Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Landbn. þessarar hv. d. hefur haft til meðferðar og afgreiðslu frv. til l. um landgræðslu, sem flutt er af hæstv. ríkisstj. N. flytur engar brtt. við frv. og mælir einróma með samþykkt þess. Við 1. umr. málsins hér í hv. d. og raunar einnig í n. kom fram sú skoðun, að sá galli væri á þessu frv., að í því væri ekki gert ráð fyrir fastákveðnum tekjustofnum fyrir landgræðsluna. Í frumvörpum þeim, sem flutt hafa verið á undanförnum árum varðandi breytingu á sandgræðslulögunum og frv. um landgræðslu, hefur verið bent á nokkrar leiðir til þess að afla landgræðslunni fjár, en um þessar fjáröflunarleiðir hefur ekki náðst samstaða í þinginu. En á hitt ber að líta, að á undanförnum árum hefur Alþingi hækkað til verulegra muna fjárframlög til landgræðslunnar, og sýnir það, að hér í þinginu ríkir skilningur á því, hversu mikil verkefni það eru að hefta uppblásturinn, vernda gróðurinn og græða upp auðnirnar Ég er alveg viss um það og trúi ekki öðru en að svo muni verða í framtíðinni, að hér á þingi og hjá fjárveitingavaldinu ríki sá skilningur, að landgræðslan og gróðurverndin séu. svo mikilvægt málefni, málefni, sem varðar alla þjóðina, bæði til sjávar og sveita, og varðar framtíð lands okkar, að það verði haldið áfram að auka fjárveitingar til þessara framkvæmda, svo sem framast þykir unnt. Ég sé ekki neina ástæðu til þess að fara að rekja þetta frv. hér. Það var gert af hæstv. landbrh. ýtarlega við 1. umr. málsins, en eins og ég sagði, leggur landbn. til, að frv. verði samþ. óbreytt.



Herra forseti. Að frv. því, sem hér liggur fyrir um landgræðslu, er alllangur aðdragandi. Árið 1957 var af þáv. ríkisstj. skipuð nefnd til þess að endurskoða þau lög, er gilt hafa um sandgræðslu og heftingu sandfoks. Þessi nefnd skilaði árið eftir frv. til nýrra laga og með nýju nafni í samræmi við efni þess; um heftingu sandfoks og græðslu lands. Síðar, í ársbyrjun 1960, að ég ætla, var þessi sandgræðslunefnd. enn á ný kölluð til starfa af ríkisstj., þeirri sem þá var tekin við, og endurskoðaði hún hið fyrra frv. frá 1957 og gerði á því nokkrar breytingar. Í þriðja sinn var málið, eftir því sem segir í grg. þessa frv., tekið upp til athugunar að fyrirmælum ráðh, hinn 4. júní 1963 og þá skipuð til þess ný nefnd. Og í fjórða sinn var málið enn tekið upp til athugunar í sérstakri stjórnskipaðri n., sem skipuð var hinn 10. júlí 1964, svo sem einnig segir í grg. þessa frv. Á þessu tímabili frá 1958-1964 hefur það frv., sem í öndverðu var samið af sandgræðslunefndinni 1957, verið flutt nokkrum sinnum af einstökum þm. óbreytt eða með nokkrum breytingum, en ekki hlotið afgreiðslu. Í frv. frá 1957 og þeim frumvörpum, sem á undanförnum árum hafa verið flutt hér á Alþingi, voru tvö meginatriði. Annað meginatriðið var skipulagsbreyting, þ.e.a.s. skipulagsbreyting á sandgræðslunni og