arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Lendingar ferjuflugvéla á Rifi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 774

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 448 . mál.

774. Tillaga til þingsályktunar um lendingar ferjuflugvéla á Rifi.

Flm.: Ingibjörg Pálmadóttir, Guðjón Guðmundsson, Jóhann Ársælsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að kanna möguleika á aukinni notkun flugvallarins á Rifi á Snæfellsnesi til móttöku erlendra ferjuflugvéla. Í því skyni skipi ráðherra nefnd sem í eigi sæti m.a. fulltrúar Flugmálastjórnar og heimamanna. Skal nefndin gera úttekt á flugvellinum og tillögur að úrbótum, svo og hvernig fá megi erlenda ferjuflugmenn til að nota flugvöllinn. Nefndin ljúki störfum eigi síðar en 1. janúar 1995.

Greinargerð.

Á undanförnum árum hefur margsinnis verið bent á hve margir flugvellir úti á landi eru vannýttir á meðan mikið álag er á Reykjavíkurflugvelli. Þar sem mikil nauðsyn er á að nýta sem best þau mannvirki, sem fyrir eru í landinu, er eðlilegt að athugað sé hvort ekki megi nýta eitthvað af ónýttum flugvöllum til móttöku ferjuflugvéla. Samkvæmt skilgreiningu samgönguráðuneytisins er ferjuflug „þegar loftfari er flogið (venjulega án farþega eða farms) milli staða, til dæmis til afhendingar nýjum eiganda eða milli viðhaldsstöðvar og heimaflugvallar“. Það sem í daglegu tali er nefnt ferjuflug er einkaflug, leiguflug eða annað þjónustuflug og ferjuflug. Á árunum 1988–1992 voru skráðar lendingar minni flugvéla (með hámarksmassa undir 5.700 kg), sem höfðu viðkomu hér á landi, alls 12.322 eða 2.464,4 að meðaltali á ári. Árið 1988 voru 1.420 (62,4%) lendingar á Reykjavíkurflugvelli en 854 (37,6%) á Keflavíkurflugvelli. Lendingum ferjuflugvéla í Reykjavík hefur síðan fækkað ár frá ári og voru þær á því síðasta 1.126 (47,8%) á móti 1.231 (52,2%) í Keflavík. Ástæður þess má eflaust rekja til aukins kennslu- og einkaflugs í Reykjavík, auk umræðna í tengslum við flugslys við Reykjavíkurflugvöll um staðsetningu vallarins og þá hættu sem fylgir aðflugi og lendingum ferjuflugvéla á honum.

Á flugvellinum á Rifi á Snæfellsnesi eru tvær flugbrautir og báðar með bundnu slitlagi. Önnur er 1.000 metra löng með olíumöl sem slitlagi og er búin flugbrautar- og aðflugshallaljósum. Hin er 800 metra löng þverbraut með klæðningu sem slitlagi.

Staðsetning flugvallarins á Rifi er að mörgu leyti heppileg til móttöku erlendra ferjuflugvéla. Er því eðlilegt að fela samgönguráðherra að kanna möguleika á aukinni notkun hans í þessu skyni. Minni erlendar flugvélar geta lent á flugvellinum í samræmi við brautarlengdir og burðarþol flugbrauta. Hins vegar þyrfti væntanlega að bæta aðflugs- og snjóhreinsibúnað og eldsneytisafgreiðslu á vellinum ætti að auka notkun hans til móttöku á erlendum ferjuflugvélum. Þá þyrfti einnig að lengja opnunartíma vallarins og auka veðurupplýsingagjöf. Allt kostar þetta nokkra peninga. Því er hér lagt til að ráðherra skipi nefnd með þátttöku Flugmálastjórnar og heimamanna, auk annarra til að gera úttekt á flugvellinum og gera tillögur að úrbótum, þannig að leiða megi í ljós hagkvæmni þessara ráðstafana. Rétt þykir að nefndin skili áliti eigi síðar en 1. janúar nk.
Montreal-bókun um efni sem valda rýrnun ósonlagsins Nefndarálit - þingskjal nr. 826

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 274 . mál.

