Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Borist hefur svohljóðandi bréf, dagsett 21. september, frá Árna Þór Sigurðssyni, 5. þm. Reykv. n. og 5. varaforseta Alþingis: „Hér með segi ég af mér sem 5. varaforseti Alþingis og óska eftir því að nýr varaforseti verði kosinn í minn stað við fyrstu hentugleika.“ Samkvæmt bréfi þessu leggur forseti til að fram fari kosning 5. varaforseta. Mér hefur borist ein tilnefning, um 10. þm. Reykv. n., Álfheiði Ingadóttur. Þar sem ekki eru fleiri tilnefndir en kjósa skal lýsi ég Álfheiði Ingadóttur rétt kjörna sem 5. varaforseta Alþingis. Ég óska henni til hamingju með kosninguna og allra heilla í starfi.

Tvær tillögur hafa komið fram, önnur frá hv. þm. Atla Gíslasyni um að málinu verði vísað til þingmannanefndar skv. 15. gr. laga nr. 142/2008, eins og þeim var breytt í árslok 2009. Hin tillagan er frá hv. þm. Ragnheiði E. Árnadóttur um að málið fari til allsherjarnefndar. Vegna orða sem féllu í umræðunum vill forseti taka fram og úrskurða að báðar tillögurnar eru gildar. Atkvæðagreiðslan fer fram samkvæmt fastri þingvenju. Fyrst verða greidd atkvæði um þá tillögu sem fyrst kom fram, þ.e. í þessu tilviki tillögu frá hv. þm. Atla Gíslasyni. Verði hún samþykkt kemur hin tillagan ekki til atkvæða. Verði hún felld kemur tillaga Ragnheiðar E. Árnadóttur til atkvæða.

Frú forseti. Með sérstökum lögum nr. 142/2008 og með breytingum sem gerðar voru í desember 2009 ákvað Alþingi að setja á laggirnar sérstaka nefnd til að fjalla um skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis og móta viðbrögð Alþingis við niðurstöðum nefndarinnar. Í greinargerð með frumvarpinu sem forsætisnefnd flutti og stóð öll að segir, með leyfi forseta: „Í núgildandi skipulagi þingsins er engri fastanefnda Alþingis falið að annast mál er tengjast eftirlitshlutverki Alþingis eða þeim markaður ákveðinn farvegur innan þingsins. Því þarf að sérsníða þá meðferð sem skýrslan fær. Ekki er talið heppilegt að fela einhverri fastanefnd þingsins eða forsætisnefnd þetta erfiða og umfangsmikla verkefni.“ Í lögunum sjálfum er síðan tekið fram að það sé verkefni þingmannanefndarinnar að móta tillögur að viðbrögðum Alþingis við niðurstöðum rannsóknarnefndarinnar og eigi að skila áliti til Alþingis. Ég tel að samkvæmt þessu og samkvæmt þingsköpum og þinghefðum, m.a. með vísan í 3. mgr. 23. gr. þingskapa, beri að vísa þessu máli til 

Virðulegi forseti. Fyrir liggur úrskurður frá forseta Alþingis um að báðar tillögurnar séu gildar. Hér þarf að hafa nokkur atriði í huga. Í fyrsta lagi stafar þetta mál sem við höfum verið að ræða ekki frá nefndinni. Formaður nefndarinnar og aðrir þeir sem styðja að það gangi aftur til nefndar þurfa að horfast í augu við það að nefndinni tókst ekki að verða einhuga um þær tillögur sem við höfum verið að ræða. Það er staðreynd málsins. Það felst ekki í þessu neitt vantraust á nefndarstörfin, alveg sama þótt hv. formaður líti þannig á málið. Það verður þá bara að hafa það að formaðurinn líti á þetta sem vantraust á nefndina og störf sín. Það eru ekki allir nefndarmenn sem deila þeirri skoðun með hv. formanni nefndarinnar. Þingið getur vel ákveðið að senda málið til annarrar nefndar og það ber ekki að gera eitt umfram annað eins og hv. síðasti ræðumaður tók fram í sinni ræðu. Þingið hefur það einfaldlega í hendi sér og það fer vel á því að þetta mál fari til annarrar nefndar, einmitt vegna þess 

