arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bætt þjónusta hins opinbera Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 308

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 227 . mál.

308. Tillaga til þingsályktunar um bætta þjónustu hins opinbera.

Flm.: Ólafur Örn Haraldsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að hefja markvissar aðgerðir til þess að bæta afgreiðslu og þjónustu opinberra stofnana við almenning og atvinnulífið.

Greinargerð.

Almenningur og atvinnufyrirtæki bera háan kostnað og hafa mikla fyrirhöfn af samskiptum sínum við stjórnsýslu og opinberar stofnanir. Samskipti þessi tengjast fjölþættum verkefnum sem hinu opinbera hafa verið falin en þau eru m.a. leyfisveitingar, eftirlit, eignaumsýsla og stjórn framkvæmda. Að stórum hluta eru ítök hins opinbera eðlileg eða óhjákvæmileg en að hluta til leifar eldri stjórnarhátta og að sumu leyti líka þær aðferðir sem hið opinbera notar í þjónustu og afgreiðslu erinda. Þetta á ekki aðeins við um samskipti við almenning og atvinnulífið heldur einnig um seinvirk samskipti milli opinberra aðila innbyrðis. Sennilega er margt sem veldur, m.a. fjárskortur, en á hitt ber að líta að mikill fjárhagslegur ávinningur felst í endurbótum og aukinni skilvirkni í opinberri þjónustu.

Kröfur um aukna skilvirkni, bætta þjónustu og skjóta afgreiðslu mála hafa orðið háværari á síðustu árum. Samkeppni hefur harðnað, alþjóðaviðskipti aukist og tölvu- og fjarskiptatækni tekið byltingarkenndum breytingum. Viðmiðanir um hvað teljist góð þjónusta hafa gerbreyst. Almenningur og atvinnulífið hafa brugðist við þessum aðstæðum með bættri gæðastjórnun, aukinni tækniþekkingu og meiri framleiðni. Á þessu sviði verða Íslendingar að standast fremstu þjóðum snúning.

Víða hafa orðið endurbætur í opinberri þjónustu. Margt bendir þó til þess að stjórnsýslan og opinberar stofnanir hafi setið eftir í þessari þróun og að almenningur og atvinnurekstur fái þar hvorki jafngóða þjónustu né jafnskjóta afgreiðslu erinda og tíðkast á öðrum sviðum viðskiptalífsins. Meðal ábendinga er að ákvarðanataka sé seinvirk, fundir um aðkallandi mál skili ekki niðurstöðu, bréfum sé svarað seint eða aldrei, erfitt sé að vita hvar mál séu stödd, ábyrgð sé óljós, lipra þjónustu skorti og seint sé brugðist við kvörtunum. Einkafyrirtæki, sem þannig sinnti viðskiptavinum sínum, yrði fljótlega undir í samkeppninni en hið opinbera nýtur verndar að þessu leyti. Hið opinbera virðist því ekki hafa tekið að fullu þátt í þeim framförum sem orðið hafa og getur á þann hátt hamlað auknum afköstum í samfélaginu.

Þetta er þeim mun alvarlegra þegar á það er litið að afskipti hins opinbera af viðskiptum og daglegu lífi eru mikil. Opinberir aðilar fara með eignarhald og aðstöðu, sjá um leyfisveitingar og eftirlit í ótal þáttum samfélagsins. Á sama tíma hafa almenningur og íslensk fyrirtæki lítið fjármagn og hraði viðskiptalífsins þolir litlar tafir. Seinvirk afgreiðsla erinda getur stórskaðað viðkvæm fyrirtæki. Betri og skilvirkari þjónusta stjórnsýslunnar og opinberra stofnana mun skila íslensku samfélagi miklum ávinningi á sviði viðskipta og almenningsþjónustu.
Farskóli fyrir vélaverði Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 320

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 238 . mál.

320. Tillaga til þingsályktunar um farskóla fyrir vélaverði og undirbúning fyrir vélstjóranám.

Flm.: Gísli S. Einarsson, Sighvatur Björgvinsson, Lúðvík Bergvinsson.

