arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Félagsleg aðstoð Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 776

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um félagslega aðstoð, nr. 99/2007 (bifreiðastyrkir).

Flm.: Guðmundur Steingrímsson, Björt Ólafsdóttir, Brynhildur Pétursdóttir, Óttarr Proppé, Páll Valur Björnsson og Róbert Marshall.

1. gr.

Við 10. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Styrkir og uppbætur til bifreiðakaupa og reksturs bifreiða skulu veitt óháð því hver annast að jafnaði akstur bifreiðanna, enda sé bifreiðin nýtt til aksturs með bótaþega. Óheimilt er að binda styrkveitingar því skilyrði að bótaþegi hafi sjálfur ökuréttindi eða einhver annar á heimili hans.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í reglugerð um styrki og uppbætur til hreyfihamlaðra einstaklinga vegna bifreiða, nr. 170/2009, er kveðið á um að slíka styrki megi aðeins veita ef bótaþegi hefur sjálfur ökuréttindi eða annar heimilismaður á lögheimili hans. Fjölmargt fólk sem fellur undir skilgreiningu laganna um mögulega bótaþega getur af augljósum ástæðum ekki öðlast ökuréttindi og er þar með útilokað frá þessum styrkveitingum. Bifreið getur engu að síður verið þessu fólki nauðsynleg þótt aðrir annist akstur hennar fyrir þeirra hönd. Að mati flutningsmanna er hér um óréttlæti og mismunun að ræða í reglugerð sem nauðsynlegt er að koma í veg fyrir í lögum. Það er jafnframt með öllu óásættanlegt að mati flutningsmanna að einstaklingar án ökuréttinda geti einungis fengið styrki til nauðsynlegra bifreiðakaupa ef þeir búa með manneskju sem hefur ökuréttindi. Það eru sjálfsögð mannréttindi hvers og eins að ákveða með hverjum, ef nokkrum, hann eða hún býr. Styrk til slíkra nauðþurfta, eins og bifreið oft er, má með öðrum orðum ekki binda því skilyrði að manneskja gefi eftir þann grundvallarrétt sinn að mega ákveða sjálf, óbundin og sjálfstæð, með hverjum, ef nokkrum, hún deilir lögheimili. Taka má dæmi til glöggvunar. Ein leið fyrir mögulega bótaþega til að fá styrk til bifreiðakaupa samkvæmt reglugerðinni er að maki þeirra hafi ökuréttindi. Það er vart réttlætanlegt að bótaþegi missi rétt sinn til slíkra styrkja komi til hjónaskilnaðar eða sambúðarslita.

Bent skal á í þessu samhengi að færst hefur mjög í vöxt, og á vonandi eftir að verða enn algengara, að fötluðu fólki sé kleift að njóta sjálfstæðs lífs með því að ráða til sín aðstoðarfólk. Aðstoðarfólkið er þá alla jafna með ökuréttindi og annast akstur bifreiðar heimilisins. Núgildandi reglugerðarákvæði útilokar fatlað fólk, sem vill lifa sjálfstæðu lífi með þessum hætti, frá bifreiðastyrkjum og uppbótum. Það er bæði röng velferðarstefna og mismunun sem ekki verður séð að eigi sér nokkra stoð í markmiðum eða efnisákvæðum laganna. Það er brýnt mannréttindamál að mati flutningsmanna að frumvarp þetta nái fram að ganga svo því óréttlæti sem allt of lengi hefur staðið óbreytt í reglugerð verði með öllu eytt.
Stjórn fiskveiða Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 786

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stjórn fiskveiða, nr. 116/2006, með síðari breytingum (byggðakvóti og framlenging bráðabirgðaákvæða).

Frá atvinnuveganefnd.

1. gr.