víkkun á starfssviði hennar, þannig að auk þess að fást við heftingu sandfoks og græðslu sanda, sem tekið var fram í hinum eldri lögum, skyldi nú einnig unnið að landgræðslu, þ.e.a.s. græðslu landa, sem ekki koma undir hið eldra hugtak um sandgræðslu. Þetta er annað meginatriðið, sem fólst í frv. frá 1957, en hitt meginatriðið var að afla á sérstakan hátt fjár til hinnar auknu starfsemi, þ.e.a.s. til landgræðslunnar. Og það var gert ráð fyrir því, að þessa fjár yrði aflað þannig, að landgræðslustofnunin fengi í hendur sérstakan tekjustofn. Og auðvitað er það öllum ljóst, að landgræðsla, eins og gert hefur verið ráð fyrir í þessum frv. og einnig er gert ráð fyrir í því frv., sem hér liggur fyrir, verður ekkí framkvæmd á þann hátt, sem gert er ráð fyrir, nema til komi mikið fjármagn. Það frv., sem hér liggur fyrir, fjallar um annan meginþátt þessara mála, þ.e.a.s. um skipulagsbreytingu á sandgræðslunni og víkkun á starfssviði hennar. Og í samræmi við það efni er gert ráð fyrir, að lögin fái nýtt nafn, þ.e.a.s. heiti lög um landgræðslu. Hins vegar er í þessu frv. ekki fjallað um þann þáttinn, eins og hv. frsm. landbn. tók fram áðan, þ.e.a.s. fjáröflunina. Á þessu leyfi ég mér að vekja athygli, og ég vil jafnframt segja það, að fyrir þessa starfsemi væri að sjálfsögðu mikið við það unnið, ef takast mætti að lögfesta sérstakan tekjustofn einhvers konar til landgræðslunnar og ekki sízt vegna þess, að þær tekjur, sem þannig fengjust, mundu af sjálfu sér hækka með hækkandi verðlagi og þyrfti þá ekki að sækja undir fjárveitingavald um slíkar hækkanir. En þrátt fyrir það, þó að þetta frv. verði samþ., sem hér liggur fyrir, er auðvitað ekki neitt því til fyrirstöðu, enda sjálfsagt mál, að haldið verði áfram að athuga fjáröflunarmöguleikana. Þetta mál, landgræðslan, hefur nú, eins og ráða má af því, sem ég sagði hér áðan, hlotið mjög rækilega athugun, og vissulega hafa bæði fróðir menn og áhugamenn fjallað um það í þeim nefndum, sem að því hafa starfað undanfarin ár. Ég tel því, og ég tek það fram af því, að ég hef verið nokkuð riðinn við flutning frv. um þetta mál á undanförnum árum, að telja verði það ávinning, að sett verði nú löggjöf um þennan þátt málsins, enda þótt fjáröflunin bíði, og mun greiða atkv. með þessu frv. En þess er þá að vænta, að hinn þátturinn hljóti einnig sína athugun á sínum tíma.



Herra forseti. Ég kem nú hér helzt upp í ræðustól til þess að þakka hv. landbn. fyrir fljóta afgreiðslu á þessu máli, sem miklar vonir eru tengdar við. Og vænti ég, að málið fái góðan framgang gegnum þingið, eins og allt virðist benda til hér í hv. Nd. Í sambandi við það, sem hv. 3. þm. Norðurl. e. sagði um forsögu málsins, er það rétt og ekki ástæða fyrir mig að fara mörgum orðum um það, - það er rétt, að hér var flutt frv. 1957 um skipulagsbreytingu og um tekjuöflun, en það frv. fékk ekki fylgi, enda mikið