arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Heiðurslaun listamanna Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 719

Frumvarp til laga um heiðurslaun listamanna.

(Eftir 2. umræðu, 11. júní.)

1.

gr.

Alþingi veitir árlega allt að 25 listamönnum heiðurslaun á fjárlögum.

2.

gr.

Allsherjar- og menntamálanefnd leggur fram breytingartillögu við frumvarp til fjárlaga ár hvert um þann hóp listamanna sem nýtur heiðurslauna.

3.

gr.

Þeir einir geta notið heiðurslauna sem hafa varið starfsævi sinni eða verulegum hluta hennar til liststarfa eða skarað fram úr við listsköpun sína eða ef störf þeirra að listum hafa skilað miklum árangri á Íslandi eða á alþjóðavettvangi. Taka skal tillit til skiptingar í hópi heiðurslaunamanna eftir listgreinum og kyni.

Forseti Alþingis skal skipa nefnd þriggja manna sem allsherjar- og menntamálanefnd leitar umsagnar hjá um þá listamenn sem til greina kemur að njóti heiðurslauna Alþingis. Skal einn tilnefndur af ráðherra menningarmála, einn af Bandalagi íslenskra listamanna og einn af samstarfsnefnd háskólastigsins.

4.

gr.

Heiðurslaun listamanna eru veitt listamanni að fullu til sjötíu ára aldurs og skulu vera þau sömu og starfslaun listamanna eru á hverjum tíma. Eftir sjötugt verði þau 80% af starfslaunum.

5.

gr.

Ráðherra hefur heimild, samkvæmt ósk þess sem nýtur heiðurslauna, til að ákveða að listamaður geti afsalað sér heiðurslaunum tímabundið vegna annarra starfa en haldið sæti sínu á heiðurslaunalistanum.

6.

gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. september 2012.

Ákvæði til bráðabirgða.

Þrátt fyrir ákvæði 1. gr. um að allt að 25 listamenn njóti heiðurslauna skulu þeir sem njóta heiðurslauna samkvæmt fjárlögum fyrir árið 2012 áfram njóta þeirra.
Vinnustaðanámssjóður Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 765

Frumvarp til laga um vinnustaðanámssjóð.

(Eftir 2. umræðu, 18. júní.)

1. gr.

Gildissvið og yfirstjórn.

Vinnustaðanámssjóður veitir styrki til fyrirtækja og stofnana vegna vinnustaðanáms og starfsþjálfunar sem er skilgreindur hluti af starfsnámi samkvæmt aðalnámskrá framhaldsskóla.

Um vinnustaðanám fer eftir ákvæðum laga um framhaldsskóla.

Ráðherra fer með yfirstjórn vinnustaðanámssjóðs.

2. gr.

Hlutverk vinnustaðanámssjóðs.

Hlutverk vinnustaðanámssjóðs er að bæta stöðu starfsmenntunar og stuðla að eflingu vinnustaðanáms með því að:

a. auðvelda nemendum að ljúka tilskildu námi samkvæmt aðalnámskrá framhaldsskóla,

b. koma til móts við kostnað fyrirtækja og stofnana af vinnustaðanámi og

c. auðvelda fyrirtækjum og stofnunum að taka nemendur á náms- eða starfsþjálfunarsamning.

3. gr.

Stjórn vinnustaðanámssjóðs.

Ráðherra skipar níu aðalmenn og níu til vara í stjórn vinnustaðanámssjóðs til fjögurra ára í senn. Alþýðusamband Íslands, Samtök atvinnulífsins, Samband íslenskra sveitarfélaga, Bandalag starfsmanna ríkis og bæja, Félag íslenskra framhaldsskóla, Samband íslenskra framhaldsskólanema, Kennarasamband Íslands og fjármálaráðuneyti tilnefna einn aðalmann og einn varamann í stjórn sjóðsins. Formaður og varamaður hans eru skipaðir án tilnefningar.

Ekki er heimilt að skipa sama mann aðalmann í stjórn vinnustaðanámssjóðs lengur en tvö samfelld tímabil.

4. gr.

Úthlutanir úr vinnustaðanámssjóði.

Stjórn vinnustaðanámssjóðs tekur ákvörðun um veitingu styrkja og er grundvöllur fyrir styrkveitingu að fyrir liggi samningur milli nemanda, framhaldsskóla og fyrirtækis eða stofnunar um vinnustaðanám og starfsþjálfun á vinnustað samkvæmt ákvæðum reglugerðar um vinnustaðanám og starfsþjálfun á vinnustað. Við mat á umsóknum er stjórninni heimilt að leita umsagnar fagaðila.

