Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Herra forseti. Ég hef beðið um orðið við þetta tækifæri þar sem þetta er síðasti dagurinn minn á Alþingi, a.m.k. að sinni. Ég læt af störfum sem formaður Sjálfstæðisflokksins næstkomandi sunnudag og verð síðan fjarverandi það sem eftir lifir þingtímans af persónulegum ástæðum. Ég hef átt sæti á Alþingi sl. 22 ár, þar af verið þingflokksformaður í sjö ár og setið á ráðherrabekkjunum í tæp 11 ár. Það eru mikil forréttindi að fá að gegna störfum svo drjúgan hluta starfsævinnar á vettvangi elstu og æðstu stofnunar landsins. Mér þykir afar vænt um þessa stofnun og vil að sómi hennar sé sem mestur. Mér þykir miður að ekki skuli hafa náðst í þinginu samkomulag um þinglok fyrir kosningar og að hætta sé á alvarlegum deilum, m.a. um sjálfa stjórnarskrána. Það mun koma í annarra hlut að greiða úr þeim deilum og ég heiti á alla að standa þannig að því að heiður Alþingis verði ekki fyrir borð borinn. Að svo mæltu þakka ég alþingismönnum öllum fyrir samstarf liðinna ára og sömuleiðis skrifstofustjóra og starfsfólki þingsins. Ég óska Alþingi allra heilla sem og þeim sem hér eiga eftir að starfa í framtíðinni.

Forseti vill við þetta tækifæri þakka hv. þm. Geir H. Haarde fyrir góð orð og góðar óskir til Alþingis og alþingismanna. Mér er kunnugt um að hann getur ekki sótt þingfundi, eins og fram kom í ræðu hans, í næstu viku þar sem hann er á förum til útlanda vegna læknismeðferðar. Ég óska honum góðs bata og að hann komist fljótt og vel yfir veikindin og geti tekið til við ný viðfangsefni með óskertum kröftum. Það eru vissulega tímamót þegar forustumaður flokks kveður Alþingi, fyrrverandi forsætisráðherra og þingmaður til 22 ára. Hann hefur sannarlega sett svip sinn á störf Alþingis þá rúma tvo áratugi sem hann hefur átt hér sæti. Ég veit að ég mæli fyrir hönd okkar alþingismanna allra þegar ég þakka samstarfið við hann og óska honum alls góðs í framtíðinni og honum og fjölskyldu hans farsældar á komandi árum.

Forseti vill vekja athygli á því að ráðgerðir eru þrír fundir í dag og hefst annar fundurinn þegar að loknum þeim fyrsta um kl. hálffjögur. Hlé verður á þingfundi milli kl. 4 og 6 meðan þingflokksfundir standa yfir en að þeim loknum verður þingfundi fram haldið.

Herra forseti. Nú er svo komið í þinghaldinu að það stefnir í þinglok og því er títt spurt í þinginu hvaða mál áhersla verði lögð á að klára fyrir þinglok. Í tilefni af því að hæstv. forsætisráðherra er til svara vil ég beina spurningum til hennar varðandi forgangsatriði ríkisstjórnarinnar í þessu sambandi. Ég minnist þess að fyrir sennilega tveimur vikum gat hæstv. forsætisráðherra þess á blaðamannafundi að allmörg mál hefðu verið afgreidd út úr ríkisstjórn og þar af væru níu mál sem vörðuðu hag fyrirtækja og heimila. Ég velti fyrir mér hvort þessi listi, sem áður var níu mál, hafi lengst, hvort fram hafi komið eða væntanleg séu ný mál af hálfu ríkisstjórnarinnar sem varða hagsmuni fyrirtækja og heimila. Ég óska þess að hæstv. forsætisráðherra svari því hvort þau mál sem varða hagsmuni fyrirtækja og heimila séu ekki þau mál sem ríkisstjórnin leggur mest kapp á að klára fyrir þinglok. Ástæðan fyrir því að ég spyr á þessum degi er ekki síst sú að í sjónvarpsfréttum kl. 10 í gærkvöldi var rætt við formann Framsóknarflokksins, Sigmund Davíð Gunnlaugsson sem kalla má guðföður ríkisstjórnarinnar, og þar gagnrýndi hann ríkisstjórnina harðlega fyrir skort á aðgerðum til að styðja heimili og fyrirtæki. Hann talaði um að það vantaði róttækari aðgerðir til að bregðast við efnahagsvandanum. Hann sagði orðrétt, með leyfi hæstv. forseta: „Við þessar aðstæður er spurningin ekki sú hvernig gangi að koma í gegn ýmsum almennum málum sem vel geta beðið fram yfir kosningar. Spurningin er sú hvers vegna ekki er búið að koma með þessar bráðaaðgerðir til að taka á vandanum.“

Virðulegi forseti. Eins og hv. þingmaður veit væntanlega héldu formenn stjórnmálaflokkanna fund með mér í gær þar sem farið var yfir stöðu mála í þinginu. Ég lagði lista fyrir formenn flokkanna þar sem farið var yfir stöðu mála og var um að ræða 22 mál sem við lögðum áherslu á. Að auki voru fleiri mál í þinginu sem við fórum yfir líka en í stórum dráttum eru þetta um 22 mál sem við leggjum áherslu á og þar af eru um 12 mál sem snerta endurreisn efnahags- og atvinnulífs og ein fimm mál sem okkur telst til að séu enn í þinginu og snerta aðgerðir fyrir heimilin í landinu. Síðan eru það þau mál sem eru umdeild, sem hv. þingmaður þekkir, t.d. stjórnarskrármálið, mál sem snerta sérstakan saksóknara, varnir gegn sókn í skattaskjól og nokkur önnur mál. Í heildina eru þetta um 22 mál. Við munum hittast aftur síðar á þessum degi, formenn flokkanna ásamt mér, þar sem við förum yfir stöðu mála eftir að þingflokkar hafa fjallað um þennan lista sem lagður hefur verið fram og ég tel ekki ástæðu til þess að rekja einstök mál. En þetta eru mjög brýn mál, ekki síst þau sem snerta greiðsluaðlögun fyrir heimilin í landinu, bæði samningsveðið og að því er varðar fasteignaveðlánin. Ég hlýt líka að mótmæla því sem fram kom í fréttum kl. 10 í gær hjá formanni Framsóknarflokksins að ekkert hefði verið gert frá því að ríkisstjórnin komst til valda. Ef hv. þingmaður fer yfir þann lista sem lagður hefur verið fram sér hann að lögð hafa verið fram mjög mörg mál sem snerta heimilin í landinu. Greiðsluaðlögunin er t.d. mjög mikilvæg vegna þess að hún tekur á vanda skuldugustu heimilanna, ekki bara með flatri 20% afskrift heldur með miklu róttækari hætti ef um er að ræða mikinn vanda hjá heimilunum.

Herra forseti. Ég vil orða spurningu mína aðeins skýrar. Ég þakka hæstv. forsætisráðherra fyrir upplýsingar um listann sem kynntur hefur verið fyrir formönnum og forustumönnum stjórnmálaflokkanna og fagna því að enn eru viðræður í gangi um framgang mála á þinginu. Ég held að ég geti talað fyrir munn okkar þingmanna allra þegar ég segi að við viljum í störfum okkar hér leggja höfuðáherslu á að klára þau mál sem með skýrum hætti hafa jákvæð áhrif á stöðu efnahagsmála og hagsmuni heimila og fyrirtækja í landinu. Eins og hæstv. forsætisráðherra vék að eru fleiri ágreiningsmál uppi í þinginu og ég spyr, og vildi kalla eftir afstöðu forsætisráðherra til þess, hvort ekki sé tilefni til þess, í ljósi þess að hér eru að bresta á kosningar eftir nákvæmlega mánuð og fáir dagar eru eftir af þingstörfum, að við einhendum okkur í þau mál sem varða hagsmuni fyrirtækja og heimila og geymum önnur ágreiningsmál til næsta þings.

Virðulegi forseti. Ég er alveg sammála hv. þingmanni um það að við eigum að einhenda okkur í brýn mál og afgreiða þau á þingi, mál sem snerta heimilin og fyrirtækin í landinu. En það er ekki sama mat hjá hv. þingmanni, og þá væntanlega Sjálfstæðisflokknum, og stjórnarflokkunum á því hvað eru brýn mál. Við teljum lýðræðisumbætur, sem við leggjum mikla áherslu á, þ.e. breytingu á stjórnarskránni, brýnt mál sem mikilvægt sé að afgreiða á þessu þingi. Það á ekki að vera neitt nýtt fyrir hv. þingmanni vegna þess að við höfum lagt áherslu á það frá upphafi, og það kemur fram í verkáætlun okkar, að fá þau mál afgreidd sem snerta stjórnlagaþingið, sem snerta auðlindirnar, sem snerta aðferðir við að breyta stjórnarskránni og þjóðaratkvæðagreiðslu. Enn er þetta allt undir hjá okkur og þó að aðgerðir fyrir heimilin og atvinnulífið séu brýnastar og beri að leggja áherslu á að hraða þeim vel í gegnum þingið þá eru lýðræðisumbæturnar í okkar augum ekki síst mikilvægar fyrir lýðræðið í landinu.

Virðulegur forseti. Ég vil inna hæstv. félagsmálaráðherra eftir því hvort hún telji að ASÍ sé að brjóta vinnumarkaðslöggjöfina og hvort ASÍ sé að brjóta jafnræði milli fólks, milli starfsmanna sinna. Ég spyr vegna þess að Vigdísi Hauksdóttur lögfræðingi, sem er í 1. sæti Framsóknarflokksins í Reykjavíkurkjördæmi suður og er lögfræðingur hjá ASÍ, var neitað um launalaust leyfi fram yfir kosningar og var gert að hætta störfum hjá ASÍ. Á sama tíma er Magnús Norðdahl, yfirlögfræðingur hjá ASÍ, í 6. sæti Samfylkingarinnar í Suðvesturkjördæmi.  Nú er mjög erfitt að kveða upp úr um það hvort einhver sæti eru örugg þingsæti eða ekki en a.m.k. er alveg ljóst að miðað við lög um stéttarfélög og vinnudeilur er atvinnurekendum óheimilt að reyna að hafa áhrif á stjórnmálaskoðanir síns fólks og afskipti þess af stjórnmálafélögum, m.a. með uppsögn eða hótunum um uppsögn. Ég sé ekki annað, virðulegi forseti, en að hér hafi ASÍ neitað Vigdísi Hauksdóttur framsóknarkonu um launalaust leyfi vegna stjórnmálaafskipta en veitt Magnúsi Norðdahl, lögfræðingi ASÍ, launalaust leyfi vegna stjórnmálaskoðana. Ég vil inna hæstv. félagsmálaráðherra, sem fer með málefni verkalýðsfélaga, eftir því hvort ASÍ er að brjóta lög um vinnumarkaðinn og hvort ASÍ er að brjóta jafnræði meðal fólks. 

Virðulegi forseti. Nú þekki ég þetta mál ekki en sá á forsíðu dagblaðs í morgun að verið var að fjalla um það. Ég á mjög erfitt með að svara hv. þingmanni ítarlega um lagagreinar hvað þetta varðar. Ég er tilbúin til að láta skoða þetta í félagsmálaráðuneytinu ef hv. þingmaður telur ójafnræðis hafa verið gætt eða að þetta varði jafnréttislög og þá er ég líka tilbúin til að láta Jafnréttisstofu skoða þann þátt. Ég get ekki svarað þessu frekar að svo stöddu þar sem ég hef hvorki efnisatriði né lagagreinar fyrir framan mig.

