Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forseti vill tilkynna um utandagskrárumræðu sem fer fram kl. 3.30 síðdegis, um launastefnu ríkisins. Málshefjandi er Kristín Ástgeirsdóttir og hæstv. fjmrh., Friðrik Sophusson, verður til andsvara. Umræðan fer fram samkvæmt 1. mgr. 50. gr. þingskapa, þ.e. hálftíma umræða.

Herra forseti. Í haust lagði ég fram fyrirspurn og óskaði eftir skriflegu svari um vasapeningagreiðslur til lífeyrisþega. Svarið barst nokkru fyrir jól og var spurningum mínum til hæstv. heilbrrh. ágætlega svarað nema þegar kom að spurningu um svokallaða vasapeninga utan stofnana. Þá þótti mér svar hæstv. heilbrrh. vera ákaflega sérkennilegt þar sem spurt var um þær sérstöku vasapeningagreiðslur. Í reglum kemur fram að tekjulitlir lífeyrisþegar, nánast tekjulausir, eiga rétt á vasapeningum sem eru rúmar 12 þús. kr. á mánuði ef þeir eru inni á stofnun. Þegar hæstv. umhvrh. Guðmundur Bjarnason var heilbrrh. réð hann nokkra bót á stöðu þeirra sjúklinga og vistmanna á stofnunum með því að setja í reglugerð nr. 213/1991 heimild til að greiða vasapeninga utan stofnana, sem voru tvöfaldir sjúkradagpeningar, sem dag eru um 1.300 kr., daglega ef menn fóru út af stofnun í sólarhring eða meira án þess að útskrifast. Nú er það algengt að fólk fer heim um jól, um helgar, jafnvel er deildum lokað tímabundið og menn eru sendir heim og þá er heimilt að greiða slíka vasapeninga utan stofnana. Þegar ég spurði hæstv. heilbrrh. um þessa vasapeninga og hversu margir hafa fengið þá undanfarin ár er svarið sem ég fæ frá hæstv. ráðherra svohljóðandi og segir í skjalinu, með leyfi forseta. ,,Greiddir eru svonefndir ,,heim um helgar`` vasapeningar, en þeir sárafáu lífeyrisþegar sem fá þá eru taldir með í töflunni hér á undan, enda eru þeir fyrst og fremst vistmenn stofnana.`` Að sjálfsögðu var ég að spyrja um vistmenn stofnana, það var alveg ljóst. Ég var að spyrja um þá vistmenn stofnana sem fóru heim og fengu þessar greiðslur. Þar sem ég fékk alls ekki viðunandi svar við þeirri spurningu minni í skriflegu svari hef ég óskað eftir ítarlegra svari frá hæstv. heilbrrh. og þess vegna legg ég þessa spurningu fyrir að nýju: Hversu margir ellilífeyrisþegar og öryrkjar sem dvelja á stofnunum hafa fengið greidda vasapeninga ,,utan stofnana`` samkvæmt þeirri reglugerð sem ég minntist á áðan? Ég óska hér með eftir því, herra forseti, að hæstv. heilbrrh. upplýsi það.

