arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Virðisaukaskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 98

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 50/1988, um virðisaukaskatt, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 5. des.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 12. gr. laganna:

a. 10. tölul. orðast svo: Sala á þjónustu til aðila sem hvorki hafa búsetu né starfsstöð hér á landi, enda sé þjónustan nýtt að öllu leyti erlendis. Skattskyld þjónusta, sem veitt er í tengslum við menningarstarfsemi, listastarfsemi, íþróttastarfsemi, kennslustarfsemi og aðra hliðstæða starfsemi sem fram fer hér á landi og er undanþegin skattskyldu skv. 3. mgr. 2. gr. laganna, telst ávallt nýtt hér . Jafnframt er sala á þjónustu til aðila sem hvorki hafa búsetu né starfsstöð hér á landi undanþegin skattskyldri veltu þó að þjónustan sé ekki nýtt að öllu leyti erlendis ef kaupandi gæti, væri starfsemi hans skráningarskyld hér á landi, talið virðisaukaskatt vegna kaupa þjónustunnar til innskatts, sbr. 15. og 16. gr. Eftirtalin þjónusta fellur undir þennan tölulið:

a. framsal á höfundarrétti, rétti til einkaleyfis, vörumerkis og hönnunar, svo og framsal annarra sambærilegra réttinda,

b. auglýsingaþjónusta,

c. ráðgjafarþjónusta, verkfræðiþjónusta, lögfræðiþjónusta, þjónusta endurskoðenda og önnur sambærileg sérfræðiþjónusta, þó ekki vinna við eða þjónusta sem varðar lausa fjármuni eða fasteignir hér á landi,

d. tölvuþjónusta, önnur gagnavinnsla og upplýsingamiðlun,

e. kvaðir og skyldur varðandi atvinnu- eða framleiðslustarfsemi eða hagnýtingu réttinda sem kveðið er á um í þessum tölulið,

f. atvinnumiðlun,

g. leiga lausafjármuna, þó ekki neins konar flutningatækja,

h. þjónusta milligöngumanna sem fram koma í nafni annars og fyrir reikning annars að því er varðar sölu eða afhendingu þjónustu sem um ræðir í þessum tölulið,

i. fjarskiptaþjónusta.

b. 11. tölul. orðast svo: Þjónusta sem felst í endurgreiðslu á virðisaukaskatti til aðila búsettra erlendis .

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 35. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „skattskylda þjónustu“ í 1. málsl. 1. mgr. kemur: þjónustu sem talin er upp í 10. tölul. 1. mgr. 12. gr.

b. Við bætist ný málsgrein er orðast svo:

Aðili, sem skylt er að greiða virðisaukaskatt skv. 1. mgr., skal ótilkvaddur gera grein fyrir kaupum á þjónustu í sérstakri skýrslu í því formi sem ríkisskattstjóri ákveður. Gjald dagi er fimmti dagur annars mánaðar frá lokum þess almenna uppgjörstímabils sem viðskiptin falla undir. Greiðslu ásamt skýrslu skal skila til innheimtumanns ríkissjóðs eigi síðar en á gjalddaga.

3. gr.

Í stað orðanna „erlendir ferðamenn“ í 1. mgr. 43. gr. laganna kemur: aðilar búsettir erlendis.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Þó skulu ákvæði fyrri efnisliðar 1. gr. um sölu á þjónustu til erlendra aðila gilda frá og með 1. júlí 1997.
Spilliefnagjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 331

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 56/1996, um spilliefnagjald.

(Eftir 2. umr., 13. des.)

1. gr.

Við 1. mgr. 3. gr. laganna bætist nýr málsliður er orðast svo: Ráðherra ákveður þóknun nefndarmanna fyrir setu í nefndinni.

2. gr.

Við 1. mgr. 5. gr. laganna bætist nýr málsliður sem orðast svo: Þá er spilliefnanefnd heimilt að greiða förgun úrgangsefna sem blandast hafa vörum sem greitt hefur verið af skv. 6. gr., enda sé blöndunin hluti af eðlilegri notkun vörunnar.

