arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fjárhagsstaða forsjárlausra feðra Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 504

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 504 - 397. mál.

Tillaga til þingsályktunar um athugun á fjárhagsstöðu forsjárlausra feðra.

Flm.: Gunnar Örlygsson, Guðjón A. Kristjánsson, Kristinn H. Gunnarsson.

Alþingi ályktar að fela félagsmálaráðherra að gera athugun á fjárhagsstöðu forsjárlausra feðra hér á landi og hafa frumkvæði að því að grípa til aðgerða í framhaldi af athuguninni. Ráðherra skili skýrslu um málið til Alþingis innan árs frá samþykkt tillögunnar.

Greinargerð.

Markmið tillögu þessarar er í fyrsta lagi að skilgreindur verði sá mikli vandi sem felst í aukinni fátækt einstæðra karlmanna á Íslandi. Í annan stað þarf að tryggja nauðsynlegar aðgerðir af hálfu félagsmálaráðherra til að mæta þeim vanda sem steðjar að tekjulitlum forsjárlausum feðrum. Hjálparstarf kirkjunnar, ASÍ og fleiri stofnanir og félagasamtök hafa margoft sýnt fram á vandann í skýrslum sínum.

Sífellt fleiri einstæðir karlmenn mælast nú undir fátæktarmörkum. Húsnæðisaðstoð er af skornum skammti fyrir þennan hóp. Verð á leiguhúsnæði er afar hátt hlutfall af launum þeirra sem litlar hafa tekjurnar. Forsjárlausir feður án atvinnu eiga við mikinn vanda að etja. Einnig eiga forsjárlausir feður, með atvinnu en lág laun, í alvarlegum fjárhagserfiðleikum. Telja verður að staða forsjárlausra feðra sé ekki nægilega tryggð í löggjöfinni. Atvinnuleysisbætur og láglaunuð störf duga ekki fyrir húsnæðiskostnaði og meðlagsgreiðslum. Því er afar brýnt að vandi forsjárlausra feðra verði greindur í athugun félagsmálaráðherra. Felur tillagan félagsmálaráðherra að hafa forustu um aðgerðir þar að lútandi.

Bág fjárhagsstaða hjá tekjulágum forsjárlausum feðrum hefur einnig slæm áhrif á líf og heilsu barna þeirra. Samkvæmt upplýsingum úr starfsskýrslu Hjálparstarfs kirkjunnar fyrir árin 2003–2004 koma fram staðreyndir sem sýna þennan vanda. Þar segir m.a. að 292 karlar hafi sótt um aðstoð á tímabilinu 1. janúar – 31. mars 2004. Meiri hluti þessara umsækjenda segir atvinnuleysi eða lágar tekjur helstu ástæðu þess að þeir sækja um aðstoð.

Í Noregi var gripið til þess ráðs að bjóða skattafslátt til tekjulægri manna á móti meðlagsgreiðslum þeirra. ASÍ leggur áherslu á húsnæðismálin og hjálp í formi ráðgjafar. Þróun leigu- og húsnæðisverðs hefur verið efnaminna fólki mikill dragbítur. Rétt er að búa þannig um hnútana að fólk geti komist af í fjárhagslegum skilningi. Að endar nái saman og hægt sé halda mannlegri reisn er algjört grundvallaratriði fyrir þegna okkar ríka lands.

Í skýrslu ASÍ um áherslur sambandsins í velferðarmálum, Velferð fyrir alla (2003), segir m.a. um stöðu einhleypra karla:

„Vanda þessa hóps verður að leysa með margvíslegum hætti. Til skemmri tíma má m.a.:

* Veita húsaleigubætur vegna leigu á herbergjum.

* Styrkja fjárhagsstöðu þeirra feðra sem eru það illa staddir fjárhagslega að þeir eiga erfitt með að umgangast börn sín með sómasamlegum hætti.

