arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þingvallaurriðinn Nefndarálit - þingskjal nr. 838

122. löggjafarþing 1997–98.

Þskj. 838 – 17. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um endurreisn Þingvallaurriðans.

Frá landbúnaðarnefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og bárust henni umsagnir um það frá landbúnaðar ráðuneyti, fisksjúkdómanefnd, Stangaveiðifélagi Reykjavíkur, Veiðimálastofnun, Veiðifélagi Þingvallavatns, Þingvallahreppi og veiðimálastjóra.

Í tillögugreininni er gert ráð fyrir að ríkisstjórnin skipi nefnd til að gera tillögur um leiðir til að endurreisa urriðastofna Þingvallavatns. Alger kaflaskipti urðu í sögu Þingvallaurriðans þegar útfall vatnsins, Efra-Sog, var þvergirt og straumvatnið leitt um jarðgöng í Steingríms stöð. Virkjunin gjöreyddi mikilvægasta stofninum sem hrygndi fyrir mynni og í efri hluta Efra-Sogs. Í kjölfar virkjunarinnar hækkaði vatnsborðið og það, ásamt landsigi í norðurhluta Þingvallavatns, linaði straum á hinum mikilvægu hrygningarstöðvum í Öxará. Viðgangur stofnsins í ánni hefur ekki vera svipur hjá sjón síðan.

Verði ekkert að gert eru taldar yfirgnæfandi líkur á að urriðinn í Þingvallavatni muni smám saman hverfa úr vistkerfi vatnsins. Nefndin leggur því til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 18. febr. 1998.

Guðni Ágústsson,

form., frsm.

Egill Jónsson.

Árni M. Mathiesen.

Guðjón Guðmundsson.

Hjálmar Jónsson.

Magnús Stefánsson.

Lúðvík Bergvinsson.

Ágúst Einarsson.

Sigríður Jóhannesdóttir.
Málefni ungra fíkniefnaneytenda Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 839

122. löggjafarþing 1997–98.

Þskj. 839 – 491. mál.

Tillaga til þingsályktunar um málefni ungra fíkniefnaneytenda.

Flm.: Sigríður Jóhannesdóttir, Margrét Frímannsdóttir, Steingrímur J. Sigfússon.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að standa fyrir sérstöku átaki til að tryggja tafar lausa meðferð ungra fíkniefnaneytenda sem vilja fara í meðferð þannig að framvegis myndist ekki langir biðlistar eftir meðferð vegna áfengis- og fíkniefnanotkunar.

Greinargerð.

Í Morgunblaðinu 27. janúar sl. er viðtal við Þórarin Tyrfingsson yfirlækni á Vogi. Í við talinu kemur fram að að mati SÁÁ er meira um fíkniefni á Íslandi nú en nokkru sinni áður og einnig að tíðkaðar eru nýjar aðferðir við neyslu þeirra. Yfirlæknirinn fullyrðir að ástandið hafi versnað til muna frá 1995, mun meira af ólöglegum fíkniefnum sé í umferð, fleiri noti alls konar efni og neysluaðferðirnar séu fjölbreyttari. Hans álit er að lækning sé mun erfiðari en hún var fyrir þremur til fjórum árum.

Þórarinn segir að þetta skapi mikinn vanda hjá sjúkrahúsinu Vogi þar sem fólk sem er illa á sig komið og í afeitrun þurfi mikla umönnun og Vogur hafi alls ekki undan. Sjúklingar sem þurfi að sinna séu á biðlistum en göngudeildir og vaktir stóru spítalanna leggi fram mikla vinnu í þágu þeirra. Hann fullyrðir að mikill skortur sé á skyndiþjónustu fyrir áfengissjúk linga og allt að 300 sjúklingar séu á biðlista, misjafnlega illa á sig komnir.

Mat þeirra sem vinna að þessum málum er að mjög tilfinnanlega vanti meðferðarpláss fyr ir yngstu vímuefnaneytendurna en ef séð væri fyrir þörfum þeirra mundi það létta á þrýstingi sem hefur verið á almenn meðferðarheimili að undanförnu um að taka mjög unga vímuefna neytendur til meðferðar. Komið hefur fram í blaðafréttum að yngsti vímuefnaneytandi sem hefur verið til meðferðar á Vogi sé 13 ára. Þeir sem best þekkja til vímuefnavanda unglinga telja að unglingar í þessum aðstæðum þurfi mun sérhæfðari meðferð en er í boði á almennum meðferðarstofnunum.

