arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Grunnskóli Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 636

Frumvarp til laga um breyting á lögum um grunnskóla, nr. 66/1995.

Flm.: Svavar Gestsson, Sigríður Jóhannesdóttir, Margrét Frímannsdóttir,

Ögmundur Jónasson, Steingrímur J. Sigfússon.

1. gr.

Á eftir 56. gr. koma þrjár nýjar greinar, svohljóðandi:

a. (57. gr.)

Öll börn eiga rétt á skólagöngu samkvæmt lögum þessum, sbr. 1. gr. Sveitarstjórn er skylt að tryggja barni skólavist sem næst dvalarheimili þess og að tryggja því flutning til og frá skóla þegar um lengri veg er að fara. Nú koma upp deilur milli sveitarfélaga um það í hvaða skóla barn skuli ganga og hvaða sveitarfélag skuli bera kostnað af skólavist barnsins og skal þá úrskurðarnefnd kveða upp úrskurð um málið, sbr. 58. gr.

b. (58. gr.)

Menntamálaráðherra skipar þriggja manna úrskurðarnefnd sem fjallar um deilumál milli sveitarfélaga sem upp kunna að koma vegna framkvæmda á lögum þessum. Skipunartími nefndarinnar er fjögur ár í senn. Skulu tveir nefndarmenn skipaðir samkvæmt tilnefningu Sam bands íslenskra sveitarfélaga en sá þriðji skipaður án tilnefningar og er hann formaður nefnd arinnar. Úrskurðir nefndarinnar eru endanlegir á stjórnsýslusviði.

c. (59. gr.)

Þegar um er að ræða skólagöngu barna sem hafa verið vistuð fjarri lögheimilum sínum á vegum barnaverndarnefnda eða hliðstæðra aðila skal menntamálaráðuneytið greiða kostnað af dvöl barnsins þar til úrskurðarnefnd skv. 58. gr. hefur fellt úrskurð sinn.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Að undanförnu hefur komið í ljós að mikið vantar á að ákvæði grunnskólalaga varðandi rétt barna til skólavistar séu nægilega skýr þegar barn er vistað fjarri lögheimili sínu á fóstur heimili. Þetta frumvarp hefur þann tilgang að skipuð verði úrskurðarnefnd sem geti fellt úrskurði í slíkum málum, en þar til nefndin hefur fellt sinn úrskurð greiði menntamálaráðu neytið kostnað af skólagöngu barnsins til viðkomandi sveitarfélags. Með lögfestingu þessa frumvarps væri komið í veg fyrir það að börn yrðu langtímum saman leiksoppar kerfisins eins og dæmi eru um og meðal annars hefur verið greint frá í fjölmiðlum að undanförnu. Fumvarpið gerir ráð fyrir að þrjár nýjar greinar bætist við grunnskólalögin og að þar verði kveðið á um skýlausan rétt barnsins, um úrskurðarferlið og loks um að menntamálaráðuneytið borgi kostnaðinn uns úrskurður er felldur.
Lögreglulög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 442

Frumvarp til laga um breyting á lögreglulögum, nr. 90 13. júní 1996, sbr. lög nr. 83 27. maí 1997 (samstarf lögregluliða, valnefnd Lögregluskólans o.fl.) .

(Eftir 2. umr., 31. mars.)

1. gr.

Orðin „deildin skal rannsaka mál vegna kæra á hendur lögreglumönnum vegna brots í starfi“ í b-lið 2. mgr. 5. gr. laganna falla brott.

2. gr.

A-liður 4. mgr. 7. gr. laganna orðast svo: Ríkislögreglustjóri getur ákveðið að höfðu sam ráði við lögreglustjóra að lögreglulið í einu umdæmi skuli tímabundið gegna lögreglustörfum í öðru umdæmi og ákveður þá jafnframt hver skuli fara með stjórn þess. Dómsmálaráðherra getur samkvæmt tillögu ríkislögreglustjóra kveðið á um skipulagt samstarf lögregluliða við framkvæmd og stjórnun ákveðinna löggæsluverkefna og miðlun mannafla milli lögregluliða á tilteknu svæði til að gæta almannaöryggis og halda uppi lögum og reglu. Þá getur ráðherra samkvæmt tillögu ríkislögreglustjóra falið lögreglustjórum tímabundið tiltekin löggæslu verkefni utan síns umdæmis ef hagfellt þykir vegna staðhátta.

