arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Læknalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 199

249. Frumvarp til laga um breytingu á læknalögum, nr. 53/1988.

Flm.: Katrín Fjeldsted.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 10. gr. laganna:

Greinin orðast svo:

Áður en að aðgerð eða meðferð hefst ber lækni að afla skriflegs samþykkis sjúklings sem felur í sér að hann hafi fengið upplýsingar um þá aðgerð eða meðferð sem fyrirhuguð er og að hann samþykki að hún fari fram. Ef um er að ræða barn undir 16 ára aldri eða sjúkling sem ekki er í ástandi til að veita slíkt samþykki skal það veitt af foreldri, forráðamanni eða nánasta aðstandanda. Ef um bráðatilvik er að ræða nægir munnlegt samþykki aðstandanda. Ráðherra setur nánari reglur um framkvæmd þessa ákvæðis.

Fyrirsögn greinarinnar orðast svo: B. Upplýsingaskylda læknis og samþykki sjúklings.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Enga almenna reglu um skriflegt samþykki sjúklinga er að finna í íslenskum lögum. Slíkt ákvæði er þó að finna í lögum nr. 25/1975, um ráðgjöf og fræðslu varðandi kynlíf og barneignir og um fóstureyðingar og ófrjósemisaðgerðir, en í 13. gr. þeirra er kveðið á um að kona sem óskar fóstureyðingar skuli sjálf skrifa undir umsóknina.

Með skriflegu samþykki sjúklings er átt við að sjúklingur eða forráðamaður hans votti að hann hafi fengið útskýringar og upplýsingar um eðli og tilgang læknisaðgerðar eða meðferðar, áhættu henni tengda og hugsanlega fylgikvilla. Þá staðfesti sjúklingur einnig að hann hafi fengið upplýsingar og útskýringar á öðrum möguleikum til greiningar og meðferðar á ástandi sínu og fengið tækifæri til þess að leggja fram spurningar og fá við þeim fullnægjandi svör. Loks samþykkir sjúklingur að tiltekinn læknir eða aðrir læknar er starfa undir hans stjórn framkvæmi aðgerðina.

Skriflegt samþykki sjúklings miðar þannig að því að veita læknum aukið aðhald og stuðlar að því að þeir sinni upplýsingaskyldu sinni betur, auk þess sem það er vettvangur sjúklings til að afla þeirra upplýsinga sem honum þykir mikilvægar og taka ábyrga afstöðu til aðgerðar eða meðferðar.

Skriflegt samþykki sjúklings firrir lækni þó ekki lagalegri ábyrgð né sviptir sjúkling lagalegum rétti til kvörtunar eða málshöfðunar vegna meintra mistaka læknis.

Í 10. gr. læknalaga er nú mælt fyrir um skyldur læknis til að upplýsa sjúkling um ástand, meðferð og horfur. Eðlilegt er að þær breytingar, sem hér eru lagðar til, verði felldar inn í þetta ákvæði laganna.
Réttarstaða kjörbarna og foreldra þeirra Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 13

256. Frumvarp til laga um réttarstöðu kjörbarna og foreldra þeirra.

(Eftir 2. umr., 29. nóv.)

I. KAFLI

Breyting á lögum nr. 57/1987, um fæðingarorlof.

1. gr.

Við 1. gr. laganna bætist: eða frumættleiðingar.

2. gr.

Við 3. gr. laganna bætist nýr málsliður er orðast svo: Ef barn, sem ættleiða á, er sótt til útlanda er ættleiðandi móður heimilt að hefja töku fæðingarorlofs við upphaf ferðar, enda hafi viðkomandi yfirvöld eða stofnun staðfest að hún fái barn til ættleiðingar.

3. gr.

Orðin „Ættleiðandi foreldrar“ og orðin „eða leyfi til ættleiðingar eftir því sem við á“ í 5. gr. laganna falla brott.

II. KAFLI

Breyting á lögum nr. 117/1993, um almannatryggingar.

