arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Samning stefnumarkandi frumvarpa og þingsályktunartillagna Nefndarálit - þingskjal nr. 899

143. löggjafarþing 2013–2014.

2. uppprentun.

Þingskjal 899 - 67. mál.

Undirskriftir.

Síðari umræða.

Nefndarálit með breytingartillögu um tillögu til þingsályktunar um samningu stefnumarkandi frumvarpa og þingsályktunartillagna.

Frá stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Gunnar Helga Kristinsson, Hafstein Þór Hauksson, Pál Þórhallsson, Þorgerði K. Gunnarsdóttur og Hafdísi Ólafsdóttur.

Framsögumaður málsins er Willum Þór Þórsson.

Í þingsályktunartillögunni er lagt til að Alþingi álykti að skora á ríkisstjórnina að ráðherrar hennar feli viðkomandi þingnefndum, meiri hluta þeirra eða formanni ásamt hugsanlega öðrum þingmönnum að semja og ritstýra stefnumarkandi frumvörpum og þingsályktunartillögum sem þeir hyggjast flytja á Alþingi.

Á fundum nefndarinnar var fjallað um áhrif þjóðkjörinna fulltrúa og hlutverk löggjafarvalds og framkvæmdarvalds á lagasetningu og gæði lagasetningar. Fram kom að mun meiri breytingar eru gerðar á þingmálum í meðförum Alþingis en í þjóðþingum annarra Norðurlanda og að þar virðist ríkari áhersla lögð á að lagasetning sé samvinnuverkefni og meira lagt í undirbúning mála áður en unnið er að gerð lagafrumvarps.

Nefndin telur mikilvægt að skoðað verði hvernig auka megi hlut Alþingis, þingflokka, þingnefnda og þingmanna við undirbúning stefnumarkandi frumvarpa og þingsályktunartillagna sem leggja á fyrir Alþingi, m.a. í þeim tilgangi að auka gæði lagasetningar og skapa meiri sátt um málin. Nefndin telur einnig nauðsynlegt að auka eftirlit með innleiðingu og framkvæmd nýrra heildarlaga og telur nefndin mikilvægt að skoðað verði hvernig þingnefndir geti sem best sinnt því eftirlitshlutverki og veitt framkvæmdarvaldinu þannig meira aðhald.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt með eftirfarandi

BREYTINGU:

Tillögugreinin orðist svo:

Alþingi ályktar að fela forsætisnefnd að skipa hóp sérfræðinga, þar á meðal fulltrúa þingflokka, sem kanni og komi með tillögur um hvernig auka megi hlut Alþingis, þingflokka, þingnefnda og þingmanna, við undirbúning stefnumarkandi frumvarpa og þingsályktunartillagna sem leggja á fyrir Alþingi, svo og hvernig Alþingi og þingnefndir geti fylgst með og haft eftirlit með innleiðingu og framkvæmd nýrra heildarlaga á viðkomandi málefnasviði.

Helgi Hjörvar var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Brynhildur Pétursdóttir, áheyrnarfulltrúi í nefndinni, er samþykk afgreiðslu málsins.

Alþingi, 13. maí 2014.

is_teljari_potency = {}; is_teljari_potency.service_id = 24; is_teljari_potency.portion = "NÚMER VEFHLUTA";

var _gaq = _gaq || []; _gaq.push(['_setAccount', 'UA-3810086-5']); _gaq.push(['_trackPageview']); (function() { var ga = document.createElement('script'); ga.type = 'text/javascript'; ga.async = true; ga.src = ('https:' == document.location.protocol ? 'https://ssl' : 'http://www') + '.google-analytics.com/ga.js'; var s = document.getElementsByTagName('script')[0]; s.parentNode.insertBefore(ga, s); })();
Stofnun leigufélaga á vegum sveitarfélaga Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 954

143. löggjafarþing 2013–2014.

Þingskjal 954 - 556. mál.

Tillaga til þingsályktunar um stofnun leigufélaga á vegum sveitarfélaga.

