arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Húsaleigubætur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 112

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um húsaleigubætur, nr. 138/1997.

Flm.: Guðmundur Steingrímsson.

1. gr.

Orðin „og leigja á heimavist eða á námsgörðum“ í 5. mgr 7. gr. laganna falla brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Húsnæðisvandi námsmanna á framhalds- og háskólastigi er allverulegur um þessar mundir. Sárlega vantar stúdentagarða og horfur eru á að skortur verði á þeim enn um sinn. Fjölmargir námsmenn grípa því til þess ráðs að leigja íbúð á hinum almenna leigumarkaði. Oft er íbúðinni deilt með öðrum námsmönnum og það fyrirkomulag haft á að hver og einn hefur sitt herbergi en bað og eldhús er sameiginlegt.

Meginreglan varðandi þá sem búa í herbergjum með sameiginlegum aðgangi að eldhúsi og baðherbergi er sú að þeir skulu ekki njóta húsaleigubóta, enda teljist slíkt fyrirkomulag ekki til „íbúðarhúsnæðis“. Árið 2001 var réttur til húsaleigubóta hins vegar rýmkaður hvað varðar námsmenn á framhalds- og háskólastigi. Sú breyting var gerð að þeir námsmenn sem leigðu á heimavist eða á námsgörðum skyldu njóta réttar til húsaleigubóta þó svo að þeir deildu aðgangi að eldhúsi og baði. Rétt var talið að telja slíka aðstöðu námsmanna til íbúðarhúsnæðis, enda kölluðu félagslegar aðstæður námsmanna á slíkt fyrirkomulag.

Breytingin var einskorðuð við þá sem bjuggu á heimavist eða á námsgörðum. Í ljósi þess að ekki er nægilegt framboð af heimavist eða námsgörðum um þessar mundir, og fjölmargir námsmenn geta því ekki nýtt sér slíkt búsetuúrræði, er hér lagt til að sú takmörkun verði felld brott. Vel má hugsa sér, þótt slíkt sé ekki lagt til í frumvarpinu, að sú breyting verði tímabundin, enda líkur á að ráðist verði í byggingu námsgarða í framtíðinni.

Vart þarf að taka fram að nauðsynlegt er að hafa ríkt samráð við fulltrúa sveitarfélaga varðandi breytingu af þessu tagi. Áætla þarf kostnaðaraukann sem af þessu hlýst og leita leiða til þess að mæta honum. Hugtakið „kostnaðarauki“ er þó vandmeðfarið í þessu tilliti. Líklegt er að ef námsgarðar væru fyrir hendi eins og eðlilegt væri mundu húsaleigubætur greiðast flestum þeim námsmönnum sem hér um ræðir.

Einnig er mikilvægt að hafa í huga að fyrirhugaðar eru breytingar á heildarfyrirkomulagi búsetustyrkja. Líklegt er að húsaleigubætur sem slíkar verði aflagðar. Í nýju fyrirkomulagi verður þó eftir sem áður mikilvægt að taka á þeim vanda námsmanna sem hér er vakin athygli á og lagt til að verði leystur með framangreindu móti.
Lyfjalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 170

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 97/2008, um breytingu á lyfjalögum, nr. 93/1994, með síðari breytingum.

Frá velferðarnefnd.

1. gr.

Síðari málsliður 13. gr. laganna, sbr. lög nr. 132/2009, orðast svo: Þó skal ákvæði 10. gr., hvað varðar smásöluaðila, taka gildi 1. janúar 2015.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpinu er lagt til að enn um sinn verði frestað hluta gildistöku 10. gr. laga nr. 97/2008, um breytingu á lyfjalögum, nr. 93/1994. Frestunin varðar eingöngu smásölu lyfja. Gildistökunni hefur verið frestað fjórum sinnum, fyrst með lögum nr. 120/2008, um breytingu á lögum nr. 97/2008, um breytingu á lyfjalögum, nr. 93/1994, með síðari breytingum, og þá til 1. janúar 2009. Með lögum nr. 146/2008 var gildistöku ákvæðisins að nýju frestað til 1. apríl 2009 og aftur með lögum nr. 28/2009 til 1. janúar 2010. Nú síðast var gildistökunni frestað með lögum nr. 132/2009 og þá til 1. janúar 2012. Í greinargerð með frumvarpi því er varð að lögum nr. 132/2009 kemur fram að horft hafi verið til þess að gildistaka banns við afslætti á lyfjaverði í smásölu skuli haldast í hendur við gildistöku nýrra laga um greiðsluþátttöku ríkissjóðs í lyfjakostnaði einstaklinga.

