arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Göngubrú yfir Ölfusá Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 117

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 117 - 109. mál.

Tillaga til þingsályktunar um úttekt á gerð göngubrúar yfir Ölfusá við Selfoss.

Flm.: Unnur Brá Konráðsdóttir, Árni Johnsen, Ragnheiður E. Árnadóttir,

Björgvin G. Sigurðsson, Oddný G. Harðardóttir, Róbert Marshall, Eygló Harðardóttir,

Birgir Þórarinsson, Margrét Tryggvadóttir, Jórunn Einarsdóttir.

Alþingi ályktar að fela samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra að láta meta kosti þess að gera göngubrú yfir Ölfusá við Selfoss og meta kostnað við slíka framkvæmd. Úttekt á framkvæmdinni og kostnaðarmat liggi fyrir 1. mars 2011.

Greinargerð.

Tillaga þessi var áður flutt á 132. löggjafarþingi (38. mál), 133. löggjafarþingi (46. mál) og 138. löggjafarþingi (108. mál). Með henni er lagt til að Alþingi feli samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra að láta meta kosti þess að gera göngubrú yfir Ölfusá við Selfoss og meta kostnað við slíka framkvæmd. Lagt er til að úttektin og kostnaðarmat liggi fyrir 1. mars 2011.

Þegar Ölfusá var brúuð við Selfoss myndaðist strax byggð sunnan árinnar þar sem meginíbúðarbyggðin og aðalatvinnusvæði byggðarlagsins hefur byggst upp. Nokkur íbúðarbyggð hefur alla tíð verið norðan Ölfusár og má ætla að um 200 íbúar sem tilheyra sveitarfélaginu Árborg búi þar, auk íbúa úr Árbæjarbyggð í Ölfusi. Atvinnurekstur hefur einnig verið norðan árinnar í fjölda ára og hefur Sláturfélag Suðurlands verið fjölmennasti vinnustaðurinn. Hin síðari ár hefur atvinnurekstur norðan Ölfusár aukist og ætla má að nú séu um 250–300 störf í þeim fjölbreyttu fyrirtækjum sem starfrækt eru á svæðinu. Þá hefur sveitarfélagið Árborg skipulagt stærra svæði norðan Ölfusár fyrir atvinnustarfsemi. Einnig má benda á að Hellisskógur, sem er eitt aðalútivistarsvæði Selfoss, er einmitt norðan Ölfusár.

Með síaukinni umferð um Ölfusárbrú, ekki hvað síst þungaflutningum, er ljóst að þrengt hefur verið að gangandi umferð á brúnni. Því miður hafa oftsinnis orðið óhöpp við handrið sem aðskilur gangandi vegfarendur og ökutæki á Ölfusárbrú en hingað til hafa ekki orðið slys á fólki í þessum óhöppum.

Um alllangt skeið hefur legið fyrir í aðalskipulagi að ný brú verður byggð yfir Ölfusá við Laugardæli og með tilkomu slíks mannvirkis yrði þungaflutningum beint norður og austur fyrir Selfoss. Þessi brú er enn ekki komin á samræmda samgönguáætlun, en vegna mikillar umferðaraukningar mun þess líklega ekki langt að bíða. Þar sem ný brú við Laugardæli er ekki væntanleg allra næstu ár má ætla að göngubrú yfir Ölfusá við Selfoss sé brýnt verkefni til að fyrirbyggja slysahættu og greiða fyrir umferð um þennan fjölfarna kafla þjóðvegarins.
Friðarverðlaunahafi Nóbels árið 2010 Þingsályktun - þingskjal nr. 118

139. löggjafarþing 2010–2011.

Nr. 1/139.

Þskj. 118 - 93. mál.

Þingsályktun um friðarverðlaunahafa Nóbels árið 2010.

Alþingi fagnar því að Liu Xiaobo hafi verið veitt friðarverðlaun Nóbels fyrir baráttu sína fyrir mannréttindum í Kína. Alþingi skorar á kínversk stjórnvöld að leysa Liu Xiaobo úr haldi nú þegar og sýna með því í verki virðingu sína fyrir mannréttindum.

Samþykkt á Alþingi 21. október 2010.
Skilaskylda á ferskum matvörum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 12

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 12 - 12. mál.

Tillaga til þingsályktunar um reglur um skilaskyldu á ferskum matvörum.

