arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Breytingar á XIII. viðauka við EES-samninginn (flutningastarfsemi) Nefndarálit - þingskjal nr. 990

126. löggjafarþing 2000–2001.

Þskj. 990 - 447. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 94/2000, um breytingar á XIII. viðauka (Flutningastarfsemi) við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Stefán Hauk Jóhannesson og Högna S. Kristjánsson frá utanríkisráðuneyti og Helga Jóhannesson frá samgönguráðuneyti. Þá barst nefndinni umsögn frá Sjómannafélagi Reykjavíkur.

Með þingsályktunartillögunni er leitað heimildar Alþingis til staðfestingar á ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 94/2000, um breytingar á XIII. viðauka (Flutningastarfsemi) við EES-samninginn. Með samþykkt tilskipunar 1999/95/EB, sem lagt er til að verði felld inn í viðaukann, er stefnt að því að láta lágmarksreglur um skipulag vinnutíma á farskipum, sem innleiddar verða með tilskipun 1999/63/EB, ná til skipa sem skráð eru utan ESB en taka höfn á ESB-svæðinu þrátt fyrir að vera ekki skráð á skipaskrám ríkja þess.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 28. mars 2001.

Tómas Ingi Olrich,

form., frsm.

Jón Kristjánsson.

Einar K. Guðfinnsson.

Árni R. Árnason.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Jónína Bjartmarz.

Þórunn Sveinbjarnardóttir.

Steingrímur J. Sigfússon,

með fyrirvara.

Prentað upp.
Þjóðfáni Íslendinga í þingsal Alþingis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 120

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 120 - 120. mál.

Tillaga til þingsályktunar um þjóðfána Íslendinga í þingsal Alþingis.

Flm.: Guðmundur Hallvarðsson, Kristinn H. Gunnarsson, Guðjón A. Kristjánsson,

Ólafur Örn Haraldsson, Árni R. Árnason, Gísli S. Einarsson,

Karl V. Matthíasson, Kristján Pálsson, Katrín Fjeldsted.

Alþingi ályktar að í þingsal Alþingis skuli vera þjóðfáni Íslendinga.

Greinargerð.

Við setningu Alþingis, 126. löggjafarþings, sagði forseti Íslands m.a. í ávarpi sínu að það væri sér gleðiefni hve hinum erlendu þjóðhöfðingjum sem hefðu heimsótt landið á sl. fjórum árum hefði þótt mikilsvert að heimsækja með formlegum hætti elsta þjóðþing veraldar:

„Alþingi ætti að hugleiða þær breytingar á þingsköpum sem opnuðu leiðir til að bjóða erlendum þjóðarleiðtogum að ávarpa Alþingi. Sú skipan gæti gert heimsókn í Alþingi að hápunkti Íslandsdvalar og veitt hinum erlendu áhrifamönnum tækifæri til að lýsa stefnu sinni og viðhorfum á vettvangi sem hefði einstæðan sess í lýðræðissögu veraldarinnar.“

En hvernig má það vera að innan veggja Alþingis, hvar rætt er um eflingu, vegsemd og gildi þingsins sjálfs, skuli þjóðfáni vor ekki hafinn til vegs og virðingar?

„Fáninn er tákn fullveldis vors. Fáninn er ímynd þeirra hugsjóna sem þjóð vor á fegurstar. Hvert stórverk, sem unnið er af oss, eykur veg fánans, hvort sem það er unnið á höfunum, í baráttunni við brim og úfnar öldur eða á svæði framkvæmdanna eða í vísindum og fögrum listum. Því göfugri sem þjóð vor er því göfugri verður fáni vor. Vegur hans og frami er frægð þjóðar vorrar.“ (Úr ræðu Sigurðar Eggerz fjármálaráðherra sem gegndi störfum forsætisráðherra 1. desember 1918 þegar Ísland varð fullvalda ríki.)

Í tengslum við heimsóknir þjóðhöfðingja hingað til lands hafa birst fréttamyndir í sjónvarpi frá viðkomandi landi og þingi þar sem að öllu jöfnu er áberandi þjóðfáni landsins við forsæti eða ræðustól.