Alþingi ályktar að stofna skuli farskóla fyrir vélavarðanám og undirbúningskennslu fyrir vélstjóranám. Alþingi felur ríkisstjórninni að undirbúa málið og koma því í framkvæmd.

Greinargerð.

Fiskveiðar og fiskvinnsla eru mikilvægustu atvinnugreinar Íslendinga. Engin þjóð á jafnmikið undir því að sjómannastéttin sé vel menntuð og eigi kost á viðeigandi menntun á hagkvæman hátt. Fjölbreytt útgerð, aukin tækni og mikil sérhæfing kalla á betri menntun þeirra sem annast tæki og vélbúnað skipa. Fækkun nemenda í Vélskóla Íslands er mikið áhyggjuefni, svo og að ekki virðist lengur unnt að starfrækja vélstjórnarbrautir í fjölbrautaskólum.

Margir þeirra sem hafa stundað vélstjórn án réttinda hafa mikla starfsreynslu en skortir menntun til að geta leyst af hendi allt sem krafist er á fiskibátum og togurum, t.d. hvað varðar flókinn stýribúnað, vökva-, loft- eða rafknúinn. Vélaverðir á veiðiflota landsmanna þurfa að kunna skil á ýmsu fleira, svo sem frystitækni og meðferð efna í frystikerfum, svo og að hafa grundvallarþekkingu í rafmagnsfræði.

Á landsbyggðinni hefur nokkur kennsla farið fram á þessu sviði, t.d. var hópur vélvirkja og annarra í slíku námi á Akranesi fyrir um áratug. Síðastliðinn vetur var kennd vélavarsla í Stykkishólmi og nú í vetur á Höfn í Hornafirði. Framhald verður á kennslunni í Stykkishólmi því að nemendur sem stunduðu nám þar fóru eindregið fram á það. Kennsla á áðurnefndum stöðum hefur farið fram að loknum hefðbundnum vinnudegi og um helgar, enda eru nemendur iðulega fyrirvinnur og fjölskyldufólk.

Nauðsyn er að endurskoða framkvæmd vélstjórnarkennslu, eins og annarrar kennslu, sérstaklega hvað varðar undirbúning hennar eða aðfararnám. Sú tillaga sem hér er lögð fram lýtur að undirbúningsnámi og fullorðinsfræðslu sem getur í framtíðinni styrkt stöðu Vélskólans. Með farandnámskeiðum á grunnstigum eflist grunnnám á landsbyggðinni, sérstaklega í landshlutum þar sem útgerð er hvað mest. Skólahúsnæði getur nýst á kvöldin og um helgar til fullorðinsfræðslu og kennslubúnaður, sem er umfram það sem skólarnir geta boðið upp á og nota má um borð í skipum heimamanna, er ekki meiri en svo að honum má koma fyrir í sendibíl. Sem dæmi má nefna stýritæknibúnað o.fl. sem nota þarf við vélavarðakennslu.

Tillagan er í samræmi við nýjar hugmyndir um skipan skólamála á framhaldsskólastigi, sérstaklega hugmyndir um svokallaðan kjarnaskóla sem veita á grunnmenntun til undirbúnings starfa í viðkomandi starfsgrein og annast endurmenntun, í samvinnu við aðila vinnumarkaðarins. Hann á einnig að hafa forgöngu um að þróa með markvissum hætti námsefni, námsskipan, kennsluaðferðir og námsmat og leiðbeina öðrum skólum sem að einhverju leyti veita menntun á sama sviði.
Rannsókn nauðgunar- og sifskaparmála Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 329

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 243 . mál.

329. Tillaga til þingsályktunar um samræmda verklagsreglur við rannsókn og úrvinnslu nauðgunar- og sifskaparmála.

Flm.: Drífa Sigfúsdóttir.

Alþingi ályktar að fela dómsmálaráðherra að setja samræmdar verklagsreglur um rannsókn og úrvinnslu nauðgunar- og sifskaparmála.

Greinargerð.