* Veita þeim feðrum sem eru með sameiginlegt forræði aukna möguleika á félagslegri aðstoð, t.d. í formi leiguhúsnæðis og ráðgjafar.“
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 671

131. löggjafarþing 2004–2005.

Nr. 1/131.

Þskj. 671 - 433. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 10. desember 2004 eða síðar, ef nauðsyn krefur, til 24. janúar 2005.

Samþykkt á Alþingi 10. desember 2004.
Tryggur lágmarkslífeyrir Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 8

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 8 - 8. mál.

Tillaga til þingsályktunar um tryggan lágmarkslífeyri.

Flm.: Guðjón A. Kristjánsson, Magnús Þór Hafsteinsson,

Sigurjón Þórðarson, Gunnar Örlygsson.

Alþingi ályktar að bæta skuli þjóðfélagsstöðu lífeyrisþega sem fá minni lífeyri greiddan úr lífeyrissjóði sínum en 50 þús. kr. á mánuði með því að breyta bótareglum almannatrygginga þannig að lífeyrisgreiðslur undir 50 þús. kr. á mánuði skerði ekki grunnlífeyri, tekjutryggingu, heimilisuppbót eða aðrar samsettar lágmarksbætur lífeyrisþegans.

Greinargerð.

Tillagan gerir ráð fyrir að fyrir hverjar 10 þús. kr. sem greiddur lífeyrir úr lífeyrissjóði er umfram 50 þús. kr. verði skerðing 1/ 5 þess sem nú er, fyrir hverjar 10 þús. kr. sem lífeyrir er umfram 60 þús. kr. verði skerðing 2/ 5 þess sem nú er, fyrir hverjar 10 þús. kr. umfram 70 þús. kr. verði skerðing 3/ 5 þess sem nú er og fyrir hverjar 10 þús. kr. umfram 80 þús. kr. 4/ 5 þess sem nú er.

Vitað er að lífeyrisgreiðslur til fjölda lífeyrisþega eru enn of lágar til þess að geta verið meginstoð í afkomutryggingu allra lífeyrisþega. Sú aðferð sem hér er lögð til leiðir til þess að greiðsla úr lífeyrissjóði undir 50 þús. kr. á mánuði skerðir engar bætur sem lífeyrisþeginn fær úr almannatryggingum. Útfærslan virkar einnig þannig að eftir því sem fleiri landsmenn fá hærri lífeyri en 50 þús. kr. á mánuði, en þeim fjölgar vonandi hratt á næstu árum, þá fækkar þeim sem njóta þessarar reglu sem leiðir smám saman til þess að kostnaður ríkissjóðs minnkar. Rétt er að vekja athygli á því að eins og reglan er útfærð minnkar hún svokölluð jaðarskattaáhrif. Verði tillagan samþykkt og framkvæmd eftir efni sínu verður hagur lífeyrisþega með lágan lífeyri mun tryggari en nú er.

Alþýðusamband Íslands kynnti vorið 2003 tillögur sínar í velferðarmálum þar sem sambandið tók undir það sjónarmið sem kemur fram í þessari þingsályktunartillögu. Í tillögum Alþýðusambandsins segir: „Til að jafna þennan mun þarf að beita tekjutengdum lífeyri frá almannatryggingum með frítekjumörkum vegna lífeyris frá lífeyrissjóðum. Tekjutengingin þarf að breytast í samræmi við auknar greiðslur frá lífeyrissjóðunum til eftirlaunaþega.“ (Velferð fyrir alla – áfangaskýrsla mars 2003, bls. 37.)

Tillaga þessi var áður flutt á 128. og 130. löggjafarþingi. Hún er endurflutt til þess að fá fram hver vilji meiri hluta Alþingis er gagnvart þeim lífeyrisþegum sem búa við lökust lífeyrisréttindi í lífeyrissjóðum. Hér er í flestum tilfellum um að ræða fólk sem á starfsævi sinni hafði frekar lág laun eða naut ekki greiðslu af launum sínum í lífeyrissjóð að hluta eða öllu leyti fyrr en of seint miðað við aldur til þess að öðlast lífeyri sem dugar til framfærslu á efri árum.
Sameining rannsóknarnefnda á sviði samgangna Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1020

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 1020 - 668. mál.

