arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Reglur um sölu áfengis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 170

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 170 - 149. mál.

Tillaga til þingsályktunar um endurskoðun reglna um sölu áfengis.

Flm.: Lúðvík Bergvinsson, Bryndís Hlöðversdóttir, Þórunn Sveinbjarnardóttir,

Svanfríður Jónasdóttir, Björgvin G. Sigurðsson.

Alþingi ályktar að fela fjármálaráðherra að skipa nefnd er vinni að endurskoðun reglna um sölu áfengis svo að heimila megi sölu á léttum vínum og bjór í matvöruverslunum. Þá athugi nefndin hvort unnt sé og æskilegt að hafa áhrif á neysluvenjur Íslendinga með breyttri verðlagningu á áfengi og aðgengi að léttum vínum og bjór.

Nefndin verði meðal annars skipuð fulltrúum allra þingflokka sem setu eiga á Alþingi og skili tillögum fyrir 1. júlí 2000 .

Greinargerð.

Lagt er til að skipuð verði nefnd sem vinni að endurskoðun á lögum um sölu, gjöld og tolla á áfengi, en með lögum nr. 94/1995 var afnuminn einkaréttur ÁTVR á innflutningi áfengis til landsins. Lagt er til að endurskoðun sem tillögugreinin gerir ráð fyrir taki sérstaklega mið af því að fólk alls staðar á landinu hafi sömu möguleika á að nálgast áfengi. Þá geri nefndin tillögur um hvernig því verði best fyrir komið að létt vín og bjór verði fáanleg, hvort heldur er í sérverslunum með áfengi eða í matvöruverslunum. Einnig verði sérstaklega skoðað hvort æskilegt sé og unnt að hafa áhrif á neysluvenjur Íslendinga með því að lækka verð hlutfallslega á léttum vínum og bjór á kostnað verðs á sterkum drykkjum.

Nefndin verði meðal annars skipuð fulltrúum allra þingflokka sem setu eiga á Alþingi og skili tillögum til fjármálaráðherra eigi síðar en 1. júlí 2000.
Svæðisskipulag fyrir suðvesturhluta landsins Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 213

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 213 - 183. mál.

Tillaga til þingsályktunar um samræmt svæðisskipulag fyrir suðvesturhluta landsins.

Flm.: Helga Guðrún Jónasdóttir, Sturla D. Þorsteinsson, Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson,

Árni Johnsen, Kristján Pálsson, Guðjón Guðmundsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að stuðla að gerð samræmds svæðisskipulags fyrir suðvesturhluta landsins í heild, í samráði við hlutaðeigandi sveitarfélög, allt frá Borgarbyggð í vestri að Reykjanesbæ í suðri og til Árborgar í austri, enda sé fullur vilji fyrir slíku samstarfi innan þeirra.

Greinargerð.

Fyrirsjáanleg þróun atvinnu- og byggðamála felur í sér skýr merki um mikilvægi þess að skipulagsmál standi á landfræðilega breiðari grunni en tíðkast hefur. Þetta á við um landið í heild, enda yrði slíkt landshlutaskipulag fyrir suðvesturhorn þess fyrirmynd að sams konar skipulagi fyrir aðra landshluta. Með því að mynda stærri ramma um skipulagsvinnu sveitarfélaga er unnt að móta samræmda stefnu sem tekur til þriggja meginþátta samgangna, þ.e. vega- og loftsamgangna og hafnarmannvirkja, þannig að úr verði heild sem styrkir til mikilla muna hagþróun á viðkomandi svæðum. Jafnframt getur slík skipulagsvinna fætt af sér frjórra samstarf og fjölþættari samvinnuverkefni sveitarfélaga en nú tíðkast.
Málefni ungs fólks á sviði jafnréttismála Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 214

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 214 - 184. mál.

Tillaga til þingsályktunar um nefnd sem fjalli um málefni ungs fólks á sviði jafnréttismála.

Flm.: Helga Guðrún Jónasdóttir, Drífa Hjartardóttir, Ásta Möller.

