arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Siglingaleið um Hornafjörð Breytingartillaga - þingskjal nr. 993

1989–90. – 1059 ár frá stofnun Alþingis.

112. löggjafarþing. – 25 . mál.

Sþ.

993. Breytingartillaga við till. til þál. um rannsókn á siglingaleið um Hornafjörð.

Frá allsherjarnefnd.

Tillgr. orðist svo:

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að hlutast til um við Hafnamálastofnun ríkisins að hraðað verði rannsókn á innsiglingunni við Hornafjarðarós og öðrum aðstæðum í tengslum við skipaleiðir um Hornafjörð.
Könnun á stofnun alþjóðlegrar björgunarsveitar Nefndarálit - þingskjal nr. 994

1989–90. – 1059 ár frá stofnun Alþingis.

112. löggjafarþing. – 345 . mál.

Sþ.

994. Nefndarálit um till. til þál. um könnun á stofnun alþjóðlegrar björgunarsveitar.

Frá allsherjarnefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og fékk um hana umsagnir frá Farmanna- og fiskimannasambandi Íslands, Fjárlaga- og hagsýslustofnun, Flugmálastjórn, Landhelgisgæslunni, Landssambandi flugbjörgunarsveita, samgönguráðuneytinu, Sjómannasambandi Íslands og Slysavarnafélagi Íslands.

Nefndin mælir með samþykkt tillögunnar með breytingu sem er á sérstöku þingskjali.

Alþingi, 23. apríl 1990.

Guðni Ágústsson,

form., frsm.

Jón Kristjánsson,

fundaskr.

Guðrún Helgadóttir.

Eggert Haukdal.

Kristinn Pétursson.

Ingi Björn Albertsson.

Karl Steinar Guðnason.
Könnun á stofnun alþjóðlegrar björgunarsveitar Breytingartillaga - þingskjal nr. 995

1989–90. – 1059 ár frá stofnun Alþingis.

112. löggjafarþing. – 345 . mál.

Sþ.

995. Breytingartillaga við till. til þál. um könnun á stofnun alþjóðlegrar björgunarsveitar.

Frá allsherjarnefnd.

Við tillgr. bætist:

Niðurstöður könnunarinnar verði lagðar fyrir sameinað Alþingi á næsta löggjafarþingi.
Leiðsögumenn og endurskoðun reglugerðar um eftirlit með hópferðum erlendra aðila til Íslands Þingsályktun - þingskjal nr. 996

112. löggjafarþing 1989–1990.

Nr. 13/112.

Þskj. 996 - 159. mál.

Þingsályktun um leiðsögumenn og endurskoðun reglugerðar nr. 175/1983, um eftirlit með skipulögðum hópferðum erlendra aðila til Íslands í atvinnuskyni.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að skipa nefnd til að endurskoða reglugerð nr. 175/1983, um eftirlit með skipulögðum hópferðum erlendra aðila til Íslands í atvinnuskyni. Í nefndinni eigi sæti fimm fulltrúar skipaðir af eftirfarandi aðilum: samgönguráðuneyti, umhverfisráðuneyti, Félagi leiðsögumanna, Félagi íslenskra ferðaskrifstofa og ferðafélögum áhugamanna. Ný reglugerð öðlist gildi eigi síðar en 1. janúar 1991.

Samþykkt á Alþingi 23. apríl 1990.
Varðveisla ljósvakaefnis Þingsályktun - þingskjal nr. 997

112. löggjafarþing 1989–1990.

Nr. 14/112.

Þskj. 997 - 71. mál.

Þingsályktun um athugun á varðveislu ljósvakaefnis.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að láta fram fara athugun á því hvernig best verði staðið að skipulegri varðveislu ljósvakaefnis sem hafi menningarsögulegt gildi eða geti verið mikilvægt fyrir rannsóknir næstu kynslóða á sögu lands og þjóðar.