Það er mikilvægt fyrir alla sem fást við rannsókn og úrvinnslu kynferðisbrotamála að til séu samræmdar verklagsreglur sem unnið er eftir um allt land. Slíkar reglur auka líkur á að fleiri mál verði upplýst og að málsaðilar sitji við sama borð varðandi málsmeðferð. Það er réttlætismál að við sönnunarmat sé stuðst við samræmdar verklagsreglur og því hvetja flutningsmenn til þess að afgreiðslu málsins verði hraðað. Má minna á að dómsmálaráðherra tók undir þau sjónarmið að settar yrðu samræmdar verklagsreglur í svari við fyrirspurn um meðferð nauðgunar- og sifskaparmál 8. desember sl.
Samstarfssamningur milli Norðurlanda Nefndarálit - þingskjal nr. 342

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 198 . mál.

342. Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu samkomulags um breytingu á samstarfssamningi milli Norðurlanda.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Snjólaugu Ólafsdóttur, skrifstofustjóra Norðurlandamálaskrifstofu forsætisráðuneytisins.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Hjálmar Árnason og Össur Skarphéðinsson voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 13. des. 1995.

Geir H. Haarde,

Ólafur Ragnar Grímsson.

Gunnlaugur M. Sigmundsson.

form., frsm.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.

Tómas Ingi Olrich.

Árni R. Árnason.

Ásta R. Jóhannesdóttir.
Samstarfssamningur milli Norðurlanda Þingsályktun - þingskjal nr. 349

120. löggjafarþing 1995–1996.

Nr. 2/120.

Þskj. 349 - 198. mál.

Þingsályktun um staðfestingu samkomulags um breytingu á samstarfssamningi milli Norðurlanda.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd samkomulag um breytingu á samstarfssamningi milli Danmerkur, Finnlands, Íslands, Noregs og Svíþjóðar frá 23. mars 1962 sem gert var í Kaupmannahöfn 29. september 1995.

Samþykkt á Alþingi 13. desember 1995.
Læsivarðir hemlar í bifreiðum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 370

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 248 . mál.

370. Tillaga til þingsályktunar um læsivarða hemla í bifreiðum.

Flm.: Rannveig Guðmundsdóttir, Kristín Ástgeirsdóttir,

Bryndís Hlöðversdóttir, Svanfríður Jónasdóttir,

Petrína Baldursdóttir.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að vinna að því að veittur verði afsláttur af vörugjaldi bifreiða sem búnar eru læsivörðum hemlum í öryggisskyni.

Greinargerð.

Í nágrannalöndum okkar hafa augu manna beinst að því að mikilvægur þáttur í sparnaði í heilbrigðiskerfinu er fólginn í öryggistækjum í bifreiðum og að með því að auka öryggi akandi vegfarenda sé augljóslega verið að spara mikið fé auk þess að draga úr þeim hörmungum sem fylgja alvarlegum slysum og örkumlum. Öryggisbúnaður bifreiða er ótvírætt talinn þýðingarmikil forvörn.

Læsivarðir hemlar (svokallaður ABS-hemlabúnaður) eru mikilvægur öryggisbúnaður sem gerir ökumanni kleift að stýra bifreið sinni jafnhliða nauðhemlun og dregur úr hættu á að hann missi vald á bifreiðinni þótt hann þurfi að hemla snögglega við slæmar aðstæður.

Í grannlöndum okkar er veittur afsláttur af vörugjaldi bifreiða sem nemur þeim aukakostnaði sem fylgir öryggisbúnaði af þessum toga. Á liðnum árum hefur kastljósinu í vaxandi mæli verið beint að öryggi bifreiða og þýðingu þess að afstýra umferðarslysum svo sem unnt er. Þess vegna hefur færst í vöxt að tekið sé tillit til öryggisatriða þegar ákvarðanir eru teknar um gjöld á bifreiðar. Þannig ákvað Norska stórþingið (ekki ríkisstjórnin) að breyta bifreiðagjöldum vorið 1994 með tilliti til öryggisatriða og gefa afslátt af gjöldum öryggisbúnaðar, svo sem loftpúða, læsivarinna hemla og hárra hemlaljósa. Afslátturinn af læsivörðu hemlunum er um 3.400 n.kr. eða um 34.000 ísl. kr. Í Danmörku hefur einnig verið lögfest að gefa afslátt af bifreiðagjöldum þegar um er að ræða sérstakan tilgreindan umferðaröryggisbúnað.

