arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Staðfest samvist Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 896

Frumvarp til laga um breytingu á ýmsum lögum vegna brottfalls laga um staðfesta samvist, nr. 87/1996.

Frá allsherjarnefnd.

I. KAFLI

Breyting á lögum um tæknifrjóvgun og notkun kynfrumna og fósturvísa manna til stofnfrumurannsókna, nr. 55/1996, með síðari breytingum.

1. gr.

Í stað orðanna „staðfestri samvist“ í 2. mgr. 9. gr. laganna kemur: hjónabandi.

II. KAFLI

Breyting á lögum um vátryggingastarfsemi, nr. 56/2010.

2. gr.

Orðin „aðilar í staðfestri samvist“ í a-lið 28. tölul. 1. mgr. 9. gr. laganna falla brott.

3.

gr.

Orðin „eða staðfestri samvist“ í a-lið 2. tölul. 22. gr. laganna falla brott.

III. KAFLI

Breyting á lögum um hlutafélög, nr. 2/1995, með síðari breytingum.

4. gr.

Orðin „aðila í staðfestri samvist“ og „staðfestri samvist“ í 1. og 3. tölul. 4. mgr. 95. gr. a laganna falla brott.

IV. KAFLI

Breyting á lögum um einkahlutafélög, nr. 138/1994, með síðari breytingum.

5. gr.

Orðin „aðila í staðfestri samvist“ og „staðfestri samvist“ í 1. og 3. tölul. 4. mgr. 70. gr. a laganna falla brott.

V. KAFLI

Breyting á lögum um fjármálafyrirtæki, nr. 161/2002, með síðari breytingum.

6. gr.

Orðin „aðilar í staðfestri samvist“ og „staðfestri samvist eða“ í a-lið 5. tölul. 1. gr. a laganna falla brott.

VI. KAFLI

7. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að hugtakið staðfest samvist verði fellt brott úr gildandi lögum en enn finnst hugtakið í nokkrum lögum og við það eru bundin ákveðin réttindi eða skyldur. Með setninga laga nr. 65/2010, um breytingar á hjúskaparlögum o.fl., var ætlunin að fella hugtakið brott úr lögum og jafna stöðu mismunandi hjúskaparforma. Misbrestur virðist hins vegar hafa orðið á að allar tilvísanir til staðfestrar samvistar væru felldar brott og þá einnig í þeim frumvörpum sem hugtakið staðfest samvist kom fyrir í og voru til meðferðar á Alþingi á sama tíma.

Frumvarpið samanstendur af sex köflum og fela fimm fyrstu kaflarnir í sér tillögur um breytingu á tiltekinni löggjöf. Í fyrsta kafla eru lagðar til breytingar á lögum nr. 55/1996, um tæknifrjóvgun og notkun kynfrumna og fósturvísa manna til stofnfrumurannsókna. Um er að ræða breytingu á orðunum staðfestri samvist í hjónaband í ákvæði þar sem fjallað er um samþykki til geymslu fósturvísa.

Í öðrum kafla eru lagðar til breytingar sem gera þarf á nýlegri löggjöf um vátryggingastarfsemi, en á tveimur stöðum í lögunum er vitnað til hugtaksins staðfest samvist. Er hér lagt til að í báðum tilvikum verði orðin felld brott.

Í þriðja og fjórða kafla eru lagðar til breytingar á lögum um hlutafélög, nr. 2/1995, annars vegar og lögum um einkahlutafélög, nr. 138/1994, hins vegar. Eru þær sambærilegar og fela í sér brottfall orðanna „aðila í staðfestri samvist“ þar sem fjallað er um skilgreiningu á nákomnum aðilum.

Fimmti kafli tekur á lögum um fjármálafyrirtæki, nr. 161/2002, þar sem fella þarf brott orðin „aðilar í staðfestri samvist“ og „staðfestri samvist eða“ í orðskýringaákvæði þar sem hugtakið samstarf er skilgreint.

Í sjötta kafla er kveðið á um gildistöku laganna og skulu þau öðlast þegar gildi.
Ársreikningar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 698

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 3/2006, um ársreikninga, með síðari breytingum (góðir stjórnarhættir o.fl.).

