arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Kosningar til Alþingis Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 446

778. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um kosningar til Alþingis, nr. 80/1987, með síðari breytingum.

Flm.: Svavar Gestsson.

1. gr.

Við 81. gr. laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Áður en kjósandi gerir grein fyrir sér getur hann óskað eftir því við kjörstjórn að umboðsmenn lista fái ekki að vita nafn hans og ber henni að verða við þeirri ósk.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Samkvæmt 31. gr. stjórnarskrárinnar skulu alþingismenn kosnir leynilegri hlutbundinni kosningu. Samkvæmt kosningalögum er umboðsmönnum þeirra lista sem í kjöri eru heimilt að fylgjast með framkvæmd kosninga, m.a. með því að sitja í kjörfundarstofu. Með þessu fá flokkarnir upplýsingar um hverjir þeirra sem á kjörskrá eru hafa neytt kosningarréttar síns. Þær eru síðan nýttar til þess að hafa samband við hugsanlega kjósendur listans sem ekki hafa kosið en listinn telur æskilegt að kjósi, svokölluð kosningasmölun. Kjósandi hlýtur að eiga rétt á því, í landi þar sem ekki er skylda að greiða atkvæði við alþingiskosningar, að ekki sé haft eftirlit með því hvort hann nýti atkvæðisrétt sinn eða ekki. Taka verður allan vafa af um að hugtakið „leynileg kosning“ nái einnig til þessa atriðis og því er þetta frumvarp flutt. Er til þess ætlast að kjörstjórn tryggi kjósendum þann rétt sem hér er gert ráð fyrir og að hún beiti til þess þeim aðferðum sem æskilegar teljast.
Almenn hegningarlög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 447

779. Frumvarp til laga um breytingu á almennum hegningarlögum, nr. 19/1940.

Flm.: Svavar Gestsson, Steingrímur J. Sigfússon, Bryndís Hlöðversdóttir.

1. gr.

Orðin „æðsta ráðamann, þjóðhöfðingja þess“ í 1. mgr. 95. gr. laganna falla brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Tilefni þessa frumvarps er að fyrir nokkrum vikum skrifaði eitt dagblaðanna allkjarnyrtan leiðara um forseta tiltekins ríkis. Enginn kippti sér upp við það en í utanríkisráðuneytinu var skrifað bréf þar sem leiðarahöfundurinn og dagblaðið voru átalin fyrir að hafa hagað orðum sínum með þessum hætti um þennan tiltekna þjóðhöfðingja. Flutningsmenn veltu því fyrir sér hver gæti verið ástæðan fyrir íhlutun ráðuneytisins. Í 1. mgr. 95. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940, með síðari breytingum, er enn þá þetta ákvæði:

„Hver, sem opinberlega smánar erlenda þjóð eða erlent ríki, æðsta ráðamann, þjóðhöfðingja þess, fána þess eða annað viðurkennt þjóðarmerki, fána Sameinuðu þjóðanna eða fána Evrópuráðs, skal sæta sektum, varðhaldi eða fangelsi allt að 6 árum, ef miklar sakir eru.“

Augljóst er að ákvæðið á ekkert erindi við samtímann. Aftur og aftur kemur fyrir að í blöðum, m.a. í forustugreinum, er veist mjög harkalega að tilteknum þjóðhöfðingjum. Um suma þjóðhöfðingja er talið að segja megi hvað sem er, sbr. forustugrein Morgunblaðsins 28. febrúar sl. Greinin heitir „Samviskulaus einræðisherra“ en þar er fjallað um Saddam Hussein og er hann kallaður samviskulaus harðstjóri. Til þess er fullt tilefni en spyrja má: Er eðlilegt að hafa í lögum landsins ákvæði sem heimilar að ritstjórar Morgunblaðsins séu tyftaðir af opinberum aðilum fyrir að fara þessum orðum um þjóðhöfðingjann?

