Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Borist hefur svohljóðandi bréf: "Reykjavík, 24. okt. 1985. Friðjón Þórðarson, 1. þm. Vesturl., hefur ritað mér á þessa leið: "Þar sem ég er á förum til útlanda í opinberum erindum og get því ekki sótt þingfundi á næstunni leyfi ég mér með skírskotun til 130. gr. laga um kosningar til Alþingis að óska þess að 1. varamaður Sjálfstfl. í Vesturlandskjördæmi, Sturla Böðvarsson sveitarstjóri, taki sæti á Alþingi í fjarveru minni." Þetta er yður hér með tilkynnt, herra forseti. Ingvar Gíslason, forseti Nd." Sturla Böðvarsson hefur setið á Alþingi áður á þessu kjörtímabili og býð ég hann velkominn til starfa á ný. Kosning í fjárveitinganefnd skv. 15. gr. Þingskapa, sbr. lög nr. 95/1985. Fram komu tveir listar með jafnmörgum nöfnum samtals og menn skyldi kjósa. Samkvæmt því lýsti forseti yfir að kjörnir væru án atkvæðagreiðslu: Pálmi Jónsson (A), Geir Gunnarsson (B), Guðmundur Bjarnason (A), Árni Johnsen (A), Karvel Pálmason (B), Egill Jónsson (A), Kolbrún Jónsdóttir (B), Friðjón Þórðarson (A), Þórarinn Sigurjónsson (A), Kristín Halldórsdóttir (B).



Herra forseti. Á þskj. 53 hef ég leyft mér að flytja svohljóðandi till. til þál.: "Alþingi ályktar að skora á ríkisstj. að beita sér fyrir skipulegu, samræmdu átaki til þess að koma sem bestri sjúkra- og iðjuþjálfun inn á heilsugæslustöðvar landsins sem allra fyrst. Kannað verði rækilega hversu tengja megi þessa þætti sem best við kennslu í heilsurækt í efstu bekkjum grunnskólans. Efldir verði möguleikar Vinnueftirlits ríkisins til að vinna að fyrirbyggjandi aðgerðum á vinnustöðum þar sem leiðbeint yrði sem gleggst um grundvallaratriði réttra vinnubragða og vinnustellinga jafnhliða bættri vinnuaðstöðu. Leitað skal samráðs um átak þetta við samtök launafólks og vinnuveitenda, svo og þau félög heilbrigðisstétta sem málið varðar sérstaklega." Hér er um endurflutta till. að ræða með ítarlegri grg. sem segir flest af því sem segja þarf. Ég hef auk þess flutt framsögu áður fyrir málinu og vísa einnig til þess. Nokkur atriði vil ég þó koma inn á hér. Í fyrsta lagi kann að vera spurt: Hvers vegna till. af þessu tagi? Vissulega er hér um lagaatriði að ræða. Sjúkraþjálfun er eftir nýjustu breytingar á heilsugæslulögum orðin gildur þáttur hvarvetna, m.a. í heilsugæslustöðvum, en enn þá of víða aðeins sem lagabókstafur. Iðjuþjálfunin er yngri grein, fámennari starfsstétt er þar um að ræða en vaxandi og gildi þeirra starfa, ekki síst samhliða sjúkraþjálfun, ótvíræð. Alvarlegasta mismununin milli þessara stétta liggur þó ekki í minni lagastoð fyrir iðjuþjálfun þótt staðreynd sé, heldur í því að þá menntun þarf alfarið að sækja út fyrir landsteinana. Að því þyrfti að huga alveg sérstaklega. Tilgangur tillögunnar er máske aðallega sá að vekja athygli á vaxandi þátttöku þessara stétta í heilbrigðisþjónustunni og nauðsyn samræmds átaks allra aðila til að auka þá þætti sem lúta nú að endurhæfingu fyrst og fremst, en þyrftu að geta beinst að fyrirbyggjandi starfi sem fyrst og mest. Þess vegna er lögð svo rík áhersla á skólana í þessari till., tengingu þessara þátta við heilsurækt í a.m.k. efri bekkjum grunnskólans. Þýðing