(Eftir 2. umr., 8. sept.)

1. gr.

Á eftir 66. gr. b laganna kemur ný grein er verður 66. gr. c og orðast svo ásamt fyrirsögn:

Góðir stjórnarhættir.

Félag skv. 1. tölul. 1. mgr. 1. gr. skal árlega birta yfirlýsingu um stjórnarhætti sína í sérstökum kafla í skýrslu stjórnar.

Í yfirlýsingunni skal að lágmarki koma fram eftirfarandi:

1. Tilvísanir í þær reglur sem og leiðbeiningar, handbækur og fleira um stjórnarhætti sem félagið fylgir eða fylgja ber samkvæmt lögum og upplýsingar um hvar slíkt er aðgengilegt almenningi. Víki félag frá reglum eða öðru skv. 1. málsl. í heild eða að hluta skal greina frá því hver frávikin eru og ástæðu fráviksins.

2. Lýsing á helstu þáttum innra eftirlits og áhættustýringarkerfa félagsins í tengslum við samningu reikningsskila.

3. Lýsing á samsetningu og starfsemi stjórnar, framkvæmdastjórnar og eftirlitsstjórnar og nefnda þeirra.

Upplýsingar um móðurfélag skv. 2. mgr. skulu jafnframt birtar í skýrslu stjórnar með samstæðureikningi auk lýsingar á helstu þáttum innra eftirlits og áhættustýringarkerfa samstæðunnar í tengslum við samningu samstæðureiknings.

2. gr.

Á eftir 3. mgr. 94. gr. laganna kemur ný málsgrein sem orðast svo:

Þegar um er að ræða félag sem er með skráða skrifstofu utan Evrópska efnahagssvæðisins en gefur út verðbréf sín sem skráð eru á skipulegum verðbréfamarki hér á landi skal ársreikningaskrá hafa eftirlit með því hvort ársreikningur sem saminn er samkvæmt bindandi opinberum fyrirmælum heimaríkis er hliðstæður ákvæðum þessara laga. Ráðherra getur sett reglugerð um nánari ákvæði varðandi framkvæmd þessa eftirlits.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 128. gr. laganna:

a. Í stað tilvísunarinnar „og 2004/109/EB“ kemur: 2004/109/EB og 2006/46/EB.

b. Við greinina bætist: svo og reglugerðar framkvæmdastjórnarinnar (EB) nr. 1569/2007.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Virðisaukaskattur o.fl. Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 898

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, lögum nr. 97/1987, um vörugjald, og tollalögum, nr. 88/2005, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 16. sept.)

I. KAFLI

Breyting á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 2. mgr. 14. gr. laganna:

a. 6. tölul. orðast svo: Sala bóka, jafnt frumsaminna sem þýddra, þ.m.t. nótnabóka með og án texta, sem og hljóðupptökur af lestri slíkra bóka. Sama gildir um sölu á geisladiskum og öðrum sambærilegum miðlum með bókartexta, sem og sölu á rafrænum útgáfum slíkra bóka.

b. Við 10. tölul. bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Sama gildir um sölu á rafrænni útgáfu á tónlist án myndar.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 35. gr. laganna:

a. Við 1. mgr. bætast fjórir nýir málsliðir, svohljóðandi: Þó skal aðili með heimilisfesti eða fasta starfsstöð erlendis sem selur rafrænt afhenta þjónustu skv. d-lið 10. tölul. 1. mgr. 12. gr. til aðila sem er ekki skráður skv. 5. gr. og er heimilisfastur eða með fasta starfsstöð hér á landi innheimta og skila virðisaukaskatti af þeirri þjónustu hér á landi. Þjónusta þessi telst ávallt nýtt þar sem kaupandi þjónustunnar hefur búsetu eða starfsstöð. Seljandi skal ótilkvaddur tilkynna starfsemi sína rafrænt á því formi sem ríkisskattstjóri ákveður. Aðilar sem selja rafrænt afhenta þjónustu fyrir 1.000.000 kr. eða minna á hverju 12 mánaða tímabili skulu undanþegnir skattskyldu.

b. Í stað orðsins ,,Kaupandi“ í 1. málsl. 3. mgr. kemur: Aðili.

