arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Skilgreining á sameiginlegum hagsmunum Vestur-Norðurlanda Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 201

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 201 - 196. mál.

Flutningsmenn.

Tillaga til þingsályktunar um skilgreiningu á sameiginlegum hagsmunum Vestur-Norðurlanda í ljósi breyttrar stöðu norðurslóða í alþjóðakerfinu af völdum loftslagsbreytinga.

Frá Íslandsdeild Vestnorræna ráðsins.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að standa fyrir skilgreiningu, í samstarfi við Færeyjar og Grænland, á sameiginlegum hagsmunum Vestur-Norðurlanda í ljósi þeirra breytinga sem hlýnandi loftslag hefur á undanförnum áratugum haft í för með sér fyrir norðurskautið og alþjóðakerfið allt. Ráðstefna verði haldin á vegum utanríkisráðuneyta landanna með þátttöku stjórnmálamanna og sérfræðinga til að ræða og vinna að samkomulagi um sameiginlega stefnu landanna gagnvart þessum breytingum.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 1/2011 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2011 á Bifröst.

Verulegar breytingar á umhverfi og veðurfari hafa átt sér stað á Vestur-Norðurlöndum undanfarna áratugi. Þessar breytingar hafa haft ýmsar afleiðingar, ekki síst aukin efnahagsleg umsvif í tengslum við nýtingu á þeim auðlindum sem á svæðinu er að finna sem og auknar siglingar um norðurskautið. Í kjölfar þessara breytinga sýna nú sífellt fleiri ríki svæðinu aukinn áhuga.

Staða Vestur-Norðurlanda í alþjóðakerfinu er því í mikilli þróun. Mikilvægt er að löndin þrjú tryggi sér miðlægt hlutverk í pólitískri ákvarðanatöku varðandi málefni norðurslóða og Norður-Atlantshafsins og verði þannig betur í stakk búin til að vernda eigin hagsmuni.

Í ljósi þessa telur Vestnorræna ráðið tímabært að vestnorrænu löndin standi fyrir skilgreiningu á hagsmunum sínum með tilliti til þessara breyttu aðstæðna til að geta staðið vörð um hagsmuni sína á svæðinu. Löndin gætu mótað sameiginlega stefnu um málefni norðurslóða en slíkt mundi styrkja pólitíska vigt landanna þriggja og veita þeim aukin tækifæri til að hafa áhrif á þróun mála á svæðinu.

Sem fyrsta skref er lagt til að utanríkisráðuneyti landanna standi fyrir ráðstefnu þar sem leitast yrði við að skilgreina sameiginlega hagsmuni landanna þriggja í málefnum norðurslóða. Sérstaklega yrði litið til þeirra álitamála sem upp kunna að koma vegna aukinna efnahagslegra umsvifa á svæðinu og til hlutverks alþjóðlegs samstarfs í lausn deilumála sem upp kunna að koma vegna auðlindanýtingar.
Innflutningur íbúa vestnorrænu landanna á matvöru Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 202

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 202 - 197. mál.

Flutningsmenn.

Tillaga til þingsályktunar um að gefa íbúum vestnorrænu landanna kost á að flytja inn matvörur

til eigin neyslu við millilendingu á Íslandi.

Frá Íslandsdeild Vestnorræna ráðsins.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að finna leiðir til þess að gera íbúum vestnorrænu landanna kleift að flytja inn tilgreindar þjóðlegar matvörur til eigin neyslu þegar millilent er á Íslandi á leiðinni til annarra vestnorrænna landa.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 5/2011 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2011 á Bifröst.

Eitt af því sem vestnorrænu löndin eiga sameiginlegt er einmitt að kunna að meta þjóðlegar matvörur sem framleiddar eru með hefðbundnum aðferðum í löndunum þremur. Ekki er hins vegar hægt að taka með sér matvörur frá hinum vestnorrænu löndunum til Íslands jafnvel þótt um sé að ræða varning sem er eingöngu ætlaður til eigin neyslu.

