arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 35

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, nr.

70/1996, með síðari breytingum (brottfall kröfu um ríkisborgararétt).

Flm.: Þorgerður K. Gunnarsdóttir, Jón Steindór Valdimarsson, Þorsteinn Víglundsson, Hanna Katrín Friðriksson.

1. gr.

4. tölul. 1. mgr. 6. gr. laganna fellur brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður flutt á 146. löggjafarþingi (289. mál) en hlaut ekki afgreiðslu. Með frumvarpi þessu er lagt til að felld verði brott sú almenna krafa laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins að ríkisstarfsmenn þurfi að hafa íslenskan ríkisborgararétt eða ríkisborgararétt frá öðru EES- eða EFTA-ríki eða Færeyjum.

Ákvæði 6. gr. laganna fjallar um almenn skilyrði til að fá skipun eða ráðningu í opinbert starf hjá ríkinu. Er með þessu frumvarpi lagt til að 4. tölul. 1. mgr. þeirrar greinar falli brott, en samkvæmt honum má aðeins ráða ríkisborgara annarra ríkja en framangreindra „ef sérstaklega stendur á“. Ákvæðið skiptir útlendingum á Íslandi í tvo hópa þar sem annar hópurinn hefur sömu tækifæri og Íslendingar til að starfa hjá ríkinu en hinn ekki. Rétt er að vekja athygli á að takmörkun 4. tölul. nær einnig til ríkisborgara frá löndum utan Evrópska efnahagssvæðisins sem fengið hafa ótímabundið dvalarleyfi á Íslandi eða dvalarleyfi sem ella mundi veita þeim heimild til að vinna viðkomandi starf. Að mati flutningsmanna frumvarpsins er reglan barn síns tíma og óþarflega íþyngjandi.

Ísland sker sig úr meðal norrænna ríkja hvað ákvæðið varðar. Hvorki í Svíþjóð, Danmörku, Noregi né Finnlandi er lengur að finna ákvæði sem þessi. Alls staðar eru störf hjá ríkinu aðgengileg þeim sem hafa tilskilin atvinnuleyfi.

Eðli málsins samkvæmt er víða gerð krafa um tungumálakunnáttu o.fl. þess háttar til að gegna tilteknum störfum og hróflar þetta frumvarp ekki við því að sett séu slík málefnaleg skilyrði við veitingu starfa hjá ríkinu. Þá er ekki lagt til að gerðar verði breytingar á þeirri kröfu 20. gr. stjórnarskrárinnar að embættismenn skuli vera íslenskir ríkisborgarar, en til embættismanna heyra m.a. dómarar og lögreglumenn, sbr. 22. gr. laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins.
Höfundalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 36

Frumvarp til laga um breytingu á höfundalögum, nr. 73/1972 (sjálfvirk gagnagreining).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Halldóra Mogensen, Helgi Hrafn Gunnarsson, Jón Þór Ólafsson, Smári McCarthy, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir.

1. gr.

Á eftir 11. gr. a laganna kemur ný grein, 11. gr. b, svohljóðandi:

Heimilt er án endurgjalds að gera rafræn eintök af verki sem nýtur höfundaréttar, enda sé tilgangur slíkra eintaka að útbúa sjálfvirkar gagnagreiningar og vinnsla málfræðilegra og tölfræðilegra upplýsinga. Óheimilt er að nota slík eintök í öðrum tilgangi.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Framboð rafrænna gagna, þar á meðal vísindagreina, fer ört vaxandi. Áætlað er að fleiri en 2,5 milljónir ritrýndra fræðigreina á ensku séu nú birtar á hverju ári. Fyrir vikið er orðið erfitt fyrir rannsakendur að komast sjálfir yfir allt efni á tilteknu rannsóknarsviði. Þess í stað notast þeir í auknum mæli við sjálfvirka gagnagreiningu tölva (e. „data mining“ eða „data analysis“) til að sækja gagnlegar upplýsingar úr stórum gagnasöfnum. Sjálfvirk gagnagreining gerir rannsakendum einnig kleift að finna ýmiss konar fylgni og mynstur sem ella væri erfitt að greina.

