arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Verslun með áfengi og tóbak Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 53

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um verslun með áfengi og tóbak, nr.

86/2011 (staðsetning áfengisverslunar).

Flm.: Bryndís Haraldsdóttir, Ólafur Þór Gunnarsson, Willum Þór Þórsson.

1. gr.

Við 2. málsl. 10. gr. laganna bætist: og hafa samráð við sveitarstjórn um staðsetningu verslunar.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður lagt fram á 149. löggjafarþingi (480. mál).

Með frumvarpi þessu er lagt til að sveitarfélögin hafi aðkomu að staðarvali þegar verið er að opna nýjar áfengisverslanir. Áfengis- og tóbaksverslun ríkisins, ÁTVR, hefur hingað til haft fullt frelsi til að staðsetja verslanir sínar án þess að hafa þurft að hafa um það samráð við handhafa skipulagsvaldsins, sjálf sveitarfélögin. Þekkt er sú staðreynd að sveitarfélögin hafa ekki alltaf verið sátt við staðsetningu verslana ÁTVR og hafa jafnvel talið staðarvalið vinna gegn markmiðum þeirra í skipulags- og umhverfismálum. Sem dæmi má nefna að sveitarfélagið Garðabær hefur ítrekað kvartað yfir því að ÁTVR hafi einhliða lokað verslun sinni í miðbæ Garðabæjar og hafi svo nokkrum árum síðar opnað nýja verslun í Kauptúni en ekki í miðbæ Garðabæjar þrátt fyrir skýrar óskir sveitarfélagsins þar um.

Í umsögn umhverfis- og skipulagsráðs Reykjavíkurborgar frá því í mars 2017, þegar fjallað var um lagafrumvarp um smásölu áfengis (106. mál á 146. löggjafarþingi), kom fram að stefna borgaryfirvalda væri að efla verslun og þjónustu „innan íbúðarhverfa þannig að flestir geti nýtt sér þjónustu innan síns hverfis og dregið verði úr vegalengdum“. Samdóma álit ráðsins var að breytt fyrirkomulag á verslun með áfengi gæti ýtt undir fjölgun verslana og markvissari staðsetningu þeirra í kjörnum hverfanna. Umhverfis- og skipulagssvið borgarinnar hvatti til þess að lagagrundvöllur þess að sveitarfélögin hefðu aðkomu að staðarvali og afgreiðslutíma vínbúða yrði treystur, hvort sem það væri gert með afnámi einkaleyfis eða breyttri stefnu ÁTVR. Í ljósi þess að frumvarp um afnám einkaleyfis hefur ítrekað verið lagt fram og ekki fengið framgang á þinginu er hér lagt til að sveitarfélögin verði lögbundinn samráðsaðili við val á staðsetningu áfengisverslunar til að tryggja að sem flest sjónarmið komi fram þegar staðsetning er valin.
Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 57

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað og lögum um aukatekjur ríkissjóðs (gjaldfrjáls rafræn útgáfa).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Halldóra Mogensen, Helgi Hrafn Gunnarsson, Jón Þór Ólafsson, Smári McCarthy, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir.

I. KAFLI

Breyting á lögum um Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað, nr 15/2005, með síðari breytingum.

1. gr.

7. gr. laganna orðast svo, ásamt fyrirsögn:

Rafræn útgáfa Stjórnartíðinda og Lögbirtingablaðs.

Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað skulu gefin út og þeim dreift gjaldfrjálst á rafrænan hátt. Við rafræna útgáfu skal tryggja öryggi og áreiðanleika birtra upplýsinga og að þær varðveitist á varanlegan hátt og gagnasnið útgáfunnar sé opið og aðgengilegt. Rafrænni útgáfu Lögbirtingablaðs skal hagað þannig, eftir því sem tæknilega er unnt, að komið sé í veg fyrir úrvinnslu og samtengingu persónuupplýsinga sem birtar eru. Við rafræna útgáfu skal útgáfudagur tilgreindur.