4. gr.

2. mgr. 14. gr. laganna orðast svo:

Sömu réttarstöðu hafa stjúpbörn og kjörbörn þegar eins stendur á. Þó skal ekki greiddur barnalífeyrir vegna fráfalls eða örorku stjúpforeldris ef barnið á framfærsluskylt foreldri á lífi.

5. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 15. gr. laganna:

1. mgr. orðast svo:

Fæðingarstyrkur skal vera 25.090 kr. á mánuði í sex mánuði og greiðast móður við hverja fæðingu barns, eða frumættleiðingu, enda eigi hún lögheimili hér á landi og hafi átt síðustu 12 mánuðina á undan, sbr. þó 2. mgr. Hefja má greiðslu fæðingarstyrks allt að einum mánuði fyrir áætlaðan fæðingardag sem staðfestur skal með læknisvottorði. Sé barn sótt til útlanda til ættleiðingar er verðandi móður heimilt að hefja töku fæðingarstyrks við upphaf ferðar, enda hafi viðkomandi yfirvöld eða stofnun staðfest að hún fái barn til ættleiðingar.

Á eftir orðunum „ef fleiri fæðast“ í 1. málsl. 5. mgr. kemur: eða eru ættleidd.

Orðin „ættleiðandi foreldri“ og orðin „eða leyfi til ættleiðingar eftir því sem við á“ í 6. mgr. falla brott.

6. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 16. gr. laganna:

Á eftir orðunum „fyrir fæðinguna“ í 1. málsl. a-liðar kemur: eða frumættleiðinguna.

Á eftir orðunum „eftir fæðingu“ í 1. málsl. f-liðar kemur: eða frumættleiðingu.

Orðin „Ættleiðandi foreldrar“ í m-lið falla brott.

III. KAFLI

Breyting á lögum nr. 95/1980, um Söfnunarsjóð lífeyrisréttinda.

7. gr.

2. málsl. 2. mgr. 12. gr. laganna orðast svo: Kjörbarn þeirra skapar sama rétt.

IV. KAFLI

Breyting á lögum nr. 50/1984, um lífeyrissjóð bænda.

8. gr.

3. málsl. 1. mgr. 11. gr. laganna orðast svo: Kjörbarn þeirra skapar sama rétt.

V. KAFLI

9. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Vatnalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 234

316. Frumvarp til laga um breytingu á vatnalögum, nr. 15/1923, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 120. löggjafarþingi 1995.)

1. gr.

Við 87. gr. laganna bætist ný málsgrein er verður 5. mgr. og orðast svo:

Heimilt er sveitarstjórn að lækka eða fella niður holræsagjald sem tekjulitlum elli- eða örorkulífeyrisþegum er gert að greiða.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Hinn 24. nóvember 1995 barst félagsmálaráðuneytinu erindi frá borgarstjóranum í Reykjavík þar sem greint er frá áskorun borgarráðs þess efnis að félagsmálaráðherra flytji á Alþingi frumvarp um breytingu á 87. gr. vatnalaga, nr. 15/1923. Sú breyting verði á þá leið að sveitarstjórnum verði heimilt að lækka eða fella niður holræsagjald sem tekjulitlum elli- eða örorkulífeyrisþegum er gert að greiða. Stjórn Sambands íslenskra sveitarfélaga hefur með sérstakri ályktun tekið undir þetta sjónarmið borgaryfirvalda.

Í 4. mgr. 5. gr. laga um tekjustofna sveitarfélaga, nr. 4/1995, er heimild fyrir sveitarstjórn til lækkunar eða niðurfellingar fasteignaskatts sem tekjulitlum elli- og örorkulífeyrisþegum er gert að greiða. Telja verður eðlilegt að þess konar heimild sé einnig fyrir hendi varðandi holræsagjöld, en vafi getur leikið á því að lækkun eða niðurfelling þeirra gjalda sé heimil án sérstaks ákvæðis í lögum.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Lagt er til að við 87. gr. laganna bætist ný málsgrein sem tilgreini að sveitarstjórn sé heimilt að lækka eða fella niður holræsagjald sem tekjulitlum elli- eða örorkulífeyrisþegum er gert að greiða.

