Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Herra forseti. Eftir að gengið var frá kjarasamningum í febrúar og hæstv. ríkisstjórn lagði fram yfirlýsingu um ýmsar aðgerðir af sinni hálfu þar að lútandi hef ég margsinnis verið spurður að því hvaða áhrif samningarnir og yfirlýsing hæstv. ríkisstjórnar hafi á hag eldri borgara og öryrkja. Ég segi ekki að mér hafi vafist tunga um tönn enda ýmislegt sem samið er um sem hefur þýðingu fyrir landsmenn alla, óháð stétt eða aldri. Hins vegar er eðlilegt að spurt sé um aldraða og öryrkja sérstaklega þar sem fulltrúar þeirra sitja ekki við samningaborðið og eru ekki aðilar að samningum um kaup og kjör á hinum almenna vinnumarkaði. Í þessum samningum var lögð áhersla á að bæta kjör þeirra lægst settu. Öllum er ljóst að þúsundir aldraðra og öryrkja búa við rýr kjör og eru upp á almannatryggingarnar komnar. Af þeim sökum er spurt: Að hvaða leyti var hugsað til þessara þjóðfélagshópa þegar gengið var frá kjarasamningum? Mér finnst nauðsynlegt að hæstv. forsætisráðherra svari þessari spurningu fyrir hönd ríkisstjórnarinnar og útskýri fyrir mér og þingheimi og hagsmunaaðilum hvaða kjarabót finnst í áðurnefndum samningum og yfirlýsingum sem bætir hag lífeyrisþega. Meðan lífeyrisþegar eiga ekki aðild að vinnumarkaði nema sem einstaklingar og sitja ekki við samningaborð um kaup og kjör verða þeir að treysta á að ríkisvaldið og hæstv. ríkisstjórn gæti hagsmuna þeirra. Hæstv. forsætisráðherra er í rauninni umboðsmaður, réttargæslumaður, þessa fólks og því er kallað eftir viðbrögðum og skýringum hans.

Herra forseti. Það er alveg rétt hjá hv. þingmanni að þeir sem njóta bóta úr almannatryggingakerfinu sitja ekki við samningaborð úti á hinum almenna vinnumarkaði. En um réttindi þeirra gilda hins vegar ákveðin lög og það var áréttað í þessum samningum að um kjarabætur til þeirra í tilefni af kjarasamningunum yrði farið í samræmi við ákvæði laga. Reyndar á ekki að þurfa að taka það fram en það stendur eigi að síður í yfirlýsingunni. Þau lagaákvæði eru þannig að bætur hækka eftir því sem laun hækka að meðaltali. Ef verðlag hækkar meira en laun ber að hækka bæturnar sem svarar verðlagi þannig að segja má að þessar bætur séu verðtryggðar eins og við þekkjum. Fjármálaráðuneytið og nú félagsmálaráðuneytið, eftir að þessi lagabálkur fluttist á milli ráðuneyta, hafa verið að vinna í því að útfæra þetta mál eins og alltaf er gert. Ég veit ekki betur en það gangi ágætlega fyrir sig. Hins vegar er það þannig í sambandi við samninga að ríkisstjórnir hafa á undanförnum árum oftar en einu sinni gert sérstaka samninga við samtök eldri borgara um að bæta kjör þeirra. Í desember var tekin sérstök ákvörðun, sem var kynnt í þessum sal og kemur til framkvæmda 1. apríl, í framhaldi af löggjöf sem nú er til meðferðar í þinginu, og svo síðar á þessu ári, um að stórbæta kjör ellilífeyris- og örorkulífeyrisþega. Sams konar samkomulag var gert sumarið 2006 og er líka smám saman að koma til framkvæmda. Þetta vildi ég undirstrika, virðulegi forseti.

