Samningur milli Fríverslunarsamtaka Evrópu og Egyptalands Stjórnartillaga - þingskjal nr. 1067

Þskj. 1067 - 684. mál.

Tillaga til þingsályktunar um fullgildingu fríverslunarsamnings milli ríkja Fríverslunarsamtaka Evrópu og Arabíska lýðveldisins Egyptalands.

(Lögð fyrir Alþingi á 133. löggjafarþingi 2006–2007.)

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd fríverslunarsamning milli aðildarríkja Fríverslunarsamtaka Evrópu og Arabíska lýðveldisins Egyptalands sem undirritaður var 27. janúar 2007 í Davos í Sviss.

Athugasemdir við þingsályktunartillögu þessa.

Með þingsályktunartillögu þessari er leitað heimildar Alþingis til fullgildingar á fríverslunarsamningi milli aðildarríkja Fríverslunarsamtaka Evrópu (European Free Trade Association, EFTA, sem Ísland, Liechtenstein, Noregur og Sviss eru aðilar að) og Arabíska lýðveldisins Egyptalands (The Arab Republic of Egypt), sem undirritaður var í Davos í Sviss 27. janúar 2007. Meginmál samningsins í íslenskri þýðingu og frumtextinn á ensku er prentaður sem fylgiskjal með þingsályktunartillögu þessari. Viðaukar og bókanir sem fylgja samningnum munu liggja frammi á lestrarsal Alþingis.

EFTA-ríkin hafa nú gert fríverslunarsamninga sem ná til 15 ríkja/ríkjahópa, að samningnum við Egyptaland meðtöldum. Samningurinn við Egyptaland er áttundi fríverslunarsamningurinn sem EFTA-ríkin gera við ríki fyrir botni Miðjarðarhafs sem tekur þátt í Barcelona-ferlinum (svæðisbundið samstarf ríkja Evrópusambandsins og Miðjarðarhafsríkja). Samningaviðræðurnar tóku tíu ár og þeim lauk í október 2006. Mikil áhersla hefur verið lögð á að EFTA-ríkin og Egyptaland fullgildi samninginn hið fyrsta svo hann komist til framkvæmda.

Samningurinn nær fyrst og fremst til vöruviðskipta. Samkvæmt samningnum fella Egyptar niður tolla á vörur aðrar en landbúnaðarvörur í áföngum. Þá felur samningurinn í sér tollkvóta fyrir flestar mikilvægustu sjávarafurðir Íslands. Kvótarnir stækka eftir ákveðnu fyrirkomulagi á sex ára tímabili sem að lokum leiðir til fullrar fríverslunar. Ákvæði eru einnig í samningnum um vernd hugverkaréttinda, fjárfestingar, þjónustustarfsemi, greiðslu- og fjármagnsflutninga, samkeppnismál, tækni- og fjárhagsaðstoð, stofnanaákvæði, samráð og lausn ágreiningsmála. Með tvíhliða samningi hvers EFTA-ríkis fyrir sig við Egyptaland eru tollar á tilteknum landbúnaðarvörum lækkaðir eða felldir niður, t.d. fær Ísland markaðsaðgang fyrir lifandi hross til Egyptalands og 2000 tonna tollkvóta fyrir lambakjöt.

Fylgiskjal.

FRÍVERSLUNARSAMNINGUR

MILLI

ARABÍSKA LÝÐVELDISINS EGYPTALANDS

OG

EFTA-RÍKJANNA

FORMÁLSORÐ

Arabíska lýðveldið Egyptaland (hér á eftir nefnt „Egyptaland“) annars vegar og lýðveldið Ísland, Furstadæmið Liechtenstein, Konungsríkið Noregur og Ríkjasambandið Sviss (hér á eftir nefnd „EFTA- ríkin“) hins vegar, hér á eftir nefnd „samningsaðilarnir“,

HAFA Í HUGA mikilvægi þeirra tengsla sem eru milli Egyptalands og EFTA-ríkjanna, einkum yfirlýsingarinnar um samvinnu sem var undirrituð í Zermatt í desember 1995, og eiga þá ósk sameiginlega að efla þessi tengsl og koma þannig á nánum og varanlegum samskiptum,

VÍSA TIL aðildar Egyptalands og EFTA-ríkjanna að Alþjóðaviðskiptastofnuninni (hér á eftir nefnd „Alþjóðaviðskiptastofnun“) og skuldbindinga þeirra um að framfylgja réttindum og skyldum sem leiðir af Marrakesh-samningnum um stofnun Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar, að meðtöldum meginreglunum um bestukjarameðferð og innlenda meðferð,

VÍSA TIL þess ásetnings að stuðla á virkan hátt að efnahagslegum samruna Evrópu og Miðjarðarhafslanda og lýsa sig reiðubúin til að leita sameiginlegra leiða og aðferða til að styrkja þá þróun,

ÁRÉTTA stuðning sinn við þær meginreglur og markmið sem eru sett fram í sáttmála Sameinuðu þjóðanna og almennu mannréttindayfirlýsingunni,

VILJA skapa hagstæð skilyrði fyrir þróun og fjölbreytni í viðskiptum sín á milli og styðja við samvinnu, bæði viðskiptalega og efnahagslega, á sviðum þar sem samningsaðilarnir eiga sameiginlegra hagsmuna að gæta, á grundvelli jafnréttis, gagnkvæms ávinnings, jafnræðis og þjóðaréttar,

EINSETJA SÉR að stuðla að eflingu marghliða viðskiptakerfis og stuðla að frjálsari viðskiptum sín á milli í samræmi við reglur Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar,

HAFA Í HUGA að ekkert ákvæði þessa samnings megi túlka þannig að það leysi samningsaðilana undan skuldbindingum sínum samkvæmt öðrum alþjóðasamningum, einkum samningnum um Alþjóðaviðskiptastofnunina,

VILJA SKAPA ný atvinnutækifæri jafnframt því að stuðla að framþróun,

LÝSA SIG REIÐUBÚIN til að skoða möguleikann á að þróa og efla efnahagstengsl sín svo að þau nái til sviða sem þessi samningur tekur ekki til,

ERU SANNFÆRÐ UM að þessi samningur myndi viðeigandi ramma fyrir upplýsinga- og skoðanaskipti um þróun efnahagsmála og viðskipti,

ERU SANNFÆRÐIR UM að þessi samningur muni skapa ákjósanlegar aðstæður fyrir tengsl þeirra á sviði efnahagsmála, viðskipta og fjárfestinga,

HAFA ÁKVEÐIÐ, í samræmi við markmið þessi, að gera með sér svohljóðandi fríverslunarsamning (sem nefnist hér á eftir „þessi samningur“):

I. KAFLI

ALMENN ÁKVÆÐI

1. gr.

Markmið.

1. Egyptaland og EFTA-ríkin skulu stofna fríverslunarsvæði í samræmi við ákvæði samnings þessa í því skyni að auka hagsæld og flýta fyrir efnahagsþróun á yfirráðasvæðum þeirra.

2. Markmið þessa samnings, sem er byggður á viðskiptatengslum milli markaðshagkerfa, eru:

a) að auka frelsi í vöruviðskiptum í samræmi við XXIV. gr. hins almenna samnings um tolla og viðskipti (hér á eftir nefndur „GATT-samningurinn frá 1994“),

b) að móta smám saman umhverfi sem stuðlar að auknum fjárfestingum og þjónustuviðskiptum,

c) að tryggja fullnægjandi og áhrifaríka vernd hugverkaréttinda og

d) að styðja við samræmda þróun efnahagstengsla milli samningsaðilanna með tækni- og fjárhagsaðstoð.

2. gr.

Viðskipta- og efnahagstengsl sem falla undir þennan samning.

Samningur þessi tekur til viðskiptatengsla milli Egyptalands annars vegar og einstakra EFTA-ríkja hins vegar.

3. gr.

Svæðisbundið gildissvið.

Samningur þessi tekur til yfirráðasvæða samningsaðilanna, nema kveðið sé á um annað í bókun C.

II. KAFLI

VÖRUVIÐSKIPTI

4. gr.

Gildissvið.

Kafli þessi gildir um eftirtaldar framleiðsluvörur sem eru upprunnar í Egyptalandi eða EFTA-ríki:

a) allar framleiðsluvörur sem heyra undir 25.–97. kafla í samræmdu vörulýsingar- og vörunúmeraskránni (hér á eftir nefnd „samræmda tollskráin“ (ST)), að frátöldum þeim framleiðsluvörum sem taldar eru upp í I. viðauka,

b) unnar landbúnaðarvörur sem tilgreindar eru í bókun A, að teknu viðeigandi tilliti til fyrirkomulags þess sem kveðið er á um í þeirri bókun,

c) fisk og aðrar sjávarafurðir eins og kveðið er á um í II. viðauka og

d) landbúnaðarafurðir, sem falla undir 1.–24. kafla samræmdu tollskrárinnar, eins og kemur fram í III. viðauka.

5. gr.

Upprunareglur og samvinna um tollaframkvæmd.

Í bókun B er kveðið á um upprunareglur og fyrirkomulag á samvinnu stjórnvalda.

6. gr.

Innflutningstollar og gjöld sem hafa samsvarandi áhrif.

1. Engir nýir innflutningstollar eða gjöld, sem hafa samsvarandi áhrif, skulu lögð á viðskipti milli Egyptalands og EFTA-ríkjanna frá gildistöku þessa samnings að telja.

2. Egyptaland skal smám saman afnema innflutningstolla og gjöld, sem hafa samsvarandi áhrif á framleiðsluvörur sem eru upprunnar í EFTA-ríki, í samræmi við IV. viðauka.

3. EFTA-ríkin skulu, frá og með gildistöku þessa samnings, afnema alla innflutningstolla og gjöld sem hafa samsvarandi áhrif á framleiðsluvörur sem eru upprunnar í Egyptalandi.

7. gr.