Virðulegi forseti. Þingmenn Framsóknarflokksins munu styðja það að þetta mál fari til þingmannanefndarinnar þar sem það hefur verið til umfjöllunar. Við teljum mjög mikilvægt að þetta mál verði klárað á Alþingi. Við teljum það mjög mikilvægt fyrir þingið og ekki síst fyrir þá einstaklinga sem hér um ræðir. Sú afstaða þingflokksins að vísa málinu til þingmannanefndar endurspeglar ekki í raun þá niðurstöðu sem kann að verða við lokaatkvæðagreiðslu um tillögurnar því að þar mun hver og einn þingmaður taka ákvörðun út frá sinni sannfæringu.

Virðulegur forseti. Hér er um mjög vandasamt mál að ræða sem ég hef lýst þeirri skoðun minni á - kannski ekki í þingsal, ég hef í rauninni forðast að fjalla um þetta mál í þingsalnum þangað til á síðari stigum - að mér finnist eðlilegt að þetta mál komi til umfjöllunar í allsherjarnefnd.  Ég óska eftir því við hæstv. forseta að þetta mál fari til beggja nefnda. Í því felst engin vantraustsyfirlýsing á hendur þingmannanefndinni sem að mínu mati hefur unnið sitt verk mjög vel og með mjög vönduðum hætti. Ég ber mikla virðingu fyrir vinnu nefndarinnar en ég tel eðlilegt til að tryggja vandaða meðferð þessa máls í þinginu að málið komi jafnframt til umfjöllunar í allsherjarnefnd.

Virðulegi forseti. Tillögu þeirri sem ég bar fram í umræðunum í gær um að þingsályktunartillögunum verði vísað til umfjöllunar í allsherjarnefnd en ekki þingnefndinni var ekki ætlað að varpa nokkurri rýrð á störf þingmannanefndarinnar, heldur þvert á móti tryggja að þessi mikilvægu mál fái sem vandaðasta málsmeðferð. Það gerum við alltaf þegar við sendum mál til umfjöllunar í fagnefndum þingsins, ekki til þess að svæfa þau, það er ekki það sem vakir fyrir neinum hér, heldur til að tryggja sem vönduðust vinnubrögð og sem vandaðasta krítíska umfjöllun þessara mála innan þingsins. Okkur ber skylda til að tryggja að svo verði og það er það sem vakir fyrir okkur. Þetta snýst einungis um vönduð vinnubrögð, að við fáum fleiri aðila að málinu, aðila 

Virðulegi forseti. Hér koma til atkvæðagreiðslu tvær tillögur um í hvaða nefnd málið eigi að fara. Ég hef farið yfir þetta og sé engin málefnaleg rök fyrir því að málið eigi að fara til allsherjarnefndar. Hér hafa verið notuð orð eins og réttlátt, eðlilegt og til að skapa vandaðri vinnubrögð - en hvernig? Hvaða tæki og tól hefur sú nefnd til að bæta þau vönduðu störf sem þingmannanefndin hefur unnið hingað til? Ég tel, og það skiptir engu máli um hvaða nefnd er að ræða, að ef menn kippa máli úr höndum einnar nefndar til að setja það í aðra nefnd felist í því vantraustsyfirlýsing á fyrri nefndina. Ég segi já við því að tillögurnar fari aftur til þingmannanefndarinnar.