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. forsætisráðherra svörin. Ég vil taka fram að í fyrirspurn minni felst enginn áfellisdómur. Ég kannast vel við þær aðgerðir sem ríkisstjórnin hefur gripið til að því er varðar hagsmuni eldri borgara og geri ekki lítið úr því. Ég tel engu að síður að það hafi fyrst og fremst verið leiðréttingar á göllum kerfisins eins og þeir lágu fyrir þá og gera enn að mörgu leyti þannig að kjarasamningar og hagsmunir eldri borgara koma náttúrlega aftur á dagskrá þegar verið er að rétta hlut þeirra sem eru með lægstu kjörin - eldri borgarar og öryrkjar eru því miður allt of margir í þeim hópi. Ég legg áherslu á það, herra forseti, að gripið verði til aðgerða í samræmi við yfirlýsinguna, sem hæstv. forsætisráðherra vitnaði til, um að ekki aðeins verði farið að lögum heldur líka að bætur til þessara hópa verði í samræmi við verðlagsbreytingar og gott betur. Hér er mikið verk að vinna.

Hæstv. forseti. Ég vil beina þeirri fyrirspurn til hæstv. sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra hvort mótuð hafi verið stefna hjá hæstv. ríkisstjórn og hvaða viðhorf hann hafi sem landbúnaðarráðherra til aðlögunarstuðnings við lífrænan landbúnað. Á undanförnum dögum hafa verið töluverðar umræður og skrif í blöðum um lífrænan landbúnað og þá stöðu sem hann býr við hér á landi. Að sumu leyti tel ég það koma til vegna hækkaðs áburðarverðs, kjarnfóðurs, og hækkandi flutningskostnaðar. En mér finnst það vera að koma aftan að hlutunum að hafa ekki mótaða stefnu um hvað þetta mikla og mikilvæga mál þýðir fyrir bændur og láta þvinga sig inn í stefnumótandi aðgerðir um lífrænan landbúnað. Ég tel að í svari sem hæstv. ráðherra veitti hv. þm. Jóni Bjarnasyni fyrir stuttu, þar sem spurt var um hækkandi áburðarverð og framleiðslu á köfnunarefnisáburði, hafi komið fram að hugsanlegt væri að þessar hækkanir í hefðbundinni framleiðslu mundu leiða til þess að fleiri færu út í lífræna ræktun eða lífræna framleiðslu. En miðað við þann mikla áhuga og eftirspurn sem er eftir vottuðum, lífrænum vörum í verslunum á Íslandi tel ég að íslenskir bændur hafi misst af og séu að missa af tækifæri til fjölbreyttari framleiðslu til að mæta eftirspurn á matvælamarkaðnum. Þeir eru að missa af tækifæri til að uppfylla þessar kröfur með góðri vöru hér á landi í stað þess að auka stöðugt innflutning. Hver er stefna ríkisstjórnarinnar varðandi þennan þátt landbúnaðarins?

Virðulegi forseti. Það er rétt hjá hv. þingmanni að stuðningur okkar við lífrænan landbúnað hefur verið hlutfallslega lítill fram undir þetta og það hefur helgast af því að eftirspurn eftir þessum vörum hefur verið tiltölulega lítil. Þróun í þessum efnum hlýtur að ráðast af eftirspurn á markaðnum því að bændur fara varla að framleiða lífrænar vörur sem ekki er eftirspurn eftir. Við sjáum hins vegar að þessi mál hafa verið að breytast nokkuð upp á síðkastið. Það er alveg rétt, eins og ég nefndi í ræðu fyrir fáeinum vikum, að ekki er ólíklegt að þessi hækkun á áburðarverði muni t.d. frekar stuðla að því að vaxandi áhugi verði á þessu til að reyna að draga úr kostnaði. Nú stendur fyrir dyrum endurskoðun á búnaðarlagasamningi og þá verður stefnan mörkuð. Þar kemur fram með hvaða hætti menn skipta stuðningnum niður á einstaka þætti sem rúmast innan búnaðarlagasamningsins. Ég tel einsýnt að við munum horfa meira á stuðning við lífræna ræktun í ljósi þess að eftirspurnin er að aukast. Áhuginn er meiri hjá neytendum og svo er það þróunin sem orðið hefur varðandi áburðarverðið. Í þessu sambandi vil ég þó segja, og vekja athygli á því, að mjög er kallað eftir því að reynt sé að koma í veg fyrir að áburðarverðið skelli með ofurþunga á bændum og síðan neytendum. Það eru auðvitað himinhrópandi hagsmunir íslenskra bænda eins og málin eru í dag að okkur takist það með einhverjum hætti. En það mun líka vinna gegn markmiðunum um lífrænan landbúnað, það sjá allir. Þarna er einhver lína sem við verðum að reyna að feta en í ljósi þess að markaðsaðstæður eru nú hagstæðari fyrir lífrænan landbúnað en verið hefur hér innan lands tel ég einsýnt að við reynum að leggja meiri áherslu á þennan þátt málsins við endurskoðun búnaðarlagasamningsins.

