arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vísinda- og tækniráð Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 336

Frumvarp til laga um Vísinda- og tækniráð.

(Eftir 2. umr., 22. jan.)

1. gr.

Markmið laga þessara er að efla vísindarannsóknir, vísindamenntun og tækniþróun í landinu í því skyni að treysta stoðir íslenskrar menningar og auka samkeppnishæfni atvinnulífsins.

2. gr.

Stefna stjórnvalda í vísinda- og tæknimálum skal mörkuð af Vísinda- og tækniráði til þriggja ára í senn. Umfjöllun þess á hvoru sviði um sig skal undirbúin af vísindanefnd og tækninefnd.

3. gr.

Forsætisráðherra skipar 14 menn í Vísinda- og tækniráð til þriggja ára í senn og jafnmarga til vara samkvæmt tilnefningum eftirtalinna aðila:

a. fjóra samkvæmt tilnefningu samstarfsnefndar háskólastigsins,

b. tvo samkvæmt tilnefningu Alþýðusambands Íslands,

c. tvo samkvæmt tilnefningu Samtaka atvinnulífsins,

d. einn samkvæmt tilnefningu menntamálaráðherra,

e. einn samkvæmt tilnefningu iðnaðarráðherra,

f. einn samkvæmt tilnefningu sjávarútvegsráðherra,

g. einn samkvæmt tilnefningu landbúnaðarráðherra,

h. einn samkvæmt tilnefningu heilbrigðis- og tryggingamálaráðherra,

i. einn samkvæmt tilnefningu umhverfisráðherra.

Auk framangreindra skulu forsætisráðherra, fjármálaráðherra, iðnaðarráðherra og menntamálaráðherra eiga föst sæti í ráðinu, en þar að auki skal forsætisráðherra vera heimilt að kveðja allt að tvo ráðherra til setu í ráðinu í senn. Forsætisráðherra er formaður ráðsins.

4. gr.

Úr hópi þeirra sem skipaðir eru skv. 1. mgr. 3. gr. tilnefnir Vísinda- og tækniráð fulltrúa í vísindanefnd og jafnmarga til vara, sem menntamálaráðherra skipar. Ráðherra skipar jafnframt formann og varaformann úr hópi nefndarmanna.

Iðnaðarráðherra skipar tækninefnd með sama hætti.

Nefndirnar skulu hafa með sér samráð um þau atriði sem máli skipta fyrir stefnumótun Vísinda- og tækniráðs.

5. gr.

Með reglugerð getur forsætisráðherra mælt nánar fyrir um starfsemi Vísinda- og tækniráðs, menntamálaráðherra um starfsemi vísindanefndar og iðnaðarráðherra um starfsemi tækninefndar.

6. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Sjálfseignarstofnanir sem stunda atvinnurekstur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 520

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 33/1999, um sjálfseignarstofnanir sem stunda atvinnurekstur.

(Lagt fyrir Alþingi á 128. löggjafarþingi 2002–2003.)

1. gr.

Í stað orðanna „skal ráðherra breyta“ í 2. málsl. 1. mgr. 10. gr. laganna kemur: getur ráðherra breytt.

2. gr.

Í stað orðanna „skal senda stjórnvaldi því er tekur við ársreikningum félaga ársreikning eða samstæðureikning sjálfseignarstofnunar“ í 31. gr. laganna kemur: skal stjórn sjálfseignarstofnunar senda ársreikningaskrá ársreikning sinn, svo og samstæðureikning ef um er að ræða samstæðu skv. b-lið 1. mgr. 3. gr.

3. gr.

Í stað orðanna „Stjórnvald það er tekur við ársreikningi félaga“ í 3. mgr. 34. gr. laganna kemur: Ársreikningaskrá.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Í frumvarpi þessu um sjálfseignarstofnanir sem stunda atvinnurekstur er m.a. gert ráð fyrir vissum breytingum, sem snerta ákvæði um ársreikninga, vegna þróunar í löggjöf um ársreikninga. Eru breytingarnar svipaðar ráðgerðum breytingum á löggjöf um nokkrar aðrar tegundir félaga.