Flm.: Ólafur Þór Gunnarsson, Svandís Svavarsdóttir, Árni Þór Sigurðsson,

Edward H. Huijbens, Katrín Jakobsdóttir.

Alþingi ályktar að fela félags- og húsnæðismálaráðherra að skoða með hvaða hætti hægt er að gera sveitarfélögum kleift að stofna leigufélög um íbúðarhúsnæði, ein eða í samvinnu við önnur sveitarfélög eða aðra aðila, svo sem stéttarfélög, lífeyrissjóði eða Íbúðalánasjóð.

Greinargerð.

Staðan á leigumarkaði hefur verið mjög til umræðu undanfarin missiri, og staða leigjenda oft á tíðum erfið. Þetta hefur stafað af því að oft á tíðum er leiguhúsnæði ótryggt, leigt er til skamms tíma og á verði sem fjölmargar fjölskyldur og einstaklingar eiga erfitt með að standa undir. Þá hefur þrýstingur á félagsleg úrræði, eins og félagslegt leiguhúsnæði sveitarfélaganna aukist, enda leiga þar að jafnaði mun lægri en á almennum markaði.

Leigufélög sveitarfélaga gætu verið með a.m.k. tvennum hætti:

Annars vegar byggðasamlög nokkurra sveitarfélaga, til að mynda á höfuðborgarsvæðinu þar sem allar félagslegar íbúðir viðkomandi sveitarfélags kæmu saman í einu félagi, með einni stjórn og sömu reglum. Staða íbúa með tilliti til aðgengis og umsókna um slíkt húsnæði væri þá sú sama hvar sem þeir byggju á svæðinu og flutningur innan svæðis hefði ekki áhrif á stöðu manna með tilliti til umsóknar. Kópavogsbúi gæti t.d. sótt um félagslegt húsnæði í Garðabæ og öfugt án þess að skipta um búsetu fyrst. Löng hefð er fyrir öflugu samstarfi sveitarfélaga víða um land í byggðasamlögum og nægir þar að nefna byggðasamlög um sorphirðu víða um land, Strætó bs. á höfuðborgarsvæðinu, slökkviliðið o.fl.

Hins vegar er mikilvægt að skoða með hvaða hætti sveitarfélög, ein eða í samstarfi við önnur, geta komið að stofnun leigufélaga á almennum markaði með framlagi í formi lóða til að lækka íbúðaverð í byggingu eða með framlagi í öðru formi. Skoða þyrfti sérstaklega hvort hægt væri að stofna félög á svipuðum grunni og húsnæðissamvinnufélög og með hvaða hætti hægt væri að binda íbúðir í slíkum félögum til langs tíma til að tryggja búsetuöryggi.

Á Íslandi er ekki löng hefð fyrir leigumarkaði, en á seinni árum er það farinn að vera valkostur í hugum margra að búa frekar í leiguhúsnæði en að freista þess að binda meginhluta fjár síns í fasteign. Slíkt er mun algengara í nágrannalöndum okkar og mikilvægt að skoðað sé af alvöru hvernig sveitarfélögin geta hjálpað til við að fjölga valkostum á húsnæðismarkaði.

is_teljari_potency = {}; is_teljari_potency.service_id = 24; is_teljari_potency.portion = "NÚMER VEFHLUTA";

var _gaq = _gaq || []; _gaq.push(['_setAccount', 'UA-3810086-5']); _gaq.push(['_trackPageview']); (function() { var ga = document.createElement('script'); ga.type = 'text/javascript'; ga.async = true; ga.src = ('https:' == document.location.protocol ? 'https://ssl' : 'http://www') + '.google-analytics.com/ga.js'; var s = document.getElementsByTagName('script')[0]; s.parentNode.insertBefore(ga, s); })();
Stefnumótandi byggðaáætlun 2014–2017 Breytingartillaga - þingskjal nr. 957

143. löggjafarþing 2013–2014.

Þingskjal 957 - 256. mál.

Síðari umræða.

Breytingartillaga við tillögu til þingsályktunar um stefnumótandi byggðaáætlun fyrir árin 2014–2017.

Frá atvinnuveganefnd.

