arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
603/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stæði var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. nóvember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 10. nóvember 2011 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi til klukkan 16 fimmtudaginn 8. desember sama ár og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að honum verði ekki gert að sæta einangrun, til vara að henni verði markaður skemmri tími, en að því frágengnu að hann fái að halda óskertum réttindum samkvæmt c., d. og e. liðum 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Einangrun sakbornings meðan á gæsluvarðhaldi stendur felur í sér mjög tilfinnanlega skerðingu á frelsi hans og er því aðeins réttlætanleg að brýnir rannsóknar- eða öryggishagsmunir krefjist, sbr. 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008. Varnaraðili hefur sætt slíkri einangrun frá 27. október 2011 þegar hann var upphaflega úrskurðaður í gæsluvarðhald. Hætta er á varnaraðili geti torveldað rannsókn þessa máls ef einangrun hans verður aflétt og verður því fallist á hún skuli vara áfram allt til þess tíma, sem ákveðinn er í hinum kærða úrskurði, enda þótt hún muni þá hafa staðið sex vikur. Með þessum athugasemdum, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
604/2011

S krafðist dómsúrskurðar um heimild til að fá upplýsingar frá fjarskiptafyrirtækjum um símtöl og önnur fjarskipti við þrjú nánar tilgreind símanúmer yfir ríflega 19 mánaða tímabil frá apríl 2010 til nóvember 2011. Krafa lögreglu var tekin til greina í héraði, en með vísan til 3. mgr. 84. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála var heimildin takmörkuð við fjögurra vikna tímabil. Fyrir Hæstarétti takmarkaði S kröfu sína við 13 mánaða tímabil. Í dómi réttarins segir meðal annars að með vísan til framkominna upplýsinga í málinu væri fallist á þá kröfu S, enda gæti takmörkun sú sem fram kæmi í 3. mgr. 84. gr. laga nr. 88/2008 eðli málsins samkvæmt ekki átt við um öflun upplýsinga um fjarskipti í fortíðinni eins og hér var óskað eftir.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. nóvember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 9. nóvember 2011 þar sem fallist var á að lögreglunni á Akureyri væri heimilt að fá upplýsingar frá fjarskiptafyrirtækjum um símtöl og önnur fjarskipti við símanúmerin [...], [...] og [...] frá og með 12. október 2011 til og með 8. nóvember sama ár. Kæruheimild er í i. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að lögreglunni á Akureyri verði heimilað að fá upplýsingar um símtöl og önnur fjarskipti við símanúmerin frá og með 8. nóvember 2010 til og með 8. nóvember 2011.

Skráður rétthafi símnúmera þeirra sem umbeðin rannsóknaraðgerð beinist að er A ehf., en varnaraðili er samkvæmt gögnum málsins eigandi félagsins og stjórnarmaður í því. Kröfu um rannsóknaraðgerðina setti sóknaraðili fram við Héraðsdóm Norðurlands eystra með vísan til 80. gr., sbr. 1. mgr. 83. gr. laga nr. 88/2008. Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði fær það stoð í rannsóknargögnum lögreglu, að rökstuddur grunur beinist að varnaraðila um brotastarfsemi þá sem þar er lýst. Er því fallist á það mat héraðsdómara að ástæða sé til að ætla að upplýsingar sem miklu máli geta skipt við rannsókn málsins fáist með umbeðinni rannsóknaraðgerð.

Í kröfu sýslumannsins á Akureyri til héraðsdóms var krafist aðgangs lögreglu að umbeðnum upplýsingum fyrir tímabilið frá 1. apríl 2010 til 8. nóvember 2011. Héraðsdómur veitti heimildina, en með vísan til 3. mgr. 84. gr. laga nr. 88/2008 var heimildin takmörkuð við fjórar vikur, það er tímabilið frá 12. október 2011 til og með 8. nóvember sama ár. Í kæru til Hæstaréttar hefur sóknaraðili takmarkað kröfu sína og krefst nú upplýsinga fyrir tímabilið 8. nóvember 2010 til 8. nóvember 2011. Með vísan til framkominna upplýsinga í málinu verður fallist á þá kröfu, enda getur takmörkun sú sem fram kemur í 3. mgr. 84. gr. laga nr. 88/2008 eðli málsins samkvæmt ekki átt við um öflun upplýsinga um fjarskipti í fortíðinni eins og hér er óskað eftir.

Dómsorð:

Sýslumanninum á Akureyri er heimilt að fá upplýsingar frá fjarskiptafyrirtækjum um símtöl og önnur fjarskipti við símanúmerin [...], [...] og [...] frá 8. nóvember 2010 til og með 8. nóvember 2011.
605/2011

