arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Málefni aldraðra Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 295

921. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um málefni aldraðra, nr. 82/1989, með síðari breytingum, og lögum nr. 40/1991, um félagsþjónustu sveitarfélaga.

(Eftir 2. umr., 8. apríl.)

Breyting á lögum nr. 82/1989, um málefni aldraðra.

1. gr.

Í stað orðsins „heilbrigðismálaráði“ í 1. mgr. og „heilbrigðismálaráðs“ í 2. mgr. 5. gr. laganna kemur: samstarfsráði heilsugæslustöðva og samstarfsráðs heilsugæslustöðva.

Á eftir 5. gr. laganna kemur ný grein, 5. gr. a, svohljóðandi:

Sveitarstjórnum á starfssvæði heilsugæslustöðvar er heimilt að kjósa sameiginlega fimm eða sjö manna öldrunarmálaráð sem annist verkefni öldrunarnefndar. Öldrunarmálaráð gerir tillögur um verkefni sín til hlutaðeigandi sveitarstjórna. Í starfi sínu skal öldrunarmálaráð hafa samvinnu við félagsmálanefndir eða félagsmálaráð hlutaðeigandi sveitarstjórna og stjórn heilsugæslustöðvar eftir því sem kostur er.

Ákvæði 3. og 4. mgr. 5. gr. gilda um öldrunarmálaráð eftir því sem við á.

Breyting á lögum nr. 40/1991, um félagsþjónustu sveitarfélaga.

2. gr.

Við 39. gr. laganna bætist ný málsgrein sem orðast svo:

Ákveði sveitarstjórn að fela sérstöku öldrunarmálaráði stjórn öldrunarmála, á grundvelli heimildar í lögum um málefni aldraðra, breytir það engu um þann rétt sem aldraðir eiga samkvæmt lögum þessum, þar á meðal hvað varðar málsmeðferð og málskot.

40. gr. laganna orðast svo:

Félagsmálanefnd, eða öldrunarmálaráð, skal leitast við að tryggja framboð á hentugu húsnæði fyrir aldraða og jafnframt skipuleggja félagslega heimaþjónustu.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Lyfjaverslun ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 121

952. Frumvarp til laga um stofnun hlutafélags um Lyfjaverslun ríkisins og heimild til sölu hlutabréfa í því félagi.

(Eftir 2. umr., 15. apríl.)

1. gr.

Stofna skal hlutafélag sem tekur við öllum eignum, skuldum og rekstri Lyfjaverslunar ríkisins.

2. gr.

Ríkissjóður er eigandi allra hlutabréfa félagsins við stofnun þess þrátt fyrir ákvæði laga nr. 32/1978, um hlutafélög, með síðari breytingum.

3. gr.

Fastráðnir starfsmenn Lyfjaverslunar ríkisins skulu hafa rétt til að starfa hjá nýja hlutafélaginu við stofnun þess og skal þeim boðin sambærileg staða hjá félaginu og þeir áður gegndu hjá Lyfjaverslun ríkisins. Ákvæði 14. gr. laga nr. 38/1954, um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, á því ekki við um þá starfsmenn.

4. gr.

Fjármálaráðherra annast undirbúning að stofnun félagsins og fer með eignarhlut ríkissjóðs í fyrirtækinu.

Fjármálaráðherra er heimilt að selja allt að helming hlutabréfa ríkissjóðs í félaginu. Að öðru leyti skal leita heimildar Alþingis til sölu. Við sölu hlutabréfa skal þess gætt að samkeppni verði tryggð á sviði dreifingar og framleiðslu lyfja.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi. Nýtt hlutafélag tekur til starfa 1. maí 1994.

Eftirfarandi breytingar á lögum nr. 76/1982, um lyfjadreifingu, með áorðnum breytingum, taka gildi 1. maí 1994:

Við 8. mgr. 3. gr. Í stað „Lyfjaverslun ríkisins“ kemur: lyfjaframleiðslufyrirtækjum.

Við 36. gr. Í stað „Lyfjaverslun ríkisins“ kemur: lyfjaheildsalar.

38. gr. fellur niður.

42.–46. gr. falla niður.

52.–53. gr. falla niður.

Þann 1. maí 1994 fellur úr gildi 1. mgr. 10. gr. laga nr. 38/1978, um ónæmisaðgerðir.

Ákvæði til bráðabirgða.