Virðulegi forseti. Fyrirspurn hv. þm. hljóðar svo: ,,Hversu margir ellilífeyrisþegar og öryrkjar sem dvelja á stofnunum hafa fengið greidda vasapeninga ,,utan stofnana`` samkvæmt reglugerð 213/1996 hvert undanfarinna fimm ára?`` Þessari fyrirspurn hefur verið svarað áður í skriflegu svari til þingmannsins á þskj. 586 í desember sl. Spurt var um breytingar á vasapeningagreiðslum til sömu aðila á undanförnum fimm árum og hversu margir þeir væru sem fengju þessa vasapeninga innan og utan stofnana. Svörin voru í stuttu máli á þá leið að nákvæmar tölur voru gefnar upp fyrir þessa hópa hvorn um sig á þessum árum vegna þeirra sem voru innritaðir á stofnanir, en þeir voru í heild í kringum 2.000 á hverju ári. Hvað varðar vasapeningagreiðslur utan stofnana, þá voru svör á þá leið að vasapeningar væru einungis greiddir í mjög litlum mæli utan stofnana en fjöldi þeirra fáu aðila sem undir það falla væri innifalinn í fyrrnefndum tölum, enda væri fyrst og fremst um vistmenn stofnana að ræða. Hv. þm. var ekki ánægður með þessar útskýringar, eins og fram kom í ræðu hans á undan, og spyr því aftur: Hversu margir hafa fengið vasapeningagreiðslur utan stofnana undanfarin fimm ár samkvæmt reglugerð 213/1996, sem er trúlega prentvilla því að sú reglugerð er varðandi lögreglusamþykkt Siglufjarðarkaupstaðar og ég veit að hv. þm. var ekkert að spyrja um það. Öðru máli gegnir um reglugerð nr. 213/1991 en það er það sem hv. þm. spyr um. Samkvæmt 5. gr. þeirrar reglugerðar er heimilt að greiða vasapeninga sem nemur tvöföldum sjúkradagpeningum fyrir hvern dag sem sjúklingur dvelst tímabundið utan stofnana án þess að útskrifast samkvæmt 6. gr. Gildir þessi reglugerð einnig um þá sem dvelja á stofnunum fyrir aldraða. Það er tiltölulega einfalt mál að safna upplýsingum um fyrri spurningu þingmannsins, um fjölda vistmanna með vasapeninga. Þær upplýsingar liggja fyrir. En á hinn bóginn eru ekki til neinir sérstakir bókunarlyklar í tölvukerfi Tryggingastofnunar ríkisins um vasapeninga sem greiddir eru utan stofnana. Þess vegna eru þeir aðilar sem fá vasapeninga utan stofnana og eru í leyfi heima um helgar eða við önnur tækifæri taldir með vistmönnum stofnana með vasapeninga. Vegna ítrekaðrar fyrirspurnar hv. þm. um nákvæmari upplýsingar á þessu sviði reyndist nauðsynlegt að kaupa forrit af SKÝRR sem keyrt var út í tæpar 20 stundir til að ná fram umbeðnum upplýsingum. Kostnaður við þetta er á annað hundrað þúsund þannig að ég vona að þessar upplýsingar komi hv. þm. að góðu gagni. Fjöldi lífeyrisþega með vasapeninga utan stofnana skiptist þá sem hér segir: Ég tek desember sérstaklega út þar sem þá sést hversu margir fara í jólaleyfi á þessum stofnunum þannig að sú fyrirspurn komi þá ekki sérstaklega síðar. Fyrir árið 1993, í desember: 5 öryrkjar og 1 ellilífeyrisþegi. Allt árið: 25 öryrkjar og 4 ellilífeyrisþegar. Fyrir árið 1994, í desember: 8 öryrkjar og 1 ellilífeyrisþegi. Allt árið: 26 öryrkjar og 8 ellilífeyrisþegar. Fyrir árið 1995, í desember: 7 öryrkjar og 1 ellilífeyrisþegi. Allt árið: 25 öryrkjar og 7 ellilífeyrisþegar. Fyrir árið 1996, í desember: 7 öryrkjar og 1 ellilífeyrisþegi. Allt árið: 82 öryrkjar og 21 ellilífeyrisþegi. Fyrir árið 1997, í desember: 10 öryrkjar, ellilífeyrisþegar engir. Allt árið: 70 öryrkjar og 25 ellilífeyrisþegar. Þetta er hin nákvæma greining á skiptingu þeirra lífeyrisþega sem fengið hafa vasapeninga utan stofnana undanfarin fimm ár af þeim 2.000 vistmönnum sem fá vasapeninga yfirleitt.

Hæstv. forseti. Ég vil þakka hv. þm. Ástu Ragnheiði Jóhannesdóttur fyrir að vekja athygli á þessu máli og sýnist ekki af veita, þar sem ekki einu sinni var gert ráð fyrir því í forriti Tryggingastofnunar að þessi bótaflokkur væri til. Þetta sýnir auðvitað ekkert annað en það hvers vegna svo fáir hafa fengið þessa vasapeninga. Ástæðan fyrir því er augljós. Fólk hefur ekki hugmynd um að þessi möguleiki sé fyrir hendi. Tryggingastofnun hefur greinilega ekki gert mikið til þess að kynna þennan möguleika. Og í stuttu máli sagt er ekki ástæða fyrir hæstv. ráðherra að vera með vægast sagt hálfgerðan hroka við hv. þm. Frammistaða ráðuneytisins er ekki til sóma, Tryggingastofnunar ekki heldur og ég lofa því að þetta mál verði sannarlega tekið upp í tryggingaráði og reynt að bæta úr.

