arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Breyting á IX. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 1094

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1094 - 481. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 115/2003, um breytingu á IX. viðauka (Fjármálaþjónusta) við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Bergdísi Ellertsdóttur og Ernu S. Hallgrímsdóttur frá utanríkisráðuneyti og Þóru Hjaltested frá iðnaðar- og viðskiptaráðuneyti.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES- nefndarinnar nr. 115/2003 frá 26. september 2003, um breytingu á IX. viðauka (Fjármálaþjónusta) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og til að fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2002/92/EB frá 9. desember 2002 um miðlun vátrygginga.

Tilskipunin mælir fyrir um rétt vátrygginga- og endurtryggingamiðlara til að starfa á Evrópska efnahagssvæðinu á grundvelli skráningar í heimaríki en eitt helsta markmiðið er að afnema hindranir í störfum vátryggingamiðlara. Að auki er gert ráð fyrir að gerðar verði strangari kröfur til vátryggingamiðlara varðandi neytendavernd, m.a. með strangari ákvæðum um starfsábyrgðartryggingu og auknum kröfum um upplýsingagjöf.

Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi og þurfa þær að hafa tekið gildi fyrir 15. janúar 2005. Samkvæmt upplýsingum frá iðnaðar- og viðskiptaráðuneyti hefur vinnuhópur verið skipaður til að gera tillögur að nauðsynlegum lagabreytingum. Gert er ráð fyrir að frumvarp þess efnis verði lagt fyrir Alþingi á hausti komanda.

Magnús Stefánsson og Steingrímur J. Sigfússon voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 10. mars 2004.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Guðmundur Árni Stefánsson.

Jónína Bjartmarz.

Bryndís Hlöðversdóttir.

Drífa Hjartardóttir.

Einar K. Guðfinnsson.

Össur Skarphéðinsson.
Lækkun skatta á eftirlaun og ellilífeyri Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1102

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1102 - 738. mál.

Tillaga til þingsályktunar um lækkun skatta á eftirlaun og ellilífeyri.

Flm.: Jón Kr. Óskarsson, Guðmundur Árni Stefánsson, Ásgeir Friðgeirsson,

Kristján L. Möller, Lúðvík Bergvinsson, Guðrún Ögmundsdóttir,

Ásta R. Jóhannesdóttir, Jóhanna Sigurðardóttir.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að setja á fót starfshóp skipaðan m.a. fulltrúum hagsmunaaðila, sérfræðingum í skattamálum og fulltrúum stjórnmálaflokkanna sem taki saman upplýsingar um skattlagningu eftirlauna og ellilífeyris hér á landi og í nágrannalöndunum og marki stefnu í þessum málum með það að markmiði að skattur á eftirlaun og ellilífeyri verði sanngjarn og sem næst sköttum á fjármagnstekjur.

Starfshópurinn skili niðurstöðum fyrir 1. maí 2005.

Greinargerð.

Færa má rök fyrir því að afar óeðlilegt sé og ranglátt að skattur á eftirlaun og ellilífeyri sé 38,58% eins og nú er. Í raun má halda því fram að um sé að ræða tvísköttun eða jafnvel þrísköttun. Fyrst er greiddur fullur skattur þegar launin eru greidd, síðan fá menn eftirlaun sem eru skattlögð að fullu og þegar einstaklingurinn verður 67 ára eru greiðslur frá Tryggingastofnun ríkisins skertar miðað við eftirlaunin. Eðlilegra væri að skattur á eftirlaun og ellilífeyri væri svipaður því sem gerist um skattlagningu fjármagnstekna, eða um 10%.

Landssamband eldri borgara og félög eldri borgara um allt land hafa barist fyrir þessari leiðréttingu í langan tíma. Samfylkingarfélögin 60+, sem er félagsskapur jafnaðarmanna 60 ára og eldri, hafa að sjálfsögðu tekið undir þessar kröfur eldri borgara. Nú er svo komið að Landssamband eldri borgara á í málaferlum vegna skilningsleysis ríkisvaldsins á þessu máli.

Alþingi ber skylda til að beita sér í þessu réttlætismáli eldri borgara og sýna þeim þann sóma að afnema þessa tvísköttun á tekjur eldra fólks og lækka skatt á eftirlaun og ellilífeyri þeim til hagsbóta. Með því væri þessu fólki gert betur kleift að lifa lífinu með reisn og því sýnt þakklæti fyrir það þjóðfélag sem það hefur skilað til næstu kynslóðar.

