284/2012

R var sakfelldur fyrir brot gegn lögum nr. 50/1988 um virðisaukaskatt og lögum nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda sem framin voru í rekstri A ehf., en hann var skráður stjórnarmaður og framkvæmdastjóri félagsins hluta þess tímabils sem um ræddi. Þóttu brotin jafnframt varða við 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga. R var dæmdur í 2 mánaða fangelsi en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. R var einnig dæmdur til að greiða ríkissjóði 3.500.000 krónur í sekt, en sæta ella fangelsi í 80 daga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 18. apríl 2012 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða verði staðfest en refsing hans þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara að refsing verði milduð.

Eins og rakið er í hinum áfrýjaða dómi var mál þetta höfðað með ákæru 22. febrúar 2010 á hendur ákærða og þremur öðrum mönnum fyrir brot á 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, lögum nr. 50/1988 um virðisaukaskatt og lögum nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda fyrir að hafa ekki afhent á lögmæltum tíma virðisaukaskattskýrslur, hafa ekki staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti, fyrir að hafa staðið skil á efnislega röngum skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda og hafa ekki staðið ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið var eftir af launum starfsmanna nánar tilgreinds einkahlutafélags sem einnig var ákært fyrir brot á lögum nr. 50/1988 og lögum nr. 45/1987. Fallið var frá ákæru á hendur einkahlutafélaginu.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða.

Til stuðnings kröfu sinni um þyngingu refsingar ákærða vísar ákæruvaldið til þess að fésektarrefsing hafi ekki verið ákvörðuð réttilega í héraðsdómi þar sem ekki hafi verið skilyrði til þess að færa hana niður úr lágmarki því sem tiltekið er í 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987.

Í 1. hluta ákæru er ákærða og tveim öðrum mönnum gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattskýrslum á lögmæltum tíma vegna uppgjörstímabilsins janúar til febrúar 2007 án þess að þar greini hver hafi verið vantalin skattskyld velta og vangoldinn virðisaukaskattur fyrir það tímabil. Kemur því ekki til álita að gera ákærða refsingu vegna þess tímabils. Þá er ákærða ekki gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattskýrslum árið 2006 en vangoldinn virðisaukaskattur vegna september til nóvember 2006, samtals að fjárhæð 3.887.682 krónur, var greiddur áður en ákæra var gefin út. Eru því skilyrði til að færa fésektarrefsingu niður úr lágmarki því sem tiltekið er í 1. mgr. 40. gr. laga nr. 50/1988.

Í 2. hluta ákæru er ákærða og tveim öðrum mönnum gefið að sök að hafa staðið skil á efnislega röngum skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda vegna tímabilanna júlí og ágúst 2006 og ekki staðið skil á skilagreinum vegna staðgreiðslu opinberra gjalda á lögmæltum tíma vegna tímabilanna september 2006 til og með febrúar 2007. Vangoldin staðgreiðsla hvað snertir ákærða var að fjárhæð 5.187.096 krónur. Þótt fyrir liggi að hin vangoldna staðgreiðsla hafi verið greidd að fullu er ekki fullnægt skilyrðum 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 til að færa fésektarrefsingu niður úr tilgreindu lágmarki heldur verður hún ákveðin sem nemur tvöfaldri vangoldinni fjárhæð afdreginnar staðgreiðslu.

Að því virtu sem að framan er rakið verður ákærða gert að greiða 3.500.000 krónur í sekt sem greiðist í ríkissjóð og komi 80 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan þess tíma sem í dómsorði greinir.

Niðurstaða héraðsdóms um fangelsisrefsingu ákærða, skilorðsbindingu hennar og sakarkostnað verður staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um fangelsisrefsingu ákærða, R-kk-ef Þ-kk-ef J-kk-ef, og um skilorðsbindingu hennar.

Ákærði greiði 3.500.000 krónur í sekt í ríkissjóð og komi 80 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá uppsögu dóms þessa.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 384.908 krónur, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, K-kvk-ef E-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 313.750 krónur.