Í fylgiskjali eru línurit sem fengin voru frá Vogi og birtust í SÁÁ-fréttum, 1. tbl. 1998. Fylgiskjal.

Stórneytendur kannabis og amfetamíns á Vogi.

Fjöldi einstaklinga.

Hér er efni sem sést aðeins í pdf-skjalinu.

Fjöldi ungra einstaklinga á Vogi.

Hér er efni sem sést aðeins í pdf-skjalinu.

Hlutfall stórneytenda kannabisefna í þremur aldurshópum

meðal sjúklinganna á Vogi 1987–97.

Hér er efni sem sést aðeins í pdf-skjalinu.
Samræmd samgönguáætlun Nefndarálit - þingskjal nr. 856

122. löggjafarþing 1997–98.

Þskj. 856 – 179. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um samræmda samgönguáætlun.

Frá samgöngunefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og umsagnir borist frá Vegagerðinni, Sambandi íslenskra sveitarfélaga og Siglingastofnun Íslands.

Samkvæmt tillögunni skal samgönguráðherra falið að skipa nefnd til að kanna hvort sam ræma megi gerð áætlana um uppbyggingu samgöngumannvirkja í eina samræmda samgöngu áætlun og gera í framhaldi af því tillögur um nauðsynlegar breytingar á lögum og reglum. Umsagnaraðilar telja að tillagan fjalli um þarft málefni og mæla með samþykkt hennar.

Samgöngunefnd telur í ljósi umræðu síðustu ára að þörf sé á því að taka til skoðunar það efni sem tillagan greinir og leggur til að hún verði samþykkt með eftirfarandi

BREYTINGU:

Í stað orðanna „1. apríl 1998“ í 2. mgr. tillögugreinarinnar komi: árslok 1998.

Guðmundur Árni Stefánsson og Árni Johnsen voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 25. febr. 1998.

Einar K. Guðfinnsson,

form., frsm.

Magnús Stefánsson.

Kristján Pálsson.

Kristinn H. Gunnarsson.

Egill Jónsson.

Ásta R. Jóhannesdóttir.

Stefán Guðmundsson.
Takmörkun á hrossabeit og fjölda hrossa Nefndarálit - þingskjal nr. 859

122. löggjafarþing 1997–98.

Þskj. 859 – 51. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um takmörkun á hrossabeit og fjölda hrossa.

Frá landbúnaðarnefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Ólaf Dýrmundsson, landnýtingar ráðunaut Bændasamtaka Íslands, og Svein Runólfsson landgræðslustjóra, Andrés Arnalds og Björn Barkarson frá Landgræðslu ríkisins. Umsögn barst um málið frá Landgræðslu ríkis ins og um samhljóða tillögu á 121. löggjafarþingi bárust umsagnir frá Sambandi íslenskra sveitarfélaga, Skógrækt ríkisins, Landgræðslu ríkisins, Búnaðarsambandi Vestfjarða, Lands sambandi hestamannafélaga, Bændasamtökum Íslands og umhverfisnefnd Alþingis.

Í tillögugreininni er gert ráð fyrir að landbúnaðarráðherra, að höfðu samráði við umhverf isráðherra, móti tillögur um aðgerðir og nauðsynlegar lagabætur til að takmarka fjölda hrossa og hrossabeit í úthaga með tilliti til jarðvegsverndar og hóflegrar nýtingar gróður lendis. Þá segir í tillögugreininni að tillögurnar skuli kynntar Alþingi á haustþingi 1998.

Á fundum nefndarinnar var staðfest að mikil fjölgun hrossa á síðustu áratugum hefði á ýmsum stöðum leitt til ofbeitar og skemmda á landi og með frekari fjölgun stefndi í óefni. Nefndin telur að nauðsynlegt sé að bregðast við þessu og móta tillögur til úrbóta. Þá telur nefndin rétt að tillögur landbúnaðarráðherra liggi fyrir á haustþingi 1998. Nefndin mælir með samþykkt tillögunnar með eftirfarandi

BREYTINGU:

Í stað orðanna „Tillögurnar verði kynntar Alþingi á haustþingi 1998“ í síðari málslið tillögugreinar komi: Tillögurnar liggi fyrir á haustþingi 1998.