Velferðarráðherra lagði í maí sl. fram frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 112/2008, um sjúkratryggingar, með síðari breytingum (greiðsluþátttaka í lyfjakostnaði) (þskj. 1388, 784. mál, 139. löggjafarþing). Frumvarpið náði ekki fram að ganga en það er á þingmálaskrá ráðherra fyrir yfirstandandi þing og stefnt er að framlagningu þess á haustþingi. Nái það fram að ganga og verði að lögum fyrir 1. janúar 2012 er stefnt að því að ákvæði um nýtt fyrirkomulag í greiðslukostnaði ríkisins í lyfjakostnaði taki ekki gildi fyrr en a.m.k. sex mánuðum eftir gildistöku laganna.

Nýtt greiðsluþátttökukerfi lyfja hefur grundvallarbreytingar í för með sér hvað varðar greiðsluþátttöku sjúklinga og líklega einnig á það afsláttar fyrirkomulag sem verið hefur í apótekum. Því þykir rétt að fresta banni við afsláttum í apótekum þar til séð verður hvernig þær breytingar koma út og er því lagt til að frestað verði gildistöku 10. gr. laga nr. 97/2008, um breytingu á lyfjalögum, nr. 93/1994 til 1. janúar 2015.
Varnarmálalög og lög um tekjustofna sveitarfélaga Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 203

Frumvarp til laga um breytingu á varnarmálalögum og lögum um tekjustofna sveitarfélaga.

Flm.: Einar K. Guðfinnsson, Ragnheiður E. Árnadóttir, Ásbjörn Óttarsson,

Kristján Þór Júlíusson, Jón Gunnarsson, Björgvin G. Sigurðsson,

Sigurður Ingi Jóhannsson, Sigmundur Ernir Rúnarsson,

Unnur Brá Konráðsdóttir, Róbert Marshall.

Breyting á varnarmálalögum, nr. 34/2008, með síðari breytingum.

1. gr.

Á eftir 1. mgr. 21. gr. laganna kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. skal greiða fasteignaskatt af mannvirkjum við ratsjárstöðvar á Miðnesheiði, á Stokksnesi, á Gunnólfsvíkurfjalli og á Bolafjalli.

Breyting á lögum um tekjustofna sveitarfélaga, nr. 4/1995, með síðari breytingum.

2. gr.

Við c-lið 1. mgr. 5. gr. laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Þó skulu mannvirki við ratsjárstöðvar á Miðnesheiði, á Stokksnesi, á Gunnólfsvíkurfjalli og á Bolafjalli ekki vera undanþegin fasteignaskatti.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp sama efnis var lagt fram á 139. löggjafarþingi (þskj. 633, 398. mál).

Með frumvarpinu eru lagðar til breytingar sem varða ratsjárstöðvar þær sem utanríkisráðherra annast umsjón með skv. 12. gr. varnarmálalaga, nr. 34/2008, og eru staðsettar á Miðnesheiði, á Stokksnesi, á Gunnólfsvíkurfjalli og á Bolafjalli.

Á grundvelli 21. gr. varnarmálalaga eru öryggis- og varnarsvæði, ásamt mannvirkjum íslenska ríkisins, Atlantshafsbandalagsins eða Bandaríkjanna þar, og starfsemi þeim tengd, undanþegin öllum opinberum gjöldum, þ.m.t. fasteignasköttum. Með frumvarpinu er lagt til að þrátt fyrir hina almennu undantekningu verði greiddur fasteignaskattur af mannvirkjum við ratsjárstöðvarnar. Er gert ráð fyrir breytingu hvað þetta varðar bæði á varnarmálalögum og á lögum um tekjustofna sveitarfélaga þar sem kveðið er á um fasteignaskatta.

