arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
621/2006

Falllist var á að skilyrði 100. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. væri fullnægt til að opinber skipti færu fram vegna sambúðarslita K og M, þar sem þau áttu börn saman.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. nóvember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. desember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 15. nóvember 2006, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að fram færu opinber skipti til fjárslita milli hans og sóknaraðila vegna slita á óvígðri sambúð þeirra. Kæruheimild er í 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kröfu varnaraðila hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Af gögnum málsins verður ráðið að málsaðilar bjuggu saman með hléum í nokkur ár og eignuðust saman tvö börn, annað snemma árs 2001 og hitt haustið 2002. Þar sem þau eiga börn saman er fullnægt skilyrði 100. gr. laga nr. 20/1991 til að opinber skipti fari fram vegna sambúðarslita þeirra. Ekki er þörf á að fjalla um í máli þessu hve lengi sambúðin stóð eða hvenær hlé urðu á henni. Á þessu stigi er heldur ekki tilefni til að taka afstöðu til þess hvaða eignir komi til skipta, hvernig þær komi til með að skiptast milli aðila eða hvort það hafi áhrif við skiptin að nokkur dráttur varð á að opinberra skipta væri krafist. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, K, greiði varnaraðila, M, 150.000 krónur í kærumálskostnað.
622/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. desember 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 20. desember 2006 kl. 16 auk þess sem honum var gert að sæta geðrannsókn. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
624/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram  sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. desember 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi uns dómur gengur í máli hans, en þó ekki lengur en til föstudagsins 22. desember 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
625/2006

X krafðist þess að saksóknari og yfirlögregluþjónn yrðu leiddir fyrir dóm sem vitni í máli, sem ákæruvaldið hafði höfðað gegn honum, og að héraðsdómur aflaði gagna úr öðru máli, sem hann hafði átt aðild að. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var með vísan til forsendna hans, var kröfu X hafnað þar sem framburður vitnanna og téð gögn hefðu enga þýðingu í málinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. desember 2006. Kærumálsgögn bárust réttinum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. desember 2006, þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að E-kk-nf S-kk-nf saksóknari og H-kk-nf J-kk-nf yfirlögregluþjónn yrðu leiddir fyrir dóm sem vitni í málinu, svo og að aflað yrði upplýsinga frá lögreglustjóranum í Reykjavík um „afdrif og gögn í máli nr. A-3082/82.“ Kæruheimild er í c. lið 2. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að lagt verði fyrir héraðsdómara að kveðja umrædd vitni fyrir dóm og afla upplýsinga um afdrif og gögn í ofangreindu máli.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
626/2006

RB og RG stefndu sjö aðilum og kröfðust viðurkenningar á því að þeim væri óheimilt að ráðast í tilteknar framkvæmdir á sameiginlegri lóð allra aðila. Héraðsdómur vísaði málinu frá varðandi þrjá af þeim sjö, sem stefnt var í málinu. Var úrskurðurinn staðfestur með vísan til þess að engin nauðsyn bæri til að höfða málið á hendur þessum aðilum, enda færu umræddar framkvæmdir einungis fram á bílastæði, sem væri í sameign sumra en ekki allra lóðarleiguhafa.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og H-kk-nf B-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu máli þessu til Hæstaréttar með kæru 30. nóvember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. desember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. nóvember 2006, þar sem vísað var frá dómi kröfum sóknaraðila á hendur varnaraðilunum A-kvk-þgf B-kvk-þgf, Æ-kk-þgf og I-kk-þgf. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefjast þær málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilarnir A-kvk-nf B-kvk-nf og Æ-kk-nf krefjast þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur og sóknaraðilar greiði þeim kærumálskostnað. Varnaraðilinn I-kk-nf hefur ekki látið málið til sín taka.

Varnaraðilararnir A-kvk-nf B-kvk-nf, Æ-kk-nf og I-kk-nf hafa engan áhuga sýnt á að taka þátt í ákvörðunum um umdeild bílastæði, en þannig háttar til að telja verður með hliðsjón af 2. tölulið 1. mgr. 7. gr. laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús að um sé að ræða sameign sumra en ekki allra, sem aðild eiga að sameiginlegum lóðarsamningi. Ákvörðun um framkvæmdir á umdeildum bílastæðum fer eftir meginreglu 3. mgr. 39. gr. sömu laga. Af gögnum málsins má ráða að aðilar séu í raun sammála um framangreint. Ber enga nauðsyn samkvæmt 18. gr. laga nr. 91/1991 til að höfða málið einnig á hendur þessum varnaraðilum og verður því þegar af þeirri ástæðu að staðfesta hinn kærða úrskurð.

