arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Tollalög o.fl. Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 584

Frumvarp til laga um breyting á tollalögum, nr. 88/2005, lögum nr. 97/1987, um vörugjald, og lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, með síðari breytingum.

Frá efnahags- og skattanefnd.

I. KAFLI

Breyting á tollalögum, nr. 88/2005.

1. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Þrátt fyrir ákvæði 122. gr. laganna skal fyrirkomulag gjalddaga aðflutningsgjalda, hjá aðilum sem njóta greiðslufrests á aðflutningsgjöldum, vegna uppgjörstímabilsins janúar og febrúar á árinu 2011 vera sem hér segir:

1. Helmingi af aðflutningsgjöldum á viðkomandi uppgjörstímabili, sbr. 1. mgr. 122. gr., skal skila eigi síðar en á 15. degi næsta mánaðar eftir lok uppgjörstímabils.

2. Helmingi af aðflutningsgjöldum á viðkomandi uppgjörstímabili, sbr. 1. mgr. 122. gr., skal skila eigi síðar en á 15. degi annars mánaðar eftir lok uppgjörstímabils.

II. KAFLI

Breyting á lögum nr. 97/1987, um vörugjald.

2. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Þrátt fyrir ákvæði 9. gr. laganna skal fyrirkomulag gjalddaga vörugjalds, hjá aðilum sem skráðir eru skv. 2. mgr. 4. gr., vegna uppgjörstímabilsins janúar og febrúar á árinu 2011 vera sem hér segir:

1. Helmingi af vörugjöldum á viðkomandi uppgjörstímabili, sbr. 1. mgr. 9. gr., skal skila eigi síðar en á 28. degi annars mánaðar eftir lok uppgjörstímabils.

2. Helmingi af vörugjöldum á viðkomandi uppgjörstímabili, sbr. 1. mgr. 9. gr., skal skila eigi síðar en á 28. degi þriðja mánaðar eftir lok uppgjörstímabils.

III. KAFLI

Breyting á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

3. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Þrátt fyrir ákvæði VII. kafla og 7. mgr. 20. gr. er á gjalddaga virðisaukaskatts vegna uppgjörstímabilsins janúar og febrúar á árinu 2011, sbr. 1. mgr. 24. gr., heimilt að færa til innskatts á virðisaukaskattsskýrslu allan virðisaukaskatt vegna viðkomandi uppgjörstímabils, þótt einungis hluta af gjaldföllnum virðisaukaskatti hafi á þeim tíma verið skilað, sbr. ákvæði til bráðabirgða VII í tollalögum, nr. 88/2005.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpinu eru lagðar til breytingar sem ætlað er að bregðast tímabundið við greiðsluerfiðleikum fyrirtækja vegna samdráttar í efnahagslífinu. Er lagt til að hefðbundnum gjalddögum aðflutningsgjalda og vörugjalda vegna uppgjörstímabilsins janúar og febrúar 2011 verði dreift á tvo gjalddaga. Einnig er lagt til að þetta fyrirkomulag skerði ekki heimild til að færa til innskatts allan virðisaukaskatt viðkomandi tímabils þótt einungis hluti hans hafi verið greiddur. Samhljóða breytingar hafa nokkrum sinnum áður verið lagðar fram, nú síðast í lögum nr. 165/2010. Þar var gjalddaga aðflutningsgjalda dreift á þrjá gjalddaga en ekki tvo eins og gert hafði verið í lögum nr. 14/2010 og hér er lagt til.
Framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 557

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna, nr. 91/2010.

(Eftir 2. umr., 15. mars.)

1. gr.

Orðin „sveitarstjórna eða“ í 3. mgr. 4. gr. laganna falla brott.

2. gr.

9. gr. laganna orðast svo:

Að þjóðaratkvæðagreiðslu lokinni senda undirkjörstjórnir oddvita yfirkjörstjórnar tafarlaust atkvæðakassana og ónotaða og ónýtta kjörseðla í þeim umbúðum er segir í lögum um kosningar til Alþingis. Á áður auglýstum stað og stund opnar yfirkjörstjórn atkvæðakassana og fer síðan fram talning atkvæða á sama hátt og segir í lögum um kosningar til Alþingis. Um það hvort kjörseðill telst gildur eða ekki og um meðferð ágreiningsseðla fer samkvæmt lögum um kosningar til Alþingis.

