arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Kortlagning gróðurlendis Íslands Þingsályktun - þingskjal nr. 942

113. löggjafarþing 1990–1991.

Nr. 24/113.

Þskj. 942 - 200. mál.

Þingsályktun um kortlagningu gróðurlendis Íslands.

Alþingi ályktar að fela landbúnaðarráðherra að hlutast til um að gróðurlendi Íslands verði kortlagt.

Lögð verði áhersla á að upplýsa:

1. heildarstærð gróinna landsvæða svo að staðfest verði hve mikill hluti landsins er hulinn gróðri,

2. stærð og mörk þeirra landsvæða þar sem gróðureyðing er ör til að auðvelda markvissar aðgerðir í gróðurvernd og uppgræðslu þeirra,

3. stærð þeirra landsvæða þar sem gróður á í vök að verjast og friðun telst árangursrík til styrkingar,

4. stærð ógróinna landsvæða sem hæf eru til landgræðslu en gróa ekki sjálfkrafa.

Að öðru leyti byggist nánari greining landsins eftir jarðvegi og gróðri á þeim möguleikum sem sú tækni í myndagerð, sem notuð verði við þetta verkefni, framast leyfir.

Samþykkt á Alþingi 13. mars 1991.
Alþjóðasamþykkt um varnir gegn efnum sem valda krabbameini Þingsályktun - þingskjal nr. 943

113. löggjafarþing 1990–1991.

Nr. 25/113.

Þskj. 943 - 396. mál.

Þingsályktun um fullgildingu á alþjóðasamþykkt nr. 139 um varnir gegn og eftirlit með áhættu í starfi vegna efna sem valda krabbameini.

Alþingi ályktar að veita ríkisstjórninni heimild til þess fyrir Íslands hönd að fullgilda samþykkt nr. 139 um varnir gegn og eftirlit með áhættu í starfi vegna efna sem valda krabbameini sem gerð var á 59. þingi Alþjóðavinnumálastofnunarinnar (ILO) í Genf 24. júní 1974.

Samþykkt á Alþingi 13. mars 1991.
Íslensk heilbrigðisáætlun Nefndarálit - þingskjal nr. 950

1990–91. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 271 . mál.

Sþ.

950. Nefndarálit um till. til þál. um íslenska heilbrigðisáætlun.

Frá meiri hl. félagsmálanefndar.

Nefndin hefur fjallað ítarlega um tillöguna og fékk til viðræðna um hana Pál Sigurðsson, ráðuneytisstjóra í heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneytinu.

Tillaga um sama efni hefur tvívegis áður verið lögð fram á Alþingi. Eftir verulega umfjöllun um tillöguna á síðasta þingi, m.a. með hliðsjón af fjölmörgum umsögnum sem nefndinni bárust, taldi nefndin ekki grundvöll fyrir því að afgreiða málið og lagði því til að tillögunni yrði vísað til ríkisstjórnarinnar og hún endurskoðuð með hliðsjón af ábendingum nefndarinnar og fyrirliggjandi umsögnum. Þó að tillagan væri lögð fram endurskoðuð á þessu þingi taldi nefndin enn töluverða vankanta á henni og hefur því niðurstaða meiri hl. nefndarinnar orðið sú að leggja til verulegar breytingar á tillögunni. Breytingarnar felast m.a. í því að formi tillögunnar hefur verið breytt og auk þess gerðar breytingar á texta, bæði efnislegar og málfarslegar.

Meiri hl. nefndarinnar leggur til að tillagan verði samþykkt með breytingum sem gerð er tillaga um á sérstöku þingskjali.

Alþingi, 13. mars 1991.

Hjörleifur Guttormsson,

form., frsm.

Rannveig Guðmundsdóttir,

fundaskr.

Anna Ólafsdóttir Björnsson.

Alexander Stefánsson.

Ásgeir Hannes Eiríksson.
Íslensk heilbrigðisáætlun Nefndarálit - þingskjal nr. 952

1990–91. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 271 . mál.

Sþ.

952. Nefndarálit um till. til þál. um íslenska heilbrigðisáætlun.

Frá minni hl. félagsmálanefndar.