Flm.: Einar K. Guðfinnsson, Bjarni Benediktsson, Ragnheiður E. Árnadóttir,

Jón Gunnarsson, Ólöf Nordal, Kristján Þór Júlíusson,

Guðlaugur Þór Þórðarson, Ragnheiður Ríkharðsdóttir,

Ásbjörn Óttarsson, Pétur H. Blöndal, Unnur Brá Konráðsdóttir.

Alþingi ályktar að fela efnahags- og viðskiptaráðherra að móta reglur um skilaskyldu á ferskum matvörum í verslunum, til þess að tryggja eðlilegt og sanngjarnt samkeppnisumhverfi innlendrar matvælaframleiðslu.

Greinargerð.

Tillaga þessi var áður flutt á 136. löggjafarþingi (363. mál) og aftur á 138. löggjafarþingi (22. mál). Mælt var fyrir málinu á síðara þinginu og var því vísað til viðskiptanefndar þaðan sem það fór til umsagnar. Nær allir umsagnaraðilar hvöttu til samþykktar tillögunnar. Bændasamtökin vísuðu til samþykktar búnaðarþings í þessa veru. Þá lýsti Matís yfir stuðningi við hugmyndina að því að setja reglur um skilaskyldu á ferskum matvörum í verslunum og telja Neytendasamtökin að slíkar reglur kunni að leiða til verðlækkunar. Samtök iðnaðarins fagna því að mótaðar verði slíkar reglur og Viðskiptaráð hvetur til þess að tillagan verði samþykkt. MAST telur forsendur tillögunnar umdeilanlegar en hvetur til að matvælavernd verði tryggð ef af samþykkt tillögunnar verður.

Mikil umræða hefur átt sér stað um svokallaða skilaskyldu á ferskum matvörum. Skilaskyldan felur í sér að kjósi verslunareigandi svo, getur hann sér að kostnaðarlausu krafist þess að framleiðandi taki til baka framleiðsluvörur sem eru að nálgast síðasta söludag. Þetta á við um íslenskar matvörur en ekki þær erlendu.

Margir íslenskir matvælaframleiðendur telja að þetta fyrirkomulag skapi mikla skekkju í samkeppnisumhverfinu. Innlendir framleiðendur þurfi að bera kostnað af þeirri rýrnun sem hlýst af því að vöru er skilað en sá sem flytur inn matvörur geti komið ábyrgðinni og kostnaðinum af sér yfir á herðar kaupmannsins. Þetta fyrirkomulag leiði síðan til þess að það skapist hvatning fyrir seljanda vörunnar að halda fremur fram þeirri vöru sem ekki er með skilaskyldu, til þess að tryggja að kostnaðurinn af rýrnun falli ekki á hann.

Þau sjónarmið hafa á hinn bóginn heyrst af hálfu seljenda að í skilaskyldu felist trygging fyrir því að ekki verði óeðlileg birgðasöfnun í verslun, með tilheyrandi kostnaði og rýrnun sem að lokum falli á neytendur í hærra vöruverði. Þess ber þó að geta að margir birgjar sjá sjálfir um að fylla á í búðunum og stýra magni, að minnsta kosti að mestu leyti.

Mjög mikilvægt er að um þessi mál gildi sanngjarnar leikreglur sem tryggi samkeppnisstöðu innlendrar matvælaframleiðslu. Þetta er ekki síst mikilvægt í ljósi hinnar gríðarlegu samþjöppunar í matvöruverslun sem hefur orðið hér á landi, þar sem tvær verslunarkeðjur ráða drýgstum hluta markaðarins.
Atvinnuuppbygging og orkunýting í Þingeyjarsýslum Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 129

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 129 - 120. mál.

Tillaga til þingsályktunar um atvinnuuppbyggingu og orkunýtingu í Þingeyjarsýslum.

Flm.: Jónína Rós Guðmundsdóttir, Logi Már Einarsson,

Ólína Þorvarðardóttir, Skúli Helgason.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að halda áfram, í samvinnu við heimamenn og orkufyrirtæki, að vinna markvisst að því að hægt verði að nýta jarðvarma í Þingeyjarsýslum til stórfelldrar atvinnuuppbyggingar á svæðinu. Áhersla verði lögð á að ljúka sem fyrst nauðsynlegri forvinnu þannig að unnt verði að ganga til samninga við orkukaupendur um uppbyggingu orkufreks iðnaðar í Þingeyjarsýslum þegar í byrjun næsta árs.