Haga skal útgáfu Stjórnartíðinda og Lögbirtingablaðs þannig að vél- og hugbúnaður sem flestra nýtist. Skulu þeir sem þess óska geta keypt Stjórnartíðindi eða Lögbirtingablað í prentuðu formi í áskrift eða fengið einstök tölublöð send gegn greiðslu kostnaðar af prentun þeirra og sendingu.

Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað skulu vera aðgengileg á tölvutækan hátt í opinni gagnagátt.

Ráðherra mælir í reglugerð nánar fyrir um rafræna útgáfu Stjórnartíðinda og Lögbirtingablaðs, þar á meðal um gagnaöryggi, varðveislu gagna og persónuvernd, og um aðgengi ritanna á tölvutækan hátt í opinni gagnagátt.

II. KAFLI

Breyting á lögum um aukatekjur ríkissjóðs, nr. 88/1991, með síðari breytingum.

2. gr.

14. gr. b laganna fellur brott.

3. gr

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður lagt fram á 149. löggjafarþingi (133. mál) og 148. löggjafarþingi (150. mál). Frumvarpið er lagt fram að nýju með nokkrum breytingum.

Með þessari lagabreytingu er verið að gera það að skyldu að Stjórnartíðindum og Lögbirtingablaði verði dreift á rafrænan hátt, að aðgengi að rafrænni útgáfu verði notendum að kostnaðarlausu og að allt sem birt er í þessum ritum skuli vera aðgengilegt á tölvutækan hátt á aðgengilegu og opnu gagnasniði í opinni gagnagátt, t.d. opingogn.is. Samhliða því er lagt til að fella brott 14. gr. b. laga um aukatekjur ríkissjóðs enda verður ekki lengur kveðið á um í lögum um Stjórnartíðindi og Lögbirtingablað að greiða skuli gjald fyrir rafrænan aðgang að Lögbirtingablaði samkvæmt lögum um aukatekjur ríkissjóðs.
Skráning raunverulegra eigenda Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 452

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um skráningu raunverulegra eigenda, nr. 82/2019.

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1. gr.

Í stað „1. júní“ í ákvæði til bráðabirgða í lögunum kemur: 1. mars.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Drög að frumvarpinu voru samin í samvinnu atvinnuvega- og nýsköpunarráðuneytis og dómsmálaráðuneytis og kynnt ríkisskattstjóra og stýrihópi dómsmálaráðherra um varnir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka. Í frumvarpinu er lagt til að skráningu upplýsinga um raunverulega eigendur lögaðila verði flýtt þannig að skrá skuli upplýsingar um aðila sem þegar eru skráðir í fyrirtækjaskrá eigi síðar en 1. mars 2020 í stað 1. júní.

Með setningu laga um skráningu raunverulegra eigenda var m.a. brugðist við athugasemdum alþjóðlegs vinnuhóps um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka (e. Financial Action Task Force, FATF) en í niðurstöðum úttektar vinnuhópsins á stöðu mála á Íslandi á árinu 2017 komu fram athugasemdir varðandi aðgang tilkynningarskyldra aðila að upplýsingum um raunverulega eigendur.

Frá og með 30. ágúst 2019 hafa allir lögaðilar sem stunda atvinnurekstur hér á landi eða skráðir eru í fyrirtækjaskrá orðið að afla upplýsinga um og skrá raunverulega eigendur sína og réttindi þeirra við nýskráningu í fyrirtækjaskrá. Þeir lögaðilar sem þegar voru skráðir í fyrirtækjaskrá hafa samkvæmt ákvæði til bráðabirgða í lögunum frest til 1. júní 2020 til að skrá upplýsingarnar. Frá og með 1. desember 2019 hafa lögaðilar getað skráð raunverulega eigendur sína rafrænt á vef RSK.