II. KAFLI

Breyting á lögum nr. 97/1987, um vörugjald.

3. gr.

Eftirfarandi tollskrárnúmer falla brott úr E-lið viðauka I við lögin: 8519.8100, 8521.9029, 8543.7001.

III. KAFLI

Breyting á tollalögum, nr. 88/2005.

4. gr.

A-tollur tollskrárnúmeranna 8519.8100, 8521.9029 og 8543.7001 í viðauka I við lögin verður 0%.

5. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. nóvember 2011.
Dómstólar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 246

Frumvarp til laga um breyting á lögum um dómstóla, nr. 15/1998, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 18. jan.)

1. gr.

Í stað orðsins ,,tveggja“ í 1. mgr. 5. gr. laganna kemur: fimm.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 7. gr. laganna:

a. 2. málsl. 1. mgr. orðast svo: Í sérlega mikilvægum málum getur forseti þó ákveðið að fleiri en fimm dómarar skipi dóm, en fjöldi þeirra skal þó standa á oddatölu.

b. 2. mgr. orðast svo:

Hæstiréttur getur ákveðið að dómurum sé skipað í deildir í afmarkað tímabil í senn eftir fastri almennri reglu.

3. gr.

Á eftir 43. gr. laganna koma tvær nýjar greinar er hljóða svo:

a. (44. gr.)

Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. 12. gr. og 43. gr. skal tala héraðsdómara frá 1. mars 2011 vera 48, en ekki skal skipa í embætti héraðsdómara, sem losna eftir 1. janúar 2013, fyrr en þess gerist þörf til að ná þeirri tölu sem mælt er fyrir um í 1. mgr. 12. gr.

b. (45. gr.)

Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. 4. gr. skal tala hæstaréttardómara frá 1. janúar 2011 vera 12, en ekki skal skipa í embætti hæstaréttardómara, sem losna eftir 1. janúar 2013, fyrr en þess gerist þörf til að ná þeirri tölu sem mælt er fyrir um í 1. mgr. 4. gr.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Ákvæði 1. gr. kemur þó ekki til framkvæmdar fyrr en forseti Hæstaréttar verður næst kjörinn.
Samkeppnislög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 131

Frumvarp til laga um breytingu á samkeppnislögum, nr. 44/2005, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 19. jan.)

1. gr.

Við 9. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Með kæru skal fylgja málskotsgjald, að upphæð 200.000 kr., sem endurgreiðist ef málið vinnst fyrir nefndinni, og rennur gjaldið í ríkissjóð. Áfrýjunarnefnd samkeppnismála tekur kæru ekki til meðferðar nema málskotsgjald fylgi.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 16. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „10., 11. og 12. gr.“ í a-lið 1. mgr. kemur: bannákvæði laga þessara, sáttir eða ákvarðanir sem teknar hafa verið samkvæmt þessum lögum.

b. Við 1. mgr. bætist nýr stafliður, svohljóðandi: aðstæðum eða háttsemi sem kemur í veg fyrir, takmarkar eða hefur skaðleg áhrif á samkeppni almenningi til tjóns . Með aðstæðum er m.a. átt við atriði sem tengjast eiginleikum viðkomandi markaðar, þ.m.t. skipulag eða uppbyggingu fyrirtækja sem á honum starfa. Með háttsemi er átt við hvers konar atferli, þ.m.t. athafnaleysi, sem á einhvern hátt hefur skaðleg áhrif á samkeppni á markaði þrátt fyrir að ekki sé brotið gegn bannákvæðum laganna.

c. 1. og 2. málsl. 2. mgr. orðast svo: Aðgerðir Samkeppniseftirlitsins geta falið í sér hverjar þær ráðstafanir sem nauðsynlegar eru til að efla samkeppni, stöðva brot eða bregðast við athöfnum opinberra aðila sem kunna að hafa skaðleg áhrif á samkeppni. Samkeppniseftirlitið getur beitt nauðsynlegum úrræðum bæði til breytingar á atferli og skipulagi vegna þeirra atriða sem tilgreind eru í 1. mgr. í réttu hlutfalli við það brot sem framið hefur verið eða þær aðstæður eða háttsemi sem um ræðir.