Samþykkt á Alþingi 23. apríl 1990.
Tilfærsla verkefna og tekjustofna frá ríki til sveitarfélaga og héraða Þingsályktun - þingskjal nr. 998

112. löggjafarþing 1989–1990.

Nr. 15/112.

Þskj. 998 - 49. mál.

Þingsályktun um tilfærslu verkefna og tekjustofna frá ríki til sveitarfélaga og héraða.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að kanna skipulega í samvinnu við Samband íslenskra sveitarfélaga og landshlutasamtök sveitarfélaga hvernig best verði staðið að frekari tilfærslu á verkefnum og tekjustofnum frá ríkinu til sveitarfélaga og héraða.

Samþykkt á Alþingi 23. apríl 1990.
Rammasamningur um samvinnu á sviði vísinda og tækni milli Íslands og Evrópubandalaganna Nefndarálit - þingskjal nr. 999

1989–90. – 1059 ár frá stofnun Alþingis.

112. löggjafarþing. – 454 . mál.

Sþ.

999. Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu rammasamnings um samvinnu á sviði vísinda og tækni milli Íslands og Evrópubandalaganna.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og leggur til að hún verði samþykkt.

Alþingi, 23. apríl 1990.

Jóhann Einvarðsson,

form., frsm.

Hjörleifur Guttormsson,

fundaskr.

Karl Steinar Guðnason.

Birgir Ísl. Gunnarsson.

Guðmundur G. Þórarinsson.

Kristín Einarsdóttir.

Ey. Kon. Jónsson.
Viðurkenning á fullveldi Eistlands, Lettlands og Litáens Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 10

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 10 . mál.

Sþ.

10. Tillaga til þingsályktunar um viðurkenningu á fullveldi Eistlands, Lettlands og Litáens og stjórnmálasamband við þessi ríki.

Flm.: Þorsteinn Pálsson, Ragnhildur Helgadóttir, Guðmundur H. Garðarsso

n,

Ingi Björn Albertsson, Matthías Bjarnason, Matthías Á. Mathiesen,

Halldór Blöndal, Birgir Ísl. Gunnarsson, Geir H. Haarde,

Eyjólfur Konráð Jónsson, Ólafur G. Einarsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að árétta formlega viðurkenningu Íslands á fullveldi Eistlands, Lettlands og Litáens og taka tafarlaust upp stjórnmálasamband við þessi ríki með því að tilnefna íslenska sendiherra í þeim og veita viðtöku sambærilegum sendimönnum þeirra. Þá felur Alþingi ríkisstjórninni að vinna að því að önnur ríki sýni með sama hætti stuðning við fullveldi og sjálfstæði Eystrasaltsríkjanna.

G r e i n a r g e r ð .

Á síðustu missirum hefur mikið umrót orðið í stjórnmálalífi Eystrasaltsríkjanna, Eistlands, Lettlands og Litáens. Þing þessara ríkja hafa öll lýst yfir sjálfstæði ríkjanna, en upphaflega urðu þau sjálfstæð ríki 1918. Þau voru innlimuð með valdbeitingu í Sovétríkin í júní 1940 í kjölfar griðasáttmála Hitlers og Stalíns árið áður. Í hálfa öld hafa þessi þrjú ríki verið, á grundvelli valdbeitingar, sovétlýðveldi.

Ætla verður að á Íslandi ríki almennur skilningur á sjálfstæðiskröfu Eystrasaltsþjóðanna sem eiga sér merka sögu, eigin tungu og þjóðmenningu.

Í viðræðum við leiðtoga þessara ríkja kemur það ítrekað fram að virk viðurkenning annarra ríkja á sjálfstæði þeirra er mjög mikilvæg að þeirra mati bæði í viðræðum þeirra við Sovétríkin og aðrar þjóðir og inn á við til að styrkja stjórnmálalega samstöðu um sjálfstæðisyfirlýsingar ríkjanna.

