arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Starfsumgjörð fjölmiðla Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 485

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 485 - 366. mál.

Tillaga til þingsályktunar um könnun á starfsumgjörð fjölmiðla.

Flm.: Álfheiður Ingadóttir, Drífa Hjartardóttir, Guðjón A. Kristjánsson,

Hjálmar Árnason, Steingrímur J. Sigfússon.

Alþingi ályktar að kjósa nefnd skipaða fulltrúum allra þingflokka sem fái það verkefni að kanna starfsskilyrði fjölmiðla, hræringar á fjölmiðlamarkaði og hvert stefnir og huga að því hvort þörf sé lagasetningar eða aðgerða til að treysta stöðu sjálfstæðs og fjölbreytts fjölmiðlareksturs hér á landi. Nefndin kanni m.a. eftirfarandi atriði sérstaklega:

a. hvort þörf sé á að sporna með lagaákvæðum eða öðrum hætti gegn óæskilegri samþjöppun á fjölmiðlamarkaði, svo sem að óheimilt sé að dagblöð eða aðrir áhrifamiklir prent- og ljósvakamiðlar séu í eigu sömu aðila,

b. hvort setja beri sérstök ákvæði í lög sem tryggi fullt gegnsæi eignarhalds á fjölmiðlum,

c. hvort ástæða sé til að takmarka sérstaklega möguleika aðila til eignarhalds á fjölmiðlum sem eru markaðsráðandi eða mjög umsvifamiklir á öðrum sviðum viðskipta, t.d. á sviði fjármálaþjónustu,

d. löggjöf og starfsskilyrði fjölmiðla í nálægum löndum með hliðsjón af markmiði nefndarstarfsins.

Nefndin skal í störfum sínum hafa samráð við Blaðamannafélag Íslands, helstu fjölmiðla eða samtök þeirra, menntamálaráðuneytið og aðra aðila er málið varðar. Nefndin skal hraða vinnu sinni sem kostur er og ljúka störfum með skýrslu og eftir atvikum tillögum til Alþingis. Kostnaður við störf nefndarinnar greiðist úr ríkissjóði.

Greinargerð.

Fjölmiðlar eru ein meginstoð opins samfélags og lýðræðislegrar stjórnskipunar. Þeir hafa einnig undirstöðuhlutverki að gegna við að tryggja málfrelsi. Á fjölmiðlamarkaði þarf að ríkja fjölbreytni svo að almenningur fái upplýsingar úr ólíkum áttum. Mjög varhugavert er að of fáir aðilar verði ráðandi um þátt fjölmiðla í skoðanamyndun samfélagsins. Slíkt skapar hættu á að ólíkum sjónarmiðum sé gert mishátt undir höfði og fjölmiðlarnir ræki ekki sem skyldi aðhalds- og gagnrýnishlutverk sitt. Fjölmiðlar verða að njóta frelsis og sjálfstæðis, vera fjölbreyttir að gerð og eiginleikum og óháðir hver öðrum til að öll framangreind markmið náist. Samþjöppun á fjölmiðlamarkaði er því afar varasöm. Einnig er nauðsynlegt að ætíð liggi ljóst fyrir hvernig eignarhaldi fjölmiðla er háttað.

Í nágrannalöndum hafa víða verið sett lög eða reglur til að hindra óeðlilega samþjöppun á fjölmiðlamarkaði og tryggja að fjölmiðlar séu sjálfstæðir og óháðir. Hafa í því skyni verið settar skorður við eignarhaldi á fjölmiðlamarkaði til að hindra fákeppni og óeðlileg hagsmunatengsl, sem og hringamyndun.

Verkefni nefndarinnar sem hér er gerð tillaga um er að kanna starfsumgjörð fjölmiðla á Íslandi, hvert stefni í þeim efnum og hvort styrkja megi sjálfstæði þeirra, frelsi og fjölbreytni með lagaákvæðum eða öðrum hætti. Mikilvægt er að nefndin starfi í nánu samráði við hagsmunaaðila og hraði störfum sínum.
Jarðgöng í Reynisfjalli Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 491

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 491 - 367. mál.