Með lögum nr. 67/1998, um breyting á lögum nr. 34 17. júní 1944, um þjóðfána Íslendinga, voru heimildir til að nýta þjóðfánann rýmkaðar. Var það m.a. gert til að aflétta ofverndun íslenska þjóðfánans og stuðla að því að gera hann sýnilegri.

Alla daga þá Alþingi starfar eru beinar útsendingar sjónvarps frá þingsal og verður ekki annað sagt en að mikil blæbrigði yrðu á sjónvarpsmynd og ásýnd önnur ef þjóðfáni Íslendinga væri sýnilegur við eða nærri forsetastól.

Flutningsmenn telja það mjög við hæfi að þjóðfáni Íslendinga skipi veglegan sess í þingsal Alþingis. Það yrði hinu háa Alþingi til sóma, sem og þjóðfána vorum til vegs og virðingar.
Átak til að lengja ferðaþjónustutímann Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 139

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 139 - 139. mál.

Tillaga til þingsályktunar um markvisst átak til að lengja ferðaþjónustutímann á Íslandi.

Flm.: Karl V. Matthíasson, Örlygur Hnefill Jónsson, Kristján L. Möller,

Margrét Frímannsdóttir, Ásta R. Jóhannesdóttir, Einar Már Sigurðarson,

Björgvin G. Sigurðsson, Sigríður Jóhannesdóttir, Þórunn Sveinbjarnardóttir.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra í samráði við Ferðamálaráð, Byggðastofnun og Samtök ferðaþjónustunnar að hrinda af stað markvissu átaki til að lengja ferðaþjónustutímann á Íslandi svo nýting gistrýma og annarrar þjónustu við ferðamenn aukist til muna. Sérstaklega skal tekið tillit til landsbyggðarinnar í þessu máli þar sem ferðaþjónusta er mun minni yfir vetrartímann en hún gæti orðið, miðað við þá aðstöðu og möguleika sem fyrir hendi eru.

Greinargerð.

Ferðaþjónusta er afar mikilvæg atvinnugrein á Íslandi og hefur farið ört vaxandi undanfarin ár, svo mjög að hún er orðin sá atvinnuvegur sem aflar næstmestra gjaldeyristekna fyrir þjóðarbúið. Gífurleg fjölgun ferðamanna sem komu til Íslands yfir sumartíma hin síðari ár sýnir þetta hvað gleggst. Þá hefur aukist fjöldi erlendra ferðamanna sem koma til Reykjavíkur og nágrennis yfir vetrartímann. Í því tilviki er það oft fólk sem kemur hingað á ráðstefnur en fer lítið sem ekkert út fyrir borgarmörkin.

Gistirýmum á Íslandi hefur fjölgað mjög undanfarin ár. Miklar fjárhæðir hafa verið lagðar í byggingu hótela, gistiheimila og fyrirtækja í ferðaþjónustu. Þessar fjárfestingar eru nauðsynlegar til þess að við getum tekið á móti ferðamönnunum sem koma hingað. Svo líkingamál sé notað má segja að hótelin séu bátar ferðaþjónustunnar. Ekki fiskast nema bátar séu til þess að sækja aflann. En hin öra uppbygging hefur líka orsakað miklar skuldir og rekstrarleg þörf greinarinnar fyrir aukna nýtingu, og þar með arðsemi, er gríðarlega mikil.

Víða um land standa hótel og aðrir gististaðir að miklu leyti ónýttir yfir vetur, vor og haust þótt aðstaða sé öll hin besta. Fjárhagsleg staða margra hótela úti á landi er frekar bágborin og því geta eigendur þeirra eða rekstraraðilar ekki staðið í mikilli markaðssókn og auglýsingum á erlendri grund.

Því er mjög eðlilegt að ríkið komi hér að með myndarlegum hætti og stuðli að komu fleiri ferðamanna til Íslands á þeim tíma sem nú nýtist ferðaþjónustunni frekar illa. Allt það fjármagn sem sett er í markaðssetningu á Íslandi sem ferðamannaparadís mun skila sér margfalt til baka. Ef ferðamönnum fjölgar hér til muna og ferðaþjónusta vex, t.d. það mikið að hún skilar þrefalt meiri tekjum en núna, hefði það mjög jákvæð áhrif á efnahagslífið hér.

