arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Dvergkafbátur Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 572

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 311 . mál.

Sþ.

572. Tillaga til þingsályktunar um könnun á kostnaði við kaup og rekstur dvergkafbáts.

Flm.: Hreggviður Jónsson, Ingi Björn Albertsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að láta kanna kostnað við kaup og rekstur dvergkafbáts.

Greinargerð.

Á síðasta sumri var fenginn hingað til lands dvergkafbátur til rannsókna við Kolbeinsey. Árangur þessa leiðangurs bendir til að vísindalegur og fjárhagslegur ávinningur mundi verða af rekstri dvergkafbáts. Það hefur víða færst í vöxt að slíkir bátar séu notaðir til rannsókna neðansjávar og með góðum árangri. Þjóð sem byggir afkomu sína að stórum hluta á öflun sjávarfangs hlýtur að leggja vaxandi áherslu á rannsóknir til að auka sem mest afrakstur þess á komandi árum. Sú bylting sem rannsóknir með dvergkafbát mundu þýða er augljós, en nú þegar hafa verið gerðar merkar rannsóknir neðansjávar á hafsvæðum víða um heim sem ekki hefði verið unnt að framkvæma með öðrum hætti. Það má ekki gleyma hversu mikilvægt er að fylgjast með mengun og huga að mengunarhættu neðansjávar en aðeins með varðveislu lífríkis sjávar er hægt að tryggja eðlilegan viðgang náttúrunnar í hafinu umhverfis landið. Einnig er ljóst að ný og óþekkt fyrirbæri í hafinu geta leitt til framfara og nýsköpunar í atvinnulífi þjóðarinnar. Og enn á ný má minna á leiðangurinn til Kolbeinseyjar þar sem áður óþekktar lífverur fundust sem ef til vill geta orðið grundvöllur nýs iðnaðar hér á landi.
Heimilisrekstrarbrautir í framhaldsskólum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 612

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 338 . mál.

Sþ.

612. Tillaga til þingsályktunar um heimilisrekstrarbrautir í framhaldsskólum.

Flm.: Málmfríður Sigurðardóttir, Danfríður Skarphéðinsdóttir, Guðrún Agnarsdóttir,

Kristín Einarsdóttir, Kristín Halldórsdóttir, Þórhildur Þorleifsdóttir.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra að skipuleggja nám á heimilisrekstrarbraut í framhaldsskólum landsins.

Greinargerð.

Það er kunnara en frá þurfi að segja hversu örar og gagngerar breytingar hafa orðið í þjóðfélaginu varðandi fjölskyldur og heimili á síðustu áratugum. Þessar breytingar koma m.a. fram í því að nú er minna um það en áður var að börn og unglingar læri á heimilunum þau störf sem þar eru unnin, þ.e. heimilisstörf. Því er nauðsyn að skólinn komi til móts við einstaklingana í þeim tilgangi að gera þá færari um að reka eigin heimili. Undirstöðuatriði heimilisfræða eru kennd í grunnskólum og er það gott svo langt sem það nær, en frekari fræðslu er þó þörf. Einnig má benda á að í 9. bekk eru heimilisfræði aðeins valgrein, ekki skylda.

Hússtjórnarskólarnir voru einu skólarnir þar sem var samfellt nám í hússtjórn og heimilisrekstri. Nú eru þeir flestir aflagðir. Orsakir þess verða ekki raktar hér en þörfin fyrir það nám, sem þar fór fram, er og verður ávallt fyrir hendi. Þegar húsmæðraskólarnir voru lagðir niður voru gefin fyrirheit um að námsefni þeirra yrði flutt inn í framhaldsskólana. Sú hefur þó ekki orðið raunin. Því er þessi þingsályktunartillaga flutt og jafnframt gerð tillaga að innihaldi og skipulagi námsins:

I. þrep.

1. Matreiðsla og framreiðsla.

2. Hreinlætisfræði (örverufræði).

3. Næringar- og neytendafræði.

4. Umönnun barna og aldraðra.

5. Rafmagns- og orkunotkun.

II. þrep.

1. Handmenntir, fatasaumur, viðgerðir og meðferð fatnaðar.

2. Híbýlafræði (híbýli og búnaður heimilis).

3. Hreinlæti á heimilum (þvottur og ræsting).

4. Heimilishagfræði (bókhald, skattskil o.fl.).

III. þrep (undanfarar eru I. og II. þrep).

1. Heimilisrekstur, framhald I. og II. þreps.

2. Heimilishjálp (nokkrir þættir sem tengjast aðstoð við heimilisstörf).

3. Heilsufræði.

4. Félagsfræði.

5. Vörukynning (í verslunum).

Þessi upptalning á hugsanlegu námsefni er sett fram mönnum til glöggvunar á því að hverju er stefnt. Námið gæti verið þrepaskipt og hverju þrepi mætti ljúka á einni önn. Þriðja þrepið yrði framhald hinna fyrri.

Námsefni á hverju þrepi gæti einnig nýst sem einingar í öðru námi, svo sem fóstrunámi eða matartækninámi. Að öðru leyti er námið miðað við að kenndir verði helstu þættir er lúta að heimilisrekstri, t.d. neytendafræði, manneldisfræði og heimilishagfræði, í þeim tilgangi að gera fólk færara um heimilishald.

Þegar litið er til þess hve mikill hluti þjóðarteknanna fer um hendur þeirra sem heimilin reka er augljóst hversu mikið veltur á að þau séu rekin af hagsýni og ábyrgð. Til þess þarf kunnáttu sem fæstir geta nú um stundir tileinkað sér í heimahúsum. Því er þessi tillaga flutt.
Þjónustumiðstöð fyrir heyrnarskerta Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 632

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 347 . mál.

Sþ.

632. Tillaga til þingsályktunar um þjónustumiðstöð fyrir heyrnarskerta.

Flm.: Þórhildur Þorleifsdóttir, Danfríður Skarphéðinsdóttir, Guðrún Agnarsdóttir,

Kristín Einarsdóttir, Kristín Halldórsdóttir, Málmfríður Sigurðardóttir.

Alþingi ályktar að fela félagsmálaráðherra að koma á fót þjónustumiðstöð fyrir heyrnarskerta.

Greinargerð.

Hér á landi búa nokkur hundruð manns annaðhvort við heyrnarleysi eða alvarlega skerta heyrn, sumir frá fæðingu, aðrir vegna sjúkdóma eða slysa. Allt þetta fólk á það sammerkt að því nýtist ekki mikilvægasta tjáningartæki allra manna - tungumálið. Þetta torveldar öll samskipti við annað fólk, hvað þá að þessi hópur fatlaðra geti nýtt sér þá fjölbreytilegu þjónustu sem þjóðfélagið hefur upp á að bjóða. Afleiðing alls þessa er mikil félags- og menningarleg einangrun.

Nú er það svo að til eru ýmsar leiðir til úrbóta og komin eru fjölmörg hjálpartæki sem geta auðveldað heyrnarskertum að rjúfa þessa einangrun. En því miður vantar enn mikið upp á að hið opinbera hafi með skipulögðum aðgerðum og hjálp stuðlað að því að svo yrði.

Eitt brýnasta verkefnið er að koma á fót þjónustumiðstöð fyrir heyrnarskerta. Þangað gætu þeir sótt ýmsa þá aðstoð sem gerði þeim kleift að nýta betur þá þjónustu og möguleika sem samfélagið hefur upp á að bjóða. Gera þeim þar með lífið auðveldara, jafnframt því sem þeir yrðu smám saman hæfari til að rjúfa einangrun sína, bæta menntun og lífskjör, sjálfum sér og þjóðfélaginu í heild til heilla.

Við slíka þjónustumiðstöð þyrftu að starfa túlkar sem heyrnarskertir gætu leitað til sér að kostnaðarlausu. Mörg dæmi mætti taka þar sem heyrnarskertir þurfa á túlkum að halda til að geta sinnt erindum, félagslífi, námi o.s.frv. Hafa verður hugfast að heyrnarskertir utan Stór-Reykjavíkursvæðis verða líka

að eiga kost á aðstoð túlka sem þurfa þá að geta ferðast til heimabyggðar viðkomandi ef þörf krefur.