Grunntollar.

1. Innflutningsgjöld samningsaðila, sem eiga að fara stiglækkandi samkvæmt þessum samningi, skulu tengjast tollum Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar eða svara til þeirra gjalda sem í gildi eru frá gildistöku þessa samnings að telja, séu þau lægri. Komi almennar tollalækkanir gagnvart öllum (erga omnes) til framkvæmda eftir gildistöku þessa samnings gildir lækkaða gjaldið.

2. Samningsaðilarnir skulu tilkynna hver öðrum um þau gjöld sem eru í gildi hjá þeim á gildistökudegi þessa samnings.

8. gr.

Fjáröflunartollar.

Ákvæði 6. gr. gilda einnig um fjáröflunartolla.

9. gr.

Magntakmarkanir á innflutningi og ráðstafanir sem hafa samsvarandi áhrif.

1. Magntakmarkanir á innflutningi og allar ráðstafanir sem hafa samsvarandi áhrif á viðskipti milli Egyptalands og EFTA-ríkjanna skulu afnumdar frá gildistöku þessa samnings.

2. Engar nýjar magntakmarkanir skulu settar á innflutning né aðrar ráðstafanir gerðar sem hafa samsvarandi áhrif á viðskipti milli Egyptalands og EFTA-ríkjanna.

10. gr.

Tollar og magntakmarkanir á útflutningi.

Egyptaland og EFTA-ríkin skulu hvorki leggja á tolla eða gjöld, sem hafa samsvarandi áhrif, á útflutning sín á milli né setja á hann magntakmarkanir eða gera aðrar ráðstafanir sem hafa samsvarandi áhrif.

11. gr.

Innlendir skattar.

1. Samningsaðilum ber að forðast allar fjáröflunarráðstafanir og -aðgerðir innanlands sem hafa, beint eða óbeint, í för með sér mismunun milli framleiðsluvara samningsaðila og sambærilegra framleiðsluvara sem upprunnar eru á yfirráðasvæði annars samningsaðila.

2. Framleiðsluvörur, sem fluttar eru út til yfirráðasvæðis samningsaðila, skulu ekki njóta hærri endurgreiðslu á innlendum sköttum en nemur óbeinum sköttum sem eru lagðir á þær með beinum eða óbeinum hætti.

12. gr.

Greiðslur og yfirfærslur.

1. Engar hömlur má leggja á greiðslur tengdar viðskiptum milli Egyptalands og EFTA-ríkis og yfirfærslur á slíkum greiðslum til yfirráðasvæðis samningsaðila þar sem kröfuhafi er búsettur.

2. Samningsaðilar skulu forðast að takmarka veitingu, endurgreiðslu eða móttöku lána til skamms eða meðallangs tíma vegna viðskipta sem íbúi á yfirráðasvæði samningsaðila á hlut að, með því að setja höft á gjaldeyrisviðskipti eða með því að gera ráðstafanir á sviði stjórnsýslu sem leiða til takmörkunar.

13. gr.

Tæknilegar reglur.

1. Farið skal með réttindi og skyldur samningsaðilanna að því er varðar tæknilegar reglur, staðla og samræmismat í samræmi við samning Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar um tæknilegar viðskiptahindranir (sem nefnist hér á eftir „samningurinn um tæknilegar viðskiptahindranir“).

2. Samningsaðilar skulu auka samvinnu á sviði tæknilegra reglna, staðla og samræmismats með það fyrir augum að auka gagnkvæman skilning á kerfum hver annars og auðvelda aðgang að mörkuðum þeirra og undirbúa þannig jarðveginn fyrir hugsanlega samninga um gagnkvæma viðurkenningu.

3. Samningsaðilar samþykkja, með fyrirvara um 1. mgr., að hafa samráð sín á milli í sameiginlegu nefndinni til að finna viðeigandi lausn, í samræmi við samninginn um tæknilegar viðskiptahindranir, telji Egyptaland eða EFTA-ríki að eitt eða fleiri EFTA-ríki eða Egyptaland hafi gert ráðstafanir sem gætu skapað eða hafi skapað viðskiptahindrun.

14. gr.

Ráðstafanir er varða hollustuhætti og heilbrigði dýra og plantna.

1. Samningsaðilar skulu beita reglum sínum um hollustuhætti eða heilbrigði dýra og plantna án mismununar og skulu ekki gera nýjar ráðstafanir sem gætu torveldað viðskipti með ótilhlýðilegum hætti.

2. Meginreglurnar í 1. mgr. skulu gilda í samræmi við samning Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar um beitingu ráðstafana um hollustuhætti og heilbrigði dýra og plantna sem er hér með felldur inn í þennan samning og er hluti hans.

15. gr.

Ríkisrekin viðskiptafyrirtæki.

Farið skal með réttindi og skyldur samningsaðilanna, að því er varðar ríkisrekin viðskiptafyrirtæki, í samræmi við ákvæði XVII. gr. GATT-samningsins frá 1994 og samkomulag um túlkun XVII. gr. GATT-samningsins frá 1994, sem eru hér með felldar inn í þennan samning og eru hluti af honum.

16. gr.

Styrkir og jöfnunarráðstafanir.

1. Farið skal með réttindi og skyldur samningsaðila, að því er varðar styrki og jöfnunarráðstafanir, í samræmi við VI. og XVI. gr. GATT-samningsins frá 1994, samning Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar um styrki og jöfnunarráðstafanir og samning Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar um landbúnað.

2. Komist samningsaðili að því að veittir eru styrkir sem hafa áhrif á viðskipti við annan samningsaðila er hlutaðeigandi samningsaðila heimilt að gera viðeigandi ráðstafanir í samræmi við fyrrgreinda samninga og viðeigandi innlenda löggjöf og framkvæmdarreglur.

17. gr.

Undirboð.

1. Farið skal með réttindi og skyldur samningsaðilanna, að því er varðar beitingu ráðstafana gegn undirboðum, í samræmi við VI. gr. GATT-samningsins frá 1994 og samninginn um framkvæmd VI. gr. GATT-samningsins frá 1994.

2. Komist samningsaðili að því að undirboð eigi sér stað í viðskiptum við annan samningsaðila er hlutaðeigandi samningsaðila heimilt að gera viðeigandi ráðstafanir í samræmi við fyrrgreinda samninga og viðeigandi innlenda framkvæmda.

18. gr.

Verndarráðstafanir.

1. Ákvæði XIX. gr. GATT-samningsins frá 1994 og samningur Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar um verndarráðstafanir gilda í samskiptum samningsaðilanna.

2. Áður en verndarráðstöfunum samkvæmt ákvæðum XIX. gr. GATT-samningsins frá 1994 og samningi Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar um verndarráðstafanir er beitt skal samningsaðilinn, sem hyggst beita slíkum ráðstöfunum, veita sameiginlegu nefndinni allar upplýsingar, sem máli skipta við nákvæma rannsókn málsins, svo að finna megi lausn sem samningsaðilar geta sætt sig við. Samningsaðilar skulu þegar í stað hafa samráð sín á milli í sameiginlegu nefndinni í því skyni að finna slíka lausn. Takist samningsaðilunum ekki að ná samkomulagi með samráði innan þrjátíu daga frá því að samráð var hafið er samningsaðilanum, sem hyggst beita þeim, heimilt að beita ákvæðum XIX. gr. GATT- samningsins frá 1994 og ákvæðum samnings Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar um verndarráðstafanir.

3. Þegar gera þarf verndarráðstafanir samkvæmt þessari grein skulu samningsaðilarnir einkum beita þeim ráðstöfunum sem standa sem minnst gegn því að markmiðum þessa samnings verði náð.

4. Tilkynna ber um verndarráðstafanirnar til sameiginlegu nefndarinnar án tafar og efna til reglulegs samráðs um þær, einkum í því skyni að fella þær niður eins fljótt og aðstæður leyfa.

19. gr.

Endurskipulagning.

1. Egyptalandi er heimilt, í takmarkaðan tíma, að gera sérstakar ráðstafanir, þrátt fyrir ákvæði 2. mgr. 6. gr., í því skyni að hækka tolla eða taka þá upp að nýju.

2. Fyrrnefndar ráðstafanir skulu aðeins ná til nýs iðnaðar eða einstakra atvinnugreina sem verið er að endurskipuleggja eða eiga við mikla erfiðleika að etja, einkum þegar slíkum erfiðleikum fylgja alvarleg félagsleg vandamál.

3. Tollar á framleiðsluvörur, sem eru fluttar til Egyptalands og eru upprunnar í EFTA-ríki, sem lagðir eru á í skjóli fyrrnefndra sérstakra ráðstafana, mega ekki fara yfir 25% af verðmæti og skulu vörur, upprunnar í EFTA-ríkjunum, halda fríðindum umfram aðrar vörur. Heildarverðmæti innfluttra vara, sem þessar ráðstafanir ná til, skal ekki vera yfir 20% af heildarverðmæti innfluttra iðnaðarvara frá EFTA- ríkjunum á síðasta ári sem hagtölur ná yfir.

4. Beita má þessum ráðstöfunum í fimm ár hið lengsta nema sameiginlega nefndin heimili lengra tímabil. Þær skulu falla úr gildi eigi síðar en við lok lengsta aðlögunartímabilsins.

5. Óheimilt er að gera slíkar ráðstafanir vegna tiltekinnar framleiðsluvöru ef lengri tími en þrjú ár er liðinn frá því að allir tollar voru felldir niður, einnig magntakmarkanir og gjöld og ráðstafanir sem hafa samsvarandi áhrif á framleiðsluvöruna.

