arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Virðisaukaskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 679

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um virðisaukaskatt, nr. 50/1988 (fjöldatakmörkun rafmagnsbifreiða o.fl.).

(Eftir 2. umræðu, 15. júní.)

1. gr.

Á eftir 1. málsl. 8. mgr. 42. gr. laganna kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Jafnframt skal endurgreiða virðisaukaskatt af vinnu við að breyta ökutækjum skv. 1. málsl. á þann hátt að þau verði sérútbúin til björgunarstarfa.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á ákvæði til bráðabirgða XXIV í lögunum:

a. Í stað orðanna ,,fyrstu sölu og endursölu“ í 2. málsl. 1. mgr. kemur: og fyrstu sölu.

b. Í stað ártalsins ,,2023“ í 2. tölul. 2. mgr. og 2. tölul. 4. mgr. kemur: 2022.

c. Við 2. mgr. bætist nýr töluliður, svohljóðandi: Að hámarki 1.320.000 kr. frá 1. janúar 2023 til og með 31. desember 2023.

d. Við 4. mgr. bætist nýr töluliður, svohljóðandi: Að hámarki 5.500.000 kr. frá 1. janúar 2023 til og með 31. desember 2023.

e. Í stað tölunnar ,,15.000“ í 1. tölul. 7. mgr. kemur: 20.000.

f. Á eftir 7. mgr. kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Við endursölu bifreiða skv. 1. mgr. er skattaðila heimilt að undanþiggja frá skattskyldri veltu:

1. Að hámarki 6.500.000 kr. vegna rafmagns- og vetnisbifreiðar til og með 31. desember 2022.

2. Að hámarki 5.500.000 kr. vegna rafmagns- og vetnisbifreiðar frá 1. janúar 2023 til og með 31. desember 2023.

3. Að hámarki 2.000.000 kr. vegna tengiltvinnbifreiðar til og með 31. desember 2023.

Heimild þessarar málsgreinar er bundin þeim skilyrðum að virðisaukaskattur hafi verið felldur niður við innflutning eða fyrstu sölu bifreiðarinnar og að skattaðili geti lagt fram reikninga eða önnur gögn til Skattsins sem staðfesta að niðurfelling virðisaukaskatts hafi átt sér stað.

g. Á eftir orðunum „Létt bifhjól“ í 3. málsl. 2. tölul. 9. mgr. kemur: í flokki II.

h. Í stað tilvísunarinnar „4.–5. mgr. eða 10. mgr.“ í 11. mgr. kemur: 4., 5., 8. eða 11. mgr.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 741

Greinargerð.

Allsherjar- og menntamálanefnd hefur borist 71 umsókn um ríkisborgararétt á vorþingi 152. löggjafarþings en skv. 1. mgr. 6. gr. laga um íslenskan ríkisborgararétt, nr. 100/1952, veitir Alþingi ríkisborgararétt með lögum að fengnum umsögnum Útlendingastofnunar og lögreglustjóra á dvalarstað umsækjanda, sbr. 2. mgr. 6. gr. Þau gögn bárust einungis vegna hluta umsóknanna og leggur nefndin til að umsækjendum á 12 umsóknum verði veittur ríkisborgararéttur að þessu sinni. Aðrar umsóknir koma til meðferðar síðar enda hafi nauðsynleg gögn borist.
Raforkulög o.fl. Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 19

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 74/2021, um breytingu á raforkulögum, nr. 65/2003, og lögum um stofnun Landsnets hf., nr. 75/2004 (eignarhald flutningsfyrirtækisins).

Frá atvinnuveganefnd.

1. gr.

Í stað orðanna „1. júlí 2022“ í 3. málsl. 20. gr. laganna kemur: 31. desember 2022.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta er lagt fram þar sem yfirfærslu á eignarhaldi Landsvirkjunar, Rariks, Orkuveitu Reykjavíkur og Orkubús Vestfjarða í Landsneti til íslenska ríkisins og/eða sveitarfélaga sem áætlað var að yrði lokið 1. júlí nk., sbr. lög nr. 74/2021, verður ekki lokið fyrir það tímamark. Verði frumvarpið að lögum gefst tími til að ljúka vinnu vegna yfirfærslu eignarhalds Landsnets án lagalegrar óvissu. Verði frumvarpið ekki að lögum er þess að vænta að fyrir hendi verði lagaleg óvissa, t.d. um heimildir hlutafjárhafa til framsals á hlutafé sem og um lánstraust þeirra ríkisaðila sem nú eiga eignarhluti í Landsneti.

