arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þjóðarbókhlaða og endurbætur menningarbygginga Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 260

460. Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 83/1989, um Þjóðarbókhlöðu og endurbætur menningarbygginga.

(Lagt fyrir Alþingi á 112. löggjafarþingi 1989.)

1. gr.

1. og 2. málsl. a-liðar 1. mgr. 3. gr. orðist svo:

0,25% á þann eignarskattsstofn manna, sbr. 80.–82. gr. laga nr. 75/1981, sem er umfram 4.900.000 kr. Skattskylt mark til sérstaks eignarskatts skal breytast samkvæmt skattvísitölu, sbr. 122. gr. greindra laga, í fyrsta sinn á gjaldárinu 1991 samkvæmt skattvísitölu gjaldársins 1991.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og koma til framkvæmda við álagningu sérstaks eignarskatts á árinu 1990 vegna eigna í lok ársins 1989.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Samkvæmt núgildandi lögum skal skattskylt mark til sérstaks eignarskatts breytast samkvæmt skattvísitölu sbr. 122. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, með síðari breytingum. Skattvísitala er ákveðin í fjárlögum fyrir ár hvert. Þar sem ákveðið hefur verið að leggja fram frumvarp til laga um breytingar á lögum um tekjuskatt og eignarskatt liggur fyrir að það verður ekki ákveðin skattvísitala í fjárlögum fyrir árið 1990. Af þessum sökum er nauðsynlegt að hækka skattskylt mark til sérstaks eignarskatts með sérstakri löggjöf. Hér er lagt til að það verði hækkað í samræmi við áætlaðan launa- og verðlagsþróun að undanförnu og á næsta ári.
Stofnun og slit hjúskapar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 52

52. Frumvarp til laga um breyting á lögum um stofnun og slit hjúskapar, nr. 60 29. maí 1972.

(Lagt fyrir Alþingi á 112. löggjafarþingi 1989.)

1. gr.

1. mgr. 44. gr. orðist svo:

Áður en mál er höfðað til skilnaðar að borði og sæng eða lögskilnaðar eða beiðst er leyfis til skilnaðar að borði og sæng eða lögskilnaðar, skal leita um sættir með hjónum og kanna grundvöll að framhaldandi sambúð. Prestar leita um sættir með hjónum eða löggiltir forstöðumenn trúfélaga. Nú er annað eða bæði hjóna utan trúfélaga eða hvort heyrir til sínu trúfélagi og má þá yfirvald leita um sættir. Mál er ekki unnt að höfða eða leyfi hægt að veita, nema sáttatilraun hafi átt sér stað á síðustu 6 mánuðum.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi þegar í stað.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Samkvæmt 1. mgr. 44. gr. laga nr. 60/1972, um stofnun og slit hjúskapar, verður hvorki skilnaður að borði og sæng né lögskilnaður veittur, nema leitað hafi verið um sættir með hjónum og á sáttatilraun að hafa átt sér stað á síðustu 6 mánuðum. Gegnir hér einu hvort skilnaðar er leitað hjá yfirvaldi eða dómsmálaráðuneyti eða dómstólum. Samkvæmt þessu ákvæði leitar sáttanefnd um sættir, „ef bæði fara fram á það eða hvort heyrir til sínu trúfélagi“. Endranær leitar prestur eða forstöðumaður trúfélags um sættir með þeim.

Með lögum nr. 28/1981 voru sáttanefndir lagðar niður. Eftir það hafa hjón leitað til presta (forstöðumanna trúfélaga) í þessu efni. Dómsmálaráðuneytið telur rétt að tveggja kosta sé völ, sátta hjá presti (forstöðumanni trúfélags) og svo hjá borgaralegu yfirvaldi. Sifjalaganefnd vinnur að heildarendurskoðun laga nr. 60/1972, en þar sem nokkurn tíma mun taka að ljúka því verki telur dómsmálaráðuneytið nauðsyn bera til þess að breyta 1. mgr. 44. gr. laga nr. 60/1972 sem yrði þó aðeins til bráðabirgða.