Ráðherra skal leggja fyrir Alþingi skýrslu um hvernig birgðahaldi fyrir Almannavarnir ríkisins, sem Lyfjaverslun ríkisins annaðist, verði háttað eftir stofnun hlutafélags skv. 1. gr. þannig að fullnægjandi öryggissjónarmiða sé gætt.
Evrópska efnahagssvæðið Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 538

994. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Evrópska efnahagssvæðið, nr. 2/1993, sbr. lög nr. 66/1993.

(Eftir 2. umr., 20. apríl.)

1. gr.

Á eftir 3. gr. laganna kemur ný grein sem verður 4. gr., svohljóðandi:

Birting breytinga og viðbóta við EES-samninginn í sérstöku blaði, sem gefið verður út á vegum útgáfumiðstöðvar EFTA, telst fullgild birting.

2. gr.

Í stað a-liðar 4. tölul. bókunar 1 við samninginn um Evrópska efnahagssvæðið, sbr. fskj. II við lög um Evrópska efnahagssvæðið, nr. 2/1993, kemur nýr a-liður, svohljóðandi:

Þegar aðildarríki EB ber að veita framkvæmdastjórn EB upplýsingar skal EFTA-ríki veita eftirlitsstofnun EFTA slíkar upplýsingar og hún koma þeim áleiðis til fastanefndar EFTA-ríkjanna. Hið sama gildir þegar þar til bær yfirvöld eiga að annast sendingu upplýsinga. Framkvæmdastjórn EB og eftirlitsstofnun EFTA skulu skiptast á upplýsingum sem þeim hafa borist frá aðildarríkjum EB eða EFTA-ríkjunum eða þar til bærum yfirvöldum.

3. gr.

Ákvæði 1. gr. laga þessara öðlast þegar gildi.

Ákvæði 2. gr. laga þessara öðlast gildi 1. júlí 1994 að því tilskildu að allar tilkynningar skv. 2. mgr. 103. gr. samningsins um Evrópska efnahagssvæðið hafi borist sameiginlegu EES-nefndinni. Eftir það öðlast 2. gr. laganna gildi fyrsta dag annars mánaðar eftir að síðasta tilkynningin berst EES-nefndinni.
Útflutningur hrossa Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 608

999. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 64/1958, um útflutning hrossa, með síðari breytingum.

Frá landbúnaðarnefnd.

1. gr.

3. mgr. 2. gr. laganna orðast svo:

Á tímabilinu frá 1. nóvember til 1. maí er óheimilt að flytja hross til útlanda nema í sérstökum gripaflutningaskipum eða með flugvélum enda hafi þau áður verið fóðruð inni á heyfóðri og skulu nánari reglur settar um það í reglugerð.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Útflutningur hrossa hefur aukist mjög mikið á undanförnum árum og hefur í raun tífaldast á síðasta áratug. Þessi aukni útflutningur hefur leitt af sér að nú eru mun fleiri hross flutt út á veturna og á vorin en áður var. Samhliða hefur orðið mikil breyting á allri flutningatækni, ekki síst í flutningi á lifandi dýrum. Aðbúnaður í flutningsförum fyrir hross hefur batnað mikið og flutningsför eru mun öruggari en áður var.

Hér er lagt til að lengdur verði um einn mánuð sá tími sem leyfilegt er að flytja hross með venjulegum áætlunarskipum. Þegar notast er við sérútbúna gáma við flutninginn er engin hætta á að aðbúnaður hrossanna sé verri en í gripaflutningaskipum og hvergi er slakað á kröfum um dýravernd. Þessir flutningar eru auk þess einn ódýrasti flutningsmátinn og geta því orðið til að auka útflutning hrossa og arð af honum enn frekar.
Forfallaþjónusta í sveitum Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 105

108. Frumvarp til laga um afnám laga nr. 35/1992, um forfallaþjónustu í sveitum o.fl.

(Lagt fyrir Alþingi á 118. löggjafarþingi 1994.)

1. gr.

Lög nr. 35 29. maí 1992, um forfallaþjónustu í sveitum, eru úr gildi felld.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 2. gr. laga nr. 41 15. maí 1990, um Búnaðarmálasjóð:

a .

Hlutfallstala skv. A-lið 2. gr. verður: 0,55%, í stað „0,75%“.

b .

Hlutfallstala skv. B-lið 2. gr. verður: 1,1%, í stað „1,5%“.

c .

