arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ræktun íslenska fjárhundsins Þingsályktun - þingskjal nr. 931

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 12/117.

Þskj. 931 - 390. mál.

Þingsályktun um skipulega ræktun íslenska fjárhundsins.

Alþingi ályktar að fela landbúnaðarráðherra að skipa nefnd sem gerir tillögur um aðgerðir til að vernda íslenska fjárhundinn og hreinrækta stofninn.

Samþykkt á Alþingi 12. apríl 1994.
Stefnumótandi byggðaáætlun 1994–1997 Breytingartillaga - þingskjal nr. 959

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 378 . mál.

959. Breytingartillögur við till. til þál. um stefnumótandi byggðaáætlun 1994–1997.

Frá Sólveigu Pétursdóttur, Gísla S. Einarssyni, Eyjólfi Konráð Jónssyni

og Inga Birni Albertssyni.

Á eftir orðunum „nýtingar náttúruauðlinda“ í d-lið 1. tölul. komi: annarra landgæða.

C-liður 2. tölul. falli brott.

D-liður 4. tölul. orðist svo:

Framlag af fjárlögum verði sem hér segir:

REPRÓ
Endurskoðun laga um síldarútvegsnefnd Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 968

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 602 . mál.

968. Tillaga til þingsályktunar um endurskoðun laga um síldarútvegsnefnd og nýtingu síldarstofna.

Frá sjávarútvegsnefnd.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa nefnd til að gera tillögur sem miði að því að auka nýtingu síldar til manneldis og nýta betur þá möguleika til atvinnusköpunar og gjaldeyrisöflunar sem felast í veiðum og vinnslu síldar. Nefndin endurskoði m.a. í þessu sambandi lög nr. 62/1962, um síldarútvegsnefnd og útflutning saltaðrar síldar, í þeim tilgangi að efla markaðsöflun fyrir síldarafurðir.

Greinargerð.

Til sjávarútvegsnefndar hefur í vetur verið vísað tveimur tillögum til þingsályktunar sem tengjast síldveiðum. Önnur er um nýtingu síldarstofna og hin um endurskoðun laga um síldarútvegsnefnd. Nefndin hefur nú ákveðið að sameina þessar tillögur í eina og standa saman að flutningi hennar.

Með auknum síldarafla og vegna þeirra breytinga, sem orðið hafa í Austur-Evrópu, hefur vaxandi hluti þeirrar síldar, sem landað hefur verið hérlendis síðustu árin, farið til bræðslu og var þetta hlutfall um 60–70% á síðustu vertíð. Þetta er miður þar sem mun hærra verð fæst fyrir síld sem unnin er til manneldis en þær afurðir sem bræðslan gefur af sér. Markaðir fyrir ýmsar síldarafurðir eru víða allstórir en kröfur neytenda mjög mismunandi eftir markaðssvæðum, t.d. er neysla saltsíldar mikil í Rússlandi en Japanar vilja fá síldina frysta. Þeir aðilar, sem unnið hafa síld til manneldis, kvarta hins vegar yfir erfiðleikum á því að fá nægilegt hráefni til að vinna upp í gerða samninga þar sem mikill hluti landaðs afla hefur farið beint í bræðslu. Nefnd sú, sem tillagan gerir ráð fyrir að verði skipuð, skal leggja fram tillögur um leiðir til að koma þessum málum í betra horf. Þær skulu bæði taka mið af hvort ekki sé hægt að auka hlutfall síldar til vinnslu og hvort grundvöllur sé fyrir að auka heildarveiðiheimildir á síld. Jákvæðar spár um að norsk-íslenski síldarstofninn sé að ná þeirri stærð að hann fari að ganga á Íslandsmið á ný hljóta að knýja á um að þetta verði skoðað. Jafnframt þessu skal nefndin taka lög nr. 62/1962, um síldarútvegsnefnd og útflutning saltaðrar síldar, til endurskoðunar í þeim tilgangi að efla markaðsöflun fyrir síldarafurðir.