Sjálfvirk gagnagreining krefst þess almennt að gerð séu afrit af þeim gögnum sem á að skoða. Torsótt væri fyrir rannsakendur að afla í hvert sinn samþykkis fyrir því frá öllum rétthöfum efnis í gagnasafni sem geta hæglega hlaupið á þúsundum. Því er aðkallandi að veita undanþágu frá einkarétti höfunda til eintakagerðar vegna sjálfvirkrar gagnagreiningar í þágu tækniþróunar og vísindarannsókna.

Miklar framfarir hafa verið á undanförnum árum í máltækni. Ein helsta hindrun sem máltækni stendur frammi fyrir er takmarkaður aðgangur að efni fyrir tölvur til úrvinnslu. Þetta frumvarp leggur til að hægt verði að gera rafræn eintök af verkum sem njóta höfundaréttar til þess að vinna úr þeim málfræðilegar og tölfræðilegar upplýsingar.
Almannatryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 38

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um almannatryggingar, nr.

100/2007 (frítekjumark vegna atvinnutekna við útreikning tekjutryggingar).

Flm.: Halldóra Mogensen, Björn Leví Gunnarsson, Helgi Hrafn Gunnarsson, Jón Þór Ólafsson, Smári McCarthy, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir.

1. gr.

Í stað „300.000 kr.“ í b-lið 2. mgr. 16. gr. laganna kemur: 1.315.200 kr.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2018.

Greinargerð.

Meðal greiðslna sem örorkulífeyrisþegar hljóta er svonefnd tekjutrygging, en mælt er fyrir um hana í 22. gr. laga nr. 100/2007, um almannatryggingar. Tekjutrygging er greiðslur sem skal greiða þegar tekjur eru undir ákveðnu marki, svonefndu frítekjumarki. Við ákvörðun á því hvort einstaklingur eigi rétt á tekjutryggingu er litið til allra tekna hans að undanskildum greiðslum frá Tryggingastofnun, húsaleigubótum og fjárhagsaðstoð sveitarfélaga. Samkvæmt b-lið 2. mgr. 16. gr. laga um almannatryggingar skulu tekjur lífeyrisþega af atvinnu hafa áhrif við útreikning á fjárhæð tekjutryggingar skv. 22. gr., sbr. þó 4. mgr. Þá segir að örorkulífeyrisþegi skuli hafa 300.000 kr. frítekjumark vegna atvinnutekna við útreikning tekjutryggingar. Með þessu er kveðið á um grunnupphæð frítekjumarks vegna atvinnutekna, en undanfarin ár hefur hækkun frítekjumarks verið haldið við með setningu bráðabirgðaákvæða. Raunverulegt frítekjumark hefur frá 2009 verið 1.315.200 kr., en sú fjárhæð hefur verið endurnýjuð árlega með setningu nýs bráðabirgðaákvæðis.

Bág kjör örorkulífeyrisþega hafa mikið verið til umræðu undanfarin missiri. Möguleiki þeirra til að afla sér aukinna tekna án viðamikilla skerðinga skiptir miklu máli. Í þeirri venju sem hér hefur myndast, að ár hvert séu sett ný lög sem framlengja bráðabirgðaákvæði sem kveður á um hærra frítekjumark, felst gífurleg óvissa og óöryggi. Þegar slíkt óöryggi snýr að atvinnuaðstæðum manna er vegið að möguleikum þeirra til að sjá sjálfum sér og fjölskyldu sinni farborða. Margir öryrkjar hafa lýst því yfir að þetta fyrirkomulag valdi þeim miklum kvíða þar sem tekjuöflun þeirra er ekki örugg. Það er óásættanlegt að óvissu um réttindi þessa hóps sé viðhaldið með þessum hætti. Nauðsynlegt er að tryggja fyrirsjáanleika í tekjuöflun þeirra sem þiggja örorkulífeyri. Með ákvæði samkvæmt frumvarpi þessu væri fyrirsjáanleiki tryggður, auk þess sem óvissu og óöryggi væri eytt.