1. Á eftir 1. mgr. komi ný málsgrein, svohljóðandi:

Forsætisráðherra, fyrir hönd ríkisstjórnar sinnar, flytji Alþingi munnlega skýrslu um framgang byggðaáætlunar eigi síðar en fyrir lok árs 2015.

2. 2. mgr. liðar 1.2 orðist svo:

Aðgerðir: Stefnt verði í átt að fullum jöfnuði milli dreifbýlis og þéttbýlis á kostnaði við dreifingu raforku. Einnig verði stefnt að því að kostnaður við húshitun með raforku verði ekki hærri en kostnaður við hitaveitur landsins og unnið að því að leita að hagkvæmum jarðhita á svæðum þar sem aðstæður bjóða upp á. Kostnaði verði mætt með greiðslum úr ríkissjóði, lagabreytingum eða jöfnun á kostnaði orkukaupenda á ólíkum svæðum.

3. Við 2. mgr. liðar 2.2 bætist tveir nýir stafliðir, svohljóðandi:

c. Kannaður verði möguleiki á því að námslán íbúa tiltekins svæðis verði afskrifuð um ákveðið hlutfall á hverju ári. Athugun á þessu verði lokið 1. október 2015.

d. Kannaður verði möguleiki á því að greiddar verði uppbætur á barnabætur íbúa tiltekins svæðis. Athugun á þessu verði lokið 1. október 2015.

4. Við 2. mgr. liðar 3.2 bætist tveir nýir stafliðir, svohljóðandi:

d. Stutt verði við mögulega uppbyggingu kalkþörunganáms og kalkþörungavinnslu á Vestfjörðum.

e. Stutt verði við mögulega uppbyggingu í fiskeldi.

5. Við bætist nýr liður, 3.6. Stuðningur við uppbyggingu skógarauðlindar, svohljóðandi:

Markmið: Stuðningur við skógrækt á bújörðum þar sem aðstæður er ákjósanlegar verði efldur með áherslu á viðarframleiðslu, kolefnisbindingu, aukin landgæði, betri búsetuskilyrði og atvinnusköpun.

Aðgerðir:

a. Stefnt verði að frekari stuðningi við skógrækt.

b. Kannaður verði möguleiki á að efla rannsóknir og þróun á vegum Skógræktar ríkisins á ræktun og umhirðu skóga, nýtingu þeirra og úrvinnslu afurða.

Ábyrgð: Umhverfis- og auðlindaráðuneyti.

6. Við 2. mgr. liðar 4.1 bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Skilgreiningu á framangreindu verði lokið eigi síðar en 1. október 2015.

is_teljari_potency = {}; is_teljari_potency.service_id = 24; is_teljari_potency.portion = "NÚMER VEFHLUTA";

var _gaq = _gaq || []; _gaq.push(['_setAccount', 'UA-3810086-5']); _gaq.push(['_trackPageview']); (function() { var ga = document.createElement('script'); ga.type = 'text/javascript'; ga.async = true; ga.src = ('https:' == document.location.protocol ? 'https://ssl' : 'http://www') + '.google-analytics.com/ga.js'; var s = document.getElementsByTagName('script')[0]; s.parentNode.insertBefore(ga, s); })();
Útreikningur nýrra neysluviðmiða fyrir íslensk heimili Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 18

144. löggjafarþing 2014–2015.

Þingskjal 18 - 18. mál.

Tillaga til þingsályktunar um útreikning nýrra neysluviðmiða fyrir íslensk heimili.

Flm.: Elsa Lára Arnardóttir, Silja Dögg Gunnardóttir, Jóhanna María Sigmundsdóttir, Ásmundur Einar Daðason, Haraldur Einarsson, Sigrún Magnúsdóttir.

Alþingi ályktar að fela félags- og húsnæðismálaráðherra að hefja vinnu við útreikning nýrra neysluviðmiða fyrir íslensk heimili. Útreikningarnir verði gerðir í samráði við hlutaðeigandi aðila. Í nýjum neysluviðmiðum verði tekið tillit til þeirra þátta sem núverandi neysluviðmið byggjast á en auk þess verði húsnæðiskostnaður tekinn með. Í því samhengi verði horft til mismunandi búsetuforma og staðsetningar húsnæðis. Með húsnæðiskostnaði er átt við allan kostnað sem fellur til vegna eigin húsnæðis og leiguhúsnæðis.