Með breytingu skv. 1. gr. er stefnt að því að samræmi sé á milli löggjafarinnar um hlutafélög og einkahlutafélög annars vegar og laganna um sjálfseignarstofnanir sem stunda atvinnurekstur hins vegar að því er varðar breytingu lágmarksfjár þannig að ráðherra hafi heimild en sé ekki skyldaður til að breyta lágmarksfjárhæð í samræmi við breytingar á vísitölu neysluverðs.

Í 2. gr. eru orðalagsbreytingar, ekki efnisbreytingar.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 33/1999, um sjálfseignarstofnanir sem stunda atvinnurekstur.

Tilgangur frumvarpsins er að samræma reglur um skil ársreikninga sjálfseignarstofnana reglum sem gilda um hlutafélög og einkahlutafélög.

Verði frumvarpið óbreytt að lögum er ekki gert ráð fyrir að þau hafi áhrif á útgjöld ríkissjóðs.
Úrvinnslugjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 566

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um úrvinnslugjald, nr. 162/2002.

Frá umhverfisnefnd.

1. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða er orðast svo:

Ákvæði 1. málsl. 2. mgr. 5. gr. laganna koma til framkvæmda 1. júlí 2003.

2. gr.

Eftirfarandi tollskrárnúmer í viðauka II við lögin falla brott:

4811.5109

–

–

–

Annars

22,23 kr./kg

4811.5900

–

–

Annar

22,23 kr./kg

4811.5909

–

–

–

Annars

22,23 kr./kg

4811.6009

–

–

Annars

22,23 kr./kg

4819.2019

–

–

–

Annars

22,23 kr./kg

4819.2099

–

–

–

Annars

22,23 kr./kg

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp til laga um úrvinnslugjald var lagt fram á þessu löggjafarþingi í byrjun nóvember sl. og var afgreitt sem lög frá Alþingi 13. desember sl.

Málið er flutt að beiðni fjármálaráðherra og umhverfisráðherra.

Í 5. gr. laganna er mælt fyrir um að skráður eigandi ökutækis skuli á hverju gjaldtímabili greiða 520 kr. í úrvinnslugjald fyrir hvert gjaldskylt ökutæki í hans eigu samkvæmt lögum um bifreiðagjald, nr. 39/1988. Gjaldið á að innheimta með bifreiðagjaldi með sömu gjalddaga og eindaga. Með 1. málsl. 2. mgr. 5. gr. laganna er kveðið á um að eigendur bifreiða sem undanþegnir eru bifreiðagjaldi skuli greiða úrvinnslugjald. Í 1. gr. frumvarpsins er lagt til að gjaldtöku úrvinnslugjalds á þennan hóp verði frestað til 1. júlí nk. Eru ástæðurnar fyrst og fremst framkvæmdalegs eðlis þar sem embætti ríkisskattstjóra var ekki tilbúið til að hefja gjaldtöku á þennan hóp við gildistöku laganna þar sem hann er undanþeginn greiðslu bifreiðagjalds og því ekki verið gert ráð fyrir honum við útsendingu greiðsluseðla.

Í 2. gr. frumvarpsins er lagt til að nokkur tollnúmer í viðauka II við lögin verði felld brott. Í viðaukanum er fjallað um samsettar pappaumbúðir fyrir drykkjarvörur. Orðalag við nokkur af tollskrárnúmerunum í frumvarpi til laga um úrvinnslugjald náðu yfir fleira en slíkar pappaumbúðir. Skipta varð því hverju tollskrárnúmeri fyrir sig upp í tvö ný tollskrárnúmer, sbr. auglýsingu nr. 169/2002, þar sem fyrra númerið í hverri uppskiptingu hefur þetta orðalag „samsettar pappaumbúðir fyrir drykkjarvörur“ til þess að hægt yrði að leggja á það úrvinnslugjald. Seinna númerið átti að vera án úrvinnslugjalds og er lagt til að þau númer verði felld út úr lögunum.
Tollalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 611

Frumvarp til laga um breyting á tollalögum, nr. 55/1987, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 128. löggjafarþingi 2002–2003.)

1. gr.

