arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Aukatekjur ríkissjóðs Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 240

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um aukatekjur ríkissjóðs, nr. 88/1991, með síðari breytingum (nýskráning fyrirtækja).

Flm.: Smári McCarthy, Björn Leví Gunnarsson, Einar Brynjólfsson, Ásta Guðrún Helgadóttir, Andri Þór Sturluson.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 13. gr. laganna:

a. Í stað fjárhæðarinnar „250.000 kr.“ í 1. og 3. tölul. kemur: 50.000 kr.

b. Í stað fjárhæðarinnar „124.500 kr.“ í 2. tölul. kemur: 10.000 kr.

c. Í stað fjárhæðarinnar „66.500 kr.“ í 4. tölul. kemur: 5.000 kr.

d. Í stað fjárhæðarinnar „83.000 kr.“ í 5. tölul. kemur: 10.000 kr.

e. Í stað fjárhæðarinnar „124.500 kr.“ í 7. tölul. kemur: 40.000 kr.

f. Í stað fjárhæðarinnar „16.500 kr.“ í 14. og 15. tölul. kemur: 10.000 kr.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Markmið frumvarps þessa er að draga úr kostnaði við nýskráningu fyrirtækja. Skráning á fyrirtækjum er talsvert dýr á Íslandi miðað við önnur Evrópulönd. Þannig kostar t.d. allt niður í 12 pund að skrá fyrirtæki í Bretlandi og 10 evrur í Þýskalandi, þó háð magni hlutafjár.

Mikill kostnaður við nýskráningu fyrirtækja dregur úr líkum á því að sprotafyrirtæki séu skráð á frumstigum starfseminnar sem aftur dregur úr getu ríkisins til að fylgjast með þróun atvinnu og nýsköpunar.

Kostnaður ríkisins við nýskráningu fyrirtækja er mjög lítill og felst einkum í staðlaðri pappírsvinnu. Hann getur orðið því sem næst enginn með aukinni rafrænni skráningu. Núverandi gjöld fyrir skráningu fyrirtækja eru því í reynd sértekjur sem nýtast til að niðurgreiða aðra starfsemi. Verði frumvarpið að lögum minnkar umfang þeirrar niðurgreiðslu verulega. Gjöldin verða nógu lág til þess að enginn þurfi að veigra sér við því að skrá fyrirtæki vegna kostnaðar en þó áfram nokkur til að vinna gegn því að félög séu stofnuð til þess eins að dylja tilteknar ráðstafanir.

Ekki er ástæða til að ætla að samþykkt frumvarpsins hefði í för með sér kostnað fyrir ríkissjóð en fyrirséð er að tekjutap ríkissjóðs yrði nokkurt. Miðað við árið 2016 má gróflega áætla að tekjutapið nemi 306.457.000 kr. Ætla má að jákvæð efnahagsleg áhrif þess að greiða fyrir stofnun fyrirtækja stækki þó skattstofna sem mæti tekjutapinu að hluta til.
Kosningar til sveitarstjórna Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 258

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um kosningar til sveitarstjórna, nr. 5/1998, með síðari breytingum (kosningarréttur erlendra ríkisborgara).

Flm.: Pawel Bartoszek, Hanna Katrín Friðriksson, Jón Steindór Valdimarsson, Jóna Sólveig Elínardóttir.

1. gr.

3. mgr. 2. gr. laganna orðast svo:

Enn fremur eiga kosningarrétt danskir, finnskir, norskir og sænskir ríkisborgarar, ríkisborgarar ríkja Evrópusambandsins og EFTA-ríkja sem eiga lögheimili hér á landi og aðrir erlendir ríkisborgarar sem átt hafa lögheimili hér á landi í þrjú ár samfellt fyrir kjördag, enda fullnægi þeir að öðru leyti skilyrðum 1. mgr.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Kosningarréttur er lykilatriði í þátttöku manna í lýðræðislegu samfélagi. Erlendir ríkisborgarar eru nú um 8% allra íbúa Íslands. Þeir greiða hér skatta og leggja mikið til uppbyggingar samfélagsins, margir þeirra munu svo að öllum líkindum öðlast íslenskt ríkisfang þegar á líður. Flutningsmönnum þessa frumvarps þykir rétt að gefa þessum hópi aukið vægi og aukin völd þegar kemur að ákvörðunum sem varða nærumhverfi hans.