Frú forseti. Ég vil taka skýrt fram að þótt ég sé þeirrar skoðunar að þetta mál eigi að ganga til annarrar nefndar en þingmannanefndarinnar felst ekki í þeirri skoðun minni vantraust á þingmannanefndina eða þá sem þar starfa, ekki frekar en að ég trúi því að þeir sem eru mér ósammála séu með skoðun sinni að lýsa yfir vantrausti á allsherjarnefnd þingsins eða formann hennar. Þetta snýst ekki um það. Þessi tillöguflutningur snýst ekki um það að reyna að svæfa málið eða tefja meðferð þess. Það snýst um að málið fái faglega umfjöllun og það er eðlilegt að fleiri þingmenn en þeir sem sitja í þingmannanefndinni fjalli um það. Þeir hv. þingmenn sem sitja í þingmannanefndinni eru settir í þá stöðu að fjalla um eigin verk. Þeir eru búnir að gera upp hug sinn og það er eðlilegt að fleiri hv. þingmenn fái tækifæri til þess t.d. 

Frú forseti. Ég er þeirrar skoðunar að hv. þingmannanefnd Alþingis eigi að taka þetta mál til umræðu á milli fyrri og seinni umræðu um tillögurnar tvær en ég treysti því að nefndin leiti álits og umsagnar allsherjarnefndar í því ferli.

Frú forseti. Ég hef ekki enn heyrt nein trúverðug rök fyrir því að þetta eigi að fara í allsherjarnefnd. Mér finnst allt í lagi að umsögn allsherjarnefndar sé fengin um málið en að málið fari inn í þingmannanefndina finnst mér eðlilegasti farvegurinn.

Virðulegi forseti. Það kemur nokkuð á óvart að þingmenn komi upp hver á fætur öðrum og segi að ekki hafi nein rök heyrst fyrir því að málið fari annað en til þingmannanefndarinnar.

Komdu með þau.

Má ég ítreka það sem hér hefur áður verið sagt við þessa atkvæðagreiðslu? Hér er um að ræða eina stærstu ákvörðun þingsins í þingsögunni, hvort ákæra eigi ráðherra fyrir embættisverk þeirra. Það liggur fyrir að í þingmannanefndinni sem málið á að ganga aftur til eru allir flutningsmenn tillögunnar og það liggur fyrir hver hugur þeirra manna sem sitja í nefndinni er til allra þeirra athugasemda sem fram hafa komið í umræðunni, til réttarfarsatriðanna, til þeirra atriða sem lúta að verndun mannréttinda, til atriða sem snúa m.a. að saknæmisskilyrðunum. Þeir sem leggja fram tillögurnar hafa tekið harkalega til varnar vegna allra þeirra athugasemda sem fram hafa komið í umræðunni. Við hverju búast menn þegar þessar athugasemdir koma síðan til endurskoðunar inn í sömu nefnd? Búast menn virkilega við því 

Frú forseti. Samkvæmt þingsköpum og þinghefðum er meginreglan sú sem unnið hefur verið eftir á Alþingi að mál gangi til fastanefnda þingsins en ekki til sérnefnda. Það er það sem við sem viljum fella þessa tillögu leggjum til, þ.e. að málið gangi til allsherjarnefndar. Í því - og ég ítreka það - felst ekki neitt vantraust á þá nefndarmenn sem sitja í þingmannanefndinni. Ég tel hins vegar eðlilegt að fleiri þingmenn en þeir sem þar sitja fái tækifæri til þess að fjalla efnislega um þetta mikilvæga mál sem hér er til umfjöllunar. Það er sjálfsagt og eðlilegt að það sé gert, en að það séu ekki einungis þeir þingmenn sem flytja þessar tillögur sem fái tækifæri til að fjalla um eigin verk þegar það er ljóst að þeir eru nú þegar búnir að segja sinn hlut. 

