Tekjuskattur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 255

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um tekjuskatt, nr. 90/2003, með síðari breytingum.

Flm.: Steingrímur J. Sigfússon, Atli Gíslason, Álfheiður Ingadóttir,

Árni Þór Sigurðsson, Jón Bjarnason, Katrín Jakobsdóttir,

Kolbrún Halldórsdóttir, Þuríður Backman, Ögmundur Jónasson.

1. gr.

Við 1. tölul. A-liðar 7. gr. laganna bætist ný málsgrein er verður 3. mgr. og orðast svo:

Hafi maður 10 millj. kr. eða meira í árlegar fjármagnstekjur en enga eða óverulega launaða vinnu með höndum skal hann reikna sér endurgjald sem um hálft starf væri að ræða við fjármálaumsýslu fyrir óskyldan eða ótengdan aðila. Koma laun fyrir aðra vinnu ef einhver eru þeirri upphæð til frádráttar. Hafi maður 20 millj. kr. eða meira í árlegar fjármagnstekjur skal hið reiknaða endurgjald með sama hætti miðast við fullt starf.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi og koma til framkvæmda við álagningu á árinu 2009 vegna tekna á árinu 2008.

Greinargerð.

Frumvarp þetta er uppfærð og endurbætt útgáfa af frumvarpi sem fyrsti flutningsmaður lagði fram á 133. löggjafarþingi árið 2007. Ef eitthvað er hefur umræða enn aukist um mikilvægi þess og þá sanngjörnu kröfu að þeir sem hafa miklar fjármagnstekjur en telja fram engin eða óveruleg laun leggi sitt af mörkum til samfélagsins og taki eðlilegan þátt í að greiða fyrir þá þjónustu, t.d. á vegum sveitarfélags, sem þeir þiggja eins og aðrir.

Samkvæmt skattframtali vegna tekna ársins 2007 höfðu 120 einstaklingar og 264 hjón sem telja fram saman yfir 10 millj. kr. í fjármagnstekjur á ári en engar eða óverulegar launatekjur (undir 1 millj. kr. fyrir einstaklinga, undir 2 millj. kr. fyrir hjón sem telja saman fram). Samtals er því um að ræða 384 framteljendur sem lagabreyting þessi næði til að öllu óbreyttu. Af þeim höfðu 213 framteljendur milli 10–20 millj. kr. í árlegar fjármagnstekjur en 171 yfir 20 millj. kr. Ef reiknað er með að um 150 einstaklingar með litlar eða engar launatekjur mundu í kjölfar lögleiðingar frumvarpsins verða að reikna sér endurgjald eins og um hálft starf væri að ræða og 50 eins og um fullt starf væri að ræða má áætla gróflega að tekjuauki ríkissjóðs gæti orðið um 100–150 millj. kr. á ársgrundvelli.

Að öðru leyti vísast í þá greinargerð sem fylgdi frumvarpinu þegar það var fyrst flutt og fer hér á eftir:

„Að undanförnu hafa komið fram upplýsingar um að þeim fjölgi nú ört sem engar launatekjur telja fram til skatts en hafa hins vegar umtalsverðar fjármagnstekjur og lifa af þeim. Sérstaka athygli vekur að fleiri hundruð einstaklingar, og ört stækkandi hópur, hafa nú orðið mjög umtalsverðar fjármagnstekjur, svo nemur a.m.k. fleiri tugum eða hundruðum milljóna, án þess að telja fram neinar tekjur vegna launaðrar vinnu. Þetta leiðir til þess að viðkomandi borgar ekki gjald í Framkvæmdasjóð aldraðra, greiðir ekki útsvar til síns sveitarfélags og mun ekki borga nefskatt til Ríkisútvarpsins, sbr. nýsamþykkt lög um Ríkisútvarpið ohf., komi álagning hans til framkvæmda 2009 eins og lög gera nú ráð fyrir. Telja verður eðlilegt að þeir sem þannig háttar til um séu meðhöndlaðir sem séu þeir sjálfstætt starfandi við fjármálaumsýslu, þ.e. í vinnu fyrir sjálfa sig við að ávaxta eigið fé. Þeim verði því gert að reikna sér endurgjald eins og öðrum sjálfstætt starfandi aðilum og þeim sem vinna við eigin atvinnurekstur eins og kveðið er á um í 1. gr.“