arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vestnorrænt samstarf til að bæta aðstæður einstæðra foreldra á Vestur-Norðurlöndum Þingsályktun - þingskjal nr. 1965

139. löggjafarþing 2010–2011.

Nr. 53/139.

Þskj. 1965 - 477. mál.

Þingsályktun um vestnorrænt samstarf til að bæta aðstæður einstæðra foreldra á Vestur-Norðurlöndum.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að hafa frumkvæði að samstarfi við Færeyjar og Grænland um að stuðla að umbótum á aðstæðum einstæðra foreldra á Vestur-Norðurlöndum. Samstarf við Færeyjar og Grænland verði aukið, m.a. með því að ríkin skiptist á hugmyndum, þekkingu og reynslu með það að markmiði að leggja fram sameiginlegar tillögur um það hvernig best væri að bæta aðstæður fjölskyldna einstæðra foreldra. Sem fyrsta skref er skorað á velferðarráðherra að skipuleggja ráðstefnu, í samvinnu við velferðarráðherra Færeyja og Grænlands, þar sem skipst verði á hugmyndum og árangursríkar aðgerðir kynntar.

Samþykkt á Alþingi 16. september 2011.
Efling samgangna milli Vestur-Norðurlanda Þingsályktun - þingskjal nr. 1966

139. löggjafarþing 2010–2011.

Nr. 54/139.

Þskj. 1966 - 479. mál.

Þingsályktun um eflingu samgangna milli Vestur-Norðurlanda.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að stofna vinnuhóp, í samvinnu við Færeyjar og Grænland og með mögulegri þátttöku Norrænu Atlantsnefndarinnar (NORA), til að vinna tillögur til eflingar innviða flug- og sjósamgangna á milli Vestur-Norðurlandanna í þágu aukins samstarfs á sviði ýmiss konar viðskipta og þjónustu auk vöru- og farþegaflutninga á milli landanna. Byggt verði á þeirri vinnu sem þegar hefur farið fram hjá ýmsum stofnunum á svæðinu. Skoðaðar verði sérstaklega í þessu sambandi forsendur fyrir auknum tengslum á sviði þjónustu og viðskipta á milli Vestfjarða og Austur-Grænlands.

Samþykkt á Alþingi 16. september 2011.
Samvinna milli vestnorrænu ríkjanna um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum Þingsályktun - þingskjal nr. 1967

139. löggjafarþing 2010–2011.

Nr. 55/139.

Þskj. 1967 - 480. mál.

Þingsályktun um samvinnu milli vestnorrænu ríkjanna um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að efla samvinnu við Færeyjar og Grænland um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum og skorar á hana að vinna með löndunum tveimur að undirbúningi viðræðna og samstarfs við aðrar fiskveiðiþjóðir á Norður-Atlantshafi um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum.

Samþykkt á Alþingi 16. september 2011.
Samvinna milli ríkissjónvarpsstöðva vestnorrænu ríkjanna Þingsályktun - þingskjal nr. 1968

139. löggjafarþing 2010–2011.

Nr. 56/139.

Þskj. 1968 - 481. mál.

Þingsályktun um samvinnu milli ríkissjónvarpsstöðva vestnorrænu ríkjanna.

Alþingi ályktar að hvetja mennta- og menningarmálaráðherra f.h. Ríkisútvarpsins ohf. (RÚV) til að útvíkka og styrkja samstarf RÚV við KNR (Útvarp Grænlands) og ÚF (Útvarp Færeyja) með því að auka framboð á fréttum og fréttatengdu efni frá Færeyjum og Grænlandi. Ríkisútvarpið geri sjónvarpsútsendingar frá Færeyjum og Grænlandi aðgengilegar í svo miklum mæli sem unnt er. Til lengri tíma litið verði stefnt að samstarfi milli stöðvanna um framleiðslu á efni, svo sem sjónvarpsþáttaröðum.

Samþykkt á Alþingi 16. september 2011.
Staðgöngumæðrun Breytingartillaga - þingskjal nr. 1994

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 1994 - 310. mál.