Landskjörstjórn skipar umboðsmenn í hverju kjördæmi sem hafa það hlutverk að gæta ólíkra sjónarmiða við atkvæðagreiðsluna, talningu atkvæða og úrlausn ágreiningsmála.

3. gr.

1. mgr. 10. gr. laganna orðast svo:

Að lokinni talningu atkvæða sendir yfirkjörstjórn landskjörstjórn eftirrit af gerðabók sinni ásamt þeim kjörseðlum sem ágreiningur hefur verið um milli umboðsmanna og yfirkjörstjórnar. Þegar landskjörstjórn hefur fengið í hendur eftirrit gerðabóka allra yfirkjörstjórna og ágreiningsseðla auglýsir hún með hæfilegum fyrirvara hvar og hvenær hún kemur saman til fundar til að úrskurða um gildi ágreiningsseðlanna og lýsa úrslitum þjóðaratkvæðagreiðslunnar til að umboðsmönnum gefist færi á að vera viðstaddir. Að því loknu tilkynnir landskjörstjórn ráðuneytinu um niðurstöður sínar.

4. gr.

11. gr. laganna orðast svo:

Til þess að spurning eða tillaga sem er borin upp í þjóðaratkvæðagreiðslu teljist samþykkt þarf hún að hafa hlotið meiri hluta gildra atkvæða í atkvæðagreiðslunni.

5. gr.

13. gr. laganna orðast svo:

Kærur um ólögmæti atkvæðagreiðslunnar, aðrar en refsikærur, skulu sendar landskjörstjórn til úrlausnar eigi síðar en tveimur dögum fyrir fund þann sem getið er um í 1. mgr. 10. gr.

Gallar á kosningu leiða ekki til ógildingar kosninga, nema ætla megi að þeir hafi haft áhrif á úrslit kosninganna.

6. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Tekjuskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 637

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 90/2003, um tekjuskatt, með síðari breytingum.

Flm.: Jón Gunnarsson.

1. gr.

Við 5. mgr. 71. gr. laganna bætist nýr töluliður, svohljóðandi: Félög, sjóðir og stofnanir sem hér eiga heimili ef þessir aðilar verja hagnaði sínum einungis til almenningsheilla og hafa það að einasta markmiði samkvæmt samþykktum sínum.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og koma til framkvæmda við álagningu 2011.

Greinargerð.

Samkvæmt 4. mgr. 71. gr. laga um tekjuskatt er tilgreindum aðilum sem undanþegnir eru tekjuskatti á atvinnurekstrartekjur skylt að greiða fjármagnstekjuskatt af tilteknum tekjum sem skilgreindar eru í 3., 4. og 5. tölul. C-liðar 7. gr. laganna og 8. tölul. sama stafliðar 7. gr. er varðar söluhagnað. Skattskyldan tekur meðal annarra til lögaðila sem eru heimilisfastir hér á landi og „verja hagnaði sínum einungis til almenningsheilla og hafa það að einasta markmiði samkvæmt samþykktum sínum“.

Frumvarp þetta mælir fyrir um að félög, sjóðir og stofnanir sem uppfylla tilvitnað skilyrði verði undanþegnir þessari skattskyldu í því skyni að efla starfsemi þeirra. Er frumvarpið í anda tillagna sem fram koma í frumvarpi til laga um breytingu á lögum um erfðafjárskatt sem lagt hefur verið fram á yfirstandandi þingi (sbr. þskj. 956, 567. mál).
Starfskjör launafólks og skyldutrygging lífeyrisréttinda Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 639

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um starfskjör launafólks og skyldutryggingu lífeyrisréttinda, nr. 55/1980, með síðari breytingum.

Flm.: Margrét Tryggvadóttir, Þór Saari, Birgitta Jónsdóttir.

1. gr.

Við 1. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Hámarkslaun forsvarsmanns verkalýðsfélags og hagsmunasamtaka launafólks skulu ekki vera hærri en þreföld lágmarkskjör í því verkalýðsfélagi eða hagsmunasamtökum sem hann veitir forstöðu skv. 1. mgr.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Ákvæði til bráðabirgða.