Um 2. gr.

Greinin þarfnast ekki skýringa.

Fylgiskjal.

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á vatnalögum, nr. 15/1923, með síðari breytingum.

Í frumvarpinu er kveðið á um að sveitarstjórn verði heimilað að lækka eða fella niður holræsagjald sem tekjulitlum elli- eða örorkulífeyrisþegum er gert að greiða. Frumvarpinu fylgir ekki kostnaðarauki fyrir ríkissjóð.
Bifreiðagjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 137

334. Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 39/1988, um bifreiðagjald, með síðari breytingum.

(Eftir 2. umr., 12. des.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 2. gr. laganna:

Í stað fjárhæðarinnar „5,62 kr.“ kemur: 5,86 kr.

Í stað fjárhæðarinnar „3,65 kr.“ kemur: 3,80 kr.

Í stað fjárhæðarinnar „2.870 kr.“ kemur: 2.993 kr.

Í stað fjárhæðarinnar „18.136 kr.“ kemur: 18.915 kr.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 3. gr. laganna:

Orðin „en eindagi er síðasti dagur næsta mánaðar eftir gjalddaga“ í 1. málsl. 1. mgr. falla brott.

Við 1. mgr. bætist nýr málsliður er verður 2. málsl. og orðast svo: Eindagar bifreiðagjalds eru 15. febrúar og 15. ágúst ár hvert.

Í stað fjárhæðarinnar „500 kr.“ í 2. mgr. kemur: 523 kr.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 4. gr. laganna:

Við 1. mgr. bætist nýr málsliður er verður 2. málsl. og orðast svo: Eiganda eða umráðamanni bifreiðar er þó ekki skylt að færa sönnur á að hafa greitt gjaldfallið bifreiðagjald fyrr en eftir eindaga.

2. mgr. orðast svo:

Óheimilt er að skrá eigendaskipti að bifreið nema gjaldfallið bifreiðagjald hafi áður verið greitt.

4. gr.

5. gr. laganna fellur brott.

5. gr.

Í stað orðanna „Bifreiðaeftirliti ríkisins“ í 7. gr. laganna kemur: skoðunarstöðvum.

6. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Útvarpslög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 246

341. Frumvarp til laga um breytingu á útvarpslögum, nr. 68/1985, með síðari breytingum.

Flm.: Hjörleifur Guttormsson, Margrét Frímannsdóttir.

1. gr.

Við 4. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Óheimilt er að birta auglýsingar sem ganga gegn lagaákvæðum um umhverfisvernd eða hvetja til hegðunar sem stangast á við lög eða gildandi reglur um umgengni við náttúru landsins.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Tilgangurinn með frumvarpi þessu er að koma í veg fyrir að með auglýsingum í ljósvakamiðlum sé hvatt til hegðunar sem gengur gegn settum reglum um umhverfisvernd og markmiðum um góða umgengni við lifandi og dauða náttúru. Öðru hvoru sjást í máli og myndum, m.a. í ljósvakamiðlum, auglýsingar sem virðast stangast á við lög og reglur á þessu sviði. Sem dæmi má nefna auglýsingar sem sýna akstur vélknúinna ökutækja utan vega í því skyni að hvetja til að þau séu keypt og um leið að tækin séu notuð við slíkar aðstæður.

Nú er ekki að finna í lögum eða reglugerðum ákvæði sem banna í auglýsingum birtingu á atferli sem valdið getur umhverfisspjöllum. Helstu ákvæði er nú gilda um auglýsingar í ljósvakamiðlum er að finna í útvarpslögum, nr. 68/1985, og í reglugerð nr. 611/1989 um auglýsingar í útvarpi. Í 4. gr. útvarpslaga koma fram almennar reglur um auglýsingar. Eðlilegt er að þær breytingar, sem hér eru lagðar til, verði felldar inn í þetta ákvæði laganna.
Þjóðarbókhlaða og endurbætur menningarbygginga Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 247

345. Frumvarp til laga um breyting á lögum um Þjóðarbókhlöðu og endurbætur menningarbygginga, nr. 83/1989, með síðari breytingum.