Frumvarpið felur því í sér að sú krafa að Landsnet skuli vera í beinni eigu íslenska ríkisins og/eða sveitarfélaga kemur ekki til framkvæmda fyrr en 31. desember nk. í stað 1. júlí. Í því felst einnig að brottfall 2. málsl. 2. mgr. 4. gr. laga um stofnun Landsnets og ákvæðis til bráðabirgða XII í raforkulögum frestast með sambærilegum hætti en í ákvæðunum felst annars vegar að eigendum hlutafjár í Landsneti er einungis heimilt að framselja hlutafé sitt til annarra hlutafjáreigenda í fyrirtækinu en ekki til aðila utan þess, og hins vegar að kaupendur hlutafjár í Landsneti geta einungis verið eigendur þeirra flutningsvirkja í flutningskerfinu í skilningi 6. tölul. 3. gr. raforkulaga. Ákvæðin eru í beinum tengslum við áform um breytt eignarhald Landsnets.
Tekjuskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 23

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um tekjuskatt, nr. 90/2003 (fyrningarálag á grænar eignir o.fl.).

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1. gr.

Við 21. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Fari greiðsla fram með eign atvinnurekstrar skal ákvarða hagnað eða tap með sama hætti og hefði eignin verið seld ótengdum aðila, þ.m.t. við úttekt eigenda.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á ákvæði til bráðabirgða LXX í lögunum:

a. Á eftir orðunum „stofnverð eigna“ í 2. mgr. kemur: skv. 1. mgr.

b. Orðin „og hvenær skattaðili telst vera í fjárhagsvanda“ í 8. mgr. falla brott.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpinu eru gerðar lagfæringar á tekjuskattslögum. Annars vegar er lögð til viðbót við 21. gr. laganna sem er ætlað að eyða óvissu í kjölfar úrskurðar yfirskattanefndar í máli nr. 42/2022, sem varðaði úthlutun við slit einkahlutafélags sem greidd var með öðrum eignum en peningum. Hins vegar er um að ræða lagfæringu á ákvæði til bráðabirgða LXX sem varðar fyrningarálag á grænar eignir.

Með breytingunni í 1. gr. er áréttuð sú meginregla sem gilt hefur að allar eignfærslur úr atvinnurekstri skuli gera upp til skatts á verði sem ótengdir aðilar hefðu samið um. Hér undir falla m.a. þau tilvik þegar greiðsla er í öðru formi en peningum en við þær aðstæður skal ákvarða hagnað eða tap líkt og um sölu eignanna hafi verið að ræða. Á framangreint t.d. við séu eignir rekstrarins nýttar sem greiðslueyrir til að mæta skuldbindingu við eigendur vegna ákvörðunar um almenna úthlutun arðs, lækkun hlutafjár eða slit eða af öðrum ástæðum. Af því leiðir að sé armslengdarverð úthlutaðra eigna hærra eða lægra en skattalegt bókfært verð þeirra, hjá þeim sem úthlutar, skal ákvarða hagnað eða tap eftir reglum tekjuskattslaga um söluhagnað áður en úthlutun fer fram. Hið sama eigi við um úttekt eigenda þar sem ekki er formleg ákvörðun um úthlutun.

Með breytingunni í 2. gr. er lagt til að setja inn vísunina „skv. 1. mgr.“ en hún var fyrir mistök felld út úr frumvarpstexta í meðförum þingsins á 151. löggjafarþingi (sbr. þingskjal 1172, 399. mál). Með vísuninni er áréttað að fyrningarálag sem kveðið er á um í 2. mgr. ákvæðis til bráðabirgða LXX taki til sömu eigna og 1. mgr. nær til, þ.e. lausafjár skv. 1. tölul. 33. gr. laganna og nái þannig ekki til annarra eigna. Þá er lagt til að niðurlagsorð 8. mgr. verði felld brott en þau eru óþörf eftir breytingar sem gerðar voru á 7. mgr. greinarinnar í meðförum þingsins þegar skilyrðið um að skattaðili teldist ekki vera í fjárhagsvanda var tekið út.
Vísitala neysluverðs Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 279

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um vísitölu neysluverðs, nr. 12/1995, með síðari breytingum (vísitala neysluverðs án húsnæðis).