Hæstv. forseti. Ég tek undir þau sjónarmið sem koma fram hjá hv. þm. Bjarna Benediktssyni og Sigurði Kára Kristjánssyni sem í stuttu máli hafa gert ágæta grein fyrir rökunum fyrir því að málið eigi frekar að ganga til allsherjarnefndar en þingmannanefndar. Það má líka spyrja hvort þingmannanefndin hafi ekki, miðað við lögin sem hún starfar eftir, skilað sínu starfi með því að skila þeirri skýrslu sem hér var lögð fyrir þingið fyrir hátt í tveim vikum, hvort það sé ekki eðlilegt að túlka lögin þannig að þar með hafi hún lokið verki sínu. Spyrja má hversu lengi eigi að halda starfi hennar áfram, það má spyrja að því. Óháð því vil ég eins og aðrir taka fram að ég byggi afstöðu mína ekki á vantrausti til eins eða neins í þessu efni og verð að treysta því, miðað við hvernig atkvæðatölur stefna, að þingmannanefnd gefi sér tækifæri til að fara yfir málin og þau sjónarmið sem komið hafa fram í umræðunum 

Hæstv. forseti. Við lestur þingskapa er ljóst að þetta mál á að fara inn til fastanefndar Alþingis, til allsherjarnefndar, og þess vegna er það mín skoðun. Ég tel að þingmenn megi ekki, þeir hv. þingmenn sem sitja í þingmannanefndinni, taka þetta mál það persónulega að þeir líti á tillögu um að málið gangi til allsherjarnefndar sem vantraust á nefndina. Ég er allsendis ósammála þeim yfirlýsingum. Ég tel að það hafi komið fram í máli manna að þeir séu að hrósa þingmannanefnd fyrir störf hennar þótt menn séu ekki sammála niðurstöðu nefndarinnar. Við eigum ekki, hvorki við sem sitjum í þingmannanefnd né aðrir þingmenn, að láta sína eigin persónu verða það fyrirferðarmikla í málflutningi hér að það fari að trufla umræðuna. Við erum einfaldlega að fara að þingsköpum og þess vegna ætti málið að fara til allsherjarnefndar.

Forseti leggur til að þessi tillaga gangi til sömu nefndar og hin fyrri.

Virðulegi forseti. Ég þarf ekkert sérstaklega að óska eftir atkvæðagreiðslu um þetta mál þar sem ég sé hver vilji meiri hluta þings er varðandi þessar tillögur. Ég vil hins vegar koma hér upp og ítreka þá ósk okkar sem erum þeirrar skoðunar að málið eigi að fara til umfjöllunar í fastanefnd þingsins, allsherjarnefnd, vegna efnis þess máls sem um ræðir. Ég vil því fara fram á það við þingmannanefndina og hv. formann þingmannanefndar að hann sendi málið til vandlegrar umsagnar hjá allsherjarnefnd, gefi allsherjarnefnd tíma til þess að fjalla um málið og kalla til eftir þörfum þá gesti og sérfræðinga sem nefndin kýs að gera. Með því vil ég ítreka við hv. formann þingmannanefndar að ég er ekki að lýsa vantrausti á hann heldur er ég, og ég ítreka það, að fara fram á það að tryggt verði að vönduð vinnubrögð verði viðhöfð hér.

Forseti. Það var lýst eftir athugasemdum og þetta er ekki um fundarstjórn forseta, en í tilefni af orðum síðasta ræðumanns vil ég í fyrsta lagi sem allsherjarnefndarmaður þakka fyrir það mikla traust sem þingflokkur Sjálfstæðisflokksins hefur sýnt mér í þessari atkvæðagreiðslu og í öðru lagi segja það um tillögu hv. þingmanns að sjálfsagt er, ef þingmannanefndin vill og þarf á því að halda, að fá álit allsherjarnefndar eða annarra nefnda á þessu máli. En vegna tímans og vegna þess efnis sem til umræðu er er mikilvægt að þingmannanefndin afmarki mjög vel þau álitaefni og þá efnisþætti sem hún vill að allsherjarnefnd fjalli um þannig að við náum að klára málið, sem ég held að samfélagið þurfi, þingið, þjóðin, fyrir þann tíma sem til þess er, þ.e. í þessum mánuði.