Farþegar sem millilenda á Íslandi verða fyrir því að matvörur þeirra eru gerðar upptækar við komu. Það kemur einnig fyrir að farþegar sem koma með flugi frá Austur-Grænlandi til Íslands eingöngu vegna þess að ekki var hægt að lenda á áfangastað þeirra á Grænlandi vegna veðurs og verða að gista eina nótt á Íslandi verða fyrir því að matvörur þeirra, sem aldrei var ætlunin að flytja til Íslands heldur aðeins innan lands á Grænlandi, eru gerðar upptækar.

Vandamálið er einnig til staðar hvað varðar áhafnir fiskiskipa, sem geta ekki heldur tekið með sér matvörur til eigin nota þrátt fyrir að aðeins eigi að flytja þær frá flugvelli til skips.

Ísland hefur á síðari árum orðið í æ ríkari mæli miðstöð fyrir farþegaflutninga milli vestnorrænu landanna og því er mikilvægt að leitað verði leiða til að leysa þetta vandamál svo að íbúar vestnorrænu landanna verði ekki fyrir ónauðsynlegum hindrunum á ferðum milli landanna.

Ákvörðun um hvaða matvæli yrði leyft að flytja inn á þennan hátt yrði tekin í samráði við viðeigandi stofnanir, t.d. Matvælastofnun.
Vestnorrænt samstarf um meðferð á endurvinnanlegu brotajárni Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 203

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 203 - 198. mál.

Flutningsmenn.

Tillaga til þingsályktunar um vestnorrænt samstarf um meðferð á endurvinnanlegu brotajárni.

Frá Íslandsdeild Vestnorræna ráðsins.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að láta, í samvinnu við Færeyjar og Grænland, skilgreina sameiginlega hagsmuni landanna með tilliti til meðferðar á endurvinnanlegu brotajárni og gefa Vestnorræna ráðinu skýrslu um hvernig meðferð þess er háttað í löndunum þremur.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 4/2011 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2011 á Bifröst.

Vestnorrænu löndin einkennast af því að vera eyríki þar sem öll meðhöndlun á endurvinnanlegu brotajárni veltur á að járnið sé flutt sjóleiðis þangað sem hægt er að taka það til frekari meðhöndlunar. Til að geta varpað ljósi á möguleika þeirra sem áhuga kynnu að hafa á að kaupa og selja endurvinnanlegt brotajárn í vestnorrænu löndunum er nauðsynlegt að hafa yfirsýn yfir hvernig meðferð þess er hagað.

Skorað er á ríkisstjórnir landanna að kanna möguleika á að byggja upp sameiginlegt kerfi í kringum söfnun á endurvinnanlegu brotajárni og sérstaklega möguleikana á flutningi þess. Ríkisstjórnirnar skiptist á upplýsingum um þær áskoranir og vandamál sem upp koma hvað varðar meðferð á endurvinnanlegu brotajárni til að hægt sé að byggja upp hagkvæmt og umhverfisvænt kerfi til að safna því og endurnýta það sem hægt er.

Vegna krafna nútímasamfélagsins um meðferð á endurvinnanlegu brotajárni og endurnýtingu þess er þörf á að þeir sem kynnu að vilja koma inn á markaðinn hafi yfirsýn yfir hvernig löndin þrjú haga meðferð þess. Vestnorræna ráðið telur að sameiginleg skýrslugjöf ríkisstjórnanna um þetta efni gæti orðið til þess að fyrirtæki sem áhuga kynnu að hafa gætu betur en ella áttað sig á möguleikum þess að fjárfesta í endurnýtingu brotajárns í löndunum, t.d. með tilliti til hugsanlegrar stærðarhagkvæmni.
Vestnorrænt samstarf um listamannagistingu Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 204

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 204 - 199. mál.

Flutningsmenn.

Tillaga til þingsályktunar um vestnorrænt samstarf um listamannagistingu.