Við 1. mgr. 28. gr. laganna bætist nýr töluliður, svohljóðandi:

21. Kópavogur.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Á undanförnum árum hefur orðið mikil uppbygging í Kópavogshöfn og aðstaða skapast þar til afgreiðslu stórra skipa í millilandasiglingum. Nú þegar hefur eitt skipafélag boðað fastar ferðir frá Evrópuríkjum og Ameríku til Kópavogshafnar og hefur félagið komið sér upp aðstöðu til að geyma þar ótollafgreiddar vörur. Af þessum sökum er nauðsynlegt að gera Kópavogshöfn að aðaltollhöfn.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Lagt er til að Kópavogshöfn verði aðaltollhöfn svo að skip í förum til og frá landinu geti fengið fyrstu og síðustu tollafgreiðslu hér á landi við höfnina án sérstaks leyfis tollyfirvalda.

Úttekt á höfninni, skv. 5. mgr. 28. gr. tollalaga, hefur farið fram og er niðurstaða þeirrar úttektar að Kópavogshöfn fullnægi skilyrðum 64. gr. laganna um tolleftirlit og vörslu á ótollafgreiddum vörum.

Um 2. gr.

Greinin þarfnast ekki skýringar.

Prentað upp.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breyting á tollalögum, nr. 55/1987, með síðari breytingum.

Með frumvarpinu er lagt til að Kópavogshöfn verði aðaltollhöfn. Ekki er ástæða til þess að ætla að lögfesting frumvarpsins hafi áhrif á útgjöld ríkissjóðs.
Virðisaukaskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 11

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um virðisaukaskatt, nr. 50/1988, með síðari breytingum.

Flm.: Magnús Þór Hafsteinsson, Helgi Hjörvar, Kolbrún Halldórsdóttir.

1. gr.

6. tölul. 2. mgr. 14. gr. laganna orðast svo: Sala bóka, jafnt frumsaminna sem þýddra, þ.m.t. hljóðbóka. Með hljóðbók er átt við lesið efni sem gefið er út á miðli sem nýtist til hlustunar.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Árið 1988 var farið að framleiða hljóðbækur hér á landi til sölu fyrir almenning. Hljóðbækur eru lesið efni, sem gefið er út á diskum, tónsnældum eða öðrum þeim miðli sem nýtist til hlustunar. Þeir sem nota hljóðbækur eru einkum aldraðir, sjóndaprir og blindir, sem og lesblindir. Almenningur nýtir sér hljóðbækur í auknum mæli við hvers kyns störf og afþreyingu, þar á meðal sífellt fleiri nemendur í skólum landsins. Ætla má að 12–15 hundruð manns noti eða mundu nota hljóðbækur hér á landi ef verðlagning væri í lagi, sé tekið mið af notkun slíkra bóka t.d. í Svíþjóð, Bretlandi og Bandaríkjunum. Frá upphafi hafa hljóðbækur verið í efra þrepi virðisaukaskatts en ritaðar bækur hafa fallið í lægra skattþrep virðisaukaskattsins. Ekki er að sjá nein rök til þess að skattleggja hljóðbækur öðruvísi en aðrar bækur, enda um nákvæmlega sama efnið að ræða þótt miðlunaraðferðin sé ólík.

Ríkisútvarpið hafði þá stefnu um árabil að hljóðrita upplestur rithöfunda á eigin verkum. Nú hefur það breytt um stefnu þannig að upplesið efni skipar æ minna rými í dagskrá þess. Þess vegna er nauðsynlegt að ýta undir hljóðbókaútgáfu hér á landi, en slík útgáfa hefur án efa mikið menningargildi.

Nú á Evrópuári fatlaðra væri samþykkt þessa frumvarps gott framfaraspor því að með því væri dregið úr mismunun milli fatlaðra og ófatlaðra auk þess sem um augljóst sanngirnismál er að ræða.
Fæðingar- og foreldraorlof Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 13

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fæðingar- og foreldraorlof, nr. 95/2000, með síðari breytingum.

Flm.: Ögmundur Jónasson.

1. gr.