Herra forseti. Þetta voru ótrúleg svör frá hæstv. ráðherra við lítilli spurningu um stórmál. Það er verið að spyrja um hversu margir hafa nýtt rétt, sem var settur inn í reglugerð 1991, og óþarfi fyrir ráðherrann að vera með útúrsnúninga þó að það hafi misfarist í meðferð þingsins og prentvilla orðið í þingskjali. Fyrir utan það tel ég enga ástæðu til að tína það til hér hvað það kosti að fá ákveðnar upplýsingar því að ég hef fengið upplýsingar um að fjöldi geðfatlaðra, sem voru settir út af deildum nú um jólin, fengu ekki þessa vasapeninga vegna þess að fólk hafði ekki hugmynd um að það ætti rétt á þeim. Það þarf að vera stöðug kynning í gangi til aldraðra, til geðsjúkra, til aðstandenda o.s.frv. Það er ekki nóg að kynna þetta einu sinni, tvisvar, þrisvar. Stöðug kynning þarf að vera í gangi því að menn fá ekki þessar greiðslur nema sækja um þær. Menn verða að sækja rétt sinn og það er ekki hægt að sækja hann aftur í tímann. Það er því full ástæða til að vera með stöðuga kynningu. Meðan ég annaðist kynningarstörf í Tryggingastofnun ríkisins var þetta kynnt reglulega á stofnunum en því miður þarf að kynna þetta stöðugt og samfellt. Ég fullyrði að full ástæða er til að fara í gagngera kynningu á þessu því að það er fjöldi sjúklinga og vistmanna á stofnunum sem eru heima án þess að fá þessar greiðslur sem þeir eiga rétt á. Það er ekki auðvelt fyrir fólk að þurfa að sjá sér farborða, jafnvel að kaupa jólagjafir eða annað sem menn vilja leyfa sér, fyrir um 12.000 kr. á mánuði eins og vasapeningarnir eru núna fyrir það fólk sem býr við þennan þrönga kost. Og það munar um 1.200 kr. á dag til viðbótar meðan menn eru utan stofnana og ég óska eftir því og gleðst yfir því að það skuli þó vera komið inn forrit í Tryggingastofnun til að fylgjast með þessum málaflokki.

Virðulegi forseti. Hér hefur þingmaðurinn fengið mjög nákvæmar upplýsingar og segir réttilega að það þurfi að vera stöðug kynning til að fólk viti hver réttur þess er. Undir það tek ég heils hugar. Það vill svo til að hv. þm. hefur verið upplýsingafulltrúi hjá Tryggingastofnun ríkisins og er það raunverulega enn því að hún er í fríi frá störfum. Og meðan hv. þm. kynnti þetta frá 1993--1995 þá nutu miklu færri þessa réttar en í dag þannig að upplýsingastreymi hlýtur að hafa aukist til þeirra sem þennan rétt eiga. Mér finnst mjög mikilvægt að hv. þm. hefur fengið þessar upplýsingar í smáatriðum og gerðar hafa verið þær ráðstafanir sem til þurfti til þess að hv. þm. fengi þær. Ég segi enn og aftur að ég vona að þessar upplýsingar komi að góðu gagni og full ástæða er til þess að þær geri það því að þarna er um tiltölulega fáa að ræða en mjög mikilvægan rétt.

Virðulegi forseti. Ég get ekki látið hjá líða að gera mjög alvarlegar athugasemdir við það sem fram kom af hálfu hæstv. heilbrrh. í meintum svörum hennar við fsp. hv. þm. Ástu Ragnheiðar Jóhannesdóttur. Hún gerði það að efni máls að þessi hv. þm. hefði haft með höndum tiltekin störf áður og hefði af þeim sökum best getað leitað sér upplýsinga öðruvísi en að spyrja beint í þingsölum. Enn fremur bætti hún því við í meintum svörum sínum að þessi hv. þm. væri í leyfi frá fyrri störfum sínum. Oft hefur maður heyrt hér undanslátt og útúrsnúninga af ýmsum toga en þetta tekur öllu fram, virðulegi forseti. Ég hlýt að gera mjög alvarlegar athugasemdir við þetta og óska þess að hæstv. forseti setji ofan í við hæstv. ráðherra í þessu efni.