3. gr.

Í stað orðanna „Skipshafnir varðskipa“ í 3. mgr. 9. gr. laganna kemur: Áhafnir varðskipa og gæsluflugvéla.

4. gr.

3. mgr. 13. gr. laganna orðast svo:

3. Við framkvæmd starfa sinna skulu handhafar lögregluvalds bera á sér sérstök skilríki. Ráðherra ákveður útlit, efni og notkun lögregluskilríkja með reglugerð.

5. gr.

3. og 4. mgr. 28. gr. laganna, sbr. 31. gr. laga nr. 83 27. maí 1997, orðast svo:

3. Dómsmálaráðherra skipar yfirlögregluþjóna og aðstoðaryfirlögregluþjóna til fimm ára í senn. Ríkislögreglustjóri skipar aðra lögreglumenn til fimm ára í senn. Hver sá sem skipaður er til lögreglustarfa skal hafa lokið prófi frá Lögregluskóla ríkisins. Ráðherra setur í reglugerð nánari fyrirmæli um starfsstig innan lögreglunnar.

4. Ríkislögreglustjóri getur heimilað lögreglustjóra að ráða mann tímabundið til lögreglu starfa vegna orlofstöku, veikinda- eða slysaforfalla eða tímabundinna leyfa lögreglumanna þó að hann hafi ekki lokið prófi frá Lögregluskóla ríkisins, enda fullnægi hann skilyrðum 2. mgr. 38. gr. laganna og enginn með próf frá Lögregluskóla ríkisins er tiltækur í stöðuna.

6. gr.

35. gr. laganna orðast svo:

Kæru á hendur starfsmanni lögreglu fyrir ætlað refsivert brot við framkvæmd starfa hans skal beina til ríkissaksóknara og fer hann með rannsókn málsins.

Við meðferð slíkra mála getur ríkissaksóknari beitt þeim heimildum sem lögregla hefur endranær.

Lögreglu ber að veita ríkissaksóknara aðstoð við rannsókn mála samkvæmt þessari grein eftir því sem óskað er.

7. gr.

Við lögin bætist ný grein, 45. gr., svohljóðandi:

Undanþága frá aldursskilyrði.

Valnefnd Lögregluskóla ríkisins er heimilt, til ársloka 1998, að undanþiggja umsækjendur, sem voru lausráðnir eða ráðnir tímabundið til lögreglustarfa í tíð eldri laga, aldursskilyrði a-liðar 2. mgr. 38. gr.

8. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Jöfnun á námskostnaði Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 645

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um ráðstafanir til jöfnunar á námskostnaði, nr. 23/1989.

Flm.: Svanfríður Jónasdóttir.

1. gr.

Síðari málsliður 2. gr. laganna orðast svo: Réttur til styrks fellur niður ef nemandi nýtir rétt sinn til töku námsláns.

2.

gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. ágúst 1998.

Greinargerð.

Lög um framhaldsskóla taka til alls skólastarfs á því skólastigi sem tekur við af skyldu námsstigi og allt til háskólastigs. Þessir skólar eru: fjölbrautaskólar, iðn- og verkmennta skólar og menntaskólar, svo og skólar sem veita sérhæft nám á framhaldsskólastigi.

Réttur nemenda til námsstuðnings í formi styrkja eða námslána er hins vegar mjög misjafn á þessu skólastigi. Þannig eiga nemendur sem stunda svokallað sérnám rétt á námsláni en geta ekki fengið svokallaðan dreifbýlisstyrk. Þeir nemendur sem stunda bóknám á framhalds skólastigi eiga hins vegar ekki rétt á námslánum en geta eftir atvikum fengið dreifbýlisstyrk. Þannig getur það gerst að nemendur hvor á sinni braut í sama skóla eigi gjörólíkan rétt þótt aðstæður séu að öðru leyti hinar sömu.