Á undanförnum árum hefur þróunin verið í þá átt að ríki Evrópu hafa í auknum mæli veitt erlendum ríkisborgurum kosningarrétt í kosningum á lægri stjórnsýslustigum. Norðurlönd veittu ríkisborgurum hvers annars kosningarrétt til sveitarstjórna fyrir nokkru, gjarnan með ákveðnum búsetuskilyrðum, en hafa öll fallið frá slíkum skilyrðum, að Íslandi undanskildu. Þá hafa Norrænu ríkin þrjú sem eru aðilar að Evrópusambandinu veitt ESB-borgurum sambærilegan rétt.

Kosningarréttur til sveitarstjórna á Norðurlöndum.

Að mati flutningsmanna er rétt að færa kosningarrétt útlendinga til svipaðs horfs og annars staðar á Norðurlöndum. Er í því skyni lagt til að ríkisborgarar EFTA- og ESB-ríkja hljóti kosningarrétt þegar við lögheimilisflutning en að ríkisborgarar ríkja utan EFTA og ESB hljóti kosningarrétt eftir að hafa verið búsettir á Íslandi í þrjú ár. Staðan hér á landi yrði þá ámóta því sem þekkist í Danmörku og Svíþjóð. Í tilfelli ríkisborgara utan EFTA og ESB þykir flutningsmönnum rétt að miða kosningarrétt við fastan búsetutíma fremur en lagalega stöðu (ótímabundið dvalarleyfi), þar sem sú afmörkun er hvort í senn skýrari og einfaldari í framkvæmd.
Réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 289

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, nr.

70/1996, með síðari breytingum (brottfall kröfu um ríkisborgararétt).

Flm.: Pawel Bartoszek, Hanna Katrín Friðriksson, Jón Steindór Valdimarsson, Jóna Sólveig Elínardóttir.

1. gr.

4. tölul. 1. mgr. 6. gr. laganna fellur brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að felld verði brott sú almenna krafa laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins að ríkisstarfsmenn þurfi að hafa íslenskan ríkisborgararétt eða ríkisborgararétt frá öðru EES- eða EFTA-ríki eða Færeyjum.

Ákvæði 6. gr. laganna fjallar um almenn skilyrði til að fá skipun eða ráðningu í opinbert starf. Er með þessu frumvarpi lagt til að 4. tölul. 1. mgr. þeirrar greinar falli brott, en samkvæmt honum má aðeins ráða ríkisborgara annarra ríkja en framangreindra „ef sérstaklega stendur á“. Ákvæðið skiptir útlendingum á Íslandi í tvo hópa þar sem annar hópurinn hefur sömu tækifæri og Íslendingar til að starfa hjá hinu opinbera en hinn ekki. Rétt er að vekja athygli á að takmörkun 4. tölul. nær einnig til ríkisborgara frá löndum utan Evrópska efnahagssvæðisins sem fengið hafa ótímabundið dvalarleyfi á Íslandi eða dvalarleyfi sem ella mundi veita þeim heimild til að vinna viðkomandi starf. Að mati flutningsmanna frumvarpsins er reglan barn síns tíma og óþarflega íþyngjandi.

Ísland sker sig úr meðal norrænna ríkja hvað ákvæðið varðar. Hvorki í Svíþjóð, Danmörku, Noregi né Finnlandi er lengur að finna ákvæði sem þessi. Alls staðar eru opinber störf aðgengileg þeim sem hafa tilskilin atvinnuleyfi.

