arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Samstarfssamningur Norðurlanda Nefndarálit - þingskjal nr. 37

1993. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 16 . mál.

37. Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu samkomulags um breytingu á samstarfssamningi Norðurlanda.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og leggur til að hún verði samþykkt. Í umræðum um málið í nefndinni kom fram að túlkun greinargerðar tillögunnar á 1. og 33. gr. samstarfssamningsins væri of þröng því að evrópskt samstarf næði til fleiri þátta en Evrópska efnahagssvæðisins og Evrópubandalagsins.

Steingrímur Hermannsson var fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 7. okt. 1993.

Björn Bjarnason,

Páll Pétursson.

Ólafur Ragnar Grímsson.

form., frsm.

Rannveig Guðmundsdóttir.

Anna Ólafsdóttir Björnsson.

Geir H. Haarde.

Árni R. Árnason.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.
Sjálfbær atvinnuþróun í Mývatnssveit Þingsályktun - þingskjal nr. 375

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 2/117.

Þskj. 375 - 271. mál.

Þingsályktun um sjálfbæra atvinnuþróun í Mývatnssveit.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að láta Byggðastofnun, í samvinnu við Skipulag ríkisins, Náttúruverndarráð og sveitarstjórn Skútustaðahrepps, gera úttekt á þróunarforsendum og möguleikum á nýsköpun í atvinnulífi í Mývatnssveit er falli að markmiðum um náttúruvernd á svæðinu. Við úttektina verði m.a. höfð hliðsjón af skýrslu Skipulags ríkisins um umhverfismat fyrir Skútustaðahrepp frá í júlí 1993.

Samþykkt á Alþingi 14. desember 1993.
Alþjóðasamningur um ábyrgð vegna tjóns af völdum olíumengunar Þingsályktun - þingskjal nr. 377

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 3/117.

Þskj. 377 - 149. mál.

Þingsályktun um staðfestingu bókunar við alþjóðasamning um einkaréttarlega ábyrgð vegna tjóns af völdum olíumengunar og bókunar við alþjóðasamning um stofnun alþjóðasjóðs til að bæta tjón af völdum olíumengunar.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd bókun við alþjóðasamning frá 29. nóvember 1969 um einkaréttarlega ábyrgð vegna tjóns af völdum olíumengunar og bókun við alþjóðasamning frá 18. desember 1971 um stofnun alþjóðasjóðs til að bæta tjón af völdum olíumengunar sem gerðar voru í Lundúnum 19. nóvember 1976.

Samþykkt á Alþingi 14. desember 1993.
Alþjóðasamningur um varnir gegn mengun sjávar Þingsályktun - þingskjal nr. 378

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 4/117.

Þskj. 378 - 148. mál.

Þingsályktun um fullgildingu bókunar um breytingar á alþjóðasamningi um varnir gegn mengun sjávar vegna losunar úrgangsefna frá skipum og flugvélum.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd bókun um breytingar á alþjóðasamningi frá 15. febrúar 1972 um varnir gegn mengun sjávar vegna losunar úrgangsefna frá skipum og flugvélum sem gerð var í Ósló 5. desember 1989.

Samþykkt á Alþingi 14. desember 1993.
Samstarfssamningur Norðurlanda Þingsályktun - þingskjal nr. 39

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 1/117.

Þskj. 39 - 16. mál.

Þingsályktun um staðfestingu samkomulags um breytingu á samstarfssamningi Norðurlanda.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd samkomulag um breytingu á samstarfssamningum frá 23. mars 1962 milli Danmerkur, Finnlands, Íslands, Noregs og Svíþjóðar sem undirritað var í Helsingfors 18. mars 1993.

Samþykkt á Alþingi 7. október 1993.
Starfsleyfi fyrir THORP-endurvinnslustöðina Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 420

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 296 . mál.

420. Tillaga til þingsályktunar um viðbrögð vegna starfsleyfis fyrir THORP-endurvinnslustöðina í Sellafield.

Frá umhverfisnefnd.

Alþingi ályktar að mótmæla harðlega ákvörðun breskra stjórnvalda þann 15. desember 1993 að veita THORP-endurvinnslustöðinni fyrir geislavirkan kjarnorkuúrgang starfsleyfi og ganga þannig gegn samþykktum Parísarsamningsins um varnir gegn mengun sjávar frá landstöðvum.

