arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Heiðurslaun listamanna Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 734

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 734 - 436. mál.

Tillaga til þingsályktunar um heiðurslaun listamanna.

Flm.: Svavar Gestsson.

Alþingi ályktar að veita skuli árlega heiðurslaun listamanna á fjárlögum. Heiðurslaunin séu veitt allt að tuttugu listamönnum hverju sinni og aldrei færri en fimmtán. Sá sem hefur fengið heiðurslaun heldur þeim ævilangt.

Menntamálanefnd geri tillögur fyrir 3. umræðu um fjárlagafrumvarp ár hvert um hvaða listamenn fái heiðurslaun hverju sinni.

Greinargerð.

Í lögum nr. 29/1967, um listamannalaun, var að finna ákvæði um að Alþingi veitti árlega fé á fjárlögum til að launa listamenn. Í ákvæðinu kom enn fremur fram að Alþingi gæti bæði veitt tilteknum listamönnum ákveðin heiðurslaun og veitt að auki í þessu skyni eina upphæð sem síðan skyldi skipt af nefnd sjö manna, kosinni af Alþingi að afloknum alþingiskosningum.

Árið 1991 voru lög nr. 29/1967 felld úr gildi, er ný lög nr. 35/1991, um listamannalaun, voru sett. Í þeim lögum er ekki að finna ákvæði um heiðurslaun listamanna. Í upphaflegri gerð frumvarpsins sem síðar varð að lögum nr. 35/1991 var að finna ákvæði sem hljóðaði svo: „Alþingi veitir tilteknum listamönnum heiðurslaun. Nýir heiðurslaunahafar skulu hafa náð 65 ára aldri.“ Ákvæði þetta var fellt út úr frumvarpinu að tillögu meiri hluta menntamálanefndar. Í nefndaráliti segir að ekki þyki ástæða til að hafa ákvæði um heiðurslaun listamanna í frumvarpinu. Í ræðu framsögumanns meiri hluta menntamálanefndar kemur fram að eining hafi verið um það í nefndinni að leggja til að ákvæðið um heiðurslaun listamanna í frumvarpinu félli brott. Þá kemur einnig fram að það hafi verið niðurstaða nefndarinnar að frumvarpið ætti ekki að hreyfa við heiðurslaunakerfinu á einn eða annan hátt.

Það er ljóst að löng hefð er fyrir veitingu heiðurslauna listamanna þrátt fyrir að í núgildandi lögum sé ekki að finna fyrirmæli um þau. Frá árinu 1989 hafa 25 listamenn verið í hópi þeirra sem hlotið hafa heiðurslaun. Tólf þeirra eru nú látnir en þeir þrettán listamenn sem Alþingi hefur samþykkt að veita heiðurslaun í ár eru: Atli Heimir Sveinsson, Árni Kristjánsson, Ásgerður Búadóttir, Guðbjörg Þorbjarnardóttir, Hannes Pétursson, Indriði G. Þorsteinsson, Jón Nordal, Jón úr Vör, Jórunn Viðar, Kristján Davíðsson, Matthías Johannessen, Stefán Hörður Grímsson og Thor Vilhjálmsson.

Tafla. Listamenn sem hlotið hafa heiðurslaun síðustu tíu ár.
Útflutningur á íslenskri dægurlagatónlist Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 817

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 817 - 505. mál.

Tillaga til þingsályktunar um útflutning á íslenskri dægurlagatónlist.

Flm.: Magnús Árni Magnússon.

Alþingi ályktar að skipa skuli nefnd fagaðila og aðila úr menntamálaráðuneyti, viðskiptaráðuneyti og utanríkisráðuneyti til að skoða hvernig íslenska ríkið gæti stutt útflutning á íslenskri dægurlagatónlist.

Greinargerð.

Á undanförnum árum hafa Íslendingar verið að opna augun fyrir þeim miklu tækifærum sem felast í útflutningi á dægurlagatónlist. Velgengni ákveðinna íslenskra listamanna á erlendum mörkuðum hefur sýnt að við eigum sóknarfæri þegar íslensk popptónlist er annars vegar og að fátt getur vakið eins mikla athygli á landi og þjóð meðal alþýðu manna í hinum stóra heimi og vel kynntir einstaklingar eða hljómsveitir á sviði dægurlagatónlistar.