3. gr.

Á eftir 17. gr. f laganna kemur ný grein, 17. gr. g, svohljóðandi:

Fyrirtæki sem tilkynnir samruna skv. 17. gr. a skal greiða samrunagjald og nemur gjaldið 250.000 kr. fyrir hverja samrunatilkynningu.

Gjaldið er greitt við afhendingu samrunatilkynningar og rennur það í ríkissjóð.

4. gr.

Á eftir orðinu „aðili“ í 1. málsl. 41. gr. laganna kemur: þ.m.t. Samkeppniseftirlitið.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Brunavarnir Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 431

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um brunavarnir, nr. 75/2000, með síðari breytingum (mannvirki).

Frá umhverfisnefnd.

1. gr.

Skilgreining hugtaksins mannvirki í 3. gr. laganna verður svohljóðandi: Hvers konar jarðföst, manngerð smíð, svo sem hús og aðrar byggingar eða skýli, samgöngumannvirki, dreifi- og flutningskerfi rafveitna, hitaveitna, vatnsveitna og fjarskipta, fráveitumannvirki, umferðar- og göngubrýr í þéttbýli, skilti og togbrautir til fólksflutninga. Til mannvirkja teljast einnig tímabundnar og lausar byggingar sem ætlaðar eru til svefns eða daglegrar dvalar manna í fjóra mánuði eða lengur á sama stað, svo sem starfsmannabúðir og húsvagnar. Mannvirki á eða í hafi, vötnum og ám sem hafa fasta staðsetningu teljast einnig til mannvirkja samkvæmt lögum þessum.

2. gr.

1. og 2. mgr. 24. gr. laganna orðast svo ásamt fyrirsögn:

Sérstök eldhætta eða hætta á mengun frá mannvirki eða lóð þess.

Skylt er að láta fara fram sérstaka brunahönnun á mannvirki og/eða lóð þegar um er að ræða nýtt mannvirki þar sem af fyrirhugaðri starfsemi stafar sérstök eldhætta eða þar sem margir starfa, koma saman, fara um eða dveljast eða þar sem hætta er á stórfelldu eignatjóni í eldsvoða. Brunahönnun skal lögð fyrir byggingarnefnd til samþykktar, sé hún til staðar, að öðrum kosti byggingarfulltrúa. Byggingarnefnd eða byggingarfulltrúi skal leita álits slökkviliðsstjóra um brunahönnun áður en hún er samþykkt.

Sé um að ræða lóð eða mannvirki sem þegar er byggt og er í rekstri og þar sem af fyrirhugaðri starfsemi stafar sérstök eldhætta eða þar sem margir starfa, koma saman, fara um eða dveljast eða þar sem hætta er á stórfelldu eignatjóni í eldsvoða skal slökkviliðsstjóri gera úttekt á brunavörnum þess, gera kröfu um úrbætur ef ástæða er til og leggja hana fyrir eiganda eða forráðamann. Sé brunavörnum slíks mannvirkis og lóðar í veigamiklum atriðum ábótavant getur slökkviliðsstjóri eða byggingarfulltrúi gert kröfu um að gerð sé brunahönnun á mannvirkinu.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í frumvarpi þessu eru lagðar til breytingar á lögum um brunavarnir, nr. 75/2000, með síðari breytingum. Við umfjöllun umhverfisnefndar um 79. mál, brunavarnir, á haustþingi 2010 voru lagðar til sömu breytingar sem vegna misgánings duttu út við afgreiðslu málsins og til að lagfæra það er þetta frumvarp flutt. Um breytingarnar var einhugur í nefndinni, svo sem sjá má í breytingatillögum nefndarinnar fyrir 2. umræðu um 79. mál á þskj. 352.