Alþingi ályktar að fela félagsmálaráðherra að setja á fót nefnd sem fjalli um málefni ungs fólks á sviði jafnréttismála. Nefndin starfi sem fastanefnd á vegum Jafnréttisráðs og njóti aðstoðar Skrifstofu jafnréttismála.

Greinargerð.

Einn helsti vandi jafnréttisumræðunnar lýtur að almennum viðhorfum í garð málaflokksins. Viðhorfskannanir hafa leitt ítrekað í ljós að almenningur er hlynntur jafnstöðu kynjanna í hvívetna. Engu að síður er oft og tíðum glímt við neikvæð viðhorf.

Liður í því að bregðast við þessum vanda var að setja karlanefnd Jafnréttisráðs á fót, en hún hefur verið starfandi frá árinu 1994. Hlutverk nefndarinnar er að auka þátt karla í þjóðfélagsumræðunni um jafnrétti kynjanna og breikka þar með almenna skírskotun þessara mála. Á þeim rúmlega hálfa áratug sem liðinn er hefur karlanefnd Jafnréttisráðs beint athygli almennings og stjórnvalda að miklvægum þáttum jafnréttismála, aðallega þeim sem að karlmönnum snúa. Sambærileg nefnd fyrir ungt fólk mun að mati fagaðila hafa afar jákvæð áhrif á þróun þessa mikilvæga málaflokks. Jafnframt hafa ýmis fjölmenn samtök ungs fólks á framhaldsskólaaldri lýst yfir áhuga á formlegum vettvangi á sviði jafnréttismála fyrir ungt fólk.
Framhald framkvæmda við Fljótsdalsvirkjun Breytingartillaga - þingskjal nr. 228

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 228 - 186. mál.

Breytingartillaga við till. til þál. um framhald framkvæmda við Fljótsdalsvirkjun.

Frá Rannveigu Guðmundsdóttur, Margréti Frímannsdóttur, Sighvati Björgvinssyni,

Guðrúnu Ögmundsdóttur, Jóhanni Ársælssyni,

Jóhönnu Sigurðardóttur og Össuri Skarphéðinssyni.

Tillögugreinin orðist svo:

Á grundvelli fyrirliggjandi skýrslu um umhverfisáhrif Fljótsdalsvirkjunar, greinargerðar um orkuöflun fyrir álver í Reyðarfirði, skýrslu um þjóðhagsleg áhrif álversins og athugunar á samfélagslegum áhrifum þess lýsir Alþingi yfir stuðningi við áform um gerð Fljótsdalsvirkjunar, sbr. lög um raforkuver, nr. 60/1981, samning ríkisstjórnar Íslands og Landsvirkjunar, dags. 11. ágúst 1982, og lög um Landsvirkjun, nr. 42/1983, enda hefjist framkvæmdir ekki nema að fengnu jákvæðu mati á umhverfisáhrifum framkvæmdanna samkvæmt ákvæðum laga nr. 63/1993.
Tekjustofnar í stað söfnunarkassa Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 252

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 252 - 213. mál.

Tillaga til þingsályktunar um tekjustofna í stað söfnunarkassa.

Flm.: Ögmundur Jónasson, Gísli S. Einarsson, Hjálmar Árnason,

Pétur H. Blöndal, Sverrir Hermannsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa nefnd sem geri tillögur um leiðir til fjáröfl unar fyrir Háskóla Íslands, Rauða krossinn, SÁÁ og Slysavarnafélagið Landsbjörg sem kom ið geti í stað tekna af rekstri söfnunarkassa.

Greinargerð.

Samkvæmt upplýsingum frá dómsmálaráðuneyti höfðu rekstraraðilar söfnunarkassa á Ís landi 1.069 millj. kr. í tekjur árið 1998 þegar frá höfðu verið dregnir vinningar og rekstrar kostnaður. Því er ljóst að viðkomandi aðilar eiga mikið undir tekjum af rekstri söfnunarkass anna. Flutningsmenn tillögunnar, að undanskildum Hjálmari Árnasyni, eru jafnframt flutn ingsmenn frumvarpa sem kveða á um bann við rekstri söfnunarkassa. Í greinargerð með þeim kemur fram vilji til að finna fjáröflunarleiðir í stað söfnunarkassa fyrir þær menningar- og þjóðþrifastofnanir sem háðar eru tekjum af kössunum. Því er þessi tillaga flutt nú.
Notkun íslenskra veðurhugtaka hjá Veðurstofu Íslands Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 284

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 284 - 233. mál.

