arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Höfundalög Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 446

Frumvarp til laga um breytingu á höfundalögum, nr. 73/1972 (sjálfvirk gagnagreining).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Halldóra Mogensen, Helgi Hrafn Gunnarsson, Jón Þór Ólafsson, Smári McCarthy, Þórhildur Sunna Ævarsdóttir.

1. gr.

Á eftir 11. gr. a laganna kemur ný grein, 11. gr. b, svohljóðandi:

Heimilt er án endurgjalds að gera rafræn eintök af verki sem aflað hefur verið með lögmætum hætti, enda sé tilgangur slíkra eintaka að útbúa sjálfvirkar gagnagreiningar og vinna málfræðilegar og tölfræðilegar upplýsingar. Óheimilt er að nota slík eintök í öðrum tilgangi.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarpið var lagt fram á 148. löggjafarþingi (36. mál) en var ekki afgreitt. Málið er nú endurflutt með minni háttar breytingu.

Framboð rafrænna gagna, þar á meðal vísindagreina, fer ört vaxandi. Áætlað er að fleiri en 2,5 milljónir ritrýndra fræðigreina á ensku séu nú birtar á hverju ári. Fyrir vikið er orðið erfitt fyrir rannsakendur að komast sjálfir yfir allt efni á tilteknu rannsóknarsviði. Þess í stað notast þeir í auknum mæli við sjálfvirka gagnagreiningu tölva (e. data mining eða data analysis) til að sækja gagnlegar upplýsingar úr stórum gagnasöfnum. Sjálfvirk gagnagreining gerir rannsakendum einnig kleift að finna ýmiss konar fylgni og mynstur sem ella væri erfitt að greina.

Sjálfvirk gagnagreining krefst þess almennt að gerð séu afrit af þeim gögnum sem á að skoða. Torsótt væri fyrir rannsakendur að afla í hvert sinn samþykkis fyrir því frá öllum rétthöfum efnis í gagnasafni sem geta hæglega hlaupið á þúsundum. Því er aðkallandi að veita undanþágu frá einkarétti höfunda til eintakagerðar vegna sjálfvirkrar gagnagreiningar í þágu tækniþróunar og vísindarannsókna.

Miklar framfarir hafa verið á undanförnum árum í máltækni. Ein helsta hindrun sem máltækni stendur frammi fyrir er takmarkaður aðgangur að efni fyrir tölvur til úrvinnslu. Þetta frumvarp leggur til að hægt verði að gera rafræn eintök af verkum sem aflað hefur verið með lögmætum hætti til þess að vinna úr þeim málfræðilegar og tölfræðilegar upplýsingar.
Almannatryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 451

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um almannatryggingar, nr. 100/2007, með síðari breytingum (afnám skerðingar lífeyris vegna miskabóta).

Flm.: Björn Leví Gunnarsson, Ari Trausti Guðmundsson, Guðjón S. Brjánsson, Helgi Hrafn Gunnarsson.

1. gr.

Við 2. mgr. 16. gr. laganna bætist nýr stafliður, svohljóðandi: Við útreikning á fjárhæð bóta samkvæmt þessum kafla og ráðstöfunarfjár skv. 48. gr. skal ekki reikna með miskabætur sem lífeyrisþega eru dæmdar.

2. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2020.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að miskabætur sem einstaklingum eru dæmdar komi ekki til skerðingar á lífeyri þeirra samkvæmt lögum um almannatryggingar, nr. 100/2007.

Markmið frumvarpsins er að styðja við öryrkja og ellilífeyrisþega með því að koma í veg fyrir skerðingu lífeyris vegna miskabóta sem þeim eru dæmdar vegna áfalla sem þeir lenda í.

Þau tilvik sem geta orðið til þess að einstaklingi verði greiddar miskabætur eru ófyrirsjáanleg. Ekki er því um eiginlegan kostnað að ræða fyrir ríkissjóð heldur verður kostnaðurinn í formi þess að ekki kemur til endurgreiðslu á lífeyri vegna dæmdra miskabóta. Er kostnaður því ekki meiri en hefði verið hefðu miskabætur ekki verið dæmdar.

