arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 110

113. Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

1. Abendroth, Monika, hörpuleikari á Seltjarnarnesi, f. 14. júní 1944 í Þýskalandi.

2. Behrend, Marie Elisabeth Undall, húsmóðir í Eyjafirði, f. 8. nóvember 1945 í Eyjafirði.

3. Bryde, Leif Kordtsen, varðstjóri í Hafnarfirði, f. 30. apríl 1940 í Árnessýslu.

4. Bryde, Stefán Kordtsen, sjómaður í Hafnarfirði, f. 4. nóvember 1963 í Reykjavík.

5. Cooke, Rose Joan, húsmóðir á Akureyri, f. 6. september 1922 í Englandi.

6. Courageux, Jean Yves, sölumaður í Reykjavík, f. 5. desember 1954 í Senegal.

7. Datye, Shreekrishna Shantaram, læknir á Akureyri, f. 8. júní 1950 á Indlandi.

8. Halla Sigurðardóttir, verkakona á Neskaupstað, f. 17. febrúar 1926 á Neskaupstað.

9. Hammer, Bjarni Debess, vélvirki í Eyjafirði, f. 18. ágúst 1944 í Færeyjum.

10. Kokholm, Anne-Mette Stokvad, nemandi í Reykjavík, f. 28. maí 1949 í Danmörku.

11. Loknar, Marija, iðnverkakona á Akureyri, f. 29. apríl 1932 í Júgóslavíu.

12. Luchoro, Christina Antonia, nemandi í Reykjavík, f. 14. júlí 1975 í Reykjavík.

13. Middleton, Garðar Thor, nemandi í Garðakaupstað, f. 6. nóvember 1958 á Grand Cayman í Bresku Vestur-Indíum.

14. Nielsen, Jens Hvidtfeldt, sóknarprestur í Hjarðarholti, f. 13. janúar 1954 í Danmörku.

15. Roberts, Geoffrey Sidney, lyftuviðgerðarmaður í Mosfellsbæ, f. 16. júlí 1951 í Englandi.

16. Semlali, Ómar Örn, barn í Garðakaupstað, f. 29. júlí 1981 í Danmörku.

17. Solheim, Wilhelm Jónsson, ellilífeyrisþegi á Akureyri, f. 18. september 1913 á Ísafirði.

18. Sörensson, Carolina Eugenia Ruiz, nemandi í Reykjavík, f. 9. nóvember 1966 í Nikaragva.

19. Thompson, Sonja Elín, afgreiðslumaður í Reykjavík, f. 22. maí 1962 í Bandaríkjunum.

20. Vadeboncoeur, Michelle, nemandi í Reykjavík, f. 20. júlí 1968 í Bandaríkjunum.

21. Vignir Demusson, nemandi í Keflavík, f. 21. ágúst 1960 í Reykjavík.

2. gr.

Nú fær maður, sem heitir erlendu nafni, íslenskt ríkisfang með lögum og skulu þá börn hans, fædd síðan, heita íslenskum nöfnum samkvæmt lögum um mannanöfn, en hann skal, þá er hann hlýtur íslenskt ríkisfang, taka sér íslenskt eiginnafn - ásamt því sem hann ber fyrir - er börn hans taka sem kenningarnafn. Honum skal þó heimilt, ef hann kýs heldur, að breyta svo eiginnafni sínu að það fullnægi kröfum laga um mannanöfn.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Umsækjendur þeir, sem teknir hafa verið á lagafrumvarp þetta, fullnægja skilyrðum sem sett hafa verið af allsherjarnefndum beggja þingdeilda.

Á síðasta þingi var við lok þings fyrir miðsvetrarhlé afgreitt frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar og síðan var í lok þingsins um vorið einnig afgreitt frumvarp um veitingu ríkisborgararéttar. Þessi háttur á afgreiðslu umsókna um ríkisborgararétt sem þá var viðhafður reyndist til mikilla þæginda, bæði stytti það biðtíma umsækjenda og dreifði afgreiðsluálagi hjá ráðuneytinu.

Er því eindregið mælt með því að sami háttur verði hafður á við meðferð þessa frumvarps.
Tekjuskattur og eignarskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 113

116. Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, með síðari breytingum.

