arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Jöfnun á flutningskostnaði olíuvara Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 886

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um jöfnun á flutningskostnaði olíuvara, nr. 103/1994, með síðari breytingum (jöfnun eldsneytisverðs á millilandaflugvöllum).

Flm.: Líneik Anna Sævarsdóttir, Bjarkey Olsen Gunnarsdóttir, Brynhildur Pétursdóttir, Valgerður Gunnarsdóttir, Þórunn Egilsdóttir.

1. gr.

Orðin „til innanlandsflugs, þó ekki á olíum ætluðum til útflutnings, svo sem til millilandasiglinga, millilandaflugs, erlendra skipa og erlendra flugvéla“ í 2. mgr. 1. gr. laganna falla brott.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2017.

Greinargerð.

Nú er við lýði jöfnun á flutningskostnaði sem tryggir að eldsneytisverð sé hið sama um land allt. Fyrir því eru einföld sanngirnisrök, auk þess sem mikilvægt er að jafna eins og kostur er búsetuskilyrði og samkeppnisstöðu fyrirtækja vítt og breitt um landið.

Þessi jöfnun hefur ekki gilt um eldsneyti sem ætlað er til ferða milli landa, t.d. flugvélaeldsneyti til millilandaflugs. Þetta leiðir til þess að eldsneyti er mun dýrara á millilandaflugvöllunum á Akureyri og Egilsstöðum en það er í Keflavík. Þetta skekkir samkeppnisstöðu vallanna og vinnur gegn því að flugfélög sjái sér fært að setja á fót reglubundið flug til annarra staða á Íslandi en til Keflavíkur.

Því er lagt til að jöfnunarkerfið nái einnig til olíu sem ætluð er til notkunar í millilandasiglingum og millilandaflugi. Markmiðið er að jafna aðstöðu millilandaflugvalla og hafna.
Útlendingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 893

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um útlendinga, nr. 96/2002, með síðari breytingum (frestun réttaráhrifa).

Frá meiri hluta allsherjar- og menntamálanefndar (UBK, VilÁ, JMS, WÞÞ, PJP).

1. gr.

Við lögin bætist nýtt ákvæði til bráðabirgða sem orðast svo:

Þrátt fyrir ákvæði 3. og 4. mgr. 32. gr. frestar kæra á ákvörðun Útlendingastofnunar um að útlendingur skuli yfirgefa landið ekki réttaráhrifum ákvörðunarinnar í þeim tilvikum sem falla undir d-lið 1. mgr. 32. gr. Ákvæði þetta gildir til 1. janúar 2017.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í frumvarpinu er kveðið á um að til 1. janúar 2017 muni kæra í tilteknum málum umsækjenda um alþjóðlega vernd, þar sem Útlendingastofnun hefur ákveðið að viðkomandi skuli yfirgefa landið, ekki fresta réttaráhrifum þeirrar ákvörðunar. Tekur ákvæðið til þeirra mála þar sem umsækjandi kemur frá ríki á lista yfir örugg upprunaríki, sbr. 3. mgr. 50. gr. d, og Útlendingastofnun metur umsóknina að öðru leyti bersýnilega tilhæfulausa.

Tilgangur ákvæðisins er að létta því mikla álagi sem verið hefur á móttöku- og búsetuúrræðum fyrir hælisleitendur með því að stytta dvalartíma í þeim málum þar sem lægra stjórnsýslustig hefur metið umsóknina bersýnilega tilhæfulausa og umsækjandi kemur frá ríki á lista yfir örugg upprunaríki. Ef fram fer sem horfir stefnir í að um 1000 manns sæki um hæli hér á landi á árinu og má því segja að ákveðið neyðarástand ríki í þessum málum. Gera má ráð fyrir að kostnaður á fjárlagalið hælisleitenda á þessu ári verði um 1,7 milljarðar kr. Af þeim umsóknum sem borist hafa er um helmingur frá ríkjum á lista yfir örugg upprunaríki. Því er ljóst að kostnaður vegna umsókna frá þessum ríkjum er verulegur.

