arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Málefni innflytjenda Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 452

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um málefni innflytjenda, nr. 116/2012 (móttaka einstaklinga með vernd, innflytjendaráð).

(Eftir 2. umræðu, 6. maí.)

1. gr.

2. mgr. 3. gr. laganna fellur brott.

2. gr.

Á eftir 3. gr. laganna koma tvær nýjar greinar, 3. gr. a og 3. gr. b, ásamt fyrirsögnum, svohljóðandi:

a. (3. gr. a.)

Samræmd móttaka einstaklinga með vernd.

Fjölmenningarsetur skal veita móttökusveitarfélögum faglegar leiðbeiningar og ráðgjöf vegna samræmdrar móttöku einstaklinga sem fengið hafa stöðu flóttamanna skv. 1. eða 2. mgr. 37. gr., einstaklinga sem fengið hafa dvalarleyfi vegna fjölskyldusameiningar við flóttamann sem fengið hefur stöðu skv. 37. gr., einstaklinga sem fengið hafa synjun um hæli en fengið dvalarleyfi á grundvelli ríkra mannúðarsjónarmiða skv. 1. mgr. 74. gr., einstaklinga sem íslenska ríkið hefur boðið að setjast að hér á landi í samstarfi við Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna skv. 43. gr. og ríkisfangslausra einstaklinga skv. 2. mgr. 37. gr. og 39. gr. laga um útlendinga, nr. 80/2016. Fjölmenningarsetur, að höfðu samráði við viðkomandi sveitarfélag, býður einstaklingum skv. 1. málsl. að setjast að í tilteknu móttökusveitarfélagi á grundvelli þeirra upplýsinga sem fyrir liggja.

Fjölmenningarsetur veitir einstaklingum með vernd skv. 1. mgr., sem ákveða að þiggja ekki boð um búsetu í móttökusveitarfélagi, upplýsingar um almenna þjónustu sveitarfélaga.

Fjölmenningarsetur skal hafa umsjón með og standa fyrir samráði milli þeirra aðila sem koma að móttöku einstaklinga með vernd skv. 1. mgr. hér á landi.

b. (3. gr. b.)

Upplýsingaöflun.

Að því marki sem Fjölmenningarsetur telur nauðsynlegt vegna verkefna samkvæmt lögum þessum skal stofnunin afla upplýsinga frá Útlendingastofnun, sveitarfélögum og öðrum opinberum aðilum eftir því sem við á hverju sinni. Hlutaðeigandi aðilum ber að veita Fjölmenningarsetri umbeðnar upplýsingar, búi þeir yfir þeim, án endurgjalds.

Fjölmenningarsetri er heimilt að miðla viðeigandi upplýsingum og ráðgjöf til aðila skv. 1. mgr. þegar nauðsynlegt er að mati stofnunarinnar vegna málefna einstaklinga með vernd skv. 3. gr. a.

Fjölmenningarsetri er heimil vinnsla persónuupplýsinga, þar á meðal viðkvæmra persónuupplýsinga um heilsufar og þjóðernislegan uppruna einstaklinga, í þeim tilgangi að sinna hlutverki sínu skv. 3. gr. a við samræmda móttöku einstaklinga með vernd skv. 1. mgr. 3. gr. a.

Fjölmenningarsetri ber að upplýsa viðkomandi einstakling eða forráðamann hans um fyrirhugaða vinnslu og miðlun persónuupplýsinga í samræmi við 2. mgr. 17. gr. laga um persónuvernd og vinnslu persónuupplýsinga, nr. 90/2018.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 4. gr. laganna:

a. Í stað orðsins „sex“ í 1. málsl. kemur: sjö.

b. Á eftir orðunum „þeim ráðherra sem fer með málefni útlendinga“ í 3. málsl. kemur: einn fulltrúa samkvæmt tilnefningu frá þeim ráðherra sem fer með heilbrigðismál.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Fjármálafyrirtæki Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 642

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjármálafyrirtæki, nr. 161/2002 (innleiðing, endurbótaáætlanir).