Því miður standa þessi lagaákvæði ekki aðeins á lögbókinni heldur hafa þau verið notuð, t.d. í máli ríkisins gegn Þórbergi Þórðarsyni fyrir óviðurkvæmileg ummæli hans um Adolf Hitler. Í niðurstöðu Hæstaréttar í því máli segir:

„Það verður að telja það meiðandi og móðgandi fyrir erlenda menningarþjóð að segja það að hún hafi sadista í formannssæti stjórnar sinnar og hann og stjórn hans hafi skipulagt og fyrirskipað hinar hryllilegustu kvalir og pyndingar á varnarlausum mönnum.“

Ákærði, Þórbergur Þórðarson, var dæmdur til að greiða 200 kr. sekt í ríkissjóð og skyldi 15 daga einfalt fangelsi koma í stað sektarinnar væri hún eigi greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Hér er lagt til að núgildandi ákvæðum um þessi efni verði breytt og að eftir breytinguna hljóði greinin svo:

Hver, sem opinberlega smánar erlenda þjóð eða erlent ríki, fána þess eða annað viðurkennt þjóðarmerki, fána Sameinuðu þjóðanna eða fána Evrópuráðs, skal sæta sektum, varðhaldi eða fangelsi allt að 6 árum, ef miklar sakir eru.

Sömu refsingu skal hver sá sæta, sem smánar opinberlega eða hefur annars í frammi skammaryrði, aðrar móðganir í orðum eða athöfnum, eða ærumeiðandi aðdróttanir við aðra starfsmenn erlends ríkis, sem staddir eru hér á landi.
Réttur til veiða í efnahagslögsögu Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 308

897. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um rétt til veiða í efnahagslögsögu Íslands, nr. 13 30. mars 1992.

(Eftir 2. umr., 2. maí.)

1. gr.

1. mgr. 2. gr. laganna orðast svo:

Fiskveiðar í efnahagslögsögu Íslands mega eftirtaldir aðilar einir stunda:

Íslenskir ríkisborgarar og aðrir íslenskir aðilar.

Íslenskir lögaðilar sem að öllu leyti eru í eigu íslenskra aðila eða íslenskra lögaðila sem uppfylla eftirfarandi skilyrði:

i)

Eru undir yfirráðum íslenskra aðila.

ii) Eru ekki í eigu erlendra aðila að meira leyti en 25% sé miðað við hlutafé eða stofnfé. Fari eignarhlutur íslensks lögaðila í lögaðila, sem stundar veiðar í efnahagslögsögu Íslands, ekki yfir 5% má eignarhlutur erlendra aðila þó vera allt að 33%.

iii) Eru að öðru leyti í eigu íslenskra ríkisborgara, eða íslenskra lögaðila sem eru undir yfirráðum íslenskra aðila.

2. gr.

Við lögin bætist ákvæði til bráðabirgða er orðast svo:

Hafi íslenskur lögaðili, sem á eignarhlut í lögaðila sem stundar veiðar í efnahagslögsögu Íslands eða vinnslu sjávarafurða hér á landi, verið að hluta í eigu erlends aðila 31. desember 1995 skulu takmarkanir skv. b-lið 1. mgr. 2. gr. laga þessara ekki koma til framkvæmda að því er varðar þann lögaðila fyrr en 1. janúar 1998, enda hafi erlend eignaraðild í lögaðilanum ekki verið meiri en 49%, eignarhlutur lögaðilans í einstökum sjávarútvegs- eða fiskvinnslufyrirtækjum ekki farið yfir 10% og fjárfestingin verið tilkynnt Seðlabanka Íslands samkvæmt ákvæðum laganna fyrir 31. desember 1995.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Lífeyrissjóður bænda Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 118

129. Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 50/1984, um lífeyrissjóð bænda, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 121. löggjafarþingi 1996.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 19. gr. laganna:

Orðin „til ársloka 1996“ í 1. málsl. falla brott.

4. málsl. fellur brott.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 24. gr. laganna:

1. mgr. orðast svo:

Lífeyrir skv. I. kafla skal hvert ár miðast við viðmiðunarlaun undanfarandi fimm almanaksára.

Orðin „til ársloka 1996“ í 2. mgr. falla brott.

3. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1997.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Samkvæmt gildandi lögum um lífeyrissjóð bænda hafa ríkissjóður, Stofnlánadeild landbúnaðarins og lífeyrissjóður bænda borið útgjöld vegna lífeyrisgreiðslna skv. 17. og 18. gr. laganna sbr. 24. gr. þeirra. En í þessum ákvæðum er kveðið á um lífeyri til bænda sem fæddir eru árið 1914 eða fyrr. Samkvæmt gildandi lögum eiga útgjöld vegna þessara lífeyrisgreiðslna að verða borin af lífeyrissjóði bænda frá og með 1. janúar 1997. Fyrir liggur að lífeyrissjóður bænda hefur ekki fjárhagslegt bolmagn til að taka á sig þau útgjöld sem ríkissjóður og Stofnlánadeild landbúnaðarins hafa borið hingað til. Í ljósi þess og með hliðsjón af þeim breytingum sem lagðar hafa verið til í frumvarpi til laga um ráðstafanir í ríkisfjármálum á árinu 1997, að því er varðar lög um eftirlaun aldraðra, er lagt til að gildandi fyrirkomulagi um kostnaðarhlutdeild ríkissjóðs og Stofnlánadeildar landbúnaðarins vegna lífeyrisgreiðslna til bænda sem fæddir eru árið 1914 eða fyrr verði haldið óbreyttu. Þetta fyrirkomulag hefur verið framlengt til fimm ára í senn en nú er lagt til að fyrirkomulagið verði lögfest með þessum hætti til frambúðar.

Með vísan til þess sem hér hefur verið rakið er í 1. gr. frumvarpsins lagt til að tilvísun til ársloka 1996 verði felld brott. Um forsendur vísast til almennra athugasemda.

Í 2. gr. frumvarpsins er lagt til að ákvæði um grunnlífeyri og uppbót á lífeyri verði gerð ótímabundin með sama hætti.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 50/1984, um lífeyrissjóð bænda.

Samkvæmt frumvarpi þessu verður framlag ríkissjóðs til lífeyrissjóðs bænda vegna einstaklinga sem fæddir voru 1914 og fyrr ekki fellt niður 1. janúar 1997, eins og kveðið er á um í núgildandi lögum, heldur verður það lögfest til frambúðar. Er það í samræmi við sambærilega breytingu sem fyrirhugað er að gera á lögum nr. 113/1994, um eftirlaun til aldraðra, með frumvarpi til laga um ráðstafanir í ríkisfjármálum á árinu 1997. Á þessu ári verður framlagið um 140 m.kr. en reikna má með að það lækki talsvert frá einu ári til annars. Ef miðað er við að greiðslurnar lækki árlega með vaxandi hraða hlutfallslega uns þær verði orðnar engar eftir 15 ár mundi heildarfjárhæðin sem fallið hefði niður að óbreyttum lögum alls hafa numið allt að 1 milljarði kr.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 121

132. Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

(Lagt fyrir Alþingi á 121. löggjafarþingi 1996.)

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

Alvarez, Alba Lucia, húsmóðir í Reykjanesbæ, f. 1. desember 1952 í Kólumbíu.

Ásdís Bjarnadóttir, nemi í Hveragerði, f. 23. maí 1977 í Suður-Kóreu.

Buckley, Sarah Catherine Ruth, hljóðfæraleikari í Reykjavík, f. 12. október 1964 í Englandi.

Burana, Ratree, fiskvinnslukona í Reykjavík, f. 25. apríl 1963 í Tælandi.

Cuizon, Gina Barriga, saumakona í Reykjavík, f. 31. júlí 1965 á Filippseyjum.

Dobrowolska, Renata Agnieszka, þjálfari í Grundarfirði, f. 10. mars 1971 í Póllandi.

Dugay, Adela P., húsmóðir í Garðabæ, f. 17. ágúst 1969 á Filippseyjum.

Gray, Gunnar George, stýrimaður á Ísafirði, f. 21. júní 1967 í Skotlandi.

Pardillo, Anita Paraiso, fiskvinnslukona á Höfn, f. 23. desember 1954 á Filippseyjum.