Þar sem að þessi aðgerð felur ekki í sér breytingu frá núverandi fyrirkomulagi, einungis varanlega lögfestingu þess, mun samþykkt frumvarpsins ekki fela í sér aukinn kostnað ríkissjóðs og því er ekki þörf á að fjalla sérstaklega um hann.

Með frumvarpinu er upphæð frítekjumarks sem kveðið er á um í b-lið 2. mgr. 16. gr. laganna hækkuð úr 300.000 kr. í 1.315.200 kr., og sú upphæð sem hingað til hefur verið endurnýjuð ár frá ári með bráðabirgðaákvæði lögfest varanlega.
Almannatryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 51

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um almannatryggingar, nr.

100/2007, með síðari breytingum (afnám skerðingar ellilífeyris vegna atvinnutekna).

Flm.: Inga Sæland, Guðmundur Ingi Kristinsson, Karl Gauti Hjaltason, Ólafur Ísleifsson.

1. gr.

Á eftir 3. málsl. 1. mgr. 23. gr. laganna kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Þá skulu atvinnutekjur ellilífeyrisþega ekki skerða ellilífeyri.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2018 og koma til framkvæmda 1. febrúar 2018.

Greinargerð.

Með lögum nr. 116/2016, um breytingar á lögum um almannatryggingar og fleiri lögum, var m.a. gerð sú breyting á ellilífeyriskerfi almannatrygginga að öll sértæk frítekjumörk vegna einstakra tegunda tekna voru afnumin. Var þess í stað lögfest eitt almennt frítekjumark sem nemur 25.000 kr. á mánuði og gildir það um allar tekjur ellilífeyrisþega, óháð tegund þeirra. Eftir samþykkt laganna hefur komið fram gagnrýni á þessa breytingu að því er atvinnutekjur varðar og hafa komið fram kröfur af hálfu hagsmunasamtaka aldraðra og fleiri aðila um að afnema skerðingar á atvinnutekjur eldri borgara.

Dr. Haukur Arnþórsson vann greinargerð um fjárhagslega stöðu aldraðra fyrir Félag eldri borgara í Reykjavík og ritaði grein um þá rannsókn sína í Morgunblaðið 23. nóvember sl. Þar kemur fram að afnám skerðinga á lífeyrisgreiðslur vegna atvinnutekna þurfi ekki að fela í sér aukin útgjöld fyrir ríkissjóð og það sé vel hugsanlegt að ríkissjóður gæti haft fjárhagslegan ávinning af aðgerðinni.

Óumdeilt er að áframhaldandi vinna eftir að ellilífeyrisaldri er náð eykur möguleika aldraðra til að bæta kjör sín, einkum þeirra sem lægstar hafa tekjurnar. Þá hafa rannsóknir sýnt fram á að vinna og virkni á efri árum stuðlar að betri heilsu, dregur úr einangrun og hefur almennt mikið félagslegt gildi fyrir eldri borgara. Því er lagt til að greiðslur til ellilífeyrisþega verði ekki skertar vegna atvinnutekna skv. 23. gr. laga um almannatryggingar.
Sveitarstjórnarlög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 613

Frumvarp til laga um breytingu á sveitarstjórnarlögum, nr. 138/2011, með síðari breytingum (framlenging bráðabirgðaákvæðis).

Frá umhverfis- og samgöngunefnd.

1. gr.

Við ákvæði til bráðabirgða V í lögunum bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Ákvæði þetta gildir til 31. maí 2023.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta er lagt fram af umhverfis- og samgöngunefnd með stuðningi áheyrnarfulltrúa í nefndinni.

