arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Endurskoðun umferðarlaga Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 660

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 407 . mál.

660. Tillaga til þingsályktunar um endurskoðun umferðarlaga.

Flm.: Ingibjörg Pálmadóttir, Finnur Ingólfsson.

Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að hraða endurskoðun umferðarlaga, nr. 50/1987, með síðari breytingum, m.a. með eftirfarandi að markmiði:

Auka fræðslu og forvarnastarf í skólum.

Auka og bæta ökukennslu á bifhjól og létt bifhjól til samræmis við þær kröfur sem gerðar eru til undirbúnings ökuprófs á bifreiðum.

Lögfesta skyldu ökumanna og farþega á bifhjólum til að nota hlífðarfatnað.

Kanna, m.a. í samráði við slysaskráningardeild Borgarspítalans, hvort nauðsynlegt sé að hækka aldursmörk fyrir ökupróf á bifhjól og létt bifhjól með tilliti til mikillar slysatíðni ökumanna og farþega þessara ökutækja.

Kanna hvort nauðsynlegt sé að skipta bifhjólum í flokka eftir stærð og vélarafli þeirra og áskilja t.d. reynslu eða hærri aldur til að fá ökuleyfi á aflmeiri bifhjól, m.a. með hliðsjón af reglum innan Evrópubandalagsins og í öðrum nágrannalöndum okkar.

Greinargerð.

Markmið endurskoðunar umferðarlaga hlýtur m.a. að beinast að því að leitast við að draga úr þeim mikla fjölda umferðarslysa sem ungmenni verða fyrir hér á landi á bifhjólum.

Samkvæmt slysaskráningum er tíðni bifhjólaslysa hlutfallslega hærri en tíðni bifreiðaslysa og bifhjólaslys hafa þá sérstöðu að þar slasast oftast mjög ungt fólk. Samkvæmt könnun á slysadeild Borgarspítalans slösuðust 454 í bifhjólaslysum á þremur árum (1987–1989), eða um 7% slasaðra í umferðarslysum. 77% slasaðra voru á aldrinum 15–24 ára og 20% slasaðra voru 15 ára. 58% slasaðra voru á aldrinum 15–19 ára sem sýnir glöggt að úrbóta er þörf til að draga úr slysatíðni í þessum aldurshóp. Á árunum 1981 og 1990 létust 15 ungmenni í bifhjólaslysum.

Tíðni bifhjólaslysa er margföld miðað við tíðni bifreiðaslysa eða um fimmföld sé miðað við fjölda farartækja, eða 92 slys á hver 1.000 bifhjól, á móti 19 slysum á hverjar 1.000 bifreiðar. Tíðni bifhjólaslysanna er því 9,2% af fjölda hjólanna og er það uggvænleg tala.

Vitað er með vissu að aðeins 13% slysa á bifhjólum á árunum 1987–1989 urðu í vinnutíma og bendir það til að bifhjól, bæði létt og þung, séu notuð sem leiktæki. Því virðist sem kapp, lífsorka og hraðafíkn unglinga á aldrinum 15–20 ára fari illa saman við þau öflugu farartæki sem þeim standa til boða. Einnig má ráða af þessum tölum að ökukennslu á bifhjól, bæði létt og þung, sé verulega ábótavant og er mjög brýnt að bæta þar úr.

Flestir geta verið sammála um að aukin og lengd ökukennsla sé grunnurinn að bættri umferðarmenningu og fækkun slysa. Því er vert að fagna sérstaklega þeim tillögum sem hafa komið fram um bætta og aukna ökukennslu og skora á Umferðarráð, sem væntanlega tekur innan tíðar við skipulagningu umferðarkennslu, að auka og lengja ökunám til að nemendur fái í námi að takast á við sem fjölbreyttastar aðstæður við akstur.

Fylgiskjal.

Upplýsingar um bifhjólaslys.

(Úr grein Brynjólfs Mogensens í Morgunblaðinu 2. ágúst 1991.)
Leifturljós og neyðarsendir á flotbúninga Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 664

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 411 . mál.