Þrátt fyrir ákvæði 1. gr. skulu launakjör sem samningsbundin eru við gildistöku laga þessara og eru hærri en sem nemur þreföldum lágmarkskjörum skv. 1. mgr. 1. gr. laganna haldast út uppsagnarfrest viðkomandi forsvarsmanns. Þegar uppsagnarfrestur er liðinn skal ákvæði 1. gr. laga þessara þó að fullu í gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta felur í sér breytingar á lögum um starfskjör launafólks og skyldutryggingu lífeyrisréttinda. Breytingin miðar að því að lögfesta reglu um hámarkslaun forsvarsmanna verkalýðsfélaga og hagsmunasamtaka launafólks þannig að þau geti aldrei orðið hærri en sem nemur þreföldum lágmarkskjörum, sbr. 1. mgr. 1. gr. laganna. Í því ákvæði er kveðið á um að laun og önnur starfskjör sem aðildarsamtök vinnumarkaðarins semja um séu lágmarkskjör í viðkomandi starfsgrein. Í ákvæði til bráðabirgða er þó kveðið á um að séu forsvarsmenn við gildistöku laganna með samningsbundin launakjör sem eru hærri en það viðmið sem sett eru í frumvarpinu haldi þeir þeim jafnlengi og lögboðinn uppsagnarfrestur þeirra gildir. Eftir þann tíma geta þeir að hámarki haft laun sem nema þreföldum lágmarkskjörum samkvæmt lögunum.

Samningsfrelsi er grundvallarregla í íslenskum rétti. Löggjafinn hefur þó talið rétt að setja samningsfrelsinu ákveðnar skorður séu rík rök þar að baki. Meðal þeirra raka sem oft er vísað til eru almannahagsmunir. Flutningsmenn frumvarpsins telja mikilvægt að sett sé hámark á laun forsvarsmenn verkalýðsfélaga og hagsmunasamtaka launafólks. Að baki slíku hámarki eru rík sanngirnissjónarmið enda eru þessi laun greidd úr sameiginlegum sjóðum verkalýðsins. Með frumvarpinu væru samningsfrelsi settar nokkrar skorður enda yrði ólöglegt að semja um hærri laun en sem nemur þreföldum lágmarkskjörum. Við ákvörðun þessa hámarks var þó gætt meðalhófs og ekki gengið of nærri samningsfrelsi aðila. Með því að kveða á um þreföld lágmarkskjör er enn fremur talið tryggt að hámarkið sé ákvarðað þannig að launin séu samkeppnishæf svo að hæft fólk fáist til starfans og ákvæðið dragi ekki úr hvata þeirra sem hæfastir eru til að sinna því.

Flutningsmenn telja jafnframt rétt að vekja athygli á því að setning hámarks sem er á þennan hátt bundið lágmarkskjörum getur verið forsvarsmönnum mikilvægur hvati til að berjast fyrir bættum rétti félagsmanna þar sem hækkun lágmarkslauna getur leitt til beinnar hækkunar launa þeirra.
Stjórnlagaþing Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 644

Frumvarp til laga um brottfall laga um stjórnlagaþing, nr. 90 25. júní 2010.

Flm.: Róbert Marshall, Álfheiður Ingadóttir, Valgerður Bjarnadóttir,

Þráinn Bertelsson, Mörður Árnason, Þór Saari.

1. gr.

Lög nr. 90 25. júní 2010, um stjórnlagaþing, falla brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Ákvæði til bráðabirgða.

Þrátt fyrir ákvæði 7. gr. laga nr. 70/1996, um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, er heimilt að ráða starfsfólk fyrir stjórnlagaráð án auglýsingar.

Greinargerð.

Alþingi hefur ákveðið með þingsályktun, samþykktri 24. mars 2011, að skipa 25 manna stjórnlagaráð sem fái það verkefni að taka við og fjalla um skýrslu stjórnlaganefndar og gera tillögu um breytingar á stjórnarskrá lýðveldisins Íslands. Þetta var áður hlutverk stjórnlagaþings samkvæmt lögum nr. 90/2010 en Hæstiréttur ógilti kosningu til stjórnlagaþings 25. janúar sl. Því er eðlilegt að leggja til að lög um stjórnlagaþing falli brott eins og fjallað var um í áliti meiri hluta allsherjarnefndar (sbr. þskj. 1028, 549. mál).

