arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fullgilding samnings gegn pyndingum Nefndarálit - þingskjal nr. 938

1995–96. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 475 . mál.

938. Nefndarálit um till. til þál. um fullgildingu samnings gegn pyndingum og annarri grimmilegri, ómannlegri eða vanvirðandi meðferð eða refsingu.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og fengið á sinn fund Helga Ágústsson og Tómas H. Heiðar frá utanríkisráðuneyti og Björgu Thorarensen frá dómsmálaráðuneyti.

Hvað varðar efni tillögunar telur nefndin mikilvægt og löngu tímabært að þessi samningur verði fullgiltur fyrir Íslands hönd.

Við umfjöllun nefndarinnar kom fram athugasemd við að í samningnum er enska orðið „inhuman“ þýtt sem „ómannlegt“ í stað þess að nota orðið „ómannúðlegt“. Í 68. gr. stjórnarskrárinnar, sbr. lög nr. 97/1995, segir: „Engan má beita pyndingum né annarri ómannúðlegri eða vanvirðandi meðferð eða refsingu.“ Í 3. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994, og í 7. gr. samnings Sameinuðu þjóðanna um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi, sbr. lög nr. 10/1979, er hins vegar notað orðalagið „ómannleg eða vanvirðandi meðferð“. Því virðist sem við þýðingu alþjóðasamninga á þessu sviði hafi skapast hefð um að þýða orðið „inhuman“ sem „ómannlegt“.

Nefndin telur það til baga að þessa misræmis gæti í íslenskum lagatexta og mælist til þess að orðið „ómannúðlegt“ verði framvegis notað í stað orðsins „ómannlegt“. Nefndin telur þó ekki rétt að breyta orðalagi fyrirliggjandi tillögu heldur þurfi að samræma orðnotkun á þessu sviði í heild. Beinir nefndin því til þeirra ráðuneyta sem hlut eiga að máli.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Lára Margrét Ragnarsdóttir var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 8. maí 1996.

Geir H. Haarde,

Össur Skarphéðinsson.

Siv Friðleifsdóttir.

form., frsm.

Hjörleifur Guttormsson.

Árni R. Árnason.

Jóhanna Sigurðardóttir.

Gunnlaugur M. Sigmundsson.

Árni M. Mathiesen.
Samningur milli Efnahagsbandalags Evrópu og Íslands Nefndarálit - þingskjal nr. 939

1995–96. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 491 . mál.

939. Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu viðbótarbókunar við samninginn milli Efnahagsbandalags Evrópu og lýðveldisins Íslands.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og fengið á sinn fund Kristin F. Árnason og Björgvin Guðmundsson frá viðskiptaskrifstofu utanríkisráðuneytisins.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Lára Margrét Ragnarsdóttir var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 8. maí 1996.

Geir H. Haarde,

Össur Skarphéðinsson.

Siv Friðleifsdóttir.

form., frsm.

Hjörleifur Guttormsson.

Gunnlaugur M. Sigmundsson.

Árni R. Árnason.

Jóhanna Sigurðardóttir.

Árni M. Mathiesen.
Vegáætlun 1995–1998 Breytingartillaga - þingskjal nr. 995

1995–96. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 295 . mál.

995. Breytingartillögur við brtt. á þskj. 891 [Vegáætlun 1995–1998].

Frá Svavari Gestssyni, Bryndísi Hlöðversdóttur

og Ögmundi Jónassyni.

Millj. kr.

Við I bætist nýr töluliður:

1.3.5. Framlag úr ríkissjóði vegna aukinna tekna af almennu

vörugjaldi af bensíni

350

Við II, 2.3.1.4. Framkvæmdaátak.

Fyrir „650“ kemur

1.000

Við Sundurliðun bætist:

Framkvæmdaátak, viðbótarfjárveiting 1996

350

Fjárveitingin skiptist á kjördæmi og höfuðborgarsvæði í sömu hlutföllum og fjárveitingar til framkvæmdaátaks gera. Skipting á einstök verkefni verði unnin af þingmönnum hvers kjördæmis á hefðbundinn hátt og lögð fyrir samgöngunefnd til samþykktar.
Afnám skylduáskriftar að Ríkisútvarpinu Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 138

1996. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 127 . mál.