Þess vegna er þingsályktunartillaga þessi flutt.
Framkvæmd stjórnsýslulaga Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1132

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1132 - 756. mál.

Tillaga til þingsályktunar um úttekt á framkvæmd stjórnsýslulaga.

Frá allsherjarnefnd.

Alþingi ályktar að fela forsætisráðherra að skipa nefnd til að gera úttekt á því hvernig til hefur tekist með framkvæmd stjórnsýslulaga, nr. 37/1993, með síðari breytingum, frá því að þau tóku gildi 1. janúar 1994. Um leið verði metið hvort auka þurfi fræðslu innan stjórnsýslunnar og eftir atvikum gerðar tillögur þar að lútandi. Úttektin verði lögð fyrir Alþingi eigi síðar en 1. desember 2004.

Greinargerð.

Hinn 1. janúar 1994 tóku stjórnsýslulög, nr. 37/1993, gildi. Með þeim voru áður óskráðar grundvallarreglur stjórnsýsluréttarins lögfestar og jafnframt settar málsmeðferðarreglur innan stjórnsýslunnar. Gerðar hafa verið margvíslegar breytingar á lögunum, en helsta markmið þeirra hefur ávallt verið það að réttaröryggi manna í samskiptum þeirra við stjórnvöld sé tryggt.

Í skýrslu umboðsmanns Alþingis fyrir árið 2002 hvetur umboðsmaður til þess, þegar tíu ár verða liðin frá setningu laganna, að hugað verði að því hvernig til hefur tekist með framkvæmd þeirra. Ástæða er til að fylgja hvatningu umboðsmanns eftir með athöfnum og er lagt til að forsætisráðuneytið hafi umsjón með úttekt um þetta efni.

Í skýrslum umboðsmanns hafa komið fram ábendingar um að sums staðar í stjórnsýslunni gangi enn of hægt að færa stjórnsýsluframkvæmd til samræmis við ákvæði laganna, en þess má geta að reglur laganna fjalla um þær lágmarkskröfur sem stjórnsýslunni ber að uppfylla. Ábendingar hafa einnig komið fram um að einfaldar aðgerðir, t.d. endurskoðun vinnuferla og aukin fræðsla starfsfólks, geti stuðlað að vandaðri og skilvirkari stjórnsýsluháttum. Auk þess að treysta réttaröryggi borgaranna mundi skilvirkari stjórnsýsla spara ríki og borgurum tíma og fjármuni.

Áður en stjórnsýslulögin tóku gildi var hugað sérstaklega vel að kynningu á efnisreglum laganna með útgáfu kynningarefnis og námskeiðahaldi. Í ljósi þess hve langur tími er liðinn frá því átaki sem gert var til undirbúnings gildistökunni, og þar sem traust þekking innan stjórnsýslunnar hlýtur að teljast forsenda fyrir farsælli framkvæmd laganna, er lagt til að jafnframt verði hugað að því hvort þörf sé á aukinni fræðslu innan stjórnsýslunnar. Umboðsmaður Alþingis hefur reifað hugmyndir um lágmarksfræðslu fyrir nýtt starfsfólk og jafnframt bent á mikilvægi skipulegrar endurmenntunar. Æskilegt er að almenn þörf fyrir slíka fræðslu verði metin, með skilvirkni og vandaða stjórnsýslu að leiðarljósi.

Lagt er til að úttektinni verði lokið 1. desember á þessu ári.
Breyting á IX. viðauka við EES-samninginn Þingsályktun - þingskjal nr. 1133

130. löggjafarþing 2003–2004.

Nr. 8/130.

Þskj. 1133 - 481. mál.

Þingsályktun um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 115/2003, um breytingu á IX. viðauka (Fjármálaþjónusta) við EES-samninginn.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 115/2003 frá 26. september 2003, um breytingu á IX. viðauka (Fjármálaþjónusta) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2002/92/EB frá 9. desember 2002 um miðlun vátrygginga.

Samþykkt á Alþingi 16. mars 2004.
Breyting á XII. viðauka við EES-samninginn Þingsályktun - þingskjal nr. 1134

130. löggjafarþing 2003–2004.

Nr. 9/130.

Þskj. 1134 - 611. mál.

Þingsályktun um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 154/2003, um breytingu á XII. viðauka (Frjálsir fjármagnsflutningar) við EES-samninginn.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 154/2003 frá 7. nóvember 2003, um breytingu á XII. viðauka (Frjálsir fjármagnsflutningar) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og fella inn í samninginn reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins (EB) nr. 2560/2001 frá 19. desember 2001 um greiðslur yfir landamæri í evrum.