Tillaga til þingsályktunar um úttekt á gerð jarðganga í Reynisfjalli.

Flm.: Hjálmar Árnason, Dagný Jónsdóttir.

Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að láta fara fram úttekt á gerð jarðganga í Reynisfjalli í Vestur-Skaftafellssýslu. Úttektinni verði lokið fyrir 1. september 2004.

Greinargerð.

Samkvæmt tillögu þessari felur Alþingi samgönguráðherra að láta gera úttekt á kostum jarðganga í Reynisfjalli í Vestur-Skaftafellssýslu. Í langtímaáætlun um jarðgöng er minnst á göng í Reynisfjalli. Ekki eru þau hins vegar tímasett. Með ákvörðun um jarðgöng undir Almannaskarð í Austur-Skaftafellssýslu má segja að leiðin frá Hveragerði að Djúpavogi liggi öll á láglendi með einni undantekningu þó – Víkurskarði vestan Víkur í Mýrdal. Í vetrarfærð er það eina hindrun umferðar frá Reykjavík og austur á firði.

Ljóst er að með auknum umsvifum á Austurlandi á umferð um Suðurland eftir að vaxa stórlega. Þá eru í undirbúningi framkvæmdir í Vestur-Skaftafellssýslu er kunna að fela í sér mikla þungaflutninga úr Mýrdalshreppi í Þorlákshöfn. Spáð er almennum vexti í ferðaþjónustu og liggur straumur ferðamanna um Vestur-Skaftafellssýslu.

Lagt er til að samgönguráðherra láti gera úttekt á kostum jarðganga í Reynisfjalli sem nái annars vegar til jarðfræðilegs mats og hins vegar mats á kostnaði. Verkinu skal lokið fyrir 1. september 2004.
Viðbótarsamningar við Norður-Atlantshafssamninginn Þingsályktun - þingskjal nr. 526

130. löggjafarþing 2003–2004.

Nr. 1/130.

Þskj. 526 - 249. mál.

Þingsályktun um staðfestingu sjö viðbótarsamninga við Norður-Atlantshafssamninginnum aðild Búlgaríu, Eistlands, Lettlands, Litháens, Rúmeníu, Slóvakíu og Slóveníu.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd sjö viðbótarsamninga við Norður-Atlantshafssamninginn um aðild lýðveldisins Búlgaríu, lýðveldisins Eistlands, lýðveldisins Lettlands, lýðveldisins Litháens, Rúmeníu, lýðveldisins Slóvakíu og lýðveldisins Slóveníu sem gerðir voru í Brussel 26. mars 2003.

Samþykkt á Alþingi 2. desember 2003.
Samningur á sviði refsiréttar um spillingu Þingsályktun - þingskjal nr. 527

130. löggjafarþing 2003–2004.

Nr. 2/130.

Þskj. 527 - 294. mál.

Þingsályktun um fullgildingu samnings á sviði refsiréttar um spillingu.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að fullgilda fyrir Íslands hönd samning á sviði refsiréttar um spillingu sem gerður var í Strassborg 27. janúar 1999.

Samþykkt á Alþingi 2. desember 2003.
Kornrækt á Íslandi Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 599

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 599 - 433. mál.

Tillaga til þingsályktunar um úttekt á stöðu kornræktar á Íslandi.

Flm.: Önundur S. Björnsson.

Alþingi ályktar að fela landbúnaðarráðherra að skipa fimm manna nefnd til að kanna með hvaða hætti megi stórauka kornrækt til fóðurgerðar á Íslandi, þannig að hún verði samkeppnisfær við niðurgreitt innflutt korn. Nefndin geri tillögur um hve mikið korn sé raunhæft að rækta innan lands og hvað þurfi til svo að hægt sé að stunda kornrækt sem aðalbúgrein. Þá leggi nefndin mat á hagkvæmni þess að rækta fóðurkorn á Íslandi og gildi þess fyrir atvinnulífið.

Nefndin skili tillögum fyrir 1. nóvember 2004.

Greinargerð.