Félagsráðgjafi yrði að starfa við þjónustumiðstöðina heyrnarskertum til aðstoðar og leiðbeiningar. Hvort um yrði að ræða einn eða fleiri verður reynslan að leiða í ljós.

Textasímar eða tölvur eru mikilvæg hjálpartæki fyrir heyrnarskerta. Ef slík tæki væru fyrir hendi í þjónustumiðstöðinni gætu heyrnarskertir nýtt sér þá þjónustu og rekið fjölmörg þau erindi sem öðrum þegnum þjóðfélagsins þykir sjálfsagt að gera símleiðis og spara þeim þannig spor og fyrirhöfn. Auðvitað er bæði sjálfsagt og æskilegt að öllum stórum stofnunum og fyrirtækjum væri gert að hafa textasíma - eða tölvu við skiptiborð - líkt og framfylgja á reglum um aðgengi fyrir fatlaða, en þó slíkt næði fram að ganga mundi það aldrei leysa að fullu vanda heyrnarskertra varðandi samband þeirra við umheiminn.

Að öðru leyti vísast til skýrslu nefndar félagsmálaráðherra um málefni heyrnarlausra og niðurstöðu könnunar á félagslegri stöðu heyrnarskertra.
Könnun á aðstöðu einstaklinga með glúten-óþol Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 721

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 383 . mál.

Sþ.

721. Tillaga til þingsályktunar um könnun á aðstöðu einstaklinga með glúten-óþol.

Flm.: Hreggviður Jónsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa nefnd til þess að kanna aðstöðu einstaklinga með glúten-óþol. Skal sérstaklega huga að aukakostnaði þeirra við matargerð og fæðiskostnað. Þá verði kannað með hvaða hætti einstaklingar með glúten-óþol njóti aðstoðar hins opinbera annars staðar á Norðurlöndum, svo sem með greiðslum frá almannatryggingum og hvaða skattalega meðferð þeir fá. Einnig verði kannað hvort gera megi glúten-óþol að skráningarskyldum sjúkdómi hér á landi.

Greinargerð.

Á undanförnum árum hefur aukist tíðni sjúklinga sem greindir hafa verið með glúten-óþol. Miðað við nágrannalöndin má telja líklegt að þrisvar sinnum fleiri sjúklingar séu með glúten-óþol hérlendis en þegar hafa verið greindir, en þeir munu vera um fimmtíu. Ljóst er að sjúkdómur þessi hefur veruleg áhrif á líf þess er hann ber, líkamlega, andlega og fjárhagslega. Möguleikar einstaklinga til að standa straum af þeim aukakostnaði, er til fellur vegna sjúkdómsins, eru mjög mismunandi. Annars staðar á Norðurlöndum er talið að fjórum til fimm sinnum dýrara sé að útbúa mat fyrir fólk með glúten-óþol og vitað er að yfirvöld í Skandinavíu hafa tekið tillit til þessa mikla kostnaðar sem sjúklingar með glúten-óþol verða að bera. Nauðsynlegt er að fá gleggri mynd af stöðu þessa hóps í nágrannalöndunum og hér á landi og því ástæða til að kanna hvort ekki sé rétt að gera sjúkdóminn skráningarskyldan hérlendis.
Vegáætlun 1989–1992 Stjórnartillaga - þingskjal nr. 735

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 392 . mál.

Sþ.

735. Tillaga til þingsályktunar um vegáætlun árin 1989–1992.

(Lögð fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988–89.)

Repró í Gutenberg, (34. bls.).
Endurskoðun iðnaðarstefnu Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 741

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 395 . mál.

Sþ.

741. Tillaga til þingsályktunar um endurskoðun iðnaðarstefnu.

Flm.: Stefán Guðmundsson.