(Eftir 2. umræðu, 6. maí.)

1. gr.

Í stað orðanna „hæfu fjármagni“ í 29. tölul. 1. mgr. 1. gr. a laganna kemur: þætti 1, sbr. 84. gr. a, 84. gr. b og 85. gr.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 30. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „hæfu fjármagni“ fimm sinnum í greininni kemur: þætti 1.

b. Í stað tilvísunarinnar „84. gr., 84. gr. a – 84. gr. f og 85. gr.“ í 1. mgr. kemur: 84. gr. a, 84. gr. b og 85. gr.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 85. gr. laganna:

a. Við c-lið bætist: að frátöldum varfærnislega metnum hugbúnaðareignum sem falla ekki í virði vegna skila- eða slitameðferðar fjármálafyrirtækis.

b. Við bætast tveir nýir stafliðir, svohljóðandi:

l. hluta fjárhæðar vegna áhættuskuldbindinga í vanskilum sem hvorki hefur verið mætt með varúðarniðurfærslum né telst nægjanlega tryggður að því marki sem greinir í reglugerð sem ráðherra setur á grundvelli 117. gr. a,

m. mismun á núvirði ábyrgðar sem fyrirtækið hefur veitt á virði hlutdeildarskírteina og hluta í sjóðum um sameiginlega fjárfestingu annars vegar og markaðsvirði hlutdeildarskírteinanna og hlutanna hins vegar hafi fyrirtækið ekki þegar greint frá rýrnun á almennu eigin fé þáttar 1 af þessum sökum.

4. gr.

Við 107. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Fjármálaeftirlitinu er heimilt að veita litlum og einföldum fjármálafyrirtækjum undanþágur frá upplýsingagjöf skv. 18. gr. og gagnaskilum skv. a-lið 2. mgr. 117. gr. b.

5. gr.

Við 116. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

IX. kafli A um endurbótaáætlun gildir ekki um Byggðastofnun og Lánasjóð sveitarfélaga ohf.

6. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 117. gr. b laganna:

a. Orðið „og“ í lok c-liðar 2. mgr. og g-liðar 3. mgr. fellur brott.

b. Við 2. mgr. bætast tveir nýir stafliðir, svohljóðandi:

e. verklag og form fyrir samráð viðeigandi lögbærra yfirvalda varðandi yfirtöku á virkum eignarhlutum, sbr. VI. kafla,

f. útlistanir í tengslum við áhættuþætti í starfsemi fjármálafyrirtækja, sbr. 78. gr. a – 78. gr. i.

c. Við 3. mgr. bætist nýr stafliður, svohljóðandi:

i. afmörkun á kerfislega mikilvægu fjármálafyrirtæki á alþjóðavísu, sbr. 52. gr. e.

7. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Þrátt fyrir 1. mgr. öðlast ákvæði 1.–4. gr. gildi 28. júní 2021.
Tekjuskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 783

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um tekjuskatt, nr.

90/2003 (viðbót persónuafsláttar).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Andrés Ingi Jónsson, Halldóra Mogensen, Helgi Hrafn Gunnarsson, Jón Þór Ólafsson, Olga Margrét Cilia, Smári McCarthy.

1. gr.

Á eftir 3. málsl. 3. mgr. 66. gr. laganna kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Sé frádráttur ekki fullnýttur á árinu skal sú upphæð sem eftir stendur bætast við upphæð persónuafsláttar næstliðins árs skv. 1. mgr. 67. gr.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2022.

Greinargerð.