Breytingartillaga við till. til þál. um staðgöngumæðrun.

Frá Guðfríði Lilju Grétarsdóttur, Kristjáni L. Möller,

Guðlaugi Þór Þórðarsyni og Ragnheiði Ríkharðsdóttur.

Tillögugreinin orðist svo:

Alþingi ályktar að fela velferðarráðherra að skipa starfshóp sem undirbúi frumvarp til laga um staðgöngumæðrun í velgjörðarskyni.

Við vinnuna verði m.a. lögð áhersla á að tryggja í fyrsta lagi hag og réttindi barnsins, að tryggja í öðru lagi rétt, sjálfræði og velferð staðgöngumóðurinnar og fjölskyldu hennar, og að tryggja í þriðja lagi farsæla aðkomu hinna verðandi foreldra. Skýrt verði kveðið á um traustan lagaramma, ströng skilyrði og skýrar verklagsreglur við framkvæmd og eftirlit staðgöngumæðrunar sem og hvernig best verði stuðlað að upplýstri umræðu um staðgöngumæðrun í velgjörðarskyni í samfélaginu. Við vinnuna verði faglegt mat og þekking, alþjóðlegar rannsóknir og reynsla annarra þjóða lögð til grundvallar.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 1995

139. löggjafarþing 2010–2011.

Nr. 57/139.

Þskj. 1995 - 910. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 16. september 2011 eða síðar, ef nauðsyn krefur, til 1. október 2011.

Samþykkt á Alþingi 17. september 2011.
Göngubrú yfir Markarfljót Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 707

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 707 - 432. mál.

Tillaga til þingsályktunar um göngubrú yfir Markarfljót.

Flm.: Róbert Marshall, Björgvin G. Sigurðsson, Þráinn Bertelsson,

Guðmundur Steingrímsson, Árni Johnsen, Magnús Orri Schram,

Ólafur Þór Gunnarsson, Ólína Þorvarðardóttir, Siv Friðleifsdóttir,

Sigríður Ingibjörg Ingadóttir, Eygló Harðardóttir, Helgi Hjörvar,

Sigmundur Ernir Rúnarsson, Margrét Tryggvadóttir, Valgerður Bjarnadóttir,

Kristján L. Möller, Ragnheiður E. Árnadóttir, Þórunn Sveinbjarnardóttir,

Unnur Brá Konráðsdóttir, Þór Saari, Álfheiður Ingadóttir.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að láta smíða göngubrú yfir Markarfljót við Húsadal.

Greinargerð.

Með tillögu þessari er lagt til að gerð verði göngubrú yfir Markarfljót við Húsadal í þeim tilgangi að auðvelda og bæta aðgengi að hinni fögru náttúru Þórsmerkursvæðisins.

Á svæðið er aðeins hægt að komast á sérútbúnum bílum eftir torfærum slóðum. Þrátt fyrir þessar takmarkanir er talið að um 75–100 þúsund ferðamenn komi þangað árlega. Í nýafstöðnu eldgosi í Eyjafjallajökli lokaðist leiðin inn í Þórsmörk sem skapaði hættu fyrir ferðafólk á svæðinu auk þess sem ferðaþjónustuaðilar töpuðu viðskiptum meðan lokað var. Leiðin í Þórsmörk er almennt hættuleg og lokast oft á hverju sumri. Mjög alvarleg slys hafa orðið í ám á leiðinni. Þessar tíðu lokanir og hin alvarlegu slys hafa leitt af sér þá hugmynd að gera örugga leið í Þórsmörk með göngubrú yfir Markarfljót til móts við Húsadal.

Á síðustu mánuðum hafa möguleikar á brúarsmíði verið skoðaðir og verðtilboða leitað. Mögulegur ávinningur af brúarsmíðinni hefur einnig verið kannaður og leiddi könnunin í ljós að slík brú mundi fyrst og fremst auka mjög öryggi ferðamanna. Slík brú opnaði leið inn í Þórsmörk bæði vetur og sumar fyrir þá sem ekki eiga sérútbúna fjallajeppa, en þá yrði ekið inn Fljótshlíð og inn fyrir Þórólfsfell. Göngubrú á Markarfljóti mundi einnig opna fyrir nýjar gönguleiðir, svo sem Þórsmörk–Tindfjöll, Einhyrningsflatir–Emstrur og Markarfljótsgljúfraleið. Þar með mundi opnast ný vídd í ferðaþjónustu sem skapa mundi ný störf á svæðinu. Mætti og leggja rafstreng yfir hina nýju brú sem gerði það mögulegt að rafvæða skála ferðaþjónustuaðila.