Úr 1. mgr. 4. gr. falla niður orðin: „Til forfalla- og afleysingaþjónustu í sveitum, sbr. lög nr. 32/1979

. . .

0,200% 0,400%“.

d .

3. mgr. 4. gr. fellur brott.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Forfalla- og afleysingaþjónusta í sveitum hefur starfað í um fimmtán ár eða frá gildis töku laga nr. 32/1979. Núgildandi lög nr. 34/1992 takmarkast við forfallaþjónustu. Fram lag ríkissjóðs til starfseminnar hefur verið fellt niður um nokkurt skeið og starfsemin því eingöngu fjármögnuð með hluta af búnaðarmálasjóðsgjaldi, sbr. lög nr. 41/1990. Nú er leitað allra leiða til að létta álögum af landbúnaði í því skyni að lækka framleiðslukostn að. Samkvæmt lögum um Búnaðarmálasjóð, nr. 41/1990, hafa einstök búgreinafélög get að sagt sig frá forfallaþjónustunni. Öll búgreinafélög, önnur en sauðfjárbænda og loð dýraræktenda, hafa samþykkt að segja sig frá forfallaþjónustunni. Stjórn Stéttarsam bands bænda og búnaðarþing 1994 hafa lagt til að lögin verði endurskoðuð. Landbúnað arráðherra skipaði í maímánuði nefnd til að endurskoða lög nr. 35/1994, um forfallaþjón ustu í sveitum. Í nefndinni áttu sæti fulltrúar Búnaðarfélags Íslands og Stéttarsambands bænda, auk fulltrúa ráðherra. Lagði nefndin til að lögin yrðu afnumin og gerir 1. gr. frum varpsins ráð fyrir því. Í 2. gr. frumvarpsins er að finna nauðsynlegar breytingar á lögum nr. 41 15. maí 1990, vegna afnáms laga nr. 35/1992, varðandi innheimtu á búnaðarmála sjóðsgjaldi til forfallaþjónustunnar.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um afnám laga um forfallaþjónustu í sveitum o.fl.

Með frumvarpinu er lagt til afnám laga nr. 35/1992, um forfallaþjónustu í sveitum. Flest bú greinafélög hafa sagt sig frá forfallaþjónustunni en starfsemi hennar hefur verið fjármögnuð með hluta af búnaðarmálasjóðsgjaldi, sbr. lög nr. 41/1990, um Búnaðarmálasjóð. Með frum varpinu eru því einnig gerðar nauðsynlegar breytingar á lögum um Búnaðarmálasjóð. Ekki verður séð að frumvarpið feli í sér kostnaðarauka fyrir ríkissjóð.
Lyfjalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 130

135. Frumvarp til laga um breytingu á lyfjalögum, nr. 93/1994.

(Lagt fyrir Alþingi á 118. löggjafarþingi 1994.)

1. gr.

Við 2. mgr. 45. gr. laga nr. 93/1994 bætast tveir nýir málsliðir, sem verða 3. og 4. málsl., svohljóðandi: Einnig eru undanskilin ákvæði IX. kafla lyfjalaga, nr. 108/1984, 32.–38. gr., ásamt 4. tölul. 50. gr., er fjalla um verðlagningu lyfja og lyfjaverðlagsnefnd og ákvæði í II., III. og VI. kafla laga um lyfjadreifingu, nr. 76/1982, 2.–6. gr., 9.–13. gr. og 27.–34. gr., er fjalla um stofnun lyfjabúða, lyfsöluleyfi og undirstofnanir lyfjabúða. Þessi ákvæði lyfjalaga og laga um lyfjadreifingu falla úr gildi 1. nóvember 1995, sbr. 3. tölul. ákvæða til bráðabirgða.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. júlí 1994.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Um frumvarp þetta, sem lagt er fyrir Alþingi skv. 28. gr. stjórnarskrárinnar, vísast að öðru leyti til meðfylgjandi fylgiskjals.

Fylgiskjal.

Bráðabirgðalög um breytingu á lyfjalögum, nr. 93/1994.