Ákvarðanir um úthlutun úr vinnustaðanámssjóði verða ekki kærðar til æðra stjórnvalds.

Stjórn vinnustaðanámssjóðs skal birta opinberlega yfirlit yfir styrkveitingar sínar.

Ráðherra setur úthlutunarreglur fyrir vinnustaðanámssjóð að fengnum tillögum stjórnar sjóðsins.

Ráðherra er heimilt að semja við þar til bæran aðila um að annast umsýslu sjóðsins.

5. gr.

Tekjustofnar vinnustaðanámssjóðs.

Framlög í vinnustaðanámssjóð eru ákveðin af Alþingi í fjárlögum hvers árs.

6. gr.

Mat og eftirlit.

Stjórn vinnustaðanámssjóðs hefur eftirlit með nýtingu fjármuna sjóðsins og getur kallað eftir upplýsingum frá umsýsluaðila um meðferð og nýtingu fjárins verði nýtt heimild í 5. mgr. 4. gr. til að fela þar til bærum aðila umsýslu sjóðsins. Stjórnin skilar árlega skýrslu til ráðherra.

7. gr.

Lög þessi taka þegar gildi.
Stimpilgjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 415

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stimpilgjald, nr. 36/1978, með síðari breytingum

(afnám stimpilgjalda vegna kaupa á íbúðarhúsnæði einstaklings).

Flm.: Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Árni Johnsen, Ásbjörn Óttarsson, Birgir Ármannsson, Bjarni Benediktsson, Einar K. Guðfinnsson, Guðlaugur Þór Þórðarson,

Illugi Gunnarsson, Jón Gunnarsson, Kristján Þór Júlíusson, Ólöf Nordal,

Pétur H. Blöndal, Ragnheiður E. Árnadóttir, Tryggvi Þór Herbertsson,

Unnur Brá Konráðsdóttir, Þorgerður K. Gunnarsdóttir.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 35. gr. a laganna:

a. Orðið „fyrstu“ í 1. mgr. fellur brott.

b. 2. mgr. orðast svo:

Skilyrði niðurfellingar skv. 1. mgr. er að lánsfjárhæð sú sem fram kemur í hinu stimpilfrjálsa skjali skuli einvörðungu ætluð til fjármögnunar kaupa á viðkomandi fasteign.

c. 4. og 5. mgr. falla brott.

d. Í stað orðanna „séu uppfyllt“ í 1. málsl. 6. mgr. kemur: sé uppfyllt.

e. Í stað orðanna „skulu eftirfarandi gögn liggja fyrir“ í 2. málsl. 6. mgr. kemur: skuli liggja fyrir afrit af þinglýstum kaupsamningi, afsali eða annarri eignarheimild vegna fasteignar sem hið stimpilfrjálsa skjal er gefið út til fjármögnunar kaupa á.

f. A–c-liðir 6. mgr. falla brott.

g. Á eftir 6. mgr. kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Þrátt fyrir ákvæði 24. og 26. gr. skal, þegar fasteignaveðskuldabréf einstaklings er endurnýjað með nýju fasteignaveðskuldabréfi sem kemur í stað þess eldra, ekki greiða stimpilgjald af þeim hluta nýja fasteignaveðskuldabréfsins sem svarar til uppreiknaðs virðis eldra fasteignaveðskuldabréfsins ásamt vanskilum.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. maí 2012.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að stimpilgjöld vegna kaupa einstaklinga á íbúðarhúsnæði til eigin nota verði afnumin. Augljós rök hníga að því að auðvelda einstaklingum að koma sér þaki yfir höfuðið og telja flutningsmenn að ekki eigi að nýta slík viðskipti til tekjuöflunar fyrir ríkissjóð.

Í 35. gr. a í lögum um stimpilgjald, nr. 36/1978, er nú kveðið á um að kaupandi íbúðarhúsnæðis til eigin nota skuli undanþeginn stimpilgjaldi við fyrstu kaup. Rétt er að víkka út það ákvæði, þannig að það taki til allra kaupa einstaklinga á íbúðarhúsnæði til eigin nota. Jafnframt er lagt til að endurfjármögnun lána vegna íbúðarhúsnæðis til eigin nota verði undanþegin stimpilgjaldi. Lagðar eru til breytingar á 35. gr. a þessu til samræmis.

