arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ríkisendurskoðun Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 715

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 86/1997, um Ríkisendurskoðun.

Flm.: Guðlaugur Þór Þórðarson, Birgir Ármannsson,

Bjarni Benediktsson, Sigurður Kári Kristjánsson.

1. gr.

2. og 3. mgr. 6. gr. laganna orðast svo:

Ríkisendurskoðun annast endurskoðun reikninga vegna samninga um rekstrarverkefni sem ríkið kann að gera við sveitarfélög eða einkaaðila og fela í sér að þeir annist lögboðna þjónustu er ríkissjóði ber að greiða fyrir.

Endurskoðun reikninga annarra stofnana, félaga og verkefna en getið er í 1. og 2. mgr. sem rekin eru á ábyrgð ríkissjóðs eða ríkissjóður á að hluta skal boðin út eftir ákvæðum laga um opinber innkaup og skal Ríkisendurskoðun í umboði Alþingis hafa umsjón með og annast slík útboð.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2005 og gilda um endurskoðun reikninga vegna rekstrarársins 2005 og síðar.

Greinargerð.

Í 6. gr. laga nr. 86/1997 er Ríkisendurskoðun falið að annast endurskoðun reikninga stofnana, félaga og sjóða sem rekin eru á ábyrgð ríkissjóðs. Þá er Ríkisendurskoðun jafnframt falin endurskoðun sérstakra rekstrarverkefna.

Flutningsmenn telja að Ríkisendurskoðun gegni mjög veigamiklu hlutverki og að stofnunin njóti almenns trausts bæði hjá hinu opinbera og meðal almennings. Á hinn bóginn má segja að Ríkisendurskoðun sinni nú ýmsum verkefnum sem aðrir geta unnið og jafnvel æskilegt að sjálfstætt starfandi endurskoðendur vinni. Eðlilegra þykir í því viðskiptaumhverfi sem ríkir á íslenskum markaði að endurskoðun reikninga félaga í eigu ríkissjóðs sem rekin eru sem sjálfstæðar einingar og mörg hver standa í samkeppni við einkaaðila og þar sem eignarhaldi félaga og stofnana er skipt milli ríkis og einkaaðila fari fram með sama hætti og almennt gerist, þ.e. að sjálfstætt starfandi endurskoðendur annist hana.

Af þeim sökum telja flutningsmenn rétt að leggja til breytingar á lögum um Ríkisendurskoðun.

Hluti þeirra sem 2. mgr. 6. gr. laganna nær til starfa á samkeppnismarkaði. Ekki verður séð að rök standi til þess að láta ríkisstofnun annast endurskoðun reikninga sem sjálfstætt starfandi löggiltir endurskoðendur geta sinnt.

Um endurskoðendur gilda lög nr. 18/1997 og um mörg verk þeirra gilda bindandi reglur og staðlar.

Því þarf vart að efast um að sjálfstætt starfandi endurskoðendur geti sinnt þeim verkum sem hér er lagt til að þeim verði falin.

Breytingarnar sem lagðar eru til miða að því að hluti þeirra verka sem Ríkisendurskoðun sinnir nú verði boðinn út. Flutningsmenn leggja til að útboð verkanna fari fram undir umsjá Ríkisendurskoðunar. Telja flutningsmenn útboð líklegustu leiðina til að ná fram hagræðingu samfara öðrum breytingum sem hér eru lagðar til.

Miðað er við að núgildandi ákvæði 3. mgr. 6. gr. laganna falli brott þar sem verkefnin sem Ríkisendurskoðanda er þar veitt heimild til að taka gjald fyrir skulu boðin út samkvæmt frumvarpinu.