Hér á landi hefur mikið verið rætt um nauðsyn þess að spara í heilbrigðiskerfinu. Enginn afsláttur er hins vegar veittur af búnaði sem er til þess fallinn að afstýra umferðaróhöppum og slysum, og sparar augljóslega fé. Með þeirri hvatningu sem hér er lögð til má stuðla að því að bifreiðir verði í auknum mæli útbúnar með sérstökum öryggisbúnaði.
Fríverslunarsamningur milli EFTA-ríkjanna og Lettlands Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 434

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 257 . mál.

434. Tillaga til þingsályktunar um fullgildingu fríverslunarsamnings milli EFTA-ríkjanna og Lettlands.

Frá utanríkismálanefnd.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd fríverslunarsamning milli EFTA-ríkja og Lettlands sem gerður var í Zermatt 7. desember 1995.

Athugasemdir við þingsályktunartillögu þessa.

Hinn 7. desember 1995 var undirritaður í Zermatt í Sviss fríverslunarsamningur milli EFTA-ríkja og Lettlands. Áður höfðu einstök EFTA-ríki og Lettland gert með sér tvíhliða fríverslunarsamninga. Fríverslunarsamningurinn milli EFTA-ríkja og Lettlands er í öllum aðalatriðum samhljóða tvíhliða samningunum, sem áður höfðu verið gerðir.

Samningurinn kveður á um fríverslun milli EFTA-ríkja og Lettlands með iðnaðarvörur (25.–97. kafli í samræmdri vörulýsingar- og vöruheitaskrá). Einnig nær samningurinn til fisks og fiskafurða, sbr. II. viðauka samningsins, og til vara sem að hluta til eða að öllu leyti eru unnar úr landbúnaðarvörum (Bókun A).

EFTA-ríkin og Lettland afnema alla innflutningstolla á iðnaðarvörum, sem upprunnar eru í þessum löndum, og gjöld, sem hafa samsvarandi áhrif, frá og með gildistöku fríverslunarsamningsins. Hið sama gildir um fisk og fiskafurðir með þeirri undantekningu að Lettland fær fjögra ára aðlögunartíma til þess að fella niður tolla á nokkrum fiskafurðum frá Íslandi. 200 tonna árlegur tollfrjáls saltsíldarkvóti tekur gildi strax við gildistöku fríverslunarsamningsins.

Fríverslunarsamningur EFTA-ríkjanna og Lettlands er birtur sem fylgiskjal með þingsályktunartillögu þessari.

Samningur milli Efta-ríkjanna

og Lettlands.

(310 síður.)
Fríverslunarsamningur milli EFTA-ríkjanna og Eistlands Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 435

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 258 . mál.

435. Tillaga til þingsályktunar um fullgildingu fríverslunarsamnings milli EFTA-ríkjanna og Eistlands.

Frá utanríkismálanefnd.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd fríverslunarsamning milli EFTA-ríkjanna og Eistlands sem gerður var í Zermatt í Sviss 7. desember 1995.

Athugasemdir við þingsályktunartillögu þessa.

Hinn 7. desember 1995 var undirritaður í Zermatt í Sviss fríverslunarsamningur milli EFTA-ríkjanna og Eistlands. Áður höfðu Noregur og Sviss gert tvíhliða fríverslunarsamninga við Eistland og tvíhliða fríverslunarsamningur milli Íslands og Eistlands hafði verið áritaður og var tilbúinn til undirritunar.

Í öllum meginatriðum er fríverslunarsamningurinn milli EFTA-ríkjanna og Eistlands samhljóða þeim tvíhliða samningum sem einstök EFTA-ríki höfðu gert við Eistland, að meðtöldum fríverslunarsamningi milli Íslands og Eistlands, sem hafði verið áritaður.