Er hér lagt til að yfirvald leiti um sættir í stað sáttanefnda, þ.e. bæjarfógetar og sýslumenn, yfirborgardómari og borgardómarar í Reykjavík og lögreglustjórinn á Keflavíkurflugvelli, en auk þess eftir venju og lögum héraðsdómarar, þar sem þeir starfa, og löglærðir fulltrúar þeirra embættismanna sem nefndir voru. Dómsmálaráðuneytið fer ekki með störf yfirvalds í þessu sambandi. Að því er varðar heimild hjóna til að leita atbeina yfirvalds þá er þess sérstaklega getið að þetta eigi við, ef annað eða bæði hjóna standa utan trúfélaga.

Þar sem hér er aðeins stofnað til breytinga á 44. gr. laga nr. 60/1972 til bráðabirgða er frumvarpið einskorðað við óhjákvæmilega breytingu á 1. mgr. greinarinnar. Bíður heildarendurskoðun greinarinnar eftir frumvarpinu sem sifjalaganefnd vinnur að, svo sem áður greinir.

Að öðru leyti þykir ekki þörf á sérstökum athugasemdum við frumvarpið.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 53

53. Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

(Lagt fyrir Alþingi á 112. löggjafarþingi 1989.)

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

1.

Allison, Alan, leiðbeinandi í Vestmannaeyjum, f. 16. apríl 1951 í Englandi.

2.

Annisius, Jane Matheson, hjúkrunarfræðingur á Húsavík, f. 5. maí 1953 í Skotlandi.

3.

Beraquit, Annie Belmonte, ljósmyndari í Reykjavík, f. 2. júlí 1961 á Filippseyjum.

4.

Bogatynska, Stanislawa, hagfræðingur í Reykjavík, f. 7. janúar 1919 í Póllandi.

5.

Darling, Robert Albert, tónlistarkennari í Hveragerði, f. 5. febrúar 1955 í Englandi.

6.

De Jesus, Zenaida Intal, einkaritari í Reykjavík, f. 30. nóvember 1956 á Filippseyjum.

7.

Halvorson, Leif David, nemandi í Mosfellsbæ, f. 27. ágúst 1969 í Sambandslýðveldinu Þýskalandi.

8.

Hansen, Lars, dýralæknir í Rangárvallasýslu, f. 23. apríl 1958 á Íslandi.

9.

Holbrook, William Peter, tannlæknir í Reykjavík, f. 17. febrúar 1949 í Englandi.

10.

Holm, Unnur Agnes, verkakona á Suðureyri, f. 26. maí 1966 í Reykjavík.

11.

Hurlen, Hildur Tordis, húsmóðir í N-Þingeyjarsýslu, f. 18. apríl 1943 í Noregi.

12.

Nielsen, Snjólaug Elísabet, afgreiðslumaður í Reykjavík, f. 23. júní 1966 í Kópavogi.

13.

Thomson, Richard Erik, sjómaður á Þingeyri, f. 21. júlí 1968 í Bandaríkjunum.

2. gr.

Nú fær maður, sem heitir erlendu nafni, íslenskt ríkisfang með lögum, og skulu þá börn hans, fædd síðan, heita íslenskum nöfnum samkvæmt lögum um mannanöfn, en hann skal, þá er hann hlýtur íslenskt ríkisfang, taka sér íslenskt eiginnafn - ásamt því sem hann ber fyrir - er börn hans taka sem kenningarnafn. Honum skal þó heimilt, ef hann kýs heldur, að breyta svo eiginnafni sínu að það fullnægi kröfum laga um mannanöfn.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Umsækjendur þeir, sem teknir hafa verið á lagafrumvarp þetta, fullnægja skilyrðum sem sett hafa verið af allsherjarnefndum beggja þingdeilda.