664. Tillaga til þingsályktunar um leifturljós og neyðarsendi á flotbúninga.

Flm.: Árni Johnsen, Guðjón Guðmundsson, Ólafur Þ. Þórðarson,

Sigríður A. Þórðardóttir, Össur Skarphéðinsson, Árni R. Árnason, Hjálmar Jónsson,

Guðmundur Hallvarðsson, Jóna Valgerður Kristjánsdóttir, Tómas Ingi Olrich,

Kristinn H. Gunnarsson, Árni M. Mathiesen, Kristín Einarsdóttir.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að gangast fyrir því í samvinnu við Raunvísindastofnun, Verkfræðistofnun og Líffræðistofnun Háskóla Íslands að hannaður verði til notkunar á Íslandsmiðum neyðarsendir á flotbúninga, svo og leifturljós, til að auðveldara verði að staðsetja menn sem lent hafa í sjávarháska.

Greinargerð.

Mikilvægi skjótrar björgunar úr sjó á Íslandsmiðum er óumdeilt. Smám saman hefur þekking aukist á viðbrögðum við aðhlynningu, handbrögðum við björgun og tækni leitarmanna til þess að skyggnast eftir manni sem fallið hefur útbyrðis.

Maður, sem fallið hefur útbyrðis og liggur í köldum sjó, hefur afar takmarkaða möguleika á að gefa merki um hvar hann er staðsettur. Ef skyggni er lélegt eða mikill sjór er viðbúið að hann finnist ekki, jafnvel þótt hann liggi nærri leitarsveit. Á þessu sviði er mikilvægt að þróa betri tækni til þess að sá sem fallið hefur útbyrðis greinist eða sjáist betur af leitarmönnum.

Með tillögu þessari er samgönguráðherra falið, í samvinnu við Raunvísindastofnun, Verkfræðistofnun og Líffræðistofnun Háskóla Íslands, að kanna þá möguleika, sem fyrir hendi eru, til að þróa betri aðferðir og tækni við björgun úr sjávarháska með því að setja á flotbúninga leifturljós og neyðarsendi til þess að auðvelda staðsetningu manna sem fallið hafa útbyrðis. Flutningsmönnum er kunnugt um að nú þegar liggur fyrir hjá þessum stofnunum mikil þekking á mörgum þáttum málsins og þess vegna er brýnt að fela samgönguráðuneytinu forustu um að leiða þessa aðila saman með það að markmiði að hannaður verði nýr björgunarbúnaður sem reynslan sýnir að mikil þörf er fyrir. Þá er einnig mikilvægt að flotbúningar verði bornir saman, varmaeinangrun, efniseiginleikar og slitþol þeirra mælt og þannig unnið að því að velja besta fáanlegan búnað til verndunar lífi íslenskra sjómanna og sæfara.

Fyrir skömmu var vélstjóra á togaranum Krossnesi SA 308 bjargað eftir að skipið sökk. Allt bendir til að það hafi orðið skipverjanum til lífs að hann rak hreinlega inn í ljósgeisla frá kastara leitarskips. Í þessu tilviki hefði leifturljós eða neyðarsendir stóraukið líkur á björgun sjómannsins. Með nýjustu tækni má ætla að slíkt öryggistæki sé ekki fyrirferðarmeira en greiðslukort.

Ýmiss konar tækniþekkingu á þessu sviði hefur verið safnað saman víða í heiminum og úttekt á henni ætti að auðvelda framgang verkefnisins.
Fræðslu- og kynningarþættir um störf Alþingis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 665

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 412 . mál.

665. Tillaga til þingsályktunar um gerð fræðslu- og kynningarþátta um störf Alþingis.

Flm.: Árni Johnsen, Guðni Ágústsson, Kristín Ástgeirsdóttir,

Árni R. Árnason, Kristinn H. Gunnarsson,

Rannveig Guðmundsdóttir, Árni M. Mathiesen.

Alþingi ályktar að fela forsætisráðuneytinu og menntamálaráðuneytinu að semja við sjónvarpið um gerð fræðslu- og kynningarþátta um störf Alþingis og alþingismanna.

Greinargerð.

Mikilvægt er að efla skilning þjóðarinnar á því starfi sem fer fram á Alþingi. Það er löngu ljóst að landsmenn hafa ekki haft tækifæri til þess sem skyldi að kynnast starfsemi Alþingis. Margt bendir til þess í umræðu á Íslandi að fólk hafi mjög bjagaða mynd af þeirri fjölþættu og viðamiklu starfsemi sem fer fram í Alþingi og hjá alþingismönnum. Oft er fjallað um það í almennri umræðu að fáir þingmenn sitji í þingsal og það er eins og margir haldi að það gefi einhverja raunverulega mynd af starfi Alþingis. Þá vantar inn í myndina fjölmarga þætti, nefndafundi, ýmiss konar erindi og aðra fundi, fjölþætt starf sem bæði er unnið innan veggja þeirra bygginga sem tilheyra Alþingi og utan þeirra.