Alþingi væntir þess að ríkisstjórnin grípi til skjótra og ákveðinna viðbragða vegna þessarar ákvörðunar sem gengur þvert á lífshagsmuni íslensku þjóðarinnar.

Greinargerð.

Þann 15. desember 1993 veittu bresk stjórnvöld THORP-endurvinnslustöðinni fyrir geislavirkan kjarnorkuúrgang starfsleyfi. Um leið höfnuðu þau kröfu tugþúsunda um opinbera rannsókn á fyrirhugaðri starfsemi, svo og frá fjölda sveitarfélaga og samtaka á Bretlandseyjum.

Áætlað hefur verið að starfsemi THORP auki tífalt það magn geislavirkra efna sem berast út í hafið og andrúmsloftið miðað við þá starfsemi sem nú er í Sellafield.

Íslensk stjórnvöld hafa mótmælt því að starfsleyfi verði veitt fyrir endurvinnslustöðinni, svo og umhverfisráðherrar Norðurlanda og ríkja við Norðursjó. Þann 11. janúar 1993 sendu 42 alþingismenn bréf til breskra stjórnvalda þar sem mótmælt var fyrirhugaðri starfsemi THORP-stöðvarinnar.

Starfsemi THORP stríðir gegn samþykktum Parísarsamningsins um varnir gegn mengun sjávar, en sérstök samþykkt um THORP-endurvinnslustöðina í Sellafield var gerð af aðilum samningsins á fundi í Berlín 14.–19. júní 1993.
Mat á umhverfisáhrifum nýrrar lagasetningar Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 43

1993. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 40 . mál.

43. Tillaga til þingsályktunar um mat á umhverfisáhrifum nýrrar lagasetningar.

Flm.: Kristín Einarsdóttir, Hjörleifur Guttormsson, Jón Helgason.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að láta framvegis fara fram á undirbúningsstigi mat á hugsanlegum umhverfisáhrifum nýrrar löggjafar. Slíkt mat verði prentað sem fylgiskjal með stjórnarfrumvörpum með sama hætti og verið hefur með kostnaðarmat.

Greinargerð.

Tillaga þessi var flutt á 116. löggjafarþingi. Var mælt fyrir henni á síðustu dögum þingsins og var málinu vísað til umhverfisnefndar. Tillagan hlaut ekki afgreiðslu og er nú flutt á ný óbreytt.

Það verður æ ljósara að nauðsynlegt er að breyta ríkjandi viðhorfum í iðnríkjunum sem miða að stöðugum vexti án tillits til þess hvaða áhrif hann hefur á umhverfið. Stöðugt fleiri hagfræðingar benda á að nauðsynlegt sé að endurskoða forsendur hagvaxtarútreikninga sem beitt hefur verið hingað til og taka áhrif mannlegra athafna á umhverfi og náttúrulegar auðlindir inn í mat á þjóðhagsstærðum.

Í lögum um ríkisbókhald, gerð ríkisreiknings og fjárlaga, nr. 52/1966, með síðari breytingum, segir m.a. í 77. gr. um verkefni Fjárlaga- og hagsýslustofnunar (nú fjárlagaskrifstofa fjármálaráðuneytisins) að hún skuli leggja mat á kostnað sem frumvörp hafa í för með sér fyrir ríkissjóð. Nú er í athugasemdum við stjórnarfrumvörp lagt fram mat á hve mikill kostnaður muni hljótast af samþykkt frumvarpsins.

Í 30. gr. þingskapalaga eru ákvæði um að mæli nefnd með samþykkt frumvarps eða þingsályktunartillögu skuli hún láta prenta með áliti sínu áætlun um kostnað sem samþykkt gæti haft í för með sér.

Engin ákvæði eru um það í lögum að sams konar mat skuli fara fram á áhrifum af samþykktum Alþingis á umhverfið. Að mati flutningsmanna er nauðsynlegt að menn geri sér grein fyrir hvaða afleiðingar samþykkt frumvarps geti haft fyrir umhverfið. Eðlilegt er að slíkt mat fylgi stjórnarfrumvörpum á sama hátt og kostnaðarmat. Einnig væri eðlilegt að nefndir létu gera áætlun um líkleg áhrif á umhverfið, hliðstætt því sem miðað er við um kostnaðarmat.