Á tveim síðustu þingum hefur verið afgreitt fyrir miðsvetrarhlé frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar og síðan í lok þingsins um vorið hefur einnig verið afgreitt frumvarp um veitingu ríkisborgararéttar. Þessi háttur á afgreiðslu umsókna um ríkisborgararétt hefur reynst til mikilla þæginda, bæði styttir það biðtíma umsækjenda og dreifir afgreiðsluálagi hjá ráðuneytinu.

Er því eindregið mælt með því að sami háttur verði hafður á við meðferð umsókna um ríkisborgararétt á þessu þingi.
Réttur til fiskveiða í landhelgi Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 80

81. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 33/1922, um rétt til fiskveiða í landhelgi Íslands.

Flm.: Ólafur Þ. Þórðarson, Árni Gunnarsson, Matthías Bjarnason,

Alexander Stefánsson, Kristinn Pétursson, Hreggviður Jónsson,

Geir Gunnarsson.

1. gr.

Við 3. gr. laganna bætist ný málsgrein er orðast svo:

Fiskiskip frá Færeyjum og Grænlandi eru undanþegin ákvæðum síðari málsliðar 1. mgr. og ákvæðum 2. mgr. þessarar greinar.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Tilgangur frumvarps þessa er að undanþiggja færeysk og grænlensk fiskiskip ákvæðum 65 ára gamalla laga sem banna erlendum fiskiskipum að landa afla sínum í íslenskum höfnum nema með sérstöku leyfi ráðherra.

Mál þetta varðar þannig samskipti okkar Íslendinga við aðrar þjóðir, í þessu dæmi næstu nágranna okkar, Færeyinga og Grænlendinga. Lagt er til að fiskiskip þessara þjóða njóti jafnréttis á við íslensk fiskiskip að því er varðar löndun afla í íslenskum höfnum.

Samskipti okkar við Færeyinga og Grænlendinga hafa stóraukist undanfarin ár en fyrir áratug voru þau næsta lítil. Algengt var fyrir örfáum árum að menn gerðu lítið úr því að við gætum haft nokkurn merkjanlegan hag af samskiptum við þessar smáþjóðir. En annað hefur komið í ljós. Þótt samanlagður íbúafjöldi þessara landa sé tæpur helmingur íbúatölu Íslands hefur komið í ljós að þar er að finna mikilvæga markaði fyrir íslenskar iðnaðarvörur, m.a. vegna þess að vinátta þessara þjóða í okkar garð er einlæg og þær velja viðskipti við okkur frekar en við aðra að öðru jöfnu. Þessi viðskipti vaxa sífellt og má í því sambandi benda á aukinn þátt Flugleiða í að tryggja samgöngur við þessi lönd og vaxandi umsvif íslenskra verktakafyrirtækja í löndunum tveimur.

Áframhaldandi uppbygging þessa samstarfs er eðlileg og væntanlega beggja hagur. Það er hagkvæmt bæði fyrir Grænlendinga og Færeyinga í mörgum tilvikum að landa afla sínum á Íslandi. Má þar nefna rækjuskip, loðnuskip o.s.frv. Afli þessara skipa og þjónusta við þau getur skapað aukna atvinnu í íslenskum sjávarþorpum og einhliða aðgerð af þessu tagi af okkar hálfu er til þess fallin að auka vináttuna, efla samstarfið og auka viðskiptin á öllum sviðum Íslendingum, Færeyingum og Grænlendingum til hagsbóta.
Lífeyrisréttindi hjóna Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 88

89. Frumvarp til laga um lífeyrisréttindi hjóna.

Flm.: Guðmundur H. Garðarsson, Salome Þorkelsdóttir.

1. gr.

Ellilífeyrisréttindi hjóna, sem áunnist hafa meðan á hjónabandi stóð, skulu teljast hjúskapareign þeirra. Við slit á fjárfélagi hjóna við skilnað skulu þau ellilífeyrisréttindi, sem áunnust meðan hjónabandið stóð, skiptast jafnt milli þeirra.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Eins og nú er háttað eru ellilífeyrisréttindi beinlínis tengd þeirri persónu sem aflað hefur tekna og greitt af þeim iðgjald enda þótt önnur eignamyndun af tekjum hjóna teljist hjúskapareign þeirra og henni sé skipt við slit hjúskapar. Eðlilegt er að litið sé á öflun ellilífeyrisréttinda sem eignamyndun sem aðilar hafa stuðlað að með ákveðinni verkaskiptingu.