Með frumvarpinu er lagt til að aðilar sem þegar eru skráðir í fyrirtækjaskrá skuli veita ríkisskattstjóra upplýsingar um raunverulega eigendur eins og þeir eru skilgreindir í lögum um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka eigi síðar en 1. mars 2020. Markmiðið með lagasetningunni er að skylda til að skrá upplýsingar um raunverulega eigendur lögaðila hjá ríkisskattstjóra taki gildi fyrr en gert er ráð fyrir samkvæmt gildandi lögum. Verði frumvarpið samþykkt hafa þegar skráðir lögaðilar þrjá mánuði til að skrá raunverulega eigendur sína eða frá 1. desember 2019 til 1. mars 2020. Með hliðsjón af því verður ekki talið að lagabreytingin sem hér er lögð til hafi verulega íþyngjandi áhrif fyrir lögaðila. Breytingin hefur enn fremur í för með sér aukið gagnsæi þar sem upplýsingar um raunverulega eigendur liggja fyrr fyrir hjá fyrirtækjaskrá en nú er gert ráð fyrir.
Höfundalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 456

Frumvarp til laga um breytingu á höfundalögum, nr. 73/1972, með síðari breytingum (mannvirki).

Flm.: Guðmundur Ingi Kristinsson, Inga Sæland.

1. gr.

Orðin „að því leyti sem það verður talið nauðsynlegt vegna afnota þess eða af tæknilegum ástæðum“ í 1. mgr. 13. gr. laganna falla brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Hönnuður mannvirkis nýtur verndar á hönnun sinni og um þá vernd gilda ákvæði höfundalaga. Þess þarf þó að gæta að ekki sé gengið svo langt í þeirri vernd að réttur eiganda mannvirkis skerðist um of. Núgildandi reglur setja miklar skorður við heimild húseigenda til að gera breytingar á eigin húsum. Í 13. gr. höfundalaga er vísað til þess að aðeins sé heimilt að gera breytingar án samþykkis höfundar ef þær eru nauðsynlegar vegna afnota eða af tæknilegum ástæðum. Þegar mannvirki eru hönnuð á hugverkarétturinn að gilda um hönnunina en ekki um mannvirkið sjálft. Það er hægt að virða þann hugverkarétt án þess að takmarka verulega umráðaheimildir eiganda mannvirkis. Hægt er að varðveita myndir, teikningar og tölvugögn um hönnunina og tryggja að þau glatist ekki. Þá er hægt að fylgjast með því að hönnunin sé ekki nýtt í leyfisleysi. Það er hins vegar ekki þörf á því þegar sú hönnun er nýtt að þá leggist á það tiltekna mannvirki ýmsar kvaðir. Ekki er gert að skilyrði þegar tónverk er flutt að aðeins megi flytja það með þeim hljóðfærum sem höfundur þess tilgreinir eða í þeirri tóntegund.

Hér er því lagt til að ekki þurfi lengur að leita samþykkis höfundar ef breyta á mannvirki. Þannig geta eigendur mannvirkja breytt þeim án þess að þurfa að leita samþykkis annarra. Eftir sem áður er vernd höfundaréttarins til staðar, enda er hin upprunalega hönnun enn þá vernduð. Þannig er slakað á þeim miklu takmörkunum sem lög leggja á umráðarétt eigenda mannvirkja án þess að gengið verði of langt á höfundarétt þeirra sem hanna mannvirkin.
Náttúruvernd Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 65

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um náttúruvernd, nr.

60/2013 (sorp og úrgangur).

Flm.: Ásmundur Friðriksson, Óli Björn Kárason, Bryndís Haraldsdóttir, Jón Gunnarsson, Vilhjálmur Árnason, Inga Sæland.

1. gr.

Á eftir 1. mgr. 17. gr. laganna kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Óheimilt er að fleygja eða skilja eftir sorp eða annan úrgang í náttúru og á vegum landsins.

2. gr.

Á eftir 2. mgr. 90. gr. laganna kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Sá skal sæta sektum, að lágmarki 100.000 kr., sem brýtur gegn ákvæði 2. mgr. 17. gr.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta hefur verið flutt á 143. löggjafarþingi (615. mál), 145. löggjafarþingi (87. mál) og á 149. löggjafarþingi (82. mál).

Sorp og annar úrgangur á víðavangi er augljóst lýti á umhverfinu. Sé látið óátalið að sorpi og öðrum úrgangi sé fleygt í náttúrunni skerðast þau verðmæti sem í henni felast. Erlendis er þekkt að greiða þurfi háar sektir fyrir að henda sorpi og úrgangi á víðavangi.