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 3. gr. laganna:

Í stað fjárhæðarinnar „5.078.000“ í 1. málsl. a-liðar kemur: 5.277.058.

2. málsl. a-liðar fellur brott.

Við b-lið bætist nýr málsliður er orðast svo: Þó skal ekki lagður sérstakur eignarskattur á eignarskattsstofn dánarbús í lok andlátsárs, sbr. 5. tölul. 2. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, og manna sem takmarkaða skattskyldu bera skv. 3. gr. sömu laga, nema að því leyti sem stofninn er umfram 5.277.058 kr.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og koma til framkvæmda við álagningu sérstaks eignarskatts á árinu 1996 á eignir í lok ársins 1995.

Greinargerð.

Frumvarp þetta er flutt til að samræma innbyrðis álagningarreglur um dánarbú fyrsta ár eftir andlát. Einnig er gerð tillaga um að viðmiðunarfjárhæð sérstaks eignarskatts verði fastsett og að tilvísun til skattvísitöluákvæða laga um tekjuskatt og eignarskatt verði felld brott.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Í a-lið er gert ráð fyrir að viðmiðunarmark sérstaks eignarskatts verði hið sama og gilti við álagningu árið 1995.

Í b-lið er lagt til að felld sé niður tilvísun til uppreiknings samkvæmt skattvísitölu í samræmi við þær breytingar sem lagðar eru til í frumvarpi til laga um breyting á lögum nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, 147. þingmáli.

Í c-lið felst að í lögin sé sett sama regla og felst í 2. mgr. 84. gr. laga um tekjuskatt og eignarskatt, sbr. 9. gr. laga nr. 147/1994, þ.e. að dánarbú njóti persónubundins fríeignamarks í skattstofni. Þannig er gert ráð fyrir að sams konar regla gildi um álagningu eignarskatts og „þjóðarbókhlöðuskatts“ að því er varðar dánarbú. Jafnframt eru lagðar til breytingar til samræmis við tillögur í 147. þingmáli að því er varðar eignarskatt manna

Prentað upp.

sem takmarkaða skattskyldu bera. Breytingin felur í sér að þessir menn geti nýtt persónubundið fríeignamark samkvæmt lögunum.

Um 2. gr.

Greinin þarfnast ekki skýringa.
Aukatekjur ríkissjóðs Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 205

399. Frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 88/1991, um aukatekjur ríkissjóðs, sbr. lög nr. 1/1992 og lög nr. 50/1994.

(Eftir 2. umr., 15. des.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 11. gr. laganna:

Í stað 9. tölul. koma þrír töluliðir er orðast svo:

9. Leyfi til vátryggingarmiðlunar 50.000 kr.

10.

Bráðabirgðaleyfi til vátryggingarmiðlunar 10.000 kr.

11.

Leyfi til fasteignasölu 50.000 kr.

Á eftir 20. tölul., er verður 22. tölul., koma fjórir nýir töluliðir er orðast svo:

23.

Áfengisinnflutningsleyfi 15.000 kr.

24.

Áfengisheildsöluleyfi 30.000 kr.

25. Árlegt eftirlitsgjald þeirra sem hafa leyfi til innflutnings og heildsölu með áfengi og tóbak, sbr. lög nr. 63/1969, með síðari breytingum, 5.000 kr.

26. Árlegt eftirlitsgjald framleiðenda áfengis 50.000 kr.

Röð annarra töluliða breytist í samræmi við breytingar skv. a- og b-liðum.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 13. gr. laganna:

Í stað 1. tölul. koma tveir töluliðir er orðast svo:

1.