Frá Íslandsdeild Vestnorræna ráðsins.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að kanna möguleika á samstarfi við Færeyjar og Grænland um að gefa listamanni frá einu af vestnorrænu löndunum árlega kost á gistingu í öðru vestnorrænu landi. Tilgangurinn væri sá að gera vestnorrænum listamanni eða rithöfundi kleift að dvelja um skeið í öðru vestnorrænu landi og njóta innblásturs frá náttúru og menningu þess lands í listsköpun sinni.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 3/2011 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2011 á Bifröst.

Vestnorrænu löndin eiga sér sameiginlega sögu og menningu og er samstarf þeirra á menningarsviðinu eitt af mikilvægustu markmiðum Vestnorræna ráðsins. Með tilliti til þessa hefur ráðið átt frumkvæði að ýmsum atburðum og má þar nefna barna- og ungmennaverðlaun ráðsins, sem veitt eru vestnorrænum rithöfundi annað hvert ár. Ráðið hefur einnig unnið að því að árlega sé haldinn vestnorrænn menningardagur.

Vestnorrænu löndin hafa upp á mikið að bjóða á menningarsviðinu. Það er t.a.m. rík sagnahefð í löndunum þremur og margir vestnorrænir rithöfundar hafa notið alþjóðlegrar velgengni. Í vestnorrænu löndunum er mikill gagnkvæmur áhugi á list og menningu landanna. Þetta býður upp á ýmsa möguleika.

Markmið með tillögu þessari er að þróa enn frekar samstarf vestnorrænu landanna á menningarsviðinu og styrkja vináttu þeirra og menningartengsl með því að gefa vestnorrænum listamönnum og rithöfundum tækifæri til að eiga vinnudvöl í einu hinna vestnorrænu landanna til að njóta innblásturs frá menningu þess og list í listsköpun sinni.

Rétt er að taka fram að ekki er um að ræða að byggja sérstaka listamannabústaði, aðeins að boðið verði upp á aðgang að gistirými sem þegar er til. Þetta gætu t.d. verið íbúðir eða hús í eigu hins opinbera, leiguíbúðir, bændagisting o.s.frv. Þá mundu ríkisstjórnir landanna aðeins taka að sér að greiða fyrir gistingu, ekki mat eða önnur útgjöld. Þessi ráðstöfun fæli því í sér tiltölulega takmarkaðan kostnað fyrir hið opinbera.
Ráðstefna um tónlistarhefðir vestnorrænu landanna Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 205

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 205 - 200. mál.

Flutningsmenn.

Tillaga til þingsályktunar um ráðstefnu um tónlistarhefðir vestnorrænu landanna og möguleika til tónlistarmenntunar til hagsbóta fyrir vestnorrænu löndin.

Frá Íslandsdeild Vestnorræna ráðsins.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að halda ráðstefnu í samvinnu við Færeyjar og Grænland um tónlistarhefðir vestnorrænu landanna með þátttöku tónlistarmanna og hagsmunaaðila. Tilgangurinn með ráðstefnunni verði annars vegar að lýsa tónlistarhefðum landanna þriggja og hins vegar að varpa ljósi á hvaða möguleika löndin þrjú hafi til að þróa tónlistarhefðir sínar og viðhalda þeim.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 6/2011 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2011 á Bifröst.

Sérstaða vestnorrænu landanna kemur skýrt fram í tónlistarhefðum þeirra. Þær hafa verið óaðskiljanlegur hluti af sjálfsmynd landanna þriggja og þjóna ennþá því hlutverki að viðhalda lífsmáta fólksins og sjálfstæðum tjáningarformum. Þær eru ómetanlegur þáttur í menningarlegum hæfileikum þess. Það er því vestnorrænu löndunum í hag að tryggja varðveislu upplýsinga um hinar fornu en lifandi tónlistarhefðir sínar og auka skilning á og virðingu fyrir þeim.

Það er því eðlilegt að menningarsamstarf Vestnorræna ráðsins líti til tónlistar og skyldra listgreina. Vestnorrænu löndin hafa einnig þá sérstöðu að vera lítil og strjálbýl og því er erfitt að bjóða upp á tónlistarnám fyrir alla. Ráðstefnan mundi einnig gera tillögur að lausn á því vandamáli.

