arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Varanlegar samgöngubætur á Vestfjörðum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 47

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 47 - 47. mál.

Tillaga til þingsályktunar um varanlegar samgöngubætur á Vestfjörðum.

Flm.: Guðjón A. Kristjánsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að láta kanna hagkvæmni þess að gera jarðgöng úr botni Ísafjarðar, innst í Ísafjarðardjúpi, undir Kollafjarðarheiði. Að sunnanverðu, á Barðaströnd, yrðu þau tveggja arma og kæmu annars vegar út í Skálmardal, sem gengur inn úr Skálmarfirði, og hins vegar í Fjarðarhornsdal, innst í Kollafirði. Einnig verði könnuð hagkvæmni þess að gera jarðgöng undir Eyrarfjall, sem gengju úr Mjóafirði í Ísafjarðardjúpi yfir í Ísafjarðarbotn, og að þvera Þorskafjörð, Djúpafjörð og Gufufjörð á Barðaströnd.

Greinargerð.

Ljóst er að samgöngur á Vestfjörðum standa mjög í vegi fyrir frekari framþróun á svæðinu. Á það sérstaklega við á vetrum þegar vegir eru iðulega ófærir eða illfærir um langan tíma vegna snjóþyngsla og óveðra. Flutningsmaður þessarar tillögu telur að gerð jarðganga sé í raun eina leiðin til að tryggja vetrarsamgöngur til og frá Vestfjörðum og innan svæðisins. Í tillögunni er gengið út frá því að vegur verði lagður um Arnkötludal og tekinn í notkun, hvort sem unnið verður eftir hugmyndum tillögunnar eða núgildandi vegáætlun.

Lagt er til að borin verði saman hagkvæmni þess að bæta samgöngur innan svæðisins með framkvæmd þessarar tillögu annars vegar og með því að fylgja núverandi vegáætlun hins vegar en þar er ekki gert ráð fyrir jarðgöngum á þessum slóðum. Þá verði borin saman hagkvæmni styttingar vegalengdar og aukins öryggis á leiðunum milli Patreksfjarðar og Gilsfjarðar og Ísafjarðarbæjar og Gilsfjarðar, verði hugmyndir þessarar tillögu að veruleika, og þeirrar hagkvæmni sem næst á sömu leiðum verði núgildandi vegáætlun fylgt. Einnig verði kostir og gallar núgildandi vegáætlunar næstu 10–15 árin bornir saman við kostnað við þessa hugmynd sem kæmi á heilsársvegasambandi milli sunnan- og norðanverðra Vestfjarða og við þjóðveg eitt og suðvesturhorn landsins.

Flutningsmaður er eindregið þeirrar skoðunar að jarðgöng sem stytta vegalengdir milli staða og leysa okkur undan snjómokstri á erfiðum fjallvegum sé sú lausn sem stefna beri að þegar leita skal leiða sem talist geta varanlegar samgöngubætur. Þetta á auðvitað best við á snjóþyngstu fjallvegum landsins, t.d. á Vestfjörðum. Það hefur einnig sýnt sig að þverun fjarða bæði styttir vegalengdir og færir vegastæði af snjóþungum hættusvæðum. Þverun Þorskafjarðar, Djúpafjarðar og Gufufjarðar á Barðaströnd yrði sams konar samgöngubót og þverun Gilsfjarðar og Dýrafjarðar.

Með varanlegum samgöngubótum eins og hér er lýst má reikna með að gríðarstórum áfanga megi ná í samgöngumálum. Með þessum breytingum væri ekki lengur yfir neina fjallvegi að fara, utan Kleifaheiðar og Hálfdáns, sem talist geta farartálmi að vetri til.
Könnun á umfangi vændis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 49

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 49 - 49. mál.

Tillaga til þingsályktunar um könnun á umfangi vændis.