Mikilvægt er að velja einn eða fleiri trausta, ábyrga og fjárhagslega sterka aðila til samstarfs um atvinnuuppbyggingu sem byggist á hagnýtingu orkunnar frá háhitasvæðum í Þingeyjarsýslum. Lögð verði áhersla á að orkan verði nýtt til að skapa sem flest bein, varanleg störf í Þingeyjarsýslum.

Greinargerð.

Lengi hefur verið unnið að því að nýta þá jarðvarmaorku sem er að finna í Þingeyjarsýslum. Ýmis fyrirtæki hafa sýnt því áhuga að nýta orkuna á svæðinu til atvinnuuppbyggingar og er þetta það svæði sem Landsvirkjun horfir einkum til varðandi byggingu nýrra virkjana.

Atvinnuástand í Þingeyjarsýslum þarf að stórbæta eins og víðar á landinu og því er afar mikilvægt að nýta þá endurnýjanlegu orku sem er sannanlega til staðar á svæðinu sem allra fyrst. Uppbygging og atvinnustarfsemi sem því fylgir mun stórefla atvinnumöguleika og hagvöxt þar og á landinu öllu.

Stjórnvöld þurfa áfram að vinna markvisst með heimamönnum að því að efla samkeppnishæfni svæðisins og að undirbúa það fyrir þá uppbyggingu sem fylgir orkunýtingunni. Landsvirkjun og Þeistareykir ehf. vinna að markaðssetningu á orkunni og hafa ýmsir sýnt áhuga á að nýta hana til ýmiss konar iðnaðarstarfsemi svo að ekki ætti að vera flókið að ljúka þessu mikilvæga verkefni sem allra fyrst.
Rannsókn á forsætisráðuneyti, fjármálaráðuneyti og viðskiptaráðuneyti Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 193

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 193 - 177. mál.

Tillaga til þingsályktunar um rannsókn á forsætisráðuneyti, fjármálaráðuneyti og viðskiptaráðuneyti.

Flm.: Þór Saari, Birgitta Jónsdóttir, Margrét Tryggvadóttir.

Alþingi ályktar að gerð verði sjálfstæð og óháð rannsókn á forsætisráðuneyti, fjármálaráðuneyti og viðskiptaráðuneyti og starfsháttum þeirra frá ársbyrjun 2007 til loka september 2010. Forseti Alþingis skipi þriggja manna nefnd til að vinna rannsóknina og skila um hana skýrslu til Alþingis innan sex mánaða frá skipun nefndarinnar. Rannsóknin taki sérstaklega til samskipta við önnur ráðuneyti, Seðlabanka Íslands og Fjármálaeftirlitið, ákvarðana sem voru teknar í viðkomandi ráðuneytum á tímabilinu og atburða sem tengjast falli bankanna.

Greinargerð.

Í ljósi umfjöllunar um forsætis-, fjármála- og viðskiptaráðuneyti í skýrslu þingmannanefndar til að fjalla um skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis er lagt til að gerð verði rannsókn á ráðuneytunum þremur og þá sérstaklega horft til samskipta, ákvarðana og atburða sem tengjast falli bankanna.

Ljóst þykir að í aðdraganda hrunsins hafi mikilvægar ákvarðanir verið teknar án umræðu í ríkisstjórn og eru dæmi um að viðkomandi fagráðherrar hafi ekki verið boðaðir á fundi um málefni sem heyrðu undir þeirra ábyrgðarsvið. Enn fremur var það ein af niðurstöðum þingmannanefndar til að fjalla um skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis að ábyrgð og eftirlit fagráðherra með sjálfstæðum stofnunum sem undir ráðuneyti þeirra heyrðu virtist verulega ábótavant. Í ljósi framangreinds er brýnt að gerð verði rannsókn á þeim ráðuneytum sem fjallað er um í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis og lögð sérstök áhersla á að kanna samskipti ráðuneyta við önnur ráðuneyti, Seðlabanka Íslands og Fjármálaeftirlitið, ákvarðanir sem teknar voru í viðkomandi ráðuneytum á tímabilinu og atburði sem tengjast falli bankanna.
Sérstök vernd Alþingis og atvikin í Alþingishúsinu 8. desember 2008 Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 196

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 196 - 179. mál.

Tillaga til þingsályktunar um sérstaka vernd Alþingis og atvikin í Alþingishúsinu 8. desember 2008.

