653/2007

Þ höfðaði mál gegn E, M og ÞS til greiðslu miskabóta og ómerkingar á ummælum sem birt höfðu verið á forsíðu og í tímaritsgrein vikuritsins S&H í nóvember 2006 og lutu að fasteignaviðskiptum hennar og ÞS. Með héraðsdómi voru M og ÞS sýknaðir í málinu en E hins vegar talinn bera ábyrgð á þeim hluta ummælanna sem birt höfðu verið í tímaritsgreininni, en óumdeilt var í málinu að greinin væri rituð af E. Í niðurstöðu Hæstaréttar kom fram að telja yrði að hluti þeirra ummæla sem E hafði ritað í umræddri tímaritsgrein fælu í sér ærumeiðandi móðgun í garð Þ og vörðuðu því við 234. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá voru önnur ummæli sem Þ óskaði ómerkingar á talin fela í sér ærumeiðandi aðdróttun í hennar garð er varðar við 235. gr. almennra hegningarlaga. Var niðurstaða héraðsdóms um ómerkingu ummælanna því staðfest. Með vísan til þess að framsetning greinarinnar hefði verið til þess fallin að auka sölu blaðsins var jafnframt staðfest sú niðurstaða héraðsdóms að E bæri að greiða Þ miskabætur að fjárhæð 500.000 krónur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 13. desember 2007. Hann krefst aðallega sýknu af kröfum stefndu og að hún verði dæmd til að greiða honum málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, en til vara að miskabætur verði lækkaðar og málskostnaður felldur niður á báðum dómstigum.

Stefnda krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í héraðsdómi er því lýst að í 47. tölublaði tímaritsins Séð og heyrt árið 2006, sem út kom 23. nóvember, hafi í opnugrein verið viðhöfð ummæli um stefndu. Þar er nánar greint frá því hvernig þessi ummæli lutu að fasteignaviðskiptum stefndu við nafngreindan mann og í hvaða samhengi ummælin í greininni hafi staðið við atvik að þeim viðskiptum.

Stefnda höfðaði málið til ómerkingar á eftirfarandi orðum í 1. kröfulið: A. „Þ-kvk-nf er blönk.” B. „Þ-kvk-nf G-kvk-nf í Atlanta hefur látið byggja stærsta einbýlishús í Kópavogi í Asparhvarfi en gallinn er bara sá að hún hefur ekki enn borgað krónu í því.“ C. „Hann er að bíða eftir 120 milljónum frá einni ríkustu konu landsins. Sjálfur er hann farinn að halda að Þ-kvk-nf sé blönk.“ D. „S-kk-nf í Trompverki segist hafa ætlað að afhenda Þ-kvk-þgf húsið fyrir ári en ekki gert það þar sem hún hafi ekki enn borgað krónu í því.“ Þá krefst stefnda í 3. kröfulið ómerkingar á eftirfarandi ummælum: A. „Hún hlýtur að vera orðin blönk“. B. „Og hún virðist svo blönk að hún hefur ekki einu sinni greitt gatnagerðargjöldin, hvað þá sérpöntuðu flísarnar frá Kína sem ég pantaði og klæddi húsið með að utan“. C. „Nema hún sé orðin blönk“. Krafa stefndu um ómerkingu ummæla í 2. kröfulið beindist ekki að áfrýjanda, en sýknað var af þeirri kröfu í héraði. Kröfuliður 3. beindist aðallega að fyrrgreindum viðsemjanda stefndu, sem var sýknaður af kröfu hennar í þessum lið, en til vara að áfrýjanda og var ómerkingarkrafa gagnvart honum tekin til greina. Stefnda unir niðurstöðu héraðsdóms.

Í framangreindum orðum í 1. kröfulið A. og 3. kröfulið A. og C. felst ærumeiðandi móðgun í garð stefndu og varða þau við 234. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Önnur tilvitnuð ummæli í 1. og 3. kröfulið fela í sér ærumeiðandi aðdróttun í hennar garð þegar litið er til starfa hennar og stöðu. Varða þau ummæli við 235. gr. almennra hegningarlaga. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um ómerkingu ummæla.

Með hliðsjón af því að framsetning umræddrar opnugreinar sýnist til þess gerð að auka sölu blaðsins er fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin í hinum áfrýjaða dómi.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað verður staðfest.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er óraskaður.

Áfrýjandi, E-kk-nf J-kk-nf, greiði stefndu, Þ-kvk-þgf G-kvk-þgf, 350.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.