Talsverðar breytingar hafa orðið á starfsemi ratsjárstöðvanna í landinu. Uppbygging þeirra út um landið var á sínum tíma fjármögnuð af Mannvirkjasjóði NATO og störfuðu við þær til skamms tíma um 10–12 menn jafnt á Bolafjalli, Stokksnesi og Gunnólfsvíkurfjalli. Í árslok 2004 var tekin ákvörðun um gjörbreytingu á rekstri stöðvanna. Nú er starfseminni að mestu stýrt frá Keflavíkurflugvelli en örfáir starfsmenn annast daglegt eftirlit á hverri stöð.

Við brottför varnarliðsins í september árið 2006 tóku bandarísk stjórnvöld að sér að kosta rekstur ratsjárstöðvanna um eins árs skeið. En frá og með 1. september 2007 hefur reksturinn verið á hendi íslenskra stjórnvalda, fyrst Ratsjárstofnunar og síðar Varnarmálastofnunar. Landhelgisgæsla Íslands hefur nú tekið við rekstri ratsjárstöðvanna.

Með því að íslensk stjórnvöld annast nú rekstur ratstjárstöðvanna hníga engin rök lengur að því að undanþiggja þær greiðslu fasteignaskatta. Hér er því lagt til að um þau gildi sams konar reglur að þessu leyti eins og aðra atvinnustarfsemi.
Rannsóknir og nýting á auðlindum í jörðu og eignarréttur á auðlindum hafsbotnsins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 221

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um breytingu á ýmsum lögum vegna fullgildingar Árósasamningsins, nr. 131/2011.

Frá umhverfis- og samgöngunefnd.

1. gr.

Í stað orðsins „iðnaðarráðherra“ í a-lið 3. gr. og a-lið 10. gr. laganna kemur: ráðherra.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með lögum nr. 131/2011, um breytingu á ýmsum lögum vegna fullgildingar Árósasamningsins, sem voru samþykkt 17. september sl., voru m.a. gerðar breytingar á lögum nr. 57/ 1998, um rannsóknir og nýtingu á auðlindum í jörðu, með síðari breytingum, og lögum nr. 73/1990, um eignarrétt íslenska ríkisins að auðlindum hafsbotnsins, með síðari breytingum. Þessar breytingar taka gildi 1. janúar 2012 skv. 32. gr. laganna.

Lögum nr. 57/1998 og 73/1990 var einnig breytt með lögum nr. 126/2011, um breytingar á ýmsum lögum vegna heildarendurskoðunar á lögum um Stjórnarráð Íslands, sem voru samþykkt 17. september sl. og tóku gildi 30. september sl. Þar voru gerðar breytingar á heiti ráðherra sem gera það að verkum að forsendur nokkurra breytinga samkvæmt lögum nr. 131/2011 eru ekki lengur fyrir hendi. Á það við um a-lið 3. gr. þar sem orðinu „iðnaðarráðherra“ er breytt í „Orkustofnun“ í nokkrum greinum laga nr. 57/1998, og a-lið 10. gr. þar sem sama breyting er gerð á 2. og 3. gr. laga nr. 73/1990. Í þessum lögum kemur orðið „iðnaðarráðherra“ nú hvergi fyrir vegna þess að því var breytt í „ráðherra“ með lögum nr. 126/2011. Sökum þessa er lagt til að í stað orðsins iðnaðarráðherra í a-lið 3. gr. og a-lið 10. gr. laganna komi orðið ráðherra.
Tímabundnar endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar á Íslandi Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 230

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um tímabundnar endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar á Íslandi, nr. 43/1999, með síðari breytingum.

Flm.: Eygló Harðardóttir, Birkir Jón Jónsson,

Sigurður Ingi Jóhannsson, Gunnar Bragi Sveinsson.

1. gr.

Í stað hlutfallstölunnar „20%“ í 1. mgr. 5. gr. laganna kemur: 25%.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Ákvæði til bráðabirgða.

Þeir sem hafa fengið endurgreiðsluvilyrði fyrir gildistöku laga þessara eiga þess kost að sækja aftur um endurgreiðsluvilyrði eftir að endurgreiðsluhlutfallið hefur verið hækkað enda sé framleiðsla kvikmyndar eða sjónvarpsefnis ekki hafin.

Greinargerð.