Því er full ástæða til að skoða í fullri alvöru hvað íslenska ríkið getur lagt af mörkum til að styðja alþjóðlega markaðssókn íslenskra popptónlistarmanna sem oftast eru ungir að árum, févana og reynslulausir í viðskiptum. Þessar aðgerðir þyrftu ekki að vera fjárfrekar og gætu til að mynda falist í því að koma á tengslum við áhrifaríka einstaklinga innan þessarar atvinnugreinar og halda til haga upplýsingum um hvernig á að bera sig að við markaðssetningu popptónlistar. Einnig þarf að gera gagngera úttekt á því skattaumhverfi sem popptónlistarmenn búa við hér á landi til að við missum þá ekki úr landi eins og dæmi eru um.

Skynsamlegt væri að horfa til þeirrar reynslu og þekkingar sem skapast hefur í Svíþjóð, en Svíar eru nú annar stærsti útflutningsaðili popptónlistar í Evrópu og eru það einungis Bretar sem standa þeim framar. Þess má geta að útflutningstekjur Svía af popptónlist voru á síðasta ári milli 20 og 30 milljarðar íslenskra króna.
Hafnaáætlun 1999–2002 Þingsályktun - þingskjal nr. 844

123. löggjafarþing 1998–99.

Nr. 5/123

Þskj. 844 - 291. mál.

Þingsályktun um hafnaáætlun 1999–2002.

Alþingi ályktar skv. 24. gr. hafnalaga, nr. 23/1994, að árin 1999–2002 skuli framkvæmdum í hafnamálum hagað samkvæmt eftirfarandi hafnaáætlun.

I. Áætlaðar fjárveitingar ríkissjóðs.

II. Sundurliðun framkvæmda í einstökum höfnum.

Samþykkt á Alþingi 16. febrúar 1999.
Aðstæður til jarðgangagerðar á Bröttubrekku Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 870

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 870 - 545. mál.

Tillaga til þingsályktunar um könnun á aðstæðum til jarðgangagerðar á Bröttubrekku.

Flm.: Þorvaldur T. Jónsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að láta kanna aðstæður til jarðgangagerðar á Bröttubrekku milli Bjarnadals í Mýrasýslu og Sökkólfsdals í Dalasýslu.

Greinargerð.

Nú um stundir eru bættar samgöngur milli landshluta og innan þeirra ein meginkrafa íbúa á landsbyggðinni. Fyrir því liggja margar ástæður. Eftir því sem fólki fækkar á landbyggðinni þurfa íbúar á stærri svæðum en áður að koma sér saman um rekstur stofnana og fyrirtækja, svo sem skóla, heilsugæslu, afurðastöðva í landbúnaði o.fl. Sveitarfélög eru að sameinast og stækka og jafnframt að auka samstarf sitt innan kjördæmanna. Góðar samgöngur landsbyggðarhéraða við þéttbýlissvæðið á suðvesturhorni landsins eru lykillinn að markaði fyrir þau verðmæti sem sköpuð eru úti um landið, ekki síst fyrir atvinnugreinar tengdar landbúnaði og ferðaþjónustu.

Stysta leið milli Borgarness og Búðardals liggur um þjóðveg nr. 60 um Bröttubrekku. Er þetta jafnframt stysta leið landveginn frá Reykjavík til sunnanverðra Vestfjarða. Með tilkomu brúar um Gilsfjörð er Brattabrekka orðin meginfarartálminn á leiðinni frá Reykjavík og allt vestur á Barðaströnd. Yfir vetrartímann verður vegurinn oft ófær og er auk þess varasamur vegna þess hve brattur hann er og krókóttur og liggur víða um gilbrúnir.

Markmiðið með flutningi þessarar tillögu er að Vegagerðin kanni aðstæður til jarðgangagerðar, jarðfræðilegar og vegtæknilegar, og mögulega staðsetningu jarðganga og áætli enn fremur hugsanlegan kostnað við gerð jarðganga og lagningu vegar að gangamunna beggja vegna fjalls. Með því væri stigið fyrsta skrefið í undirbúningi að lagningu varanlegs vegar um Bröttubrekku sem fær væri árið um kring. Er það mikilvægur liður í áframhaldandi vinnu að uppbyggingu vegar sem tengir Dali og sunnanverða Vestfirði við þjóðveg nr. 1 og þar með aðra landshluta.
Rannsóknir á vetrarafföllum rjúpu Nefndarálit - þingskjal nr. 952

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 952 - 341. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um rannsóknir á vetrarafföllum rjúpu.