Það er álit sjálfstæðismanna í nefndinni að þessi tillaga til þingsályktunar um íslenska heilbrigðisáætlun feli að mörgu leyti í sér góð markmið. Þannig eru þeir samþykkir þeirri almennu stefnu í heilbrigðismálum sem fram kemur í 1. tölul., að skapa þurfi jafnrétti í heilbrigðisþjónustu og að taka þurfi fullt tillit til heilbrigðissjónarmiða í þjóðfélaginu. Minni hl. vill einnig að stuðlað sé að heilbrigðum lífsháttum með auknu forvarnastarfi og að skipulagðar verði varnir gegn notkun ólöglegra vímugjafa. Jafnframt þarf að stuðla að heilbrigðiseftirliti og umhverfisvernd. Þá er einnig mikilvægt að efla vísindarannsóknir til þess að auka þekkingu og skilning á sjúkdómum.

Þrátt fyrir ýmis góð markmið í þessari tillögu kemur fram nokkuð varhugaverð stefna í ýmsum þáttum hennar, t.d. sú mikla áhersla sem lögð er á rekstur heilsugæslustöðva. Hætt er við að þessar stofnanir verði of stórar og ópersónulegar og að þau hlutverk, sem þeim verði falin, muni reynast þung í vöfum. Í ýmsum liðum virðist þessi tillaga stefna að meiri ósveigjanleika í heilbrigðisþjónustunni almennt og er þannig hætta á að hlutur sjúklinga verði fyrir borð borinn. Reynslan hefur sýnt að aukin miðstýring í heilbrigðisþjónustu hefur fremur dregið úr gæðum hennar gagnvart þeim sem hún á að þjóna.

Sjálfstæðismenn leggja áherslu á það að fólk geti valið sér þá heilbrigðisþjónustu sem því hentar best, hvort sem um er að ræða almenna lækna, sérfræðinga eða sjúkrahús. Þessi áætlun virðist ekki þjóna því markmiði. Enn fremur þykir hæpið að Alþingi álykti nú rétt fyrir þinglok hver skuli vera stefna í heilbrigðismálum á Íslandi til ársins 2000 og bindi þannig hendur stjórnvalda næstu árin. Hins vegar telur minni hl. mikilvægt að áfram sé unnið að áætlun um íslenska heilbrigðisþjónustu og leggur því til að tillögu þessari verði vísað til ríkisstjórnarinnar til endurskoðunar svo að um hana megi nást full samstaða.

Alþingi, 13. mars 1991.

Sólveig Pétursdóttir,

frsm.

Kristinn Pétursson.
Skattaleg meðferð á lífeyrissparnaði Nefndarálit - þingskjal nr. 953

1990–91. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 371 . mál.

Sþ.

953. Nefndarálit um till. til þál. um afnám margsköttunar á iðgjaldi sjóðfélaga til lífeyrissjóða.

Frá félagsmálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og leggur til að hún verði samþykkt með breytingu sem nefndin flytur á sérstöku þingskjali.

Alþingi, 13. mars 1991.

Hjörleifur Guttormsson,

form., frsm.

Rannveig Guðmundsdóttir,

fundaskr.

Sólveig Pétursdóttir.

Alexander Stefánsson.

Ásgeir Hannes Eiríksson.

Anna Ólafsdóttir Björnsson.

Kristinn Pétursson.
Skattaleg meðferð á lífeyrissparnaði Breytingartillaga - þingskjal nr. 954

1990–91. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 371 . mál.

Sþ.

954. Breytingartillögur við till. til þál. um afnám margsköttunar á iðgjaldi sjóðfélaga til lífeyrissjóða.

Frá félagsmálanefnd.

Tillgr. orðist svo:

Alþingi ályktar að fela fjármálaráðherra að gera könnun á skattalegri meðferð lífeyrissparnaðar og undirbúa nauðsynlegar lagabreytingar til að slíkur sparnaður njóti ekki lakari kjara en annar sparnaður í landinu.