Saithong, Wannika, húsmóðir í Reykjavík, f. 4. október 1961 í Tælandi.

dos Santos Alves, Alice, ræstingakona í Reykjavík, f. 6. september 1963 á Grænhöfðaeyjum.

Somphakdee, Pornsawan, starfsstúlka í Reykjavík, f. 20. desember 1962 í Tælandi.

Wang, Huasheng, rannsóknarmaður í Reykjavík, f. 30. júní 1951 í Kína.

Wongsunant, Lamiad, þerna í Reykjavík, f. 10. ágúst 1953 í Tælandi.

Wood, Patricia Ann, húsmóðir á Akureyri, f. 7. janúar 1933 í Skotlandi.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1997.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Umsækjendur þeir, sem teknir hafa verið í lagafrumvarp þetta, fullnægja skilyrðum samkvæmt reglum Alþingis um veitingu ríkisborgararéttar sem settar voru af allsherjarnefnd Alþingis 21. febrúar 1995.

Frumvarp þetta er fyrra frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar sem borið er fram á 121. löggjafarþingi.

Við gildistöku laga um mannanöfn, nr. 45 17. maí 1996, 1. janúar 1997 fellur niður sú krafa sem gerð hefur verið við veitingu ríkisborgararéttar allt frá árinu 1952 að erlendur ríkisborgari aðlagi nafn sitt íslenskum reglum um mannanöfn.

Því er ekki tekið upp í frumvarp þetta ákvæði um nafnbreytingu þeirra sem lagt er til að veittur verði ríkisborgararéttur. Um nöfn þeirra gildir þá 11. gr. laga um mannanöfn, nr. 45 17. maí 1996, en þau lög öðlast gildi 1. janúar 1997, en þar segir svo í 1. og 2. mgr.:

„Nú fær maður sem heitir erlendu nafni íslenskt ríkisfang með lögum og má hann þá halda fullu nafni sínu óbreyttu. Honum er þó heimilt að taka upp eiginnafn, millinafn og/eða kenninafn í samræmi við ákvæði laga þessara.

Ákvæði 1. mgr. eiga einnig við um börn manns, sem fær íslenskt ríkisfang með lögum, og öðlast íslenskt ríkisfang með honum, sbr. 3. mgr. 6. gr. laga nr. 100/1952.“
Tekjustofnar sveitarfélaga Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 173

190. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um tekjustofna sveitarfélaga, nr. 4/1995, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 121. löggjafarþingi 1996.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 3. gr. laganna:

Á eftir orðunum „að undanteknum“ í 1. málsl. 2. mgr. kemur: sumarhúsum og.

Á eftir orðunum „í dreifbýli“ í 5. mgr. kemur: og sumarhús.

2. gr.

Í stað „IV. kafla“ í 1. mgr. 25. gr. laganna kemur: III. kafla.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Frumvarp þetta er samið í félagsmálaráðuneytinu, en að hluta til grundvallað á áliti nefndar sem skipuð var til að yfirfara réttindi og skyldur sumarhúsaeigenda. Sú nefnd var skipuð af félagsmálaráðherra í samráði við umhverfisráðherra.

Í frumvarpinu er fyrst og fremst fjallað um breytt fyrirkomulag varðandi álagningu fasteignaskatts á sumarhús. Stofn til álagningar skattsins á þessar eignir verði fasteignamat þeirra. Þannig verði hætt að umreikna matsverð sumarhúsa til markaðsverðs sambærilegra eigna í Reykjavík.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Í greininni eru lagðar til breytingar er varða sumarhús. Ákvæði þessi eiga við um sumarhús eins og þau eru skilgreind í byggingarreglugerð, sbr. gr. 6.10.7.1 í byggingarreglugerð, nr. 177/1992, með síðari breytingum.