Með frumvarpinu er lagt til að endurgreiðsluhlutfall vegna kvikmyndaframleiðslu verði hækkað. Á undanförnum árum hefur mikil þekking skapast í kvikmyndagerð hér á landi, m.a. vegna endurgreiðslukerfisins og aukinna framlaga til Kvikmyndasjóðs. Kvikmyndir, leikstjórar og leikarar hafa hlotið alþjóðlegar viðurkenningar sem hafa haft mikið gildi í landkynningu. Eftirvinnsla kvikmynda, sem er tímafrekasti þátturinn við gerð kvikmynda, hefur aukist. Bakslag hefur komið í uppbyggingu greinarinnar vegna efnahagsástandsins og niðurskurðar hjá ríkinu. Mikilvægt er að snúa þeirra þróun við og fjölga um leið störfum en áætlað er að um 70% af kostnaði við gerð kvikmynda sé launakostnaður. Því er hér lagt til að endurgreiðsluhlutfallið verði hækkað úr 20% í 25%, í samræmi við tillögur atvinnumálahóps Framsóknarflokksins sem lagðar voru fram á flokksþingi 2011.
Miðstöð innanlandsflugs Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 232

Frumvarp til laga um miðstöð innanlandsflugs.

Flm.: Jón Gunnarsson, Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Árni Johnsen,

Birkir Jón Jónsson, Einar K. Guðfinnsson, Eyrún Ingibjörg Sigþórsdóttir,

Gunnar Bragi Sveinsson, Illugi Gunnarsson, Kristján Þór Júlíusson,

Tryggvi Þór Herbertsson, Ólöf Nordal, Vigdís Hauksdóttir,

Sigmundur Ernir Rúnarsson.

1. gr.

Markmið.

Markmið laga þessara er að tryggja tilvist miðstöðvar innanlandsflugs í næsta nágrenni við helstu heilbrigðis-, mennta- og stjórnsýslustofnanir landsins.

2. gr.

Stjórnsýsla.

Ráðherra samgöngumála fer með framkvæmd laga þessara.

3. gr.

Miðstöð innanlandsflugs.

Miðstöð innanlandsflugs skal starfrækt á Reykjavíkurflugvelli í Vatnsmýri í Reykjavík.

Reykjavíkurflugvöllur skal gegna hlutverki varaflugvallar fyrir innanlandsflug og millilandaflug.

4. gr.

Gildistaka.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Markmið frumvarpsins er að treysta í sessi staðsetningu Reykjavíkurflugvallar í ljósi verulegrar þýðingar hans fyrir samgönguöryggi og stöðu og framgang innanlandsflugs.

Brýnt er að marka stefnu um framtíð Reykjavíkurflugvallar. Sú óvissa sem ríkir um framtíð flugvallarins kemur sér illa fyrir hagsmunaaðila og brýnt er að henni verði eytt svo fljótt sem verða má.

Meginhlutverk Reykjavíkurflugvallar er að vera miðstöð innanlandsflugs auk þess sem hann þjónar mikilvægu hlutverki sem varaflugvöllur fyrir millilandaflug. Flugvöllurinn hefur verið miðstöð innanlandsflugs í rúm 60 ár. Hann er vel staðsettur með tilliti til veðurfars og annarra þátta sem snerta flug að og frá flugvellinum og nýting hans er góð.

Hlutverk Reykjavíkurflugvallar sem varaflugvallar fyrir innanlandsflug og millilandaflug er mjög mikilvægt og þá sérstaklega fyrir millilandaflugið.

Varaflugvöllur í Reykjavík sparar töluvert fé við flugrekstur og hefur mikla þýðingu fyrir öryggi flugsamgangna til og frá landinu, sem og innan lands.

Verði innanlandsflug flutt til Keflavíkurflugvallar, eins og rætt hefur verið um, er enginn varaflugvöllur á þéttbýlasta svæði landsins. Reiknað er með að við þær aðstæður yrði að gera varaflugvöll á Suðurlandi vegna öryggis í flugsamgöngum milli landa og innan lands.

Fyrir flugfarþega er staðsetning flugvallarins í Reykjavík mjög hentug, stutt er að sækja í mennta- og stjórnsýslustofnanir og miðju borgarinnar, sem og í aðalsjúkrahús landsins. Flugvöllurinn sjálfur er nýlega endurbyggður en nýja flugstöð vantar tilfinnanlega og sumar byggingar flugrekenda eru orðnar gamlar. Úr því verður að bæta hið fyrsta, ekki síst með tilliti til mikilvægs hlutverks vallarins varðandi uppbyggingu ferðaþjónustu.

