Þingræður haldnar á Alþingi Íslendinga

Frsm. (Guðmundur Ólafsson) Eins og tekið er fram í nál. á þskj. 196, hefir fjhn. fallist á ástæðurnar fyrir því, að nauðsynlegt sje að hækka þetta fasta gjald til bæjarsjóðs Akureyrar. Telur nefndin það og kost, að gjaldið er færanlegt, eftir því, sem á stendur, svo að það þarf ekki altaf að vera jafnhátt, en getur verið mismunandi, eftir því, sem þarfir bæjarsjóðs eru í hvert skifti. Nefndinni þótti hlýða að láta í ljós það álit sitt, að rjett væri áð ákveða með lögum fasta tekjustofna handa sveitar-, bæjar- og sýslusjóðum, og telur nefndin æskilegt, að stjórnin leggi frv. um þetta efni fyrir næsta Alþingi. Mætti þá koma samræmi í löggjöfina um þetta, en það samræmi vantar nú, og það jafnvel svo, að í kaupstöðunum, sem þó hafa allir lögákveðið gjald til bæjarsjóða, gilda mismunandi ákvæði. Þetta er óviðkunnanlegt, og sjálfsagt að laga það. Að svo mæltu leyfi jeg mjer að leggja til, að háttv. deild samþykki frv. óbreytt.

Jóhannes Jóhannesson Jeg er háttv.fjhn. sammála um það, að finna þurfi fasta tekjustofna, ekki einungis handa bæjar- og sveitarsjóðum, heldur einnig handa sýslusjóðum. En mjer líkar það illa, að verið sje að hringla með löggjöf um þetta ár eftir ár. Fyrir þessu þingi liggja nú skattafrv. fyrir 3 kaupstaði, og stefnir hvert í sína átt. Þetta kann jeg illa við. Jeg vildi, að þetta væri gaumgæfilega athugað, og samræmt síðan. En það er of mikið verk handa þingnefnd að gera. Stjórnin á að gera þetta, og þá jafnframt leita álits hlutaðeigenda, eins og hv. nefnd hefir bent á. Og þetta ætti ekki að þurfa að taka mjög langan tíma. Tel jeg því óráðlegt að afgreiða nein lög um þetta á þessu þingi, þar sem búast mætti við, að þeim yrði að breyta ef til vill þegar á næsta þingi. Fyrir því leyfi jeg mjer að bera fram svo hljóðandi tillögu til rökstuddrar dagskrár: „Í því trausti, að stjórnin, að fengnum tillögum sýslunefnda og bjarstjórna, taki til íhugunar ákvðin um skattaálöguvald sveitastjórna, samrmi þau í kaupstöðunum og komi, svo fljótt, sem auðið er, fram með frv. til laga um það og fasta tekjustofna handa sveitarsjóðum, sýslusjóðum og bjarsjóðum, - tekur deildin fyrir næsta mál á dagskrá“. Jeg vil aðeins bæta því við, að jeg hygg, að fjhn.Nd., sem hefir til meðferðar frv. um breyting á bæjarstjórnarlögum Siglufjarðar, muni koma fram með dagskrá í svipaða átt í því máli.