Rússar, sem oftast hafa verið stærstu kaupendur okkar að síldarafurðum, hafa ítrekað óskað eftir því að fá að kaupa síld beint úr veiðiskipum og hafa m.a. boðist til að greiða síldina með heilfrystum þorski úr Barentshafi. Vitað er að þeir hafa í fjölda ára keypt fersksíld beint úr veiðiskipum hjá helstu keppinautum okkar svo sem Kanadamönnum, Norðmönnum, Bretum og Írum og í sumum tilfellum skuldbundið sig til að kaupa jafnhliða unnar síldarafurðir. Með hliðsjón af þessu er full ástæða til að nefndin geri jafnframt tillögur um endurskoðun á núgildandi fyrirkomulagi á þessum viðskiptum Íslendinga við Rússa.
Vegtenging um utanverðan Hvalfjörð Nefndarálit - þingskjal nr. 974

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 556 . mál.

974. Nefndarálit um till. til þál. um vegtengingu um utanverðan Hvalfjörð.

Frá samgöngunefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og lýsir stuðningi við hana. Á fund nefndarinnar mætti Jón Birgir Jónsson, ráðuneytisstjóri í samgönguráðuneytinu.

Alþingi, 18. apríl 1994.

Pálmi Jónsson,

Petrína Baldursdóttir.

Sturla Böðvarsson.

form., frsm.

Jóhann Ársælsson.

Guðni Ágústsson.

Stefán Guðmundsson.

Egill Jónsson.

Árni Johnsen.

Guðrún J. Halldórsdóttir.
Störf og starfshættir umboðsmanns Alþingis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 978

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 603 . mál.

978. Tillaga til þingsályktunar um breytingu á þingsályktun frá 2. maí 1988, um störf og starfshætti umboðsmanns Alþingis.

Frá forsætisnefnd.

Alþingi ályktar að gera eftirfarandi

Breytingu á reglum

um störf og starfshætti umboðsmanns Alþingis,

nr. 82/1988.

1. gr.

Í stað orðanna „ sbr. 11. gr. laga nr. 52/1985, um þingsköp Alþingis“ í 1. tölul. 3. gr. reglnanna kemur: samkvæmt lögum nr. 55/1991, um þingsköp Alþingis, með síðari breytingum.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 7. gr. reglnanna:

Í stað orðanna „laga nr. 74/1974“ í 2. málsl. komi: laga nr. 19/1991.

Í stað orðanna „2. mgr. 80. gr. laga nr. 74/1974“ í 4. málsl. kemur: lögum nr. 19/1991.

3. gr.

1. mgr. 12. gr. reglnanna orðast svo:

Umboðsmaður skal fyrir 1. september ár hvert gefa Alþingi skýrslu um starf sitt á liðnu almanaksári. Skýrsluna skal prenta og birta opinberlega.

Greinargerð.

Reglur um störf og starfshætti umboðsmanns Alþingis, nr. 82/1988, hafa gilt í tæp sex ár. Heppilegt þykir að nokkrum atriðum verði breytt og er gerð tillaga um það hér. Ekki er þó um viðamiklar breytingartillögur að ræða.

Í 1. og 2. gr. er lagt til að tilvísunum verði breytt í samræmi við lagabreytingar og þær jafnframt einfaldaðar.

Í 3. gr. er lagt til að umboðsmaður Alþingis hafi frest til 1. september ár hvert til að skila skýrslu um starf sitt til Alþingis í stað 1. mars. Þá er líklegt að hann hafi fengið viðbrögð stjórnvalda við álitum sínum og þess vegna unnt að birta hvort tveggja í ársskýrslunni. Þessi breytingartillaga er gerð að höfðu samráði við umboðsmann Alþingis.
Samningur um Svalbarða Nefndarálit - þingskjal nr. 985

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 542 . mál.

985. Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu samnings um Svalbarða.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og sendi hana jafnframt sjávarútvegsnefnd til umsagnar og mælti hún eindregið með samþykkt hennar á þessu þingi.

Nefndin mælir með samþykkt tillögunnar.

Alþingi, 18. apríl 1994.

Björn Bjarnason,

Steingrímur Hermannsson.

Geir H. Haarde.

form., frsm.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Páll Pétursson.

Ólafur Ragnar Grímsson.

Anna Ólafsdóttir Björnsson.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.

Árni R. Árnason.
Varnir gegn mengun hafsins Nefndarálit - þingskjal nr. 986

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 495 . mál.

986. Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu breytinga á samningi um varnir gegn mengun hafsins vegna losunar úrgangsefna og annarra efna í það.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og sendi hana jafnframt umhverfisnefnd til umsagnar og mælir hún með samþykkt hennar. Umsögn umhverfisnefndar er birt sem fylgiskjal með áliti þessu.

Nefndin mælir með samþykkt tillögunnar.

Alþingi, 18. apríl 1994.

Björn Bjarnason,

Steingrímur Hermannsson.

Geir H. Haarde.

form., frsm.

Páll Pétursson.

Ólafur Ragnar Grímsson.

Anna Ólafsdóttir Björnsson.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.

Árni R. Árnason.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Fylgiskjal.

Umsögn umhverfisnefndar.

(12. apríl 1994.)

Umhverfisnefnd hefur að beiðni utanríkismálanefndar fjallað um þingsályktunartillögu um varnir gegn mengun hafsins, 495. þingmál. Tillagan varðar breytingar á svonefndum Lundúnasamningi frá 29. desember 1972 sem Íslendingar fullgiltu 24. maí 1973. Samningurinn öðlaðist gildi hér á landi 30. ágúst 1975. Breytingarnar eru hins vegar grundvallaðar á samkomulagi samningsaðila frá 12. október 1978. Þær lúta einungis að þeim þætti samningsins er varðar meðferð ágreiningsmála. Með breytingunni gefst samningsaðilum kostur á að velja hvort þeir vísi deilumálum sínum til Alþjóðadómstólsins eða hvort þeir leggi deiluna í gerð.

Nefndin fékk á fund sinn vegna málsins frá umhverfisráðuneyti Þóri Ibsen deildarstjóra og Karitas Gunnarsdóttur deildarsérfræðing. Fram kom í máli þeirra að fyrirkomulag varðandi lausn deilumála væri mismunandi í þeim alþjóðasamningum sem Íslendingar eru aðilar að og ekki væri alltaf gefinn kostur á því að vísa þeim til Alþjóðadómstólsins. Þá kom fram að 71 ríki hefur nú fullgilt Lundúnasamninginn, en einungis 18 ríki hafa fullgilt þær breytingar sem þingsályktunartillaga þessi kveður á um. Forsenda þess að breytingarnar öðlist gildi er að 3 / 4 hlutar aðildarríkja hafi fullgilt þær þannig að fyrir liggur að 30 ríki til viðbótar þurfa að fullgilda breytingarnar. Þrátt fyrir þetta kváðu fulltrúar umhverfisráðuneytis Íslendinga hafa legið undir ámæli fyrir að fullgilda breytingarnar svo seint sem raun ber vitni.

Umhverfisnefnd mælir með samþykkt tillögunnar en telur þó aðfinnsluvert hve langur tími hefur liðið frá samþykkt breytinganna til undirbúnings fullgildingu þeirra. Nefndin bendir á að slíkt hefur ítrekað gerst áður og telur ástæðu til að mótaðar verði skilvirkar verklagsreglur að þessu leyti.

F.h. umhverfisnefndar,

Kristín Einarsdóttir.
Vegtenging um utanverðan Hvalfjörð Þingsályktun - þingskjal nr. 993

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 13/117.

Þskj. 993 - 556. mál.

Þingsályktun um vegtengingu um utanverðan Hvalfjörð.

Alþingi ályktar að staðfesta samning milli samgönguráðherra og hlutafélagsins Spalar hf., dags. 23. júní 1993, um vegtengingu um utanverðan Hvalfjörð, sbr. 2. gr. laga nr. 45/1990.

Samþykkt á Alþingi 20. apríl 1994.
Samningur um Svalbarða Þingsályktun - þingskjal nr. 995

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 14/117.

Þskj. 995 - 542. mál.

Þingsályktun um staðfestingu samnings um Svalbarða.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd samning um Svalbarða sem gerður var í París 9. febrúar 1920.

Samþykkt á Alþingi 20. apríl 1994.
Varnir gegn mengun hafsins Þingsályktun - þingskjal nr. 996

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 15/117.

Þskj. 996 - 495. mál.