Fjölbreytt störf, mörg tengd ferðaþjónustu, flugrekstri og kennslu, fylgja starfsemi á Reykjavíkurflugvelli. Áætla má að um sé að ræða allt að 1.000 störf sem tengjast starfseminni beint og óbeint. Staðsetning vallarins í Reykjavík er því mjög mikilvæg fyrir atvinnulíf á höfuðborgarsvæðinu.

Flutningur miðstöðvar innanlandsflugs til Keflavíkurflugvallar væri veruleg afturför í flugsamgöngum innan lands. Áhrif þess á ferðaþjónustu og tengsl landsbyggðar við höfuðborgarsvæðið eru óásættanleg.
Aðför Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 252

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um aðför, nr. 90/1989.

Flm.: Arndís Soffía Sigurðardóttir, Árni Þór Sigurðsson, Lilja Mósesdóttir,

Björgvin G. Sigurðsson, Guðfríður Lilja Grétarsdóttir, Gunnar Bragi Sveinsson,

Lilja Rafney Magnúsdóttir, Margrét Tryggvadóttir, Róbert Marshall,

Sigmundur Ernir Rúnarsson, Sigurður Ingi Jóhannsson, Þráinn Bertelsson.

1. gr.

Við 63. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Fjárnámi verður ekki lokið án árangurs hafi sýslumaður lokið gerð gagnvart sama gerðarþola án árangurs á síðustu þremur mánuðum.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lögð til breyting á aðfararlögum á þann hátt að sýslumönnum verði ekki heimilt að ljúka gerð með árangurslausu fjárnámi ef sami gerðarþoli hefur, innan þriggja mánaða, þurft að sæta árangurslausu fjárnámi fyrir annarri kröfu. Bannið sem ákvæðið felur í sér hefur ekki áhrif á fyrningarfrest krafna þar sem hann er rofinn við það tímamark þegar beiðni um fullnustu berst héraðsdómara eða sýslumanni, sbr. 18. gr. laga um fyrningu kröfuréttinda, nr. 150/2007. Með breytingunni munu kröfuhafar ekki tapa réttindum sínum heldur er um að ræða frestun á fullnustu gerðar á meðan í gildi er árangurslaust fjárnám. Skv. 1. tölul. 2. mgr. 65. gr. laga um gjaldþrotaskipti o.fl., nr. 21/1991, getur lánardrottinn krafist þess að bú skuldara verði tekið til gjaldþrotaskipta m.a. ef fjárnám hefur verið gert hjá skuldaranum án árangurs að einhverju leyti eða öllu á síðustu þremur mánuðum fyrir frestdag. Flutningsmenn telja því óþarft að fleiri kröfuhafar sækist eftir því að gera árangurslaust fjárnám hjá skuldara innan þessa þriggja mánaða. Í ljósi þess að gerðin telst óþörf samkvæmt lögum á þessu tímabili telja flutningsmenn að um sé að ræða ráðstöfun sem feli í sér óþarfa kostnað fyrir gerðarbeiðanda og óþarfa vinnu og kostnað fyrir hið opinbera. Flutningsmenn telja óbreytt fyrirkomulag geta ýtt undir það að innheimtuaðilar krafna krefjist gerða sem óþarft er að framkvæma samkvæmt lögum í ljósi þess að þeir fá greitt fyrir hvert árangurslaust fjárnám en þau miklu skuldaskil sem fara nú fram eftir efnahagshrunið 2008 mega ekki vera féþúfa innheimtuaðila. Með breytingunni kemur fram skýr vilji löggjafans til þess að kröfuhafar nýti árangurslaus fjárnám annarra kröfuhafa innan þriggja mánaða frá gerð þeirra til þess að krefjast gjaldþrotaskipta eða eftir atvikum afskrifa kröfur sínar, hvort sem um er að ræða innheimtuaðila hins opinbera eða einkaaðila. Óbreytt fyrirkomulag telja flutningsmenn ómanneskjulegt gagnvart skuldara og fela í sér óþarfa kostnað fyrir gerðarbeiðendur og ríkissjóð.
Happdrætti fyrir Samband íslenskra berkla- og brjóstholssjúklinga Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 257

Frumvarp til laga um breyting á lögum um happdrætti fyrir Samband íslenskra berkla- og brjóstholssjúklinga, nr. 18/1959, með síðari breytingum (breyting á hlutatölu).