Á eftir 10. gr. laganna kemur nýtt ákvæði, 10. gr. a, svohljóðandi:

Byggðastofnun hefur til ráðstöfunar aflaheimildir sem ráðherra ákvarðar samkvæmt heimild í 5. mgr. 8. gr. til að styðja byggðarlög í alvarlegum og bráðum vanda vegna samdráttar í sjávarútvegi. Byggðastofnun getur gert samninga við fiskvinnslur eða útgerðarfélög til allt að sex ára í senn. Byggðastofnun skal hafa samráð við sveitarstjórn viðkomandi sveitarfélags áður en samningur er undirritaður. Aflaheimildir skulu vera í þorski, ýsu, steinbít og ufsa í hlutfalli við leyfðan heildarafla af þessum tegundum. Aflaheimildir þessar miðast við þorskígildi og skulu þær dregnar frá með sama hætti og greinir í 3. mgr. 8. gr. laganna, sbr. 5. mgr. sömu greinar. Ráðherra er heimilt, að fengnum tillögum Byggðastofnunar, að setja nánari ákvæði um framkvæmd þessa ákvæðis í reglugerð, svo sem efni samnings, skilyrði og tímalengd.

2. gr.

Ákvæði til bráðabirgða V, XIII, XIV og XV í lögunum falla brott.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á ákvæði til bráðabirgða VII í lögunum:

a. Í stað ártalanna „2014/2015“ í 1. málsl. 1. mgr., sbr. 10. gr. laga nr. 48/2014, kemur: 2016/2017.

b. Í stað orðanna „innan mánaðar“ í 2. málsl. 1. mgr., sbr. 2. gr. laga nr. 74/2010, kemur: mánuði.

4. gr.

Í stað ártalanna „2015/2016“ í 1. mgr. ákvæði til bráðabirgða VIII í lögunum kemur: 2016/2017.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í frumvarpi þessu eru lagðar til nokkarar breytingar á ákvæðum sem eru til bráðabirgða í lögunum. Í 1. gr. er lagt til að lögfest verði sem 10. gr. a laganna ákvæði um byggðakvóta Byggðastofnunar vegna brothættra byggða sem nú er í bráðabirgðaákvæði XIII. Jafnframt er lagt til að bráðabirgðaákvæðið falli brott. Reynslan hefur sýnt að þörf er á slíkum stuðningi fyrir þau byggðarlög sem flokkast sem brothætt byggðarlög og hefur þessi sérstaka úthlutun þótt skila góðum árangri.

Einnig er lagt til að þrjú önnur ákvæði til bráðabirgða í lögunum verði felld brott þar sem þau eiga ekki lengur við, þ.e. ákvæði til bráðabirgða V, XIV, XV. Í 3. gr. frumvarpsins er lagt til að framlengd sé til lok næsta fiskveiðiárs heimild ráðherra í ákvæði til bráðabirgða VII til að hafa afskipti af því þegar aflaheimildir eru framseldar eða þeim ráðstafað með öðrum hætti úr sveitarfélögum ef um er að ræða umtalsverðan hluta aflaheimilda viðkomandi sveitarfélags. Einnig er lagt til að orðalag í því ákvæði verði lagfært. Að lokum er lagt til að ákvæði VIII til bráðabirgða um heimild ráðherra til að ráðstafa síld, þ.e. sumargotssíld og norsk-íslenskri síld, gegn greiðslu verði framlengt til næsta fiskveiðiárs.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 801

Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

Frá allsherjar- og menntamálanefnd.