Viðbrögð af þessu tagi ættu að geta stuðlað að stefnubreytingu til heilla fyrir umhverfið og jafnframt komið í veg fyrir margháttaðan ófarnað. Jafnframt ætti að aukast skilningur löggjafans á að efnahagsmál og umhverfismál eru samfléttuð og verða ekki aðskilin.
Starfsleyfi fyrir THORP-endurvinnslustöðina Nefndarálit - þingskjal nr. 434

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 296 . mál.

434. Nefndarálit um till. til þál. um viðbrögð vegna starfsleyfis fyrir THORP-endurvinnslustöðina í Sellafield.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um tillöguna og fékk á sinn fund til viðræðna um hana Össur Skarphéðinsson umhverfisráðherra, Magnús Jóhannesson, ráðuneytisstjóra í umhverfisráðuneytinu, og Jón Gunnar Ottósson, skrifstofustjóra í sama ráðuneyti.

Nefndin vekur athygli á nauðsyn þess að stuðlað sé að nánu samstarfi við aðrar þjóðir þegar mótmælt er við Breta útgáfu starfsleyfis fyrir THORP-endurvinnslustöðina í Sellafield. Þá leggur nefndin áherslu á að nýtt séu öll ákvæði Parísarsamningsins um varnir gegn mengun sjávar frá landstöðvum í því skyni að bresk stjórnvöld falli frá áformum sínum. Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt með breytingu, sem flutt er tillaga um á sérstöku þingskjali, og hvetur til að tillagan, þannig breytt, verði kynnt sendiherra Breta á Íslandi þegar hann verður kallaður á fund starfandi utanríkisráðherra eins og fyrirhugað er og verði fylgt eftir með þeim ráðum sem tiltæk eru.

Alþingi, 16. des. 1993.

Björn Bjarnason,

Rannveig Guðmundsdóttir.

Ólafur Ragnar Grímsson.

form., frsm.

Anna Ólafsdóttir Björnsson.

Jón Helgason.

Guðmundur Bjarnason.

Árni R. Árnason.

Geir H. Haarde.

Lára Margrét Ragnarsdóttir.
Starfsleyfi fyrir THORP-endurvinnslustöðina Breytingartillaga - þingskjal nr. 435

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 296 . mál.

435. Breytingartillaga um till. til þál. um viðbrögð vegna starfsleyfis fyrir THORP-endurvinnslustöðina í Sellafield.

Frá utanríkismálanefnd.

Tillgr. orðist svo:

Alþingi ályktar að mótmæla harðlega ákvörðun breskra stjórnvalda 15. desember 1993 að veita THORP-endurvinnslustöðinni fyrir geislavirkan kjarnorkuúrgang starfsleyfi og ganga þannig gegn samþykkt aðildarríkja Parísarsamningsins um varnir gegn mengun sjávar frá landstöðvum sem gerð var í Berlín í júní 1993.

Alþingi væntir þess að ríkisstjórnin grípi til skjótra viðbragða í tilefni þessarar ákvörðunar sem ógnar lífshagsmunum íslensku þjóðarinnar vegna áhrifa á lífríki hafsins og nýtingu auðlinda þess.
Starfsleyfi fyrir THORP-endurvinnslustöðina Þingsályktun - þingskjal nr. 436

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 5/117.

Þskj. 436 - 296. mál.

Þingsályktun um viðbrögð vegna starfsleyfis fyrir THORP-endurvinnslustöðina í Sellafield.

Alþingi ályktar að mótmæla harðlega ákvörðun breskra stjórnvalda 15. desember 1993 að veita THORP-endurvinnslustöðinni fyrir geislavirkan kjarnorkuúrgang starfsleyfi og ganga þannig gegn samþykkt aðildarríkja Parísarsamningsins um varnir gegn mengun sjávar frá landstöðvum sem gerð var í Berlín í júní 1993.

Alþingi væntir þess að ríkisstjórnin grípi til skjótra viðbragða í tilefni þessarar ákvörðunar sem ógnar lífshagsmunum íslensku þjóðarinnar vegna áhrifa á lífríki hafsins og nýtingu auðlinda þess.

Samþykkt á Alþingi 17. desember 1993.
Kostir þess að gera landið að einu kjördæmi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 45

1993. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 42 . mál.