Ljóst er að Þórsmerkursvæðið er og verður áfram með alvinsælustu útivistarsvæðum landsins á næstu árum enda er áhugi bæði innlendra og erlendra ferðamanna mikill á að skoða eldstöðvarnar á Fimmvörðuhálsi og sjá ummerkin eftir öskugosið úr toppi Eyjafjallajökuls og því afar brýnt að bæta aðgengi og öryggi ferðamanna eins vel og hægt er.

Áætlanir Vegagerðarinnar gera ráð fyrir að göngubrú yfir Markarfljót á þessum stað kosti um 50 millj. kr. Flutningsmenn tillögunnar hvetja til þess að gerð göngubrúarinnar verði unnin í samstarfi við samtökin Vini Þórsmerkur og í samræmi við hugmyndir þeirra um staðsetningu og fleira en að samtökunum standa hagsmunaaðilar á svæðinu.
Höfuðborg Íslands Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 769

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 769 - 475. mál.

Tillaga til þingsályktunar um höfuðborg Íslands.

Flm.: Mörður Árnason, Valgerður Bjarnadóttir, Skúli Helgason,

Sigríður Ingibjörg Ingadóttir, Helgi Hjörvar.

Alþingi ályktar að fela forsætisráðherra að ganga til viðræðna við borgarstjórann í Reykjavík um samning þar sem fram koma skyldur og réttindi Reykjavíkurborgar sem höfuðborgar Íslands.

Greinargerð.

Allir vita að höfuðborg Íslendinga er í Reykjavík. Jafnan er miðað við að þetta hafi orðið þegar þar var sett niður heimastjórn árið 1904 en í Víkinni var áður háð Alþing hið nýja frá sumri 1845, og æ síðan.

Í stjórnarskrá er höfuðborgar að engu getið en þó kveðið á um að Alþingi komi „jafnaðarlega“ saman í Reykjavík, að forseti Íslands hafi aðsetur „í Reykjavík eða nágrenni“ og að stjórnarráðið sé í Reykjavík. Engin lög fjalla um höfuðborg Íslands eða höfuðstað, þótt það orð komi fyrir í lagasafninu (38. gr. laga nr. 80/1938, um stéttarfélög og vinnudeilur).

Allajafna er við það miðað um höfuðborg að hún sé aðsetur æðsta valds í ríkinu og miðstöð stjórnsýslu. Skyldur höfuðborgarinnar sem sveitarfélags eru því víðtækari en annarra sveita ríkisins þar sem íbúar hennar og leiðtogar þeirra verða í starfsháttum og skipulagi að taka tillit til þjónustuhlutverks borgarinnar við alla landsmenn. Réttindi verður höfuðborgin að hafa á móti, þar á meðal þau að samráð sé haft við stjórnendur hennar um þær ákvarðanir ríkisstjórnarinnar og þings sem snerta mikilvæga hagsmuni borgarbúa, svo sem atvinnufæri, skipulag og yfirbragð.

Umræða og átök um Reykjavíkurflugvöll undanfarna áratugi hafa sýnt að nauðsynlegt er að treysta undirstöður Reykjavíkur sem höfuðborgar Íslands þannig að almenningur og forustumenn í borg og ríki geri sér glögga grein fyrir skyldum og réttindum sem fylgja höfuðborgarhlutverkinu, þar á meðal á samgöngusviði. Ákvarðanir og tillögur um flutning ýmiss konar stjórnsýslustöðva út á land hefur ekki síður skort þá umgjörð sem fælist gæti í skýrri sýn um höfuðborgarhlutverkið á okkar tímum.