Það verður að teljast réttlætismál að litið sé á þessa eignamyndun sem sameiginlega eign hjóna. Auk þess hefur þetta þann kost að tekjuöflun hjóna hefur ekki áhrif á myndun ellilífeyrisréttinda þeirra, þ.e. að ekki skiptir máli hvernig hjón hafa valið að skipta með sér störfum og tekjuöflun heimilisins.

Samkvæmt lögum eru allir landsmenn, sem starfa úti á hinum almenna vinnumarkaði, skyldaðir til þess að vera aðilar að lífeyrissjóði. Slík aðild að söfnunarsjóðum lífeyriskerfisins hefur það í för með sér með iðgjaldagreiðslum fólks í sjóðina í áratugi að þar myndast raunverulega mesta eign viðkomandi einstaklinga á langri starfsævi. Þessi eign er skilyrt og felur í sér verðmætan tryggingarrétt að starfsævi lokinni. Það er því sjálfsagt og eðlilegt að hjón líti á þennan rétt sem sameiginlegan rétt eins og aðrar eignir.
Námslán og námsstyrkir Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 90

91. Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 72/1982, um námslán og námsstyrki.

(Lagt fyrir Alþingi á 112. löggjafarþingi 1989.)

1. gr.

3. mgr. 4. gr. orðist svo:

Stjórnin skal skipuð til tveggja ára í senn en auk þess skal skipunartími fulltrúa menntamálaráðherra og fjármálaráðherra takmarkaður við embættistíma þeirra ráðherra sem skipuðu þá eða tilnefndu.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og skal stjórn skv. 1. gr. skipuð við gildistöku laganna.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Frumvarp þetta miðar að breytingu á gildandi ákvæðum um skipunartíma stjórnar Lánasjóðs íslenskra námsmanna. Stjórn sjóðsins er að lögum skipuð af menntamálaráðherra þannig: Einn samkvæmt tilnefningu stúdentaráðs Háskóla Íslands, einn samkvæmt tilnefningu Bandalags íslenskra sérskólanema, einn samkvæmt tilnefningu Sambands íslenskra námsmanna erlendis, einn samkvæmt tilnefningu fjármálaráðuneytisins og tveir án tilnefningar og skal annar þeirra vera formaður stjórnarinnar. Varamenn eru skipaðir með sama hætti. Skipunartíma er þannig háttað að fulltrúar ráðuneytanna eru skipaðir til fjögurra ára en fulltrúar námsmanna til tveggja ára.

Breyting sú, sem frumvarpið gerir ráð fyrir, felur í sér að stjórn Lánasjóðsins verður öll skipuð til tveggja ára. Umboð stjórnarmanns, sem er fulltrúi ráðherra, fellur þó niður ef sá ráðherra, er skipaði hann eða tilnefndi, lætur af embætti. Hefur þá nýr ráðherra frjálsar hendur ef hann kýs að skipta um fulltrúa.

Stjórn Lánasjóðs íslenskra námsmanna fer með verkefni sem miklu skipta fyrir framkvæmd stefnu í menntamálum og ríkisfjármálum. Er af þeim sökum nauðsynlegt að fullt trúnaðarsamband sé jafnan milli fulltrúa stjórnvalda í sjóðsstjórninni og hlutaðeigandi ráðherra. Lagabreytingu þeirri, sem hér er gerð tillaga um, er ætlað að tryggja þetta svo sem kostur er.

Núverandi stjórn Lánasjóðs íslenskra námsmanna hefur lýst sig samþykka þeirri breytingu á lögunum sem 1. gr. frumvarpsins gerir ráð fyrir.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Í þessari grein felast þær efnisbreytingar sem reifaðar eru í almennum athugasemdum hér að framan.

Um 2. gr.