Þingsályktun um staðfestingu breytinga á samningi um varnir gegn mengun hafsins vegna losunar úrgangsefna og annarra efna í það.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd breytingar á samningi frá 29. desember 1972 um varnir gegn mengun hafsins vegna losunar úrgangsefna og annarra efna í það sem gerðar voru í Lundúnum 12. október 1978.

Samþykkt á Alþingi 20. apríl 1994.
Vöruverð lífsnauðsynja og verðmunur á milli þéttbýlis og dreifbýlis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 106

1994. – 1064 ár frá stofnun Alþingis.

118. löggjafarþing. – 103 . mál.

106. Tillaga til þingsályktunar um úttekt á vöruverði lífsnauðsynja og verðmun er ríkir á milli þéttbýlis og dreifbýlis.

Flm.: Gunnlaugur Stefánsson, Gísli S. Einarsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að láta gera nákvæma úttekt á vöruverði lífsnauðsynja og þeim mikla verðmun er ríkir á milli þéttbýlis og dreifbýlis í þeim efnum. Kannað verði sérstaklega hvaða ástæður valda slíkum verðmun. Þá er ríkisstjórninni falið að grípa til ráðstafana í ljósi úttektarinnar er miði að jöfnun verðlags á lífsnauðsynjum í landinu með því að vöruverð á landsbyggðinni megi lækka til samræmis við það sem almennt gerist á höfuðborgarsvæðinu.

Greinargerð.

Verðkannanir undanfarin ár hafa staðfest að gríðarlegur verðmunur er á brýnustu nauðsynjavörum á höfuðborgarsvæðinu og landsbyggðinni. Þessi mismunur hefur verið að aukast síðustu ár. Slíkt ástand hefur án efa mikil áhrif á búsetuþróun í landinu. Fólkið í strjálbýlinu geldur fyrir búsetu sína sem fram kemur í lakari lífskjörum þar sem fólk þarf að borga meira fyrir sömu vöru en t.d. á höfuðborgarsvæðinu.

Nú hlýtur það að vera kappsmál að neytendur megi njóta sem hagstæðasts vöruverðs og sannarlega er það fagnaðarefni þegar versluninni tekst að bjóða neytendum lækkun á vöruverðinu, hvort sem það verður vegna aukinnar samkeppni, hagræðingar eða bættra viðskiptakjara. En sú spurning hlýtur að vakna hvort verslunin í landinu sitji við sama borð hvað viðskiptakjör snertir, flutningskostnað og skattlagningu. Mikilvægt er að kannað verði rækilega hvort sú er raunin að landsbyggðarfólk niðurgreiði vöruverð á höfuðborgarsvæðinu vegna lakari viðskiptakjara er landsbyggðarverslunin býr við.

Verslunin á landsbyggðinni á víða í vök að verjast. Þar liggja margar ástæður að baki. Fámenni að baki hverri verslun, hár fastur rekstrarkostnaður, kröfur um fjölbreytt vöruúrval og víðtæka þjónustu sem erfitt er að standa undir. Samkeppnisstaða landsbyggðarverslunarinnar samanborið við verslunarhætti á höfuðborgarsvæðinu er því veik. En aðgerðir stjórnvalda skipta hér einnig miklu máli, t.d. í skattamálum. Flutningskostnaður kemur af fullum þunga inn í vöruverðið. Skattlagning á slíkan kostnað hlýtur því að hækka verð vörunnar og rýra þar með lífskjör landsbyggðarfólks.

Því er afar brýnt að kannað verði hver bein áhrif stjórnvaldsathafna eru á vöruverðið sem raska verðlagsmyndun eftir landshlutum og skapa aðstöðumun gagnvart lífskjörum eftir búsetu.

Það hlýtur að vera vilji stjórnvalda á hverjum tíma að fólk búi við sem jöfnust lífskjör óháð búsetu. Sá aðstöðumunur, sem nú blasir við og birtist í misháu verðlagi á nauðsynjavörum eftir búsetu, er óviðunandi. Þessi þingsályktunartillaga beinist að því að leitað verði allra leiða til að ná megi fram lækkun á vöruverði á landsbyggðinni er miði að jöfnun lífskjara og að landsmenn megi allir sitja við sama borð.
Fréttaflutningur af slysförum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 118

1994. – 1064 ár frá stofnun Alþingis.