Hægt er að vinna slíka þætti á marga vegu, en fyrst og fremst er það réttur íslenskra borgara að fá tækifæri til að fylgjast með starfsemi Alþingis á raunhæfan hátt og meta þannig störf og þróun Alþingis í stað þess að þurfa stanslaust að byggja á æðisundurslitnum upplýsingum um þessi mál í fjölmiðlum. Til að mynda væri æskilegt að gera 20–25 stutta þætti um þetta efni, 5–7 mínútna þætti, og tengja þá markvisst fréttatímum sjónvarps. Þá væri hægt að gera efnið spennandi með viðtölum við þingmenn og aðra um verklag, umræður á bak við tjöldin og ýmsa þætti sem sjaldan eru í sviðsljósinu. Slíkt átak í kynningu á störfum Alþingis ætti að verða til þess að auka traust almennings á störfum Alþingis og liður í því að ekki verði trúnaðarbrestur milli Alþingis og þjóðarinnar.
Fréttamaður Ríkisútvarpsins á Vesturlandi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 705

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 447 . mál.

705. Tillaga til þingsályktunar um fréttamann Ríkisútvarpsins á Vesturlandi.

Flm.: Ingibjörg Pálmadóttir, Jóhann Ársælsson,

Guðjón Guðmundsson, Sturla Böðvarsson.

Alþingi ályktar að skora á menntamálaráðherra að hlutast til um að Ríkisútvarpið ráði til starfa fréttamann til öflunar frétta fyrir fréttastofu Ríkisútvarpsins og úrvinnslu á fréttatengdu efni frá Vesturlandi fyrir báðar rásir hljóðvarps og sjónvarp. Fréttamaðurinn starfi með fréttariturum útvarps og sjónvarps á Vesturlandi þegar því verður við komið.

Greinargerð.

Í útvarpi allra landsmanna gera menn kröfu til að njóta svipaðrar þjónustu og hlustunarskilyrða hvar sem þeir búa á landinu. Í ár eru liðin tíu ár frá því að svæðisútvarp á Akureyri tók til starfa og síðan hefur bæst við svæðisútvarp á Austfjörðum og Vestfjörðum.

Enginn vafi leikur á að með tilkomu svæðisútvarps í þessum landshlutum tengjast byggðir betur innbyrðis auk þess sem dagskrárgerðin verður fjölbreyttari og höfðar betur til hlustenda víðs vegar um landið með landshlutatengdu efni. Enn fremur eykur það skilning landsmanna á því hvað er að gerast á landinu öllu.

Svæðisútvarp á vegum Ríkisútvarpsins, sem er nú starfrækt á Vestfjörðum, Austfjörðum og Akureyri, hefur fyrir löngu sannað ágæti sitt. Það fyllir út í aðaldagskrá Ríkisútvarpsins, bæði með almennu útvarpsefni, fréttum eða fréttatengdum þáttum. Á því er enginn vafi að landshlutatengt efni frá svæðisútvarpsstöðvunum bætir mjög dagskrá útvarpsins.

Í þeim landshlutum, sem ekki hafa enn notið þessarar þjónustu eða aðstöðu til að bæta dagskrána, finnst notendum Ríkisútvarpsins þeir vera nokkuð afskiptir. Á þessu þyrfti að verða breyting. Menntamálaráðherra hefur lýst því yfir á Alþingi að ekki sé fyrirhugað að fjölga svæðisútvarpsstöðvum í bráð vegna fjármagnsskorts þrátt fyrir að það sé á stefnuskrá Ríkisútvarpsins. Í staðinn þyrfti að ná því marki í minni áföngum. Fyrir Vesturland, sem hefur verið afskipt á þessu sviði, væri það nokkur áfangi ef Ríkisútvarpið réði til starfa fréttamann með búsetu og starfsaðstöðu í landshlutanum sem annaðist öflun frétta og úrvinnslu á fréttatengdu efni frá Vesturlandi fyrir báðar rásir hljóðvarps. Fréttaritarar útvarps og sjónvarps á svæðinu hafa misjafna aðstöðu til að leggja vinnu í fréttaöflun, fréttamaður útvarpsins þar gæti aðstoðað þá og því ekki aðeins bætt tengsl útvarpsins við Vesturland með beinni fréttamennsku heldur einnig styrkt þá starfsemi útvarpsins sem þegar er fyrir hendi.