Flm.: Kjartan Jóhannsson.

1. gr.

Við 111. gr. laganna bætist ný málsgrein er orðist svo:

Það skal vera stefna við innheimtu á tekjuskatti og eignarskatti samkvæmt lögum þessum að allir gjaldendur, sem eins stendur á um við innheimtu, vanskil og nauðungaraðgerðir, skuli hljóta sams konar meðferð. Telji innheimtumaður tök á að tryggja greiðslu á kröfu, sem ella mundi tapast, með samningi um greiðslu skal hann gefa fjármálaráðherra ítarlega skýrslu um málavöxtu. Fjármálaráðherra er heimilt að samþykkja slíkan samning, að fenginni umsögn Ríkisendurskoðunar. Að loknu hverju innheimtuári skal Ríkisendurskoðun gefa Alþingi skýrslu um alla samninga af þessu tagi.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Fyrir Alþingi liggur vitneskja um að fjármálaráðherrar hafa tekið sér vald sem þeir ekki hafa að lögum til að leyfa einstökum aðilum að greiða háar fjárhæðir opinberra gjalda með skuldabréfum til lengri eða skemmri tíma og með mismunandi kjörum að öðru leyti eftir geðþótta ráðherra.

Með þessu hefur verið brotið gegn sjálfri meginstefnu allrar skattalöggjafar að allir þegnar þjóðfélagsins, sem eins stendur á um, hljóti sömu meðferð og þá eingöngu samkvæmt lögum eins og kveðið er á um í stjórnarskrá lýðveldisins.

Með vitneskju þessa getur Alþingi ekki annað en tekið þetta mál til meðferðar með því að setja í lög skýr ákvæði um innheimtu á opinberum gjöldum og hvernig bregðast megi við þegar um vanskil er að ræða.

Í frumvarpi þessu er gert ráð fyrir því að tekið verði á þessu máli með því að gera breytingu á 111. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt. Rétt er að vekja athygli á því að þessi breyting mun einnig ná til innheimtu á söluskatti samkvæmt lögum nr. 10/1960 þar sem í 28. gr. þeirra laga er kveðið á um það að ákvæði laga nr. 75/1981 skuli einnig gilda um söluskatt, eftir því sem við á. Frumvarp þetta var flutt á síðasta þingi, en hlaut þá ekki afgreiðslu.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Með þessari grein eru sett skilyrði fyrir því að fjármálaráðherra sé heimilt að leyfa einstökum aðilum að greiða opinber gjöld með skuldaviðurkenningum til lengri eða skemmri tíma. Samkvæmt greininni skal einungis heimilt að lána opinber gjöld í þeim tilvikum þar sem innheimtuaðili telur að krafan fáist ekki greidd nema með því að semja um greiðslu á henni. Í slíkum tilvikum er fjármálaráðherra heimilt að samþykkja greiðsluskilmála, enda liggi fyrir umsögn Ríkisendurskoðunar. Þá kveður greinin á um að Ríkisendurskoðun gefi Alþingi árlega skýrslur um slíka samninga.

Um 2. gr.

Greinin þarfnast ekki skýringa.
Virðisaukaskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 134

141. Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

48. gr. laganna orðast svo:

Lög þessi öðlast þegar gildi, en skattheimta samkvæmt þeim kemur eigi til framkvæmda fyrr en 1. janúar 1990. Frá þeim tíma falla úr gildi lög nr. 10/1960, um söluskatt, með síðari breytingum. Ákvæði þeirra laga skulu þó gilda um söluskatt af sölu til og með 31. desember 1989.

2. gr.