Tillaga til þingsályktunar um notkun íslenskra veðurhugtaka hjá Veðurstofu Íslands.

Flm.: Kristján Pálsson, Guðjón Guðmundsson, Guðmundur Hallvarðsson,

Sturla D. Þorsteinsson, Einar K. Guðfinnsson,

Arnbjörg Sveinsdóttir, Halldór Blöndal.

Alþingi ályktar að beina því til umhverfisráðherra að fela Veðurstofu Íslands að nota ís lensku hugtökin logn, hægur vindur, andvari, kul, gola, stinningsgola, kaldi, stinningskaldi, allhvass vindur, hvassviðri, stormur, rok, ofsaveður og fárviðri eins og við á í veðurlýsingum og veðurspám í ljósvaka- og prentmiðlum samhliða metrum á sekúndu þegar lýst er veður hæð.

Greinargerð.

Þróun íslenskrar tungu og málnotkunar hefur orðið hröð á undanförnum árum og baráttan til að viðhalda henni í samkeppninni við erlend mál og alþjóðlegt tæknimál verið mikil. Komið hefur fram í þessu sambandi að í Háskóla Íslands er vaxandi tilhneiging til þess að fyrirlestrar skólans séu haldnir á ensku. Verndun málsins hefur þó tekist vel að mörgu leyti og hefur menntamálaráðuneytið unnið að því, m.a. með degi íslenskrar tungu.

Íslensk veðurhugtök eiga sér jafnlanga sögu og landnámið og hafa að stofni til lítið breyst í aldanna rás. Veðurstofa Íslands hefur tekið upp þá nýbreytni að tala í veðurspám og veður lýsingum í ljósvakamiðlum um metra á sekúndu þegar veðurhæð er lýst. Gömlu íslensku orð in logn, hægur vindur, andvari o.s.frv. eru ekki lengur notuð í fjölmiðlum af starfsmönnum þessarar opinberu stofnunar. Skýringar á þessari nýbreytni hafa ekki verið sannfærandi held ur óljósar í meira lagi, enda ekkert sem bendir til að nauðsynlegt sé að fella þessi hugtök úr orðasafni Veðurstofunnar. Með þessari ákvörðun Veðurstofu Íslands er málfar Íslendinga þynnt út og íslensk tunga gerð fátæklegri og málvitund og málskilningur takmarkaðri. Ungt fólk elst ekki lengur upp við þessa orðnotkun og orðin verða svo aðeins til í orðabókum, öll um gleymd og grafin nema sérfræðingum. Lestur veðurfrétta og veðurspár í ljósvakamiðlum eru svo ríkur þáttur í daglegu lífi fólks að ef notkun orða er hætt þar er næsta víst að notkun þeirra leggist niður í daglegu tali.

Markmið með þessari tillögu er að hvetja til þess að íslensk veðurhugtök verði notuð sam hliða alþjóðlegu einingakerfi til að lýsa veðurhæð. Lögð er áhersla á að viðhalda fjölbreyti leika íslenskrar tungu jafnframt notkun alþjóðlegra skilgreininga. Þau orð um veðurhæð sem nefnd eru í tillögunni eru skilgreind í bókinni Veður- og haffræði eftir Eggert Lárusson.
Varanlegar samgöngubætur á Vestfjörðum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 290

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 290 - 238. mál.

Tillaga til þingsályktunar um varanlegar samgöngubætur á Vestfjörðum.

Flm.: Guðjón A. Kristjánsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að láta kanna hagkvæmni þess að gera jarðgöng úr botni Ísafjarðar, innst í Ísafjarðardjúpi, undir Kollafjarðarheiði. Að sunnanverðu, á Barðaströnd, yrðu þau tveggja arma og kæmu annars vegar út í Skálmardal, sem gengur inn úr Skálmarfirði, og hins vegar í Fjarðarhornsdal, innst í Kollafirði. Einnig verði könnuð hagkvæmni þess að gera jarðgöng undir Eyrarfjall, sem gengju úr Mjóafirði í Ísafjarðardjúpi yfir í Ísafjarðarbotn, og að þvera Þorskafjörð, Djúpafjörð og Gufufjörð á Barðaströnd.