Í lögum um tekjuskatt er tilgreind sú fjárhæð sem einstaklingar fá í skattafslátt af staðgreiðslu tekjuskatts launatekna. Sá afsláttur nefnist persónuafsláttur. Einnig er tilgreindur skattafsláttur af greiðslu fjármagnstekjuskatts í lögum um tekjuskatt, svokallað frítekjumark fjármagnstekna. Þrátt fyrir að bæði þessi úrræði séu til þess að jafna stöðu þeirra sem minnstar tekjur hafa er einstaklingum ekki gert kleift að færa afsláttinn frá frítekjumarki fjármagnstekna yfir í persónuafslátt. Verði frumvarp þetta að lögum verður heimilt að umbreyta ónýttum skattafslætti vegna frítekna fjármagnstekna yfir í persónuafslátt.

Í 3. mgr. 66. gr. laga um tekjuskatt, nr. 90/2003, er fjallað um tekjuskatt af fjármagnstekjum. Í 3. málsl. segir að til frádráttar 22% fjármagnstekjuskatti komi 300.000 kr. frítekjumark. Samkvæmt frumvarpi þessu kæmi þar á eftir nýr málsliður sem tilgreindur er í 1. gr. frumvarpsins. Mundi þá frítekjumark fjármagnstekna færast yfir á persónuafslátt skv. 67. gr. hjá þeim sem ekki hafa nýtt sér allt frítekjumarkið á árinu.

Yfirfærsla á ónýttu frítekjumarki fjármagnstekna samkvæmt þessu frumvarpi mundi eiga sér stað samhliða skattalegu uppgjöri einstaklinga. Því mundi ónýtt frítekjumark ekki bætast við mánaðarlega nýtingu persónuafsláttar á árinu heldur raungerast í formi endurgreiðslu frá Skattinum um mitt næsta ár. Ekki þykir ástæða til að tiltaka þetta verklag sérstaklega í frumvarpinu þar sem uppgjörsreglur Skattsins á ofgreiddum sköttum (eða í þessu tilviki vanreiknuðum afslætti) eru vel þekktar.

Verði frumvarp þetta að lögum mun það hafa nokkur áhrif á tekjur ríkissjóðs. Samkvæmt upplýsingum frá Skattinum frá árunum 2018 og 2019 mundi ríkissjóður verða af u.þ.b. 4,4 milljörðum kr. í skatttekjur. Mundi sú aukning persónuafsláttar aðallega nýtast annarri til sjöundu tekjutíund. Einstaklingar í lægstu tekjutíund mundu hins vegar bera skarðan hlut frá borði því tekjur þeirra duga ekki til að fullnýta núverandi persónuafslátt, hvað þá viðbótina sem hér er boðuð.

Ef hins vegar persónuafslætti yrði breytt í útgreiðanlegan persónuarð mundi kostnaður ríkissjóðs aukast um 15 milljarða kr. til viðbótar. Af þeirri fjárhæð rynnu rúmlega 12 milljarðar kr. beint til þeirra einstaklinga sem eru í lægstu tekjutíund, eða um 435 þús. kr. á hvern einstakling á ári að meðaltali.
Breyting á ýmsum lögum vegna heimsfaraldurs kórónuveiru Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 769

Frumvarp til laga um breytingu á ýmsum lögum vegna heimsfaraldurs kórónuveiru (framlenging úrræða, viðbætur).

(Eftir 2. umræðu, 11. maí.)

I. KAFLI

Breyting á lögum um fjárstuðning til minni rekstraraðila vegna heimsfaraldurs kórónuveiru, nr. 38/2020.

1. gr.

Í stað „120 millj. kr.“ í 1. málsl. 5. mgr. 5. gr. laganna kemur: 260 millj. kr., að meðtöldum stuðningi samkvæmt lögum þessum fyrir lokunartímabil eftir 17. september 2020 og lögum um ferðagjöf, viðspyrnustyrkjum samkvæmt lögum um viðspyrnustyrki og tekjufallsstyrkjum samkvæmt lögum um tekjufallsstyrki.

2. gr.