Virðulegur forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra og geri mér grein fyrir því að kannski er erfitt að bregðast við án þess að hafa miklar upplýsingar um málið. Það er nokkur hefð fyrir því að forustumenn og starfsfólk í verkalýðshreyfingunni taki þátt í stjórnmálastörfum og taki sæti á lista. Gylfi Arnbjörnsson er m.a. dæmi um það, hann hefur verið áberandi áhrifamaður innan Samfylkingarinnar og var m.a. orðaður við formennsku í þeim flokki um tíma og ætlaði að fara í prófkjör en hætti við. Allt gott og blessað með það. Að mínu mati er hins vegar mjög sérstakt að Vigdís Hauksdóttir sem er í Framsóknarflokknum fái ekki launalaust leyfi á meðan Magnús Norðdahl sem er í Samfylkingunni fær launalaust leyfi. Ég sé ekki annað en að þarna skipti stjórnmálaskoðanir máli, a.m.k. þarf annars að færa einhver rök fyrir því að svo sé ekki. Mér finnst grafalvarlegt ef skilaboðin frá ASÍ eru þau  
            

Hæstv. forseti. Ég beini fyrirspurn til hæstv. umhverfisráðherra um losunarheimildir á koltvísýringi í flugi. Tilskipunin um að fella flug í Evrópu undir viðskiptakerfi með útblástursheimildir á koltvísýringi á að taka gildi 1. janúar 2012 en fer strax að hafa áhrif 1. janúar 2010 því að þá hefst tímabil þar sem flugfélög safna reynslu sem veitir hlutfallslegan aðgang að potti 85% ókeypis heimilda. Gildistakan er í raun eftir níu mánuði og eftir það verður ekkert svigrúm til samninga við ESB. Þess vegna er mikilvægt að samningsmarkmiðin séu klár og verði sett fram áður en það verður of seint. Þess vegna spyr ég hæstv. umhverfisráðherra hvort hún telji ekki mikilvægt að sótt verði um undanþágur á kvótakerfinu fyrir innanlandsflugið. Ég spyr einnig hvort hún telji ekki nauðsynlegt að fella Færeyja- og Grænlandsflugið undir skilgreiningu um innanlandsflug. Hæstv. forseti. Hér er um mikið hagsmunamál að ræða fyrir íbúa þessa lands. Innanlandssamgöngukerfið byggist að stórum hluta á flugi og kostnaður við kaup á kvóta lendir á endanum á þeim sem nýta sér innanlandsflugið, sem flestum finnst kosta nógu miklar fjárhæðir nú þegar. Flugfarseðlar þyrftu sem sagt að hækka verulega til að greiða fyrir losunarheimildir ef ekki verður brugðist við og sótt um undanþágur. Fyrir utan það meginmarkmið ESB að draga úr losun koltvísýrings á flugi er það eitt markmiða með kvótasetningunni að umferð frá flugi á stuttum vegalengdum færist yfir á aðrar umhverfisvænni samgöngugreinar eins og járnbrautarlestir og áætlunarbifreiðar. Það á ekki við á Íslandi og þess vegna er mjög mikilvægt að við fáum að halda innanlandsfluginu þannig að þetta raski því ekki. Það sjá allir að mun umhverfisvænna er að nýta innanlandsflugið 

Hæstv. forseti. Það er rétt sem kom fram í máli hv. þm. Arnbjargar Sveinsdóttur að við Íslendingar förum á næstunni undir þetta losunarbókhald Evrópusambandsins hvað varðar flugið. Unnið er í því hvernig það verður útfært. Meðal þess sem er til skoðunar eru möguleikar á undanþágum frá innanlandsfluginu, þ.e. hvernig þetta verður aðlagað í þrepum því að þetta hellist auðvitað ekki allt yfir á einum degi. Það er líka verið að kanna millilandaflugið og kannski ekki síður það. Við búum við þær aðstæður að vera á eylandi og getum ekki leyst samgöngumálin með rafknúnum lestum, eins og nágrannalönd okkar geta gert. Núna er verið að skoða á hvern hátt þessi sérstaða Íslands, Færeyja og Grænlands kemur út í heildarsamhenginu. Engar niðurstöður hafa náðst í þeim viðræðum, þær eru til skoðunar en ég fullvissa hv. þingmann um að hagsmuna Íslands verður að sjálfsögðu gætt í hvívetna í þeim viðræðum.

Hæstv. forseti. Ég þakka umhverfisráðherra fyrir svörin og inni hana enn og aftur eftir því hvort hún muni ekki leggja sérstaka áherslu á innanlandsflugið. Við vitum og þekkjum umræðuna um millilandaflugið. Ég held að allir vinni að því markmiði að fá þær undanþágur og sérstaða Íslands verði tekin þar sérstaklega til greina. Það skiptir líka gífurlega miklu máli að innanlandsflugið verði tekið sérstaklega fyrir og umhverfisráðuneytið og embættismenn þar leggi sig sérstaklega fram í málinu. Það hefur borið við að þar séu kannski einhverjar fyrirstöður og ég vil því enn og aftur inna umhverfisráðherra eftir því hvort hún hafi einhverjar athugasemdir við það 

Hæstv. forseti. Við höfum undirgengist ákveðnar skuldbindingar, í fyrsta lagi 1992 þegar við undirrituðum loftslagssamning Sameinuðu þjóðanna og svo í framhaldi af því, og skuldbindingar okkar ganga út á það að við ætlum að gera það sem í okkar valdi stendur til að draga úr losun gróðurhúsalofttegunda, ekki hvað síst frá samgöngum. Það gildir um allar samgöngur. Meðal þess sem ríkisstjórnin og sérfræðinganefnd sem hefur starfað á vegum umhverfisráðuneytisins eru að skoða er á hvern hátt við getum dregið úr losun frá samgöngum. Þar er flugið meðtalið og samgöngur á vegum heyra líka þar undir. Samgönguráðuneytið er það ráðuneyti sem kemur ekki síst að því hvernig við komum til með að geta unnið í sameiningu að þeim markmiðum okkar að draga úr losuninni. Undanþáguheimildir frá þessum ákvæðum eru ekki vinsælar, get ég sagt hv. þingheimi, og við Íslendingar 

Er ekki …?


            

Hæstv. forseti. Eins og þingheimi er kunnugt skipaði forsætisnefnd á síðasta ári sérstakan vinnuhóp til að fara yfir ákvæði er varða eftirlitshlutverk þingsins, þar á meðal og sérstaklega ráðherraábyrgð. Skipuð var nefnd undir forustu Bryndísar Hlöðversdóttur, aðstoðarrektors á Bifröst, en með henni í nefndinni eru Andri Árnason hæstaréttarlögmaður og Ragnhildur Helgadóttir prófessor. Þetta ágæta fólk hefur unnið hörðum höndum að því að stilla upp tillögum og skýrslu sem forsætisnefnd og þinginu hefði verið fært og í framhaldinu var gert ráð fyrir að vinna að breytingum á lögum. Nú bárust fréttir um það í gær að forsætisráðherra hafi skrifað forseta Alþingis og gert kröfu um að þessi nefnd tæki til meðferðar mál sem henni var falið í fyrra með bréfi forsætisnefndar. Framkvæmdarvaldið er með öðrum orðum að hlutast til um verkefni sem unnið er af miklum heilindum og fullri alvöru á vettvangi forsætisnefndar. Þess vegna spyr ég: Hvað er hér á ferðinni? Er þess að vænta að á vegum ríkisstjórnarinnar komi fram annað frumvarp um breytingar á stjórnarskránni? Er þess að vænta að við fáum tillögur sem ríkisstjórnin hefur unnið og undirbúið við hlið þeirrar nefndar sem vinnur núna á vettvangi Alþingis?

Mér finnst þetta, virðulegi forseti, óþarfaviðkvæmni hjá hv. þingmanni og fyrrverandi forseta Alþingis. Málið liggur einfaldlega þannig að í verkáætlun ríkisstjórnarinnar er kveðið á um að endurskoða skuli lög um ráðherraábyrgð. Eins og hv. þingmaður nefndi, er starfandi nefnd sem er að fara yfir eftirlitshlutverk þingsins, það er alveg rétt. Við vissum af henni og töldum rétt, í stað þess að skipa sérstakan vinnuhóp í það að endurskoða lög um ráðherraábyrgð og landsdóm, að óska eftir því að þessari nefnd yrði sérstaklega falið að skoða lög um ráðherraábyrgð og landsdóm í þeirri vinnu sem hún er í og hafa hliðsjón af hliðstæðum lögum í nágrannalöndunum. Hér voru ekki settar fram neinar kröfur af hálfu forsætisráðuneytisins, heldur einungis ósk um að nefndin mundi sérstaklega skoða lögin um ráðherraábyrgð sem ég veit ekki hvort var sérstaklega getið um, held þó ekki, í því bréfi sem þessir sérfræðingar fengu frá forsætisnefnd, að því er varðar vinnu nefndarinnar. Ég taldi bara eðlileg vinnubrögð að nefndin sem væri að skoða þetta væri með þetta verkefni, lögin um ráðherraábyrgð, sem er á verkáætlun ríkisstjórnarinnar í stað þess að setja nýja nefnd í málin. Ég tel það bara eðlileg vinnubrögð og skil ekki í þessari viðkvæmni hv. þingmanns í þessu efni.

Hæstv. forseti. Það kann að vera að það sé á verkáætlun ríkisstjórnarinnar að breyta stjórnarskránni en til þess þarf ýmislegt að gerast. Til að upplýsa hæstv. forsætisráðherra get ég vitnað hér í ágæta blaðagrein sem formaður vinnuhópsins skrifaði 4. mars í Fréttablaðið þar sem segir, með leyfi forseta: „Vinnuhópnum er meðal annars ætlað að skoða ákvæði stjórnarskrárinnar sem lúta að eftirlitshlutverki þingsins, ákvæði þingskapa, lög um ráðherraábyrgð og landsdóm …“ Það fer ekkert á milli mála að forsætisnefndin fól nefndinni að skoða þá hluti sem ríkisstjórnin kemur nú fram með og ætlast til að hún taki fram fyrir hendurnar á forseta Alþingis og forsætisnefnd. Hvað er eiginlega að gerast hér?

Virðulegi forseti. Ég skil ekki enn þá af hverju hv. þingmaður ber málið svona fram. Það er ekkert sem meinar ríkisstjórn að láta endurskoða lög, hvort sem það eru lög um ráðherraábyrgð 

Herra forseti. Íslendingar eru skuldug þjóð og skuldugasta kynslóðin á Íslandi í dag er fólk á aldrinum 25–45 ára, fólk sem hefur börn á framfæri, fólk sem margt hvert hefur misst atvinnuna og fólk sem berst fyrir því að halda íbúðarhúsnæði sínu og fjölskyldu sinnar. Það vakti því mikla gleði þegar fyrri ríkisstjórn tilkynnti þann 8. desember að uppi væru áform um að hefja mánaðarlegar greiðslur barnabóta á þessu ári. Með þessari yfirlýsingu voru skapaðar miklar væntingar hjá þessu fólki og það sá fram á betri tíð með mánaðarlegum greiðslum barnabóta, en ekki greiðslum fjórum sinnum á ári eins og verið hafði. Nú er svo komið að núverandi ríkisstjórn hefur gefið út að fallið hafi verið frá þessum mánaðarlegu greiðslum, sem reyndar áttu að hefjast þann 1. apríl næstkomandi - sem er frekar óheppileg dagsetning í ljósi þess að menn hafa hætt við þetta, spurning hvort um eitthvert aprílgabb hafi verið að ræða - en það er gert á þeim forsendum að mánaðarlegar greiðslur hefðu komið verr út fyrir fjölskyldur í landinu og betra sé að viðhalda gamla kerfinu. Nú spyr ég hæstv. forsætisráðherra, sem átti sæti í síðustu ríkisstjórn: Gerðu þáverandi ráðherrar í ríkisstjórn Íslands sér ekki grein fyrir því hvað þessi kerfisbreyting mundi þýða fyrir þetta fjölskyldufólk? Var það meðvituð ákvörðun að hefja mánaðarlegar greiðslur á barnabótum? Vissu menn hvaða afleiðingar það mundi hafa fyrir barnafólk eða ekki? Það er búið að vekja upp miklar falsvonir hjá barnafjölskyldum í landinu sem er ljótur leikur og við hljótum því að spyrja hæstv. forsætisráðherra, sem átti sæti í síðustu ríkisstjórn: Vissi síðasta ríkisstjórn ekki neitt hvað hún var að gera? Og hvernig ætlar hæstv. ráðherra þá að breyta barnabótakerfinu til hagsbóta fyrir fjölskyldur eða er það virkilega svo að núverandi ríkisstjórn ætli ekki að gera neinar breytingar á barnabótakerfinu 

Virðulegi forseti. Fyrir stuttu síðan var akkúrat þetta mál, sem hv. þingmaður tekur hér upp, rætt á fundi í fyrirspurnatíma og þessari fyrirspurn var beint til fjármálaráðherra og eftir því sem ég best heyrði var hæstv. ráðherra fjármála að skoða þetta mál. En það er alveg rétt hjá hv. þingmanni að þetta mál á sér tvær hliðar. Sá sem fær þetta greitt fjórum sinnum á ári, og þá þrjá mánuði væntanlega í einu, getur ávaxtað peningana á þeim tíma ef hann þarf ekki að nýta þá en ef hann þarf að nýta þá reglulega, sem flestir þurfa að gera, geta greiðslur á hverjum mánuði verið heppilegri. En ég held ekki að þetta breyti mjög miklu fyrir barnafjölskyldur. Ég held að þarna hafi fyrst og fremst verið spurning um hvort fólk hefði val um hvort það tæki barnabæturnar út mánaðarlega eða fjórum sinnum á ári eins og er í lögum. Hv. þingmaður veit að ekki verður farið mikið út í það að auka barnabætur á þeim stutta tíma sem eftir lifir af þessu þingi. Við höfum farið út í ýmsar aðgerðir sem skipta máli fyrir unga fólkið í landinu, ekki síst aðgerðir sem skipta máli fyrir húsnæðislán ungs fólks. Við höfum líka farið í mál sem skiptir ekki síst máli fyrir ungt fólk með miklar skuldir sem er aukning á vaxtabótum. Við hækkum þær um 25% og það þýðir að hjá hjónum með árstekjur á bilinu 3–8 millj. hækka vaxtabætur um 170 þús. kr. og það er ekkert smátt, þegar það verður gert. En hv. þingmaður er alltaf á hálum ís þegar hann talar um barnabætur vegna þess að þær voru skertar í tíð Framsóknarflokksins á tímum mikillar uppsveiflu og góðæris í samfélaginu, 