Eftirtaldar breytingar verða á bráðabirgðaákvæðum laganna:

a. Í stað orðanna „30. júní 1989“ í 4. mgr. ákvæðis til bráðabirgða I kemur: 31. desember 1989.

b. Í stað orðanna „30. apríl 1989“ í ákvæði til bráðabirgða II kemur: 31. október 1989.

c. Í stað ártalsins „1989“ í ákvæði til bráðabirgða III kemur: 1990.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Eins og fram kemur í stjórnarsáttmála ríkisstjórnarinnar hefur verið ákveðið að fresta gildistöku virðisaukaskatts um hálft ár eða til 1. janúar 1990. Ástæður að baki tillögu þessari um frestun gildistökunnar eru einkum tvær. Annars vegar er ljóst að lengri tíma þarf til undirbúnings að kerfisbreytingunni en gert var ráð fyrir í upphafi. Hins vegar þykir fjárhagsstaða ríkissjóðs ekki leyfa að skattkerfisbreytingin nái fram að ganga hinn 1. júlí 1989 eins og að var stefnt. Þá má nefna að það er að ýmsu leyti óheppilegt að breytingin eigi sér stað á miðju ári. Má í því sambandi benda á að breytingin krefst aukauppgjörs hjá öllum skattskyldum aðilum. Að auki er ljóst að á fyrri hluta næsta árs mun starfslið á skattstofum verða upptekið við undirbúning fyrstu álagningarinnar og uppgjör samkvæmt hinu nýja staðgreiðslukerfi. Vafasamt er að ætla að skattkerfið ráði við bæði þessi verkefni í einu sem eru mjög viðamikil og flókin hvort um sig.
Ráðstafanir í ríkisfjármálum 1988 Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 158

169. Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 10/1988, um ráðstafanir í ríkisfjármálum og lánsfjármálum 1988.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

Eftirtaldar breytingar verða á 19. gr. laganna:

a. 2. málsl. 2. tölul. 3. mgr. orðast svo: Sama á við um lán sem tekin eru erlendis vegna kaupa eða reksturs á kaupskipum og flugvélum sem notaðar eru í atvinnuskyni.

b. Orðin „eða lengingu á lánstíma“ í 3. tölul. 3. mgr. falla niður.

c. Við 3. mgr. bætist nýr töluliður, 4. tölul., svohljóðandi: Lán sem tekin eru vegna sérstakra aðgerða stjórnvalda í þágu útflutningsgreina.

2. gr.

Í stað orðanna „31. desember 1988“ í 4. mgr. 22. gr. laganna kemur: 31. desember 1989.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Samkvæmt 4. mgr. 22. gr. laga nr. 10/1988 falla ákvæði V. kafla þeirra úr gildi um næstu áramót. Þessi kafli laganna fjallar um gjald af erlendum lánum, leigusamningum o.fl. Í frumvarpi til fjárlaga fyrir árið 1989 er gert ráð fyrir að framhald verði á gjaldtöku þessari á næsta ári og er reiknað með að tekjur ríkissjóðs af henni verði 200 m.kr. Af þessum sökum er frumvarp þetta lagt fram en samkvæmt því fellur V. kafli laga nr. 10/1988 ekki úr gildi fyrr en 31. desember 1989, sbr. 2. gr.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Í þessari grein er í a-lið lagt til að heimild til þess að undanþiggja lánssamninga vegna kaupa á atvinnuflugvélum og kaupskipum gjaldskyldu verði gerð ótvíræð.

Í b-lið er í öðru lagi lagt til að heimild til þess að undanþiggja skuldbreytingarlán gjaldskyldu verði gerð rýmri en hún nú er með því að fella niður skilyrði um að nýja lánið sé ekki til lengri tíma en hið eldra.

Í c-lið er loks lagt til að heimilt verði að undanþiggja gjaldtöku lán sem tekin eru vegna sérstakra aðgerða stjórnvalda í þágu útflutningsgreina.

Um 2.–3. gr.

Þarfnast ekki skýringa.
Aðgerðir í efnahagsmálum Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 21

21. Frumvarp til laga um breyting á bráðabirgðalögum nr. 14 20. maí 1988, um aðgerðir í efnahagsmálum.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

8. gr. bráðabirgðalaganna orðast svo:

Verðtrygging nýrra fjárskuldbindinga til skemmri tíma en tveggja ára er óheimil frá 1. júlí 1988. Með fjárskuldbindingum í þessu sambandi er átt við sparifé og lánsfé.

Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. getur Seðlabanki Íslands, að fengnu samþykki viðskiptaráðherra, auglýst reglur er leyfi innlánsstofnunum að taka á móti sparifé og öðrum innstæðum gegn verðtryggingu til skemmri tíma en tveggja ára.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Um frumvarp þetta, sem lagt er fyrir Alþingi skv. 28. gr. stjórnarskrárinnar, vísast að öðru leyti til meðfylgjandi fylgiskjals.

Fylgiskjal.

BRÁÐABIRGÐALÖG um breyting á bráðabirgðalögum nr. 14 20. maí 1988, um aðgerðir í efnahagsmálum.

FORSETI ÍSLANDS gjörir kunnugt: Forsætisráðherra hefir tjáð mér að brýna nauðsyn beri til að setja fyllri ákvæði um efni 8. gr. bráðabirgðalaga nr. 14 20. maí 1988, um aðgerðir í efnahagsmálum.

Fyrir því eru hér með sett svofelld bráðabirgðalög skv. 28. gr. stjórnarskrárinnar:

1. gr.

8. gr. bráðabirgðalaganna orðast svo:

Verðtrygging nýrra fjárskuldbindinga til skemmri tíma en tveggja ára er óheimil frá 1. júlí 1988. Með fjárskuldbindingum í þessu sambandi er átt við sparifé og lánsfé.

Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. getur Seðlabanki Íslands, að fengnu samþykki viðskiptaráðherra, auglýst reglur er leyfi innlánsstofnunum að taka á móti sparifé og öðrum innstæðum gegn verðtryggingu til skemmri tíma en tveggja ára.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Gjört í Reykjavík, 31. maí 1988.

Vigdís Finnbogadóttir.

(L.S.)

Friðrik Sophusson.
Framhaldsskólar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 184

215. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um framhaldsskóla, nr. 57/1988.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

2. málsl. 42. gr. laganna orðast svo:

Ákvæði III. og VIII. kafla laganna auk ákvæða 7. og 8. gr. skulu ekki koma til framkvæmda fyrr en 1. janúar 1990. Þrátt fyrir 4., 5., 6., 8., 9., 12. og 13. tölul. 41. gr. skulu þau ákvæði þar tilgreindra laga, er fjalla um fjármál og kostnaðarskiptingu þeirra skóla, sem þar er fjallað um, og hlutverk og skipan skólanefnda þeirra, halda gildi sínu fram til 1. janúar 1990.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Þegar frumvarp til laga um framhaldsskóla var samið var gert ráð fyrir breyttri verkaskiptingu ríkis og sveitarfélaga þannig að á móti auknum kostnaði ríkisins við rekstur framhaldsskóla kæmu lægri útgjöld vegna reksturs grunnskólans. Lög um breytta verkaskiptingu hafa ekki náð fram að ganga og er málið til meðferðar í ríkisstjórn. Vegna þessa þykir nauðsynlegt að fresta gildistöku III. og VIII. kafla til 1. janúar 1990. Eðlilegt þykir að 7. og 8. gr. fylgi III. og VIII. kafla, enda ekki grundvöllur fyrir breyttu starfi skólanefnda fyrr en þeir kaflar hafa tekið gildi. Með vísan til ofangreinds er kveðið á um það í 2. málsl. 1. gr. laga þessara að þau lagaákvæði áður gildandi laga um fjármál framhaldsskóla og kostnaðarskiptingu, sem og skipan og hlutverk skólanefnda, haldi gildi sínu þar til lögin um framhaldsskóla koma að fullu til framkvæmda.
Frestun á hækkun launa og búvöruverðs Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 22

22. Frumvarp til laga um frestun á hækkun launa og búvöruverðs.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. 1. gr. bráðabirgðalaga nr. 14 20. maí 1988 skal launahækkun sú, sem samkvæmt þeim lögum skyldi taka gildi 1. september 1988, eigi koma til framkvæmda á gildistíma laga þessara.

2. gr.

Aðrar launahækkanir, þar með taldar hvers kyns greiðslur fyrir vinnuframlag, launahluti í gjaldskrám fyrir útselda vinnu eða sambærilegar þóknanir sem koma áttu til framkvæmda 1. september 1988 eða annan dag á gildistíma laga þessara, skulu eigi koma til framkvæmda á gildistíma laga þessara.