Íbúar á Vesturlandi telja sig eiga rétt á því að fá svipaða þjónustu frá Ríkisútvarpinu og íbúar annarra landshluta. Á meðan vinnsla frétta og dagskrárefnis er ekki svipuð í öllum landshlutum skortir nokkuð á að aðstaða landsmanna í þessu efni sé jöfn.
Fjármögnun samgöngumannvirkja Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 712

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 454 . mál.

712. Tillaga til þingsályktunar um fjármögnun á gerð vega og tengdra samgöngumannvirkja.

Flm.: Árni M. Mathiesen, Árni R. Árnason, Einar K. Guðfinnsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að skipa nefnd sem hafi eftirfarandi verkefni:

að kanna hvar sé mögulegt og réttlætanlegt að fjármagna gerð vega og tengdra samgöngumannvirkja á annan hátt en með framlögum samkvæmt núgildandi lögum um bensíngjald og Vegasjóð.

að kanna hvernig þurfi að breyta núgildandi lögum um bensíngjald og Vegasjóð til þess að mögulegt og réttlætanlegt sé að fjármagna vegi og tengd samgöngumannvirki í auknum mæli á annan hátt en nú er gert.

að kanna hvaða áhrif annars konar fjármögnun en með framlögum úr Vegasjóði samkvæmt núgildandi lögum hefði á uppbyggingu samgöngukerfisins.

Greinargerð.

Við gerð langtímaáætlunar í vegagerð, sem lögð var fyrir Alþingi á 113. löggjafarþingi 1990–1991 en hlaut ekki afgreiðslu, var gerð úttekt á vegakerfinu og metið hvað það mundi kosta að koma því í viðunandi horf. Niðurstaðan var sú að heildarkostnaður miðað við vísitölu vegagerðar 4.560 væri 74,1 milljarður króna. Það má áætla að miðað við framlög til vegagerðar síðustu árin tæki það 25–30 ár að ljúka þessum framkvæmdum. Þá er aðeins að litlu leyti tekið tillit til þeirrar þróunar sem mun verða á þessu tímabili og til þeirra framkvæmda sem sú þróun mun útheimta.

Það er því ljóst að fjáröflun til vegagerðar er alls ófullnægjandi jafnvel þótt tekjustofnar væru nýttir til fulls og skiluðu sér að fullu til framkvæmda. Ef auka á framkvæmdir þarf því annaðhvort að hækka hið almenna bensíngjald og þungaskatt eða leita annarra leiða til fjármögnunar vegagerðar. Það má færa rök fyrir því að almenn hækkun á bensíngjaldi og þungaskatti sé ekki heppileg leið, m.a. þar sem hinn almenni greiðandi tengi verðhækkun á bensíni ekki við bætt samgöngumannvirki. Því er skynsamlegt að leita nýrra leiða þó ekki sé hægt að hafna almennri hækkun alfarið.

Víða í Evrópu, t.d. á Ítalíu, Spáni og í Frakklandi, eru vegir fjármagnaðir af einkaaðilum sem síðan hafa rétt á innheimtu veggjalds af þeim sem um veginn fara. Á Norðurlöndum og í Bretlandi er fjöldi brúa og ganga fjármagnaður á þennan hátt og í Bretlandi er áformað að fjármagna vegi á sama hátt. Það er einnig athyglisvert að í Noregi hafa verið tekin upp aðgangsgjöld af bílum sem aka inn í borgir, t.d. í Ósló og Bergen. Annars staðar hafa tímabundið verið tekin upp staðbundin bensíngjöld sem renna í staðbundinn vegasjóð eins og í Tromsö til þess að standa straum af uppbyggingu vegakerfis á því svæði.

Í ljósi þess sem hér kemur fram telja flutningsmenn nauðsynlegt að þessi mál verði könnuð á þann hátt sem fram kemur í tillögunni.
Eftirlit með opinberum framkvæmdum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 728

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 470 . mál.