Kornrækt hefur verið stunduð í áratugi á Íslandi, gengið vel og sannað sig. Miklir vaxtarmöguleikar eru í fóðurkornsframleiðslu og hefur greinin alla burði til þess að vera sjálfstæð búgrein en til þess þarf hún að verða samkeppnisfær við innflutta framleiðslu. Þannig verða kornbændur að geta selt framleiðslu sína á samkeppnishæfu verði miðað við niðurgreidda innflutta framleiðslu.

Hér nýtur greinin lítils stuðnings og er stunduð sem hliðarbúgrein bænda sem framleiða mjólk og rækta korn fyrir búpeninginn. Bændur sem gætu stundað kornrækt sem aukabúgrein og selt öðrum eru ekki samkeppnisfærir því að innflutt korn er nú selt á 15–17 kr./kg. Þeir þurfa að fá u.þ.b. 24 kr. fyrir hvert kg. Erlendis fá kornbændur styrki til framleiðslunnar og geta þess vegna selt korn til annarra landa á verði sem ekki er hægt að keppa við hérlendis.

Korn var ræktað á um 2.400 hekturum sl. sumar og hefur kornuppskera aldrei verið meiri á Íslandi eða u.þ.b. 9.000 tonn. Rannsóknastofnun landbúnaðarins telur ræktanlegt land sem hentar til kornræktar vera um 600.000 ha.

Efling greinarinnar er þjóðfélagslega hagkvæm bæði þegar litið er til gjaldeyrissparnaðar og landnýtingar. Hún eykur fjölbreytni atvinnulífs í byggðum landsins og atvinnumöguleika bænda að sama skapi. Um leið eru færð störf til íslenskra bænda.
Kirkjugripir Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 602

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 602 - 434. mál.

Tillaga til þingsályktunar um kirkjugripi.

Flm.: Önundur S. Björnsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa fimm manna nefnd til að vinna að því að kirkjugripum í vörslu Þjóðminjasafnsins verði skilað í kirkjurnar þar sem þeir voru upphaflega eða þeir afhentir söfnum heima í héraði. Nefndin hugi m.a. að því hvaða munir gætu stuðlað að menningartengdri ferðaþjónustu á viðkomandi stað.

Greinargerð.

Listbúnaður í kirkjum er mikilvæg umgjörð alls helgihalds. Kirkjur hafa eignast dýrmæta gripi sem fólk hefur gefið af góðum hug. Gripirnir auðga kirkjurnar, bæði í augum sóknarbarna og ferðamanna. Áður fyrr, einkum í lok nítjándu aldar og á fyrri hluta tuttugustu aldar, voru margir merkir gripir teknir úr kirkjum og settir á söfn þar sem þeir hafa verið varðveittir. Allt frá upphafi 20. aldar hafa aðilar á vegum Þjóðminjasafnsins safnað eða jafnvel numið á brott muni sem kirkjur víða um land hafa átt. Mörgu hefur verið bjargað með því móti, ekki síst þar sem flestar kirkjur voru vanbúnar til að varðveita dýrmæta listgripi. Nú er öldin önnur, núorðið eru kirkjur yfirleitt vel byggðar og þeim vel við haldið, þeirra er yfirleitt vel gætt og vel hugsað um kirkjugripina. Ýmsir kirkjugripir hafa mikið aðdráttarafl og fólk vill njóta þeirra í réttu umhverfi. Æskilegt er að greiða fyrir því að gripir sem varðveittir hafa verið á söfnum komist aftur á upprunalegan stað óski heimamenn þess og verði því við komið.