45. Tillaga til þingsályktunar um að kanna kosti þess að gera landið að einu kjördæmi í kosningum til Alþingis.

Flm.: Jóhannes Geir Sigurgeirsson, Finnur Ingólfsson.

Alþingi ályktar að kjósa nefnd tveggja fulltrúa frá hverjum þingflokki til þess að skoða kosti þess fyrirkomulags að landið verði eitt kjördæmi í kosningum til Alþingis.

Sérstaklega verði kannað hvernig þetta fyrirkomulag hefur verið framkvæmt í þeim löndum sem við það búa.

Þá verði hugað að því á hvern hátt þessi breyting geti tengst hugmyndum um tilfærslu verkefna frá ríkinu til héraða.

Greinargerð.

Ljóst er að enn á ný er að hefjast umræða um skiptingu landsins í kjördæmi í kosningum til Alþingis. Það er eðlilegt þar sem að hér er um að ræða málefni sem hlýtur að vera til stöðugrar endurskoðunar. Um áratugaskeið hefur verið byggt á því að visst misvægi sé milli landshluta varðandi atkvæðavægi. Fyrir því hafa á hverjum tíma verið færð rök sem sæst hefur verið á. Á það skal hins vegar bent að við síðustu breytingu á kosningaákvæðum stjórnarskráinnar og kosningalögum var jafnað að fullu milli flokka. Flutningsmönnum er hins vegar ljóst að við næstu breytingu á kjördæmaskipun og kosningalögum verður ekki undan því vikist að stíga stærri skref en áður hafa verið stigin í átt til jöfnunar á atkvæðisrétti milli landshluta.

Það er því afar mikilvægt að þær breytingar sem fram undan eru dragi á jákvæðan hátt úr þeirri spennu sem óneitanlega er til staðar á milli landsbyggðar og höfuðborgarsvæðis. Hugmyndir í þá átt að jafna atkvæðavægi á grundvelli núgildandi skiptingar landsins í kjördæmi eða með því að fjölga kjördæmum í Reykjavík og Reykjanesi ganga hins vegar í þveröfuga átt. Hætt er við að með því yrði enn aukið á kjördæmatogstreitu.

Það er því skoðun flutningsmanna að tímabært sé að Alþingi skoði kosti og galla þess að gera landið allt að einu kjördæmi. Það kunni að vera sú leið sem best sátt geti náðst um og komist næst því að upphefja héraðaríg í starfsemi löggjafarsamkomunnar.

Sérstaklega er nauðsynlegt tengja þessa umræðu hugmyndum um að flytja aukin verkefni frá ríkinu og til héraðanna. Við þá breytingu mun umfjöllun um mörg af þeim verkefnum Alþingis sem hafa mesta skírskotun til sérhagsmuna einstakra landshluta væntanlega flytjast heim til héraðsstjórna. Eftir þá breytingu minnkar því þörfin á því héraðsbundna formi á kosningum til Alþingis sem nú tíðkast. Í ljósi þess væri einnig eðlilegt að skoða hvort ekki væri æskilegt að fækka þingmönnum frá því sem nú er.

Flutningsmenn tillögunnar telja að við könnun á málinu þurfi m.a. að setja fram tillögur um lágmarksatkvæðamagn til að fá mann kjörinn og aðferðir við að raða á framboðslista. Þá væri eðlilegt að einnig yrði skoðaður sá möguleiki að kjósa eftir „þýska kerfinu“, þ.e. blandaðri aðferð þar sem bæði er um að ræða kjör af landslista og í kjördæmum.
Montreal-bókun um efni sem valda rýrnun ósonlagsins Þingsályktun - þingskjal nr. 451

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 6/117.

Þskj. 451 - 150. mál.

Þingsályktun um fullgildingu breytingar á Montreal-bókun um efni sem valda rýrnun ósonlagsins.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd breytingu á Montreal-bókun frá 16. september 1987 um efni sem valda rýrnun ósonlagsins er gerð var í Kaupmannahöfn 25. nóvember 1992, sbr. Vínarsamning frá 22. mars 1985 um vernd ósonlagsins.

Samþykkt á Alþingi 18. desember 1993.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 489

117. löggjafarþing 1993–1994.

Nr. 7/117.