3. gr.

Þrátt fyrir ákvæði laga nr. 46 27. júní 1985, um framleiðslu, verðlagningu og sölu á búvörum, skal eigi hækka verð búvara á gildistíma laga þessara.

4. gr.

Brot gegn lögum þessum varða sektum nema þyngri refsing liggi við samkvæmt öðrum lögum. Mál út af brotum á lögunum fara að hætti opinberra mála.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og gilda til loka september 1988.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Um frumvarp þetta, sem lagt er fyrir Alþingi skv. 28. gr. stjórnarskrárinnar, vísast að öðru leyti til meðfylgjandi fylgiskjals.

Fylgiskjal.

BRÁÐABIRGÐALÖG um frestun á hækkun launa og búvöruverðs.

FORSETI ÍSLANDS gjörir kunnugt: Forsætisráðherra hefir tjáð mér að brýna nauðsyn beri til að skapa svigrúm fyrir undirbúning efnahagsaðgerða sem miða að því að skapa rekstrargrundvöll fyrir útflutnings- og samkeppnisgreinar atvinnulífsins og að hemja verðbólgu. Verði því að fresta launahækkunum og hækkun búvöruverðs sem koma áttu til framkvæmda í septembermánuði og ákveða um leið almenna verðstöðvun.

Fyrir því eru hér með sett svofelld bráðabirgðalög skv. 28. gr. stjórnarskrárinnar:

1. gr.

Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. 1. gr. bráðabirgðalaga nr. 14 20. maí 1988, skal launahækkun sú, sem samkvæmt þeim lögum skyldi taka gildi 1. september 1988, eigi koma til framkvæmda á gildistíma laga þessara.

2. gr.

Aðrar launahækkanir, þar með taldar hvers kyns greiðslur fyrir vinnuframlag, launahluti í gjaldskrám fyrir útselda vinnu eða sambærilegar þóknanir sem koma áttu til framkvæmda 1. september 1988 eða annan dag á gildistíma laga þessara, skulu eigi koma til framkvæmda á gildistíma laga þessara.

3. gr.

Þrátt fyrir ákvæði laga nr. 46 27. júní 1985, um framleiðslu, verðlagningu og sölu á búvörum, skal eigi hækka verð búvara á gildistíma laga þessara.

4. gr.

Brot gegn lögum þessum varða sektum nema þyngri refsing liggi við samkvæmt öðrum lögum. Mál út af brotum á lögunum fara að hætti opinberra mála.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og gilda til loka september 1988.

Gjört á Blönduósi, 27. ágúst 1988.

Vigdís Finnbogadóttir.

(L. S.)

Þorsteinn Pálsson.
Útvarpslög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 191

224. Frumvarp til laga um breytingu á útvarpslögum, nr. 68/1985.

Flm.: Ingi Björn Albertsson.

1. gr.

Á eftir 2. mgr. 35. gr. laganna bætist ný málgrein svohljóðandi:

Eigi almenningur kost á að taka þátt í beinni útvarpssendingu, svo sem í gegnum síma eða á annan sambærilegan hátt, skal hver og einn segja til nafns og bera ábyrgð á því sem hann segir. Stjórnandi slíkrar útsendingar skal enn fremur tryggja sér fyllri upplýsingar um sérhvern þátttakanda en ber ella sjálfur ábyrgð á framlagi hans takist ekki að hafa upp á honum. Skylt er stjórnanda útvarpsþáttar með samtöl við hlustendur, sem útvarpað er samtímis, að nota þar til gerðan útbúnað sem tefur útsendingu í stutta stund svo að unnt sé að koma í veg fyrir að útvarpað sé ærumeiðingum um nafngreinda menn eða óviðurkvæmilegum ummælum að mati stjórnanda.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Það hefur mjög færst í vöxt að útvarpsstöðvar hafi í dagskrám sínum útvarpsþætti sem byggjast á símtölum við fólk úti í bæ í beinni útsendingu og hafa þessir þættir oft náð töluverðum vinsældum. Það er hins vegar áhyggjuefni að í slíkum þáttum er hætta á að viðmælendur, sem komnir eru í beina útsendingu og ná eyrum þúsunda manna, geri ekki grein fyrir sér og flytji ávirðingar og óviðurkvæmileg ummæli um nafngreint fólk án þess að nokkrum vörnum verði við komið.