Lagt er til að lögin öðlist gildi 1. janúar 2020 til að tryggja að hægt sé að undirbúa lagabreytinguna. Flutningsmenn beina því til velferðarnefndar, sem samkvæmt málefnaskiptingu þingskapa fær málið til umfjöllunar, að skoða hvort unnt sé að flýta þeirri vinnu enda um mikilvæga lagabreytingu að ræða.
Tekjuskattur og stuðningur við nýsköpunarfyrirtæki Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 301

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um tekjuskatt og lögum um stuðning við nýsköpunarfyrirtæki (skattfrádráttur vegna hlutabréfakaupa, skattfrádráttur nýsköpunarfyrirtækja).

(Eftir 2. umræðu, 11. desember.)

I. KAFLI

Breyting á lögum um tekjuskatt, nr. 90/2003, með síðari breytingum.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. tölul. B-liðar 1. mgr. 30. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „og 2019“ og „og 2018“ í 1. málsl. 1. mgr. kemur: 2019, 2020, 2021 og 2022; og: 2018, 2019, 2020 og 2021.

b. Orðin „og þremur árum eftir“ í 6. tölul. 2. mgr. falla brott.

c. B-liður 6. tölul. 2. mgr. fellur brott.

d. Orðin „og árlega eftir það“ í 1. málsl. 12. tölul. 3. mgr. falla brott.

e. 2. málsl. 5. mgr. fellur brott.

II. KAFLI

Breyting á lögum um stuðning við nýsköpunarfyrirtæki, nr. 152/2009, með síðari breytingum.

2. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 1. mgr. 10. gr. laganna:

a. Í stað „300.000.000 kr.“ í 2. málsl. kemur: 600.000.000 kr.

b. Í stað „450.000.000 kr.“ í 3. málsl. kemur: 900.000.000 kr.

3. gr.

2. mgr. 17. gr. laganna fellur brott.

4. gr.

Lög þessi öðlast gildi 1. janúar 2019 og koma til framkvæmda við álagningu opinberra gjalda 2020 vegna fjárfestinga á árinu 2019.
Veiting ríkisborgararéttar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 479

Frumvarp til laga um veitingu ríkisborgararéttar.

Frá allsherjar- og menntamálanefnd.

1. gr.

Ríkisborgararétt skulu öðlast:

1. Agata Marta Bikielec, f. 1978 í Póllandi.

2. Alassane Konate, f. 1977 í Malí.

3. Arshak Kocharyan, f. 1966 í Armeníu.

4. Asia Hussein Charbaji, f. 1946 í Sýrlandi.

5. Audrius Sakalauskas, f. 1995 í Litháen.

6. Bisrat Dawit Melke, f. 1976 í Eþíópíu.

7. Colin Arnold Dalrymple, f. 1988 í Bandaríkjunum.

8. Damian Karol Klobassa-Zrencki, f. 1975 í Póllandi.

9. Duong Dao To, f. 1948 í Víetnam.

10. Fereshteh Mesbah Sayed Ali, f. 1995 í Afganistan.

11. Jan Bradác, f. 1986 í Tékklandi.

12. Jesse Akin Atutu, f. 1985 í Nígeríu.

13. Jorenda Acena Smith, f. 1969 á Filippseyjum.

14. Kiflom Gebrehiwot Mesfin, f. 1971 í Eþíópíu.

15. Manuel J de Freitas Pereira, f. 1970 í Portúgal.

16. Maria Loana Tovey, f. 1960 í Þýskalandi.

17. Mária Bradác, f. 1985 í Tékklandi.

18. Mohamad Khaled Charbaji, f. 1936 í Sýrlandi.

19. Noufa Alkassoum, f. 1947 í Sýrlandi.

20. Omar Khan Safi, f. 1989 í Afganistan.

21. Sally Hadid, f. 2006 í Sýrlandi.

22. Surasak Poonklang, f. 1990 í Taílandi.

23. Thinh Ích To, f. 1984 í Víetnam.

24. Tobias Klose, f. 1972 í Þýskalandi.

25. Vyacheslav Yelysyuchenko, f. 1981 í Úkraínu.

26. Zahra Mesbah Sayed Ali, f. 1992 í Afganistan.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Allsherjar- og menntamálanefnd hafa borist 220 umsóknir um ríkisborgararétt á haustþingi 149. löggjafarþings en skv. 1. mgr. 6. gr. laga um íslenskan ríkisborgarétt veitir Alþingi ríkisborgararétt með lögum. Nefndin leggur til að umsækjendum á 26 umsóknum verði veittur ríkisborgararéttur að þessu sinni.
Verslun með áfengi og tóbak Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 480

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um verslun með áfengi og tóbak, nr. 86/2011 (staðsetning áfengisverslunar).

Flm.: Bryndís Haraldsdóttir, Ólafur Þór Gunnarsson, Willum Þór Þórsson.

1. gr.

Við 2. málsl. 10. gr. laganna bætist: og hafa samráð við sveitarstjórn um staðsetningu verslunar.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpi þessu er lagt til að sveitarfélögin hafi aðkomu að staðarvali þegar verið er að opna nýjar áfengisverslanir. ÁTVR hefur hingað til haft fullt frelsi til að staðsetja verslanir sínar án þess að hafa þurft að hafa um það samráð við handhafa skipulagsvaldsins, sjálf sveitarfélögin. Þekkt er sú staðreynd að sveitarfélögin hafa ekki alltaf verið sátt við staðsetningu verslana ÁTVR og hafa jafnvel talið staðarvalið vinna gegn markmiðum þeirra í skipulags- og umhverfismálum. Sem dæmi má nefna að sveitarfélagið Garðabær hefur ítrekað kvartað yfir því að ÁTVR hafi einhliða lokað verslun sinni í miðbæ Garðabæjar og hafi svo nokkrum árum síðar opnað nýja verslun í Kauptúni en ekki í miðbæ Garðabæjar þrátt fyrir skýrar óskir sveitarfélagsins þar um.

Í umsögn umhverfis- og skipulagsráðs Reykjavíkurborgar frá því í mars 2017, þegar fjallað var um lagafrumvarp um smásölu áfengis (106. mál á 146. löggjafarþingi), kom fram að stefna borgaryfirvalda væri að efla verslun og þjónustu „innan íbúðarhverfa þannig að flestir geti nýtt sér þjónustu innan síns hverfis og dregið verði úr vegalengdum“. Samdóma álit ráðsins var að breytt fyrirkomulag á verslun með áfengi gæti ýtt undir fjölgun verslana og markvissari staðsetningu þeirra í kjörnum hverfanna. Umhverfis- og skipulagssvið borgarinnar hvatti til þess að lagagrundvöllur þess að sveitarfélögin hefðu aðkomu að staðarvali og afgreiðslutíma vínbúða yrði treystur, hvort sem það væri gert með afnámi einkaleyfis eða breyttri stefnu ÁTVR. Í ljósi þess að frumvarp um afnám einkaleyfis hefur ítrekað verið lagt fram og ekki fengið framgang á þinginu er hér lagt til að sveitarfélögin verði lögbundinn samráðsaðili við val á staðsetningu áfengisverslunar til að tryggja að sem flest sjónarmið komi fram þegar staðsetning er valin.
Stimpilgjald Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 88

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stimpilgjald, nr.

138/2013 (kaup einstaklings á íbúðarhúsnæði).

Flm.: Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir, Óli Björn Kárason, Vilhjálmur Árnason, Páll Magnússon, Njáll Trausti Friðbertsson, Ásmundur Friðriksson, Bryndís Haraldsdóttir, Brynjar Níelsson.

1. gr.

3.–7. mgr. 5. gr. laganna falla brott.

2. gr.