Frsm. (Guðmundur Ólafsson) Það er ekki gott fyrir mig að mæla móti dagskrá háttv.þm. Seyðf. (Jóh. Jóh.), því að hún fer mjög í sömu átt og álit nefndarinnar. Þó er þar eitt atriði, sem mjer þykir athugavert, þar eð það er til þess heldur að draga úr því, sem nefndin hefir sagt. Í dagskránni er stjórninni falið að koma fram með frv. um þetta efni „sem fyrst“. Þetta er teygjanlegt og ekki nærri eins ríkt að orði kveðið og í nál., þar sem ætlast er til, að þetta frv. komi fyrir næsta þing. En það, sem einkum ber á milli háttv.þm. Seyðf. (Jóh. Jóh.) og nefndarinnar, er það, að hann vill ekki láta þetta frv. ganga fram nú. Nefndin aftur á móti leit svo á, að mikil bót væri að þessari breytingu fyrir hlutaðeigandi kaupstað, og væri þá engin ástæða til þess að láta hann bíða. Jeg lít svo á, að það hafi verið afturför þegar sveitarsjóðirnir voru sviftir föstum tekjustofnum. Fastir skattar og beinir eru rjettlátari en aðrir og geta oft jafnvel komið betur á heldur en niðurjöfnun, þótt hún eigi að heita að vera gerð eftir „efnum og ástæðum“. Þetta frv. eykur þá upphæð, sem Akureyrarbær fær inn með föstum sköttum, og eykur þá um leið rjettlæti. Þess vegna á háttv. deild ekki að aftra því, að Akureyri fái að njóta þess, þar til væntanleg endurskoðun hefir farið fram, jafnhliða og ákveðnir væru með lögum fastir tekjustofnar fyrir sýslusjóði og sveitarsjóði. Af þessum ástæðum leggur nefndin til, að frv. nái fram að ganga, en ekki vegna þess, að hún vilji tefja fyrir því, að hin margumrædda endurskoðun þessarar löggjafar fari sem fyrst fram. Þvert á móti. Það kom meira að segja til tals í nefndinni að flytja þál.till., til þess að herða á því, og verður ef til vill gert. Og um hringlið, sem af því leiddi að samþ. þetta nú, og þurfa svo ef til vill að breyta því fljótt aftur, vil jeg aðeins segja það, að mjer virðist sem nú sje hringlað með flest lög og hrært í þeim ár frá ári; er það reyndar venja, sem jeg vil ekki ljúka lofsorði á, eu hlýtur að stafa af ofmikilli óvandvirkni löggjafanna.

Sigurður Eggerz Jeg hefði nú næstum getað sparað mjer að tala eftir ræðu háttv.frsm. (G. Ó.). Við í fjhn. erum alveg sammála háttv.þm. Seyðf. (Jóh. Jóh.) um þörfina á því að fá samræma löggjöf um þetta efni. En hagur þessa bæjarfjelags, sem hjer um ræðir, er örðugur eins og margra fleiri um þessar mundir, og því teljum við ekki rjett að spyrna á móti þessu frv., sem þó mætti verða til nokkurra hagsbóta. Þetta er líka aðeins hækkun á gjaldi, sem til er fyrir. Og jeg sje ekki, að þetta þurfi neitt að vera til hindrunar, þá er tekið verður að samræma löggjöfina. Vona jeg því, að háttv. deild samþykki frv. Annars skal jeg geta þess, að jeg er því samþykkur, að þál.till. komi fram, eins og háttv.frsm. (G. Ó.) gat um.

Jóhannes Jóhannesson Ástæðan fyrir því, að jeg vil ekki taka upp í dagskrártill. ákvæði um, að frv. um það efni, er hjer ræðir um, verði lagt fyrir næsta þing, er sú, að sýslufundir eru þegar um það afstaðnir í ár, og verða ekki haldnir fyr en í marsmánuði næsta ár. Þess vegna er ekki unt, að álit sýslunefnda um það geti legið fyrir næsta þingi, nema þá að sýslunefndir væru kvaddar á aukafund til þess að ræða málið. Jeg er ekki á móti því, að gjald það, er hjer ræðir um, verði hækkað. En jeg álít nauðsynlegt, að samræmi fáist um alla lögmælta tekjustofna kaupstaðanna, og einnig sveita og sýslna, sem nauðsynlega þurfa að fá nýja tekjustofna til að styðjast við, svo ekki þurfi að vera að grauta í þessu þing eftir þing, og að samfeld löggjöf um þetta efni verði gildandi í framtíðinni, en að ekki gildi önnur lög í þessum en hinum kaupstaðnum. Og jeg hygg, að Akureyrarkaupstaður geti vel beðið, þar til þetta er komið í kring.

Sigurjón Friðjónsson Jeg lít svo á sem ekki sje rjett að tefja frv. það, er hjer liggur fyrir, með því að samþ. dagskrártill. háttv.þm. Seyðf. (Jóh. Jóh.). Hjer er farin ný leið til þess að afla bæjarsjóðum tekna. Og jeg álít, að heppilegt sje að fá dálitla reynslu um það, hvernig löggjöf í þessa átt reynist, áður en samfeld og víðtæk löggjöf um þessi efni er samþykt. Ef þetta frv. verður samþ. nú, þá fæst einmitt nokkur reynsla og bending um, hvernig haga skuli löggjöf um þetta síðar. Og því er jeg, fyrir mitt leyti, samþykkur því, að frv. nái nú fram að ganga.