Með frumvarpinu er lagt til að lögfestar verði aðgerðir til að halda náttúrunni hreinni og stuðla að bættu hugarfari.

Í samræmi við umræður sem fram fóru um frumvarpið á 149. löggjafarþingi hafa verið gerðar orðalagsbreytingar á ákvæðum þess. Er það gert í þágu skýrleika og er í samræmi við orðnotkun laga um meðhöndlun úrgangs, nr. 55/2003. Jafnframt hefur gildissvið ákvæðisins verið rýmkað.
Loftslagsmál Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 467

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um loftslagsmál, nr. 70/2012 (hlutverk loftslagsráðs).

Flm.: Andrés Ingi Jónsson, Björn Leví Gunnarsson, Guðmundur Andri Thorsson, Hanna Katrín Friðriksson, Jón Steindór Valdimarsson, María Hjálmarsdóttir, Olga Margrét Cilia, Þorgerður K. Gunnarsdóttir, Þorsteinn Víglundsson, Rósa Björk Brynjólfsdóttir.

1. gr.

Í stað orðsins „fjögurra“ í 1. málsl. 2. mgr. 5. gr. laganna kemur: tveggja.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 5. gr. b laganna:

a. Við 2. mgr. bætist nýr stafliður, svohljóðandi: leggja fram álitsgerð um það hvort aðgerðaáætlun stjórnvalda í loftslagsmálum uppfylli yfirlýst markmið stjórnvalda og alþjóðlegar skuldbindingar.

b. Á eftir 2. mgr. kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Álitsgerð loftslagsráðs skv. g-lið 2. mgr. skal lögð fram eigi síðar en fjórum vikum eftir að aðgerðaáætlun stjórnvalda hefur verið lögð fram. Álitsgerðir loftslagsráðs skal birta opinberlega.

3. gr.

Lög þessi taka þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til aukið aðhaldshlutverk loftslagsráðs gagnvart aðgerðum stjórnvalda í loftslagsmálum. Jafnframt er lagt til að aðgerðaáætlun stjórnvalda í loftslagsmálum skuli endurskoðuð eigi sjaldnar en á tveggja ára fresti í stað fjögurra til að endurspegla þá brýnu þörf sem er á stigvaxandi eflingu aðgerða gegn loftslagsbreytingum.

Samkvæmt 5. gr. b laga um loftslagsmál hefur loftslagsráð það meginhlutverk að veita stjórnvöldum aðhald og ráðgjöf um stefnumarkandi ákvarðanir og markmið Íslands sem tengjast loftslagsmálum. Þegar kemur að beinni aðkomu að stærri áætlunum stjórnvalda er hins vegar ekki nægjanlega skýrt hvernig það aðhald fer fram, en einna helst má þar líta til c-liðar 2. mgr. greinarinnar, þar sem segir að meðal verkefna loftslagsráðs sé að rýna á undirbúningsstigi áætlanir stjórnvalda sem snerta loftslagsmál. Með þessu frumvarpi er lagt til að aukið verði við verkefni ráðsins. Lagt er til að ráðið skuli rýna aðgerðaáætlun stjórnvalda í loftslagsmálum þegar hún hefur verið lögð fram innan fjögurra vikna frá framlagningu hennar. Er þetta verklag að mörgu leyti hliðstætt því hlutverki sem fjármálaráði er falið skv. 13. gr. laga nr. 123/2015, um opinber fjármál. Fjármálaráð skal meta hvort fjármálastefna og fjármálaáætlun fylgi þeim grunngildum og skilyrðum sem talin eru í 2. mgr. 6. gr. og 7. gr. laga um opinber fjármál, en nýtur að öðru leyti sjálfstæðis í því hvernig staðið skuli að því mati. Með opinberri birtingu á álitsgerð fjármálaráðs er stuðlað að almennri og hlutlægri umræðu um stefnu stjórnvalda um opinber fjármál. Flutningsmenn telja að sjálfstæð og hlutlæg rýni á fyrirhuguðum aðgerðum stjórnvalda í loftslagsmálum sé mikilvægt grundvallaratriði í stefnumörkun hins opinbera og opinberri umræðu þar um.
Kynrænt sjálfræði Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 469

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um kynrænt sjálfræði, nr. 80/2019 (skráning kyns).