Af veðskuldabréfum og tryggingabréfum, þegar skuld ber vexti, ber að greiða 1,5% stimpilgjald af fjárhæð bréfs. Af afsölum, kaupsamningum og öðrum yfirfærslugerningum um fasteign greiðist 0,4% stimpilgjald af fasteignamati eignar að lóðarréttindum eignar meðtöldum. Afnám þessara gjalda, sem geta numið umtalsverðum fjárhæðum, er því til augljósra hagsbóta fyrir einstaklinga og fjölskyldur.
Löggilding nokkurra starfsheita sérfræðinga í tækni- og hönnunargreinum Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 114

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 8/1996, um löggildingu nokkurra starfsheita sérfræðinga í tækni- og hönnunargreinum, með síðari breytingum

(EES-mál, innleiðing á tilskipun ESB um viðurkenningu á réttindum og prófskírteinum).

(Eftir 2. umræðu, 26. janúar.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 4. gr. laganna:

a. 1. mgr. orðast svo:

Ráðherra skal staðfesta leyfi til að bera starfsheiti sem lög þessi taka til samkvæmt umsókn ríkisborgara frá ríki innan Evrópska efnahagssvæðisins ef viðkomandi leggur fram vottorð frá ríki innan Evrópska efnahagssvæðisins sem uppfyllir skilyrði tilskipunar Evrópuþingsins og ráðsins 2005/36/EB, um viðurkenningu á faglegri menntun og hæfi, sem og viðauka við hana eins og þeir eru á hverjum tíma.

Ríkisborgarar aðildarríkja stofnsamnings Fríverslunarsamtaka Evrópu og Færeyingar njóta sama réttar.

b. Orðin „1. tölul.“ í 2. mgr. falla brott.

2. gr.

9. gr. laganna orðast svo:

Lög þessi fela í sér innleiðingu á tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2005/36/EB frá 7. september 2005 um viðurkenningu á faglegri menntun og hæfi, eins og hún var tekin upp í samninginn um Evrópska efnahagssvæðið með ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 142/2007, sem birt var 10. apríl 2008 í EES-viðbæti við Stjórnartíðindi Evrópusambandsins nr. 19/2008.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Virðisaukaskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 490

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um virðisaukaskatt, nr. 50/1988, með síðari breytingum (barnaföt o.fl.).

Flm.: Bjarni Benediktsson, Árni Johnsen, Ásbjörn Óttarsson, Birgir Ármannsson,

Einar K. Guðfinnsson, Guðlaugur Þór Þórðarson, Illugi Gunnarsson,

Jón Gunnarsson, Kristján Þór Júlíusson, Ólöf Nordal, Pétur H. Blöndal,

Ragnheiður E. Árnadóttir, Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Tryggvi Þór Herbertsson,

Unnur Brá Konráðsdóttir, Þorgerður K. Gunnarsdóttir.

1. gr.

Við 2. mgr. 14. gr. laganna bætist nýr töluliður, svohljóðandi: Barnaföt og nauðsynjavörur tengdar barnauppeldi.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í haust lagði þingflokkur Sjálfstæðisflokksins í þriðja sinn á þessu kjörtímabili fram þingsályktunartillögu um aðgerðir til að endurreisa íslenskt efnahagslíf. Áhersla er lögð á að auka ráðstöfunartekjur heimilanna og er meginmarkmið þeirra rúmlega þrjátíu aðgerða sem felast í tillögunni að styrkja íslenskt efnahagslíf og gefa fólki von um bjartari framtíð.

Einn þáttur í þessum aðgerðum er að koma til móts við barnafjölskyldur sem hafa þurft að axla einna þyngstu byrðarnar í kjölfar efnahagshrunsins 2008, eins og fram kemur í samantekt Seðlabankans um stöðu heimilanna frá því í apríl 2010.

Til lengri tíma litið ber að stefna að lækkun virðisaukaskatts og jafnframt að einfalda innheimtu hans með einu almennu skattþrepi. Núverandi aðstæður í ríkisbúskapnum koma í veg fyrir að því markmiði verði náð á kjörtímabilinu samhliða öðrum skattalækkunum. Hins vegar er skynsamlegt að nýta lægra skattþrepið til að styðja betur við barnafjölskyldur.