Greinargerð.

Ljóst er að samgöngur á Vestfjörðum standa mjög í vegi fyrir frekari framþróun á svæðinu. Á það sérstaklega við á vetrum þegar vegir eru iðulega ófærir eða illfærir um langan tíma vegna snjóþyngsla og óveðra. Flutningsmaður þessarar tillögu telur að gerð jarðganga sé í raun eina leiðin til að tryggja vetrarsamgöngur til og frá Vestfjörðum og innan svæðisins. Í tillögunni er gengið út frá því að vegur verði lagður um Arnkötludal og tekinn í notkun, hvort sem unnið verður eftir hugmyndum tillögunnar eða núgildandi vegáætlun.

Lagt er til að borin verði saman hagkvæmni þess að bæta samgöngur innan svæðisins með framkvæmd þessarar tillögu annars vegar og með því að fylgja núverandi vegáætlun hins vegar en þar er ekki gert ráð fyrir jarðgöngum á þessum slóðum. Þá verði borin saman hagkvæmni styttingar vegalengdar og aukins öryggis á leiðunum milli Patreksfjarðar og Gilsfjarðar og Ísafjarðarbæjar og Gilsfjarðar, verði hugmyndir þessarar tillögu að veruleika, og þeirrar hagkvæmni sem næst á sömu leiðum verði núgildandi vegáætlun fylgt. Einnig verði kostir og gallar núgildandi vegáætlunar næstu 10–15 árin bornir saman við kostnað við þessa hugmynd sem kæmi á heilsársvegasambandi milli sunnan- og norðanverðra Vestfjarða og við þjóðveg eitt og suðvesturhorn landsins.

Flutningsmaður er eindregið þeirrar skoðunar að jarðgöng sem stytta vegalengdir milli staða og leysa okkur undan snjómokstri á erfiðum fjallvegum sé sú lausn sem stefna beri að þegar leita skal leiða sem talist geta varanlegar samgöngubætur. Þetta á auðvitað best við á snjóþyngstu fjallvegum landsins, t.d. á Vestfjörðum. Það hefur einnig sýnt sig að þverun fjarða bæði styttir vegalengdir og færir vegastæði af snjóþungum hættusvæðum. Þverun Þorskafjarðar, Djúpafjarðar og Gufufjarðar á Barðaströnd yrði sams konar samgöngubót og þverun Gilsfjarðar og Dýrafjarðar.

Með varanlegum samgöngubótum eins og hér er lýst má reikna með að gríðarstórum áfanga megi ná í samgöngumálum. Með þessum breytingum væri ekki lengur yfir neina fjallvegi að fara, utan Kleifaheiðar og Hálfdáns, sem talist geta farartálmi að vetri til.
Sjónvarpssendingar á öll heimili á Íslandi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 295

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 295 - 242. mál.

Tillaga til þingsályktunar um sjónvarpssendingar á öll heimili á Íslandi.

Flm.: Hjálmar Jónsson, Arnbjörg Sveinsdóttir, Jón Bjarnason, Einar K. Guðfinnsson, Kristinn H. Gunnarsson, Tómas Ingi Olrich, Gísli S. Einarsson,

Einar Oddur Kristjánsson, Valgerður Sverrisdóttir,

Einar Már Sigurðarson, Guðjón Guðmundsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að láta gera framkvæmdaáætlun um uppbyggingu dreifikerfis Ríkisútvarpsins þannig að öll heimili í landinu nái sjónvarpsútsendingum þess fyrir árslok árið 2000.

Greinargerð.