Eðli málsins samkvæmt er víða gerð krafa um tungumálakunnáttu o.fl. þess háttar til að gegna tilteknum störfum og hróflar þetta frumvarp ekki við rétti opinberra aðila til að setja slík málefnaleg skilyrði eftir sem áður. Þá er ekki lagt til að gerðar verði breytingar á þeirri kröfu 20. gr. stjórnarskrárinnar að embættismenn skuli vera íslenskir ríkisborgarar, en til embættismanna heyra m.a. dómarar og lögreglumenn, sbr. 22. gr. laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins.
Virðisaukaskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 332

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um virðisaukaskatt, nr. 50/1988, með síðari breytingum (tíðavörur og getnaðarvarnir).

Flm.: Oktavía Hrund Jónsdóttir, Halldóra Mogensen, Jón Steindór Valdimarsson, Björn Leví Gunnarsson, Rósa Björk Brynjólfsdóttir, Gunnar Hrafn Jónsson, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir, Einar Brynjólfsson, Ásta Guðrún Helgadóttir, Logi Einarsson, Birgitta Jónsdóttir.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 2. mgr. 14. gr. laganna:

a. 11. tölul. orðast svo: Getnaðarvarnir, tollskrárnúmer 3006.6000 og 2937.2300.

b. Við bætist nýr töluliður, svohljóðandi: Tíðavörur, tollskrárnúmer 9619.0012 og 9619. 0090.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að einnota og margnota tíðavörur þar með talin dömubindi, tíðatappar og álfabikarar, ásamt öllum tegundum getnaðarvarna, falli í lægra þrep virðisaukaskatts.

Markmið frumvarpsins er stuðla að bættri lýðheilsu með því að draga úr kostnaði vegna nauðsynlegra hreinlætisvara, ásamt því að jafna aðstöðumun notanda mismunandi forma getnaðarvarna.

Með þessum leiðréttingum færist Ísland nær þeirri þróun sem hefur átt sér stað í öðrum ríkjum með tilliti til aðgengis að nauðsynlegum hreinlætisvörum og getnaðarvörnum á undanförnum árum.

Enginn kostnaður er áætlaður vegna þessara breytinga, en áætlað tekjutap vegna virðisaukaskatts er um 37,90 millj. kr. á ári vegna b-liðar 1. gr. og 4,09 millj. kr. á ári vegna a-liðar 1. gr. frumvarpsins.

Á móti mun bætt lýðheilsa skila sparnaði í heilbrigðiskerfinu.

Róbert Marshall og fleiri lögðu fram frumvarp á 145. þingi (405. mál) sem sneri að atriðum b-liðar 1. gr.
Fjármálafyrirtæki Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 360

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjármálafyrirtæki, nr 161/2002, með síðari breytingum (virkur eignarhlutur, tilkynningarskylda).

Flm.: Smári McCarthy, Björn Leví Gunnarsson, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir, Halldóra Mogensen, Gunnar I. Guðmundsson, Birgitta Jónsdóttir, Einar Brynjólfsson, Ásta Guðrún Helgadóttir, Gunnar Hrafn Jónsson, Jón Þór Ólafsson.

1. gr.

21. tölul. 1. gr. a laganna orðast svo: Virkur eignarhlutur: Bein eða óbein hlutdeild í félagi.

2. gr.

4. mgr. 19. gr. laganna orðast svo:

Fjármálafyrirtæki skal tilgreina á vefsíðu nöfn og hlutfallslegt eignarhald allra þeirra sem eiga hlutafé eða stofnfé í fyrirtækinu á hverjum tíma. Fjármálafyrirtæki hefur fjóra daga til þess að uppfæra vefsíðuna frá því að eignarhald á hlut breytist. Sé lögaðili eigandi hlutafjár eða stofnfjár skal jafnframt koma fram hvaða einstaklingur eða einstaklingar séu raunverulegir eigendur viðkomandi lögaðila. Með raunverulegum eiganda samkvæmt ákvæði þessu er átt við einstakling eða einstaklinga sem eiga beina eða óbeina hlutdeild í félagi.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Komið hefur í ljós að auðvelt er að fara á svig við tilkynningarskyldu vegna virks eignarhlutar með því að ráðstafa eignarhlutum undir lágmarksviðmiðum. Sambærileg vandamál hafa komið upp víða erlendis og stundum hefur verið brugðið á það ráð að afnema viðmiðið og láta þannig alla hluthafa í bönkum undirgangast sömu gagnsæiskröfur. Með þessu frumvarpi er lagt til að lágmarksviðmiðin verði afnumin. Þetta hefði í för með sér aukið álag á fjármálafyrirtæki vegna skráningar eignarhluta, en það álag ætti ekki að vera gríðarlegt.
Sveitarstjórnarlög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 375