138. Tillaga til þingsályktunar um afnám skylduáskriftar að Ríkisútvarpinu.

Flm.: Viktor B. Kjartansson.

Alþingi ályktar að skora á menntamálaráðherra að leggja fram frumvarp um afnám skylduáskriftar almennings að Ríkisútvarpinu.

Greinargerð.

Hlutverk og skipulag Ríkisútvarpsins hlýtur ávallt að vera í stöðugri endurskoðun, einkum í ljósi þjóðfélagsbreytinga og tækninýjunga. Á síðustu árum hefur orðið gjörbreyting á íslenskum fjölmiðlamarkaði. Í stað einnar ríkisrásar, í hljóðvarpi og sjónvarpi, getur almenningur valið um fjölda innlendra útvarps- og sjónvarpsstöðva.

Ljóst er að afnotagjöld Ríkisútvarpsins raska samkeppni á þessum markaði. Sú skipan mála gengur þvert gegn markmiðum samkeppnislaga og því almenna viðhorfi að gæta eigi jafnræðis milli aðila í atvinnurekstri. Þessi sjónarmið hafa m.a. komið fram hjá samkeppnisráði í áliti þess, nr. 5/1995.

Ríkisútvarpið er í samkeppni við einkaaðila bæði á markaði fyrir áskrift og auglýsingar. Auglýsingasamkeppnin er bein en áskriftarsamkeppnin er hins vegar óbein. Hin óbeina samkeppni kemur fram í því að almenningur er þvingaður til áskriftar að Ríkisútvarpinu sem takmarkar svigrúm margra, einkum hinna tekjulægri, til að kaupa áskrift að öðrum fjölmiðlum. Þannig eru lagðar ákveðnar hömlur á valfrelsi almennings.

Það verður að teljast grundvallaratriði í frjálsu markaðsþjóðfélagi að almenningur hafi frelsi til að velja vöru og þjónustu í samræmi við þörf og áhuga. Hið opinbera á ekki að hafa vit fyrir fólki varðandi val á sjónvarpsefni og með því að hamla þróun á fjölmiðlamarkaði. Niðurfelling afnotagjalda er því réttlætismál, bæði í skilningi valfrelsis neytenda og jafnræðis á milli keppinauta á sama markaði.

Síðan er það sérstakt skoðunarefni hvernig eigi að standa að fjármögnun reksturs Ríkisútvarpsins ef á annað borð er talið að hið opinbera eigi að sinna slíkri þjónustu. Þá þarf í fyrstu að skilgreina umfang og eðli þeirrar þjónustu auk þess sem gæta verður þess að raska ekki samkeppnisstöðu á markaðinum. Í því sambandi má benda á tvær leiðir, annars vegar að Ríkisútvarpinu verði gert að innheimta áskriftargjöld líkt og gerist hjá keppinautum þess og hins vegar að Ríkisútvarpið hverfi alfarið af auglýsingamarkaði en verði fjármagnað með beinum fjárframlögum úr ríkissjóði.
Samstarf um nýtingu fiskstofna í Norður-Atlantshafi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 178

1996. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 161 . mál.

178. Tillaga til þingsályktunar um samstarf Íslendinga, Dana, Færeyinga og Grænlendinga um nýtingu fiskstofna í Norður-Atlantshafi.

Flm.: Árni Steinar Jóhannsson, Svavar Gestsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að hefja viðræður við Dani, Færeyinga og Grænlendinga með það í huga að treysta samstarf þessara þjóða í sjávarútvegsmálum, ekki síst að því er varðar nýtingu þess kvóta sem Grænlendingar selja til Evrópusambandsins.

Greinargerð.

Tillagan miðar að því að hafnar verði viðræður við Dani, Færeyinga og Grænlendinga um sameiginlega nýtingu þjóðanna á fiskveiðikvóta Grænlendinga í Norður-Atlantshafi.