Samþykkt á Alþingi 16. mars 2004.
Aðgerðir til stuðnings atvinnurekstri Þingsályktun - þingskjal nr. 1135

130. löggjafarþing 2003–2004.

Nr. 10/130.

Þskj. 1135 - 33. mál.

Þingsályktun um aðgerðir til stuðnings atvinnurekstri í smáum og meðalstórum fyrirtækjum.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að vinna framkvæmdaáætlun um aðgerðir til stuðnings atvinnurekstri í smáum og meðalstórum fyrirtækjum. Meginmarkmið aðgerðanna verði að auðvelda mönnum að stofna til atvinnurekstrar, hlúa að nýsköpunar- og þróunarstarfi í smáatvinnurekstri og greiða fyrir vexti og viðgangi lítilla og meðalstórra fyrirtækja. Áætlunin feli í sér sérstaka athugun á eftirfarandi þáttum og eftir atvikum tillögur til úrbóta:

– kostnaði við að stofna til atvinnurekstrar og aðgangi að upplýsingum og ráðgjöf í því sambandi,

– aðgangi smáatvinnurekstrar að fjármagni og nauðsynlegri fjármálaþjónustu,

– kostnaði og aðgangi smáfyrirtækja að ráðgjöf og öflun upplýsinga,

– aðstöðu smáatvinnurekstrar til að kynna og markaðssetja framleiðsluvörur eða þjónustu,

– kostnaði og eftir atvikum öðrum hindrunum sem torvelda kynslóðaskipti í smáatvinnurekstri,

– kostnaði uppfinningamanna, frumkvöðla og smáfyrirtækja við að sækja um einkaleyfi á uppfinningum og gæta hagsmuna sinna varðandi framleiðsluleyndarmál, sérþekkingu og verðmætar upplýsingar,

– skattalögum og öðrum þáttum sem marka starfsskilyrði atvinnurekstrar með sérstöku tilliti til smáfyrirtækja,

– stöðu smáatvinnurekstrar samkvæmt lögum og reglum, gagnvart eftirliti og leyfisveitingum og kostnaði við samskipti við stjórnsýslu og stofnanir,

– stöðu sjálfstætt starfandi einstaklinga og einyrkja í atvinnurekstri,

– stöðu frumkvöðla,

– stöðu uppfinningamanna.

Áætlunin skal lögð fyrir Alþingi til staðfestingar haustið 2005 og þinginu síðan gerð grein fyrir framvindu mála með skýrslu á tveggja ára fresti.

Samþykkt á Alþingi 16. mars 2004.
Staðfesting samninga um loðnustofninn á hafsvæðinu milli Grænlands, Íslands og Jan Mayen Nefndarálit - þingskjal nr. 1146

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1146 - 612. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu samninga milli Íslands, Grænlands/Danmerkur og Noregs um loðnustofninn á hafsvæðinu milli Grænlands, Íslands og Jan Mayen o.fl.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Tómas H. Heiðar frá utanríkisráðuneyti, Kolbein Árnason frá sjávarútvegsráðuneyti og Friðrik J. Arngrímsson frá Landssambandi íslenskra útvegsmanna. Þá hélt nefndin fund með sjávarútvegsnefnd Alþingis þar sem farið var ítarlega yfir alla efnisþætti málsins.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta eftirtalda samninga um loðnustofninn á hafsvæðinu milli Grænlands, Íslands og Jan Mayen o.fl.: 1. samning milli Íslands, Grænlands/Danmerkur og Noregs um loðnustofninn á hafsvæðinu milli Grænlands, Íslands og Jan Mayen sem gerður var í Reykjavík 8. júlí 2003, 2. samning milli Íslands og Grænlands/Danmerkur um gagnkvæmar veiðar í fiskveiðilögsögu Íslands og Grænlands sem gerður var í Reykjavík 8. júlí 2003, og 3. tvíhliða samkomulag milli Íslands og Noregs sem gert var í Reykjavík 9. júlí 2003.