Með frumvarpinu er gildistími ákvæðis til bráðabirgða V í sveitarstjórnarlögum, nr. 138/2011, framlengdur til næstu fimm ára en að óbreyttu hefði ákvæðið fallið úr gildi 31. maí 2018. Ákvæðið kveður á um að ráðherra, í þeim tilgangi að styðja við framkvæmd lýðræðis í sveitarfélögum, geti, að beiðni viðkomandi sveitarstjórnar, heimilað að íbúakosning á grundvelli X. kafla sveitarstjórnarlaga fari eingöngu fram með rafrænum hætti og að kjörskrá vegna íbúakosninga verði rafræn. Heimildinni var bætt við sveitarstjórnarlög með lögum nr. 28/2013 en markmið laganna var m.a. að efla rafrænt lýðræði og lýðræðisþátttöku íbúa.

Nefndinni barst erindi frá Sambandi íslenskra sveitarfélaga þar sem greint er frá því að sveitarfélagið Árborg hafi 14. maí 2018 óskað eftir því við samgöngu- og sveitarstjórnarráðuneytið að fá að halda rafræna íbúakosningu um breytingu á aðal- og deiliskipulagi miðbæjar Selfoss eftir undirskriftasöfnun íbúa í sveitarfélaginu. Nauðsynlegt sé að bregðast við og framlengja umrætt lagaákvæði til a.m.k. næstu fimm ára svo að unnt sé að nýta það til frekari þróunar rafræns samráðs og lýðræðis bæði við stjórnun og ákvarðanatöku í sveitarfélögum og á landsvísu. Tekur nefndin undir þau sjónarmið Sambands íslenskra sveitarfélaga og leggur til að ákvæði laganna verði framlengt um fimm ár.
Meðferð sakamála Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 628

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um meðferð sakamála, nr.

88/2008, með síðari breytingum (áfrýjun dóms til Landsréttar eftir endurupptöku máls).

Frá allsherjar- og menntamálanefnd.

1. gr.

Í stað orðsins „Hæstaréttar“ í 2. mgr. 189. gr. og 3. mgr. 191. gr. laganna kemur: Landsréttar.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í XXIX. kafla laga um meðferð sakamála, nr. 88/2008, er kveðið á um endurupptöku útivistarmáls í héraði og þar á meðal heimild til þess að áfrýja dómi eftir endurupptöku máls, sbr. 2. mgr. 189. gr. og 3. mgr. 191. gr. laganna. Við samþykkt laga um breytingu á lögum um meðferð einkamála og lögum um meðferð sakamála (millidómstig), nr. 49/2016, láðist að gera breytingar á framangreindum ákvæðum þannig að Landsréttur kæmi í stað Hæstaréttar í þessum efnum, sbr. 44. gr. frumvarpsins sem varð að lögum nr. 49/2016. Nauðsynlegt er að bregðast við þessum annmarka og er því lagt til með frumvarpi þessu að áfrýjunardómstóll skv. XXIX. kafla laga um meðferð sakamála sé Landsréttur, enda hefur sá dómstóll tekið við hlutverki Hæstaréttar í þessum efnum.

Í frumvarpinu felast engin álitaefni hvorki varðandi samræmi við stjórnarskrá né alþjóðlegar skuldbindingar. Þá hefur frumvarpið engan kostnað í för með sér fyrir ríkissjóð.
Skil menningarverðmæta til annarra landa Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 466

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um skil menningarverðmæta til annarra landa, nr. 57/2011, með síðari breytingum (frestir).

(Eftir 2. umræðu, 6. júní.)

1. gr.

Í stað orðsins „tveggja“ í 1. málsl. 4. mgr. 6. gr. laganna kemur: sex.

2. gr.

Í stað orðanna „eitt ár er liðið“ í 1. málsl. 3. mgr. 8. gr. laganna kemur: þrjú ár eru liðin.