Sala Grænlendinga á kvóta til Evrópusambandsins og fleiri aðila er að hluta forsenda fyrir veiðum þessara þjóða og eykur það álagið við lögsögumörk Íslands, m.a. á Reykjaneshrygg. Náist samkomulag um að Íslendingar, Danir og Færeyingar gangi inn í kaup á kvóta sem Grænlendingar selja til annarra mun það án efa styrkja stöðu Íslands í framtíðinni við gerð tillagna um nýtingu fiskstofna utan lögsögu suður af landinu.

Nánari grein verður gerð fyrir málinu í framsögu.
Umboðsmaður aldraðra Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 196

1996. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 177 . mál.

196. Tillaga til þingsályktunar um umboðsmann aldraðra.

Flm.: Guðmundur Hallvarðsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að kanna forsendur fyrir stofnun embættis umboðsmanns aldraðra sem sinni gæslu hagsmuna og réttinda aldraðra.

Greinargerð.

Með hliðsjón af þeim staðreyndum að Íslendingar verða elstir allra þjóða, að 26.300 Íslendingar eru 67 ára og eldri (31. desember 1995) og að hlutfall aldraðra af heildaríbúafjölda fer vaxandi er mikil nauðsyn á að stjórnvöld taki tillit til hagsmuna aldraðra þegar teknar eru ákvarðanir sem þá varða.

Mikinn hluta starfsævi sinnar eru einstaklingar að búa sig undir áhyggjulaust ævikvöld og taka þá mið af gildandi lögum og reglum um aldraða þegar lagt er í sameiginlega sjóði almannatrygginga og séreignarsjóði lífeyrissjóðanna. Því er nauðsynlegt að stöðugleika sé gætt í hvívetna hvað varðar fjárhagslega afkomu aldraðra. Í auknum mæli eru byggðar fyrir aldraða sérstakar íbúðir sem verða að fullnægja ákveðnum skilyrðum. Á því hefur því miður orðið misbrestur þótt löggjafinn hafi reynt að hafa þar nokkur áhrif á.

Fjöldi aldraðra á lögheimili sitt á dvalar- og hjúkrunarheimilum þar sem félagsleg og persónuleg vandamál geta skapast, jafnvel deilumál milli nánustu ættingja um fjármál og eignir. Oft þurfa forstöðumenn og starfsfólk að blanda sér í slík mál til að gæta hagsmuna umbjóðenda sinna og því væri augljóslega léttir fyrir þá að geta vísað þeim til umboðsmanns.

Umboðsmanni aldraðra væri ætlað að vinna að málum sem snerta sérstaklega hagsmuni aldraðra, fylgjast með því að stjórnvöld og einkaaðilar tækju fullt tillit til réttinda, þarfa og hagsmuna aldraðra og setja fram ábendingar og tillögur um úrbætur í málum er snerta hag aldraðra á öllum sviðum samfélagsins.

Einnig væri umboðsmanni aldraðra ætlað að hafa frumkvæði að stefnumarkandi umræðu í samfélaginu um málefni aldraðra og stuðla að úrbótum á réttarreglum og stjórnsýslufyrirmælum er snerta aldraða.
Læsivarðir hemlar í bifreiðum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 248

1996. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 209 . mál.

248. Tillaga til þingsályktunar um læsivarða hemla í bifreiðum.

Flm.: Rannveig Guðmundsdóttir, Kristín Ástgeirsdóttir,

Bryndís Hlöðversdóttir, Svanfríður Jónasdóttir.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að vinna að því að veittur verði afsláttur af vörugjaldi bifreiða sem búnar eru læsivörðum hemlum í öryggisskyni.

Greinargerð.

Samhljóða tillaga til þingsályktunar var flutt á 120. löggjafarþingi og er nú endurflutt óbreytt.

Þann 15. maí 1996 sendi Félag íslenskra bifreiðaeigenda frá sér tillögur um breytingar á vörugjaldi bifreiða. Til að fylgja tillögum sínum eftir skoraði félagið á fjármálaráðherra og Alþingi að beita sér nú þegar fyrir breytingu á vörugjaldi bifreiða þannig að verð stærri og öruggari bifreiða lækkaði. Það hefði í för með sér aukið öryggi í umferðinni, bættan hag stórra fjölskyldna, aukna hagkvæmni í rekstri bifreiða og stuðla að minni mengun frá bílum, svo og kæmi það til móts við þarfir þeirra sem búa í dreifbýli.