Þskj. 489 - 301. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 20. desember 1993 eða síðar, ef nauðsyn krefur, enda verði það kvatt saman á ný eigi síðar en 24. janúar 1994.

Samþykkt á Alþingi 21. desember 1993.
Lendingar ferjuflugvéla á Rifi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 65

1993. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 62 . mál.

65. Tillaga til þingsályktunar um lendingar ferjuflugvéla á Rifi.

Flm.: Ingibjörg Pálmadóttir, Guðjón Guðmundsson,

Jóhann Ársælsson, Gísli S. Einarsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að kanna möguleika á aukinni notkun flugvallarins á Rifi á Snæfellsnesi til móttöku erlendra ferjuflugvéla. Í því skyni skipi ráðherra nefnd sem í eigi sæti m.a. fulltrúar Flugmálastjórnar og heimamanna. Skal nefndin gera úttekt á flugvellinum og tillögur að úrbótum, svo og hvernig fá megi erlenda ferjuflugmenn til að nota flugvöllinn. Nefndin ljúki störfum eigi síðar en 1. janúar 1995.

Greinargerð.

Á undanförnum árum hefur margsinnis verið bent á hve margir flugvellir úti á landi eru vannýttir á meðan mikið álag er á Reykjavíkurflugvelli. Þar sem mikil nauðsyn er á að nýta sem best þau mannvirki, sem fyrir eru í landinu, er eðlilegt að athugað sé hvort ekki megi nýta eitthvað af ónýttum flugvöllum til móttöku ferjuflugvéla. Samkvæmt skilgreiningu samgönguráðuneytisins er ferjuflug „þegar loftfari er flogið (venjulega án farþega eða farms) milli staða, til dæmis til afhendingar nýjum eiganda eða milli viðhaldsstöðvar og heimaflugvallar“. Það sem í daglegu tali er nefnt ferjuflug er einkaflug, leiguflug eða annað þjónustuflug og ferjuflug. Á árunum 1988–1992 voru skráðar lendingar minni flugvéla (með hámarksmassa undir 5.700 kg), sem höfðu viðkomu hér á landi, alls 12.322 eða 2.464,4 að meðaltali á ári. Árið 1988 voru 1.420 (62,4%) lendingar á Reykjavíkurflugvelli en 854 (37,6%) á Keflavíkurflugvelli. Lendingum ferjuflugvéla í Reykjavík hefur síðan fækkað ár frá ári og voru þær á því síðasta 1.126 (47,8%) á móti 1.231 (52,2%) í Keflavík. Ástæður þess má eflaust rekja til aukins kennslu- og einkaflugs í Reykjavík, auk umræðna í tengslum við flugslys við Reykjavíkurflugvöll um staðsetningu vallarins og þá hættu sem fylgir aðflugi og lendingum ferjuflugvéla á honum.

Á flugvellinum á Rifi á Snæfellsnesi eru tvær flugbrautir og báðar með bundnu slitlagi. Önnur er 1.000 metra löng með olíumöl sem slitlagi og er búin flugbrautar- og aðflugshallaljósum. Hin er 800 metra löng þverbraut með klæðningu sem slitlagi.

Staðsetning flugvallarins á Rifi er að mörgu leyti heppileg til móttöku erlendra ferjuflugvéla. Er því eðlilegt að fela samgönguráðherra að kanna möguleika á aukinni notkun hans í þessu skyni. Minni erlendar flugvélar geta lent á flugvellinum í samræmi við brautarlengdir og burðarþol flugbrauta. Hins vegar þyrfti væntanlega að bæta aðflugs- og snjóhreinsibúnað og eldsneytisafgreiðsla á vellinum ætti að auka notkun hans til móttöku á erlendum ferjuflugvélum. Þá þyrfti einnig að lengja opnunartíma vallarins og auka veðurupplýsingagjöf. Allt kostar þetta nokkra peninga. Því er hér lagt til að ráðherra skipi nefnd með þátttöku Flugmálastjórnar og heimamanna, auk annarra til að gera úttekt á flugvellinum og gera tillögur að úrbótum, þannig að leiða megi í ljós hagkvæmni þessara ráðstafana. Rétt þykir að nefndin skili áliti eigi síðar en 1. janúar nk.
Vegur milli Þingvalla og Hvalfjarðar um Leggjabrjót Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 66

1993. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 63 . mál.