Virðulegi forseti. Hv. síðasti ræðumaður hefur nú greinilega ekki heyrt orð mín 

Herra forseti. Ég sé mér ekki annað fært eftir þessi ummæli hæstv. ráðherra en að geta þess hér að ég sem þingmaður er enn að kynna almannatryggingar, kynna réttinn til bóta almannatrygginga, reyndar kauplaust, vegna þess að það er óskað eftir því við mig. Það getur vel verið að fjölgun lífeyrisþega í þessum bótaflokki sé vegna þess. Ég ætla þó ekki að segja að svo sé endilega vegna þess. Ég kalla samt eftir aukinni kynningu á þessu vegna þess að ég hef, því miður, allt of oft orðið vör við að fólk veit ekki um þennan rétt sinn og mun meiri kynningu þarf en einn eða tveir menn geta sinnt.

Virðulegi forseti. Telji hæstv. heilbrrh. það vera innleg í umræðuna þegar spurt er um efnisatriði varðandi hag tryggingaþega að eyða stórum hluta af tveim mínútum sínum í að gera grein fyrir bakgrunni hv. þingmanna, þá er það hennar val. Mér þykir það hins vegar mjög óeðlilegt í alla staði og tel tíma okkar þingmanna betur varið ef þessi hæstv. ráðherra sem ég nefni til sögunnar og aðrir verðu tíma sínum í að ræða málefnalega við hv. þingheim og svara fyrirspurnum sem fram eru lagðar. Það er af þeim sökum fyrst og síðast sem ég fer þess á leit við hæstv. forseta að hann minni hæstv. ráðherra á þetta hlutverk sitt og þessa skyldu sína.

Virðulegi forseti. Á haustþingi lagði ég fram fyrirspurn sem finna má á þskj. 682 og varðaði umsókn Friðar 2000 um leigu á skólahúsnæði í Reykholti. Nú hefur mikið vatn runnið til sjávar frá því að þessi fyrirspurn var fram lögð og sumum þeirra spurninga sem hér er að finna hefur í raun þegar verið svarað með framkvæmd ráðuneytisins. Engu að síður vil ég leyfa mér að nota þetta tækifæri til þess að óska eftir skýringum og svörum hæstv. ráðherra um þessi efni þó ekki sé farið nákvæmlega eftir tölusettum spurningum í þessa veru. Samkvæmt fjölmiðlafréttum hefur hæstv. ráðherra og ráðuneyti hans þegar tekið ákvörðun um ráðstöfun Reykholts að stærstum hluta og leigt það veitingamönnum til gisti- og veitingahúsareksturs. Við það ætla ég svo sem ekkert að gera neinar sérstakar athugasemdir en vil þó minna á að rekstur af þessum toga hefur gengið upp og niður vítt og breitt um landið. Fá þó þessir aðilar mínar bestu óskir um góðan gang. Ég vil hins vegar leita eftir því og spyrja hæstv. ráðherra hvers vegna umsókn Friðar 2000 um friðarháskóla hérlendis hafi ekki komið sterkar til álita en raun ber vitni. Mitt mat er --- og enn vísa ég til fjölmiðlafrétta þar um --- að hér sé sannarlega og sýnilega um alvöruumsókn að ræða. Kreditlistinn einn saman segir okkur allt um það. Þeir sem eru í framkvæmdastjórn þessara áforma eru frá heiminum öllum. Væntanlegir kennarar við skólann eru margir hverjir nafntogaðir og þekktir hver á sínu sviði og óbeinir ráðgjafar eru það ekki síður. Þar er að finna m.a. stjórnmálamenn og forustumenn í þjóðlöndum vítt og breitt um heiminn allan. Þannig að hér virðist ekkert plat á ferðinni og engin ástæða til þess að taka málið sem slíkt. Því spyr ég einfaldlega hvort hæstv. ráðherra finnist ekki ástæða til að gaumgæfa þetta mál enn frekar. Nú er staðan þannig því miður, og sú hefur verið þróunin, að skólahúsnæði sums staðar annar staðar á landinu hefur tæmst sökum nemendaeklu og því vil ég spyrja í ljósi þessa nýja veruleika málsins hvort hæstv. ráðherra sé reiðubúinn til þess að skoða hvort aðrir möguleikar gætu hugsanlega gagnast áformum um friðarháskóla hér á landi, sem ég held að séu allrar athygli verðar. Þetta vil ég leyfa mér, hæstv. forseti, að leggja í púkkið og vonast til þess að hæstv. ráðherra geti svarað þessum spurningum þó að þær séu eðli málsins samkvæmt nokkuð breyttar frá hinum skrifaða texta.