Jafnframt skoraði FÍB á sömu aðila að fella alveg niður vörugjald á þeim hlutum nýrra bíla sem stuðla að auknu umferðaröryggi, svo sem höggpúðum (líknarbelgjum) og læsivörðum hemlum (ABS).

Í nágrannalöndum okkar hafa augu manna beinst að því að mikilvægur þáttur í sparnaði í heilbrigðiskerfinu er fólginn í öryggistækjum í bifreiðum og að með því að auka öryggi akandi vegfarenda sé augljóslega verið að spara mikið fé auk þess að draga úr þeim hörmungum sem fylgja alvarlegum slysum og örkumlum. Öryggisbúnaður bifreiða er ótvírætt talinn þýðingarmikil forvörn.

Læsivarðir hemlar (svokallaður ABS-hemlabúnaður) eru mikilvægur öryggisbúnaður sem gerir ökumanni kleift að stýra bifreið sinni jafnhliða nauðhemlun og dregur úr hættu á að hann missi vald á bifreiðinni þótt hann þurfi að hemla snögglega við slæmar aðstæður.

Í grannlöndum okkar er veittur afsláttur af vörugjaldi bifreiða sem nemur þeim aukakostnaði sem fylgir öryggisbúnaði af þessum toga. Á liðnum árum hefur kastljósinu í vaxandi mæli verið beint að öryggi bifreiða og þýðingu þess að afstýra umferðarslysum svo sem unnt er. Þess vegna hefur færst í vöxt að tekið sé tillit til öryggisatriða þegar ákvarðanir eru teknar um gjöld á bifreiðar. Þannig ákvað Norska stórþingið (ekki ríkisstjórnin) að breyta bifreiðagjöldum vorið 1994 með tilliti til öryggisatriða og gefa afslátt af gjöldum öryggisbúnaðar, svo sem loftpúða, læsivarinna hemla og hárra hemlaljósa. Afslátturinn af læsivörðu hemlunum í Noregi og Danmörku skiptir tugþúsundum íslenskra króna. Þar sem útsöluverð þessa öryggisbúnaðar er mjög hátt hér á landi er hann aðeins boðinn í dýrari gerðir bíla.

Hér á landi hefur mikið verið rætt um nauðsyn þess að spara í heilbrigðiskerfinu. Enginn afsláttur er hins vegar veittur af búnaði sem er til þess fallinn að afstýra umferðaróhöppum og slysum, og sparar augljóslega fé. Með þeirri hvatningu sem hér er lögð til má stuðla að því að bifreiðir verði í auknum mæli útbúnar með sérstökum öryggisbúnaði.
Eignarhald afurðastöðva í mjólkuriðnaði Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 300

1996. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 225 . mál.

300. Tillaga til þingsályktunar um eignarhald afurðastöðva í mjólkuriðnaði.

Frá Guðmundi Lárussyni.

Alþingi ályktar að fela landbúnaðarráðherra að hlutast til um að skorið verði úr um eignarhald afurðastöðva í mjólkuriðnaði.

Greinargerð.

Á undanförnum árum hefur krafa neytenda verið sú að hagræða beri í auknum mæli í mjólkuriðnaði þannig að kostnaður á vinnslu- og heildsölustigi verði hliðstæður því sem gerist í nálægum löndum. Nokkuð hefur áunnist í þeim efnum og hefur mjólkurvinnslu m.a. verið hætt á ýmsum svæðum. En betur má ef duga skal. Það hamlar t.d. frekari hagræðingu að í mörgum mjólkursamlögum er engan veginn ljóst hver hefur eignarhald á viðkomandi afurðastöð. Þetta á við um þau samlög sem eru talin í eigu samvinnufélaga í blönduðum rekstri þar sem fleiri aðilar en bændur standa fyrir rekstrinum. Brýna nauðsyn ber til að fá úr því skorið hvaða aðili fer með eignarhald afurðastöðva í mjólkuriðnaði þannig að vafi um eignarhaldið standi ekki í vegi fyrir nauðsynlegri hagræðingu. Því er tillaga þessi flutt.
Fullgilding samnings um verndun víðförulla fiskstofna og stjórnun veiða úr þeim Þingsályktun - þingskjal nr. 438

121. löggjafarþing 1996–1997.