um það deilt, hvort tekjuöflunin væri eðlileg, hvort það væri eðlilegt, eins og lagt er til í frv., að leggja gjald á búpeninginn, hvort það væri eðlilegt að leggja gjald á fóðurbætinn og láta bændur þannig standa að miklu leyti undir kostnaðinum við uppgræðsluna. Um þetta voru skiptar skoðanir, og á því strandaði þetta frv. Frv. 1960 gerði ráð fyrir, að lagt yrði gjald á áfengi, og menn höfðu einnig skiptar skoðanir á því, vegna þess að með því að leggja gjald á áfengi var raunverulega verið að fá fé frá ríkissjóði með öðrum hætti en beinni fjárveitingu. Það er einnig rétt, að 1963 var þetta mál enn endurskoðað og endurbætt, vil ég segja. En eigi að síður þótti ástæða til að skipa nýja nefnd á árinu 1964 til þess að endurskoða málið í heild og styðjast við þau frv., sem fyrir voru. Það verður því að segja, að um þetta mál hafi verið fjallað vel og lengi, og það er ekki síður þess vegna ástæða til að ætla, að það frv., sem við nú erum að ræða um, sé vel úr garði gert, og ástæða til að binda vonir við þá löggjöf, sem hér er fyrirhuguð. Það er rétt, sem hv. 3. þm. Norðurl. e. sagði hér áðan, að í þessu frv, er ekki kveðið neitt á um tekjuöflun, heldur skipulagsbreytingu, sem á að verða til þess að gera framkvæmdina öruggari og viðtækari en áður hefur verið. En tekjuöflun er ekki um að ræða í þessu frv. Og það er vitanlega síður ástæða til þess nú en 1957, vegna þess að með hverju ári síðan hafa fjárveitingar til sandgræðslu verið auknar. 1958 var fjárveiting til sandgræðslunnar 1950 þús., en 1965 7.4 millj. Þetta eru myndarlegar og ríflegar hækkanir, og þetta er veitt á fjárlögum hverju sinni. Það er rétt, sem hv. 3. þm. Norðurl. e. sagði hér áðan, að þótt þetta frv. verði lögfest, geta hv. þm. eigi að síður haldið áfram að hugleiða það, hvort finna beri sérstakan tekjustofn til landgræðslunnar. En þessir tekjustofnar, sem staldrað hefur verið við áður, eru vitanlega beint eða óbeint úr ríkissjóði, nema þá gerð yrði tilraun aftur til þess að leggja gjald á búpening eða rekstrarvörur bænda, sem ég hygg að fái ekki frekar byr nú en áður. Og ég tel það ekki réttlátt, vegna þess að gróðurverndin og landgræðslan er ekki fyrir bændurna eina, heldur fyrir þjóðina. Það er nauðsynlegt fyrir þjóðina alla að gera landið byggilegt og forða því frá uppblæstri og eyðingu. Og þess vegna er það eðlilegt, að þjóðin öll standi undir kostnaðinum við uppgræðsluna og við gróðurverndina. Og ég held, að þessi skoðun sé að fá aukið fylgi og það sé mjög vaxandi skilningur allra landsmanna á því, hversu þýðingarmikið það er að auka gróðurinn í landinu og hefta eyðingaröflin. Og ég er sannfærður um það, að þetta frv., sem hér um ræðir, er spor í rétta átt, til þess að ná því marki, sem við vitanlega allir viljum keppa að, og þess vegna er ástæða til að gleðjast yfir því, að hv. Alþingi virðist ætla að sameinast um þetta mál.