826. Nefndarálit um till. til þál. um breyt. á Montreal-bókun um efni sem valda rýrnun ósonlagsins.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og fékk á sinn fund til viðræðna um efni hennar Jón Gunnar Ottósson, Sigurbjörgu Sæmundsdóttur og Þóri Ibsen frá umhverfisráðuneytinu. Þá sendi nefndin tillöguna umhverfisnefnd þingsins til umsagnar. Í umsögn umhverfisnefndar, dags. 12. mars sl., er lagt til að tillagan verði samþykkt óbreytt.

Nefndin mælir með samþykkt tillögunnar.

Alþingi, 25. mars 1993.

Rannveig Guðmundsdóttir,

Steingrímur Hermannsson.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.

varaform., frsm.

Árni R. Árnason.

Ólafur Ragnar Grímsson.

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir.

Páll Pétursson.

Tómas Ingi Olrich.

Sigríður A. Þórðardóttir.
Umfjöllun fjölmiðla um alvarleg afbrotamál Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 850

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 498 . mál.

850. Tillaga til þingsályktunar um reglur um umfjöllun fjölmiðla um alvarleg afbrotamál og upplýsingaskyldu opinberra stofnana á því sviði.

Flm.: Margrét Frímannsdóttir, Ólafur Þ. Þórðarson, Össur Skarphéðinsson,

Lilja Rafney Magnúsdóttir, Eyjólfur Konráð Jónsson, Anna Ólafsdóttir Björnsson,

Jón Helgason, Kristín Ástgeirsdóttir.

Alþingi ályktar að fela dómsmálaráðherra að skipa nefnd til að gera tillögur um hvort og með hvaða hætti setja eigi reglur um umfjöllun fjölmiðla og upplýsingaskyldu opinberra aðila um alvarleg afbrotamál. Í nefndinni eigi sæti fulltrúar frá Fangelsismálastofnun, lögreglunni, Dómarafélagi Íslands, ríkissaksóknara, barnaverndarráði, Rannsóknastofnun Háskólans í siðfræði og Blaðamannafélagi Íslands. Dómsmálaráðherra skipar formann nefndarinnar.

Greinargerð.

Í tillögu þessari er lagt til að dómsmálaráðherra verði falið að skipa nefnd til þess að gera tillögur um hvort og með hvaða hætti setja eigi reglur um umfjöllun fjölmiðla og upplýsingaskyldu opinberra aðila um alvarleg afbrotamál.

Á undanförnum árum hefur það færst í aukana að fjölmiðlar fjalli ítarlega um alvarleg afbrotamál og birti myndir er þeim tengjast. Aukin samkeppni fjölmiðla um fréttaöflun af atburðum hefur orðið til þess að í einstaka tilfellum hafa fjölmiðlar ekki gætt þeirrar varkárni sem nauðsynleg í málum af þessu tagi.

Algengt er að fjölmiðlar nánast sakfelli einstaklinga er hlut eiga að málum áður en dómur er genginn. Það hefur jafnvel gerst að fjallað hafi verið um mál í fjölmiðlum áður en lögregla hefur náð að taka skýrslu af málsaðilum. Hætt er við að slík fréttamennska verði til þess að almenningur felli dóma og jafnvel krefjist aðgerða sem lítt eða ekki eru byggðar á faglegri umfjöllun, þekkingu eða rannsóknum.

Þá skal jafnframt nefnt að óheppilegt getur verið út frá rannsóknar- og öryggishagsmunum að fjölmiðlar séu á vettvangi þar sem brot hefur verið framið og myndefni sýnt þaðan, svo að ekki sé talað um að þá fréttamennsku sem getur orðið til þess að venjulegu fólki sé misboðið og er andstæð siðrænum gildum.

Með þessari tillögu er ekki verið að leggja til að allur fréttaflutningur af afbrotamálum verði bannaður. Fjölmiðlar eiga kröfu á að geta upplýst almenning um málefni sem efst eru á baugi á hverjum tíma. Flutningsmenn telja hins vegar eðlilegt að settar verði reglur um hversu langt má ganga í því að „upplýsa“ almenning um afbrotamál áður en búið er að rannsaka þau og sakfella viðkomandi fyrir dómstólum.