Í fyrsta lagi eru lagðar til breytingar á skilgreiningu hugtaksins mannvirki í þeim tilgangi að samræma það skilgreiningu á hugtakinu sem fyrir liggur í gildandi lögum um mannvirki sem samþykkt voru í desember 2010 og tóku gildi 1. janúar 2011. Í öðru lagi eru í frumvarpinu lagðar til smálegar en mikilvægar breytingar á 24. gr. laganna sem fjallar um sérstaka eldhættu í mannvirkjum.
Umgengni um nytjastofna sjávar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 203

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 57/1996, um umgengni um nytjastofna sjávar, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 27. jan.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 12. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „Kaupandi afla“ í 1. mgr. kemur: Aðili sem stundar viðskipti með afla.

b. 2. mgr. orðast svo:

Aðilar sem stunda viðskipti með afla og forsvarsmenn útgerða vegna viðskipta með afla eða afurðir vinnsluskipa skulu fylla út og skila skýrslum um ráðstöfun afla í því formi og með þeim hætti er ráðuneytið ákveður.

c. Við bætast tvær nýjar málsgreinar, svohljóðandi:

Hver sá sem vanrækir að veita Fiskistofu upplýsingar skv. 2. mgr. skal sæta dagsektum. Dagsektir geta numið allt að 25.000 kr. á dag eftir eðli og umfangi brots. Ákvörðun um dagsektir skal tilkynna skriflega þeim sem hún beinist að. Dagsektir eru aðfararhæfar og greiðast í ríkissjóð.

Ákvörðun um dagsektir má kæra til sjávarútvegs- og landbúnaðarráðuneytisins innan fjórtán daga frá því að hún er tilkynnt þeim sem hún beinist að. Dagsektir reiknast ekki fyrr en kærufrestur er liðinn. Ef ákvörðun er kærð til ráðuneytisins falla dagsektir ekki á fyrr en niðurstaða ráðuneytisins liggur fyrir.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2011.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 470

Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

Flm.: Árni Johnsen.

1. gr.

Ríkisborgararétt skal öðlast:

Madina Salamova, f. 1985 í Rússlandi.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að Alþingi veiti rússneskættuðu konunni Madinu Salamova, sem þekkt er undir höfundarnafninu Marie Amelie, íslenskan ríkisborgararétt. Hún hefur búið í Noregi frá blautu barnsbeini en kom til Noregs sem ólöglegur innflytjandi með foreldrum sínum fyrir 25 árum frá Norður-Ossetíu í Rússlandi. Hún talar norsku reiprennandi og hefur mótast fyrst og fremst af siðum norræns samfélags. Hún er með háskólapróf og hefur því gengið í gegnum öll stig norska skólakerfisins og getið sér gott orð hvarvetna.

Á síðasta ári gaf hún út bók um líf ólöglegra innflytjenda í Noregi og byggði hana að nokkru leyti á eigin lífi. Í kjölfarið fór norska útlendingastofnunin fram á að hún yrði handtekin. Henni var síðan vísað úr landi og flutt nauðug til Rússlands þar sem hún á enga að, eftir því sem fram hefur komið í fjölmiðlum. Öðlist hún íslenskan ríkisborgararétt getur hún ráðið hvar á Norðurlöndum hún býr.

Íslendingar leggja höfuðáherslu á að verja jafnt sjálfstæði einstaklinga sem þjóða og það er mikið kappsmál fyrir Íslendinga að verja norræna samfélagið, menningu þess, tungu, drifkraft og kærleika. Mál Marie Amelie, eins og hún kallar sig, er sérstakt ef ekki einstakt og þarf að meðhöndlast sem slíkt. Hún talar einstaklega fagra norska tungu af útlendingi að vera. Íslendingar vilja leggja sérstaka áherslu á að verja norska tungu sem barn íslenskrar tungu. Íslenska tungan hefur haft þrek til að standa af sér alvarleg áhrif annarra tungumála á síðustu 1000 árum á sama tíma og önnur norræn tungumál hafa tekið stakkaskiptum.