Stjórnlagaráði er ætlað að hefja störf hið fyrsta og mun það starfa í þrjá til fjóra mánuði. Mikilvægt er að unnt verði að ráða hæft starfsfólk fyrir ráðið með sem stystum fyrirvara. Flutningsmenn telja því nauðsynlegt, vegna þess skamma tíma sem er til stefnu og þess tíma sem auglýsinga- og ráðningarferli starfsmanna tekur, að kveða á um að við ráðningu starfsfólks fyrir stjórnlagaráð sé ekki skylt að auglýsa laus störf samkvæmt ákvæðum 7. gr. laga nr. 70/1996, um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, enda er um afmarkað verkefni að ræða og til skamms tíma. Því er lagt til að kveðið verði á um það í ákvæði til bráðabirgða.
Greiðsluaðlögun einstaklinga Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 652

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 101/2010, um greiðsluaðlögun einstaklinga (dráttarvextir o.fl.).

Flm.: Guðlaugur Þór Þórðarson, Ólöf Nordal, Þorgerður K. Gunnarsdóttir,

Kristján Þór Júlíusson, Unnur Brá Konráðsdóttir, Ragnheiður Ríkharðsdóttir,

Birgir Ármannsson, Sigurður Kári Kristjánsson, Jón Gunnarsson.

1. gr.

Við 3. gr. laganna bætist ný málsgrein, 2. mgr., svohljóðandi:

Kröfur sem greiðsluaðlögun tekur til skulu ekki bera dráttarvexti, sem fallið hafa til frá og með 1. janúar 2008, og skal greiðsluaðlögun leiða til brottfalls áfallinna dráttarvaxta á þessu tímabili.

2. gr.

A–c-liður 2. mgr. 6. gr. laganna falla brott.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í frumvarpi þessu eru lagðar til breytingar á lögum nr. 101/2010, um greiðsluaðlögun einstaklinga, annars vegar að kröfuhöfum beri að fella niður dráttarvexti og hins vegar að a–c- liður 2. mgr. 6. gr. falli brott.

Markmið laganna er að gera einstaklingum í verulegum greiðsluerfiðleikum kleift að endurskipuleggja fjármál sín og koma á jafnvægi milli skulda og greiðslugetu þannig að raunhæft sé að skuldari geti staðið við skuldbindingar sínar um fyrirsjáanlega framtíð. Sanngirnissjónarmið leiða til þess að eðlilegt er að dráttarvextir falli niður og auk þess eru meiri líkur á að skuldari geti staðið við samning um greiðsluaðlögun. Dráttarvextir á þeim tíma sem hvað mestir efnahagserfiðleikar hafa gengið yfir hér á landi voru gríðarháir, fóru hæst í 26,5%. Oftar en ekki hafa nokkurra mánaða vanskil á greiðslum leitt til þess að allur höfuðstóll viðkomandi kröfu var gjaldfelldur og hefur tekið dráttarvexti frá þeim tíma. Sökum þess hve háir dráttarvextirnir voru á þessu tímabili, en þeir voru yfir 20% allt frá 1. janúar 2005 til 1. júlí 2009, hefur þetta valdið miklum viðbótarkostnaði ofan á kröfur. Þótt greiðsluaðlögun leiði í mörgum tilfellum til lækkunar eftirstöðva krafna skuldara þá er oft um það að ræða að sú niðurfelling sé aðeins hlutfallsleg og þannig situr hluti dráttarvaxtanna í reynd eftir á kröfunni. Eðlilegt þykir að kröfur í gjaldþrotaskiptum verði meðhöndlaðar þannig að dráttarvextir falli út.