Alþingi ályktar að fela iðnaðarráðherra að koma á fót starfshópi er hafi það verkefni að vinna að endurskoðun iðnaðarstefnu með tilliti til breyttra aðstæðna í þjóðfélaginu og í viðskiptalöndum okkar, sbr. ályktun Alþingis frá 3. maí 1982 og álit samstarfsnefndar um iðnþróun frá maí 1979. Jafnframt skal starfshópurinn leita leiða til að bæta starfsskilyrði íslensks iðnaðar og gera tillögur þar um.

Greinargerð.

Þann 21. september 1978 skipaði þáverandi iðnaðarráðherra samstarfsnefnd um iðnþróun sem hafði það hlutverk m.a. að vera ráðherra til ráðgjafar um mótun heildarstefnu í iðnaðarmálum og að efla samstarf innan iðnaðarins um að hrinda í framkvæmd þeim aðgerðum sem samstaða næðist um í nefndinni og á vettvangi ríkisstjórnar og Alþingis. Í maí 1979 skilaði nefndin mjög áhugaverðri og ítarlegri skýrslu sem síðar var birt sem fylgiskjal með tillögu iðnaðarráðherra til þingsályktunar um iðnaðarstefnu á þskj. 700 á 100 löggjafarþingi 1978–79. Þar segir m.a.:

„Með tillögum þeim, sem hér fara á eftir, er stefnt að því að skapa íslenskum iðnaði hagstæð vaxtarskilyrði með samræmdum aðgerðum af hálfu ríkisins, sveitarfélaga, opinberra stofnana, samtaka atvinnulífsins og fyrirtækja í iðnaði. Með tillögunum er reynt að samræma þau öfl sem mest áhrif hafa á mótun iðnaðar í þá átt að hagnýta innlendar aðstæður til arðbærrar framleiðslu fyrir innlendan markað og til útflutnings, og auka framleiðni iðnaðarins og efla hann til að mæta vaxandi samkeppni á heimsmarkaði og hagnýta þau tækifæri sem greiðari alþjóðaverslun býður upp á.“

Frá því að þessi skýrsla var lögð fram hefur margt breyst í íslensku þjóðlífi og ýmsar breytingar eru í sjónmáli sem gefa tilefni til að endurmeta

stefnuna í iðnaðarmálum. Veigamiklar ástæður endurskoðunar eru þær stefnubreytingar í undirstöðuatvinnuvegum þjóðarinnar sem orðið hafa síðan skýrslan var gerð og Alþingi samþykkti ályktunina. Er þar átt við stjórn fiskveiða með mjög heftri sókn annars vegar og hina ströngu framleiðslustýringu og framleiðslutakmarkanir sem teknar hafa verið upp í landbúnaði. Þessar aðgerðir bitna mjög á landsbyggðinni sem nú býr við „kvótakerfi“ í meginhluta atvinnustarfsemi sinnar á sama tíma og atvinnulíf höfuðborgarsvæðisins er að langmestu leyti „frjálst“.

Vegna þessarar þróunar er nauðsynlegt að endurmeta vægi undirstöðuatvinnuveganna. Mikilvægi iðnþróunar hefur aukist frá því sem var, sérstaklega þegar litið er til landsbyggðarinnar, því að enn er mannafli á Íslandi í vexti og því verður starfstækifærum að fjölga. En auk þeirra breytinga, sem gerst hafa innan lands, eru í sjónmáli breytingar í viðskiptalöndum okkar sem hvort tveggja í senn munu skapa ný vandamál og nýja möguleika. Með allt þetta í huga virðist augljóst að Ísland verði að hafa iðnaðarstefnu sem hæfi þessum nýju aðstæðum og því er þessi tillaga flutt.
Sveigjanleg starfslok Nefndarálit - þingskjal nr. 747

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 42 . mál.

Sþ.

747. Nefndarálit um till. til þál. um nýjar reglur um starfslok og starfsréttindi.

Frá félagsmálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið á nokkrum fundum. Umsagnir bárust frá Alþýðusambandi Íslands, Bandalagi háskólamenntaðra ríkisstarfsmanna, landlækni og Vinnumálasambandi samvinnufélaganna og kemur þar fram stuðningur við efni tillögunnar.