Við 6. gr. laganna bætist nýr stafliður, svohljóðandi: Skjöl er varða kaup einstaklings á íbúðarhúsnæði.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður flutt á 146., 147. og 148. löggjafarþingi (391., 109. og 21. mál).

Með frumvarpinu er lagt til að stimpilgjald vegna kaupa einstaklinga á íbúðarhúsnæði verði afnumið. Einstaklingum ber nú almennt að greiða 0,8% stimpilgjald vegna kaupa á íbúðarhúsnæði en þó er veittur helmingsafsláttur þegar um fyrstu kaup er að ræða. Verði frumvarpið að lögum mun gjaldið falla alfarið niður vegna kaupa einstaklinga á íbúðarhúsnæði og undanþágan verður ekki bundin við fyrstu kaup.

Markmið frumvarpsins eru að auðvelda fólki að afla sér íbúðarhúsnæðis og auka skilvirkni og flæði á markaði með íbúðarhúsnæði. Mikil þörf er á að auðvelda fólki eins og frekast er unnt að eignast íbúðarhúsnæði, einkum við aðstæður á borð við þær sem nú ríkja á húsnæðismarkaði.

Sýnt þykir að stimpilgjald hafi áhrif til hækkunar fasteignaverðs, dragi úr framboði og rýri hlut kaupenda og seljenda. Af framangreindu má ætla að afnám stimpilgjalds af fasteignaviðskiptum muni auðvelda verðmyndun á húsnæðismarkaði með tilheyrandi aukningu á framboði sem hefur verið með minnsta móti undanfarin ár.
Fæðingar- og foreldraorlof Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 665

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um fæðingar- og foreldraorlof, nr.

95/2000, með síðari breytingum (andvana fæðingar).

Flm.: Katla Hólm Þórhildardóttir, Björn Leví Gunnarsson, Halldóra Mogensen, Andrés Ingi Jónsson, Álfheiður Eymarsdóttir, Þorsteinn Víglundsson, Helga Vala Helgadóttir, Jón Þór Ólafsson.

1. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 8. gr. laganna:

a. Í stað orðanna „7. mgr.“ í 6. mgr. kemur: 8. mgr.

b. Á eftir 6. mgr. kemur ný málsgrein, svohljóðandi:

Ef barn fæðist andvana og er kennt við foreldri gildir réttur skv. 6. mgr. þótt enginn samningur hafi verið gerður.

2. gr.

Í stað orðanna „7. mgr.“ í 2. mgr. 15. gr. laganna kemur: 8. mgr.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var síðast lagt fram á 148. löggjafarþingi (439. mál) en hlaut ekki afgreiðslu og er nú lagt fram efnislega óbreytt.

Í lögum um fæðingarorlof liggur fyrir að þegar foreldrar sem ekki eru skráðir í sambúð eiga barn þarf að liggja fyrir samningur um sameiginlega forsjá eða umgengni til þess að foreldrið sem ekki fæðir barnið fái fæðingarorlofsrétt sinn. Þegar barn er fætt andvana er eðli málsins samkvæmt ómögulegt að ganga frá slíkum samningi. Gera verður ráð fyrir að foreldri sem ekki fæðir barnið geti einnig þurft tíma til þess að syrgja og jafna sig á því áfalli sem barnsmissir er án þess að þurfa að hafa fjárhagsáhyggjur.

Frumvarpið er fyrst og fremst jafnréttismál. Þeir foreldrar sem ekki fæddu barn ættu samt sem áður að hafa tíma til að syrgja.

Þegar lagabreyting var gerð á 145. þingi um andvanafæðingar barna komu fram fjölmargar umsagnir þess efnis að þessi lagabreyting væri tímabær.

Í umsögn Rannsóknastofnunar í barna- og fjölskylduvernd segir: „Önnur athugasemd er þegar foreldrar eru ekki skráðir saman eða gift. Hefur faðir því engan rétt til fæðingarorlofs þar sem látið barn er ekki feðrað. Það þarf að athuga hvernig er hægt að mæta þessum aðstæðum. Foreldrar eru oft saman en hafa ekki gengið frá skráningu á sambúð formlega. Einnig þó að foreldrar séu ekki saman þá getur faðir þurft svigrúm til að syrgja látið barn sitt.“
Stéttarfélög og vinnudeilur Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 770

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um stéttarfélög og vinnudeilur, nr. 80/1938 (aðsetur Félagsdóms).