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að K færi með forsjá dóttur málsaðila til bráðabirgða þar til dómur gengi í forsjármáli þeirra, sem og niðurstaða um umgengnisrétt.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. nóvember 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 24. október 2011, þar sem leyst var úr ágreiningi aðilanna um forsjá dóttur þeirra, A, til bráðabirgða og umgengni við hana á meðan rekið er mál varnaraðila á hendur sóknaraðila um forsjá barnsins. Kæruheimild er í 5. mgr. 35. gr. barnalaga nr. 76/2003. Sóknaraðili krefst þess aðallega að sér verði falin forsjá barnsins til bráðabirgða og varnaraðila gert að greiða einfalt meðlag með barninu frá 1. nóvember 2011. Til vara krefst hann þess að lögheimili barnsins verði hjá sér, en varnaraðili hafi umgengni við það aðra hverja viku frá fimmtudegi til sunnudags kl. 20. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst aðallega staðfestingar hins kærða úrskurðar, en til vara að lögheimili barnsins verði hjá sér og sóknaraðila gert að greiða einfalt meðlag með barninu „frá uppkvaðningu úrskurðar þar til endanlegur dómur gengur í forsjármáli milli aðila.“ Í báðum tilvikum krefst varnaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili hefur ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti og kemur því krafa hennar um málskostnað í héraði ekki til álita hér fyrir dómi.

Sóknaraðili gerir athugasemdir við meðferð héraðsdóms á máli þessu sem hafi verið á þann veg að hann hafi ekki fengið að gæta hagsmuna sinna. Hafi forsjármálið verið þingfest 5. október 2011, en krafa varnaraðila um bráðabirgðaforsjá hafi verið tekin fyrir í þinghaldi 7. sama mánaðar og ákveðið að taka hana til aðalmeðferðar þremur dögum síðar, þrátt fyrir andmæli sóknaraðila. Af fyrirliggjandi endurriti úr þingbók vegna fyrirtöku málsins 7. október 2011 verður ekki séð að lögmaður sóknaraðila hafi andmælt þessari ákvörðun dómara. Af hálfu sóknaraðila var lögð fram greinargerð í þinghaldinu 10. sama mánaðar og aðspurðir af dómara í því þinghaldi töldu lögmenn beggja aðila ekkert því til fyrirstöðu að aðalmeðferð færi fram. Verður því ekki séð að hinn skammi frestur hafi komið í veg fyrir að sóknaraðili gæti gætt hagsmuna sinna.

Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði tók sóknaraðili barn aðila af leikskóla 20. september síðastliðinn án vitundar og í óþökk varnaraðila og neitaði henni um umgengni við það. Fyrir liggur að eftir uppkvaðningu hins kærða úrskurðar skilaði sóknaraðili barninu til varnaraðila. Með þessum athugasemdum verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Rétt er að kærumálskostnaður falli niður.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
607/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stæði var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. nóvember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi til föstudagsins 9. desember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Að því frágengnu krefst hann þess að sér verði ekki gert að sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Fallist er á það með sóknaraðila að fyrir hendi sé rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi framið fíkniefnalagabrot með innflutningi á miklu magni af sterkum fíkniefnum. Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði standa rannsóknarhagsmunir til að varnaraðila verði gert að sæta gæsluvarðhaldi í einangrun á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr., sbr. 2. mgr. 98. gr., laga nr. 88/2008. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
608/2011

Y og X kærðu úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu þeirra um að dóttir þeirra, A, yrði með beinni aðfarargerð tekin úr umráðum B, C og sveitarfélagsins Z og afhent þeim. Byggðu Y og X á því að samkvæmt filippseyskum lögum væru þau réttir forsjármenn A. Í úrskurði héraðsdóms sagði meðal annars að fjölskyldunefnd Z hefði tekið A í sína forsjá í maí 2009 á grundvelli 2. mgr. 32. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Á þeim fimm árum sem barnið hefði dvalið á Íslandi hefðu Y og X ekki spurst fyrir um barnið hjá íslenskum yfirvöldum. Y og X hefðu þó sannað nægjanlega að þau væru réttir forsjáraðilar A. Þá sagði í úrskurðinum að

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-nf T-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru sem barst héraðsdómi 3. nóvember 2011 og réttinum ásamt kærumálsgögnum 14. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. október 2011, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að dóttir þeirra, [A], yrði með beinni aðfarargerð tekin úr umráðum varnaraðila og afhent þeim. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, sbr. 102. gr. laga nr. 92/1991. Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að dóttir þeirra verði tekin úr umráðum varnaraðila með beinni aðfarargerð og afhent þeim. Þá krefjast sóknaraðilar málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar, óháð gjafsókn sem þau njóta á báðum dómstigum.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í 1. mgr. 3. gr. samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi barnsins, sem Ísland og Filippseyjar eiga meðal annarra ríkja aðild að, segir að það sem barni er fyrir bestu skuli ávallt hafa forgang þegar dómstólar og stjórnvöld gera ráðstafanir sem varða börn. Þessi meginregla gildir jafnframt samkvæmt íslenskum lögum, sbr. 2. mgr. 34. gr. barnalaga nr. 76/2003 og 1. mgr. 4. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Að þessu gættu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Rétt er að kærumálskostnaður falli niður, en um gjafsóknarkostnað sóknaraðila fer eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.