Frumvarp til laga um breytingu á sveitarstjórnarlögum, nr. 138/2011 (fjöldi fulltrúa í sveitarstjórn).

Frá samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 11. gr. laganna:

a. 4. tölul. orðast svo: Þar sem íbúar eru 50.000 eða fleiri: 15–27 aðalmenn.

b. 5. tölul. fellur brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta er samið í innanríkisráðuneytinu en efni þess hefur verið kynnt forsvarsmönnum Sambands íslenskra sveitarfélaga og Reykjavíkurborgar. Þá er frumvarpið efnislega skylt frumvarpi sem átta þingmenn fluttu á 145. löggjafarþingi (296. mál) en varð ekki afgreitt.

Tilgangur frumvarpsins er að afnema þá lagaskyldu sem hvílir á Reykjavíkurborg skv. 5. tölul. 1. mgr. 11. gr. sveitarstjórnarlaga, sbr. 2. tölul. ákvæðis til bráðabirgða I í lögunum, að fjölga borgarfulltrúum úr 15 í að minnsta kosti 23 við næstu sveitarstjórnarkosningar í maí 2018 og færa það í hendur borgarstjórnar sjálfrar að ákveða hvort þörf sé á fjölgun borgarfulltrúa.

Kveðið er á um fjölda sveitarstjórnarmanna í 1. mgr. 11. gr. sveitarstjórnarlaga. Skv. 4. tölul. 1. mgr. skulu sveitarstjórnarmenn vera 15–23 þar sem íbúar eru 50.000–99.999, en skv. 5. tölul. skulu sveitarstjórnarmenn vera 23–31 séu íbúar 100.000 eða fleiri. Fólst í þessu breyting frá fyrri skipan mála, að í sveitarfélögum þar sem íbúar væru 50.000 eða fleiri skyldi fjöldi sveitarstjórnarmanna vera á bilinu 15–27, sbr. 12. gr. eldri sveitarstjórnarlaga, nr. 45/1998, og 11. gr. forvera þeirra, nr. 8/1986. Ákvæði 5. tölul. 1. mgr. 11. gr. tekur eðli máls samkvæmt eingöngu til Reykjavíkurborgar og ber því að fjölga borgarfulltrúum þar upp í 23 að lágmarki eigi síðar en við næstu sveitarstjórnarkosningar sem fram fara í maí 2018, sbr. 2. tölul. ákvæðis til bráðabirgða I.

Borgarfulltrúar í Reykjavík eru nú 15 og hafa aldrei verið fleiri, að einu kjörtímabili undanskildu. Á kjörtímabilinu 1978–1982 var borgarfulltrúum fjölgað úr 15 í 21 en strax á næsta kjörtímabili ákvað borgarstjórn að fækka þeim aftur í 15 og hefur fjöldi þeirra verið óbreyttur síðan.

Þó að í greinargerð með frumvarpi til sveitarstjórnarlaga (þingskjal 1250, 726. mál 139. löggjafarþings) séu færð fram tiltekin rök fyrir þeirri fjölgun borgarfulltrúa sem kveðið er á um í 5. tölul. 1. mgr. 11. gr. þykir ekki rétt í ljósi sjálfsstjórnarréttar sveitarfélaga að þvinga fram slíka fjölgun fulltrúa með lögum. Frumvarpið felur því í sér að tekin er upp að nýju eldri skipan mála og borgarstjórn verði því áfram í sjálfsvald sett hvort fjöldi borgarfulltrúa verði óbreyttur eftir næstu sveitarstjórnarkosningar eða þeim fjölgað í allt að 27.