Vegna eðlis sérnámsins, m.a. þess að fólk er gjarna eldra þegar það hefur slíkt nám, er eðlilegt að nemendur í slíku námi eigi rétt á námsláni. Það er jafnframt ljóst að hluti nemenda vildi gjarnan eiga kost á dreifbýlisstyrk á framhaldsskólaárunum og geta þannig átt óskertan rétt til námsláns síðar. Því þykir fara betur á því að snúa þessum réttindum við, þ.e. að allir sérnámsnemar sem að öðru leyti uppfylla skilyrði eigi rétt til dreifbýlisstyrk, nema þeir sem kjósa að taka námslán.

Í 1. gr. frumvarpsins er lagt til að það ákvæði falli brott sem kveður á um að framhalds skólanemendur eigi einungis kost á námsláni en ekki námsstyrk ef þeir stunda sérnám á fram haldsskólastigi samkvæmt skilgreiningu stjórnar Lánasjóðs íslenskra námsmanna. Þess í stað verði það val þessara nemenda hvort þeir taka námslán eða þiggja námsstyrk.

Lagt er til að lögin taki gildi með nýju skólaári, 1998–99.
Veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 651

Frumvarp til laga um breyting á lögum um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands, nr. 79/1997.

Flm.: Sturla Böðvarsson, Magnús Stefánsson,

Guðjón Guðmundsson, Gísli S. Einarsson.

1. gr.

Í stað orðanna „Tímabilið 1. september – 31. desember“ í upphafi 4. tölul. F-liðar 8. mgr. 5. gr. laganna kemur: Tímabilið 1. júní – 31. desember.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Á síðasta þingi voru samþykkt ný lög um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands, nr. 79/1997. Sjávarútvegsnefnd breytti frumvarpi sjávarútvegsráðherra nokkuð og var meðal annars bætt við nýju veiðihólfi í Breiðafirði fyrir báta í 3. flokki, sbr. 2. mgr. 5. gr. laganna, en að meg instefnu til falla í þann flokk fiskiskip sem eru styttri en 29 metrar og með lægri aflvísa en 1.600. Var það mjög mikilvæg breyting á frumvarpinu. Hins vegar var veiðitímabilið tak markað við tímabilið 1. september – 31. desember ár hvert. Þannig er öll sumarveiði útilokuð á svæðinu, en eins og gefur að skilja er mjög mikilvægt að geta nýtt þann árstíma til veiða. Ekki er skýrt í nefndaráliti sjávarútvegsnefndar á þskj. 1169 hvers vegna þessi tímamörk eru valin en vera kann að hér sé um misskilning að ræða sem nauðsynlegt er að leiðrétta. Þess má geta að bæði Útvegsmannafélag Snæfellsness og Landssamband íslenskra útvegsmanna hafa ályktað um að nauðsyn beri til að veiðitímabilið í hólfi F.4 á Breiðafirði hefjist 1. júní ár hvert í stað 1. september. Til leiðréttingar er í frumvarpinu gerð tillaga um að það verði frá 1. júní – 31. desember ár hvert fyrir skip í 3. flokki þannig að útgerðir minni fiskiskipa geti nýtt sér sumarið til veiða.
Almannatryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 657

Frumvarp til laga um breyt. á l. um almannatryggingar, nr. 117/1993, með síðari breytingum.

Flm.: Guðmundur Árni Stefánsson.

1. gr.

Við 5. mgr. 14. gr. laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Þó er tryggingaráði heimilt við sérstakar aðstæður að greiða því foreldri sem forræði hefur þótt viðvarandi framfærslu verði ekki við komið.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi en unnt að beita heimild skv. 1. gr. frá 1. janúar 1997.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að tryggingaráði verði veitt heimild til greiðslu barna lífeyris við sérstakar aðstæður. Mál Sophiu Hansen og dætra hennar skýrir hér málsaðstæður að fullu þar sem dætrum hennar var rænt en hún er með fullt forræði samkvæmt íslenskum úrskurði. Sophia hefur þannig ekki haft tök á að koma við beinni framfærslu þeim til handa þótt einlægur vilji hennar standi til þess. Allur hennar tími og fjármunir hafa farið í það að fá börnin aftur og eiga þess þannig kost að ala önn fyrir þeim.