Herra forseti. Ég verð nú að segja að mér er nokkur vandi á höndum að koma hér og svara þessum spurningum því að hv. þm. lagði fyrir mig allt aðrar spurningar en ég átti að svara samkvæmt þingsköpum. Ég veit því ekki almennilega hvernig ég á að taka á málum og verð helst að biðja herra forseta að úrskurða í málum sem þessum þannig að tekið sé af skarið um það hvort spurningar hv. þm. hefðu ekki betur átt heima hér í gær þegar menn áttu að svara óundirbúnum fyrirspurnum, en núna undir þessum dagskrárlið þegar fyrir ráðherra eru lagðar spurningar sem hann á að svara samkvæmt þingsköpum og síðan gerist það í ræðustól að hv. þm. fer að ræða um allt annað  Að því er fyrirspurnirnar varðar þá eru þær þrjár. Það er í fyrsta lagi um Frið 2000 og Reykholt. Það liggur ljóst fyrir að hinn 20. janúar var undirritað samkomulag við aðra aðila en Frið 2000 um afnot af húsakosti í Reykholti. Menntmrn. hefur ritað undir samning milli ráðuneytisins annars vegar og hjónanna Óla Jóns Ólasonar og Steinunnar Hansdóttur hins vegar um að þau taki heimavistarhúsnæði Reykholtsskóla í Borgarfirði ásamt einbýlishúsi og sjálfstæðri geymsluaðstöðu á leigu. Tildrög samningsins eru þau að sl. vor var skólahaldi hætt í Reykholti eftir að nemendum hafði fækkað þar ár frá ári. Ákveðið var að auglýsa eftir hugmyndum um starfsemi sem gæti fallið að staðháttum í Reykholti. Einnig voru þeir sem höfðu hug á að standa þar að rekstri beðnir að gefa sig fram. Margar tillögur bárust og sex aðilar sögðust reiðubúnir að standa að því að hrinda eigin hugmyndum í framkvæmd á staðnum ef rekstrarforsendur leyfðu. Allar hugmyndir um atvinnustarfsemi í Reykholti voru skoðaðar, m.a. af óháðum ráðgjafa, og varð niðurstaðan sú að gengið var til samninga við ofangreind hjón. Leigusamningurinn er til fimm ára frá síðustu áramótum að telja. Leiga fyrir umrætt húsnæði er 10% brúttótekna af allri sölu gistingar, veitinga og þjónustu, þó þannig að leiga skal aldrei fara niður fyrir ákveðin mörk sem fara stighækkandi milli ára. Leigutaki hefur kauprétt á hinu leigða og skal hann tilkynna um áform sín eigi síðar en sex mánuðum fyrir lok leigutíma. Skal þá kaupverð þá vera 65 milljónir króna, framreiknað miðað við byggingarvísitölu í desember 1997. Leigugreiðslur er leigutaki hefur innt af hendi skulu renna upp í kaupverð eignanna. Menntamálaráðuneytið á forkaupsrétt að eignunum við síðari sölu. Áform leigutaka eru að bjóða þjónustu sína allt árið og verður lögð áhersla á tengsl við sögu staðarins og að sinna minni hópum af ýmsu tagi auk hefðbundins gisti- og veitingareksturs. Ferðaskrifstofa Íslands hefur leigt heimavistina mörg undanfarin sumur fyrir hótel- og veitingarekstur undir merkjum Hótel Eddu. Hagsýsla ríkisins kom fram fyrir hönd menntamálaráðuneytisins við samningagerðina og náið samráð var haft við heimamenn. Menntmrn. telur að nýting heimavistarhúsnæðis og mötuneytis með þessum hætti í Reykholti undir stjórn og á ábyrgð einkaaðila auðveldi aðra starfsemi á staðnum, m.a. á vegum Snorrastofu, sem sinnir vísindum, menningu og listum. Þetta er svar við þriðju spurningunni og þarna er lýst hvernig ráðuneytið hefur staðið að því að ráðstafa þeim húsakosti sem fellur undir heimavistarhúsnæði Reykholtsskóla, einbýlishúsi og sjálfstæðri geymsluaðstöðu. Að því er varðar gamla skólahúsið sjálft þá hefur ráðuneytið látið athuga hvort það henti fyrir varaeintaka- og geymslubókasafn á vegum Landsbókasafns Íslands -- Háskólabókasafns, en með slíkri ráðstöfun á hluta húsakostsins mundu forsendur fyrir starfi Snorrastofu enn styrkjast. Að því er varðar samskipti menntmrn. við Ástþór Magnússon þá hefur hann vísað þessum ákvörðunum ráðuneytisins til umboðsmanns Alþingis og ráðuneytið mun að sjálfsögðu svara bréfum umboðsmanns um málið og leggja fram öll gögn og allar forsendur fyrir þeim ákvörðunum sem teknar hafa verið. Ég hef sjálfur rætt við Ástþór um háskóla Friðar 2000 og sé í sjálfu sér ekkert á móti því að sá skóli starfi hér frekar en annars staðar. En það verður að fara eftir ákvörðunum þeirra sem að skólanum standa hvaða húsnæði þeir velja. Mér hefur skilist á forstöðumanninum eða hugmyndasmiðnum að skólahúsnæðið þurfi að vera innan ákveðinnar fjarlægðar frá Keflavíkurflugvelli þar sem fyrirlesararnir muni koma hér og hafa stutta viðtöl og þurfi þess vegna að geta kennt í nágrenni við Keflavíkurflugvöll til þess að sinna sínum störfum. Ég veit ekki hvort nokkurt húsnæði í umsjón menntmrn. er þannig staðsett, en þetta eru þau sjónarmið sem fram hafa komið.