Barnafólk eyðir stórum hluta ráðstöfunartekna sinna í að fæða og klæða börn sín. Barnaföt og aðrar nauðsynjavörur tengdar barnauppeldi, bleyjur, barnamatur, kerrur og öryggisbúnaður er dýr hér á landi í samanburði við mörg nágrannalönd. Það kemur m.a. til af því að víða er virðisaukaskatturinn mun lægri en hér eða enginn, eins og við á um barnaföt í Bretlandi. Þetta hefur leitt til þess að verslunin hefur í nokkrum mæli flust úr landi sem aftur hefur áhrif á íslenska verslun.

Hér er því lagt til að færa barnavörur í neðra virðisaukaskattsþrepið. Þannig mundi virðisaukaskattur á þessar vörur lækka úr 25,5% í 7%.

Það er ótvírætt að með þessari aðgerð væri komið mjög til móts við þennan hóp í samfélaginu sem hefur orðið illa úti í efnahagsþrengingunum. Um leið mundi verslunin styrkjast.
Tekjustofnar sveitarfélaga Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 510

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um tekjustofna sveitarfélaga, nr. 4/1995 (hesthús).

Flm.: Gunnar Bragi Sveinsson, Ásmundur Einar Daðason, Sigurður Ingi Jóhannsson, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Höskuldur Þórhallsson,

Birkir Jón Jónsson, Eygló Harðardóttir.

1. gr.

A-liður 3. mgr. 3. gr. laganna orðast svo: Allt að 0,5% af fasteignamati:

Íbúðir og íbúðarhús ásamt lóðarréttindum, erfðafestulönd í dreifbýli og jarðeignir, mannvirki á bújörðum sem tengd eru landbúnaði, hesthús og önnur útihús utan bújarða, öll hlunnindi og sumarbústaðir ásamt lóðarréttindum.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Hestamennska er ein vinsælasta tómstundaiðja og íþróttagrein sem íslenskar fjölskyldur stunda og hefur ástundun aukist undanfarin ár enda íslenski hesturinn fyrir löngu orðinn eitt af aðalsmerkjum þjóðarinnar. Eins og margar aðrar tómstundir og íþróttir getur hestamennskan verið kostnaðarsöm enda oft mikill metnaður lagður í þjálfun og umhirðu. Einn af kostnaðarþáttunum er kostnaður við húsnæði sem hefur í mörgum tilfellum batnað mjög undanfarin ár sem þýðir betri aðbúnað fyrir hesta og menn. Um árabil hafa verið vangaveltur um hvar skilgreina eigi hesthús þegar kemur að skattheimtu sveitarfélaga. Mismunandi er eftir sveitarfélögum hvernig þau flokka hesthús í skilningi laga um tekjustofna sveitarfélaga og getur munað háum fjárhæðum milli sveitarfélaga. Kærur hafa verið lagðar fram og mál höfðuð til að reyna að fá úr því skorið í hvaða flokk eigi að setja þessi hús. Skemmst er að minnast úrskurðar yfirfasteignamatsnefndar í máli nr. 23/2010 þar sem fjallað var um hvort hesthús á deiliskipulögðu hesthúsasvæði í þéttbýli skyldu við álagningu fasteignagjalda vera flokkuð undir a-lið 3. mgr. 3. gr. laga nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, eða c-lið 3. mgr. 3. gr. sömu laga. Flutningsmenn þessarar tillögu telja mikilvægt að eyða öllum vafa um hvernig eigi að flokka hesthús í skilningi laga um tekjustofna sveitarfélaga og því er lagt til hér að þau verði felld undir a-lið 3. mgr. 3. gr. laganna ásamt íbúðarhúsnæði, útihúsum o.fl.

Lögð er til sú breyting að í stað orðanna „útihús og“ í a-lið 3. mgr. 3. gr. komi „hesthús og önnur útihús utan bújarða“. Með þessari breytingu er ætlunin að taka af allan vafa um að hesthús og önnur útihús utan bújarða falli undir a-liðinn. Það að telja upp hesthús sérstaklega og síðan mannvirki á bújörðum sem tengd eru landbúnaði líkt og liðurinn hljóðar í dag hefur þótt ruglingslegt þar sem hesthús á bújörðum eru jafnframt mannvirki á jörðunum. Því hefur jafnvel mátt túlka liðinn þannig að eingöngu hesthús á bújörðum ættu að falla undir þennan lið en önnur ekki. Með því að skýra þetta frekar eins og hér er lagt til er tekinn af allur vafi um hvernig túlka beri umrædda grein. Eflaust kunna að vera um þetta deildar meiningar því vissulega er hestamennskan að einhverju leyti atvinnugrein þótt langstærstur hluti hennar teljist til tómstunda.
Stjórnarráð Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 314

Frumvarp til laga um breytingar á ýmsum lögum vegna nýrra laga um Stjórnarráð Íslands, nr. 115/2011.