Lagt er til að lögin öðlist gildi 1. janúar 2005 og taki til endurskoðunar reikninga frá og með rekstrarárinu 2005. Með því móti ætti Ríkisendurskoðun að vera skapað svigrúm til að bjóða út þjónustu í samræmi við efni laganna.
Hækkun útlánaramma Norræna fjárfestingarbankans Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 755

Frumvarp til laga um hækkun útlánaramma Norræna fjárfestingarbankans vegna norrænna fjárfestingarlána til verkefna utan Norðurlanda (PIL).

(Lagt fyrir Alþingi á 130. löggjafarþingi 2003–2004.)

1. gr.

Fjármálaráðherra fyrir hönd ríkissjóðs er heimilt að samþykkja hækkun útlánaramma Norræna fjárfestingarbankans vegna norrænna fjárfestingarlána til verkefna utan Norðurlanda (PIL) úr 3,3 milljörðum evra í 4,0 milljarða evra frá 1. júlí 2004.

2. gr.

Fjármálaráðherra fyrir hönd ríkissjóðs er heimilt að staðfesta nauðsynlegar breytingar á samþykktum bankans vegna hækkunarinnar.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Ráðherranefnd Norðurlanda sem fer með málefni Norræna fjárfestingarbankans samþykkti á fundi sínum 27. október 2003 að heimila bankanum að hækka útlánaramma vegna norrænna fjárfestingarlána til verkefna utan Norðurlandanna úr 3,3 milljörðum í 4,0 milljarða evra án þess þó að auka eigendaábyrgð vegna þessa útlánaflokks sem nú er 1,8 milljarðar evra.

Útlánarammi vegna þessa lánaflokks er nálægt því að vera fullnýttur og með því að auka hann getur bankinn haldið áfram að aðstoða við verkefnaútflutning norrænna fyrirtækja til hagsbóta bæði fyrir Norðurlönd og bankann. Reynslan af þessum lánum er mjög góð og engin útlánatöp hafa orðið. Bankinn mun sjálfur auka framlag sitt í afskriftasjóð vegna þessarar aukningar á útlánarammanum eins og gert var 1999 þegar hann var síðast aukinn.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Lagt er til að fjármálaráðherra fyrir hönd ríkissjóðs fái heimild til að samþykkja hækkun útlánaramma Norræna fjárfestingarbankans vegna norrænna fjárfestingarlána til verkefna utan Norðurlanda úr 3,3 milljörðum evra í 4,0 milljarða evra frá 1. júlí 2004. Ekki er gert ráð fyrir breytingum á ábyrgðum landanna við þessa hækkun heldur mun bankinn sjálfur auka framlag sitt í afskriftasjóð vegna aukningarinnar. Heildarábyrgð landanna verður því áfram 1,8 milljarðar evra og hlutur Íslands hinn sami og áður.

Um 2. gr.

Hér er lagt til að fjármálaráðherra fyrir hönd ríkissjóðs geti staðfest breytingar á samþykktum bankans í samræmi við 1. gr. frumvarpsins.

Um 3. gr.

Greinin þarfnast ekki skýringa.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um hækkun útlánaramma

Norræna fjárfestingarbankans vegna norrænna fjárfestingarlána til verkefna utan Norðurlanda (PIL).

Með frumvarpi þessu er lagt til að fjármálaráðherra, fyrir hönd ríkissjóðs, verði heimilt að samþykkja hækkun útlánaramma Norræna fjárfestingarbankans vegna norrænna fjárfestingarlána til verkefna utan Norðurlanda (PIL) úr 3,3 milljörðum evra í 4,0 milljarða evra frá 1. júlí 2004 og staðfesta nauðsynlegar breytingar á samþykktum bankans vegna hækkunarinnar.

Ekki verður séð að lögfesting frumvarpsins leiði til aukins kostnaðar eða aukinna skuldbindinga fyrir ríkissjóð því ekki er gert ráð fyrir auknum eigendaábyrgðum vegna þessa útlánaflokks heldur mun bankinn sjálfur auka framlag sitt í afskriftasjóð vegna hækkunarinnar.
Þróunarsjóður sjávarútvegsins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 786

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 92 24. maí 1994, um Þróunarsjóð sjávarútvegsins, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 130. löggjafarþingi 2003–2004.)