Guðjón Guðlaugsson Jeg verð að játa það, að jeg hefi ekki athugað frv. það, sem hjer liggur fyrir, svo vel sem skyldi. Mjer finst ýmislegt mæla með því, að málið verði nú aðeins afgreitt með rökstuddri dagskrá, sem liggur hjer fyrir. Í mínum augum eru það engin meðmæli með frv., sem háttv.frsm. (G. Ó.) taldi því til gildis, að lóðir hafa hækkað nokkuð, og því von um meiri tekjur af því handa bæjarsjóðnum en áður hefði orðið. Mjer finst einmitt athugavert að samþ. þetta frv. nú, af því að fyrir þinginu liggur frv. um fasteignaskatt, sem gerir ráð fyrir 21/2 –3 gjaldi af lóðum þeim, er hjer ræðir um, til ríkissjóðs. Og þar sem við vitum, að verð lóða er yfirleitt mjög hátt nú eftir síðasta mati, og allar líkur til, að töluverð breyting verði á því að l0 árunum liðnum, þá virðist mjer rjettara, að hlutaðeigendur fengju tíma til að athuga, hvort skattur sá, er hjer um ræðir, myndi ekki fullhár, þegar væntanlegur fasteignaskattur til ríkissjóðs bætist við. Að þessu athuguðu mun jeg greiða dagskránni atkv.

Frsm. (Guðmundur Ólafsson) Háttv. þm. Seyðf. (Jóh. Jóh.) hjelt, að ekki mundi unt fyrir stjórnina að undirbúa málið undir næsta þing, ef leita ætti álits sýslunefndanna, þar sem sýslufundir væru nú um það afstaðnir, og ekki farið að halda næstu sýslufundi áður en Alþingi 1922 kemur saman. Jeg býst nú við, að sýslunefndir yrðu kvaddar á aukafund, til þess að ræða þetta mál, jafnframt ýmsum öðrum málum, sem fyrir þeim kynnu að liggja. Jeg held því, að halda beri því fast að stjórninni að undirbúa málið undir næsta þing. Háttv. 4. landsk.þm. (G. G.) hjelt, að jeg hefði farið of fögrum orðum um þennan skatt, því að lóðir væru mjög hátt metnar. Þykir mjer óviðkunnanlegt að heyra slík ummæli frá einum af þeim mönnum, sem lagt hafa síðustu hönd á fasteignamatið. Því hvað mun öðrum finnast um þetta margra nefnda verk, ef yfirmatsnefndarmennirnir sjálfir telja sumt af fasteignunum of hátt metið. Býst jeg við, að ganga megi út frá því, að á næstu 10 árum verði lóðir skattlagðar til sýslusjóða og sveitarsjóða, þrátt fyrir það, þótt jafnframt sje goldinn skattur af þeim í ríkissjóð. Jeg held ekki að við getum útvegað sveitar- og sýslufjelögum tekjustofna, sem sjeu skattfrjálsir frá ríkisins hálfu. Það hefir verið talað um það, að mat á lóðum sje svo hátt, að órjettlátt muni þess vegna að skattleggja þær eins og hjer er farið fram á. Matið hlýtur að vera bygt á því, sem lóðir hafa gengið kaupum og sölum undanfarið, og skattur af lóðum er því jafnrjettlátur og af öðrum fasteignum, sem metnar munu eftir svipuðum grundvallarreglum.

Einar Árnason Af því jeg býst við að greiða atkvæði móti rökstuddu dagskránni, vil jeg gera örlitla grein fyrir atkvæði mínu. Jeg vil ekki láta það skiljast svo, sem jeg sje mótfallinn efni dagskr., um að skora á stjórnina að undirbúa löggjöf um fasta tekjustofna handa sýslu- og sveitarsjóðum. En jeg er mótfallinn því, að þessu frv. sje vísað frá fyrir þá sök, að þingið ætlist til, að slíkt verði framkvæmt. Mál þetta hefir nú gengið gegnum Nd., og á mjög lítið eftir til þess að komast gegnum þingið, og þætti mjer illa farið, ef það yrði nú svæft, þar sem bæjarstjórn Akureyrar hefir einmitt athugað mál þetta nákvæmlega og er einhuga á því, að fá lögleiddan skattstofn þann, er frv. fer fram á. Og jeg sje ekkert á móti því, þótt samfeld löggjöf yrði samin um þetta efni síðar, að þetta frv. gangi fram nú. Jeg skal geta þess, að jeg álít svona lagaðan skattstofn ekki nauðsynlegan fyrir hreinar landbúnaðarsveitir. Niðurjöfnun eftir efnum og ástæðum er þar allajafna rjettlátasti og besti grundvöllurinn, vegna þess, að hreppsnefndirnar munu venjulega hafa sæmilega glögt yfirlit yfir ástæður manna og efnahag í sínu sveitarfjelagi. Alt öðru máli er að gegna með fjölmenn kauptún og kaupstaðina. Jeg mun því, eins og jeg hefi tekið fram, greiða atkvæði gegn dagskránni, af því að hún er sett í samband við þetta mál.