Flutningsmenn telja það ekki stórmannlegt af frændum okkar Norðmönnum að vísa ungri konu með norskar rætur, Marie Amelie, úr landi. Þeir telja það ómanneskjulegt, ónútímalegt og í raun valdbeitingu gegn einstaklingi sem hefur í áratugi alist upp innan veggja norræna samfélagsins. Hjartahlýja hefur löngum verið Norðmönnum í blóð borin. Einstaklingur sem hefur þannig fest rætur í norræna samfélaginu um langt árabil, eins og Marie Amelie hefur gert, hlýtur að eiga mikilvægan rétt til áframhaldandi þátttöku í norræna samfélaginu.

Með þessari tillögu er lögð áhersla á íslenska orðið vinarþel, sem erfitt er að þýða á önnur tungumál, en ætti að búa í hjörtum Norðmanna. Íslendingum ætti að vera í lófa lagið að taka af skarið í þessum efnum þegar aðra skortir bæði þrek, þor og skilning á orðinu vinarþel.
Samningar um ábyrgð á endurgreiðslu Tryggingarsjóðs innstæðueigenda til breska og hollenska ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 388

Frumvarp til laga um heimild til handa fjármálaráðherra til að staðfesta samninga, sem áritaðir voru í London 8. desember 2010, um ábyrgð á endurgreiðslu Tryggingarsjóðs innstæðueigenda og fjárfesta til breska og hollenska ríkisins á kostnaði af greiðslu lágmarkstryggingar til innstæðueigenda í útibúum Landsbanka Íslands hf. í Bretlandi og Hollandi og greiðslu eftirstöðva og vaxta af þeim skuldbindingum.

(Eftir 2. umr., 3. febr.)

1. gr.

Fjármálaráðherra er fyrir hönd ríkissjóðs heimilt að staðfesta með undirritun samninga, sem áritaðir voru í London 8. desember 2010, um ábyrgð á:

a. endurgreiðslu Tryggingarsjóðs innstæðueigenda og fjárfesta til breska og hollenska ríkisins á kostnaði af greiðslu lágmarkstryggingar til innstæðueigenda í útibúum Landsbanka Íslands hf. í Bretlandi og Hollandi og

b. greiðslu eftirstöðva og vaxta af þeim skuldbindingum.

2. gr.

Fjármálaráðherra skal semja við Tryggingarsjóð innstæðueigenda og fjárfesta um framkvæmd samninganna skv. 1. gr., m.a. að því er varðar upplýsingagjöf til Alþingis, fjárhagsleg atriði er tengjast fullnustu samninganna, eftirlit með slitameðferð og fjárhagslega umsýslu í tengslum við úthlutanir úr búi Landsbanka Íslands hf.

3. gr.

Lög nr. 96/2009, um heimild til handa fjármálaráðherra, fyrir hönd ríkissjóðs, til að ábyrgjast lán Tryggingarsjóðs innstæðueigenda og fjárfesta frá breska og hollenska ríkinu til að standa straum af greiðslum til innstæðueigenda hjá Landsbanka Íslands hf., falla brott.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Ákvæði laga nr. 121/1997, um ríkisábyrgðir, að undanskilinni 5. gr. þeirra laga, gilda ekki varðandi þá ábyrgð sem lög þessi taka til.

Ákvæði til bráðabirgða.

I.

Iðgjöldum sem Tryggingarsjóður innstæðueigenda og fjárfesta innheimtir af fjármálafyrirtækjum í samræmi við lög nr. 98/1999, um innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta, eftir gildistöku laga þessara verður ekki varið til greiðslu kostnaðar af þeim skuldbindingum sem kveðið er á um í 1. gr.

Í samræmi við samning skv. 2. gr. skal Tryggingarsjóður innstæðueigenda og fjárfesta verja öðrum fjármunum sínum til greiðslu skuldbindinga skv. 1. gr.

II.

Fjármálaráðherra er fyrir hönd ríkissjóðs heimilt að inna af hendi greiðslur úr ríkissjóði til Tryggingarsjóðs innstæðueigenda og fjárfesta á árinu 2011, allt að 26,1 milljarði kr., vegna vaxtagjalda af skuldbindingum sem kveðið er á um í samningunum fyrir árin 2009 til 2011 og vegna endurgreiðslu Tryggingarsjóðs innstæðueigenda og fjárfesta á kostnaði við greiðslu lágmarkstryggingar til innstæðueigenda í útibúum Landsbanka Íslands hf. í Bretlandi og Hollandi og verði samsvarandi heimild í fjáraukalögum fyrir árið 2011.
Innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 541

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta, nr. 98/1999, með síðari breytingum.