þess að tengja þessa starfsemi við Vinnueftirlit ríkisins er ótvíræð, enda hefur það þegar sjúkraþjálfara að hluta í sinni þjónustu. Alvara skýrslu um könnun á vinnusjúkdómum í frystihúsum og fiskvinnslu, orsökum þeirra og afleiðingum, er slík að hún blátt áfram kallar á átak í þessum efnum. Þar þarf því miður fyrst og fremst að snúa sér að afleiðingunum, en forvarnarstarf má hiklaust vinna samhliða. Ég segi gjarnan sögu um lítið byggðarlag eystra sem fyrir því láni varð að fá sjúkraþjálfara í byggðarlagið. Annir þessarar konu eru ótrúlegar, en árangurinn enn ótrúlegri og margir sem leita hefðu þurft til stofnana eða hingað suður með ærnum kostnaði hafa hvoru tveggja sloppið við þann mikla kostnaðarlið og vinnutapið að auki. Allir hafa grætt. Samfélagið líka að sjálfsögðu. Mjög er haft á orði að heilsugæslustöðvar landsbyggðarinnar séu vel við vöxt. Nýting þeirra til þessara þátta skilar um leið betri nýtingu þessa húsnæðis, auk allra annarra kosta. Ég vil leggja áherslu á að hvar sem samtök fatlaðra eru virk leggja þau höfuðáherslu á að fá þessa þjónustu sem næst vettvangi eða á vettvang. Gleðilegast dæmi um árangur af því er frá Höfn í Hornafirði. Formaður Sjálfsbjargar þar, Guðlaug Hestnes, segir engan vafa leika á því að sú starfsemi sem innan tíðar hefst þar muni skila ríkulegum ávinningi jafnt í líðan og heilsu fólks sem beinhörðum fjárhagsávinningi. Svo þarf víðar að verða. Til að vekja athygli á nauðsyn raunverulegs átaks í þessum efnum er tillagan enn einu sinni flutt og vissa mín er sú að margt fólk bíður eftir þessu skipulega átaki hvarvetna um land. Aðeins í lokin, herra forseti. Það fer fjarska vel á því að mælt sé fyrir till. um þetta efni á þessum degi, baráttudegi kvenna. Þessar stéttir báðar eru að yfirgnæfandi hluta kvennastéttir og eins og ég hef áður ítrekað bent á, bæði í framsögu og blaðagreinum þessu tengdum, þarf samhliða átakinu að bæta til mikilla muna kjör þessara stétta. Skulu það mín lokaorð. Ég vil svo leggja til að að lokinni þessari umræðu verði till. vísað til hv. félmn.



Herra forseti. Ég mæli hér fyrir till. til þál. um úrbætur í umhverfismálum og náttúruvernd sem ég flyt ásamt fjórum öðrum þm. Alþb., þeim hv. þm. Guðrúnu Helgadóttur, Helga Seljan, Steingrími J. Sigfússyni og Svavari Gestssyni. Till. um sama efni var flutt á síðasta þingi, og raunar snemma á síðasta þingi, en varð eigi útrædd og mæli ég hér fyrir málinu öðru sinni. Ég mun því takmarka mig í framsögu við fáeina þætti þó að af mörgu sé að taka á þessu sviði og ástæða til umræðna um það. Tillgr. sjálf er í tíu tölusettum liðum þar sem ályktað er að Alþingi feli ríkisstj. að sjá til þess að undirbúin verði og framkvæmd þau atriði til úrbóta í umhverfismálum og náttúruvernd sem þar eru upp talin. Þessir þættir eru efnislega: 1. Að sameina þá málaflokka, sem einkum varða umhverfisvernd, í einu ráðuneyti í tengslum við endurskoðun laga um Stjórnarráð Íslands og þetta gerist ekki síðar en í árslok 1986. Er þá gert ráð fyrr því að frv. um þetta efni komi fram á þinginu svo sem boðað hefur verið í fskj. með stefnuræðu hæstv. forsrh., en það var raunar umtal um það á síðasta þingi að slíkt