Þá telja flutningsmenn einnig mikilvægt að skilgreina betur upplýsingaskyldu opinberra stofnana og starfsstétta er að þessum málum koma, hvort sem um er að ræða aðila innan refsivörslukerfisins eða barnaverndaraðila. Í allri umfjöllun um viðkvæm mál, er varða einstaklinga, verður að hafa í huga að enginn er eyland. Fjölmargir eiga um sárt að binda vegna slíkrar umfjöllunar, fólk sem ekkert hefur til saka unnið, svo sem börn, makar, foreldrar eða aðrir nánir ættingjar eða vinir.
Námsbraut í öldrunarþjónustu Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 852

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 500 . mál.

852. Tillaga til þingsályktunar um námsbraut í öldrunarþjónustu.

Flm.: Finnur Ingólfsson, Ingibjörg Pálmadóttir, Jón Kristjánsson.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra að koma á fót námsbraut í öldrunarþjónustu við framhaldsskólana fyrir þá sem hefðu hug á að stunda heimaþjónustu við aldraða sem atvinnu.

Greinargerð.

Íslendingar lifa nú lengur en íbúar flestra annarra landa og með ári hverju fjölgar ellilífeyrisþegum hér á landi. Mikil uppbygging hefur orðið í málefnum aldraðra fyrir tilstilli ríkisvalds, sveitarfélaga, dugmikilla einstaklinga og félagasamtaka. Stór hópur aldraðra býr við góða heilsu og er andlega hress. Þessir einstaklingar hafa væntingar til áframhaldandi þátttöku í daglegu lífi. Aðrir sem ekki njóta góðrar heilsu gera kröfu um aðstoð og þjónustu á heimilum sínum sem auðveldar þeim að búa sem lengst á eigin heimili. Til að hægt sé að veita slíka þjónustu þarf á vel menntuðu og þjálfuðu starfsfólki að halda. Til þessa hefur verið gengið út frá því að til að sinna öldrunarþjónustu þurfi ekki sérstaka menntun, nema þá helst menntun í umönnun sjúkra. Þetta er alrangt því að góð öldrunarþjónusta krefst góðrar menntunar starfsfólks. Kunnáttuleysi starfsmanna í öldrunarþjónustu er vísasti vegurinn til að gera hana bæði kostnaðarsama og afkastalitla.

Öldrunarþjónustan er orðin umfangsmikil starfsgrein og því eðlilegt að ætla öldrunarfræði stað í menntakerfinu. Sú fræðsla, sem nú er veitt í öldrunarþjónustu, er annars vegar fræðsla um öldrun sem er hluti margra faggreina, t.d. hjúkrun aldraðra sem er hluti hjúkrunarfræðináms og félagsleg þjónusta við aldraða sem er hluti náms í félagsráðgjöf. Hins vegar er fræðsla sem er veitt á námskeiðum um einstök viðfangsefni öldrunarþjónustu og á samningsbundnum námskeiðum fyrir ófaglært starfsfólk í öldrunarþjónustu.

Það er því fyllilega tímabært að til verði skilgreind námsbraut í öldrunarfræðum þar sem veitt yrði alhliða þekking fyrir þá sem starfa eða ætla að starfa við öldrunarþjónustu. Til þess að svo megi verða þarf að gera ráð fyrir því hve margháttuð öldrunarþjónustan er. Hún tekur bæði til afar sérhæfðs starfsliðs sem ófaglærðs. Því þarf að bjóða fræðslu á ólíkum stigum og með mjög sveigjanlegum hætti. Fræðslan verður að falla að því skóla-, starfsfræðslu- og endurmenntunarkerfi sem fyrir er. Nám á öldrunarbraut í framhaldsskóla að viðbættum verkþjálfunarþætti ætti því að gefa viss réttindi við öldrunarþjónustu auk þess að vera grunnur undir frekara nám.
Skólabúðir að Núpi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 863

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 510 . mál.

863. Tillaga til þingsályktunar um skólabúðir að Núpi.

Flm.: Lilja Rafney Magnúsdóttir, Svavar Gestsson,

Jóna Valgerður Kristjánsdóttir.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að undirbúa stofnun skólabúða að Núpi í Dýrafirði. Skólabúðirnar verði aðallega opnar nemendum 8.–10. bekkjar grunnskóla, auk þess sem nemendum framhaldsskóla verði gefinn kostur á því að vera í skólabúðum að Núpi.