Frá meiri hluta viðskiptanefndar (LMós, MSch, SkH, AtlG, VBj).

1. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Þrátt fyrir ákvæði 2. málsl. 1. mgr. 6. gr., 1. málsl. 4. mgr. 6. gr., 1. málsl. 2. mgr. 7. gr. og 1. málsl. 6. mgr. 7. gr. um greiðslu gjalds til sjóðsins eigi síðar en 1. mars ár hvert skal á árinu 2011 greiða gjaldið eigi síðar en 1. júní 2011.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í 1. mgr. 6. gr. laga um innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta er mælt fyrir um að viðskiptabankar og sparisjóðir skuli eigi síðar en 1. mars ár hvert greiða Tryggingarsjóði innstæðueigenda og fjárfesta gjald sem nemi 0,15% tryggðra innstæðna þeirra á næstliðnu ári. Í 2. mgr. 7. gr. laganna er sambærilegt ákvæði er varðar aðildarfyrirtæki, þ.e. fyrirtæki í verðbréfaþjónustu og aðra sem nýta sér heimildir laga til að stunda viðskipti með verðbréf, en þeim ber fyrir sama tíma að greiða gjald til sjóðsins sem nemur samtals 20 millj. kr.

Með frumvarpi þessu er lagt til að greiðslu gjaldsins verði frestað um þrjá mánuði á árinu 2011, þ.e. til 1. júní 2011. Verði frumvarpið að lögum munu áðurnefnd fyrirtæki því ekki þurfa að greiða gjaldið fyrir þann tíma sem gildandi lög kveða á um. Ástæða frestunarinnar er sú að viðskiptanefnd hefur til meðferðar frumvarp efnahags- og viðskiptaráðherra til nýrra heildarlaga um innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta (237. mál) en það hefur ekki verið afgreitt frá nefndinni.
Landsvirkjun Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 188

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 42/1983, um Landsvirkjun, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 1. mars.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. gr. laganna:

a. 2. mgr. orðast svo:

Hvor eigandi um sig er í einfaldri ábyrgð fyrir þeim skuldbindingum fyrirtækisins sem heimilaðar eru skv. 9. gr., en um innbyrðis skiptingu á ábyrgð þeirra fer eftir eignarhlutföllum. Ábyrgð eigenda nær ekki til annarra skuldbindinga fyrirtækisins.

b. Við bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Komi fram beiðni um greiðslustöðvun, nauðasamninga eða gjaldþrotaskipti skulu ákvæði laga um gjaldþrotaskipti, eins og þau eru á hverjum tíma, eiga við um Landsvirkjun með sama hætti og um félag með takmarkaða ábyrgð.

2. gr.

9. gr. laganna orðast svo:

Landsvirkjun er heimilt að taka lán til þarfa fyrirtækisins og gangast í ábyrgð fyrir greiðslum í sama skyni. Nýjar lántökur, sem njóta skulu ábyrgðar eigenda skv. 2. mgr. 1. gr., eru háðar samþykki fjármálaráðherra.

3. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Ábyrgðir eigenda á lánaskuldbindingum Landsvirkjunar, svo og skuldbindingum samkvæmt langtímarafmagnssamningum Landsvirkjunar við orkufrek fyrirtæki sem nýta rafmagnið í eigin þágu, sem stofnað hefur verið til fyrir gildistöku laga þessara halda gildi sínu eins og til þeirra er stofnað og þar til þær eru að fullu efndar eða einstakir samningar falla niður. Greiða ber árlega ríkisábyrgðargjald, sbr. lög nr. 121/1997, um ríkisábyrgðir, af þeim lánaskuldbindingum, svo og skuldbindingum samkvæmt langtímarafmagnssamningum Landsvirkjunar við orkufrek fyrirtæki sem nýta rafmagnið í eigin þágu, frá og með gildistöku laga þessara.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.