Herra forseti. Það kemur fram hjá hv. 3. þm. Norðurl. e, sú óánægja, sem ég gat um; að í frv. væri ekki ákveðið um fastákveðna tekjustofna. Og mér skildist á honum nú í hans síðustu ræðu, að þessi lög mundu ekki koma að neinu gagni, fyrr en slík ákvæði væru komin í lög eða væri búið að útvega landgræðslunni einhvern fastan tekjustofn. Ég get satt að segja ekki fallizt á þessa skoðun, því að vitaskuld kemur það landgræðslunni fullkomlega alveg eins að gagni, að til hennar sé veitt fé á fjárl., eins og að fara að útvega henni einhvern fastákveðinn tekjustofn, og ég sé ekki, að sú leið sé til neinna bóta, eins og lagt hefur verið til, að taka skatt af áfengi, sem selt er í landinu. Við vitum það, að allar tekjur, sem koma af áfengissölunni, renna inn í ríkissjóð, og er þá alveg eins hægt fyrir ríkissjóðinn að veita fé til landgræðslunnar eftir öðrum leiðum. Og eins og ég sagði áðan, þá álít ég, að þetta mál sé málefni allra landsmanna, og tel raunar eðlilegast, að fé sé veitt til þessara framkvæmda beint í gegnum fjárl. Og það gleðilega hefur líka skeð, að það ríkir skilningur í þinginu fyrir þessu, á það benti ég, því að fjárveitingar til landgræðslunnar hafa farið stórlega vaxandi ár frá ári. Það var 1955, ef ég man rétt, sem fjárveiting til sandgræðslunnar fór fyrst yfir eina millj. kr. 1955 mun hún hafa verið 1.2 millj. 1958 var þessi fjárveiting komin í hartnær 2 millj. Á fjárl. í fyrra mun hún hafa verið, að því er mig minnir, 5.4 millj., og á fjárlögum þessa árs er hún nær 7.5 millj., eða 7 millj. 455 þús. kr. Með þessu þykist ég benda á, að hér hefur verið vel að unnið, og stöðugt er aukið fé til þessara framkvæmda. Það tel ég hárrétta stefnu og nauðsynlegt að gera. Og eins og ég sagði áðan, er ég alveg viss um, að sá skilningur ríkir hér í þinginu, að slík þurfi stefnan að vera í þessum málum.



Herra forseti. Það kemur fram í grg. með þessu frv., að það var svo fyrir lagt síðustu nefnd af mörgum, sem um þetta mál hafa fjallað, að hún skyldi ekki fjalla um sérstaka tekjuöflun. Reynsla undanfarinna ára er sú, að hugmyndin um sérstaka tekjuöflun hefur valdið erfiðleikum og tafið málið, og ég geri því fastlega ráð fyrir, að hugmyndir ráðh. hafi verið þær að reyna að ná þó samkomulagi um kjarna málsins og þær skipulagsbreytingar, sem hér eru, og það hefur raunar gerzt með þessu frv. Ég vil benda á það, að hugmyndirnar um sérstaka tekjustofna hafa ekki aðeins verið umdeildar, heldur hefur reynslan sýnt, að slíkar hugmyndir gefast misjafnlega. Hv. 3. þm. Norðurl, e. nefndi þá leið, sem farið var inn á með skógræktina, að láta hana hafa tekjur af tóbakssölu, og talaði um, að hann og aðrir hafi viljað fara í þá slóð. Nú hefur það gerzt á síðustu 1-2 árum, að af sérstökum ástæðum hefur tóbakssalan minnkað stórkostlega, og ég hef það fyrir satt, að skógræktin hafi orðið fyrir mjög miklum skyndilegum tekjumissi, sem sjálfsagt veldur truflun á störfum hennar, því að byggt hefur verið á jöfnum vexti þessara tekna. Alveg eins gæti farið með áfengið. Þá er það svo, eins og síðasti ræðumaður benti á, að sérstakir skattar á áfengi eru meira eða minna að taka úr einum vasanum og láta í hinn, því að tekjur af því renna til ríkisins