Í stað dagsetningarinnar „30. júní 2021“ í lokamálslið 1. mgr. 6. gr. laganna kemur: 30. september 2021.

3. gr.

Í stað dagsetningarinnar „30. júní 2021“ í 2. málsl. 26. gr. laganna kemur: 30. september 2021.

II. KAFLI

Breyting á lögum um viðspyrnustyrki, nr. 160/2020.

4. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 4. gr. laganna:

a. Í stað „maí 2021“ í 1. málsl. kemur: nóvember 2021.

b. Í stað hlutfallstölunnar „60%“ í 1. málsl. 1. tölul. kemur: 40%.

c. Á eftir orðunum „í þeim almanaksmánuði sem umsókn varðar“ í lokamálslið 1. tölul. kemur: eða viðspyrnustyrkur fyrir aðra mánuði.

5. gr.

Við 1. mgr. 5. gr. laganna bætist nýr stafliður, sem verður a-liður, svohljóðandi: 300 þús. kr. fyrir hvert stöðugildi hjá rekstraraðila í mánuðinum eða í sama mánuði 2019 og ekki hærri en 1,5 millj. kr. enda sé tekjufall rekstraraðila skv. 1. tölul. 4. gr. á bilinu 40–60%.

6. gr.

Í stað dagsetningarinnar „30. júní 2021“ í 1. málsl. 1. mgr. 6. gr. laganna kemur: 31. desember 2021.

7. gr.

Í stað fjárhæðarinnar „120 millj. kr.“ í 1. mgr. 10. gr. laganna kemur: 260 millj. kr.

III. KAFLI

Breyting á lögum um tekjuskatt, nr. 90/2003.

8. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Auk barnabóta skv. A-lið 68. gr. skal við álagningu 2021 greiða sérstakan barnabótaauka að fjárhæð 30.000 kr. með hverju barni í þeim tilvikum þar sem ákvarðaðar eru tekjutengdar barnabætur til framfærenda.

Sérstakur barnabótaauki samkvæmt ákvæði þessu telst ekki til skattskyldra tekna og leiðir ekki til skerðingar annarra greiðslna.

Sérstökum barnabótaauka verður ekki skuldajafnað á móti opinberum gjöldum til ríkissjóðs, opinberum gjöldum til sveitarfélaga og vangreiddum meðlögum til Innheimtustofnunar sveitarfélaga.

Ráðherra er heimilt með reglugerð að kveða nánar á um framkvæmd ákvæðisins.

IV. KAFLI

Breyting á þinglýsingalögum, nr. 39/1978.

9. gr.

Í stað „16. maí“ í 2. málsl. 2. mgr. ákvæðis til bráðabirgða III í lögunum kemur: 31. desember.

10. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Þrátt fyrir 1. mgr. gilda 1. og 7. gr. afturvirkt frá 1. febrúar 2021.

Þrátt fyrir 1. mgr. gilda b- og c-liður 4. gr. og 5. gr. afturvirkt frá gildistöku laga um viðspyrnustyrki 6. janúar 2021.
Íslenskur ríkisborgararéttur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 799

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um íslenskan ríkisborgararétt, nr. 100/1952 (veiting ríkisborgararéttar).

Flm.: Þorsteinn Sæmundsson, Anna Kolbrún Árnadóttir, Bergþór Ólason, Birgir Þórarinsson, Gunnar Bragi Sveinsson, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Sigurður Páll Jónsson.

1. gr.

II. kafli laganna ásamt fyrirsögn fellur brott.

2. gr.

7. gr. laganna orðast svo:

Útlendingastofnun er heimilt, að fenginni umsögn lögreglu að veita íslenskan ríkisborgararétt samkvæmt umsókn sem borin er fram af umsækjanda sjálfum eða forsjármönnum hans hafi hann ekki náð 18 ára aldri, enda fullnægi hann skilyrðum 8. og 9. gr. Ákvarðanir Útlendingastofnunar sæta kæru til ráðherra. Um málsmeðferð fer samkvæmt stjórnsýslulögum.