Skólabúðirnar að Núpi taki til starfa frá og með næstu áramótum.

Greinargerð.

Mikil óvissa er um skólahald á Vestfjörðum að Núpi og í Reykjanesi. Málefni Reykjaness hafa verið rædd á Alþingi eftir að ríkisstjórnin ákvað að loka skólanum í andstöðu við þingmenn Vestfjarða. Ríkisstjórnin lét viðhorf þingmanna Vestfjarða sem vind um eyru þjóta og hefur hún enn ekki tekið ákvörðun um framtíðarstarf skóla í Reykjanesi.

Alþingi hefur hingað til hins vegar lítt fjallað um þá staðreynd að annar héraðsskóli á Vestfjörðum hefur verið lokaður í eitt skólaár. Það er skólinn að Núpi í Dýrafirði. Þar var myndarlegt skólastarf til skamms tíma og þar eru húsnæðisaðstæður ákjósanlegar.

Hér er flutt tillaga um að húsnæðið að Núpi verði nýtt fyrir skólabúðir líkar þeim sem eru að Reykjum í Hrútafirði og hafa gefist vel. Þar er fullskipað allan veturinn. Hér er gert ráð fyrir því að miða skólabúðirnar að Núpi aðallega við unglingastarfið, auk þess sem nemendum framhaldsskóla verði gefinn kostur á því að vera í skólabúðum að Núpi.

Fyrir liggja hugmyndir um skólabúðir að Núpi. Verður gerð nánari grein fyrir þeim málum í framsögu.
Lista- og menningarmiðstöð í Álafosshúsunum í Mosfellsbæ Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 864

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 511 . mál.

864. Tillaga til þingsályktunar um lista- og menningarmiðstöð í Álafosshúsunum í Mosfellsbæ.

Flm.: Árni M. Mathiesen, Salome Þorkelsdóttir, Sigríður A. Þórðardóttir,

Björn Bjarnason.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra að kanna hvernig koma má á fót lista- og menningarmiðstöð í gömlu Álafosshúsunum í Mosfellsbæ. Ráðherra hafi samráð við Mosfellsbæ, Framkvæmdasjóð Íslands, samtök listamanna og þá listamenn sem nú hafa aðstöðu í húsunum.

Greinargerð.

Í Álafosskvosinni í Mosfellsbæ standa gömul hús sem áður voru í eigu Álafoss hf. en eru nú í eigu Framkvæmdasjóðs Íslands. Á undanförnum árum hafa listamenn fengið inni í þessum gömlu húsum fyrir vinnustofur sínar. Óljóst er um framtíð þessara húsa og þessa svæðis en að mati flutningsmanna er sjálfsagt að kannað verði hvort ekki getið verið framhald á þeirri starfsemi sem þegar er hafin í húsunum. Ákjósanlegt væri að um frekari þróun væri að ræða í átt til opinnar lista- og menningarmiðstöðvar þar sem listamenn geta sinnt listsköpun sinni, sýnt og selt almenningi handverk sitt og listmuni. Staðurinn gæti þannig orðið miðstöð listsköpunar og kynningar á verkum og vinnubrögðum listamanna, bæði fyrir skólabörn, allan almenning og aðdráttarafl fyrir ferðamenn. Starfsemin gæti því allt í senn veitt þroska, menntun og skemmtan, og ekki síst atvinnu og lífsviðurværi.

Fjölmargir möguleikar eru hvað varðar rekstrarform og eignarhald, allt frá eignarhaldi listamannanna sjálfra til sjálfseignarstofnunar þar sem fulltrúar ríkis, bæjar og listamanna væru í forsvari. Það yrði verkefni ráðherra og samráðsaðila hans að leggja til hvaða rekstrar- og eignarform væri heppilegast ef tillagan nær fram að ganga.

Flutningsmenn tillögunnar leggja höfuðáherslu á að reynt verði að styðja við og nýta á jákvæðan hátt það frumkvæði listamannanna sjálfra sem átt hefur sér stað í þessum gömlu húsum og gætt hafa þau lífi á nýjan leik.
Vegur milli Þingvalla og Hvalfjarðar um Leggjabrjót Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 881

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 523 . mál.