Frá umhverfisnefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Sigurð Þráinsson frá umhverfisráðuneyti, Ólaf Nielsen og Jón Gunnar Ottósson frá Náttúrufræðistofnun Íslands og Sigmar B. Hauksson frá Skotvís.

Í þingsályktunartillögunni er lagt til að umhverfisráðherra verði falið að láta gera ítarlegar rannsóknir á vetrarafföllum rjúpu hérlendis sem hafi að markmiði að stuðla að skynsamlegri nýtingu rjúpnastofnsins. Samkvæmt upplýsingum sem nefndin hefur fengið hafa rannsóknir á rjúpnastofninum alfarið verið fjármagnaðar úr veiðikortasjóði. Þann sjóð skal skv. 11. gr. laga nr. 64/1994, um vernd, friðun og veiðar á villtum fuglum og villtum spendýrum, nota til rannsókna og stýringar á stofnum villtra dýra, auk þess að kosta útgáfu kortanna. Engar reglur eru til um úthlutanir úr veiðikortasjóði og að mati nefndarinnar er nauðsynlegt að slíkar reglur verði settar.

Fulltrúar Náttúrufræðistofnunar Íslands benda á að mikill skortur sé á upplýsingum um vetrarafföll rjúpu og mikilvægt sé að efla rannsóknir á þessu sviði. Nefndin leggur því til að tillagan verði samþykkt óbreytt.

Lára Margrét Ragnarsdóttir og Tómas Ingi Olrich voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 2. mars 1999.

Ólafur Örn Haraldsson,

form., frsm.

Árni M. Mathiesen.

Hjörleifur Guttormsson.

Jónas Hallgrímsson.

Margrét Frímannsdóttir.

Kristján Pálsson.

Magnús Árni Magnússon.
Stefna í byggðamálum fyrir árin 1999–2001 Breytingartillaga - þingskjal nr. 954

123. löggjafarþing 1998–99.

Þskj. 954 - 230. mál.

Breytingartillögur við till. til þál. um stefnu í byggðamálum fyrir árin 1998–2001.

Frá Sólveigu Pétursdóttur.

1. Í stað „1998–2001“ í 1. mgr. komi: 1999–2001.

2. Fyrirsögn tillögunnar verði: Tillaga til þingsályktunar um stefnu í byggðamálum fyrir árin 1999–2001.
Samningur milli Íslands, Noregs og Rússlands um þætti í samstarfi á sviði sjávarútvegs Nefndarálit - þingskjal nr. 13

124. löggjafarþing 1999.

Þskj. 13 - 2. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu samnings milli Íslands, Noregs og Rússlands um tiltekna þætti í samstarfi á sviði sjávarútvegs ásamt tvíhliða bókunum Íslands og Noregs annars vegar og Íslands og Rússlands hins vegar.

Frá meiri hluta utanríkismálanefndar.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Sverri Hauk Gunnlaugsson ráðu

neytisstjóra, Eið Guðnason skrifstofustjóra og Tómas H. Heiðar þjóðréttarfræðing frá utanríkisráðuneytinu, Jóhann Sigurjónsson, forstjóra Hafrannsóknastofnunarinnar, og Arnór Halldórsson frá sjávarútvegsráðuneytinu.

Þar sem tími til nefndarstarfa á þessu sumarþingi er takmarkaður hélt nefndin sameiginlegan fund með sjávarútvegsnefnd um málið í stað þess að senda henni það til umsagnar eins og venja er um sambærileg mál. Fengu nefndirnar á sinn fund Benedikt Valsson frá Farmanna- og fiskimannasambandi Íslands, Helga Laxdal frá Vélstjórafélagi Íslands, Sævar Gunnarsson og Hólmgeir Jónsson frá Sjómannasambandi Íslands, Kristján Ragnarsson frá Landssambandi íslenskra útvegsmanna og Arnór Halldórsson frá sjávarútvegsráðuneytinu.