Frá félags- og barnamálaráðherra.

1. gr.

1. málsl. 38. gr. laganna orðast svo: Setja skal á stofn dómstól fyrir allt landið.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

1. Inngangur.

Í 38. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur, nr. 80/1938, er meðal annars kveðið á um að í höfuðstað landsins skuli setja á stofn dómstól fyrir allt landið og að dómstóllinn skuli nefnast Félagsdómur. Með frumvarpi þessu er lagt til að ekki verður lengur í lögum um stéttarfélög og vinnudeilur kveðið á um að aðsetur Félagsdóms skuli vera í höfuðstað landsins.

2. Tilefni og nauðsyn lagasetningar.

Félagsdómur hefur frá árinu 1998 verið með aðsetur í dómhúsinu við Lækjartorg í Reykjavík þar sem Héraðsdómur Reykjavíkur er til húsa en í 38. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur er kveðið á um að Félagsdómur skuli hafa aðsetur í höfuðstað landsins. Með frumvarpi þessu er verið að tryggja að aðsetur Félagsdóms geti verið annars staðar en í höfuðstað landsins finnist hentugra húsnæði fyrir dómstólinn utan Reykjavíkur.

3. Meginefni frumvarpsins.

Meginefni frumvarps þessa er að í 1. málsl. 38. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur verði ekki lengur kveðið á um að aðsetur Félagsdóms skuli vera í höfuðstað landsins.

4. Samræmi við stjórnarskrá og alþjóðlegar skuldbindingar.

Að teknu tilliti til efnis frumvarps þessa er ekki talin ástæða til að meta sérstaklega sam-ræmi þess við stjórnarskrá Íslands eða alþjóðlegar skuldbindingar stjórnvalda.

5. Samráð.

Frumvarp þetta er samið í félagsmálaráðuneytinu. Í ljósi þess að í frumvarpinu er einungis um að ræða breytingu á lögum um stéttarfélög og vinnudeilur að því er varðar aðsetur Félagsdóms en að öðru leyti ekki gert ráð fyrir breytingum hvað varðar dómstólinn sjálfan, svo sem á hlutverki hans eða skipun dómara við dómstólinn, þykir ekki ástæða til sérstaks samráðs við gerð frumvarpsins. Þess ber þó að geta að efni frumvarpsins hefur verið kynnt Alþýðusambandi Íslands, Bandalagi háskólamanna, BSRB, fjármála- og efnahagsráðuneyti, Sambandi íslenskra sveitarfélaga og Samtökum atvinnulífsins.

6. Mat á áhrifum.

Verði frumvarpið óbreytt að lögum er gert ráð fyrir að áhrif þess verði óveruleg á fjárhag ríkissjóðs, hvort heldur rekstraráhrif eða áhrif á efnahagsreikning. Félagsdómur er þegar í leiguhúsnæði og er gert ráð fyrir að svo verði áfram í nánustu framtíð jafnvel þó að aðsetur dómstólsins kunni að verða utan Reykjavíkur.

Um einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Í greininni er gert ráð fyrir að í 1. málsl. 38. gr. laganna verði ekki lengur kveðið á um að aðsetur Félagsdóms skuli vera í höfuðstað landsins. Er þetta lagt til þar sem mikilvægt þykir að unnt sé að finna Félagsdómi aðsetur utan Reykjavíkur þyki sú tilhögun henta starfsemi dómstólsins.

Um 2. gr.

Greinin þarfnast ekki skýringa.
Almannatryggingar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 789

Frumvarp til laga um breytingu á lögum almannatryggingar, nr. 100/2007, með síðari breytingum (upplýsingaskylda og eftirlitsheimildir).

