14/2013

F krafðist bóta úr hendi V hf. og R vegna líkamstjóns af völdum umferðarslyss, en með hinum áfrýjaða dómi var þeirri kröfu hafnað. Fyrir Hæstarétti krafðist F ómerkingar dómsins m.a. á grundvelli þess að annar meðdómsmanna í héraði hafi verið vanhæfur til að taka sæti í dóminum þar sem hann hafi tekið að sér ýmis verk fyrir V hf. og þegið fyrir það greiðslur. Fram kom í gögnum málsins að meðdómsmaðurinn hafði margoft verið tilnefndur af V hf. til trúnaðarstarfa við örorkumöt. Þegar þessi störf væru virt og greiðslur fyrir þau á tilteknu tímabili féllst Hæstiréttur á það með F að hún þyrfti ekki að sæta því að hann tæki sæti sem meðdómsmaður í málinu, sbr. g. lið 5. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Var því tekin til greina aðalkrafa F um ómerkingu hins áfrýjaða dóms.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 9. janúar 2013. Hún krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar á ný, en til vara að stefndu verði gert að greiða sér sameiginlega 3.289.135 krónur með 4,5% ársvöxtum af 937.500 krónum frá 28. september 2007 til 28. desember sama ár en af 3.289.135 krónum frá þeim degi til 25. mars 2009, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádreginni innborgun 17. apríl 2009 að fjárhæð 500.000 krónur. Í báðum tilvikum krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi Vörður tryggingar hf. krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndi R-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti. Verður því litið svo á að hann krefjist staðfestingar héraðsdóms, sbr. 3. mgr. 158. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Hinn 14. júní 2012 var málsaðilum tilkynnt að héraðsdómari hefði kvatt til sem sérfróða meðdómsmenn bæklunarlæknana G-kk-þf A-kk-ef og R-kk-þf S-kk-þf. Áfrýjandi andmælti kvaðningunni með bréfi 18. sama mánaðar og taldi þá báða vanhæfa til setu í dómi vegna máls sem lögmaður hennar væri með hjá úrskurðarnefnd í vátryggingamálum og lyti að ætluðum mistökum annars meðdómsmannsins, en hinn kæmi þar við sögu sem álitsgjafi landlæknis. Með úrskurði héraðsdóms 22. júní 2012 var þessari kröfu hafnað og var sá úrskurður staðfestur með dómi Hæstaréttar 20. ágúst sama ár í máli nr. 479/2012.

Krafa áfrýjanda um ómerkingu hins áfrýjaða dóms er meðal annars reist á því að meðdómsmaðurinn G-kk-nf A-kk-ef hafi verið vanhæfur og er nú byggt á annarri ástæðu en á reyndi í fyrrgreindum dómi Hæstaréttar. Telur áfrýjandi að fram hafi komið upplýsingar um tengsl milli stefnda Varðar trygginga hf. og meðdómsmannsins sem felist í því að hann hafi tekið að sér ýmis verk fyrir stefnda og þegið fyrir það greiðslur frá honum. Þessu andmælir stefndi Vörður tryggingar hf. og bendir á að umræddur meðdómsmaður sé hvorki trúnaðarlæknir sinn né þeir í föstu viðskipta- eða ráðningarsambandi.

Stefndi Vörður tryggingar hf. lagði fram yfirlit 3. apríl 2013 um greiðslur félagsins til meðdómsmannsins á árunum 2008 til 2012, en samtals nema þær 9.388.675 krónum. Fram kemur að um sé að ræða 96 færslur sem skiptist þannig: 2 vegna læknisvottorðs, 4 fyrir störf sem dómkvaddur matsmaður, 3 vegna mats samkvæmt samkomulagi við tjónþola, 41 vegna mats samkvæmt tilnefningu tjónþola, 31 vegna mats samkvæmt tilnefningu stefnda og 15 vegna matsgerða þar sem ekki liggi fyrir hver hafi tilnefnt matsmann en líklega hafi verið samkomulag um tilnefninguna. Ekki liggur fyrir hvernig verkin skiptast eftir árum eða sundurliðun fjárhæða miðað við þessa skiptingu á verkum. Samkvæmt þessu hefur meðdómsmaðurinn margoft verið tilnefndur af stefnda til trúnaðarstarfa við örorkumöt. Þegar þessi störf eru virt og greiðslur fyrir þau á fyrrgreindu tímabili verður fallist á það með áfrýjanda að hún þurfi ekki að sæta því að umræddur matsmaður taki sæti sem meðdómsmaður í málinu, sbr. g. lið 5. gr. laga nr. 91/1991. Um þetta má hafa til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 14. október 2010 í máli nr. 781/2009. Af þessu leiðir að ómerkja ber hinn áfrýjaða dóm.

Stefndi Vörður tryggingar hf. greiði áfrýjanda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er ómerktur og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar og dómsálagningar á ný.

Stefndi Vörður tryggingar hf. greiði áfrýjanda, F-kvk-þgf M-kvk-þgf F-kvk-þgf, 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.