Ein af merkum uppfinningum 20. aldarinnar er sjónvarpið. Sjónvarpsmenningin er hluti af alþjóðamenningu síðari hluta þessarar aldar. Ríkisútvarpið hóf sjónvarpssendingar árið 1966 og þá sjónvarpaði ein stöð nokkrar klukkustundir á dag. Nú, 33 árum síðar, er sjónvarpað á mörgum stöðvum, jafnvel allan sólarhringinn, og stöðvunum fjölgar sífellt. Nú er ekki spurt hvort sjónvarp sé á heimilinu, heldur hversu mörg. Þrátt fyrir þessa hröðu þróun eru enn, 33 árum síðar, 77 heimili á Íslandi sem alls ekki ná sjónvarpssendingum Ríkisútvarpsins. Dreifikerfið nær því miður ekki til allra landsmanna. Þessi staða er óviðunandi og snertir alla landsmenn. Mismunun fólks eftir búsetu er hér auðsæ. Því hlýtur það að vera kappsmál þjóðarinnar að allir landsmenn njóti sjálfsagðra þæginda 20. aldar um það bil sem 21. öldin gengur í garð. Lauslegt mat á kostnaði við þetta verkefni er samkvæmt upplýsingum frá tæknideild RÚV allt að 230 millj. kr. Öll þessi 77 heimili eru í dreifbýli. Á síðustu þremur árum hafa verið gerðar úrbætur sem koma tíu sveitabæjum til góða en ástandið er samt sem áður óviðunandi.

Dreifikerfi sjónvarpsins er að stofni til 30 ára gamalt. Eins og flutningsmenn þessarar tillögu benda á er það frumskilyrði að öll heimili í landinu nái útsendingum ríkissjónvarpsins. Annað mikilvægt verkefni næstu ára er að endurnýja dreifikerfið eða leita annarra lausna til þess að bæta útsendingar- og móttökuskilyrði því að víða búa áhorfendur í þéttbýli og dreifbýli við mjög slök myndgæði þótt þau teljist viðunandi samkvæmt viðmiðunarreglum.

Það hlýtur að vera metnaðarmál þjóðarinnar að allir sitji við sama borð og enn fremur er það ein meginforsendan fyrir ríkissjónvarpi að ekki sé um lokaða dagskrá að ræða heldur sé hún opin öllum landsmönnum, óháð búsetu og efnahag.
Aðild að Haagsamningi um vernd barna og ættleiðingu milli landa Nefndarálit - þingskjal nr. 327

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 327 - 112. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um aðild að Haagsamningi um vernd barna og samvinnu varðandi ættleiðingu milli landa.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Tómas H. Heiðar þjóðréttarfræðing frá utanríkisráðuneyti og Margréti Hauksdóttur deildarstjóra frá dómsmálaráðuneyti. Þá bárust nefndinni umsagnir um málið frá Íslenskri ættleiðingu og Mannréttindaskrifstofu Íslands.

Haagsamningnum frá 29. maí 1993 um vernd barna og samvinnu varðandi ættleiðingu milli landa er ætlað að samræma skilyrði sem sett eru af hálfu stjórnvalda samningsríkja svo að ættleiðing milli landa megi fara fram með hagsmuni barnsins í fyrirrúmi. Tilgangur samningsins er að við ættleiðingu milli landa séu grundvallarréttindi barnsins virt og komið í veg fyrir brottnám barna og verslun með þau, svo og að tryggja að samningsríki viðurkenni ættleiðingar sem fara fram í samræmi við samninginn.

Í umfjöllun nefndarinnar um málið var sérstaklega skoðað hverjir geti ættleitt börn samkvæmt samningnum. Skv. 2. gr. hans eru það annars vegar hjón og hins vegar einstaklingur sem búsettur er í móttökuríki sem það geta, sbr. nánar ákvæði 5. gr. Einstaklingar í óvígðri sambúð og samkynhneigðir í staðfestri samvist geta því ekki ættleitt saman börn frá ríkjum sem eru aðilar að Haagsamningnum.

Nefndin leggur til að málið verði samþykkt.

Jón Kristjánsson var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 7. des. 1999.

Tómas Ingi Olrich,

form., frsm.

Valgerður Sverrisdóttir.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.

Einar K. Guðfinnsson.

Sighvatur Björgvinsson.

Þórunn Sveinbjarnardóttir.