Skráning hlutafélags og samvinnufélags 150.000 kr.

2.

Skráning einkahlutafélags 75.000 kr.

Á eftir 4. tölul., sem verður 5. tölul., koma tveir nýir töluliðir, sem verða 6. og 7. tölul., er orðast svo:

6.

Umskráning hlutafélaga í einkahlutafélög 5.000 kr.

7.

Umskráning einkahlutafélaga í hlutafélög 75.000 kr.

Röð annarra töluliða breytist í samræmi við breytingar skv. a- og b-liðum.

3. gr.

1. mgr. 15. gr. laganna orðast svo:

Fyrir að afgreiða útlend fiskiskip sem koma hingað einvörðungu vegna fiskveiða og vöru- og flutningaskip sem koma frá útlöndum og fyrir að láta af hendi þau skilríki er skipið á að fá hér á landi skal greiða 20 kr. af hverju nettótonni skipsins. Hálft nettótonn eða þar yfir telst heilt. Af farþegaskipum skal greiða fjórðung gjalds.

4. gr.

Við 16. gr. laganna bætist ný málsgrein er orðast svo:

Fyrir eftirgerð af hljóðupptökum skal greiða eftirfarandi gjald:

Fyrir eftirgerð af hljóðupptöku, 90 mín., 400 kr.

Fyrir eftirgerð hljóðupptöku, 60 mín., 350 kr.

Fyrir eftirgerð myndbandsupptöku 1.000 kr.

5. gr.

19. gr. laganna fellur brott.

6. gr.

Heiti X. kafla laganna verður: Ljósrit, endurrit og eftirgerð.

7. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Þegar lög þessi hafa hlotið staðfestingu er heimilt að fella meginmál þeirra inn í lög nr. 88 31. desember 1991, um aukatekjur ríkissjóðs, með síðari breytingum, og gefa þau út svo breytt.
Lögskráning sjómanna Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 253

406. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um lögskráningu sjómanna, nr. 43/1987, sbr. lög nr. 16/1994.

(Lagt fyrir Alþingi á 120. löggjafarþingi 1995.)

1. gr.

7. tölul. 1. mgr. 7. gr. laganna orðast svo: Yfirlýsingu um að skipverji hafi hlotið öryggisfræðslu í Slysavarnaskóla sjómanna eða með öðrum hætti. Skipstjórnarmenn og aðrir skipverjar skulu hafa fullnægt ákvæði þessu fyrir 31. desember 1996. Veita má skipverja sem skráður er í fyrsta sinn sex mánaða frest til að fullnægja þessu ákvæði.

2. gr.

Lög þessi taka þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Með lögum nr. 16/1994, um breytingu á lögum um lögskráningu, nr. 43/1987, var lögfest öryggisfræðsla fyrir sjómenn og eiga lögskráningarstjórar að hafa eftirlit með henni. Í lögunum var veittur aðlögunartími til 31. desember 1995 fyrir skipstjórnarmenn en 31. desember 1996 fyrir aðra skipverja.

Með þessu lagafrumvarpi er lagt til að aðlögunartími til handa skipstjórnarmönnum verði framlengdur til 31. desember 1996 og verði því hinn sami og fyrir aðra skipverja. Ástæðan er sú að þrátt fyrir aðlögunartíma hefur töluverður hópur skipstjórnarmanna ekki enn lokið öryggisfræðslunámi og fyrirsjáanlegt er að svo verði ekki fyrir 31. desember 1995. Samkvæmt upplýsingum skólastjóra Slysavarnaskóla sjómanna eru námskeið, sem skólinn mun halda til áramóta, fullbókuð og er ekki unnt að koma fleiri nemendum á þau. Ef umræddur frestur verður ekki veittur er því ljóst að ekki fæst lögskráning á mörg skip.

Þess má geta að í Noregi, þar sem er lögbundin öryggisfræðsla, hefur einnig reynst nauðsynlegt að veita frest vegna norskra sjómanna.