frv. kæmi fram. 2. Að undirbúin verði löggjöf um umhverfismál sem sérstaklega taki til mengunarvarna á landi, í sjó og í lofti, svo og framkvæmdaáætlun um að draga úr mengun frá frárennsli og verksmiðjum. Ég hygg að vinna hafi verið í gangi um alllangt skeið af hálfu hæstv. félmrh. við undirbúning að slíkri löggjöf og raunar gert ráð fyrir því að hún kæmi fram ekki síðar en á síðasta þingi. Mér þætti vænt um ef hæstv. félmrh. gæti hér við umræðu greint okkur frá stöðu undirbúnings slíkrar löggjafar. 3. Bent er á nauðsyn endurskoðunar laga um hollustuhætti og heilbrigðiseftirlit, m.a. til samræmis við væntanlega nýja löggjöf um mengunarvarnir. Ég er ekki viss um, herra forseti, að sú tilvísun í frv. sé rétt sem hér er, en vek athygli á því svo að athugað verði hvort vísað sé í rétt laganúmer, en um var að ræða lög sem sett voru fyrir nokkrum árum og gert ráð fyrir að þau skyldu endurskoðuð að fimm árum liðnum ef ég man rétt. 4. Lagt er til að fyrir yfirstandandi Alþingi verði lagt í tæka tíð til afgreiðslu frv. til nýrra laga um náttúruvernd, en slíkt frv. var flutt í hv. Ed. af þáv. hæstv. menntmrh. seint á síðasta þingi. Hér er hvatt til þess að slíkt frv. verði nú lagt fyrir þingið það snemma að unnt verði að fjalla um það á þinglegan hátt og taka til þess afstöðu. 5. Bent er á nauðsyn þess að gripið verði til samræmdra aðgerða til verndar gróðri með friðun og hóflegri nýtingu, m.a. í tengslum við breytta búskaparhætti, og komið verði á virkri stjórn og eftirliti í þessu skyni. Hér er um að ræða stórmál sem alloft hefur verið rætt hér á hv. Alþingi en engan veginn hefur verið tekið á af hálfu framkvæmdavaldsins svo sem vert væri. Gróðureyðing er mjög víða í gangi í landinu og þrátt fyrir viðleitni og aðgerðir af hálfu Landgræðslu ríkisins og fleiri aðila er það enn mikil spurning hvort við höfum náð þarna því marki að vinna jafnmikið á og tapast. Ég satt að segja efast um að svo sé og það skortir mjög mikið á að fyrir liggi hér á Alþingi og hjá þeim stofnunum sem ætlað er að fást við þessi mál af hálfu framkvæmdavaldsins nógu greinargóðar upplýsingar þannig að þeir aðilar, þar á meðal gróðurverndarnefndir og skipulagsyfirvöld, geti tekið á þessum málum út frá eðlilegum þekkingargrunni, út frá eðlilegri þekkingu og upplýsingum. Hér er því mikilla úrbóta þörf sem vakin er athygli á og þarf að tengjast landgræðsluáætlun og því starfi sem unnið er að gróðurvernd. 6. Bent er á nauðsyn þess að auka rannsóknir á dýrastofnum, jafnt á landi og í sjó við Ísland, og tryggt verði að við nýtingu þeirra og verndun sé tekið mið af vistfræðilegum sjónarmiðum. Ég þarf ekki að eyða mörgum orðum að þessum þætti sem oft hefur verið rætt hér á hv. Alþingi. Það nægir að vísa til umræðna sem hér hafa orðið um seli, selastofnana við landið, á tveimur síðustu þingum þar sem fram hafa verið bornar tillögur og frumvörp með mjög tvísýnum ákvæðum að mínu mati og ekki byggt á þekkingarlegum grunni sem skyldi. Hins vegar eru þær hugmyndir sem hæstv. sjútvrh. kynnti fyrr á þessu ári í sambandi við hvalveiðar. Þetta er eitt dæmi um hugmyndir um vísindalegar rannsóknir sem eru vel undirbyggðar. Þó að þar séu ýmis álitamál