6. Egyptaland skal tilkynna sameiginlegu nefndinni um allar sérstakar ráðstafanir sem það hyggst samþykkja og skal efna til samráðs um viðkomandi ráðstafanir og atvinnugreinar, að beiðni EFTA-ríkis, áður en þær koma til framkvæmda. Egyptaland skal, þegar það samþykkir fyrrnefndar ráðstafanir, afhenda sameiginlegu nefndinni áætlun um afnám tollanna sem lagðir eru á eða hækkaðir samkvæmt ákvæðum þessarar greinar. Samkvæmt áætluninni skal afnema tollana í jöfnum árlegum áföngum og hefjast handa eigi síðar en í lok annars árs eftir að þeir eru lagðir á. Sameiginlega nefndin getur tekið ákvörðun um annars konar áætlun.

7. Þrátt fyrir ákvæði 4. mgr. er sameiginlegu nefndinni heimilt að gera undantekningu og fallast á ráðstafanir, sem Egyptaland hefur þegar gripið til skv. 1. mgr., í allt að fjögur ár eftir að tólf ára aðlögunartímabilinu lýkur, til þess að taka megi tillit til erfiðleika samfara því að koma nýjum iðnaði á fót.

20. gr.

Endurútflutningur og alvarlegur vöruskortur.

1. Leiði beiting ákvæða 10. gr. til þess:

a) að framleiðsluvara verði flutt aftur út til þriðja lands og samningsaðilinn, sem flytur út, viðhaldi magntakmörkunum á útflutning, útflutningstollum eða ráðstöfunum eða gjöldum, sem hafa samsvarandi áhrif, gagnvart umræddri framleiðsluvöru eða

b) að alvarlegur skortur verði eða gæti orðið á framleiðsluvöru sem er nauðsynleg fyrir samningsaðila sem flytur út,

og framangreindar aðstæður valda eða gætu valdið þeim samningsaðila sem flytur út miklum erfiðleikum er honum heimilt að gera viðeigandi ráðstafanir sem mælt er fyrir um í 2. mgr.

2. Fela ber sameiginlegu nefndinni að rannsaka þá erfiðleika sem þær aðstæður, er um getur í 1. mgr., valda. Nefndin getur tekið nauðsynlegar ákvarðanir til þess að ráða bót á erfiðleikunum. Liggi ákvörðun ekki fyrir innan þrjátíu daga frá því að málinu var vísað til hennar er samningsaðilanum, sem flytur út, heimilt að gera viðeigandi ráðstafanir vegna útflutnings viðkomandi vöru. Þessar ráðstafanir skulu vera án mismununar og skulu afnumdar þegar aðstæður réttlæta þær ekki lengur.

3. Þegar gera þarf ráðstafanir skal velja þá aðgerð sem veldur minnstri röskun á framkvæmd þessa samnings.

4. Efna skal til samráðs í sameiginlegu nefndinni með reglubundnum hætti um þær ráðstafanir sem eru gerðar með það fyrir augum að afnema þær um leið og aðstæður leyfa.

21. gr.

Almennar undantekningar.

Ekkert í þessum samningi kemur í veg fyrir bann við eða takmarkanir á innflutningi, útflutningi eða umflutningi vara sem réttlæta má á grundvelli almenns siðgæðis, allsherjarreglu eða almannaöryggis, verndunar lífs og heilsu manna, dýra eða plantna, verndunar þjóðarverðmæta, sem hafa listrænt, sögulegt eða fornfræðilegt gildi, verndar hugverka eða reglna sem gilda um gull og silfur eða verndunar óendurnýjanlegra náttúruauðlinda. Slíkt bann eða takmarkanir skulu þó ekki hafa í för með sér handahófskennda mismunun eða duldar hömlur í viðskiptum milli samningsaðilanna.

22. gr.

Undantekningar af öryggisástæðum.

Ekkert í samningi þessum kemur í veg fyrir að samningsaðili geri ráðstafanir:

a) sem hann telur nauðsynlegar til að koma í veg fyrir að afhentar séu upplýsingar sem eru andstæðar mikilvægum öryggishagsmunum hans,

b) í tengslum við framleiðslu á eða viðskipti með vopn, skotfæri eða hergögn eða í tengslum við rannsóknir, þróun eða framleiðslu, sem er nauðsynleg fyrir varnir, að því tilskildu að slíkar ráðstafanir skerði ekki samkeppnisskilyrði vegna vara sem eru ekki beinlínis til hernaðar eða

c) sem hann telur nauðsynlegar vegna eigin öryggis, ef alvarlegt upplausnarástand ríkir innanlands, sem gerir honum erfitt um vik að halda uppi lögum og reglu, á stríðstímum eða þegar alvarlegrar spennu gætir í alþjóðamálum, sem getur leitt til stríðsátaka, eða í því skyni að fullnægja skyldum, sem hann hefur tekist á herðar til þess að varðveita frið og alþjóðaöryggi.

III. KAFLI

HUGVERKAVERND

23. gr.

Hugverkavernd.

1. Samningsaðilunum ber að gera ráðstafanir til að veita og tryggja fullnægjandi og árangursríka vernd hugverkaréttar án mismununar, þar með taldar ráðstafanir til að vernda þessi réttindi gegn brotum, einkum eftirlíkingu og ólöglegri nýtingu, í samræmi við ákvæði þessarar greinar, V. viðauka við þennan samning og samning Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar um hugverkarétt í viðskiptum (hér á eftir nefndur „samningurinn um hugverkarétt í viðskiptum“ (TRIPS)).

2. Samningsaðilarnir skulu ekki veita ríkisborgurum annarra samningsaðila lakari meðferð en þeir veita eigin ríkisborgurum. Undanþágur frá þessari skuldbindingu skulu vera í samræmi við efnisákvæði 3. gr. samningsins um hugverkarétt í viðskiptum.

3. Samningsaðilarnir skulu ekki veita ríkisborgurum annarra samningsaðila lakari meðferð en veitt er ríkisborgurum annarra ríkja. Undanþágur frá þessari skuldbindingu skulu vera í samræmi við efnisákvæði samningsins um hugverkarétt í viðskiptum, einkum 4. og 5. gr.

4. Samningsaðilarnir skulu endurskoða grein þessa reglulega og V. viðauka við samning þennan í því skyni að tryggja skilvirka framkvæmd þeirra og framtíðarþróun. Komi upp erfiðleikar á sviði hugverkaréttinda, sem hafa áhrif á skilyrði til að stunda viðskipti, skal efna til samráðs án tafar í því skyni að finna ásættanlega lausn fyrir alla aðila.

5. EFTA-ríkin skulu veita Egyptalandi tækni- og fjárhagsaðstoð, í samræmi við VII. kafla, til þess að auðvelda framkvæmd þessarar greinar og V. viðauka við samninginn.

IV. KAFLI

FJÁRFESTINGAR OG ÞJÓNUSTA

24. gr.

Fjárfestingarskilyrði.

1. Samningsaðilarnir skulu skapa stöðug, hagstæð og gagnsæ skilyrði fyrir fjárfesta hinna samningsaðilanna sem fjárfesta eða hyggjast fjárfesta á yfirráðasvæðum þeirra.

2. Fjárfestingar, sem fjárfestar samningsaðila stofna til á yfirráðasvæði annarra samningsaðila, skulu ávallt njóta fullrar verndar og öryggis og hljóta sanngjarna og réttláta meðferð að þjóðarétti.

3. Samningsaðilarnir skulu kanna þann kost að útvíkka gildissvið samnings þessa til þess að það megi ná yfir rétt félaga eins samningsaðila til staðfestu á yfirráðasvæði annars samningsaðila. Sameiginlega nefndin skal leggja fram tilmæli um að þessu markmiði verði náð.

25. gr.

Efling fjárfestinga.

1. Samningsaðilarnir gera sér grein fyrir mikilvægi þess að stuðla að flæði fjárfestinga og tækni yfir landamæri sem leiðar til aukins hagvaxtar og þróunar. Slík samvinna getur m.a. falist í því:

a) að finna viðeigandi leiðir til að finna fjárfestingatækifæri og miðla upplýsingum um fjárfestingareglur,

b) að veita upplýsingar um ráðstafanir samningsaðilanna til að ýta undir fjárfestingar erlendis (tækniaðstoð, fjárstuðning, fjárfestingatryggingar o.s.frv.),

c) að þróa lagaumhverfi sem stuðlar að auknu fjárfestingaflæði, m.a. með því að gera alþjóðasamninga og

d) að þróa fyrirkomulag sameiginlegra fjárfestinga, einkum meðal lítilla og meðalstórra fyrirtækja.

2. Samningsaðilarnir viðurkenna að ekki er við hæfi að hvetja til fjárfestinga með því að draga úr kröfum um heilbrigði og öryggi eða á sviði umhverfismála.

26. gr.

Þjónustuviðskipti.

1. Samningsaðilarnir árétta skuldbindingar sínar samkvæmt skilmálum Hins almenna samnings um þjónustuviðskipti (hér á eftir nefndur „samningurinn um þjónustuviðskipti“), einkum þá skuldbindingu að veita hver öðrum bestukjarameðferð í viðskiptum innan þjónustugeira sem fyrrnefndar skuldbindingar ná til.

2. Samkvæmt samningnum um þjónustuviðskipti gildir bestukjarameðferð ekki um:

a) ávinning sem samningsaðili veitir samkvæmt ákvæðum samnings, sbr. skilgreiningu í V. gr. samningsins um þjónustuviðskipti, eða í samræmi við ráðstafanir sem er komið á á grundvelli fyrrnefnds samnings eða

b) annars konar ávinning sem er veittur samkvæmt þeirri skrá um undanþágur vegna bestukjarameðferðar sem sérhver aðili að samningnum um þjónustuviðskipti bætir við sem viðauka.

27. gr.

Staðfesturéttur og aukið frelsi í þjónustuviðskiptum.

1. Samningsaðilarnir skulu kanna þann kost að útvíkka gildissvið þessa samnings til þess að það megi ná yfir rétt félaga eins samningsaðila til staðfestu á yfirráðasvæði annars samningsaðila og aukið frelsi á sviði þjónustuveitingar til þess að félög eins samningsaðila geti þjónað neytendum hjá öðrum samningsaðila.