Flm.: Inga Sæland, Ásthildur Lóa Þórsdóttir, Eyjólfur Ármannsson, Guðmundur Ingi Kristinsson, Jakob Frímann Magnússon, Tómas A. Tómasson.

1. gr.

Á eftir 2. málsl. 1. mgr. 1. gr. laganna kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Ekki skal taka tillit til húsnæðiskostnaðar við útreikning vísitölu neysluverðs.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Verðbólga mælist nú langt umfram verðbólgumarkmið Seðlabanka Íslands. Stærsti einstaki orsakavaldurinn er sífellt hækkandi húsnæðisverð. Þetta veldur keðjuverkandi áhrifum sem leiða til þess að greiðslubyrði heimilanna þyngist og lánin hækka til muna. Verðbólga mælist nú 5,7% en mælist 3,7% ef húsnæðisliðurinn er tekinn út. Helstu greiningaraðilar spá áframhaldandi hækkunum á húsnæðisverði, m.a. vegna framboðsskorts á húsnæði. Því er útlit fyrir verulegar hækkanir á vísitölu neysluverðs á næstu misserum vegna hækkandi húsnæðisverðs. Það vita allir hvaða skelfilegu afleiðingar verðbólgan hafði á verðtryggð lán íslenskra fjölskyldna landsins í kjölfar efnahagshrunsins 2008. Þar tvöfölduðust skuldir heimilanna á einni nóttu og hátt í 15.000 fjölskyldur misstu heimili sín. Þetta má aldrei gerast aftur.

Til að sporna gegn hörðustu áhrifum verðbólgunnar á heimilin er lagt til að húsnæðisliðurinn verði felldur út úr vísitölu neysluverðs. Þetta fyrirkomulag tíðkast víða, t.d. í verðbólgumælingum ESB. Með slíkri breytingu má draga verulega úr mældri verðbólgu og þar með hörðustu áhrifum vísitöluhækkana á fjárhag fjölskyldufólks, sérstaklega þeirra sem sitja fastir í viðjum verðtryggðra húsnæðisskuldbindinga.

Hagstofan heldur þegar til haga vísitölubreytingum án húsnæðis og því ætti stofnunin að geta breytt framkvæmdinni til samræmis við frumvarp þetta án mikillar fyrirhafnar.
Skyldutrygging lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 280

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður lagt fram á 151. löggjafarþingi (808. mál) og er nú endurflutt óbreytt.

Með frumvarpinu er lagt til að ákvæði 2. mgr. 15. gr. laga um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða, um að framreikna skuli örorkulífeyri samkvæmt nánar ákveðnum reglum, verði eingöngu háð skilyrðum um tímalengd greiðslna í lífeyrissjóð en ekki skilyrðum sem lúta að ástæðum orkutaps. Flutningsmenn frumvarpsins telja að ofnotkun áfengis, lyfja og fíkniefna sé heilbrigðisvandamál sem ekki eigi að hafa áhrif á réttindi fólks til örorkulífeyris.
Stjórnartíðindi, Lögbirtingablað o.fl. Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 284

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað og lögum um aukatekjur ríkissjóðs (gjaldfrjáls rafræn útgáfa).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Andrés Ingi Jónsson, Arndís Anna Kristínardóttir Gunnarsdóttir, Gísli Rafn Ólafsson, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir, Ásthildur Lóa Þórsdóttir, Tómas A. Tómasson, Helga Vala Helgadóttir, Jóhann Páll Jóhannsson.

I. KAFLI

Breyting á lögum um Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað, nr. 15/2005, með síðari breytingum.

1. gr.

7. gr. laganna orðast svo, ásamt fyrirsögn:

Rafræn útgáfa Stjórnartíðinda og Lögbirtingablaðs.

Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað skulu gefin út og þeim dreift gjaldfrjálst á rafrænan hátt. Við rafræna útgáfu skal tryggja öryggi og áreiðanleika birtra upplýsinga og að þær varðveitist á varanlegan hátt og gagnasnið útgáfunnar sé opið og aðgengilegt. Rafrænni útgáfu Lögbirtingablaðs skal hagað þannig, eftir því sem tæknilega er unnt, að komið sé í veg fyrir úrvinnslu og samtengingu persónuupplýsinga sem birtar eru. Við rafræna útgáfu skal útgáfudagur tilgreindur.

Haga skal útgáfu Stjórnartíðinda og Lögbirtingablaðs þannig að vél- og hugbúnaður sem flestra nýtist. Skulu þeir sem þess óska geta keypt Stjórnartíðindi eða Lögbirtingablað í prentuðu formi í áskrift eða fengið einstök tölublöð send gegn greiðslu kostnaðar af prentun þeirra og sendingu.

Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað skulu vera aðgengileg á tölvutækan hátt í opinni gagnagátt.

Ráðherra mælir í reglugerð nánar fyrir um rafræna útgáfu Stjórnartíðinda og Lögbirtingablaðs, þar á meðal um gagnaöryggi, varðveislu gagna og persónuvernd, og um aðgengi ritanna á tölvutækan hátt í opinni gagnagátt.

II. KAFLI

Breyting á lögum um aukatekjur ríkissjóðs, nr. 88/1991, með síðari breytingum.

2. gr.

14. gr. b laganna fellur brott.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður lagt fram á 148., 149., 150. og 151. löggjafarþingi (273. mál).

Með þessari lagabreytingu er það gert að skyldu að Stjórnartíðindum og Lögbirtingablaði verði dreift á rafrænan hátt, að aðgengi að rafrænni útgáfu verði notendum að kostnaðarlausu og að allt sem birt er í þessum ritum verði aðgengilegt á tölvutækan hátt á aðgengilegu og opnu gagnasniði í opinni gagnagátt, t.d. opingogn.is. Samhliða því er lagt til að fella brott 14. gr. b laga um aukatekjur ríkissjóðs enda verður ekki lengur kveðið á um í lögum um Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað að greiða skuli gjald fyrir rafrænan aðgang að Lögbirtingablaði samkvæmt lögum um aukatekjur ríkissjóðs.
Tekjuskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 285

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um tekjuskatt, nr.

90/2003 (viðbót persónuafsláttar).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Andrés Ingi Jónsson, Gísli Rafn Ólafsson, Halldóra Mogensen, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir.

1. gr.

Á eftir 3. málsl. 3. mgr. 66. gr. laganna kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Sé frádráttur ekki fullnýttur á árinu skal sú upphæð sem eftir stendur bætast við upphæð persónuafsláttar næstliðins árs skv. 1. mgr. 67. gr.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2023.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður flutt á 151. löggjafarþingi (783. mál) og er nú endurflutt óbreytt. Í lögum um tekjuskatt er tilgreind sú fjárhæð sem einstaklingar fá í skattafslátt af staðgreiðslu tekjuskatts launatekna. Sá afsláttur nefnist persónuafsláttur. Einnig er tilgreindur skattafsláttur af greiðslu fjármagnstekjuskatts í lögum um tekjuskatt, svokallað frítekjumark fjármagnstekna. Þrátt fyrir að bæði þessi úrræði séu til þess að jafna stöðu þeirra sem minnstar tekjur hafa er einstaklingum ekki gert kleift að færa afsláttinn frá frítekjumarki fjármagnstekna yfir í persónuafslátt. Verði frumvarp þetta að lögum verður heimilt að umbreyta ónýttum skattafslætti vegna frítekna fjármagnstekna yfir í persónuafslátt.

Í 3. mgr. 66. gr. laga um tekjuskatt, nr. 90/2003, er fjallað um tekjuskatt af fjármagnstekjum. Í 3. málsl. segir að til frádráttar 22% fjármagnstekjuskatti komi 300.000 kr. frítekjumark. Samkvæmt frumvarpi þessu kæmi þar á eftir nýr málsliður sem tilgreindur er í 1. gr. frumvarpsins. Mundi þá frítekjumark fjármagnstekna færast yfir á persónuafslátt skv. 67. gr. hjá þeim sem ekki hafa nýtt sér allt frítekjumarkið á árinu.