3. gr.

Í stað dagsetningarinnar „1. janúar 1995“ í 9. gr. laganna kemur: 1. janúar 1993.

4. gr.

Við 15. gr. laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Tilskipun Evrópuþingsins og ráðsins 2014/60/ESB frá 15. maí 2014 leysir af hólmi tilskipun 93/7/EBE um að skila menningarminjum sem hafa verið fluttar ólöglega frá yfirráðasvæði aðildarríkis, sem vísað er til í tölulið 2, XXVIII. kafla, II. viðauka og tölulið 3, X. viðauka samningsins um Evrópska efnahagssvæðið eins og honum var breytt með ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 121/2016 frá 3. júní 2016.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

6. gr.

Breytingar á öðrum lögum.

Við gildistöku laga þessara verða eftirfarandi breytingar á lögum nr. 80/2012, um menningarminjar, með síðari breytingum:

a. Á eftir orðunum „tilskipun ráðsins“ í 1. mgr. 50. gr. laganna kemur: 2014/60/ESB sem leysti af hólmi tilskipun.

b. Í stað dagsetningarinnar „1. janúar 1995“ í 2. mgr. 50. gr. laganna kemur: 1. janúar 1993.
Póst- og fjarskiptastofnun o.fl. Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 454

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Póst- og fjarskiptastofnun og lögum um fjarskipti (gjaldtaka fyrir tíðnir og alþjónusta).

(Eftir 2. umræðu, 7. júní.)

I. KAFLI

Breyting á lögum um Póst- og fjarskiptastofnun, nr. 69/2003, með síðari breytingum.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 14. gr. a laganna:

a. Við 4. tölul. 1. mgr. bætist nýr stafliður, svohljóðandi:

c. Fyrir hvert MHz við afnot af 64–66, 71–76 og 81–86 GHz

83 kr.

b. Við 4. tölul. 1. mgr. bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Ekki skal taka gjald skv. a- og b-lið þessa töluliðar þegar fastasamband er notað sem heimtaug fyrir heimili og fyrirtæki.

c. 5. tölul. 1. mgr. orðast svo: Almenn farnet (t.d. GSM, 3G, 4G og 5G).

a. Fyrir hvert MHz undir 2300 MHz

256.500 kr.

b. Fyrir hvert MHz milli 2300 MHz og 10 GHz

128.250 kr.

c. Fyrir hvert MHz yfir 10 GHz

25.650 kr.

d. B-liður 2. mgr. orðast svo: Gjaldsvæði 2: Höfuðborgarsvæðið (Hafnarfjörður, Kópavogur, Garðabær, Reykjavík, Seltjarnarnes og Mosfellsbær).

II. KAFLI

Breyting á lögum um fjarskipti, 81/2003, með síðari breytingum.

2. gr.

Við 3. gr. laganna bætist eftirfarandi orðskýring í viðeigandi stafrófsröð: Nothæf internetþjónusta: Virkni, gæði og tæknilegir eiginleikar sem internetþjónusta skal að lágmarki búa yfir þannig að þjónustan geti komið notendum að gagni í daglegu lífi. Lágmarksvirkni, gæði og tæknilegir eiginleikar internetþjónustu eru nánar tilgreindir í reglugerð ráðherra.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 19. gr. laganna:

a. Í stað 1. málsl. 3. mgr. koma tveir nýir málsliðir, svohljóðandi: Til alþjónustu telst m.a. símaþjónusta og þjónusta við öryrkja eða notendur með sérstakar samfélagslegar þarfir og gagnaflutningsþjónusta sem tryggir nothæfa internetþjónustu. Þjónustutegundir alþjónustu eru ekki bundnar tiltekinni tækni.

b. 5. mgr. fellur brott.

4. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 2. mgr. 20. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „fyrir alþjónustu“ í 1. málsl. kemur: alþjónustuveitanda.

b. 2. málsl. fellur brott.