Í a-lið er lögð til sú breyting á 2. mgr. 3. gr. laganna að sömu reglur gildi um stofn til álagningar á sumarhús og nú gilda um útihús í sveitum. Stofn til álagningar fasteignaskatts á sumarhús verður þá fasteignamat þeirra. Jafnframt verði hætt að umreikna matsverð sumarhúsa til markaðsverðs sambærilegra eigna í Reykjavík. Tillaga þessi er sett fram á þeim grundvelli að sérstaða sumarhúsa og eigenda þeirra er nokkur miðað við

Prentað upp.

aðra fasteignareigendur í sveitarfélögum. Er þar fyrst og fremst bent á að sumarhús eru ekki ætluð til íbúðar í þeim skilningi að fólk hafi þar lögheimili. Eigendur þeirra sækja því ekki þjónustu á borð við leikskóla, grunnskóla og félagsþjónustu til þess sveitarfélags þar sem sumarhús þeirra eru.

Í beinu framhaldi af þessu og með sömu rökum er lagt til í b-lið greinarinnar að tekið verði skýrar fram í 5. mgr. 3. gr. laganna að sveitarstjórnir hafi sams konar heimildir til að undanþiggja sumarhús álagi á fasteignaskatt skv. 4. mgr. 3. gr. laganna og gilda um aðrar fasteignir í dreifbýli.

Um 2. gr.

Um er að ræða tæknilega breytingu sem láðst hefur að gera fyrr, en kaflaskipan laga um almannatryggingar breyttist með lögum nr. 117/1993.

Um 3. gr.

Greinin þarfnast ekki skýringa.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 4/1995, um tekjustofna sveitarfélaga, með síðari breytingum.

Frumvarpið felur í sér breytingar á 3. gr. laganna sem fjallar um fasteignaskatt. Breytingarnar varða álagningu fasteignaskatts á sumarhús til lækkunar á stofni.

Ekki verður séð að frumvarpið hafi nokkur áhrif á útgjöld ríkissjóðs.
Fjöleignarhús Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 174

191. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjöleignarhús, nr. 26/1994, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 121. löggjafarþingi 1996.)

1. gr.

Í stað „1. janúar 1997“ í 1. mgr. ákvæðis til bráðabirgða í lögunum kemur: 1. janúar 1999.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Með 16. gr. laga um fjöleignarhús, nr. 26/1994, var tekið upp það nýmæli að þinglýst eignaskiptayfirlýsing skyldi vera skilyrði fyrir þinglýsingu á eignayfirfærslum í fjöleignarhúsum, enda lægi eigi fyrir þinglýstur fullnægjandi og glöggur skiptasamningur. Lög nr. 26/1994 gengu í gildi 1. janúar 1995. Með ákvæði til bráðabirgða, sbr. 7. gr. laga nr. 136/1995, um breytingu á lögum nr. 26/1994, var gildistöku 16. gr. frestað til 1. janúar 1997. Frestur sá og aðlögunartími sem gefinn var með þessari tilhliðrun var ætlaður eigendum og húsfélögum til undirbúnings og gerðar eignaskiptayfirlýsinga og hlutaðeigandi stjórnvöldum til fræðslu, kynningar og annarra undirbúningsráðstafana.

Komið hefur í ljós að þörf er á lengri fresti en veittur var með 7. gr. laga nr. 136/1995 til þess að eðlileg aðlögun að fyrirmælum 16. gr. laga um fjöleignarhús megi eiga sér stað. Af þessu tilefni hefur félagsmálaráðherra borist erindi frá Fasteignamati ríkisins, Félagi fasteignasala, byggingarfulltrúanum í Reykjavík og sýslumanninum í Reykjavík, en þessir aðilar koma allir við sögu við framkvæmd eignaskiptayfirlýsinga. Í erindinu er vísað til þess að enn eru nokkrir annmarkar á því að ákvæði 16. gr. megi hnökralaust ganga í gildi. Má þar meðal annars nefna álag á opinbera aðila, fjölda þeirra eignaskiptayfirlýsinga sem gera þarf árlega og að enn eru tiltölulega fáir einstaklingar sem hlotið hafa löggildingu til gerðar eignaskiptayfirlýsinga. Að athugðu máli telur félagsmálaráðherra rétt að leggja til með þessu frumvarpi að fullri gildistöku ákvæðis 16. gr. laga nr. 26/1994 verði frestað fram til 1. janúar 1999, enda verði markvisst unnið að því af hálfu réttra aðila að sú dagsetning gangi eftir.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum um fjöleignarhús, nr. 26/1994, með síðari breytingum.