Greinargerð.

Með tillögu þessari er lagt til að ráðist verði í að endurskoða útreikning neysluviðmiða fyrir íslensk heimili. Vakin er athygli á því að það er yfirlýstur tilgangur með smíði neysluviðmiða að veita heimilum í landinu aðgang að viðmiðum til hliðsjónar við áætlun eigin útgjalda. Auk þess geta slík viðmið komið að notum við fjárhagsráðgjöf fyrir einstaklinga og verið til hliðsjónar þegar teknar eru ákvarðanir um fjárhæðir sem tengjast framfærslu. Litið hefur verið svo á að neysluviðmið séu ekki endanlegur mælikvarði á hvað telst nægjanleg neysla einstakra heimila né dómur um hvað einstakar fjölskyldur þurfa sér til framfæris Sníða þarf vankanta af núverandi neysluviðmiðunum til að þau geti orðið nákvæmur mælikvarði á hvað telst nægjanlegt til framfærslu fjölskyldu.

Í núverandi neysluviðmiðum er húsnæðiskostnaður ekki innifalinn og byggist það á þeim rökum að kostnaður við húsnæði sé svo breytilegur að ekki sé rétt að gefa út viðmið í þeim efnum og að betra sé að fjölskyldur bæti raungjöldum við hin opinberu viðmið. Lagt er til í þessari tillögu að inn í neysluviðmiðin verði settir allir þættir sem snúa að húsnæðiskostnaði. Þar þarf að setja inn mismunandi dæmi eftir því um hvaða búsetuform er að ræða, staðsetningu húsnæðis og aðra þætti er skipta máli. Með hugtakinu húsnæðiskostnaður í tillögunni er átt við allan kostnað sem fellur til vegna eigin húsnæðis og leiguhúsnæðis.

Lagt er til að gerð verði könnun á raunframfærslukostnaði einstaklinga og fjölskyldna. Raunframfærslukostnaðurinn verði nýttur til að finna út lágmarksneysluviðmið. Reiknilíkan útreikninganna verði opinbert, eins og í þeim löndum sem við berum okkur saman við og má í því samhengi nefna Svíþjóð, Danmörk og Noreg.

Það er morgunljóst að ýmsir fastir útgjaldaliðir hafa hækkað mikið undanfarin ár og hefur það haft áhrif á íslensk heimili. Það er því mat flutningsmanna að afar brýnt sé að vinna við útreikning nýrra neysluviðmiða fari fram og liggi fyrir á 144. þingi.

Sjá má nánari upplýsingar um neysluviðmið á vef velferðarráðuneytisins:

www.velferdarraduneyti.is/media/ritogskyrslur2011/Neysluvidmid_lokautgafa_vef.pdf.

www.velferdarraduneyti.is/neysluvidmid/nanar/nr/33453.
Strandveiðiferðamennska Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 246

144. löggjafarþing 2014–2015.

Þingskjal 246 - 217. mál.

Tillaga til þingsályktunar um strandveiðiferðamennsku.

Flm.: Guðlaugur Þór Þórðarson, Haraldur Benediktsson, Elín Hirst, Vilhjálmur Árnason, Ásmundur Friðriksson, Valgerður Gunnarsdóttir.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að undirbúa viðeigandi breytingar á lögum eða reglum í því skyni að heimila ferðamönnum að vera um borð við veiðar á bátum sem hafa strandveiðileyfi.

Greinargerð.

Með tillögu þessari er ríkisstjórninni falið að undirbúa viðeigandi breytingar á lögum eða reglum í því skyni að ferðamönnum verði heimilt að vera um borð í bátum sem stunda strandveiðar.