Steingrímur J. Sigfússon.
Samningur um flutning dæmdra manna Nefndarálit - þingskjal nr. 328

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 328 - 113. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um fullgildingu viðbótarsamnings við samning um flutning dæmdra manna.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Tómas H. Heiðar þjóðréttarfræðing frá utanríkisráðuneyti. Þá bárust nefndinni umsagnir um málið frá fangahjálpinni Vernd, Ríkislögreglustjóra og Landssambandi lögreglumanna.

Megintilgangur samningsins um flutning dæmdra manna, sem gerður var í Strassborg 21. mars 1983 á vegum Evrópuráðsins, er að gera fullnustu refsingar mögulega í öðru ríki en þar sem hún er ákveðin. Að baki samningnum búa þau mannúðarsjónarmið að gera dómþola kleift að afplána refsingu í heimalandi sínu og það sjónarmið að þannig sé fremur unnt að stuðla að félagslegri endurhæfingu hans og búa hann undir að koma út í þjóðfélagið á ný. Samningurinn öðlaðist gildi að því er Ísland varðar 1. desember 1993.

Með þingsályktunartillögunni er leitað heimildar til að fullgilda viðbótarsamning við samning um flutning dæmdra manna. Meginmarkmiðið með viðbótarsamningnum er að gera flutning á fullnustu dóms mögulegan í þeim tilvikum þegar dómþoli leitast við að komast hjá fullnustu eða frekari fullnustu með því að flýja til landsvæðis þegnríkis áður en hann hefur afplánað dóminn, svo og þegar dómur eða stjórnvaldsákvörðun, sem leiðir af honum, felur í sér ákvörðun um brottvísun eða flutning dómþola úr landi að fullnustu lokinni.

Nefndin leggur til að málið verði samþykkt.

Jón Kristjánsson var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 7. des. 1999.

Tómas Ingi Olrich,

form., frsm.

Valgerður Sverrisdóttir.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.

Einar K. Guðfinnsson.

Sighvatur Björgvinsson.

Þórunn Sveinbjarnardóttir.

Steingrímur J. Sigfússon.
Sameining ríkisbanka áður en þeir verða seldir Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 342

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 342 - 265. mál.

Tillaga til þingsályktunar um sameiningu ríkisbanka áður en þeir verða seldir.

Flm.: Guðjón A. Kristjánsson, Gunnar Ingi Gunnarsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að láta kanna hagkvæmni þess að sameina ríkisbanka áður en til sölu þeirra kemur til að tryggja þjóðinni hámarksarð af eign sinni.

G r e i n a r g e r ð.

Viðskiptaráðherra hefur lagt fram frumvarp um breytingu á lögum nr. 50/1997, um stofnun hlutafélaga um Landsbanka Íslands og Búnaðarbanka Íslands. Samkvæmt frumvarpinu er stefnt að því að 15% af hlutafé ríkissjóðs í hvorum banka verði seld í lok desember 1999.

Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnarinnar kemur fram að ,,hlutabréf í ríkisbönkunum verði seld með það að markmiði að ná fram hagræðingu á fjármálamarkaði en tryggja um leið virka samkeppni á markaðnum til að ná fram ódýrari þjónustu“. Þar segir enn fremur: ,,Við söluna verði þess gætt að ríkið fái hámarksverð fyrir eign sína í bönkunum.“

Flutningsmenn tillögunnar telja víst að ríkisstjórnin vilji standa að sölu þessara eigna í samræmi við stefnuyfirlýsingu sína og því hljóti að teljast eðlilegt að auka verðmæti eignanna áður en þær verða falboðnar.

Komið hefur fram opinberlega í viðtölum við stjórnendur banka að þeir telji að bankar verði sameinaðir þegar ríkið á ekki lengur meiri hluta. Því er rétt að sameina bankana fyrst til að þjóðin fái hámarksarð af eign sinni.

Þá hafa enn ekki verið settar reglur um dreifða eignaraðild og því erfitt að sjá fyrir hvernig mál þróast verði einungis ,,tekið mið af markmiðum ríkisstjórnarinnar um dreifða eignaraðild“ eins og segir orðrétt í frumvarpi viðskiptaráðherra.
Samningur um flutning dæmdra manna Þingsályktun - þingskjal nr. 415

125. löggjafarþing 1999–2000.