Í 2. gr. er lagt til að a–c-liður 2. mgr. 6. gr. falli brott. Með niðurfellingu liðanna er greiðsluaðlögunarferlið einfaldað en ljóst er að einhverjum umsóknum um greiðsluaðlögun hefur verið hafnað á grundvelli ákvæðisins auk þess sem tilvist þessara skilyrða hefur sett töluverða rannsóknar- og gagnaöflunarskyldu á umboðsmann skuldara, sem ber að meta allar umsóknir út frá þessum matskenndu skilyrðum. Með því að fella þau út ætti málshraði hjá umboðsmanni skuldara að aukast töluvert. Samfélagslegur ávinningur af því að sem flestir standi í skilum eða fái nauðsynlega aðstoð er mikill og mun það að lokum leiða til hraðari endurreisnar efnahagslífsins.
Orlof Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 661

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 30/1987, um orlof, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 139. löggjafarþingi 2010–2011.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 6. gr. laganna:

a. 2. málsl. 1. mgr. orðast svo: Getur starfsmaður þá krafist orlofs á öðrum tíma og skal orlofið ákveðið í samráði atvinnurekanda við starfsmanninn skv. 5. gr. en þó eins fljótt og unnt er eftir að veikindunum lýkur.

b. 2. mgr. fellur brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Frumvarp þetta er lagt fram til breytinga á lögum nr. 30/1987, um orlof, með síðari breytingum. Við gerð þess hafði velferðarráðuneytið samráð við Alþýðusamband Íslands, Bandalag háskólamanna, Bandalag starfsmanna ríkis og bæja, Samband íslenskra sveitarfélaga, Samtök atvinnulífsins, starfsmannaskrifstofu fjármálaráðuneytis og Vinnumálastofnun.

Eftirlitsstofnun EFTA hefur gert athugasemdir við að samkvæmt lögum um orlof verði orlofi starfsmanna, sem vegna veikinda geta ekki farið í orlof á þeim tíma sem ákveðið hafi verið, að vera lokið fyrir 31. maí næstan á eftir en að öðrum kosti fái þeir orlofslaun sín greidd. Hefur stofnunin talið að framangreint brjóti í bága við ákvæði 7. gr. tilskipunar 2003/ 88/EB, um ákveðna þætti er varða skipulag vinnutíma. Byggist niðurstaða stofnunarinnar meðal annars á dómum Evrópudómstólsins í sameinuðu máli C-360/06 og C-520/06 Schultz- Hoff and Others og máli C-124/05 Vakbewegning.

Í því skyni að koma til móts við athugasemdir Eftirlitsstofnunar EFTA eru í frumvarpi þessu lagðar til breytingar á 6. gr. laga um orlof en breytingarnar gera ráð fyrir að starfsmanni, sem vegna veikinda getur ekki farið í orlof á þeim tíma sem ákveðið hefur verið, verði kleift að fara í orlof eftir að veikindunum lýkur án þess að það sé skilyrði að orlofinu verði lokið fyrir 31. maí næstan á eftir. Þó er gert ráð fyrir að viðkomandi starfsmaður fari í orlof eins fljótt og unnt er eftir að veikindunum lýkur. Er gert ráð fyrir að 5. gr. laganna gildi um samráð atvinnurekanda við starfsmanninn um ákvörðunina hvenær orlofið skuli tekið eins og verið hefur. Í því sambandi er jafnframt gert ráð fyrir að 2. mgr. 6. gr. laganna falli brott.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 30/1987, um orlof, með síðari breytingum.

Með frumvarpinu er lögð til breyting á ákvæðum laga um orlof í því skyni að rýmka rétt starfsmanna til töku orlofs í kjölfar veikinda. Í gildandi orlofslögum er það áskilið að starfsmaður sem hefur þurft að breyta tilhögun orlofs vegna veikinda skuli hafa lokið orlofstöku 31. maí næsta ár á eftir, ellegar fá orlof sitt greitt út. Lagt er til að þessu ákvæði verði breytt þannig að starfsmaður geti í samráði við atvinnurekanda ákveðið orlofstökuna svo fljótt sem auðið er eftir að veikindum lýkur.

Verði frumvarpið lögfest verður ekki séð að það hafi í för með sér aukin útgjöld fyrir ríkissjóð.
Sala fasteigna, fyrirtækja og skipa Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 699

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um sölu fasteigna, fyrirtækja og skipa, nr. 99/2004, með síðari breytingum (eftirlitsgjald).

(Lagt fyrir Alþingi á 139. löggjafarþingi 2010–2011.)

1. gr.