Samkvæmt lögum um stjórn fiskveiða hefur ráðherra ákveðið magn til ráðstöfunar af óslægðum botnfiski sem nýta skal til strandveiða á tímabilinu 1. maí til 31. ágúst, þ.e. við veiðar með handfærum. Strandveiðar eru háðar leyfi Fiskistofu og er þeim heimildum sem ráðstafað er til strandveiða skipt á fjögur landsvæði. Í sömu lögum eru ákvæði um frístundaveiðar og skulu aðilar sem reka ferðaþjónustu og hyggjast nýta við reksturinn báta til frístundaveiða sækja um leyfi til Fiskistofu. Aðeins er heimilt að stunda slíkar veiðar með sjóstöng og handfærum án sjálfvirknibúnaðar.

Hugmyndin að baki tillögunni lýtur að því að boðið verði upp á nýja tegund afþreyingar fyrir ferðamenn þar sem tveir undirstöðuatvinnuvegir þjóðarinnar tengjast saman, þ.e. ferðamennska og sjávarútvegur. Um yrði að ræða sérstaka tegund ferðamennsku sem gerði ferðamanninum kleift að kynnast landi og þjóð betur og upplifa og komast í návígi við eiginlega atvinnustarfsemi hér á landi. Ferðamennska af þessu tagi getur styrkt dreifðari sjávarbyggðir og opnað frekari möguleika til tekjuöflunar. Ferðamennsku af þessu tagi er að finna t.d. á Ítalíu og í Suður-Frakklandi og gengur þar undir nafninu pescaturismo.

Ljóst er að huga þarf að ýmsum atriðum, svo sem leyfisveitingum, gjaldtöku og öryggismálum. Flutningsmenn telja rétt að ríkisstjórnin kanni framangreint sem og hafi samráð við hagsmunaaðila og stofnanir, t.d. Landssamband smábátaeigenda, Samgöngustofu og Samtök ferðaþjónustunnar. Rétt er að benda á að nýjung sem þessi gæti byrjað sem tilraunaverkefni til ákveðins tíma, til þriggja ára til dæmis.
Könnun á réttarstöðu með tilliti til gjaldtöku við náttúruvætti Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 280

144. löggjafarþing 2014–2015.

Þingskjal 280 - 250. mál.

Tillaga til þingsályktunar um könnun á réttarstöðu með tilliti til gjaldtöku við náttúruvætti.

Flm.: Katrín Jakobsdóttir, Svandís Svavarsdóttir.

Alþingi ályktar að fela fjármála- og efnahagsráðherra að láta fara fram könnun á réttarstöðu með tilliti til innheimtu aðgangseyris við náttúruvætti. Niðurstöður liggi fyrir og verði kynntar almenningi ekki síðar en 1. mars 2015.

Greinargerð.

Þingsályktunartillaga þessi var áður flutt á 143. löggjafarþingi (416. mál) en kom ekki til umræðu. Hún er nú flutt óbreytt að dagsetningunni undanskilinni. Tillögunni fylgdi svofelld greinargerð:

„Heimsóknum erlendra ferðamanna til Íslands hefur fjölgað mjög undanfarið og mikilvægi ferðaiðnaðarins fyrir þjóðarhag aukist að sama skapi. Afleiðingar vaxandi ferðamennsku eru að flestu leyti jákvæðar fyrir samfélagið í menningarlegu og efnahagslegu tilliti. Ferðaþjónustan skapar landsmönnum tekjur og styður við menningu og skapandi greinar. Flestir þeirra ferðamanna sem leggja leið sína til Íslands gera það til að njóta náttúru landsins og er það vel. Það er þó á þessum vettvangi sem veikasta hlið íslenskra ferðamála kemur í ljós.

Bent hefur verið á það af ýmsum aðilum að fjölsóttustu náttúruvætti landsins geti legið undir skemmdum vegna mikils ágangs ferðafólks og allvíða sé þörf á framkvæmdum og fjárfestingum til að unnt sé að veita ferðafólki aðgang að náttúruperlum án þess að stofna umhverfi og lífríki í hættu.