Ráðstefna um vestnorrænar tónlistarhefðir í breiðum skilningi gæti átt þátt í að skapa grundvöll fyrir frekari þróun á þessu sviði, ekki einungis með því að varðveita tónlistarhefðir

eins og þær eru nú heldur einnig með því að tryggja að eðlileg þróun þeirra haldi áfram og með því að komandi kynslóðir hafi þær í hávegum.

Hægt væri að halda ráðstefnuna í framhaldi af þemaráðstefnu Vestnorræna ráðsins og gætu stjórnir landanna þriggja skipulagt hana í samvinnu við Vestnorræna ráðið.

Lagt er til að hvert land leggi fram 550.000 kr. til ráðstefnunnar.
Vestnorrænt samstarf á sviði kvikmynda- og sjónvarpsþáttagerðar Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 206

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 206 - 201. mál.

Flutningsmenn.

Tillaga til þingsályktunar um vestnorrænt samstarf á sviði kvikmynda- og sjónvarpsþáttagerðar.

Frá Íslandsdeild Vestnorræna ráðsins.

Alþingi ályktar að skora á mennta- og menningarmálaráðherra að láta gera athugun á möguleikum þess að auka vestnorrænt samstarf um framleiðslu á kvikmyndum og sjónvarpsþáttum sem hefjist með ráðstefnu með þátttöku fagfólks á sviði kvikmynda- og sjónvarpsþáttagerðar í vestnorrænu löndunum þremur.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 2/2011 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2011 á Bifröst.

Eitt af sérkennum vestnorrænu landanna er sérstakt landslag og náttúra sem gefur fjölmarga áhugaverða möguleika á framleiðslu kvikmynda og sjónvarpsþátta. Framleiðsla á slíku efni er þó nokkuð takmörkuð á Vestur-Norðurlöndum, að hluta til vegna skorts á tækniþekkingu og reynslu.

Vestnorræna ráðið telur að aukið samstarf á þessu sviði gæti falið í sér mikilvægt framlag til menningarsamstarfs landanna þriggja og veitt vestnorrænu löndunum möguleika á að læra af reynslu hvers annars og þekkingu á þessu sviði. Aukið samstarf og tækniþekking á sviði kvikmynda- og sjónvarpsþáttagerðar gæti einnig haft í för með sér efnahagsleg tækifæri, t.d. með auknum útflutningi á vestnorrænum kvikmyndum og sjónvarpsþáttum til annarra landa.
Reglur um skilaskyldu á ferskum matvörum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 34

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 34 - 34. mál.

Tillaga til þingsályktunar um reglur um skilaskyldu á ferskum matvörum.

Flm.: Einar K. Guðfinnsson, Bjarni Benediktsson, Ragnheiður E. Árnadóttir,

Jón Gunnarsson, Ólöf Nordal, Kristján Þór Júlíusson, Guðlaugur Þór Þórðarson, Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Ásbjörn Óttarsson, Pétur H. Blöndal,

Unnur Brá Konráðsdóttir.

Alþingi ályktar að fela efnahags- og viðskiptaráðherra að móta reglur um skilaskyldu á ferskum matvörum í verslunum til þess að tryggja eðlilegt og sanngjarnt samkeppnisumhverfi innlendrar matvælaframleiðslu.

Greinargerð.

Tillaga þessi var flutt á síðasta löggjafarþingi (þskj. 12 og 1859 í 12. máli). Þar áður var tillagan flutt á 136. löggjafarþingi (363. mál) og á 138. löggjafarþingi (22. mál). Nær allir umsagnaraðilar hafa hvatt til samþykktar tillögunnar. Bændasamtökin vísuðu til samþykktar búnaðarþings í þessa veru. Þá lýsti Matís yfir stuðningi við hugmyndina að því að setja reglur um skilaskyldu á ferskum matvörum í verslunum og telja Neytendasamtökin að slíkar reglur kunni að leiða til verðlækkunar. Samtök iðnaðarins fagna því að mótaðar verði slíkar reglur og Viðskiptaráð hvetur til þess að tillagan verði samþykkt. MAST telur forsendur tillögunnar umdeilanlegar en hvetur til að matvælavernd verði tryggð ef af samþykkt tillögunnar verður.