Samningum sem áður giltu um loðnuveiði á hafsvæðinu milli Íslands, Grænlands og Jan Mayen var sagt upp af Íslands hálfu 30. október 2002 og féllu þeir úr gildi 1. maí 2003. Ástæða uppsagnarinnar var sú að ekki höfðu náðst samningar við Noreg um veiðar úr norsk- íslenska síldarstofninum og samningarnir hefðu framlengst sjálfkrafa um tvö ár ef þeim hefði ekki verið sagt upp. Samningarnir sem nú liggja fyrir eru nánast samhljóða fyrri samningum en gilda þó aðeins til eins árs í upphafi og framlengjast sjálfkrafa um eitt ár í senn í stað tveggja ára áður. Uppsagnarfrestur er hinn sami og áður, þ.e. sex mánuðir.

Samningarnir voru undirritaðir í júlí 2003 og telur nefndin að rétt hefði verið að leggja þá fyrir Alþingi í upphafi haustþings.

Ágúst Ólafur Ágústsson var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 16. mars 2004.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Guðmundur Árni Stefánsson.

Jónína Bjartmarz.

Drífa Hjartardóttir.

Össur Skarphéðinsson.

Steingrímur J. Sigfússon.

Einar K. Guðfinnsson.

Magnús Stefánsson.
Samningur milli Íslands og Færeyja um fiskveiðar innan íslenskrar og færeyskrar lögsögu Nefndarálit - þingskjal nr. 1147

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1147 - 482. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu samnings milli Íslands og Færeyja um fiskveiðar innan íslenskrar og færeyskrar lögsögu á árinu 2003.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Tómas H. Heiðar frá utanríkisráðuneyti, Kolbein Árnason frá sjávarútvegsráðuneyti og Friðrik J. Arngrímsson frá Landssambandi íslenskra útvegsmanna. Þá hélt nefndin fund með sjávarútvegsnefnd Alþingis þar sem farið var ítarlega yfir alla efnisþætti málsins.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta samning milli Íslands og Færeyja um fiskveiðar innan íslenskrar og færeyskrar lögsögu á árinu 2003 sem gengið var frá með bréfaskiptum í Reykjavík og Þórshöfn 31. mars og 15. apríl 2003.

Í samningnum er, líkt og í samningi sömu aðila á síðasta ári, kveðið á um að færeyskum skipum sé heimilt á loðnuvertíðinni 2003/2004 að veiða allt að 10.000 lestir af loðnu innan lögsögu Íslands úr veiðiheimildum sem fengnar eru með samningum færeyskra og grænlenskra stjórnvalda. Þá er kveðið á um gagnkvæmar heimildir skipa hvors aðila til kolmunnaveiða innan lögsögu hins á árinu 2003 og að íslenskum skipum verði heimilt að veiða allt að 1.300 lestir af makríl og 2.000 lestir af síld annarri en norsk-íslenskri innan færeyskrar lögsögu á árinu 2003. Loks geymir samningurinn ákvæði um gagnkvæma heimild til tilraunaveiða á túnfiski innan lögsögu hvors aðila en hér er um nýmæli að ræða.

Nefndin vekur athygli á því að áður en samningur þessi var gerður var á grundvelli samnings landanna frá 1976 um heimildir Færeyinga til veiða í lögsögu Íslands ákveðið að færeyskum skipum væri heimilt að veiða 5.600 lestir af botnfiski við Ísland á árinu 2003, þ.m.t. lúðu, en ákvörðun um heildarafla var tekin af sjávarútvegsráðherra á grundvelli samningsins. Í því sambandi bendir nefndin á að samkvæmt upplýsingum sem fram komu í skriflegu svari sjávarútvegsráðherra í þskj. 897 (533. mál) er lúðustofninn í mjög slæmu ástandi og hefur lúðuafli minnkað ár frá ári og mun nú vera í sögulegu lágmarki. Þá var einnig bent á að í skýrslu Hafrannsóknastofnunarinnar „Nytjastofnar sjávar 2002/2003 og aflahorfur fiskveiðiárið 2003/2004“ var lýst mjög slæmu ástandi stofnsins og stjórnvöldum ráðið frá því að heimila beinar veiðar á lúðu.

Samningurinn tók gildi til bráðabirgða í apríl 2003 og telur nefndin að rétt hefði verið að leggja hann fyrir Alþingi í upphafi haustþings.

Ágúst Ólafur Ágústsson var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 16. mars 2004.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Guðmundur Árni Stefánsson.

Jónína Bjartmarz.

Drífa Hjartardóttir.

Össur Skarphéðinsson.

Steingrímur J. Sigfússon.

Einar K. Guðfinnsson.

Magnús Stefánsson.
Samningar um veiðar úr norsk-íslenska síldarstofninum Nefndarálit - þingskjal nr. 1148

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1148 - 479. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu samninga um veiðar úr norsk-íslenska síldarstofninum.