Tillaga til þingsályktunar um sameiningu rannsóknarnefnda á sviði samgangna.

Flm.: Guðmundur Hallvarðsson, Hjálmar Árnason, Arnbjörg Sveinsdóttir,

Björgvin G. Sigurðsson, Bryndís Hlöðversdóttir, Guðjón Hjörleifsson,

Steinunn K. Pétursdóttir, Kristján L. Möller, Magnús Stefánsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að skipa fimm manna nefnd er kanni möguleika þess að sameina í heild eða að hluta starfsemi rannsóknarnefndar umferðarslysa, rannsóknarnefndar flugslysa og rannsóknarnefndar sjóslysa og meti kosti slíkrar sameiningar. Nefndin skili niðurstöðum sínum eigi síðar en 1. febrúar 2006.

Greinargerð.

Tillaga þessi er flutt í samræmi við álit samgöngunefndar á frumvarpi til laga um rannsóknarnefnd umferðarslysa, 236. máli þessa löggjafarþings. Við meðferð samgöngunefndar á því máli veltu nefndarmenn fyrir sér þeim möguleika að sameina rannsóknarnefndir sem starfræktar eru á sviði samgangna, þ.e. rannsóknarnefnd umferðarslysa, rannsóknarnefnd flugslysa og rannsóknarnefnd sjóslysa.

Rannsóknarsvið hverrar nefndar er sérhæft og því óvíst að hægt sé að sameina þær að fullu í eina nefnd en flutningsmenn telja rétt að athugun verði gerð á þessum möguleika auk þess sem kannað verði hvort auka megi hagkvæmni í rekstri þessara nefnda með sameiningu eða samþættingu ýmissa starfsþátta. Flutningsmenn telja óráðlegt að ráðast í slíka sameiningu nema að vel athuguðu máli enda ákveðnir kostir sem fylgja því að reka nefndirnar eins og þær starfa í dag, þ.e. sjálfstætt og með sérhæfða starfsmenn en í ákveðinni nálægð við aðrar stjórnsýslustofnanir á því sviði sem þær rannsaka. Því leggja flutningsmenn til að ráðherra verði falið að skipa nefnd fimm manna sem meti möguleika á sameiningu rannsóknarnefndanna.
Lækkun skatta á eftirlaun og ellilífeyri Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1026

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 1026 - 673. mál.

Tillaga til þingsályktunar um lækkun skatta á eftirlaun og ellilífeyri.

Flm.: Össur Skarphéðinsson, Guðmundur Árni Stefánsson,

Kristján L. Möller, Lúðvík Bergvinsson, Guðrún Ögmundsdóttir,

Ásta R. Jóhannesdóttir, Jóhanna Sigurðardóttir.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að setja á fót starfshóp skipaðan m.a. fulltrúum hagsmunaaðila, sérfræðingum í skattamálum og fulltrúum stjórnmálaflokkanna sem taki saman upplýsingar um skattlagningu eftirlauna og ellilífeyris hér á landi og í nágrannalöndum og marki stefnu í þessum málum með það að markmiði að skattur á eftirlaun og ellilífeyri verði sanngjarn og sem næst sköttum á fjármagnstekjur.

Starfshópurinn skili niðurstöðum fyrir 1. maí 2006.

Greinargerð.

Færa má rök fyrir því að afar óeðlilegt sé og ranglátt að skattur á eftirlaun og ellilífeyri sé 37,58% eins og nú er þegar tekjuskattur er 24,75% og útsvar gjarnan 12,83%. Í raun má halda því fram að um sé að ræða tvísköttun eða jafnvel þrísköttun. Fyrst er greiddur fullur skattur þegar launin eru greidd, síðan fá menn eftirlaun sem eru skattlögð að fullu og þegar einstaklingurinn verður 67 ára eru greiðslur frá Tryggingastofnun ríkisins skertar miðað við eftirlaunin. Eðlilegra væri að skattur á eftirlaun og ellilífeyri væri svipaður því sem gerist um skattlagningu fjármagnstekna, eða um 10%.