Herra forseti. Mér þykir það miður að heyra málflutning hæstv. forsætisráðherra í þessum efnum, þegar margar barnafjölskyldur í landinu horfa fram á gríðarlega erfiðleika í rekstri heimila sinna. Það eina sem hæstv. forsætisráðherra hefur fram að færa er einhver upprifjun á sögunni. Mér finnst vanta skýra framtíðarsýn og hæstv. ráðherra svaraði ekki mjög einfaldri spurningu áðan um þær væntingar sem ríkisstjórn sem hún sat í áður gaf barnafólki í landinu. Það á ekki að gera neinar breytingar á barnabótakerfinu barnafólki til hagsbóta. Það liggur fyrir. Hæstv. forsætisráðherra má rifja upp gamlar sögur en það sem ég kom upp til að ræða við hæstv. forsætisráðherra um er framtíðin. Hvaða framtíðarsýn hefur hæstv. forsætisráðherra gagnvart barnafólki í landinu? Ætlar hæstv. ráðherra að beita sér fyrir breytingum á þessu kerfi til hagsbóta fyrir barnafjölskyldur í landinu eða á að viðhalda óbreyttu kerfi, eins og hæstv. ráðherra hefur boðað? Ég hef staðið í þeirri trú að menn hafi ætlað að koma til móts við skuldsett heimili, sérstaklega barnafólkið í landinu. Þess vegna eru svör hæstv. forsætisráðherra mér mikil vonbrigði, það eru mikil vonbrigði að heyra þetta hér. Hæstv. forsætisráðherra getur komið hér aftur 

Hæstv. forseti. Ég vil minna á að hv. þingmaður hóf mál sitt á því að segja að fyrri ríkisstjórn hefði svikið barnafjölskyldur í landinu. Ég var bara að minna hv. þingmann á fortíð hans í þessu efni með sama hætti og hv. þingmaður minnti mig á að síðasta ríkisstjórn hefði svikið þetta að því er varðar barnabæturnar, sem skiptir ekki miklu máli hvort greiddar eru út einu sinni í mánuði eða á þriggja mánaða fresti.  Ég get líka fullvissað hv. þingmann um það að ef sú sem hér stendur verður í ríkisstjórn eftir næstu kosningar verða barnabæturnar sérstaklega skoðaðar og í þeim mikla niðurskurði sem við þurfum alveg örugglega að fara í á næsta ári 

Virðulegi forseti. Ég vil beina fyrirspurn til hæstv. heilbrigðisráðherra og varðar hún fæðingarþjónustu í Vestmannaeyjum. Nýverið var lagt til af hálfu forsvarsmanna Heilbrigðisstofnunar Vestmannaeyja að loka skurðstofunni á Heilbrigðisstofnuninni um sex vikna skeið í sumar í sparnaðarskyni til að mæta kröfum um niðurskurð. Áætlað er að í kringum 10 millj. kr. sparist við þessa aðgerð en stofnuninni er gert að hagræða um í kringum 70 millj. kr. á fjárlögum þessa árs. Ég geri ekki lítið úr því risavaxna verkefni sem niðurskurður á kostnaði ríkisins til heilbrigðismála er og veit að hæstv. heilbrigðisráðherra er ekki öfundsverður af því verkefni. En alltaf er þetta spurning um forgangsröðun og að öryggi notenda heilbrigðisþjónustunnar sé ævinlega tryggt. Ég vil því sérstaklega spyrja hæstv. heilbrigðisráðherra um það hvernig heilbrigðisyfirvöld hyggjast tryggja öryggi fæðandi kvenna í Vestmannaeyjum á umræddu tímabili. Einnig vil ég spyrja hæstv. ráðherra um hversu margar fæðingar séu áætlaðar á tímabilinu. Ég þarf ekki að fara mörgum orðum um landfræðilega sérstöðu Vestmannaeyja hvað samgöngumál varðar. Hún er öllum kunn. Kona í barnsnauð er ekki líkleg til að hafa tíma til að skipuleggja sjóferð með Herjólfi með nægum fyrirvara og jafnvel um hásumar er heldur engin trygging fyrir því að alltaf sé hægt að fljúga til og frá Vestmannaeyjum, eins og dæmin sanna. Með lauslegri athugun á tölum um flug í júní og júlí á árunum 2000–2007 má gera ráð fyrir því að ófært sé með flugi að meðaltali 2–4 heila daga í mánuði auk þeirra daga sem ófært er hluta úr degi. Ég tek fram að þetta eru meðaltalstölur og ályktanir mínar, en ekki mjög vísindalega reiknað. En það er ekki hægt að fullvissa fæðandi konur í Vestmannaeyjum um að ævinlega verði hægt að koma þeim undir læknishendur á umræddu tímabili og því vandséð hvernig öryggi þeirra verður tryggt. Lokun skurðstofunnar þýðir því í raun að fæðingarþjónustan leggst af í Eyjum á þessu tímabili og í raun á mun lengra tímabili þar sem náttúran er nú einu sinni þannig að ekki er hægt að dag- eða tímasetja barnsfæðingar með fullkominni nákvæmni. Þetta hefur í för með sér að tilvonandi foreldrar þurfa að fara með nægum fyrirvara upp á land til að vera nálægt þjónustunni með öllu því raski fyrir fjölskyldur, kostnaði og vinnutapi sem því fylgir. Eyjamenn hafa ekkert val í þessu sambandi því samgöngurnar eru einfaldlega þannig að ekki er alltaf hægt að tryggja þær vegna náttúrulegra aðstæðna. Það þarf því mikla dirfsku að taka þá ákvörðun að loka skurðstofunni og bera þá ábyrgð sem í þeirri ákvörðun felst. Ég fagna því að hæstv. heilbrigðisráðherra tilkynnti í gær um að fæðingarþjónusta á Suðurnesjum og á Suðurlandi verði áfram tryggð óbreytt og það eru góðar fréttir. Í ljósi sérstöðu Vestmannaeyinga hljóta þeir að gera sömu kröfu til hæstv. ráðherra og fara fram á það að lokun skurðstofunnar í Eyjum verði dregin til baka. Ég skora því á hæstv. ráðherra að leita leiða til að ná viðlíka samkomulagi í Vestmannaeyjum þannig að öryggi íbúanna verði áfram tryggt. Þess má geta að þetta er alls ekki í fyrsta sinn sem lokun skurðstofunnar í Eyjum hefur verið lögð til sem sparnaðaraðgerð 

Hæstv. forseti. Ég vil þakka hv. þm. Ragnheiði E. Árnadóttur fyrir fyrirspurnir sínar um fæðingar í Vestmannaeyjum. Ég er sammála mörgu í málflutningi hv. þingmanns og þá ekki síst því að þegar gripið er til sparnaðaraðgerða í heilbrigðiskerfinu eigi að forðast allt sem teflir öryggi fólks í tvísýnu og það á ekki síst við um barnshafandi konur. En það er rétt sem fram kom að stjórnendur Heilbrigðisstofnunarinnar í Vestmannaeyjum hafa í hyggju að draga saman starfsemi skurðstofunnar í sumar og hv. þingmaður spyr hvernig heilbrigðisyfirvöld hyggist tryggja öryggi fæðandi kvenna í Eyjum á meðan sex vikna sumarlokun skurðstofunnar þar stendur yfir. Ég var nýlega á ferð í Vestmannaeyjum og ræddi við starfsfólk og stjórnendur Heilbrigðisstofnunarinnar í Vestmannaeyjum og þar var mér tjáð að þessi ákvörðun hefði verið tekin. Hún var ígrunduð og byggir ekki á dirfsku heldur yfirvegun og ég treysti stjórnendum og starfsfólki til að taka yfirvegaða ákvörðun af þessu tagi án þess að tefla öryggi fólks í tvísýnu. Það er spurt hversu margar fæðingar séu áætlaðar í Vestmannaeyjum. Á tímabilinu sem um ræðir er áætlað að fimm fæðingar geti átt sér stað. Sú áætlun byggist bæði á því sem vitað er úr mæðraeftirliti í Vestmannaeyjum en einnig er fjöldinn mjög nálægt meðaltali fæðinga sem reikna má með á sex vikna tímabili miðað fjölda á ári undanfarin ár. Öryggi þeirra kvenna sem munu fæða þessar sex vikur mun ekki síst byggjast á góðri mæðravernd sem rekin hefur verið í Vestmannaeyjum um áratugaskeið þannig að engin þekkt áhætta verði tekin ef konan velur að fæða í Vestmannaeyjum þrátt fyrir lokaða skurðstofu. Ég legg áherslu á að þótt skurðstofa sé ekki aðgengileg er ekki þar með sagt að engin fæðing geti átt sér stað. Ég vísa t.d. til stórra svæða á norðausturhorni og suðausturhorni landsins í því efni. Hins vegar gildir öðru máli ef um áhættu er að ræða og ef til þess kemur að flytja þarf konu á aðra heilbrigðisstofnun t.d. Landspítalann mun öruggt sjúkraflug vera tryggt. Þar er bæði um að velja hið hefðbundna sjúkraflug sem staðsett er í Vestmannaeyjum, sem og aðgengi að björgunarþyrlum Landhelgisgæslunnar. Í þessu samhengi er rétt að hafa í huga að um er að ræða hásumartímann þar sem erfiðleikar í samgöngum ættu að vera í algjöru lágmarki miðað við þessa flutningsmöguleika. Þá má einnig minna á að víða um land fæða konur án þess að þar séu fullmannaðar skurðstofur, eins og ég gat um áður. Enn og aftur stendur þetta og fellur með öflugri mæðravernd þar sem leit fer fram að áhættuþáttum og konum er beint í réttan farveg.

Virðulegi forseti. Þar sem ég hef átt orðastað við hæstv. heilbrigðisráðherra úr þessum ræðustóli varðandi Heilbrigðisstofnun Suðurnesja, m.a. um nýtingu á skurðstofum, vil ég fagna því að gengið hefur verið til baka með þær breytingar sem áttu að verða og að vaktþjónustu á skurðdeildum verði haldið áfram. Það má ekki bara eyða peningum, það þarf að skera niður við Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Sé það rétt, sem ég las út úr frétt í Morgunblaðinu í morgun, að niðurskurðurinn náist með því að starfsfólk taki á sig launaskerðingu og aukið álag verð ég að segja að ég ber mikla virðingu fyrir starfsfólki Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja sem leggur slíkt á sig í þágu almennings á Suðurnesjum.

Virðulegi forseti. Það er rétt að árétta varðandi þær tvær heilbrigðisstofnanir sem nefndar hafa verið að það er aldrei öruggt með flug frá Vestmannaeyjum þó að vél sé staðsett þar þegar veðuraðstæður eru þannig. Það er aldrei öruggt, það er ekki rétt að halda því fram. Það er þess vegna mikið í húfi að þessi lágmarksþjónusta sé tryggð  Varðandi heilbrigðisþjónustuna á Suðurnesjum er það hlutur sem bögglast hefur verið með of lengi og þarf að taka snarpari tökum. Sparnaðurinn má ekki vera þannig að það sé eingöngu starfsfólk stofnunarinnar sem tekur á sig byrðar. 

Virðulegi forseti. Ég vil fagna því sem fram hefur komið í máli hæstv. heilbrigðisráðherra að reynt verði að tryggja eins og hægt er allt öryggi varðandi fæðingar í Vestmannaeyjum. Ég fagna því líka sem fram kom í fjölmiðlum í gær að það á að reyna að verja stöðu fæðandi kvenna á Suðurlandi. Þar voru tilgreindir staðir - ég vil nefna hér sérstaklega Selfoss, ég sá að hæstv. ráðherra var á fundi þar og á Suðurnesjunum. Það er mikilvægt að við gerum allt sem við getum til þess að tryggja öryggi fæðandi kvenna. Á sama tíma vitum við að það þarf að hagræða í heilbrigðiskerfinu. Á næstu árum verður krafan um tugmilljarða króna hagræðingu í íslensku samfélagi og að sjálfsögðu þarf að líta þar til allra möguleika, þar á meðal innan heilbrigðiskerfisins. Það er mjög eðlilegt að við reynum að finna leiðir til þess að gera það þannig að öryggi verði samt tryggt sem best og því kaus ég nú fyrir stuttu að koma fram með þær hugmyndir að setja upp svokallað tilvísunarkerfi í heilbrigðisþjónustunni 

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin en verð þó að lýsa miklum vonbrigðum með þau. Ég var að vona að ráðherrann hefði betri fréttir að færa Vestmannaeyingum. Ráðherra talaði um öfluga mæðravernd og ég er ekki að gera lítið úr henni, þvert á móti. En við vitum að í þessum aðstæðum getur brugðið til beggja vona. Ég þekki það af eigin raun að áhættan getur verið mikil og konur enda í keisaraskurði þó að allt líti vel út. Ráðherra talaði um sjúkraflug og eins og hv. þm. Árni Johnsen benti á kemur það ekki að gagni þegar er ófært. Mig langar að ítreka hvatningu mína til hæstv. heilbrigðisráðherra um að endurskoða þessa ákvörðun og ganga fram fyrir skjöldu með það mál og færa þessa ákvörðun til baka. Mig langar líka til að spyrja hann um samráð við bæjaryfirvöld í Vestmannaeyjum, sem hann nefndi hér áðan - við hittumst nú á flugvellinum í Vestmannaeyjum ekki alls fyrir löngu þegar hann var að kynna sér þessi mál. Er eitthvað nýtt að frétta af þeim viðræðum, sem mér skilst m.a. af fréttum að snúist um þann vilja Eyjamanna og bæjaryfirvalda, að taka yfir rekstur heilbrigðisstofnunarinnar og færa þannig forræði hennar í hendur heimamanna? Ég tel að það gæti verið mikilvægur liður í þessu samhengi vegna þess að ég tel víst að forgangsröðunin yrði önnur ef heimamenn færu með yfirráðin þarna. Ég vil því spyrja hæstv. ráðherra hvort eitthvað sé að frétta af þeim viðræðum sem hann hefur átt við bæjaryfirvöld.