Meiri hlutinn telur mikilvægt að náðst hafi samningar við Norðmenn og Rússa um þorskveiðar í Barentshafi. Auk þess að fjalla um efnisatriði rammasamningsins við Norðmenn og Rússa og bókananna við hann fjallaði nefndin sérstaklega um framkvæmd samningsins af Íslands hálfu. Þar sem samningurinn er ekki kominn til framkvæmda telur meiri hlutinn eðlilegt að Alþingi fylgist vel með framkvæmdinni hér á landi en það er í verkahring sjávarútvegsnefndar.

Lára Margrét Ragnarsdóttir var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Meiri hlutinn leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 14. júní 1999.

Jón Kristjánsson,

varaform., frsm.

Einar K. Guðfinnsson.

Jóhann Ársælsson.

Vilhjálmur Egilsson.

Valgerður Sverrisdóttir.

Þórunn Sveinbjarnardóttir.

Kristján Pálsson.
Samningur milli Íslands, Noregs og Rússlands um þætti í samstarfi á sviði sjávarútvegs Nefndarálit - þingskjal nr. 14

124. löggjafarþing 1999.

Þskj. 14 - 2. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu samnings milli Íslands, Noregs og Rússlands um tiltekna þætti í samstarfi á sviði sjávarútvegs ásamt tvíhliða bókunum Íslands og Noregs annars vegar og Íslands og Rússlands hins vegar.

Frá minni hluta utanríkismálanefndar.

Minni hlutinn telur jákvætt að deilur um hlutdeild Íslendinga í þorskveiðum í Barentshafi séu til lykta leiddar og að Íslendingar öðlist nokkurn veiðirétt á grundvelli þessa samnings og bókana honum tengdum. Líklegt er að samkomulag í Smugudeilunni svokölluðu greiði götu samstarfs og samskipta fyrrum deiluaðila, einkum Íslands og Rússlands, og er það vel.

Á hitt verður að líta að það sem í hlut Íslands kemur er rýrara en bundnar voru vonir við. Í reynd eru hreinar veiðiheimildir sem koma í Íslands hlut án endurgjalds aðeins lítið brot af veiðinni eins og hún var þegar best lét upp á 32–34 þúsund tonn og eins þótt tekið sé meðaltal þeirra ára sem veiðin hefur staðið frá 1993 upp á 17 þúsund tonn.

Þetta stafar af því að fyrir veiðiheimildir í norsku lögsögunni kemur umtalsvert endurgjald. Norðmenn fá 17 þúsund lestir af loðnu og 500 tonn af keilu, löngu og blálöngu auk meðafla upp á 25% við þær veiðar, þar með talið og ekki síst í þorski.

Þar fylgir einnig sá böggull skammrifi að norsk línuveiðiskip koma til veiða inn í íslensku landhelgina á nýjan leik.

Í tilviki bókunar milli Íslands og Rússlands er ekki til að dreifa veiðum Rússa hér við land og er það vel, en hins vegar er gert ráð fyrir að íslenskar útgerðir verði að kaupa talsverðan hluta veiðiheimildanna sem að nafninu til var samið um við Rússland. Allt er þó mjög óljóst um tilhögun þeirra viðskipta.

Loks er ljóst að ýmislegt er ófrágengið hvað varðar útfærslu og framkvæmd samningsins hér heima fyrir og annað orkar mjög tvímælis sem gert hefur verið. Þar á meðal er útgáfa reglugerðar sjávarútvegsráðuneytisins strax 10. maí sl. eða fimm dögum áður en samningurinn var undirritaður. Innihald þeirrar reglugerðar hefur og vakið margar spurningar, sérstaklega sú ákvörðun þáverandi sjávarútvegsráðherra að beita hvorki heimildarákvæðum úthafsveiðilaga um endurgjald fyrir varanlegar veiðiheimildir í úthafinu, eða í lögsögu annarra ríkja, né svonefndri frumherjareglu.

Rétt er að benda á að hugleiða þarf þá hlið á þessum samningi og skiptum á veiðiheimildum honum samkvæmt að þjóðirnar eru að hluta til að fá fiskveiðiréttindi hver í annars lögsögu sem kallar á langa siglingu og mikla orkunotkun. Slíkt fyrirkomulag er auðvitað ekki æskilegt út frá umhverfissjónarmiðum og heppilegra að hver sjái um nýtingu sinnar lögsögu að sem mestu leyti.