Frumvarpið felur í sér breytingu á ákvæði til bráðabirgða. Samkvæmt því frestast gildistaka 16. gr. laganna sem fjallar um þinglýsta eignaskiptayfirlýsingu sem skilyrði fyrir þinglýsingu á eignayfirfærslum í fjöleignarhúsum. Gildistakan frestast um tvö ár, þ.e. frá 1. janúar 1997 til 1. janúar 1999.

Ekki verður séð að frumvarpið hafi nokkur áhrif á útgjöld ríkissjóðs.
Almannatryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 198

224. Frumvarp til laga um breyting á lögum um almannatryggingar, nr. 117/1993, með síðari breytingum.

Flm.: Svavar Gestsson.

1. gr.

Við a-lið 33. gr. laganna bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Heimilt er að veita styrk til kaupa á síma eða öðrum fjarskiptabúnaði í bifreið sem keypt er samkvæmt þessari lagaheimild þegar brýnt er að mati tryggingayfirlæknis.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var flutt á síðasta þingi en hlaut ekki afgreiðslu. Því fylgdi svohljóðandi greinargerð:

Bílasímar og aðrir farsímar eru taldir sjálfsagður búnaður í tæknisamfélagi nútímans. Fáir þurfa fremur á slíkum búnaði að halda en þeir sem eru verulega fatlaðir en geta engu síður stýrt eigin bifreið. Þeir öryrkjar, sem fengið hafa lán eða styrki til bifreiðakaupa að undanförnu, hafa stundum sótt um styrk til að setja farsíma í bíl sinn en fengið synjun. Rök fyrir synjuninni eru þau að reglur Tryggingastofnunar heimili ekki að veita styrk í þessu skyni. Segir einnig í synjunarbréfum Tryggingastofnunar að hún „greiði ekki hjálpartæki til þeirra sem vistast á stofnunum eða sjúkrahúsum sem eru á föstum fjárlögum eða daggjaldakerfi að hjólastólum undanskildum“. Þessi röksemd getur verið út í hött þegar um er að ræða stofnanir eins og dvalarheimili Sjálfsbjargar í Hátúni 12, svo að dæmi sé nefnt.

Af þessum ástæðum er hér flutt frumvarp sem heimilar Tryggingastofnun að veita styrk til kaupa á fjarskiptabúnaði í bifreiðir öryrkja svo að tekin verði af öll tvímæli í þessum efnum.
Lögskráning sjómanna Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 203

229. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um lögskráningu sjómanna, nr. 43/1987, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 121. löggjafarþingi 1996.)

1. gr.

Í stað ártalsins „1996“ 7. tölul. 1. mgr. 7. gr. laganna kemur: 1997.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Með lögum nr. 16/1994, um breytingu á lögum um lögskráningu sjómanna, nr. 43/1987, var lögfest öryggisfræðsla fyrir sjómenn og eiga lögskráningarstjórar að hafa eftirlit með henni. Í lögunum var veittur aðlögunartími til 31. desember 1995 fyrir skipstjórnarmenn en 31. desember 1996 fyrir aðra skipverja. Með lögum nr. 162/1995 var aðlögunartími til handa skipstjórnarmönnum framlengdur til 31. desember 1996. Ástæðan var sú að þrátt fyrir aðlögunartíma hafði töluverður hópur skipstjórnarmanna enn ekki lokið öryggisfræðslunámi.

Skólastjóri Slysavarnaskóla sjómanna hefur nú lagt til að þessi frestur verði lengdur um eitt ár þar sem margir sjómenn muni ekki hafa sótt námskeið um áramót. Samkvæmt upplýsingum hans eru námskeið, sem skólinn mun halda til áramóta, fullbókuð og er ekki unnt að koma fleiri nemendum á þau. Ef umræddur frestur verður ekki veittur er því ljóst að ekki fæst lögskráning á mörg skip.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum um lögskráningu sjómanna.