Yfirfærsla á ónýttu frítekjumarki fjármagnstekna samkvæmt þessu frumvarpi mundi eiga sér stað samhliða skattalegu uppgjöri einstaklinga. Því mundi ónýtt frítekjumark ekki bætast við mánaðarlega nýtingu persónuafsláttar á árinu heldur raungerast í formi endurgreiðslu frá Skattinum um mitt næsta ár. Ekki þykir ástæða til að tiltaka þetta verklag sérstaklega í frumvarpinu þar sem uppgjörsreglur Skattsins á ofgreiddum sköttum (eða í þessu tilviki vanreiknuðum afslætti) eru vel þekktar.

Verði frumvarp þetta að lögum mun það hafa nokkur áhrif á tekjur ríkissjóðs. Samkvæmt upplýsingum frá Skattinum frá árunum 2018 og 2019 mundi ríkissjóður verða af u.þ.b. 4,4 milljörðum kr. í skatttekjur. Mundi sú aukning persónuafsláttar aðallega nýtast annarri til sjöundu tekjutíund. Einstaklingar í lægstu tekjutíund mundu hins vegar bera skarðan hlut frá borði því tekjur þeirra duga ekki til að fullnýta núverandi persónuafslátt, hvað þá viðbótina sem hér er boðuð.

Ef persónuafslætti yrði hins vegar breytt í útgreiðanlegan persónuarð mundi kostnaður ríkissjóðs aukast um 15 milljarða kr. til viðbótar. Af þeirri fjárhæð rynnu rúmlega 12 milljarðar kr. beint til þeirra einstaklinga sem eru í lægstu tekjutíund, eða um 435 þús. kr. á hvern einstakling á ári að meðaltali.
Fjárstuðningur til minni rekstraraðila vegna heimsfaraldurs kórónuveiru Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 253

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjárstuðning til minni rekstraraðila vegna heimsfaraldurs kórónuveiru, nr. 38/2020 (framhald lokunarstyrkja).

(Eftir 2. umræðu, 24. febrúar.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 4. gr. laganna:

a. Á eftir orðunum „fyrir lok árs 2019“ í 1. málsl. 4. tölul. kemur: eða 1. ágúst 2021 vegna lokunartímabila frá 15. janúar 2022.

b. 5. tölul. orðast svo: Bú hans hefur ekki verið tekið til gjaldþrotaskipta. Jafnframt skal hann ekki hafa verið tekinn til slita, nema ef slitin eru liður í samruna, skiptingu eða breytingu á rekstrarformi rekstraraðilans, og fyrirhugað er að lögaðili sem við tekur haldi rekstri sem umsókn varðar áfram.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 5. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „260 millj. kr.“ í 1. málsl. 5. mgr. kemur: 330 millj. kr.

b. Við 1. málsl. 5. mgr. bætist: og styrkjum til rekstraraðila veitingastaða samkvæmt lögum um styrki til rekstraraðila veitingastaða sem hafa sætt takmörkunum á opnunartíma.

c. Á eftir 7. mgr. kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Hafi rekstraraðila veitingastaðar verið ákvarðaður styrkur samkvæmt lögum um styrki til rekstraraðila veitingastaða sem hafa sætt takmörkunum á opnunartíma fyrir sama tímabil og lokunartímabil nær til dregst hann frá lokunarstyrk.

3. gr.

5. málsl. 1. mgr. 6. gr. laganna orðast svo: Umsóknir vegna lokunartímabila frá og með 15. janúar 2022 skulu hafa borist eigi síðar en 30. júní 2022.

4. gr.

Í stað orðanna „30. september 2021“ í 2. málsl. 26. gr. laganna kemur: 30. júní 2022.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Viðspyrnustyrkir Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 291

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um viðspyrnustyrki, nr. 160/2020 (framhald viðspyrnustyrkja).

(Eftir 2. umræðu, 24. febrúar.)

1. gr.