Fríverslunarsamningur EFTA-ríkjanna og Eistlands er mjög hliðstæður þeim fríverslunarsamningum, sem EFTA hefur gert við ríki í Mið- og Austur-Evrópu. Samningurinn kveður á um fríverslun milli EFTA-ríkja og Eistlands með iðnaðarvörur (25.–97. kafli í samræmdri vörulýsingar- og vöruheitaskrá). Einnig nær samningurinn til fisks og fiskafurða, sbr. II. viðauka samningsins, svo og til vara sem unnar eru að hluta til eða að öllu leyti úr landbúnaðarvörum (unnar landbúnaðarvörur). Þessar vörur eru sérstaklega tilgreindar og nánar kveðið á um framkvæmd viðskipta með þær í bókun A við samninginn.

EFTA-ríkin og Eistland afnema alla innflutningstolla á iðnaðarvörum, sem upprunnar eru í þessum löndum, og gjöld, sem hafa samsvarandi áhrif, frá og með gildistöku fríverslunarsamningsins. Hið sama gildir um fisk og fiskafurðir.

Ákvæði er í samningnum þess efnis að einstök EFTA-ríki og Eistland geri tvíhliða samninga um landbúnaðarmál til þess að stuðla að auknum viðskiptum með landbúnaðarvörur.

Fríverslunarsamningur EFTA-ríkjanna og Eistlands er birtur sem fylgiskjal með þingsályktunartillögu þessari.

Samningur milli Efta-ríkjanna

og Eistlands.

(369 síður.)
Fríverslunarsamningur milli EFTA-ríkjanna og Litáens Þingsályktun - þingskjal nr. 473

120. löggjafarþing 1995–1996.

Nr. 3/120.

Þskj. 473 - 256. mál.

Þingsályktun um fullgildingu fríverslunarsamnings milli EFTA-ríkjanna og Litáens.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd fríverslunarsamning milli EFTA-ríkja og Litáen sem gerður var í Zermatt 7. desember 1995.

Samþykkt á Alþingi 21. desember 1995.
Fríverslunarsamningur milli EFTA-ríkjanna og Lettlands Þingsályktun - þingskjal nr. 474

120. löggjafarþing 1995–1996.

Nr. 4/120.

Þskj. 474 - 257. mál.

Þingsályktun um fullgildingu fríverslunarsamnings milli EFTA-ríkjanna og Lettlands.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd fríverslunarsamning milli EFTA-ríkja og Lettlands sem gerður var í Zermatt 7. desember 1995.

Samþykkt á Alþingi 21. desember 1995.
Fríverslunarsamningur milli EFTA-ríkjanna og Eistlands Þingsályktun - þingskjal nr. 475

120. löggjafarþing 1995–1996.

Nr. 5/120.

Þskj. 475 - 258. mál.

Þingsályktun um fullgildingu fríverslunarsamnings milli EFTA-ríkjanna og Eistlands.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd fríverslunarsamning milli EFTA-ríkjanna og Eistlands sem gerður var í Zermatt í Sviss 7. desember 1995.

Samþykkt á Alþingi 21. desember 1995.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 501

120. löggjafarþing 1995–1996.

Nr. 6/120.

Þskj. 501 - 268. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 22. desember 1995 og standi sú frestun til 30. janúar 1996.

Samþykkt á Alþingi 22. desember 1995.
Brú yfir Grunnafjörð Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 56

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 56 . mál.

56. Tillaga til þingsályktunar um brú yfir Grunnafjörð.

Flm.: Gísli S. Einarsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að láta gera hagkvæmnisrannsókn á gerð brúar yfir Grunnafjörð á milli Súlueyrar í Melahreppi og Hvítaness í Skilmannahreppi. Stefnt verði að brúargerð þegar sú athugun hefur farið fram reynist hún hagkvæm. Veglína þessi verði hluti næstu vegáætlunar fyrir Vesturland.

Greinargerð.

Verði af gerð jarðganga undir Hvalfjörð eins og allar líkur benda til og þjóðvegur liggi vestan Akrafjalls er augljóst að sú tillaga, sem hér er lögð fram, hlýtur að teljast mjög fýsilegur kostur. Þessir eru helstir:

Stytting vegar um 7–10 km frá höfuðborgarsvæði vestur og norður í land.

Stytting vegar milli Borgarness og Akraness. Þannig myndast góðir möguleikar á auknum samskiptum sveitarfélaganna í fjölmörgum málaflokkum.