1. gr.

4. og 6. gr. laganna falla brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. september 2004.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Breytingar þær sem hér eru lagðar til eiga rætur að rekja til þess að á árinu 2002 samþykkti Alþingi breytingu á lögum nr. 38/1990, um stjórn fiskveiða, sem felur í sér að frá og með 1. september 2004 verður lagt sérstakt veiðigjald á eigendur skipa fyrir úthlutaðar veiðiheimildir eða landaðan afla þegar ekki er um úthlutun að ræða. Jafnframt var þess getið í greinargerð með frumvarpinu að þegar til greiðslu veiðigjalds kæmi væri við það miðað að niður féllu gjöld sem útgerðin greiddi og voru áætluð samkvæmt fjárlögum ársins 2002 um 850 millj. kr., þ.e. veiðieftirlitsgjald (226,5 millj. kr.) og þróunarsjóðsgjald (621 millj. kr.). Með frumvarpi þessu er lagt til að gjöld sem eigendur skipa hafa greitt í Þróunarsjóð sjávarútvegsins skv. 4. og 6. gr. laganna verði felld niður frá 1. september nk. Samkvæmt áætluðum efnahags- og rekstursreikningi Þróunarsjóðs fyrir árið 2003 var hrein eign sjóðsins um 318 millj. kr. í árslok 2003 og var það í fyrsta skipti frá sjóðsstofnun sem sjóðurinn sýnir jákvæðan höfuðstól. Gangi áætlanir Þróunarsjóðs fyrir árin 2003–2009 eftir má gera ráð fyrir að hrein eign sjóðsins verði um 370 millj. kr. í árslok 2009 er starfstíma hans lýkur samkvæmt lögunum.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 92/1994, um Þróunarsjóð sjávarútvegsins, með síðari breytingum.

Með frumvarpi þessu er lagt til að gjöldin sem eigendur skipa hafa greitt í Þróunarsjóð sjávarútvegsins skv. 4. og 6. gr. gildandi laga verði felld niður frá 1. september nk.

Verði frumvarpið óbreytt að lögum má gera ráð fyrir að innheimta á þróunarsjóðsgjaldi á aflamark lækki um 510 m.kr. frá áætlun fjárlaga sem gerði ráð fyrir 650 m.kr. innheimtu fyrir árið 2004. Einnig er gert ráð fyrir að tekjur sjóðsins vegna þróunarsjóðsgjalds á skip lækki um 2 m.kr. frá áætlun fjárlaga sem gerði ráð fyrir 92 m.kr. innheimtu. Gert er ráð fyrir að þessi gjöld falli niður árið 2005. Samkvæmt bráðabirgðauppgjöri var hrein eign Þróunarsjóðs 318 m.kr. í árslok 2003. Gangi áætlun Þróunarsjóðs eftir má gera ráð fyrir að hrein eign sjóðsins verði um 370 m.kr. í árslok 2009 er starfstíma hans lýkur samkvæmt lögum um Þróunarsjóð.
Veiðieftirlitsgjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 787

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 33 5. maí 2000, um veiðieftirlitsgjald, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 130. löggjafarþingi 2003–2004.)

1. gr.

2. gr. laganna orðast svo:

Gjöld samkvæmt lögum þessum renna til reksturs Fiskistofu.

2. gr.

Á undan orðinu „aflahlutdeildar“ í 3. gr. laganna kemur: sóknardaga.

3. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. september 2004.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Breytingar þær sem hér eru lagðar til eiga rætur að rekja til þess að á árinu 2002 samþykkti Alþingi breytingu á lögum nr. 38/1990, um stjórn fiskveiða, sem felur í sér að frá og með 1. september 2004 verður lagt sérstakt veiðigjald á eigendur skipa fyrir úthlutaðar veiðiheimildir eða landaðan afla þegar ekki er um úthlutun að ræða. Jafnframt var þess getið í greinargerð með frumvarpinu að þegar til greiðslu veiðigjalds kæmi væri við það miðað að niður féllu gjöld sem útgerðin greiddi og áætluð voru samkvæmt fjárlögum ársins 2002 að fjárhæð um 850 millj. kr., þ.e. veiðieftirlitsgjald (226,5 millj. kr. ) og þróunarsjóðsgjald (621 millj. kr.). Með frumvarpi þessu er lagt til að veiðieftirlitsgjaldið falli niður frá 1. september nk. Þar sem 2. gr. laganna fellur þar með niður þykir nauðsynlegt að árétta að gjöld sem innheimt eru samkvæmt lögunum renni til reksturs Fiskistofu.

Í 2. gr. er lagt til að innheimt verði sama gjald fyrir flutning á sóknardögum milli skipa og innheimt er fyrir flutning á aflahlutdeild og krókaaflahlutdeild enda sama vinna í því fólgin. Ekki hefur verið innheimt gjald fyrir flutning á sóknardögum milli skipa en nauðsynlegt er að það verði gert til að gæta samræmis milli aðila sem stunda fiskveiðar. Er því lagt til að umræddar breytingar verði gerðar á lögunum.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 33/2000, um veiðieftirlitsgjald, með síðari breytingum.

Með frumvarpinu er lagt til að veiðieftirlitsgjald falli niður frá 1. september nk. Einnig er lagt til að innheimt verði sama gjald vegna flutnings á sóknardögum milli skipa og innheimt er fyrir flutning á aflahlutdeild og krókaaflahlutdeild.

Verði frumvarpið óbreytt að lögum lækka tekjur ríkissjóðs af þessu gjaldi um 270 m.kr. frá áætlun fjárlaga sem gerði ráð fyrir 335 m.kr. fyrir árið 2004 og um 340 m.kr. frá og með árinu 2005. Þess má geta að frumvarpið er flutt í kjölfar upptöku veiðigjalds sem kemur í þess stað og mun renna í ríkissjóð frá og með sama tíma.
Atvinnuleysistryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 816

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um atvinnuleysistryggingar, nr. 12/1997, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 130. löggjafarþingi 2003–2004.)

1. gr.

Í stað „2.752 kr.“ í 1. mgr. 7. gr. laganna kemur: 4.096 kr.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi. Atvinnuleysisbætur skulu greiddar í samræmi við 1. gr. frá og með 1. mars 2004.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Þann 7. mars 2004 undirrituðu Starfsgreinasambandið og Flóabandalagið kjarasamninga við Samtök atvinnulífsins. Í 3. tölul. yfirlýsingar ríkisstjórnarinnar vegna þessara kjarasamninga frá sama degi segir svo:

„Ríkisstjórnin mun beita sér fyrir því að atvinnuleysisbætur hækki og verði frá 1. mars 2004 kr. 88.767 en hækki síðan um 3% 1. janúar 2005, 2,5% 1. janúar 2006 og um 2,25% 1. janúar 2007.“

Í 1. mgr. 7. gr. laga um atvinnuleysistryggingar, nr. 12/1997, með síðari breytingum, er meðal annars kveðið á um hámarksbætur atvinnuleysistrygginga. Í núgildandi ákvæði segir að hámarksbætur atvinnuleysistrygginga skuli nema 2.752 kr. á dag. Fjárhæð hámarksbóta kemur til endurskoðunar við afgreiðslu fjárlaga ár hvert með tilliti til þróunar launa, verðlags og efnahagsmála. Félagsmálaráðherra er þó heimilt, að fengnu samþykki ríkisstjórnar, að breyta bótafjárhæð ef verulegar breytingar verða á launaþróun og þjóðhagsforsendum frá afgreiðslu fjárlaga.

