Samningur milli Íslands og Færeyja um stjórn veiða úr norsk-íslenska síldarstofninum Stjórnartillaga - þingskjal nr. 43

1995. – 1064 ár frá stofnun Alþingis.

119. löggjafarþing. – 37 . mál.

43. Tillaga til þingsályktunar um staðfestingu samnings milli Íslands og Færeyja um stjórn veiða úr norsk-íslenska síldar stofninum á árinu 1995.

(Lagt fyrir Alþingi á 119. löggjafarþingi 1995.)

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd samning milli Ís lands og Færeyja um stjórn veiða úr norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 1995 sem gerður var í Reykjavík 5. maí 1995.

Athugasemdir við þingsályktunartillögu þessa.

Með þingsályktunartillögu þessari fer ríkisstjórnin þess á leit að Alþingi heimili staðfest ingu samnings milli Íslands og Færeyja um stjórn veiða úr norsk-íslenska síldarstofninum sem gerður var í Reykjavík 5. maí 1995. Samningurinn er birtur sem fylgiskjal með þingsályktun artillögu þessari.

Eftir hrun norsk-íslenska síldarstofnsins í lok sjöunda áratugarins hefur norsk-íslenska síld in haldið sig að mestu innan norskrar efnahagslögsögu. Á undanförnum árum hefur stofninn farið stækkandi og um leið hafa líkur aukist á því að norsk-íslenska síldin tæki upp sitt fyrra göngumunstur sem aftur gæti leitt til þess að hún yrði í íslenskri efnahagslögsögu meiri hluta árs. Á síðastliðnu sumri kom norsk-íslenska síldin inn í íslenska efnahagslögsögu en hélt sig þó aðallega rétt austan við íslensku efnahagslögsöguna. Íslensk skip veiddu þá úr stofninum á þessum slóðum.

Íslendingar hafa um árabil ítrekað óskað eftir viðræðum við Norðmenn og Rússa um stjórn un á norsk-íslenska síldarstofninum en þeim hefur ávallt verið hafnað. Það varð því Íslending um mikið fagnaðarefni þegar Norðmenn boðuðu nú í vor til fjórhliða viðræðna Íslendinga, Færeyinga, Norðmanna og Rússa um veiðar og verndun á norsk-íslensku síldinni. Viðræður þessar fóru fram í Ósló dagana 27. og 28. apríl og í Reykjavík dagana 4. og 5. maí sl. Það urðu að sama skapi gífurleg vonbrigði hversu lítill kvóti Norðmenn og Rússar voru til viðtals um að kæmi í hlut Íslendinga og reyndar einnig í hlut Færeyinga. Í framhaldi af þessu slitnaði upp úr viðræðunum.

Sama dag og slitnaði upp úr fjórhliða viðræðunum hófu Íslendingar og Færeyingar viðræð ur um veiðar úr norsk-íslenska síldarstofninum í þeim tilgangi að setja heildarkvóta á veiðar skipa beggja þjóðanna og leggja þar með sitt af mörkum til verndar stofninum. Viðræðurnar gengu hratt og vel fyrir sig og þann sama dag náðist sá samningur sem með tillögu þessari er óskað heimildar til að staðfesta.

Samkvæmt samningnum takmarka aðilar veiðar sínar úr norsk-íslenska síldarstofninum við veiðikvóta sem þeir komu sér saman um. Hann skal ekki vera hærri en 250.000 lestir á árinu 1995. Samningurinn geymir ekki ákvæði um hver skuli vera hlutur hvors aðila en 3. gr. gerir ráð fyrir að þegar helmingur kvótans hafi verið veiddur geti annar hvor aðilinn óskað eftir við ræðum ef hann telji að skipting aflans sé ósanngjörn í því skyni að tryggja sanngjarna skipt ingu hans.

Íslendingar veita færeyskum skipum heimild til að veiða norsk-íslenska síld í íslenskri efnahagslögsögu og Færeyingar heimila á móti íslenskum skipum veiðar á norsk-íslenskri síld í færeyskri fiskveiðilögsögu eins og kveðið er á um í 4. gr. samningsins. Skilyrði er þó sett um að aðilar tilkynni hvor öðrum hvaða skip þeirra muni veiða en þau skip ein sem tilkynnt eru hafa heimild til veiða í lögsögu gagnaðilans. Samningurinn leggur aðilum ekki þá skyldu á herðar að banna veiðar skipa sinna á úthafinu (Síldarsmugunni) fyrr en aflatakmarkinu skv. 1. gr. er náð. Þangað til er skipum beggja aðila heimil veiði á úthafinu sem og í íslenskri efna hagslögsögu og færeyskri fiskveiðilögsögu.

Samkvæmt 2. gr. samningsins skulu aðilar hafa samband þegar heildarafli hefur náð 80% af veiðikvótanum í því skyni að tryggja að veiðar verði stöðvaðar þegar 250.000 lesta heildar kvóti skv. 1. gr. hefur veiðst. Í 2. gr. er enn fremur gert ráð fyrir að aðilar skiptist á tölfræði legum upplýsingum um veiðarnar.

Samningurinn gildir aðeins á árinu 1995 og hann hefur ekkert fordæmisgildi varðandi framtíðarskipan stjórnunar á veiðum úr norsk-íslenska síldarstofninum eins og skýrt er kveðið á um í 5. gr. hans. Á næsta ári verður því að semja að nýju stjórnun veiðanna.

Fylgiskjal.

Samningur milli Íslands og Færeyja um stjórn veiða

úr norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 1995.

(2 bls. myndaðar --- tölvutexti ekki til.)