Alþingi, 25. febr. 1998.

Guðni Ágústsson,

form., frsm.

Egill Jónsson.

Magnús Stefánsson.

Guðjón Guðmundsson.

Hjálmar Jónsson.

Árni M. Mathiesen.

Lúðvík Bergvinsson.

Ágúst Einarsson.

Sigríður Jóhannesdóttir.
Þingvallaurriðinn Þingsályktun - þingskjal nr. 870

122. löggjafarþing 1997–1998.

Nr. 3/122.

Þingskjal 870 - 17. mál.

Þingsályktun um endurreisn Þingvallaurriðans.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa nefnd til að gera tillögur um leiðir til að endurreisa urriðastofna Þingvallavatns.

Samþykkt á Alþingi 3. mars 1998.
Atvinnusjóður kvenna Nefndarálit - þingskjal nr. 897

122. löggjafarþing 1997–98.

Þskj. 897 – 72. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um atvinnusjóð kvenna.

Frá félagsmálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og bárust umsagnir frá Kvenfélagasambandi Íslands, At vinnuþróunarfélagi Austurlands, skrifstofu jafnréttismála, Kvenréttindafélagi Íslands, Iðn þróunarfélagi Eyjafjarðar, Vinnumálasambandinu, Atvinnu- og ferðamálastofu Reykjavíkur borgar og Byggðastofnun.

Í tillögugreininni er lagt til að félagsmálaráðherra skipi nefnd sem endurskoði og geri tillögur um framhald á starfi atvinnusjóðs kvenna. Þá er gerð grein fyrir skipun fimm nefnd armanna.

Nefndin telur eðlilegt að gerð verði úttekt á atvinnusjóði kvenna. Að mati nefndarinnar er ekki samræmi milli tillögugreinarinnar og greinargerðar sem með fylgir og leggur hún því til samþykkt tillögunnar með eftirfarandi

BREYTINGU:

Við 1. mgr. tillögugreinarinnar bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Nefndin taki jafnframt mið af þeirri úttekt sem gerð hefur verið á vegum Vinnumálastofnunar og því hvernig styrkir hafa nýst.

Rannveig Guðmundsdóttir var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 5. mars 1998.

Kristín Ástgeirsdóttir,

form., frsm.

Einar K. Guðfinnsson.

Siv Friðleifsdóttir.

Kristján Pálsson.

Pétur H. Blöndal,

með fyrirvara.

Magnús Stefánsson.

Arnbjörg Sveinsdóttir.

Ögmundur Jónasson.
Atvinnusjóður kvenna Breytingartillaga - þingskjal nr. 909

122. löggjafarþing 1997–98.

Þskj. 909 – 72. mál.

Breytingartillaga við till. til þál. um atvinnusjóð kvenna.

Frá Rannveigu Guðmundsdóttur og Jóhönnu Sigurðardóttur.

Við 1. mgr. tillögugreinarinnar bætist: og hvernig tryggja megi honum aukið fjármagn.
Samræmd samgönguáætlun Þingsályktun - þingskjal nr. 918

122. löggjafarþing 1997–1998.

Nr. 4/122.

Þingskjal 918 - 179. mál.

Þingsályktun um samræmda samgönguáætlun.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að skipa nefnd til að kanna hvort samræma megi gerð áætlana um uppbyggingu samgöngumannvirkja í eina samræmda samgönguáætlun og gera í framhaldi af því tillögur um nauðsynlegar breytingar á lögum og reglum.

Nefndin skili niðurstöðu fyrir árslok 1998.

Samþykkt á Alþingi 9. mars 1998.
Atvinnusjóður kvenna Þingsályktun - þingskjal nr. 939

122. löggjafarþing 1997–1998.

Nr. 5/122.

Þingskjal 939 - 72. mál.

Þingsályktun um atvinnusjóð kvenna.

Alþingi ályktar að fela félagsmálaráðherra að skipa nefnd sem endurskoði og geri tillögur um framhald á starfi atvinnusjóðs kvenna. Nefndin taki jafnframt mið af þeirri úttekt sem gerð hefur verið á vegum Vinnumálastofnunar og því hvernig styrkir hafa nýst.