Ísland hefur nú þegar sýnt þessum þjóðum mikinn og eindreginn stuðning. Alþingi sendi m.a. sérstakar heillaóskir til Litáens er landsmenn lýstu yfir sjálfstæði 11. mars 1990 og utanríkisráðherra hefur heitið því að Íslendingar muni vinna að viðurkenningu annarra ríkja á því að Eystrasaltslöndin fái að taka þátt í alþjóðlegu samstarfi sem sjálfstæð ríki.

Öll rök hníga þess vegna að því að rétt sé og sjálfsagt að árétta formlega viðurkenningu Íslands á sjálfstæði Eistlands, Lettlands og Litáens og að taka tafarlaust upp stjórnmálasamband við þessi ríki.

Prentað upp.

........
Skráningarkerfi bifreiða Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 112

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 108 . mál.

Sþ.

112. Tillaga til þingsályktunar um skráningarkerfi bifreiða.

Flm.: Jón Sæmundur Sigurjónsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að sjá um að þjónusta við skráningu bifreiða verði aukin þannig að hinir gömlu einkennisbókstafir skráningarsvæða verði innleiddir að nýju án þess að afnema kosti hins nýja fastnúmerakerfis.

G r e i n a r g e r ð .

Víða um land má heyra raddir fólks sem saknar gömlu staðarmerkinganna í skráningarkerfi bifreiða. Menn vilja gjarnan bera þau kennsl á vegfarandann að vita hvaðan hann kemur. Það má vera að hér sé fyrst og fremst um tilfinningalegar ástæður að ræða, en hiklaust má finna margar þarfar ástæður fyrir því að bifreiðar verði aftur skráðar eftir svæðum.

Nú eru vissulega margir góðir kostir því samfara að hafa föst skráningarnúmer bifreiða og er óþarfi að telja þá upp. Það er heldur ekki lagt til að það kerfi verði lagt niður - þvert á móti.

Á hinum nýju fastnúmerum bifreiða er fyrsta sætið autt og ætlað t.d. fyrir skjaldarmerki. Þá koma tveir bókstafir og síðan þrír tölustafir t.d., BC - 123. Hið auða sæti er í fæstum tilvikum notað af bifreiðaeigendum.

Samkvæmt þeirri hugmynd, sem hér er lögð fram, væri auða sætið notað fyrir einkennisbókstaf svæðis. Fyrir bifreið frá Akureyri væri númerið t.d. ABC - 123, þ.e. þrír bókstafir og þrír tölustafir, þar sem fyrsti bókstafurinn sýndi ávallt af hvaða svæði bifreiðin kæmi.

Einkennisbókstafinn mætti líma á númersplötuna líkt og gert er með skoðunarmerkið nú. Ef bifreið er seld á milli skráningarsvæða heldur hún fasta númerinu, en límmerkið gamla er rifið af og annað sett í staðinn með hinum nýja einkennisbókstaf.

Þetta fyrirkomulag er til þess fallið að sameina kosti hins gamla og hins nýja skráningarkerfis bifreiða.
Lögfræðilegt álit umboðsmanns á bráðabirgðalögum um launamál Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 116

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 112 . mál.

Sþ.

116. Tillaga til þingsályktunar um að fela forsetum Alþingis að afla lögfræðilegs álits umboðsmanns Alþingis á bráðabirgðalögum nr. 89/1990, um launamál.

Flm.: Stefán Valgeirsson.

Alþingi samþykkir að fela forsetum Alþingis að afla lögfræðilegrar umsagnar og álitsgerðar hjá umboðsmanni Alþingis, samkvæmt heimild í 11. gr. laga nr. 13 frá 1987, um hvort bráðabirgðalög um launamál, nr. 89/1990, brjóti í bága við grundvallarreglur um stjórnskipun lýðveldisins og stjórnarskrá þess.

Álitsgerð umboðsmanns skal kunngerð Alþingi fyrir næstu umræðu um frumvarp ríkisstjórnarinnar um staðfestingu á bráðabirgðalögunum.

G r e i n a r g e r ð .