Flm.: Guðrún Ögmundsdóttir, Þórunn Sveinbjarnardóttir, Bryndís Hlöðversdóttir,

Össur Skarphéðinsson, Rannveig Guðmundsdóttir, Guðmundur Árni Stefánsson,

Jóhanna Sigurðardóttir, Ásta R. Jóhannesdóttir.

Alþingi ályktar að fela dómsmálaráðherra að skipa vinnuhóp sem kanni umfang vændis á Íslandi. Í vinnuhópnum verði m.a. fulltrúar frá dómsmálaráðuneyti, Háskóla Íslands, Stígamótum og embætti ríkislögreglustjóra og landlæknis.

Vinnuhópurinn skili niðurstöðum fyrir árslok 2001.

Greinargerð.

Tillaga þessi var lögð fram á síðasta löggjafarþingi og er nú endurflutt nær óbreytt.

Mikil umræða hefur farið fram á síðustu mánuðum um það hvort vændi sé stundað á Íslandi og þá hvert sé eðli þess og umfang. Ekki hafa nýlega verið gerðar rannsóknir sem hægt væri að nýta í þeim tilgangi að skoða þessi mál.

Vændi er alþjóðlegt vandamál sem spyr ekki um landamæri og það er ekkert sem segir að það sé ekki hér á landi eins og annars staðar. Sifjaspell og kynferðisafbrot, t.d. gagnvart börnum, reyndust hlutfallslega engu færri hérlendis en í nágrannalöndunum þegar farið var að ræða þessi viðkvæmu mál.

Mikilvægt er að skoða eðli vændis, þ.e. fylgdarþjónustu, símaþjónustu, netið, dansstaði o.fl., og hvort það er frábrugðið því sem gerist annars staðar, t.d. í öðrum norrænum ríkjum. Áríðandi er að athuga hvaða hópar stunda vændi hér á landi. Hér er ekki einungis átt við konur því einnig er vitað um vændi meðal karlmanna í öðrum löndum og nauðsynlegt að skoða hvort um slíkt er að ræða hér, enn fremur í hvaða mæli yngri aldurshópar eiga í hlut. Jafnframt er mikilvægt að reyna að komast að því hverjir það eru sem nýta sér vændi. Margar slíkar rannsóknir hafa verið gerðar erlendis, t.d. í Finnlandi, Þýskalandi og víðar. Einnig þarf að kanna sérstaklega vændi sem fram fer á netinu og gera úttekt á því en vitað er að þar eiga sér stað kaup á margs konar kynlífsþjónustu. Í Svíþjóð hafa verið gerðar ýmsar rannsóknir á þessu sviði, bæði á umfangi og eðli þess sem er í boði og hvernig hægt er að stemma stigu við því.

Til þess að koma með lausnir og viðbrögð við því sem virðist vera að gerast í samfélaginu er nauðsynlegt að skoða þessi mál frá sem flestum hliðum til að koma með raunhæfar tillögur og lausnir á vandanum eins og aðrar þjóðir hafa gert. Unnt verði að skoða hvaða lagabreytingar þarf að gera til að stemma stigu við vændi og hvort og þá hvaða samfélagslegar lausnir eru til staðar sem eru nothæfar til þess að leysa vandamál þeirra sem ratað hafa í slíka ógæfu. Slík könnun gerir kleift að áætla hvernig á að bregðast við vandamálum sem upp koma, svo sem varðandi forvarnir og kynsjúkdóma, en slíkt er mikið vandamál, t.d. í Eystrasaltslöndunum og í Rússlandi. Þar er glímt við kynsjúkdóma sem fyrir löngu hefur verið útrýmt á Norðurlöndum og annars staðar í Evrópu.