Líkt og áður segir er því lagt til að umsækjandi fari úr landi svo fljótt sem verða má eftir að niðurstaða liggur fyrir á fyrsta stjórnsýslustigi. Það áréttast að með þessu er hvorki slegið af kröfum til réttlátrar málsmeðferðar á fyrsta stjórnsýslustigi né rétti umsækjanda til að kæra ákvörðun Útlendingastofnunar.
Höfundalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 870

Frumvarp til laga um breytingu á höfundalögum, nr. 73/1972, með síðari breytingum (eintakagerð til einkanota).

(Eftir 2. umræðu, 10. október.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 11. gr. laganna:

a. 3. mgr. orðast svo:

Höfundar verka, sem hefur verið útvarpað, hafa verið gerð aðgengileg almenningi þannig að hver og einn getur fengið aðgang að verkinu á þeim stað, á þeirri stundu og með þeim búnaði er hann sjálfur kýs eða hafa verið gefin út á hljóðriti eða myndriti, eiga rétt á sanngjörnum bótum vegna eftirgerðar verkanna til einkanota. Bæturnar skulu greiðast árlega til samtaka höfundaréttarfélaga með fjárveitingu samkvæmt fjárheimild í fjárlögum. Greiðslan skal fela í sér sanngjarnar bætur fyrir eftirgerð framangreindra verka til einkanota og miðast við eftirfarandi hlutfallstölur af tollverði á böndum, diskum, plötum eða öðrum þeim geymslumiðlum, í hvaða formi sem er, sem taka má upp á hljóð eða myndir hliðrænt eða stafrænt sem og af tækjum sem eru ætluð til slíkrar upptöku til einkanota sem flutt eru inn eða framleidd hér á landi á næstliðnu ári:

b. 4. mgr. orðast svo:

Bætur skv. 3. mgr. greiðast til samtaka höfundaréttarfélaga sem hlotið hafa viðurkenningu ráðherra til að fara með slík réttindi höfunda. Samtökin annast skil á bótunum til höfundaréttarfélaga, að frádregnum hæfilegum umsýslukostnaði. Um viðurkenningu samtaka höfundaréttarfélaga samkvæmt þessari grein gilda málsmeðferðarreglur 4. mgr. 26. gr. a og reglur gefnar út á grundvelli hennar. Eigi sjaldnar en á þriggja ára fresti skal úrskurðarnefnd skv. 57. gr. leggja mat á grundvöll sanngjarnra bóta skv. 3. mgr. og skila tillögum sínum um breytingar til ráðherra.

c. 5. og 6. mgr. falla brott.

2. gr.

7. tölul. 2. mgr. 54. gr. laganna fellur brott.

3. gr.

Í stað orðsins „endurgjalds“ í 2. mgr. 61. gr. laganna kemur: sanngjarnra bóta.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi. Bætur skv. a-lið 1. gr. skulu greiðast í fyrsta sinn 1. mars 2017.
Ívilnanir til nýfjárfestinga á Íslandi Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 471

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um ívilnanir til nýfjárfestinga á Íslandi, nr. 41/2015 (markmið í loftslagsmálum).

Flm.: Katrín Jakobsdóttir.

1. gr.

Við 5. gr. laganna bætist nýr stafliður, svohljóðandi: að sýnt sé fram á að fjárfestingarverkefnið samræmist skuldbindingum Íslands og markmiðum íslenskra stjórnvalda um samdrátt í losun gróðurhúsalofttegunda.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Íslensk stjórnvöld hafa lýst því yfir að hér á landi skuli stefnt að því að árið 2030 verði losun gróðurhúsalofttegunda 40% minni en árið 1990 og er þetta markmið hið sama og Evrópusambandslönd og Noregur hafa sett sér. Mikilvægt er að umrætt markmið náist og ættu því fjárfestingarverkefni sem njóta ívilnana af hálfu íslenska ríkisins að vera þess eðlis að þau stuðli að samdrætti í losun gróðurhúsalofttegunda eða séu hlutlaus gagnvart þeim.