Mikil umræða hefur átt sér stað um svokallaða skilaskyldu á ferskum matvörum. Skilaskyldan felur í sér að kjósi verslunareigandi svo getur hann sér að kostnaðarlausu krafist þess að framleiðandi taki til baka framleiðsluvörur sem eru að nálgast síðasta söludag. Þetta á við um íslenskar matvörur en ekki þær erlendu.

Margir íslenskir matvælaframleiðendur telja að þetta fyrirkomulag skapi mikla skekkju í samkeppnisumhverfinu. Innlendir framleiðendur þurfi að bera kostnað af þeirri rýrnun sem hlýst af því að vöru er skilað en sá sem flytur inn matvörur geti komið ábyrgðinni og kostnaðinum af sér yfir á herðar kaupmannsins. Þetta fyrirkomulag leiði síðan til þess að það skapist hvatning fyrir seljanda vörunnar að halda fremur fram þeirri vöru sem ekki er með skilaskyldu, til þess að tryggja að kostnaðurinn af rýrnun falli ekki á hann.

Þau sjónarmið hafa á hinn bóginn heyrst af hálfu seljenda að í skilaskyldu felist trygging fyrir því að ekki verði óeðlileg birgðasöfnun í verslun, með tilheyrandi kostnaði og rýrnun sem að lokum falli á neytendur í hærra vöruverði. Þess ber þó að geta að margir birgjar sjá sjálfir um að fylla á í búðunum og stýra magni, að minnsta kosti að mestu leyti.

Mjög mikilvægt er að um þessi mál gildi sanngjarnar leikreglur sem tryggi samkeppnisstöðu innlendrar matvælaframleiðslu. Þetta er ekki síst mikilvægt í ljósi hinnar gríðarlegu samþjöppunar í matvöruverslun sem hefur orðið hér á landi, þar sem tvær verslunarkeðjur ráða drýgstum hluta markaðarins.
Viðurkenning á sjálfstæði og fullveldi Palestínu Breytingartillaga - þingskjal nr. 359

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 359 - 31. mál.

Síðari umræða.

Breytingartillaga við tillögu til þingsályktunar um viðurkenningu á sjálfstæði og fullveldi Palestínu.

Frá meiri hluta utanríkismálanefndar (ÁÞS, AT, ÁI, GBS, MÁ, SDG, SER).

Tillögugreinin orðist svo:

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að viðurkenna Palestínu sem sjálfstætt og fullvalda ríki innan landamæranna frá því fyrir sex daga stríðið árið 1967. Jafnframt skorar Alþingi á Ísraelsmenn og Palestínumenn að leita sátta með friðarsamningum á grundvelli þjóðaréttar og ályktana Sameinuðu þjóðanna sem m.a. feli í sér gagnkvæma viðurkenningu Ísraelsríkis og Palestínuríkis.

Alþingi áréttar að PLO, Frelsissamtök Palestínu, eru hinn lögmæti fulltrúi allrar palestínsku þjóðarinnar og minnir jafnframt á rétt palestínsks flóttafólks til að snúa aftur til fyrri heimkynna í samræmi við margítrekaðar ályktanir Sameinuðu þjóðanna.

Alþingi krefst þess af deiluaðilum fyrir botni Miðjarðarhafs að þeir láti þegar í stað af öllum hernaði og ofbeldisverkum og virði mannréttindi og mannúðarlög.
Viðurkenning á sjálfstæði og fullveldi Palestínu Þingsályktun - þingskjal nr. 407

140. löggjafarþing 2011–2012.

Nr. 1/140.

Þingskjal 407 - 31. mál.

Þingsályktun um viðurkenningu á sjálfstæði og fullveldi Palestínu.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að viðurkenna Palestínu sem sjálfstætt og fullvalda ríki innan landamæranna frá því fyrir sex daga stríðið árið 1967. Jafnframt skorar Alþingi á Ísraelsmenn og Palestínumenn að leita sátta með friðarsamningum á grundvelli þjóðaréttar og ályktana Sameinuðu þjóðanna sem m.a. feli í sér gagnkvæma viðurkenningu Ísraelsríkis og Palestínuríkis.