881. Tillaga til þingsályktunar um gerð vegar milli Þingvalla og Hvalfjarðar um Leggjabrjót.

Flm.: Ingibjörg Pálmadóttir, Guðni Ágústsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að kanna möguleika á gerð varanlegs vegar á hinni gömlu þjóðleið um Leggjabrjót milli Þingvalla og Hvalfjarðar.

Greinargerð.

Allt frá upphafi Íslandsbyggðar og fram á þessa öld var fjölfarin leið milli Þingvalla og byggðanna norðan Hvalfjarðar. Var leiðin kennd við Leggjabrjót sem er urðarkast á miðjum fjallveginum. Um Leggjabrjót lá leið manna þegar farið var til Alþingis og að Skálholti. Leiðin geymir spor liðinna kynslóða sem fóru um veginn, bæði í skóla og til biskupssetursins í Skálholti, til Alþingis og í öðrum erindum. Leiðin um Leggjabrjót tengdi saman byggðir Hvalfjarðar og Suðurlands, einkum Þingvallasveit.

Um Leggjabrjót eru aðeins 20 km frá Botnsskála í Hvalfirði og að Þingvöllum. Hér er um stutta en afar fagra og söguríka leið að ræða. Oft hefur verið rætt um að leggja akfæran veg um Leggjabrjót og hefur áhugi í þeim efnum farið vaxandi á síðustu árum. Samtök sveitarfélaga á Vesturlandi og hreppsnefnd Hvalfjarðarstrandarhrepps hafa ályktað um málið. Og í tillögu að svæðisskipulagi sveitarfélaganna sunnan Skarðsheiðar, sem nú er á lokastigi, er lagt til að gerð verði „akfær vegtenging um Leggjabrjót upp úr Botnsdal“ og að Þingvöllum.

Vegur um Leggjabrjót hefði geysimikla og jákvæða þýðingu í sambandi við ferðamál og ferðamannaþjónustu. Með tilkomu vegar um Leggjabrjót mundi opnast nýr Þingvallahringur sem yrði vinsæll og fjölfarinn og mundi skapa ný atvinnutækifæri í ferðaþjónustu bæði í Hvalfirði og á Akranesi. Þá yrði stutt af þessum vegi að hæsta fossi landsins, Glym í Botnsá, sem er sérstakt náttúruundur.

Fram hafa komið hugmyndir um framtíðarútivistar- og skíðasvæði í Botnssúlum fyrir Akranes, Borgarnes og höfuðborgarsvæðið, enda er Bláfjallasvæðið nú þegar næstum fullnýtt. Í Botnsdal og Botnssúlum er kjörið svæði til útivistar og heilsuræktar. Botnsdalur er skjólgóður dalur, þar er náttúrufegurð mikil og jarðhiti. Þar er því kjörið að byggja upp aðstöðu og þjónustu í tengslum við útivistar- og skíðasvæði í Botnssúlum. Forsenda þess er bættar samgöngur og akfær vegur um Leggjabrjót. Fjárfesting í slíkum vegi mundi verða arðbær og hagkvæm, skapa nýja möguleika og ný atvinnutækifæri í ferðaþjónustu og heilsurækt og tengja saman að nýju hinar fögru byggðir Árnessýslu og syðri hluta Borgarfjarðar.
Hætta af sjávarágangi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 888

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 530 . mál.

888. Tillaga til þingsályktunar um úttekt á hættu af sjávarágangi.

Flm.: Jón Helgason, Jón Kristjánsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að gera úttekt á hættu sem kann að stafa af sjávarágangi hérlendis og gera tillögur um hvernig við er hægt að bregðast, m.a. hvernig verja skuli núverandi mannvirki og hvaða reglur skuli gilda um byggingu nýrra mannvirkja með tilliti til breytinga sem vænta má á sjávarmáli.

Greinargerð.