Undanfarið hefur orðið vart tilrauna landeigenda sem eiga náttúruvætti eða lendur sem liggja að þeim til að taka málin í eigin hendur og krefja ferðamenn um aðgangseyri. Sem stendur er það þó aðeins gert á tveimur stöðum, við Kerið í Grímsnesi og Geysi í Haukadal. Á báðum stöðum er gjaldtakan umdeild og raunar standa mál við Geysi þannig að deilu ríkissjóðs og félags landeigenda við Geysi um gjaldtöku hefur verið skotið til dómstóla.

Veruleg óvissa ríkir um heimild landeigenda til gjaldtöku af ferðamönnum sem njóta náttúrunnar eins og ágreiningurinn um lögmæti innheimtu aðgangseyris að Geysi sýnir glöggt. Ef heimt er gjald af fólki fyrir það eitt að svipast um og njóta þess að virða fyrir sér það sem fyrir augu ber er það skattheimta. Samkvæmt stjórnarskránni er óheimilt að leggja skatta á nema með lögum og lagasetningarvald hafa landeigendur ekki. Þá er ágreiningur um eignarhald á sumum ferðamannastöðum og síðast en ekki síst hefur almenningur ríkan rétt til ferðafrelsis um landið samkvæmt náttúruverndarlögum.

Sú þróun sem orðið hefur undanfarið varðandi hugmyndir um gjaldtöku á ferðamannastöðum ber þess vott að mikill vafi leikur á um rétt og skyldur hlutaðeigandi – landeigenda annars vegar og ferðafólks hins vegar – varðandi innheimtu og greiðslu aðgangseyris að náttúruvættum. Mikilvægt er að eyða þessum vafa eins og unnt er þannig að gjaldtaka af ferðamönnum geti komist á í viðunandi horfi og að tryggt verði að það fé sem til fellur verði nýtt til verndar náttúruvættum og til þess að gera þau aðgengileg.“
Minning tveggja alda afmælis Jóns Árnasonar Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 486

144. löggjafarþing 2014–2015.

Þingskjal 486 - 369. mál.

Tillaga til þingsályktunar um minningu tveggja alda afmælis Jóns Árnasonar.

Flm.: Vilhjálmur Bjarnason, Katrín Jakobsdóttir,

Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Valgerður Gunnarsdóttir.

Alþingi ályktar að fela mennta- og menningarmálaráðherra að láta minnast Jóns Árnasonar, landsbókavarðar og þjóðsagnasafnara, með tilhlýðilegum hætti þegar tvær aldir eru liðnar frá fæðingu þessa merka fræðimanns á sviði íslensks menningararfs. Verði Jóns meðal annars minnst með því að Landsbókasafn Íslands og Háskóli Íslands standi fyrir veglegri ráðstefnu um lífsstarf hans. Þá verði sett upp lágmynd af Jóni í húsakynnum Landsbókasafnsins og einnig norður á Skaga, sem næst fæðingarstað hans. Slíkt látlaust minnismerki hæfði vel minningu Jóns.

Kostnaður við ráðstefnuhald og gerð minnismerkis greiðist af ríkissjóði og tillit verði tekið til þess í fjárlögum.

Greinargerð.

Jón Árnason, landsbókavörður og þjóðsagnasafnari með meiru, fæddist á Hofi á Skagaströnd 17. ágúst 1819. Hann lést 4. september 1888. Hvíla bein hans í gamla kirkjugarðinum við Suðurgötu.

Jón Árnason og Magnús Grímsson hófu söfnun íslenskra þjóðsagna um miðja 19. öld. Þjóðernisvakning 19. aldar hafði meðal annars í för með sér áhuga á þeim frásögnum sem gengu mann fram af manni og enginn vissi höfund að og var farið að kalla þjóðsögur. Margir leikmenn og fræðimenn um alla Evrópu hófu að safna saman sögum, hver í sínu heimalandi. Áhrifamesta safnið var án efa safn þýsku bræðranna Grimm sem gáfu út Grimmsævintýri á árunum 1812–1815. Árangur af söfnun Jóns og Magnúsar leit dagsins ljós 1852 í bókinni Íslenzk æfintýri.