Meðal þess sem getur orðið til þess að fjárfestingarverkefni standist kröfur um samdrátt í losun gróðurhúsalofttegunda, ef þeim fylgir losun slíkra lofttegunda, eru alþjóðlega viðurkenndar aðgerðir til að draga úr slíkri losun sem geta m.a. falist í:

a. kolefnisjöfnun samkvæmt alþjóðlega viðurkenndum stöðlum,

b. kaupum á upprunaábyrgðum á raforku sem tryggja að raforka sem nýtt verður hafi ekki valdið losun gróðurhúsalofttegunda,

c. öðrum viðurkenndum ráðstöfunum sem tryggja að starfsemin verði ekki til þess að auka losun gróðurhúsalofttegunda á heimsvísu.

Með frumvarpi þessu er því lögð til breyting á lögum um ívilnanir til nýfjárfestinga á Íslandi. Í 5. gr. laganna koma fram þau skilyrði sem fjárfestingarverkefni þurfa að uppfylla svo að heimilt sé að veita ívilnanir vegna þeirra. Með frumvarpinu er lagt til að nýr stafliður bætist við greinina þar sem kveðið verði á um að sýna þurfi fram á að fjárfestingarverkefni samræmist skuldbindingum Íslands og markmiðum íslenskra stjórnvalda um samdrátt í losun gróðurhúsalofttegunda svo að til álita geti komið að veita ívilnanir vegna þess.
Þjóðfáni Íslendinga og ríkisskjaldarmerkið Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 156

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um þjóðfána Íslendinga og ríkisskjaldarmerkið, nr. 34/1944, með síðari breytingum, (notkun fánans við markaðssetningu á vöru og þjónustu).

(Eftir 2. umræðu, 27. janúar.)

1. gr.

Við 8. gr. laganna bætist: sbr. þó 10. mgr. 12. gr. um eftirlit Neytendastofu.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 12. gr. laganna:

a. Við 2. mgr. bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Óheimilt er að nota fánann í firmamerki.

b. Í stað 3. og 4. mgr. koma fimm nýjar málsgreinar, svohljóðandi:

Heimilt er að nota hinn almenna þjóðfána í merki, sbr. þó 2. mgr., eða á söluvarning, umbúðir um eða auglýsingu á vöru eða þjónustu sé vara eða starfsemi sú sem í hlut á íslensk og fánanum ekki óvirðing gerð.

Vara telst íslensk ef hún er:

a. framleidd hér á landi úr innlendu hráefni að uppistöðu til,

b. framleidd hér á landi í a.m.k. 15 ár undir sama vörumerki þótt hún sé framleidd úr innfluttu hráefni að stórum hluta eða öllu leyti; sama gildir um matvöru sem er framleidd hér á landi samkvæmt íslenskri hefð.

Hönnunarvara telst íslensk ef hún er hönnuð af íslenskum aðila undir íslensku vörumerki þótt hún sé framleidd erlendis úr erlendu hráefni, enda sé ekki um að ræða hráefni sem er eðlislíkt innlendu hráefni sem telst hafa séríslenskan uppruna, einkenni eða eiginleika.

Hugverk telst íslenskt ef það er samið eða skapað af íslenskum aðila.

Neytendastofa veitir leyfi fyrir notkun þjóðfánans í vörumerki sem skal skrásetja hjá Einkaleyfastofunni.

c. Við bætast tvær nýjar málsgreinar sem orðast svo:

Neytendastofa fer með eftirlit með notkun almenna þjóðfánans skv. 2.–9. mgr. Um málsmeðferð Neytendastofu, úrræði og viðurlög vegna brota á tilgreindum ákvæðum og um kærurétt til áfrýjunarnefndar neytendamála fer að öllu leyti eftir ákvæðum laga um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu.

Ráðherra sem fer með málefni neytendamála er heimilt með reglugerð að setja nánari ákvæði um skilyrði fyrir notkun fánans samkvæmt ákvæði þessu.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Styrkir vegna sýninga á kvikmyndum á íslensku í kvikmyndahúsum hér á landi Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 369

Frumvarp til laga um styrki vegna sýninga á kvikmyndum á íslensku í kvikmyndahúsum hér á landi (miðastyrkir).

(Eftir 2. umræðu, 1. mars.)