Nefndin mælir með samþykkt tillögunnar með breytingu á orðalagi og heiti hennar sem fram kemur á sérstöku þingskjali.

Alþingi, 6. apríl 1989.

Hjörleifur Guttormsson,

Eiður Guðnason,

Guðni Ágústsson.

form., frsm.

fundaskr.

Birgir Ísl. Gunnarsson.

Hreggviður Jónsson.

Alexander Stefánsson.

Þórhildur Þorleifsdóttir.
Sveigjanleg starfslok Breytingartillaga - þingskjal nr. 748

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 42 . mál.

Sþ.

748. Breytingartillögur við till. til þál. um nýjar reglur um starfslok og starfsréttindi.

Frá félagsmálanefnd.

1. Tillögugr. orðist svo:

. Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að skipa nefnd til að móta tillögur um sveigjanleg starfslok.

2. Fyrirsögn tillögunnar verði: Till. til þál. um sveigjanleg starfslok.
Kjararannsóknir Nefndarálit - þingskjal nr. 749

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 48 . mál.

Sþ.

749. Nefndarálit um till. til þál. um að efla kjararannsóknir.

Frá félagsmálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna á mörgum fundum. Umsagnir bárust frá Alþýðusambandi Íslands, Bandalagi háskólamenntaðra ríkisstarfsmanna, Hagstofu Íslands, Kennarasambandi Íslands, Sambandi íslenskra sveitarfélaga, Vinnumálasambandi samvinnufélaganna og Þjóðhagsstofnun. Allir þessir aðilar taka undir efni tillögunnar og mæla með samþykkt hennar. Í umsögn Þjóðhagsstofnunar og fleiri umsagnaraðila koma fram ábendingar um hvernig efla megi kjararannsóknir frá því sem nú er.

Nefndin mælir með því að tillagan verði samþykkt með breytingu á orðalagi sem fram kemur á sérstöku þingskjali.

Alþingi, 6. apríl 1989.

Hjörleifur Guttormsson,

Eiður Guðnason,

Guðni Ágústsson.

form., frsm.

fundaskr.

Birgir Ísl. Gunnarsson.

Hreggviður Jónsson.

Alexander Stefánsson.

Þórhildur Þorleifsdóttir.
Kjararannsóknir Breytingartillaga - þingskjal nr. 750

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 48 . mál.

Sþ.

750. Breytingartillaga við till. til þál. um að efla kjararannsóknir.

Frá félagsmálanefnd.

Tillgr. orðist svo:

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að sjá til þess að kjararannsóknir verði efldar og samræmdar. Í því skyni verði launamiðar og skattagögn þannig úr garði gerð að fram komi á launamiðum sem öruggastar upplýsingar um fjölda vinnustunda að baki dagvinnulaunum, yfirvinnulaunum og öðrum launagreiðslum. Jafnframt verði starfsheiti skilgreind og samræmd og þau tilgreind á launamiðum og skattframtali. Enn fremur verði settar reglur sem tryggi skil á launamiðum og réttum upplýsingum.
Björgunarmál og slysavarnir Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 753

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 400 . mál.

Sþ.

753. Tillaga til þingsályktunar um eflingu fræðslustarfs í grunnskólum og framhaldsskólum um björgunarmál og slysavarnir.

Flm.: Óli Þ. Guðbjartsson, Alexander Stefánsson, Sighvatur Björgvinsson,

Aðalheiður Bjarnfreðsdóttir, Auður Eiríksdóttir, Þórhildur Þorleifsdóttir.

Margrét Frímannsdóttir.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra, félagsmálaráðherra, samgönguráðherra og heilbrigðis- og tryggingamálaráðherra að skipa starfshóp er fái það verkefni að efla til muna kynningar- og fræðslustarf um björgunarmál og slysavarnir í grunnskólum og framhaldsskólum landsins.

Starfshópurinn leiti í þessum tilgangi samstarfs við hjálpar- og björgunarsveitir sem og slysavarnadeildir og hverja aðra þá aðila, sem starfa á þessum vettvangi, um að skipuleggja og efla enn betur en nú er a.m.k. árlegt kynningar- og fræðslustarf í öllum grunnskólum og framhaldsskólum á landinu.