uppi var þar tekið á máli með allt öðrum og skynsamlegri hætti að mínu mati. 7. Vakin er athygli á nauðsyn átaks í skipulagsmálum með lagabótum og með langtímasjónarmið í huga þar sem tekið verði tillit til þess að landið allt er skipulagsskylt. Vissulega hefur sitthvað horft til bóta í vinnubrögðum að þessu leyti, en þó miðar mjög hægt og þar skortir m.a. á að fyrir liggi undirstöðugögn, nógu vel unnin gögn til þess að byggja á skipulagsvinnu. Á ég þar m.a. við kortagerð sem er undirstöðuatriði að sé aðgengileg í því formi sem nota þarf við hina ýmsu þætti skipulagstillagna og undirbúning þeirra. 8. Bent er á að æskilegt sé að Náttúruverndarráð undirbúi í samráði við yfirvöld orkumála áætlun um verndun vatnsfalla og jarðhitasvæða, fossa og hvera og slík áætlun verði lögð fyrir Alþingi til kynningar og e.t.v. til staðfestingar. Hér getum við litið til annarra þjóða, eins og t.d. Norðmanna sem fyrir alllöngu tóku upp þann hátt að friða tímabundið eða varanlega náttúrufyrirbæri af því tagi sem hér er um að ræða, m.a. vatnsföll, og flokka þau og raða í forgangsröð út frá náttúruverndargildi. Margt mætti af því læra og vissulega þekkjum við þá árekstra sem hafa orðið okkur býsna dýrkeyptir í sambandi við hagnýtingu orkuauðlinda okkar, vatnsfalla og jarðvarma, og þarf ekki að hafa uppi tilvísun til einstakra þátta þar svo ofarlega sem það er í huga allra, að ég geri ráð fyrir. 9. Bent er á þörfina á að mótuð verði opinber stefna í ferðamálum sem feli í sér nauðsynlegar verndaraðgerðir fyrir náttúru landsins með tilliti til breyttra samgönguhátta m.a. Það er mikið rætt um aukningu ferðamannaþjónustu sem mögulegan atvinnurekstur þar sem hægt væri að renna frekari stoðum undir arðbæran atvinnurekstur í landinu og gjaldeyrisöflun, en mér finnst gleymast í því samhengi að litið sé til þess sem snýr að því sem við erum að selja aðgang að, náttúru Íslands. Þarna erum við mjög illa undir það búin að taka við þeim aukna straumi ferðafólks sem verið er að beina til landsins með skipulegum hætti er óhætt að segja, þ.e. skipulegum hætti að því leyti að landið er auglýst upp á kraft og reynt að gefa því sem mest aðdráttarafl, en aðbúnaðurinn til að taka við þessum ferðamannastraumi erlendis frá er mjög í molum og margar af perlum íslenskrar náttúru eru í ákveðinni hættu að bíða tjón af þeirri umferð sem ferðamannastraumnum fylgir. Auðvitað gildir það ekki aðeins um erlenda ferðamenn. Hið sama gildir vissulega um Íslendinga sem ferðast um landið, en um þann ferðamannastraum höfum við meiri vitneskju og meiri reynslu en af straumi útlendinga m.a. með bílferjum til landsins. 10. Vakin er athygli á nauðsyn aukinnar fræðslu um íslenska náttúru, um umhverfisvernd og auðlindir, m.a. í fjölmiðlum og skólum og í söfnum. Það er auðvitað eitt af undirstöðuatriðunum að slíkri fræðslu sé stöðugt miðlað og reynt að koma henni á framfæri á þann hátt að hún nái til fólks. Þá er að lokum gert ráð fyrir því, herra forseti, að ríkisstj. láti gera framkvæmda- og kostnaðaráætlun til næstu tíu ára um æskilegar úrbætur skv. ofangreindu og leggi slíka áætlun fyrir næsta reglulegt Alþingi til að auðvelda stefnumörkun og fjáröflun