2. Sameiginlega nefndin skal leggja fram nauðsynleg tilmæli til þess að þeim markmiðum, sem sett eru fram í 1. mgr., verði náð. Þegar sameiginlega nefndin semur tilmælin skal hún taka mið af þeirri reynslu sem hefur verið aflað með framkvæmd bestukjarameðferðar sem samningsaðilarnir hafa veitt hver öðrum í samræmi við skuldbindingar hvers og eins samkvæmt samningnum um þjónustuviðskipti, einkum V. gr. hans.

3. Markmiðin, sem sett eru fram í 1. mgr. þessarar greinar, skulu vera viðfangsefni fyrstu rannsóknar sameiginlegu nefndarinnar síðustu fimm árin eftir að samningur þessi öðlast gildi.

V. KAFLI

GREIÐSLUR OG FJÁRMAGNSFLUTNINGAR

28. gr.

Greiðslur í yfirstandandi viðskiptum.

Samningsaðilarnir skuldbinda sig, með fyrirvara um ákvæði 30. gr., til að heimila að allar greiðslur í yfirstandandi viðskiptum geti farið fram í auðskiptanlegum gjaldmiðli.

29. gr.

Fjármagnsflutningar.

1. Samningsaðilarnir skulu tryggja að unnt sé að yfirfæra án takmarkana fjármagn, sem er notað til að fjárfesta í félögum sem eru stofnuð í samræmi við lög þeirra, ágóða af slíkum fjárfestingum og fjármagn sem eftir stendur við lok fjárfestinga.

2. Samningsaðilarnir skulu efna til samráðs í því skyni að greiða fyrir fjármagnsflutningum milli Egyptalands og EFTA-ríkjanna og ná fram fullkomnu frelsi í þeim, strax að öllum skilyrðum uppfylltum.

30. gr.

Erfiðleikar í tengslum við greiðslujöfnuð.

Eigi EFTA-ríki eða Egyptaland í alvarlegum erfiðleikum með greiðslujöfnuð, eða sé hætta á að slíkir erfiðleikar komi upp, getur hlutaðeigandi EFTA-ríki eða Egyptaland, eftir því sem við á og samkvæmt þeim skilmálum sem mælt er fyrir um í GATT-samningnum frá 1994 og VIII. og XIV. gr. stofnsamþykktar Alþjóðagjaldeyrissjóðsins, gert takmarkandi ráðstafanir viðvíkjandi greiðslum vegna yfirstandandi viðskipta ef þær ráðstafanir eru bráðnauðsynlegar. Hlutaðeigandi EFTA-ríki eða Egyptaland, eftir því sem við á, skal tilkynna hinum samningsaðilunum þegar í stað um slíkar ráðstafanir og leggja fram, eins fljótt og unnt er, tímaáætlun um afnám þeirra.

VI. KAFLI

SAMKEPPNI OG ÖNNUR EFNAHAGSMÁL

31. gr.

Reglur um samkeppni fyrirtækja.

1. Eftirfarandi samrýmist ekki réttri framkvæmd þessa samnings að svo miklu leyti sem það hefur áhrif á viðskipti milli Egyptalands og EFTA-ríkis:

a) allir samningar milli fyrirtækja, ákvarðanir samtaka fyrirtækja og samstilltar aðgerðir fyrirtækja sem miða að því að koma í veg fyrir, takmarka eða raska samkeppni eða leiða til slíks og

b) misnotkun eins eða fleiri fyrirtækja á yfirburðastöðu á yfirráðasvæðum samningsaðilanna í heild eða á verulegum hluta þeirra.

2. Sameiginlega nefndin skal, innan fimm ára frá gildistöku þessa samnings, samþykkja með ákvörðun nauðsynlegar reglur ákvæðum 1. mgr. til framkvæmdar.

3. Telji samningsaðili, þegar engum reglum, er um getur í 2. mgr., er fyrir að fara, að tiltekin framkvæmd fyrirtækis eða fyrirtækja annars samningsaðila samræmist ekki skilmálum 1. mgr. og skaði eða alvarleg hætta er á að slíkt skaði hagsmuni hans eða efnislega innlendan iðnað hans, þ.m.t. þjónustuiðnaður, er honum heimilt að gera viðeigandi ráðstafanir að höfðu samráði við sameiginlegu nefndina eða að liðnum þrjátíu virkum dögum frá því að farið er fram á slíkt samráð.

4. Samningsaðilarnir skulu, þrátt fyrir ákvæði um hið gagnstæða sem eru samþykkt í samræmi við 2. mgr., skiptast á upplýsingum, að teknu tilliti til takmarkana, sem innlend lög um leynd mæla fyrir um, einkum reglur um þagnarskyldu og viðskiptaleynd.

32. gr.

Opinber fyrirtæki.

Að því er varðar opinber fyrirtæki og fyrirtæki, sem hafa fengið sérstök réttindi eða einkarétt, skal sameiginlega nefndin tryggja að frá fimmta ári að telja frá gildistöku þessa samnings sé engin ráðstöfun gerð eða viðhaldið ef hún raskar viðskiptum milli samningsaðilanna sem stríðir gegn hagsmunum þeirra. Ákvæði þetta skal ekki hindra, að lögum eða í reynd, framkvæmd sérstakra verkefna sem fyrrnefndum fyrirtækjum eru falin.

33. gr.

Opinber innkaup.

Samningsaðilarnir eru því sammála að auka frelsi í opinberum innkaupum í áföngum. Sameiginlega nefndin mun efna til samráðs um hvernig þessu markmiði verður náð.

VII. KAFLI

TÆKNI- OG FJÁRHAGSAÐSTOÐ

34. gr.

Markmið og gildissvið.

1. EFTA-ríkin lýsa sig reiðubúin til að láta Egyptalandi í té tækni- og fjárhagsaðstoð, í samræmi við innlend stefnumið sín, í því skyni að:

a) greiða fyrir því að heildarmarkmiðum þessa samnings verði náð, einkum að fjölga viðskipta- og fjárfestingatækifærum sem leiðir af samningi þessum og

b) styðja þá viðleitni Egyptalands að ryðja braut sjálfbærrar efnahagslegrar og félagslegrar þróunar.

2. Með aðstoð skal leggja áherslu á þær atvinnugreinar sem aukið frelsi og endurskipulagning hagkerfis Egyptalands hafa áhrif á og á þær atvinnugreinar sem líklegt má telja að færi hagkerfi EFTA- ríkjanna og Egyptalands nær hvert öðru, einkum þær sem auka hagvöxt og bæta atvinnuástand.

35. gr.

Aðferðir og leiðir.

1. Aðstoð við Egyptaland skal vera tvíhliða eða veitt innan ramma áætlana Fríverslunarsamtaka Evrópu eða vera blanda af þessu tvennu.

2. Samningsaðilar skulu starfa saman að því markmiði að finna og nota bestu aðferðir og leiðir til að hrinda ákvæðum þessa kafla í framkvæmd, m.a. með því að taka mið af viðleitni viðkomandi alþjóðastofnana.

3. Samningsaðilar skulu og, í því skyni að ýta undir viðleitni til sjálfbærrar þróunar, eiga samstarf, með því að hrinda ákvæðum þessa kafla í framkvæmd, um aðferðir við og leiðir til að veita aðstoð, í þeim tilgangi að ná samstöðu um umhverfisþætti sem unnt yrði að taka tillit til.

4. Aðstoð getur m.a. falist í:

a) upplýsingaskiptum, miðlun sérþekkingar og þjálfun,

b) styrkjum, forgangslánum, þróunarsjóðum eða annarri fjárhagsaðstoð,

c) sameiginlegum aðgerðum, t.d. málþingum og málstofum og

d) aðstoð á sviði tækni og stjórnsýslu.

36. gr.

Svið samvinnu.

Aðstoð getur náð til sviða, sem samningsaðilarnir hafa komist að sameiginlegri niðurstöðu um að geti aukið getu Egyptalands til að njóta ávinnings af auknum viðskiptum og fjárfestingum á alþjóðavettvangi, einkum má nefna:

a) það að efla og greiða fyrir viðskiptum og auka tækifæri til markaðssóknar,

b) tolla- og upprunamál,

c) fiskveiðar og eldi og ræktun í sjó og vatni,

d) tæknireglur og ráðstafanir á sviði hollustuhátta og heilbrigði dýra og plantna, þ.m.t. stöðlun og vottun,

e) hagskýrslugerð um verslun og fjárfestingar,

f) aðstoð við reglusetningu og framkvæmd laga á sviðum á borð við hugverk og opinber innkaup og

g) staðbundna fyrirtækjaþróun.

VIII. KAFLI

STOFNANAÁKVÆÐI OG MÁLSMEÐFERÐARÁKVÆÐI

37. gr.

Sameiginlega nefndin.

1. Sameiginleg nefnd, sem hér með er komið á fót, skal hafa umsjón með og annast framkvæmd þessa samnings. Þar til bært yfirvald sérhvers samningsaðila skal vera fulltrúi hans í sameiginlegu nefndinni.

2. Til að framkvæmd samningsins verði eins og til er ætlast skulu samningsaðilarnir skiptast á upplýsingum og, að beiðni samningsaðila, efna til samráðs í sameiginlegu nefndinni. Sameiginlega nefndin skal kanna reglulega möguleikann á að fjarlægja þær hindranir sem eftir standa í vegi fyrir viðskiptum milli EFTA-ríkjanna og Egyptalands.

3. Sameiginlegu nefndinni er heimilt að taka ákvarðanir í málum sem kveðið er á um í þessum samningi. Í öðrum málum er sameiginlegu nefndinni heimilt að gera tillögur.

4. Sameiginlega nefndin kemur saman að beiðni samningsaðila þegar nauðsyn ber til og eigi sjaldnar en annað hvert ár.

38. gr.

Störf sameiginlegu nefndarinnar.