Frá meiri hluta allsherjar- og menntamálanefndar (PállM, BÁ, BjG, HHG, HVH, JSV, SÞÁ, ÞórP).

1. gr.

Við 4. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Íslenskir ríkisborgarar búsettir erlendis hafa rétt til að breyta skráningu á kyni og nafni sínu skv. 1. mgr.

2. gr.

Í stað orðanna „2.–4. mgr.“ í 3. málsl. 2. mgr. 5. gr. laganna kemur: 2.–5. mgr.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í 4. gr. laga um kynrænt sjálfræði er kveðið á um rétt einstaklinga til að breyta opinberri skráningu kyns. Í 1. mgr. 4. gr. segir að sérhver einstaklingur sem náð hefur 18 ára aldri hafi rétt til að breyta skráningu á kyni sínu í þjóðskrá. Skal beiðni um slíka breytingu beint til Þjóðskrár Íslands. Jafnhliða breyttri skráningu kyns á umsækjandi rétt á að breyta nafni sínu.

Hér á landi hefur verið byggt á þeirri meginreglu samkvæmt alþjóðlegum einkamálarétti að persónuleg réttarstaða manns skuli fara að íslenskum lögum ef viðkomandi einstaklingur á heimilisfesti á Íslandi. Í alþjóðlegum einkamálarétti hefur þannig að jafnaði verið stuðst við þá meginreglu að styðjast við heimilisfesti aðila fremur en ríkisfang þegar persónulegir tengslaþættir eru metnir. Hefur sú meginregla þannig verið talin gilda samkvæmt alþjóðlegum einkamálarétti við meðferð mála fyrir stjórnvöldum hér á landi að málefni sem varðar persónurétt einstaklinga heyri undir stjórnvöld þess ríkis þar sem viðkomandi á heimilisfesti. Þannig má telja að Þjóðskrá Íslands hafi ekki lögsögu til að taka til efnislegrar meðferðar beiðnir íslenskra ríkisborgara sem búsettir eru erlendis um breytingar á kynskráningu og samhliða nafnbreytingu.

Af framangreindu leiðir að ákvæði 1. mgr. 4. gr. laga um kynrænt sjálfræði gilda eingöngu um þá einstaklinga sem hér eru búsettir og eiga hér lögheimili. Nauðsynlegt er því að gera breytingar á 4. gr. laganna og kveða skýrt á um rétt íslenskra ríkisborgara sem búsettir eru erlendis til að breyta skráningu á kyni og nafni sínu skv. 1. mgr. greinarinnar. Samhliða er lögð til breyting á tilvísun í 2. mgr. 5. gr. laganna sem fjallar um breytingu á skráðu kyni barns þannig að heimilt verði fyrir börn sem eru íslenskir ríkisborgarar og búsett erlendis að breyta opinberri skráningu kyns síns.

Bent hefur verið á að með breytingunni er íslenskum ríkisborgurum sem búsettir eru erlendis og vilja breyta kynskráningu sinni veittur rýmri réttur til að breyta nafni sínu en öðrum íslenskum ríkisborgurum sem búsettir eru erlendis og vilja breyta nafni sínu en ekki skráningu kyns. Verður að telja að þessi rýmri réttur sé byggður á málefnalegum sjónarmiðum og því réttlætanlegur.
Vegalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 471

Frumvarp til laga um breytingu á vegalögum, nr. 80/2007, með síðari breytingum (framlenging).

Frá umhverfis- og samgöngunefnd.

1. gr.