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

1. Ada Kozicka, f. 1999 í Póllandi.

2. Adam Kaminski, f. 1985 í Póllandi.

3. Anne Elise Riordan, f. 1972 í Ástralíu.

4. Anny Mooyung Lee, f. 1991 í Malasíu.

5. Anzhelika Dedukh, f. 1983 í Rússlandi.

6. Arkadiusz Sobczak, f. 1982 í Póllandi.

7. Attila Palfi, f. 1978 í Rúmeníu.

8. Brynjar Rory Authunsson, f. 1994 á Nýja-Sjálandi.

9. Carlos F Echegaray Linares, f. 1971 í Perú.

10. Erik Christopher Duncan, f. 1994 í Bandaríkjunum.

11. Jamil Kouwatli, f. 1976 í Sýrlandi.

12. Josephine Wawira Wanjiru, f. 1981 í Kenía.

13. Juan Carlos Suarez Leyva, f. 1984 á Kúbu.

14. Linda Yackeline Moncada, f. 1979 í Venesúela.

15. Melri Silva Pinto, f.1968 í Brasilíu.

16. Nikita Bazev, f. 1987 í Rússlandi.

17. Phramahaprasit Boonkam, f. 1964 í Taílandi.

18. Raz Mohammad Alamyor, f. 1977 í Afganistan.

19. Reynir Caleb Authunsson, f. 1994 á Nýja-Sjálandi.

20. Ryan Mohchi Lee, f. 1991 í Malasíu.

21. Sakariye Mohamed Jamac, f. 1988 í Sómalíu.

22. Samir Mesetovic, f. 1970 í Bosníu-Hersegóvínu.

23. Shok Han Liu, f. 1961 í Hong Kong.

24. Thi Tuyet La, f. 1960 í Víetnam.

25. Victoria Marie Vazquez, f. 1992 í Bandaríkjunum.

26. Viktor Davidovich Grjunberg, f. 1965 í Kasakstan.

27. Wassila Ep Semichat Nefzi, f. 1972 í Túnis.

28. Wirayuth Prompradit, f. 1985 í Taílandi.

29. Yasin Hassan Yasin, f. 1977 í Sómalíu.

30. Yasmin Hamada, f. 1984 í Sýrlandi.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Allsherjar- og menntamálanefnd hafa borist 56 umsóknir um ríkisborgararétt á vorþingi 145. löggjafarþings en skv. 1. mgr. 6. gr. laga um íslenskan ríkisborgararétt, nr. 100/1952, veitir Alþingi ríkisborgararétt með lögum. Nefndin leggur til að 30 einstaklingum verði veittur ríkisborgararéttur að þessu sinni.
Stjórn fiskveiða Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 786

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stjórn fiskveiða, nr. 116/2006, með síðari breytingum (byggðakvóti og framlenging bráðabirgðaákvæða).

(Eftir 2. umræðu, 2. júní.)

1. gr.

4. mgr. 8. gr. laganna fellur brott.

2. gr.

1. málsl. 2. mgr. 10. gr. laganna orðast svo: Aflaheimildir samkvæmt þessari grein skulu dregnar frá leyfðum heildarafla þessara tegunda áður en honum er skipt á grundvelli aflahlutdeilda.

3. gr.

Á eftir 10. gr. laganna kemur nýtt ákvæði, 10. gr. a, svohljóðandi:

Byggðastofnun hefur til ráðstöfunar aflaheimildir sem ráðherra ákvarðar samkvæmt heimild í 5. mgr. 8. gr. til að styðja byggðarlög í alvarlegum og bráðum vanda vegna samdráttar í sjávarútvegi. Byggðastofnun getur gert samninga við fiskvinnslur eða útgerðarfélög til allt að sex ára í senn. Byggðastofnun skal hafa samráð við sveitarstjórn viðkomandi sveitarfélags áður en samningur er undirritaður. Aflaheimildir skulu vera í þorski, ýsu, steinbít, ufsa, löngu, keilu og gullkarfa í hlutfalli við leyfðan heildarafla af þessum tegundum. Aflaheimildir þessar miðast við þorskígildi og skulu þær dregnar frá með sama hætti og greinir í 3. mgr. 8. gr. laganna, sbr. 5. mgr. sömu greinar. Ráðherra er heimilt, að fengnum tillögum Byggðastofnunar, að setja nánari ákvæði um framkvæmd þessa ákvæðis í reglugerð, svo sem efni samnings, skilyrði og tímalengd.

4. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 8. mgr. 11. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „þorski, ýsu og steinbít“ í 1. og 2. málsl. kemur: þorski, ýsu, steinbít, löngu, keilu og gullkarfa.

b. Í stað orðanna „Línuívilnun í þorski“ í 5. málsl. kemur: Línuívilnun í þorski, ýsu, steinbít, löngu, keilu og gullkarfa.

5. gr.

Ákvæði til bráðabirgða V, XIII, XIV og XV í lögunum falla brott.

6. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á ákvæði til bráðabirgða VII í lögunum:

a. Í stað ártalanna „2014/2015“ í 1. málsl., sbr. 10. gr. laga nr. 48/2014, kemur: 2016/2017.

b. Í stað orðanna „innan mánaðar“ í 2. málsl., sbr. 2. gr. laga nr. 74/2010, kemur: mánuði.

7. gr.

Í stað ártalanna „2015/2016“ í 1. mgr. ákvæðis til bráðabirgða VIII í lögunum kemur: 2016/2017.

8. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Ráðherra er heimilt að draga allt að 5,3% frá viðmiðun leyfilegs heildarafla í makríl vegna makrílveiða íslenskra skipa árið 2017 og ráðstafa til aðgerða sem tilgreindar eru í 5. mgr. 8. gr. laganna á fiskveiðiárinu 2016/2017. Ráðherra er heimilt að skipta þessu aflamagni makríls í aðrar tegundir til að leitast við að tryggja tegundasamsetningu aflamagns í samræmi við 6. mgr. 8. gr.

9. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Grunnskólar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 823

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um grunnskóla, nr. 91/2008 (gjaldtaka).

Flm.: Páll Valur Björnsson, Birgitta Jónsdóttir, Bjarkey Olsen Gunnarsdóttir, Björt Ólafsdóttir, Brynhildur Pétursdóttir, Guðmundur Steingrímsson, Óttarr Proppé, Róbert Marshall, Valgerður Bjarnadóttir.

1. gr.

3. málsl. 1. mgr. 31. gr. laganna fellur brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í 1. mgr. 31. gr. laga um grunnskóla, nr. 91/2008, er kveðið á um að kennsla í opinberum grunnskólum skuli veitt nemendum að kostnaðarlausu og að óheimilt sé að krefja nemendur eða foreldra þeirra um greiðslu fyrir kennslu, þjónustu, námsgögn eða annað efni sem nemendum er skylt að nota í námi sínu. Í 3. málsl. ákvæðisins er þó tekið fram að opinberum aðilum sé ekki skylt að leggja nemendum til gögn til persónulegra nota, svo sem ritföng og pappír.

Samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi barnsins (hér eftir barnasáttmálinn) var lögfestur á Íslandi 20. febrúar 2013. Í samningnum er kveðið á um mikilvæg réttindi barna og viðurkenningu á að börn séu viðkvæmur hópur sem þarfnist sérstakrar verndar. Í 28. gr. sáttmálans er kveðið á um að öll börn eigi rétt á grunnmenntun án endurgjalds. Þá er í 2. gr. kveðið á um að ekki megi mismuna börnum sökum stöðu þeirra eða foreldra þeirra, svo sem vegna efnahags.

Skólinn er hornsteinn jafnræðis í samfélaginu og þess vegna er mikilvægt að tryggja að börnum sé ekki mismunað á grundvelli efnahags. 3. málsl. 1. mgr. 31. gr. laganna brýtur gegn 2. gr. barnasáttmálans þar sem ákvæðið býður upp á mismunun barna á grundvelli efnahags. Ljóst er að foreldrar hafa afar mismunandi fjárhagslega burði til að standa straum af þeim kostnaði sem opinberum aðilum er heimilt að undanskilja því sem þeir skulu veita að kostnaðarlausu. Þá er ljóst að ákvæðið brýtur gegn 28. gr. sáttmálans þar sem foreldrar þurfa í reynd að greiða hluta af grunnmenntun barna sinna.

Mikilvægt er að tryggja öllum börnum rétt til grunnmenntunar án endurgjalds og er markmið frumvarps þessa að taka af öll tvímæli um að gjaldtaka sé óheimil. Lagt er til að tekið verði alfarið fyrir alla gjaldtöku á námsgögnum nemenda, þ.m.t. á ritföngum og pappír. Slík gögn verður að telja með námsgögnum því án þeirra geta nemendur ekki stundað nám sitt.
Framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 842

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 91/2010, um framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna (undanþága frá tímafresti).

Flm.: Páll Valur Björnsson, Björt Ólafsdóttir, Brynhildur Pétursdóttir, Guðmundur Steingrímsson, Óttarr Proppé, Róbert Marshall.