1. Ákvarðanir sameiginlegu nefndarinnar skulu samþykktar samhljóða.

2. Hafi fulltrúi samningsaðila í sameiginlegu nefndinni samþykkt ákvörðun með fyrirvara um að stjórnskipuleg skilyrði verði uppfyllt skal ákvörðunin taka gildi þann dag sem tilkynnt er að fallið hafi verið frá fyrirvaranum, ef ekki er kveðið á um síðari gildistökudag í ákvörðuninni.

3. Nefndin setur sér starfsreglur að því er samning þennan varðar.

4. Sameiginlega nefndin getur ákveðið að skipa undirnefndir og vinnuhópa sem hún telur þörf á sér til aðstoðar við að inna skyldur sínar af hendi.

39. gr.

Uppfylling skuldbindinga og samráð.

1. Samningsaðilarnir skulu gera allar ráðstafanir sem nauðsynlegar eru til að tryggja að markmið þessa samnings náist og til að uppfylla skuldbindingar sínar samkvæmt samningnum. Komi í ljós að túlkun og beiting þessa samnings er með mismunandi hætti skulu samningsaðilarnir, á grundvelli samvinnu og samráðs, gera sitt ýtrasta til að finna lausn sem þeir geta sætt sig við.

2. Samningsaðili getur, með skriflegum hætti, farið fram á samráð við annan samningsaðila um ráðstafanir sem hafa verið gerðar eða eru fyrirhugaðar eða önnur málefni sem hann telur að geti haft áhrif á rekstur þessa samnings. Samningsaðili, sem fer fram á samráð, skal jafnframt tilkynna hinum samningsaðilunum skriflega um það og veita allar viðeigandi upplýsingar.

3. Samráð skal fara fram í sameiginlegu nefndinni ef einhver samningsaðilanna fer fram á það innan tíu daga frá viðtöku tilkynningarinnar, sem um getur í 2. mgr., með það í huga að finna lausn sem allir aðilar geta sætt sig við.

40. gr.

Bráðabirgðaráðstafanir til að koma jafnvægi á að nýju.

1. Telji aðili að samningi þessum að annar samningsaðili hafi ekki uppfyllt skuldbindingu samkvæmt samningi þessum og hafi sameiginlega nefndin ekki fundið lausn innan þriggja mánaða sem aðilar geta sætt sig við er hlutaðeigandi samningsaðila heimilt að gera bráðnauðsynlegar og viðeigandi bráðabirgðaráðstafanir til að jafnvægi komist á að nýju. Gera skal þær ráðstafanir helst sem valda sem minnstri röskun á framkvæmd samnings þessa. Tilkynna ber samningsaðilunum og sameiginlegu nefndinni þegar í stað um ráðstafanirnar sem gerðar hafa verið og skal nefndin halda reglulega samráðsfundi í því skyni að afnema þær. Ráðstöfunum skal hætt þegar aðstæður réttlæta þær ekki lengur eða, ef deilan er lögð í gerð, þegar úrskurður gerðardóms liggur fyrir og honum hefur verið framfylgt.

2. Samningsaðila er heimilt er að grípa til ráðstafana skv. 1. mgr., án undangengins samráðs í sameiginlegu nefndinni, brjóti annar samningsaðili gegn ákvæðum samnings þessa. Í efnislegu broti felst að neita að efna samning þennan, sem ekki er viðurkennt samkvæmt almennum reglum þjóðaréttar, eða alvarlegt brot á grundvallarreglu samnings þessa sem samráð er ólíklegt til að hafa áhrif á auk þess sem töf ógnar verulega markmiðum samningsins.

41. gr.

Gerðardómsmeðferð.

1. Deiluaðila er heimilt, með skriflegri tilkynningu til hins deiluaðilans, að leggja deilur í gerð, sem lúta að túlkun á réttindum og skyldum samkvæmt þessum samningi, í beinum viðræðum eða innan sameiginlegu nefndarinnar innan 90 daga frá viðtökudegi skriflegrar beiðni um samráð. Senda ber Egyptalandi eða aðalskrifstofu EFTA, eftir atvikum, eintak af fyrrnefndri tilkynningu. Ef fleiri samningsaðilar en einn deila við einn og sama samningsaðila um sama úrlausnarefni og fara fram á að deilan verði lögð í gerð skal koma á fót einum gerðardómi til að taka slík deilumál fyrir sé þess kostur.

2. Fjallað er um stofnun og starfsemi gerðardómsins í VI. viðauka. Úrskurður gerðardóms er endanlegur og bindandi fyrir deiluaðila.

IX. KAFLI

LOKAÁKVÆÐI

42. gr.

Þróunarákvæði.

1. Samningsaðilar skuldbinda sig til að endurskoða þennan samning í ljósi alþjóðlegrar þróunar efnahagsmála, m.a. á vettvangi Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar, og kanna, í þessu samhengi og í ljósi þeirra þátta sem máli skipta, þann kost að þróa enn frekar og styrkja þá samvinnu sem þessi samningur fjallar um og færa hana út til sviða sem hann tekur ekki til. Samningsaðilarnir geta falið sameiginlegu nefndinni að kanna þennan kost og leggja fyrir þá tillögur, þegar það á við, einkum með það fyrir augum að hefja samningsviðræður.

2. Samningar, sem grundvallast á þeirri málsmeðferð sem um getur í 1. mgr., eru með fyrirvara um fullgildingu eða samþykki samningsaðila eins og gert er ráð fyrir í málsmeðferðarreglum þeirra.

43. gr.

Viðaukar og bókanir.

Viðaukar og bókanir við samning þennan eru óaðskiljanlegur hluti hans. Sameiginlega nefndin getur ákveðið að gera breytingar á viðaukunum og bókununum.

44. gr.

Breytingar.

Senda ber samningsaðilunum breytingar á samningi þessum, aðrar en þær sem um getur í 43. gr. og sameiginlega nefndin samþykkir, til fullgildingar eða staðfestingar og skulu þær öðlast gildi fyrsta dag þriðja mánaðar eftir að síðasta skjal um fullgildingu eða staðfestingu hefur verið afhent til vörslu.

45. gr.

Tollabandalög, fríverslunarsvæði, landamæraviðskipti og aðrir fríðindasamningar.

Samningur þessi skal ekki koma í veg fyrir að tollabandalögum, fríverslunarsvæðum, samningum um landamæraviðskipti og öðrum fríðindasamningum verði haldið við eða til þeirra stofnað, svo fremi þau breyti ekki því viðskiptafyrirkomulagi sem kveðið er á um í samningi þessum.

46. gr.

Aðild.

1. Sérhvert nýtt aðildarríki að Fríverslunarsamtökum Evrópu getur gerst aðili að samningi þessum, svo fremi sameiginlega nefndin ákveði að samþykkja aðild þess með þeim kjörum og skilyrðum sem inngönguríkið og aðilar að samningi þessum munu semja um sín á milli.

2. Að því er varðar inngönguríki skal samningurinn öðlast gildi á fyrsta degi þriðja mánaðar eftir að aðildarskjal þess hefur verið afhent til vörslu.

47. gr.

Uppsögn og gildislok samningsins.

1. Sérhver samningsaðili getur sagt samningi þessum upp með skriflegri tilkynningu þar um. Uppsögnin tekur gildi sex mánuðum eftir þann dag þegar hinir samningsaðilarnir hafa veitt tilkynningunni viðtöku.

2. Segi Egyptaland samningi þessum upp fellur hann úr gildi þegar uppsagnarfrestur er liðinn og segi öll EFTA-ríkin samningnum upp fellur hann úr gildi við lok síðasta uppsagnarfrests.

3. Ef EFTA-ríki segir upp samningnum um stofnun Fríverslunarsamtaka Evrópu fellur aðild þess að samningi þessum af þeim sökum niður sama dag og uppsögnin tekur gildi.

4. Ef eitthvert EFTA-ríki segir upp samningnum um stofnun Fríverslunarsamtaka Evrópu eða samningi þessum skulu aðrir samningsaðilar kallaðir til fundar til að ræða framhald þessa samnings.

48. gr.

Tengsl við tvíhliða samninga um viðskipti með landbúnaðarafurðir.

1. Tvíhliða samningar um viðskipti með landbúnaðarafurðir milli EFTA-ríkjanna og Egyptalands, sem um getur í III. viðauka, öðlast gildi sama dag og samningur þessi öðlast gildi gagnvart hlutaðeigandi EFTA-ríki og Egyptalandi. Slíkir tvíhliða samningar um viðskipti með landbúnaðarafurðir gilda eins lengi og samningsaðilar að því eru aðilar að samningi þessum.

2. Ef EFTA-ríki eða Egyptaland segir upp þeim tvíhliða samningi um viðskipti með landbúnaðarafurðir sem þau hafa gert með sér fellur samningur þessi úr gildi milli fyrrnefnds EFTA-ríkis og Egyptalands sama dag og uppsögn tvíhliða samningsins tekur gildi.

49. gr.

Gildistaka.

1. Samningur þessi öðlast gildi gagnvart þeim undirritunarríkjum sem hafa fullgilt samninginn fyrsta dag annars mánaðar frá því að þau skiptast á skjölum sínum um fullgildingu eða staðfestingu, að því tilskildu að Egyptaland sé eitt þeirra ríkja sem hafa afhent skjöl sín um fullgildingu eða staðfestingu til vörslu.

2. Undirritunarríki getur, ef stjórnskipuleg skilyrði heimila það, beitt ákvæðum samnings þessa til bráðabirgða til að byrja með, að því tilskildu að Egyptaland hafi fullgilt samninginn. Tilkynna ber öðrum undirritunarríkjum um beitingu ákvæða samnings þessa til bráðabirgða.

50. gr.

Vörsluaðili.

Ríkisstjórn Noregs skal vera vörsluaðili fyrir EFTA-ríkin.