Í tillögunni er forsætisráðherra falið að leita viðræðna við borgaryfirvöld um eins konar höfuðborgarsamning. Í þeim samningi yrðu reifaðar skyldur Reykjavíkurborgar og réttindi sem höfuðborgar, getið þeirra breytinga á lögum og öðrum regluramma sem samningsaðilar yrðu ásáttir um að beita sér fyrir, og kveðið á um skipulegt samráð ríkisstjórnarinnar, Alþingis og borgarstjórnar um ákvarðanir sem sérstaklega snerta stöðu Reykjavíkur sem höfuðborgar.

Gert er ráð fyrir að forsætisráðherra, og eftir atvikum borgarstjóri, undirbúi viðræðurnar með athugun á stöðu Reykjavíkur sem höfuðborgar og samskiptum borgarstjórnar og ríkisvalds frá upphafi aldarinnar sem leið. Einnig er eðlilegt að aðilar kanni stöðu höfuðborgar í helstu grannlöndum í aðdraganda viðræðnanna.
Athugun á fyrirkomulagi fraktflutninga við austurströnd Grænlands Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 771

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 771 - 476. mál.

Tillaga til þingsályktunar um athugun á fyrirkomulagi fraktflutninga við austurströnd Grænlands.

Flm.: Ólína Þorvarðardóttir, Lilja Rafney Magnúsdóttir, Atli Gíslason,

Árni Johnsen, Sigurður Ingi Jóhannsson, Þráinn Bertelsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að kanna vilja grænlensku landsstjórnarinnar til að láta meta hagkvæmni þess að breyta fyrirkomulagi vöruflutninga við austurströnd Grænlands í ljósi þeirra takmarkana sem núverandi sérleyfisfyrirkomulag hefur í för með sér fyrir byggðir þar.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 6/2010 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2010 í Tasiilaq á Grænlandi.

Siglingaáætlun útgerðarinnar Royal Arctic Line A/S er ákveðin fyrir eitt ár í senn. Núverandi fyrirkomulag fraktflutninga við austurströnd Grænlands býður upp á takmarkaðan sveigjanleika.

Fyrir byggðirnar tvær á Austur-Grænlandi, Tasiilaq og Ittoqqortoormiit, þýðir þetta annars vegar að vöruflutningaskip geta aðeins siglt fimm mánuði ársins til Tasiilaq og tvo mánuði ársins til Ittoqqortoormiit. Þessa mánuði verður að anna þörf byggðanna fyrir heilt ár. Íbúarnir verða því að notast við neysluvörur sem oft eru komnar fram yfir síðasta söludag, sem samræmist illa heilbrigðiskröfum.

Grænmeti og ávexti, sem mikil eftirspurn er eftir, þarf að flytja inn flugleiðis mestan hluta ársins, sem skilar sér í himinháu verðlagi á þeim vörum.

Einnig eru byggingarvörur fyrir þessa 7–10 mánuði keyptar inn á tilgreindu siglingatímabili. Af þessum sökum þarf að hafa vörur að andvirði nokkur hundruð milljónir króna á lager mestan hluta ársins, sem leiðir af sér allt of háan byggingarkostnað.

Samkvæmt upplýsingum frá íslenskum aðilum á sviði fraktflutninga væri hægt að sigla til beggja byggðanna á mun sveigjanlegri hátt, e.t.v. í tengslum við fraktflutninga á norðan- og norðaustanverðu Íslandi. Siglingatími frá Íslandi til beggja staðanna er í hæsta lagi einn eða tveir dagar.

Sveigjanlegra fyrirkomulag vöruflutninga gæti gefið færi á aukinni þjónustu Íslands við Grænland á þessu sviði.
Vestnorrænt samstarf til að bæta aðstæður einstæðra foreldra á Vestur-Norðurlöndum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 772

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 772 - 477. mál.

Tillaga til þingsályktunar um vestnorrænt samstarf til að bæta aðstæður einstæðra foreldra á Vestur-Norðurlöndum.

