Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Það, sem ég nú vildi segja, varðar aðeins meðferð málsins, og vænti ég, að hæstv. forseti taki það ekki til frádráttar ræðutíma mínum við þessar umr., ef einhverjar skyldu verða umræður að þessu sinni. Það, sem ég vildi minnast á nú, er það, að ég vil leyfa mér að fara fram á það við hæstv. forseta, að hann fresti þessari umr., taki málið út af dagskrá að þessu sinni. Ástæðan til þess, að ég ber fram þessa ósk, er sú, að ég hef í athugun að flytja brtt. við frv., eins og það nú liggur fyrir. Við 2. umr. var felld rökst. dagskrá, sem ég þá hafði flutt sem minni hl. þeirrar n., sem um málið hafði fjallað. Þá var ekki tilefni til þess fyrir mig að flytja brtt. Ég vil leyfa mér að benda á það, að þeir nm., sem skipa meiri hl. allshn. í þessu máli, hafa allir áskilið sér rétt til þess að flytja brtt. eða fylgja þeim, er fram koma. Og einn nm. í meiri hl. hefur skrifað undir nál. með fyrirvara. Það eru því allmiklar líkur til þess, að hv. nm. vilji taka til athugunar að gera breyt. á frv., og frá hv. frsm. meiri hl. kom fram við 2. umr., að hann teldi vel koma til mála að gera breyt. á einhverjum atriðum. Nú er það svo, að þær brtt., sem mér hefur komið í hug að flytja, a.m.k. ein slík till., er þess eðlis, að það þarf að fara fram í sambandi við hana nokkur lögfræðileg athugun, sem ég hef ekki getað komið við að láta fara fram í dag, en þarf hins vegar ekki að taka langan tíma. Með tilliti til þessa vildi ég leyfa mér að fara þess á leit við hæstv, forseta, að málið verði tekið út af dagskrá að þessu sinni og umr. frestað.



Herra forseti. Eins og kunnugt er, þá er í ráði, að þrír þingmenn þessarar hv. d., hæstv. forseti, hv. þm. Hafnf. og ég, förum burt nú um helgina og verðum a.m.k. vikutíma burtu til þess að sitja fund Norðurlandaráðs. Mér þykir það ekki ósennilegt, án þess að ég viti það, að þessi 3 atkv. kunni að geta ráðið úrslitum í málinu. Ég veit ekki hvorum megin nokkur þeirra er, utan ég sjálfur, en sýnt er, að ef þrír menn fara og enginn varamaður kemur í staðinn, þá getur það ráðið úrslitum. Þess vegna þætti mér æskilegra, að málið væri afgreitt hér í dag, ef fært þykir. Auðvitað er það hæstv. forseti, sem ræður því, og sjálfsagt er að gefa mönnum færi á, og sízt hef ég á móti því, að mönnum sé gefið færi á því að flytja brtt. En þannig stendur á, að máli hefur verið vikið til okkar sjálfstæðismanna til athugunar, og ég hafði hugsað mér, ef hér yrði dráttur á eða stæði yfir fundur til lengdar, að biðja um fundarhlé í hálftíma eða klukkutíma til athugunar því máli, og ég vil skjóta því til hv. frsm. minni hl. og annarra þeirra, sem hafa hug á að flytja brtt., hvort sá frestur, ef hæstv. forseti vildi leyfa hann, mundi nægja til þess að semja brtt. Annars er þetta auðvitað alveg í hendi forseta, og það er ekki hægt að hafa á móti því, að menn hafi tíma til þess að flytja brtt., ég hef sízt á móti því.



Herra forseti. Út af því, sem hv. 1. þm. Reykv. sagði, vil ég taka það fram, að mér var þetta ljóst, sem hann sagði, að tveir eða þrír hv. dm. munu verða fjarverandi nú um nokkra daga. Mér finnst sjálfsagt, að tillit sé tekið til þess og að málið verði ekki tekið til atkvgr. fyrr, en þeir koma heim aftur, ef ske kynni, að það hefði áhrif á úrslit máls. Finnst mér mjög sanngjarnt að óska þess. En í því sambandi vil ég leyfa mér að benda á það, að nú mun vera svipað ástatt í hv. Ed. Nokkrir þm. þeirrar hv. d. munu einnig verða fjarverandi nú um nokkra daga og kannske vikutíma, og ef á að taka tillit til fjarvistar manna, þá þýðir það, að málinu yrði þá frestað í Ed., þegar það kæmi þangað, þó að það færi þangað í dag eða á morgun, þangað til þessir menn kæmu heim aftur, þannig að ég sé í raun og veru ekki, að það skipti neinu verulegu máli, þó að umr. sé frestað nú, og ef það væri gert, þá væri eðlilegt, að biðin yrði þá hér í hv. Nd., þannig að málið yrði ekki endanlega afgreitt fyrr en hv. þm. þessarar d. koma heim aftur og færi þá til Ed. Mér virtist það einmitt koma glögglega fram í ræðu hv. 1. þm. Reykv. áðan, að það skipti ekki máli fyrir endanlega afgreiðslu málsins, þó að umr. yrði frestað nú, því að eins og hann telur ekki rétt að afgreiða það, á meðan þingmenn í Nd. séu fjarverandi, þá er auðvitað heldur ekki rétt að afgreiða það í Ed., þegar hv. þm. Ed. eru fjarverandi, þannig að ég geri ráð fyrir, að við getum orðið alveg sammála um þetta. Og þar sem hv. meiri hl. n. virðist skv. nál. hafa nokkurn áhuga á brtt., þá geri ég ráð fyrir, að meiri hl. hljóti að fallast á þessa ósk, sem ég nú ber fram.



Herra forseti. Þetta mál liggur auðvitað til úrskurðar forseta, og skal ég ekkí frekar blanda mér í það, hvernig hann verður, en einungis benda á, að enn hefur ekki af hálfu neinna þeirra, sem greiddu atkv. með frv. til 3. umr., komið fram ósk um að fresta. En aðalatriðið er þó það, að hv. 2. þm. Rang. gerði mjög mikið úr því í málflutningi sínum í gær, að þetta mál væri nokkuð seint á ferðinni, vegna þess að nú þegar væri hafin prófkosning hjá prestastéttinni um nýtt biskupsefni, og eðli málsins er þannig, að það getur beinlínis verið óheppilegt, svo að vægt sé til orða tekið, að láta það dragast mjög lengi, að skorið sé úr því á einn eða annan veg, hvort þetta frv. nær fram að ganga. Ég skal taka það fram, að mér er gersamlega ókunnugt um, hvaða fylgi málið hefur á þingi. Það má vel vera, að það sé dæmt til þess að falla, eins og það getur verið, að það geti orðið samþykkt. En ég hygg þó, að allir séu sammála um þá meginhugsun, sem kom fram hjá hv. 2. þm. Rang., að ef málið á að ná fram að ganga, þá er það þannig vaxið, að það er ekki heppilegt, úr því sem komið er, að það dragist mjög lengi.