Flm.: Mörður Árnason, Álfheiður Ingadóttir, Margrét Tryggvadóttir,

Björn Valur Gíslason, Sigmundur Ernir Rúnarsson, Birgitta Jónsdóttir,

Lilja Mósesdóttir, Þráinn Bertelsson, Valgerður Bjarnadóttir.

Alþingi telur varhugavert að túlka lagaákvæði um sérstaka vernd þingsins með þeim hætti að tjáningarfrelsi stafi hætta af og gengið sé á mikilsverðan rétt borgaranna til að safnast saman til mótmæla eða annars konar þátttöku í stjórnmálum. Um leið og lögð er áhersla á að slík mótmæli fari friðsamlega fram og ógni ekki fólki, eignum né menningarverðmætum lýsir Alþingi yfir að það telur ekki eðlilegt að líta þannig á atvikin í Alþingishúsinu 8. desember 2008 að þar hafi fólk ráðist á Alþingi svo að því eða sjálfræði þess hafi verið hætta búin svo sem áskilið er í 100. gr. almennra hegningarlaga.

Greinargerð.

Atvikin í Alþingishúsinu 8. desember 2008 leiddu til þess að ríkissaksóknari ákvað að ákæra fyrir ýmsar sakir níu þátttakendur í mótmælaaðgerðunum sem þá stóðu. Þar á meðal er ákært fyrir brot á 100. gr. hegningarlaga þar sem kveðið er á um að hver „sem ræðst á Alþingi, svo að því eða sjálfræði þess er hætta búin, lætur boð út ganga, sem að því lýtur, eða hlýðir slíku boði, [skuli] sæta fangelsi ekki skemur en 1 ár, og getur refsingin orðið ævilangt fangelsi, ef sakir eru mjög miklar“.

Skrifstofustjóri Alþingis vísaði meðal annars til þessarar greinar í rannsóknarbeiðni sem hann sendi lögreglustjóra höfuðborgarsvæðisins 19. desember 2008 vegna atvikanna. Þótt ákvörðun saksóknara sé sjálfstæð og leiði ekki af rannsóknarbeiðni eða kæru er ljóst að víða er litið svo á að vegna þessa bréfs, auk atriða í svörum forseta Alþingis um málið á vettvangi þingsins eða í almennri umræðu, hafi Alþingi sem slíkt haft af málinu afskipti sem jafngildi því að það telji að hér hafi verið um að ræða árás í skilningi 100. gr., sem beri að refsa fyrir með fangelsisvist, í eitt ár að minnsta kosti.

Vegna undanfara saksóknarinnar og með tilliti til stjórnmálalífs á Íslandi í framtíðinni er eðlilegt að Alþingi álykti um beitingu 100. gr. almennra hegningarlaga og í ljósi hennar um þau atvik sem um ræðir.
Rannsókn á Íbúðalánasjóði Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 22

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 22 - 22. mál.

Tillaga til þingsályktunar um rannsókn á Íbúðalánasjóði.

Frá Sigríði Ingibjörgu Ingadóttur, Guðlaugi Þór Þórðarsyni,

Jónínu Rós Guðmundsdóttur, Pétri H. Blöndal, Skúla Helgasyni,

Þór Saari og Þórunni Sveinbjarnardóttur.

Alþingi ályktar að á vegum þess fari fram sjálfstæð og óháð rannsókn á starfsemi Íbúðalánasjóðs frá aðdraganda breytinganna á fjármögnun og lánareglum Íbúðalánasjóðs sem hrint var í framkvæmd á árinu 2004. Í kjölfar þess fari fram heildarendurskoðun á stefnu og starfsemi Íbúðalánasjóðs.

Greinargerð.

Í ljósi þeirrar ályktunar rannsóknarnefndar Alþingis um að breytingar á fjármögnun og lánareglum Íbúðalánasjóðs hafi stuðlað að verulegu ójafnvægi í hagkerfinu og falið í sér ein af stærri hagstjórnarmistökum í aðdraganda að falli bankanna er lagt til að fram fari sjálfstæð og óháð rannsókn á starfsemi sjóðsins. Rannsaka þarf ákvörðun og framkvæmd breyttrar fjármögnunar þegar íbúðabréf leystu húsbréf af hólmi og áhrif rýmri útlánareglna. Rannsaka þarf fjármögnun Íbúðalánasjóðs á útlánum viðskiptabanka og sparisjóða og áhættustýringu sjóðsins.