5. gr.

2. málsl. 1. mgr. 21. gr. laganna orðast svo: Stofnunin metur umsókn alþjónustuveitanda og skal við útreikninga á kostnaði við alþjónustu m.a. taka mið af markaðsávinningi af því að veita þjónustuna.

6. gr.

Á undan orðunum „í kjölfar útboðs“ í 1. mgr. 23. gr. laganna kemur: eftir atvikum.

7. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Veiðigjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 648

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um veiðigjald, nr. 74/2012 (veiðigjald 2018).

Frá atvinnuveganefnd.

1. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Þrátt fyrir önnur ákvæði þessara laga, m.a. 8. og 9. gr., skal veiðigjald á landaðan afla, frá og með 1. september til 31. desember 2018, nema í krónum á hvert kílógramm óslægðs afla þeim fjárhæðum sem hér segir:

Veiðigjald annarra nytjastofna en í töflunni greinir er 1,03 kr. á hvert kílógramm óslægðs afla. Veiðigjald fyrir hval er sem hér segir: Langreyður 51.440 kr. og hrefna 8.230 kr. Veiðigjald á sjávargróður er: 514 kr. á hvert landað tonn klóþangs, hrossaþara og stórþara (blautvigt).

Hver gjaldskyldur aðili á rétt á því að veittur sé 20% afsláttur af fyrstu 1,58 millj. kr. álagðs veiðigjalds og 15% afsláttur af næstu 1,58 millj. kr. álagningar, vegna afla sem landað er frá 1. september til 31. desember 2018.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Fyrirmælum annarra ákvæða laganna verður beitt við framkvæmd laga þessara, þótt lögin falli að öðru leyti úr gildi 31. desember 2018.

Greinargerð.

Lög um veiðigjald falla úr gildi 31. desember nk. og að óbreyttu stendur engin lagaheimild til álagningar veiðigjalds á landaðan afla í botnfiski frá 1. september nk. Með frumvarpi þessu er því lagt til að veiðigjald fiskveiðiársins 2017/2018 verði framlengt óbreytt, þannig að það gildi út almanaksárið 2018.

Unnið hefur verið að frumvarpi um heildarendurskoðun laga um veiðigjald í atvinnuvega- og nýsköpunarráðuneytinu með atbeina veiðigjaldsnefndar. Gert er ráð fyrir því að ráðherra mæli fyrir því frumvarpi næsta haust.

Sú tafla sem stendur í 1. gr. þessa frumvarps er tekin óbreytt úr reglugerð nr. 310/2018 um breytingu á reglugerð nr. 637/2017 um fjárhæð, álagningu og innheimtu veiðigjalda fiskveiðiárið 2017/18. Þannig verður veiðigjaldið, sem áður segir, óbreytt út almanaksárið 2018. Í 3. mgr. 1. gr. frumvarpsins er lagt til að svonefndur persónuafsláttur verði einnig óbreyttur, að teknu tilliti til gildistíma frumvarpsins.

Verði frumvarp þetta að lögum má gróft áætla tekjur ríkissjóðs af veiðigjaldi tímabilsins 1. september til ársloka 2018 sem þriðjung af tekjum ríkissjóðs af veiðigjaldi fiskveiðiársins 2017/2018, þ.e. að tekjurnar muni nema um 3,6 milljörðum kr.
Aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 565

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, nr. 64/2006, með síðari breytingum (sýndarfé og stafræn veski).

(Eftir 2. umræðu, 8. júní.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 2. gr. laganna:

a. Við 1. mgr. bætast tveir nýir stafliðir, o- og p-liður, svohljóðandi:

o. Þjónustuveitendur sem bjóða upp á viðskipti milli sýndarfjár, rafeyris og gjaldmiðla.

p. Þjónustuveitendur stafrænna veskja.

b. Í stað orðanna „m- og n-lið“ í 2. mgr. kemur: og m–p-lið.

