391/2006

B var ákærður fyrir nauðgun með því að hafa með ofbeldi neytt Y til að hafa við sig munnmök, reynt að þröngva henni til samræðis og sett fingur í leggöng hennar. Fjölskipaður héraðsdómur sakfelldi B fyrir aðra háttsemi en síðastnefnda. Með vísan til þess að héraðsdómur hefði metið frásögn Y af atburðum trúverðuga, forsendna dómsins um að Y hefði borið líkamlega áverka á hálsi sem samræmdist framburði hennar og framburðar vitna var staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu B. Að virtum ungum aldri B og atvikum málsins að öðru leyti þótti refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði. Hann var jafnframt dæmdur til að greiða Y 800.000 krónur í miskabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 30. júní 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og jafnframt af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þess að héraðsdómur verði staðfestur um annað en refsingu hans, sem verði þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að refsing verði milduð. Þá krefst hann þess aðallega að kröfu Y verði vísað frá héraðsdómi, til vara að hann verði sýknaður af kröfunni en fjárhæð hennar lækkuð ella.

Svo sem í héraðsdómi greinir hefur Y borið að ákærði hafi þvingað hana til munnmaka og gert tilraun til að setja getnaðarlim sinn í leggöng hennar, eins og hann er sakaður um. Héraðsdómur hefur metið það svo að hún hafi verið trúverðug í frásögn sinni af atburðum. Sú frásögn hennar hefur verið á sömu lund allt frá fyrstu skýrslu hjá lögreglu um morguninn eftir atburðinn. Fram kemur og í forsendum héraðsdóms að hún hafi borið líkamlega áverka á hálsi, sem samræmist þeim framburði hennar að ákærði hafi gripið um háls hennar. Þar er og rakið að vitni hafi borið um að hár hennar hafi verið tætt og reitt er hún hafi komið að tjaldinu eftir að hafa verið í trjálundi með ákærða og að það samræmist staðhæfingu hennar að ákærði hafi rifið í hár hennar. Jafnframt er þar rakið að vitni hafi borið um að hún hafi verið grátandi og í miklu uppnámi. Með vísan til þessara forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða. Að virtum ungum aldri ákærða og atvikum málsins að öðru leyti er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest niðurstaða hans um að Y eigi rétt á miskabótum úr hendi ákærða. Eru þær hæfilega ákveðnar 800.000 krónur, sem dæmdar verða með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi 18 mánuði.

Ákærði greiði Y 800.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. júlí 2005 til 14. mars 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 508.285 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 311.250 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, Á-kvk-ef Ó-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 99.600 krónur.