3. gr.

2. mgr. 6. gr. laganna orðast svo:

Spilliefnagjald skal lagt á neðangreinda vöruflokka:

1. Olíuvörur:

a. svartolía, allt að 0,1 kr. á hvert kg,

b. önnur olía en brennsluolía, allt að 20,0 kr. á hvert kg.

2. Lífræn leysiefni, klórbundin efnasambönd o.fl.:

a. lífræn leysiefni, allt að 3,0 kr. á hvert kg,

b. halógeneruð efnasambönd, allt að 900 kr. á hvert kg,

c. ósoneyðandi efni, allt að 900 kr. á hvert kg,

d. ísósyanöt, allt að 10,0 kr. á hvert kg.

3. Málning og litarefni, allt að 16,0 kr. á hvert kg.

4. Rafhlöður og rafgeymar:

a. rafhlöður, allt að 200 kr. á hvert kg, eða hámarksstykkjagjald á rafhlöður, allt að 200 kr. á hvert stykki,

b. rafgeymar, allt að 60 kr. á hvert kg.

5. Ljósmyndavörur: framköllunarvökvar og fixerar, allt að 300 kr. á hvert kg.

6. Vörur sem innihalda kvikasilfur, allt að 900 kr. á hvert kg.

7. Ýmsar aðrar efnavörur (kemískar vörur), allt að 5,0 kr. á hvert kg.

4. gr.

Í stað orðanna „einn mánuður“ í 2. tölul. 7. gr. laganna kemur: þrír mánuðir.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Framhaldsskólar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 355

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 80/1996, um framhaldsskóla.

(Lagt fyrir Alþingi á 122. löggjafarþingi 1997–98.)

1. gr.

3. mgr. 11. gr. laganna orðast svo:

Skólameistari ræður aðstoðarskólameistara til fimm ára í senn, áfangastjóra til allt að fjögurra ára og deildarstjóra til tveggja ára að höfðu samráði við skólanefnd. Hann ræður einnig kennara, námsráðgjafa, starfsfólk skólasafns og aðra starfsmenn skólans að höfðu samráði við skólanefnd.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Með frumvarpi þessu er lagt til að heimilað verði að afmarka ráðningartíma aðstoðar stjórnenda í framhaldsskólum. Er það í samræmi við þá skipan sem gilti þar til lög nr. 80/ 1996, um framhaldsskóla, tóku gildi. Sú tilhögun hefur gefist vel og stuðlað að æskilegri endurnýjun starfsfólks í þessum stöðum.

Frá því að rammalög voru fyrst sett um framhaldsskóla hefur ráðningu aðstoðarstjórnenda verið háttað eins og fram kemur í 1. gr. frumvarpsins. Með nýjum framhaldsskólalögum, nr. 80/1996, var hins vegar horfið frá þeirri tilhögun í ljósi meginreglna nýrra laga um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins, nr. 70/1996 (sjá einkum 41. gr. laganna). Í ljósi þess að störf aðstoðarskólameistara, áfangastjóra og deildarstjóra geta verið afgerandi fyrir þróun skóla starfs er með frumvarpi þessu lagt til að veitt verði ótvíræð lagaheimild til þess að setja sér stök ákvæði um tímabindingu ráðningar aðstoðarstjórnenda í framhaldsskólum.

Hér eiga sömu sjónarmið við og um ráðningu skólameistara í framhaldsskólum. Í 2. mgr. 11. gr. laga nr. 80/1996, um framhaldsskóla, segir: „Menntamálaráðherra skipar skólameist ara til fimm ára að fenginni tillögu hlutaðeigandi skólanefndar.“ Þetta ákvæði var sett til þess að æskileg endurnýjun ætti sér einnig stað meðal skólameistara framhaldsskóla. Efni frum varpsins felur það í sér að æskileg endurnýjun starfsmanna kemst á í öllum stjórnunarstöðum innan framhaldsskólanna.