Hæstv. forseti. Þeirri hugmynd hefur vissulega verið teflt fram af hálfu bæjaryfirvalda í Vestmannaeyjum að Vestmannaeyjabær taki yfir heilsugæsluna, við höfum rætt það. Það var gert í öðru samhengi jafnframt að setja þessa hugmynd fram. Það var í bland í tengslum við mótmæli bæjaryfirvalda í Vestmannaeyjum gegn því að Heilbrigðisstofnun Vestmannaeyja yrði sameinuð Heilbrigðisstofnun Suðurlands á Selfossi. Færð hafa verið mjög góð rök fyrir því að það sé ekki hyggileg leið enda ekki samkvæmt óskum Vestmannaeyinga og var ákveðið að falla frá þeim fyrirætlunum. Varðandi yfirtöku á heilsugæslunni erum við sammála um að láta hana bíða og skoða nánar því að þetta snýst allt um peninga. Mun aukið fjármagn fylgja slíkri yfirtöku? Það er það sem ég hef ákveðnar efasemdir um á þessari stundu. Um þetta eru einfaldlega viðræður og ekkert nema gott um það að segja. Ég tek undir það sem kom fram hjá hv. þm. Björk Guðjónsdóttur, sem fór lofsamlegum orðum um starfsfólk á Suðurnesjum og heilbrigðisstofnunum annars staðar, sem og orð hv. þm. Árna Johnsens, sem gerði það líka. Hann benti réttilega á að slíkur sparnaður og niðurskurður má ekki bitna á starfsfólkinu þegar til lengri tíma er litið. Ég vil líka taka undir með honum þegar hann segir: Það er aldrei hægt að tala um fullkomið öryggi í flugi og samgöngum. Þar hlusta ég að sjálfsögðu á fólk sem hefur miklu meiri og aðra reynslu af þessu en ég. Þá er spurning hvernig þetta öryggi verði tryggt með öðrum hætti. Það er gert með því að treysta á heilbrigðisstarfsmenn í Vestmannaeyjum, dómgreind þeirra, og mæðraverndina en að sjálfsögðu er það 

Virðulegi forseti. Í umræðum hér í þingsal sl. mánudag sagði hæstv. heilbrigðisráðherra, með leyfi forseta: „Mér er gert og ég ætla mér að standa vörð um hagsmuni skattborgarans og um hagsmuni heilbrigðiskerfisins.“ Með spurningu minni hér í dag, hæstv. forseti, horfi ég á málið út frá sjónarhóli sjúklinga, út frá hagsmunum þeirra fyrst og fremst og þörf þeirra til að fá svör við spurningum sem þeir sjálfir eru að velta fyrir sér. Það tel ég vera frumskyldu okkar þingmanna þegar rætt er um þessi mál. Hæstv. heilbrigðisráðherra hefur sakað mig um að kasta rýrð á störf heilbrigðisstarfsfólks í umræðu um þessi mál og það er rangt og það er fjarri mér. Við stöndum frammi fyrir því að til er nýtt lyf sem getur skipt sköpum um starfshæfni, líðan og lífsgæði MS-sjúklinga. Eins og er geta ekki allir fengið lyfið. Fyrir því eru gefnar ástæður sem ég inni hér eftir. Margir MS-sjúklingar bíða í eftirvæntingu eftir því að fá niðurstöðu um hvort og hvenær röðin komi að þeim að fá lyfið. Í sumum tilvikum geta slíkar væntingar verið óraunhæfar. Hlutfallslega fleiri MS-sjúklingar hafa fengið þetta lyf á síðustu mánuðum hér á landi í samanburði við önnur lönd og hafa sumir þeirra lýst undraverðum áhrifum lyfsins á framgang sjúkdómsins. Undirbúningur að notkun lyfsins á Landspítala var vandaður og klínískar leiðbeiningar settar um notkun þess, m.a. til að tryggja jafnræði milli sjúklinga. Með tilkomu þessa lyfs stöndum við frammi fyrir nýjum aðstæðum. Ekki hafa allir fengið lyfið sem hafa fengið vilyrði fyrir því eða hafa væntingar um það. Þetta kallar á forgangsröðun sjúklinga, kannski tímabundið en e.t.v. varanlega. Þess vegna er gagnsæi í ákvarðanatöku um hver fær lyfið mjög mikilvægt. Við þessar aðstæður er eðlilegt að fólk leiti skýringa á biðtíma og geri samanburð á aðstæðum sínum og annarra sem þegar hafa fengið lyfið. Í bréfi til þingmanna í síðustu viku velti ung kona úti á landi fyrir sér hvort landfræðilegar ástæður væru fyrir því að það hefði dregist fjórum mánuðum lengur að hún fengi lyfið en áætlað var. Aðrir MS-sjúklingar hafa haft samband við mig í sama tilgangi og deilt með mér svörum sem þeir hafa fengið bæði frá fagfólki og öðrum MS-sjúklingum. Þeirra hugrenningar eiga fullt erindi í umræðuna og ég tel rangt að draga úr gildi þeirra. Af þessum sökum varpa ég fram spurningu til hæstv. heilbrigðisráðherra um lyfið Tysabri: 1. Hve margir MS-sjúklingar eru taldir geta haft gagn af lyfinu Tysabri við sjúkdómi sínum? Hve margir hafa þegar hafið slíka lyfjameðferð og hve margir eru á biðlista eftir henni? 2. Hver er kynja-, aldurs- og landfræðileg skipting þeirra sem hafa þegar fengið lyfið og þeirra sem eru á biðlista? 3. Hvaða ástæður eru fyrir því að MS-sjúklingar, sem talið er að geti haft gagn af lyfinu, hafa ekki hafið meðferð? 4. Hvaða viðmiðanir eru lagðar til grundvallar þegar ákvörðun er tekin um hvaða sjúklingar fá lyfið Tysabri og hvernig er jafnræði tryggt í vali milli sjúklinga? 5. Hver er árlegur kostnaður við lyfjameðferð með Tysabri í samanburði við önnur viðurkennd lyf við MS-sjúkdómnum?

Hæstv. forseti. Það er rétt, sem fram kom hjá hv. þingmanni, að ég sagði hér í umræðu í þinginu um daginn að á mínu ábyrgðarsviði væri að gæta hagsmuna heilbrigðiskerfisins, en hvað er heilbrigðiskerfið? Heilbrigðiskerfið er fyrst og fremst fólk sem sinnir fólki. Að sjálfsögðu viljum við standa eins vel við bakið á þeim sem eru sjúkir og þurfa að leita til heilbrigðisþjónustunnar og nokkur kostur er og að allt sé gert til þess að auðvelda líf þeirra og færa þeim lækningu. Við viljum jafnframt að þeim sem sinna störfum innan heilbrigðisþjónustunnar sé sýnd sanngirni og að þeir sem gagnrýna kerfið geri það af ábyrgð. Hv. þm. Ásta Möller beinir til mín einum fimm spurningum, ítarlegum spurningum, og ég vil þakka henni fyrir að lyfta þeim hingað inn í þingsalinn því að við erum að fjalla hér um sjúkdóm sem er alvarlegur og sem ber að leita allra leiða til að veita lækningu við. Svarið við yfirgripsmiklum spurningum þingmannsins verður að vera í stikkorðastíl. 45 sjúklingar eru í Tysabri-meðferð samkvæmt þeim upplýsingum sem mér eru veittar. Auk þeirra er hafinn undirbúningur að því að gefa lyfið á Akureyri, það er gefið hér í Reykjavík. Alls eru 50 sjúklingar í Tysabri-meðferð á mismunandi stigi. Enginn getur sagt til um með vissu hversu margir MS-sjúklingar gætu haft gagn af lyfinu enda er það háð læknisfræðilegu mati og kemur strangt til tekið ekki í ljós fyrr en sjúklingurinn er farinn að taka lyfið. Um skiptingu eftir landsvæðum kemur fram að 5 sjúklingar utan höfuðborgarsvæðisins taka lyfið en þá er á það að líta að margir MS-sjúklingar flytjast til Reykjavíkur eftir greiningu þannig að það er svolítið erfitt að henda reiður á hvernig þessum málum er farið. Meðalaldur þeirra sem hafa byrjað meðferð er 45,5 ár og aldursdreifingin er þannig að 4 eru undir þrítugu, á aldrinum 30–39 ára eru 8 sem taka lyfið, 40–49 ára eru 15 talsins, á aldrinum 50–59 ára eru 14 og 4 eru eldri en sextugt. Af því sem hér hefur verið sagt er ekki hægt að svara því hver landfræðileg skipting þeirra er sem hugsanlega fengju lyfið. Í upphafi var ákveðið eftir vandlega skoðun færustu sérfræðinga að gefa 50 einstaklingum lyfið Tysabri. Það þýðir að hlutfallslega fá þrisvar til fjórum sinnum fleiri sjúklingar þetta lyf hér á landi en í grannlöndum okkar. Þarna hafa komið fram ýmsar misvísandi tölur inn í hina opinberu umræðu. Ég hef átt fund með forsvarsmönnum MS-félagsins og læknum sem sinna fólki sem er með þennan sjúkdóm og þeir staðhæfa að við gerum að mörgu leyti betur en aðrar þjóðir, eins og ég hef hér vikið að, en við viljum gera eins vel og nokkur kostur er. Þess vegna hef ég óskað eftir því að fá greinargóða skýrslu frá sérfræðingum um stöðu þessara mála. Meginástæðan fyrir þeirri töf sem varð á lyfjagjöfinni sem vísað hefur verið til er, svo að ég vitni orðrétt til lækningaforstjóra Landspítala, með leyfi forseta: „Dauðsföll eftir gjöf Tysabri erlendis sem gáfu tilefni til aukinnar varfærni. Af 45 sjúklingum sem hafa fengið lyfið hérlendis hafa þrír þurft að hætta meðferð vegna ofnæmisviðbragða.“ Þá hefur aðstaðan á dagdeild taugalækningadeildar Landspítalans verið nýtt til hins ýtrasta við gjöf á Tysabri og felst í þessu að sú aðstaða mætti vera betri. Þetta er nokkuð sem við þurfum að huga að. Vegna spurningarinnar um jafnræði skal tekið fram að byggt er á mati færustu sérfræðinga sem við eigum á þessu sviði lækninga og ég verð að segja að mér finnst það vera mjög alvarlegt að fullyrða eða láta í veðri vaka, eins og hv. þingmaður hefur gert, að matið byggist á einhverju öðru en faglegu mati. Það sem stjórnar því hverjir fá meðferðina er læknisfræðilegt mat sérfræðinga auk niðurstaðna úr ákveðnum rannsóknum á sjúklingum. Ég legg 

Hæstv. forseti. Tysabri lyfjameðferðin er við MS-sjúkdómnum og gagnast helst MS-sjúklingum sem hafa ákveðin einkenni, þ.e. fá síendurtekin köst. En það er einnig mikilvægt að taka tillit til aldurs sjúklinganna og það er sérstakt greiningarteymi sem metur þá sjúklinga sem koma til greina fyrir þessa lyfjatöku. Það á aftur á móti ekki að taka tillit til búsetu þeirra sem greinast með þennan sjúkdóm og þurfa meðferð. Allir eiga að eiga jafnt aðgengi og því er mikilvægt að nýta þá aðstöðu sem er á Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri. Þar er þekking og þar er tilbúin aðstaða til að veita meðferð og eftirlit. Einnig þarf að bæta aðgengi á Landspítalanum svo að hægt sé að taka við fleirum. En það skiptir líka máli að meta það að þetta er dýr meðferð. Hún gagnast ekki öllum. 