2. gr.

Við 3. gr. laganna bætast þrír nýir töluliðir, 11.–13. tölul., svohljóðandi:

11.

Sýndarfé: Hvers konar stafrænt fé sem er hvorki rafeyrir í skilningi laga um útgáfu og meðferð rafeyris né gjaldmiðill.

12.

Gjaldmiðill: Seðlar, mynt og aðrir gjaldmiðlar sem seðlabankar eða aðrir til þess bærir opinberir aðilar gefa út og er viðurkenndur lögmæltur gjaldmiðill.

13.

Þjónustuveitandi stafrænna veskja: Einstaklingur eða lögaðili sem býður upp á vörsluþjónustu á auðkennum sýndarfjár, hvort sem er með hugbúnaði, kerfi eða annars konar miðli til að halda utan um, geyma og flytja sýndarfé.

3. gr.

Í stað orðanna „m- og n-lið“ í 1. mgr. 25. gr. laganna kemur: og m–p-lið.

4. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 25. gr. a laganna:

a. Á eftir orðinu „verðmætasendingarþjónustu“ í 1. mgr. kemur: og þjónustuveitendur sem bjóða upp á viðskipti milli sýndarfjár, rafeyris og gjaldmiðla og þjónustuveitendur stafrænna veskja.

b. Fyrirsögn greinarinnar orðast svo: Skráningarskylda.

5. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Þjónustuveitendur sem við gildistöku þessa ákvæðis bjóða upp á viðskipti milli sýndarfjár, rafeyris og gjaldmiðla og þjónustuveitendur stafrænna veskja skulu óska eftir skráningu hjá Fjármálaeftirlitinu samkvæmt lögum þessum eigi síðar en einum mánuði frá gildistöku þessa ákvæðis.

Fjármálaeftirlitið skal taka afstöðu til skráningarinnar innan 30 daga eftir að umsókn berst.

6. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Kosningar til Alþingis Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 89

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um kosningar til Alþingis, nr.

24/2000 (kosningarréttur).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Halldóra Mogensen, Helgi Hrafn Gunnarsson, Jón Þór Ólafsson, Smári McCarthy, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir.

1. gr.

2. mgr. 1. gr. laganna orðast svo:

Íslenskur ríkisborgari, sem náð hefur 18 ára aldri og átt hefur lögheimili hér á landi, á og kosningarrétt hafi hann sótt um það samkvæmt nánari reglum í 2. gr.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 2. gr. laganna:

a. Orðið „b-lið“ í 1. málsl. 1. mgr. fellur brott.

b. 4. málsl. 1. mgr. fellur brott.

c. Orðin „í fjögur ár“ í 6. málsl. 1. mgr. falla brott.

d. 2. mgr. fellur brott.

3. gr.

Orðið „b-lið“ í 3. mgr. 27. gr. laganna fellur brott.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpinu er lagt til að íslenskir ríkisborgarar sem búsettir eru erlendis verði teknir á kjörskrá ef þeir leggja fram fullnægjandi umsókn um kosningarrétt. Með því fyrirkomulagi verður horfið frá þeirri framkvæmd sem nú gildir að íslenskur ríkisborgari sem hefur átt lögheimili hér á landi þurfi að sækja sérstaklega um að halda kosningarrétti sínum þegar liðin eru átta ár eða meira frá því að viðkomandi ríkisborgari flutti af landi brott, en ákvörðun um að einhver skuli þannig tekinn á kjörskrá gildir í fjögur ár. Með því er lagt til að í stað þess þurfi íslenskur ríkisborgari sem hefur flutt til útlanda aðeins að sækja um að viðhalda kosningarrétti sínum einu sinni. Flutningsmenn telja að verði frumvarpið samþykkt muni það spara kjósanda og Þjóðskrá Íslands þónokkra pappírsvinnu og einfalda umstang í kringum kjörskrá.