Við 2. mgr. 14. gr. laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Greiða skal orlofslaun af greiðslum úr Fæðingarorlofssjóði.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í lögum um fæðingar- og foreldraorlof, nr. 95/2000, er ekki að finna ákvæði sem kveður á um að greiða skuli orlofslaun af greiðslum úr Fæðingarorlofssjóði. Í úrskurði nr. 19/2003 staðfesti úrskurðarnefnd fæðingar- og foreldraorlofsmála ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins að reikna ekki orlofslaun á greiðslur vegna orlofstöku til kæranda í fæðingarorlofi. Í úrskurðinum segir m.a.: „Sá greinarmunur sem gerður er á rétti til orlofstöku og rétti til orlofslauna í framangreindum lögum styður þá niðurstöðu að í 2. mgr. 14. gr. ffl. felist fyrirmæli um áunninn rétt til orlofstöku en ekki rétt til orlofslauna.“

Þetta hefur það í för með sér að einstaklingar í fæðingarorlofi fá ekki notið almennrar orlofstöku nema um annað hafi sérstaklega verið samið. Í slíkum tilvikum grafa réttindi á einu sviði undan réttindum á öðru sviði.

Þeirri lagabreytingu sem hér er gerð tillaga um er ætlað að tryggja að allir þeir sem nýta sér rétt til fæðingarorlofs eigi óskertan rétt í sumarorlofi.
Umferðarlög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 134

Frumvarp til laga um breytingu á umferðarlögum, nr. 50 30. mars 1987, með síðari breytingum.

Flm.: Hjálmar Árnason, Björgvin G. Sigurðsson,

Einar Már Sigurðarson, Guðmundur Árni Stefánsson.

1. gr.

Við 15. gr. laganna bætist ný málsgrein er orðast svo:

Ökumanni sem hyggst beygja til hægri við gatnamót á umferðarljósum er heimilt að beygja á móti rauðu ljósi nema sérstaklega sé tekið fram að það sé óheimilt. Hann skal þó ætíð stöðva ökutæki eins og við stöðvunarskyldu og veita umferð sem kemur úr öðrum áttum forgang.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Þingsályktunartillögur um heimild til hægri beygju á móti rauðu ljósi voru fluttar á 121. og 122. löggjafarþingi en náðu ekki fram að ganga. Á 127. löggjafarþingi var málið flutt sem frumvarp til laga um breytingu á umferðarlögum, nr. 50 30. mars 1987, en náði ekki fram að ganga. Sömu örlög hlaut frumvarpið er það var endurflutt á 128. þingi. Frumvarpið er nú endurflutt óbreytt.

Markmið frumvarpsins er að taka upp þá meginreglu að bifreiðastjórum verði heimilt að beygja til hægri á umferðarljósum á móti rauðu ljósi. Að öðru leyti skulu almenn umferðarlög gilda, svo sem um stöðvunarskyldu og forgang umferðar úr öðrum áttum. Þessi regla hefur um langt skeið verið gildandi í Bandaríkjunum og Kanada og gefið góða raun. Oft neyðist bifreiðastjóri, sem hyggst taka hægri beygju, til að bíða á móti rauðu ljósi þótt engin umferð sé í þá akstursstefnu. Mikið hagræði væri að því að bifreiðastjórinn gæti haldið för sinni áfram án þess að bíða eftir grænu ljósi. Það stytti biðtíma margra bílstjóra, losaði um umferðarteppu á álagstímum og greiddi almennt fyrir umferð. Þá er ónefndur sá þáttur að slík heimild drægi úr kostnaði við lagningu afreina í sumum tilvikum.

Áhersla er lögð á að bifreiðastjóra ber að meta aðstæður og virða almennar umferðarreglur þegar ákvörðun um hægri beygju móti rauðu ljósi er tekin. Í raun er um svipaða ábyrgð og ákvörðun að ræða og þegar bifreiðastjóri tekur ákvörðun um að aka úr aðrein inn á aðalbraut.

Í einhverjum tilvikum getur verið óheppilegt að leyfa hægri beygju móti rauðu ljósi og skal þá tekið sérstaklega fram með þar til gerðum merkingum að slík beygja sé óheimil. Meginreglan á að vera sú að hægri beygja móti rauðu ljósi sé heimil nema annað sé tekið fram sérstaklega.
Happdrætti Háskóla Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 140

Frumvarp til laga um breyting á lögum um Happdrætti Háskóla Íslands, nr. 13 13. apríl 1973.

(Lagt fyrir Alþingi á 130. löggjafarþingi 2003–2004.)

1. gr.