Félagsmálaráðherra skipi tvo nefndarmenn, Byggðastofnun einn og Kvenfélagasamband Íslands einn og einn komi úr hópi atvinnuráðgjafa.

Samþykkt á Alþingi 11. mars 1998.
Rannsókn á refsingum við afbrotum Þingsályktun - þingskjal nr. 940

122. löggjafarþing 1997–1998.

Nr. 6/122.

Þingskjal 940 - 484. mál.

Þingsályktun um rannsókn á refsingum við afbrotum.

Alþingi ályktar að fela dómsmálaráðherra að láta fara fram rannsókn á ákvörðun refsinga við afbrotum. Rannsóknin taki til eftirfarandi brotaflokka:

a. líkamsárása og annarra brota sem tengd eru að öðru leyti við vísvitandi ofbeldi,

b. kynferðisbrota,

c. fíkniefnabrota.

Með rannsókninni skulu könnuð þau viðurlög sem dæmd hafa verið við þessum brotum og hvernig þau hafa þróast á undanförnum árum og áratugum. Skal rannsóknin einkum miða að því að leiða í ljós hvort unnt sé að sýna fram á að refsingar við fyrrgreindum brotum hafi þyngst eða séu nú vægari en áður. Rannsókn þessi skal taka til dóma Hæstaréttar og óáfrýjaðra héraðsdóma að svo miklu leyti sem nauðsynlegt er til að mat verði lagt á viðurlög við þessum afbrotum og þróun þeirra.

Eftir því sem unnt er skal rannsóknin framkvæmd þannig að til verði gagnagrunnur sem síðar væri hægt að bæta við upplýsingum og nota til frekari rannsókna.

Samþykkt á Alþingi 11. mars 1998.
Takmörkun á hrossabeit og fjölda hrossa Þingsályktun - þingskjal nr. 971

122. löggjafarþing 1997–1998.

Nr. 7/122.

Þingskjal 971 - 51. mál.

Þingsályktun um takmörkun á hrossabeit og fjölda hrossa.

Alþingi ályktar að fela landbúnaðarráðherra, að höfðu samráði við umhverfisráðherra, að móta tillögur um aðgerðir og nauðsynlegar lagabætur til að takmarka fjölda hrossa og hrossabeit í úthaga með tilliti til jarðvegsverndar og hóflegrar nýtingar gróðurlendis. Tillögurnar liggi fyrir á haustþingi 1998.

Samþykkt á Alþingi 16. mars 1998.
Ráðuneyti lífeyris, almannatrygginga og vinnumarkaðsmála Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 10

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 10 - 10. mál.

Tillaga til þingsályktunar um ráðuneyti lífeyris, almannatrygginga og vinnumarkaðsmála.

Flm.: Steingrímur J. Sigfússon.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að kanna hvort rétt sé að færa saman undir eitt ráðuneyti málefni lífeyrissjóða og lífeyrissparnaðar, almannatrygginga, félagslegrar framfærslu og vinnumarkaðsmála, a.m.k. það sem lýtur að atvinnuleysisbótum og málefnum atvinnulausra. Sérstaklega verði hugað að kostum þess og göllum að gera slíka breytingu á verkaskiptingu innan Stjórnarráðsins með hliðsjón af þörfum fyrir samræmingu á þessu sviði.

Greinargerð.

Tillaga þessi var flutt á síðasta þingi en varð þá eigi útrædd. Hún er nú endurflutt óbreytt ásamt þeirri greinargerð er henni fylgdi.

„Ljóst er að veruleg skörun er á verksviði ráðuneyta í málum er snerta lífeyristryggingar, almannatryggingar, stuðning við atvinnulausa, framfærslustuðning sveitarfélaga o.fl. Samspil þessara þátta við skattkerfið og tekjutenging bótaliða innan og utan skattkerfisins er margþætt og flókið mál. Það er skoðun flutningsmanns að eitt af því sem hefur staðið löngu tímabærri endurskoðun og samræmingu á þessu sviði fyrir þrifum sé óheppileg verkaskipting eða öllu heldur dreifing þessa málaflokks innan Stjórnarráðsins.