Minni hlutinn telur vafasamt að samningur þessi sé nægjanlega hagstæður Íslendingum og telur réttast að stjórnarflokkarnir sem bera pólitíska ábyrgð á gerð hans beri einnig ábyrgð á afgreiðslu hans á þingi. Minni hlutinn mun því sitja hjá við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 15. júní 1999.

Steingrímur J. Sigfússon.
Samningur milli Íslands, Noregs og Rússlands um þætti í samstarfi á sviði sjávarútvegs Þingsályktun - þingskjal nr. 18

124. löggjafarþing 1999.

Nr. 1/124.

Þskj. 18 - 2. mál.

Þingsályktun um staðfestingu samnings milli Íslands, Noregs og Rússlands um tiltekna þætti í samstarfi á sviði sjávarútvegs ásamt tvíhliða bókunum Íslands og Noregs annars vegar og Íslands og Rússlands hins vegar.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta samning milli ríkisstjórnar Íslands, ríkisstjórnar Noregs og ríkisstjórnar Rússneska sambandsríkisins um tiltekna þætti í samstarfi á sviði sjávarútvegs ásamt bókunum ríkisstjórnar Íslands og ríkisstjórnar Noregs annars vegar og ríkisstjórnar Íslands og ríkisstjórnar Rússneska sambandsríkisins hins vegar samkvæmt samningnum sem undirrituð voru í St. Pétursborg 15. maí 1999.

Samþykkt á Alþingi 16. júní 1999.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 20

124. löggjafarþing 1999.

Nr. 2/124.

Þskj. 20 - 12. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 16. júní 1999 til septemberloka.

Samþykkt á Alþingi 16. júní 1999.
Verkaskipting hins opinbera og einkaaðila Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 5

124. löggjafarþing 1999.

Þskj. 5 - 5. mál.

Tillaga til þingsályktunar um skipan nefndar um verkaskiptingu hins opinbera og einkaaðila.

Flm.: Ögmundur Jónasson, Árni Steinar Jóhannsson, Jón Bjarnason,

Kolbrún Halldórsdóttir, Steingrímur J. Sigfússon, Þuríður Backman.

Alþingi ályktar að komið verði á fót nefnd með fulltrúum allra þingflokka sem taki til skoðunar hlutverk og verkaskiptingu ríkis, sveitarfélaga og einkaaðila. Þar til nefndin hefur skilað álitsgerð verði öllum frekari áformum ríkisstjórnarinnar um einkavæðingu og einkaframkvæmd slegið á frest.

Greinargerð.

Á undanförnum árum hefur nokkrum opinberum stofnunum verið breytt í hlutafélög með það fyrir augum að markaðsvæða starfsemi þeirra og í sumum tilvikum hafa þau verið seld. Í stjórnarsáttmála ríkisstjórnarinnar er boðað framhald á þessari stefnu auk þess sem gert er ráð fyrir svokallaðri einkaframkvæmd á ýmsum sviðum almannaþjónustunnar, svo sem í skólum og á sviði öldrunar- og heilbrigðisþjónustu.

Af hálfu ríkisstjórnarinnar hefur verið unnið að breytingum af þessu tagi á vegum einkavæðingarnefndar en þar hafa fulltrúar beggja stjórnarflokkanna komið að málum en ekki fulltrúar stjórnarandstöðuflokka.

Mjög brýnt er að um allar grundvallarbreytingar sem gerðar eru á samfélagsþjónustunni fari fram vönduð og lýðræðisleg umræða til að tryggja tvennt: Í fyrsta lagi séu breytingar gaumgæfðar frá öllum sjónarhornum áður en í þær er ráðist. Vönduð vinnubrögð eru forsenda þess að vel takist til um þær breytingar sem gerðar eru. Í öðru lagi er eðlilegt að freista þess að breytingar séu þannig úr garði gerðar að um þær sé tryggð víðtæk þjóðfélagssátt.