Alþingi áréttar að PLO, Frelsissamtök Palestínu, eru hinn lögmæti fulltrúi allrar palestínsku þjóðarinnar og minnir jafnframt á rétt palestínsks flóttafólks til að snúa aftur til fyrri heimkynna í samræmi við margítrekaðar ályktanir Sameinuðu þjóðanna.

Alþingi krefst þess af deiluaðilum fyrir botni Miðjarðarhafs að þeir láti þegar í stað af öllum hernaði og ofbeldisverkum og virði mannréttindi og mannúðarlög.

Samþykkt á Alþingi 29. nóvember 2011.
Mótun heildstæðrar stefnu um afreksfólk í íþróttum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 541

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 541 - 396. mál.

Tillaga til þingsályktunar um mótun heildstæðrar stefnu um afreksfólk í íþróttum.

Flm.: Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Þorgerður K. Gunnarsdóttir.

Alþingi ályktar að fela mennta- og menningarmálaráðherra að móta heildstæða stefnu um afreksfólk í íþróttum í samvinnu við Íþrótta- og ólympíusamband Íslands og sveitarfélögin. Stefnan verði tímasett samhliða því að tryggður verði fjárhagslegur stuðningur við afreksfólk.

Greinargerð.

Afreksíþróttir hafa í gegnum tíðina skipað veglegan sess meðal landsmanna og afreksíþróttafólk okkar verið góð landkynning á erlendri grund. Jafnframt vita allir mikilvægi þess að börn og ungmenni hafi góðar fyrirmyndir. Slíkt er ómetanlegt fyrir allt forvarnastarf og uppbyggingu íþrótta- og æskulýðsmála. Ýmislegt hefur verið gert af hálfu hins opinbera sem vert er að nefna, sérsamböndum hefur verið gert kleift að halda úti landsliðum og taka þátt í alþjóðastarfi sem fulltrúar Íslands, ferðasjóður íþróttafélaga hefur verið efldur og stutt hefur verið við afrekssjóð ÍSÍ, en betur má ef duga skal.

Íþrótta- og ólympíusamband Íslands hefur mótað afreksstefnu sína þar sem settar hafa verið fram tímabundnar markvissar áætlanir um frammistöðu á stórmótum. En til að tryggja slagkraft markmiðanna til langframa ber, ásamt því að einblína á keppnisárangur, að styrkja eigin getu og hæfileika hreyfingarinnar til að vinna að langtímamarkmiðum í afreksíþróttum. Mörg íþróttafélög í samvinnu við sveitarfélög hafa gert slíkt hið sama.

Landslið kvenna í knattspyrnu og handbolta hafa á undanförnum árum bæst í hóp landsliða karla í sömu greinum og staðið sig með mikilli prýði á stórmótum og Gerpla á Norðurlandameistara í hópfimleikum kvenna. Þá hafa íþróttamenn í einstaklingsíþróttum staðið sig vel í gegnum tíðina og áfram mætti telja. Það er því tímabært að stjórnvöld móti stefnu um afreksfólk í íþróttum í samvinnu við sveitarfélögin og Íþrótta- og ólympíusamband Íslands og styðji þannig íþróttahreyfinguna með markvissari hætti.

Í þingsályktunartillögunni er því lagt til að mennta- og menningarmálaráðherra verði falið að móta heildstæða stefnu um afreksfólk í íþróttum. Mikilvægt er að stefnan verði unnin í samvinnu við Íþrótta- og ólympíusamband Íslands og sveitarfélögin til þess að tryggja að sem flestir taki þátt í vinnunni. Þannig eru mestar líkur á að stefnan verði grundvöllur að öflugum stuðningi við afreksfólkið okkar sem eykur líkur á að sem mestur árangur náist. Nauðsynlegt er að stefnan verði tímasett, t.d. til næstu fimm til tíu ára, og fjárhagslegur stuðningur tryggður samhliða. Stefnan verði endurskoðuð a.m.k. árlega. Þá telja flutningsmenn eðlilegt að ráðherra haldi allsherjar- og menntamálanefnd Alþingis upplýstri um framgang málsins.
Staðgöngumæðrun Nefndarálit - þingskjal nr. 556

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 556 - 4. mál.