hvort eð er. Rétt er að benda á, að sú stóra skipulagsbreyting, sem gerð er með þessu frv., að taka upp embætti og starf gróðurverndarfulltrúa, hefur í sjálfu sér í för með sér vissa aukningu á þeirri starfsemi. Þessi nýja viðleitni til þess að verja þann gróður, sem er, í staðinn fyrir að hugsa eingöngu um að vinna aftur sanda og fokið land, mun þurfa einhvern dálítinn tíma til þess að komast á fætur og gera sér grein fyrir, hvaða verkefni þar liggja fyrir, sem helzt er hægt að leggja til glímu við. Ég vil því benda sérstaklega á 42. gr. frv., sem hljóðar svo, með leyfi hæstv. forseta: „Áður en 5 ár eru liðin frá gildistöku þessara laga, skal landgræðslustjóri hafa látið gera yfirlit um landskemmdir og samið áætlun um, hvernig helzt megi bæta þær, svo og í hverri röð skuli unnið að landbótunum.“ Mér virðist því, að hér gerist jafnframt hinum hækkandi framlögum á fjárl., að sett er upp nýtt svið, ný herdeild í baráttunni gegn uppblæstri og gróðureyðingu. Þeir, sem þarna munu starfa, fyrst og fremst gróðurverndarfulltrúi, taka þá væntanlega bráðlega til verka og gera sér grein fyrir því, hvað hægt er að gera á þessu sviði á næstu árum. Samkv. lögunum á á 5 ára tímabili að gera yfirlit yfir allt landið og áætlun um, hvernig bæta megi þær landskemmdir, sem orðið hafa eða virðast vera yfirvofandi, og það mun þá koma til kasta Alþingis, þegar slík áætlun liggur fyrir, hvernig það vill við henni bregðast og hvernig það vill tryggja fé til hennar. En ég hygg, að sú reynsla, sem er af vaxandi fjárveitingum á síðustu árum, og í öðru lagi sú eining, sem hefur verið um nauðsyn þessa máls; gefi ekki ástæðu til annars en að vera bjartsýnn um það, að þegar þessar áætlanir koma frá bæði þeim starfsmönnum, sem fyrir eru, og þeim nýju, sem þarna koma til skjalanna, þá muni þingið ekki láta standa á peningum, til þess að okkur megi vegna vel í baráttunni fyrir því að varðveita landið okkar og hindra það, að verðmætasti partur þess fjúki út á Atlantshaf.



Herra forseti. Hv. 2. þm. Norðurl. v. hefur ekki tekið alveg rétt eftir því, sem ég sagði áðan. Ég sagði ekki, að lögin mundu ekkí koma að neinu gagni án frekari fjáröflunar, heldur voru ummæli mín á þá leið, að sá þáttur, sem fjallaði um landgræðslu, mundi ekki koma að því gagni, sem til var stofnað, nema fjáröflun væri aukin, og um það skildist mér nú raunar að hæstv. ráðh. væri mér sammála. Ég hafði áður gert grein fyrir því, hvaða mun ég teldi vera á því annars vegar, að landgræðslan hefði sérstakan tekjustofn, og fjárveitingu hins vegar, og skal ég ekki hafa um það fleiri orð. En út af því, sem hv. 5. þm. Vesturl. sagði um tóbakstekjur skógræktarinnar, vil ég segja það, að það getur vel verið, að eitt árið eða svo hafi skógræktin fengið minni tekjur en áætlað hefur verið. En hins vegar hef ég ekki orðið þess var, að skógræktin óskaði eftir því að fá skipti, þannig að af henni væri tekinn þessi sérstaki tekjustofn og hún ætti svo vonina í fjárveitingum frá Alþingi, enda skiljanlegt, að hún vilji ekki skipta á slíku. Hv. 2. þm. Norðurl. v. hafði orð á því, að fjárveitingar til sandgræðslunnar hafi verið auknar allmjög undanfarin ár, hefðu verið 1958 2 millj., nú komnar upp í 7-8 millj. 