Í stað ártalsins „2019“ í ákvæði til bráðabirgða í lögunum kemur: 2020.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Samkvæmt vegalögum skal Vegagerðin sjá um gerð og viðhald þjóðvega sem eru ætlaðir almenningi til frjálsrar umferðar. Sveitarfélög skulu hafa umsjón með sveitarfélagsvegum en það eru vegir sem teljast ekki þjóðvegir skv. 8. gr. laganna. Þegar vegalögin voru sett 2007 hófust samningaviðræður milli Vegagerðarinnar og sveitarfélaga um yfirfærslu vega sem ekki flokkast sem þjóðvegir samkvæmt skilgreiningu laganna til viðkomandi sveitarfélaga en þær báru ekki árangur. Í kjölfar endurskoðunar á vegalögum árið 2014 var samþykkt bráðabirgðaákvæði þar sem tilgreint er að Vegagerðinni sé heimilt að semja við sveitarfélögin um yfirfærslu vega sem færðust frá Vegagerðinni til sveitarfélaga við gildistöku laganna. Samkvæmt ákvæðinu er Vegagerðinni heimilt að annast veghald þessara vega til ársloka 2019. Vegagerðin og sveitarfélögin hafa ekki gert samning um veghaldið en Vegagerðin hefur annast veghaldið frá því að lögin voru sett.

Með frumvarpinu er lagt til að framlengdur verði sá tími sem Vegagerðin hefur samkvæmt bráðabirgðaákvæðinu til að semja við sveitarfélögin um yfirfærslu veganna frá Vegagerðinni til sveitarfélaga. Lagt er til að gildistími heimildarinnar verði lengdur um eitt ár, til ársloka 2020. Stefnt er að því að ráðuneytið, Vegagerðin, Samtök sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu og Samband íslenskra sveitarfélaga undirriti viljayfirlýsingu fyrir næstu áramót þar sem fram kemur sá vilji aðila að ljúka yfirfærslu veganna.

Verði frumvarpið að lögum mun Vegagerðin áfram um sinn standa straum af kostnaði við veghald vega sem færðust úr flokki stofnvega þegar lögin tóku gildi þar til yfirfærslunni er lokið, þó ekki lengur en til ársloka 2020.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 480

Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

Frá allsherjar- og menntamálanefnd.

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

1. Andrey Alexandrovich Efanov, f. 1990 í Rússlandi.

2. Dilixiati Remina, f. 1988 í Kína.

3. Federico Chavarro Suarez, f. 1993 í Kólumbíu.

4. Feyzullah Malaei, f. 1997 í Afganistan.

5. Gary Gregory Getz, f. 1947 á Íslandi.

6. Halimeh Malaei, f. 2001 í Íran.

7. Hans Niklas Tingström, f. 1987 í Svíþjóð.

8. Karim Birimumaso, f. 1982 í Úganda.

9. Maria Anna Georgsson, f. 1960 á Íslandi.

10. Mariusz Jozef Romanczuk, f. 1972 í Póllandi.

11. Martins Omolu, f. 1974 í Nígeríu.

12. Michal Strózynski, f. 1980 í Póllandi.

13. Mouhamed Lo, f. 1988 í Máritaníu.

14. Muslim Salimov, f. 2003 í Kirgistan.

15. Mustafa Abubakr Karim, f. 1984 í Írak.

16. Natasha Moraa Anasi, f. 1991 í Bandaríkjunum.

17. Nazliia Salimova, f. 2001 í Kirgistan.

18. Phetchara Phosri, f. 1978 í Taílandi.

19. Rafal Artur Swiderski, f. 1980 í Póllandi.

20. Roqaya Anvari, f. 1979 í Afganistan.

21. Shamim Boshir, f. 1986 í Bangladess.

22. Shiba Kohi, f. 1988 í Afganistan.

23. Takeshi Benjamin Kaji, f. 1989 í Bandaríkjunum.

24. Vladan Bosnjovic, f. 1979 í Serbíu.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Allsherjar- og menntamálanefnd hafa borist 118 umsóknir um ríkisborgararétt á haustþingi 150. löggjafarþings en skv. 1. mgr. 6. gr. laga um íslenskan ríkisborgararétt veitir Alþingi ríkisborgararétt með lögum. Nefndin leggur til að umsækjendum á 24 umsóknum verði veittur ríkisborgararéttur að þessu sinni.
Almannatryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 72

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um almannatryggingar, nr. 100/2007, með síðari breytingum (upplýsingaskylda og eftirlitsheimildir).

Flm.: Guðmundur Ingi Kristinsson, Inga Sæland.