Flutningsmenn telja mikilvægt að vinnuhópur af þessu tagi sé samsettur þverfaglega. Þannig sé tryggt að fram komi sem flestar hliðar á málinu og þar af leiðandi fjölbreyttar lausnir.
Breyting á XI. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 494

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 494 - 312. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 66/2000, um breytingu á XI. viðauka (Fjarskiptaþjónusta) við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Nikulás Hannigan frá utanríkisráðuneyti og Jónínu S. Lárusdóttur frá viðskiptaráðuneyti.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til staðfestingar á ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 66/2000, um breytingu á XI. viðauka (Fjarskiptaþjónusta) við EES- samninginn. Sú gerð sem um ræðir varðar ramma Evrópubandalagsins um rafræna undirskrift. Ákvörðunin kallar á lagabreytingar hér á landi og er stefnt að því að frumvarp til laga um rafrænar undirskriftir verði lagt fram á Alþingi snemma á árinu 2001.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Einar K. Guðfinnsson, Lára Margrét Ragnarsdóttir, Jón Kristjánsson og Sighvatur Björgvinsson voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 11. des. 2000.

Tómas Ingi Olrich,

form., frsm.

Árni R. Árnason.

Jónína Bjartmarz.

Steingrímur J. Sigfússon.

Þórunn Sveinbjarnardóttir.
Breyting á XI. viðauka við EES-samninginn Þingsályktun - þingskjal nr. 516

126. löggjafarþing 2000–2001.

Nr. 2/126.

Þskj. 516 - 312. mál.

Þingsályktun um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 66/2000, um breytingu á XI. viðauka (Fjarskiptaþjónusta) við EES-samninginn.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 66/2000 frá 2. ágúst 2000, um breytingu á XI. viðauka (Fjarskiptaþjónusta) við EES-samninginn frá 2. maí 1992 og fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins nr. 93/1999 frá 13. desember 1999, um ramma bandalagsins varðandi rafrænar undirskriftir.

Samþykkt á Alþingi 12. desember 2000.
Landsvegir á hálendi Íslands Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 52

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 52 - 52. mál.

Tillaga til þingsályktunar um framtíðarskipulag og uppbyggingu landsvega á hálendi Íslands.

Flm.: Drífa Hjartardóttir, Árni Johnsen, Arnbjörg Sveinsdóttir,

Guðjón Guðmundsson, Ásta Möller, Hjálmar Jónsson,

Ísólfur Gylfi Pálmason.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að skipa nefnd sem geri tillögur um framtíðarskipulag og uppbyggingu landsvega á hálendi Íslands.

Nefndin skal skipuð fimm mönnum, einum tilnefndum af ráðherra, tveimur af Sambandi íslenskra sveitarfélaga, einum af Náttúruvernd ríkisins og einum af Vegagerðinni.

Greinargerð.

Þingsályktunartillaga þessi var flutt á 125. löggjafarþingi en var ekki útrædd. Tillagan er nú endurflutt nánast óbreytt.

Umferð á hálendi Íslands fer sívaxandi. Samkvæmt tillögunni skal skipuð nefnd sem semji drög að framtíðarskipulagi og uppbyggingu landsvega á hálendinu þannig að komast megi um það án mikilla svaðilfara, en með nokkrum takmörkunum þó.

Aðalleiðir, þ.e. Kjölur, Sprengisandur, Kaldidalur/Uxahryggir og Fjallabaksleið nyrðri, þurfa að vera færar dugmiklum fólksbílum, venjulegum jeppum og fólksflutningabílum yfir helsta ferðamannatímann, þ.e. frá júní til september.

Vinsælar leiðir á borð við leiðirnar að Öskju, Gæsavötnum, Herðubreið og Snæfelli, Fjallabaksleið syðri, hringleið um Heklu, Emstruleið, inn í Þórsmörk, Dómadalsleið í Landmannalaugar, um Haukadalsheiði, Eyfirðingabraut, yfir Öxi, að Lakagígum og fleiri vinsælar ferðaleiðir á hálendinu þurfa að vera færar öllum venjulegum jeppum og fólksflutningabílum yfir sumartímann.