Frumvarpið nýtur stuðnings Hins íslenska kennarafélags, Kennarasambands Íslands og Skólameistarafélags Íslands.

Í 1. gr. er kveðið á um tímabindingu ráðningar aðstoðarstjórnenda í framhaldsskólum. Störf aðstoðarskólameistara, áfangastjóra og deildarstjóra geta verið afgerandi fyrir þróun skóla starfs. Það er því mikilvægt að hæfileg endurnýjun starfsmanna í þessum stöðum geti átt sér stað og má m.a. benda á þýðingu þess að ráða nýja starfsmenn með nýjar hugmyndir til að gegna þessum störfum.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum um framhaldsskóla, nr. 80/1996.

Í frumvarpinu er lagt til að heimilað verði að afmarka ráðningartíma aðstoðarstjórnenda í framhaldsskólum í þeim tilgangi að stuðla að æskilegri endurnýjun starfsfólks í þessum stöðum. Að því er séð verður mun frumvarpið, verði það að lögum, ekki hafa áhrif á útgjöld ríkissjóðs.
Sóknargjöld, kirkjugarðar, greftrun og líkbrennsla Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 312

Frumvarp til laga um breyting á lögum um sóknargjöld o.fl., lögum um kirkjugarða, greftrun og líkbrennslu og lögum um kirkjusóknir, safnaðarfundi, sóknarnefndir, héraðsfundi o.fl.

(Eftir 2. umr., 15. des.)

I. KAFLI

Breyting á lögum um sóknargjöld o.fl., nr. 91 29. desember 1987.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 2. gr. laganna:

a. 1. tölul. orðast svo: Á árinu 1997 skal gjaldið vera 400,24 kr. á einstakling á mánuði.

b. 2. tölul. fellur brott.

c. Í stað ártalsins „1990“ í 3. tölul. kemur: 1998.

II. KAFLI

Breyting á lögum um kirkjugarða, greftrun og líkbrennslu, nr. 36 4. maí 1993.

2. gr.

2. mgr. 37. gr. laganna orðast svo:

Kirkjugarðsstjórnir skulu senda Ríkisendurskoðun ársreikninga kirkjugarða fyrir næst liðið ár fyrir 1. júní ár hvert. Um heimildir Ríkisendurskoðunar til að kalla eftir upplýsingum og til að kanna gögn fer eftir lögum um Ríkisendurskoðun.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 39. gr. laganna:

a. 1. tölul. orðast svo: Á árinu 1997 skal gjaldið vera 164,13 kr. á einstakling á mánuði.

b. Í stað ártalsins „1995“ í 2. tölul. kemur: 1998.

4. gr.

Við lögin bætist ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Kirkjugarðar Reykjavíkurprófastsdæma eru undanþegnir greiðslu framlags til Kirkju garðasjóðs árin 1998 og 1999.

III. KAFLI

Breyting á lögum um kirkjusóknir, safnaðarfundi, sóknarnefndir, héraðsfundi o.fl., nr. 25 3. júní 1985.

5. gr.

Við 23. gr. laganna bætist ný málsgrein sem orðast svo:

Sóknarnefndir skulu senda Ríkisendurskoðun ársreikninga sóknarnefnda fyrir næstliðið ár fyrir 1. júní ár hvert. Um heimildir Ríkisendurskoðunar til að kalla eftir upplýsingum og til að kanna gögn fer eftir lögum um Ríkisendurskoðun.

6. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Fjáröflun til vegagerðar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 371

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjáröflun til vegagerðar, nr. 3/1987, með síðari breytingum.

Frá meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar (VE, VS, SP, PHB, EOK).

1. gr.