3. gr.

Í stað tilvísunarinnar „1. mgr. 7. gr.“ í 1. mgr. 8. gr. og 1. mgr. 9. gr. laganna kemur: 7. gr.

4. gr.

Fyrirsögn III. kafla laganna verður: Veiting ríkisborgararéttar.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í lögum um íslenskan ríkisborgararétt, nr. 100/1952, er m.a. kveðið á um ríkisfangsveitingar til þeirra sem öðlast ekki íslenskt ríkisfang við fæðingu. Þar segir að ríkisborgararéttur sé annars vegar veittur með lögum og hins vegar með stjórnvaldsákvörðun.

Með frumvarpi þessu er lagt til að fellt verði brott ákvæði 6. gr. laganna sem kveður á um að Alþingi veiti ríkisborgararétt með lögum. Þess í stað veiti Útlendingastofnun, að fenginni umsögn lögreglu, íslenskan ríkisborgararétt en ákvarðanir Útlendingastofnunar sæti kæru til ráðherra og um málsmeðferð fari samkvæmt stjórnsýslulögum.

Meginreglan hefur verið sú að valdheimildir til veitingar íslensks ríkisfangs eru hjá Alþingi. Hér áður fyrr sagði í stjórnarskránni að útlendingi yrði aðeins veittur ríkisborgararéttur með lögum. Með stjórnarskipunarlögum, nr. 97/1995, um breytingu á stjórnarskrá lýðveldisins Íslands, var þessu breytt og segir nú að útlendingi verði aðeins veittur íslenskur ríkisborgararéttur „samkvæmt“ lögum. Í athugasemdum sem fylgdu frumvarpi því er varð að stjórnarskipunarlögum nr. 97/1995 segir að með þessari breytingu sé löggjafanum veitt svigrúm til að setja almenn lög um veitingu ríkisborgararéttar þar sem setja mætti almenn skilyrði fyrir að öðlast íslenskt ríkisfang og fela stjórnvöldum að annast veitingu ríkisborgararéttar, í stað þess að setja sérstök lög um að veita tilteknum einstaklingum ríkisborgararétt.

Að mati flutningsmanna er rétt að ákvarðanir um veitingu ríkisfangs séu alfarið á hendi framkvæmdarvaldsins. Um er að ræða ákvarðanir um réttindi og skyldur einstaklinga. Um þær þurfa að gilda skýr og hlutlæg viðmið og geðþótti á aldrei að geta ráðið því hvernig umsókn einstaklings um svo mikilvæg réttindi er meðhöndluð. Framkvæmdarvaldið er bundið af reglum stjórnsýsluréttar sem hafa það markmið að mæla fyrir um samræmdar og skýrar reglur um málsmeðferð stjórnvalda þegar þau taka stjórnvaldsákvarðanir. Um málsmeðferð þingsins gilda engar slíkar reglur og er fyrirkomulagið almennt ógagnsætt.
Skyldutrygging lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 808

Greinargerð.

Með frumvarpinu er lagt til að ákvæði 2. mgr. 15. gr. laga um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða, um að framreikna skuli örorkulífeyri samkvæmt nánar ákveðnum reglum, verði eingöngu háð skilyrðum um tímalengd greiðslna í lífeyrissjóð en ekki skilyrðum sem lúta að ástæðum orkutaps. Flutningsmenn frumvarpsins telja að ofnotkun áfengis, lyfja og fíkniefna sé heilbrigðisvandamál sem ekki eigi að hafa áhrif á réttindi fólks til örorkulífeyris.
Réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 848

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, nr. 70/1996, með síðari breytingum (hækkun starfslokaaldurs).