1. málsl. e-liðar 1. mgr. 1. gr. laganna, sbr. 1. gr. laga nr. 23 5. maí 1986, orðast svo: Einkaleyfi til að reka happdrættið má veita til 1. janúar 2019.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Háskóli Íslands hefur haft einkarétt til rekstrar peningahappdrættis hér á landi síðan 1934, sbr. lög nr. 44 19. júní 1933. Hefur happdrættið síðan að langmestu leyti staðið undir öllum byggingarframkvæmdum og tækjakaupum Háskóla Íslands og þannig verið honum ómetanleg lyftistöng, en jafnframt hefur happdrættið að sama skapi sparað ríkissjóði útgjöld. Frumvarpið miðar að því að Happdrætti Háskóla Íslands verði gert kleift að fullnægja óskum viðskiptavina sinna og tryggja þar með að það geti enn sem fyrr verið fjárhagslegur bakhjarl Háskóla Íslands.

Sá háttur hefur verið hafður á að lagaheimild til einkaleyfisveitingarinnar hefur verið bundin til 10 eða 15 ára í senn. Núgildandi heimild, sem endurnýjuð var til 15 ára með lögum nr. 23 5. maí 1986, rennur út 1. janúar 2004. Er því brýnt að hún verði endurnýjuð nú og lagt er til að það verði gert til 15 ára.

Jafnframt er rétt að benda á að hugsanlega getur þurft að stytta leyfisveitinguna ef breyta þarf skipan happdrættismála hér á landi, svo sem ef alþjóðlegar reglur kalla á slíkar breytingar.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breyting á lögum um Happdrætti Háskóla Íslands, nr. 13 13. apríl 1973.

Samkvæmt frumvarpinu er lagt til að einkaleyfi sem Háskóli Íslands hefur haft til reksturs peningahappdrættis hér á landi frá árinu 1934 verði endurnýjað og framlengt til 1. janúar 2019. Þar sem um er að ræða óbreytt fyrirkomulag frá því sem gert er ráð fyrir í fjárlögum hefur lögfesting frumvarpsins ekki áhrif á fjárreiður ríkissjóðs og happdrættisins.
Talnagetraunir Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 141

Frumvarp til laga um breyting á lögum um talnagetraunir, nr. 26 2. maí 1986.

(Lagt fyrir Alþingi á 130. löggjafarþingi 2003–2004.)

1. gr.

Í stað orðanna „Íþróttasambandi Íslands“ í 1. mgr. 1. gr. laganna og sömu orða hvarvetna í lögunum kemur (í viðeigandi beygingarfalli): Íþrótta- og ólympíusambandi Íslands.

2. gr.

2. mgr. 1. gr. laganna orðast svo:

Heimild þessi gildir til 1. janúar 2019.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Með lögum nr. 26 2. maí 1986, var Íþróttasambandi Íslands (ÍSÍ), Ungmennafélagi Íslands (UMFÍ) og Öryrkjabandalagi Íslands (ÖBÍ) veitt leyfi til þess að starfrækja saman, í nafni félags sem samtökin myndu stofna, talna- eða bókstafagetraunir. Starfsemin er rekin í nafni félagsins Íslensk getspá. Heimildin var veitt til tæplega 20 ára og gildir til ársloka 2005.

Ágóða af getraunastarfseminni skal varið til eflingar íþrótta- og ungmennastarfi í landinu og til að greiða stofnkostnað við íbúðarhúsnæði fyrir öryrkja eða til að standa undir annarri starfsemi Öryrkjabandalagsins í þágu öryrkja. Reksturinn hefur haft mikla fjárhagslega þýðingu fyrir eigendurna.

Með frumvarpi þessu er lagt til að heimild dómsmálaráðherra til að veita félaginu leyfi til að reka getraunastarfsemi verði framlengd til 1. janúar 2019. Brýnt er að frumvarpið nái fram að ganga nú þar sem endurnýja þarf tækjabúnað og því nauðsynlegt að framtíðarhorfur félagsins séu skýrar þegar gengið verður til samninga um það.

Jafnframt er rétt að benda á að hugsanlega getur þurft að stytta leyfistímann ef breyta þarf skipan happdrættismála hér á landi, svo sem ef alþjóðlegar reglur kalla á slíkar breytingar.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breyting á lögum um talnagetraunir, nr. 26 2. maí 1986.