1. gr.

2. mgr. 39. gr. laganna fellur brott.

2. gr.

2. og 3. mgr. 40. gr. laganna falla brott.

3. gr.

Í stað orðanna „umsækjanda, greiðsluþega eða maka hans“ í 1. málsl. 41. gr. laganna kemur: umsækjanda eða greiðsluþega.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarpið var lagt fram á 149. löggjafarþingi (789. mál) og er nú lagt fram að nýju óbreytt. Með frumvarpinu er lagt til að tilteknar eftirlitsheimildir í lögum um almannatryggingar, nr. 100/2007, verði felldar brott. Nánar tiltekið ákvæði sem heimila Tryggingastofnun ríkisins að afla upplýsinga um tekjur maka umsækjanda eða greiðsluþega samkvæmt lögunum, eða skylda maka til að taka þátt í meðferð máls. Þá verði umsækjandi eða greiðsluþegi ekki látinn bera hallann vegna skorts á nauðsynlegum upplýsingum sem rekja má til maka hans.

Það er mat flutningsmanna frumvarpsins að núgildandi ákvæði laganna um upplýsingaskyldu og eftirlitsheimildir gangi of langt í skerðingu á friðhelgi einkalífs umsækjenda og greiðsluþega og rétti til aðstoðar vegna sjúkleika, örorku, elli, atvinnuleysis, örbirgðar og sambærilegra atvika, sbr. ákvæði 76. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands, nr. 33/1944. Þá er sú meginregla ákveðin í a-lið 3. gr. samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks að virðing skuli borin fyrir meðfæddri göfgi og sjálfræði einstaklinga, þ.m.t. frelsi til að taka eigin ákvarðanir, og sjálfstæði þeirra. Er það mat flutningsmanna að ákvæði núgildandi laga um almannatryggingar séu íþyngjandi og leggi of ríkar kvaðir á einstakling, sem nýtur réttinda samkvæmt samningnum, að afla upplýsinga hjá maka sínum og íþyngi einstaklingum sem bera þurfi hallann af vanrækslu maka á því að sinna upplýsingaskyldu sinni. Lögin heimila þannig frestun á ákvörðun og greiðslu bóta vegna atriða sem ekki verða rakin til umsækjanda eða greiðsluþega sjálfs.
Þinglýsingalög og skráning og mat fasteigna Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 371

Frumvarp til laga um breytingu á þinglýsingalögum og lögum um skráningu og mat fasteigna (aflýsingar).

(Eftir 2. umræðu, 16. desember.)

I. KAFLI

Breyting á þinglýsingalögum, nr. 39/1978, með síðari breytingum.

1. gr.

Á eftir orðinu „þinglýsinga“ tvívegis í 5. mgr. 5. gr. laganna kemur: og aflýsinga.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 12. gr. laganna:

a. Á eftir 1. málsl. kemur nýr málsliður sem orðast svo: Veðskuldabréf og tryggingarbréf skulu ávallt árituð um veðbreytinguna.

b. Í stað orðsins „handhafabréf“ í 2. málsl. kemur: þinglýsingu á skjali.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 39. gr. laganna:

a. Við 1. mgr. bætist: eða aflýsing fer fram með rafrænni færslu.

b. Orðin „sbr. ákvæði til bráðabirgða II í lögum um aukatekjur ríkissjóðs“ í 2. mgr. falla brott.

II. KAFLI

Breyting á lögum um skráningu og mat fasteigna, nr.

6/2001, með síðari breytingum.

4. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða, svohljóðandi:

Í þeim tilvikum þegar kröfuhafi er ríkissjóður, opinber stofnun, banki, sparisjóður, lífeyrissjóður, tryggingafélag eða verðbréfasjóður ber kröfuhafa ekki, þrátt fyrir ákvæði 3. mgr. 24. gr., að greiða gjald fyrir vélrænar fyrirspurnir úr þinglýsingabók ef fyrirspurnin er nauðsynleg og í beinum tengslum við leiðréttingu á skráningu kröfuhafa og fyrir liggur þjónustusamningur við Þjóðskrá Íslands.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.