Herra forseti. Það er örstutt. - Það eru nú fleiri en 2. þm. Norðurl. v., sem heyra illa. Ég var farinn að halda það um daginn, þegar þessi hv. þm. var að tala, hv. 3. þm. Norðurl. e., að ég væri farinn að tapa heyrn, svo að ég spurði sessunauta mína sitt hvorum megin við mig, hvort þeir heyrðu. Þeir heyrðu þá ekki heldur, og þá trúði ég því, að ég hefði heyrn í meðallagi, það væri af því, að hv. þm. talaði lágt. Nú er það ekki af því, að hann vanti róm, en þetta er svo misjafnt og ekki að sakast um það. En hv. 3. þm. Norðurl. e. talaði lágt,áðan, og ég er ekki alveg viss um, að ég hafi heyrt rétt, en hafi ég heyrt rétt, að hv. þm. haldi því fram, að ég hafi talið vafasamt, að þetta frv., sem við erum að ræða um, næði tilgangi sínum, nema það hefði einhvern tekjustofn, þá er það ekki rétt. Það, sem ég sagði, var það, að enda þótt ekki væri lögfestur sérstakur tekjustofn í þessu frv., þá gætu hv. þm., ef þeir vildu, hugsað sér að koma því fram seinna, ef þeir teldu fjárveitingar til þessara mála ekki fullnægjandi. Ég sagði hins vegar, að vegna þess að fjárveitingar hafa verið stórum auknar undanfarin ár, þá er miklu síður ástæða til þess nú en áður, t.d. 1958 eða 1957, þegar menn sáu ekki aðra leið til fjáröflunar en að leggja á sérstakt gjald. Ég bjóst við því, að hv. 3, þm. Norðurl. e. væri eftir atvikum ánægður með þær hækkanir, sem hafa orðið á fjárveitingum til sandgræðslunnar. Það er 376% hækkun frá því 1958. Ég segi ekki, að það hefði ekki mátt vera meira og jafnvel æskilegt, að það hefði verið meira. En ég held, að flestir, sem um þessi mál fjalla, sandgræðslustjóri og fleiri, telji, að þetta sé mjög gott og meiri hækkun en nokkru sinni áður til þessara mála, vegna þess að það hefur verið betri skilningur á þeim í seinni tíð en oft áður, og vegna þess að allir hv. þm. virðast nú vera í aðalatriðum sammála um þetta mál, þá er ekki ástæða til að orðlengja meir um það. Ég vil aðeins endurtaka það, að ég tel það ekki aðalatriðið, að sandgræðslan eða landgræðslan hafi sérstakan tekjustofn, heldur er það vitanlega höfuðnauðsyn, að hverju sinni sé veitt fé til þessara mála og það í auknum mæli.



Herra forseti. Á nokkrum síðustu missirum hefur það orðið Íslendingum ljóst í mjög ríkum mæli, að við lifum nú á nýrri öld vísinda og tækni. Það hefur orðið þeim mönnum ljóst, sem mest hugsa um þetta, að íslenzka þjóðin verður að fylgjast með á þessu sviði, ef hún vill öðlast lífskjör, sem bera má saman við það, sem bezt er annars staðar og tryggja sér þá menntun og þá framleiðslu, sem þarf til þess, að framtíð þjóðarinnar sé í þeirri mynd, sem við helzt óskum. Það hefur orðið ljóst, að til þess að fylgjast með í vísindum og tækni, til þess að skapa á Íslandi sams konar þjóðfélag, sem er í bernsku annars staðar, verður að gera ný stórátök á tveimur höfuðsviðum, annars vegar á sviði skólamála og fræðslu, hins vegar á sviði vísindarannsókna. Mikið hefur verið um þetta rætt og virðist svo sem flestir séu sammála hér á landi um það, að vísindarannsóknir verði að efla stórlega á næstu árum og tengja þær atvinnuvegum þjóðarinnar eins og framast er unnt, til þess að hafa af þeim sem mest raunhæft gagn, jafnframt því sem þær efla alla dáð nú eins og áður. Undirstaða þeirra vísindagreina, sem mestum stökkbreytingum hafa tekið og mestu valda um þessa nýju byltingu, eru náttúruvísindin. Það er nú nauðsynlegra, en nokkru sinni fyrr, fyrir hverja þjóð að þekkja land sitt eins vel og framast er unnt, að hafa