Flm.: Guðmundur Ingi Kristinsson, Inga Sæland.

1. gr.

2. mgr. 39. gr. laganna fellur brott.

2. gr.

2. og 3. mgr. 40. gr. laganna fellur brott.

3. gr.

Í stað orðanna „umsækjanda, greiðsluþega eða maka hans“ í 1. málsl. 41. gr. laganna kemur: umsækjanda eða greiðsluþega.

4. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Með frumvarpinu er lagt til að tilteknar eftirlitsheimildir í lögum um almannatryggingar, nr. 100/2007, verði felldar brott. Nánar tiltekið ákvæði sem heimila Tryggingastofnun ríkisins að afla upplýsinga um tekjur maka umsækjanda eða greiðsluþega samkvæmt lögunum, eða skylda maka til að taka þátt í meðferð máls. Þá verði umsækjandi eða greiðsluþegi ekki látinn bera hallann vegna skorts á nauðsynlegum upplýsingum sem rekja má til maka hans.

Það er mat flutningsmanna frumvarpsins að núgildandi ákvæði laganna um upplýsingaskyldu og eftirlitsheimildir gangi of langt í skerðingu á friðhelgi einkalífs umsækjenda og greiðsluþega og rétti til aðstoðar vegna sjúkleika, örorku, elli, atvinnuleysis örbirgðar og sambærilegra atvika, sbr. ákvæði 76. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands, nr. 33/1944. Þá er þeirri meginreglu slegið fastri í a-lið 3. gr. samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks að virðing skuli borin fyrir meðfæddri göfgi, sjálfræði einstaklinga, þar með töldu frelsi til að taka eigin ákvarðanir, og sjálfstæði þeirra. Er það mat flutningsmanna að ákvæði núgildandi laga um almannatryggingar séu íþyngjandi og leggi of ríkar kvaðir á einstakling, sem nýtur réttinda samkvæmt samningnum, að afla upplýsinga hjá maka sínum og íþyngi einstaklingum sem bera þurfi hallann af vanrækslu maka á því að sinna upplýsingaskyldu sinni. Lögin heimila þannig frestun á ákvörðun og greiðslu bóta vegna atriða sem ekki verða rakin til umsækjanda eða greiðsluþega sjálfs.
Vátryggingastarfsemi Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 824

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um vátryggingastarfsemi, nr.

100/2016, með síðari breytingum (fjöldi fulltrúa í slitastjórn).

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1. gr.

Á undan orðunum „þriggja manna slitastjórn“ í 1. málsl. 1. mgr. 152. gr. laganna kemur: allt að.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Við umfjöllun nefndarinnar um 632. þingmál, sem varðar m.a. breytingu á lögum um vátryggingastarfsemi, nr. 100/2016, benti Fjármálaeftirlitið nefndinni á að brýnt væri að gera breytingu á 1. málsl. 1. mgr. 152. gr. laganna þannig að kveðið yrði á um að stofnunin skyldi skipa allt að þriggja manna slitastjórn vegna slitameðferðar vátryggingafélags en gildandi ákvæði girðir fyrir að færri en þrír skipi slitastjórn í slíkum tilvikum. Benti Fjármálaeftirlitið á að þó svo að í upphafi slitameðferðar vátryggingafélags væri nánast undantekningarlaust þörf á þriggja manna slitastjórn væri þess ekki endilega þörf til loka slitameðferðar, sem gæti tekið mörg ár vegna lengdar á kröfulýsingarfresti vátrygginga. Fjármálaeftirlitið teldi því nauðsynlegt að orðalagi ákvæðisins yrði breytt, m.a. til að koma í veg fyrir að launakostnaður slitastjórnarmeðlima yrði óhóflega stór hluti rekstrarkostnaðar og endaði á því að rýra það sem eftir stæði fyrir kröfuhafa félagsins, svo sem vátryggingartaka og vátryggða. Þessu til stuðnings mætti benda á að í lögum um fjármálafyrirtæki, nr. 161/2002, væri kveðið á um að í slitastjórn skyldu sitja allt að fimm menn, sbr. 4. mgr. 101. gr. laganna.