Breytingar hafa verið gerðar á hámarksbótum með auglýsingum félagsmálaráðherra sem tóku gildi

Í ljósi þess að fyrrgreind yfirlýsing ríkisstjórnarinnar felur í sér 11,3% hækkun á hámarksbótum atvinnuleysistrygginga er frumvarp þetta lagt fram.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Lagt er til að hámarksbætur atvinnuleysistrygginga verði 4.096 kr. á dag. Samsvarar sú hækkun fyrrgreindri yfirlýsingu ríkisstjórnarinnar.

Um 2. gr.

Gert er ráð fyrir að hækkun atvinnuleysisbóta taki gildi á sama tíma og umræddir kjarasamningar, þ.e. frá 1. mars 2004.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum um atvinnuleysistryggingar, nr. 12/1997, með síðari breytingum.

Í frumvarpinu er lagt til að hámarksbætur atvinnuleysistrygginga skuli nema 4.096 kr. á dag frá og með 1. mars 2004. Er það í samræmi við 3. tölul. yfirlýsingar ríkisstjórnarinnar vegna kjarasamninga Starfsgreinasambandsins og Flóabandalagsins sem undirritaðir voru 7. mars sl. Þar segir, að ríkisstjórnin muni beita sér fyrir því að atvinnuleysisbætur hækki og verði frá 1. mars 2004 kr. 88.767, en hækki síðan um 3% 1. janúar 2005, 2,5% 1. janúar 2006 og um 2,25% 1. janúar 2007.

Framangreind hækkun felur í sér 11,3% hækkun á hámarksbótum atvinnuleysistrygginga og eykur útgjöld Atvinnuleysistryggingasjóðs um 330 m.kr. á árinu 2004, en um 400 m.kr. miðað við heilt ár.
Gjald af áfengi og tóbaki Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 343

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 96/1995, um gjald af áfengi og tóbaki, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 29. mars.)

1. gr.

5. gr. laganna orðast svo:

Gjald af innfluttu áfengi skal greitt við tollafgreiðslu þess.

Af áfengi, sem framleitt er innan lands til sölu þar, reiknast gjald við sölu eða afhendingu vörunnar frá verksmiðju eða framleiðanda til kaupanda og skiptir ekki máli hvenær eða með hvaða hætti greiðsla fer fram.

Þeir sem skyldir eru til að innheimta gjald skv. 2. mgr. skulu ótilkvaddir greiða innheimtumanni ríkissjóðs í umdæmi því þar sem þeir eru heimilisfastir áfengisgjald sem þeim ber að standa skil á. Greiðslu skal fylgja skýrsla á þar til gerðu eyðublaði um hina gjaldskyldu sölu.

Fjármálaráðherra er heimilt að setja í reglugerð nánari ákvæði um innheimtu gjalds, þar á meðal að veita allt að tveggja vikna greiðslufrest og er þá hvert uppgjörstímabil tvær vikur, frá 1. til 15. hvers mánaðar og frá 16. til loka hvers mánaðar. Gjalddagi er annar virkur dagur eftir lok uppgjörstímabils.

2. gr.

Á eftir 5. gr. laganna kemur ný grein, 5. gr. a, svohljóðandi:

Sé áfengisgjald ekki greitt á gjalddaga, sbr. 5. gr., skal aðili sæta álagi til viðbótar því gjaldi sem honum ber að standa skil á. Sama gildir ef framleiðandi áfengis hefur ekki skilað áfengisgjaldsskýrslu eða henni verið ábótavant og áfengisgjald því áætlað, nema hann hafi greitt fyrir gjalddaga upphæð er til áætlunar svarar eða gefið fyrir lok kærufrests fullnægjandi skýringu á vafaatriðum.

Álag skv. 1. mgr. skal vera 1% af þeirri upphæð sem vangreidd er, fyrir hvern byrjaðan dag eftir gjalddaga, þó ekki hærra en 10%.