Betri veglína yrði að brú frá þjóðvegi 1 á Hafnarmelum og að brú frá Akranesvegi.

Ótraust raflína sem hefur verið á möstrum yfir ósinn færi í jarðstreng í brúnni.

Möguleiki skapast í Grunnafirði á fiskirækt í framhaldi af brúargerð.

Tillaga þessi felur í sér að gerð verði úttekt á möguleikum brúargerðar og færslu veglínu sem yrði hagkvæm með langtímamarkmið í huga.

Reiknað er með að veglína og brúargerð þessi falli á eðlilegan máta inn í áætlanir Vegagerðarinnar. Ekki er ástæða til að fjölyrða mjög um möguleika til atvinnusköpunar og tengingar atvinnufyrirtækja í framhaldi af þessari tillögu. Það staðfesta margar greinargerðir og skýrslur frá Byggðastofnun og fleiri aðilum.

Mikilsvert er að góð úttekt verði gerð á þessu máli. Samgöngubætur milli Akraness og Borgarness leiða til styrkara atvinnusvæðis og meiri hagkvæmni atvinnufyrirtækja í sveitarfélögum norðan og sunnan Skarðsheiðar.

Repró kort af Borgarfirði.
Ólöglegur innflutningur fíkniefna Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 62

1995. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 62 . mál.

62. Tillaga til þingsályktunar um hert viðurlög við ólöglegum innflutningi á fíkniefnum.

Flm.: Arnþrúður Karlsdóttir, Valgerður Sverrisdóttir, Siv Friðleifsdóttir,

Ísólfur Gylfi Pálmason, Ólafur Örn Haraldsson, Stefán Guðmundsson,

Magnús Stefánsson, Guðni Ágústsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að beita sér fyrir hertum viðurlögum við ólöglegum innflutningi á fíkniefnum til landsins. Meðal annars verði kannað hvort tilefni sé til að þyngja ákvæði 173. gr. a almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, um hámarksrefsingu við broti, úr 10 árum í 16 ár. Jafnframt verði leitað annarra úrræða til þess að stemma stigu við innflutningi á fíkniefnum, svo sem að brotamenn verði undir eftirliti þar til dómur gengur í máli þeirra.

Greinargerð.

Vegna stöðugt aukinnar útbreiðslu og neyslu fíkniefna í landinu er nauðsynlegt að yfirvöld endurskoði þau viðurlög sem í gildi eru. Í nágrannalöndum, t.d. í Noregi, er refsing 21 árs fangelsi fyrir innflutning á fíkniefnum. Er því eðlilegt að hér á landi verði refsingin þyngd til samræmis við það sem gerist í grannríkjunum svo að varnaðaráhrifin verði þau sömu hér og annars staðar.

Einnig er mikilvægt að löggjafinn gefi dómstólum meira svigrúm með því að rýmka refsiramma 173. gr. a almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, úr 10 ára hámarksrefsingu í 16 ár eða jafnvel ævilangt fangelsi. Í því felst sú leiðbeiningarregla að mun harðar verði tekið á þeirri refsiverðu háttsemi sem innflutningur á fíkniefnum er. Þá er og mikilvægt að yfirvöld kanni allar þær leiðir sem færar eru til þess að umræddir brotamenn séu undir eftirliti þar til dómur gengur í máli þeirra. Þannig væri unnt að koma í veg fyrir að þeir færu af landi brott fyrir dómsuppkvaðningu og kæmust með því hjá refsingu.
Stefnumótun í íþróttum stúlkna og kvenna Nefndarálit - þingskjal nr. 1012

1995–96. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 61 . mál.

1012. Nefndarálit um till. til þál. um stefnumótun í íþróttum stúlkna og kvenna.

Frá menntamálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og hafa umsagnir um það borist frá Jafnréttisráði, Ungmennasambandi Kjalarnesþings, Glímusambandi Íslands, Íþróttakennarafélagi Íslands, Ungmennasambandi Skagafjarðar, Skotsambandi Íslands, Íþróttabandalagi Akureyrar, Hestaíþróttasambandi Íslands, Íþróttasambandi Íslands, Íþrótta- og tómstundaráði Reykjavíkurborgar, Ungmennafélaginu Breiðabliki, Héraðssambandinu Skarphéðni, Ungmennafélagi Íslands, Íþróttabandalagi Reykjavíkur, Fimleikasambandi Íslands, umbótanefnd Íþróttasambands Íslands, Kvenréttindafélagi Íslands og Tennissambandi Íslands.