Til að þetta geti orðið til frambúðar þarf að veita fé til uppbyggingar og viðhalds þessara vega á hverju ári. Í flokkun veganna þarf að koma fram tilgangur þeirra, þ.e. hverjir fara um þá og hvert. Setja þarf viðmiðunarreglur um hvar á að brúa og hvar ekki. Rétt er að fjármagnið skiptist eftir þessari flokkun og ástandi og mikilvægi hvers vegar eins og reynt er að gera í byggð.

Með góðum og greiðfærum vegum á hálendinu er hægt að draga úr utanvegaakstri og stuðla þar með að verndun gróðurs og ósnortinna svæða, auka öryggi ferðamanna á ferðum um hálendið og tryggja að ekki verði „óvart“ til nýjar slóðir hér og þar.

Með efldu vegakerfi á hálendinu er auðveldara að stýra umgengni ferðamanna og náttúruunnenda. Almenningi er þannig gefinn kostur á að njóta stórkostlegrar náttúru, nokkuð sem ekki hefur hingað til verið mögulegt á venjulegum farartækjum.

Nauðsynlegt er að taka mið af skipulagi miðhálendis Íslands við skipulagningu vegakerfis um hálendið. Það ætti að einhverju leyti að taka mið af hugmyndafræðinni um að ferðamenn fari um hálendið og njóti náttúrunnar að degi til en dveljist eins og við verður komið við jaðar þess eða á skipulögðum svæðum yfir nætur.
Flutningur hættulegra efna um jarðgöng Nefndarálit - þingskjal nr. 534

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 534 - 93. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um flutning eldfimra efna um jarðgöng.

Frá samgöngunefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Helga Hallgrímsson vegamálastjóra, Gest Guðjónsson, umhverfis- og öryggisfulltrúa hjá Olíudreifingu ehf., og Hörð Gunnarsson, framkvæmdastjóra Olíudreifingar ehf.

Samkvæmt tillögunni er því beint til ríkisstjórnarinnar að setja reglur um flutning á eldfimum efnum um jarðgöng. Í tillögunni er lagt til að í reglunum verði m.a. kveðið á um hvort slíkir flutningar skuli leyfðir og þá með hvaða skilyrðum, þ.e. flutningstækjum, ökuhraða, eftirliti og hvort loka skal göngum fyrir annarri umferð meðan flutningurinn fer fram.

Nefndin telur að hér sé um mjög brýnt mál að ræða. Reynslan erlendis hefur sýnt að flutningur hættulegra efna um jarðgöng getur valdið hörmulegum slysum.

Nefndin telur þær reglur sem nú eru í gildi og birtar eru sem fylgiskjal með tillögunni ekki fullnægjandi og að nauðsynlegt sé að setja skýrari og ítarlegri reglur um þessi mál.

Nefndin vekur athygli á því að undanfarin ár hefur verið unnið á vegum OECD að viðamiklu verkefni um flutning hættulegra efna í jarðgöngum og er niðurstaðna að vænta í lok þessa árs. Vegagerðin hefur fylgst með þessu verkefni og telur nefndin eðlilegt að tekið verði mið af niðurstöðunum.

Nefndin styður tillöguna með þeirri breytingu að lagt er til að í stað þess að einskorða tillöguna við flutning á eldfimum efnum skuli ríkisstjórninni falið að setja reglur um flutning á hættulegum efnum um jarðgöng og er gerð breytingartillaga um þetta. Í þessu sambandi vísar nefndin til skilgreiningar á hættulegum farmi, sbr. 2. mgr. 3. gr. reglugerðar um flutning á hættulegum farmi, nr. 192/1998. Með breytingartillögu þessari mælist nefndin til þess að tekið verði á þessum málum í víðara samhengi en tillagan gerir nú ráð fyrir.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt með eftirfarandi:

BREYTINGU:

1. mgr. tillögugreinarinnar orðist svo:

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að setja reglur um flutning á hættulegum efnum um jarðgöng.