Eitt það dýrmætasta, sem hver einstaklingur á, er gott mannorð. Og það getur tekið drjúgt skeið á ævi hans að ávinna sér þann orðstír. Hins vegar tekur það óvandaðan mann ekki nema sekúndubrot að skemma mannorð annars manns ef hann fær tækifæri til þess í útvarpi. Þess vegna á löggjafinn að gera það sem í hans valdi stendur til þess að vernda menn fyrir slíku. Það virðist sem svo að virðing fyrir mannorði og tilfinningum annarra fari þverrandi eftir því sem þjóðfélagið verður opnara og frjálslegra, og er það miður.

Í þessu frumvarpi er lagt til að beinar útsendingar útvarps í gegnum síma eða á sambærilegan hátt séu háðar ákveðnum skilyrðum sem sett eru til þess að vernda mannorð og reyna að koma í veg fyrir að ærumeiðandi ummælum sé útvarpað yfir landslýð. Skilyrðin eru þau að stjórnanda útvarpsþáttar er skylt að fá uppgefið nafn viðmælanda og fyllri upplýsingar ef mögulegt er. Aðalatriðið er þó að skylda útvarpsstöðvar til þess að nota búnað er tefur útsendingar í örfáar sekúndur (delay system) þannig að hægt sé að koma í veg fyrir að mannskemmandi ummælum sé útvarpað. Það má geta þess að slíkur búnaður er víðast hvar notaður erlendis við útsendingar af þessu tagi. Fari hins vegar ærumeiðandi ummæli engu að síður „í loftið“ er, eftir frumvarpinu sá, er ummælin viðhafði, ábyrgur fyrir þeim, en náist ekki til hans einhverra hluta vegna þá er stjórnandi þáttarins ábyrgur.

Þó að nú standi yfir endurskoðun útvarpslaga telur flutningsmaður málið það brýnt að það þoli enga bið.
Heilbrigðisþjónusta Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 193

226. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 8/1988, um breytingu á lögum nr. 59/1983, um heilbrigðisþjónustu.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

1. gr. laga nr. 8/1988 orðast svo:

Í Reykjavíkurlæknishéraði skal frestur þessi standa til ársloka 1989.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Í Reykjavíkurlæknishéraði og í heilsugæsluumdæmi Garðabæjar er enn starfað eftir eldri lögum um heilsuvernd. Á síðasta vori tókust samningar við bæjaryfirvöld í Garðabæ um rekstur heilsugæslu í umdæmi Garðabæjar frá og með næstu áramótum og hefur þegar verið gengið frá formsatriðum og læknar skipaðir. Eftir stendur því aðeins að ganga frá skipulagi þessara mála í Reykjavíkurlæknishéraði.

Í apríl sl. komu ráðuneytið og borgarstjórn Reykjavíkur sér saman um að hefja viðræður um lausn málsins. Í lok síðasta mánaðar var lagt fyrir ráðuneytið uppkast að samkomulagi sem fulltrúar ráðuneytisins og meiri hluti fulltrúa Reykjavíkurborgar, sem þátt tóku í viðræðunum, stóðu að. Ekki hefur enn unnist tími til þess að ganga frá málinu og er ljóst að svo verður ekki fyrir áramótin næstu, en þá rennur fresturinn út.

Með vísun til ofanritaðs og ekki síður þess að fyrirhugaðar eru verulegar breytingar á lögum nr. 59/1983, um heilbrigðisþjónustu, vegna fyrirhugaðra breytinga á verkaskiptingu ríkis og sveitarfélaga sér ráðuneytið ekki ástæðu til annars en að leggja enn til að frestur til að koma á kerfi heilsugæslu í Reykjavík verði framlengdur í eitt ár frá og með næstu áramótum. Fljótlega eftir þinghlé verður lagt fram á vegum ráðuneytisins frumvarp til breyttra laga um heilbrigðisþjónustu í samræmi við það sem áður segir og verður þá jafnhliða tekið á heilsugæslumálum í Reykjavíkurlæknishéraði, en lausn málsins ákvarðast af því hvernig fer um verkaskiptingu milli ríkis og sveitarfélaga.