Hæstv. forseti. Ég tel að það sé ekki rétt að ekki hafi verið eftirspurn eftir lífrænt vottuðum vörum, það sýnir markaðurinn og aukinn innflutningur. Ég tel að áhugaleysið sé miklu frekar hjá Bændasamtökunum sem ekki hafa beitt sér fyrir þessari tegund landbúnaðar heldur en hjá neytendum. Ég tel því mjög brýnt að stefnan verði tekin ekki síður hjá landbúnaðarráðherra og ríkisstjórn þar sem Bændasamtökin hafa fram til þessa sýnt það lítinn áhuga á að efla þessa tegund landbúnaðar. Ég vil nota tækifærið, hæstv. forseti, til að minna á tillögu til þingsályktunar um aðlögunarstuðning við lífrænan landbúnað sem dreift hefur verið á þinginu. Þetta er í sjötta skipti sem þingsályktunartillaga í þessa veru er lögð fram og hefur hvorki fengið afgreiðslu hér á þingi né undirtektir hjá ríkisstjórnum eða hjá Bændasamtökunum sem hafa látið þetta sem vind um eyru þjóta. Neyðin kennir naktri konu að spinna og ég ætla að vona að Bændasamtökin fari að taka upp þráðinn.

Virðulegi forseti. Tölurnar tala sínu máli um eftirspurnina. Ekki er neinum blöðum um það að fletta að fram undir þetta hefur eftirspurnin verið tiltölulega lítil. Það eru ýmsar vísbendingar um að það kunni að vera að breytast núna og þá er augljóst mál að bændur munu reyna að svara þeirri eftirspurn með því að leggja aukna áherslu á þetta svo fremi að það sé ábatasamt. Það þýðir ekki að fara út í lífræna framleiðslu ef það gefur mönnum minna í aðra hönd en áður. Það er hins vegar margt sem vinnur með lífrænum landbúnaði um þessar mundir, bæði vaxandi eftirspurn, í hversu miklum mæli sem það kann nú að vera, og síðan eru kostnaðarhækkanir, m.a. á áburði, að verða þess valdandi að þetta kann að verða áhugaverðara fyrir marga bændur. En menn verða að horfa á hlutina í heildarsamhengi. Í dag á lunginn af íslenskum landbúnaði sitt undir því að áburðarverðið skelli ekki yfir með ofurþunga og við verðum að hafa það í huga. 

Hæstv. forseti. Ég er með fyrirspurn til hæstv. samgönguráðherra sem varðar Reykjavíkurflugvöll. Sannleikurinn er sá að það ríkir mikið vandræðaástand í sambandi við Reykjavíkurflugvöll og á meðan engin ákvörðun hefur verið tekin um það hver framtíð hans verður drabbast allt niður sem að honum snýr og starfsemin þar er í raun, ef við tölum um flugstöðina, okkur til skammar. Þetta er eitt en annað er það að Iceland Express hefur verið synjað um lóð sem þýðir að fyrirtækið á þá í erfiðleikum með að byggja upp starfsemi sína í innanlandsfluginu sem tefur það að þar komist á samkeppni. Auk þess má geta þess að Flugfélag Íslands hefur óskað eftir að byggja á flugvellinum. Allt þetta gerir það að verkum að það bitnar í raun á farþegum og því að hér geti hafist samkeppni í innanlandsflugi. Þetta hlýtur að vera mál sem hæstv. samgönguráðherra veltir mikið fyrir sér og vinnur að. Ég kem því upp til þess að spyrja ráðherrann hvað hann sjái fyrir sér í sambandi við lausn þessara mála þannig að við getum séð fyrir okkur að einhver niðurstaða finnist í sambandi við uppbyggingu Reykjavíkurflugvallar á næstu árum.