Virðulegi forseti. Nú er þetta mál komið í þann farveg sem þingið hefur ákveðið og fer til nefndar. Við komum því væntanlega saman aftur innan einhverra daga til þess að halda þingstörfunum áfram. Ég vil leggja það til við forseta þingsins að í forsætisnefnd verði í millitíðinni gert ráð fyrir því að við getum jafnframt rætt hér önnur mál sem brenna á þjóðinni. Má ég nefna það að hér í þingsal hefur ekki enn þá verið rætt um niðurstöðu Hæstaréttar í gengistryggingarmálum. Má ég nefna það að við höfum ekki enn fengið tækifæri til að ræða niðurstöðu nefndar sem forsætisráðherra skipaði til að fara yfir Magmamálið, ekki hefur enn gefist tími til að ræða það í þingsal. Má ég nefna nýjan dóm héraðsdóms vegna úrskurðar hæstv. umhverfisráðherra um virkjanamál í neðri hluta Þjórsár. Þingið er að störfum, við erum auðvitað með mjög mikilvægt og alvarlegt mál á dagskrá en við hljótum að gera ráð fyrir því að önnur mál komist hér jafnframt á dagskrá, þó ekki væri nema utan dagskrár. 
             Ég fer því þess eindregið á leit við forseta og forsætisnefnd þingsins að það verði tryggt að þegar við komum aftur saman komist þessi mál og önnur á dagskrá.

Frú forseti. Eitt er nokkuð víst og það er að vísa verður hverju máli til einnar þingnefndar og ein þingnefnd verður að hafa forræði á vinnslu máls. Það geta að sjálfsögðu komið upp álitamál þegar menn standa frammi fyrir því að ákveða í byrjun til hvaða þingnefndar mál gangi. En ég þekki þess ekki dæmi, svo ég muni úr þingsögunni, að mál sem búið er að vísa í nefnd eða mál sem nefnd hefur þegar unnið með, að upp komi hugmyndir um að vísa því á síðari stigum í aðra nefnd og láta aðra nefnd fá forræði á vinnu þess. Ég held að menn ættu að hugleiða út í hvaða ógöngum slíkt getur lent. Þegar þingmannanefndin er búin að fjalla um málið og þó að henni hafi mistekist að ná samstöðu um það eru það ekki rök fyrir því að senda eigi það í einhverja aðra nefnd. Eða sæju menn það fyrir sér að þegar fjárlaganefnd hefur heilt haust unnið að fjárlagafrumvarpi og skilað meirihluta- og minnihlutaáliti við 2. umr. noti menn þau rök að til þess að tryggja vönduð vinnubrögð og reyna að ná samstöðu  
            

Frú forseti. Vegna þeirra orða sem féllu frá hv. þm. Merði Árnasyni um það hvernig ætti að afmarka málsmeðferð þessa máls sem við höfum verið að ræða, þá held ég að það væri ágætt fyrir bæði þingmannanefndina og fyrir hv. allsherjarnefnd, sem ég hygg að hljóti að fá málið til umfjöllunar og umsagnar, að nefndirnar tvær fari eftir þeirri leiðsögn sem hæstv. forsætisráðherra veitti hér í umdeildri ræðu í umræðunni um þessi mál. Þar lagði hæstv. forsætisráðherra til málsmeðferð sem ég tel að krefjist ítarlegrar umfjöllunar og rannsóknar á málinu milli nefnda. Ég held að það fari vel á því að sú ræða verði lesin af nefndarmönnum og eftir því farið sem þar kemur fram. Ég tek líka undir orð hv. þm. 