FORSETI ÍSLANDS gjörir kunnugt: Heilbrigðis- og tryggingamálaráðherra hefur tjáð mér að við þingmeðferð lyfjalaga, nr. 93/1994, hafi verið ákveðið að fresta gildistöku VII. kafla laganna um stofnun lyfjabúða og lyfsöluleyfi og XIV. kafla laganna um lyfjaverð til 1. nóvember 1995, sbr. 3. tölul. ákvæða til bráðabirgða. Á hinn bóginn láðist að framlengja gildistíma sambærilegra ákvæða í IX. kafla lyfjalaga, nr. 108/1984, um verðlagningu lyfja og lyfjaverðlagsnefnd, og ákvæða í II., III. og VI. kafla laga um lyfjadreifingu, nr. 76/1982, um stofnun lyfjabúða, lyfsöluleyfi og undirstofnanir lyfjabúða.

Lyfjalög, nr. 93/1994, öðlast gildi 1. júlí 1994. Að óbreyttum þeim lögum munu við gildistöku þeirra engin lagaákvæði gilda um lyfjaverð, stofnun lyfjabúða og lyfsöluleyfi fram til 1. nóvember 1995.

Því ber brýna nauðsyn til að breyta 45. gr. lyfjalaga, nr. 93/1994, þannig að gildistími ákvæða lyfjalaga, nr. 108/1984, um lyfjaverð og laga um lyfjadreifingu, nr. 76/1982, um stofnun lyfjabúða, lyfsöluleyfi og undirstofnanir lyfjabúða, framlengist þar til ákvæði VII. og XIV. kafla laga nr. 93/1994 koma til framkvæmda 1. nóvember 1995.

Fyrir því eru hér með sett svofelld bráðabirgðalög skv. 28. gr. stjórnarskrárinnar:

1. gr.

Við 2. mgr. 45. gr. laga nr. 93/1994 bætast tveir nýir málsliðir, sem verða 3. og 4. málsl., svohljóðandi: Einnig eru undanskilin ákvæði IX. kafla lyfjalaga, nr. 108/1984, 32.–38. gr., ásamt 4. tölul. 50. gr. er fjalla um verðlagningu lyfja og lyfjaverðlagsnefnd og ákvæði í II., III. og VI. kafla laga um lyfjadreifingu, nr. 76/1982, 2.–6. gr., 9.–13. gr. og 27.–34. gr. er fjalla um stofnun lyfjabúða, lyfsöluleyfi og undirstofnanir lyfjabúða. Þessi ákvæði lyfjalaga og laga um lyfjadreifingu falla úr gildi 1. nóvember 1995, sbr. 3. tölul. ákvæða til bráðabirgða.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. júlí 1994.

Gjört í Reykjavík 28. júní 1994.

Vigdís Finnbogadóttir.

(L.S.)

_________________________

Guðmundur Árni Stefánsson.
Atvinnuleysistryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 18

18. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 93/1993, um atvinnuleysistryggingar, með síðari breytingum.

Flm.: Tómas Ingi Olrich, Valgerður Sverrisdóttir.

1. gr.

Við 18. gr. laganna bætist ný málsgrein, 3. mgr., svohljóðandi:

Stjórn Atvinnuleysistryggingasjóðs getur heimilað einstaklingum, sem verið hafa án atvinnu og á atvinnuleysisbótum í a.m.k. eitt ár, að stunda nám á bótum í allt að átta mánuði í senn í því skyni að bæta með varanlegu móti atvinnumöguleika sína með formlegri menntun, enda liggi fyrir rökstutt einstaklingsbundið mat og meðmæli þess efnis frá stjórn vinnumiðlunarskrifstofu í heimasveit.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Samkvæmt 18. gr. laga nr. 93/1993 er einstaklingi heimilt að stunda lengst átta vikna nám á atvinnuleysisbótum. Slík námskeið eru gagnleg en breyta í reynd litlu um forsendur til atvinnuleitar fyrir þann hóp atvinnulausra sem hafa ófullkomna grunnmenntun og hafa því orðið harðast úti. Með þeirri takmörkuðu og einstaklingsbundnu heimild, sem hér er lagt til að verði lögfest, er leitast við að opna leið til að nýta Atvinnuleysistryggingasjóð til þess að breyta verulega vinnuhorfum einstaklinga þar sem þessi leið þykir vænleg til árangurs.

Ljóst er að sú skipan, sem hér er gerð tillaga um, getur ekki orðið að almennri reglu, en heimild talin vera til bóta.

Frumvarp þetta var lagt fram á 117. löggjafarþingi og er nú endurflutt óbreytt.
Tollalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 24

24. Frumvarp til laga um breytingu á tollalögum, nr. 55/1987, með síðari breytingum.

Flm.: Guðmundur Hallvarðsson, Björn Bjarnason, Eyjólfur Konráð Jónsson,

Ingi Björn Albertsson, Sólveig Pétursdóttir, Lára Margrét Ragnarsdóttir,

Matthías Bjarnason, Einar K. Guðfinnsson,

Tómas Ingi Olrich, Egill Jónsson.