Á Alþingi hefur nú verið lagt fram frumvarp ríkisstjórnarinnar um staðfestingu á bráðabirgðalögum um launamál, nr. 89/1990. Efasemdir hafa komið fram um stjórnskipulegt gildi bráðabirgðalaganna og hvort þau standist gagnvart grundvallarreglum stjórnarskrárinnar. Samkvæmt 47. gr. stjórnarskrárinnar skal hver alþingismaður vinna eið eða drengskaparheit að stjórnarskránni.

Lög samþykkt á Alþingi eru dauð og ómerk stangist þau á við grundvallarreglur stjórnskipunarréttar og ákvæði stjórnarskrár. Hvorki í ríkisstjórn né á Alþingi sitja nú menn sem getið hafa sér viðurkenningu á sviði lögvísinda eða í stjórnskipunarrétti.

Lögvísindamenn hafa dregið í efa stjórnskipunarlegt gildi bráðabirgðalaganna með hliðsjón af ákvæðum stjórnarskrárinnar, þ.e. 2. gr., 28. gr., 67. gr. og 73. gr. Mál er nú til meðferðar fyrir bæjarþingi Reykjavíkur sem snýst um lögmæti bráðabirgðalagaútgáfunnar en vegna seinagangs í íslensku réttarfari og meðferðar mála fyrir dómstólum mun ekki að vænta niðurstöðu fyrir þann tíma þegar Alþingi verður að taka mál þetta til endanlegrar afgreiðslu.

Það má ekki henda Alþingi Íslendinga að láta undir höfuð leggjast að leita eftir því að umboðsmaður Alþingis fái málið til umsagnar.

Samkvæmt 11. gr. laga nr. 13/1987, um umboðsmann Alþingis, er heimild til þess að afla álitsgerðar umboðsmannsins um hvort meinbugir séu á gildandi lögum. Bráðabirgðalögin hafa verið gildandi síðan 3. ágúst 1990.

Með hliðsjón af framangreindu er mjög brýnt fyrir alþingismenn, og skylda þeirra að öðru jöfnu, að aflað verði lögfræðilegrar álitsgerðar og umsagnar hlutlauss aðila áður en frumvarp ríkisstjórnarinnar um staðfestingu á áðurgreindum bráðabirgðalögum verður tekin til frekari meðferðar á Alþingi.

Flutningsmaður treystir sér ekki til að standa að samþykkt frumvarpsins fyrr en álitsgerð umboðsmanns Alþingis liggur fyrir og að niðurstaða hans verði sú að bráðabirgðalögin samræmist íslensku stjórnarskránni og hafi samkvæmt efni sínu og formi stjórnskipulegt gildi.

Umboðsmaður Alþingis er doktor í lögum og hefur með höndum mikilsvert embætti í stjórnskipun okkar. Hann er því öðrum fremri til að gera slíka álitsgerð, enda heyrir það undir starfssvið hans.
Virðisaukaskattssvik Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 133

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 129 . mál.

Sþ.

133. Tillaga til þingsályktunar um virðisaukaskattssvik og „svarta atvinnustarfsemi“.

Flm.: Guðni Ágústsson, Stefán Guðmundsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að kanna umfang virðisaukaskattssvika og „svartrar atvinnustarfsemi“ á Íslandi.

G r e i n a r g e r ð .

Á þessu kjörtímabili hafa átt sér stað miklar kerfisbreytingar í innheimtu skatta. Virðisaukaskattur tók við af söluskatti, staðgreiðsla skatta tók við af eftirágreiðslu. Margt bendir til að þessar skattalagabreytingar hafi skilað árangri í innheimtu og komi að einhverju leyti í veg fyrir undanskot og skattsvik.