Í stað ártalsins „2010“ tvívegis í ákvæði til bráðabirgða III í lögunum kemur: 2011.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Í 2. mgr. 19. gr. laga nr. 99/2004, um sölu fasteigna, fyrirtækja og skipa, er kveðið á um skyldu fasteignasala til að greiða eftirlitsgjald að fjárhæð 100.000 kr. 1. júlí ár hvert. Gjaldinu er ætlað að standa straum af kostnaði við störf eftirlitsnefndar Félags fasteignasala.

Kostnaður við eftirlit hefur reynst mun lægri en áætlað var auk þess sem fasteignasölum fjölgaði mikið á tímabili. Myndaðist því nokkur innstæða í sjóði vegna eftirlitsgjaldsins. Af þeim sökum og þar sem heildarendurskoðun laganna stóð yfir var árlegt eftirlitsgjald fasteignasala ekki innheimt á árunum 2009 og 2010.

Í frumvarpi til nýrra heildarlaga um sölu fasteigna, fyrirtækja og skipa, sem lagt var fram á 138. löggjafarþingi, voru lagðar til breytingar á eftirlitsgjaldinu en lagt var til að eftirlitsgjaldið yrði lækkað í 80.000 kr. á ári fyrir sérhvern fasteignasala og væru fleiri en einn fasteignasali starfandi á starfsstöð yrði eingöngu greitt eitt gjald. Í ákvæði til bráðabirgða við frumvarpið var þó mælt fyrir um að gjaldið yrði ekki innheimt fyrr en 1. júlí 2011 enda hefði safnast innstæða í sjóðinn sem eðlilegt þótti að ganga á. Frumvarpið hlaut ekki afgreiðslu en vinna við frumvarp til nýrra heildarlaga hefur haldið áfram og verður frumvarp þess efnis lagt fram í upphafi næsta þings.

Með hliðsjón af framangreindu leggur ráðuneytið til að gjaldtöku eftirlitsgjalds verði frestað til ársins 2012.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum um sölu fasteigna, fyrirtækja og skipa, nr. 99/2004, með síðari breytingum (eftirlitsgjald).

Með frumvarpi þessu er lagt til að frestun á álagningu árlegs eftirlitsgjalds á fasteignasala verði framlengd til ársins 2012.

Samkvæmt lögunum skal sérhver fasteignasali greiða árlegt eftirlitsgjald að fjárhæð 100.000 kr. til að standa straum af kostnaði við störf eftirlitsnefndar Félags fasteignasala. Frá því að innheimta gjaldsins hófst hefur safnast í nokkurn sjóð þar sem kostnaður við eftirlitið hefur reynst minni en áætlað var auk þess sem fasteignasölum fjölgaði mikið á tímabili. Samkvæmt bókhaldi ríkisins fyrir árið 2010 voru gjöld eftirlitsnefndarinnar 7,5 m.kr. umfram sértekjur og nefndin átti 66 m.kr. ónýtta fjárheimild í árslok. Eftirlitsgjald á fasteignasala er lögboðin gjaldtaka. Tekjur af gjaldinu teljast því til ríkistekna og færast á tekjuhlið ríkisreiknings og fjárlaga. Miðað við núverandi fjölda fasteignasala og að óbreyttum lögum má ætla að eftirlitsgjaldið mundi skila 19,5 m.kr. tekjum í ár. Ekki er reiknað með tekjum af gjaldinu í gildandi fjárlögum.
Ávana- og fíkniefni og lyfjalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 573

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni, og lyfjalögum, nr. 93/1994, með síðari breytingum (flutningur leyfa og undanþágna til Lyfjastofnunar og gjaldtaka).

(Eftir 2. umr., 15. apríl.)

I. KAFLI

Breyting á lögum nr. 65/1974, um ávana- og fíkniefni, með síðari breytingum.

1. gr.

3. mgr. 2. gr. laganna orðast svo:

Lyfjastofnun getur veitt undanþágu frá ákvæðum 1. og 2. mgr. þegar sérstaklega stendur á. Slíkar undanþágur eru ávallt afturtækar. Ráðherra er heimilt með reglugerð að setja frekari skilyrði og takmarkanir á veitingu undanþágna og mæla fyrir um önnur atriði er varða framkvæmd þessa ákvæðis.

2. gr.