Tjón á mannvirkjum af völdum sjávarágangs hafa verið alltíð á síðustu árum. Slíkir atburðir eru engin nýlunda hérlendis. Mesta flóð, sem sögur fara af, var Básendaflóðið fyrir tæpum tveimur öldum. Ástæðan fyrir slíku tjóni er að sjálfsögðu sú að mannvirki hafa verið reist of nálægt flóðfari sem hafaldan getur náð til í mestu aftökum. Ástæða þess að byggja svo nálægt sjávarmáli var yfirleitt ekki skortur á landrými heldur var hagkvæmt að sem stystur vegur væri í byggingar sem notaðar voru vegna sjósóknar eða flutninga á sjó þegar engin tækni til flutnings á landi eða ferða var fyrir hendi.

Nú eru aðstæður gjörbreyttar og því engin ástæða til að taka neina áhættu þegar ný mannvirki eru reist, önnur en þau sem tengjast beint hafnargerð. Þar að auki eru mannvirki nú miklu varanlegri og því meiri fyrirhyggju þörf, sérstaklega þar sem vísbendingar eru um að sjávarmál fari hækkandi, a.m.k. sums staðar á landinu. Nákvæmar mælingar eru ekki margar fyrir hendi, en ýmsar breytingar á landi, t.d. í nágrenni Reykjavíkur, sem hægt er að sjá af frásögnum fyrri tíma að hafa orðið, benda eindregið í þá átt.

Hafnamálastofnun í samvinnu við Raunvísindastofnun er nú hins vegar að gera nokkurt átak til að ganga frá nákvæmum búnaði á nokkrum stöðum þó að fjárskortur setji því skorður. Það hlýtur svo að taka einhvern tíma að fá öruggar niðurstöður um hvaða breytingar eru að verða á sjávarmáli þó að frekari merki um hvert stefnir hljóti fljótt að koma í ljós.

Með tilliti til þessara staðreynda virðist vera fjarstæða að reisa ný mannvirki mjög nálægt eða neðarlega miðað við sjávarmál. Í ljósi reynslu síðustu ára, þar sem stórar byggingar, sem standa eiga um aldir, ná langt niður fyrir stórstraumsflóðfar, virðist augljós þörf á að setja nú þegar reglur um það hversu varlega eigi að fara á þessu sviði.

Jafnframt er sjálfsagt að meta, miðað við reynslu síðustu áratuga, hvaða mannvirki og staðir kunna að vera í hættu til að gera sér betur grein fyrir því hvernig er á sem hagkvæmastan hátt hægt að draga úr tjóni sem sjávarflóð gætu valdið.

Þá hefur ágangur sjávar á sendna suðurströnd landsins á síðustu árum stefnt mannvirkjum í hættu svo að brýnt er að snúast þar til varnar eftir því sem nokkur kostur er.
Samþykkt um votlendi Stjórnartillaga - þingskjal nr. 892

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 534 . mál.

892. Tillaga til þingsályktunar um staðfestingu breytinga á samþykkt um votlendi sem hefur alþjóðlegt gildi, einkum fyrir fuglalíf.

(Lögð fyrir Alþingi á 116. löggjafarþingi 1992–93.)

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd breytingar á samþykkt frá 2. febrúar 1971 um votlendi sem hefur alþjóðlegt gildi, einkum fyrir fuglalíf, er gerð var í Regina 28. maí 1987.

Athugasemdir við þingsályktunartillögu þessa.

Með þingsályktunartillögu þessari fer ríkisstjórnin þess á leit að Alþingi heimili staðfestingu á breytingum á samþykkt um votlendi sem hefur alþjóðlegt gildi, einkum fyrir fuglalíf, er gerð var á aukafundi aðila í Regina 28. maí 1987. Breytingin er birt sem fskj. I með þingsályktunartillögu þessari. Í fskj. II eru viðkomandi greinar samþykktarinnar birtar. Breytingin hefur ekki öðlast gildi.

Ísland gerðist árið 1977 aðili að samþykktinni, sbr. auglýsingu í C-deild Stjórnartíðinda nr. 1/1978. Ísland er einnig aðili að bókun frá 2. febrúar 1982 um breytingu á samþykktinni, sbr. aug lýsingu í C-deild Stjórnartíðinda nr. 10/1986. Bókunin setur fram málsmeðferð vegna breytinga á samþykktinni.