Nr. 1/125.

Þskj. 415 - 113. mál.

Þingsályktun um fullgildingu viðbótarsamnings við samning um flutning dæmdra manna.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd viðbótarsamning við samning frá 21. mars 1983 um flutning dæmdra manna sem gerður var í Strassborg 18. desember 1997.

Samþykkt á Alþingi 14. desember 1999.
Alþjóðaverslun með tegundir villtra dýra og plantna í útrýmingarhættu (CITES) Þingsályktun - þingskjal nr. 416

125. löggjafarþing 1999–2000.

Nr. 2/125.

Þskj. 416 - 195. mál.

Þingsályktun um aðild að samningi um alþjóðaverslun með tegundir villtra dýra og plantna sem eru í útrýmingarhættu (CITES).

Alþingi ályktar að heimila að Ísland gerist aðili að samningi um alþjóðaverslun með tegundir villtra dýra og plantna sem eru í útrýmingarhættu sem gerður var í Washington 3. mars 1973 ásamt breytingum sem gerðar voru á honum í Bonn 22. júní 1979 og í Gaborone 30. apríl 1983.

Samþykkt á Alþingi 14. desember 1999.
Framhald framkvæmda við Fljótsdalsvirkjun Breytingartillaga - þingskjal nr. 489

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 489 - 186. mál.

Viðaukatillaga við till. til þál. um framhald framkvæmda við Fljótsdalsvirkjun.

Frá Gunnari Inga Gunnarssyni, Árna Steinari Jóhannssyni,

og Guðjóni A. Kristjánssyni.

Við tillögugreinina bætist: enda samþykki meiri hluti kjósenda framkvæmdina í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Prentað upp.
Framhald framkvæmda við Fljótsdalsvirkjun Breytingartillaga - þingskjal nr. 510

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 510 - 186. mál.

Breytingartillaga við till. til þál. um framhald framkvæmda við Fljótsdalsvirkjun.

Frá Kolbrúnu Halldórsdóttur.

Tillögugreinin orðist svo:

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að láta fara fram mat samkvæmt lögum nr. 63/1993 á umhverfisáhrifum fyrirhugaðrar Fljótsdalsvirkjunar þrátt fyrir að virkjunarleyfi hafi verið veitt.
Framhald framkvæmda við Fljótsdalsvirkjun Þingsályktun - þingskjal nr. 521

125. löggjafarþing 1999–2000.

Nr. 3/125.

Þskj. 521 - 186. mál.

Þingsályktun um framhald framkvæmda við Fljótsdalsvirkjun.

Á grundvelli fyrirliggjandi skýrslu um umhverfisáhrif Fljótsdalsvirkjunar, greinargerðar um orkuöflun fyrir álver í Reyðarfirði, skýrslu um þjóðhagsleg áhrif álversins og athugunar á samfélagslegum áhrifum þess lýsir Alþingi yfir stuðningi við að haldið verði áfram framkvæmdum við Fljótsdalsvirkjun, sbr. lög um raforkuver, nr. 60/1981, samning ríkisstjórnar Íslands og Landsvirkjunar, dags. 11. ágúst 1982, og lög um Landsvirkjun, nr. 42/1983.

Samþykkt á Alþingi 21. desember 1999.
Aðild að Haagsamningi um vernd barna og ættleiðingu milli landa Þingsályktun - þingskjal nr. 544

125. löggjafarþing 1999–2000.

Nr. 4/125.

Þskj. 544 - 112. mál.

Þingsályktun um aðild að Haagsamningi um vernd barna og samvinnu varðandi ættleiðingu milli landa.

Alþingi ályktar að heimila að Ísland gerist aðili að Haagsamningi um vernd barna og samvinnu varðandi ættleiðingu milli landa sem gerður var í Haag 29. maí 1993.

Samþykkt á Alþingi 21. desember 1999.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 550

125. löggjafarþing 1999–2000.

Nr. 5/125.

Þskj. 550 - 300. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 21. desember 1999 eða síðar, ef nauðsyn krefur, til 1. febrúar 2000.

Samþykkt á Alþingi 21. desember 1999.