Samkvæmt frumvarpinu er lagt til að leyfi sem félagið Íslensk getspá hefur haft til reksturs getraunastarfsemi hér á landi frá árinu 1986 verði endurnýjað og framlengt til 1. janúar 2019. Rekstur félagsins fellur ekki undir starfsemi ríkisins og hefur lögfesting frumvarpsins ekki áhrif á fjárreiður ríkissjóðs.
Málefni aldraðra Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 143

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um málefni aldraðra, nr. 125/1999, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 130. löggjafarþingi 2003–2004.)

1. gr.

Í stað fjárhæðarinnar „5.440“ í 2. málsl. 1. mgr. 10. gr. laganna kemur: 5.576.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og koma til framkvæmda við álagningu opinberra gjalda á árinu 2004 vegna tekna ársins 2003.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Í frumvarpinu er lagt til að gjald í Framkvæmdasjóð aldraða sé hækkað um 2,5% eða 136 kr. og skuli nema 5.576 kr. á hvern gjaldanda í stað 5.440 kr. í gildandi lögum. Hækkunin er vegna verðlagsbreytinga, en gert er ráð fyrir að byggingarvísitala hækki um 2,5% frá meðalverði ársins 2003 til meðalverðs ársins 2004.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 125/1999, um málefni aldraðra, með síðari breytingum.

Með frumvarpinu er lagt til að sérstakt gjald sem skattstjórar leggja á þá sem skattskyldir eru skv. 1. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt og eignarskatt, og rennur í Framkvæmdasjóð aldraðra skuli nema 5.576 kr. á hvern gjaldanda í stað 5.440 kr. í gildandi lögum. Hækkun á hvern gjaldanda nemur 136 kr., sem eru 2,5%. Í fjárlagafrumvarpi fyrir árið 2004 er miðað við að gjaldendur á því ári verði 169.000 og því hækka tekjur sjóðsins um 23 m.kr. frá forsendum fjárlagafrumvarps.
Gjald af áfengi og tóbaki Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 164

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 96/1995, um gjald af áfengi og tóbaki, með síðari breytingum.

Flm.: Jóhanna Sigurðardóttir, Ágúst Ólafur Ágústsson, Björgvin G. Sigurðsson,

Helgi Hjörvar, Katrín Júlíusdóttir, Kolbrún Halldórsdóttir, Magnús Þór Hafsteinsson,

Mörður Árnason, Sigurjón Þórðarson, Þórunn Sveinbjarnardóttir.

1. gr.

Í stað hlutfallstölunnar „1%“ í 1. málsl. 1. mgr. 7. gr. laganna, sbr. lög nr. 93/1998, kemur: 2%.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2004.

Greinargerð.

Þetta frumvarp er flutt í tengslum við frumvarp um breytingu á áfengislögum þess efnis að aldursmörk til kaupa og neyslu á léttvíni og bjór verði færð úr 20 ára aldri niður í 18 ára aldur. Mikilvægt er að efla allar forvarnir í áfengismálum og er eðlilegt að það verði gert samfara lækkun á áfengiskaupaaldri.

Samkvæmt 7. gr. laga um gjald af áfengi og tóbaki rennur 1% af áfengisgjaldi til Forvarnasjóðs. Í frumvarpi til fjárlaga fyrir árið 2004 er gert ráð fyrir að framlag til Forvarnasjóðs af innheimtu áfengisgjaldi nemi um 70 millj. kr. Í frumvarpinu er lagt til að hlutdeild sjóðsins verði aukin um 1% en það ætti að tvöfalda ráðstöfunarfé hans, í um 140 millj. kr. á ári. Í ár nema úthlutanir Forvarnasjóðs 45.270.000 kr., þar af fara 10 millj. kr. til áfangaheimila. Um 60% af ráðstöfunarfé sjóðsins hefur verið varið til verkefna og áfangaheimila ár hvert.