Þarfnast ekki skýringa.
Ferðamál Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 42

1017. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 79/1985, um skipulag ferðamála, sbr. lög nr. 59/1988.

(Eftir 2. umr. í Ed., 24. apríl.)

1. gr.

Við 7. gr. laganna bætist nýr töluliður er verði 13. tölul. og orðist svo:

13. Samráð og samstarf við ferðamálasamtök landshluta og ferðamálanefndir sveitarfélaga um skipulagningu ferðamála á viðkomandi svæði og önnur þau verkefni er tengjast ferðamálum.

2. gr.

a. Á eftir 7. gr. laganna bætist ný grein er verði 8. gr. og orðist svo:

Heimilt er sveitarstjórn, eða sveitarstjórnum sameiginlega, að skipa ferðamálanefnd. Í nefndinni skulu eiga sæti fimm menn þegar hún er skipuð af einu sveitarfélagi en sjö menn ef fleiri sveitarfélög eiga aðild að nefndinni. Nefndin kýs sér formann. Nefndinni er heimilt að kalla til sín áheyrnarfulltrúa sem tengjast ferðamálum þegar ástæða þykir til.

Hlutverk ferðamálanefndar er að skipuleggja ferðamál í umdæmi hennar og önnur þau verkefni sem tengjast þeim málaflokkum sem Ferðamálaráði ber að annast skv. 7. gr. laganna, eftir því sem við getur átt á hverjum stað. Skal nefndin vinna að slíku í samráði og samstarfi við Ferðamálaráð. Enn fremur getur sveitarstjórn falið ferðamálanefnd umsjón tjaldsvæða, stjórn umferðar að fjölsóttum ferðamannastöðum og annan þann rekstur sem æskilegt kann að vera.

Ferðamálanefnd er heimilt að taka sanngjarnt gjald fyrir þá þjónustu sem hún veitir.

b. Greinatala laganna breytist samkvæmt þessu, sbr. og lög nr. 59/1988.

c. Fyrirsögn II. kafla laganna orðist svo: Ferðamálaráð Íslands og ferðamálanefndir.

3. gr.

23. grein laganna, sbr. 4. gr. laga nr. 59/1988, breytist þannig:

a. Í stað orðanna „einkaaðilum og opinberum aðilum“ í 1. og 2. tölul. komi: einkaaðilum, opinberum aðilum, sveitarfélögum og ferðamálanefndum.

b. Í stað orðanna „einkaaðila og opinberra aðila“ í 4. tölul. komi: einkaaðila, opinberra aðila, sveitarfélaga og ferðamálanefnda.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Ráðstafanir vegna kjarasamninga Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 566

1022. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 7 28. febrúar 1990, um ráðstafanir vegna kjarasamninga.

(Lagt fyrir Alþingi á 112. löggjafarþingi 1989–90.)

1. gr.

Við lög nr. 7/1990 bætist nýr kafli og ný grein, er verður VIII. kafli (17. gr.) með fyrirsögninni: Áburðarverð, og orðist svo:

Þrátt fyrir ákvæði 10. gr. laga um Áburðarverksmiðju ríkisins, nr. 43 16. apríl 1971, og ákvörðun meiri hluta stjórnar verksmiðjunnar frá 18. apríl 1990 skal verð á tilbúnum áburði hækka árið 1990 um 12% frá því verði sem lagt var til grundvallar við ákvörðun verðlagsgrundvallar landbúnaðarins 1. júní 1989.

2. gr.