Mikilvægt er að Alþingi fái skýra mynd af starfsemi Íbúðalánasjóðs því að fyrir liggur að ríkissjóður mun þurfa að leggja sjóðnum til umtalsvert fé vegna útlánatapa. Þá skiptir sköpum að til framtíðar verði ekki litið fram hjá hagrænum áhrifum húsnæðislánamarkaðarins.
Aukin fræðsla í skólum um skaðsemi áfengis Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 317

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 317 - 274. mál.

Tillaga til þingsályktunar um aukna fræðslu í skólum um skaðsemi áfengis.

Flm.: Árni Johnsen, Ólöf Nordal, Sigurður Ingi Jóhannsson,

Vigdís Hauksdóttir, Guðlaugur Þór Þórðarson.

Alþingi ályktar að fela mennta- og menningarmálaráðherra að beita sér fyrir því að aukin verði fræðsla um skaðsemi áfengis í grunn- og framhaldsskólum.

Greinargerð.

Rannsóknir benda til að undanfarin ár hafi dregið úr ölvunardrykkju ungmenna á grunnskólaaldri. Sömu þróunar gætir meðal framhaldsskólanemenda þó að samdráttur neyslu sé þar minni. Rannsóknir sýna einnig að fjöldi ungmenna sem neytir áfengis meira en tvöfaldast á þeim örfáum mánuðum frá því að grunnskóla lýkur og framhaldsskólanám hefst. Það er því brýnt að taka enn fastar á í áfengismálum íslenskra ungmenna. Fyrir því liggja gild rök.

Niðurstöður fjölmargra rannsókna sýna að unglingar sem byrja að neyta áfengis um eða fyrir fimmtán ára aldur eru í fjórum sinnum meiri hættu á að ánetjast alkóhóli eða öðrum vímuefnum og verða fyrir skaða en þeir sem byrja að drekka eftir tvítugt. Það er því mikilvægt að komið sé í veg fyrir að fólk undir tvítugu neyti áfengis.

Skaðsemi áfengisdrykkju fyrir tvítugt er fjölþætt. Því yngri sem unglingar eru þegar þeir byrja að neyta áfengis og því meira magn sem þeir drekka, þeim mun verri áhrif hefur áfengisneyslan á heila þeirra. Þroskatími heilans fram að tvítugu er afar mikilvægur enda verður heilinn ekki fullþroska fyrr en við tuttugu ára aldur. Auk framangreinds má benda á að önnur heilsutengd vandamál, vandamál tengd félagslegri hæfni og hegðunarvandamál hafa talist til fylgifiska slíkrar áfengisneyslu. Þá er rétt að benda á þau hliðrænu áhrif sem felast í skorti á dómgreind sem leiðir til glannaskapar, slysa vegna ölvunaraksturs, ofbeldis, misnotkunar og sjálfsvíga. Hætta á þunglyndi er mun meiri meðal unglinga sem neyta áfengis en þeirra sem ekki drekka. Slíkir unglingar kljást frekar við sjálfsvígshugsanir, eiga oftar í félagslegum vanda og árásargirni þeirra eykst í hlutfalli við drykkjuna.

Hjá Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni liggja fyrir upplýsingar um að allt að fjórðungur dauðsfalla Evrópubúa á aldrinum 15–29 ára séu óbeinar afleiðingar áfengisneyslu, svo sem vegna umferðarslysa, eitrana, sjálfsvíga og morða.
Úttekt á öryggisútbúnaði Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 319

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 319 - 276. mál.

Tillaga til þingsályktunar um úttekt á öryggisbúnaði Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs.

Flm.: Árni Johnsen, Björgvin G. Sigurðsson, Sigurður Ingi Jóhannsson,

Ragnheiður E. Árnadóttir, Ásbjörn Óttarsson, Eygló Harðardóttir,

Unnur Brá Konráðsdóttir.

Alþingi ályktar að fela samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra að láta nú þegar gera úttekt á öryggisbúnaði Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs.

Greinargerð.

Ferjan Herjólfur er komin til ára sinna. Dráttur hefur orðið á byggingu nýs skips í hans stað. Ástæða er til að fara nú þegar yfir öryggisbúnað skipsins.