Í tillögunni er gert ráð fyrir að stofnuð verði nefnd um stefnumótun í íþróttum stúlkna og kvenna. Skal nefndin vinna að eflingu íþrótta stúlkna og kvenna í samráði við Íþróttasamband Íslands og Ungmennafélag Íslands, en þar hefur farið fram nokkurt starf á þessu sviði. Kannanir, sem gerðar hafa verið undanfarið, benda eindregið til þess að átak þurfi að gera til eflingar stúlkna- og kvennaíþróttum.

Menntamálanefnd leggur þó áherslu á að ekki er síður mikilvægt að stuðla að eflingu almenningsíþrótta en keppnisíþrótta meðal kvenna.

Nefndin mælir með samþykkt tillögunnar.

Alþingi, 20. maí 1996.

Sigríður A. Þórðardóttir,

Hjálmar Árnason.

Sigríður Jóhannesdóttir.

form., frsm.

Árni Johnsen.

Ólafur Örn Haraldsson.

Guðný Guðbjörnsdóttir.

Tómas Ingi Olrich.

Lúðvík Bergvinsson.

Arnbjörg Sveinsdóttir.
Starfsþjálfun í fyrirtækjum Nefndarálit - þingskjal nr. 1013

1995–96. – 1065 ár frá stofnun Alþingis.

120. löggjafarþing. – 210 . mál.

1013. Nefndarálit um till. til þál. um opinberan stuðning við starfsþjálfun í fyrirtækjum.

Frá menntamálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið umsagnir um það frá Vinnumálasambandinu, Sambandi iðnmenntaskóla, Alþýðusambandi Íslands, Iðnnemasambandi Íslands og menntamálaráðuneytinu.

Í tillögunni er kveðið á um mótun stefnu um starfsþjálfun sem hvetur til aukinnar þátttöku fyrirtækja í verknámi. Fyrirtæki og stofnanir gegna nú þegar mikilvægu hlutverki í starfsmenntun á framhaldsskólastigi. Í frumvarpi til laga um framhaldsskóla, sem nú liggur fyrir Alþingi, er stórt skref stigið í því að skilgreina hlutverk og ábyrgð fyrirtækja í menntunarmálum þó að ekki sé þar tekið á öllum atriðum er varða þjálfun nemenda á vinnustað. Ljóst er að í framhaldi af samþykkt nýrra laga um framhaldsskóla verður að huga að starfsþjálfun í fyrirtækjum, meðal annars í anda tillögu þessarar.

Nefndin leggur til að tillögunni verði vísað til ríkisstjórnarinnar.

Alþingi, 20. maí 1996.

Sigríður A. Þórðardóttir,

Hjálmar Árnason.

Sigríður Jóhannesdóttir.

form., frsm.

Árni Johnsen.

Ólafur Örn Haraldsson.

Guðný Guðbjörnsdóttir.

Tómas Ingi Olrich.

Lúðvík Bergvinsson.

Arnbjörg Sveinsdóttir.
Evrópusamningur um forsjá barna Þingsályktun - þingskjal nr. 1040

120. löggjafarþing 1995–1996.

Nr. 9/120.

Þskj. 1040 - 471. mál.

Þingsályktun um fullgildingu Evrópusamnings um viðurkenningu og fullnustu ákvarðana varðandi forsjá barna og endurheimt forsjár barna og samnings um einkaréttarleg áhrif af brottnámi barna til flutnings milli landa.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd Evrópusamning um viðurkenningu og fullnustu ákvarðana varðandi forsjá barna og endurheimt forsjár barna sem gerður var í Lúxemborg 20. maí 1980 og samning um einkaréttarleg áhrif af brottnámi barna til flutnings milli landa sem gerður var í Haag 25. október 1980.

Samþykkt á Alþingi 22. maí 1996.