Flm.: Þorsteinn Sæmundsson, Anna Kolbrún Árnadóttir, Bergþór Ólason, Birgir Þórarinsson, Gunnar Bragi Sveinsson, Karl Gauti Hjaltason, Ólafur Ísleifsson, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Sigurður Páll Jónsson.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 33. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „70 ára aldri“ í 1. mgr. kemur: 73 ára aldri.

b. Í stað orðanna „70 ára að aldri“ í 2. mgr. kemur: 73 ára aldri.

2. gr.

Í stað orðanna „70 ára aldri“ í 2. mgr. 43. gr. laganna kemur: 73 ára aldri.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarpið var áður flutt á 148. löggjafarþingi (249. mál) og 149. löggjafarþingi (37. mál) en náði ekki fram að ganga. Á 150. löggjafarþingi (129. mál) var frumvarpinu vísað til ríkisstjórnar eftir 2. umræðu og er nú endurflutt óbreytt.

Frá setningu laga nr. 70/1996 hefur lífaldur Íslendinga hækkað auk þess sem almennt heilsufar þjóðarinnar hefur batnað þannig að nú eru menn hraustir lengur fram eftir ævi. Sú breyting var gerð á lögum um almannatryggingar, nr. 100/2007, með lögum nr. 116/2016 að nú er hægt að hefja lífeyristöku frá 65 til 80 ára aldurs. Breytingin gagnast ríkisstarfsmönnum ekki, hvort sem um er að ræða skipaða embættismenn eða ráðna starfsmenn, því að báðum hópum er gert að láta af störfum þegar 70 ára aldri er náð samkvæmt núgildandi lögum. Með frumvarpi þessu er framangreindum hópum gert kleift að starfa hjá ríkinu til 73 ára aldurs standi hugur þeirra til þess en að sjálfsögðu geta embættismenn og aðrir ríkisstarfsmenn látið af störfum sjötugir eftir gildistöku laganna líkt og áður. Alkunna er að mikill auður liggur í reynslu og þekkingu starfsmanna sem unnið hafa sem sérfræðingar og embættismenn um langa hríð. Það er því bæði þeim og ríkiskerfinu til hagsbóta að almennir starfsmenn og embættismenn eigi kost á því að starfa lengur en til 70 ára aldurs ef þeir kjósa. Dæmi eru um að embættismenn og aðrir ríkisstarfsmenn séu ráðnir sem verktakar eftir starfslok til að sinna störfum sem þeir sinntu áður. Það fyrirkomulag er snúið fyrir báða aðila og hvorugum til hagsbóta. Nú þegar aldraðir gera ríkari kröfur en áður um fulla þátttöku í þjóðfélaginu lengur fram eftir aldri er bæði rétt og skylt að gera þeim það kleift með því að hækka hámarksaldur þeirra sem vinna hjá ríkinu eins og gert er ráð fyrir í frumvarpinu.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 867

Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

Frá meiri hluta allsherjar- og menntamálanefndar

(PállM, GuðmT, BjG, BÁ, SilG, SÞÁ, ÞorbG, ÞSÆ).