VIII. kafli laganna, Gildistaka, verður IX. kafli og 18. gr. verður 19. gr.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Í tengslum við kjarasamninga aðila vinnumarkaðarins frá 1. febrúar 1990 gerðu Stéttarsamband bænda, Alþýðusamband Íslands, Bandalag starfsmanna ríkis og bæja, Vinnuveitendasamband Íslands og Vinnumálasamband samvinnufélaganna með sér sérstakt samkomulag um landbúnaðarmál. Byggist samkomulag þetta m.a. á því fyrirheiti ríkisstjórnarinnar „að verðhækkun áburðar verði ekki umfram 12% við verðlagningu vorið 1990“, eins og beint kemur fram í 3. tölul. samkomulagsins. Meiri hluti stjórnar Áburðarverksmiðju ríkisins samþykkti hins vegar 18. apríl sl. 18% hækkun áburðarverðs þrátt fyrir ítrekuð tilmæli stjórnvalda um að það hækki ekki meira en 12%. Nái ákvörðun stjórnar verksmiðjunnar um 18% hækkun fram að ganga er raskað forsendum kjarasamninganna frá 1. febrúar 1990 og fyrirheitum ríkisstjórnarinnar um hækkun áburðarverðs.

Í 10. gr. laganna um Áburðarverksmiðju ríkisins, nr. 43 16. apríl 1971, er stjórn Áburðarverksmiðju ríkisins falið ákvörðunarvald um heildsöluverð á framleiddum og innfluttum áburði, að höfðu samráði við landbúnaðarráðuneytið. Þar sem slíkt samráð leiddi ekki til samkomulags að þessu sinni og samninganefnd Stéttarsambands bænda hefur sett fram kröfu um að stjórnvöld standi undanbragðalaust við gefin fyrirheit um að áburðarverð hækki ekki meira en 12% þykir nauðsynlegt að standa nú að ákvörðun um hækkun áburðarverðs á þessu ári með þessum hætti.
Sementsverksmiðja ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 436

1051. Frumvarp til laga um stofnun hlutafélags um Sementsverksmiðju ríkisins.

(Eftir 2. umr. í Ed., 25. apríl.)

1. gr.

Ríkisstjórnin skal beita sér fyrir stofnun hlutafélags er heiti:

Sementsverksmiðjan hf.

Í því skyni er ríkisstjórninni heimilt:

a. að leggja Sementsverksmiðju ríkisins, þ.e. sjálfa verksmiðjuna ásamt öllu fylgifé hennar, til hins nýja hlutafélags,

b. að láta fara fram mat á eignum Sementsverksmiðju ríkisins til viðmiðunar við ákvörðun um upphæð hlutafjár hins nýja hlutafélags. Í þessu skyni skal bæjarfógetinn á Akranesi skipa þriggja manna matsnefnd og skal a.m.k. einn nefndarmanna vera löggiltur endurskoðandi. Öll hlutabréf í hlutafélaginu eru eign ríkissjóðs.

2. gr.

Hlutverk félagsins skal vera að framleiða og selja sement fyrir innlendan og erlendan markað.

Félagið annast rannsóknir, þróunarverkefni og efnavinnslu samkvæmt nánari ákvæðum er sett verða í samþykktum félagsins.

Félaginu er heimilt að gerast eignaraðili í öðrum hlutafélögum eða sameignarfélögum.

3. gr.

Heimili og varnarþing félagsins skal vera á Akranesi, en heimilt er að starfrækja útibú á öðrum stöðum.

4. gr.

Fastráðnir starfsmenn Sementsverksmiðju ríkisins skulu hafa rétt til að starfa hjá hinu nýja hlutafélagi og skal þeim boðið sambærilegt starf hjá félaginu og þeir gengdu áður hjá Sementsverksmiðju ríkisins. Ákvæði 14. gr. laga nr. 38/1954, um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, á því ekki við um þá starfsmenn.

5. gr.

Fulltrúar í stjórn hlutafélagsins skulu skipaðir eða kjörnir á aðalfundi til eins árs í senn, svo og varamenn þeirra.

6. gr.

Við Sementsverksmiðjuna starfi samstarfsnefnd skipuð þremur fulltrúum frá hvorum, stjórn verksmiðjunnar og starfsliði hennar, ásamt jafnmörgum varamönnum. Hlutverk samstarfsnefndar er að efla samvinnu fyrirtækisins og starfsliðs þess, vera báðum til ráðuneytis og gera tillögur um bættan aðbúnað, heilbrigði og öryggi starfsliðs og hagkvæmni í rekstri fyrirtækisins.