Þorgerður K. Gunnarsdóttir var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 13. des. 2000.

Árni Johnsen,

form., frsm.

Hjálmar Árnason.

Kristján L. Möller.

Lúðvík Bergvinsson.

Arnbjörg Sveinsdóttir.

Jón Kristjánsson.

Jón Bjarnason.

Guðmundur Hallvarðsson.
Flutningur hættulegra efna um jarðgöng Þingsályktun - þingskjal nr. 574

126. löggjafarþing 2000–2001.

Nr. 3/126.

Þskj. 574 - 93. mál.

Þingsályktun um flutning hættulegra efna um jarðgöng.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að setja reglur um flutning á hættulegum efnum um jarðgöng.

Í reglunum verði m.a. kveðið á um hvort slíkir flutningar skuli leyfðir og þá með hvaða skilyrðum, þ.e. flutningstækjum, ökuhraða, eftirliti og hvort loka skal göngum fyrir annarri umferð meðan flutningurinn fer fram.

Samþykkt á Alþingi 15. desember 2000.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 618

126. löggjafarþing 2000–2001.

Nr. 4/126.

Þskj. 618 - 375. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 15. desember 2000 eða síðar, ef nauðsyn krefur, enda verði það kvatt saman til fundar á ný eigi síðar en 23. janúar 2001.

Samþykkt á Alþingi 16. desember 2000.
Skráningarskylda skipa Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1023

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 1023 - 645. mál.

Tillaga til þingsályktunar um skráningarskyldu skipa.

Flm.: Guðjón A. Kristjánsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að semja reglur og breyta lögum ef nauðsyn krefur í þá veru að skráningarskylt verði sérhvert skip sem notað er í atvinnuskyni, svo og önnur skip sem eru lengri en átta metrar að skráningarlengd.

Ráðherra setji reglur um skip sem eru undir átta metrum að stærð og kunna að vera notuð tímabundið í atvinnuskyni.

Greinargerð.

Eðlilegt verður að telja að öll skip sem haldið er úti í atvinnuskyni séu skráningar- og eftirlitsskyld, óháð stærð þeirra. Á slík skip er líklegt að ráðnir séu til starfa launþegar (fiskimenn), aðrir en eigendur. Hins vegar er einnig sjálfsagt að skilgreina í reglugerð, enda sé slíkrar heimildar aflað í lögum, hvað sé tímabundin atvinnustarfsemi þeirra manna sem róa fáa daga eða vikur á ári, t.d. við sérveiðar á ákveðnum svæðum eða til tímabundinnar tekjuöflunar við sjávarnytjar eða leiðsögu. Líklegt má telja að á næstu árum fjölgi bátum allt að átta metrum að stærð í flokkum skemmti- og tómstundabáta. Þessi þróun mun verða samhliða því að eldri bátar sem nú eru notaðir í atvinnuskyni verða seldir þegar atvinnumenn endurnýja fiskibáta sína. Telja verður eðlilegt að mæta þessari þróun sem óhjákvæmilega verður með því að setja nýjar viðmiðanir í lög og reglur um báta sem ekki eru að jafnaði notaðir í atvinnuskyni.
Aðgerðir gegn ofbeldi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1055

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 1055 - 676. mál.

Tillaga til þingsályktunar um aðgerðir gegn ofbeldi.

Flm.: Ólafur Örn Haraldsson.

Alþingi ályktar að skorin verði upp herör gegn ofbeldi á götum úti og innbrotum á höfuðborgarsvæðinu, fyrst og fremst með eflingu löggæslu og bættum réttarúrræðum. Settur verði á fót starfshópur á vegum dómsmálaráðherra og félagsmálaráðherra sem meti stöðu þessara mála og móti tillögur til úrbóta.

Greinargerð.