Fyrirsögn till. orðist svo: Till. til þál. um skattalega meðferð á lífeyrissparnaði.
Alþjóðasamþykkt um öryggi og heilbrigði við vinnu Nefndarálit - þingskjal nr. 958

1990–91. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 397 . mál.

Sþ.

958. Nefndarálit um till. til þál. um fullgildingu á alþjóðasamþykkt nr. 155 um öryggi og heilbrigði við vinnu og starfsumhverfi.

Frá félagsmálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og leggur til að hún verði samþykkt.

Nefndin telur að rétt sé að fullgilding samþykktarinnar verði takmörkuð við gildissvið laga nr. 46/1980, um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum. Þetta þýðir að fullgildingin mun ekki taka til siglinga, fiskveiða og loftferða.

Alþingi, 13. mars 1991.

Hjörleifur Guttormsson,

form., frsm.

Rannveig Guðmundsdóttir,

fundaskr.

Sólveig Pétursdóttir.

Alexander Stefánsson.

Ásgeir Hannes Eiríksson.

Anna Ólafsdóttir Björnsson.

Kristinn Pétursson.
Vegáætlun 1991–1994 Breytingartillaga - þingskjal nr. 960

1990–91. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 398 . mál.

Sþ.

960. Breytingartillög ur

við till. til þál. um vegáætlun fyrir árin 1991 – 1994.

Frá fjárveitinganefnd.

REPRÓ 14 bls.
Langtímaáætlun í vegagerð Nefndarálit - þingskjal nr. 961

1990–91. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 408 . mál.

Sþ.

961. Nefndarálit um till. til þál. um langtímaáætlun í vegagerð.

Frá fjárveitinganefnd.

Tillaga þessi var lögð fram á Alþingi 26. febrúar og fyrir henni mælt 28. febrúar. Nefndinni hefur því ekki gefist tími til þess að fjalla um áætlunina til neinnar hlítar. Nefndarmenn eru sammála um að tillagan þarfnist nánari athugunar og ekki sé tímabært að hún hljóti afgreiðslu nú í þinglok.

Takmarkaðar umræður hafa einnig farið fram um tillöguna í þingmannahópum kjördæmanna. Þar hefur nokkuð verið fjallað um einstakar framkvæmdir og framkvæmdaröð án þess þó að fyrir liggi endanleg niðurstaða. Fjárveitinganefnd telur rétt að í þingskjali komi fram hver staða framkvæmdaáforma er eftir þessa frumyfirferð kjördæmahópanna og skilar því hér eins konar bráðabirgðaáliti þar sem í fylgiskjali eru birtar þær hugmyndir um framkvæmdir og framkvæmdaröð sem starfsmenn Vegagerðar ríkisins hafa unnið eftir viðræður við þingmannahópana. Nefndin ítrekar að hún flytur þessar hugmyndir ekki sem formlega breytingartillögu heldur sýnir þær í fylgiskjali í þeim tilgangi að gefa yfirlit yfir stöðu málsins nú skömmu fyrir þinglok.

Alþingi, 14. mars 1991.

Sighvatur Björgvins

son,

form., frsm.

Margrét Frímannsdóttir,

fundaskr.

Alexander Stefánsson.

Pálmi Jónsson.

Málmfríður Sigurðardóttir.

Ásgeir Hannes Eiríksson.

Egill Jónsson.

Ólafur Þ. Þórðarson.

Friðjón Þórðarson.

Fylgiskjal.

Tillaga starfsmanna Vegagerðar ríkisins

um framkvæmdir samkvæmt langtímaáætlun í vegamálum

eftir fyrstu yfirferð þingmannahópa kjördæmanna.

Repró 7 bls.

SUNDURLIÐUN

2.3. NÝBYGGINGAR VEGA.

1. Stofnbrautir.
Endurmat skatta og gjalda af fasteignum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 980

1990–91. – 1060 ár frá stofnun Alþingis.

113. löggjafarþing. – 472 . mál.

Sþ.

980. Tillaga til þingsályktun ar

um að endurmeta skatta og gjöld af fasteignum.

Flm.: Ásgeir Hannes Eiríksson.