1. gr.

Heimilt er að greiða sérstaka styrki, miðastyrki, úr ríkissjóði vegna sýninga á kvikmyndum á íslensku í kvikmyndahúsum hér á landi ef myndirnar eru unnar og kostaðar af framleiðendum með staðfestu á Íslandi eða framleiðendum með staðfestu í EES-ríki. Heimildin tekur einnig til framleiðslu kvikmynda á íslensku sem framleiddar eru sem samstarfsverkefni slíkra framleiðenda og erlendra aðila. Styrkir eru greiddir vegna sýninga á árunum 2012–2016. Skal heildarandvirði miðastyrkja aldrei nema hærri fjárhæð en ákveðið er af Alþingi í fjárlögum hvers árs.

2. gr.

Með kvikmynd á íslensku er átt við að frumútgáfa kvikmyndarinnar sem sýnd hefur verið í kvikmyndahúsi hér á landi sé með íslensku tali.

3. gr.

Kvikmyndamiðstöð Íslands annast meðferð umsókna og greiðslu miðastyrkja.

Miðastyrkur er greiddur eftir að viðkomandi kvikmynd hefur verið sýnd í kvikmyndahúsi hér á landi. Framleiðandi sækir um miðastyrk.

4. gr.

Miðastyrkur til hverrar kvikmyndar skal vera í hlutfalli við heildarandvirði seldra aðgöngumiða að sýningum á viðkomandi kvikmynd í kvikmyndahúsum hér á landi.

Kvikmyndamiðstöð Íslands skal við ákvörðun miðastyrks taka tillit til annarra styrkja sem viðkomandi kvikmynd hefur notið eða mun njóta til að gæta þess að heildarfjárhæð styrkja verði ekki umfram þær viðmiðanir sem kveðið er á um í lögum og alþjóðlegum skuldbindingum.

5. gr.

Við framkvæmd laga þessara skal gæta ákvæða reglugerðar framkvæmdastjórnarinnar (ESB) nr. 1407/2013 um beitingu 107. og 108. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins gagnvart minniháttaraðstoð sem birt var í EES-viðbæti við Stjórnartíðindi Evrópusambandsins nr. 36 12. júní 2014, sbr. ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr. 98/2014.

Ráðherra setur í reglugerð nánari fyrirmæli um framkvæmd laga þessara, þar á meðal reglur um meðferð umsókna, umsóknarfrest, tilhögun greiðslu og nánari skilyrði fyrir greiðslu.

6. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og falla úr gildi 31. desember 2016. Þó má greiða miðastyrki fyrir sýningar ársins 2016 vegna umsókna sem berast fyrir 1. júlí 2017.
Seðlabanki Íslands Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 420

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Seðlabanka Íslands, nr. 36/2001, með síðari breytingum (stöðugleikaframlag).

(Eftir 2. umræðu, 9. mars.)

1. gr.

Í stað 3., 4. og 5. málsl. í ákvæði til bráðabirgða III í lögunum koma fjórar nýjar málsgreinar, 2., 3., 4. og 5. mgr., svohljóðandi:

Þau verðmæti sem Seðlabankinn tekur á móti á grundvelli 2. málsl. 1. mgr. skulu renna í ríkissjóð. Laust fé, þ.m.t. söluandvirði eigna að frádregnum kostnaði við úrvinnslu og ráðstöfun eignanna, skal varðveitt á sérstökum reikningum ríkissjóðs í bankanum. Bankasýsla ríkisins fer með eignarhlut ríkisins í Íslandsbanka.

Ráðherra er heimilt að stofna einkahlutafélag í eigu ríkissjóðs og leggja því til allt að 150 millj. kr. Tilgangur félagsins skal vera að annast umsýslu annarra eigna og fullnusta þær og selja eftir því sem við á. Stjórn félagsins skal skipuð af ráðherra og skulu stjórnarmenn hafa víðtæka og haldgóða þekkingu og reynslu af sambærilegum verkefnum.