Virðulegur forseti. Það var 29. nóvember 2007 sem varaþingmaður Framsóknarflokksins, Jón Björn Hákonarson, spurði fyrst um notkun lyfsins Tysabri. Hann spurði á þeim tíma hvort það stæði til að hefja notkun á lyfinu hér á landi og ef svo væri hvenær. Það var svo í janúar 2008 að við hófum að gefa þetta lyf. Það er alveg rétt sem hér hefur komið fram að lyfið gagnast mörgum. En það hentar alls ekki öllum. Ég hef aldrei orðið vör við neitt annað en að það hafi verið notað á faglegum forsendum. Þess vegna fannst mér mjög sérstakt þegar hv. þm. Ásta Möller fór fram í fjölmiðlum og ýjaði að því að lyfið væri gefið á grundvelli annars en faglegs mats, þ.e. að þeir sem væru betur menntaðir fengju frekar lyfið. En ég heyri að hv. þingmaður fer talsvert varlegar hér í ræðustóli núna. Ég held að það sé mjög 

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svör hans. En ég tek hins vegar eftir því að hann hefur ekki svarað öllum mínum spurningum og vænti þess þá í seinna svari hans varðandi þær spurningar hvaða viðmiðanir eru lagðar til grundvallar þegar ákvörðun er tekin um hvaða sjúklingur fær lyfið og um árlegan kostnað. Hins vegar er alveg ljóst að hér hefur verið ágætlega og mjög vel staðið að því að innleiða þetta lyf og við höfum verið mjög framarlega í því að gefa sjúklingum með MS kost á því að njóta þess að fá þetta lyf. Hins vegar verð ég að segja það, af því tilefni sem hefur komið fram hjá hæstv. ráðherra, að ég tel enga ástæðu til þess að bera brigður á það sem fólk er að segja sjálft, hvort sem það er tilfinning eða staðreynd. Í þeim tilvikum sem hafa borist á borð okkar þingmanna, meðal annars í pósti sem barst til okkar allra í síðustu viku, eru dregnar fram ákveðnar spurningar um landfræðilega þætti. Ég tel enga ástæðu til að draga í efa orð fólks sem er sérfræðingar í sínum eigin sjúkdómi og umgengst fólk með sama sjúkdóm, eða að umræður þeirra á milli séu talaðar niður. Ég tala hér í umboði þessa fólks. Það hefur mjög margt haft samband við mig eftir viðtalið við mig sem sýnt var á Stöð 2 á laugardaginn var. Að sama skapi verð ég líka að segja að ég ber fullt traust til heilbrigðisstarfsmanna og að þeir taki ábyrgar ákvarðanir. En ég verð að leggja áherslu á að upplýsingar séu allar uppi á borðinu og að gagnsæi sé í ákvarðanatöku. Fólk er í þeirri aðstöðu að það horfir væntingaraugum á ákveðna meðferð, ef til vill í sumum tilvikum eru þær væntingar ekki raunhæfar og að það hafi ekki möguleika á að fá þetta lyf en þá verða slíkar upplýsingar að liggja á borðinu og ekki má gefa neinar falsvonir í þeim efnum. Ég vænti þess að hæstv. ráðherra 

Hæstv. forseti. Það er rétt að ég átti eftir að svara tveimur spurningum, annarri sem lýtur að jafnræði og hinni sem snýr að kostnaðinum. Það sem stjórnar því hverjir fá meðferðina er læknisfræðilegt mat sérfræðinga auk niðurstaðna úr ákveðnum rannsóknum á sjúklingnum. Til þess að fá þessa meðferð þarf að uppfylla atriði sem tilgreind eru nákvæmlega í klínískum leiðbeiningum spítalans og byggjast á gagnreyndum rannsóknum. Það er í þessu sem jafnræðið felst. Hv. þingmaður spurði enn fremur um heildarkostnað vegna lyfsins Tysabri á árinu 2008. Hann var um 82 millj. kr. en það er ríflega tvöfalt eða þrefalt meiri kostnaður en við hefðbundna lyfjagjöf. Ég ítreka að þetta er mjög alvarlegur sjúkdómur - mér er fullkunnugt um það - og ég vil taka allar ásakanir eða vangaveltur um að ekki sé eðlilega staðið að málum mjög alvarlega. Það geri ég. Ég hef einnig fengið bréf og ábendingar frá fólki í öngum sínum, annaðhvort sjálft með þennan sjúkdóm eða á aðstandendur sem eru hrjáðir af honum. Ég hef látið gera á þessu rannsókn og er að ganga úr skugga um hvernig að þessum málum almennt er staðið. Ég ber fullt traust til starfsmanna sjúkrahúsanna í þessu efni. En mér finnst eðlilegt að heilbrigðiskerfinu á þessu sviði sem öðrum sé veitt eðlilegt aðhald og það eiga þingmenn að sjálfsögðu að gera líka. Þegar þeir heyra vangaveltur af þessu tagi þá byrja þeir náttúrlega ekki - eins og ég lít á málin - að kveðja sér hljóðs í fjölmiðlum. Þeir byrja á að afla sér upplýsinga. Þeir óska eftir því að málið sé tekið til umfjöllunar í fagnefndum þingsins 

Hæstv. forseti. Þann 23. janúar 2008 skipaði þáverandi forsætisráðherra Geir H. Haarde nefnd sem var ætlað að fjalla um leiðir til þess að styrkja atvinnulíf í smærri sveitarfélögum á Norðaustur- og Austurlandi og þeirra sem eiga undir högg að sækja í atvinnulegu tilliti. Nefndin starfaði hratt og örugglega og leitaði víða fanga. Í maí sama ár skilaði nefndin af sér skýrslu þar sem niðurstöður vinnunnar voru kynntar og hugmyndir útfærðar til atvinnuuppbyggingar á þessum svæðum. Í skýrslu nefndarinnar er að finna úttekt á þróun og stöðu búsetu og atvinnulífs á svæðinu. Síðan eru raktar nokkrar leiðir sem hið opinbera getur farið til þess að styrkja atvinnulíf á þessum svæðum og þá um leið að treysta búsetu enda er forsenda búsetu að íbúar hafi fasta atvinnu sér og sínum til framfærslu. Í skýrslunni er gerð tillaga að tveimur þáttum sem gagnast gætu til þess að styrkja stoðir þeirra samfélaga sem þarna eru. Í fyrsta lagi sem varðar flutning opinberra starfa og verkefna til svæðisins og hins vegar styrkingu á innviðum samfélaganna í gegnum þá þætti sem nú þegar eru til staðar, þ.e. samgangna, menntakerfis, heilbrigðiskerfis, löggæslu og flutnings raforku. Allir skipta þessir þættir máli og ljóst að aðeins með samþættingu þeirra allra má treysta búsetuskilyrði á svæðinu til framtíðar litið. Í fyrirspurn minni hér í dag ætla ég þó að spyrja sérstaklega um atvinnuuppbygginguna, þ.e. flutning opinberra starfa og verkefni til landsbyggðarinnar og uppbyggingu nýrra atvinnutækifæra. Í viðauka við skýrsluna er að finna 17 útfærðar og kostnaðargreindar hugmyndir um það hvernig fjölga megi opinberum störfum og auka opinbera þjónustu á svæðinu. Þarna er að finna margar forvitnilegar hugmyndir sem skapa ekki aðeins störf á þeim svæðum sem þeim er ætluð staðsetning heldur hafa þau mörg hver möguleika á því að smita út frá sér með þeim hætti að skapa grundvöll fyrir enn þá fleiri störf með því að nýta möguleika svæðanna betur en nú er og ýta undir frumkvöðlakraft og hugmyndaauðgi heimamanna. Við þekkjum öll stöðuna í atvinnumálum. Þar er síður en svo bjart yfir. Það er mikil þörf á því að skapa hér störf. Í umræddri skýrslu höfum við tilbúnar hugmyndir að störfum á þessum svæðum þar sem hvert starf skiptir máli og það munar um minna. Ég tel því brýnt að forsætisráðherra nýti þær tillögur sem þarna koma fram. Þær fréttir sem við höfum af þessu starfi núna eru að þær tillögur sem voru settar í hendur heimamanna - sérstaklega eru tilnefndar þrjár tillögur - hafa unnist mjög hratt og örugglega. En þær tillögur sem iðnaðarráðuneytið ætlaði að vinna áfram og vísa til Nýsköpunarmiðstöðvarinnar - þar eru margar góðar tillögur, meðal annars tillaga sem er verið að vinna með Alcoa um álframleiðslu - 

Virðulegi forseti. Um mitt sumar fól fyrrverandi forsætisráðherra Norðausturnefndinni að fylgja tillögum eftir gagnvart viðkomandi ráðuneytum. Tillögurnar voru misjafnlega vel útfærðar og undirbúningur verkefna mislangt á veg kominn. Ríkisstjórnin sá til þess að fjármunir til einstakra verkefna yrðu færðir inn í frumvarp til fjáraukalaga 2008 og í frumvarp til fjárlaga árið 2009. Gert var ráð fyrir 100 millj. kr. í hvoru frumvarpi fyrir sig til að mæta tillögum sem settar eru fram í skýrslu nefndarinnar. Jafnframt var fulltrúum frá forsætis-, fjármála-, iðnaðar- og menntamálaráðuneyti falið að gera tillögur um útfærslu þeirra fjárhæða í einstök verkefni. Upphaflega var samkvæmt skýrslu nefndarinnar gert ráð fyrir 17 afmörkuðum verkefnum og fullyrða má hér að öll nema eitt verði að veruleika. Mörg verkefni eru komin á fullan skrið. Má þar fyrst nefna stofnun starfsstöðvar Nýsköpunarmiðstöðvar Íslands fyrir Þingeyjarsýslu á Húsavík og á Austurlandi. Hvort tveggja er nú í fullum undirbúningi ásamt svæðisbundinni nýsköpun í tengslum við starfsstöðvar Nýsköpunarmiðstöðvar Íslands. Unnið er að ráðningu fimm sérfræðinga og mun starfsemin hefjast fyrri hluta árs 2009. Einnig má nefna að skrifað hefur verið undir samning við Langanesbyggð sem tekur að sér rekstur Þórshafnarflugvallar og verður einn starfsmaður ráðinn vegna verkefnisins. Drög að samkomulagi liggja nú fyrir hjá menntamálaráðuneytinu um fornleifa- og sagnagarð í Þingeyjarsveit til að efla rannsóknir, menningu og fræðslu innan Þingeyjarsveitar og utan. Verður starfsmaður í hálfu starfi í tengslum við það verkefni. Verið er að auglýsa laust til umsóknar starf sérfræðings við rannsóknar- og vísindasetur við Mývatn. Gert hefur verið ráð fyrir að viðkomandi hefji störf í byrjun júní á þessu ári. Þá hefur Náttúrustofa Norðausturlands ráðið sérfræðing til að sjá um vöktun fuglalífs í Þingeyjarsýslum. Þá er nú á fullri ferð undirbúningur stofnunar mennta-, menningar- og nýsköpunarseturs á Vopnafirði. Setrið skal hafa umsjón með námskeiðum, fjarnámi og stuðningi við rannsóknarstarf á svæðinu, umsjón með menningartengdum þróunarverkefnum og stuðningi við frumkvöðla og atvinnuþróun á svæðinu. Undirbúningur að verkefninu er þegar hafinn og verður ráðið í eitt og hálft stöðugildi verkefnastjóra setursins. Gert er ráð fyrir 8 millj. kr. fjárframlagi til verkefnisins. Þá er gert ráð fyrir framlagi til skrifstofu menningar- og ferðaþjónustu, Tækniminjasafns Austurlands, Skaftafells, miðstöðvar myndlistar á Austurlandi og miðstöðvar menningarfræða á Austurlandi með samstarf stofnananna að leiðarljósi. Nú er verið að undirbúa ráðningu starfsmanns á Seyðisfirði til að sinna verkefninu og er fjárframlag til verkefnisins 8 millj. kr. Þá hefur þegar verið opnað á Breiðdalsvík safn og fræðasetur tileinkað breska jarðfræðingnum George Walkers til að efla jarðfræðirannsóknir og tryggja rekstrargrundvöll jarðfræðisetursins og er fjárframlag til verkefnisins 8 millj. kr. Loks var lagt til að framhaldsskólanum á Laugum verði falið að skoða möguleika á að nýta kosti fjarkennslu í bland við staðbundið lotunám. Það verkefni er á áætlun og er gert ráð fyrir einum umsjónarmanni í verkefnið og er fjárframlag til verkefnisins 10 millj. kr. Skýrslan gerir ráð fyrir verulegri fjölgun opinberra starfa og aukinni opinberri þjónustu á Norðurlandi eystra og Austurlandi. Eins og áður hefur komið fram var upphaflega samkvæmt skýrslu nefndarinnar gert ráð fyrir 17 afmörkuðum verkefnum og sem fólu í sér 19,5 stöðugildi. Samkvæmt upplýsingum frá ráðuneytunum er nú unnið að ráðningu í flest störfin. Eins og staðan er nú hefur aðeins eitt verkefni ekki orðið að veruleika en það er efling heilabilunardeildar Heilbrigðisstofnunar Austurlands. Þetta eru þó jákvæðar fréttir, að fjölgað sé um 15 stöðugildi á ýmsum stöðum og það er von mín og trú að flest þessara verkefna leiði til enn frekari fjölgunar starfa í framtíðinni. Á þeim tímum sem við nú göngum í gegnum ber okkur að róa að því öllum árum að efla sem fjölbreyttust atvinnutækifæri og nýsköpun um land allt þar sem byggt er á íslensku hugviti og sérfræðiþekkingu. Það er jafnframt ánægjulegt við þessi verkefni að þau byggja á sögu landsins og sérkennum, menningu og náttúru okkar sem er einstök.