Hæstv. forseti. Það er rétt að það má orða þetta eins og hv. þingmaður gerði og taka undir að það er hálfgert vandræðaástand á Reykjavíkurflugvelli hvað varðar uppbyggingu vegna þeirrar óvissu sem er um það hvort völlurinn á að vera eða fara. Þannig hefur það verið í fjölmörg ár. Við vitum að það hefur staðið til lengi að byggja samgöngumiðstöð við Reykjavíkurflugvöll en það hefur ekki fengist. Ég átti fund með fyrrverandi borgarstjóra síðastliðið haust til þess að ræða það mál og í framhaldi af því var það sett í ákveðinn farveg gagnvart skipulagsmálum, deiliskipulagi.  Við höfum lesið um áform Iceland Express, þeir hafa komið á fund til okkar í samgönguráðuneytið vegna þess að þeir vilja hefja innanlandsflug til Akureyrar og Egilsstaða og hefja þar með samkeppni sem er hið besta mál og er alltaf til góðs fyrir notendur. Við settum 60 millj. í fjárlög til þess að skapa flughlað fyrir þá starfsemi. En það er rétt sem hv. þingmaður sagði að það var greinilega þannig að umsókn Iceland Express, sem ætlaði sjálft að skapa sér húsakostinn, var hafnað þannig að það er í pattstöðu. Nýlega lásum við, og vonandi hafa allir gert það, blaðaskrif frá forstjóra Flugfélags Íslands um að þeir séu orðnir þreyttir á að bíða og séu með hugmyndir um að fá að endurbyggja hús í staðinn fyrir það sem ég kalla stundum skúrana en kallast flugstöð á Reykjavíkurflugvelli og get ég kannski komið að því rétt á eftir. En það er auðvitað rétt að þetta er óþolandi ástand. Meðan vinna fer fram við rannsóknir á Hólmsheiði vitum við að völlurinn á eftir að 

Hæstv. forseti. Ég segi eins og hæstv. ráðherra, mér finnst þetta alveg óþolandi ástand og tel að þarna verði að vinna af miklum krafti í málunum svo við finnum einhverja niðurstöðu. Manni sýnist helst að niðurstaðan verði sú að horft verði til skemmri tíma og byggð einhver bráðabirgðastöð, því að þetta ástand, að bjóða upp á þessa skúra fyrir farþega í innanlandsflugi, er ekki boðlegt. Ég vil spyrja hæstv. samgönguráðherra að því hvort hann sé ekki tilbúinn að setja einhverja milljónatugi í þetta eða beita sér fyrir því að Alþingi samþykki það að einhverjir fjármunir fari í að byggja þarna þó að það mætti kallast bráðabirgðahúsnæði. Auðvitað vonast ég til þess að það verði húsnæði til framtíðar af því að ég tel mikilvægt að við höfum flugvöll fyrir innanlandsflugið í Reykjavík og þá er ég ekki að tala um uppi á Hólmsheiði 

Hæstv. forseti. Til að hafa það alveg á hreinu þá vantar okkur ekki peninga til að fara í þessa framkvæmd, þetta er skrifað inn sem sérstök fjáröflun. Flugstoðir hafa búið til rekstrarprógramm og reiknilíkan fyrir byggingu flugstöðvar þar sem þeir sem njóta þjónustu þar og fá aðstöðu þar borga fyrir og flugfarþegar borga ákveðið gjald líka. Það vantar því ekki peninga en það vantar leyfi frá Reykjavíkurborg til að hefjast handa. Ég var kominn að því áðan, virðulegi forseti, að segja frá hugmyndum Flugfélags Íslands um að endurbyggja núverandi húsnæði sem þeir eru í og í því sambandi er mér ljúft og skylt að segja frá því að ég átti fund með forstjóra Flugfélags Íslands síðastliðinn mánudag og borgarstjóranum í Reykjavík og aðstoðarmanni hans í framhaldi af því til að ræða þá stöðu sem uppi er. Ég get líka tekið undir það með forstjóra Flugfélags Íslands og ég ræddi það við hann að það væri kannski skynsamlegasta leiðin til þess að fá leyfi að byggja þar hús sem gæti þjónað sem flugstöð á næstu árum og væri þá ekki farið í þá stóru. Það yrði þá eingöngu 