Um þetta segir dr. Sigurbjörn Einarsson biskup í bókinni Haustdreifar (bls. 86–87): „Íslendingar hafa á sumum sviðum verið furðu hirðulausir og slysagjarnir í meðferð arfhelgra verðmæta. Og þegar menn fóru að skilja að kirkjugripir geta verið ómetanlega dýrmætir, varð stefnan sú að svipta þeim úr augsýn fólksins og hrúga þeim saman á einum stað, á safni í Reykjavík. Segja má að þetta hafi verið ill nauðsyn. Án efa hafa munir með þessu móti bjargast úr klóm erlendra og innlendra kirkjuræningja og úr loppnum lúkum umsjármanna, fátækra jafnt að augum og smekkvísi. Það ber að þakka. En stefnan er röng allt um það og fráleit nú á dögum. Nothæfir kirkjulegir listmunir frá fyrri tíð eiga sem flestir að varðveitast í kirkjum, þeim til nota og yndis, sem þangað koma og þeir eru stórum fleiri en hinir, sem sækja söfn sér að gagni. Það hlýtur að vera hin eina eðlilega, opinbera stefna, að helgidómar landsins njóti þeirrar virðingar og aðhlynningar, að dýrgripir sem þeim hafa verið lagðir af góðum hug og menningarlegum metnaði, fái að vera þar óhultir og gegna með því sínu rétta hlutverki.“

Einnig fjallar Björn Th. Björnsson um málið í greininni Dæmið Bessastaða í afmælisriti Vigdísar Finnbogadóttur, Yrkju.

Lagt er til að meðal nefndarmanna verði dr. Gunnar Kristjánsson, prófastur Kjalnesinga, og Þorgeir Ólafsson, listfræðingur, frá menntamálaráðuneyti.
Breyting á II. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 603

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 603 - 332. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 9/2003, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) við EES- samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Grétar Má Sigurðsson frá utanríkisráðuneyti, Fjólu Guðjónsdóttur frá Löggildingarstofu, Jóhannes Gunnarsson frá Neytendasamtökunum og Óskar Maríusson frá Samtökum atvinnulífsins.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES- nefndarinnar nr. 9/2003 frá 31. janúar 2003, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og til að fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2001/95/EB frá 3. desember 2001 um öryggi vöru.

Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi. Nefndin bendir á að einhver kostnaðarauki mun fylgja breyttri löggjöf, einkum hvað varðar starfsemi Löggildingarstofu.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 8. des. 2003.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Bryndís Hlöðversdóttir.

Jónína Bjartmarz.

Drífa Hjartardóttir.

Þuríður Backman.

Einar K. Guðfinnsson.

Dagný Jónsdóttir.

Ágúst Ólafur Ágústsson.
Breyting á II. viðauka og bókun 37 við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 604

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 604 - 324. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 32/2003, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) og bókun 37 við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Grétar Má Sigurðsson frá utanríkisráðuneyti, Elínu G. Guðmundsdóttur frá Umhverfisstofnun, Jóhannes Gunnarsson frá Neytendasamtökunum og Óskar Maríusson frá Samtökum atvinnulífsins.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES- nefndarinnar nr. 32/2003 frá 14. mars 2003, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) og bókun 37 við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og til að fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 98/8/EB frá 16. febrúar 1998 um markaðssetningu sæfiefna og reglugerðir framkvæmdastjórnarinnar (EB) nr. 1896/2000 frá 7. september 2000 um fyrsta áfanga áætlunarinnar sem um getur í 2. mgr. 16. gr. tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins 98/8/EB um sæfiefni og 1687/2002 frá 25. september 2002 um viðbótarfrest til að tilkynna tiltekin, virk efni sem eru þegar á markaði til notkunar sem sæfiefni eins og fastsett er í 1. mgr. 4. gr. reglugerðar (EB) nr. 1896/2000.

Innleiðing tilskipunarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi. Nefndin vekur athygli á því að heildaryfirsýn skortir yfir efnin sem tilskipunin nær til, einkum hvar þau eru í notkun. Kerfisbundin flokkun og skráning sæfiefna mun því verða til bóta en upplýsingaöflun, rannsóknir og skráning mun kosta töluvert fé.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 8. des. 2003.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Bryndís Hlöðversdóttir.

Jónína Bjartmarz.

Drífa Hjartardóttir.

Þuríður Backman.

Einar K. Guðfinnsson.

Dagný Jónsdóttir.

Ágúst Ólafur Ágústsson.
Vetnisráð Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 645

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 645 - 452. mál.

Tillaga til þingsályktunar um stofnun vetnisráðs.