Við umsýslu, fullnustu og sölu verðmæta skv. 2. málsl. 1. mgr. skal félagið leggja áherslu á gagnsæi, hlutlægni, jafnræði og hagkvæmni. Með hagkvæmni er átt við að leitað sé hæsta verðs eða markaðsverðs fyrir eignirnar. Gerður skal samningur milli félagsins og ráðherra um verkefni þess og starfshætti. Ríkisendurskoðun hefur eftirlit með framkvæmd samnings við félagið. Stjórnarmenn, framkvæmdastjóri, starfsmenn og hverjir þeir sem taka að sér verk á vegum félagsins skulu gæta þagmælsku um atriði sem þeir fá vitneskju um við framkvæmd starfa sinna og leynt skulu fara samkvæmt lögum eða eðli máls. Þagnarskylda helst þótt látið sé af starfi. Ráðherra skal gera efnahags- og viðskiptanefnd og fjárlaganefnd Alþingis ársfjórðungslega grein fyrir framvindu við úrvinnslu eignanna á grundvelli áætlana og annarra upplýsinga frá félaginu. Félaginu skal slitið þegar það hefur lokið störfum sínum.

Ráðstöfun ríkisins á verðmætum skv. 2. málsl. 1. mgr. skal samrýmast markmiðum um efnahagslegan og fjármálalegan stöðugleika. Í frumvarpi til fjárlaga skal gerð grein fyrir áætlaðri meðferð og ráðstöfun verðmætanna. Ráðherra skal hafa samráð við Seðlabankann um mat á áhrifum þessa á efnahagslegan og fjármálalegan stöðugleika og kynna málið fyrir efnahags- og viðskiptanefnd á undirbúningsstigi fjárlagafrumvarps.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.
Málefni fatlaðs fólks og aðbúnaður, hollustuhættir og öryggi á vinnustöðum Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 13

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um málefni fatlaðs fólks og lögum um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum (framlenging samninga um notendastýrða persónulega aðstoð og skipun þingmannanefndar).

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

I. KAFLI

Breyting á lögum um málefni fatlaðs fólks, nr. 59/1992, með síðari breytingum.

1. gr.

2. málsl. 5. mgr. ákvæðis til bráðabirgða IV í lögunum orðast svo: Heimilt er að framlengja samninga sem gerðir hafa verið árið 2016 til ársloka 2017.

II. KAFLI

Breyting á lögum um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum, nr. 46/1980, með síðari breytingum.

2. gr.

2. mgr. bráðabirgðaákvæðis 9 í lögunum orðast svo:

Ákvæði þetta gildir til ársloka 2017 eða þar til lög verða sett um notendastýrða persónulega aðstoð.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Í ákvæði til bráðabirgða IV í lögum um málefni fatlaðs fólks, nr. 59/1992, með síðari breytingum, er kveðið á um að sérstöku samstarfsverkefni ríkis, sveitarfélaga og heildarsamtaka fatlaðs fólks skuli komið á um innleiðingu notendastýrðrar persónulegrar aðstoðar. Í 5. mgr. ákvæðisins er kveðið á um að ráðherra skuli eigi síðar en í árslok 2016 leggja fram frumvarp til laga þar sem lagt verður til að lögfest verði að persónuleg notendastýrð aðstoð verði eitt meginform þjónustu við fatlað fólk og að þá skuli verkefninu formlega vera lokið.

Ljóst er að ekki næst að klára verkefnið fyrir lok árs 2016 og telur nefndin því nauðsynlegt að leggja fram frumvarp þetta til að veita heimild til að framlengja samninga sem gerðir hafa verið á grundvelli framangreinds bráðabirgðaákvæðis út árið 2017. Þá er nauðsynlegt að framlengja ákvæði 2. mgr. bráðabirgðaákvæðis 9 í lögum um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum, nr. 46/1980, með síðari breytingum, sem kom inn með lögum nr. 80/2015, út árið 2017 eða þar til lög um notendastýrða persónulega aðstoð taka gildi.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 28

Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

Frá allsherjar- og menntamálanefnd .

