169/2013

A höfðaði mál á hendur R til viðurkenningar á ætlaðri skaðabótaskyldu R vegna tjóns sem A taldi sig hafa orðið fyrir af völdum þess að hann hefði hrakist úr starfi sínu sem kennari við skólann L. Taldi A að astmasjúkdómur sem hann hefði um langt skeið glímt við hefði elnað meðan hann starfaði við skólann sökum ófullnægjandi starfsumhverfis. Hæstiréttur sýknaði R af kröfu A með skírskotun til þess að ekki hefði verið leitt í ljós að loftræsting í smíðastofum skólans hefði verið ófullnægjandi þannig að A hefði verið ókleift að gegna starfi sínu vegna vinnuaðstæðna.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og G-kk-nf G-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 14. mars 2013. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Málsatvikum og málsástæðum aðila er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eins og þar greinir starfaði stefndi sem smíða- og myndmenntakennari við Laugarnesskóla frá árinu 1989 þar til hann sagði upp störfum 13. maí 2005. Stefndi vann einkum í smíðastofum í húsum sem voru á skólalóðinni, en fljótlega eftir að hann lét af störfum mun smíðakennslan hafa verið flutt í viðbyggingu við skólann. Voru þá umrædd hús á lóðinni tekin til annarra nota og að hluta rifin. Áður en stefndi hóf störf við skólann hafði hann um árabil glímt við astmasjúkdóm. Stefndi reisir málatilbúnað sinn á því sjúkdómur hans hafi elnað meðan hann starfaði við skólann vegna ófullnægjandi starfsumhverfis. Af þeim sökum hafi hann hrakist úr starfi hjá áfrýjanda og orðið fyrir tjóni. Leitar stefndi eftir því að bótaskylda áfrýjanda á því tjóni verði viðurkennd og var sú krafa tekin til greina með hinum áfrýjaða dómi.

Meðal gagna málsins eru skoðunarskýrslur Vinnueftirlits ríkisins vegna Laugarnesskóla á árunum 1996 til 2004. Í skýrslu eftirlitsins vegna skoðunar 14. október 1996 kom fram að smíðastofurnar væru orðnar heldur fornfálegar og ekki í samræmi við kröfur tímans. Einnig kom fram að afsog vantaði frá póleringavél og málmsmíðaborði og var veittur frestur til úrbóta til 10. janúar 1998. Þessi athugasemd og krafa um úrbætur vegna afsogs frá nefndum vélum var áréttuð í skýrslu eftirlitsins vegna skoðunar 26. nóvember 1997. Í næstu skýrslu vinnueftirlitsins vegna skoðunar 9. nóvember 1998 var felld niður að sinni athugasemd vegna afsogs frá málmsmíðaborði en ítrekuð krafa um að smíðastofur yrðu endurskipulagðar og aðlagaðar nútímakröfum. Ekkert var hins vegar vikið að afsogi frá póleringavél. Í síðari skýrslum eftirlitsins voru ekki gerðar athugasemdir við loftræstingu í smíðastofum. Í bréfi þess 30. mars 2007 kom aftur á móti fram að afsog hefði verið frá trésmíðavélum og loftræsting með opnanlegum gluggum en við það hefðu ekki verið gerðar athugasemdir. Einnig sagði í bréfinu að stjórnendur skólans hefðu upplýst við skoðun vinnueftirlitsins árið 1998 að áformað væri að reisa fljótlega nýja smíðastofu og að málmsmíðaaðstaða væri lítið notuð. Í því ljósi hefði það verið mat eftirlitsins að ekki væri ástæða til að halda til streitu kröfu um staðfundið afsog frá málmsmíðaborði.

Í aðilaskýrslu stefnda fyrir héraðsdómi kom fram að hann hefði ekki notað fyrrgreinda póleringavél og lítið kennt málmsmíði. Að því gættu og þar sem aðrar athugasemdir voru ekki gerðar við loftræstingu í smíðastofum skólans hefur ekki verið leitt í ljós að hún hafi verið ófullnægjandi þannig að stefnda hafi verið ókleift að gegna starfi sínu vegna vinnuaðstæðna. Í því tilliti breytir engu þótt fram hafi komið að húsnæðið hafi verið komið til ára sinna og að tímabært hafi verið að endurnýja það. Þá skiptir heldur ekki máli matsgerð tveggja lækna 4. maí 2011, sem stefndi aflaði til að meta hvort starfsvettvangurinn ætti þátt í þrálátum veikindum hans og elnun þeirra, enda er matsgerðin ekki byggð á skoðun matsmanna á aðstæðum eins og þær voru þegar stefndi starfaði við skólann heldur fyrrgreindum skýrslum Vinnueftirlits ríkisins. Þegar af þessari ástæðu verður áfrýjandi sýknaður af kröfu stefnda.

Eftir atvikum er rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Áfrýjandi, Reykjavíkurborg, er sýknuð af kröfu stefnda, A-kk-ef R-kk-ef, um að viðurkennt verði að áfrýjandi beri skaðabótaábyrgð á tjóni stefnda vegna starfsloka hans hjá áfrýjanda.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.