Tryggingastofnun hefur hins vegar úrskurðað að ekki sé heimilt að greiða bæturnar. Má ætla að vísað sé í því sambandi til ákvæðis 5. mgr. 14. gr. laga um almannatryggingar. Með frumvarpi þessu er lagt til að framangreind heimild verði veitt þrátt fyrir ákvæði 5. mgr. 14. gr. laganna og jafnframt gert ráð fyrir að gildistími ákvæðisins miðist við ársbyrjun 1997.

Þó að hér sé vísað til máls Sophiu Hansen og dætra hennar er því miður ekki loku fyrir það skotið að fleiri sambærileg mál fyrirfinnist í fortíð, nútíð og framtíð. Með frumvarpi þessu er því gert mögulegt að gæta fyllsta réttlætis við slíkar aðstæður, a.m.k. hvað barna lífeyri varðar.
Samningar með tilkomu evrunnar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 556

Frumvarp til laga um áframhaldandi gildi samninga með tilkomu evrunnar.

(Eftir 2. umr., 15. apríl.)

Skilgreiningar.

1. gr.

Í lögum þessum merkir:

Evra: Gjaldmiðil þeirra ríkja Evrópusambandsins (ESB) sem taka upp sameiginlegan gjaldmiðil í samræmi við sáttmála ESB, sem undirritaður var 7. febrúar 1992.

EMU: Efnahags- og myntbandalag Evrópu.

Eka: Evrópureikningseiningu (European Currency Unit, ECU) sem myndar myntkörfu sem um er fjallað í reglum ESB nr. 3320/94 og í gildi er þegar evran verður tekin upp sem gjaldmiðill þátttökuríkja í EMU.

Eka sem vísað er til í samningi, skuldaskjali eða öðrum löggerningi og skilgreind er á sama hátt og segir í 1. mgr. skal metin sem ein eka á móti einni evru. Sé vísað til eku í samn ingi, skuldaskjali eða öðrum löggerningi án þess að eka sé skilgreind á þann hátt sem greinir í 1. mgr., skal líta svo á að um eku í skilningi 1. mgr. sé að ræða, nema sýnt sé fram á að annað hafi vakað fyrir aðilum að slíkum samningi, skuldaskjali eða öðrum löggerningi.

Áframhaldandi gildi samninga.

2. gr.

Sé greiðsluskylda samkvæmt samningi, skuldaskjali eða öðrum löggerningi í gjaldmiðli sem ekki verður lengur til sem sjálfstæður gjaldmiðill við tilkomu evrunnar skal evra koma í stað þess gjaldmiðils samkvæmt því hlutfalli sem ákveðið er í reglum ESB að gilda skuli.

Sé greiðsluskylda samkvæmt samningi, skuldaskjali eða öðrum löggerningi í eku mun ein evra koma í stað einnar eku samkvæmt reglum ESB.

Skuldbindingar þær sem lýst er í 1. og 2. mgr. er heimilt að efna í þeim gjaldmiðli eða gjaldmiðlum sem upphaflega hefur verið samið um í samningum, skuldaskjölum eða öðrum löggerningum sem þar eru greindir, svo fremi að þeir gjaldmiðlar séu þá lögmætir, eða evru en ekki í öðrum gjaldmiðlum.

3. gr.