Kostnaður við þessa fræðslu greiðist sem hluti annars rekstrarkostnaðar skólanna.

Greinargerð.

Framkvæmd slysavarna og björgunarmála hefur um langan aldur hvílt mjög á óeigingjörnu starfi sjálfboðaliða hér á landi. Enda þótt nokkur opinber stuðningur hafi verið við ýmsa þætti þessara mála hafa sjálfboðaliðar borið hitann og þungann, ekki síst þegar mest hefur á reynt er slys eða annan vanda hefur borið að höndum.

Þessi starfsemi hefur orðið æ margþættari á undanförnum árum, einkum vegna margháttaðra tækniframfara, t.d. á sviði fjarskipta og hvers konar annars búnaðar í þessu sambandi. Þá hefur og önnur þróun í þjóðfélaginu aukið gildi og jafnframt margbreytni þess starfs sem slysavarnadeildir og björgunarsveitir vinna víða um land. Leitarsvæði eru stundum afar stór, hvort sem er á sjó eða

landi, og ætíð er kallað til sjálfboðaliðanna án nokkurs fyrirvara.

Það er þess vegna fátt þýðingarmeira en að þessir aðilar séu stöðugt í viðbragðsstöðu og njóti svo góðrar þjálfunaraðstöðu sem frekast er kostur. Einnig skiptir miklu máli að eðlileg og stöðug endurnýjun geti orðið á sem flestum sviðum þessa starfs, hvort sem varðar mannafla og þekkingu hans og þjálfun ellegar tækjabúnaðar og alla þróun í þeim efnum. Loks skiptir ekki litlu máli að stöðugt sé viðhaldið kynningu og áhuga almennings á gildi þessarar starfsemi og sífelldum stuðningi við hana.

Það er skoðun flutningsmanna þeirrar tillögu til þingsályktunar, sem hér er fram borin, að efling hvers konar kynningarstarfs og skipulagðrar fræðslu í skólum landsins sé vænlegasta leiðin til áframhaldandi framfara á þessum sviðum. Í þeim tilgangi er tillaga þessi flutt.
Veiðar á hrefnu Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 754

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 401 . mál.

Sþ.

754. Tillaga til þingsályktunar um að heimila veiðar á hrefnu.

Flm.: Sighvatur Björgvinsson, Skúli Alexandersson.

Alþingi ályktar að skora á sjávarútvegsráðherra að heimila takmarkaðar veiðar á hrefnu sumarið 1989. Veiðarnar skulu stundaðar undir umsjón Hafrannsóknastofnunar og í því skyni m.a. að meta ástand og stærð hrefnustofnsins og leggja grundvöll að hagnýtingu hans í atvinnuskyni í samræmi við niðurstöður um veiðiþol hans.

Greinargerð.

Nú um fárra ára skeið hafa veiðar á hrefnu verið bannaðar. Þegar það var gert var talin nokkur óvissa um stærð hrefnustofnsins og töldu jafnvel sumir að hrefnum kynni að hafa fækkað svo við landið að ástæða væri til þess að draga mjög verulega úr veiðum eða jafnvel að hætta þeim. Slíkt var þó alls ekki áformað heldur þvert á móti fyrirhugað að veita veiðiheimildir, en mjög takmarkaðar í samræmi við sérstaka áætlun um veiðar á hrefnu undir stjórn og eftirliti Hafrannsóknastofnunar. Sú áætlun sá hins vegar aldrei dagsins ljós af ýmsum ástæðum.