Verði borgarfulltrúum ekki fjölgað má vænta þess að við það sparist útgjöld hjá Reykjavíkurborg. Hve mikill sá sparnaður yrði er þó ekki að fullu ljóst, enda kann fjöldi borgarfulltrúa að hafa áhrif á annan kostnað í stjórnkerfi borgarinnar. Fjárhagsleg áhrif frumvarpsins á ríkissjóð eru hins vegar engin.
Stimpilgjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 391

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stimpilgjald, nr.

138/2013 (kaup einstaklings á íbúðarhúsnæði).

Flm.: Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir, Óli Björn Kárason, Hildur Sverrisdóttir, Vilhjálmur Árnason, Teitur Björn Einarsson, Vilhjálmur Bjarnason, Páll Magnússon, Njáll Trausti Friðbertsson, Valgerður Gunnarsdóttir, Ásmundur Friðriksson, Bryndís Haraldsdóttir, Brynjar Níelsson.

1. gr.

3.–7. mgr. 5. gr. laganna falla brott.

2. gr.

Við 6. gr. laganna bætist nýr stafliður, svohljóðandi: Skjöl er varða kaup einstaklings á íbúðarhúsnæði.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpinu er lagt til að stimpilgjald vegna kaupa einstaklinga á íbúðarhúsnæði verði afnumið. Einstaklingum ber nú almennt að greiða 0,8% stimpilgjald vegna kaupa á íbúðarhúsnæði en þó er veittur helmingsafsláttur þegar um fyrstu kaup er að ræða. Verði frumvarpið að lögum mun gjaldið falla alfarið niður vegna kaupa einstaklinga á íbúðarhúsnæði og undanþágan verður ekki bundin við fyrstu kaup.

Markmið frumvarpsins eru að auðvelda fólki að afla sér íbúðarhúsnæðis og auka skilvirkni og flæði á markaði með það. Mikil þörf er á að auðvelda fólki eins og frekast er unnt að eignast íbúðarhúsnæði, einkum við aðstæður á borð við þær sem nú ríkja á húsnæðismarkaði.

Sýnt þykir að stimpilgjald hafi áhrif til hækkunar fasteignaverðs, dragi úr framboði og rýri hlut kaupenda og seljenda. Af framangreindu má ætla að afnám stimpilgjalds við fasteignaviðskipti muni auðvelda verðmyndun á húsnæðismarkaði með tilheyrandi aukningu á framboði sem hefur verið með minnsta móti undanfarin ár.
Fæðingar- og foreldraorlof Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 417

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fæðingar- og foreldraorlof, nr.

95/2000, með síðari breytingum (andvana fæðingar).

Flm.: Katla Hólm Þórhildardóttir, Einar Brynjólfsson, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir, Smári McCarthy, Eygló Harðardóttir, Guðjón S. Brjánsson, Bjarkey Olsen Gunnarsdóttir, Gunnar I. Guðmundsson, Oddný G. Harðardóttir, Björn Leví Gunnarsson, Halldóra Mogensen, Logi Einarsson, Jón Þór Ólafsson.

1. gr.

Á eftir 6. mgr. 8. gr. laganna kemur ný málsgrein sem orðast svo:

Ef barn fæðist andvana og er kennt við foreldri gildir réttur skv. 6. mgr. þótt enginn samningur hafi verið gerður.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í lögum um fæðingarorlof liggur fyrir að þegar foreldrar sem ekki eru skráðir í sambúð eiga barn þarf að liggja fyrir samningur um sameiginlega forsjá eða umgengni til þess að foreldrið sem ekki fæðir barnið fái fæðingarorlofsrétt sinn. Þegar barn er fætt andvana er eðli málsins samkvæmt ómögulegt að ganga frá slíkum samningi. Gera verður ráð fyrir að foreldri sem ekki fæðir barnið geti einnig haft tíma til að syrgja og jafna sig á því áfalli sem barnsmissir án þess að þurfa að hafa fjárhagsáhyggjur.