1. gr.

1. mgr. 79. gr. laganna orðast svo:

Fjármálaráðherra er heimilt að reka eða leyfa rekstur verslana með tollfrjálsar vörur, þar á meðal áfengi og tóbak, í flugstöðvum á Reykjavíkurflugvelli, Keflavíkurflugvelli, Akureyrarflugvelli, Sauðárkróksflugvelli og Egilsstaðaflugvelli í tengslum við farþegaflutning milli landa. Heimild þessi gildir einnig um sams konar rekstur í Reykjavíkurhöfn, Ísafjarðarhöfn, Akureyrarhöfn og Seyðisfjarðarhöfn. Birgðir slíkra verslana má geyma í tollfrjálsum birgðageymslum sem eingöngu eru ætlaðar til þeirra nota.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í 1. mgr. 79. gr. tollalaga er að finna heimild til þess að reka eða leyfa rekstur verslana með tollfrjálsar vörur í stærstu flugstöðvum landsins. Brýnt er vegna mikillar fjölgunar erlendra ferða-, fiski- og farmanna sem hafa viðkomu með skipum í ýmsum höfnum hér á landi að víkka út heimildina svo að hún nái einnig til helstu hafna landsins. Á síðasta sumri fjölgaði mjög mikið þeim skemmtiferðaskipum sem sigldu til landsins. Flest þessara skipa hafa skamma viðdvöl í höfn og því er nauðsynlegt að bæði farþegar og áhafnir þeirra hafi möguleika á að versla í tollfrjálsri verslun sem býður upp á fjölbreytt vöruúrval og er í tengslum við hafnarbakka. Enn fremur hefur aukist gífurlega sá fjöldi erlendra fiskiskipa sem leita til hafnar vegna ýmiss konar þjónustu. Það er enginn vafi á að áhafnir þeirra munu nýta sér þann möguleika sem tollfrjáls verslun býður upp á. Þannig munu slíkar tollfrjálsar verslanir auka tekjumöguleika þjóðarinnar og skapa ný atvinnutækifæri þar sem selja mætti, jafnframt erlendum varningi, hvers konar íslenskar vörur sem þá yrðu undanþegnar virðisaukaskatti. Tollfrjálsar verslanir eru víða erlendis í tengslum við hafnir og er varningur, sem keyptur er þar, ekki borinn um borð af kaupanda heldur sér viðkomandi verslun um að flytja varninginn um borð í skipið. Sá háttur mundi einnig verða hafður á hérlendis og rekstrarleyfishafi gerður ábyrgur fyrir því að rétt sé að málum staðið í hvívetna.
Fjöleignarhús Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 247

288. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjöleignarhús, nr. 26/1994.

Flm.: Anna Ólafsdóttir Björnsson, Gísli S. Einarsson, Guðný Guðbjörnsdóttir,

Guðrún Helgadóttir, Ingi Björn Albertsson, Matthías Bjarnason,

Pétur Bjarnason, Valgerður Gunnarsdóttir.

1. gr.

13. tölul. A-liðar 41. gr. laganna orðast svo: Um að halda megi hunda og/eða ketti í húsinu ef íbúum stafar heilsufarsleg hætta af því samkvæmt vottorði læknis. Þegar hús skiptist í aðgreinda hluta nægir samþykki þeirra eigenda sem hafa sameiginlegan inngang, stigagang eða annað sameiginlegt húsrými.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1995.

Greinargerð.

Lög um fjöleignarhús voru samþykkt á Alþingi 23. mars 1994 og taka gildi 1. janúar 1995. Í þeim er að finna mörg nýmæli, m.a. ákvæði um bann við katta- og hundahaldi, nema að fengnu samþykki allra eigenda í húsinu. Ákvæðinu var bætt inn í frumvarpið á síðustu stigum umfjöllunar á Alþingi að beiðni samtaka astma- og ofnæmissjúklinga, en aðrir hlutaðeigandi munu ekki hafa fengið tækifæri til að segja sitt álit á því. Sjónarmið dýraeigenda voru þar með fyrir borð borin.