Prentað upp.
Málefni aldraðra Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 195

231. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 91/1982, um málefni aldraðra, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

1. mgr. 28. gr. laganna orðast svo:

Lög þessi gilda til 31. desember 1989.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Lög um málefni aldraðra, nr. 91 31. desember 1982, með síðari breytingum, hafa að geyma sólarlagsákvæði um að þau rynnu úr gildi 31. desember 1987, enda hefðu þau ekki verið endurskoðuð fyrir þann tíma.

Með lögum nr. 32 27. mars 1987 var gildistími laganna framlengdur til 31. desember 1988.

Um alllangt skeið hefur staðið yfir á vegum heilbrigðisráðuneytisins endurskoðun laga um málefni aldraðra. Endurskoðunin hefur nokkuð tafist, ekki síst vegna óvissu um framvindu frumvarps um verkaskiptingu ríkis og sveitarfélaga.

Ljóst er að ekki gefst tími til að afgreiða nýtt frumvarp til laga um málefni aldraðra áður en gildistími núgildandi laga rennur út 31. desember 1988. Nauðsyn ber því til að framlengja að nýju gildistíma laganna, enda allir sammála um að ekki sé tímabært að lögin falli úr gildi.

Því er hér lagt fram frumvarp til laga um breytingu á lögum um málefni aldraðra sem gerir ráð fyrir að gildistími laga nr. 91/1982 verði framlengdur til 31. desember 1989. Gert er ráð fyrir að nýtt frumvarp til laga um málefni aldraðra verði lagt fyrir Alþingi fljótlega eftir jólaleyfi, í ársbyrjun 1989.
Hreppstjórar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 199

251. Frumvarp til laga um breyting á lögum um hreppstjóra, nr. 32 26. apríl 1965.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988.)

1. gr.

1. gr. laganna orðast svo:

Hreppstjóri skal vera í hverju sveitarfélagi utan aðseturs sýslumanns, nema sýslumaður telji þess ekki þörf.

2. gr.

2. gr. laganna orðast svo:

Þá er starf hreppstjóra losnar skal sýslumaður auglýsa það laust til umsóknar. Sýslumaður veitir stöðu hreppstjóra úr hópi umsækjenda að fenginni umsögn sveitarstjórnar.

Hafi sýslumaður skrifstofu í sveitarfélagi utan aðseturs síns er honum heimilt án auglýsingar að skipa forstöðumann þeirrar skrifstofu jafnframt hreppstjóra í því sveitarfélagi. Er hreppstjórastarfið þá hluti af starfi forstöðumanns.

3. gr.

Í stað „sýslunefnd“ í 4. gr. komi: sveitarstjórn.

4. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1989.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Samkvæmt ákvæðum sveitarstjórnarlaga, nr. 8/1986, verða sýslunefndir lagðar niður frá næstu áramótum. Í lögum um hreppstjóra er ráð fyrir því gert að sýslumaður skipi hreppstjóra úr hópi þriggja manna sem sýslunefnd kýs. Þarf því að breyta þeirri skipan. Er lagt til að laus staða hreppstjóra verði auglýst og að sýslumaður skipi hreppstjóra að fenginni umsögn sveitarstjórnar.

Þá er lagt til að sýslumanni verði heimilað að sameina starf hreppstjóra starfi forstöðumanns skrifstofu sem hann hefur utan aðseturs síns. Má búast við að slíkum skrifstofum fjölgi í framtíðinni þannig að unnt verði að bæta þjónustu embættanna við almenning.

Loks er þess að geta að það er lagt í mat sýslumanns hvort hreppstjóra er þörf í sveitarfélagi utan aðseturs sýslumannsembættis. Slíkt er óþarfi í því sveitarfélagi þar sem sýslumaður hefur aðsetur og sýslumaður getur metið hvort þess sé þörf í næsta nágrenni við embættisskrifstofu.