Sé áfengisgjald ekki greitt innan mánaðar frá gjalddaga skal greiða ríkissjóði dráttarvexti af því sem gjaldfallið er. Dráttarvextir skulu reiknaðir frá og með gjalddaga.

Verði vanskil á greiðslu áfengisgjalds skal tollstjóri synja innflytjanda eða framleiðanda áfengis um frekari greiðslufrest meðan vanskil vara.

Ef um er að ræða ítrekuð eða stórfelld vanskil á greiðslu áfengisgjalds, álags skv. 2. mgr. eða dráttarvaxta skv. 3. mgr. getur tollstjóri án fyrirvara stöðvað tollafgreiðslu á öðrum vörum til skuldara eða látið lögreglu stöðva atvinnurekstur skuldarans, m.a. með því að setja starfsstöðvar, skrifstofur, útsölur, tæki og vörur undir innsigli þar til full skil eru gerð, enda telji tollstjóri hagsmuni ríkissjóðs ekki verða tryggða með öðrum hætti.

3. gr.

1. mgr. 9. gr. laganna orðast svo:

Áfengis- og tóbaksverslun ríkisins leggur á og innheimtir tóbaksgjald af tóbaksvörum sem hafa verið fluttar hingað til lands eða framleiddar hér á landi.

4. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. júlí 2004.
Vernd, friðun og veiðar á villtum fuglum og spendýrum Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 836

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 64/1994, um vernd, friðun og veiðar á villtum fuglum og villtum spendýrum, með síðari breytingum.

Flm.: Mörður Árnason, Jóhanna Sigurðardóttir,

Einar Már Sigurðarson, Guðmundur Árni Stefánsson.

1. gr.

Við lögin bætist ákvæði til bráðabirgða sem orðast svo:

Óheimilt er að flytja út, bjóða til sölu eða selja rjúpur og rjúpnaafurðir, innlendar og innfluttar. Með sölu er átt við hvers konar afhendingu rjúpna og rjúpnaafurða gegn endurgjaldi. Gera má upptækar til ríkissjóðs rjúpur og rjúpnaafurðir sem boðnar eru til sölu eða eru seldar í bága við ákvæði þetta, svo og andvirði þeirrar sölu.

Ráðherra getur ef þurfa þykir sett reglugerð um hámarksveiði á hvern rjúpnaveiðimann.

Við ákvörðun um aflétting friðunar skal við það miðað að ekki séu veiddar fleiri en 30.000 rjúpur á hausti.

Ákvæði þetta fellur úr gildi 15. október 2006.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Í sumar leið tók umhverfisráðherra þá ákvörðun að nota ekki heimild sína í lögum nr. 64/1994 til að aflétta friðun á rjúpu. Miklar efasemdir hafa síðan vaknað um gildi þess að banna algerlega veiðar á rjúpu þau þrjú ár sem tiltekin voru og hefur verið bent á ýmsar aðrar leiðir til að létta veiðiálagi af rjúpnastofninum. Til að fara tvær þeirra leiða þarf breytingar á lögum. Með frumvarpinu er lagt til að Alþingi samþykki sölubann og veiti ráðherra heimild til kvótasetningar. Þessar ráðstafanir eru tímabundnar með sérstöku bráðabirgðaákvæði sem fellur úr gildi við lok þess þriggja ára verndar- og rannsóknartímabils sem hófst í haust.

Ljóst er að erfitt yrði að framfylgja sölubanni á íslenska rjúpu og rjúpnaafurðir ef leyfður yrði innflutningur, hvort heldur grænlenskrar og norrænnar fjallrjúpu eða dalrjúpu frá t.d. Skotlandi eða Rússlandi. Því er hér lagt til innflutningsbann samhliða sölubanninu.

