320/2005

Úrskurður héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun sýslumanns, um að hafna kröfu S um riftun eða verulegan afslátt af söluverði bifreiðar sem hann hafði keypt við nauðungarsölu, var ómerktur frá þingfestingu málsins þar sem aðild að málinu var ekki í samræmi við 3. mgr. 46. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kærum 13. júlí 2005 sem bárust réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 29. júní 2005, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að hrundið yrði ákvörðun sýslumannsins í Reykjavík 3. mars 2005 um að hafna riftun á kaupum bifreiðarinnar ZV-787 við nauðungarsölu 29. janúar 2005. Kæruheimild er í 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðilar krefjast þess að framangreind ákvörðun sýslumanns verði látin standa óhögguð. Þá krefjast sóknaraðilar málskostnaðar fyrir héraðsdómi og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdómara verði staðfestur og honum dæmdur kærumálskostnaður.

Eins og nánar greinir í hinum kærða úrskurði keypti varnaraðili bifreiðina ZV-787 við nauðungarsölu 29. janúar 2005. Áhvílandi veðskuldir á bifreiðinni voru meðal annars við sóknaraðila. Með bréfi varnaraðila 22. febrúar 2005 til sýslumannsins í Reykjavík krafðist hann riftunar eða verulegs afsláttar af söluverði bifreiðarinnar sökum galla, en greiðsla söluverðsins hafði ekki farið fram. Þessar kröfur varnaraðila tók sýslumaður fyrir 3. mars 2005 að viðstöddum varnaraðila og fulltrúum sóknaraðila. Þar sem ágreiningur var með aðilum um kröfu varnaraðila tók sýslumaður ákvörðun og hafnaði kröfunni. Lýsti varnaraðili því yfir að hann myndi bera þá ákvörðun undir héraðsdóm. Nýtur hann heimildar til þess í 2. mgr. 48. gr. laga nr. 90/1991. Gekk hinn kærði úrskurður af því tilefni. Í úrskurðinum var varnaraðili tilgreindur sem sóknaraðili málsins en sóknaraðilar ásamt fleirum sem lýst höfðu kröfu í uppboðsandvirði bifreiðarinnar sem og sýslumaðurinn í Reykjavík tilgreindir sem varnaraðilar.

Samkvæmt 3. mgr. 46. gr. laga nr. 90/1991 skal sýslumaður koma fram í embættisnafni sem aðili máls við rekstur dómsmáls til heimtu afsláttar af söluverði eða riftunar kaupa við nauðungarsölu í stað þeirra, sem kunna að eiga tilkall til hlutdeildar í söluverði, enda hafi útborgun þess ekki verið lokið. Er því ætlast til þess að sýslumaður verði einn aðili í stað þeirra sem geta átt tilkall til greiðslu af söluverðinu. Samkvæmt þessu bar héraðsdómara að haga aðild að máli þessu þannig að sýslumaðurinn í Reykjavík væri einn aðili til varnar í stað sóknaraðila og annarra þeirra sem átt gátu tilkall til greiðslu af söluverði bifreiðarinnar. Skiptir í þessu sambandi ekki máli að sýslumaður lét málið ekki til sín taka við þingfestingu þess fyrir héraðsdómi. Af þessari ástæðu er óhjákvæmilegt að ómerkja hinn kærða úrskurð og vísa málinu heim til löglegrar meðferðar frá og með þingfestingu þess 22. apríl 2005.

Rétt er að aðilarnir beri hver sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og öll meðferð málsins frá og með 22. apríl 2005. Lagt er fyrir héraðsdómara að taka málið til löglegrar meðferðar.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður fellur niður.