(Eftir 2. umræðu, 23. febrúar.)

I. KAFLI

Breyting á lögum um skattlagningu á kolvetnisvinnslu, nr. 109/2011.

1. gr.

Í stað orðsins „Fjármálaráðherra“ í 3. mgr. 21. gr. laganna kemur: Ráðherra.

II. KAFLI

Breyting á lögum um Landsbókasafn Íslands – Háskólabókasafn, nr. 142/2011.

2. gr.

a. Í stað orðanna „mennta- og menningarmálaráðherra“ í 2. mgr. 1. gr. laganna kemur: ráðherra.

b. Í stað orðanna „mennta- og menningarmálaráðuneytis“ í 2. mgr. 7. gr. laganna kemur: ráðuneytisins.

III. KAFLI

Breyting á lögum um gjaldeyrismál, nr. 87/1992, með síðari breytingum.

3. gr.

a. Í stað orðsins „iðnaðarráðherra“ í 2. tölul. 2. mgr. 13. gr. n laganna kemur: þess ráðherra er fer með málefni jarðrænna auðlinda.

b. Í stað orðanna „Efnahags- og viðskiptaráðherra“ í 13. gr. q laganna kemur: Ráðherra.

IV. KAFLI

Breyting á lögum um Þjóðminjasafn Íslands, nr. 140/2011.

4. gr.

Í stað orðanna „mennta- og menningarmálaráðherra“ í 1. mgr. 1. gr. laganna kemur: ráðherra.

V. KAFLI

Breyting á lögum um úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála, nr. 130/2011.

5. gr.

Í stað orðsins „Umhverfisráðherra“ í 1. mgr. 2. gr. laganna kemur: Ráðherra.

VI. KAFLI

Breyting á vatnalögum, nr. 15/1923, með síðari breytingum.

6. gr.

a. Í stað orðsins „Forsætisráðherra“ í 5. mgr. 16. gr. laganna kemur: Sá ráðherra er fer með samningagerð um endurgjald fyrir nýtingu auðlinda í eigu og á forræði íslenska ríkisins.

b. Í stað orðsins „iðnaðarráðherra“ í 3. mgr. 102. gr., 1. og 3. mgr. 143. gr., 6. mgr. 144. gr. og 155. gr. laganna kemur: ráðherra.

c. Í stað orðsins „Umhverfisráðherra“ í 1. mgr. 115. gr. laganna kemur: Sá ráðherra er fer með málefni náttúruverndar.

d. Í stað orðanna „iðnaðarráðherra, umhverfisráðherra“ í 2. mgr. 143. gr. laganna kemur: ráðherra og þeim ráðherra er fer með málefni náttúruverndar.

e. Í stað orðsins „umhverfisráðherra“ í 6. mgr. 144. gr. laganna kemur: þann ráðherra er fer með skipulagsmál.

VII. KAFLI

Breyting á lögum um verðbréfasjóði, fjárfestingarsjóði og fagfjárfestasjóði, nr. 128/2011.

7. gr.

Í stað orðanna „efnahags- og viðskiptaráðherra“ í 64. gr. laganna kemur: ráðherra.

VIII. KAFLI

Breyting á sveitarstjórnarlögum, nr. 138/2011.

8. gr.

a. Í stað orðsins „fjármálaráðherra“ í 2. mgr. 128. gr. laganna kemur: sá ráðherra er fer með fjárreiður ríkisins.

b. Í stað orðsins „fjármálaráðuneytis“ í 3. mgr. 128. gr. laganna kemur: þess ráðuneytis er fer með fjárreiður ríkisins.

IX. KAFLI

9. gr.

Breyting á lögum um skipan opinberra framkvæmda, nr. 84/2001, með síðari breytingum.

Í stað orðanna „ráðuneytisstjóri ráðuneytisins“ í 1. mgr. 18. gr. laganna kemur: ráðuneytisstjórinn.

X. KAFLI

Gildistaka.

10. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 569

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta, nr. 98/1999, með síðari breytingum.

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1. gr.

Í stað ártalsins „2011“ tvívegis í ákvæði til bráðabirgða I kemur: 2012.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í 1. mgr. 6. gr. laga um innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta er mælt fyrir um að viðskiptabankar og sparisjóðir skuli eigi síðar en 1. mars ár hvert greiða Tryggingarsjóði innstæðueigenda og fjárfesta gjald sem nemi 0,15% tryggðra innstæðna þeirra á næstliðnu ári. Í 2. mgr. 7. gr. laganna er sambærilegt ákvæði er varðar aðildarfyrirtæki, þ.e. fyrirtæki í verðbréfaþjónustu og aðra sem nýta sér heimildir laga til að stunda viðskipti með verðbréf, en þeim ber fyrir sama tíma að greiða gjald til sjóðsins sem nemur samtals 20 millj. kr.

Með frumvarpi þessu er lagt til að greiðslu gjaldsins verði frestað um þrjá mánuði á árinu 2012, þ.e. til 1. júní 2012. Sambærileg breyting var gerð með lögum nr. 15/2011 vegna ársins 2011.

Ástæða frestunarinnar er sú að vorið 2011 var gerð tímabundin breyting á ákvæðum laga um innstæðutryggingar og tryggingakerfi fyrir fjárfesta. Með breytingunni var mælt fyrir um að innlánsstofnanir skyldu greiða gjald vegna ársins 2011 til sjálfstæðrar deildar Tryggingasjóðs innstæðueigenda og fjárfesta. Þá voru um leið gerðar nokkrar aðrar tímabundnar breytingar á lögunum, m.a. á skilgreiningu á innstæðu, auk þess sem þeim aðilum sem ekki njóta tryggingaverndar samkvæmt lögunum var fjölgað. Á næstu vikum er stefnt að framlagningu frumvarps þar sem lagt er til að umrædd bráðabirgðaákvæði verði lögfest með varanlegum hætti. Því er nauðsynlegt að gera breytingu á lögunum til þess að fresta greiðslum til Tryggingasjóðs vegna ársins 2012, að öðrum kosti mundu greiðslur fjármálafyrirtækja renna til eldri deildar sjóðsins.
Umboðsmaður skuldara Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 576

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um umboðsmann skuldara, nr. 100/2010, með síðari breytingum.

Frá velferðarnefnd.

1. gr.

1. mgr. 5. gr. laganna orðast svo:

Aðilar sem hafa leyfi til að stunda starfsemi skv. 2. og 3. tölul. 1. mgr. 3. gr. laga um fjármálafyrirtæki, nr. 161/2002, Íbúðalánasjóður, lífeyrissjóðir og vátryggingafélög skulu standa straum af kostnaði við rekstur umboðsmanns skuldara með greiðslu sérstaks gjalds í samræmi við ákvæði laga þessara. Hið sama á við um fjármálafyrirtæki sem er stýrt af skilanefnd, slitastjórn eða bráðabirgðastjórn samkvæmt lögum um fjármálafyrirtæki, nr. 161/2002, óháð því hvort viðkomandi fyrirtæki hefur starfsleyfi, takmarkað starfsleyfi eða starfsleyfi þess verið afturkallað, enda stundi það eða hafi stundað starfsemi skv. 2. og 3. tölul. 1. mgr. 3. gr. þeirra laga.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í 5. gr. laga um umboðsmann skuldara nr. 100/2010 er kveðið á um að aðilar sem hafa leyfi til að stunda starfsemi skv. 2. og 3. tölul. 1. mgr. 3. gr. laga um fjármálafyrirtæki, nr. 161/2002, Íbúðalánasjóður, lífeyrissjóðir og vátryggingafélög skuli standa straum af kostnaði við rekstur umboðsmanns skuldara með greiðslu sérstaks gjalds. Í desember 2011 voru sett sérstök lög um greiðslu kostnaðar við rekstur umboðsmanns skuldara, nr. 166/2011. Í 1. gr. þeirra er kveðið á um það hvaða aðilar skuli standa straum af kostnaði við rekstur embættisins. Samkvæmt ákvæðinu eru það sömu aðilar og tilgreindir eru í lögum nr. 100/2010 en að auki skulu fjármálafyrirtæki sem er stýrt af skilanefnd, slitastjórn eða bráðabirgðastjórn samkvæmt lögum um fjármálafyrirtæki greiða gjald sem standi undir rekstrinum óháð því hvort viðkomandi fyrirtæki hefur starfsleyfi, takmarkað starfsleyfi eða starfsleyfi þess verið afturkallað, enda stundi það eða hafi stundað starfsemi skv. 2. og 3. tölul. 1. mgr. 3. gr. laga um fjármálafyrirtæki.