Í skýringum með þessari tillögu til breytinga á frumvarpinu sagði: „Tillagan byggist fyrst og fremst á að nokkuð er um að börn og fullorðnir hafi ofnæmi fyrir þessum dýrum. Getur slíkt ofnæmi haft það alvarleg áhrif að fólk geti jafnvel þurft að flytja úr eigin íbúðarhúsnæði gangi ekki að fá skilning sameigenda á þessu vandamáli. Er breytingunum ætlað að koma í veg fyrir slíkar aðstæður.“ Engar upplýsingar eru gefnar um tíðni slíkra tilvika og engin dæmi nefnd, hvorki í nefndaráliti né í umræðum á Alþingi.

Ákvæðið var að sjálfsögðu sett af góðum hug og umhyggju fyrir ofnæmissjúklingum, en við nánari athugun telja flutningsmenn að það hafi ekki fengið nógu vandaða umfjöllun. Eins og ákvæðið er nú opnar það í rauninni fyrir andstöðu gegn katta- og hundahaldi af hvaða ástæðu sem er. Engin skilyrði eru sett þess efnis að bannið þurfi að rökstyðja með heilsufarslegum ástæðum. Það nægir að einn íbúi segi nei og hann þarf ekki að tilgreina neina ástæðu. Það er því ljóst að með þessu ákvæði er réttur dýraeigenda ekki virtur og hugsanlega verið að bjóða heim misnotkun af hendi þeirra sem af einhverjum ástæðum hafa andúð á þessum dýrum.

Flutningsmenn hafa skilning á því að taka þarf fullt tillit til þess ef heilsu einhvers er hætta búin af návist dýra. Réttlát lagasetning verður hins vegar að byggjast á tilliti til allra sem lagasetningin varðar, ekki bara sumra. Framangreint er auðvelt að leiðrétta ef skilningur og vilji er fyrir hendi.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Í 41. gr. er fjallað um reglur um töku ákvarðana um sameiginleg málefni í fjöleignarhúsum. A-liður greinarinnar fjallar um þær ákvarðanir sem þurfa samþykki allra eigenda, og er í 13. tölul. fjallað um hunda- og kattahald. Hér er lögð til sú breyting að bætt verði við fyrri málslið 13. tölul.: ef íbúum stafar heilsufarsleg hætta af því samkvæmt vottorði læknis.

Um 2. gr.

Greinin þarfnast ekki skýringar.
Þingsköp Alþingis Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 263

312. Frumvarp til laga um breyting á lögum um þingsköp Alþingis, nr. 55/1991, með síðari breytingum.

Flm.: Jóhannes Geir Sigurgeirsson.

1. gr.

Aftan við 2. mgr. 36. gr. laganna kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Lagafrumvörp, sem varða breytingar á skattalöggjöf, skal leggja fram eigi síðar en sex mánuðum áður en þau eiga að taka gildi.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Um langt árabil hefur sú óheppilega venja ríkt á Alþingi að breytingar á lögum um skattheimtu ríkisins og sveitarfélaga eru unnar í tímaþröng rétt fyrir gildistöku laganna. Oftast er þetta bein afleiðing þess að frumvörp eru ekki lögð fram fyrr en á síðustu stundu.

Það má öllum vera ljóst að hér er um ófullnægjandi vinnubrögð að ræða. Kemur þar bæði til að Alþingi gefst ekki tóm til þess að vinna að málunum sem skyldi og oft er hér um að ræða flókna löggjöf sem gerir miklar kröfur til þeirra sem eiga að vinna eftir henni.

Hér er lagt til að frumvörp til laga um skattalagabreytingar verði lögð fram eigi síðar en sex mánuðum fyrir gildistöku þeirra. Þetta þýðir í raun að frumvarp að skattalagabreytingu, sem taka á gildi um áramót, verður að fá þinglega meðferð á næstliðnu vorþingi og frumvörp, sem verða að lögum á haustþingi, taka í fyrsta lagi gildi 1. apríl á næsta ári.

Með þeim breytingum sem hér eru lagðar til yrði höfuðverkefni Alþingis á haustþingi, hvað varðar fjármál ríkisins, að vinna að fjárlögum samkvæmt fyrirliggjandi tekjuramma.
Húsnæðisstofnun ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 276

332. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Húsnæðisstofnun ríkisins, nr. 97/1993, með síðari breytingum.