(Lagt fyrir Alþingi á 140. löggjafarþingi 2011–2012.)

1. gr.

Í stað „75.000“ í a-lið 1. gr. laganna kemur: 80.000.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Með lögum nr. 13 16. mars 1949 var Sambandi íslenskra berklasjúklinga heimilað að stofnsetja og reka vöruhappdrætti og gilti heimildin í 10 ár. Var sú heimild framlengd um 10 ár í senn, síðast með lögum nr. 146 19. desember 2007 til ársloka 2018.

Ágóða af happdrættinu skal varið til að greiða stofnkostnað við byggingarframkvæmdir Reykjalundar, endurhæfingarmiðstöðvar, til byggingar og rekstrar vinnustofu fyrir öryrkja og til annarrar félagsmálastarfsemi Sambands íslenskra berkla- og brjóstholssjúklinga sem viðurkennd er af ríkisstjórninni.

Með frumvarpi þessu er lagt til að happdrættinu verði veitt heimild til að auka hlutatölu happdrættisins úr 75.000 hlutum í 80.000 hluti, en það er til samræmis við heimild sem happdrætti Dvalarheimilis aldraðra sjómanna hefur haft í langan tíma, sem einnig rekur flokkahappdrætti. Hefur happdrættið óskað eftir þessari breytingu. Ekki hefur verið leitað umsagnar annarra um hana. Breytingin mun ekki hafa áhrif á hlutfall vinninga en slíkt er bundið í lögunum. Hins vegar mun heildarfjárhæð vinninga hækka þar sem miðafjöldi verður meiri. Þá mun aukning hlutatölunnar opna fyrir nýja miðanúmeraseríu hjá happdrættinu, þ.e. miðanúmer frá 75.000 til 80.000.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breyting á lögum um happdrætti fyrir

Samband íslenskra berkla- og brjóstholssjúklinga, nr. 18/1959, með síðari breytingum (breyting á hlutatölu).

Með frumvarpi þessu er lagt til að happdrættinu verði veitt heimild til að auka hlutatölu happdrættisins úr 75.000 í 80.000, en það er til samræmis við heimild sem happdrætti Dvalarheimilis aldraðra sjómanna hefur haft til þessa.

Verði frumvarpið óbreytt að lögum verður ekki séð að það hafi í för með sér aukin útgjöld fyrir ríkissjóðs.
Meðferð sakamála Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 289

Frumvarp til laga um breyting á lögum um meðferð sakamála, nr. 88 12. júní 2008, með síðari breytingum (embætti héraðssaksóknara).

(Lagt fyrir Alþingi á 140. löggjafarþingi 2011–2012.)

1. gr.

Í stað ártalsins „2012“ í 1. málsl. 1. mgr., 1. málsl. 2. mgr. og 6. mgr. ákvæðis til bráðabirgða VII og í ákvæði til bráðabirgða VIII, sbr. 3. og 4. gr. laga nr. 156/2008 og 1. gr. laga nr. 123/2009, kemur: 2014.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Með lögum um meðferð sakamála var gert ráð fyrir að sett skyldi á fót embætti héraðssaksóknara sem yrði nýtt stjórnsýslustig innan ákæruvaldsins. Var gert ráð fyrir að það embætti tæki til starfa 1. janúar 2009 um leið og lögin tækju gildi. Vegna þeirra fjárhagserfiðleika sem við var að glíma í framhaldi af falli bankanna haustið 2008 var ákveðið að fresta gildistöku þeirra ákvæða laganna sem vörðuðu embætti héraðssaksóknara fram til 1. janúar 2010 með það fyrir augum að endurmeta stöðuna að ári liðnu. Vegna áframhaldandi fjárhagserfiðleika og mikils niðurskurðar hjá öllum opinberum stofnunum var enn á ný, með lögum nr. 123/2009, því frestað að setja á fót embætti héraðssaksóknara fram til 1. janúar 2012. Á fjárlögum næsta árs er ekki gert ráð fyrir fé til embættis héraðssaksóknara. Er því í frumvarpi þessu lagt til að enn á ný verði gildistöku þeirra ákvæða er varða stofnun þessa embættis frestað og nú fram til 1. janúar 2014. Ljóst er að taka þarf til skoðunar hvort rétt sé að hætta við að setja á fót embætti héraðssaksóknara. Verði niðurstaðan sú að ekki skuli setja embættið á fót þarf jafnframt að huga að öðrum breytingum sem slíkt hefði í för með sér á fyrirkomulagi ákæruvaldsins. Er gert ráð fyrir því að á þeim tíma sem frestun ákvæðanna tekur til verði þessi atriði tekin til skoðunar.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breyting á lögum um meðferð sakamála, nr. 88 12. júní 2008, með síðari breytingum (embætti héraðssaksóknara).