Nr. 1/121.

Þskj. 438 - 54. mál.

Þingsályktun um fullgildingu samnings um framkvæmd ákvæða hafréttarsamnings Sameinuðu þjóðanna frá 10. desember 1982 um verndun deilistofna og víðförulla fiskstofna og stjórnun veiða úr þeim.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd samning um framkvæmd ákvæða hafréttarsamnings Sameinuðu þjóðanna frá 10. desember 1982 um verndun deilistofna og víðförulla fiskstofna og stjórnun veiða úr þeim sem samþykktur var í New York 4. ágúst 1995.

Samþykkt á Alþingi 19. desember 1996.
Samningar um veiðar á norsk-íslenska síldarstofninum 1997 Þingsályktun - þingskjal nr. 496

121. löggjafarþing 1996–1997.

Nr. 2/121.

Þskj. 496 - 248. mál.

Þingsályktun um staðfestingu samninga um veiðar á norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 1997.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd eftirtalda samninga um veiðar úr norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 1997 sem gerðir voru í Ósló 14. desember 1996:

1. Sameiginlega bókun um niðurstöður fiskveiðiviðræðna um stjórnun veiða á norsk-íslenska síldarstofninum í Norðaustur-Atlantshafi á árinu 1997, ásamt bókun um sérstakar verndunarráðstafanir með tilliti til stjórnunar veiða á stofninum.

2. Samning milli Íslands og Færeyja um stjórn veiða úr norsk-íslenska síldarstofninum á árinu 1997.

3. Samkomulag milli Íslands og Noregs um veiðiheimildir innan efnahagslögsögu Íslands, efnahagslögsögu Noregs og fiskveiðilögsögu Jan Mayen á árinu 1997.

4. Samkomulag milli Íslands og Rússneska sambandsríkisins um veiðiheimildir innan efnahagslögsögu Íslands á árinu 1997.

Samþykkt á Alþingi 20. desember 1996.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 499

121. löggjafarþing 1996–1997.

Nr. 3/121.

Þskj. 499 - 261. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 20. desember 1996 eða síðar, ef nauðsyn krefur, til 28. janúar 1997.

Samþykkt á Alþingi 20. desember 1996.
Stuðningur við konur í Afganistan Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 69

1996. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 69 . mál.

69. Tillaga til þingsályktunar um stuðning við konur í Afganistan.

Flm.: Kristín Ástgeirsdóttir, Guðný Guðbjörnsdóttir, Kristín Halldórsdóttir.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að beita sér á alþjóðavettvangi til stuðnings konum í Afganistan sem nú hafa verið sviptar nánast öllum mannréttindum. Þá skorar Alþingi á ríkisstjórnina að hvetja þjóðir heims til nauðsynlegra aðgerða gegn stjórnvöldum í Afganistan sem dugi til þess að þau sjái að sér og virði alþjóðasáttmála um almenn mannréttindi og réttindi kvenna.

Greinargerð.

Um áratuga skeið hefur geysað borgarastyrjöld í því fjarlæga fjallalandi Afganistan. Fyrir nokkrum vikum komst þar til valda skæruliðahreyfing Talebana sem fylgir strangtrúarstefnu múslima, en hún hefur það m.a. í för með sér að mjög er þrengt að konum í daglegu lífi. Þeim hefur verið bannað að vera utan dyra nema í fylgd karlmanns úr fjölskyldunni, þeim ber að hylja andlit sitt með öllu, þær mega ekki lengur ganga í skóla og ekki vinna fyrir sér. Afleiðingar þessarar stefnu eru að heilbrigðiskerfi landsins er lamað. Margar konur hafa læknismenntun, eins og reyndar tíðkast í ríkjum múslima þar sem karlar mega ekki koma nálægt sér óskyldum konum, en kvenlæknar mega ekki lengur starfa. Þá gefur auga leið að eftir svo langvarandi styrjaldarástand er fjöldi ekkna og munaðarleysingja í landinu þannig að vandséð er hvernig hægt er að banna konum að vera einum utan dyra og að vinna fyrir sér.