Til greina kemur að stofna nýtt ráðuneyti sem tæki við verkefnum á þessu sviði frá fjármálaráðuneyti, heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneyti og félagsmálaráðuneyti eða að færa þessi mál öll saman til eins af ráðuneytunum, t.d. félagsmálaráðuneytisins. Heilbrigðisráðuneytið er þegar fyrirferðarmikið og ekki er að öllu leyti heppilegt að almannatryggingar séu jafnframt vistaðar þar. Það sama gildir um fjármálaráðuneytið.

Sameining þessa mikilvæga en um leið vandasama málaflokks í eitt ráðuneyti ætti að auðvelda samræmingu löggjafar og stjórnsýslu á þessu sviði en á því er mikil þörf, ekki síst með tilliti til sívaxandi umfangs málaflokksins.“
Skattfrádráttur meðlagsgreiðenda Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 120

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 120 - 120. mál.

Tillaga til þingsályktunar um skattfrádrátt meðlagsgreiðenda.

Flm.: Guðni Ágústsson, Ólafur Örn Haraldsson, Guðmundur Hallvarðsson.

Alþingi ályktar að fela fjármálaráðherra að skipa nefnd sem kanni hvort rétt sé að setja reglur sem heimili að meðlagsgreiðslur foreldra gangi til lækkunar á tekjuskattsstofni þeirra. Í þessu sambandi verði meðal annars skoðaðar þær reglur sem gilda á Norðurlöndunum og hvort rétt sé að binda heimildina við þá foreldra sem hafa stofnað til hjúskapar eða hafið sambúð að nýju.

Nefndin skili niðurstöðum sínum fyrir 1. september 1999.

Greinargerð.

Tillaga þessi var flutt á 122. löggjafarþingi en varð ekki útrædd. Hún miðar að því að kannað verði hvort rétt sé að setja í lög heimild til handa meðlagsskyldum foreldrum til að draga meðlagsgreiðslur frá tekjuskattsstofni og lækka þar með tekjuskattsgreiðslur þeirra. Hér eru fyrst og fremst hafðir í huga þeir foreldrar sem hafa gengið í hjónaband eða hafið sambúð að nýju. Þegar þannig háttar til hafa viðkomandi framfærsluskyldu gagnvart nýju fjölskyldunni sem þeim gengur oft og tíðum illa að fullnægja vegna greiðslubyrði sinnar af meðlagsgreiðslum. Í sumum tilfellum verður afleiðingin að greiðslubyrðin verður einstaklingunum ofviða og þeir lenda í stöðu sem þeir ná ekki að vinna sig út úr, t.d. gjaldþroti. Slíkt leiðir síðan til þess að viðkomandi foreldrar sjá sér ekki annan kost en að hefja svarta atvinnustarfsemi svo að hin nýja fjölskylda hafi til hnífs og skeiðar. Með því að heimila slíkan skattfrádrátt í ákveðnum afmörkuðum tilvikum væri hægt að koma í veg fyrir margan fjölskylduharmleikinn.

Í Noregi og Danmörku er foreldrum heimilt að draga frá tekjuskattsstofni greitt meðlag að fullnægðum tilteknum skilyrðum. Eðlilegt er því að skoða hvort ekki sé rétt að hafa sama hátt á hér á landi.
Rekstur almenningssamgöngukerfis í Eyjafirði Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 142

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 142 - 142. mál.

Tillaga til þingsályktunar um rekstur almenningssamgöngukerfis í Eyjafirði.

Flm.: Árni Steinar Jóhannsson, Kristinn H. Gunnarsson, Margrét Frímannsdóttir.

Alþingi ályktar að fela forsætisráðherra að láta Byggðastofnun gera tilraun um rekstur almenningssamgöngukerfis í Eyjafirði í samstarfi við sveitarfélög á svæðinu.

Verkefnið verði tilraunaverkefni til fimm ára og stutt með framlögum úr ríkissjóði.

Greinargerð.

Á undanförnum missirum hafa verið mótaðar hugmyndir um rekstur almenningssamgöngukerfis í Eyjafirði. Áætlað er að keyrt verði á tveggja tíma fresti, frá kl. 7.00 árdegis til kl. 24.00 á miðnætti, á þremur leiðum:

1. Akureyri–Hjalteyri–Hauganes–Árskógssandur–Dalvík–Ólafsfjörður.

2. Akureyri–Kristnes–Hrafnagil–Laugaland.

3. Akureyri–Svalbarðseyri–Laufás–Grenivík.

Lagt er til að verkefnið verði til reynslu í fimm ár.