Landssamband eldri borgara og félög eldri borgara um allt land hafa barist fyrir þessari leiðréttingu í langan tíma. Samfylkingarfélögin 60+, sem er félagsskapur jafnaðarmanna 60 ára og eldri, hafa að sjálfsögðu tekið undir þessar kröfur eldri borgara. Nú er svo komið að Landssamband eldri borgara á í málaferlum vegna skilningsleysis ríkisvaldsins á þessu máli.

Alþingi ber skylda til að beita sér í þessu réttlætismáli eldri borgara og sýna þeim þann sóma að afnema þessa tvísköttun á tekjur eldra fólks og lækka skatt á eftirlaun og ellilífeyri þeim til hagsbóta. Með því væri þessu fólki gert betur kleift að lifa lífinu með reisn og því sýnt þakklæti fyrir það þjóðfélag sem það hefur skilað til næstu kynslóðar.

Þess vegna er þingsályktunartillaga þessi flutt.
Niðurrif á stíflumannvirki Steingrímsstöðvar Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1051

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 1051 - 693. mál.

Tillaga til þingsályktunar um niðurrif á stíflumannvirki Steingrímsstöðvar við Efra-Sog.

Flm.: Magnús Þór Hafsteinsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að beita sér fyrir því í krafti eignarhluta ríkisins í Landsvirkjun að stíflumannvirki Steingrímsstöðvar við Efra-Sog verði rifið og að umhverfi stíflunnar verði fært í sitt náttúrulega horf.

Greinargerð.

Steingrímsstöð við Efra-Sog var byggð á árunum 1958–60. Með þessari virkjun var Efra- Sog, hið náttúrulega frárennsli Þingvallavatns og langvatnsmesta lindá Íslands, stíflað. Síðan hefur ein mikilfenglegasta náttúruperla þessa lands vart verið nema svipur hjá sjón. Stíflan sér til þess að vatn sem áður streymdi úr Þingvallavatni um þröngan farveg Efra-Sogs er nú að mestu leitt gegnum jarðgöng til rafmagnsframleiðslu í Steingrímsstöð á bökkum Úlfljótsvatns. Ljósmyndir af Efra-Sogi teknar fyrir og eftir stíflugerðina sýna að ásýnd árfarvegsins þar sem áður streymdi tilkomumikið og tært bergvatn er ekki svipur hjá sjón. Stíflun Efra- Sogs hafði einnig afdrifaríkar afleiðingar fyrir vistkerfi og lífríki Efra-Sogs, Þingvallavatns og jafnvel Úlfljótsvatns. Mjög dró úr bitmýi sem gegnir lykilhlutverki í fæðukeðjunni í lífríki við Þingvallavatn. Einstæður stofn Þingvallaurriðans varð fyrir þungu áfalli sem enn sér hvergi fyrir endann á. Hrygningarstöðvar urriðans við efra mynni Efra-Sogs voru eyðilagðar og aðgengi hans hindrað að mikilvægum uppeldisstöðvum fyrir seiði í Efra-Sogi. Þetta var mjög alvarlegt tilræði við möguleika stofnsins til endurnýjunar. Urriðinn gegnir mikilvægu vistfræðilegu hlutverki í Þingvallavatni og því er hningnun hans mun alvarlegra mál en virðast kann við fyrstu sýn. Hætt er við að Þingvallaurriðinn muni smám saman hverfa úr vistkerfi vatnsins eftir því sem árin líða og stofninn býr við skerta möguleika til tímgunar vegna stíflunnar við Streingrímsstöð. Markmið þessarar tillögu er að stuðla að því að endurheimta eina af helstu náttúruperlum Suðurlands, sem er Efra-Sog og lífríki þess áður en Steingrímsstöð var reist. Slík aðgerð yrði þjóðinni til sóma og fyrirmyndar á alþjóðavettvangi þar sem sýnt væri fram á í verki að virkjanir fallvatna sem valdið hafa skaða á náttúrunni geta verið afturkræfar. Endurheimt umhverfis og lífríkis náttúrunnar á þessum slóðum mundi einnig án efa veita mikilvæg sóknarfæri á sviði frístundaveiði og ferðamennsku, og þannig verða heimamönnum og gestum til ánægju og yndisauka um ókomna tíð.