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

1. Abdu Yahya, f. 1985 í Súdan.

2. Alexander Naumovich Berg, f. 1966 í Rússlandi.

3. Aliagout Ahmed Suliman, f. 1984 í Súdan.

4. Deniss Naumenkovs, f. 1977 í Rússlandi.

5. Dmitrijs Ustinovs, f. 1994 í Lettlandi.

6. Donato Hayag Nara, f. 1968 á Filippseyjum.

7. Elena Karelina, f. 1947 í Sovétríkjunum.

8. Elijah Amane Kintampo, f. 1982 í Gana.

9. Gul Ghoti Kharoti, f. 1980 í Afganistan.

10. Jonivel Morales Perez, f. 1990 á Filippseyjum.

11. Juliana Diaz Rivera, f. 1975 í Dóminíska lýðveldinu.

12. Katarzyna Blasik, f. 1980 í Póllandi.

13. Li Li, f. 1976 í Kína.

14. Lilian Maribel Revollo Flores, f. 1978 í Bólivíu.

15. Maja Helgadóttir, f. 1971 í Danmörku.

16. Marcin Blasik, f. 1976 í Póllandi.

17. Marie Phania Rosa, f. 1977 í Haítí.

18. Marta Nowosad, f. 1986 í Póllandi.

19. Mohammad R. Jaber, f. 1990 í Írak.

20. Olga Nikolaevna Berg, f. 1969 í Rússlandi.

21. Olga Yakovlyeva, f. 1995 í Úkraínu.

22. Rajab Ali Hayat Khan Amiri, f. 1980 í Afganistan.

23. Rosalba Ortiz Ordonez, f. 1968 í Kólumbíu.

24. Serigne Mor Diop, f. 1985 í Senegal.

25. Tahani Alhafiz, f. 1965 í Sýrlandi.

26. Thi Thu Nguyet Vu, f. 1976 í Víetnam.

27. Tomasz Kisielewski, f. 1976 í Póllandi.

28. Wimol Sudee, f. 1981 í Taílandi.

29. Xing Ji, f. 1978 í Kína.

30. Yusuf Mahdavi, f. 1990 í Afganistan.

31. Zija Tabaku, f. 1978 í Kósóvó.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Allsherjar- og menntamálanefnd hafa borist 56 umsóknir um ríkisborgararétt á haustþingi 146. löggjafarþings en skv. 1. mgr. 6. gr. laga um íslenskan ríkisborgararétt, nr. 100/1952, veitir Alþingi ríkisborgararétt með lögum. Nefndin leggur til að 31 einstaklingi verði veittur ríkisborgararéttur að þessu sinni.
Framkvæmdasjóður ferðamannastaða Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 411

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um Framkvæmdasjóð ferðamannastaða, nr. 75/2011 (hlutverk, framlag ríkissjóðs o.fl.).

(Eftir 2. umræðu, 31. maí.)

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. gr. laganna:

a. 1. málsl. 1. mgr. orðast svo: Framkvæmdasjóður ferðamannastaða skal stuðla að uppbyggingu, viðhaldi og verndun ferðamannastaða sem eru í eigu eða umsjón sveitarfélaga og einkaaðila um land allt.

b. 1. tölul. 2. mgr. orðast svo: Uppbyggingar, viðhalds og verndunar mannvirkja og náttúru á ferðamannastöðum sem eru í eigu eða umsjón sveitarfélaga og einkaaðila.

c. Í stað orðanna „opinberra aðila“ í 2. tölul. 2. mgr. kemur: eða umsjón sveitarfélaga.

d. Við bætast tvær nýjar málsgreinar, svohljóðandi:

Framkvæmdir sem eru á landsáætlun um uppbyggingu innviða til verndar náttúru og menningarsögulegum minjum koma ekki til álita við úthlutun úr Framkvæmdasjóði ferðamannastaða nema sérstaklega standi á, verkefnið sé í þágu almannahagsmuna og þarfnist skjótrar úrlausnar.

Ferðamannastaðir sem úthlutað er til úr Framkvæmdasjóði ferðamannastaða skulu vera opnir gjaldfrjálsri umferð almennings eftir því sem nánar er kveðið á um í lögum og reglugerðum. Landeiganda eða umsjónaraðila lands er þó heimilt að taka gjald fyrir veitta þjónustu.