66. Tillaga til þingsályktunar um gerð vegar milli Þingvalla og Hvalfjarðar um Leggjabrjót.

Flm.: Ingibjörg Pálmadóttir, Guðni Ágústsson.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að kanna möguleika á gerð varanlegs vegar á hinni gömlu þjóðleið um Leggjabrjót milli Þingvalla og Hvalfjarðar.

Greinargerð.

Allt frá upphafi Íslandsbyggðar og fram á þessa öld var fjölfarin leið milli Þingvalla og byggðanna norðan Hvalfjarðar. Var leiðin kennd við Leggjabrjót sem er urðarkast á miðjum fjallveginum. Um Leggjabrjót lá leið manna þegar farið var til Alþingis og að Skálholti. Leiðin geymir spor liðinna kynslóða sem fóru um veginn, bæði í skóla og til biskupssetursins í Skálholti, til Alþingis og í öðrum erindum. Leiðin um Leggjabrjót tengdi saman byggðir Hvalfjarðar og Suðurlands, einkum Þingvallasveit.

Um Leggjabrjót eru aðeins 20 km frá Botnsskála í Hvalfirði og að Þingvöllum. Hér er um stutta en afar fagra og söguríka leið að ræða. Oft hefur verið rætt um að leggja akfæran veg um Leggjabrjót og hefur áhugi í þeim efnum farið vaxandi á síðustu árum. Samtök sveitarfélaga á Vesturlandi og hreppsnefnd Hvalfjarðarstrandarhrepps hafa ályktað um málið. Og í tillögu að svæðisskipulagi sveitarfélaganna sunnan Skarðsheiðar, sem nú er á lokastigi, er lagt til að gerð verði „akfær vegtenging um Leggjabrjót upp úr Botnsdal“ og að Þingvöllum.

Vegur um Leggjabrjót hefði geysimikla og jákvæða þýðingu í sambandi við ferðamál og ferðamannaþjónustu. Með tilkomu vegar um Leggjabrjót mundi opnast nýr Þingvallahringur sem yrði vinsæll og fjölfarinn og mundi skapa ný atvinnutækifæri í ferðaþjónustu bæði í Hvalfirði og á Akranesi. Þá yrði stutt af þessum vegi að hæsta fossi landsins, Glym í Botnsá, sem er sérstakt náttúruundur.

Fram hafa komið hugmyndir um framtíðarútivistar- og skíðasvæði í Botnssúlum fyrir Akranes, Borgarnes og höfuðborgarsvæðið, enda er Bláfjallasvæðið nú þegar næstum fullnýtt. Í Botnsdal og Botnssúlum er kjörið svæði til útivistar og heilsuræktar. Botnsdalur er skjólgóður dalur, þar er náttúrufegurð mikil og jarðhiti. Þar er því kjörið að byggja upp aðstöðu og þjónustu í tengslum við útivistar- og skíðasvæði í Botnssúlum. Forsenda þess er bættar samgöngur og akfær vegur um Leggjabrjót. Fjárfesting í slíkum vegi mundi verða arðbær og hagkvæm, skapa nýja möguleika og ný atvinnutækifæri í ferðaþjónustu og heilsurækt og tengja saman að nýju hinar fögru byggðir Árnessýslu og syðri hluta Borgarfjarðar.
Útsendingar sjónvarps og útvarps til fiskimiða Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 99

1993. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 96 . mál.

99. Tillaga til þingsályktunar um útsendingar sjónvarps og útvarps til fiskimiða.

Flm.: Guðjón Guðmundsson, Guðmundur Hallvarðsson, Eggert Haukdal,

Sturla Böðvarsson, Svanhildur Árnadóttir, Árni R. Árnason,

Árni M. Mathiesen.

Alþingi ályktar að fela menntamálaráðherra að láta gera könnun á þeim kostum sem í boði eru til að bæta útsendingar sjónvarps og útvarps til fiskimiðanna kringum landið með hliðsjón af þeirri tækniþróun sem orðið hefur á sviði ljósvakamiðlunar.

Greinargerð.

Mál þetta var flutt á síðasta þingi en varð þá ekki útrætt. Það er því endurflutt nær óbreytt.