Síðari umræða.

Nefndarálit um tillögu til þingsályktunar um staðgöngumæðrun.

Frá 2. minni hluta velferðarnefndar.

Með tillögunni er lagt til að velferðarráðherra verði falið að skipa starfshóp sem undirbúi frumvarp til laga sem heimili staðgöngumæðrun í velgjörðarskyni sem lagt verði fyrir Alþingi svo fljótt sem verða má. Tillagan var fyrst flutt á síðasta þingi og er nú endurflutt nokkuð breytt.

Á síðasta þingi var mikill meiri hluti umsagnaraðila á móti því að staðgöngumæðrun í velgjörðarskyni yrði heimiluð eða taldi það ekki tímabært. Sama gildir um þessa tillögu þrátt fyrir breytingar til batnaðar, en 10 af 13 umsagnaraðilum voru á því máli. Aðrir umsagnaraðilar veltu flestir upp erfiðum siðferðislegum spurningum og tóku almennt ekki beina afstöðu með málinu.

Meiri hluti velferðarnefndar tiltekur 14 mikilvæg atriði sem kanna þurfi hvernig eigi að fara með við samningu frumvarps. Ýmsar siðferðislegar og lagalegar spurningar vöknuðu einnig um íslenska löggjöf um móður- og föðurhugtakið, ættleiðingar, réttindi samkynhneigðra með tilliti til réttinda gagnkynhneigðra, feðrun óskilgetinna barna, rétt barna til að þekkja uppruna sinn, eggjagjöf, sæðisgjöf og tæknifrjóvgun.

Annar minni hluti telur mikilvægt að allt þetta verði skoðað mjög vel. Jafnframt telur 2. minni hluti mikilvægt að samhliða verði skoðað hvort rétt sé að formfesta enn frekar bann við staðgöngumæðrun og lögleiða viðurlög við því þegar það bann er brotið, þá sérstaklega staðgöngumæðrun í hagnaðarskyni. Ekki sé nóg að huga einingis að því hvernig sé hægt að heimila staðgöngumæðrun líkt og lagt er til í tillögunni.

Annar minni hluti tekur jafnframt undir þá varnagla sem koma fram í nefndaráliti meiri hlutans og 1. minni hluta en leggur áherslu á að málið verði unnið frekar áður en ákvörðun verði tekin um að fela velferðarráðherra smíði frumvarps sem heimili staðgöngumæðrun.

Alþingi, 15. desember 2011.

Eygló Harðardóttir.
Staðgöngumæðrun Breytingartillaga - þingskjal nr. 568

140. löggjafarþing 2011–2012.

Þingskjal 568 - 4. mál.

Síðari umræða.

Breytingartillaga við tillögu til þingsályktunar um staðgöngumæðrun.

Frá Valgerði Bjarnadóttur, Eygló Harðardóttur, Árna Þór Sigurðssyni og

Birgittu Jónsdóttur.

1. Í stað orðanna „undirbúi frumvarp til laga sem heimili staðgöngumæðrun í velgjörðarskyni“ í 1. mgr. tillögugreinarinnar komi: verði falið að skoða álitamál um staðgöngumæðrun.

2. Í stað 2. og 3. mgr. tillögugreinarinnar komi ein ný málsgrein sem orðist svo:

Hópurinn hafi m.a. hliðsjón af niðurstöðum vinnuhóps fyrrverandi heilbrigðisráðherra sem skilaði áfangaskýrslu um siðferðileg, læknisfræðileg og lögfræðileg álitaefni tengd staðgöngumæðrun. Starfshópurinn skili niðurstöðum til velferðarráðherra sem flytji Alþingi skýrslu um málið að því loknu.