Flm.: Ólína Þorvarðardóttir, Lilja Rafney Magnúsdóttir, Atli Gíslason,

Árni Johnsen, Sigurður Ingi Jóhannsson, Þráinn Bertelsson.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að hafa frumkvæði að samstarfi við Færeyjar og Grænland um að stuðla að umbótum á aðstæðum einstæðra foreldra á Vestur-Norðurlöndum. Samstarf við Færeyjar og Grænland verði aukið, m.a. með því að ríkin skiptist á hugmyndum, þekkingu og reynslu með það að markmiði að leggja fram sameiginlegar tillögur um það hvernig best væri að bæta aðstæður fjölskyldna einstæðra foreldra. Sem fyrsta skref er skorað á velferðarráðherra að skipuleggja ráðstefnu, í samvinnu við velferðarráðherra Færeyja og Grænlands, þar sem skipst verði á hugmyndum og árangursríkar aðgerðir kynntar.

Greinargerð.

Tillaga þessi er sett fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 1/2010 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2010 í Tasiilaq á Grænlandi.

Fjöldi einstæðra foreldra fer vaxandi í vestnorrænu ríkjunum. Þetta er að mörgu leyti ný þróun. Nýleg könnun í Færeyjum meðal einstæðra foreldra sýnir að hluti barna þeirra elst upp við hlutfallslega fátækt.

Meðal afleiðinga af þessari þróun má nefna að börn alast upp við fátækt og samfélagið er þannig upp byggt að fjölskyldur hafa í flestum tilfellum þörf fyrir tvær fyrirvinnur til að endar nái saman. Þá er oft erfitt og í mörgum tilfellum ómögulegt fyrir einstæða foreldra að afla sér menntunar.

Í flestum tilfellum eru það mæðurnar sem eru einar með börnin. Í Færeyjum eru nú um 2000 færri konur en karlar. Þar búa ýmsar ástæður að baki, en þó er talið að hluti mismunarins liggi í því að í mörgum tilfellum hafi einstæðar mæður neyðst til að yfirgefa Færeyjar til að láta enda ná saman. Þetta hefur ýmsar óæskilegar afleiðingar í för með sér. Börnin verða oft af möguleikanum á að hitta föður sinn, afa og ömmur og aðra ástvini. Þá er vitað að því lengur sem konurnar eru í burtu frá heimalandinu þeim mun ólíklegra er að þær komi aftur til baka. Og ef mæðurnar koma ekki til baka er líklegt að börnin geri það ekki heldur.

Það er þess vegna bæði mikilvægt og þýðingarmikið að vestnorrænu ríkin skiptist á hugmyndum og upplýsingum um árangursríkar aðgerðir og komi fram með tillögur um hvernig bæta megi aðstæður einstæðra foreldra.
Samvinna milli vestnorrænu ríkjanna um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 775

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 775 - 480. mál.

Tillaga til þingsályktunar um samvinnu milli vestnorrænu ríkjanna um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum.

Flm.: Ólína Þorvarðardóttir, Lilja Rafney Magnúsdóttir, Atli Gíslason,

Árni Johnsen, Sigurður Ingi Jóhannsson, Þráinn Bertelsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að koma á samvinnu við Færeyjar og Grænland um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum og skorar á hana að vinna með löndunum tveimur að undirbúningi viðræðna og samstarfs við aðrar fiskveiðiþjóðir á Norður-Atlantshafi um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 4/2010 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2010 í Tasiilaq á Grænlandi.

Öll vestnorrænu ríkin, Færeyjar, Grænland og Ísland, leitast við að tryggja að allar veiðar í lögsögu ríkjanna séu sjálfbærar. Ríkin þekkja öll, bæði af eigin reynslu og annarra, hvaða afleiðingar ofveiði getur haft í för með sér. Af þessum ástæðum taka löndin meginregluna um sjálfbærni alvarlega.

Löndin gera sér grein fyrir mikilvægi þess að skýrar og afgerandi reglur gildi um veiði úr fiskstofnum ríkjanna. Eitt af þeim vandamálum sem blasa við þegar staða fiskstofna hvers lands fyrir sig er metin er að tilhneiging er til ofveiði úr þeim stofnum sem eru sameiginlegir með einu eða fleiri löndum.