Flm.: Hjálmar Árnason, Dagný Jónsdóttir, Drífa Hjartardóttir,

Guðjón Hjörleifsson, Guðjón Ólafur Jónsson, Magnús Stefánsson.

Alþingi ályktar að fela iðnaðarráðherra að skipa vetnisráð til fjögurra ára í senn. Ráðið verði ríkisstjórn til ráðgjafar og upplýsinga um stöðu, framvindu og tækifæri á sviði vetnismála og standi árlega fyrir opnu vetnisþingi. Ráðið verði skipað níu fulltrúum, tveimur frá Íslenskri nýorku, einum frá Samtökum iðnaðarins, einum frá Háskóla Íslands, einum frá Samorku, einum frá Orkustofnun, einum frá Iðntæknistofnun, einum frá Tækniskóla Íslands og formanni sem ráðherra skipar án tilnefningar.

Greinargerð.

Íslendingar hafa verið framarlega í hópi þjóða varðandi áætlanir um nýtingu vetnis og efnarafala. Hin pólitísku markmið um að Ísland verði fyrsta ríki veraldar til að byggja á vetnistækni í efnahag sínum hefur vakið verðskuldaða athygli. Umfjöllun um áform og athafnir á Íslandi í þessu sambandi hefur birst í nokkrum hundraða erlendra fjölmiðla. Fyrsta almenna vetnisstöðin í heiminum var opnuð á Íslandi, þrír vetnisstrætisvagnar aka á götum Reykjavíkur í tilraunaskyni, fyrsta vetnisknúna skipið er í undirbúningi, áætlanir um framleiðslu, notkun og útflutning vetnis eru í vinnslu, Íslandi var boðið að vera stofnaðili að alþjóðlegu átaki í vetnisvæðingu (International Partnership for the Hydrogen Economy) með 14 öðrum ríkjum, hingað leita fjölmargir erlendir aðilar eftir samstarfi um hina nýju aðferð í orkumálum þjóða. Ísland er með öðrum orðum talið til framsæknustu ríkja á sviði vetnisvæðingar.

Frá því áformum um vetnisvæðingu var hleypt af stokkunum (1999) má segja að þróun hafi orðið hraðari en nokkurn óraði fyrir. Fylgja vitanlega ýmsir vaxtarverkir slíkri þróun og er því mikilvægt að stjórnvöld hafi formlegan vettvang til að fylgjast með þróuninni og framvindu mála. Tillagan gerir ráð fyrir því að með stofnun vetnisráðs skapist sá vettvangur er veitt geti ríkisstjórninni ráðgjöf um málefnið. Auk þess er ráðinu ætlað að standa árlega fyrir vetnisþingi þar sem á opnum fundi er gerð grein fyrir þróun mála og stefnumörkun rædd.

Gert er ráð fyrir því að vetnisráð verði skipað níu fulltrúum. Samkvæmt tillögunni eiga þeir að endurspegla þá aðila er málið tengist en vetnisráð getur enn fremur leitað til annarra aðila eftir þörfum um upplýsingar.
Breyting á II. viðauka og bókun 37 við EES-samninginn Þingsályktun - þingskjal nr. 654

130. löggjafarþing 2003–2004.

Nr. 3/130.

Þskj. 654 - 324. mál.

Þingsályktun um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 32/2003, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) og bókun 37 við EES-samninginn.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 32/2003 frá 14. mars 2003, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) og bókun 37 við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 98/8/EB frá 16. febrúar 1998 um markaðssetningu sæfiefna og reglugerðir framkvæmdastjórnarinnar (EB) nr. 1896/2000 frá 7. september 2000 um fyrsta áfanga áætlunarinnar sem um getur í 2. mgr. 16. gr. tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins 98/8/EB um sæfiefni og 1687/2002 frá 25. september 2002 um viðbótarfrest til að tilkynna tiltekin, virk efni sem eru þegar á markaði til notkunar sem sæfiefni eins og fastsett er í 1. mgr. 4. gr. reglugerðar (EB) nr. 1896/2000.

Samþykkt á Alþingi 11. desember 2003.
Breyting á II. viðauka við EES-samninginn Þingsályktun - þingskjal nr. 655

130. löggjafarþing 2003–2004.