ÞESSU TIL STAÐFESTU hafa undirrituð, sem til þess hafa fullt umboð, undirritað samning þennan.

Gjört í Davos 27. janúar 2007 í tveimur frumeintökum á arabísku og ensku og eru báðir textar jafngildir. Ef ágreiningur rís um túlkun samnings þessa skal enski textinn ráða.

Fyrir hönd lýðveldisins Íslands

Fyrir hönd Furstadæmisins Liechtensteins

Fyrir hönd Konungsríkisins Noregs

Fyrir hönd Ríkjasambandsins Sviss

Fyrir hönd Arabíska lýðveldisins Egyptalands

FREE TRADE AGREEMENT

BETWEEN

THE ARAB REPUBLIC OF EGYPT

AND

THE EFTA STATES

PREAMBLE

The Arab Republic of Egypt (hereinafter referred to as Egypt), on the one part, and the Republic of Iceland, the Principality of Liechtenstein, the Kingdom of Norway, the Swiss Confederation (hereinafter referred to collectively as the EFTA States), on the other part, hereinafter referred to as “the Parties:

CONSIDERING the importance of the links existing between Egypt and the EFTA States, in particular the Declaration on Co-operation signed in Zermatt in December 1995, and recognizing the common wish to strengthen these links, thus establishing close and lasting relations,

RECALLING the membership of Egypt and the EFTA States in the World Trade Organization (hereinafter referred to as “the WTO) and their commitment to comply with the rights and obligations arising from the Marrakech Agreement establishing the WTO, including the principles of most- favoured-nation and of national treatment,

RECALLING their intention to participate actively in the process of economic integration in the Euro- Mediterranean region, and expressing their preparedness to co-operate in seeking ways and means to strengthen this process,

REAFFIRMING their commitment to the principles and objectives set out in the United Nations Charter and the Universal Declaration of Human Rights,

DESIRING to create favourable conditions for the development and diversification of trade between them and for the promotion of commercial and economic co-operation in areas of common interest on the basis of equality, mutual benefit, non-discrimination and international law,

RESOLVED to contribute to the strengthening of the multilateral trading system and to develop their relations towards free trade in compliance with the WTO rules,

CONSIDERING that no provision of this Agreement may be interpreted as exempting the Parties from their obligations under other international agreements, especially the WTO,

DESIRING to create new employment opportunities while promoting sustainable development,

DECLARING their readiness to examine the possibility of developing and deepening their economic relations in order to extend them to fields not covered by this Agreement,

CONVINCED that this Agreement provides an appropriate framework for exchange of information and views on economic developments and trade,

CONVINCED that this Agreement will create conditions encouraging economic, trade and investment relations between them,

HAVE DECIDED, in pursuit of the above, to conclude the following Free Trade Agreement (hereinafter referred to as “this Agreement):

CHAPTER I

GENERAL PROVISIONS

Article 1

Objectives

1. Egypt and the EFTA States shall establish a free trade area in accordance with the provisions of this Agreement with a view to spurring prosperity and economic development in their territories.

2. The objectives of this Agreement, which is based on trade relations between market economies, are:

(a) to achieve the liberalisation of trade in goods, in conformity with Article XXIV of the General Agreement on Tariffs and Trade (hereinafter referred to as “the GATT 1994);

(b) to gradually develop an environment conducive to increased investment flows and enhanced trade in services;

(c) to ensure adequate and effective protection of intellectual property rights; and

(d) to support the harmonious development of economic relations between the Parties through technical and financial assistance.

Article 2

Trade relations governed by this Agreement

This Agreement applies to trade relations between, on the one side, Egypt, and, on theotherside, the individual EFTA States.

Article 3

Territorial application

This Agreement shall apply to the territories of the Parties except as provided for in Protocol C.

CHAPTER II

TRADE IN GOODS

Article 4

Scope

This Chapter shall apply to the following products originating in Egypt or an EFTA State:

(a) all products falling within Chapters 25 to 97 of the Harmonized Commodity Description and Coding System (hereinafter referred to as “HS), with the exception of the products listed in Annex I;

(b) processed agricultural products specified in Protocol A, with due regard to the arrangements provided for in that Protocol;

(c) fish and other marine products as provided for in Annex II; and

(d) agricultural products falling within HS Chapters 1 to 24 as specified in Annex III.

Article 5

Rules of origin and co-operation in customs administration

Protocol B lays down the rules of origin and methods of administrative co-operation.

Article 6

Customs duties on imports and charges having equivalent effect

1. No new customs duties on imports or charges having equivalent effect shall be introduced in trade between Egypt and the EFTA States as of the entry into force of this Agreement.

2. Egypt shall gradually eliminate its customs duties on imports and any charges having equivalent effect on products originating in an EFTA State in accordance with Annex IV.

3. The EFTA States shall abolish on the date of entry into force of this Agreement all customs duties on imports and any charges having equivalent effect on products originating in Egypt.

Article 7

Basic duties

1. The applicable rates for imports between the Parties, to which the successive reductions set out in this Agreement are to be applied, shall be the WTO bound rate or the applied rate enforced as of the entry into force of this Agreement if it is lower. If, after the entry into force of this Agreement, a tariff reduction is applied on an erga omnes basis, the reduced rate shall apply.

2. The Parties shall communicate to each other their respective rates applied on the date of the entry into force of this Agreement.

Article 8

Customs duties of a fiscal nature

Article 6 shall also apply to customs duties of a fiscal nature.

Article 9

Quantitative restrictions on imports and measures having equivalent effect

1. Quantitative restrictions on imports and any other measures having equivalent effect in trade between Egypt and the EFTA States shall be abolished from the entry into force of this Agreement.

2. No new quantitative restriction on imports or any other measures having equivalent effect shall be introduced in trade between Egypt and the EFTA States.

Article 10

Customs duties and quantitative restrictions on exports

Egypt and the EFTA States shall neither apply customs duties or charges having equivalent effect, nor quantitative restrictions or measures having equivalent effect to exports between themselves.

Article 11

Internal taxation

1. The Parties shall refrain from any measure or practice of an internal fiscal nature establishing, whether directly or indirectly, discrimination between the products of a Party and like products originating in the territory of another Party.

2. Products exported to the territory of a Party may not benefit from repayment of indirect internal taxation in excess of the amount of indirect taxation imposed on them either directly or indirectly.

Article 12

Payments and transfers

1. Payments relating to trade between Egypt and an EFTA State and the transfer of such payments to the territory of the Party where the creditor resides, shall be free from any restrictions.

2. The Parties shall refrain from any currency exchange or administrative restrictions on the grant, repayment or acceptance of short and medium-term credits covering commercial transactions in which a resident participates.

Article 13

Technical regulations

1. The rights and obligations of the Parties in respect of technical regulations, standards and conformity assessment shall be governed by the WTO Agreement on Technical Barriers to Trade (hereinafter referred to as “the WTO TBT Agreement).

2. The Parties shall strengthen their co-operation in the field of technical regulations, standards and conformity assessment, with a view to increasing the mutual understanding of their respective systems and facilitating access to their respective markets, thereby preparing the ground for possible mutual recognition agreements.

3. Without prejudice to paragraph 1, the Parties agree to hold consultations in the framework of the Joint Committee where Egypt or an EFTA State considers that one or more EFTA States or Egypt respectively have taken measures which are likely to create, or have created, an obstacle to trade, in order to find an appropriate solution in conformity with the WTO TBT Agreement.

Article 14

Sanitary and phytosanitary measures

1. The Parties shall apply their regulations for sanitary and phytosanitary matters in a non-discriminatory fashion and shall not introduce any new measures that have the effect of unduly obstructing trade.

2. The principles set out in paragraph 1 shall be applied in accordance with the WTO Agreement on the Application of Sanitary and Phytosanitary Measures, which is hereby incorporated into and made part of this Agreement.

Article 15

State trading enterprises

The rights and obligations of the Parties in re spect of state trading enterprises shall be governed by Article XVII of the GATT 1994 and the Understanding on the Interpretation of Article XVII of the GATT 1994, which are hereby incorporated into and made part of this Agreement.

Article 16

Subsidies and countervailing measures

1. The rights and obligations of the Parties in respect of subsidies and countervailing measures shall be governed by Articles VI and XVI of the GATT 1994, the WTO Agreement on Subsidies and Countervailing Measures and the WTO Agreement on Agriculture.

2. If a Party finds that subsidies are granted which affect trade with another Party, the Party concerned may take appropriate measures in accordance with the above mentioned Agreements and relevant internal legislation and executive regulations.

Article 17

Anti-dumping

1. The rights and obligations of the Parties in respect of the application of anti-dumping measures shall be governed by Article VI of the GATT 1994 and the Agreement on Implementation of Article VI of the GATT 1994.

2. If a Party finds that dumping is taking place in trade with another Party, the Party concerned may take appropriate measures in accordance with the above mentioned Agreements and relevant internal implementation legislation.

Article 18

Safeguard measures

1. The provisions of Article XIX of the GATT 1994 and the WTO Agreement on Safeguards shall apply between the Parties.

2. Before applying safeguard measures pursuant to the provisions of Article XIX of the GATT 1994 and the WTO Agreement on Safeguards, the Party intending to apply such measure shall supply the Joint Committee with all relevant information required for a thorough examination of the situation with a view to seeking a solution acceptable to the Parties. In order to find such a solution, the Parties shall immediately hold consultations within the Joint Committee. If, as a result of the consultations, the Parties do not reach an agreement within thirty days of the initiation of the consultations on a solution to avoid the safeguard measures, the Party intending to apply safeguard measures may apply the provisions of Article XIX of the GATT 1994 and the WTO Agreement on Safeguards.

3. In the selection of safeguard measures pursuant to this Article, the Parties shall give priority to those that cause least disturbance to the achievement of the objectives of this Agreement.

4. Safeguard measures shall be notified immediately to the Joint Committee and shall be subject to periodic consultations within the Committee, particularly with a view to their abolition as soon as circumstances permit.