Guðjón Guðlaugsson Jeg held, að farið hafi fyrir háttv.frsm. (G. Ó.) eins og mjer, að hann hafi ekki hugsað út í það, er mál þetta var til athugunar í nefndinni, að verið er að leggja sjerstakan skatt með frv. þessu á lóðareigendurna. Menn vita ef til vill ekki, að í fasteignaskattsfrv. stjórnarinnar er gert ráð fyrir að greiða skatt af þessum eignum. Það er gefin bending um það, að skattur skuli goldinn af jarðeignum, en engin bending gefin um lóðir. Jeg held, að hlutaðeigendur hafi ekki íhugað það, að með þessu er tvöfaldur skattur lagður álóðareigendurna. Jeg sagði áðan, að lóðir væru yfirleitt hátt metnar. Jeg hygg, að lóðir á Akureyri sjeu yfirleitt sanngjarnt metnar. En jeg veit, að lóðir t. d. á Siglufirði eru svo hátt metnar, að það gengur ógegnd næst. Það er ekki af því, að mat á þeim sje rangt. Við höfum fengið upplýsingar um það hjá formanni yfirmatsnefndar í Eyjafjarðarsýslu. Hann segir þær metnar lægra en lægstu tilboð í þær. Jeg er sannfærður um það, að mat á þessum lóðum hrapar niður að 10 árum liðnum; það getur ekki staðið nema í augnabliksspenningi, í nokkurs konar brjálsemiskasti, sem gripið hefir fólkið svo víða þessi árin. En það var skylda matsmanna að meta eignir þessar eftir tilboðum, sem í þær höfðu fengist, og því eru þeir ekki álösunarverðir. Hvanneyrarhreppur, þar sem Sigulfjörður er í, er t. d. metinn helmingi hærri til skattgjalds en allar Vestmannaeyjar. Jeg mundi þó heldur kjósa Vestmannaeyjar, ætti jeg að kjósa um þessa staði til eignar. Jeg held því, að ótímabært sje að samþykkja þetta frv. nú, og að Akureyrarbúar sjái, ef þeir taka málið til athugunar á ný, að hægt er að leggja skatt til bæjarsjóðs á aðrar og fleiri fasteignir með jafnmiklum rjetti og lóðir, og finna þá ef til vill leiðir, sem þeir ekki sjá nú.

Sigurður Jónsson Mjer þykir talsvert óþægilegt, að formaður mentamálanefndar (K. E.), sem er frsm. þessa máls, er veikur og getur ekki mætt. En með því, að jeg óska, að málið tefjist eigi af þessari ástæðu, ætla jeg að mæla nokkur orð. Jeg vil þá fyrst geta þess, að eitt orð hefir fallið úr nál. Þar stendur, að nefndin hafi ekkert fundið „við frv. að athuga“, að á eftir því átti að standa orðið „efnislega“. Brtt. á þskj. 189 eru sem sje orðabreytingar, og þær eru gerðar í samráði við þá, er samið hafa frv. Jeg þarf því lítið að minnast á þær. Aðeins vil jeg geta þess, að nefndinni þótti ekki orðið „rímbækur“ svara fullkomlega til þess, sem til var ætlast, og setti nefndin „dagatöl“ í staðinn. Það, sem við er átt, er það, sem á útlendu máli er nefnt „kalender“, en alþýða manna skilur svo orðið rímbók, að það sje átt við fingrarím eða annað þess háttar. Síðasta brtt. nefndarinnar er um það, hvenær einkarjetturinn skuli byrja. Fer brtt. fram á, að það verði ári síðar en frv. greinir. Er fyrir því sú aðalástæða, að almanak fyrir árið 1922 getur naumast orðið búið til útsendingar frá Háskólanum svo snemma, sem venja er til og nauðsyn krefur. Fleiru hefi jeg ekki við að bæta, öðru en því, að það er ósk mentamn., að hv. deild samþykki frv. með þessum breytingum, sem nefndin leggur til, að gerðar verði á því.