Frumvarpið er fyrst og fremst jafnréttismál. Þeir foreldrar sem ekki fæddu barn ættu samt sem áður að hafa tíma til að syrgja.

Þegar lagabreyting var gerð á 145. þingi um andvanafæðingar barna komu fram fjölmargar umsagnir þess efnis að þessi lagabreyting væri tímabær.

Í umsögn Rannsóknastofnunar í barna- og fjölskylduvernd segir: „Önnur athugasemd er þegar foreldrar eru ekki skráðir saman eða gift. Hefur faðir því engan rétt til fæðingarorlofs þar sem látið barn er ekki feðrað. Það þarf að athuga hvernig er hægt að mæta þessum aðstæðum. Foreldrar eru oft saman en hafa ekki gengið frá skráningu á sambúð formlega. Einnig þó að foreldrar séu ekki saman þá getur faðir þurft svigrúm til að syrgja látið barn sitt.“
Útlendingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 236

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um útlendinga, nr. 80/2016 (frestun réttaráhrifa o.fl.).

(Eftir 2. umræðu, 6. apríl.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 35. gr. laganna:

a. Í stað 1. málsl. 2. mgr. koma þrír nýir málsliðir, svohljóðandi: Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. frestar kæra ekki réttaráhrifum ákvörðunar Útlendingastofnunar um að útlendingur skuli yfirgefa landið í þeim tilvikum þegar Útlendingastofnun hefur metið umsókn hans bersýnilega tilhæfulausa og hann kemur frá ríki sem er á lista stofnunarinnar yfir örugg upprunaríki, sbr. b-lið 1. mgr. og 2. mgr. 29. gr. Hið sama gildir um ákvörðun sem Útlendingastofnun tekur samkvæmt lokamálslið þessarar málsgreinar. Berist kærunefnd útlendingamála beiðni um frestun réttaráhrifa á ákvörðun Útlendingastofnunar eða kæra á ákvörðun Útlendingastofnunar um að fresta ekki réttaráhrifum skal nefndin vísa frá slíku erindi.

b. 3. mgr. fellur brott.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 70. gr. laganna:

a. Í stað 2. málsl. 1. mgr. koma tveir nýir málsliðir, svohljóðandi: Skilyrði þess er að makinn hafi rétt til fjölskyldusameiningar samkvæmt þessum kafla og að hann sé annaðhvort í hjúskap eða sambúð. Sambúð skal hafa varað lengur en eitt ár.

b. Orðin „hjúskapur eða“ í 2. mgr. falla brott.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Við gildistöku laga þessara fellur brott ákvæði til bráðabirgða í lögunum.
Ársreikningar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 465

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um ársreikninga, nr. 3/2006 (viðvera endurskoðenda á aðalfundum).

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1. gr.

Í stað orðanna „Í félögum, sem hafa hlutabréf sín eða skuldabréf skráð á skipulegum verðbréfamarkaði í ríki innan Evrópska efnahagssvæðisins, í aðildarríki stofnsamnings Fríverslunarsamtaka Evrópu eða í Færeyjum“ í 3. málsl. 1. mgr. 107. gr. laganna kemur: Í lögaðilum sem er skylt að kjósa endurskoðanda eða endurskoðunarfyrirtæki.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Efnahags- og viðskiptanefnd hefur haft til meðferðar frumvörp um breytingu á lögum um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða, nr. 129/1997, og lögum um hlutafélög, nr. 2/1995, þar sem lagt er til að endurskoðendum lífeyrissjóða og hlutafélaga verði skylt að svara fyrirspurnum sjóðfélaga eða hluthafa um reikningsskil og fjárhagsleg málefni sjóðanna eða félaganna á ársfundum eða hluthafafundum (63. og 64. mál).