Herra forseti. Ég þakka hv. þm. Guðmundi Árna Stefánssyni fyrir að hreyfa hér málefnum Reykholts. Satt að segja verð tel ég það metnaðarleysi sem sést af hálfu menntmrn. í þessu máli stóralvarlegan hlut þegar um Reykholt er að ræða. Ég held að það mætti segja að það sé til skammar. Í menntmrn. hefur sem sagt verið tekin ákvörðun um að bjóða Reykholt upp. Næsta frétt frá menntmrn. verður væntanlega sú að minning Snorra Sturlusonar verði boðin upp og lysthafendur geti boðið í Snorra Sturluson. Metnaðarleysið sem blasir við í svörum hæstv. menntmrh. er ótrúlegt. Ég tel að út af fyrir sig hefði þessi hugmynd um friðarskóla í Reykholti vel getað komið til greina og geti komið til greina. En það metnaðarleysi sem felst í að þarna eigi að hefja almennan rekstur sem á afar lítið skylt við venjulegt mennta- og menningarstarf, er fráleitt. Ég harma að við skulum hafa á stóli menntmrh. mann sem ber svo litla virðingu fyrir Reykholti og Snorra Sturlusyni.

Virðulegi forseti. Það fer að verða regla frekar en undantekning að hæstv. ráðherrar snúi út úr og eyði megninu af tíma sínum í útúrsnúninga og leiðindi. Hér byrjar hæstv. menntmrh. þann söng sinn að hann hafi ekki verið undir það búinn að svara efnislegum spurningum um þetta mál. Frekar vill hann lesa upp úr bréfinu sínu á internetinu eða úr fréttatilkynningu ráðuneytisins sem öllum þingmönnum barst fyrir fleiri vikum. Hvers konar forakt er þetta gagnvart hinu háa Alþingi. Eðlilega spyr ég um mál eins og þau standa á hverjum tíma og hæstv. ráðherra segist hafa verið betur búinn undir það í gær en í dag að svara efnislegum spurningum um málið. Hann kýs auðvitað að fara hina hefðbundnu leið að svara því sama og hann hefur þegar skrifað í sendibréf sín á netinu. Hann svarar með því sem hann hefur sent út sem fréttatilkynningu frá ráðuneytinu og allir hafa séð. Það er orðin hefðbundin leið hjá hæstv. ráðherrum þessarar ríkisstjórnar að forakta þingið svona gersamlega. Yfirskrift fyrirspurnar minnar laut að friðarháskólanum fyrst og síðast. Ég þarf engar útlistingar á því nákvæmlega upp á hvaða býti þessir veitingamenn tóku við Reykholti. Ég tek einnig undir orð hv. þm. Svavars Gestssonar að þetta metnaðarleysi er auðvitað til skammar á hinu forna höfuðbóli. Spurningar mínar lutu að því, hæstv. ráðherra, hvers vegna það hafi verið og hvað það hafi verið sem réði því að þessar háu hugmyndir um