Þetta mundi jafnframt styrkja atvinnulíf á landsbyggðinni, auka þar fjölbreytni heilsársstarfa og hafa um leið þau áhrif að ferðaþjónustan efldist enn sem grundvallaratvinnugrein í landinu.

Prentað upp.
Persónuafsláttur barna Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 151

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 151 - 151. mál.

Tillaga til þingsályktunar um persónuafslátt barna.

Flm.: Ármann Höskuldsson.

Alþingi ályktar að fela fjármálaráðherra að skipa nefnd til þess að undirbúa breytingar á lögum um tekjuskatt og eignarskatt þannig að foreldrar njóti 50% persónuafsláttar fyrir hvert barna sinna.

Greinargerð.

Þjóðinni er mikilvægt að halda jöfnum og jákvæðum vexti svo að jafnvægi aldurssamsetningarinnar raskist ekki. Til þess að svo megi verða er mikilvægt að ríkisvaldið taki af skarið og byggi upp skattkerfið þannig að það taki tillit til barnmargra fjölskyldna. Öllum má vera ljóst að barnafjölskyldur verða fyrir hlutfallslega meiri útgjöldum en einstaklingar og barnlausir sambýlingar. Tekjutenging barnabóta er enn óeðlilega mikil. Fyrirvinnur barnmargra fjölskyldna þurfa að vinna meira til að metta munnana og brjóta því skjótt launamúrinn sem notaður er til viðmiðunar barnabóta. Þannig hefur kerfið í raun snúist upp í andstöðu gagnvart fjölskyldum í landinu, smáum sem stórum. Hagstætt skattaumhverfi til handa barnafjölskyldum er engu þýðingarminna fyrir þjóðarhag en hagstætt skattaumhverfi fyrirtækja. Framtíð þjóðarinnar byggist ekki hvað síst á eðlilegri fjölgun þegnanna.
Svæðisskipulag fyrir landið allt Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 157

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 157 - 157. mál.

Tillaga til þingsályktunar um gerð svæðisskipulags fyrir landið allt.

Flm.: Ólöf Guðný Valdimarsdóttir.

Alþingi ályktar að fela umhverfisráðherra að hlutast til um að gert verði svæðisskipulag fyrir þau svæði á landinu sem ekki hafa þegar verið skipulögð. Kannað verði hvernig komið verði til móts við sveitarfélögin til að standa straum af kostnaði við svæðisskipulagsgerð umfram það sem kveðið er á um í skipulagslögum.

Greinargerð.

Stefnumótun og áætlanagerð er forsenda markvissrar framtíðarþróunar. Skipulögð áætlun um einstaka þætti framkvæmda er forsenda markvissrar ákvarðanatöku og skynsamlegrar stýringar á uppbyggingu. Skipulagsferlið er eitt öflugasta stjórntæki til að stýra byggðaþróun.

Í 1. gr. skipulags- og byggingarlaga segir:

„Markmið laga þessara er:

að þróun byggðar og landnotkunar á landinu öllu verði í samræmi við skipulagsáætlanir sem hafi efnahagslegar, félagslegar og menningarlegar þarfir landsmanna, heilbrigði þeirra og öryggi að leiðarljósi,

að stuðla að skynsamlegri og hagkvæmri nýtingu lands og landgæða, tryggja varðveislu náttúru og menningarverðmæta og koma í veg fyrir umhverfisspjöll og ofnýtingu, með sjálfbæra þróun að leiðarljósi“.

Forsenda þess að ná fram viðkomandi markmiðum er að skipulagsáætlun liggi fyrir. Samkvæmt upplýsingum frá Skipulagsstofnun var einungis búið að vinna svæðisskipulag af hluta landsins í lok árs 2000.

Svæðisskipulag er skipulagsáætlun sem tekur yfir fleiri en eitt sveitarfélag. Hlutverk svæðisskipulags er að samræma stefnu um landnotkun, samgöngu- og þjónustukerfi, umhverfismál og þróun byggðar á svæðinu á minnst 12 ára tímabili.

