Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga



Herra forseti. Við hv. 1. þm. Vesturl. höfum leyft okkur að flytja fram brtt., svo hljóðandi, með leyfi hæstv. forseta: „Á undan 1. gr. bætist ný grein, svo hljóðandi: Á eftir 1. málsl. 2. mgr. 10. gr. l. bætist nýr málsl.: Ráðh. getur þó ákveðið, að sama skuli gilda um sjúkrahús, sem er sérstaklega vel búið að tækjum til sjúkdómsgreiningar og meðferðar og hefur fastráðið eða ákveðið að ráða til starfa nægilega marga lækna til þess að leysa af hendi þau störf, sem eru við hæfi þess, þó ekki færri en þrjá.“ Þessi brtt. er í samræmi við brtt. heilbr.- og félmn., sem samþ. var hér við 2. umr. málsins í þessari deild, þar sem hér er um sjúkrahús að ræða, sem telja verður að megi bera fyllilega saman við fjórðungssjúkrahúsin, bæði hvað snertir stærð og tölu starfandi lækna. Þegar fjvn. var að störfum að undirbúa fjárlagafrv, eða yfirfara fjárlagafrv. yfirstandandi árs, þá var n. boðið á landsspítalann til þess að sjá þær framkvæmdir, sem þar eiga sér stað nú, og þær eru vissulega miklar. Yfirlæknir spítalans var þar til þess að sýna og skýra það, sem var verið að gera. Það kom fram hjá lækninum, að þegar rætt var um þessar miklu framkvæmdir við landsspítalann, bæjarsjúkrahúsið, sem verið er að byggja, og enn fremur þær endurbætur og hið nýja hús, sem verið er að byggja í Landakoti, að þegar þessar byggingar væru allar komnar í gagn, þá mundum við standa nokkuð svipað að vígi og við stöndum í dag, þegar tillit væri tekið til þeirrar fólksfjölgunar, sem ætti sér stað. Það er enginn efi á því, að með tilliti til þessa er brýn nauðsyn á því, að það sé unnið að slíkum framkvæmdum sem þessum, byggingu slíkra sjúkrahúsa, sem hér eru til umr. og brtt. þessi fjallar um. Því er það von okkar, að hv. d. verði við tilmælum okkar um það að samþykkja einnig, að styrkurinn nái til byggingarinnar jafnframt rekstrinum. Það er enginn efi á því, enda þótt það yrði ekki gert að þessu sinni, sem virtist þó við 2. umr. vera álit allra hv. alþm. þessarar deildar, að það bæri nú að breyta sjúkrahúslögunum eins og n. lagði til varðandi reksturinn, þá má það telja nokkurn veginn víst, að ef ekki væri nú um leið breytt einnig varðandi byggingarstyrkinn, þá er það bara mál, sem kemur aftur á næsta eða næstnæsta þingi. Þess vegna er eðlilegt og sjálfsagt, að málið verði nú afgreitt á viðunandi hátt, en það getur vart talizt, nema því aðeins að þetta hvort tveggja fylgist að.



Herra forseti. Eins og ég gat um við 2. umr. þessa máls hér í d., taldi heilbr.- og félmn. þá breyt., sem þá var gerð á ákvæðinu um rekstrarstyrk þessara sjúkrahúsa, réttlætismál. Um hitt atriðið, sem um er að ræða í brtt. á þskj. 341, er það að segja, að lengi var í lögum um að ræða tvenns konar styrk til byggingar sjúkrahúsa og sjúkraskýla. Það er í fyrsta lagi, að ríkissjóður greiddi 40% til minni sjúkrahúsa og sjúkraskýla, og í öðru lagi var heimild til þess að greiða 60% eða 3/5, ef um var að ræða fjórðungssjúkrahús, eitt í hverjum fjórðungi, þegar slík sjúkrahús höfðu hlotið viðurkenningu. Fyrir skömmu, - ég hygg, að það hafi verið fyrir tveimur árum, - var samþ. breyt. á þessum lögum í þá átt, að heimilt er að greiða 66% til byggingar sjúkrahúsa í bæjarfélögum, þar sem íbúar eru innan við 3000. Það má vel vera, að það sé kominn tími til þess að endurskoða löggjöfina um styrk til byggingar sjúkrahúsa á Íslandi. En ég vildi fara fram á það við hæstv. forseta, að hann frestaði afgreiðslu þessa máls nú, svo að n. gæfist færi á að athuga þessa till., áður en hún kemur til atkvæða. Ég er ekki tilbúinn að segja til um það, hvaða ákvörðun kann að verða þar tekin. En eins og ég gat um við 2. umr., leggur landlæknir til, að þetta sé ekki tekið í lög nú, og það er sérstaklega einmitt þetta atriði í till. hv. flm., sem landlæknir mælir á móti. Ég hef rætt nokkuð við hann um það, og hann telur einmitt, að það sé kannske tímabært að taka þetta allt til endurskoðunar, og er þess vegna á móti því, að breyting sé gerð nú, auk þess sem hann telur, að þær kvaðir, sem ríkissjóður sé þegar kominn í vegna þeirra sjúkrahúsa, sem nú eru í byggingu, séu svo miklar, að það sé naumast rétt að bæta þar á í svipinn, fyrr en eitthvað sést um það, hvernig gangi að leysa þær.