Hæstv. forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svörin. Það er alla vega upplifun heimamanna að þetta gangi ekki alveg jafn vel og ráðherra nefndi hér en ég ætla að vona að þetta sé allt saman að hrökkva í gang. Það er samt sem áður tekið fram að sérstaklega þau verkefni sem snúið að menntamálaráðuneytinu hafi gengið vel en að illa hafi gengið að koma á fót Nýsköpunarmiðstöðinni. Þess vegna hvet ég hæstv. ráðherra til þess að sjá til þess og ýta á eftir því að þessi verkefni verði að veruleika. Ég tel að það starf sem þarna var unnið hafi verið mjög mikilvægt, þar var unnin mikil greiningarvinna sem mun nýtast mjög vel áfram. Ég held að ef vilji er fyrir því hjá ríkisstjórninni að nýta þarna hugmyndir megi búast við þó nokkuð mörgum störfum sem hægt væri að koma á fót án þess að til þess þyrfti að kosta miklu fé. Ég nefndi hér áðan að verið er að vinna með Alcoa að áframvinnslu áls og það er verkefni sem á að geta skilað mjög góðum árangri til framtíðar. Ég hvet einnig ráðherra til þess að hafa samband við heilbrigðisráðherra um eflingu á heilabilunardeildinni á Seyðisfirði, sem hefur fengið þá einkunn að vera ein besta heilabilunardeild á landinu og sett verði af stað 

Virðulegi forseti. Það svar sem ég gaf hv. þingmanni áðan er byggt á svörum sem við fengum úr viðkomandi ráðuneytum sem áttu að sjá til þess að þessum verkefnum yrði hrint í framkvæmd, m.a. frá iðnaðarráðuneytinu, af því að hv. þingmaður dregur það sérstaklega fram. Ég get ekki séð betur af svörum iðnaðarráðuneytisins en að þar sé allt í fullum gangi eins og í öðrum þeim ráðuneytum sem við fengum svör frá, m.a. það verkefni sem hv. þingmaður nefndi. Nefndin lagði til að Þróunarfélagi Austurlands væri gert kleift að kanna áfram, í samvinnu við aðila á Seyðisfirði og Fjarðaál, hagkvæmni þess að setja upp verksmiðju á Seyðisfirði til að fullvinna álvír sem framleiddur er hjá Alcoa Fjarðaáli og byggja upp tengsl við erlenda úrvinnsluaðila sem hafa þekkingu og reynslu af framleiðsluferlinu og aðgang að sérhæfðum mörkuðum. Þar var gert ráð fyrir einu stöðugildi í það verkefni og ég sé ekki annað af svörunum en að það mál sé í fullum gangi. Varðandi Heilbrigðisstofnun Austurlands og eflingu heilabilunardeildar þar, er sú skýring gefin á því að hún skuli ekki vera orðin að veruleika að erfitt hefur reynst að koma rekstri stofnunarinnar innan ramma fjárlaga. Því hefur ekki orðið fjölgun á deildinni eins og ætlað var en fjárveitingin nýtist þó til að verja starfsemi deildarinnar gegn frekari niðurskurði. Það er sú skýring sem ég fékk á þessu verkefni. Það voru tvö ný störf á heilabilunardeild Heilbrigðisstofnunar Austurlands og nú er vitað að ekki verður ráðið í þau. Ég tek undir það með hv. þingmanni að auðvitað er mjög mikilvægt að heilabilunardeildin á Heilbrigðisstofnun Austurlands geti starfað með eðlilegum hætti en það hefur verið erfiðleikum bundið að hún starfi innan ramma fjárlaga þannig að sú fjárveiting sem til þess var ætluð 

Virðulegur forseti. Ég beini hér tveimur fyrirspurnum til hæstv. umhverfisráðherra: 1. Er hafin innsöfnun og endurnýting á raftækjum eins og til stóð frá 1. janúar sl.? 2. Er ætlunin að hvetja til endurvinnslu á hjólbörðum? Hefja átti móttöku á raftækjum um síðustu áramót. Eins og ég hef skilið stöðu mála hefur það gengið frekar hægt og mig langar að inna hæstv. umhverfisráðherra eftir því hvort það sé rétt og hvað standi til að gera til úrbóta ef svo er. Sveitarfélögin áttu að vera í samstarfi við einkaaðila á þessum markaði og þeir áttu að leysa sameiginlega innköllun raftækja og koma kerfinu heildstætt á laggirnar. Ég vil sem sagt spyrja hæstv. umhverfisráðherra um stöðu mála varðandi raftækin. Í öðru lagi spyr ég hæstv. ráðherra að því hvort til standi að hvetja til endurvinnslu á hjólbörðum en árlega falla til rúmlega fjögur þúsund tonn af dekkjum eða hjólbörðum á landinu. Þau hafa verið flutt úr landi en núna skilst mér að nýta eigi undanþáguákvæði um að urða dekkin, nota þau sem einhvers konar drenlag á urðunarstað Sorpu, þannig að það á að farga dekkjunum í jörð, sem er kannski ekki besta leiðin í endurvinnslu, alla vega ekki ef einhverjar aðrar og betri leiðir gefast. Mér er kunnugt um að það eru áhugasamir aðilar sem vilja gjarnan athuga annars konar endurvinnslu á dekkjunum, þ.e. að búa til hráolíu úr þeim og eiga þeir erindi inni í umhverfisráðuneytinu varðandi það mál. Ég inni hæstv. umhverfisráðherra eftir því hvort henni hafi gefist tími til þess að skoða það verkefni. Ef svo er, hvort ráðherra hæstv. telji að rétt sé að fara lengra með slíkar hugmyndir, af því að það hlýtur að vera hagkvæmara, miðað við þær upplýsingar sem ég hef, að fara í endurvinnslu þannig að hægt sé að búa til hráolíu úr dekkjunum í stað þess að urða þau, en þá verða auðvitað að vera fjárhagslegar forsendur fyrir því. Alla vega hef ég heyrt rök um að þær forsendur séu fyrir hendi. Ég vildi því gjarnan spyrja hæstv. umhverfisráðherra 

Hæstv. forseti. Hv. fyrirspyrjandi spyr um hvort hafin sé innsöfnun og endurnýting á raftækjum eins og til stóð frá 1. janúar sl. Skilakerfi eða -kerfum ber að taka við raf- og rafeindatækjaúrgangi sem til fellur á söfnunarstöðum sveitarfélaganna í samræmi við lög nr. 55/2003, um meðhöndlun úrgangs, en samkvæmt 14. gr. þeirra laga skulu söfnunarstöðvar sveitarfélaganna bjóða upp á aðstöðu fyrir móttöku raf- og rafeindatækjaúrgangs frá heimilum. Í 5. gr. reglugerðar nr. 1104/2008, um raf- og rafeindatækjaúrgang, er kveðið á um að söfnunarstöðvar sveitarfélaga skuli leggja til gámastæði fyrir skilakerfi á söfnunarstöðvunum. Samkvæmt 18. gr. laga nr. 55/2003 ber skilakerfi að tryggja söfnun og móttöku raf- og rafeindatækjaúrgangs frá heimilum á söfnunarstöðvum sveitarfélaga og í samráði við sveitarfélög alls staðar á landinu. Þannig lúta skyldur sveitarfélaga að því að leggja til aðstöðu fyrir söfnunarílát fyrir raf- og rafeindatækjaúrgang en skyldur skilakerfanna snúa að því að leggja til gáma á söfnunarstöðvunum, ákveða gerð þeirra, flytja þá til og frá söfnunarstöðvum og tryggja að förgun úrgangsins sé í samræmi við lög. Það hefur tekið nokkurn tíma að koma í framkvæmd framangreindu kerfi um raf- og rafeindatækjaúrgang, það er rétt hjá hv. þingmanni. Enda var ljóst í upphafi, eins og kom fram í umfjöllun umhverfisnefndar á sínum tíma, að það væri umfangsmikið verkefni að koma á svokallaðri framleiðendaábyrgð vegna raf- og rafeindatækjaúrgangs en undir það gengumst við með Evrópusambandstilskipun fyrir tveimur, þremur árum. Í því verki er og nauðsynlegt að allir aðilar sem hlut eiga að máli vinni saman og séu samtaka í verkefninu. Þar á ég við alla framleiðendur rafeindatækja sem á endanum verða að úrgangi, innflytjendur rafeindatækja og sveitarfélögin. Á fyrstu dögum mínum í umhverfisráðuneytinu tóku hagsmunaaðilar upp mál við mig vegna raf- og rafeindatækjaúrgangs. Nýja skilakerfið, RR-skil, hefur verið í sambandi við mig, Samband íslenskra sveitarfélaga sömuleiðis, og mér hefur verið gerð grein fyrir því að það hafi verið ákveðnir erfiðleikar við að koma kerfinu á. En úr því sem komið er tel ég að reyna verði til þrautar að koma á þessu kerfi. Til að liðka fyrir framkvæmdinni og leiða saman hagsmunaaðila hefur Umhverfisstofnun átt reglulegt samráð við fulltrúa frá stýrinefndum raf- og rafeindatækjaúrgangs og frá skilakerfinu til að fara yfir stöðu mála hjá þessum aðilum. Ég hef upplýsingar um að samráðið hafi verið gagnlegt og komið málinu vel áleiðis. Fyrirhugað er að halda þessu samráði áfram þar til framkvæmdin er að fullu komin á og jafnvel eftir það svo að tryggja megi að innleiðingu kerfisins og þessarar nýju nálgunar verði fylgt eftir til frambúðar. Reglugerð nr. 1104/2008, um raf- og rafeindatækjaúrgang, var sett um miðjan nóvember sl. og gjaldskrá um afnot skilakerfa af aðstöðu fyrir móttöku raf- og rafeindatækjaúrgangs frá heimilum var undirrituð í upphafi þessarar viku. Allt er þetta liður í að koma kerfinu á og gera það skilvirkt. Innsöfnun og endurnýting á raftækjum hefur verið í gangi undanfarin missiri hjá stærstu sveitarfélögum landsins og það hefur ekki orðið neitt rof á því við gildistöku nýju lagaákvæðanna 1. janúar sl. Því hefur í sjálfu sér ekki skapast neinn umhverfisvandi eða millibilsástand vegna tafa á endanlegri innleiðingu ákvæða laganna. Útfærslan á þessari innsöfnun og endurnýtingu er sem sagt í endanlegri framkvæmd og ég geri ráð fyrir því að samráðið við þá sem ég nefndi áðan varðandi endanlega innleiðingu eigi eftir að skila okkur að lokum í góða höfn. Varðandi hjólbarðana og endurvinnslu á þeim er það rétt sem hv. fyrirspyrjandi segir, það hafa verið ákveðnir erfiðleikar í framkvæmd lagaákvæða í sambandi við það en í samræmi við ákvæði í lögum nr. 162/2002, um úrvinnslugjald, er úrvinnslugjald lagt á hjólbarða sem fluttir eru til landsins hvort sem þeir eru nýir eða sólaðir, stakir eða sem hluti af ökutækjum. Úrvinnslusjóður annast þessa framkvæmd og er úrvinnslugjaldinu ætlað að standa undir kostnaði við meðferð flokkaðs úrgangs á söfnunarstöð, flutningi hans á söfnunarstöð til móttökustöðvar eða endurnýjunarstöðvar og þá er gjaldinu ætlað að standa undir endurnýtingu úrgangs og förgun eftir því sem við á. Nú eru aðstæður á mörkuðum þannig í útlöndum að hjólbarðaefnið hefur fallið gríðarlega mikið í verði svo það er að verða mjög örðugt um vik fyrir okkur að koma þessum úrgangi í verð í útlöndum. Þess vegna hefur verið brugðið á það ráð sem fyrirspyrjandi nefndi, að kurla hjólbarðana og nota þá sem drenlögn á urðunarstöðum. Ég er sammála fyrirspyrjanda að það er ekki ákjósanleg aðferð og ég er að 