Samkvæmt skipulags- og byggingarlögum skal svæðisskipulag gert að frumkvæði sveitarstjórna eða Skipulagsstofnunar. Sveitarfélög eru aftur á móti misjafnlega í stakk búin til að eiga frumkvæði að slíku. Því er lagt til að yfirstjórn skipulagsmála í landinu eigi frumkvæði að því að svæðisskipulagsvinna fari í gang í þeim sveitarfélögum þar sem hún er ekki þegar hafin.

Skipulagsáætlun er stefnumótandi áætlun um byggðaþróun og landnotkun og þannig grundvöllur markvissrar ákvarðanatöku á öllum stigum stjórnsýslunnar.
Stofnun þjóðgarðs um Heklu og nágrenni Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 159

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 159 - 158. mál.

Tillaga til þingsályktunar um stofnun þjóðgarðs um Heklu og nágrenni.

Flm.: Ármann Höskuldsson, Ísólfur Gylfi Pálmason, Drífa Hjartardóttir,

Ólafur Örn Haraldsson, Hjálmar Árnason, Margrét Frímannsdóttir.

Alþingi ályktar að fela umhverfisráðherra að skipa nefnd er hafi það hlutverk að undirbúa stofnun þjóðgarðs um Heklu og nágrenni. Meginmarkmið með þjóðgarðinum verði að varðveita og kynna jarðsögu Heklu.

Greinargerð.

Hekla er eitt þekktasta eldfjall Íslands sem og heimsins alls. Hekla er ekki einungis fræg fyrir það að hafa um nokkrar aldir verið talin einn megininngangurinn til hins neðra heldur er hún eitt þeirra eldfjalla á Íslandi þar sem nær allar tegundir eldgosa hafa orðið. Íslenskt samfélag varð fyrst vart við Heklu er hún gaus fyrsta sinni á sögulegum tíma 1104 með miklu sprengigosi. Í því gosi lögðust allar byggðir í Þjórsárdal og nágrenni í eyði vegna öskufalls. Síðan þá hefur Hekla gosið 17 sinnum, síðast í febrúar árið 2000. Undanfarna þrjá áratugi hefur hún gosið á um 10 ára fresti. Þrátt fyrir að forsöguleg gossaga Heklu sé ekki að fullu þekkt má fullyrða að hún er ekki síður mikilfengleg en virkni hennar á sögulegum tíma. Best eru þekkt forsöguleg gos hennar, nefnd H3 (um 2.900 ára), H4 (um 4.800 ára) og H5 (um 7.000 ára), sem samkvæmt Sigurði heitnum Þórarinssyni prófessor eru með stærstu eldgosum landsins á nútíma. Menjar þessara eldgosa eru notuð sem tímamerki við rannsóknir á forsögulegum tíma á Íslandi og í Evrópu. Eldgos í Heklu eru einna mestu valdar búsifja í sögu byggðar á landinu. Má það einkum rekja til mikillar ösku og flúors er upp kemur í gosum hennar.

Hekla flokkast til megineldstöðva, en það eru þau eldfjöll sem gjósa um sömu sprunguna aftur og aftur þannig að upp hlaðast mikil fjöll. Hekla er þó frábrugðin erlendum systrum sínum þar sem hún gýs um eldsprungu er liggur eftir endilöngu fjallinu. Þannig hefur Hekla byggst upp sem hryggur en ekki keila eins og hinar erlendu systur hennar.

Berggerð Heklu er einnig einstök í flokki íslenskra eldfjalla. Langalgengasta bergtegund er upp kemur í íslenskum eldfjöllum er basalt, en í Heklu er algengasta berggerðin aftur á móti andesít, sem er súrara og seigara en basaltið. Umhverfi Heklu ber þess merki enda hraun hennar úfin og ill yfirferðar. Frá ísaldarlokum hefur kvikukerfi eldfjallsins þróast þannig að efnasamsetning kvikunnar er upp kemur í eldgosum mótast af þeirri tímalengd er líður á milli gosa. Svo taktviss eru þessi tengsl goshlés og efnasamsetningar að einstakt þykir á heimsvísu.

Eldvirkni Heklu nær langt inn í síðustu ísöld og má því finna í nágrenni hennar menjar eldgosa frá tímum aljöklunar landsins sem og hinum íslausa tíma síðustu 10 þúsund ár.