Helstu röksemdir fyrir tilrauninni eru:

- Byggð á svæðinu styrkist með greiðari samgöngum fyrir alla íbúa.

- Ungmenni sem sækja framhaldsskóla á Akureyri geta fremur búið heima.

- Hagræðing verður í skólaakstri og þjónustu við stofnanir, svo sem Kristnesspítala.

- Ferðamenn eiga auðveldara með að ferðast um svæðið á eigin vegum.

- Aðgerðin er orkusparandi.

Málið hefur verið kynnt embættismönnum í forsætisráðuneyti og á vegum héraðsnefndar Eyjafjarðar er unnið að greinargerð og fjárhagsáætlun fyrir verkefnið.
Afnám einokunar ríkisins á smásölu áfengis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 172

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 172 - 169. mál.

Tillaga til þingsályktunar um afnám einokunar ríkisins á smásölu áfengis.

Flm.: Guðlaugur Þór Þórðarson.

Alþingi ályktar að fela fjármálaráðherra að koma á breyttri skipan smásölu áfengis í landinu. Í stað núverandi fyrirkomulags verði sveitarstjórnum heimilt að veita aðilum leyfi til að stunda slíka sölu að uppfylltum ákveðnum skilyrðum. Skilyrðin miði að því að áfengisverslun verði með svipuðum hætti og nú er en í stað þess að ríkisfyrirtæki hafi einkarétt á smásölu verði hún í höndum kaupmanna.

Greinargerð.

Á undanförnum árum og áratugum hefur hið opinbera verið að draga sig út úr atvinnurekstri á mörgum sviðum þar sem talið er að einstaklingar og fyrirtæki geti stundað viðkomandi starfsemi betur eða í það minnsta ekki verr. Nú er svo komið að til algerra undantekninga heyrir ef ríki eða sveitarfélög standa í verslunarrekstri. Ein þeirra undantekninga er sala á áfengum drykkjum til einstaklinga en ÁTVR hefur enn sem komið er einkaleyfi á því að selja almenningi áfengi í smásöluverslun. Lengi framan af var salan algerlega í höndum ÁTVR, þ.e. fyrirtækið átti eða leigði húsnæði undir áfengisverslunina víðs vegar um landið og einungis starfsfólk þess afgreiddi áfengið. Í seinni tíð hefur orðið nokkur breyting á þessu og á nokkrum stöðum á landinu sjá einkaaðilar um sölu á áfengum drykkjum fyrir ÁTVR með sérstöku samkomulagi við fyrirtækið. Ekki verður annað séð en að þetta fyrirkomulag hafi gefist vel. Þetta leiðir hugann að þeirri spurningu hvers vegna ríkið eigi yfirleitt að standa í rekstri slíkra verslana. Erfitt er að finna rökin fyrir því en aftur á móti eru fjölmörg rök gegn því. Í fyrsta lagi hafa einkaaðilar séð um rekstur slíkra verslana með góðum árangri. Í öðru lagi er aðilum eins og verslunarmiðstöðvum og byggðarlögum mismunað eftir staðsetningu útibúa. Í þriðja lagi má nefna kostnaðinn af versluninni; ólíklegt má telja að ríkisfyrirtæki reki þessar verslanir með hagkvæmari hætti en einkaaðilar mundu gera. Má í þessu sambandi benda á að fasteignir ÁTVR eru nú á bókfærðu verði í ríkisreikningi 700 millj. kr. Fjármunir sem fengjust með sölu þessara fasteigna mundu nýtast ríkissjóði vel. Sömuleiðis mundi ríkið spara verulegan hluta þess fjár sem nú er varið í rekstur ÁTVR ef þessi breyting næði fram að ganga. Eftir sem áður gæti ríkisvaldið náð öllum þeim markmiðum sem það hefur sett sér í áfengismálum. Það eina sem mundi breytast er að verslunin yrði í höndum þeirra sem eiga að sjá um verslun, þ.e. einkaaðila, og ekki yrði um að ræða eins sterkt skömmtunarvald á þessari þjónustu af hendi hins opinbera og nú er. Leyfin til að selja áfengi yrðu veitt af sveitarstjórnum með svipuðum hætti og leyfi til vínveitingahúsa.
Stofnun endurhæfingarmiðstöðvar Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 188

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 188 - 178. mál.