Frsm. (Sigurjón Friðjónsson) Nefndin leggur til, að mál þetta verði afgr. með rökstuddri dagskrá á þskj. 199. Vil jeg vísa til ástæðna þeirra, er þar eru fram teknar, og fer ekki fleiri orðum um málið.

Flm. (Björn Kristjánsson) Hv. nefnd hefir nú látið álit sitt í ljós, og þýðir víst ekki að deila við dómarann um það; forlög málsins eru sennilega ákveðin. Vil jeg athuga ofurlítið ástæður hv. nefndar, og skal vera fáorður. Fyrsta ástæðan, sem hv. nefnd færir gegn frv., er fjárhagsástandið. Jeg veit vel, að fjárhagur landsins er ískyggilegur nú, og gæta verður varúðar í því að binda ríkissjóði of þunga bagga á herðar. En hvað sem því líður, þá bjóst jeg ekki við, að nefndin færði þessa ástæðu móti frv., því fjárhæð sú, sem ríkissjóði er með þessu bundin á herðar, er eigi nema örlítill dropi í hafið, þar sem um jafnstóra upphæð er að ræða og fjárlögin verða að þessu sinni. En svo er það líka vitanlegt, að svo mun fara á þessu þingi, eins og jafnan áður, að þrátt fyrir allar sparnaðarheitstrengingar hv.þm. fljóti með margar fjárbænir langtum þýðingarminni og ónauðsynlegri en þessi, og það svo tugum þúsunda skifti. Þá er það læknaskorturinn, sem nefndin segir svo mikinn, að eigi muni fást læknir í hjerað þetta. En því er svo varið, að þegar menn þrá eitthvað, þá er eins og menn geti lengi lifað á þránni, lifað í voninni um, að úr óskum sínum verði bætt. Og því er það, að jeg legg mikið upp úr því, að frv. verði samþ., þótt eigi sjeu líkindi til, að læknir fáist í hjerað þetta nú þegar. Þangað til læknir fengist gætu hjeraðsbúar notast við styrk til þess að halda lækni hjeðan úr Reykjavík. Ef frv. þetta fellur, mun jeg fara fram á, að styrkur sá, sem þessi hjeruð hafa nú til læknisvitjunar, hækki að mun, því hann er svo lítill, að ómögulegt er að fá lækni hjeðan úr Reykjavík til þess að sinna læknisvitjunum úr þessum hreppum. Loks er þriðja ástæða nefndarinnar sú, að fleiri hjeruð bætist við, ef þetta frv. verður samþ. Það hafa þegar komið beiðnir um fjölgun í 3–4 hjeruðum, auk þessa. En jeg vil taka það fram, að þar sem þingið veitir altaf fje til ýmislegs, sem minni þörf er á, eins og jeg gat um áðan, þá munar engu, þótt bætt sje við 4–5 læknishjeruðum alls; þótt veittar sjeu 14–20 þús. kr. til þess að vernda líf og heilsu margra landsbúa, þá verður það ekki til að ríða slig á fjárlög þessa þings. Jeg kann því illa, að þar sem frv. þetta hefir verið samþ. hjer í deildinni áður, þá skuli eiga að skera það niður nú. Þess vegna vil jeg óska og vona, að hv. deild lofi málinu fram að ganga. Einn hv.þm. spurði mig um það, hvort jeg vildi heldur afgr. frv. með rökstuddri dagskrá eða láta fella það. Jeg kýs heldur, ef einungis um það tvent er að ræða, að frv. verði vísað frá með rökstuddri dagskrá. En jeg held, að þótt þessu máli hafi verið vísað frá með rökst. dagskrá á þingunum 1917 og 1919, þá sje síður en svo ástæða til þess að láta það sæta sömu meðferð nú, því á þessum árum hafa margir merkir menn í Kjósinni dáið sökum þess, að eigi náðist til læknis, vegna læknisleysis á þessum stöðvum. Jeg ber því það traust til hv. deildar, að hún samþ. frv. og sýni með því samkvæmni sína, svo að þessir hreppar fái að lifa í voninni um að fá lækninn í náinni framtíð.