1. gr.

Við 4. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Víkja má frá ákvæðum 1. mgr. um þriggja mánaða lágmarksfrest ef mögulegt er að þjóðaratkvæðagreiðsla fari fram samhliða almennum kosningum innan þess tíma.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp sama efnis var flutt á 139., 140. og 141. löggjafarþingi.

Í 1. mgr. 4. gr. laga um framkvæmd þjóðaratkvæðagreiðslna, nr. 91/2010, er kveðið á um að þjóðaratkvæðagreiðsla skuli í fyrsta lagi fara fram að liðnum þremur mánuðum frá samþykkt þingsályktunartillögu um að atkvæðagreiðslan skuli fara fram. Að baki reglunni standa m.a. þau rök að þannig gefist nægur tími til að kynna almenningi efni þjóðaratkvæðagreiðslunnar og þau sjónarmið sem máli skipta og að almenningur hafi rúm til að gera upp hug sinn. Þótt þessi rök séu góð og gild telja flutningsmenn þessa frumvarps ekki tilefni til að regla þessi sé ófrávíkjanleg. Þvert á móti sé mikilvægt að unnt sé að víkja frá reglunni um lágmarksfrest þegar aðstæður réttlæti það.

Frumvarp þetta gerir ráð fyrir að víkja megi frá framangreindri reglu þegar unnt er að láta þjóðaratkvæðagreiðslu fara fram samhliða almennum kosningum. Fyrir þessu fyrirkomulagi eru augljós þjóðhagsleg rök, enda hleypur kostnaður samfélagsins af sjálfstæðri þjóðaratkvæðagreiðslu á hundruðum milljóna króna sem með þessum hætti mætti spara. Jafnframt liggja lýðræðisleg rök að baki fyrirkomulaginu þar sem líkurnar á góðri kjörsókn í þjóðaratkvæðagreiðslu aukast fari hún fram samhliða almennum kosningum. Flutningsmenn þessa frumvarps telja að þjóðkjörnum fulltrúum á Alþingi megi treysta fyrir því að undanþágan sem frumvarpið kveður á um verði aðeins notuð þegar aðstæður réttlæti það en til dæmis ekki ef um er að ræða þjóðaratkvæðagreiðslur um viðamikil og flókin mál sem krefjast þess lágmarksfrests sem núgildandi lög mæla fyrir um.
Fjármálafyrirtæki Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 852

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 161/2002, um fjármálafyrirtæki, með síðari breytingum.

Flm.: Helgi Hjörvar, Árni Páll Árnason, Katrín Júlíusdóttir, Kristján L. Möller, Oddný G. Harðardóttir, Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir, Sigríður Ingibjörg Ingadóttir, Valgerður Bjarnadóttir, Össur Skarphéðinsson.

1. gr.

Við 14. tölul. 1. gr. a laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Einnig er átt við félög sem hafa eða hafa haft leyfi til reksturs fjármálafyrirtækis en tekin hafa verið til slitameðferðar og félög sem fara með eignir sem eru eða voru í eigu slíkra félaga.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Fyrir liggur að eignarhaldsfélög gömlu bankanna ætla að greiða háa bónusa til starfsmanna og stjórnenda. Slíkir bónusar eru að mati flutningsmanna frumvarpsins tímaskekkja sem mikilvægt er að brugðist verði við. Í lögum um fjármálafyrirtæki hafa nú þegar verið settar stífar reglur um kaupaukakerfi. Ástæður þess má m.a. rekja til neikvæðra áhrifa og reynslu bæði hérlendis og erlendis í kjölfar bankahrunsins um launa- og hvatakerfi fjármálafyrirtækja enda leiddu ofurbónusar til mikils tjóns fyrir almenning. Það eru því ríkir almannahagsmunir að takmarka slíka bónusa, einnig í ljósi þess að þeir munu ógna stöðugleika og friði á vinnumarkaði. Fyrir liggur að eignarhaldsfélög gömlu bankanna heyra ekki undir ákvæði laga um fjármálafyrirtæki sem takmarka fjárhæðir bónusgreiðslna við 25% af árslaunum starfsmanna. Ákvæði laganna um kaupauka gilda þó einnig um svokölluð eignarhaldsfélög á fjármálasviði, en það hugtak er skilgreint í 14. tölul., áður 18. tölul., 1. gr. a laganna eins og þeim var breytt með lögum sem samþykkt voru 1. september 2016.