Aðili að samningi, skuldaskjali eða öðrum löggerningi getur ekki borið fyrir sig að hann þurfi ekki að efna skuldbindingar sem í þeim felast og að hann hafi einhliða rétt til að breyta, segja upp eða gjaldfella slíka samninga, skuldaskjöl eða aðra löggerninga, vegna eftir greindra atriða:

a. Tilkomu evrunnar.

b. Að boðin sé fram evra til að efna skuldbindingar sem getið er í 1. og 2. mgr. 2. gr.

c. Að verðmæti skuldbindinga sé ákveðið í samræmi við 1. og 2. mgr. 2. gr.

d. Að útreikningi eða ákvörðun efnis eða greiðslumáta samnings, skuldaskjals eða annars löggernings vegna vaxta eða annarra atriða hafi verið breytt eða skipt út vegna tilkomu evrunnar og að evran komi þar í stað sem efnislega jafngildur gjaldmiðill.

Gildissvið.

4. gr.

Ákvæði laga þessara gilda um alla samninga, skuldaskjöl (þar með talin hlutabréf, arð miða, vaxtamiða og þess háttar) og aðra löggerninga hverju nafni sem nefnast, sem fela í sér greiðsluskyldu, hvort sem þeir eru gerðir í atvinnuskyni eða ekki.

Gildistaka.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Virðisaukaskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 689

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, með síðari breytingum.

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1. gr.

Við 2. mgr. 14. gr. laganna bætist nýr töluliður sem orðast svo: Aðgangur að vegamann virkjum.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í frumvarpi þessu er lagt til að skatthlutfall vegna gjaldtöku fyrir aðgang að vegamann virkjum verði 14%, en samkvæmt gildandi lögum er skatthlutfallið 24,5%. Verði frumvarp þetta að lögum mun ákvæðið taka til sölu á aðgangi að vegamannvirkjum án tillits til hverrar tegundar vegamannvirkið er að því tilskildu að seldur sé aðgangur að því. Frumvarp þetta er í samræmi við þingsályktunartillögu sem samþykkt var árið 1994, á 117. löggjafarþingi, um vegtengingu um utanverðan Hvalfjörð. Með lögum nr. 45/1990, um vegtengingu um utan verðan Hvalfjörð, var kveðið á um heimild til gjaldtöku af umferð um vegamannvirki sem reist yrði í því skyni að koma á vegtengingu um utanverðan Hvalfjörð. Í áðurnefndri þings ályktunartillögu var staðfestur samningur við hlutafélagið Spöl hf. um einkarétt til að annast undirbúning, fjármögnun, framkvæmdir og rekstur vegamannvirkis á viðskiptagrundvelli með gjaldtöku af umferð í tiltekinn tíma. Í áðurnefndum samningi er gert ráð fyrir að virðisauka skattur af umferðartekjum vegna reksturs Hvalfjarðarganganna verði ekki hærri en 14%.

Frumvarp þetta miðar að því að breyta 14. gr. laga nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, til samræmis við þær skyldur sem íslenska ríkið hefur tekist á hendur gagnvart Speli hf. Þar sem farið er að líða að því að lokið verði við þetta mannvirki er nauðsynlegt að Alþingi taki ákvörðun um þá breytingu á lögum um virðisaukaskatt að skatthlutfallið verði 14%.
Stofnun hlutafélaga um Landsbanka Íslands og Búnaðarbanka Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 690

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 50/1997, um stofnun hlutafélaga um Landsbanka Íslands og Bún aðarbanka Íslands.

Flm.: Ágúst Einarsson, Guðmundur Árni Stefánsson, Jóhanna Sigurðardóttir.

1. gr.

Við 9. gr. laganna bætist: þó þannig að við hvorn hlutafélagsbanka starfi ekki fleiri en einn bankastjóri.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í núgildandi lögum um Landsbanka Íslands hf. og Búnaðarbanka Íslands hf., sem voru af greidd á síðasta þingi, er kveðið á um ráðningu bankastjóra. Þótt ákvæðið geti átt við um einn eða fleiri bankastjóra er ljóst að vilji ríkisstjórnarinnar stóð til að hafa fleiri en einn bankastjóra, enda felldi meiri hlutinn breytingartillögu stjórnarandstöðunnar um að hafa að eins einn bankastjóra við Landsbanka Íslands og Búnaðarbanka Íslands.