Fyrir forgöngu Jóns Sigurðssonar forseta og velvild Konrads Maurer kom út í Leipzig árin 1862 og 1864 tveggja binda útgáfa þjóðsagnasafns sem kennt er við Jón Árnason, Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri. Heildarútgáfa safnsins birtist síðan á prenti á árunum 1954–1961. Einn merkasti þjóðsagnafræðingur Evrópu á síðustu öld, írski fræðimaðurinn Séamus Ó Duilearga, hefur látið þau ummæli falla að safn Jóns Árnasonar væri þjóðsagnasafn sem ætti engan sinn líka í víðri veröld.

Um Jón Árnason landsbókavörð segir í árbók Landsbókasafns 1944: „Það orkar ekki tvímælis, að hann er mestur verðleikamaður og gagnsmestur þeirra bókavarða, sem að safninu hafa komið hingað til, og myndi hans hafa notið enn betur, ef safnið hefði á fyrri árum hans haft betri fjárráð.“

Það er eðlilegt að slíks fræðimanns sem Jón Árnason var verði minnst með tilhlýðilegum hætti.

Áætlaður kostnaður við gerð og uppsetningu lágmynda er 2 millj. kr.

Áætlaður kostnaður við ráðstefnu og gestakomur henni tengdar er 2 millj. kr.
Hagnýting internetsins og réttindavernd netnotenda Þingsályktun - þingskjal nr. 567

144. löggjafarþing 2014–2015.

Nr. 1/144.

Þingskjal 567 - 16. mál.

Þingsályktun um kjöraðstæður fyrir hagnýtingu internetsins og um réttindavernd netnotenda.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa starfshóp til að móta stefnu um kjöraðstæður fyrir hagnýtingu internetsins og annarrar upplýsingatækni og um réttindavernd netnotenda og leggja til nauðsynlegar lagabreytingar þar að lútandi.

Í þessu skyni verði:

a. skipaður starfshópur til að vinna að markmiðum tillögunnar þar sem Samtök upplýsingatæknifyrirtækja, Samtök gagnavera, Samtök leikjaframleiðenda, Samtök verslunar og þjónustu, Viðskiptaráð Íslands, Nýsköpunarmiðstöð Íslands, Klak Innovit, IMMI, atvinnuvega- og nýsköpunarráðuneytið, fjármála- og efnahagsráðuneytið, mennta- og menningarmálaráðuneytið og innanríkisráðuneytið skipi einn aðila hvert. Jafnframt komi Háskóli Íslands, Háskólinn á Akureyri, Háskólinn í Reykjavík og Háskólinn á Bifröst sér saman um skipan eins fulltrúa. Iðnaðar- og viðskiptaráðherra skipi formann starfshópsins,

b. litið til löggjafar annarra ríkja með það að markmiði að sameina það besta til að skapa kjöraðstæður fyrir hagnýtingu internetsins og annarrar upplýsingatækni ásamt vernd á réttindum notenda, þ.m.t. til friðhelgi einkalífs og upplýsingafrelsis,

c. gerð úttekt á lagaumhverfinu svo hægt sé að afmarka viðfangsefnið og undirbúa lagabreytingar eða nýja löggjöf sem stjórnvöld leggja fram.

Markmið vinnunnar verði að skapa, innleiða og uppfæra heildstæða stefnu um kjöraðstæður á Íslandi fyrir hagnýtingu internetsins og annarrar upplýsingatækni ásamt vernd á réttindum notenda.

Við starfið verði leitað aðstoðar erlendra sem og innlendra sérfræðinga eftir þörfum.

Ráðherra leggi árlega fram skýrslu um vinnu starfshópsins þar sem gerð verði grein fyrir vinnu starfshópsins, tillögum hans til ráðherra, hvaða tillögum unnið sé að og hvernig starfinu almennt miðar.

Samþykkt á Alþingi 19. nóvember 2014.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 802

144. löggjafarþing 2014–2015.

Nr. 2/144.

Þingskjal 802 - 471. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 16. desember 2014 eða síðar, ef nauðsyn krefur, til 20. janúar 2015.

Samþykkt á Alþingi 16. desember 2014.