628/2006

H krafðist þess að gert yrði fjárnám hjá R ehf. á grundvelli dómsáttar, en sýslumaður hafði stöðvað framkvæmd gerðarinnar. Vísað var til þess að H hefði viðurkennt að ákvæði samkomulags, sem gert var samhliða sáttinni, um að Þ greiddi kröfuna með þjónustu á sviði fasteignaviðskipta, gengi framar afdráttarlausri skuldbindingu R ehf. til peningagreiðslu samkvæmt aðfararhæfri dómsátt. Ekki var talið að Þ hefði ótvírætt synjað um að veita þjónustu samkvæmt samkomulaginu og var skilyrði þess um gjaldfellingu dómsáttarinnar því ekki uppfyllt. Ákvörðun sýslumannsins var því staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. nóvember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. desember sl. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 15. nóvember 2006, þar sem staðfest var ákvörðun sýslumannsins í Reykjavík 18. júlí 2006 um að stöðva framkvæmd fjárnámsgerðar fyrir kröfu sóknaraðila á hendur varnaraðila að höfuðstól 1.300.000 krónur. Kæruheimild er í 4. mgr. 91. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, sbr. 102. gr. laga nr. 92/1991. Sóknaraðili krefst þess að ákvörðun sýslumanns verði felld úr gildi og lagt fyrir hann að gera fjárnám hjá varnaraðila fyrir áðurgreindri kröfu. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Samkvæmt gögnum málsins gerði varnaraðili dómsátt fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur 20. nóvember 2003 við sóknaraðila og V-kvk-þf J-kvk-þf, þar sem sá fyrstnefndi skuldbatt sig til að greiða þeim síðarnefndu 1.300.000 krónur ásamt nánar tilgreindum vöxtum, sem reikna átti frá 1. júlí 2004 að telja, með 26 jöfnum mánaðarlegum greiðslum, í fyrsta sinn 5. febrúar 2004. Í sáttinni var tekið fram að skuldin félli í gjalddaga ef greiðslufall yrði á afborgun. Þess var og getið að ef samið yrði „um annað greiðslufyrirkomulag þá skal það gert með skriflegum hætti.“ Fyrir liggur að samhliða þessari sátt gerðu aðilarnir að henni samkomulag, sem dagsett var 19. nóvember 2003, en í því var vísað til þess að þau hefðu samið um að ljúka tilteknu dómsmáli með sátt þess efnis að varnaraðili innti af hendi fullnaðargreiðslu að fjárhæð 1.300.000 krónur að meðtöldum málskostnaði. Í þessu samkomulagi sagði síðan eftirfarandi: „Samkomulag er jafnframt um að tilgreind fjárhæð verði greidd með þjónustu af hálfu Þ-kk-ef J-kk-ef, hdl. og lögg. fasteignasala ... Þjónustan skal ná til almennrar þjónustu á sviði sölu og verðmats fasteigna, verðmats og/eða sölu á íbúðum, atvinnuhúsnæði eða öðrum eignum sem stefnendur hafa til sölumeðferðar á hverjum tíma auk annarra starfa sem aðilar semja sérstaklega um. Af umsaminni þóknun hverju sinni greiðist fjórðungur inn á umsamda fjárhæð ... nema af verðmötum en í þeim tilvikum greiðist öll þóknunin inn á framangreinda skuld þar til fullnaðaruppgjör hefur átt sér stað. Vanefni Róði ehf. eða Þ-kk-nf J-kk-nf þetta samkomulag með því að synja um að veita umbeðna þjónustu þá er H-kk-þgf og V-kvk-þgf heimilt að gjaldfella réttarsátt þá sem gerð var í málinu ... Kröfu um þjónustu á grundvelli þessa samkomulags skal sanna með skeyti eða öðrum sambærilegum hætti ef til framangreindra vanefnda kemur.“ Með yfirlýsingu 1. apríl 2006 hefur V-kvk-nf J-kvk-nf framselt sóknaraðila réttindi sín samkvæmt fyrrgreindri dómsátt. Með beiðni til sýslumannsins í Reykjavík 19. júní 2006 leitaði sóknaraðili eftir fjárnámi hjá varnaraðila á grundvelli dómsáttarinnar fyrir þeirri fjárhæð, sem hún tók til, ásamt nánar tilgreindum vöxtum og kostnaði, samtals 2.054.794 krónum. Þegar sýslumaður tók þessa beiðni fyrir 18. júlí 2006 mætti af hálfu varnaraðila áðurnefndur Þ-kk-nf J-kk-nf, sem samkvæmt gögnum málsins er stjórnarmaður og framkvæmdastjóri félagsins, og mótmælti að fjárnám næði fram að ganga. Studdi hann mótmælin þeim rökum að með vísan til framangreinds samkomulags frá 19. nóvember 2003 hafi varnaraðili ekki vanefnt dómsáttina. Sýslumaður féllst á þessi mótmæli og lýsti sóknaraðili því þegar yfir að hann krefðist úrlausnar héraðsdóms um þá ákvörðun. Mál þetta var þingfest af því tilefni 8. september 2006.

Eins og málið liggur fyrir stendur ágreiningur aðilanna um það hvort Þ-kk-nf J-kk-nf hafi í nóvember 2005 hafnað eða eftir atvikum verið heimilt að hafna nánar tilgreindri beiðni sóknaraðila um þjónustu á grundvelli samkomulagsins frá 19. nóvember 2003, með þeim afleiðingum að sóknaraðili megi krefjast fullnustu samkvæmt hljóðan dómsáttarinnar. Líta verður svo á að með málatilbúnaði, sem að þessu lýtur, hafi sóknaraðili viðurkennt að ákvæði samkomulagsins um greiðslu kröfu hans gangi framar afdráttarlausri skuldbindingu varnaraðila til peningagreiðslu samkvæmt hljóðan aðfararhæfrar dómsáttar þeirra. Að þessu virtu verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, H-kk-nf J-kk-nf, greiði varnaraðila, Róða ehf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.