Halldór Steinsson Á Alþingi 1917 flutti jeg hjer í deildinni frv. um stofnun Hnappdælalæknishjeraðs. Hin hv. deild sá sjer ekki fært að samþ. frv., en afgr. það með rökst. dagskrá, eins og nefndin leggur til að gert verði við frv. það, sem nú liggur hjer fyrir. Jeg vil, með leyfi hæstv. forseta, lesa upp dagskrána frá 1917. Hún hljóðar svo: „Í því trausti, að stjórnin á næstu árum taki skipun læknishjeraða til gagngerðrar endurskoðunar, sjerstaklega með tilliti til þeirra óska, sem komið hafa fram á síðari þingum í því máli, tekur deildin fyrir næsta mál á dagskrá.“ Á þingi 1919 kom þetta mál aftur til umr. hjer í þessari hv. deild. Og eins og hv.flm. (B. K.) gat um, var þá samþ. hjer í deildinni að stofna tvö ný læknishjeruð Hnappdælahjerað og Kjósarhjerað, og málið afgr. til hv.Nd. Er þrátt fyrir þennan skýlausa vilja deildarinnar 1919 og hina skorinorðu dag skrá 1917, hefir stjórnin þó alls ekkert gert í þessu máli. Þegar þetta mál kemur nú enn á ný fyrir þingið, og það treystist ekki til að afgr. það, vegna fjárskorts, þá er það þó það minsta, sem þingið getur gert, að ákveða svo skýrt, að stjórnin skuli undirbúa málið, að hún geti ekki látið það undir höfuð leggjast. En nú er dagskrá nefndarinnar svo óákveðin, að stjórnin getur hennar vegna dregið undirbúning þessa máls á langinn. Í nefndarálitinu er tekið svo til orða, að stjórnin skuli taka skipun læknishjeraða til gagngerðrar endurskoðunar, „þegar hægist um fjárhag landsins“. Þarna eru bakdyr fyrir stjórnina að smjúga út um. Því það er á hennar valdi að ákveða, hve nær hún telur fjárhag landsins svo góðan, að tiltök sjeu að taka skipun læknishjeraðanna til endurskoðunar. Þess vegna álít jeg rjettast að fella þessa setningu burtu úr dagskránni. Yrði hún þá fullkomlega í samræmi við vilja þingsins 1917. Jeg leyfi mjer því að bera fram aðra rökstudda dagskrá, svo hljóðandi. Í því trausti, að stjórnin taki skipun læknishjeraða til gagngerðrar endurskoðunar sem fyrst, og taki þá tillit til þeirra óska, sem fram hafa komið á síðari þingum í því máli, tekur deildin fyrir næsta mál á dagskrá.

Frsm. (Sigurjón Friðjónsson) Jeg vil benda á, að þessi orð í dagskránni, sem hv.þm. Snæf. (H. St.) vill fella burtu, standa í beinu sambandi við þá aðalástæðu, sem nefndin færir fram í nál. fyrir því, að hún getur ekki mælt með því, að frv. verði samþ. að sinni. Það er einkum sökum fjárhagserfiðleikanna, að nefndin leggur á móti frv., og get jeg ekki álitið rjett að ota stjórninni út í undirbúning fremur en framkvæmd málsins, á meðan þeir haldast. Jeg er því á móti dagskrá hv.þm. Snæf. (H. SL).

Halldór Steinsson Mjer virðist kenna misskilnings hjá hv. 1. landsk. (S. F.), því þótt stjórnin undirbúi málið, þarf það ekki að hafa nein útgjöld í för með sjer, og ekki heldur þurfa lögin fyrir það að koma strax í framkvæmd. Brtt. mín er aðeins til að herða á, að stjórnin láti endurskoðun á skipun læknishjeraðanna fara fram.

Sigurður Jónsson í dagskrá hv.þm. Snæf. (H. St.) felst ekkert annað en áskorun til stjórnarinnar um að láta endurskoðun á skipun læknishjeraða fara fram. Stjórnin getur ekki framkvæmt neitt, þótt hún láti rannsóknina fara fram. Öll framkvæmdin er á valdi þingsins. Jeg mun því greiða atkvæði með hinni rökstuddu dagskrá hv.þm. (H. St.).

Frsm. Sigurjón Friðjónsson): Jeg lít svo á, að undirbúningurinn taki einnig til framkvæmdanna.