Einkavæðing opinberra stofnana og sala fyrirtækja í ríkiseign hefur verið uppi á teningnum víða um lönd á undanförnum árum og hefur þegar fengist allvíðtæk reynsla af þessari stefnu. Mikilvægt er að fram fari ítarleg gagnasöfnun og í framhaldinu skipulögð athugun á því hvernig til hefur tekist hjá öðrum þjóðum. Þegar liggja fyrir gögn um þessi efni og má í því sambandi vísa til könnunar sem breska verkalýðshreyfingin hefur gert á því hvernig einkaframkvæmd almannaþjónustunnar í Bretlandi hefur reynst. Þar í landi hefur þessi stefna verið höfð að leiðarljósi bæði af hálfu Íhaldsflokksins og Verkamannaflokksins enda þótt hún sé mjög umdeild. Fram hafa komið rökstuddar staðhæfingar um að einkaframkvæmdin sé, þegar upp er staðið, dýr kostur fyrir skattborgarana og ávísun á félagslegt misrétti þegar til lengri tíma er litið.

Afar brýnt er að breytingar, sem gerðar eru á grundvallarþáttum samfélagsins, séu vel ígrundaðar, byggist á traustum rökum og haldgóðum upplýsingum en ekki framkvæmdar af handahófi. Þá er nauðsynlegt að breytingar séu gerðar með framtíðarsýn á hlutverk hins opinbera í huga þar sem skýrt komi fram hvaða verkefni eigi að vera á vegum ríkis og hvar skuli koma til kasta fyrirtækja á markaði.
Rekstur almenningssamgöngukerfis í Eyjafirði Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 107

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 107 - 103. mál.

Tillaga til þingsályktunar um rekstur almenningssamgöngukerfis í Eyjafirði.

Flm.: Árni Steinar Jóhannsson.

Alþingi ályktar að fela forsætisráðherra að láta Byggðastofnun gera tilraun um rekstur almenningssamgöngukerfis í Eyjafirði í samstarfi við sveitarfélög á svæðinu.

Verkefnið verði tilraunaverkefni til fimm ára og stutt með framlögum úr ríkissjóði.

Greinargerð.

Þingsályktunartillaga þessi var flutt á 123. löggjafarþingi en varð ekki útrædd. Hún er nú endurflutt óbreytt.

Á undanförnum missirum hafa verið mótaðar hugmyndir um rekstur almenningssamgöngukerfis í Eyjafirði. Áætlað er að keyrt verði á tveggja tíma fresti, frá kl. 7.00 árdegis til kl. 24.00 á miðnætti, á þremur leiðum:

1. Akureyri–Hjalteyri–Hauganes–Árskógssandur–Dalvík–Ólafsfjörður.

2. Akureyri–Kristnes–Hrafnagil–Laugaland.

3. Akureyri–Svalbarðseyri–Laufás–Grenivík.

Lagt er til að verkefnið verði til reynslu í fimm ár.

Helstu röksemdir fyrir tilrauninni eru:

- Byggð á svæðinu styrkist með greiðari samgöngum fyrir alla íbúa.

- Ungmenni sem sækja framhaldsskóla á Akureyri geta fremur búið heima.

- Hagræðing verður í skólaakstri og þjónustu við stofnanir, svo sem Kristnesspítala.

- Ferðamenn eiga auðveldara með að ferðast um svæðið á eigin vegum.

- Aðgerðin er orkusparandi.

Málið hefur verið kynnt embættismönnum í forsætisráðuneyti og á vegum héraðsnefndar Eyjafjarðar er unnið að greinargerð og fjárhagsáætlun fyrir verkefnið.
Ráðuneyti lífeyris, almannatrygginga og vinnumarkaðsmála Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 14

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 14 - 14. mál.

Tillaga til þingsályktunar um ráðuneyti lífeyris, almannatrygginga og vinnumarkaðsmála.

Flm.: Steingrímur J. Sigfússon.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að kanna hvort færa skuli undir eitt ráðuneyti málefni lífeyrissjóða og lífeyrissparnaðar, almannatrygginga, félagslegrar framfærslu og vinnumarkaðsmála, a.m.k. það sem lýtur að atvinnuleysisbótum og málefnum atvinnulausra. Sérstaklega verði hugað að kostum þess og göllum að gera slíka breytingu á verkaskiptingu innan Stjórnarráðsins með hliðsjón af þörfum fyrir samræmingu á þessu sviði.