Virðulegur forseti. Ég hef skilning á því að hlutirnir geta dregist af því að það er verið að koma á nýju kerfi en ég heyrði varðandi raftækin að verið væri a.m.k. að reyna að leiða aðila saman og liðka fyrir því að hægt væri að koma kerfinu á. Ég vona að það takist sem fyrst og vil gjarnan inna hæstv. ráðherra eftir því í seinna svari hvort hæstv. ráðherra sjái einhvern tímapunkt fyrir sér í því sambandi, þ.e. hvenær kerfið verði komið á ef það er hægt að nefna það. Varðandi seinni hluta svarsins, um hjólbarðana, heyri ég að hæstv. ráðherra er sammála því að það er alls ekki ákjósanleg leið að þurfa að urða hjólbarðana. Það er léleg nýting. Auðvitað er það nýting að einhverju leyti en þetta er ekki góð nýting og þetta er undanþáguákvæði sem er verið að nýta. Það er ákjósanlegt að reyna að finna aðrar leiðir til að nýta hjólbarðana. Hæstv. ráðherra talaði um að það gæti verið dýrt að koma slíkum úrræðum í gagnið en mér er kunnugt um að það er a.m.k. vilji aðila á markaði til að koma slíkum úrræðum í gang. Þar hefur verið nefnd hráolíuframleiðsla og það er erindi um það í umhverfisráðuneytinu. Ég hvet hæstv. ráðherra til að láta skoða það erindi mjög vel og athuga hvort hægt sé að styðja eitthvað við bakið á slíkum hugmyndum. Auðvitað er ekki eðlilegt að fara út í einhverja vinnslu ef hún er ekki arðsöm. Það hafa a.m.k. verið færð rök fyrir því að svona vinnsla gæti verið arðsöm og að það mætti jafnvel nota þessa hráolíu á farartæki, það þyrfti ekki að nota hana alla til húshitunar eða brennslu í ofnum. Ég vil inna hæstv. ráðherra eftir því hvort ekki sé eðlilegt að skoða 

Hæstv. forseti. Ég er ekki með gögnin hjá mér en ef ég man rétt eru tvö erindi hjá ráðuneytinu frá aðilum sem gjarnan vilja sjá þessum hjólbarðamálum fyrir komið með öðrum hætti en nú er. Þau bæði útheimta talsverð fjárútlát, meira að segja meiri en svo að ráðstöfunarfé ráðherra til loka árs nægi fyrir framlögum í þær hugmyndir. Þannig er ástandið, ráðstöfunarfé ráðherra í umhverfisráðuneytinu er sáralítið, það var skorið niður í fjárlögum þessa árs og það er búið að taka af því ákveðnar upphæðir, ég held að ég fari með rétt mál þegar ég segi að u.þ.b. 3 millj. séu eftir til loka ársins. 
             Umhverfisráðherra kemur til með að reyna að skilja eitthvað eftir. Nú líður að kosningum og ég ætla ekki að eyða þessum 3 millj. áður en að kosningum kemur. Ég hef því ekkert svigrúm til að setja fjármuni í þær hugmyndir sem hafa verið sendar inn til ráðherra í þessum efnum. Hins vegar er ég öll af vilja gerð til að reyna að sjá út einhverja möguleika á því að nýta hjólbarðana með öðrum hætti en með því að kurla þá og nota þá í drenlögn. Hins vegar eru upplýsingar mínar frá markaðnum í raun og veru þær að þær tilraunir sem hafa verið gerðar með endurnýtingu hjólbarða hafi t.d. reynst of dýrar og þá er ég t.d. að tala um að steypa hellur úr hjólbörðum sem mér hefur alltaf fundist ákjósanleg aðferð. Það hefur reynst mjög dýrt og erfitt að koma því í verð eða verðleggja það svo viðunandi sé. Síðan hefur Sementsverksmiðjan oft verið nefnd sem mögulegur notandi hjólbarðanna. Búnaður sem hefur verið viðunandi í þeim efnum hefur ekki verið settur upp í Sementsverksmiðjunni og það hefur verið ákveðin tregða í því að brenna hjólbarða beinlínis til að framleiða orku í Sementsverksmiðjunni. Allir þessir hlutir eru engu að síður enn þá til skoðunar í ráðuneytinu og ég fullvissa hv. þingmann um að ég mun leita leiða til að nýta hjólbarðana með öðrum hætti.

Virðulegi forseti. Ég ætla að beina fyrirspurn til hæstv. félags- og tryggingamálaráðherra. Ástæðan fyrir því að ég er með þessa fyrirspurn ætti öllum að vera ljós, við þekkjum að það er mikill vandi á húsnæðismarkaði og mikið frost á fasteignamarkaðnum. Það er mikilvægt fyrir okkur að leita allra leiða til að losa um frostið á sama hátt og það er afskaplega mikilvægt að við sjáum til þess að fólk geti greitt af lánum sínum sem eru í flestum tilfellum fasteignalán. Ég ætla að ræða þau við annan ráðherra hér á eftir. Við erum með ýmis tæki til að fylgjast með íbúðamarkaðnum og húsnæðismarkaðnum og mín tilfinning er sú að það hafi ekki verið gert, a.m.k. ekki með nægilega áhrifaríkum hætti og ekki eins og ætti að vera, og ég held að flestum finnist það sama. Við erum í þeirri stöðu núna, virðulegi forseti, að það virðist vera mjög mikið offramboð af húsnæði og þá sérstaklega hér, á þéttbýlasta svæði landsins. Bæði á höfuðborgarsvæðinu og í nágrenni þess horfum við upp á mikið af nýbyggðu húsnæði sem er oft ekki fullklárað, og í þeirri stöðu að það er autt og að því er virðist litlar líkur á að verði keypt á næstunni og notað sem íbúðarhúsnæði. Eins og ég nefndi er það félags- og tryggingamálaráðuneytið sem sér um húsnæðismálin. Sömuleiðis erum við með öfluga stofnun sem heitir Íbúðalánasjóður og þessar tvær stofnanir eru þeir aðilar sem ættu að hafa bestu yfirsýnina og þekkinguna á þessum málum. Það sem ég vildi kanna, virðulegi forseti, og beini þeirri fyrirspurn til hæstv. ráðherra er hvort ráðherra hafi látið kanna hvernig best sé að bæta stöðuna á íbúðamarkaði á helstu þéttbýlissvæðum landsins, t.d. með úttekt á stöðunni á íbúðamarkaði og greiningu á framtíðarhorfum. Ég held að af svo mörgum ástæðum hljóti að vera afskaplega mikilvægt að við gerum þetta. Við þurfum eðli málsins samkvæmt að koma í veg fyrir að hér sé mikið af húsnæði sem er ekki notað af ástæðum sem þarf ekki að nefna. Við þurfum að sjá til þess að markaðurinn fari aftur af stað og við þurfum að sjá til þess að fólk geti greitt af lánum sínum og skuldbindingum. Það er augljóst í mínum huga miðað við þá stöðu sem uppi er að það hefur ekki verið gert og þess vegna spyr ég hæstv. félags- og tryggingamálaráðherra, sem er í rauninni húsnæðismálaráðherra, hvort þetta hafi verið gert og ef svo er hver staðan sé á þessum málum.

Virðulegi forseti. Hv. þm. Guðlaugur Þór Þórðarson spyr hvort ég hafi látið kanna hvernig best væri að bæta stöðuna á íbúðamarkaði á helstu þéttbýlissvæðum landsins. Ég get upplýst að Íbúðalánasjóður hefur með reglubundnum hætti fylgst með horfum á íbúðamarkaði í samræmi við lagaskyldu sína. Í ljósi þeirrar stöðu sem komin var upp á íbúðamarkaði í upphafi árs 2008 óskaði stjórn sjóðsins eftir því að Íbúðalánasjóður hefði um það forgöngu að skoða stöðu og horfur á íbúðamarkaði á höfuðborgarsvæðinu, á Suðurnesjum, Miðausturlandi og Norðurlandi. Þessar úttektir voru gerðar á síðasta ári nema á Norðurlandi en fyrirhugað er að slík könnun verði gerð þar á vormánuðum í ár. Greinargerðirnar eru yfirgripsmiklar og til þess fallnar að meta áhættu Íbúðalánasjóðs á einstökum markaðssvæðum. Niðurstöður úttektanna hafa haft áhrif á regluverk sjóðsins, þ.e. aðferðir við að meta stöðu umsækjenda við afgreiðslu leiguíbúðalána. Einnig herti sjóðurinn reglur um eiginfjárframlag leigu- og byggingarfélaga. Sjóðurinn beitti sér einnig fyrir strangari reglum um leiguíbúðalán og er húsaleigusamningur nú skilyrði fyrir lánveitingu vegna leiguhúsnæðis. Markmiðið með breytingu á regluverki sjóðsins er að bregðast við og draga úr útlánahættu sjóðsins ásamt því að bregðast við fyrirsjáanlegu offramboði á fasteignamarkaði. Sem dæmi má nefna voru 3.348 íbúðir fullbúnar á árinu 2007, sem eru tvöfalt fleiri íbúðir en voru byggðar á árinu 2001. Í árslok 2007 voru 6.242 íbúðir í byggingu, þ.e. tæplega 20 íbúðir á hverja 1.000 íbúa. Til samanburðar má geta þess að fullgerðar íbúðir hér á landi hafa að meðaltali verið 6,8 á hverja 1.000 íbúa en voru 10,4–10,7 íbúðir á hverja 1.000 íbúa á árabilinu 2003–2007. Leita verður aftur til 8. áratugar síðustu aldar til að sjá sambærilegar tölur. Virðulegi forseti. Eftir þessa skoðun á íbúðamarkaðnum á stórhöfuðborgarsvæðinu er ljóst að stíga verður varlega til jarðar í frekari uppbyggingu, ekki síst þegar horft er til þess að önnur sveitarfélög á stórhöfuðborgarsvæðinu allt frá Árborg til Akraness hafa einnig verið í mikilli uppbyggingu og mikið af íbúðarhúsnæði er þar óselt. Velta á fasteignamarkaði hefur ekki verið minni í mörg ár sem endurspeglar vissulega að nýbyggingarnar seljast ekki. Það má e.t.v. segja að þetta séu afleiðingar þess að sveitarfélögin höfðu ekki nægilegt samráð sín í milli í skipulagsmálum en vonandi lærum við af reynslunni í þessu efni sem öðru. Í stefnumótunarhópi í húsnæðismálum sem starfandi er á vegum félags- og tryggingamálaráðuneytisins hefur m.a. verið rætt um nauðsyn þess að koma á upplýsingakerfi um úthlutun lóða sem gagnast gæti ríki, sveitarfélögum og byggingaraðilum. Ég fer ekki með nein ný sannindi hér, ég geri ráð fyrir að flestum sem hér sitja hafi verið þetta nokkuð ljóst. Við munum að sjálfsögðu fylgjast áfram náið með stöðu mála eins og lög gera ráð fyrir og í því sambandi get ég upplýst hér að til stendur að Íbúðalánasjóður uppfæri greinargerðirnar sem ég nefndi í upphafi og gefi út í einni skýrslu sem heimild um uppbyggingu á íbúðamarkaði á undanförnum árum þannig að til sé heildstætt yfirlit yfir eina mestu nýbyggingauppbyggingu sem farið hefur fram á Íslandi.

Frú forseti. Ég vil láta þess getið varðandi þessa umræðu að ég lagði fram fyrirspurn á Alþingi og fékk skriflegt svar frá hæstv. samgönguráðherra um fjölda íbúðarhúsa í byggingu og tilbúinna íbúða í landinu. Ég fékk skriflegt svar rétt eftir áramótin um hvað til væri. Það er svo mikilvægt fyrir okkur að vita hver efnahagur okkar er varðandi byggingar sem eru í smíðum og byggingar sem eru tilbúnar. Því miður er það ekki til í okkar landi að við höfum þann efnahagsreikning að geta vitað um fjölda íbúða á lager. Bankastofnanirnar vita það ekki, Íbúðalánasjóður veit það ekki, samgönguráðherra sem er með sveitarstjórnarmálin hefur ekki upplýsingar um það. Okkur vantar gjörsamlega þessar tiltæku upplýsingar og þess vegna er mjög mikilvægt, rétt eins og við fáum að sjá efnahagsreikning hinna nýju banka, að þessar upplýsingar og þessi gögn 

Virðulegi forseti. Ég vil byrja á því að þakka hæstv. ráðherra fyrir greinargóð svör. Þetta snýr í rauninni ekki að þeim einstaklingi sem nú er ráðherra vegna þess að hann hefur tiltölulega nýverið hafið störf sem slíkur en ég fagna því að hæstv. ráðherra ætli að gera á þessu úttekt. Eins og kom fram hjá hæstv. ráðherra er þetta lagaskylda undirstofnunar húsnæðismála eða félags- og tryggingamálaráðuneytisins og eitt af markmiðunum var að taka þetta út reglulega til þess að bregðast við offramboði. Ég held að við getum ekki komist að neinni annarri niðurstöðu en þeirri að yfirsýnin verður að vera hjá félags- og tryggingamálaráðuneytinu, hún getur ekki verið neins staðar annars staðar og menn geta ekki bent á neina aðra í því samhengi. Við getum ekki komist að neinni annarri niðurstöðu en að þar hafi félags- og tryggingamálaráðuneytið og fyrirrennarar hæstv. ráðherra gjörsamlega brugðist. Ástandið getur ekki orðið verra og er alveg augljóst að ekkert var gert til að bregðast við þessu, ekki neitt. Þvert á móti má færa full rök fyrir því að það sem stjórnvöld gerðu undir forustu fyrrverandi félags- og tryggingamálaráðherra miðaði allt að því að hella meiri olíu á eldinn og menn komast ekkert hjá því að sjá ástandið eins og það er. Við sitjum nú uppi með þetta. Það er ljóst að menn hafa ekki nýtt undirstofnanir eða þau tæki sem þeir hafa til þess að gera áætlanir, til þess að meta stöðuna, og nú sitjum við uppi með mikið offramboð af nýbyggðu húsnæði, eins og kom fram hjá hæstv. ráðherra, með öllum þeim vandræðum sem því fylgja. Ég þarf ekki að hafa mörg orð um að það er afskaplega slæm staða og ég treysti því að hæstv. ráðherra - og veit það að á meðan hæstv. ráðherra er í embætti mun hann gera þær ráðstafanir sem mögulegar eru til að koma í veg fyrir að slíkt endurtaki sig þó svo að það vandamál muni koma upp aftur, því miður, en eftir mörg ár.