Órækur vitnisburður er um að ofbeldi og innbrot á höfuðborgarsvæðinu séu komin á annað og alvarlegra stig en var fyrir tiltölulega fáum árum. Telja margir borgarbúar að þeir geti ekki lengur gengið um borgina að kvöld- og næturlagi án þess að eiga á hættu að verða fyrir tilefnislausum árásum. Foreldrar hafa vaxandi áhyggjur af börnum sínum sem náð hafa lögaldri og sækja skemmtistaði eða eru af öðrum ástæðum á ferð að kvöld- og næturlagi. Þá eru innbrot í heimahús og bíla orðin tíð og valda oft miklu tjóni og vekja óhug meðal almennings.

Flest bendir til þess að samhliða breyttu borgarsamfélagi og auknu og harkalegra ofbeldi hafi löggæsla ekki fylgt þróuninni og sé bæði of fámenn og aðbúnaður löggæslufólksins ekki fullnægjandi.

Nauðsynlegt er að stemma stigu við þessu ástandi áður en það verður landlægt og hluti af því borgarlífi sem nú er að mótast á höfuðborgarsvæðinu. Því er lagt til að dómsmálaráðherra og félagsmálaráðherra setji á fót starfshóp sem meti stöðu þessara mála og móti tillögur í framhaldi af því. Leitað verði eftir mikilli samvinnu við sveitarstjórnir á höfuðborgarsvæðinu og aðra þá aðila sem best þekkja til svo komast megi að rótum vandans. Jafnhliða slíkri undirbúningsvinnu verði löggæsla efld á höfuðborgarsvæðinu.
Breytingar á XIII. viðauka við EES-samninginn (flutningastarfsemi) Þingsályktun - þingskjal nr. 1101

126. löggjafarþing 2000–2001.

Nr. 13/126.

Þskj. 1101 - 447. mál.

Þingsályktun um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 94/2000, um breytingar á XIII. viðauka (Flutningastarfsemi) við EES-samninginn.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 94/2000 frá 27. október 2000, um breytingu á XIII. viðauka (Flutningastarfsemi) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins nr. 1999/95/EB frá 13. desember 1999, um framkvæmd ákvæða um vinnutíma sjómanna á skipum sem fara um hafnir í bandalaginu.

Samþykkt á Alþingi 23. apríl 2001.
Stytt landleið milli Reykjavíkur og Akureyrar Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1169

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 1169 - 721. mál.

Tillaga til þingsályktunar um að stytta landleiðina milli Reykjavíkur og Akureyrar.

Flm.: Halldór Blöndal, Arnbjörg Sveinsdóttir,

Guðmundur Hallvarðsson, Tómas Ingi Olrich.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að láta kanna möguleika á að stytta landleiðina milli Reykjavíkur og Akureyrar.

Greinargerð.

Þjóðvegurinn milli Akureyrar og Reykjavíkur er 389 km langur og styttist um 42 km með jarðgöngunum undir Hvalfjörð. Það tekur því um fjórar og hálfa klukkustund að aka milli staðanna. Nú hefur það gerst að borgarstjórinn í Reykjavík hefur lýst því yfir að hann stefni að því að leggja niður flugvöllinn í Reykjavík. Ef það gengur eftir mun innanlandsflug sömuleiðis leggjast niður frá sömu stundu. Það nær engri átt að gæla við þá hugmynd að Keflavíkurflugvöllur geti nýst innanlandsfluginu. Til þess er hann of fjarri höfuðborginni og þess vegna bæði tafsamt og dýrt að fara um hann til Akureyrar.

Stytting leiða og þar með ferðatíma er meðal arðsömustu framkvæmda sem unnt er að ráðast í. Vöruflutningar um þjóðvegi landsins hafa farið ört vaxandi á síðustu árum. Og svo er ferðaþjónusta orðin snar þáttur í atvinnulífinu víðs vegar um landið. Nú eru uppi í Eyjafirði og um Austurland ýmsar hugmyndir um það hvernig hægt sé að efla hana. Ef innanlandsflugið leggst niður geta þessar hugmyndir ekki gengið upp nema landleiðin styttist.

