbræður hans vestra eru honum ekki sammála um það, að einungis sé um að ræða bitamun, en ekki fjár. Og þó að ég taki þetta sem dæmi, sem ég hef nú nefnt, þá blasir þetta hvarvetna við á öllum þessum smærri stöðum, sem ekki hafa getað byggt þessi mannvirki vegna kostnaðarins sem í kringum þau er. Ef út í þetta yrði farið eða í það yrði ráðist, þá blasir við að þessir smáu staðir þyrftu að leggja fram milljónatugi til að standa undir framkvæmdum af þessu tagi. Það er bitamunur, en ekki fjár, segir Ellert B. Schram. Það er hægur leikur að segja svona lagað hér á Alþ. En ég hygg að ef þessi hv. þm., og aðrir alþm. finnast sömu skoðunar og hann, ef þeir kynntu sér kringumstæður, aðstæður á þessum stöðum, aðbúnaðinn, þá hygg ég að þessum annars ágætlega gefnu þm. á borð við hv. þm. Ellert B. Schram yrði ljóst, að það eru rangar hugmyndir sem þeir hafa gert sér um aðstöðuna á þessum stöðum. Þeir hafa ekki komist í snertingu við raunveruleikann sem þarna er um að ræða. Kæmust þeir það, sem væri óskandi, er ég viss um að miklum mun betur gengi að koma þeim í skilning um það, að hér er á ferðinni slíkt réttlætismál öllu þessu fólki til handa, að ekki er sæmandi Alþ. að standa gegn því - ekki einu sinni hv. þm. Ellert B. Schram, þó þm. Reykv. sé, ég tala nú ekki um þm. þeirra kjördæma sem hér eiga hlut að máli og verst eru sett, allra síst er þeim sæmandi að beita sér gegn þessu, enda láta þeir lítt í sér heyra nú, þeir hinir sömu sem hér eiga hlut að máli. Hv. þm. Ellert B. Schram sagði: Ég mundi taka undir skynsamlegar till. um aukið fjármagn til íþróttamannvirkja, ef fram kæmu. Þetta frv. er það ekki. Það er alls ekki skynsamlegt, segir þessi hv. þm., að gera íbúum þessara staða jafnkleift og öðrum að hafa þessa aðstöðu. Það er óskynsamlegt. - Hv. þm. má þó eiga það, að hann dregur enga dul á þetta viðhorf sitt, þessa afstöðu sína. En hvað eru þá skynsamlegar leiðir, skynsamlegar till. til úrbóta? Ég sagði það, held ég, í framsögu fyrir þessu frv. á sínum tíma, og hef sagt það raunar áður, að sú væri ástæðan fyrir því, að þetta frv. nær ekki fram að ganga, að menn telji ekki fjármagn fyrir hendi. Þá tel ég réttlætanlegt að hægja á ýmsum öðrum framkvæmdum í landi okkar, draga þar úr og láta þetta njóta forgangs. Ég er þeirrar skoðunar enn. Ég tel þetta slíkt nauðsynjamál, að þó að mörg önnur séu nauðsynleg, þá sé réttlætanlegt að draga úr á öðrum sviðum og láta þetta njóta forgangs. Það skal viðurkennt, að ýmsar framkvæmdir í landi okkar að því er varðar skólamál og fleira eru nauðsynlegar, en ég tel þetta þó slíkt nauðsynjamál, að það eigi ekki að vera hornreka fyrir öðrum framkvæmdum, þó nauðsynlegar séu. Sumir hverjir hv. þm., sem standa að áliti menntmn., eins og ég sagði áðan, hafna frv. Ég endurtek, að tekið er undir það sjónarmið manns í kerfinu, ráðandi manns, að óskynsamlegt sé að gera þetta. Auðvitað fara menn ekki að gera nokkuð sem þeir telja sjálfir að sé óskynsamlegt, og þar með er því hafnað. En sumir hverjir þessara hv. þm., sem skrifa undir nál. um að hafna þessu, töldu ekki óskynsamlegt að ráðast í það að byggja verksmiðju uppi á Grundartanga sem kostar tugi milljarða kr. Það var skynsamleg framkvæmd að áliti þessara hv. þm. sumra hverra, - a. m. k. skynsamlegri en sú sem hér um ræðir, að gera íslenskum sjómönnum í útgerðarstöðum kleift að læra sund. Það er miklu óskynsamlegra, segja þessir menn, en bygging járnblendiverksmiðju í Hvalfirði. Svona mætti lengi telja. Það er miklu skynsamlegra, segja sumir hverjir þessara hv. þm., að eyða nokkrum hundruðum milljóna í að kaupa handónýtt hússkrifli hér í Reykjavík - hið margumtalaða Víðishús. Það er miklu skynsamlegri fjárfesting en að byggja sundlaug fyrir sjómenn í sjávarplássum úti á landi, sem er óskynsamlegt í þeirra augum. Og svona mætti halda áfram að telja upp málin hvert á eftir öðru sem þessir hv. þm. - sumir hverjir a. m. k. hafa staðið að samþykkt á hér á Alþ. og krefjast fjár svo milljörðum skiptir eða tugmilljörðum. Fyrirsjáanlegt er að í náinni framtíð sýna slíkar í fjárfestingar ekkert nema tap. En skynsamlegar eru þær taldar eigi að síður, a. m. k. skynsamlegri en það sem þetta frv. fjallar um. Í þessu nál. menntmn. er enn afturgenginn sá gamli draugur, að aldrei má rétta hjálparhönd þeim sem verst eru settir, í þessu tilfelli að byggja upp þessa aðstöðu, sem er langt, langt frá því að vera mannsæmandi, eins og hún er búin að vera um áraraðir á þessum stöðum. Þessir hv. þm. segja: Gjörið þið svo vel. Þið skuluð áfram búa við þessa aðstöðu eins og hún hefur verið í áratugi. Ef þið getið ekki lagt fram nokkra tugi millj. úr eigin vasa heima fyrir, - sem lagt er með aukinni skattheimtu á þá tiltölulega fáu einstaklinga sem þar um ræðir, - ef þið ekki getið það, þá skuluð þið hafa þetta áfram eins og það er. Það er svarið. Ég endurtek að ég harma að fulltrúar þessara staða hér á Alþ. skuli taka undir þessa afstöðu og kyrja þennan söng með þeim sem harðast eru á móti því, að landsbyggðarfólki sé gert jafnt undir höfði og Reykjavíkurhringnum sem hefur búið við betri hlut um áratugi en það.