friðarsetur þarna efra hafi ekki náð fram að ganga. Hvað réði því? Í þessum skrifaða texta er spurt, vilji hæstv. ráðherra halda sig við hann: Hvers vegna var ekki samið? Hver er ástæðan? Því hefur ekki verið svarað einu orði en vísað til þess að hann ætli að svara bréfum umboðsmanns Alþingis þegar að því komi. Að svara hinu háa Alþingi var ekki um að ræða. Þetta er orðið gersamlega óþolandi, herra forseti, og verður auðvitað ekki við unað.

Herra forseti. Eins og ég lýsti í upphafi máls míns þá er vandi minn sá að fyrir liggja skrifaðar fyrirspurnir sem ég svaraði en hv. þm. var með allt aðrar spurningar í töluðu máli sínu sem var inngangur að fyrirspurnunum. Þess vegna spurði ég hæstv. forseta hvernig ætti að bregðast við í tilvikum sem þessum. Ég svaraði síðan spurningu hans um húsakost fyrir Frið 2000 og háskóla þeirrar stofnunar. Ég tel að æsingur hv. þm. eigi ekki við í þessu tilviki. Ég tel það rangt metið hjá hv. þm. að halda að minning Snorra Sturlusonar ráðist af því hvernig rekstri heimavistarhúsnæðis verði háttað í Reykholti og hvort þar verði aðstaða til veitingasölu. Að sjálfsögðu ræðst virðing Snorra Sturlusonar ekki af því hvernig þessum húsakosti er sinnt en honum þarf að sinna eins og öðru þarna á staðnum. Menn mega ekki gleyma því að starfandi er sérstök stofnun, Snorrastofa, í Reykholti með aðild menntmrn. Ráðuneytið hefur tekið þátt í þeirri uppbyggingu og þar er minningu Snorra Sturlusonar sinnt. Þar á að sinna vísindum, listum og menningarstarfi í nafni Snorra Sturlusonar. Hér er um að ræða tryggingu þess að það sé aðstaða fyrir þá sem koma á staðinn til þess að gista og njóta matar. Flóknara er það ekki. Að hv. þm. skuli telja þetta atriði varðandi rekstur í Reykholti ráða örlögum um minningu Snorra Sturlusonar, það er auðvitað allt annað og þar bind ég mestar vonir við starf Snorrastofu. Allar ákvarðanir í þessu máli hafa verið teknar í fullu samráði við heimamenn sem bera hag staðarins mjög fyrir brjósti. Til þessa verks hefur ekki verið gengið með neinni óvirðingu við Snorra Sturluson. Þvert á móti tel ég að þarna séu skapaðar forsendur fyrir fjölbreyttu starfi í Reykholti þar sem minningu hans verður haldið á lofti og öðru sem tengist þessum merka sögustað.

Vegna þeirra orða, sem hér féllu á undan, vill forseti taka fram að þingskjölin fela að sjálfsögðu í sér fyrirspurnir þær sem hér eru til umræðu.