Nefndin fellst á framangreind sjónarmið með Fjármálaeftirlitinu og leggur með þessu frumvarpi til viðeigandi breytingu á 1. mgr. 152. gr. laga um vátryggingastarfsemi.
Póstþjónusta Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 739

Frumvarp til laga um breytingu á lögum um póstþjónustu, nr. 19/2002, með síðari breytingum (erlendar póstsendingar og rafrænar sendingar).

(Eftir 2. umræðu, 10. apríl.)

1. gr.

Við 4. gr. laganna bætist eftirfarandi orðskýring í réttri stafrófsröð:

Erlend póstsending: Póstsending til landsins, innan alþjónustu.

2. gr.

Við 5. mgr. 6. gr. laganna bætist: svo fremi að þeir gangi ekki gegn lögum þessum.

3. gr.

Við h-lið 1. mgr. 15. gr. laganna bætist: svo fremi að þeir gangi ekki gegn lögum þessum.

4. gr.

Eftirfarandi breytingar verða á 16. gr. laganna:

a. Á eftir orðunum „Gjaldskrár fyrir alþjónustu“ í 4. mgr. kemur: þar á meðal gjaldskrár vegna erlendra póstsendinga.

b. Á eftir 3. málsl. 4. mgr. kemur nýr málsliður, svohljóðandi: Rekstrarleyfishafar skulu að því er varðar gjaldskrár vegna erlendra póstsendinga gera Póst- og fjarskiptastofnun grein fyrir kostnaðargrundvelli gjaldskrár eigi síðar en fimm virkum dögum áður en hún tekur gildi.

c. Við bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Gjald sem rekstrarleyfishafa er heimilt að leggja á erlendar póstsendingar skv. 4. mgr. skal greitt af viðtakanda sendingar.

5. gr.

Við 27. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Þrátt fyrir 1. mgr. getur rekstrarleyfishafi ekki farið þess á leit að honum verði með fjárframlögum tryggt endurgjald fyrir þjónustu vegna erlendra póstsendinga, sbr. 4. og 8. mgr. 16. gr.

6. gr.

Við 47. gr. laganna bætast fjórar nýjar málsgreinar, svohljóðandi:

Rekstrarleyfishafa er heimilt að senda hérlendum og erlendum tollyfirvöldum, flutningsaðila eða póstrekanda erlendis upplýsingar sem getið er í a–e-lið til að flýta fyrir tollafgreiðslu sendinga og tryggja öryggi póstflutninga á sjó, landi og í lofti eða með vísan til allsherjarreglu:

a. tengiupplýsingar um sendanda,

b. tengiupplýsingar um viðtakanda,

c. upplýsingar um innihald,

d. upplýsingar um verðmæti,

e. upplýsingar um auðkenni póstsendingar.

Rekstrarleyfishafa er heimilt að taka við upplýsingum sem getið er í 3. mgr. frá sömu aðilum og þar er getið.

Ráðherra getur með reglugerð ákveðið, að höfðu samráði við Persónuvernd, að heimila sendingu og viðtöku á öðrum upplýsingum en getið er í a–e-lið 3. mgr. og ákveða í hvaða tilgangi heimilt er að senda upplýsingar skv. 3. mgr.

Vinnsla persónuupplýsinga samkvæmt lögum þessum skal uppfylla kröfur laga um persónuvernd og vinnslu persónuupplýsinga.

7. gr.

Orðin „að svo miklu leyti sem þau brjóta ekki í bága við milliríkjasamninga um póstþjónustu“ í 51. gr. laganna falla brott.

8. gr.

Lög þessi öðlast gildi 15. maí 2019.

Ákvæði 4. og 5. gr. laga þessara gilda um erlendar póstsendingar sem stimplaðar eru með dagstimpli erlendis eftir miðnætti að íslenskum tíma þann dag er lögin taka gildi.