Frá meiri hluta utanríkismálanefndar.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Tómas H. Heiðar frá utanríkisráðuneyti, Kolbein Árnason frá sjávarútvegsráðuneyti og Friðrik J. Arngrímsson frá Landssambandi íslenskra útvegsmanna. Þá hélt nefndin fund með sjávarútvegsnefnd Alþingis þar sem farið var ítarlega yfir alla efnisþætti málsins.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta eftirtalda samninga um veiðar úr norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 2003: 1. samning milli Íslands og Færeyja um stjórn veiða úr norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 2003 sem gengið var frá með bréfaskiptum í Reykjavík og Þórshöfn 22. maí og 4. júní 2003, og 2. samkomulag milli Íslands og Noregs um stjórnun veiða úr norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 2003 sem gert var í Ósló 26. júní 2003.

Samningarnir fela í sér að leyfilegur heildarafli úr norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 2003 sé 710 þús. lestir í stað 850 þús. lesta árið áður auk 1.500 lesta sem koma í hlut annarra ríkja samkvæmt nánari ákvörðun Norðaustur-Atlantshafsfiskveiðinefndarinnar (NEAFC) og er aflahlutdeild Íslands óbreytt frá árinu 2002 eða 15,54% af heildarafla. Hins vegar er gert ráð fyrir í þetta skipti að Ísland láti 1% af leyfilegum heildarafla, þ.e. 7.100 lestir, í skiptum fyrir aukinn aðgang að efnahagslögsögu Noregs norðan 62°N. Meiri hlutinn leggur áherslu á að það fyrirkomulag sem beitt var við samningagerðina 2003 sé bráðabirgðalausn sem beita hafi þurft í þetta eina skipti til að ná samningum, enda verði að telja óheppilegt að veiðar íslenskra skipa í norskri lögsögu geti orðið til að styrkja stöðu Norðmanna í samningum Íslands og Noregs um veiðar úr sameiginlegum fiskstofnum í framtíðinni.

Samningarnir voru frágengnir í júní 2003 og telur meiri hlutinn að rétt hefði verið að leggja þá fyrir Alþingi í upphafi haustþings.

Steingrímur J. Sigfússon ritar undir nefndarálitið með fyrirvara.

Meiri hlutinn leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 16. mars 2004.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Jónína Bjartmarz.

Drífa Hjartardóttir.

Steingrímur J. Sigfússon,

með fyrirvara.

Einar K. Guðfinnsson.

Magnús Stefánsson.
Þjóðfáni Íslendinga í þingsal Alþingis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1149

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1149 - 764. mál.

Tillaga til þingsályktunar um þjóðfána Íslendinga í þingsal Alþingis.

Flm.: Guðmundur Hallvarðsson, Ásta R. Jóhannesdóttir, Björgvin G. Sigurðsson,

Drífa Hjartardóttir, Guðjón Hjörleifsson, Guðjón A. Kristjánsson, Gunnar Birgisson,

Jón Gunnarsson, Kjartan Ólafsson, Kristinn H. Gunnarsson, Kristján L. Möller,

Magnús Stefánsson, Mörður Árnason, Sigurður Kári Kristjánsson.

Alþingi ályktar að í þingsal Alþingis skuli vera þjóðfáni Íslendinga.

Greinargerð.

Við setningu Alþingis, 126. löggjafarþings, sagði forseti Íslands m.a. í ávarpi sínu að það væri sér gleðiefni hve hinum erlendu þjóðhöfðingjum sem hefðu heimsótt landið á sl. fjórum árum hefði þótt mikilsvert að heimsækja með formlegum hætti elsta þjóðþing veraldar:

„Alþingi ætti að hugleiða þær breytingar á þingsköpum sem opnuðu leiðir til að bjóða erlendum þjóðarleiðtogum að ávarpa Alþingi. Sú skipan gæti gert heimsókn í Alþingi að hápunkti Íslandsdvalar og veitt hinum erlendu áhrifamönnum tækifæri til að lýsa stefnu sinni og viðhorfum á vettvangi sem hefði einstæðan sess í lýðræðissögu veraldarinnar.“

En hvernig má það vera að innan veggja Alþingis, hvar rætt er um eflingu, vegsemd og gildi þingsins sjálfs, skuli þjóðfáni vor ekki hafinn til vegs og virðingar?