118. löggjafarþing. – 115 . mál.

118. Tillaga til þingsályktunar um fréttaflutning og upplýsingaskyldu um slysfarir og harmraunir fólks.

Flm.: Gunnlaugur Stefánsson.

Alþingi ályktar að fela dómsmálaráðherra að skipa nefnd til þess að móta starfsreglur um fréttaflutning og upplýsingaskyldu stofnana um slysfarir og harmraunir fólks.

Greinargerð.

Tillaga þessi var flutt á 115., 116. og 117. löggjafarþingi en varð þá eigi útrædd.

Tilgangur þessarar tillögu er að koma á fót samráðsvettvangi þeirra aðila og stofnana sem næst koma upplýsingamiðlun af slysförum og harmraunum fólks. Mikilvægt er að samræmdar viðmiðunarreglur eða leiðbeiningar geti ríkt við slíkar aðstæður er taki mið af mannhelgi, virðingu og hluttekningu en um leið af nauðsynlegri upplýsingaskyldu svo að ekki verði vegið að fjölmiðlafrelsi í landinu.

Fréttaflutningur af slysförum og harmraunum fólks er vandmeðfarið og viðkvæmt mál. Íslenskir fjölmiðlar hafa í áranna rás leitast við að fjalla um slík mál af tillitssemi og varkárni. Þó má greina þá þróun að ágengni fjölmiðla gagnvart einstaklingum, sem hlut eiga að máli, björgunarsveitum að störfum og öðrum viðkomandi aðilum verði æ meiri og óvægnari. Aukin samkeppni fjölmiðla um fréttaöflun af atburðum og málavöxtum getur orðið til þess að misbjóða mannvirðingu og siðrænum gildum. Hér er hvorki verið að leggja til lagasetningu né opinbera reglugerð heldur að þeir aðilar og stofnanir, sem nærri aðstæðum koma, geti sameinast um samræmdar starfsreglur. Þá er einnig mikilvægt að greina betur upplýsingaskyldu viðkomandi stofnana, samtaka og starfsstétta gagnvart fjölmiðlum.

Í tillögunni er lagt til að dómsmálaráðherra sjái um skipan slíkrar nefndar er lagt gæti grundvöll að samráðsvettvangi og styrkt og eflt gagnkvæman trúnað og skilning viðkomandi aðila og stofnana. Í starfi nefndarinnar er eðlilegt að hafa náið samráð m.a. við eftirtalda aðila: Slysavarna- og björgunarsveitir, Blaðamannafélag Íslands, Félag fréttamanna, Prestafélag Íslands, Lögreglufélag Íslands, Rannsóknastofnun Háskólans í siðfræði, Samtökin um sorg og sorgarviðbrögð, Læknafélag Íslands og barnaverndarráð.
Vantraust á ráðherra í ríkisstjórn Davíðs Oddssonar Dagskrá - þingskjal nr. 136

194. – 1064 ár frá stofnun Alþingis.

118. löggjafarþing. – 77 . mál.

136. Tillaga til rökstuddrar dagskrár í málinu: Till. til þál. um vantraust á ráðherra í ríkisstjórn Davíðs Oddssonar.

Frá forsætisráðherra.

Þar sem fram komin tillaga brýtur í bága við starfshætti Alþingis og rótgróna þingvenju samþykkir Alþingi að vísa málinu frá og tekur fyrir næsta mál á dagskrá.
Úttekt á kjörum fólks er stundar nám fjarri heimabyggð Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 138

1994. – 1064 ár frá stofnun Alþingis.

118. löggjafarþing. – 132 . mál.

138. Tillaga til þingsályktunar um skipan nefndar er geri úttekt á kjörum og stöðu fólks er stundar nám fjarri heima byggð.

Flm.: Gunnlaugur Stefánsson, Gísli S. Einarsson, Sigbjörn Gunnarsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa nefnd er geri úttekt á kjörum og stöðu fólks er stundar nám fjarri heimabyggð og geri tillögur er tryggi því sambærileg kjör og réttindi við námsfólk er stundar nám í heimabyggð.