gert þær rannsóknir, jarðfræðilegar og landfræðilegar, sem byggja má á örugga vitneskju um þróun landsins, um hagnýtt gildi þess og um þau efni, sem í því kunna að leynast. Á sama hátt er það nú nauðsynlegra, en nokkru sinni, að þekkja góð skil á dýrum, sem lifa í landinu, yfir því eða í sjónum í kringum það. Á undanförnum áratugum hefur þjóðin átt marga mjög góða fræðimenn á þessu sviði og þeir hafa unnið miklar og verðmætar rannsóknir. Þeir hafa byggt upp meira af áhuga, en getu í fyrstu náttúrugripasafn, sem hefur haft mikla þýðingu hér á undanförnum árum. Nú hefur það gerzt á síðustu árum, að nefndir hafa starfað til þess að gera tillögur um skipulag vísinda- og rannsóknamála íslenzku þjóðarinnar. Komið hafa fram frv. um rannsóknarmál, sem legið hafa fyrir Alþingi nú s.l. 3 ár. Jafnframt hefur fylgt frv. það, sem hér kemur til 2. umr., um almennar náttúrurannsóknir og Náttúrufræðistofnun Íslands. Undanfarin tvö þing hefur þetta frv. verið látið kyrrt liggja vegna þess, að hitt frv., um almennar vísindarannsóknir, komst ekki fram, en í raun og veru er það ástæðulaust, þó að skyldleiki sé með frv. Þetta frv. er sjálfstætt mál og mikilsvert mál og því engin ástæða til þess að tefja framgang þess. Ég vil raunar bæta því við, að hitt frv. er í alvarlegri athugun í n. og í þeirri n. virðist ríkja mjög sterkur hugur á því, að þetta þing liði ekki svo, að það mál verði ekki einnig athugað. í sambandi við bæði þessi mál er rétt, að hv. þm. geri sér það ljóst, að þetta eru frv., sem eru aðeins um skipulagsmál vísindarannsókna og náttúrufræða. Ef mönnum er alvara með að gera eitthvert átak á þessu sviði á næstu árum, boðar það ekki gott, ef Alþingi Íslendinga þarf að vera meira, en þrjú þing að velta fyrir sér skipulaginu og silkihúfunum, sem á þessu sviði eru. Þess vegna verðum við nú að taka rögg á okkur og afgreiða þessi mál bæði. Ég þarf ekki að fara frekari orðum um efni þessa frv. um almennar náttúrurannsóknir og Náttúrufræðistofnun Íslands. Frv. er stutt og einfalt og talar sínu máli og mér er ekki kunnugt um, að nokkrar deilur hafi verið uppi um efni þess. Það er búið að fá allmikla meðferð, bæði hjá atvinnumálanefnd ríkisins, sem samdi það á sínum tíma og menntmrn. sendi það háskólanum, sem gerði nokkrar aths., en þó ekki veigamiklar, og var tekið tillit til þeirra, áður en frv. var lagt fram. Menntmn. mælir því einróma með því, að þetta frv. verði látið fram ganga og það verði upphaf að því, að betur verði búið að náttúrurannsóknum og þeirri nýju Náttúrufræðistofnun Íslands í framtiðinni, heldur en hingað til, að okkur megi takast að öðlast meiri og betri vitneskju um land okkar og lífið í því, en ég hef fyrir því orð kunnugra, að við höfum heldur dregizt aftur úr í þeim efnum á undanförnum árum og þurfum að taka okkur verulega á til þess að geta sagt, að vísindalegar rannsóknir á náttúru íslands séu á því stigi, sem þær þyrftu að vera. Menntmn. mælir einróma með því, að frv. verði samþ. óbreytt.

Menntmrh. (Gylfi. Þ. Gíslason): Herra forseti. Ég vildi aðeins láta í ljós þakklæti mitt til hv. menntmn, fyrir að hafa afgreitt þetta frv. shlj. og vona, að það hljóti einróma samþykki hinnar hv. d. En jafnframt vildi ég láta í ljós sérstaka ósk mína um það, að n. starfi áfram að afgreiðslu hins málsins, sem hv. frsm. nefndi í ræðu sinni, frv. um rannsóknir í þágu atvinnuveganna og skili áliti til hv. d. svo tímanlega, að d. og Ed. á eftir vinnist tími til þess að afgreiða málið á þessu þingi.