Hinu er ekki að leyna að víða verður þess vart að nótulaus viðskipti eru í gangi og viðskiptavinum sé boðið upp á borgun með eða án virðisaukaskatts. Nú er komin það mikil reynsla bæði á staðgreiðslukerfið og virðisaukaskattinn að full ástæða er til að kanna umfang skattsvikanna, með svipuðum hætti og gert var 1984 – 1986 af sérstökum starfshópi. Það er mikilvægt fyrir Alþingi og ríkisstjórn að fá upplýsingar um nýjar innheimtuaðferðir, hvernig og hvort þær skila þeim árangri sem búist var við. Líklegt er að slíka úttekt megi gera með tiltölulega ódýrum hætti eftir þá miklu vinnu sem starfshópurinn vann 1984 – 1986. Slíka úttekt mætti gera með spurningakönnun sem einnig var notuð að hluta 1984 – 1986 og sagði starfshópurinn þá að gagnlegt gæti verið að gera slíka könnun árlega. Hér eru mörg fyrirtæki orðin mjög þróuð í að gera margvíslegar kannanir sem reynst hafa marktækar. Enn fremur liggja fyrir aðferðir og upplýsingar erlendis frá um mjög marktækar spurningakannanir um umfang skattsvika og nótulausra viðskipta.

Samkvæmt könnuninni 1984 – 1986 var niðurstaðan sú að umfang dulinnar starfsemi hérlendis væri á bilinu 5 – 7% af vergri landsframleiðslu. Tap þess opinbera vegna vangoldinna beinna skatta og söluskatts var áætlað 2,5 – 3 milljarðar króna árið 1985. Ríkissjóður er rekinn með halla og sífellt er rætt um að skattlagningu verði að auka þess vegna. Sé það hins vegar svo að einhverjir milljarðar króna séu á ferðinni í undirheimum þjóðfélagsins utan við lög og rétt sem skapa aðstöðumun einstaklinga og fyrirtækja verður að gera allt til að upplýsa og koma í veg fyrir slíkt. Fyrsta skrefið er að kortleggja og mæla skattsvikin, annað skrefið að koma í veg fyrir þau með hertum reglum, sektum eða sviptingu á atvinnuleyfi.
Alþjóðasamningur um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi Stjórnartillaga - þingskjal nr. 156

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 150 . mál.

Sþ.

156. Tillaga til þingsályktunar um fullgildingu bókunar við alþjóðasamning um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi.

(Lögð fyrir Alþingi á 113. löggjafarþingi 1990.)

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda aðra valfrjálsa bókun um afnám dauðarefsingar við samninginn frá 19. desember 1966 um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi sem gerð var í New York 15. desember 1989.

A t h u g a s e m d i r v i ð þ i n g s á l y k t u n a r t i l l ö g u þ e s s a .

Samningurinn um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi var samþykktur á 21. allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna í New York og lagður fram til undirritunar þar 19. desember 1966. Samningurinn var undirritaður af Íslands hálfu 30. desember 1968. Hann var fullgiltur 22. ágúst 1979 samkvæmt heimild í ályktun Alþingis 8. maí 1979, sbr. auglýsingu í C - deild Stjórnartíðinda nr. 10/1979, þar sem samningurinn er birtur. Á sama tíma gerðist Ísland einnig fullgildur aðili valfrjálsrar bókunar við alþjóðasamning um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi.

Hinn 15. desember 1989 var samþykkt á allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna önnur valfrjáls bókun við alþjóðasamning um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi varðandi afnám dauðarefsingar. Bókunin er birt sem fylgiskjal með tillögu þessari.

Í 1. gr. bókunarinnar segir að dauðarefsingu skuli ekki framfylgt innan lögsögu aðildarríkis. Samkvæmt 2. tölul. 1. gr. skal aðildarríki beita öllum nauðsynlegum ráðum til þess að afnema dauðarefsingu innan lögsögu sinnar. Undantekningu má gera þegar um er að ræða hernaðarleg brot mjög alvarlegs eðlis sem framin eru á stríðstímum, sbr. 2. tölul. 2. gr. bókunarinnar.

Í 4. og 5. gr. bókunarinnar eru ákvæði um kæruheimildir gagnvart aðildarríki.