Markmið samþykktarinnar er að vernda votlendissvæði heimsins, sérstaklega sem lífsvæði fyrir votlendisfugla. Hverju aðildarríki ber að tilnefna a.m.k. eitt votlendissvæði á skrá samþykktarinnar yfir alþjóðlega mikilvæg votlendissvæði. Tvö votlendissvæði hafa verið tilnefnd af hálfu Íslands: Mývatn-Laxá og Þjórsárver.

Helstu atriði breytingarinnar eru að stofnsett er ráðstefna samningsaðila sem skal koma saman til fundar reglulega til að meta og stuðla að framkvæmd samþykktarinnar. Jafnframt er tekið upp ákvæði um fjárframlög samningsaðila sem ákveðin skulu samkvæmt framlagakvarða sem sam þykktur er af aðilum samþykktarinnar.

Þær fjárhagslegu skuldbindingar, sem Ísland tekur á sig með fullgildingu breytingarinnar, eru u.þ.b. 1.500 kr. á ári. Ísland hefur greitt framlag til þessarar starfsemi undanfarin sex ár.

Fylgiskjal I.

BREYTING Á SAMÞYKKTINNI

SEM SAMÞYKKT VAR Á AUKAFUNDI.

(Regina, 28. maí 1987)

(Tölvutækur texti ekki til.)

Fylgiskjal II.

GREINAR SAMNINGSINS SEM Á AÐ BREYTA.

(Tölvutækur texti ekki til.)
Útsendingar sjónvarps og útvarps til fiskimiða Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 923

1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 556 . mál.

923. Tillaga til þingsályktunar um útsendingar sjónvarps og útvarps til fiskimiða.

Flm.: Guðjón Guðmundsson, Guðmundur Hallvarðsson,

Eggert Haukdal, Sturla Böðvarsson.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra að láta gera könnun á þeim kostum sem í boði eru til að bæta útsendingar sjónvarps og útvarps til fiskimiðanna kringum landið með hliðsjón af þeirri tækniþróun sem orðið hefur á sviði ljósvakamiðlunar.

Greinargerð.

Móttökuskilyrði sjónvarps eru mjög misjöfn á fiskimiðunum umhverfis landið. Þau eru allgóð frá Faxaflóa austur að Ingólfshöfða, afleit út af Austurlandi og gloppótt fyrir Norðurlandi, Vest fjörðum og suður fyrir Snæfellsjökul. Skilyrðin eru þó skárri þegar háþrýstisvæði er yfir landinu.

Móttökuskilyrði útvarps eru einnig mjög misjöfn. Langbylgja heyrist víðast hvar, þó illa út af Vestfjörðum og á Breiðafirði. Miðbylgja heyrist út af Norðausturlandi, Austfjörðum og Suðaustur landi. Bylgjan heyrist þar sem útvarp næst. Erlendar stöðvar yfirgnæfa langbylgju og miðbylgju þegar dimmir.

Það er tvímælalaust mikið öryggismál að bæta sendingar útvarps til fiskimiðanna. Farsíminn virkar þar sem sjónvarp næst og heldur víðar. Þegar hann virkar ekki er eina sambandið við land í gegnum talstöð. Ef hún bilar er ekkert samband hægt að hafa í land og ekki hægt að fylgjast með að vörunum um hættu, t.d. fárviðrisspám og tilkynningum um ís.

Tækniþróun á sviði sjónvarps og útvarps er mjög ör. Á síðustu árum hefur fleygt fram gervi hnattatækni og annarri útsendingartækni. Má þar nefna fregnir af tilraunum með fjölrása sjónvarps sendingar í Bandaríkjunum. Einnig kann að vera fýsilegt að skoða möguleika á notkun gervihnatta sendinga fyrir hljóðvarp og sjónvarp sem þjónað geti dreifikerfi innan lands og bætt þjónustu við sjómenn á hafi úti.

Ekki skal á það lagður dómur hverjir kostir eru vænlegastir, en með hliðsjón af því hve tækni á þessu sviði hefur fleygt fram telja flutningsmenn fyllstu ástæðu til að íslensk stjórnvöld láti hið fyrsta fara fram athugun á því hvaða leiðir eru hagkvæmar til bóta í þessum efnum.

Fylgiskjal.

Sjónvarpsskilyrði á fiskimiðunum umhverfis landið.

(Kort ekki tiltækt.)