Tannvernd barna og unglinga Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 25

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 25 - 25. mál.

Tillaga til þingsályktunar um tannvernd barna og unglinga.

Flm.: Þuríður Backman, Ögmundur Jónasson.

Alþingi ályktar að fela heilbrigðisráðherra að sjá til þess að tannvernd barna og unglinga til 18 ára aldurs verði efld. Sérstök tannvernd verði hluti ungbarnaverndar og skólaheilsugæslu og nái til allra barna og unglinga á aldrinum þriggja, sex, níu, tólf og fimmtán ára. Þessir árgangar fái skoðun og forvarnir hjá tannlækni án greiðslu og 90% endurgreiðsluhlutfall frá Tryggingastofnun ríkisins vegna almennra tannlækninga. Greiðsluþátttaka Tryggingastofnunar til annarra aldurshópa verði 90% í skoðun, forvörnum og í almennum tannlækningum.

Greinargerð.

Heilbrigði munnholsins er öllum mönnum mikilvægt til að halda góðri heilsu. Grunnurinn að góðri tannheilsu er lagður strax í æsku með góðri tannhirðu, hollu mataræði og reglulegu eftirliti tannlæknis allt fram á fullorðinsár. Eitt af forgangsverkefnum heilbrigðisáætlunar til ársins 2010 er að lækka tíðni tannskemmda (DMF) 12 ára barna í 1,0. Árið 1985 voru skemmdar, tapaðar eða viðgerðar tennur (DMF) hjá 12 ára börnum að meðaltali 6,6, þeim fækkaði í 3,4 árið 1991 og voru komnar niður í 1,5 árið 1996. Helstu ástæður þessa árangurs eru taldar vera bætt efnahagsleg staða fólks, góð tannlæknaþjónusta, notkun flúortannkrems, flúormeðferð, bætt munnhirða og hugarfarsbreyting almennings í tannheilsumálum.

Árið 1986 var hlutfall 12 ára barna án tannskemmda 3,6% en árið 1996 hafði þetta hlutfall hækkað í 47,5%. Margt bendir til þess að tannheilsu barna og unglinga hafi hrakað undanfarin ár eða frá því að síðasta landskönnun var gerð árið 1996. Ástæður þessa eru óljósar en dregið hefur úr markvissum forvarnaraðgerðum heilbrigðisyfirvalda auk þess sem það er staðreynd að greiðsluþátttaka TR í tannvernd og tannviðgerðum barna og unglinga hefur ekki fylgt verðlagsþróun. Ósamræmi gætir milli ráðherragjaldskrár og raunkostnaðar við tannlækningar en endurgreiðsluhlutfall vegna tannlækninga miðast nú við u.þ.b. 50% í stað 75% eins og reglugerð nr. 815/2002 gerir ráð fyrir. Kostnaður við tannlækningar er orðinn of hár fyrir margar fjölskyldur og líklegt er að það sé ein af ástæðunum fyrir því að 35,9% barna 0–18 ára fóru ekki til tannlæknis á 18 mánaða tímabili frá 1. janúar 2001 til 30. júní 2002.

Til forvarna hjá tannlækni telst reglulegt eftirlit, röntgenmyndataka, almenn fræðsla um tannvernd, hreinsun tanna, skorufyllur og flúormeðferð þeirra sem eiga á hættu að fá tannskemmdir. Endurgreiðsluhlutfall TR miðast við samningsbundna gjaldskrá heilbrigðisráðuneytis og tannlækna.

Ráðgert er að hefja aðra landskönnun á tannheilsu barna innan tíðar og getur sú könnun orðið grunnur að því að marka stefnu um öflugri tannvernd þessa aldurshóps. Þrátt fyrir að niðurstöður væntanlegrar könnunar liggi ekki fyrir er mikilvægt að grípa strax til aðgerða og tryggja að öll börn fá notið þjónustu tannlæknis. Áðurnefndir árgangar eru valdir með hliðsjón af því að heilsugæslan einbeitir sér markvisst að þessum aldurshópum hvað varðar ungbarnavernd og heilsugæslu í skólum. Fylgiskjal.

Helga Ágústsdóttir,

Hólmfríður Guðmundsdóttir,

Reynir Jónsson:

Heimtur barna til tannlækna.

(Tannlæknablaðið 2002, 1. tbl., bls. 48–49.)

Hér er efni sem sést aðeins í pdf-skjalinu.

Hér er efni sem sést aðeins í pdf-skjalinu.