Lögð er til talan 30.000 sem hámarksveiði á rjúpu ef ráðherra afléttir friðun haustið 2004 og 2005. Í greinargerð eftir Ólaf K. Nielsen „Um ástand rjúpnastofnsins“ frá Náttúrufræðistofnun Íslands, dags. 21. ágúst 2002, kemur fram að stofnunin taldi að minnka þyrfti veiði um 50%. Í öðrum textum frá stofnuninni er nefnd hlutfallstalan 50–75. Veiðistjórnunarsvið

Umhverfisstofnunar hefur nú upplýsingar um 78.177 veiddar rjúpur haustið 2002. Talið er að raunveiðin gæti verið um 82–83 þúsund. Rjúpnaveiði samkvæmt veiðikortum árið áður var um 101.000 fuglar og árið 2000 um 129.000 fuglar. Með hámarksveiðitölunni 30.000 er varúðarreglunni beitt gagnvart rjúpnastofninum í þeirri sveiflulægð sem nú stendur yfir.

Prentað upp.
Erfðafjárskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 924

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 14/2004, um erfðafjárskatt.

Frá meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar (PHB, KHG, BÁ, GunnB, DJ, ÖJ).

1. gr.

Við lögin bætist ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Ákvæði laga nr. 83/1984, um erfðafjárskatt, með síðari breytingum, skulu gilda um skipti á dánarbúum þeirra sem önduðust fyrir 1. apríl 2004, sbr. þó ákvæði 3. málsl. 21. gr. laga þessara.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Hinn 1. apríl sl. tóku gildi ný lög um erfðafjárskatt, nr. 14/2004. Gildistökuákvæði frumvarps til laganna miðaði að því að um skipti á dánarbúum þeirra sem önduðust fyrir 1. apríl 2004 skyldi fara eftir ákvæðum eldri laga nr. 83/1984, um erfðafjárskatt. Um skipti á dánarbúum þeirra sem andast 1. apríl 2004 og síðar skyldi fara eftir hinum nýju lögum um erfðafjárskatt.

Í meðförum þingsins var sú breyting gerð á gildistökuákvæðinu að nýjum málslið var bætt við greinina þess efnis að um skipti á dánarbúum þeirra er hafa heimild til setu í óskiptu búi skuli fara eftir ákvæðum laga nr. 14/2004. Er þessi nýi málsliður í raun undantekning frá þeirri meginreglu sem að framan greinir þess efnis að dánardægur ráði úrslitum um hvorum lögunum skuli beita. Ætlunin með þessari viðbót var að hún afmarkaðist við þá sem hafa heimild til setu í óskiptu búi. Ekki skiptir máli í þessu sambandi hvort heimildar til setu í óskiptu búi er aflað fyrir eða eftir 1. apríl 2004.

Eftir setningu laganna hafa vaknað spurningar um það hvort kveðið sé á um það með nægilega skýrum hætti í lögunum hvaða reglur gildi um skipti á dánarbúum þeirra sem önduðust fyrir 1. apríl 2004 í þeim tilvikum sem ekki er heimild til setu í óskiptu búi.

Með bráðabirgðaákvæði því sem hér er lagt til að bætt verði við lögin er leitast við að taka af öll tvímæli hvað varðar lagaskil milli eldri og nýrri laga um erfðafjárskatt. Með frumvarpinu er kveðið á um að lög nr. 83/1984, um erfðafjárskatt, með síðari breytingum, gildi um skipti á dánarbúum þeirra sem önduðust fyrir 1. apríl 2004. Gildir það hvort sem þau búskipti eru hafin eða ekki. Frá þessu er þó sú undantekning, sbr. 3. málsl. 21. gr. laga nr. 14/2004, að nýju lögin taka til búskipta þeirra er hafa heimild til setu í óskiptu búi, þótt andlát hafi verið fyrir 1. apríl 2004, fari búskiptin ekki fram fyrr en eftir gildistöku laganna.