Virðulegi forseti. Nú hefur fengist niðurstaða um að því máli sem við höfum verið að ræða undanfarna daga verði vísað til frekari umfjöllunar í þingmannanefnd. Ég er ósammála þeirri niðurstöðu en að sjálfsögðu virði ég hana. Það þýðir að þingmannanefndin er komin með forræði á málinu. Sú tillaga sem flutt hefur verið er um að óska eftir því við þingmannanefndina að hún vísi málinu jafnframt til umfjöllunar í allsherjarnefnd. Þetta er alsiða í þinginu eins og við vitum. Mig rekur ekki minni til þess á þingferli mínum að ekki hafi almennt verið orðið við því. Hæstv. fjármálaráðherra hefur greinilega misskilið málið þegar hann talar eins og hann talaði hér áðan. Það er mjög oft gert eins og allir vita, að vísa málum frá tiltekinni þingnefnd til annarrar nefndar til að fá álit hennar, sérfræðilegt álit, og það er mjög eðlilegt í þessu sambandi og hafa verið flutt fyrir því gild rök. Ég trúi því ekki að efna eigi til frekari ófriðar um þetta mál með því að hafna því að það komi síðan til umfjöllunar hjá allsherjarnefnd. Málið á þar heima til umfjöllunar jafnframt.

Hæstv. forseti. Niðurstaðan í málinu er komin og ég held að þó að ég sé ósáttur við hana verðum við auðvitað að vinna út frá henni. Með því sem hér hefur gerst hefur þingmannanefndinni verið falið forræði á málinu milli umræðna en það leggur líka þær skyldur á herðar þingmannanefndar að taka málefnalega á þeim atriðum sem komið hafa fram í umræðum, gagnrýni á tillögurnar og athugasemdir sem borist hafa. Það leggur mikla skyldu á herðar þingmannanefndarinnar að vanda sig við málsmeðferð milli umræðna en ekki eingöngu að líta svo á að hún geti sett plús-stimpilinn, jákvæða stimpilinn á það sem meiri hluti hennar hefur þegar ákveðið að gera.

Virðulegi forseti. Það eru mörg mál, brýn framfaramál sem hafa fallið milli skips og bryggju á undanförnum missirum. Ég vil árétta það sem kom m.a. fram í máli hv. þm. Bjarna Benediktssonar að brýnt er að ræða mörg þessara mála. Í morgun var í fréttum Morgunblaðsins viðtal við hæstv. dómsmálaráðherra, Ögmund Jónasson, um að til stæði að taka til hendinni við uppbyggingu á aðstöðu Fangelsismálastofnunar og talaði um að Hólmsheiði væri næsti vettvangur. Það er grundvallaratriði að gera hlutina skynsamlega. Það er mikilvægt að endurbyggja, byggja og breyta á Litla-Hrauni, styrkja aðstöðuna þar. Það er mikilvægt að dreifa ekki yfirbyggingunni sem yrði með byggingu á Hólmsheiði og það er mikilvægt að virða störf utan höfuðborgarsvæðisins. Þess vegna er þetta brýnt mál sem við þingmenn þurfum að fylgja eftir. 

Virðulegi forseti. Þegar vinna þingmannanefndar fór af stað var mikið lagt upp úr því að góð samstaða yrði þar um vinnulag og niðurstöður. Það hefur ekki gengið eftir eins og við þekkjum. Þess vegna er afskaplega mikilvægt að við reynum þó að ná samstöðu um flesta þætti í framhaldinu eins og mögulegt er og einn þeirra er málsmeðferðin. Ég tek þess vegna undir með þeim þingmönnum sem farið hafa fram á að allsherjarnefnd fái málið til umfjöllunar og ég held að það gæti orðið til þess að við næðum góðri sátt um málið eða í það minnsta mundi það auka líkurnar á því. Síðan vil ég taka undir það að nú verði störfum þingsins hagað þannig að við getum fjallað í þessum sal um þau brýnu mál sem núna brenna á þjóðinni. Í hv. viðskiptanefnd er búið að biðja um fundi út af gengisdómnum og viðbrögðum ríkisstjórnarinnar við honum, 

Forseti hvetur þingmenn til að virða tímamörk og ræða þá fundarstjórn forseta undir þessum lið.