Alvarlegast er þó að með aðgerðum sínum þverbrjóta hin nýju stjórnvöld þau mannréttindi sem konum eru tryggð í alþjóðlegum sáttmálum og voru þau þó ekki beysin fyrir. Það er nöturlegt að horfa upp á afturhvarf til lifnaðarhátta sem svipta konur réttindum og möguleikum til að sjá sér og sínum farborða. Þjóðir heims eiga ekki að líða mannréttindabrot, hvorki í Afganistan né annars staðar.

Megintilgangur þessarar tillögu er að hvetja íslensk stjórnvöld til að beita sér hvar sem því verður við komið í þágu kvenna í Afganistan. Fram undan er umræða á allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna um málefni kvenna og mannréttindi almennt og þar geta íslensk stjórnvöld beitt sér af krafti. Þá geta þjóðir heims gripið til aðgerða gegn stjórnvöldum í Afganistan, svo sem vopnasölu- og viðskiptabanni og stórhertu landamæraeftirliti, en sem kunnugt er fjármagna skæruliðahreyfingarnar baráttu sína með sölu á eiturlyfjum. Íslenskum stjórnvöldum ber að standa vörð um mannréttindi og því skora flutningsmenn á ríkisstjórnina að grípa þegar í stað til sinna ráða.
Samningur um bann við framleiðslu efnavopna Þingsályktun - þingskjal nr. 1046

121. löggjafarþing 1996–1997.

Nr. 5/121.

Þskj. 1046 - 593. mál.

Þingsályktun um fullgildingu samnings um bann við þróun, framleiðslu, söfnun og notkun efnavopna og um eyðingu þeirra.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd samning sem gerður var í París 13. janúar 1993 um bann við þróun, framleiðslu, söfnun og notkun efnavopna og um eyðingu þeirra.

Samþykkt á Alþingi 28. apríl 1997.
Viðbætur við I. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 1047

1996–97. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 480 . mál.

1047. Nefndarálit um till. til þál. um samþykkt á breytingum og viðbótum við I. viðauka við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um efni tillögunnar og fengið á sinn fund Sigríði Snævarr, Kristin F. Árnason og Martin Eyjólfsson frá utanríkisráðuneytinu. Er gert ráð fyrir því að samræmdar heilbrigðisreglur ESB í viðskiptum með dýr og dýraafurðir, sem tóku gildi 1. janúar 1997, gildi einnig á Evrópska efnahagssvæðinu. Ísland tekur einungis upp þær gerðir sem varða fisk og fiskafurðir en undanþága varðandi lifandi dýr og dýraafurðir helst óbreytt. Meginreglan verður sú að heilbrigðiseftirlit fer einungis fram á sendingarstað. Heilbrigðiseftirlit og gjaldtaka við innflutning frá ríkjum utan Evrópska efnahagssvæðisins eru samræmd og fela í sér aukið eftirlit og hærri gjaldtöku. Tillaga þessi tengist 476. máli, frumvarpi til laga um breytingu á lögum nr. 93 20. nóvember 1992, um meðferð sjávarafurða og eftirlit með framleiðslu þeirra.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 28. apríl 1997.

Geir H. Haarde,

Össur Skarphéðinsson.

Siv Friðleifsdóttir.

form., frsm.

Tómas Ingi Olrich.

Árni R. Árnason.

Kristín Ástgeirsdóttir.

Svavar Gestsson.

Árni M. Mathiesen.

Hjálmar Árnason.
Veiðiþol beitukóngs Nefndarálit - þingskjal nr. 1048

1996–97. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 343 . mál.

1048. Nefndarálit um till. til þál. um könnun á veiðiþoli beitukóngs.

Frá sjávarútvegsnefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og farið yfir umsagnir um hana sem nefndinni bárust frá Hafrannsóknastofnuninni, Íslenskum sjávarafurðum hf., Rannsóknastofnun fiskiðnaðarins og Útflutningsráði.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt óbreytt og leggur áherslu á að nytsamar upplýsingar úr greinargerð með tillögunni verði hafðar til hliðsjónar við úttektina.