Alþingi ályktar að fela fjármálaráðherra að leggja fram á haustþingi 1991 frumvarp til laga um breytingar á lögum um mat og skatta af fasteignum. Tilgangur frumvarpsins verði að eigendur greiði fasteignagjöld í hlutfalli af arðsemi eigna sinna frekar en staðsetningu þeirra.

Greinargerð.

Nýlega kom út skýrsla um könnun Stefáns Ingólfssonar fyrir borgarskipulag Reykjavíkur. Þar kemur fram að verð eigna í miðborg Reykjavíkur hefur hrapað um 35 – 50% síðan verslunarhúsið Kringlan opnaði árið 1986.

Þessi niðurstaða hefur reyndar löngum blasað við vegfarendum um miðborgina. Auð verslunar - og skrifstofupláss og hvítt kalk í gluggum sölubúða. Áður blómlegt viðskiptalíf er á förum í önnur borgarhverfi og mannlífið dvínar um leið. Fjöldi húseigenda er um það bil að missa eignir sínar og rambar á barmi gjaldþrota.

Ríkið er langstærsti húseigandinn í miðborg Reykjavíkur og því er Alþingi málið skylt. Þess vegna er hér lagt til að leitað verði leiða til að tryggja húseigendum að skattar og gjöld af eignum þeirra verði aldrei hærra hlutfall en arðsemi eignanna.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 17

114. löggjafarþing 1991.

Nr. 1/114.

Þskj. 17 - 4. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis skv. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 31. maí 1991 og standi sú frestun til septemberloka nema kveðja þurfi það saman skv. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Samþykkt á Alþingi 31. maí 1991.
Enska sem fyrsta erlenda tungumálið Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 166

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 154 . mál.

166. Tillaga til þingsályktunar um að enska verði kennd sem fyrsta erlenda tungumálið í grunnskóla.

Flm.: Ingi Björn Albertsson.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra að breyta aðalnámsskrá þannig að enska verði kennd sem fyrsta erlenda tungumálið í grunnskóla.

Greinargerð.

Um langan aldur hefur danska verið fyrsta erlenda tungumálið sem börn og unglingar hafa lært í skólum. Hvílir þessi hefð m.a. á sögulegum grunni. Í 42. gr. laga um grunnskóla, nr. 63/1974, með síðari breytingum, er fjallað um efni aðalnámsskrár og í h-lið greinarinnar segir að sett skuli ákvæði í aðalnámsskrá um „kennslu í erlendum tungumálum, og séu forsendur fyrir vali þeirra annars vegar að varðveita tengslin við uppruna þjóðarinnar og norræna menningu og hins vegar að opna Íslendingum leið til samskipta við sem flestar þjóðir“.

Í ljósi þess að enska nýtur sífellt meiri viðurkenningar sem aðaltungumálið á alþjóðlegum vettvangi telur flutningsmaður rétt að leggja meiri rækt við enskukennslu í skólum þannig að enska verði fyrsta erlenda tungumálið sem kennt er börnum á grunnskólastigi. Skilar það nám sér almennt mun betur sem veganesti fyrir framtíðina en svo rík áhersla á nám í Norðurlandatungumálum. Því er lagt til að Alþingi álykti um að fela menntamálaráðherra að breyta aðalnámsskrá í þessa veru.
Kennsla í réttri líkamsbeitingu Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 179

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 165 . mál.

179. Tillaga til þingsályktunar um kennslu í réttri líkamsbeitingu.

Flm.: Ingibjörg Pálmadóttir, Finnur Ingólfsson, Jón Kristjánsson.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra að láta undirbúa kennslu í grunnskólum landsins í réttri líkamsbeitingu.

Greinargerð.

Síðustu árin hafa umræður um forvarnir í heilbrigðismálum aukist, bæði innan heilbrigðisstétta og meðal almennings. Árangur forvarna kemur ekki alltaf strax fram í breyttri líðan fólks eða lægri sjúkdómstíðni. Þó má ætla að skynsamlegra sé að koma í veg fyrir óþörf óþægindi landsmanna og útgjöld samfélagsins með forvarnaaðgerðum í stað þess að bíða þar til skaðinn er skeður og fólk hefur þolað ómæld óþægindi og orðið fyrir vinnutapi.