Ýmsir möguleikar eru á því að stytta þjóðleiðina milli Akureyrar og Reykjavíkur. Hér verður ekki slegið föstu hvaða leið sé hagkvæmust en bent á eftirfarandi:

1. Kanna verður hvernig hægt sé að stytta leiðina með því að halda sig í grófum dráttum við hringveginn eins og hann er núna. Með því að fara Svínvetningabraut styttist leiðin um 12 km.

2. Til greina kemur að fara Arnarvatnsheiði og Kaldadal um Þingvelli. Yrði þá farið út af hringveginum innan við Silfrastaði og vestur yfir Blöndu á stíflu.

3. Farið yrði upp úr Eyjafirði með 8 km jarðgöngum og síðan suður Kjalveg.
Heildarstefnumótun í málefnum barna og unglinga Nefndarálit - þingskjal nr. 1176

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 1176 - 19. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um heildarstefnumótun í málefnum barna og unglinga.

Frá allsherjarnefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið umsagnir frá Mannréttindaskrifstofu Íslands, barna- og unglingageðdeild Landspítalans, Barnaverndarstofu, dóms- og kirkjumálaráðuneyti, FÍUM – Félagi íslenskra uppeldis- og meðferðarstofnana, umboðsmanni barna, Barnaheillum, barnaverndarráði, menntamálaráðuneyti, heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneyti og félagsmálaráðuneyti.

Í tillögugreininni er ríkisstjórninni falið að undirbúa heildstæða og samræmda opinbera stefnu í málefnum barna og unglinga og í því skyni verði skipuð nefnd með aðild forsætisráðuneytis, félagsmálaráðuneytis, heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneytis, dómsmálaráðuneytis, menntamálaráðuneytis, umhverfisráðuneytis og Sambands íslenskra sveitarfélaga. Þá er gert ráð fyrir fimm ára framkvæmdaáætlun í samráði við opinberar stofnanir og félagasamtök sem vinna að málefnum barna og unglinga.

Umsagnir sem nefndinni hafa borist um málið eru mjög jákvæðar. Nefndin telur að umfjöllun lokinni að nauðsynlegt sé að mótuð verði opinber stefna í málefnum barna og ungmenna þar sem slík stefna muni stuðla að auknum hag og velferð þeirra. Þá telur nefndin að heildarstefna þar að lútandi sé ein af forsendum þess að hægt verði að tryggja öllum börnum og ungmennum jafnan rétt auk þess sem hún muni tryggja enn frekar að hagsmuna þeirra verði gætt á öllum sviðum þjóðlífsins.

Það er jafnframt mat nefndarinnar að mikilvægt sé að tryggja börnum og ungmennum heilbrigð skilyrði til uppvaxtar og þroska og stefnumótun af þessu tagi sé hluti af því. Þá sé rétt að benda á að tillagan er í samræmi við skuldbindingar íslenska ríkisins samkvæmt barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna sem tók gildi hér á landi 27. nóvember 1992.

Þá ítrekar nefndin nauðsyn þess að í fyrirhuguðu starfi verði tekið tillit til aðstæðna, þarfa og sjónarmiða barna og ungmenna. Með hliðsjón af fyrrgreindu leggur nefndin til að tillagan verði samþykkt með eftirfarandi

BREYTINGU:

Í stað „2001“ í 3. mgr. tillögugreinarinnar komi: 2002.

Sverrir Hermannsson og Ögmundur Jónasson voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 3. maí 2001.

Þorgerður K. Gunnarsdóttir,

form., frsm.

Ásta Möller.

Katrín Fjeldsted.

Guðrún Ögmundsdóttir.

Ólafur Örn Haraldsson.

Lúðvík Bergvinsson.

Jónína Bjartmarz.

Hjálmar Jónsson.