7. gr.

Fulltrúar hlutafélagsins skulu árlega halda tvo samráðsfundi með fulltrúum Akraneskaupstaðar til að ræða sameiginleg hagsmunamál.

8. gr.

Ríkissjóður getur ekki boðið hlutabréf í Sementsverksmiðjunni til sölu nema hafa til þess samþykki Alþingis með breytingu á b-lið 1. gr.

9. gr.

Ákvæði 2. mgr. 3. gr. laga um hlutafélög, nr. 32/1978, gildir ekki um tölu stofnenda í hlutafélaginu, né heldur ákvæði 1. mgr. 17. gr. sömu laga um tölu hluthafa. Að öðru leyti gilda ákvæði hlutafélagalaga um hið nýja félag og greiðir það opinber gjöld með sama hætti og almennt gildir um hlutafélög hér á landi.

Iðnaðarráðherra skal skipa undirbúningsnefnd til að annast nauðsynlega samningsgerð fyrir hönd væntanlegs hlutafélags og leggja fram drög að stofnsamningi og samþykktum fyrir félagið á stofnfundi sem skal haldinn ekki síðar en 31. desember 1990.

10. gr.

Iðnaðarráðherra fer með eignarhluta ríkisins í félaginu.

11. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi. Hlutafélag skv. 1. gr. yfirtekur Sementsverksmiðju ríkisins 1. janúar 1991 og falla þá jafnframt úr gildi lög nr. 35/1948, um sementsverksmiðju.
Skákskóli Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 460

1090. Frumvarp til laga um Skákskóla Íslands.

(Eftir 2. umr. í Nd., 28. apríl.)

1. gr.

Á vegum Skáksambands Íslands og í samvinnu við menntamálaráðuneytið starfar skóli er nefnist Skákskóli Íslands.

2. gr.

Skólinn er starfræktur í húsakynnum Skáksambands Íslands. Skal árlega veittur til hans styrkur á fjárlögum sem hér segir:

a. Framlag sem nemi einu stöðugildi í 8. þrepi 144. lfl. BHM.

b. Rekstrarstyrkur sem nemi hæfilegri leigu fyrir afnot húsnæðis.

3. gr.

Hlutverk skólans er að annast skákkennslu og hafa á hendi hvers kyns fræðslu sem miðar að því að efla vöxt og viðgang skáklistarinnar á Íslandi. Skal skólinn m.a. halda námskeið úti á landi í samvinnu við skóla og taflfélög.

4. gr.

Skólastjórn Skákskóla Íslands skal skipuð þremur mönnum sem tilnefndir eru af eftirtöldum aðilum til þriggja ára í senn: Menntamálaráðherra skipar einn, Skáksamband Íslands skipar tvo, þar af annan í samráði við Félag íslenskra stórmeistara.

Stjórnin skiptir sjálf með sér verkum. Nánar skal kveðið á um verksvið hennar í reglugerð.

5. gr.

Skólastjórn ræður skólastjóra Skákskóla Íslands sem annast rekstur skólans og ræður til hans kennara með samþykki stjórnar.

6. gr.

Skólinn skiptist í almenna deild og framhaldsdeild. Nám í almennum deildum skal auglýst og greiða nemendur námsgjald fyrir. Í framhaldsdeild eru nemendur valdir á grundvelli inntökuprófs og skólavist ókeypis. Kennslu í framhaldsdeild annast skákmeistarar sem laun þiggja samkvæmt lögum um launasjóð stórmeistara í skák.

Í starfsemi skólans er skylt að gæta jafnréttis kynjanna í hvívetna.

Nánar skal kveðið á um starfsemi deilda og tilhögun kennslu í reglugerð.

7. gr.

Til að standa straum af kostnaði við stofnun skólans skal veittur sérstakur styrkur á fjárlögum ársins 1991.

8. gr.

Menntamálaráðherra er heimilt að semja við önnur félagasamtök eða einkaaðila um rekstur skákskóla samkvæmt lögum þessum.

9. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1991.