í þessu skyni. Í grg. er fjallað nánar um einstaka þætti sem ég hef hér nefnt og henni fylgja mörg fskj. sem snerta málið hv. alþm. og þeim sem vilja kynna sér þessi mál til glöggvunar. Teknar eru þarna inn m.a. ályktanir síðasta náttúruverndarþings og einstakra funda, m.a. stefnumótun Alþb. í þessum málum, en flokkurinn fjallaði ítarlega um þetta á síðasta landsfundi sínum. Nýjasta fylgigagnið sem þessu fylgir er tæplega mánaðargamalt. Það er reglugerð sem hæstv. heilbr.- og trmrh. undirritaði þann 30. sept. s.l. um starfsleyfi fyrir atvinnurekstur sem haft getur í för með sér mengun. Þarna er um að ræða nýja reglugerð í stað eldri reglugerðar frá 1972 sem þá var frumraun og til mikilla bóta. Hér hefur sem sagt verið sett ný víðtækari reglugerð og ég kann hæstv. ráðh. þakkir fyrir að hafa komið frá sér þessari reglugerð sem krefst starfsleyfis fyrir margháttaðan rekstur sem haft getur í för með sér mengun og hefur ekki verið skylt að fá starfsleyfi fyrir frá stjórnvöldum. Herra forseti. É,g veit að margir hv. þm., ef ekki allir, hafa verulegan áhuga á náttúruverndarmálum, umhverfisvernd almennt séð, og ýmsir láta þessi mál til sín taka. En hér er um víðtækan og nokkuð flókinn málaflokk að ræða sem krefst þess að tekið sé á einstökum þáttum, en líka á málinu í samhengi þar sem þetta er meira og minna samtvinnað, stjórnun umhverfismálanna, staðan í stjórnkerfinu og mótun löggjafar um hina ýmsu þætti. Þess vegna hef ég leyft mér að færa þetta mál í búning þáltill. sem ég hér hef mælt fyrir. Ætla ég ekki að orðlengja það frekar, en legg til að eftir að fyrri umræðu um þetta mál lýkur verði málinu vísað til hv. allshn.



Herra forseti. Á þskj. 71 hef ég leyft mér ásamt þeim hv, þm. Jóni Kristjánssyni og Agli Jónssyni að bera fram svohljóðandi till. til þál.: "Alþingi ályktar að skora á ríkisstj. að hún beiti sér fyrir athugun á því að hefja kennslu í sjávarútvegsfræðum á framhaldsstigi á Höfn í Hornafirði sem þróast gæti í framtíðinni yfir á háskólastig. Athugunin skal unnin í samráði við Háskóla Íslands, skóla tengda sjávarútvegi og samstarfsnefnd um framhaldsnám á Austurlandi." Í grg. segir svo: "Nám tengt grunnatvinnuvegi okkar, sjávarútveginum, er ekki ýkja fjölbreytt og fer ekki mikið fyrir því í menntakerfinu. Þó er hér um að ræða þá grein er skapar drýgstan hluta gjaldeyris okkar og býður ótalda möguleika í frekari vinnslu og enn meiri verðmætum. Viðurkennt er að hér þurfi að ráða bót á og verkefnin eru mörg. Fiskvinnslufólk og sjómenn njóta lítt menntakerfis okkar og ærið takmarkaðir eru enn möguleikar hér á landi til náms tengdu sjávarútvegi. Fiskvinnsluskólinn er vissulega gleðileg undantekning, en ekki hefur verið til fyrirmyndar hvernig að honum hefur verið búið. Tækniskólinn er með brautir tengdar sjávarútvegi, en Háskóli Íslands býður ekki upp á það nám sem þyrfti og ætti að vera í þessu þjóðfélagi sem svo mjög byggir á sjávarútvegi og fiskvinnslu og verðmætum þessara greina. Þar hefur annað haft forgang. Menntun yfirmanna á flotanum er tryggð og eru þar þó ýmsar blikur á lofti þar sem áhugi samfélagsins hefur ekki beinst að þeim þarfa þætti. Á Höfn í Hornafirði er mikill