Nr. 4/130.

Þskj. 655 - 332. mál.

Þingsályktun um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 9/2003, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) við EES-samninginn.

Alþingi ályktar að heimila ríkisstjórninni að staðfesta fyrir Íslands hönd ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 9/2003 frá 31. janúar 2003, um breytingu á II. viðauka (Tæknilegar reglugerðir, staðlar, prófanir og vottun) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og fella inn í samninginn tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2001/95/EB frá 3. desember 2001 um öryggi vöru.

Samþykkt á Alþingi 11. desember 2003.
Frestun á fundum Alþingis Þingsályktun - þingskjal nr. 719

130. löggjafarþing 2003–2004.

Nr. 5/130.

Þskj. 719 - 461. mál.

Þingsályktun um samþykki til frestunar á fundum Alþingis samkvæmt 1. mgr. 23. gr. stjórnarskrárinnar.

Alþingi ályktar að veita samþykki til þess að fundum þingsins verði frestað frá 12. desember 2003 eða síðar, ef nauðsyn krefur, til 28. janúar 2004.

Samþykkt á Alþingi 15. desember 2003.
Raforkukostnaður fyrirtækja Þingsályktunartillaga - þingskjal nr. 8

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 8 - 8. mál.

Tillaga til þingsályktunar um raforkukostnað fyrirtækja.

Flm.: Sigurjón Þórðarson, Kristján L. Möller.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að skipa þriggja manna nefnd sem fái það verkefni að fara yfir mismunandi gjaldskrár orkuveitna og kanna hvort raforkukostnaður fyrirtækja sé mismikill eftir því hvaða orkuveita þjónar þeim. Komist nefndin að því að orkuverð fyrirtækja er mishátt eftir orkuveitum er henni falið að meta hvort mismunun fyrirtækja eftir því hvar þau eru á landinu skekki samkeppnisstöðu þeirra.

Greinargerð.

Samtök raforku-, hita- og vatnsveitna, Samorka, hafa gert samanburð á afltöxtum allra rafveitna í landinu og hefur þar komið fram að mikill munur er á raforkuverði til fyrirtækja eftir því hvar þau eru á landinu. Samorka setur upp dæmi sem sýna berlega að ótrúlega mikill munur er á því verði sem fyrirtæki greiða, t.d. annars vegar á Snæfellsnesi sem RARIK þjónar og hins vegar í Reykjavík sem OR þjónar. Dæmi er tekið af fyrirtæki sem þarf að greiða 1.632.790 kr. á ári fyrir rafmagn á starfssvæði RARIK, t.d. á Blönduósi, en ef sama fyrirtæki væri í Reykjavík greiddi það einungis 1.252.648 kr. Munurinn er um 30%.

Nefndinni ber að fara ítarlega yfir gjaldskrár og útreikninga og í framhaldinu að kanna hvort mishátt gjald á raforku skekki samkeppnisstöðu fyrirtækja í landinu.
Aðgerðir til stuðnings atvinnurekstri Nefndarálit - þingskjal nr. 1073

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1073 - 33. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um aðgerðir til stuðnings atvinnurekstri í smáum og meðalstórum fyrirtækjum.

Frá iðnaðarnefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið umsagnir frá Samtökum atvinnulífsins, Impru – nýsköpunarmiðstöð, Handverki og hönnun, Félagi kvenna í atvinnurekstri, Heimilisiðnaðarfélagi Íslands og Eyþingi – Sambandi sveitarfélaga í Eyjafjarðar- og Þingeyjarsýslum. Tillagan er endurflutt frá 128. löggjafarþingi og bárust þá umsagnir frá Atvinnuþróunarfélagi Þingeyinga hf., Alþýðusambandi Íslands, Byggðastofnun, Nýsköpunarsjóði atvinnulífsins, Sambandi sveitarfélaga á Suðurnesjum, Sambandi sveitarfélaga á Austurlandi, Iðntæknistofnun og Atvinnuþróunarfélagi Eyjafjarðar.