Guðný Guðbjörnsdóttir sat fundinn sem áheyrnarfulltrúi og er samþykk áliti þessu.

Alþingi, 29. apríl 1997.

Steingrímur J. Sigfússon,

Guðmundur Hallvarðsson.

Stefán Guðmundsson.

form., frsm.

Einar Oddur Kristjánsson.

Vilhjálmur Egilsson.

Árni R. Árnason.

Lúðvík Bergvinsson.

Hjálmar Árnason.

Sighvatur Björgvinsson.
Kaup skólabáts Nefndarálit - þingskjal nr. 1049

1996–97. – 1066 ár frá stofnun Alþingis.

121. löggjafarþing. – 310 . mál.

1049. Nefndarálit um till. til þál. um skipun nefndar um kaup eða leigu skólabáts og viðvaningshlutaskráningu.

Frá sjávarútvegsnefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og farið yfir umsagnir sem nefndinni bárust frá Æfingaskóla Kennaraháskóla Íslands, Grunnskólanum á Hellissandi, Grunnskólanum á Raufarhöfn, Laugagerðisskóla, Glerárskóla, Þinghólsskóla, Heiðarskóla, Holtaskóla, Valsárskóla, Húnavallaskóla, Skólamálaskrifstofu Vestmannaeyjabæjar, Grunnskóla Bolungarvíkur, Grunnskóla Skútustaðahrepps, Kópavogsskóla, Framhaldsskóla Vestfjarða, Grunnskólanum á Ísafirði, Stýrimannaskólanum í Vestmannaeyjum, Skólameistarafélagi Íslands, Skólaþjónustu Eyþings, Hagaskóla, Ölduselsskóla, Grunnskólanum á Bakkafirði, Skólaskrifstofu Reykjanesbæjar, Grunnskólanum á Eiðum, Brekkubæjarskóla, Stóru-Vogaskóla, Snælandsskóla, Hafralækjarskóla, Grunnskólanum á Eskifirði, Grunnskóla Fáskrúðsfjarðar, Stýrimannaskólanum í Reykjavík, Farmanna- og fiskimannasambandi Íslands, Vélstjórafélagi Íslands og Sjómannasambandi Íslands.

Tillögutextinn er tvíþættur, þ.e. annars vegar varðar hann kaup eða leigu á skólabát til notkunar við kennslu í sjómennsku en hins vegar viðvaningshlutaskráningu sjóvinnunemenda um borð í fiskiskipum. Nefndin tekur undir meginmarkmið tillögunnar, þ.e. að sett verði á stofn nefnd er falið verði að leita leiða til að auka möguleika íslenskra ungmenna á að kynnast undirstöðuatvinnuvegi þjóðarinnar. Í því sambandi verði kannaðar forsendur fyrir rekstri skólabáts, eins eða fleiri, eða leitað annarra leiða til að ná þessu marki. Ekki er talið rétt að binda hendur ráðherra um það hvernig nefndin skuli skipuð. Eðlilega felst í starfi slíkrar nefndar að leita leiða til fjármögnunar á kaupum og rekstri skólabáts.

Með hliðsjón af framansögðu leggur nefndin til að tillagan verði samþykkt með svofelldum

BREYTINGUM:

Tillögugreinin orðist svo:

Alþingi ályktar að fela sjávarútvegsráðherra að skipa nefnd til að kanna forsendur fyrir kaupum eða leigu á skólabát, einum eða fleiri.

Nefndin skili áliti sem fyrst.

Fyrirsögn tillögunnar verði: Till. til þál. um skipun nefndar um kaup eða leigu skólabáts.

Guðný Guðbjörnsdóttir sat fundinn sem áheyrnarfulltrúi og er samþykk áliti þessu.

Alþingi, 29. apríl 1997.

Steingrímur J. Sigfússon,

Guðmundur Hallvarðsson.

Stefán Guðmundsson.

form., frsm.

Einar Oddur Kristjánsson.

Vilhjálmur Egilsson.

Árni R. Árnason.

Lúðvík Bergvinsson.

Hjálmar Árnason.

Sighvatur Björgvinsson.