Samkvæmt þessari niðurstöðu verður sóknaraðilum gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, R-kvk-nf B-kvk-nf og R-kvk-nf G-kvk-nf, greiði varnaraðilunum A-kvk-þgf B-kvk-þgf G-kvk-þgf og Æ-kk-þgf B-kk-þgf samtals 150.000 krónur í kærumálskostnað.
627/2006

M kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu K hf. um að hún, ásamt öllu því sem henni tilheyrði, yrði borin út úr húseign í miðborg Reykjavíkur. Vegna vanefnda M á leigusamningi aðila og þar sem áskilnaði 7. gr. samningsins og 1. tölul. 1. mgr. 61. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994 var fullnægt var úrskurðurinn staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. nóvember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. desember 2006. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 17. nóvember 2006, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að sóknaraðili, ásamt öllu því sem henni tilheyrir, yrði borin út úr fasteigninni Hafnarstræti 17, Reykjavík. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr., sbr. 2. mgr. 78. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Málavextir eru raktir í hinum kærða úrskurði. Málsaðilar áttu fund eftir að áskorun varnaraðila 14. júlí 2006 var send sóknaraðila, þar sem rætt var um uppgjör vangoldinnar húsaleigu. Ekki er upplýst að á fundinum hafi náðst samkomulag um annað en að varnaraðili myndi láta hjá líða að rifta húsaleigusamningnum ef sóknaraðili gerði upp skuldina strax eftir verslunarmannahelgina. Ekki verður fallist á að vegna þessa samkomulags hafi varnaraðila borið að senda sóknaraðila nýja áskorun um að greiða hina vangreiddu húsaleigu þegar sóknaraðili stóð ekki við sinn hluta samkomulagsins. Vegna þessara vanefnda sóknaraðila og þar sem áskilnaði 7. gr. leigusamningsins og 1. töluliðar 1. mgr. 61. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994 var að öðru leyti fullnægt hafði varnaraðili rétt til að rifta samningnum. Með þessum athugasemdum og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og segir í dómsorði.

Dómsorð:

Varnaraðila, Klasa hf., er heimilt að fá sóknaraðila, M-kvk-þgf H-kvk-þf, ásamt öllu því sem henni tilheyrir, borna út úr húseigninni nr. 17 við Hafnarstræti í Reykjavík með beinni aðfarargerð.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 150.000 krónur í kærumálskostnað.
62/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar  1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála  var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru, sem móttekin var í Héraðsdómi Reykjavíkur 30. janúar 2006 og barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. janúar 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 3. febrúar 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
631/2006

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að afplána 315 daga eftirstöðvar af 21 mánaða refsingu þar sem skilyrði 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 þóttu uppfyllt.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 4. desember 2006, þar sem varnaraðila var gert að afplána 315 daga eftirstöðvar af 21 mánaða fangelsisrefsingu, sem hann hlaut með dómum Héraðsdóms Norðurlands eystra 25. febrúar og 2. júní 2005 og dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 14. október 2005. Kæruheimild er í 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
636/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. desember 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 20. desember 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Krafa sóknaraðila er reist á því að rannsóknarhagsmunir krefjist þess, sbr. a. lið 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991, að varnaraðili verði sviptur frelsi sínu vegna rannsóknar á kynferðisbroti gegn 13 ára stúlku. Fallist er á með héraðsdómi að fyrir liggi rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi framið brot sem fangelsisrefsing liggur við. Rannsókn hefur þegar farið fram á vettvangi og húsleit verið gerð á heimili varnaraðila. Verður frelsissvipting hans ekki rökstudd með því að brýnt sé að koma í veg fyrir að hann afmái hugsanleg verksummerki. Skýrslutaka af ætluðum brotaþola samkvæmt a. lið 1. mgr. 74. gr. a. laga nr. 19/1991 hefur ekki farið fram. Framburður vitna kann að geta varpað ljósi á ferðir varnaraðila á því tímabili sem ætlað brot er talið hafa verið framið. Eitt vitni hefur þegar gefið skýrslu fyrir lögreglu um það atriði en eftir er að yfirheyra önnur. Verður fallist á með sóknaraðila að nauðsynlegt sé að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi til að koma í veg fyrir að hann torveldi rannsókn málsins með því að hafa áhrif á vitni. Ber því að staðfesta hinn kærða úrskurð.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
637/2006

X kærði úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu hans um að felld yrði niður opinber rannsókn á hendur honum vegna ætlaðra ærumeiðinga í garð opinbers starfsmanns, sem var látinn. Með vísan til b. liðar 2. töluliðar 1. mgr. 242. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 3. mgr. 25. gr. sömu laga var talið að eftirlifandi börn hins látna gætu krafist opinberrar rannsóknar vegna ummæla X. Hinn kærði úrskurður var því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. desember 2006, þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að opinber rannsókn sóknaraðila á hendur honum vegna ætlaðra ærumeiðinga yrði felld niður. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að opinber rannsókn í málinu verði felld niður. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í XXV. kafla almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með síðari breytingum er að finna ýmis ákvæði um ærumeiðingar og brot gegn friðhelgi einkalífs. Sóknaraðili kveður að lögreglurannsókn sú sem um ræðir í þessu máli lúti að því hvort ærumeiðing hafi beinst að látnum manni, sem óumdeilt er að var opinber starfsmaður. Í b. lið 2. töluliðar 1. mgr. 242. gr. laganna kemur fram, að hafi ærumeiðandi móðgun eða aðdróttun verið beint að manni sem er eða hefur verið opinber starfsmaður og móðgunin eða aðdróttunin varðar að einhverju leyti eða öllu það starf hans, skuli slíkt mál sæta opinberri ákæru eftir kröfu hans. Eftirlifandi börn hins látna, sem ærumeiðing á að hafa beinst að, geta borið fram kröfu um opinbera rannsókn samkvæmt ákvæðinu, sbr. 3. mgr. 25. gr. laganna. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
641/2006