Flm.: Anna Ólafsdóttir Björnsson, Guðrún J. Halldórsdóttir,

Kristín Ástgeirsdóttir, Kristín Einarsdóttir,

Jóna Valgerður Kristjánsdóttir.

1. gr.

Á eftir 1. mgr. 79. gr. laganna kemur ný málsgrein er orðast svo:

Breytist aðstæður kaupanda verulega er heimilt að endurmeta ákvörðun um vexti lána hans hvenær sem er á samningstímanum sæki kaupandi um það.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Þegar lög um Húsnæðisstofnun ríkisins voru endurskoðuð ítarlega fyrir fjórum árum var tekin sú ákvörðun að endurskoða vexti á félagslegum íbúðum eftir sex ár með tilliti til tekna og eigna íbúðarkaupanda. Ef hann fór yfir ákveðin tekju- og/eða eignamörk átti hann að greiða sömu vexti og voru á öðrum húsnæðislánum. Hins vegar var ekkert svigrúm til að lækka vextina aftur ef breytingar urðu á högum íbúðarkaupanda til hins verra á nýjan leik. Þegar lög þessi voru endurskoðuð hafði atvinnuleysi lítt stungið sér niður hér á landi og raunveruleiki flestra var sá að bættur fjárhagur væri í flestum tilvikum varanlegur. Miðað við þann raunveruleika var þetta ákvæði sett í lögin. Nú eru aðstæður breyttar í þjóðfélaginu. Dæmi eru um að fólk, sem fór yfir tekju- og/eða eignamörk að sex árum liðnum frá húsnæðiskaupum, sé nú atvinnulaust og eigi fullt í fangi með að standa í skilum með afborganir af húsnæði sínu þótt í félagslega kerfinu sé. Það hefur enn minni möguleika á að greiða fulla vexti af lánum sínum. Því býðst sjaldan önnur úrlausn en greiðsluerfiðleikalán. Sú lausn er skammgóður vermir, enda hefur það sýnt sig að helmingur slíkra lána var í vanskilum undir árslok 1994. Ýmsir þeirra sem búa við atvinnuleysi og berjast fyrir því að halda húsnæði sínu gætu ráðið við að greiða vexti þá sem bjóðast í félagslega íbúðakerfinu í takt við raunverulegar tekjur og eignir. Því benda flutningsmenn frumvarpsins á þessa réttlátu leiðréttingu sem unnt er að gera innan gildandi kerfis án mikilla vandkvæða en til ómældra hagsbóta fyrir þá sem standa höllum fæti vegna tekjurýrnunar og eru með skuldabagga á bakinu vegna íbúðakaupa.
Heilbrigðisþjónusta Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 280

347. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 86/1991, um breytingu á lögum nr. 97/1990, um heilbrigðisþjón ustu, sbr. lög nr. 110/1992 og lög nr. 128/1993.

Frá heilbrigðis- og trygginganefnd.

1. gr.

Eftirtaldar breytingar verða á 1. gr. laganna (1. tölul. ákvæða til bráðabirgða):

a .

Í stað ártalsins „1994“ í 1. málsl. kemur: 1995.

b .

Í stað orðanna „1. janúar 1995“ í 4. málsl. kemur: 1. janúar 1996.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Samkvæmt ákvæðum til bráðabirgða í lögum nr. 97/1990, um heilbrigðisþjónustu, var gert ráð fyrir að frá og með 1. janúar 1991 yrði heilsugæslustarfi í Reykjavík og starfsemi Heilsuverndarstöðvar Reykjavíkur þannig háttað að lög nr. 44/1955, heilsuverndarlög, sbr. lög nr. 28/1957, yrðu óþörf og féllu því úr gildi. Hins vegar vannst ekki tími til að ganga frá nauðsynlegum breytingum á heilbrigðisþjónustulögunum varðandi starfsemi Heilsu verndarstöðvarinnar fyrir árslok 1991 og var því með lögum nr. 86/1991 veittur eins árs frestur til viðbótar því sem upphaflega var ákveðið í lögunum. Í heilbrigðis- og trygginga málaráðuneytinu er nú unnið að endurskoðun frumvarpsins, en fyrir liggur að ekki verður unnt að afgreiða það fyrir áramót. Því er með þessu frumvarpi lagt til að bráðabirgða ákvæði laganna um heilbrigðisþjónustu verði breytt á þann veg að veittur verði eins árs frestur til viðbótar til að ganga frá lögum um framtíðarhlutverk Heilsuverndarstöðvarinnar.