Útræn öfl herja á Heklu milli gosa, hraun veðrast og gróður nemur í þeim land. Sökum mikillar og reglubundinnar virkni eldfjallsins er nánasta umhverfi þess eins og opin kennslubók í þessum fræðum þar sem má finna hraun á öllum stigum þessarar þróunar.

Fræðagildi þjóðgarðsins er ótvírætt og býður upp á mikla möguleika fyrir fróðleiksfúsa.
Stjórn fiskveiða Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 181

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 181 - 178. mál.

Tillaga til þingsályktunar um nefnd er leiti sátta um breytingar á lögum um stjórn fiskveiða.

Flm.: Össur Skarphéðinsson, Steingrímur J. Sigfússon, Sverrir Hermannsson.

Alþingi ályktar að skipa nefnd fimm þingmanna, einn frá hverjum þeirra þingflokka sem eiga sæti á Alþingi, til að leita sátta um stjórn fiskveiða.

Aðalforsendur nefndarstarfsins verði fyrning veiðiréttar úr núgildandi kerfi. Veiðiheimildum verði endurráðstafað í formi aflahlutdeildarsamninga á grundvelli jafnræðis byggðanna og útgerðar til nýtingar þeirra.

Greinargerð.

Þær hatrömmu deilur sem staðið hafa um stjórn fiskveiða eiga aðalrætur í þeirri mismunun og óréttlæti sem felst í þeim úthlutunarreglum sem gilda og margvíslegum fylgikvillum þessa kerfis fyrir sjómenn, verkafólk og byggðir landsins.

Þrátt fyrir þungan áróður árum saman frá hendi stjórnvalda um að þetta sé besta kerfi í heimi og hagkvæmni þessa fyrirkomulags sé svo mikil að ekkert annað geti jafnast á við það hefur þjóðin verið staðföst í andstöðu sinni og aftur og aftur hafnað þessari leið í skoðanakönnunum.

Þótt andstaða þjóðarinnar hafi legið fyrir hefur stefna stjórnvalda á undanförnum árum verið að festa þetta fyrirkomulag í sessi. Formenn stjórnarflokkanna lofuðu þó fyrir síðustu kosningar að beita sér fyrir sáttum í málinu. Efndir þeirra loforða virðast nú vera að koma í ljós með niðurstöðu meiri hluta nefndar um endurskoðun laga um stjórn fiskveiða um að farin verði svokölluð veiðigjaldsleið. Sú tillaga er ekki framlag til sátta um þau grundvallaratriði sem í raun er deilt um.

Sjálfstæðisflokkurinn boðar nú þessa tillögu sem framtíðarstefnu sína og að minnsta kosti hluti Framsóknarflokksins aðhyllist hana en hún tekur á engan hátt á aðalágreiningsefninu sem er eignarhald útgerðarinnar á auðlindinni. Víðtækur stuðningur hefur hins vegar komið fram við að leitað verði sátta um fyrningarleið sem leiði til þess að jafnræði komist á um nýtingu auðlindarinnar í framtíðinni.

Formenn þeirra stjórnmálaflokka sem eru í stjórnarandstöðu telja afar mikið í húfi fyrir þjóðina og fyrir sjávarútveginn að friður komist á um nýtingu auðlindarinnar og vilja því freista þess að gera tilraun til að forða mönnum frá enn hatrammari deilum en staðið hafa til þessa. En í það stefnir ótvírætt verði þeim stríðshanska kastað í andlit þjóðarinnar sem það er að ætla að festa í sessi óbreytt kerfi, eignarhald útgerðarinnar í reynd, með málamyndagjaldtöku.

Niðurstaða þessa máls næst einungis með víðtæku pólitísku samkomulagi.

Þessi tillaga er áskorun og tilboð til stjórnarflokkanna um að gerð verði úrslitatilraun til þess að ná sáttum um þetta mikilvæga mál á þessu löggjafarþingi. Takist það ekki er ljóst að hatrammur ófriður mun standa áfram um mikilvægustu auðlind þjóðarinnar næstu ár.
Flutningur jarðefnaeldsneytis eftir Reykjanesbraut og Grindavíkurvegi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 259

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 259 - 232. mál.