Í stað orðanna „Af bifreiðum, sem ekið er gegn gjaldi samkvæmt löggiltum mælum, skal árgjaldið vera 30% hærra en að framan greinir“ í A-lið 4. gr. laganna kemur: Af bifreiðum sem ekið er gegn gjaldi samkvæmt löggiltum mælum og sendi- og hópbifreiðum, sem nýttar eru í atvinnurekstri, skal árgjaldið vera 25% hærra en að framan greinir. Ákvæðið tekur þó aðeins til þeirra sendibifreiða sem notið hafa innskattsfrádráttar á virðisaukaskatti.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1998.

Greinargerð.

Í áliti samkeppnisráðs nr. 4/1997 frá 1. september 1997 var til skoðunar erindi Frama, bandalags íslenskra leigubifreiðastjóra, Trausta, félags sendibifreiðastjóra, og Landssam bands vörubifreiðastjóra um það hvort tilteknar málsgreinar 4. gr. laga nr. 3/1987, um fjár öflun til vegagerðar, með síðari breytingum, væru í anda samkeppnislaga. Ákvæðin fela m.a. í sér 30% álag á þungaskatt á bifreiðar sem aka gegn gjaldi samkvæmt löggiltum gjald mælum. Niðurstaða samkeppnisráðs var sú að ákvæðið óbreytt mismuni atvinnubifreiða stjórum og raski innbyrðis samkeppnisstöðu þeirra.

Með frumvarpi þessu er lagt til að í stað þess að einungis þær bifreiðar sem aka gegn gjaldi samkvæmt löggiltum gjaldmæli greiði 30% álag á þungaskattinn skuli greitt árgjald sem er 25% hærra en getið er um í 1. mgr. 4. gr. laganna bæði af framangreindum bifreiðum og sendi- og hópbifreiðum sem nýttar eru í atvinnurekstri. Ákvæðið tekur þó aðeins til þeirra sendibifreiða sem notið hafa innskattsfrádráttar á virðisaukaskatti. Í áliti samkeppnisráðs var einnig talið að ákvæði 4. gr. laganna um umtalsverða lækkun þungaskatts eftir því hve bifreiðum er mikið ekið dragi úr samkeppnishæfni sambærilegra atvinnubifreiða til að þjóna sama markaði. Ekki er hér lögð til breyting á því ákvæði að svo stöddu, en gjaldárið miðast við 10. október ár hvert.

Heildartekjur af 30% föstu gjaldi eru um það bil 21 millj. kr. en það tekur til 570 öku tækja. Með því að lækka gjaldið í 25% og láta það ná yfir allar framangreindar atvinnu bifreiðar verða tekjur ríkissjóðs af gjaldinu tæpar 29 millj. kr.

Prentað upp á ný.
Búnaðargjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 333

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 84/1997, um búnaðargjald.

(Eftir 2. umr., 18. des.)

1. gr.

4. gr. laganna orðast svo:

Gjaldskyldir búvöruframleiðendur skulu greiða fyrir fram upp í væntanlega álagningu með fimm jöfnum mánaðarlegum greiðslum mánuðina ágúst til desember á tekjuárinu. Fyrirframgreiðslan skal nema 2,65% af búnaðargjaldsstofni á næstliðnu tekjuári.

Gjalddagar fyrirframgreiðslu skv. 1. mgr. skulu vera fyrsti dagur mánaðanna ágúst til og með desember. Heimilt er gjaldanda að sækja um breytingu á fyrirframgreiðslu sem honum hefur verið gert að greiða skv. 1. mgr. Slíka umsókn skal senda skattstjóra er úrskurðar um breytingu greiðsluskyldunnar innan hæfilegs frests. Skattstjóri skal taka til greina umsókn gjaldanda ef fyrirsjáanlegt er að búnaðargjald breytist um sem nemur a.m.k. 25%, þó að lágmarki 10.000 kr. á milli ára.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 5. gr. laganna:

a. 4. mgr. orðast svo:

Frá álögðu búnaðargjaldi skal draga þá fjárhæð sem greidd hefur verið fyrir fram skv. 4. gr. Greiði gjaldskyldur aðili ekki fyrirframgreiðslu á tilskildum tíma eða van greiði hann skal innheimtumaður ríkissjóðs reikna hæstu leyfilegu dráttarvexti sam kvæmt auglýsingu Seðlabanka Íslands á þá fjárhæð sem vangoldin er frá gjalddaga, sbr. 4. gr. Ef álagning er hærri en ákvörðuð fyrirframgreiðsla skal gjaldandi greiða mismuninn með sem næst jöfnum greiðslum á gjalddögum þinggjalda. Við mismun sem á rætur að rekja til of hárrar fyrirframgreiðslu skal bæta 2,5% álagi.

b. Á eftir orðinu „greiðslu“ í 5. mgr. kemur: innheimtu.

3. gr.

Við 6. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Fjármálaráðherra er heimilt að setja í reglugerð nánari reglur um fyrirframgreiðslur, álagningu, innheimtu og annað er varðar skattalega framkvæmd laga þessara.

4. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. málsl. 7. gr. laganna:

a. Á eftir orðinu „innheimtu“ kemur: fyrirframgreiðslna.

b. Orðin „í staðgreiðslu“ falla brott.

5. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1998.

Ákvæði til bráðabirgða.

Fyrirframgreiðsla búnaðargjalds á árinu 1998 skal þrátt fyrir ákvæði 2. málsl. 1. mgr. 4. gr. laganna nema 2,65% af veltu gjaldanda á árinu 1997 skv. 11.–13. gr. laga um virðisauka skatt, nr. 50/1988.
Fæðingarorlof Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 343

Frumvarp til laga um breytingu lagaákvæða um fæðingarorlof.

(Eftir 2. umr., 18. des.)

I. KAFLI

Breytingar á lögum um fæðingarorlof, nr. 57/1987, með síðari breytingum.

1. gr.

Við 2. gr. laganna bætast tvær nýjar málsgreinar, svohljóðandi:

Auk réttar foreldra skv. 1. mgr. á faðir rétt á tveggja vikna fæðingarorlofi sem taka má hvenær sem er fyrstu átta vikurnar eftir fæðingu eða heimkomu barns, þó skal réttur föður vera fjórar vikur ef um er að ræða alvarlegan sjúkleika barns eða alvarleg veikindi móður. Jafnframt á faðir rétt á fæðingarorlofi í tvær vikur til viðbótar fyrir hvert barn umfram eitt. Notfæri faðir sér ekki rétt samkvæmt þessari málsgrein fellur hann niður.

Réttur föður til fæðingarorlofs er bundinn því skilyrði að hann sé í hjúskap eða skráðri óvígðri sambúð með móður barnsins.

2. gr.

Í stað orðanna „hluta fæðingarorlofs“ í 3. málsl. 4. gr. laganna kemur: fæðingarorlof.

II. KAFLI

Breytingar á lögum um almannatryggingar, nr. 117/1993, með síðari breytingum.

3. gr.

Á eftir 16. gr. laganna kemur ný grein, 16. gr. a, svohljóðandi:

Faðir á rétt á tveggja vikna fæðingarorlofi sem taka má hvenær sem er fyrstu átta vikurnar eftir fæðingu eða heimkomu barns, þó skal réttur föður vera fjórar vikur ef um er að ræða alvarlegan sjúkleika barns eða alvarleg veikindi móður. Jafnframt á faðir rétt á fæðingarorlofi í tvær vikur til viðbótar fyrir hvert barn umfram eitt. Notfæri faðir sér ekki rétt samkvæmt þessari málsgrein fellur hann niður.

Réttur föður til fæðingarorlofs er bundinn því skilyrði að hann sé í hjúskap eða skráðri óvígðri sambúð með móður barnsins.

Faðir í fæðingarorlofi á rétt á greiðslu fæðingarstyrks í hlutfalli við lengd orlofsins. Þá á hann rétt á hlutfallslegri greiðslu fæðingardagpeninga í samræmi við ákvæði d-liðar 16. gr.

4. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1998.

Ákvæði til bráðabirgða.

Ákvæði laga þessara skulu gilda um þá feður sem geta nýtt sér rétt samkvæmt lögunum við gildistöku þeirra.
Vörugjald af ökutækjum Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 329

Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 29/1993, um vörugjald af ökutækjum, eldsneyti o.fl., með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 19. des.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 4. gr. laganna:

a. 1. tölul. orðast svo: Hópferðabifreiðar, þ.e. ökutæki sem aðallega eru ætluð til fólksflutninga, sem skráðar eru fyrir 18 farþega eða fleiri að meðtöldum ökumanni, skulu undanþegnar vörugjaldi.

b. Við 3. tölul. bætast tveir nýir stafliðir, f- og g-liður, sem orðast svo:

f. Dráttarbifreiðar, þ.e. bifreiðar sem aðallega eru gerðar til að draga annað ökutæki, sem eru yfir 5 tonn að heildarþyngd.

g. Vélknúin ökutæki til sérstakra nota, gálgabifreiðar o.fl. sem ekki eru aðallega hönnuð til flutnings á mönnum eða vörum og ekki eru tilgreind annars staðar í þessari grein, að heildarþyngd yfir 5 tonn.

c. Við a-lið 4. tölul. bætist: að heildarþyngd 5 tonn eða minna.

d. Við d-lið 4. tölul. bætist: að heildarþyngd 5 tonn eða minna.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 5. gr. laganna:

a. Við 1. mgr. bætist nýr málsliður sem orðast svo: Þá eru ökutæki sem hafa í för með sér hverfandi mengun og eru knúin óhefðbundnum orkugjafa, svo sem rafhreyfli eða vetni, undanþegin gjaldskyldu.

b. 5. tölul. 2. mgr. fellur brott.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Ákvæði til bráðabirgða.

Greiða skal skráðum eigendum dráttarbifreiða og vélknúinna ökutækja til sérstakra nota, sem eru yfir 5 tonn að heildarþyngd, sbr. 1. gr. laga þessara, og tollafgreidd voru eða gjald skyld aðvinnsla var framkvæmd á, á tímabilinu frá 22. maí 1997 og fram til gildistöku laga þessara, helming af því vörugjaldi sem greitt var af ökutækinu, enda hafi verið greitt 30% vörugjald af því. Ef skráður eigandi er eignarleigufyrirtæki skal greiðsla þó bundin því skil yrði að henni verði ráðstafað til leigutaka bifreiðar. Ráðherra getur sett nánari reglur um framkvæmd ákvæðisins, m.a. um skilyrði og fyrirkomulag endurgreiðslu.
Lánasjóður landbúnaðarins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 625

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Lánasjóð landbúnaðarins, nr. 68/1997.

(Lagt fyrir Alþingi á 122. löggjafarþingi 1997–98.)

1. gr.

Í stað tölunnar „25“ í 1. málsl. 1. mgr. 10. gr. laganna kemur: 40.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Í 1. mgr. 10. gr. laga nr. 68/1997 er gert ráð fyrir að lánstími lána frá Lánasjóði land búnaðarins geti lengst verið 25 ár þegar í hlut eiga lán til nýrra bygginga, jarðakaupa, rækt unar og þeirra framkvæmda sem varanlegar teljast.

Með bréfi, dags. 20. janúar 1998, óskaði stjórn Lánasjóðs landbúnaðarins eftir að land búnaðarráðherra beitti sér fyrir því að lögum nr. 68/1997, sem sjóðurinn starfar eftir, yrði breytt í þá veru sem hér er lagt til með þeim rökum að miklu skipti að greiðslubyrði yrði viðráðanleg og þar hefði lánstími veruleg áhrif. Byggingar væru vandaðri en áður var og einnig skipti máli að lán til jarðakaupa yrðu til langs tíma í samræmi við t.d. húsbréf.