Herra forseti. Nú ber svo við að hringinn í kringum Ísland eru allir flóar og firðir fullir af þorski og íslenskir sjómenn og fólk sem hefur atvinnu af því að vinna fisk í landi fær ekki tækifæri til að nýta þetta. Tilefni fyrirspurnar minnar er því hvort ekki sé ástæða til að endurskoða úthlutun á þorskkvóta og bæta við að minnsta kosti, eins og við lögðum til í Frjálslynda flokknum og fluttum um frumvarp í haust, 40 þús. tonnum til að taka mesta höggið af sjávarbyggðunum. Þó svo að ég telji, eins og ég hélt fram í kosningabaráttunni í fyrravor, að óhætt væri að veiða 250 þús. tonn af þorski á hverju ári næstu þrjú árin. Vart hefur orðið við þorsk á grálúðumiðum sem er mjög óvenjulegt, á Hampiðjutorginu svokallaða, mitt á milli Íslands og Grænlands. Það er 10–12% aukning í þorski á beitningavélabátum og trillur á Suðurnesjum eru að tvíhlaða á daginn núna. Við höfum notað svokallað togararall til að mæla þorskstofninn og það er löngu vitað að það gengur ekki upp að nota það til að mæla hann. Þess vegna hef ég lagt til, og ég skora á ráðherra að snúa sér að því og hvet hann til þess, að bætt verði við þorskkvótann sem fyrst þannig að menn geti nýtt sér þær þorskgöngur sem eru inni á flóum og fjörðum í dag því að það er auðvitað ekki síður ástæða til að bæta við 

Virðulegi forseti. Þó að ég sé góðviljaður get ég því miður ekki tilkynnt hv. þingmanni það úr ræðustólnum að ég ætli að ákveða aukningu á þorskkvótanum í dag. Hins vegar stendur núna yfir yfirgripsmeira togararall en nokkru sinni hefur átt sér stað. Það er skipulagt núna í mjög nánu samstarfi sjómanna, útvegsmanna og vísindamanna. Farið var mjög rækilega yfir þau mál í sérstakri nefnd sem sett var á laggirnar og í sátu fulltrúar allra þeirra sem ég nefndi. Alþingi ákvað í fjárlögum í ár að setja 50 millj. til viðbótar og raunar 50 í fjáraukalögunum í fyrra til að hægt væri að stórauka þessar rannsóknir og þær rannsóknir standa yfir núna og ég trúi því að út úr því komi betri og nákvæmari mæling en við höfum áður átt að venjast á stöðu þorskstofnsins. Það er alveg rétt hjá hv. þingmanni að það eru mjög góðar fréttir sem við heyrum núna mjög víða um vaxandi fiskgengd. Og það eru auðvitað mjög góðar fréttir sem við höfum heyrt undanfarna daga um að það sé mat þeirra sem m.a. vinna fiskinn og umgangast hann að þetta sé betri og vænni fiskur en áður hefur verið og vonandi er það vísbending um einhver jákvæð teikn. En við skulum ekki gleyma því að hluti af því að við urðum að grípa til niðurskurðar á þessu fiskveiðiári var að heildarþyngd þorskstofnsins hafði minnkað og 40% af skýringunni á minnkuninni á milli ára helgaðist af því að fiskurinn var léttari. Hv. þingmaður nefndi líka sérstaklega aflafréttir utan af Hampiðjutorgi. Rannsóknaskipið Árni Friðriksson hefur verið á þessum slóðum undanfarna daga m.a. til að tékka á þessu og til reyna að átta sig á þeim fréttum sem þaðan eru að koma. Ég vil því segja að reynt er að gera sem flest til að reyna að slá máli á stærð þorskstofnsins. Við skulum ekki gleyma því að ákvörðunin um að gefa út loðnukvóta var gefin og tekin á grundvelli rannsókna sem gerðar voru, ekki á grundvelli frétta sem borist höfðu 

Herra forseti. Togararallið og árangur af því, það mun aldrei verða hægt og verður aldrei bætt við þorskstofninn á Íslandsmiðum ef fara á eftir togararalli. Það er einfaldlega þannig. Og að bæta við fleiri togum á Íslandsmiðum sýnir ekkert og segir ekkert um hvort það sé fullt af fiski í öllum flóum og fjörðum. Það er mesti misskilningur. Fyrir ári síðan var togararall og niðurstaða þess var sú að mikið væri af stórum þorski og menn vissu af því en þeir vissu ekki eða töldu þá að það vantaði smáþorsk. Síðan er búið að setja Íslandsmet í skyndilokunum á smáfiski. Það er sögulegt hámark skyndilokana vegna smáfisks. 