2. gr.

1. mgr. 2. gr. laganna orðast svo:

Ráðherra skipar fjóra fulltrúa í stjórn Framkvæmdasjóðs ferðamannastaða til tveggja ára í senn. Skal einn skipaður eftir tilnefningu Samtaka ferðaþjónustunnar, einn eftir tilnefningu Sambands íslenskra sveitarfélaga, einn eftir tilnefningu ráðherra sem fer með málefni náttúruverndar og einn án tilnefningar og skal hann vera formaður.

3. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 3. gr. laganna:

a. 1. tölul. orðast svo: Framlag ríkissjóðs sem ákveðið er í fjárlögum.

b. Við bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Rekstrarkostnaður Framkvæmdasjóðs ferðamannastaða skal greiddur af fjárheimildum sjóðsins.

c. Fyrirsögn greinarinnar orðast svo: Tekjur og gjöld.

4. gr.

1. málsl. 2. mgr. 4. gr. laganna orðast svo: Að lágmarki skal úthluta úr sjóðnum einu sinni á ári.

5. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. júlí 2017.

Ákvæði til bráðabirgða.

Ný stjórn Framkvæmdasjóðs ferðamannastaða skal skipuð við gildistöku laga þessara. Frá sama tíma fellur umboð fyrri stjórnar niður.

Stjórn Framkvæmdasjóðs ferðamannastaða er heimilt að taka til greina umsóknir opinberra aðila sem mótteknar hafa verið fyrir gildistöku laga þessara en hafa ekki enn hlotið afgreiðslu.
Dómstólar o.fl. Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 481

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um dómstóla, nr. 15/1998, og lögum um breytingu á lögum um meðferð einkamála og lögum um meðferð sakamála, nr. 49/2016 (fjöldi hæstaréttardómara, meðferð ólokinna sakamála).

(Eftir 2. umræðu, 31. maí.)

I. KAFLI

Breyting á lögum um dómstóla, nr. 15/1998, með síðari breytingum.

1. gr.

46. gr. laganna orðast svo:

Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. 4. gr. skal frá gildistöku laga þessara ekki skipað í embætti hæstaréttardómara sem losna fyrr en þess gerist þörf til að fjöldi hæstaréttardómara verði sjö.

II. KAFLI

Breyting á lögum um breytingu á lögum um meðferð einkamála og lögum um meðferð sakamála (millidómstig), nr. 49/2016, með síðari breytingum.

2. gr.

Á eftir 51. gr. laganna kemur ný grein, svohljóðandi:

Í stað orðsins „Dómstólaráð“ í 3. mgr. 123. gr. laganna kemur: Dómstólasýslan.

3. gr.

Við 59. gr. laganna bætist nýr liður, svohljóðandi:

Í stað orðsins „Hæstiréttur“ í 3. mgr. 202. gr. laganna kemur: Landsréttur.

4. gr.

1. mgr. 78. gr. laganna, sbr. 76. gr. laga nr. 117/2016, orðast svo:

Lög þessi taka gildi 1. janúar 2018. Þau taka ekki til ólokinna mála sem skotið hefur verið til Hæstaréttar með kæru við gildistöku þeirra. Þá taka þau ekki til ólokinna einkamála sem áfrýjað hefur verið til Hæstaréttar við gildistökuna. Um meðferð þessara mála fer eftir eldri lögum eftir því sem átt getur við. Eftir ákvörðun forseta Hæstaréttar er heimilt að þrír dómarar skipi dóm í málum sem skotið hefur verið til réttarins áður en lögin öðlast gildi. Þau sakamál sem áfrýjað hefur verið til Hæstaréttar fyrir gildistöku laganna og ekki er lokið við gildistöku þeirra skulu upp frá því rekin fyrir Landsrétti eftir lögum þessum. Ekki haggast af þeim sökum gildi þeirrar meðferðar sem mál hefur þegar sætt. Ef efni eru til skal mál tekið fyrir á dómþingi skv. 3. mgr. 204. gr. laga um meðferð sakamála til að ráða til lykta atriðum varðandi rekstur þess sem þar greinir.

5. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.