4. gr. fjallar um lögbæri mannréttindanefndarinnar til þess að taka við og athuga erindi þegar aðildarríki heldur því fram að annað aðildarríki framfylgi ekki skyldum sínum. Ísland hefur skv. 41. gr. samningsins viðurkennt vald nefndarinnar þar að lútandi að því er varðar ákvæði samningsins og mun viðurkenna það vald einnig vegna ákvæða bókunarinnar.

5. gr. fjallar hinsvegar um lögbæri nefndarinnar til að athuga erindi frá einstaklingum. Ísland hefur einnig viðurkennt vald nefndarinnar í því skyni gagnvart skuldbindingum í samningnum og mun viðurkenna þennan rétt að því er varðar bókunina. Sambærilegar kæruheimildir eru í Mannréttindasáttmála Evrópu um rétt mannréttindanefndarinnar til þess að taka við kærum frá einstaklingum og aðildarríkjum um meint mannréttindabrot samningsríkjanna.

Dauðarefsing var numin úr íslenskum lögum árið 1928, sbr. 1. gr. laga nr. 51/1928, og hafði henni þá ekki verið beitt í langan tíma. Hinn 22. maí 1987 fullgilti Ísland viðbótarsamning nr. 6 við Mannréttindasáttmála Evrópu um afnámdauðarefsingar, frá 28. apríl 1983, sbr. auglýsingu í C - deild Stjórnartíðinda nr. 6/1987, þar sem samningurinn er birtur.

Af framansögðu verður ekki séð að nokkuð sé því til fyrirstöðu að bókunin verði fullgild af Íslands hálfu.

Fylgiskjal.

REPRÓ
Ferðamálastefna Stjórnartillaga - þingskjal nr. 177

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 164 . mál.

Sþ.

177. Tillaga til þingsályktunar um ferðamálastefnu.

(Lögð fyrir Alþingi á 113. löggjafarþingi 1990.)

Repró í Gut. til og með bls. 1942.
Lögfræðilegt álit umboðsmanns á bráðabirgðalögum um launamál Dagskrá - þingskjal nr. 197

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 112 . mál.

Sþ.

197. Tillaga til rökstuddrar dagskrár í málinu: Lögfræðilegt álit umboðsmanns á bráðabirgðalögum um launamál.

Frá Guðrúnu Helgadóttur.

Þar sem lög heimila ekki umboðsmanni að taka til athugunar mál sem eru til meðferðar hjá dómstólum né að taka við fyrirmælum frá Alþingi samþykkir Alþingi að vísa þessu máli frá og tekur fyrir næsta mál á dagskrá.
Grænar símalínur Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 200

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 179 . mál.

Sþ.

200. Tillaga til þingsályktunar um grænar símalínur.

Flm.: Jón Kristjánsson, Valgerður Sverrisdóttir, Guðni Ágústsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að hlutast til um að Stjórnarráð Íslands og helstu ríkisstofnanir semji við Póst - og símamálastofnun um „grænar símalínur“ og tryggt verði fjármagn til að standa straum af þeim kostnaði sem af þessum samningum leiðir.

G r e i n a r g e r ð .

Tækniframfarir eru örar í fjarskiptum. Þetta skapar möguleika sem ekki voru áður fyrir hendi, m.a. í gjaldtöku fyrir símtöl. Meðal þeirrar þjónustu sem Póst - og símamálastofnun býður upp á eru svokallaðar grænar símalínur. Það þýðir að símtöl eru greidd af þeim sem hringt er til og sá sem hringir greiðir aðeins samkvæmt staðartaxta.

Samkvæmt upplýsingum frá Póst - og símamálastofnuninni hafa nokkrar opinberar stofnanir notfært sér þessa þjónustu.