Með tilliti til ábendinga Félags löggiltra endurskoðenda varðandi frumvörpin leggur nefndin til að gerð verði breyting á lögum um ársreikninga, nr. 3/2006, í stað breytinga á lögum um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða og lögum um hlutafélög. Í 3. málsl. 1. mgr. 107. gr. laga um ársreikninga segir nú að í félögum, sem hafa hlutabréf sín eða skuldabréf skráð á skipulegum verðbréfamarkaði í ríki innan Evrópska efnahagssvæðisins, í aðildarríki stofnsamnings Fríverslunarsamtaka Evrópu eða í Færeyjum, skuli endurskoðendur sitja aðalfundi. Nefndin leggur til að skyldan verði víkkuð út og látin ná til allra lögaðila sem er skylt að kjósa sér endurskoðanda eða endurskoðunarfyrirtæki, sbr. 96. og 98. gr. laganna. Skv. 2. mgr. 107. gr. laga um ársreikninga skulu endurskoðendur svara fyrirspurnum á aðalfundi um ársreikning þann sem til umfjöllunar er og þeir hafa áritað eða undirritað. Með breytingunni er tryggara að endurskoðandi verði viðstaddur aðalfund og geti því svarað fyrirspurnum um ársreikninginn.

Nefndin leggur fram nýtt frumvarp í stað þess að leggja til breytingar á fyrrgreindum frumvörpum þar sem um breytingu á öðrum lögum er að ræða.
Útlendingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 544

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um útlendinga, nr.

80/2016, með síðari breytingum, (skiptinemar í framhaldsskólum).

Frá allsherjar- og menntamálanefnd.

1. gr.

3. mgr. 65. gr. laganna orðast svo:

Heimilt er að veita erlendum skiptinemum dvalarleyfi samkvæmt ákvæði þessu að uppfylltum skilyrðum 2. mgr. komi þeir til landsins á vegum viðurkenndra skiptinemasamtaka og má þá víkja frá aldursskilyrðum 1. mgr. og skilyrði um að nám sé á háskólastigi.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í 3. mgr. 65. gr. laga um útlendinga er kveðið á um heimild til að veita erlendum skiptinemum dvalarleyfi ef þeir koma til landsins á vegum viðurkenndra skiptinemasamtaka. Skulu þeir uppfylla skilyrði 2. mgr. ákvæðisins um að þeir stundi fullt nám og 1. og 2. mgr. 55. gr. um grunnskilyrði dvalarleyfa en víkja má frá skilyrðinu um 18 ára aldurstakmark enda eru skiptinemar sem koma á vegum slíkra samtaka oftast á aldrinum 16–18 ára. Ljóst er að vilji löggjafans stóð ekki til að víkja frá fyrri framkvæmd varðandi skiptinema sem hingað koma á vegum viðurkenndra skiptinemasamtaka til dvalar og náms í framhaldsskólum, en í athugasemdum við frumvarp það er varð að lögum um útlendinga, nr. 80/2016, segir um 3. mgr. 65. gr. að ekki sé um að ræða neina breytingu frá núverandi fyrirkomulagi. Í 3. gr. laga um útlendinga er að finna orðskýringar. Þar segir að orðið nám þýði samfellt nám á háskólastigi, þ.m.t. nám á háskólastigi sem fram fer á vinnustöðum, eða annað það nám sem gerir sambærilegar kröfur til undirbúningsmenntunar og nám á háskólastigi. Einstök námskeið teljist ekki til náms. Þannig getur nám á framhaldsskólastigi ekki fallið undir skilgreiningu á námi í lögunum. Nauðsynlegt er því að gera breytingar á 3. mgr. 65. gr. laganna og kveða skýrt á um heimild til útgáfu dvalarleyfis til skiptinema sem koma hingað til lands á vegum viðurkenndra skiptinemasamtaka og stunda fullt nám í framhaldsskólum.