Article 19

Structural adjustment

1. By way of derogation from the provisions of paragraph 2 of Article 6, Egypt may take exceptional measures of limited duration to increase or re-introduce customs duties.

2. Such measures may only apply to new and infant industries or to sectors undergoing restructuring or experiencing serious difficulties, particularly where those difficulties entail severe social problems.

3. Customs duties on import into Egypt of products originating in an EFTA State that are introduced by such exceptional measures may not exceed 25 per cent ad valorem, and must retain a preferential margin for products originating in the EFTA States. The total value of imports of the products subjected to such measures may not exceed 20 per cent of total imports of industrial products from the EFTA States during the last year for which statistics are available.

4. Such measures shall be applied for no longer than five years, except where a longer duration is authorized by the Joint Committee. They shall cease to apply at the latest on expiry of the maximum transitional period.

5. Such measures may not be introduced for a given product if more than three years have elapsed since the abolition of all duties, quantitative restrictions and charges and measures having equivalent effect for the product concerned.

6. Egypt shall inform the Joint Committee of any exceptional measures it intends to adopt and, at the request of an EFTA State, consultations shall be held on the measures and sectors concerned before they are implemented. When adopting such measures, Egypt shall provide the Joint Committee with a schedule for the abolition of the customs duties introduced or increased pursuant to this Article. Such schedule shall provide for the phasing out of the duties concerned by equal annual instalments, starting no later than the end of the second year following their introduction. The Joint Committee may decide on a different schedule.

7. By way of derogation from the provisions of paragraph 4, the Joint Committee may exceptionally, in order to take into account the difficulties involved in setting up new industries, endorse the measures already taken by Egypt pursuant to paragraph 1 for a maximum period of four years beyond the twelve years transitional period

Article 20

Re-export and serious shortage

1. Where compliance with the provisions of Article 10 leads to:

(a) re-export to a third country against which the exporting Party maintains, for the product concerned, quantitative export restrictions, export duties or measures or charges having equivalent effect; or

(b) a serious shortage, or threat thereof, of a product essential to the exporting Party;

and where the situations referred to above give rise or are likely to give rise to major difficulties for the exporting Party, that Party may take appropriate measures laid down in paragraph 2.

2. The difficulties arising from the situations referred to in paragraph 1 shall be submitted for examination to the Joint Committee. The Committee may take any decision needed to put an end to the difficulties. If it has not taken such a decision within thirty days of the matter being referred to it, the exporting Party may apply appropriate measures on the exportation of the product concerned. The measures shall be non-discriminatory and be eliminated when conditions no longer justify their maintenance.

3. In the selection of measures, priority must be given to the action which least disturbs the functioning of this Agreement.

4. The measures taken shall be subject to periodic consultations within the Joint Committee with a view to their elimination as soon as circumstances permit.

Article 21

General exceptions

Nothing in this Agreement shall preclude prohibitions or restrictions on imports, exports or goods in transit justified on grounds of public morality, public policy or public security, of the protections of health and life of humans, animals or plants, of the protection of national treasures possessing artis tic, historic or archaeological value, of the protection of intellectual property or of regulations concerning gold and silver or conservation of exhaustible natural resources. Such prohibitions or restrictions shall not, however, constitute a means of arbitrary discrimination or disguised restriction on trade between the Parties.

Article 22

Security exceptions

Nothing in this Agreement shall prevent a Party from taking any measures which:

(a) it considers necessary to prevent the disclosure of information contrary to its essential security interests;

(b) relate to the production of, or trade in, arms, munitions or war materials or to research, developments or productions indispensable for defence purposes, provided that such measures do not impair the conditions of competition in respect of products not intended for specifically military purposes; or

(c) it considers essential to its own security in the event of serious internal disturbances affecting the maintenance of law and order, in time of war or serious international tension constituting threat of war or in order to carry out obligations it has accepted for the purpose on maintaining peace and international security.

CHAPTER III

PROTECTION OF INTELLECTUAL PROPERTY

Article 23

Protection of intellectual property

1. The Parties shall grant and ensure adequate, effective and non–discriminatory protection of intellectual property rights, and provide for measures for the enforcement of such rights against infringement thereof, counterfeiting and piracy, in accordance with the provisions of this Article, Annex V to this Agreement and the WTO Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights (hereinafter referred to as “the TRIPS Agreement).

2. The Parties shall accord to each others' nationals, treatment no less favourable than they accord to their own nationals. Exemptions from this obligation must be in accordance with the substantive provisions of Article 3 of the TRIPS Agreement.

3. The Parties shall accord to each others' nationals, treatment no less favourable than accorded to nationals of any other state. Exemptions from this obligation must be in accordance with the substantive provisions of the TRIPS Agreement, in particular Articles 4 and 5 thereof.

4. The Parties shall regularly review this Article and Annex V to this Agreement with a view to their effective implementation and their future development. In the event that problems in the area of intellectual property rights affecting trading conditions arise, urgent consultations shall take place, with a view to reaching mutually satisfactory solutions.

5. With a view to facilitating the implementation of this Article and Annex V to this Agreement, the EFTA States shall grant technical and financial assistance to Egypt in accordance with Chapter VII.

CHAPTER IV

INVESTMENT AND SERVICES

Article 24

Investment conditions

1. The Parties shall create stable, favourable and transparent conditions for investors of the other Parties that are making or seeking to make investments in their territories.

2. Investments of investors of a Party shall, in the territories of the other Parties, at all times be accorded fair and equitable treatment as well as protection and security, in accordance with international law.

3. The Parties shall consider extending the scope of this Agreement to include the right of establishment of companies of one Party in the territory of another Party. The Joint Committee shall make recommendations for achieving this objective.

Article 25

Investment promotion

1. The Parties recognize the importance of promoting cross-border investment and technology flows as a means for achieving economic growth and development. Co-operation in this respect may include:

(a) appropriate means of identifying investment opportunities and information channels on investment regulations;

(b) the provision of information on the Parties' measures to promote investment abroad (technical assistance, financial support, investment insurance, etc.);

(c) the furthering of a legal environment conducive to increased investment flows, including through the conclusion of bilateral agreements; and

(d) the development of mechanisms for joint investments, in particular with small and medium enterprises.

2. The Parties recognize that it is inappropriate to encourage investment by relaxing health, safety or environmental standards.

Article 26

Trade in services

1. The Parties reaffirm their respective commitments under the terms of the General Agreement on Trade in Services (hereinafter referred to as “the GATS) and in particular the commitment to accord each other most-favoured nation treatment (hereinafter referred to as “MFN) in trade in service sectors covered by these commitments.

2. In accordance with the GATS, this treatment shall not apply to:

(a) advantages accorded by any Party under the provisions of an agreement as defined in Article V of the GATS or under measures adopted on the basis of such an agreement; or

(b) other advantages accorded pursuant to the list of MFN exemptions annexed by any Party to the GATS.

Article 27

Right of establishment and liberalisation of services

1. The Parties shall consider extending the scope of this Agreement to include the right of establishment of companies of one Party in the territory of another Party and the liberalization of the supply of services by companies of one Party to service consumers in another Party.

2. The Joint Committee shall make the necessary recommendations for the implementation of the objectives set out in paragraph 1. When formulating these recommendations, the Joint Committee shall take into account the experience gained by the implementation of the MFN treatment granted to each other by the Parties in accordance with their respective obligations under the GATS, and in particular Article V thereof.

3. The objective set out in paragraph 1 of this Article shall be the subject of a first examination by the Joint Committee at the latest five years after the entry into force of this Agreement.

CHAPTER V

PAYMENT AND CAPITAL MOVEMENT

Article 28

Payments for current transactions

Subject to the provisions of Article 30, the Parties undertake to allow all payments for current transactions to be made in a freely convertible currency.

Article 29

Capital movements

1. The Parties shall ensure that capital for investments made in companies formed in accordance with their laws, any returns stemming therefrom, and the amounts resulting from liquidations of investments shall be freely transferable.

2. The Parties shall hold consultations with a view to facilitating the movement of capital between Egypt and the EFTA States and achieve its complete liberalization as soon as conditions are met.

Article 30

Balance of payments difficulties

Where an EFTA State or Egypt is in serious balance of payments difficulties, or under threat thereof, the EFTA State concerned or Egypt respectively may, in conformity with the conditions laid down within the framework of the GATT 1994 and Articles VIII and XIV of the Statutes of the International Monetary Fund, take restrictive measures with regard to current payments if such measures are strictly necessary. The EFTA State concerned or Egypt, as appropriate, shall inform the other Parties immediately thereof and shall provide as soon as possible a timetable for the removal of such measures.

CHAPTER VI

COMPETITION AND OTHER ECONOMIC MATTERS

Article 31

Rules of competition concerning undertakings

1. The following are incompatible with the proper functioning of this Agreement in so far as they may affect trade between Egypt and an EFTA State:

(a) all agreements between undertakings, decisions by associations of undertakings and concerted practices between undertakings which have as their object or effect the prevention, restriction or distortion of competition; and

(b) abuse by one or more undertakings of a domi nant position in the territories of the Parties as a whole or in a substantial part thereof.

2. The Joint Committee shall, within five years of the entry into force of this Agreement, adopt by decision the necessary rules for the implementation of paragraph 1.

3. If, in the absence of the rules referred to in paragraph 2, a Party considers that a particular practice by an undertaking or undertakings of another Party is incompatible with the terms of paragraph 1, and if such practice causes or threatens to cause serious prejudice to its interest or material injury to its domestic industry, including its service industry, it may take appropriate measures after consultation within the Joint Committee or after thirty working days following referral for such consultation.

4. Notwithstanding any provisions to the contrary adopted in conformity with paragraph 2, the Parties shall exchange information taking into account the limitations imposed by the requirements of their national secrecy laws, such as in particular rules concerning professional and business secrecy.