Samkvæmt upplýsingum frá Forvarnasjóði voru umsóknir um styrki í ár 128 talsins og heildarfjárhæð umsókna um 170 millj. kr. Árið 2002 voru umsóknir 130 talsins og heildarfjárhæð þeirra um 200 millj. kr. Af þessu er ljóst að fjárþörf Forvarnasjóðs er töluvert meiri en fjárframlög til hans. Með auknu fjárframlagi vegna hækkunar áfengisgjalds ætti að vera hægt styrkja fleiri umsækjendur ár hvert og styrkja mikilvæg verkefni myndarlega. Þá er einnig hugsanlegt að hægt verði að veita meira fé til vímuvarnastarfs skólanna en gert er nú. Þegar úthlutanir þessa árs eru skoðaðar er ljóst að verkefni tengd skólum fá innan við 10% þess sem úthlutað er.

Fyrir Alþingi liggur einnig tillaga um eflingu á félagslegu forvarnarstarfi sem flutt er af þingmönnum Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs en hún gengur mun lengra en þessi tillaga, bæði varðandi verksvið forvarnarsjóðs og fjármögnun. Sú tillaga sem hér er flutt miðar að því að auka fjármagn til fræðslu- og forvarnastarfs. Báðar þessar tillögur sýna vel þann vilja meðal þingmanna að efla allt fræðslu- og forvarnarstarf, hvor með sínum hætti.

Lagt er til að lögin öðlist gildi 1. janúar 2004 og þarf þá að taka tillit til þess við afgreiðslu fjárlaga fyrir árið 2004.

Fylgiskjal.

Áfengis- og vímuvarnaráð:

Úthlutun úr Forvarnasjóði 2003.

(Birt á heimasíðu Áfengis- og vímuvarnaráðs.)
Sala ríkissjóðs á hlutafé í Landssíma Íslands hf. Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 191

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um sölu ríkissjóðs á hlutafé í Landssíma Íslands hf., nr. 75/2001.

(Lagt fyrir Alþingi á 130. löggjafarþingi 2003–2004.)

1. gr.

3. mgr. ákvæðis til bráðabirgða við lögin fellur brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2004.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Samkvæmt 3. mgr. ákvæðis til bráðabirgða við lög nr. 75/2001, um sölu ríkissjóðs á hlutafé í Landssíma Íslands hf., fer samgönguráðherra með eignarhlut ríkisins í fyrirtækinu. Er það frávik frá þeirri skipan sem almennt var komið á meðferð slíkra eigna með 2. tölul. 5. gr. reglugerðar um Stjórnarráð Íslands, sbr. auglýsingu um staðfestingu hennar nr. 96/1969, en þar segir að fjármálaráðuneytið fari með mál er varða „eignir ríkisins, þar á meðal verðbréf og hlutabréf, svo og fyrirsvar þeirra vegna, meðal annars að því er tekur til stjórnar fyrirtækja í eigu ríkisins að öllu leyti eða nokkru, nema lagt sé til annars ráðuneytis“. Ríkisstjórnin hefur með hliðsjón af þessu ákvæði ákveðið að fjármálaráðherra skuli taka við meðferð hlutafjár ríkisins í Landssímanum í stað samgönguráðherra, enda getur í ljósi þeirrar starfsemi, sem fyrirtækið sinnir, verið óheppilegt að handhöfn þess sé hjá sama ráðherra og fer með mál er varða síma og önnur fjarskipti, sbr. 9. tölul. 11. gr. sömu reglugerðar um stjórnarráðið, sbr. og 2. gr. fjarskiptalaga nr. 81/2003.

Í samræmi við framangreinda ákvörðun er með frumvarpi þessu leitað eftir viðeigandi breytingum á lögum nr. 75/2001, en af áðurnefndum 2. tölul. 5. gr. reglugerðar um Stjórnarráð Íslands og 8. gr. samnefndra laga nr. 73/1969 leiðir, að meðferð hlutafjár ríkisins í fyrirtækinu færist við gildistöku laganna til fjármálaráðherra. Að þessu athuguðu þarfnast einstakar greinar frumvarpsins ekki frekari skýringa.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 75/2001, um sölu ríkissjóðs á hlutafé í Landssíma Íslands hf.

Með frumvarpinu er lagt til að fjármálaráðherra fari með hlutabréf ríkissjóðs í Landssíma Íslands í stað samgönguráðherra. Verði frumvarpið að lögum verður ekki séð að það hafi kostnaðarauka í för með sér fyrir ríkissjóð.