Virðulegi forseti. Það er alls ekki sjálfgefið að við breytum vinnubrögðum á Alþingi þó að það hafi komið fram í umræðum um skýrslu þingmannanefndarinnar að vilji sé til að gera slíkt. Ég held að það skipti öllu máli að við klárum þetta mál hratt og örugglega. Það er alveg rétt að það er mikilvægt að við komumst í önnur mál. Ef þingið heykist á því að klára þetta mál held ég að það bitni því miður ekki bara á þjóðinni heldur líka þeim einstaklingum sem bíða þeirrar ákvörðunar hvort þeir verða ákærðir eða ekki. Ég bið þingmenn Sjálfstæðisflokksins að greiða fyrir þessu máli á Alþingi. Allur sá málflutningur sem komið hefur fram hér ber þess því miður merki að tefja eigi að málið og þvælast fyrir.

Bull.

Ég bið hv. þingmenn að koma með málefnaleg 

Frú forseti. Ég treysti því að hv. þingmannanefnd vinni hratt og vel að þessu máli þannig að ég ætla ekki að leggja til neina töf. Hins vegar verður greinilega einhver tími þarna á milli sem þingið hefur og það eru mörg mál sem brenna á heimilum landsins. Til dæmis féll nýlega úrskurður um lánsveð, nokkuð sem snertir fjölda heimila í landinu, og ég held að það sé mjög brýnt að hæstv. félagsmálaráðherra segi þinginu frá því hvernig hann ætlar að leysa það mál því að það var mjög mikið rætt í hv. félagsmálanefnd á sínum tíma. Ég skora á hæstv. forseta að nýta þetta tóm á milli til að ræða stöðu landsins og heimilanna.

Frú forseti. Ég ætla að biðja þingmenn eins og hv. þm. Höskuld Þórhallsson sem ekki hefur sést í húsi og ekki tekið neinn þátt í umræðum um ákærumálin að vera ekki að gera okkur sjálfstæðismönnum upp sakir um að við séum að reyna að tefja mál. Við erum ekki að því. Við höfum óskað eftir upplýsingum frá forseta þingsins um hvernig hún hyggist haga þingstörfum meðan málin eru til meðferðar í nefndinni. Ég tel mikilvægt að við nýtum þann tíma sem hér skapast til að fjalla um önnur mikilvæg og brýn úrlausnarefni sem uppi eru. Ég get t.d. bent á að Benedikt Bogason, dósent í lögum við Háskóla Íslands, lýsti því á fjölmennum fundi í gær að hugsanleg löggjöf hæstv. efnahags- og viðskiptaráðherra um lán í erlendri mynt kynni að brjóta gegn stjórnarskrá og að í farvatninu séu fjölmörg dómsmál þrátt fyrir gengisdóm 

Forseti verður að áminna þingmenn sem ávallt fara fram úr ræðutíma um að virða ræðutíma.

Virðulegi forseti. Það eru nokkuð skrýtnar sendingar sem hér koma fram. Það liggur fyrir að þingmannanefndin skrifaði sérstaka skýrslu sem ég held að allir þingmenn hafi mært. Rauði þráðurinn í þeirri skýrslu var að menn þyrftu að vanda sig meira, fara betur yfir hlutina og hlusta betur á röksemdir og málflutning annarra. Er það það sem menn ætla leggja upp með núna? Ég vona það. Fyrir þá sem ekki þekkja til bendi ég á að þegar við sjálfstæðismenn leggjum til að mál séu rædd í nefndum eru ekki allir í þeirri nefnd sem mun fjalla um þetta mál. Mæla menn gegn því að við notum þá tímann í öðrum nefndum og förum yfir þau mál sem brenna á þjóðinni? Er það það sem menn gagnrýna hér? Þar skilur í það minnsta á milli okkar sjálfstæðismanna og þeirra sem gagnrýna okkur fyrir það, svo því sé algerlega til haga haldið. Við teljum að við eigum að nota tækifærið og vinna fyrir þjóðina.