Article 32

Public enterprises

With regard to public enterprises and enterprises to which special or exclusive rights have been granted, the Joint Committee shall ensure that as from the fifth year following the date of entry into force of this Agreement there is neither enacted nor maintained any measure distorting trade between the Parties contrary to their interests. This provision should not obstruct the performance in law or in fact of the particular tasks assigned to theses enterprises.

Article 33

Public procurement

The Parties agree on the objective of a progressive liberalisation of public procurement. The Joint Committee will hold consultations on the implementation of this objective.

CHAPTER VII

TECHNICAL AND FINANCIAL ASSISTANCE

Article 34

Objectives and scope

1. The EFTA States declare their readiness to provide technical and financial assistance to Egypt, in accordance with their national policy objectives, in order to:

(a) facilitate the implementation of the overall ob jectives of this Agreement, in particular to enhance trading and investment opportunities arising from this Agreement; and

(b) support Egypt's own efforts to achieve sustainable economic and social development.

2. Assistance shall focus on sectors affected by the process of liberalisation and restructuring of the Egyptian economy as well as on sectors likely to bring the economies of the EFTA States and Egypt closer together, particularly those generating growth and employment.

Article 35

Methods and means

1. Assistance to Egypt shall be provided bilaterally or through EFTA programmes or a combination of the two.

2. Parties shall co-operate with the objective of identifying and employing the most effective methods and means for the implementation of this Chapter, including by taking into consideration efforts of relevant international organisations.

3. With a view to fostering sustainable development efforts, Parties shall also cooperate, through the implementation of this Chapter, on methods and means of assistance, to agree on environmental aspects that could be taken into consideration.

4. Means of assistance may include:

(a) exchange of information, transfer of expertise and training;

(b) grants, preferential loans, development funds or other financial means;

(c) implementation of joint actions such as seminars and workshops; and

(d) technical and administrative assistance.

Article 36

Fields of co-operation

Assistance may cover any field jointly identified by the Parties that may serve to enhance Egypt's capacities to benefit from increased international trade and investment, including in particular:

(a) trade promotion, trade facilitation, and promotion of market opportunities;

(b) customs and origin matters;

(c) fish and aquaculture;

(d) technical regulations and sanitary and phytosanitary measures, including standardisation and certification;

(e) trade and investment statistics;

(f) regulatory assistance and implementation of laws in areas such as intellectual property and public procurement; and

(g) local enterprise development.

CHAPTER VIII

INSTITUTIONAL AND PROCEDURAL PROVISIONS

Article 37

The Joint Committee

1. The implementation of this Agreement shall be supervised and administered by a Joint Committee, which is hereby established. Each Party shall be represented in the Joint Committee by its competent authority.

2. For the purpose of the proper implementation of this Agreement, the Parties shall exchange information and, at the request of any Party, shall hold consultations within the Joint Committee. The Joint Committee shall keep under review the possibility of further removal of the obstacles to trade between the EFTA States and Egypt.

3. The Joint Committee may take decisions in the cases provided for in this Agreement. On other matters the Joint Committee may make recommendations.

4. The Joint Committee shall meet upon request of any Party whenever necessary, but at least every two years.

Article 38

Procedures of the Joint Committee

1. The Joint Committee shall act by common agreement.

2. If a representative of a Party in the Joint Committee has accepted a decision subject to the fulfilment of constitutional requirements, the decision shall enter into force, if no later date is contained therein, on the date the lifting of the reservation is notified.

3. For the purpose of this Agreement the Joint Committee shall adopt its rules of procedure.

4. The Joint Committee may decide to set up such sub-committees and working parties, as it considers necessary to assist it in accomplishing its tasks.

Article 39

Fulfilment of obligations and consultations

1. The Parties shall take all necessary measures to ensure the achievement of the objectives and the fulfilment of their obligations under this Agreement. Should any divergence with respect to the interpretation and application of this Agreement arise, the Parties shall make every effort through co-operation and consultations to arrive at a mutually satisfactory resolution.

2. Any Party may request in writing consultations with another Party regarding any actual or proposed measure or any other matter that it considers might affect the operation of this Agreement. The Party requesting consultations shall at the same time notify the other Parties in writing thereof and supply all relevant information.

3. The consultations shall take place in the Joint Committee if any of the Parties so request within ten days from the receipt of the notification referred to in paragraph 2, with a view to finding a commonly acceptable solution.

Article 40

Provisional re-balancing measures

1. If any Party to this Agreement considers that another Party has failed to fulfil an obligation under this Agreement and the Joint Committee has failed to arrive at a commonly acceptable solution within three months, the Party concerned may take such provisional re-balancing measures as are appropriate and strictly necessary to remedy the imbalance. Priority shall be given to such measures as will least disturb the functioning of this Agreement. The measures taken shall be notified immediately to the Parties and to the Joint Committee, which shall hold regular consultations with a view to their abolition. The measures shall be abolished when conditions no longer justify their maintenance, or, if the dispute is submitted to arbitration, when an arbitral award has been rendered and complied with.

2. Measures according to paragraph 1 may be taken without prior consultations in the Joint Committee in cases of a material breach of this Agreement by another Party. A material breach shall consist of the repudiation of this Agreement not sanctioned by the general rules of international law or a grave violation of an essential element of this Agreement, creating an environment not conducive for consultations or where a delay would be detrimental to the objectives of this Agreement.

Article 41

Arbitration

1. Disputes between the Parties, relating to the interpretation of rights and obligations under this Agreement, which have not been settled through direct consultations or in the Joint Committee within 90 days from the date of the receipt of the re quest for consultations, may be referred to arbitration by any Party to the dispute by means of a written notification addressed to the other Party to the dispute. A copy of this notification shall be communicated to Egypt or the EFTA Secretariat, as the case may be. Where more than one Party requests the submission to an arbitral tribunal of a dispute with the same Party relating to the same question a single arbitral tribunal should be established to consider such disputes whenever feasible.

2. The constitution and functioning of the arbitral tribunal shall be governed by Annex VI. The award of the arbitral tribunal shall be final and binding upon the Parties to the dispute.

CHAPTER VIII

FINAL PROVISIONS

Article 42

Evolutionary clause

1. The Parties undertake to review this Agreement in light of international economic developments, i.a. in the framework of the WTO, and to examine in this context and in the light of any relevant factor, the possibility of further developing and deepening the co-operation under this Agreement and to extend it to areas not covered therein. The Parties may instruct the Joint Committee to examine this possibility and, where appropriate, to make recommendations to them, particularly with a view to opening up negotiations.

2. Agreements resulting from the procedure referred to in paragraph 1 will be subject to ratification or approval by the Parties in accordance with their own procedures.

Article 43

Annexes and Protocols

The Annexes and Protocols to this Agreement are an integral part of it. The Joint Committee may decide to amend the Annexes and Protocols.

Article 44

Amendments

Amendments to this Agreement other than those referred to in Article 43 which are approved by the Joint Committee shall be submitted to the Parties for ratification or acceptance and shall enter into force on the first day of the third month following the deposit of the last instrument of ratification or acceptance.

Article 45

Customs unions, free trade areas, frontier trade and other preferential agreements

This Agreement shall not prevent the maintenance or establishment of customs unions, free trade areas, arrangements for frontier trade and other preferential agreements, except insofar as they alter the trade arrangements provided for in this Agreement.

Article 46

Accession

1. Any new Member State of the European Free Trade Association may accede to this Agreement, provided that the Joint Committee decides to approve its accession, on terms and conditions to be negotiated between the acceding State and the Parties to this Agreement.

2. In relation to an acceding State, this Agreement shall enter into force on the first day of the third month following the exchange of its instrument of accession.

Article 47

Withdrawal and expiration

1. Each Party may withdraw from this Agreement by means of a written notification. The withdrawal shall take effect six months after the date on which the notification has been received by the other Parties.

2. If Egypt withdraws, this Agreement shall expire at the end of the notice period, and if all EFTA States withdraw it shall expire at the end of the latest notice period.

3. Any EFTA State which withdraws from the Convention establishing the European Free Trade Association shall ipso facto on the same day as the withdrawal takes effect cease to be a Party to this Agreement.

4. If any EFTA State withdraws from the Convention establishing the European Free Trade Association or from this Agreement, a meeting of the remaining Parties shall be convened to discuss the issue of the continued existence of this Agreement.

Article 48

Relation to the bilateral arrangements on trade in agricultural products

1. The bilateral arrangements on trade in agricultural goods between the EFTA States and Egypt referred to in Annex III shall enter into force on the date on which this Agreement enters into force for the EFTA State concerned and Egypt. Such bilateral arrangements on trade in agricultural goods shall remain in force as long as the Parties to it remain Parties to this Agreement.

2. If an EFTA State or Egypt withdraws from the bilateral arrangement on trade in agricultural products concluded between them, this Agreement shall terminate between that EFTA State and Egypt on the same date as the withdrawal from the arrangement becomes effective.

Article 49

Entry into force

1. This Agreement shall enter into force in relation to those Signatory States which have ratified the Agreement on the first day of the second month following the exchange of their instruments of ratification or acceptance, provided that Egypt is among the States that have deposited their instruments of ratification or acceptance.

2. A Signatory State may, if constitutional requirements allow, apply this Agreement provisionally during an initial phase, provided that Egypt has ratified the Agreement. Provisional application of the Agreement shall be notified to the other Signatory States.

Article 50

Depositary

The Government of Norway shall act as Depositary for the EFTA States.

IN WITNESS WHEREOF the undersigned, being duly authorised thereto, have signed this Agreement.

Done at Davos, this 27th day of January 2007 in two originals in the Arabic and English languages, both being equally authentic. In case of any divergence in the interpretation of this Agreement, the English text shall prevail.

For the Republic of Iceland

For the Principality of Liechtenstein

For the Kingdom of Norway

For the Swiss Confederation

For the Arab Republic of Egypt