Í áliti sjömannanefndar frá 4. nóvember 1997 um framleiðslu og vinnslu á mjólk kemur fram í 9. tölul. að nær engin nýfjárfesting í fjósum hafi átt sér stað og verulegur hluti þeirra fjósa sem nú er framleitt í þarfnist endurnýjunar. Sama á væntanlega við um fleiri búgreinar sem lenging á lánstíma mundi bæta úr að einhverju leyti.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum um Lánasjóð landbúnaðarins, nr. 68/1997.

Frumvarpið felur í sér að stjórn Lánasjóðs landbúnaðarins verður heimilt að lengja láns tíma á einstökum lánaflokkum um allt að 15 ár, úr 25 árum í 40 ár. Í greinargerð með frum varpinu er nefnt að hér gæti verið að um að ræða lán til nýrra bygginga, jarðakaupa, ræktunar og þeirra framkvæmda sem varanlegar teljast.

Verði frumvarpið að lögum verður það á valdi stjórnar sjóðsins hvernig þessi heimild yrði nýtt en stjórnin er bundin þeirri lagaskyldu að rýra ekki eigið fé sjóðsins. Lán til jarðakaupa námu 380 m.kr. á árinu 1997. Sé gert ráð fyrir að veitt verði 450 m.kr. til jarðakaupa ár hvert yrði innstreymi næstu 25 árin um 1,7 milljörðum kr. lægri með 40 ára lánstíma á þeim lánum borið saman við 25 ára lánstíma eða 7 milljarðar kr. í stað 8,7 milljarða kr. Verði lánstími á framkvæmdalánum lengdur yrði enn minna innstreymi, en líklegt er að ef sú verður niður staðan verði einungis um að ræða lán til vandaðra bygginga með langan líftíma.

Ekki verðu séð að frumvarpið, verði það að lögum, leiði til aukinna útgjalda fyrir ríkis sjóðs. Ekki stendur til af hálfu stjórnarinnar að breyta vöxtum lána og mun sjóðurinn því innan nokkurra ára þarfnast aukinna lánsfjárheimilda að öðru óbreyttu.
Veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 628

Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 79/1997, um veiðar í fiskveiðilandhelgi Íslands.

Flm.: Gísli S. Einarsson.

1. gr.

Við 1. mgr. 7. gr. laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Í þeim reglum skal kveðið skýrt á um að þeim sem ekki hafa leyfi til grásleppuveiða sé óheimilt að koma með grásleppu veidda í net eða önnur veiðarfæri að landi sem meðafla.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Á liðnum árum hefur því ekki verið gefinn gaumur að grásleppu hefur verið landað sem meðafla án afskipta. Magnið sem boðið hefur verið á fiskmörkuðum skiptir tonnum á hverj um degi. Mikil breyting hefur orðið á stærð möskva þorskaneta, riðill hefur stækkað úr 7 1/ 2 tommu í 9–10 tommur sem hefur þær afleiðingar að mun meira af grásleppu veiðist í þessi net en áður. Grásleppa er sennilega eini fiskurinn sem þolir að vera dreginn af miklu dýpi og unnt er að sleppa ósködduðum, jafnvel eftir að hafa legið á dekki í allt að hálfa klukkustund. Hrognkelsi úr netum eru oftast ósködduð eftir allt að fjórar nætur hvort sem um er að ræða grunnsævi eða dýpi þannig að unnt er að sleppa þessum fiskum lifandi í sjó aftur við ólíkleg ustu aðstæður. Í mörgum tilvikum er grásleppan einnig vel lifandi og unnt að sleppa henni í sjó aftur úr trolli og dragnót. Miðað við ástandið í markaðsmálum grásleppuhrogna er ástæða til að herða eftirlit og setja ótvíræðar reglur um grásleppu sem meðafla án veiðiheim ildar. Sérstakt veiðileyfi þarf að kaupa til grásleppuveiða.