Hér er efni sem sést aðeins í pdf-skjalinu.

Kort: Mynd sem sýnir staðsetningu Steingrímsstöðvar og stíflu hennar við Þingvallavatn, Efra-Sog og Úlfljótsvatn. (Heimild: Bókin Urriðadans eftir Össur Skarphéðinsson. Mál og menning, 1996.)
Kaup á færanlegri sjúkrastöð í Palestínu Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1069

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 1069 - 711. mál.

Tillaga til þingsályktunar um kaup og rekstur á færanlegri sjúkrastöð í Palestínu.

Flm.: Jónína Bjartmarz, Guðrún Ögmundsdóttir, Jón Bjarnason,

Magnús Þór Hafsteinsson, Þuríður Backman.

Alþingi ályktar að fjármálaráðherra beiti sér fyrir því að fé verði veitt til kaupa og reksturs á færanlegri sjúkrastöð í Palestínu.

Greinargerð.

Árið 2002 ályktaði Alþingi síðast um deilur Ísraels og Palestínumanna. Lýst var áhyggjum af því ófriðarástandi sem þá ríkti fyrir botni Miðjarðarhafs og lagði Alþingi m.a. áherslu á virðingu fyrir mannréttindum.

Þrátt fyrir ítrekaðar ályktanir öryggisráðs Sameinuðu þjóðanna og áskoranir, hvatningar og stuðning einstakra ríkja og ríkjasambanda við lausn deilunnar virðist sem ekki sjái fyrir endann á því dapurlega ástandi sem þarna ríkir.

Heilbrigðisþjónusta telst almennt til sjálfsagðra mannréttinda og á ófriðarsvæðum eykst þörfin fyrir hana til muna. Aðgerðir Ísraelsmanna á hernumdu svæðunum, vegatálmanir og varðstöðvar og aðskilnaðarmúrinn, sem þeir eru að reisa um byggðir Palestínumanna í trássi við alþjóðalög, hindra eðlilegan aðgang fjölda Palestínumanna jafnt að almennri heilsugæslu og hvers konar bráðaþjónustu. Þessar aðstæður ógna ekki aðeins heilsu fjölda manna heldur hafa þær kostað fjölmörg mannslíf. Við þessum aðstæðum er reynt að bregðast með endurskipulagningu svæðisbundinnar heilbrigðisþjónustu fyrir þorp og dreifbýli utan múrsins og stærri þéttbýlissvæði. Annars staðar er erfiðara að koma slíkri miðlægri heilbrigðisþjónustu við og þar er færanleg sjúkrastöð talin best til þess fallin að bæta úr þeirri brýnu þörf sem aðskilnaðarmúrinn og aðrar ráðstafanir hafa skapað.

Flutningsmenn telja nauðsynlegt að íslensk stjórnvöld beini sérstaklega sjónum að aðstæðum Palestínumanna og leiti leiða til að takmarka það tjón sem aðgerðir Ísraelsmanna valda palestínsku samfélagi og velferðarþjónustu í samræmi við auknar áherslur stjórnvalda og Alþingis á alþjóðlega þróunarsamvinnu og þátttöku í friðargæslu. Með því að Alþingi veiti fé til kaupa á færanlegri sjúkrastöð getur Ísland lagt sitt af mörkum til að bæta úr brýnni þörf fyrir heilsugæslu á hluta af sjálfstjórnarsvæðum Palestínumanna á meðan ófriðarástandið fyrir botni Miðjarðarhafsins varir.
Atvinnulíf í litlum samfélögum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 1110

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 1110 - 745. mál.

