Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Forseti (JörB). Hæstv. atvmrh. mun hafa ætlað sér að mæla fyrir þessu máli, en þar eð mér hafa engar fregnir borizt um, að hann æski þess, að málið verði ekki tekið fyrir á þessum fundi og vísað til n., vil ég leyfa mér að taka það hér fyrir, og vænti ég þess, að hv.þm. hafi ekkert á móti því, að málinu verði vísað til 2. umr. Get ég heitið því, að við 2. umr. skal verða tillit tekið til þess, að málið hafi ekki verið rætt við þessa.

*Pétur Ottesen: Þetta mál var afgr. á síðasta þingi með rökst, dagskrá, sem fól í sér, að breytingar þær, sem á því væru gerðar, virtust íþyngja í ýmsum greinum vátryggjendum, samanborið við þau skilyrði, er þeir byggju við nú, a. m. k. þeim, sem skipta við Sjóvátryggingarfél. Íslands. Voru mörg rök fram færð fyrir því, að þetta væri svo, og náðist því samkomulag um að fresta afgreiðslu málsins, en hinsvegar gengið út frá því, að málið yrði athugað á ný, áður en það yrði flutt inn í þingið aftur. Nú skilst mér á grg., að frv. sé flutt óbreytt eins og skilið var við það á síðasta þingi. Þykir mér það miður farið, að svo skuli gengið á móti vilja hv.Nd. á síðasta þingi, að taka málið til athugunar að nýju, áður en það væri lagt hér fram, og reyna að finna annan og betri grundvöll að afgreiðslu þess, svo að kostur vátryggjenda yrði ekki gerður lakari en nú er hann. Vil ég því beina þeim tilmælum til n. þeirrar, sem fær málið til meðferðar og ég geri ráð fyrir, að verða muni sjútvn., að hún taki þetta til athugunar að nýju og kynni sér ástæður þær, sem til þess lágu, að málinu var vísað frá á síðasta þingi. Vænti ég þess, að hv.n. verði við þessum tilmælum, því að málið er mikils vert og þess, að frá því sé sem bezt og tryggilegast gengið, svo að ekki sé lengra gengið en þörf er á í því að íþyngja vátryggjendum, sem nú berjast í bökkum með sinn útgerðarrekstur.

*Forsrh. (Hermann Jónasson): Frv. það, sem hér liggur fyrir, er samhljóða bráðabirgðalögum þeim, er ég taldi nauðsynlegt að gefa út til að gera ráðstafanir til að hindra útbreiðslu fjárpestar þeirrar, er nú geisar um stór svæði landsins. Ég geri þó ekki ráð fyrir því, að frv. verði samþ. eins og það liggur hér fyrir, enda ekki þörf á því, því að nú getur þingið ákveðið um greiðslur úr ríkissjóði vegna ýmissa ráðstafana til hindrunar veikinni, þótt ekki væri það gert í bráðabirgðalögunum. Ég mun ekki tala almennt um málið við þessa umr., en óska þess, að því verði að henni lokinni vísað til landbn. Ég vil þó geta þess, að ef til vill hefði verið eðlilegra, að málið hefði verið borið fram í Nd., því að þar á sæti sá maður, hv. 2. þm.N.-M., sem einkum hefir haft ráðstafanir til hindrunar útbreiðslu veikinnar með höndum, en að sjálfsögðu er hann fús til að starfa í sambandi við landbn. þessarar hv. deildar og leggja öll gögn sín fyrir hana.

Þorsteinn Þorsteinsson Ég vil beina þeirri fyrirspurn til hæstv. landbrh., hvort stjórnin hafi hugsað sér að bera fram fleiri sjálfstæð lagafrv. um þetta efni. Hér er um geysimikil verkefni að ræða, og því tel ég æskilegt og sjálfsagt, að slík frv. komi sem fyrst fyrir þingið, því að ekki mun veita af tímanum. Ég mun hér ekki fara út í einstök atriði þessa frv., en geri ráð fyrir, að það komi í mjög breyttri mynd frá nefndinni, eða a. m. k. með geysimiklum viðaukum.

*Forsrh. (Hermann Jónasson): Ég býst ekki við því, að fram komi fleiri frv. frá stj. um þessa hlið málsins, en geri ráð fyrir, að upp úr þessu frv. verði samin þau lög, sem hv.þm. Dal. telur þörf á. Geri ég ráð fyrir, að hv. 2. þm.N.-M. starfi með nefndinni að meðferð frv., og jafnframt prófessor sá, er hefir haft rannsókn veikinnar með höndum.