Í júní 2010 hélt Vestnorræna ráðið þemaráðstefnu um fiskveiðistjórnarkerfi. Meðal mikilvægustu niðurstaðna ráðstefnunnar var að til þess að tryggja sjálfbærar veiðar úr sameiginlegum fiskstofnum væri nauðsynlegt að þau lönd þar sem fiskstofnarnir halda sig vinni saman um stjórn á veiðum úr þessum stofnum og ákveði í sameiningu hversu mikið megi veiða úr þeim árlega.

Alþingi beinir því þess vegna til vestnorrænu sjávarútvegsráðherranna að koma á formlegu samstarfi um stjórn á veiðum úr sameiginlegum fiskstofnum. Skorað er á ráðherrana að semja sameiginlegar reglur um samstarf um veiðar úr sameiginlegum fiskstofnum og að þeir vinni að sameiginlegum undirbúningi fyrir viðræður og samvinnu við þriðju ríki um stjórn á veiðum úr sameiginlegum fiskstofnum. Með sameiginlegri afstöðu í viðræðum við þriðju ríki standa löndin þrjú sterkar að vígi en ef hvert land stendur eitt og út af fyrir sig.
Samvinna milli ríkissjónvarpsstöðva vestnorrænu ríkjanna Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 776

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 776 - 481. mál.

Tillaga til þingsályktunar um samvinnu milli ríkissjónvarpsstöðva vestnorrænu ríkjanna.

Flm.: Ólína Þorvarðardóttir, Lilja Rafney Magnúsdóttir, Atli Gíslason,

Árni Johnsen, Sigurður Ingi Jóhannsson, Þráinn Bertelsson.

Alþingi ályktar að hvetja mennta- og menningarmálaráðherra f.h. Ríkisútvarpsins ohf. (RÚV) til að útvíkka og styrkja samstarf RÚV við KNR (Útvarp Grænlands) og ÚF (Útvarp Færeyja) með því að auka framboð á fréttum og fréttatengdu efni frá Færeyjum og Grænlandi. Ríkisútvarpið geri sjónvarpsútsendingar frá Færeyjum og Grænlandi aðgengilegar í svo miklum mæli sem unnt er. Til lengri tíma litið verði stefnt að samstarfi milli stöðvanna um framleiðslu á efni, svo sem sjónvarpsþáttaröðum.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 5/2010 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2010 í Tasiilaq á Grænlandi.

Ríkissjónvarpsstöðvar vestnorrænu ríkjanna framleiða allar fréttaefni í einhverjum mæli. Einnig eru nokkrar sjónvarpsþáttaraðir og sjónvarpsmyndir framleiddar í löndunum. Vestnorrænu ríkissjónvarpsstöðvarnar hafa unnið saman og til að mynda hafa stöðvar hvers ríkis veitt hinum aðstoð við framleiðslu fréttaefnis frá viðkomandi ríki.

Vestnorrænu ríkin eru nágrannar og eiga sér sterk menningarleg tengsl. Samgangur, m.a. ferðamennska, milli landanna er mikill og löndin eiga sér sameiginlega sögu sem og margvísleg menningarleg líkindi. Samvinna milli landanna og gagnkvæmur áhugi fer vaxandi. Verði þessari þingsályktunartillögu hrint í framkvæmd mun það ekki aðeins hafa í för með sér aukna þekkingu á nágrannaríkjunum heldur einnig uppfylla þörf og eftirspurn sem þegar er fyrir hendi.

Ekki munu felast veruleg útgjöld í framkvæmd þessarar tillögu þar sem um væri að ræða samninga um skipti á eigin framleiðslu. Þetta mætti til dæmis gera með samningi um að nota ákveðið magn af fréttaefni frá hinum vestnorrænu ríkissjónvarpsstöðvunum í hverri viku eða mánuði. Líklega mun falla til einhver kostnaður við umsýslu, þýðingar á efni og við að stofna til samstarfsins. Á móti kemur að kostnaður við sýningar á efninu (kaup á efni) yrði lítill sem enginn.
Heildarúttekt á starfsemi æskulýðs- og ungmennasamtaka á Íslandi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 810

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 810 - 494. mál.