Í ljósi sögunnar, eðlis og uppruna þeirra eigna sem umrædd félög höndla með er hér lagt til að skilgreining laga um fjármálafyrirtæki á eignarhaldsfélagi á fjármálasviði verði rýmkuð þannig að félög sem hafa eða hafa haft leyfi til reksturs fjármálafyrirtækis en tekin hafa verið til slitameðferðar og félög sem fara með eignir sem eru eða voru í eigu slíkra félaga falli þar undir. Engin rök standa til þess að undanskilja umrædd félög þeim reglum sem gilda um banka og eigendur þeirra.
Þingsköp Alþingis Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 856

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um þingsköp Alþingis, nr. 55/1991, með síðari breytingum (samkomudagur reglulegs Alþingis 2016).

Flm.: Forsætisráðherra.

1. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Þrátt fyrir 4. mgr. 1. gr. skal 145. löggjafarþingi ljúka 29. október 2016.

Reglulegt Alþingi 2016, 146. löggjafarþing, skal koma saman þegar forseti Íslands hefur stefnt saman Alþingi, sbr. 22. og 24. gr. stjórnarskrárinnar, og standa fram til reglulegs samkomudags Alþingis 2017, annars þriðjudags septembermánaðar það ár, sbr. 35. gr. stjórnarskrárinnar og 4. mgr. 1. gr. laga þessara.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta felur í sér að yfirstandandi löggjafarþing, 145. löggjafarþing, er framlengt til 29. október 2016, en þann dag er áformað að alþingiskosningar fari fram. Setning reglulegs Alþingis 2016, 146. löggjafarþings, sem að óbreyttu ætti að fara fram 13. september nk., frestast því og mun í samræmi við 22. og 24. gr. stjórnarskrárinnar verða sett þegar forseti Íslands hefur stefnt Alþingi saman að afloknum alþingiskosningum.

Í 1. mgr. 35. gr. stjórnarskrárinnar eru ákvæði um samkomudag reglulegs Alþingis en þar segir að hann skuli vera 1. október ár hvert. Þeirri tímasetningu má samkvæmt ákvæði 2. mgr. sömu greinar breyta með lögum. Það var gert með lögum nr. 84/2011 (um breytingu á þingsköpum) og samkomudagurinn þá ákveðinn annar þriðjudagur í september. Aðstæður nú eru óvenjulegar þar sem alþingiskosningar eru fyrirhugaðar að hausti. Þykir hentugra fyrir störf Alþingis og afgreiðslu þingmála að núverandi löggjafarþingi verði fram haldið og nýtt löggjafarþing sett af afloknum kosningum.

Samkomudegi Alþingis hefur áður verið breytt til bráðabirgða og var það síðast gert árið 2013, sbr. lög nr. 88/2013.

Eins og áður segir gerir frumvarpið ráð fyrir því að yfirstandandi löggjafarþing, 145. löggjafarþing, verði framlengt til 29. október 2016, en þann dag er áformað að alþingiskosningar fari fram. Þar sem fyrirhugaðar alþingiskosningar munu fara fram áður en kjörtímabil alþingismanna rennur út þarf að rjúfa þing á grundvelli 24. gr. stjórnarskrárinnar til að kalla fram kosningar. Tilkynning um þingrof felur í sér hina formlegu ákvörðun um kjördag. Skv. 24. gr. skulu alþingiskosningar fara fram innan 45 daga frá því að þingrof er tilkynnt. Samkvæmt þessu er fyrst hægt að tilkynna um þingrof 15. september nk. miðað við kjördag 29. október.

Þingið getur starfað áfram þótt þingrof hafi verið tilkynnt enda halda alþingismenn umboði sínu til kjördags, sbr. 24. gr. stjórnarskrárinnar. Eins og jafnan í aðdraganda kosninga er þó gert ráð fyrir því að þingfundum verði frestað með hæfilegum fyrirvara svo að stjórnmálaflokkum og frambjóðendum gefist eðlilegur tími til undirbúnings og þátttöku í kosningabaráttu.