Með tillögunni er lagt til að ríkisstjórninni verði falið að vinna að framkvæmdaáætlun um aðgerðir til stuðnings atvinnurekstri í smáum og meðalstórum fyrirtækjum. Meginmarkmið aðgerðanna verði að auðvelda mönnum að stofna til atvinnurekstrar, hlúa að nýsköpunar- og þróunarstarfi í smáatvinnurekstri og greiða fyrir vexti og viðgangi lítilla og meðalstórra fyrirtækja.

Nefndin er meðvituð um að í útfærslu framkvæmdaáætlunarinnar verði nauðsynlegt að taka mið af séríslenskum aðstæðum varðandi stærðarviðmið fyrirtækja án þess að skekkja samkeppnisstöðu þeirra því að samkvæmt skilgreiningu Evrópusambandsins eru allflest íslensk fyrirtæki smá eða meðalstór á alþjóðlegan mælikvarða.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt með eftirfarandi

BREYTINGU:

Í stað orðanna „haustið 2004“ í 2. mgr. tillögugreinarinnar komi: haustið 2005.

Steingrímur J. Sigfússon sat fund nefndarinnar sem áheyrnarfulltrúi og er samþykkur áliti þessu.

Einar Oddur Kristjánsson, Ásta R. Jóhannesdóttir, Sigurður Kári Kristjánsson og Björgvin G. Sigurðsson voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Alþingi, 3. mars 2004.

Kristinn H. Gunnarsson,

form., frsm.

Kjartan Ólafsson.

Anna Kristín Gunnarsdóttir.

Sigurjón Þórðarson.

Guðmundur Hallvarðsson.
Breyting á XII. viðauka við EES-samninginn Nefndarálit - þingskjal nr. 1093

130. löggjafarþing 2003–2004.

Þskj. 1093 - 611. mál.

Nefndarálit um till. til þál. um staðfestingu ákvörðunar sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 154/2003, um breytingu á XII. viðauka (Frjálsir fjármagnsflutningar) við EES-samninginn.

Frá utanríkismálanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Bergdísi Ellertsdóttur og Ernu S. Hallgrímsdóttur frá utanríkisráðuneyti, Þóru Hjaltested frá iðnaðar- og viðskiptaráðuneyti, Hallgrím Ásgeirsson frá Seðlabanka Íslands og Guðjón Rúnarsson frá Samtökum banka og verðbréfafyrirtækja.

Með tillögunni er leitað heimildar Alþingis til að staðfesta ákvörðun sameiginlegu EES- nefndarinnar nr. 154/2003 frá 7. nóvember 2003, um breytingu á XII. viðauka (Frjálsir fjármagnsflutningar) við EES-samninginn frá 2. maí 1992, og til að fella inn í samninginn reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins (EB) nr. 2560/2001 frá 19. desember 2001 um greiðslur yfir landamæri í evrum.

Í reglugerðinni er kveðið á um að kostnaður við greiðslur milli landa í evrum skuli vera hinn sami og kostnaður við greiðslur í evrum innan lands en verðlagning á þjónustunni er að öðru leyti frjáls. Ákvæði þessi gilda um greiðslur allt að 12.500 evrum fram til ársins 2006 en þá hækkar fjárhæðin í 50 þús. evrur. Jafnframt er gert skylt að hafa upplýsingar um kostnað við greiðslur milli landa aðgengilegar.

Innleiðing reglugerðarinnar kallar á lagabreytingar hér á landi og samkvæmt upplýsingum frá iðnaðar- og viðskiptaráðuneyti verður lagafrumvarp væntanlega lagt fyrir Alþingi á yfirstandandi þingi.

Magnús Stefánsson og Steingrímur J. Sigfússon voru fjarverandi við afgreiðslu málsins.

Nefndin leggur til að tillagan verði samþykkt.

Alþingi, 10. mars 2004.

Sólveig Pétursdóttir,

form., frsm.

Guðmundur Árni Stefánsson.

Jónína Bjartmarz.

Drífa Hjartardóttir.

Bryndís Hlöðversdóttir.

Einar K. Guðfinnsson.

Össur Skarphéðinsson.