Tillaga til þingsályktunar um atvinnulíf í litlum samfélögum.

Flm.: Katrín Ásgrímsdóttir, Birkir J. Jónsson.

Alþingi ályktar að fela iðnaðarráðherra að skipa breiðan faghóp sem geri tillögu að ítarlegri áætlun til lausnar þess vanda sem skapast þegar stórir vinnustaðir í litlum samfélögum hætta starfsemi.

Greinargerð.

Sú staða kemur af og til upp að vinnustaðir sem veita stórum hluta íbúa lítilla samfélaga viðurværi hætta starfsemi. Líklegt má telja að slík staða eigi eftir að koma upp í framtíðinni í minni samfélögum, ekki síst sjávarbyggðum, og er hún í vissum tilfellum óhjákvæmilegur fylgifiskur hagræðingar í grunnatvinnugreinum þjóðarinnar. Mikilvægt er að bregðast með mjög ákveðnum og skipulögðum hætti við slíkri stöðu þannig að íbúar minni samfélaga geti gengið að því vísu að við taki samræmd áætlun þegar fótunum er kippt undan grunnatvinnuvegi viðkomandi samfélags.

Hér á landi hefur við slíkar aðstæður verið gripið til aðgerða af hálfu iðnaðarráðherra og heimamanna. Úrræðin hafa verið mismunandi á milli staða og sums staðar hefur tekist ágætlega til. Víða í nágrannalöndunum hefur slík staða einnig komið upp og finna má mjög góð dæmi þar sem tekist hefur að byggja upp ný tækifæri með endurmenntun starfsmanna og með samstilltu átaki ríkis og mennta- og rannsóknastofnana. Mikilvægt er að tekið verði á sama hátt á málum hér. Ætla má að með samhæfðu, fyrir fram skipulögðu ferli megi ná enn betri árangri hérlendis. Það gæti bæði tryggt lífsgrundvöll fólks í minni samfélögum út um land betur en nú er og einnig betri sátt um grunnatvinnuvegina.
Breyting á XVII. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 1130

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 1130 - 438. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 110/2004, um breytingu á XVII. viðauka (Hugverkaréttindi) við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Ernu S. Hallgrímsdóttur frá utanríkisráðuneyti, Jón Vilberg Guðjónsson frá menntamálaráðuneyti, Ásmund Jónsson frá Sambandi flytjenda og hljómplötuframleiðenda, Sverri Jakobsson og Jón Yngva Jóhannsson frá Hagþenki, Ragnheiði Tryggvadóttur frá Rithöfundasambandi Íslands, Knút Bruun frá Myndstefi og Halldór Þ. Birgisson frá Félagi íslenskra bókaútgefenda og Fjölís.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES- nefndarinnar nr. 110/2004 frá 9. júlí 2004, um breytingu á XVII. viðauka (Hugverkaréttindi) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og til að fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2001/29/EB frá 22. maí 2001 um samræmingu tiltekinna þátta höfundaréttar og skyldra réttinda í upplýsingasamfélaginu.

Í tilskipuninni er m.a. kveðið á um að höfundum og rétthöfum svokallaðra skyldra réttinda, þ.e. listflytjendum, framleiðendum hljóðrita, kvikmyndaframleiðendum og útvarpsfyrirtækjum, skuli tryggður einkaréttur til hvers konar eftirgerðar verka sinna og nánar tiltekins efnis. Einkaréttur höfunda mun þannig einnig ná til afrita í rafrænu formi. Þá mun höfundum einnig tryggður einkaréttur til hvers konar miðlunar og dreifingar með sölu eða á annan hátt til almennings. Rétthöfum skyldra réttinda, svo sem listflytjendum, framleiðendum og útvarpsfyrirtækjum, skal tryggður einkaréttur til að gera nánar tiltekið efni sitt aðgengilegt almenningi. Þá er gert ráð fyrir að styrkja almennt lögvernd þeirra réttinda sem höfundar og rétthafar skyldra réttinda njóta og taka m.a. á brotum sem felast í að farið sé fram hjá afritunarvörnum.

Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi og verður frumvarp þess efnis lagt fram á Alþingi fljótlega.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 6. apríl 2005.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Siv Friðleifsdóttir.

Drífa Hjartardóttir.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Steingrímur J. Sigfússon.

Sigurður Kári Kristjánsson.

Jónína Bjartmarz.

Þórunn Sveinbjarnardóttir.
Breyting á II. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 1131

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 1131 - 604. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 99/2004, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) við EES- samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Ernu S. Hallgrímsdóttur frá utanríkisráðuneyti og Ingolf J. Petersen, Hólmfríði Einarsdóttur og Einar Magnússon frá heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneyti.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES- nefndarinnar nr. 99/2004 frá 9. júlí 2004, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og til að fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2002/98/EB frá 27. janúar 2003 um setningu gæða- og öryggisstaðla fyrir söfnun, prófun, vinnslu, geymslu og dreifingu blóðs og blóðhluta úr mönnum og um breytingu á tilskipun 2001/83/EB.

Meginmarkmið tilskipunarinnar er að tryggja gæði og öryggi blóðs og blóðhluta án tillits til ætlaðrar notkunar og koma í veg fyrir útbreiðslu smitsjúkdóma við blóðgjöf. Tilskipuninni er þannig ætlað að marka ramma um blóðbankastarfsemi og innleiðing hennar krefst lagabreytinga hér á landi. Heilbrigðisráðherra hefur þegar lagt fram lagafrumvarp til að innleiða efni hennar (þskj. 981, 649. mál) en breyta þarf lyfjalögum og lögum um heilbrigðisþjónustu.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 6. apríl 2005.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Siv Friðleifsdóttir.

Drífa Hjartardóttir.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Steingrímur J. Sigfússon.

Sigurður Kári Kristjánsson.

Jónína Bjartmarz.

Þórunn Sveinbjarnardóttir.
Breyting á XII. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 1132

131. löggjafarþing 2004–2005.

Þskj. 1132 - 605. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 106/2004, um breytingar á XII. viðauka (Frjálsir fjármagnsflutningar) við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Finn Þór Birgisson frá utanríkisráðuneyti og Hallgrím Ásgeirsson frá Seðlabanka Íslands.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES- nefndarinnar nr. 106/2004 frá 9. júlí 2004, um breytingu á XII. viðauka (Frjálsir fjármagnsflutningar) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2002/47/EB frá 6. júní 2002 um samninga um fjárhagslegar tryggingarráðstafanir.

Tilskipunin er liður í aðgerðaáætlun framkvæmdastjórnar Evrópubandalagsins frá 11. maí 1999 um þróun fjármálaþjónustu og fjármagnsmarkaða innan Evrópusambandsins og er meginmarkmið hennar að stuðla að opnari og hagkvæmari fjármagnsmörkuðum og stöðugleika fjármálakerfisins. Tilskipunin kveður á um samræmdar reglur um fjárhagslegar tryggingarráðstafanir en þær felast í tvíhliða samningum um veðsetningu og framsal verðbréfa og reiðufjár til tryggingar fjárhagslegum skuldbindingum.

Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi og hefur dómsmálaráðherra þegar lagt fram lagafrumvarp þess efnis (þskj. 1015, 667. mál) og er það nú til meðferðar í allsherjarnefnd.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 6. apríl 2005.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Siv Friðleifsdóttir.

Drífa Hjartardóttir.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Steingrímur J. Sigfússon.

Sigurður Kári Kristjánsson.

Jónína Bjartmarz.

Þórunn Sveinbjarnardóttir.