Valinkunnir áhugamenn og átaksmenn í öryggismálum sjómanna á Íslandsmiðum, Sigmund Jóhannsson, uppfinningamaður og teiknari, og Friðrik Ásmundsson, fyrrverandi skipstjóri og skólastjóri Stýrimannaskólans í Vestmannaeyjum, hafa vakið athygli á því, fyrir hönd Félags áhugamanna í Vestmannaeyjum um öryggismál sjómanna, að alvarlegar brotalamir séu í öryggisbúnaði Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs. Herjólfur nálgast nú tvítugt en lífaldur slíkra skipa er að öllu jöfnu 15 ár. Sýnt er að Herjólfur verður nýttur einhvern tíma enn til siglinga á milli lands og Eyja. Landeyjahöfn er hönnuð eins og pylsubrauð, fyrir ákveðna gerð skips og djúpristu sem er mun grynnri en Herjólfs. Eins og á stendur er alltaf verið að reyna að troða bjúga í pylsubrauðið.

Það er brýn nauðsyn að tryggja á allan hátt öryggisbúnað skipsins og nýtingu hans á hagkvæmastan hátt. Eftirfarandi eru ábendingar þeirra félaga, Friðriks og Sigmunds, sem ekki telja ásættanlegt:

1. að 12 af 13 gúmmíbjörgunarbátum Herjólfs séu sjósettir með handaflinu einu saman,

2. að tveir aðalbjörgunarbátar skipsins séu sjósettir, einungis með eigin þyngdarafli,

3. að rýra gildi búnaðarins með því að skipta út öðrum léttbátnum, sem ætlaður er til bjargar „maður fyrir borð“ eða til að pikka upp farþega sem ekki hafa náð í björgunarbát, fyrir lítinn gúmmíbjörgunarbát og það eina björgunarbátnum á skipinu sem sjósettur er með krana þannig að ekki þarf handafls við,

4. að krani til sjósetningar annars léttbáts skipsins, er að hálfu leyti virkjaður með handafli,

5. að öllum farþegum sé stefnt úr kojum upp stiga í aðalsal skipsins og þaðan ásamt öðrum farþegum upp annan stiga upp á efsta dekk til að komast í bátana, þótt sex aðrar útgönguleiðir séu fyrir hendi,

6. að hluti farþega komist ekki í þá báta sem opnaðir eru við efsta dekk og eiga þá ekki annarra kosta völ en að príla niður kaðalstiga þaðan til að komast í einhvern af þeim 10 bátum sem ekki er annað aðgengi að og það án hjálpar frá léttbáti sem fjarlægður hefur verið frá öðru borði skipsins,

7. að báðar aðaldyr skipsins, sem eru vökvastýrðar, séu með handtjakk sem varaafl,

8. að opna þurfi þung lunningahlið á báðum síðum skipsins með handafli til að koma út björgunarbátum,

9. að geta ekki sjósett björgunarbát þegar ísing er,

10. að engin sjósetning björgunarbáta geti farið fram ef skipið leggst á hliðina eða því hvolfi,

11. að koma engum vörnum við þegar skipið hallar 30–40 gráður.
Uppstokkun réttarkerfisins og millidómstig Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 320

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 320 - 277. mál.

Tillaga til þingsályktunar um uppstokkun réttarkerfisins og millidómstig.

Flm.: Árni Johnsen.

Alþingi ályktar að fela dómsmála- og mannréttindaráðherra að undirbúa uppstokkun réttarkerfisins með samræmingu vinnureglna og undirbúningi millidómstigs sem annars dómstigs á milli héraðsdóms og Hæstaréttar. Við vinnuna verði haft samráð við Dómarafélag Íslands, Lögmannafélag Íslands og háskólaprófessora með sérþekkingu á sviði réttarfars.

Greinargerð.

Mikið misræmi er á milli dóma á Íslandi og það hefur aukist á síðustu árum. Dæmi eru um að sama dag hafi fallið dómar í gagnstæðar áttir í sambærilegum dómsmálum. Oft og tíðum virðist sem dómar grundvallist á algjörum hugdettum dómara, bæði í um dóma héraðsdómi og í Hæstarétti. Með fjölgun dómara er mikil hætta á að misræmi aukist og er því mikilvægt að stokka kerfið upp, gera það heilsteyptara og auka trúverðugleika fremur en draga úr honum eins og nú virðist stefna í. Íslenska réttarkerfinu hefur stundum verið líkt við réttarkerfi bananalýðvelda. Þeir sem lengst ganga í slíkum samlíkingum halda því jafnvel fram að íslenska réttarkerfið sé fremur eins og þau sem einkenna bavíanalýðveldi.