Frumvarpið var til umræðu á fundi siglingamálaráðs sem samþykkti að mæla með framlagningu þess. Í siglingamálaráði eiga meðal annars sæti fulltrúar frá Slysavarnafélagi Íslands og hagsmunasamtökum útgerða og sjómanna. Skólastjóri Slysavarnaskóla sjómanna hefur einnig mælt með breytingunni.

Fylgiskjal.

Fjármálaráðuneyti, fjárlagaskrifstofa:

Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum um lögskráningu sjómanna, nr. 43/1987, sbr. lög nr. 16/1994.

Í frumvarpinu er kveðið á um að skipstjórnarmenn verði að hafa hlotið öryggisfræðslu fyrir 31. desember 1996 í stað 31. desember 1995 eins og kveðið er á um í lögum nr. 16/1994, um breytingu á lögum um lögskráningu sjómanna, nr. 43/1987. Með frumvarpinu er því lagt til að aðlögunartími skipstjórnarmanna að þessari fræðsluskyldu verði framlengdur. Frumvarpinu fylgir ekki kostnaður fyrir ríkissjóð.
Umferðarlög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 259

436. Frumvarp til laga um breytingu á umferðarlögum, nr. 50/1987, lögum um vog, mál og faggildingu, nr. 100/1992, og lögum um framleiðslu, verðlagningu og sölu á búvörum, nr. 99/1993, með síðari breytingum.

Frá meiri hluta efnahags- og viðskiptanefndar (VE, GMS, SP, VS, PHB, EOK).

I. KAFLI

Um breytingu á umferðarlögum, nr. 50/1987, með síðari breytingum.

1. gr.

3. mgr. 115. gr. laganna, sbr. 1. gr. laga nr. 115/1992, orðast svo:

Leggja skal á sérstakt umferðaröryggisgjald er renni til Umferðarráðs, að fjárhæð 200 kr., og greiðist það við almenna skoðun ökutækis, skráningu ökutækis og skráningu eigendaskipta að ökutæki. Ráðherra setur reglur um innheimtu gjaldsins og um skil þess í ríkissjóð.

II. KAFLI

Um breytingu á lögum um vog, mál og faggildingu, nr. 100/1992, með síðari breytingum.

2. gr.

Við 14. gr. laganna bætist ný málsgrein er orðast svo:

Yfirstjórn Löggildingarstofunnar er í höndum þriggja manna stjórnar sem ráðherra skipar og setur erindisbréf.

III. KAFLI

Um breytingu á lögum um framleiðslu, verðlagningu og sölu á búvörum, nr. 99/1993, með síðari breytingum.

3. gr.

Í stað „1993–1995“ í ákvæði til bráðabirgða C í lögunum kemur: 1993–1997.

IV. KAFLI

Gildistaka.

4. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1996.

Greinargerð.

Frumvarp þetta er flutt samhliða breytingum sem lagðar eru til á frumvarpi til laga um ráðstafanir í ríkisfjármálum fyrir árið 1996, 225. máli.

Í 1. gr. er lagt til að sérstakt umferðaröryggisgjald, sem sett var á með lögum nr. 115/1992, hækki úr 100 kr. í 200 kr. Er þessi breyting lögð til í tengslum við fyrirhugaða breytingu á 18. gr. frumvarps til laga um ráðstafanir í ríkisfjármálum á árinu 1996.

Í 2. gr. er lagt til að sérstök stjórn verði sett yfir Löggildingarstofuna. Ráðherra skipar stjórnina og setur stjórnarmönnum nánari fyrirmæli um hlutverk stjórnarinnar með erindisbréfi.

Í 3. gr. er lagt til að bráðabirgðaákvæði búvörulaga um hagræðingu í mjólkuriðnaði verði framlengt um tvö ár og gildi til loka árs 1997.
Húsnæðisstofnun ríkisins Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 215

463. Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Húsnæðisstofnun ríkisins, nr. 97/1993, sbr. lög nr. 12/1994 og nr. 58/1995.