Virðulegi forseti. Það er einfaldlega rangt sem hv. þingmaður heldur fram, að það hafi aldrei verið gefinn út aukinn kvóti á grundvelli togararalls. Við vitum það og sjáum það bara með því að skoða tölurnar aftur í tímann að það hafa sem betur fer komið ár þar sem við höfum séð auknar aflaheimildir sem hafa verið gefnar út einmitt á grundvelli rannsókna, einmitt á grundvelli togararallsins. Það stenst því alls ekki sem hv. þingmaður hélt fram, fyrir nú utan að það er ekki svo að eingöngu sé stuðst við togararallið þegar verið er að meta stofnstærðina. Það er ýmislegt fleira sem notað er, m.a. er höfð hliðsjón af netarallinu. Hins vegar er alveg rétt að netarallið gaf vísbendingar um …  Hv. þingmaður verður auðvitað að 

Herra forseti. Ég vil beina fyrirspurn til hæstv. samgönguráðherra. Flugmál og flugstöðvamál eru okkur framsóknarmönnum að vonum hugleikin þessa dagana því þar er víða úrbóta þörf. Komið hefur fram í fréttum að stefnt er að stórfelldum niðurskurði og mjög alvarlegum niðurskurði á útgjöldum lögreglustjóraembættisins á Suðurnesjum sem mun bitna mjög harkalega á öllum rekstri innan Flugstöðvar Leifs Eiríkssonar. Hér er um að ræða mál sem snertir þjóðina alla með mjög afdrifaríkum hætti og ég hefði auðvitað gjarnan viljað ræða þetta við dómsmálaráðherra en málið kemur líka á borð samgönguráðherra vegna reksturs Flugstöðvarinnar. Það má búast við því, eftir því sem kunnugir menn segja mér, að farþegar sem ætli sér að fara út kl. 8 að morgni nú í sumar þurfi að vera mættir upp í Leifsstöð kl. 3 að nóttu. Það má líka búast við því að afgreiðslutími í landamæradeildunum verði allt upp í fimm sinnum lengri en hann er núna. Þá má líka búast við því sem er kannski það allra alvarlegasta við þetta, að öll gæsla varðandi fíkniefni, varðandi hugsanlega brotamenn verði mikið lakari en nú er ef þessar fyrirætlanir ganga eftir og þrátt fyrir að fundur hafi verið haldinn með aðilum í dómsmálaráðuneytinu í vikunni er einhvern veginn ekkert í spilunum í dag sem bendir til að lausn sé í farvatninu. Málið kemur einnig mjög til kasta samgönguráðherra vegna þess að rekstur Flugstöðvarinnar er í rauninni settur í mjög alvarlega pattstöðu með þessum niðurskurði og ekki séð hvernig þar á að vinna úr og óánægja starfsfólks þar er mjög megn og mikil á öllum sviðum og ástandið er grafalvarlegt. Þess vegna óska ég eftir svörum hæstv. samgönguráðherra, til hvaða ráðstafana hann hefur hugsað sér að grípa í þessu sambandi.

Hæstv. forseti. Þessari fyrirspurn hefði auðvitað átt að beina til hæstv. dómsmálaráðherra sem fer með þessi mál. Ég get hins vegar sagt að ég veit að þetta mál er í eðlilegum farvegi milli dóms- og fjármálaráðuneytisins. Ég get ekki sagt mikið meira um þetta vegna þess að sá þáttur er ekki á forræði samgönguráðuneytisins. Hins vegar get ég upplýst það vegna þess að það er mjög ánægjulegt, að á morgun mun ég mæla fyrir frumvarpi um breytingu á Keflavíkurflugvelli, um að stofna opinbert hlutafélag utan um þann rekstur og í dag kl. 5 mun ég fara suður í Keflavík til að ræða við starfsfólkið þar og kynna því þær breytingar sem boðaðar eru í frumvarpinu og eiga fund með því. Vafalaust mun starfsfólkið m.a. ræða þessi mál þá. Ég ítreka að ég veit að þetta er í eðlilegum farvegi milli dóms- og fjármálaráðuneytisins.