Tillaga til þingsályktunar um bann við flutningi jarðefnaeldsneytis eftir Reykjanesbraut og Grindavíkurvegi.

Flm.: Hjálmar Árnason, Sigríður Jóhannesdóttir.

Alþingi ályktar að fela dómsmálaráðherra að grípa til ráðstafana sem banna flutning jarðefnaeldsneytis eftir Reykjanesbraut og Grindavíkurvegi.

Greinargerð.

Þingsályktunartillaga þessi miðar að því að dómsmálaráðherra grípi til þeirra ráðstafana sem banni að jarðefnaeldsneyti verði flutt eftir Reykjanesbraut og Grindavíkurvegi.

Vatnsból Suðurnesjamanna eru afar viðkvæm fyrir mengun á landi. Veldur þar mestu jarðfræði svæðisins en vatnsverndarsvæði Suðurnesja eru á hraunbelti. Slíkt jarðlag er gljúpt og hleypir vökva léttilega í gegn. Á árinu 1998 voru farnar 3.359 ferðir um Reykjanesbraut með olíu og flugvélabensín, samtals 136.780 tonn, og hafði þá ferðum fjölgað um 1000 frá árinu 1995, eða 46.000 tonn. Í ljósi spár um vaxandi straum ferðamanna til landsins má ætla að þessi aukning muni halda áfram.

Allur flutningur olíu á fiskiskipaflota Grindvíkinga fer um Reykjanesbraut og Grindavíkurveg. Þar er ekið nánast ofan á meginvatnsbóli Suðurnesja og í örskotsfjarlægð frá vatnsbólum Vogamanna. Heilbrigðiseftirlit Suðurnesja metur það svo að yrði óhapp á fullhlöðnum olíuflutningabíl á umræddu svæði mundi það eyðileggja vatnsból Suðurnesja í áratugi. Þar með skapaðist neyðarástand á heimilum og í atvinnulífi svæðisins. Flutningsmenn telja að hagsmunir séu svo miklir að enga áhættu megi taka í þessum efnum og beina þess vegna þeim tilmælum til dómsmálaráðherra að gripið verði strax til aðgerða sem banni flutning á olíu og bensíni eftir fyrrgreindum vegum.

Til viðbótar þeirri hættu sem vatnsbólum Suðurnesja stafar af olíuflutningunum má benda á gífurlegt slit á vegum sem þungaflutningar af þessum toga valda. Bent hefur verið á að einn fullhlaðinn olíubíll slíti vegum á við nokkrar þúsundir fólksbifreiða. Kostnaður vegna þessa er hár og greiðist af almannafé. Þá eru ónefnd óþægindi og hættur sem mikið slit og rásir á vegum valda í umferð.

Nú er um það bil að ljúka miklum hafnarframkvæmdum í Grindavíkurhöfn þar sem innsiglingin verður mun léttari og hættuminni. Þá benda flutningsmenn á góða aðstöðu sem er fyrir olíugeyma í Helguvík. Þess vegna hlýtur að vera skynsamlegt með hliðsjón af almannahagsmunum og öryggi að beina umræddum eldsneytisflutningum sjóleiðina til Helguvíkur og Grindavíkur. Þingsályktunartillagan gerir ráð fyrir því að dómsmálaráðherra beiti sér fyrir slíkum aðgerðum.

Kunni reglur um jöfnunarsjóð olíuflutninga að vera hindrun fyrir slíkum breytingum væri ekki óeðlilegt að breyta þeim þannig að jöfnunargjaldið verði greitt út þótt dreifing út á land eigi sér stað sjóleiðis.

Á aðalfundi Sambands sveitarfélaga á Suðurnesjum 20. október 2001 var samþykkt áskorun til stjórnvalda um bann við flutningum olíu og bensíns eftir Reykjanesbraut og Grindavíkurvegi. Þingsályktunartillaga þessi er í samræmi við þá samþykkt.
Vatnsból sveitarfélaganna á Suðurnesjum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 262

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 262 - 235. mál.

Tillaga til þingsályktunar um aðgerðir til að verja vatnsból sveitarfélaganna á Suðurnesjum.