Nefndin athugi sérstaklega:

1 . hvort námsfólk, er stundar nám fjarri heimabyggð, verði af réttindum og félagslegri þjónustu ef það heldur lögheimili í heimabyggð,

2 . á hvern hátt Lánasjóður íslenskra námsmanna styður námsfólk í námi fjarri heimabyggð og hvort sjóðurinn taki í raun sérstakt tillit til slíkra aðstæðna.

Greinargerð.

Fjölmargir þurfa að stunda nám fjarri heimabyggð þar sem ekki er boðið upp á við komandi námskost heima. Ljóst er að slíkt hefur í för með sér mikinn kostnað og röskun á persónulegum högum. Það hlýtur að teljast alvarlegt ef námsmaður í námi fjarri heima byggð nýtur ekki allra þeirra almennu réttinda og félagslegrar þjónustu á námsstað nema hann flytji lögheimili sitt þangað. Þetta á t.d. við barnafólk í námi utan heimabyggðar en aðgangur þess að leikskólum á námsstað er mjög takmarkaður ef lögheimili er haldið í heimabyggð. Þá er líklegt að fólk neyðist til að flytja lögheimili sitt en það kann þá að verða af annarri aðstoð vegna raunverulegrar búsetu sinnar. Þá er mikilvægt að athuga hvort þetta fólk eigi ekki að njóta allra lögheimilisréttinda á námsstað þótt það haldi lög heimili í heimabyggð.

Jafnrétti til náms er hornsteinn í menntastefnu lýðræðisþjóðar. Staðsetning mennta stofnana í landinu hefur án efa haft mikil áhrif á búsetuþróun síðustu ár og átt þátt í mik illi byggðaröskun. Það er því löngu tímabært að gerð verði ítarleg úttekt á kjörum og stöðu námsfólks í námi fjarri heimabyggð. Lánasjóður íslenskra námsmanna gegnir mik ilvægu hlutverki hvað varðar jöfnun námsaðstoðar. Brýnt er að kanna nákvæmlega hvernig sjóðnum hefur tekist að rækja þetta hlutverk sitt gagnvart fólki í námi fjarri heimabyggð og hvort hann taki í raun nægjanlegt tillit til slíkra aðstæðna.
Átak við að leggja jarðstrengi í stað loftlína Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 15

1994. – 1064 ár frá stofnun Alþingis.

118. löggjafarþing. – 15 . mál.

15. Tillaga til þingsályktunar um að gera átak við að leggja jarðstrengi í stað loftlína.

.

Flm.: Gísli S. Einarsson, Jóna Valgerður Kristjánsdóttir, Eggert Haukdal,

Steingrímur J. Sigfússon, Jóhannes Geir Sigurgeirsson, Sigbjörn Gunnarsson.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að hún beiti sér fyrir að gert verði sérstakt átak við að leggja jarðstrengi í stað loftlína í dreifikerfi á þeim svæðum þar sem mest veðurálag er eða æskilegt er frá umhverfissjónarmiði að þær hverfi. Ríkisstjórnin leggi fram, sem lið í atvinnuátaki, sérstakt fjármagn til þessara framkvæmda.

Greinargerð.

Mjög mikið tjón hefur orðið á raflínum á undanförnum árum og hefur það valdið miklu tjóni, sérstaklega í sveitum og dreifðum byggðakjörnum. Varla þarf að lýsa þeim erfiðleik um og hættum sem viðgerðarmenn hafa búið við og verið samfara viðgerðum við hrikaleg ar veðurfarsaðstæður.

Þar til fyrir 2–3 árum hefur ekki verið fjárhagslegur grundvöllur fyrir framkvæmdum af þessum toga en samkvæmt upplýsingum Rarik er orðið ódýrara að leggja jarðstreng en reisa nýjar loftlínur.

Jarðstrengir hafa lækkað umtalsvert í verði og er heildarkostnaður um 80–90% af kostnaði við tréstauralínur.

Rafdreifilínur eru um 7.000 km langar á Íslandi. Mjög víða hagar þannig til að auðvelt er að plægja niður strengi jafnvel þótt jarðvegur sé grýttur og væri þannig auðvelt að koma fyrir jarðstrengjum því að meginhluti lína liggur á þannig svæðum.