Hin nýrri sérlög ganga framar hinum eldri og hefur misræmi milli ákvæðanna ekki áhrif á framkvæmd álagningar gjaldsins skv. lögum nr. 166/2011. Til að tryggja samræmi og skýrleika laga er þó hér lögð til breyting á 5. gr. laga um umboðsmann skuldara til samræmis við 1. gr. laga um greiðslu kostnaðar við rekstur umboðsmanns skuldara þar sem er svo að finna nánari ákvæði um gjaldskylda aðila og álagningu gjaldsins.
Miðstöð innanlandsflugs Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 120

Frumvarp til laga um miðstöð innanlandsflugs.

Flm.: Jón Gunnarsson, Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Árni Johnsen, Einar K. Guðfinnsson,

Gunnar Bragi Sveinsson, Illugi Gunnarsson, Sigurður Ingi Jóhannsson,

Vigdís Hauksdóttir, Kristján Þór Júlíusson, Tryggvi Þór Herbertsson,

Ólöf Nordal, Sigmundur Ernir Rúnarsson.

1. gr.

Markmið.

Markmið laga þessara er að tryggja tilvist miðstöðvar innanlandsflugs í næsta nágrenni við helstu heilbrigðis-, mennta- og stjórnsýslustofnanir landsins.

2. gr.

Stjórnsýsla.

Ráðherra samgöngumála fer með framkvæmd laga þessara.

3. gr.

Miðstöð innanlandsflugs.

Miðstöð innanlandsflugs skal starfrækt í Reykjavík.

Flugvöllur í Reykjavík skal gegna hlutverki varaflugvallar fyrir innanlandsflug og millilandaflug.

4. gr.

Gildistaka.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður lagt fram á 140. löggjafarþingi (232. mál).

Markmið frumvarpsins er að treysta í sessi flugvöll í Reykjavík í ljósi verulegrar þýðingar hans fyrir samgönguöryggi og stöðu og framgang innanlandsflugs.

Brýnt er að marka stefnu um framtíð flugvallar í Reykjavík. Sú óvissa sem ríkir kemur sér illa fyrir hagsmunaaðila og brýnt er að henni verði eytt svo fljótt sem verða má.

Meginhlutverk flugvallar í Reykjavík er að vera miðstöð innanlandsflugs auk þess sem hann þjónar mikilvægu hlutverki sem varaflugvöllur fyrir millilandaflug. Núverandi flugvöllur hefur verið miðstöð innanlandsflugs í rúm 60 ár. Hann er vel staðsettur með tilliti til veðurfars og annarra þátta sem snerta flug að og frá flugvellinum og nýting hans er góð.

Hlutverk flugvallar í Reykjavík sem varaflugvallar fyrir innanlandsflug og millilandaflug er mjög mikilvægt og þá sérstaklega fyrir millilandaflugið. Varaflugvöllur í Reykjavík sparar töluvert fé við flugrekstur og hefur mikla þýðingu fyrir öryggi flugsamgangna til og frá landinu, sem og innan lands.

Verði innanlandsflug flutt til Keflavíkurflugvallar, eins og rætt hefur verið um, er enginn varaflugvöllur á þéttbýlasta svæði landsins. Reiknað er með að við þær aðstæður yrði að gera varaflugvöll á Suðurlandi vegna öryggis í flugsamgöngum milli landa og innan lands.

Fjölbreytt störf, mörg tengd ferðaþjónustu, flugrekstri og kennslu, fylgja starfsemi flugvallar í Reykjavík. Áætla má að um sé að ræða allt að 1.000 störf sem tengjast starfseminni beint og óbeint. Flugvöllur í Reykjavík er því mjög mikilvægur fyrir atvinnulíf á höfuðborgarsvæðinu.

Flutningur miðstöðvar innanlandsflugs til Keflavíkurflugvallar væri veruleg afturför í flugsamgöngum innan lands. Áhrif þess á ferðaþjónustu og tengsl landsbyggðar við höfuðborgarsvæðið eru óásættanleg.