Óþægindi frá hreyfi- og stoðkerfi eru almenn hér á landi. Benda má t.d. á að í athugun Vinnueftirlits ríkisins árið 1986 á einkennum frá hreyfi- og stoðkerfi hjá úrtaki Íslendinga á aldrinum 16–65 ára kom í ljós að 17,6% kvenna og 12,6% karla höfðu haft einkenni frá neðri hluta baks, sem kom í veg fyrir að þetta fólk gæti stundað dagleg störf, einhvern tíma á síðustu 12 mánuðum. Einnig kom fram að rúm 40% kvenna höfðu haft óþægindi frá hálsi eða hnakka og herðum eða öxlum síðustu sjö sólarhringana. Af þessu má sjá að óþægindi frá hreyfi- og stoðkerfi hafa veruleg áhrif á vinnufærni Íslendinga.

Nokkuð af þeim kvillum, sem fengist er við í heilbrigðiskerfinu, eru tengdir rangri líkamsbeitingu. Frumorsök þeirra má oft rekja til skorts á fræðslu og öðru sem stuðlað gæti að heppilegri lífsvenjum og betri heilsu. Allt bendir til þess að fræðsla og mótun í þessu tilliti þurfi að byrja snemma. Ákjósanleg leið væri að kenna líkamsbeitingu í grunnskólum og gæti hún verið hluti af eða viðbót við leikfimikennsluna sem þar er nú kennd.

Rannsóknir hafa sýnt að heilbrigð börn hreyfa sig á réttan hátt, en á grunnskólaaldri breytist líkamsbeiting þeirra til verri vegar. Því má ætla að strax á grunnskólaaldri hefjist óþarfa slit á hreyfi- og stoðkerfi barna sem geti seinna á lífsleiðinni valdið ýmsum kvillum, svo sem vöðvabólgu, brjósklosi í hrygg og slitgigt. Börnin þarf að vekja til meðvitundar um eigin líkama, um mikilvægi réttrar þjálfunar og líkamsbeitingar, til að vinna gegn sjúkdómum og/eða álagseinkennum. Ábyrgðin á eigin heilsu á að færast yfir á einstaklingana, en það er háð því að þeir fái góða fræðslu og útskýringar. Í þessu sambandi má benda á að víða erlendis hafa skólayfirvöld ráðið sjúkraþjálfara til að sinna forvarnakennslunni, en sjúkraþjálfarar hafa sérþekkingu á hreyfingum, þjálfun og líkamsbeitingu.

Hagur samfélagsins af auknum forvörnum er vellíðan þegnanna, aukin vinnuafköst, færri veikindadagar, færri ferðir til lækna og annarra fulltrúa heilbrigðisstétta, færri uppskurðir, minni sjúkrahússkostnaður, færri öryrkjar og minnkun lyfjakostnaðar.
Fráveitumál sveitarfélaga Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 198

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 180 . mál.

198. Tillaga til þingsálykt unar

um fráveitumál sveitarfélaga.

Flm.: Sigurður Hlöðvesson, Margrét Frímannsdóttir.

Alþingi ályktar að fela umhverfisráðherra að láta gera úttekt á stöðu fráveitumála hjá sveitarfélögum í landinu, meta kostnað við úrbætur og gera tillögur um hvernig sveitarfélögum verði auðveldað að standa undir kostnaði við úrbætur.

Greinargerð.

Þann 1. jan. 1990 tók gildi mengunarvarnareglugerð nr. 386/1989. Í reglugerðinni eru mjög hertar kröfur um hreinsun og hámarksgerlamengun skolps sem leitt er í sjó.

Það er ljóst að víða er ástand fráveitumála mjög slæmt og kostnaðarsamt að gera viðeigandi úrbætur til að uppfylla kröfur reglugerðarinnar. Jafnframt er ljóst að brýn nauðsyn er á úrbótum, ekki síst ef litið er til þess að við framleiðum matvæli sem við kynnum sem úrvals vöru unna úr hráefni úr hreinu og ómenguðu umhverfi. Ætla má að möguleikar okkar í matvælaframleiðslu í framtíðinni liggi fyrst og fremst í að framleiða hágæðavöru. Þess vegna verðum við nú þegar að gera úrbætur í mengunarmálum þannig að við getum viðhaldið þeirri ímynd sem tekist hefur að skapa að Ísland sé hreint og ómengað matvælaframleiðsluland.