Greinargerð.

Tillaga þessi hefur verið flutt á tveimur síðustu þingum en eigi orðið útrædd. Hún er nú endurflutt óbreytt ásamt greinargerð sem henni fylgdi.

„Ljóst er að veruleg skörun er á verksviði ráðuneyta í málum er snerta lífeyristryggingar, almannatryggingar, stuðning við atvinnulausa, framfærslustuðning sveitarfélaga o.fl. Samspil þessara þátta við skattkerfið og tekjutenging bótaliða innan og utan skattkerfisins er margþætt og flókið mál. Það er skoðun flutningsmanns að eitt af því sem hefur staðið löngu tímabærri endurskoðun og samræmingu á þessu sviði fyrir þrifum sé óheppileg verkaskipting eða öllu heldur dreifing þessa málaflokks innan Stjórnarráðsins.

Til greina kemur að stofna nýtt ráðuneyti sem tæki við verkefnum á þessu sviði frá fjármálaráðuneyti, heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneyti og félagsmálaráðuneyti eða að færa þessi mál öll saman til eins af ráðuneytunum, t.d. félagsmálaráðuneytisins. Heilbrigðisráðuneytið er þegar fyrirferðarmikið og ekki er að öllu leyti heppilegt að almannatryggingar séu jafnframt vistaðar þar. Sama gildir um fjármálaráðuneytið.

Sameining þessa mikilvæga en um leið vandasama málaflokks í eitt ráðuneyti ætti að auðvelda samræmingu löggjafar og stjórnsýslu á þessu sviði en á því er mikil þörf, ekki síst með tilliti til sívaxandi umfangs málaflokksins.“
Textun íslensks sjónvarpsefnis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 162

125. löggjafarþing 1999–2000.

Þskj. 162 - 141. mál.

Tillaga til þingsályktunar um textun íslensks sjónvarpsefnis.

Flm.: Sigríður Jóhannesdóttir, Þórunn Sveinbjarnardóttir, Jóhann Ársælsson.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra að beita sér fyrir því að íslenskt sjónvarpsefni verði textað eftir því sem við verður komið til hagsbóta fyrir heyrnardauft fólk sem við núverandi aðstæður á erfitt með að fylgjast með íslensku efni í sjónvarpi.

Greinargerð.

Ljóst er að þeir sem eru heyrnarlausir eða heyrnardaufir eiga mun erfiðara með að fylgjast með innlendu sjónvarpsefni en erlendu því að aðaltengiliður þeirra við efnið er skrifaði textinn sem fylgir með. Hann hefur fram að þessu aðeins fylgt erlendu efni sem hefur verið íslenskað. Hópur þeirra sem eru heyrnarlausir eða svo heyrnardaufir að þeir eiga í erfiðleikum með að fylgjast með töluðu orði í ljósvakamiðlum er mjög stór. Þeir sem nota heyrnartæki að staðaldri eru 15–18 þúsund og auk þess er mikill fjöldi heyrnardaufra sem ekki getur nýtt sér heyrnartæki. Alls er talið að á milli 25 og 30 þúsund Íslendingar séu heyrnarskertir en vilji lifa í íslensku málsamfélagi og geti það. Þetta er sennilega stærsti hópur fatlaðra í samfélaginu.

Því miður hefur í mörgum tilfellum gengið erfiðlega að dempa aukahljóð í heyrnartækjum þannig að sumir heyrnardaufir varast að nota þau mikið þegar þeir horfa á sjónvarp. Mörgum finnst því orðið brýnt jafnréttismál að texta íslenskt sjónvarpsefni eftir því sem við verður komið. Slíkt hefur verið gert í nágrannalöndunum nokkuð lengi. Auðvitað hlýtur alltaf eitthvert efni að vera undanskilið, svo sem fréttir sem berast á síðustu stundu og beinar útsendingar frá umræðum, en það yrði strax til mikilla bóta ef hafist yrði handa við að texta það efni sem hægt væri að vinna þannig með góðu móti.

Þess má geta að annars staðar á Norðurlöndum er textun innlends efnis orðin sjálfsagður liður í rekstri sjónvarpsstöðva og má benda á að textun íslensks efnis ýtir mjög undir bætta lestrargetu heyrnarskertra barna og unglinga.