Í frumvarpinu er kveðið á um að skipstjórnarmenn verði að hafa hlotið öryggisfræðslu fyrir 31. desember 1997 í stað 31. desember 1996 eins og kveðið er á um í lögum nr. 16/1994, um breytingu á lögum um lögskráningu sjómanna, nr. 43/1987. Með frumvarpinu er því lagt til að aðlögunartími skipstjórnarmanna að þessari fræðsluskyldu verði framlengdur um eitt ár. Frumvarpinu fylgir ekki kostnaður fyrir ríkissjóð.
Söfnunarsjóður lífeyrisréttinda Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 147

266. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 95/1980, um Söfnunarsjóð lífeyrisréttinda, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 5. des.)

1. gr.

Við 6. gr. laganna bætist nýr töluliður sem orðast svo: Í skuldabréfum og víxlum fyrirtækja með trausta eiginfjárstöðu og góða rekstrarafkomu, enda séu viðkomandi skuldabréf skráð á Verðbréfaþingi Íslands.

2. gr.

Við 8. gr. laganna bætist ný málsgrein sem orðast svo:

Ráðherra er heimilt að ákveða með reglugerð, að fengnum tillögum stjórnar sjóðsins, að lífeyrissjóðurinn taki við viðbótariðgjaldi sem greitt verði umfram iðgjald skv. 1. mgr.

3. gr.

9. gr. laganna orðast svo:

Samanlögð iðgjöld sjóðfélaga hvert almanaksár skulu umreiknuð í stig er mynda grundvöll lífeyrisréttinda hans.

Til grundvallar stigaútreikningi skal grundvallarfjárhæð í janúar 1996 vera 49.084 kr. og breytist hún mánaðarlega í hlutfalli við breytingu á vísitölu neysluverðs til verðtryggingar frá 174,2 stigum. Verði grundvöllur þessi að dómi sjóðstjórnar ónothæfur mælikvarði skal hún ákveða annan stigagrundvöll, svo og tengingu hans við fyrri grundvöll. Sama gildir ef stigagrundvöllur, sem ákveðinn hefur verið af sjóðstjórn, reynist síðar ónothæfur.

Stig ársins reiknast þannig að deilt skal í tíföld iðgjöld, sem greidd hafa verið vegna hlutaðeigandi sjóðfélaga, með grundvallarlaunum ársins skv. 2. mgr. Við útreikning lífeyris reiknast áunnin stig að fullu. Ef um maka- eða örorkulífeyri er að ræða skal reikna að fullu stig þeirra 30 ára sem hagstæðust eru fyrir sjóðfélagann, en að hálfu stig þeirra ára sem afgangs verða. Þó skal aldrei miða við færri stig en áunnin eru.

Ekki skal reikna stig fyrir tíma eftir lok þess mánaðar er sjóðfélagi nær 70 ára aldri.

Stig skulu reiknuð með þremur aukastöfum.

Verði iðgjöld ekki reiknuð í stig, sbr. 4. mgr., fer um endurgreiðslu þeirra eftir ákvæðum 16. gr.

4. gr.

14. gr. laganna orðast svo:

Lífeyrir, sem úrskurðaður hefur verið skv. 10., 11., 12. og 13. gr., skal taka sömu hlutfallsbreytingum í mánuði hverjum og vísitala neysluverðs til verðtryggingar sú sem Hagstofa Íslands birtir samkvæmt lögum nr. 12/1995, með síðari breytingum.

Verði gerð breyting á grundvelli eða á útreikningi neysluverðsvísitölunnar skal ráðherra, að fengnum tillögum stjórnar sjóðsins, ákveða með hvaða hætti lífeyrir samkvæmt fyrrnefndum greinum skuli verðtryggður þaðan í frá.

5. gr.

Síðari málsliður 16. gr. laganna orðast svo: Sjóðurinn skal endurgreiða iðgjöld sem honum eru greidd vegna starfsmanna sem ekki hafa náð 16 ára aldri eða þeirra sem náð hafa 70 ára aldri.

6. gr.

Ákvæði til bráðabirgða II í lögunum orðast svo:

Stjórn sjóðsins er heimilt að kaupa víkjandi skuldabréf fyrir allt að 100 millj. kr.

7. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1997.