Flm.: Kristján Pálsson, Árni R. Árnason.

Alþingi ályktar að fela umhverfisráðherra að gera þær ráðstafanir við Grindavíkurveg að vatnsbólum Suðurnesjamanna stafi ekki hætta af olíuflutningum eftir veginum.

Greinargerð.

Flutningsmenn þessarar tillögu telja nauðsynlegt að umhverfisyfirvöld geri nauðsynlegar ráðstafanir til að verja vatnsból Suðurnesjamanna fyrir hættu af mengunarslysum vegna olíuflutninga um svæðið. Um er að ræða vatnsbólssvæði að Lágum við Grindavíkurveg. Þetta eru vatnsból allra sveitarfélaganna á Suðurnesjum, þ.e. Reykjanesbæjar, Grindavíkur, Sandgerðis, Garðs og Voga, auk varnarliðsins á Keflavíkurflugvelli. Íbúar sveitarfélaganna eru um 21.000, en þar er einnig mikil atvinnustarfsemi.

Á 5 km kafla þar sem Grindavíkurvegur liggur yfir vatnsból Suðurnesjamanna þarf ekki nema eitt slys svo að vatnsból spillist. Vatnsbólið er undir hrauni og liggur Grindavíkurvegurinn þar yfir en hraunið er mjög lekt. Það er því talið ómögulegt ef olíuslys verður á þessum kafla að ná olíunni upp aftur því hún á greiða leið niður í gegnum hraunið í neysluvatnið á nokkrum mínútum. Ráðstafanir sem að gagni geta komið eru að útbúa sandföng og manir eða skipta um jarðveg þar sem vegurinn liggur yfir vatnsbólinu.

Heilbrigðiseftirlit Suðurnesja hefur með bréfi 9. mars sl. farið þess á leit við Vegagerðina að komið verði upp viðvörunarskiltum á nokkrum stöðum við Grindavíkurveg, Reykjanesbraut og við Vogaafleggjara er gefi til kynna að um vatnsverndarsvæði sé að ræða og vegfarendur beðnir að sýna aðgát. Einnig er farið fram á að skiltin verði merkt heilbrigðiseftirliti Suðurnesja til að tryggja að þeim verði gert viðvart ef mengunarslys verður.
Skráningarskylda skipa Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 367

127. löggjafarþing 2001–2002.

Þskj. 367 - 302. mál.

Tillaga til þingsályktunar um skráningarskyldu skipa.

Flm.: Guðjón A. Kristjánsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að semja reglur og leggja fyrir Alþingi að breyta lögum ef nauðsyn krefur í þá veru að skráningarskylt verði sérhvert skip sem notað er í atvinnuskyni, svo og önnur skip sem eru lengri en átta metrar að skráningarlengd.

Ráðherra setji reglur um skip sem eru undir átta metrum að stærð og kunna að vera notuð tímabundið í atvinnuskyni.

Greinargerð.

Eðlilegt verður að telja að öll skip sem haldið er úti í atvinnuskyni séu skráningar- og eftirlitsskyld, óháð stærð þeirra. Á slík skip er líklegt að ráðnir séu til starfa launþegar (fiskimenn), aðrir en eigendur. Hins vegar er einnig sjálfsagt að skilgreina í reglugerð, enda sé slíkrar heimildar aflað í lögum, hvað sé tímabundin atvinnustarfsemi þeirra manna sem róa fáa daga eða vikur á ári, t.d. við sérveiðar á ákveðnum svæðum eða til tímabundinnar tekjuöflunar við sjávarnytjar eða leiðsögu. Líklegt má telja að á næstu árum fjölgi bátum allt að átta metrum að stærð í flokkum skemmti- og tómstundabáta. Þessi þróun mun verða samhliða því að eldri bátar sem nú eru notaðir í atvinnuskyni verða seldir þegar atvinnumenn endurnýja fiskibáta sína. Telja verður eðlilegt að mæta þessari þróun sem óhjákvæmilega verður með því að setja nýjar viðmiðanir í lög og reglur um báta sem ekki eru að jafnaði notaðir í atvinnuskyni.

Prentað upp.