Árlega hafa menn hins vegar átt á því von að áætlun þessi kæmi fram og veiðar gætu hafist. Það fólk, sem haft hafði lífsviðurværi sitt af veiði og verkun hrefnu og lagt fram verulega fjármuni til þess að byggja upp aðstöðu til veiða og vinnslu, hefur stöðugt lifað í voninni um að þær veiðar, sem sjávarútvegsráðuneytið hafði boðað, gætu hafist. Þessir menn hafa lagt mjög hart að sér við að þrauka og lifað í voninni. Þeir hafa reynt með harðfylgi og atorku að halda við skipum og búnaði í landi og orðið að leggja á sig og fjölskyldur sínar þunga byrði. Sama má segja um aðra sem atvinnu sína áttu undir þessum veiðum. Um var þar að ræða íbúa fámennra byggðarlaga, einkum á Vestur- og Norðurlandi, þar sem atvinnulíf er fábreytt og örðugt. Fólkið á þessum stöðum hefur beðið og vonað ár hvert að takmarkaðar veiðar gætu hafist en ávallt orðið fyrir vonbrigðum.

Á þeim árum, sem liðið hafa án þess að hrefnuveiðar væru stundaðar, hefur ýmis ný vitneskja bæst við um hrefnufjölda við Ísland. Við talningu hefur komið í ljós að hrefnur eru við og umhverfis landið í þúsundatali og eru menn almennt sammála um að engin ástæða sé til að ætla að stofninn sé í hættu heldur bendi þvert á móti allt til þess að meira en óhætt sé að hefja hrefnuveiðar í atvinnuskyni á ný.

Það er ekki nauðsynlegt að halda þeim, sem afkomu sína eiga undir hrefnuveiðum, í frekari óvissu um framtíð veiðanna og það er ástæðulaust að ganga ekki úr skugga um það með takmörkuðum veiðum að óhætt sé að nýta þessa auðlind sjávarins með eðlilegum og skynsamlegum hætti eins og allt bendir til að mögulegt sé.
Menningarsamskipti við Vestur-Íslendinga í Kanada Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 783

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 423 . mál.

Sþ.

783. Tillaga til þingsályktunar um viðskipti og menningarsamskipti við byggðir Vestur-Íslendinga í Kanada.

Flm.: Óli Þ. Guðbjartsson, Aðalheiður Bjarnfreðsdóttir, Benedikt Bogason.

Alþingi ályktar að fela utanríkisráðherra að skipa nefnd er fái það hlutverk að kanna möguleika á að efla viðskipti og menningarsamskipti við byggðir Vestur-Íslendinga í Kanada.

Nefndin skili áfangaskýrslu um störf sín fyrir árslok 1989.

Greinargerð.

Samskipti við byggðir Vestur-Íslendinga hafa án efa verið nokkur allt frá þeim tíma að fjöldi fólks fluttist vestur um haf á seinni hluta síðustu aldar. Trúlega hafa þó samskiptin verið strjál vegna fjarlægðar og erfiðra samgangna en hafa þó einkum orðið vegna fjölskyldutengsla.

Það er fyrst á seinustu áratugum sem efnt er til fjölmennra ferða Vestur-Íslendinga hingað til lands og jafnframt því að héðan er farið í heimsóknir vestur af ýmsu tagi, bændaferðir, kórar í söngferðalög og annað í þeim dúr.

Flestir forsetar lýðveldisins munu hafa sótt byggðir Vestur-Íslendinga heim einhvern tíma á ferli sínum.

Lítið mun hins vegar hafa verið um skipulagðar heimsóknir skólafólks eða vinabæjatengsl eins og tíðkast á milli Norðurlandanna. Sáralítið mun hafa verið um tilraunir til viðskiptasambanda á milli þessara aðila. Væri þó út af fyrir sig forvitnilegt að kanna það sérstaklega hvort finna mætti þar einhverja leið sem jafnframt gæti orðið til að efla þessi samskipti til muna frá því sem nú er. Í þeim tilgangi sérstaklega er tillaga þessi til þingsályktunar flutt.
Hafnaáætlun 1989–1992 Stjórnartillaga - þingskjal nr. 800

1988–89. – 1058 ár frá stofnun Alþingis.

111. löggjafarþing. – 440 . mál.

Sþ.

800. Tillaga til þingsályktunar um hafnaáætlun fyrir árin 1989–1992.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988–89.)

REPRÓ Í GUT – Töflur – Aths. – Fylgiskjal – Bls. 1 – 18.