Í frumvarpinu er loks áréttað að reglulegt Alþingi 2016, sem sett verður afloknum kosningum, skuli standa fram til reglulegs samkomudags Alþingis 2017, þ.e. annars þriðjudags septembermánaðar það ár, sbr. 35. gr. stjórnarskrárinnar og 4. mgr. 1. gr. laga um þingsköp Alþingis.
Stjórn fiskveiða Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 863

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stjórn fiskveiða, nr. 116/2006, með síðari breytingum (síld og makríll).

Frá atvinnuveganefnd.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á ákvæði til bráðabirgða VIII í lögunum:

a. Í stað orðanna „20 lestum“ í 2. málsl. 2. mgr. kemur: 35 lestum.

b. 1. málsl. 3. mgr. orðast svo: Um gjald fyrir aflaheimildir vegna veiða á síld og makríl skv. 1. mgr. skal fara samkvæmt lögum um veiðigjald, nr. 74/2012.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í 1. mgr. ákvæðis til bráðabirgða VIII í lögum um stjórn fiskveiða er kveðið á um að ráðherra hafi til ráðstöfunar til sérstakrar úthlutunar 2.000 lestir af íslenskri sumargotssíld, 2.000 lestir af norsk-íslenskri síld og 2.000 lestir af makríl til smábáta. Skv. 2. mgr. er heimilt að ráðstafa þessum aflaheimildum til fiskiskipa sem hafa leyfi til veiða í atvinnuskyni og á útgerð þess kost að fá úthlutað fyrir hvert skip allt að 20 lestum af síld eða makríl. Skv. 3. mgr. er verð á þessum aflaheimildum 8 kr. fyrir hvert kg af síld eða makríl.

Með frumvarpi þessu er lagt til að aukið verði það magn sem útgerð getur fengið úthlutað af síld eða makríl þannig að það verði 35 lestir í stað 20 lesta og er einnig lagt til að gildistími ákvæðisins verði framlengdur. Þá er lagt til að um gjald fyrir aflaheimildir til veiða á síld og makríl fari samkvæmt lögum veiðigjöld, nr. 74/2012.
Stjórn fiskveiða Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 885

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stjórn fiskveiða, nr. 116/2006, með síðari breytingum (forkaupsréttur sveitarstjórnar).

Flm.: Páll Jóhann Pálsson, Silja Dögg Gunnarsdóttir.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 12. gr. laganna:

a. 1. málsl. 3. mgr. orðast svo: Eigi að selja fiskiskip, með eða án aflahlutdeildar, eða framselja aflahlutdeildir af viðkomandi fiskiskipi, sem leyfi hefur til veiða í atvinnuskyni, til útgerðar sem hefur heimilisfesti í öðru sveitarfélagi en seljandi á sveitarstjórn í sveitarfélagi seljanda forkaupsrétt að skipinu ásamt aflahlutdeildum eða eftir atvikum aflahlutdeildum einum og sér.

b. Á eftir orðunum ,,að kaupa skipið“ í 4. mgr. kemur: og/eða aflahlutdeildir.

c. Á eftir orðunum ,,Sé skipi“ í 1. málsl. 5. mgr. kemur: og/eða aflahlutdeildum.

d. Á eftir orðunum ,,sé skip selt“ 2. málsl. 5. mgr. kemur: og/eða aflahlutdeildir framseldar.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að sveitarstjórn eigi einnig forkaupsrétt, skv. 3. mgr. 12. gr. laga um stjórn fiskveiða, þegar aflahlutdeildir eru framseldar útgerð sem hefur heimilisfesti í öðru sveitarfélagi. Samkvæmt gildandi lögum á sveitarstjórn aðeins forkaupsrétt ef fiskiskip er selt og því geta aflahlutdeildir færst í hendur útgerðar í öðru sveitarfélagi án þess að sveitarstjórn eigi þess kost að njóta forkaupsréttar.