Vandræðagangurinn í kringum landsdóm, sem var barn síns tíma og hefur dagað uppi sem tröllaklettur í réttarkerfi nútímans, er nægur grundvöllur ástæðna og raka til þess að gera þá bragarbót á réttarkerfinu sem framsækið þjóðfélag þarf á að halda. Hæstaréttardómarar voru fimm talsins til skamms tíma og síðan sex og stefnt er að fjölgun þeirra í níu. Fjölmargir lögmenn telja að fjölgun hæstaréttardómara sé ekki það sem við þörfnumst því fjölgun dómara auki misræmi milli dóma réttarins.

Miklu nær er að setja á fót millidómstig sem gæti fengið heitið Lögrétta, staðsett á milli héraðsdóms og Hæstaréttar. Millidómur mundi væntanlega taka til meðferðar mörg sakamál og úrskurða um gæsluvarðhald. Til greina kæmi að þar færi fram önnur umferð skýrslutöku á eftir héraðsdómi. Skýrslur eru aðeins í undantekningartilvikum teknar fyrir Hæstarétti. Það þýðir í reynd að ef Hæstarétti þykir dómur héraðsdóms ekki nægilega ígrundaður ógildir hann dóm héraðsdóms. Fyrir almenna borgara kemur slíkt þannig út að erfitt verður fyrir þá að skilja misræmið sem von er. Mörgum málum sem annars er vísað til Hæstaréttar yrði lokið í millidómi og réttarkerfið yrði liprara og mál gengju fljótar fyrir sig

Ljóst verður að telja að millidómstig mundi létta mjög álaginu af Hæstarétti. Danir og margar fleiri Evrópuþjóðir eru með millidómstig, og skiptist dómskerfi þeirra í héraðsrétt, landsrétt og Hæstarétt. Reikna mætti með því að í millidómi sætu þrír dómarar að öllu jöfnu þannig að heildarfjöldinn þyrfti væntanlega vera alls fimm til sex dómarar.
Vinnuhópur um vöruflutninga Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 322

139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 322 - 279. mál.

Tillaga til þingsályktunar um vinnuhóp um vöruflutninga.

Flm.: Árni Johnsen, Birkir Jón Jónsson, Helgi Hjörvar, Jón Gunnarsson,

Ragnheiður E. Árnadóttir, Sigmundur Ernir Rúnarsson, Sigurður Ingi Jóhannsson,

Unnur Brá Konráðsdóttir, Vigdís Hauksdóttir.

Alþingi ályktar að fela samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra að skipa vinnuhóp til þess að gera ítarlega úttekt á vöruflutningum hérlendis, þar á meðal á hagkvæmni þess að auka vöruflutninga á sjó.

Greinargerð.

Brýnt er að gera nú þegar ítarlega úttekt á mögulegum úrbótum í vöruflutningum á Íslandi, bæði á sjó og landi. Álag á vegakerfi landsins hefur aukist mjög á undanförnum árum með umfangsmiklum vöruflutningum stórra flutningabíla. Að mörgu leyti eru íslensku þjóðvegirnir varla til þess gerðir að mæta slíkum flutningum auk þess sem flutningarnir krefjast mikillar varkárni af hálfu bílstjóra í tengslum við umferð venjulegra fólksbíla. Vöruflutningar á landi hafa reynst hagkvæmir fyrir þjónustu við landsbyggðina, en sjálfsagt er að kanna alla möguleika til hlítar. Kanna þarf hagkvæmnina út frá tíðni ferða, þörfinni, kostnaði og öðrum þáttum. Einn vöruflutningabíll slítur vegakerfinu 20–30 þúsund sinnum meira en venjulegur fólksbíll þannig að margs er að gæta. Ekki slíta skipin hafinu en á móti kemur oft erfið barátta við náttúruöflin.

Mikilvægt er að gera úttekt á vöruflutningum í samvinnu við hagsmunaaðila í flutningum á sjó og landi, sveitarfélög, sérfræðinga og embættismenn, með það að markmiði að bjóða upp á hagkvæmustu kosti sem völ er á. Vöruflutningar á landi eiga vart samleið með venjulegum fólksbílum á fjölmörgum leiðum um vegakerfi landsins.