Kostnaður sveitarfélaga við úrbætur í frárennslismálum er mjög mikill. Til þess að flýta fyrir úrbótum þarf að koma til aðstoð við fjármögnun stofnkostnaðar og leita þarf leiða til að létta sveitarfélögunum þá fjármögnun.

Ítarleg skýrsla hefur verið unnin um framtíðarskipan sorphirðu, meðferð úrgangsefna og endurvinnslu. Nauðsynlegt er einnig að vinna tillögur til úrbóta í fráveitumálum þannig að uppfylla megi ákvæði mengunarvarnareglugerðarinnar.

Tillaga þessi er flutt með það að markmiði að ástand fráveitumála sveitarfélaga verði kannað þannig að hægt sé að meta kostnað við úrbætur og gera tillögur um leiðir til að létta sveitarfélögum fjármögnun á nauðsynlegum úrbótum.
Útboð Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 201

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 183 . mál.

201. Tillaga til þingsálykt unar

um útboð.

Flm.: Stefán Guðmundsson, Guðni Ágústsson.

Alþingi ályktar að fela iðnaðarráðherra að skipa nefnd er hafi það verkefni að semja frumvarp til útboðslaga.

Starf nefndarinnar skal miða við að hægt verði að leggja frumvarpið fram í október 1992.

Í nefndinni skulu m.a. eiga sæti fulltrúar hagsmunaaðila.

Greinargerð.

Grundvallarhugmynd útboðsfyrirkomulagsins er að koma á verðsamkeppni þar sem kostir heilbrigðrar samkeppni fá að njóta sín innan viðurkenndra leikreglna.

Brýna nauðsyn ber til að endurmeta þær reglur sem nú eru um framkvæmd útboða hér á landi og setja lög er tryggja þau grundvallaratriði sem útboð byggjast á og skapa nauðsynlegt réttaröryggi verktaka og verkkaupa.

Útboðshugtakið hefur verið skilgreint þannig: „Þegar verkkaupi leitar skriflegra, bindandi tilboða í framkvæmd verks frá fleirum en einum aðila samkvæmt sömu upplýsingum og innan sama frests.“

Útboðum má skipta í þrjú meginsvið:

Almenn útboð:

Þegar ótilteknum fjölda er með auglýsingu gefinn kostur á að gera tilboð.

Lokað útboð:

Þegar einungis tilteknum aðilum er gefinn kostur á að gera tilboð (oftast á grundvelli forvals).

Alútboð:

Þegar tilboða er leitað í hönnun og framkvæmd verks samkvæmt forsögn.

Með því að setja lög um útboð er enginn réttur tekinn af einstaklingum né fyrirtækjum til frjálsrar ráðstöfunar eigin mála. Löggjöf um útboð og ákveðinn staðall er nauðsynlegt form til að ná fram aukinni hagkvæmni og bættri nýtingu þess fjármagns sem til einstakra framkvæmda er ætlað.

Reynslan hefur sýnt ótvíræðan fjárhagslegan ávinning útboða, svo og að þar er um æskilegt viðskiptaform að ræða séu leikreglur í heiðri hafðar.

Þær reglur, sem nú er unnið eftir við gerð útboða, byggjast öðru fremur á staðlinum ÍST.30 þar sem er að finna helstu hugtaksskýringar og reglur sem gilda um útboð. Þessi staðall var fyrst gefinn út árið 1969 en endurskoðaður árið 1979 og síðan 1988.

Staðallinn ÍST.30 sem hér er notaður við útboð er að mestu byggður á venjum sem hér hafa þróast. Notkun staðalsins er hins vegar ekki lögbundin og hann hefur ekki lagagildi.