Virðulegi forseti. Ég get tekið undir það að félags- og tryggingamálaráðuneytið á að hafa yfirsýn yfir þessi mál og það er einmitt það sem Íbúðalánasjóður gerir með úttekt sinni á íbúðarhúsnæði sem ég nefndi í ræðu minni áðan. Ég geri ráð fyrir að þegar búið verður að gera allar úttektirnar - en eins og kom fram í máli mínu er ekki búið að gera úttektina á Norðurlandi - ætti að vera nokkuð þokkaleg yfirsýn yfir þessa stöðu. Aftur á móti vil ég nefna að það er ekki hægt að kenna fyrirrennara mínum um að ekki hafi verið gripið til aðgerða. Menn hafa ekki haft yfirsýn hjá sveitarfélögunum um lóðaúthlutanir og hvað verið var að byggja upp mikið. Það er alveg ljóst að þarna skorti á samráð milli sveitarfélaganna og var byggt allt of mikið af húsnæði, eins og fram kemur í þeim tölum sem ég nefndi áðan. Auðvitað munum við í ráðuneytinu halda áfram því starfi sem verið er að vinna þar, að koma á upplýsingakerfi um úthlutanir lóða þannig að það gagnist bæði ríki og sveitarfélögum og þeim sem eru að byggja. Ég efast ekki um að það muni koma að góðum notum en það er alveg ljóst, eins og kom fram í fyrri ræðu minni, að til er allt of mikið af húsnæði sem er ónýtt og jafnvel óselt en Íbúðalánasjóður bregst vissulega við. Það sýna þær úttektir sem ég upplýsti um og sömuleiðis þær aðgerðir sem gripið hefur verið til með því að þrengja kröfurnar um lán, sérstaklega varðandi leiguíbúðir.

Virðulegi forseti. Þessi fyrirspurn snertir sama málaflokk og fyrirspurnin sem ég kom með áðan þó að hún sé til annars hæstv. ráðherra, þær snúa báðar að heimilunum í landinu. Það liggur fyrir og kom fram í góðum svörum hæstv. ráðherra að hér hefur ekki verið nein yfirsýn yfir húsnæðismarkaðinn og lánastefna banka og ríkisins hefur aukið vandann mikið. Menn geta ekki litið á öðruvísi á en þar beri stjórnvöld, og þá sérstaklega þeir sem fara með félags- og tryggingamálin, mikla ábyrgð. Ég held að þegar rifjaðar eru upp þær umræður sem verið hafa sé alveg ljóst að menn höfðu enga yfirsýn yfir þessi mál þar sem hún átti að vera. Menn gerðu í rauninni þvert á það sem þeir hefðu átt að gera í þessum málum. Það þýðir lítið að dvelja við það. Við erum í þessari stöðu núna og vitum að það er ákveðinn hópur fólks sem er í vanda. Það er afskaplega mikilvægt að við bregðumst við honum eins hratt og mögulegt er til að koma í veg fyrir gjaldþrot þessara einstaklinga og í veg fyrir verðfall á fasteignum. Þess vegna beini ég þeirri fyrirspurn til hæstv. viðskiptaráðherra hvort hann hafi látið látið kanna hvaða leiðir eru færar við greiðsluaðlögun fasteignaveðlána, svo sem með frystingu lána að hluta eða fullu og skiptingu lána í eingreiðslu og hefðbundin fasteignaveðlán. Miðað við þær upplýsingar sem ég hef - og þá vísa ég í skýrsluúttekt Seðlabanka Íslands - virðist þetta sem betur fer eiga við tiltölulega lítinn hóp fólks sem er í miklum vanda, eftir því sem ég best veit, þó að upplýsingarnar séu reyndar frá síðustu áramótum. Þess vegna er verkefnið afmarkað og ættum við að taka sérstaklega á því. Ég hef velt upp hugmyndum sem miða að því að taka ákveðinn hluta lánsins, það sem er umfram fasteignamatið, og setja það í svokallað eingreiðslulán og geyma það fram yfir kreppuna, ef þannig má að orði komast. Mér er í rauninni nákvæmlega sama hvaðan góð hugmynd kemur. Aðalatriðið er að við tökum á þessum málum en eins og við þekkjum hefur þessi ríkisstjórn, sem ætlaði sér að ganga í verkin, látið það bíða, og við sem störfum í þinginu sjáum ekki fram á miklar aðgerðir þessa dagana. Ég vil þess vegna spyrja hæstv. viðskiptaráðherra hvort hann muni láta kanna þessar leiðir og hvort einhvers nýs sé að vænta hvað þetta varðar því að það er mikilvægt fyrir heimilin í landinu og nauðsynlegt að bregðast við því.

Frú forseti. Ég þakka fyrirspurn hv. þm. Guðlaugs Þórs Þórðarsonar og tek undir með honum um mikilvægi þess að fundin sé lausn á vanda þess stóra hóps sem glímir nú við erfiða greiðslubyrði af fasteignalánum. Fyrst ber að taka fram að greiðsluaðlögun heyrir undir dómsmálaráðherra og er því rétt að beina fyrirspurn um greiðsluaðlögun fasteignaveðlána til hennar. En að því er varðar frystingu fasteignaveðlána að hluta eða fullu og skiptingu lána í eingreiðslu og hefðbundin fasteignaveðlán hefur viðskiptaráðuneytið beint því til þeirra aðila sem veitt hafa lán í erlendri mynt að bjóða lántakendum upp á að frysta greiðslur af þeim þar til fundin hefur verið varanleg lausn á aukinni greiðslubyrði vegna húsnæðislána í erlendri mynt. Þá hefur verið unnið í viðskiptaráðuneytinu að varanlegum lausnum í stað frystingar sem ætlað er að létta greiðslubyrði gengistryggðra fasteignaveðlána m.a. í samráði við Samtök fjármálafyrirtækja, Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og Seðlabankann. Það er ánægjulegt að geta sagt frá því að von er á tillögum frá ráðuneytinu og þessum samráðsaðilum á allra næstu dögum. Þær tillögur munu ekki fela í sér skiptingu í eingreiðslur og hefðbundin fasteignaveðlán eins og hv. þingmaður lagði til, en munu þó hafa um sumt sambærileg áhrif. Ekkert er þó því til fyrirstöðu, mér vitanlega, að lánveitendur og lántakendur semji um þá skiptingu sem hv. þingmaður leggur til, standi hugur þeirra til þess. Sú leið hefur bæði kosti og galla. Helsti gallinn að mínu mati er að hætt er við að síðar þurfi að endursemja til að gera lántaka kleift að ráða við eingreiðsluna. Í einhverjum tilfellum kann þetta þó að vera góð lausn en að mínu mati er slík skipting ekki vænleg sem almenn lausn á vanda þeirra sem nú ráða illa við mánaðarlegar afborganir. Viðskiptaráðuneytið hefur einnig, ásamt félags- og tryggingamála- og forsætisráðuneyti, unnið að því að gera samkomulag við lánastofnanir um að þær bjóði lántakendum að beita þeim úrræðum sem Íbúðalánasjóður hefur vegna greiðsluerfiðleika lántaka húsnæðislána.

Frú forseti. Ég tek undir áhyggjur hv. þm. Guðlaugs Þórs Þórðarsonar fyrirspyrjanda varðandi stöðu íbúðareigenda og þeirra sem eru með mikil og há lán og í greiðsluerfiðleikum sem ófyrirséð er hvernig margir þeirra bjarga sér frá. Ég vil þó vekja athygli á því hversu mikilvægt það er að við skulum hafa Íbúðalánasjóð. Íbúðalánasjóður var bitbein hjá síðustu ríkisstjórn og þeirri þar á undan líka þar sem rætt var um að leggja hann niður, selja hann og einkavæða. Hversu mikið happ var að það skyldi ekki gerast? Ég spyr hæstv. ráðherra hvort ekki sé rétt núna að afturkalla beiðnina til ESA sem síðasta ríkisstjórn og bankarnir stóðu að, um að banna Íbúðalánasjóði að starfa á þessum vettvangi. Sú beiðni held ég að standi enn. Ég vil aðeins spyrja hæstv. ráðherra varðandi endurskoðun á vísitölugrunninum, frú forseti, 

Virðulegi forseti. Það kom svo sem ekki á óvart að hæstv. ráðherra og hv. þingmaður hefðu líka áhyggjur af stöðu heimilanna og þeim stóra hópi sem horfir fram á vanda núna. Ég var að vonast til þess, sérstaklega vegna þess að þessi fyrirspurn er búin að liggja hér í nokkrar vikur, að það yrði meira um svör, virðulegi forseti. Þessi ríkisstjórn sem sett var á laggirnar átti að ganga í hlutina hratt og vel og fara í bráðaaðgerðir sem snúa að heimilunum og fyrirtækjunum. Það er gott að það er von á lausnum. Ég heyrði að hæstv. ráðherra gat fundið ýmislegt til foráttu þeirri hugmynd sem ég lagði til og það er allt í lagi, að því gefnu að það komi betri lausnir. Fram kom í máli hæstv. ráðherra að verið er á taka á því sem snýr að erlendu lánunum en hæstv. ráðherra talaði um að uppi væru tillögur sem ég vona að snúi að fleirum en bara þeim sem eru með erlend lán því að þeir eru ekki eina fólkið sem á í greiðsluerfiðleikum miðað við þá stöðu sem er núna. Ég er ekki sammála því að gallarnir felist í því að endursemja þurfi um eingreiðslurnar. Það er útfærsluatriði en það vantar ef til vill samkeppni um hugmyndir. Ef núverandi ríkisstjórn og hæstv. ráðherra eru með góðar hugmyndir hvet ég hæstv. ráðherra til að liggja ekki á þeim, heldur að koma þeim í framkvæmd. Ég lofa því að við sjálfstæðismenn munum styðja góðar hugmyndir hvað þetta varðar. Við erum búin að lýsa því yfir hvað eftir annað að við erum tilbúin til þess að flýta málum sem lúta að því að hjálpa heimilunum í landinu en því miður hefur ekki reynt á það. Ég vonast til þess að ekki líði allt of margir dagar þangað til þær hugmyndir koma fram því að það liggur svo sannarlega á og menn hafa haft 

Frú forseti. Vegna orða hv. þm. Jóns Bjarnasonar um hvort rétt sé að draga til baka beiðni til ESA um að kanna lögmæti starfsemi Íbúðalánasjóðs og sérstaklega hvort þar sé einhver óeðlileg samkeppni við viðskiptabankana eða aðrar innlendar lánastofnanir, er mér ekki kunnugt um að nein umræða um það hafi verið innan núverandi ríkisstjórnar þótt augljóslega séu forsendur gerbreyttar frá því að bankarnir drógu í efa lögmæti Íbúðalánasjóðs fyrir hrunið. Ég tel að það sé í sjálfu sér ekki slæmt að fá úrskurð þannig að það liggi fyrir hver lagaramminn er og ef það kemur þá í ljós að lagaramminn er ekki fullnægjandi, verði honum breytt. Hins vegar held ég að það efist enginn um það núna að það var mikið gæfuskref að halda Íbúðalánasjóði og eiga hann að núna. Ég get hins vegar ekki mikið sagt um fyrirspurn hv. þm. Jóns Bjarnasonar um útreikning á vísitölugrunninum enda er það á forræði Hagstofunnar sem ég hef ekki mikið yfir að segja. Ég vil að endingu þakka hv. þm. Guðlaugi Þór Þórðarsyni fyrir að koma fram með þessa hugmynd. Það er kannski ofmælt að segja að ég hafi fundið henni allt til foráttu, ég tel að hún geti átt rétt á sér í einhverjum tilfellum og er ekkert því til fyrirstöðu að menn semji um þetta. En ég tel að aðrar lausnir væru betri sem almenn lausn á þessum vanda og það verður meðal það sem kynnt verður þegar þær fyrirætlanir sem ég ræddi í fyrri ræðu minni koma fram í dagsljósið.