Í stað orðanna „1. október 2020“ í 1. gr. laganna kemur: 1. desember 2021.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 4. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „nóvember 2021“ í inngangsmálslið kemur: mars 2022.

b. Við 2. málsl. 1. tölul. bætist: eða til loka nóvember 2021 vegna umsókna fyrir tímabilið desember 2021 til og með mars 2022.

c. Á eftir orðinu „tekjufallsstyrkur“ í 5. málsl. 1. tölul. kemur: eða styrkur til rekstraraðila veitingastaða sem hafa sætt takmörkunum á opnunartíma.

d. Í stað orðanna „október 2020“ í 2. málsl. 2. tölul. kemur: nóvember 2021.

e. Á eftir orðunum „fyrir lok árs 2019“ í 1. málsl. 3. tölul. kemur: og 1. ágúst 2021 vegna umsókna fyrir tímabilið frá 1. desember 2021 til 31. mars 2022.

f. 4. tölul. orðast svo: Bú hans hefur ekki verið tekið til gjaldþrotaskipta. Jafnframt skal hann ekki hafa verið tekinn til slita, nema ef slitin eru liður í samruna, skiptingu eða breytingu á rekstrarformi rekstraraðilans, og fyrirhugað er að lögaðili sem við tekur haldi rekstri sem umsókn varðar áfram.

3. gr.

Á eftir orðinu „kórónuveiru“ í 6. mgr. 5. gr. laganna kemur: eða styrkur samkvæmt lögum um styrki til rekstraraðila veitingastaða sem hafa sætt takmörkunum á opnunartíma.

4. gr.

2. málsl. 1. mgr. 6. gr. laganna orðast svo: Umsókn um viðspyrnustyrk vegna tímabilsins ágúst 2021 til mars 2022 skal skilað eigi síðar en 30. júní 2022.

5. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 10. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „260 millj. kr.“ kemur: 330 millj. kr.

b. Í stað orðanna „og tekjufallsstyrkjum samkvæmt lögum um tekjufallsstyrki“ kemur: tekjufallsstyrkjum samkvæmt lögum um tekjufallsstyrki og styrkjum samkvæmt lögum um styrki til rekstraraðila veitingastaða sem hafa sætt takmörkunum á opnunartíma.

6. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Verslun með áfengi og tóbak Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 398

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um verslun með áfengi og tóbak, nr.

86/2011 (staðsetning áfengisverslunar).

Flm.: Bryndís Haraldsdóttir, Ágúst Bjarni Garðarsson.

1. gr.

Við 2. málsl. 10. gr. laganna bætist: og hafa samráð við sveitarstjórn um staðsetningu verslunar.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta er nú lagt fram í þriðja sinn og var áður flutt á 150. löggjafarþingi (53. mál) en hlaut ekki afgreiðslu.

Með frumvarpi þessu er lagt til að sveitarfélög hafi aðkomu að staðarvali þegar verið er að opna nýjar áfengisverslanir. Áfengis- og tóbaksverslun ríkisins, ÁTVR, hefur hingað til haft fullt frelsi til að staðsetja verslanir sínar án þess að hafa þurft að hafa um það samráð við handhafa skipulagsvaldsins, sjálf sveitarfélögin. Þekkt er sú staðreynd að sveitarfélögin hafa ekki alltaf verið sátt við staðsetningu verslana ÁTVR og hafa jafnvel talið staðarvalið vinna gegn markmiðum þeirra í skipulags- og umhverfismálum. Sem dæmi má nefna að sveitarfélagið Garðabær hefur ítrekað kvartað yfir því að ÁTVR hafi einhliða lokað verslun sinni í miðbæ Garðabæjar og hafi svo nokkrum árum síðar opnað nýja verslun í Kauptúni en ekki í miðbæ Garðabæjar þrátt fyrir skýrar óskir sveitarfélagsins þar um. Sama gerðist með verslun ÁTVR í Hafnarfirði. Sú staða er óbreytt og nú er fyrirhugað að flytja verslun ÁTVR úr miðborg Reykjavíkur, þ.e. verslunina við Austurstræti, svo dæmi sé tekið.