2. mgr. 3. gr. laganna orðast svo:

Inn- og útflutningur, sala, kaup, skipti, afhending, móttaka, framleiðsla, tilbúningur og varsla efna þeirra er greinir í 1. mgr. er einungis heimil lyfsölum, lyfjaheildsölum, lyfjaframleiðendum og þeim sem Lyfjastofnun hefur veitt sérstakt leyfi til slíks. Sækja þarf um sérstakt leyfi til Lyfjastofnunar í hvert sinn. Slík leyfi eru ávallt afturtæk. Ráðherra er heimilt með reglugerð að setja frekari skilyrði og mæla fyrir um takmarkanir á slíkri starfsemi og önnur atriði er varða framkvæmd þessa ákvæðis.

II. KAFLI

Breyting á lyfjalögum, nr. 93/1994, með síðari breytingum.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 3. gr. laganna:

a. Við 9. tölul. 1. mgr. bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Jafnframt veitir Lyfjastofnun leyfi og undanþágur samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni.

b. Í stað orðanna „og fyrir mat á stöðluðum forskriftum skv. 5. gr.“ í 8. mgr. kemur: fyrir mat á stöðluðum forskriftum skv. 5. gr. og fyrir veitingu leyfa og undanþágna samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni, sbr. 9. tölul. 1. mgr.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Brottfall laga um ríkisábyrgð á lántöku Tryggingarsjóðs innstæðueigenda og fjárfesta Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 768

Frumvarp til laga um brottfall laga nr. 96/2009, um heimild til handa fjármálaráðherra, fyrir hönd ríkissjóðs, til að ábyrgjast lán Tryggingarsjóðs innstæðueigenda og fjárfesta frá breska og hollenska ríkinu til að standa straum af greiðslum til innstæðueigenda hjá Landsbanka Íslands hf.

Flm.: Vigdís Hauksdóttir, Birkir Jón Jónsson, Eygló Harðardóttir,

Guðmundur Steingrímsson, Gunnar Bragi Sveinsson, Höskuldur Þórhallsson,

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Sigurður Ingi Jóhannsson, Siv Friðleifsdóttir.

1. gr.

Lög nr. 96/2009, um heimild til handa fjármálaráðherra, fyrir hönd ríkissjóðs, til að ábyrgjast lán Tryggingarsjóðs innstæðueigenda og fjárfesta frá breska og hollenska ríkinu til að standa straum af greiðslum til innstæðueigenda hjá Landsbanka Íslands hf., falla brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í frumvarpi þessu er lagt til að lög nr. 96/2009 falli úr gildi. Fyrir því hafði verið gert ráð í lögum nr. 13/2011 sem synjað var staðfestingar í þjóðaratkvæðagreiðslu 9. apríl sl.

Lög nr. 96/2009 tóku gildi 3. september árið 2009, en með þeim var fjármálaráðherra, f.h. ríkissjóðs, að greindum skilyrðum, heimilað að veita Tryggingarsjóði innstæðueigenda ríkisábyrgð á lánaskuldbindingum sjóðsins sem byggðust á svokölluðum Icesave-samningum sem undirritaðir höfðu verið um mitt sama ár. Í reynd fólst í lögunum gagntilboð sem bresk og hollensk stjórnvöld reyndust síðan ekki reiðubúin að samþykkja.

Þess í stað hófust samningaviðræður aðila aftur vegna málsins sem lauk með viðaukasamningum sem undirritaðir voru 19. október 2009. Með breytingalögum nr. 1/2010, sem samþykkt voru í lok árs 2009, stóð til að laga efni laga nr. 96/2009 að umræddum viðaukum en því hafnaði þjóðin í þjóðaratkvæðagreiðslu 6. mars 2010.

Aftur var gengið til samninga við bresk og hollensk stjórnvöld í lok árs 2010 og að þeim undirrituðum voru lög nr. 13/2011 samþykkt á Alþingi 16. febrúar 2011. Þau lög voru síðan felld úr gildi í þjóðaratkvæðagreiðslu 9. apríl 2011.

Fyrir vikið er sú staða nú fyrir hendi að lög nr. 96/2009, sem til stóð að fella brott, eru enn í fullu gildi. Með tilliti til þess sem á undan er gengið er ljóst að löngu tímabært er að fella brott umrædd lög. Enginn tilgangur er með því að þau haldi áfram gildi sínu.