Íbúar í sveitum hafa orðið að búa við kulda og ljósleysi vegna rafmagnsleysis allt að 7–8 dögum þegar verstu veður hafa gengið yfir. Mikil tæknivæðing við meðferð mjólkur og gripafóðrun hefur átt sér stað tengd raforku og skapast mikil vandamál einnig af þeim sökum þegar rafmagnsleysi verður eins og kunnugt er. Af þessum ástæðum, svo og af fjöl mörgum öðrum, er eðlilegt að ríkisstjórnin setji fjármagn til þessa verks sem yrði tengt at vinnuátaki sem skilar sér sem trygging fyrir öruggari búsetu á landinu.

Hlutföll milli vinnu og efnis við framkvæmd þá sem hér er um rætt eru: Efni 65–70%, vélavinna 15–20% og mannvinna 10–20%. Í þessari tillögu er miðað við að vinnulaunaþáttur verði fjármagnaður af ríkisfé enda verði verkefnið atvinnuátakstengt.

Oft er rætt um að sjónmengun sé af raflínum og að þær séu lýti á landslagi. Á það er ekki lagður dómur með þessari tillögu en hún kemur þó til móts við sjónarmið þar að lút andi. Fyrst og fremst er verið að hugsa um öryggismál, hagkvæmni og atvinnuaukningu og má benda á að miðað við núverandi vaxtakjör stendur jákvæður mismunur á kostnaði við að leggja rafstreng í jörð undir kostnaði af lántöku vegna framkvæmdanna.

Fylgiskjal.

Rafmagnsveitur ríkisins:

Uppbygging og endurnýjun rafdreifikerfa til sveita.

(Texti er ekki til tölvutækur.)
Ólympískir hnefaleikar Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 180

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 166 . mál.

180. Tillaga til þingsályktunar um ólympíska hnefaleika.

Flm.: Kristinn H. Gunnarsson, Ingi Björn Albertsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa þriggja manna nefnd til þess að kanna hvort rétt sé að leyfa ólympíska hnefaleika sem íþróttagrein hér á landi.

Nefndin skal afla upplýsinga um keppnisreglur, slysatíðni miðað við aðrar ólympískar íþróttagreinar og með hvaða skilyrðum ólympískir hnefaleikar eru leyfðir erlendis. Að fengnu áliti Íþróttasambands Íslands skili nefndin tillögu til ríkisstjórnarinnar. Nefndin ljúki störfum eigi síðar en 1. september 1995.

Greinargerð.

Allt frá 1956 hafa hnefaleikar verið bannaðir hér á landi en fram að þeim tíma voru þeir allnokkuð iðkaðir. Rétt er að gera skýran greinarmun á ólympískum hnefaleikum og atvinnumannahnefaleikum sem stundaðir eru m.a. í Bandaríkjunum. Reglur og öryggiskröfur eru afar ólíkar, m.a. er skylt að nota höfuðhlífar í ólympískum hnefaleikum og hver leikur stendur í þrjár lotur í stað allt að tólf lotum í atvinnumannahnefaleikum. Einungis er lagt til að athugað verði hvort tímabært sé að aflétta banni við hnefaleikum samkvæmt þeim keppnisreglum sem gilda á Ólympíuleikum.

Samkvæmt tiltækum upplýsingum er ekki vitað til þess að ólympískir hnefaleikar séu bannaðir erlendis og geta má þess að í Svíþjóð var farið fram á það 1983 að þessi íþróttagrein yrði bönnuð. Þá fór fram ítarleg könnun og gerð var skýrsla um ólympíska hnefaleika. Niðurstaða Svía var greininni mjög jákvæð.

Í ljósi þess og þeirrar staðreyndar að umtalsverður hópur ungmenna hefur áhuga á því hér á landi að iðka ólympíska hnefaleika þykir rétt að fram fari skipuleg upplýsingaöflun um þessa íþrótt og að leitað verði álits Íþróttasambands Íslands; verði niðurstaða nefndarinnar jákvæð verði í framhaldi af því gerð tillaga um að leyfa ólympíska hnefaleika sem keppnisgrein.

Þingsályktunartillaga þessi var flutt á síðasta þingi en varð eigi útrædd og er því endurflutt nú.