(Eftir 2. umr., 21. des.)

1. gr.

1. málsl. 26. gr. laganna hljóðar svo: Hámarkslánstími á fasteignaveðbréfum er húsbréfadeild kaupir skal vera 40 ár.

2. gr.

Á eftir 27. gr. laganna kemur ný grein, 27. gr. a, sem hljóðar svo:

Húsnæðismálastjórn er heimilt að veita lán úr Byggingarsjóði ríkisins til allt að 15 ára í því skyni að leysa úr tímabundnum greiðsluerfiðleikum hjá lánþegum fasteignaveðbréfa húsbréfadeildar og lánþegum Byggingarsjóðs ríkisins. Skilyrði er að greiðsluvandi stafi af óvæntum tímabundnum erfiðleikum vegna veikinda, slysa, minni atvinnu, atvinnuleysis eða af öðrum ófyrirséðum atvikum.

Húsnæðismálastjórn er heimilt, með sömu skilyrðum og um getur í 1. mgr., að fresta greiðslum hjá einstökum lánþegum fasteignaveðbréfa húsbréfadeildar og lánþegum Byggingarsjóðs ríkisins í allt að þrjú ár og leggjast þær greiðslur við höfuðstól skuldarinnar, enda þyki slík aðstoð líkleg til að koma í veg fyrir greiðsluvanda.

Lán skv. 1. mgr. og frestun á greiðslu skv. 2. mgr. geta farið saman.

Ráðherra setur nánari reglur um framkvæmd þessa ákvæðis að fengnum tillögum húsnæðismálastjórnar.

3. gr.

32. gr. laganna hljóðar svo:

Bankaeftirlit Seðlabanka Íslands skal hafa eftirlit með því að starfsemi húsbréfadeildar sé í samræmi við ákvæði laga þessara og reglugerða settra samkvæmt þeim. Um eftirlitið fer eftir ákvæðum laga um Seðlabanka Íslands. Haft skal eftirlit með útgáfu húsbréfa og fjárhag húsbréfadeildar. Skal Húsnæðisstofnun ríkisins veita bankaeftirlitinu allar þær upplýsingar sem bankaeftirlitið telur nauðsynlegar. Í þeim mæli sem bankaeftirlitið telur nauðsynlegt til að meta fjárhagsstöðu húsbréfadeildar hefur það rétt til að afla upplýsinga og láta fara fram vettvangsrannsóknir hjá öðrum deildum Húsnæðisstofnunar ríkisins.

Auk eftirlits með húsbréfadeild skv. 1. mgr. skal bankaeftirlitið hafa eftirlit með viðskiptum með húsbréf á eftirmarkaði á grundvelli laga um verðbréfaviðskipti, nr. 9/1993, og laga um verðbréfasjóði, nr. 10/1993. Seðlabanki Íslands skal stuðla að því að jafnvægi ríki á húsbréfamarkaði. Seðlabankinn skal í þeim mæli sem hann telur nauðsynlegt hindra að verulegt misvægi myndist á markaðnum fyrir húsbréf.

4. gr.

3. mgr. 58. gr. a laganna (lögbýli), sbr. 4. gr. laga nr. 12/1994, verður svohljóðandi:

Vextir af lánum Byggingarsjóðs verkamanna til sveitarfélaga skulu, að liðnum sex árum frá undirritun kaupsamnings, breytast til samræmis við vexti af lánum til kaupa á almennum kaupleiguíbúðum, nema sveitarfélag sýni fram á að kaupandi uppfylli enn þá skilyrði b-liðar 1. mgr. 64. gr. laganna um tekjumörk og njóti þar af leiðandi óbreyttra vaxtakjara á láni sínu frá sveitarfélagi. Slík endurskoðun skal síðan fara fram á þriggja ára fresti.

5. gr.

2. mgr. 100. gr. laganna, sbr. 26. gr. laga nr. 58/1995, fellur brott.

6. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 1996.