Dýralæknar Greinargerð/athugasemdir úr lagafrumvarpi, mál nr. 343

622. Frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 77 1. október 1981, um dýralækna, með síðari breytingum.

(Lagt fyrir Alþingi á 111. löggjafarþingi 1988–89.)

1. gr.

Við 2. gr. laga nr. 77 1. október 1981, sbr. 1. gr. laga nr. 69/1982, bætast þrjár nýjar málsgreinar, er verða þriðja, fjórða og fimmta málsgrein, svohljóðandi:

a. 3. mgr.

. Landbúnaðarráðherra ákveður, að fengnum tillögum yfirdýralæknis, hvar héraðsdýralæknir skuli hafa búsetu.

b. 4. mgr.

. Heimilt er landbúnaðarráðherra að ráða dýralækni án fastrar búsetu til þess að gegna dýralæknisþjónustu í forföllum héraðsdýralækna eða þegar sérstakt annríki eða vanda ber að höndum í einstökum héruðum.

c. 5. mgr.

. Við Tilraunastöð Háskólans í meinafræði að Keldum skulu að jafnaði starfa að minnsta kosti tveir dýralæknar sem aflað hafa sér rækilegrar sérþekkingar að loknu dýralæknisprófi.

2. gr.

5. gr. laga nr. 77/1981 orðast svo:

Forseti skipar yfirdýralækni og héraðsdýralækna. Skipun yfirdýralæknis skal lengst gilda til sex ára í senn.

Ráðherra skipar þrjá dýralækna í nefnd er metur hæfni umsækjenda í stöðu héraðsdýralæknis og gerir tillögur til ráðherra um röð umsækjenda þegar fleiri en einn sækja. Einn nefndarmanna skal skipa eftir tilnefningu yfirdýralæknis, einn eftir tilnefningu Dýralæknafélags Íslands og einn án tilnefningar, og skal hann vera formaður nefndarinnar. Sömu aðilar tilnefna varamenn. Nefndin skal skipuð til þriggja ára í senn. Ráðherra setur nefndinni starfsreglur.

Dýralæknar skulu fá greiðslu fyrir störf sín og ferðir fyrir einstaklinga og hið opinbera samkvæmt gjaldskrá sem landbúnaðarráðherra setur, að fengnum tillögum stéttarfélags dýralækna, og er þeim óheimilt að taka hærri greiðslur fyrir störf sín en þar er kveðið á um.

Meðan ekki fást dýralæknar í hin lögákveðnu dýralæknisumdæmi og þegar nauðsyn krefur er héraðsdýralækni skylt, eftir ákvörðun ráðherra, að gegna dýralæknisstörfum í nágrannaumdæmi gegn hálfum byrjunarlaunum í því umdæmi.

3. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.

Með lögum nr. 69 18. maí 1982 var gerð breyting á ákvæðum 2. gr. laga nr. 77 1. október 1981, um dýralækna, sem fjallar um dýralæknisumdæmi landsins. Við þá breytingu féllu niður þrjú mikilvæg ákvæði 2. gr. laganna frá 1981, sem verulega þýðingu hafa, þ.e. ákvörðun landbúnaðarráðherra um búsetu héraðsdýralækna, heimild til að ráða dýralækni án fastrar búsetu og tvær stöður dýralækna með sérþekkingu við Tilraunastöð Háskólans í meinafræði að Keldum. Til að bæta úr því er frumvarp þetta flutt, auk þess sem jafnframt er lögð til nokkur breyting á núgildandi ákvæði 5. gr. laganna.

Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins.

Um 1. gr.

Greinin gerir ráð fyrir að þrjár nýjar málsgreinar bætist við núgildandi 2. gr. laganna af ástæðum sem áður eru nefndar. Í fyrsta lagi er lagt til að aftur verði tekið upp í lögin ákvæði sem gerir ráð fyrir að landbúnaðarráðherra ákveði búsetustað héraðsdýralækna, en samkvæmt gildandi lögum er í raun enginn aðili sem getur tekið slíka ákvörðun. Rétt þykir að slíkt vald sé hjá ráðherra.

Í öðru lagi er gert ráð fyrir heimild til að ráða dýralækni án fastrar búsetu til að gegna dýralæknisþjónustu í forföllum eða þegar sérstakt annríki eða vanda ber að höndum í einstökum héruðum. Brýn þörf er á að hafa slíkan dýralækni tiltækan þar sem oft ber það við, bæði vegna veikinda og annarra forfalla, að héraðsdýralæknir getur ekki gegnt störfum sínum um lengri eða skemmri tíma. Því var sambærilegt ákvæði um dýralækni án fastrar búsetu lögfest á sínum tíma. Í núgildandi lögum eru engin ákvæði sem tryggja starfsemi dýralæknis án fastrar búsetu, en slíkt er mjög bagalegt jafnmargir og héraðsdýralæknar eru nú orðnir og því ávallt hætta á forföllum.

Í þriðja lagi er í greininni gert ráð fyrir að við Tilraunastöð Háskólans í meinafræði að Keldum starfi að jafnaði tveir dýralæknar með sérþekkingu. Ákvæði þetta var á sínum tíma sett til að tryggja að við stofnunina, sem fæst við að verulegu leyti við rannsóknir á dýrasjúkdómum, störfuðu ætíð sérmenntaðir dýralæknar. Ákvæðið var fellt í lög með samþykki og fyrir atbeina forstöðumanns stofnunarinnar og gætu mál skipast svo að nauðsynlegt væri að hafa þetta ákvæði í lögunum á ný.

Um 2. gr.

Greinin gerir ráð fyrir smávægilegum breytingum á núgildandi 5. gr. laganna, svo og því nýmæli í 2. mgr. að ráðherra skipi þriggja manna nefnd er hefur það hlutverk að meta hæfni umsækjenda um héraðsdýralæknisembætti og gera tillögu til ráðherra um röð umsækjenda. Við röðun umsækjenda er gert ráð fyrir því að nefndin skuli auk hæfni manna, byggja á reynslu, ívilnun vegna starfa í afskekktum héruðum og fleiru slíku samkvæmt nánari útfærslu í starfsreglum sem gert er ráð fyrir að ráðherra setji nefndinni. Ákvæði þetta er hliðstætt 1. mgr. 31. gr. laga nr. 59/1983, um heilbrigðisþjónustu, varðandi aðra lækna. Jafnframt er það nýmæli í 1. mgr. að skipun yfirdýralæknis sé tímabundin og gildi lengst í sex ár.

3. og 4. mgr. 5. gr. eru efnislega samhljóða núgildandi 3.–5. mgr. 5. gr. Tekur 3. mgr. til allra dýralækna hvort sem þeir hafa skipun í embætti héraðsdýralæknis eða ekki.

Um 3. gr.

Þarfnast ekki skýringar.