Frumvarpið gerir ráð fyrir að stofnun sérstaks embættis héraðssaksóknara verði frestað til 1. janúar 2014. Upphaflega var gert ráð fyrir að embættið tæki til starfa árið 2009 en vegna aðhalds í ríkisútgjöldum í kjölfar hruns bankakerfisins haustið 2008 hefur stofnun embættisins verið frestað tvisvar, fyrst til ársins 2010 og síðar til ársins 2012. Með frumvarpi þessu er lagt til að stofnun embættisins verði enn frestað og nú til ársins 2014 enda hefur ekki verið gert ráð fyrir fjárheimildum vegna embættisins í frumvarpi til fjárlaga fyrir árið 2012.

Lögfesting frumvarpsins mun því ekki hafa áhrif á útgjöld ríkissjóðs frá því sem þegar hefur verið gert ráð fyrir.
Stimpilgjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 301

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stimpilgjald, nr. 36/1978.

Flm.: Gunnar Bragi Sveinsson, Birkir Jón Jónsson, Eygló Harðardóttir,

Sigurður Ingi Jóhannsson, Ásmundur Einar Daðason.

1. gr.

Í stað orðanna „31. desember 2011“ í ákvæði II, III, V og VI til bráðabirgða í lögunum kemur: 31. desember 2012.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með lögum nr. 132/2008 voru lögfest þrjú ákvæði til bráðabirgða í lögum nr. 36/1978, um stimpilgjald. Í ákvæði til bráðabirgða I fólst undanþága frá greiðslu stimpilgjalds, frá 7. október 2008 til 31. desember 2009, þegar skilmálum fasteignaveðskuldabréfs er breytt eða nýtt veðskuldabréf er gefið út til uppgreiðslu á fasteignaveðskuldabréfi einstaklings. Ákvæði til bráðabirgða II fól í sér undanþágu frá greiðslu stimpilgjalds af þeim hluta nýs fasteignaveðskuldabréfs sem svarar til uppreiknaðs virðis eldra skuldabréfs ásamt vanskilum ef fasteignaveðskuldabréf er endurnýjað með nýju skuldabréfi sem komi í stað hins eldra.

Í ákvæði til bráðabirgða III fólst undanþága frá greiðslu stimpilgjalds í þeim tilvikum að Íbúðalánasjóður nýtir heimild samkvæmt neyðarlögunum svokölluðu (lögum nr. 125/2008) til að kaupa skuldabréf fjármálafyrirtækis tryggð með veði í húsnæði.

Með lögum nr. 130/2009, um ráðstafanir í skattamálum, voru ákvæði til bráðabirgða II og III framlengd til 31. desember 2011. Einnig var lögfest nýtt ákvæði til bráðabirgða þess efnis að frá 1. desember 2009 til 31. desember 2010 skyldu breytingar á skilmálum bílalána einstaklinga vera undanþegnar stimpilgjaldi svo fremi að sömu aðilar væru að bílaláninu og hinu nýja skjali. Með lögum nr. 165/2010, um breytingu á ýmsum lagaákvæðum um skatta og gjöld, var gildistími framangreindra ákvæða til bráðabirgða framlengdur til 31. desember 2011.

Með frumvarpi þessu er lagt til að gildistíminn verði framlengdur um eitt ár í viðbót, til 31. desember 2012. Í þessu sambandi má benda á að nýlega hefur verið lögfest heimild fyrir Íbúðalánasjóð til að veita óverðtryggð lán til fasteignakaupa, sbr. lög nr. 134/2011, um breytingu á lögum um húsnæðismál. Ljóst er að það mun taka tíma fyrir sjóðinn að útfæra veitingu slíkra lána en með lagabreytingunni hefur fyrsta skrefið verið stigið, þ.e. að veita sjóðnum heimild í þessa veru.