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

1. Akila Ayache, f. 1983 í Alsír.

2. Camille Rainer Ólafsson, f. 1946 í Bandaríkjunum.

3. Charlotte Ó. Jónsdóttir Biering, f. 1982 í Suður-Afríku.

4. Claudia Nineth Albir Ferrera, f. 1986 í Hondúras.

5. Diyam Saeed, f. 2019 á Íslandi.

6. Doruk Beyter, f. 1989 í Tyrklandi.

7. Isabel Eulalia Pifarrer Mendez, f. 1983 í Mexíkó.

8. Joseph Thor Hockett, f. 1963 í Bandaríkjunum.

9. Kwaku Bapie, f. 1980 í Gana.

10. Marko Blagojevic, f. 1985 í Serbíu.

11. Mohamad Moussa Al Hamoud, f. 2002 í Sýrlandi.

12. Rana Fjóla Wahba, f. 1999 í Palestínu.

13. Rozhbin Kamal Sharif Sharif, f. 1987 í Írak.

14. Sohrab Hamidy, f. 1997 í Afganistan.

15. Yadiel Smith Encarnacion, f. 2015 í Dóminíska lýðveldinu.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Allsherjar- og menntamálanefnd hafa borist 109 umsóknir um ríkisborgararétt á vorþingi 151. löggjafarþings en skv. 1. mgr. 6. gr. laga um íslenskan ríkisborgararétt veitir Alþingi ríkisborgararétt með lögum. Meiri hlutinn leggur til að umsækjendum á 15 umsóknum verði veittur ríkisborgararéttur að þessu sinni.
Breyting á kosningalögum sem samþykkt voru á Alþingi, 13. júní 2021 Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 869

Frumvarp til laga um breytingu á kosningalögum sem samþykkt voru á Alþingi 13. júní 2021 (nefnd um undirbúning framkvæmdar laganna).

Flm.: Birgir Ármannsson, Bjarkey Olsen Gunnarsdóttir, Guðmundur Ingi Kristinsson, Gunnar Bragi Sveinsson, Halldóra Mogensen, Hanna Katrín Friðriksson, Oddný G. Harðardóttir, Willum Þór Þórsson.

1. gr.

1. mgr. ákvæðis til bráðabirgða III í lögunum fellur brott.

2. gr.

Á eftir ákvæði til bráðabirgða III í lögunum kemur nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Þrátt fyrir ákvæði 143. gr. skal ráðherra skipa nefnd þriggja manna sem falið verði að vinna að undirbúningi framkvæmdar laganna. Forsætisnefnd Alþingis tilnefnir einn nefndarmann og skal hann vera formaður, Samband íslenskra sveitarfélaga einn og ráðherra einn án tilnefningar. Nefndin skal starfa þar til Alþingi hefur kosið fulltrúa í landskjörstjórn og ráðherra hefur skipað landskjörstjórn skv. 12. gr.

3. gr.

Í stað orðanna „landskjörstjórn sem skipuð er samkvæmt ákvæði til bráðabirgða III“ í 1. málsl. ákvæðis til bráðabirgða IV í lögunum kemur: nefnd samkvæmt ákvæði til bráðabirgða IV.

4. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 2. mgr. ákvæðis til bráðabirgða V í lögunum:

a. Í stað orðsins „Landskjörstjórn“ kemur: Nefnd samkvæmt ákvæði til bráðabirgða IV.

b. Í stað orðanna „skal landskjörstjórn samkvæmt ákvæði til bráðabirgða III“ kemur: skal nefnd samkvæmt ákvæði til bráðabirgða IV.

5. gr.

Lög þessi taka þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu eru lagðar til þær breytingar á nýsamþykktum kosningalögum að nefnd verði falið að vinna að undirbúningi framkvæmdar laganna en ekki nýskipaðri landskjörstjórn eins og kveðið er á um í hinum nýsamþykktu lögum. Betur fer á því að Alþingi kjósi nýja landskjörstjórn að afloknum alþingiskosningum.
Hlutafélög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 472

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um hlutafélög, nr.

2/1995 (aukinn aðgangur að hlutafélagaskrá).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Helgi Hrafn Gunnarsson, Jón Þór Ólafsson, Sara Elísa Þórðardóttir, Smári McCarthy, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir, Guðmundur Ingi Kristinsson, Inga Sæland, Jón Steindór Valdimarsson, Andrés Ingi Jónsson.

1. gr.

Við 2. mgr. 147. gr. laga um hlutafélög, nr. 2/1995, með síðari breytingum, bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Engin gjaldtaka skal vera fyrir rafræna uppflettingu í skránni og skulu allar upplýsingar birtast í rafrænni uppflettingu.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður lagt fram á 150. löggjafarþingi (82. mál), 149. löggjafarþingi (852. mál) og 148. löggjafarþingi (12. mál) en hlaut ekki afgreiðslu og er nú flutt að nýju með breytingum í ljósi nýlegrar lagasetningar um ársreikningaskrá.