Nú hefur viðskiptaráðherra og bankaráð Landsbankans ákveðið að ráða einn bankastjóra að bankanum í stað þriggja áður.

Flutningsmenn telja eðlilegt að lögin séu löguð að þessu og leggja því til í frumvarpinu að kveðið verði skýrt á um það að við bankana starfi aðeins einn bankastjóri. Stjórnarand stæðingar fagna því að stefna þeirra hafi náð fram að ganga, þ.e. að einungis einn banka stjóri starfi við Landsbanka Íslands hf. Eðlilegt er að sama gildi um Búnaðarbanka Íslands hf. og nær því frumvarpið til beggja bankanna.

Þingmenn úr þingflokki jafnaðarmanna munu einnig hafa forgöngu um breytingu á lögum um Seðlabanka Íslands þannig að einungis einn bankastjóri muni starfa við hann.
Fjárreiður ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 696

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 88 27. maí 1997, um fjárreiður ríkisins.

Flm.: Jóhanna Sigurðardóttir, Ágúst Einarsson, Bryndís Hlöðversdóttir,

Guðný Guðbjörnsdóttir, Ásta R. Jóhannesdóttir, Lúðvík Bergvinsson,

Kristín Halldórsdóttir, Ögmundur Jónasson.

1. gr.

Við 18. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Ársreikningi ríkisaðila skal fylgja sundurliðað yfirlit um launagreiðslur, bifreiða-, ferða- og risnukostnað. Sundurliðun einstakra þátta skal vera þannig:

1. Launagreiðslur:

a. Heildarlaunagreiðslur.

b. Föst yfirvinna.

c. Önnur yfirvinna.

d. Hlutfall yfirvinnu í heildarlaunagreiðslum.

e. Upplýsingar um starfsmannafjölda.

f. Starfskjör stjórnenda.

2. Bifreiðakostnaður:

a. Fjöldi ríkisbifreiða og rekstrarkostnaður þeirra.

b. Notkun bílaleigubifreiða.

c. Notkun leigubifreiða.

d. Greiðslur fyrir afnot af bifreiðum starfsmanna.

e. Bifreiðakostnaður stjórnenda.

3. Risnukostnaður:

a. Föst risna greidd einstökum starfsmönnum.

b. Risna greidd samkvæmt reikningi.

c. Sundurliðun á helstu þáttum risnu og helstu tilefni hennar.

4. Ferðakostnaður:

a. Ferðakostnaður innan lands, þar með talin sundurliðun á dagpeningum, gistikostnaði og ferðakostnaði.

b. Ferðakostnaður utan lands, þar með talin sundurliðun á dagpeningum, gistikostnaði og ferðakostnaði.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta er í samræmi við breytingar sem gerðar voru á lögum um Seðlabanka Íslands, Landsbanka Íslands, Búnaðarbanka Íslands og Útvegsbanka Íslands á árinu 1983, sbr. lög nr. 35–37/1983 og 39/1983. Með breytingunum var skylda sú sem felst í frum varpinu lögð á viðkomandi stofnanir. Þegar sett voru ný lög um viðskiptabanka, nr. 86/1986, og um Seðlabanka Íslands, nr. 36/1986, var slíkt ákvæði ekki í lögunum en var í reglugerð um ársreikninga bankanna sem sett var með stoð í lögunum. Þessi ákvæði er hins vegar ekki að finna í núgildandi reglugerð um ársreikninga bankanna. Í ljósi þeirrar umræðu sem átt hefur sér stað undanfarið um risnu-, ferða- og bifreiðakostnað og starfskjör stjórnenda Landsbanka Íslands hf. þykir eðlilegt að setja slík ákvæði á ný í íslenska löggjöf. Jafnframt verður að telja rétt að láta sambærileg ákvæði gilda um ársreikninga annarra ríkisaðila, eins og þeir eru skilgreindir samkvæmt lögunum, en með setningu laganna um fjárreiður ríkisins var fellt út ákvæði sem var í 79. gr. laga nr. 52/1966, um ríkisbókhald, gerð ríkisreiknings og fjárlaga, með síðari breytingum, sem laut að skyldu ráðuneyta og ríkisstofnana til að leggja fram yfirlit sambærilegt við það sem í frumvarpi þessu greinir.
Verðbréfaviðskipti Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 702

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um verðbréfaviðskipti, nr. 13/1996, sbr. lög nr. 35/1998.