728. Tillaga til þingsályktunar um eftirlit með opinberum framkvæmdum.

Flm.: Bryndís Friðgeirsdóttir, Jóhann Ársælsson, Steingrímur J. Sigfússon.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að gera ráðstafanir til að auka og bæta eftirlit með opinberum framkvæmdum. Í þessu skyni verði endurskoðuð lög um skipan opinberra framkvæmda, nr. 63 12. maí 1970, lög um opinber innkaup, nr. 52 30. mars 1987, og önnur lagaákvæði á þessu sviði sem ástæða er til að endurskoða. Nýtt frumvarp verði lagt fyrir næsta Alþingi ásamt tillögum um aðrar nauðsynlegar aðgerðir.

Greinargerð.

Hið opinbera hefur veg og vanda af margvíslegum framkvæmdum á fjölmörgum sviðum um allt land. Þessar framkvæmdir eru ýmist alveg á vegum þess eða í samstarfi við aðra aðila. Mjög miklum fjármunum er ráðstafað með þessum hætti. Þess vegna er mikið í húfi að vel takist til við allar framkvæmdir. Því miður eru fjölmörg dæmi um að hið opinbera hafi orðið fyrir tjóni vegna þess að ekki var staðið rétt að framkvæmdum. Einnig gerist það allt of oft að fjárhagsáætlanir fari úr böndum og fjárhagslegt eftirlit bregst.

Eitt það allra mikilvægasta til að tryggja góðan árangur og forðast tjón er að hið daglega eftirlit sé vel af hendi leyst. Af þessum ástæðum er nauðsynlegt að ævinlega séu ráðnir aðilar til eftirlitsins sem hafi möguleika til að fylgjast með hvernig staðið er að verki dag frá degi, bæði vegna verklegra og fjárhagslegra atriða. Því er hagkvæmast að ráða heimamenn til þessarar starfsemi þar sem því verður við komið. Eins og nú er háttað hefur framkvæmdadeild Innkaupastofnunar ríkisins veg og vanda af þessu eftirliti, en hún er í raun ekki hluti af starfsemi Innkaupastofnunar heldur sérstök deild í fjármálaráðuneytinu.

Það var ætlun Alþingis þegar lög um opinber innkaup, nr. 52 30. mars 1987, voru sett að eftirlit með opinberum framkvæmdum yrði í höndum Innkaupastofnunar ríkisins. Þessi ásetningur löggjafans hefur ekki enn orðið að veruleika.

Einnig af þeim sökum er ástæða til að endurskoða umrædd lög og eftir því sem þörf krefur önnur lagaákvæði í þessu sambandi. Rétt er að undirstrika að þótt endurskoðun lagaákvæða um þessi efni sé nauðsynleg er einnig brýnt að betrumbæta framkvæmd þessara mála og ljóst virðist að ýmislegt, sem úrskeiðis hefur farið í opinberum framkvæmdum, má rekja til þess að gildandi lagaákvæðum hefur ekki verið framfylgt.

Fylgiskjal I.

repró í gut (lög)

Fylgiskjal II.

Upplýsingar úr greinargerð Ríkisendurskoðunar

um hönnunar- og eftirlitskostnað við opinberar framkvæmdir

fyrir árin 1989 og 1990.

(Janúar 1992.)
Garðplöntuframleiðsla Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 741

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 483 . mál.

741. Tillaga til þingsályktunar um garðplöntuframleiðslu.

Flm.: Valgerður Sverrisdóttir.

Alþingi ályktar að fela landbúnaðarráðherra að kanna möguleika á að Skógrækt ríkisins dragi úr eða hætti framleiðslu á garðpöntum þannig að aðrir garðplöntuframleiðendur fái aukinn hlut í framleiðslunni hér á landi.

Greinargerð.

Segja má að skógrækt í landinu hafi aukist með ári hverju frá lokum heimsstyrjaldarinnar síðari og á eftir að aukast mikið á næstu árum ef áætlanir standast. Einnig hefur orðið mikil breyting á áhuga fólks á garðrækt og má segja að runnar og tré hafi verið gróðursett í húsagörðum um allt land þar sem náttúrufarslegar aðstæður leyfa. Þetta kallar á mikla framleiðslu plantna. Samt sem áður bendir margt til að um offramleiðslu sé að ræða hér á landi bæði á garðplöntum og skógarplöntum. Því er brýnt að komið verði á einhvers konar skipulagi á framleiðsluna þannig að þau verðmæti, sem hér um ræðir, fari ekki forgörðum.

