Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. meiri hl. (Skúli Guðmundsson) Fjhn. leyfir sér að flytja hér till. um breyt. á 15. gr. frv. Í síðasta málsl. 2. málsgr. þeirrar gr. segir, að ríkisstj. geti undanþegið yfirfærslugjaldi nauðsynleg skipagjöld erlendis að nokkru eða öllu leyti og sett þau skilyrði um það, er þurfa þykir. N. leggur til, að inn í þennan málslið bætist á eftir orðunum „nauðsynleg skipagjöld“ „og flugvélagjöld“, til þess að það gildi sama undanþáguheimild fyrir gjöld af flugvélum erlendis eins og skipum. N. verður að sjálfsögðu að leggja fram skriflega þessa brtt., og vil ég fara fram á við hæstv. forseta, að afbrigða verði leitað.



Herra forseti. Gerð hefur verið grein fyrir till. fjhn. um að bæta inn þessari breytingu um flugvélagjöldin, en ég hafði nú viljað freista þess á milli umræðnanna, að skýrt væri ákveðið um flugvélavarahluti einnig, en að öllu atbuguðu þótti það ekki fært, og ég flyt þá heldur enga brtt. um það. Það var vinsamlega í málið tekið af þeim hæstv. ráðh., sem ég ræddi við, og ég leyfi mér að vænta þess, að því muni reiða af, svo að viðunandi sé fyrir þá aðila, sem hlut eiga að máli. Þá vék ég við 2. umr. að byggingarefni og nauðsyn þess að hækka ekki álögur á því eins og á stæði. Ég skal ekki orðlengja neitt meira um það nú, en í samræmi við það, sem ég sagði þá, leyfi ég mér að flytja hér skriflega brtt. um, að þau verði undanþegin yfirfærslugjaldinu, að sú breyt. verði gerð á 16. gr., að við a-lið bætist, þar sem taldar eru upp þær vörur, sem undanþegnar eru yfirfærslugjaldinu: nr. 17 í 21. kafla, sement, nr. 1–4 í kafla 40, plankar, bitar og borð úr furu og greni, þar með talinn hemlockviður, nr. 6 í 63. kafla, bárujárn, og nr. 57–58 í 63. kafla, miðstöðvarofnar og miðstöðvarkatlar. Það eru auðvitað miklu víðtækari breytingar, sem að mínum dómi væri æskilegt að gera þarna, en ég hef þó látið við það sitja að taka þessar meginbyggingarefnavörur, sem hér eru upp taldar, og vil beiðast þess, að hæstv. forseti leiti afbrigða fyrir þessari skriflegu brtt.



Ég tel þá lausn á vandamálum sjávarútvegsins, sem felst í þessu frv., mjög ófullkomna, þar sem hún er við það miðuð að gera taprekstur sjávarútvegsins og styrkgreiðslur honum til handa að varanlegu fyrirkomulagi. Sú stórfellda skattheimta, sem hér er lögfest, mun valda truflunum, sem munu leiða til stöðnunar í atvinnu- og viðskiptalífi þjóðarinnar. Ég harma það, að ekki skuli nú hafa náðst samkomulag um varanlegri lausn þessara mála, en með því að ég vil ekki, að til stöðnunar geti komið í sjávarútvegi á komandi ári, þá segi ég já.



Með tilliti til þess, sem fram hefur komið, síðast í grg. hv. þm. Siglf. (ÁkJ), segi ég nei.



Herra forseti. Mér skilst, að þetta mál sé um breytingu á stjórn atvinnuleysistryggingasjóðsins. Það er kunnugt, að þetta mál var deilumál í Ed., og því er haldið fram, að sú breyting á sjóðsstjórninni, sem ætlunin er að gera, brjóti í bága við það samkomulag, sem gert var milli aðila, þegar atvinnuleysistryggingarnar voru ákveðnar í sambandi við lausn verkfallsins 1955. Nú er sennilega meiri hluti fyrir þessari breytingu hér á Alþingi, og mér hefur skilizt, að ætlunin væri að koma þessu máli áfram fyrir áramót eða áður en þingi er frestað. Ég vil nú benda á, hvort ástæða er til að knýja svo fast á um þetta. Ekki mundi heimurinn farast, þótt dregið væri að kjósa í þessa stjórn, þangað til þingið kemur saman í janúar, og eru raunar mörg dæmi þess, að þó að ákveðið sé, að kjósa eigi stjórn fyrir áramót eða annað slíkt, þá hefur það dregizt og ekki gert skaða. Þar sem hér er um nokkuð viðkvæmt mál að ræða og því haldið fram af einum aðila, að beint sé brotið á móti þeim forsendum, sem ráðgerðar voru, þá tel ég, að það þurfi að athugast betur. Með því segi ég ekki endanlega um afstöðu mína til málsins, en ég vil mjög eindregið fara þess á leit, að hætt verði við að knýja málið fram fyrir áramót, og bendi til þess, að Sjálfstfl. hefur ekki hagað sínum umr. í sambandi við efnahagsmálin þannig, að tafir yrðu á, eða á nokkurn hátt reynt að beita málþófi eða hindra það, að málið næði fram að ganga á þeim stutta tíma, sem þinginu er ætlaður til meðferðar þess. Hefði þó verið í lófa lagið að ræða málið málefnalega miklu lengur en gert hefur verið. En mér finnst ástæðulaust að níðast svo á þolinmæði manna, sem hér er ætlazt til að gert sé, og tekið sé upp lítilvægt deilumál, sem þetta er að vissu leyti, og það knúið fram með afbrigðum, úr því að það er þannig til komið, að það er beint talið, að það brjóti á móti þeim forsendum, sem fyrir hendi voru, þegar þessir samningar voru gerðir. Ég vildi því í allri vinsemd á þessu stigi málsins fara þess á leit, að málinn yrði frestað, - það er ekkert á móti því, að það gangi til n. nú þegar, - en að fyrirætlanirnar um, að það yrði knúið fram, yrðu látnar bíða eða frá þeim yrði horfið. Ég tel, að enginn skaði sé skeður, þó að það dragist fram yfir áramót, þá er vafalaust þinglegur meiri hluti til þess að koma því fram, en þá gefst okkur hinum færi á því að athuga málið betur og koma sjónarmiðum okkar að á málefnalegri hátt en við eigum kost á nú.