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1. gr.

1. tölul. 3. gr. laganna orðast svo: Fyrirtækið sé hlutafélag. Þó er heimilt að starfrækja verðbréfamiðlun skv. 9. gr. sem einkahlutafélag. Sé um að ræða verðbréfafyrirtæki sem stundar starfsemi skv. 8. gr. skal innborgað hlutafé nema að lágmarki 65 milljónum króna en þó aldrei lægri fjárhæð en sem nemur 730.000 ECU miðað við opinbert viðmiðunargengi eins og það er skráð hverju sinni. Sé um að ræða verðbréfamiðlun sem stundar starfsemi skv. 9. gr. skal innborgað hlutafé nema að lágmarki 4,5 milljónum króna en þó aldrei lægri fjárhæð en sem nemur 50.000 ECU miðað við opinbert viðmiðunargengi eins og það er skráð hverju sinni, sbr. þó 2. mgr. 9. gr., en þá skal innborgað hlutafé nema að lágmarki 10 milljónum króna en þó aldrei lægri fjárhæð en sem nemur 125.000 ECU miðað við opinbert viðmiðunargengi eins og það er skráð hverju sinni. Fyrirtæki í verðbréfaþjónustu er óheimilt að hefja starfsemi fyrr en hlutafé hefur verið greitt að fullu í reiðufé.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Á haustþingi 1997 var lagt fram frumvarp til laga um starfsemi kauphalla og skipulegra tilboðsmarkaða. Því frumvarpi fylgdi frumvarp sem breytti lögum um verðbréfaviðskipti, nr. 13/1996. Frumvörpin urðu að lögum í byrjun apríl sl. Með framangreindri breytingu á lögum um verðbréfaviðskipti var 2. málsl. 1. tölul. 3. gr. laganna felldur brott en ákvæðið kvað á um að heimilt væri að starfrækja verðbréfamiðlun skv. 9. gr. laganna sem einkahlutafélag. Þar sem ekki var ætlunin að fella þennan málslið brott er frumvarp þetta lagt fram til leiðréttingar.
Stjórn fiskveiða og Þróunarsjóður sjávarútvegsins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 639

Frumvarp til laga um breytingar á lögum nr. 38 15. maí 1990, um stjórn fiskveiða, og lögum nr. 92 24. maí 1994, um Þróunarsjóð sjávarútvegsins, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 28. maí.)

I. KAFLI

Breyting á lögum nr. 38/1990, um stjórn fiskveiða.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 5. gr. laganna:

a. Á eftir 3. málsl. 2. mgr. kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Óheimilt er að flytja veiðileyfi frá báti sem stundar veiðar með þorskaflahámarki til báts sem stundar veiðar með tilteknum fjölda sóknardaga.

b. Á eftir 1. málsl. 5. mgr. kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Óheimilt er að flytja veiðileyfi frá báti sem stundar veiðar með þorskaflahámarki til báts sem stundar veiðar með tilteknum fjölda sóknardaga.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 6. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „sem leyfi hefur fengið til veiða með tilteknum fjölda sóknardaga“ í 6. málsl. 5. mgr. kemur: sem stundað hefur veiðar með tilteknum fjölda sóknardaga síðastliðin tvö fiskveiðiár.

b. Í stað orðsins „Veiðiferð“ í 3. málsl. 6. mgr. kemur: Sóknardegi.

II. KAFLI

Breyting á lögum nr. 92/1994, um Þróunarsjóð sjávarútvegsins.

3. gr.

Í stað orðanna „1. apríl 1998“ í 1. málsl. ákvæðis til bráðabirgða III í lögunum kemur: 1. október 1998.

III. KAFLI

Gildistaka.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.