Samkvæmt fjárlögum er Skógrækt ríkisins gert að skapa sér miklar sértekjur á ári hverju. Þetta gerir hún m.a. með því að selja plöntur. Á sama tíma hafa einstaklingar verið að byggja upp aðstöðu til plöntuframleiðslu víða um land. Framleiðslugeta þeirra gæti fullnægt eftirspurn eftir garðplöntum ef þeir væru einir um þann markað. Því er ástæða til þess að athugað verði hvort ekki sé skynsamlegt og eðlilegt að garðplöntuframleiðendur fái aukna hlutdeild í framleiðslu á garðplöntum og jafnvel einnig skógarplöntum í framtíðinni.

Þess má geta að sú breyting hefur orðið á rekstri gróðrarstöðvar Skógræktar ríkisins á Hallormsstað að þar hefur verið lögð af ræktun og sala á garðplöntum og einkaaðilar hafa tekið við því hlutverki að þjónusta íbúa Austurlands á því sviði. Þessi breyting þykir leiða af sér sérhæfni og aukna hagkvæmni stöðvarinnar.
Fríverslunarsamningur EFTA við Tyrkland Nefndarálit - þingskjal nr. 788

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 395 . mál.

788. Nefndarálit um till. til þál. um fullgildingu fríverslunarsamnings milli ríkja Fríverslunarsamtaka Evrópu (EFTA) og lýðveldisins Tyrklands.

Frá meiri hluta utanríkismálanefndar.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og fékk á sinn fund utanríkisráðherra, embættismenn utanríkisráðuneytisins og Sigríði Guðmundsdóttur frá Rauða krossi Íslands.

Grundvöllur tillögunnar er sú staðreynd að vörum frá EFTA-ríkjum og EB-ríkjum er mismunað á tyrkneska markaðinum vörum frá EB-ríkjum í hag. Ástæða þessa er að viðskipti Tyrklands og EB-ríkja byggjast á fríverslunarsamningi sem gerður var árið 1963 og kom til framkvæmda árið 1973. Síðan þá hafa tollar stiglækkað á vörum sem fluttar eru milli Tyrklands og EB-ríkja. Frá og með ársbyrjun 1995 verða allar hindranir á viðskiptum Tyrklands og EB-ríkja, sem enn eru til staðar, afnumdar.

Vegna þessa ástands voru að frumkvæði Austurríkis, Sviss og Svíþjóðar, sem mestra hagsmuna höfðu að gæta, hafnar viðræður um fríverslunarsamning milli EFTA-ríkjanna og Tyrklands.

Með fríverslunarsamningi við Tyrkland fá EFTA-ríkin sömu meðferð og EB-ríkin á hinum tyrkneska markaði og frá og með 1995 verður einnig komið á tollfrelsi í vöruviðskiptum landanna að frátöldum viðskiptum með landbúnaðarvörur. Þannig hafa EFTA-ríki fengið þeim kröfum, sem lágu til grundvallar samningaviðræðunum, framgengt. Með samningnum er komið á fríverslunarsvæði og innan þess verður öllum hindrunum á viðskiptum með iðnaðarvarning, tilteknar vörur unnar úr landbúnaðarhráefnum og sjávarafurðir, smám saman rutt úr vegi. Þannig verður komið á fullri fríverslun með fisk og fiskafurðir í viðskiptum við Tyrkland með sama hætti og innan EFTA. Fríverslun með fisk og fiskafurðir verður komið á í áföngum á fjórum árum að því er varðar niðurfellingu tolla í Tyrklandi, en það er sami aðlögunartími og gildir fyrir ýmsar iðnaðarvörur. Samningurinn við Tyrkland er nauðsynlegur til að koma í veg fyrir að íslenskum vörum verði mismunað gagnvart vörum annarra ríkja í Tyrklandi.

Meiri hluti nefndarinnar leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 13. apríl 1992.

Ey. Kon. Jónsson,

Rannveig Guðmundsdóttir.

Björn Bjarnason.

form., frsm.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.

Árni R. Árnason.
Fríverslunarsamningur EFTA við Tyrkland Dagskrá - þingskjal nr. 810

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 395 . mál.

810. Tillaga til rökstuddrar dagskrár í málinu: Till. til þál. um fullgildingu fríverslunarsamnings milli ríkja Fríverslunarsamtaka Evrópu (EFTA) og lýðveldisins Tyrklands.