áhugi á einhvers konar framhaldsnámi í sjávarútvegsfræðum, enda fjölbreytni í sjávarfeng ærin og aðstaða í fiskiðju mjög góð á okkar mælikvarða. Könnun á möguleikum slíks náms á Höfn er sjálfsögð og samráðsaðilar eru þeir sem ættu að kunna glögg skil á því hvað unnt væri að gera. Framhaldsnám á Höfn í heild er nú í deiglunni og er því að mörgu leyti brýnt að koma þessum mikilvæga þætti inn í þá umfjöllun alla. Verkmenntunarmál á Austurlandi hafa verið í örri framþróun og þar hefur nú náðst gleðilegur árangur með sameiginlegu átaki Austfirðinga um framhaldsskólann í Neskaupstað. Næsti eðlilegur áfangi í menntunarmálum Austurlands ætti að tengjast sjávarútvegi okkar sérstaklega. Til að hreyfa því þarfa máli er þessi till. flutt." Grg. er stutt, en segir þó það sem segja þarf. Við flm. leggjum á það ríka áherslu að hér er um könnun að ræða á möguleikum þessa framhaldsnáms sem ekki er vansalaust að svo lítill sómi skuli sýndur í heild sinni. Forskrift gefum við því eðlilega ekki um hvers konar nám, til hvaða þátta skuli taka eða hversu framþróun geti orðið. Við vitum hins vegar að margar námsbrautir geta og eiga að tengjast sjávarútvegi okkar og gildir það jafnt um sjósókn sem úrvinnslu afla og ýmsa þróun í sjávarútvegi, jafnt um fólkið í fiskvinnslunni sem hásetann á síldarbátnum og yfir til þeirra mörgu greina sem framþróun í þessari atvinnugrein kallar á og það fyrr en síðar og snertir bæði veiðar og vinnslu og frekari þróun alla, vinnsluna og möguleika þar þó máske enn þá helst. Við flm. sem og aðrir hljótum að hafa áhyggjur af því hvernig nú er ástatt og hverjar horfur eru varðandi þessa frumvinnslugrein, afstöðu vaxandi hóps og skilningsleysi um leið á þýðingu hennar fyrir lífsafkomu þessarar þjóðar. Sá flótti sem illu heilli virðist vera frá þessari grein á sér margar orsakir. Kjarahliðin er ein, vinnuaðstaðan önnur, öryggisleysið sömuleiðis koma sterkast inn í þessa mynd. En við skulum heldur ekki gleyma menntunarmálum í smáu sem stóru sem þarna vega líka talsvert, ekki síst í áliti almennings. Þar vantar mjög upp á að jafnræði sé og raunar segir grg. allt um það. Grunngrein sem þessi hlýtur blátt áfram að vera metin að hluta til í ljósi þeirra krafna um starfsmenntun eða starfsmenntunarleysi sem gilda. Ekki dreg ég úr þýðingu og gildi góðrar starfsþjálfunar og þeirrar umbunar í kjörum sem hún ætti að veita, en samanburðurinn við margar og þýðingarminni greinar, menntunarkröfur þar, hlýtur að segja til sín. Við flm. leggjum engan dóm á hvernig að skuli staðið, eins og ég sagði áðan, en við felum það eðlilega í vald þeirra sem gleggst eiga að þekkja til þessara mála að finna þar færa leið til athafna því enginn efi er í okkar huga að hún sé fær hvort sem er að hluta til eða alla leið. Aðeins hefur það í raun gleymst í okkar tillögusmíð að kalla til þá aðila sem njóta ættu náms af þessu tagi, en úr því er unnt að bæta. Nýr "Hafnarháskóli" er ekki í augsýn okkar, en ómaksins vert og vel það þykir okkur að láta reyna á vilja og möguleika til þess að einhvern tíma rætist það einnig. Ég vil svo að lokinni þessari umræðu leggja til, herra forseti, að till. verði vísað til 2. umr. og félmn.