Hér hagar þannig til að opinberar stofnanir eru að mestu leyti í Reykjavík. Þar er einnig öll æðsta stjórn ríkisins. Mikill kostnaður er því fyrir almenning í landinu að nýta þjónustu og ráðgjöf sem hægt er að fá símleiðis frá hinu opinbera og hið sama gildir um sveitarfélög og fyrirtæki. Það er réttlætismál að kippa þessu í lag og tæknilega er ekkert því til fyrirstöðu lengur, enda hefur Póst - og símamálastofnun þegar gefið út bækling þar sem þessi þjónusta er auglýst.

Þetta mál væri skref til þess að jafna aðstöðuna í landinu. Segja má að það heyri til lýðréttinda að aðgangur að þjónustu hins opinbera sé alls staðar á landinu jafn.

Fordæmi þess í málinu gæti orðið fyrirtækjum á almennum markaði hvatning til að taka upp þessa þjónustu og þar með yrði gengið enn lengra til jöfnunar að þessu leyti.
Læknisþjónusta á landsbyggðinni Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 23

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 23 . mál.

Sþ.

23. Tillaga til þingsályktunar um læknisþjónustu á landsbyggðinni.

Flm.: Matthías Bjarnason.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að ganga nú þegar svo frá hnútum að fullnægt sé læknisþjónustu í hinum dreifðu byggðum landsins í samræmi við lög um heilbrigðisþjónustu.

G r e i n a r g e r ð .

Á undanförnum árum hefur orðið æ erfiðara að manna ýmis læknishéruð í dreifbýli landsins. Má þar til nefna t.d. Þingeyri, Flateyri, Raufarhöfn, Þórshöfn, Vopnafjörð, Fáskrúðsfjörð og Djúpavog. Þetta veldur miklum áhyggjum því fólki sem býr við slíkt öryggisleysi. Samkvæmt lögum um heilbrigðisþjónustu eiga allir þegnar þessa lands skýlausan rétt til að njóta bestu mögulegrar læknisþjónustu sem hægt er að veita hverju sinni.

Ýmsar lausnir eru á þessum vanda. Í fyrsta lagi að hækka laun þeirra lækna sem störfum gegna í áðurnefndum héruðum. Í öðru lagi að sameina læknishéruð. Í þriðja lagi mætti hugsa sér að breyta H1-stöðvunum í H2-stöðvar þannig að þar starfi minnst tveir læknar hverju sinni. Ljóst er þó að launahækkun þarf að koma til og er eðlilegt og sanngjarnt að miða við laun aðstoðarlækna á sjúkrahúsum sem gegna vaktastörfum.
Jarðgöng milli Ólafsfjarðar og Siglufjarðar Nefndarálit - þingskjal nr. 241

1990. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 62 . mál.

Sþ.

241. Nefndarálit um till. til þál. um könnun á gerð jarðganga og vegarlagningu milli Ólafsfjarðar og Siglufjarðar í framhaldi af opnun jarðganga um Ólafsfjarðarmúla.

Frá allsherjarnefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og stuðst við umsagnir frá síðasta þingi, þ.e. frá bæjarstjórnum Siglufjarðar og Ólafsfjarðar, Fjórðungssambandi Norðlendinga og Vegagerð ríkisins.

Nefnd þingmanna úr öllum þingflokkum vinnur nú ásamt Vegagerð ríkisins að gerð langtímaáætlunar í samgöngumálum. Virðast efni tillögunnar falla inn í verkefni þeirrar nefndar. Nefndarmenn eru sammála um að heppilegast sé að umræða um jarðgangagerð og könnun hennar fari fram í þeirri nefnd sem vinnur að langtímaáætluninni.

Í trausti þess að efni þessarar tillögu verði komið á framfæri við fyrrgreinda þingmannanefnd leggur nefndin til að tillögunni verði vísað til ríkisstjórnarinnar.

Alþingi, 5. des. 1990.

Guðni Ágústsson,

form., frsm.

Jón Kristjánsson,

fundaskr.

Karl Steinar Guðnason.

Kristinn Pétursson.

Guðrún Helgadóttir.

Eggert Haukdal.

Ingi Björn Albertsson.