Tillaga til þingsályktunar um stofnun endurhæfingarmiðstöðvar.

Flm.: Siv Friðleifsdóttir, Bryndís Hlöðversdóttir,

Magnús Stefánsson, Ásta R. Jóhannesdóttir.

Alþingi ályktar að fela heilbrigðisráðherra að setja á stofn endurhæfingarmiðstöð sem verði sjálfstæð opinber stofnun með þjónustusamning við heilbrigðisráðuneyti. Markmið stofnunarinnar yrði að bæta þjónustu við þá sem þarfnast endurhæfingar til lengri tíma, stuðla að því að þeir verði virkir þjóðfélagsþegnar á ný og bæta um leið nýtingu spítalanna.

Greinargerð.

Endurhæfingu sjúklinga til lengri tíma eftir að bráðaendurhæfingu á spítölunum lýkur þarf að bæta. Undanfarin ár hefur gengið erfiðlega að koma þessum sjúklingum, sem hafa orðið illa úti af sjúkdómum og slysum, í viðeigandi meðferð. Endurhæfingu á bráðastigi hefur verið nokkuð vel sinnt en almennt er viðurkennt að fjárskortur hefur háð endurhæfingu að því loknu. Tilhneiging hefur verið að sjúkrahús leggi áherslu á bráðaþjónustu á kostnað langtímaendurhæfingar. Þá hefur einnig staðið endurhæfingu fyrir þrifum, bæði á Ríkisspítölunum og Sjúkrahúsi Reykjavíkur, að heyra undir lyflæknissvið í stað þess að vera sjálfstætt svið með eigin stjórnun, fjárveitingu og rekstur. Til að ráða bót á þessu hafa komið fram hugmyndir um að sameina krafta og þekkingu á endurhæfingardeildum þessara stofnana í eina endurhæfingarmiðstöð. Til greina kæmi einnig að aðrar stofnanir sem sinna endurhæfingu, svo sem Reykjalundur og Heilsustofnun NLFÍ í Hveragerði, gætu tengst miðstöðinni svo að sem best samvinna væri um hvert sjúklingar færu til meðferðar.

Varðandi staðsetningu stöðvarinnar verði kannaður sá möguleiki að samnýta aðstöðu á Grensásdeild og í Kópavogi.

Verði miðstöðin sett á stofn gæti skipun stjórnar hennar verið eftirfarandi: Formaður skipaður af heilbrigðisráðherra og aðrir fulltrúar skipaðir af Háskóla Íslands, Sjúkrahúsi Reykjavíkur, Ríkisspítölunum, Neytendasamtökunum, Vinnuveitendasambandinu og einn fulltrúi skipaður af starfsmönnum.

Í Reykjavík voru á síðastliðnu ári að meðaltali um 35 rúm á Grensásdeild til afnota fyrir langtímaendurhæfingu. Á Reykjalundi eru um 150 endurhæfingarrúm og á Heilsustofnun NLFÍ eru 160 rúm, þar af 60 skilgreind fyrir endurhæfingu. Á hvorugum staðnum er hins vegar gert ráð fyrir umönnun svokallaðra þungra endurhæfingarsjúklinga. Í Reykjavík og nágrenni eru þannig samtals um 240–250 rúm skilgreind til notkunar fyrir endurhæfingu en þar af eru aðeins 30–35 fyrir þunga endurhæfingu. Hluti rúmanna er að auki stöðugt tepptur vegna of fárra vistunarúrræða.

Gert er ráð fyrir að í nýju miðstöðinni rúmist starfsemi sem nú fer fram á Grensásdeild Sjúkrahúss Reykjavíkur auk þess sem endurhæfingarþjónustu þeirri sem ráðgerð er á nýrri deild á Kópavogshæli yrði einnig komið fyrir þar. Loks flytjist þeir sjúklingar sem þarfnast endurhæfingar til lengri tíma og nú liggja á bráðadeildum í miðstöðina um leið og ástand þeirra leyfir.