Sú reynsla, sem fengin er af útboðsmálum, sýnir að staðallinn ÍST.30 dugir ekki til að tryggja það réttaröryggi og þá viðskiptahætti sem verður að krefjast. Reynslan hefur enn fremur sýnt að staðallinn hefur ekki staðist þær væntingar sem til hans voru gerðar árið 1988.

Það er mjög nauðsynlegt að kveða skýrt á um þær samkeppnisreglur sem ríkja eiga í útboðsmálum hér á landi og leita leiða til að tryggja sem allra best hagsmuni Íslendinga sjálfra. Jafnframt þarf að huga að leikreglum sem gilda á alþjóðavettvangi.

Með því að setja lög um útboð er ekki aðeins átt við að þau taki til framkvæmda í mannvirkjastarfsemi og hvers konar verklegum framkvæmdum heldur einnig til margvíslegrar þjónustu, viðskipta og vörukaupaútboða.

Með flutningi þessarar þingsályktunartillögu er knúið á um að sett verði löggjöf um útboð með ófrávíkjanlegum reglum ásamt notkun staðla er skapi þá festu og traust sem nauðsynlegt er að byggja upp fyrir íslenskan útboðsmarkað.
Skolphreinsun Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 214

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 194 . mál.

214. Tillaga til þingsályktunar um skolphreinsun.

Flm.: Gísli S. Einarsson, Rannveig Guðmundsdóttir.

Alþingi ályktar að skipaður skuli samstarfshópur til að hanna skolphreinsibúnað sem hæfi íslenskum aðstæðum. Starfshópnum verði einnig falið að gera kostnaðaráætlun fyrir skolphreinsibúnaðinn og kanna möguleika íslensks fyrirtækis til að framleiða slíkan búnað í mismunandi stærðum sem henti sveitarfélögum og iðnfyrirtækjum á Íslandi þar sem úrgangur fer í einhverjum mæli í holræsakerfi og þaðan út í umhverfið.

Greinargerð.

Mengunarvarnareglugerð nr. 386/1989 tók gildi 1. janúar 1990.

Eitt stærsta viðfangsefni sveitarfélaga hér á landi er að koma skolphreinsun frá byggð í lag svo að umhverfi og náttúra skaðist sem minnst af úrgangsefnum í skolpi.

Mörg sveitarfélög hafa gert nákvæmar skýrslur um hvernig ástatt er í þessum málaflokki hjá þeim. Hjá öðrum þarf að gera úttekt á stöðu þessara mála þannig að unnt sé að gera tillögur um úrbætur. Líklegt er að flest sveitarfélög geti gert úttekt á núverandi ástandi en að lítil sveitarfélög þurfi aðstoð við að gera tillögur um sem hagkvæmastar úrbætur. Það er ljóst að margar en misgóðar lausnir hafa fundist á hreinsun skolps víða í heiminum sem má hafa til hliðsjónar við úrlausn þessa máls.

Þessari ályktun er ætlað að koma því til leiðar að búnaður, sem hæfi íslenskum aðstæðum, verði hannaður af Íslendingum og gæti hann einnig nýst þeim sem búa við lík skilyrði í nágrannalöndum okkar, svo sem Grænlendingum, Færeyingum og Norðmönnum.

Íslendingar eiga stofnanir og fyrirtæki sem hafa þekkingu og fjárhagslega getu til að annast þetta verkefni. Þó er eðlilegt að leitað verði til Jöfnunarsjóðs sveitarfélaga í því skyni að hann leggi fram fjármagn til frumhönnunar þar sem þetta er verkefni til að mæta grundvallarþörfum sveitarfélaga.

Flutningsmenn telja nauðsyn bera til að hraða þessu og þörf á að kanna bestu kosti í þessum málaflokki og ná árangri með sem minnstum tilkostnaði. Yfirleitt er umræðu um þessi mál drepið á dreif með ótímabærum fullyrðingum um að hreinsun skolps sé of kostnaðarsöm. Flutningsmenn telja að unnt sé að gera grunnáætlun um þessa framkvæmd sem leiði í ljós að sveitarfélögum sé unnt að bæta úr málum að því marki sem mengunarvarnareglugerð nr. 386/1989 kveður á um.