Herra forseti. Ég vil ekki láta hjá líða sem meðflm. þessarar till. að taka undir hana efnislega og fylgja henni úr hlaði með örfáum orðum til viðbótar við það sem frsm. og 1. flm. gerði. Ég held að það sé nauðsynlegt fyrir okkur Íslendinga að tengja nám okkar atvinnulífinu meir en verið hefur. Í raun hefur mikið verið rætt um það á undanförnum árum án þess að framkvæmdir fylgdu í þeim mæli sem þyrfti að vera. Ekki á þetta síst við um nám í sjávarútvegsfræðum og er það í rauninni undarlegt hvað því námi hefur verið lítill sómi sýndur miðað við að við lifum á sjávarútvegi og sjávarútvegurinn er undirstöðuatvinnugreinin. Það er afar nauðsynlegt að skapa menntuðu fólki þar starfsvettvang. Þessi till. kveður á um könnun og athugun á framhaldsnámi í sjávarútvegsfræðum á Höfn í Hornafirði. Við bendum á þennan stað sérstaklega vegna þess að þar er ákjósanlegt umhverfi fyrir nám í sjávarútvegsfræðum. Þar er einn öflugasti útgerðarstaður landsins. Við teljum því þessu námi vera vel fyrir komið þar. En till. kveður aðeins á um könnun í þessu efni og eins og frsm. kom hér inn á felum við það þeim sem gerst þekkja til þessara mála að skapa þá umgjörð sem hæfir. Það hefur mikið gildi fyrir landsbyggðina almennt að efla framhaldsmenntun úti um allt land. Þar er fyrst að telja gildi menntunarinnar sjálfrar sem er mikið. Framhaldsmenntun úti um land skapar atvinnutækifæri og fjölbreyttara atvinnulíf í hinum einstöku landshlutum og aukin framhaldsmenntun úti um landsbyggðina heldur atgervisfólki í byggðunum og skapar því þar tækifæri. Ég ætla ekki að orðlengja um þessa till. frekar. Ég óska þess að hún fái hér þinglega meðferð og verði afgreidd á þessu þingi. Það er því miður svo með margar till. til þál. að þeim er sópað undir stól eða niður í skúffu. En ég vildi fara fram á það að þessi till. fengi rækilega skoðun í nefnd og þinglega meðferð hér á hv. Alþingi.



Herra forseti. Ég leyfi mér að nota þetta tækifæri til að vekja athygli á því að í gildi er þál., orðin æðigömul, um áratugur síðan hún var hér samþykkt, um fiskiðnskóla í Siglufirði. Það er einmitt verið að athuga það mál nú og vonandi verða tekin þar fyrstu skrefin og að sjálfsögðu mjög æskilegt að þar komist á fót slíkt nám sem hér er nefnt, framhaldsnám í sjávarútvegsfræðum. Kannske er hugsunin eitthvað önnur hjá flm. þessarar till. en var hjá okkur, sem voru allir þm. beggja Norðurlandskjördæma, sem fluttum þessa till., sem samþykkt var á sínum tíma, um fiskiðnskóla í Siglufirði sem nú er verið að undirbúa eins og ég gat um áðan. En það er síður en svo að ég ætli að mæla gegn því að þessi athugun, sem till. sem hér er til umræðu fjallar um, fari fram. Það er alveg sjálfsagt að við snúum okkur að því að gera ráðstafanir til þess að ungir sem eldri geti öðlast meira nám og meiri þekkingu í sjávarútvegsfræðum. Ég er þess vegna ekki andvígur þessari till., en vek athygli á því að nærtækara er auðvitað að framfylgja þeirri till. sem í gildi er, enda er það nú í undirbúningi.