Gjafsóknarkostnaður sóknaraðila fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns þeirra, 350.000 krónur.
609/2011

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var að viðurkenna tilteknar kröfur SS og SC, sem þau lýstu við slit F hf. sem almennum kröfum samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. SS og SC lýstu tveimur kröfunum við slit F hf. á grundvelli tveggja lánssamninga þeirra við F hf. með vísan til þess að hinn síðastnefndi hefði ekki staðið rétt að útreikningi krafna á hendur þeim samkvæmt samningunum og því ættu þau rétt til endurgreiðslu ætlaðs ofgreidds fjár. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var í Hæstarétti, var talið að skuldbinding SS og SC væri ákveðin í íslenskum krónum og bundin við gengi erlendra gjaldmiðla í samræmi við dómaframkvæmd Hæstaréttar í sambærilegum málum. Sú niðurstaða leiddi til þess að ekki kæmi til úrlausnar álitaefni um útreikning afborgana af lánunum, enda byggðu SS og SC útreikninga sína á þeirri forsendu að um erlend lán væri að ræða. Var kröfum SS og SC því hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. nóvember 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 14. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. október 2011, þar sem hafnað var að viðurkenna kröfur sóknaraðila að fjárhæð samtals 3.338.394 krónur, sem þau lýstu sem almennum kröfum samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. við slit varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. sömu laga. Sóknaraðilar krefjast þess að kröfur þeirra verði viðurkenndar við slit varnaraðila með stöðu í réttindaröð samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Rétt er að aðilarnir beri hvert sinn kostnað af kærumáli þessu.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
615/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. nóvember 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var áfram gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 16. desember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í dómi Hæstaréttar 25. október 2011 í máli nr. 574/2011 var staðfestur úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. október 2011 um að varnaraðili skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi til 18. nóvember 2011. Var sú niðurstaða reist á því að sterkur grunur lægi fyrir um að varnaraðili hefði gerst sekur um brot, sem að lögum getur varðað allt að tíu ára fangelsi. Rannsókn málsins hefur frá þeim tíma haldið áfram og hefur verið upplýst af hálfu sóknaraðila að henni sé lokið og málið verði sent ríkissaksóknara til ákvörðunar um hvort höfða skuli sakamál á hendur varnaraðila. Hefur rannsókn málsins til þessa ekki farið í bága við fyrirmæli um hraða málsmeðferð, sbr. 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008.

Samkvæmt framansögðu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
616/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. nóvember 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var áfram gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 16. desember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kröfu um gæsluvarðhald hafnað.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í dómi Hæstaréttar 25. október 2011 í máli nr. 575/2011 var staðfestur úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. október 2011 um að varnaraðili skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi til 18. nóvember 2011. Var sú niðurstaða reist á því að sterkur grunur lægi fyrir um að varnaraðili hefði gerst sekur um brot, sem að lögum getur varðað allt að tíu ára fangelsi. Rannsókn málsins hefur frá þeim tíma haldið áfram og hefur verið upplýst af hálfu sóknaraðila að henni sé lokið og málið verði sent ríkissaksóknara til ákvörðunar um hvort höfða skuli sakamál á hendur varnaraðila. Hefur rannsókn málsins til þessa ekki farið í bága við fyrirmæli um hraða málsmeðferð, sbr. 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008.

Samkvæmt framansögðu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
617/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar. 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru sem barst Héraðsdómi Reykjavíkur 21. nóvember 2011 og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 23. nóvember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kröfu um gæsluvarðhald hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar ,,vegna reksturs málsins fyrir héraðsdómi og fyrir Hæstarétti.“

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður dæmist ekki, sbr. 1. mgr. 217. gr. og 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Varnaraðili, [X], sæti gæsluvarðhaldi til miðvikudagsins 23. nóvember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.
618/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar. 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. nóvember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 25. nóvember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur. Það athugist að úr því að varnaraðila var gert að sæta einangrun samkvæmt b. lið 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 var óþarft að láta hann jafnframt sæta takmörkunum samkvæmt c., d. og e. liðum sömu málsgreinar.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
628/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar. 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Þ-kk-nf Ö-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. nóvember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 22. desember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
630/2010

Ó var sakfelldur fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa í félagi við X haft í vörslum sínum 241,32 g af hassi og 29,73 g af MDMA, sem fundust við leit lögreglu í bifreið þeirra. Í dómi héraðsdóms, sem staðfestur var í Hæstarétti, var refsing ákærða ákveðin fangelsi í þrjá mánuði. Þá voru fíkniefnin gerð upptæk.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 5. nóvember 2010 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að héraðsdómur verði staðfestur um annað en refsingu ákærða, sem verði þyngd.

Ákærði krefst að refsing verði milduð.

Samkvæmt nýju sakavottorði ákærða, sem lagt var fyrir Hæstarétt, gerðist hann 20. febrúar 2011 á ný sekur um brot gegn lögum nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni með vörslum lítilsháttar magns af amfetamíni og gekkst hann af því tilefni undir sátt 4. apríl sama ár um greiðslu sektar. Að þessu virtu verður ekki hreyft við ákvörðun refsingar í hinum áfrýjaða dómi, sem verður þannig staðfestur.

Ákærða verður gert að greiða áfrýjunarkostnað málsins, þar með talinn ferðakostnað skipaðs verjanda síns og málsvarnarlaun, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, Ó-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 241.786 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef héraðsdómslögmanns, 188.250 krónur.