Móttökuskilyrði sjónvarps eru mjög misjöfn á fiskimiðunum umhverfis landið. Þau eru allgóð frá Faxaflóa austur að Ingólfshöfða, afleit út af Austurlandi og gloppótt fyrir Norðurlandi, Vestfjörðum og suður fyrir Snæfellsjökul. Skilyrðin eru þó skárri þegar háþrýstisvæði er yfir landinu.

Móttökuskilyrði útvarps eru einnig mjög misjöfn. Langbylgja heyrist víðast hvar, þó illa út af Vestfjörðum og á Breiðafirði. Miðbylgja heyrist út af Norðausturlandi, Austfjörðum og Suðausturlandi. Rás 2 heyrist þar sem sjónvarp næst. Erlendar stöðvar yfirgnæfa langbylgju og miðbylgju þegar dimmir.

Það er tvímælalaust mikið öryggismál að bæta sendingar útvarps til fiskimiðanna. Farsíminn virkar þar sem sjónvarp næst og heldur víðar. Þegar hann virkar ekki er eina sambandið við land í gegnum talstöð. Ef hún bilar er ekkert samband hægt að hafa í land og ekki hægt að fylgjast með aðvörunum um hættu, t.d. fárviðrisspám og tilkynningum um ís.

Tækniþróun á sviði sjónvarps og útvarps er mjög ör. Á síðustu árum hefur fleygt fram gervihnattatækni og annarri útsendingartækni. Má þar nefna fregnir af tilraunum með fjölrása sjónvarpssendingar í Bandaríkjunum. Einnig kann að vera fýsilegt að skoða möguleika á notkun gervihnattasendinga fyrir hljóðvarp og sjónvarp sem þjónað geti dreifikerfi innan lands og bætt þjónustu við sjómenn á hafi úti.

Ekki skal á það lagður dómur hverjir kostir eru vænlegastir, en með hliðsjón af því hve tækni á þessu sviði hefur fleygt fram telja flutningsmenn fyllstu ástæðu til að íslensk stjórnvöld láti hið fyrsta fara fram athugun á því hvaða leiðir eru hagkvæmar til bóta í þessum efnum.

Fylgiskjal.

Sjónvarpsskilyrði á fiskimiðunum umhverfis landið.

(Repró, kort. á bls. 5153 í 20. hefti 1992-93.)
Endurskoðun slysabóta sjómanna Nefndarálit - þingskjal nr. 1010

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 87 . mál.

1010. Nefndarálit um till. til þál. um endurskoðun slysabóta sjómanna samkvæmt siglingalögum.

Frá samgöngunefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið á nokkrum fundum og fékk til sín Jón Birgi Jónsson ráðuneytisstjóra og Ragnhildi Hjaltadóttur, skrifstofustjóra í samgönguráðuneytinu. Nefndin mælir með samþykkt tillögunnar með aðeins breyttu orðalagi sem gerð er tillaga um á sérstöku þingskjali. Breytingin felur aðallega í sér upptöku orðsins líftjón sem greinilega hefur fallið niður í tillögunni en í greinargerð er skýrlega talað um bætur fyrir líf- eða líkamstjón.

Alþingi, 20. apríl 1994.

Pálmi Jónsson,

Stefán Guðmundsson.

Árni Johnsen.

form., frsm.

Jóhann Ársælsson.

Petrína Baldursdóttir.

Sturla Böðvarsson.

Guðni Ágústsson.

Egill Jónsson.

Jóna Valgerður Kristjánsdóttir.
Endurskoðun slysabóta sjómanna Breytingartillaga - þingskjal nr. 1015

1993–94. – 1063 ár frá stofnun Alþingis.

117. löggjafarþing. – 87 . mál.

1015. Breytingartillaga við till. til þál. um endurskoðun slysabóta sjómanna samkvæmt siglingalögum.

Frá samgöngunefnd.

Tillögugreinin orðist svo:

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að skipa nefnd til þess að endurskoða ákvæði siglingalaga, nr. 34/1985, um bótarétt sjómanna á íslenskum skipum vegna líf- eða líkamstjóns. Í nefndinni skulu m.a. eiga sæti fulltrúar sjómanna og útgerðarmanna, rannsóknarnefndar sjóslysa, Sambands íslenskra tryggingafélaga og Siglingamálastofnunar.