Í umsögn Sambands íslenskra sveitarfélaga um frumvarp þetta þegar það var lagt fram á 150. þingi kemur fram að sveitarfélög séu í auknum mæli farin að nýta skipulagsvaldið til að efla verslun og þjónustu innan íbúðarhverfa, styðja við umhverfisvænni samgöngur og haga skipulagi þannig að sem minnst þörf sé fyrir akstur um langar vegalengdir til að sækja verslun og þjónustu. Til þess að sameiginlegt markmið ríkis og sveitarfélaga um fjölbreyttari ferðavenjur náist sé lykilatriði að efla verslun og þjónustu í nærumhverfi íbúa með góðu aðgengi að almenningssamgöngum og innviðum fyrir gangandi og hjólandi. Í ljósi þess að ÁTVR hefur einkaleyfi á sölu áfengis getur staðsetning verslana ÁTVR haft mikil áhrif þegar kemur að mótun íbúðahverfa og hvernig uppbygging þjónustu og verslana á svæðinu þróast. Er því eðlilegt að ÁTVR hafi samráð við sveitarfélög um staðsetningu verslana þeirra.

Í umsögn SVÞ – Samtaka verslunar og þjónustu um sama mál frá 2019 segir að það sé reynsla samtakanna að staðsetning vínbúða ÁTVR geti skipt verulegu máli við þróun verslunar- og þjónustukjarna. Dæmi séu um að slíkir kjarnar hafi verið byggðir upp í samræmi við skipulag en staðsetning vínbúðar utan þeirra hafi hins vegar beinlínis raskað rekstrarforsendum og dregið úr gildi þeirra. Á meðan ÁTVR fari með einkarétt á sölu áfengis í smásöluverslunum hafi viðskiptavinir ÁTVR ekki um neina kosti að velja. Hagkvæm staðsetning vínbúða geti skipt sköpum bæði fyrir sveitarfélög og fyrirtæki sem starfa við verslun og þjónustu. Því leggja samtökin til að við ákvörðun um staðsetningu verslunar skuli þess gætt að hún samræmist markmiðum sveitarstjórnar um staðsetningu verslana.
Vopnalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 435

Frumvarp til laga um breytingu á vopnalögum, nr. 16/1998 (bogfimi ungmenna).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Andrés Ingi Jónsson, Bryndís Haraldsdóttir, Gísli Rafn Ólafsson, Hanna Katrín Friðriksson, Jódís Skúladóttir, Tómas A. Tómasson, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir.

1. gr.

31. gr. laganna orðast svo:

Barni yngra en 16 ára má ekki selja eða afhenda örvaboga með meiri togkrafti en 7 kg eða oddhvassar örvar nema til æfinga og keppni undir eftirliti lögráða einstaklinga.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður flutt á 151. löggjafarþingi (386. mál) og er nú endurflutt í óbreyttri mynd. Í skýringum við frumvarp til vopnalaga segir um 31. gr. að ákvæðið sé í samræmi við gildandi reglur, að það þyki eðlilegt að setja tiltekin takmörk við kaupum barna á bogum sem kunna að hafa slíkan togkraft að sérstakri hættu geti valdið. Þessi grein á sér enga hliðstæðu á Norðurlöndum og né í öðrum löndum sem setja hömlur á íþróttaiðkun ungmenna í bogfimi. Í flestum löndum eru engar hömlur á bogfimi eða bogum yfirhöfuð.

Ungmenni á Íslandi geta bara æft og keppt utan Íslands ef þau stefna til dæmis á Norðurlandamót ungmenna, Ólympíumót ungmenna og sambærileg mót. Í alþjóðlegum mótum er yngsti aldursflokkurinn í kringum 13 ára og eru þá oftast notaðir 15–25 kg bogar. Það gefur því auga leið að sú takmörkun sem er í vopnalögum kemur í veg fyrir æfingar og keppni ungmenna í bogfimi, en sú íþrótt hefur vaxið mjög mikið á undanförnum árum, bæði á heimsvísu og á Íslandi.

Núverandi fyrirkomulag 31. gr. vopnalaga kemur í veg fyrir að ungmenni geti stundað bogfimi og keppt í henni. Því er lagt til að bætt sé við skilyrði um að það megi selja eða afhenda örvaboga til æfinga eða keppni undir eftirliti lögráða einstaklinga.