Tillaga til þingsályktunar um heildarúttekt á starfsemi æskulýðs- og ungmennasamtaka á Íslandi.

Frá menntamálanefnd.

Alþingi ályktar að fela mennta- og menningarmálaráðherra að láta gera óháða heildarúttekt á ráðstöfun opinberra fjárveitinga til starfsemi æskulýðs- og ungmennasamtaka á Íslandi. Þar komi m.a. fram hlutfallsleg skipting fjármuna milli rekstrar- og stjórnunarkostnaðar annars vegar og verkefna sem nýtast ungmennum beint hins vegar. Jafnframt komi fram upplýsingar um það hve mörgum ungmennum viðkomandi samtök þjóna og á hvaða landsvæðum, hver sé hlutur ungs fólks, greint eftir kynjum þar sem kostur er, í stefnumótun og ákvarðanatöku innan viðkomandi samtaka og hvernig mati á árangri af starfi samtakanna sé háttað. Loks verði þessar upplýsingar bornar saman við skipan, starfsemi og fjármögnun æskulýðssamtaka annars staðar á Norðurlöndum.

Niðurstöður úttektarinnar verði nýttar við stefnumótun stjórnvalda í æskulýðsmálum og liggi fyrir eigi síðar en 1. september 2011.

Greinargerð.

Í 3. gr. æskulýðslaga, nr. 70/2007, kemur fram að ríki og sveitarfélög skuli stuðla að því að ungt fólk eigi þess kost að starfa að æskulýðsmálum við sem fjölbreyttust skilyrði.

Töluverðu fjármagni er á ári hverju varið til æskulýðsmála á Íslandi, en framlög til málaflokksins námu 199,4 millj. kr. í fjárlögum ársins 2010. Hins vegar er skortur á heildstæðum upplýsingum um hvernig því fjármagni er varið og hve mikið skilar sér í eiginlegri þátttöku ungs fólks.

Nú á tímum mikils atvinnuleysis og niðurskurðar má teljast eðlilegt að skoðað sé hvernig fjármagni er varið og sérstaklega þegar litið er til þess hlutverks sem æskulýðsstarf getur haft við að koma í veg fyrir óæskileg langtímaáhrif á ungt fólk án atvinnu.

Um helmingur heimsbyggðarinnar er fólk undir 29 ára aldri og er ungt fólk (15–29 ára) á landsvísu um 20% þjóðarinnar. Þessi hópur verður að hafa tækifæri til að taka þátt í stefnumörkun á öllum sviðum samfélagsins þar sem hagsmunir ungs fólks eru í húfi. Mikilvægt er að leita leiða til að virkja ungt fólk í auknum mæli við mótun stefnu í æskulýðsmálum. Þá er brýnt að beita þarfagreiningu til grundvallar stefnumótun og ráðstöfun fjárveitinga í málaflokknum.

Lagt er til að í úttekt á starfsemi æskulýðssamtaka á Íslandi verði gert yfirlit yfir þróun fjárveitinga til slíkra samtaka og ráðstöfun þeirra undanfarinn áratug. Þar komi m.a. fram hvaða félög starfa að æskulýðsmálum á Íslandi, á hvaða svæðum og hvernig fjárveitingar ríkisins hafa skipst milli þeirra á undanförum árum. Veitt verði yfirlit yfir hlutfallslega skiptingu fjármuna milli skrifstofu- og stjórnunarkostnaðar annars vegar og framlaga til verkefna sem nýtast ungmennum beint hins vegar. Upplýst verði hver sé hlutur ungs fólks, greint eftir kynjum þar sem kostur er, í stefnumótun og ákvarðanatöku viðkomandi samtaka og hvernig mati á árangri af starfi samtakanna sé háttað. Leitað verði fyrirmynda erlendis varðandi leiðir til að byggja upp öflugt æskulýðsstarf með virkri þátttöku ungs fólks í stefnumótun og framkvæmd.