Frá minni hluta utanríkismálanefndar (ÓRG, ISG).

Með vísan til þess að

- Alþingi samþykkir að lýsa yfir stuðningi við sjálfstæðisbaráttu Kúrda og fordæmir harðlega mannréttindabrot stjórnvalda í Tyrklandi gagnvart Kúrdum,

- Alþingi samþykkir að árétta þá stefnu Íslendinga að viðurkenna beri sjálfsákvörðunarrétt smáþjóða og þjóðabrota og tryggja að staðinn sé vörður um mannréttindi íbúa sem eru að berjast gegn ofbeldi, árásum og kúgun,

- Alþingi samþykkir að fela ríkisstjórninni að senda fulltrúa íslenskra stjórnvalda til Tyrklands til að flytja ríkisstjórn Tyrklands mótmæli íslenskrar þjóðar vegna kúgunar á Kúrdum og til að flytja fulltrúum Kúrda stuðning og samúð frá íslensku þjóðinni,

- Alþingi samþykkir að flutt verði skýrsla um viðræður fulltrúa íslenskra stjórnvalda í Tyrklandi og síðan verði metið hvenær fríverslunarsamningur ríkja EFTA við Tyrkland verði tekinn til frekari meðferðar á Alþingi,

samþykkir Alþingi að vísa dagskrármálinu frá og taka fyrir næsta mál á dagskrá.
Könnun á tíðni og orsökum sjálfsvíga Nefndarálit - þingskjal nr. 863

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 67 . mál.

863. Nefndarálit um till. til þál. um könnun á tíðni og orsökum sjálfsvíga.

Frá allsherjarnefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið. Á fund nefndarinnar komu Axel Eiríksson og Lilja Óskarsdóttir frá forvarnahópi gegn sjálfsvígum ungmenna. Umsagnir bárust frá eftirtöldum aðilum: Barnageðlæknafélagi Íslands, biskupi Íslands, Félagi um sorg og sorgarviðbrögð, fræðsluskrifstofum Austurlandsumdæmis, Norðurlandsumdæmis eystra, Reykjanesumdæmis, Suðurlandsumdæmis og Vesturlandsumdæmis, geðdeild Borgarspítalans, Geðlæknafélagi Íslands, Forvarnahópi gegn sjálfsvígum ungmenna, landlæknisembættinu, Rannsóknastofnun uppeldis- og menntamála, Sálfræðingafélagi Íslands og Siðfræðistofnun Háskóla Íslands.

Í tillögunni er lagt til að skipuð verði nefnd sem kanni tíðni og orsakir sjálfsvíga. Það er skoðun nefndarinnar að hér sé um mjög brýnt mál að ræða. Í ljósi þess að skjótra aðgerða er þörf og að talsverðar rannsóknir eru nú þegar hafnar er varða sjálfsvíg hér á landi er það skoðun nefndarinnar að hraða beri þeim rannsóknum jafnframt því að notaðar verði rannsóknir sem gerðar hafa verið hér á landi og erlendis. Nefndin, sem skipuð verði, hraði störfum sínum og geri tillögur um fyrstu úrbætur í haust. Gerð er breytingartillaga við 2. mgr. tillögunnar þannig að nefndin verði skipuð bæði lærðum og leikum.

Nefndin mælir með samþykkt þingsályktunartillögunnar með breytingum þeim sem gerð er grein fyrir á sérstöku þingskjali.

Björn Bjarnason var fjarstaddur afgreiðslu málsins.

Alþingi, 7. maí 1992.

Sólveig Pétursdóttir,

Ingi Björn Albertsson.

Anna Ólafsdóttir Björnsson.

form., frsm.

Kristinn H. Gunnarsson.

Ey. Kon. Jónsson.

Ólafur Þ. Þórðarson.

Jón Helgason.

Össur Skarphéðinsson.
Könnun á tíðni og orsökum sjálfsvíga Breytingartillaga - þingskjal nr. 864

1991–92. – 1061 ár frá stofnun Alþingis.

115. löggjafarþing. – 67 . mál.

864. Breytingartillaga við till. til þál. um könnun á tíðni og orsökum sjálfsvíga.

Frá allsherjarnefnd.

2. mgr. tillögugreinarinnar orðist svo:

Nefndin verði skipuð aðilum úr þeim stéttum og hópum þjóðfélagsins er hafa reynslu og þekkingu í þessum og skyldum efnum.