Með frumvarpinu er lagt til að upplýsingar hlutafélagaskrár verði aðgengilegri fyrir almenning. Lagt er til að ekki skuli taka gjald fyrir rafræna uppflettingu í skránni og að sömu upplýsingar skuli vera aðgengilegar þar og ef greitt væri fyrir eintak af gögnum úr henni. Þessar upplýsingar geta ekki talist aðgengilegar almenningi miðað við núverandi löggjöf þar sem greiða þarf fyrir þær.

Frumvarp til laga sambærilegt þessu er varðaði aukinn aðgang að fyrirtækjaskrá var samþykkt á Alþingi á 146. löggjafarþingi og varð að lögum nr. 64/2017. Fólu lögin í sér að veita almenningi aðgang að fyrirtækjaskrá án gjaldtöku. Hér er lagt til að gögn sem tengjast þeim sem er að finna í fyrirtækjaskrá verði gerð aðgengileg á sama hátt.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 487

Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

Frá meiri hluta allsherjar- og menntamálanefndar (PállM, GuðmT, BjG, BÁ, SilG, SÞÁ, ÞorbG, ÞSÆ).

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

1. Alexander Illarionov, f. 1984 í Rússlandi.

2. Aqila Amiri, f. 1985 í Afganistan.

3. Ari Abdulla Musa, f. 1993 í Írak.

4. Bader Hamdan Ouda Matlaq, f. 1980 í Írak.

5. Bergica Vicioso Encarnacion, f. 1981 í Dóminíska lýðveldinu.

6. Damon Albarn, f. 1968 í Bretlandi.

7. Ehsan Ísaksson, f. 1997 í Afganistan.

8. Erna Reka, f. 2017 á Íslandi.

9. Elodie Marie Ndiaye, f. 2017 á Íslandi.

10. Hasan Al Haj, f. 1985 í Líbanon.

11. Hoa Viet Nguyen, f. 1956 í Víetnam.

12. Irina Timchenko, f. 1984 í Rússlandi.

13. Jericka Mandia Labitigan, f. 1995 á Filippseyjum.

14. Kamilla Krumina, f. 2018 á Íslandi.

15. Karítas Emma Heiðarsdóttir, f. 2019 á Íslandi.

16. Magatte Gueye, f. 1979 í Senegal.

17. María Teresa D. Cruz Hemmingsen, f. 1985 í Argentínu.

18. Martina Keshia Williams, f. 1990 á Jamaíku.

19. Maryam Raisi, f. 1997 í Afganistan.

20. Milena Pesic, f. 1984 í Serbíu.

21. Narueporn Huadchai, f. 2003 í Taílandi.

22. Othman Karoune, f. 1982 í Marokkó.

23. Régine Marthe Ndiaye, f. 2014 á Íslandi.

24. Shelan Hashim Mostafa Sabsaji, f. 1974 í Írak.

25. Sofia Krumina, f. 2016 á Íslandi.

26. Torpikey Farrash, f. 1955 í Afganistan.

27. Van Nhoi Nguyen, f. 1960 í Víetnam.

28. Viktorija Dovydaité, f. 1987 í Litháen.

29. Yaroslav Pavlyuk, f. 1994 í Úkraínu.

30. Yeneska I. Encarnacion Vicioso, f. 1999 í Dóminíska lýðveldinu.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Allsherjar- og menntamálanefnd hafa borist 133 umsóknir um ríkisborgararétt á haustþingi 151. löggjafarþings en skv. 1. mgr. 6. gr. laga um íslenskan ríkisborgararétt veitir Alþingi ríkisborgararétt með lögum. Nefndin leggur til að umsækjendum á 30 umsóknum verði veittur ríkisborgararéttur að þessu sinni.