Herra forseti. Ég geri mér fulla grein fyrir því og ég tók það fram að það hefði verið heppilegra að ræða þetta við dómsmálaráðherra en það er ekki á mínu forræði að ákveða hvaða ráðherrar eru til svara. En nú er skammt í páskafrí og því taldi ég brýnt að vekja athygli á þessu máli. Ég varð fyrir nokkrum vonbrigðum með þá fullyrðingu hæstv. samgönguráðherra að málið sé í góðum farvegi milli fjármálaráðuneytis, dómsmálaráðuneytis og embættisins syðra. Ég hef ekki sannfæringu fyrir því að svo sé og ég hef í rauninni áhyggjur af því ef hæstv. samgönguráðherra ætlar sér ekki neina sjálfstæða þátttöku eða sjálfstætt framtak í þessu sem honum ber skylda til sem ábyrgðarmanns þess að rekstur í Flugstöð Leifs Eiríkssonar gangi hnökralaust fyrir sig. Það stefnir allt í að það verði ekki þannig innan fárra mánaða og því kalla ég eftir ábyrgari stjórnsýslu en boðuð var hér áðan.

Hæstv. forseti. Hér er á ferðinni lagafrumvarp sem byggir á samningi sem forseti þingsins gerði við þingflokksformenn stjórnarflokkanna, Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar, svo og Frjálslynda flokksins og Framsóknarflokksins. Fyrri hluti þessa samnings var efndur með breytingum á þingskapalögum sem samþykkt voru fyrir jólahátíðir og síðari hlutinn sem m.a. kveður á um aðstoðarmenn þingmanna er hér til afgreiðslu. Hvorugt þessara frumvarpa er samkvæmt hugmyndum og tillögum sem þingflokkur Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs hefur lagt fram um þessi efni og getum við því ekki stutt frumvarpið. Um rökstuðning okkar vísa ég í umræður í þinginu.

Herra forseti. Eins og fram kom í máli hv. þm. Ögmundar Jónassonar er mál þetta hluti af breytingum á þingstörfum sem forsætisnefnd þingsins hefur haft forgöngu um og hæstv. forseti þingsins, Sturla Böðvarsson. Um málið hefur verið allvíðtækt samstarf og samráð þó að rétt sé sem fram kom í máli hans að Vinstri hreyfingin – grænt framboð hefur ekki átt aðild að þeirri samstöðu. Eins hefur hv. þm. Jón Magnússon ekki verið fylgjandi málinu og hefur það komið fram við fyrri umræður. Ég vísa til þess sem segir í nefndaráliti meiri hluta allsherjarnefndar sem gerð var grein fyrir við 2. umr. Þar segir að nefndin líti svo á að hér sé um að ræða hluta af því verkefni að bæta stöðu og starfsumhverfi Alþingis og alþingismanna og vísar til þess sem áður hefur komið fram að allsherjarnefnd beinir því til forsætisnefndar að halda áfram þeirri vinnu, m.a. með tilliti til þess að aðstoð verði almennt aukin við þingmenn.

Virðulegi forseti. Það er rétt sem hér hefur komið fram að þetta mál er hluti af samkomulagi sem gert var á sl. hausti sem miðar að því að breyta nokkuð störfum þingsins og aðbúnaði og aðstöðu þingmanna við störf sín. Þingflokkur Frjálslynda flokksins hefur staðið að þessu samkomulagi og mun gera það eins og til hefur staðið og um hefur verið samið. Það má líka benda á að þetta ákvæði samkomulagsins, þ.e. um að taka upp stöðu aðstoðarmanna þingmanna var samkomulag milli allra flokka fyrir átta árum í tengslum við kjördæmabreytinguna sem ég rakti í þingræðu við 2. umr. málsins og vísa ég til þess. Í þeim efnum eins og öðrum eiga orð að standa og stjórnmálaflokkar sem gera samkomulag af þessu tagi eiga að standa við það. Þetta átti að koma til framkvæmda árið 2003 og ég fagna því að það er loksins að verða að veruleika. 
            

Forseti vill biðja hv. þingmenn um að gefa hljóð. Umræður eru ekki í gangi að öðru leyti en því að hér er til atkvæðagreiðslu breytingartillaga á þskj. 714, 1.–2. töluliður frá Jóni Magnússyni.