„Fáninn er tákn fullveldis vors. Fáninn er ímynd þeirra hugsjóna sem þjóð vor á fegurstar. Hvert stórverk, sem unnið er af oss, eykur veg fánans, hvort sem það er unnið á höfunum, í baráttunni við brim og úfnar öldur eða á svæði framkvæmdanna eða í vísindum og fögrum listum. Því göfugri sem þjóð vor er því göfugri verður fáni vor. Vegur hans og frami er frægð þjóðar vorrar.“ (Úr ræðu Sigurðar Eggerz fjármálaráðherra sem gegndi störfum forsætisráðherra 1. desember 1918 þegar Ísland varð fullvalda ríki.)

Í tengslum við heimsóknir þjóðhöfðingja hingað til lands hafa birst fréttamyndir í sjónvarpi frá viðkomandi landi og þingi þar sem að öllu jöfnu er áberandi þjóðfáni landsins við forsæti eða ræðustól.

Með lögum nr. 67/1998, um breyting á lögum nr. 34 17. júní 1944, um þjóðfána Íslendinga, voru heimildir til að nýta þjóðfánann rýmkaðar. Var það m.a. gert til að aflétta ofverndun íslenska þjóðfánans og stuðla að því að gera hann sýnilegri.

Alla daga þá Alþingi starfar eru beinar útsendingar sjónvarps frá þingsal og verður ekki annað sagt en að mikil blæbrigði yrðu á sjónvarpsmynd og ásýnd önnur ef þjóðfáni Íslendinga væri sýnilegur við eða nærri forsetastól.

Flutningsmenn telja það mjög við hæfi að þjóðfáni Íslendinga skipi veglegan sess í þingsal Alþingis. Það yrði hinu háa Alþingi til sóma, sem og þjóðfána vorum til vegs og virðingar.

Prentað upp.
Breyting á IX. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 1231

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1231 - 651. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 98/2003, um breytingu á IX. viðauka (Fjármálaþjónusta) við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Grétar Má Sigurðsson og Finn Þór Birgisson frá utanríkisráðuneyti, Dís Sigurgeirsdóttur frá dómsmálaráðuneyti og Þóri Skarphéðinsson frá viðskiptaráðuneyti.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES- nefndarinnar nr. 98/2003 frá 11. ágúst 2003, um breytingu á IX. viðauka (Fjármálaþjónusta) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og til að fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2001/97/EB frá 4. desember 2001, um breytingu á tilskipun ráðsins 91/308/EBE um ráðstafanir gegn því að fjármálakerfið sé notað til peningaþvættis.

Tilskipunin sem hér um ræðir mælir fyrir um breytingar á gildandi tilskipun Evrópubandalagsins frá árinu 1991 um aðgerðir gegn peningaþvætti. Efni tilskipunarinnar hefur þegar verið innleitt með lögum nr. 42/2003, en eftir stendur að gera frekari lagabreytingar, einkum á almennum hegningarlögum.

Samkvæmt upplýsingum frá dómsmálaráðuneyti er lagafrumvarp í undirbúningi.

Drífa Hjartardóttir, Magnús Stefánsson og Ágúst Ólafur Ágústsson voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 24. mars 2004.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Guðmundur Árni Stefánsson.

Jónína Bjartmarz.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Steingrímur J. Sigfússon.

Einar K. Guðfinnsson.
Samvinna Vestur-Norðurlanda í heilbrigðismálum Nefndarálit - þingskjal nr. 1232

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1232 - 571. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um samvinnu Vestur-Norðurlanda í heilbrigðismálum.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Birgi Ármannsson, formann Íslandsdeildar Vestnorræna ráðsins.

Með tillögunni er lagt til að ríkisstjórninni, í samvinnu við landsstjórnir Færeyja og Grænlands, verði falið að vinna að aukinni samvinnu í heilbrigðismálum á Vestur-Norðurlöndum og að leita leiða til að löndin geti samnýtt krafta sína. Þá er lagt til að heilbrigðisyfirvöld gefi árlega út skýrslu um samstarfið. Tillagan byggist á ályktun Vestnorræna ráðsins nr. 1/2003 sem samþykkt var á ársfundi þess sem haldinn var 14.–16. ágúst 2003.

Drífa Hjartardóttir, Magnús Stefánsson og Ágúst Ólafur Ágústsson voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 24. mars 2004.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Guðmundur Árni Stefánsson.

Jónína Bjartmarz.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Steingrímur J. Sigfússon.

Einar K. Guðfinnsson.