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi meðan á áfrýjunarfresti stæði, sbr. c. lið 1. mgr. 103. gr. og 106. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 14. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. desember 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 10. janúar 2007 kl. 15. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt 106. gr. laga nr. 19/1991 getur dómari úrskurðað að gæsluvarðhald skuli haldast meðan á áfrýjunarfresti stendur, sbr. 2. mgr. 151. gr. laganna. Varnaraðili var viðstaddur uppsögu héraðsdóms 13. desember 2006, þar sem honum var gert að sæta fangelsi í 5 ár. Byrjaði áfrýjunarfrestur þá að líða samkvæmt 2. mgr. 151. gr., sbr. 2. málslið 3. mgr. 133. gr. laga nr. 19/1991. Með þessum athugasemdum og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
646/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var felldur úr gildi, þar sem ekki þótti liggja fyrir með nægjanlegri vissu að brotastarfsemi hans hefði að undanförnu verið með þeim hætti að fullnægt væri skilyrðum ákvæðisins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 12. desember 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 4. janúar 2007 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Af gögnum málsins verður ekki ráðið með nægjanlegri vissu að ætluð brotastarfsemi varnaraðila hafi að undanförnu verið með þeim hætti að fullnægt sé skilyrðum c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991. Ber því að fella hinn kærða úrskurð úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
64/2006

G var sakfelldur fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás með því að hafa stungið nafngreindan mann með hníf í lærið eftir að hafa úðað á andlit hans úr mace-úðabrúasa. Var G dæmdur til fjögurra mánaða skilorðsbundinnar fangelsisrefsingar og til að greiða brotaþola skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 18. janúar 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst staðfestingar héraðsdóms um sakfellingu en þyngingar á refsingu. Þá krefst hann þess að ákærði greiði skaðabætur með vöxtum og dráttarvöxtum eins og greinir í ákæru.

Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins og að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði lækkuð.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans fyrir Hæstarétti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, G-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 115.956 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 99.600 krónur.
652/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 20. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 19. desember 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi meðan áfrýjunarfrestur í máli hans væri að líða eða allt til miðvikudagsins 10. janúar 2007 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði var varnaraðila 11. desember 2006 með vísan til c-liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 gert að sæta gæsluvarðhaldi til 19. desember 2006. Hafði hann þá játað fyrir dómi að hafa aðfararnótt 11. desember brotist inn í tvær bifreiðar og stolið hleðslutæki fyrir farsíma úr annarri þeirra. Varnaraðili hafði sætt gæsluvarðhaldi á grundvelli sama ákvæðis frá 2. október til 1. nóvember 2006, er Hæstiréttur í máli nr. 566/2006 felldi úr gildi úrskurð Héraðsdóms Reykjaness 27. október 2006, þar sem gæsluvarðhaldsvist varnaraðila hafði verið framlengd til 24. nóvember 2006. Nú liggur fyrir rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi enn haldið áfram afbrotum sem varðað geta fangelsisrefsingu eftir að hann losnaði úr gæsluvarðhaldi 1. nóvember. Með vísan til þess þykir skilyrðum c-liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 fullnægt og verður niðurstaða hins kærða úrskurðar staðfest á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 10. janúar 2007 kl. 16.
660/2006

Ekki var fallist á kröfu um áframhaldandi gæsluvarðhald yfir X á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, þar sem dráttur hafði orðið á meðferð málsins eftir útgáfu ákæru.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. desember 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur gengur í máli hans, þó ekki lengur en til 25. janúar 2007 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Ákærði hefur setið í gæsluvarðhaldi frá 10. ágúst 2006, fyrst á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 en frá 24. ágúst 2006 á grundvelli 2. mgr. 103. gr. sömu laga. Málið var hins vegar ekki þingfest í Héraðsdómi Reykjavíkur fyrr en 10. nóvember 2006. Við þingfestingu var málinu frestað til gagnaöflunar til 23. nóvember. Í þinghaldi þann dag óskaði verjandi ákærða eftir að aðalmeðferð málsins færi fram fyrir 20. desember en þá rann út gæsluvarðhald varnaraðila samkvæmt dómi Hæstaréttar 3. nóvember 2006 í máli nr. 572/2006. Héraðsdómari bókaði í þingbók að sökum anna væri ekki unnt að verða við þeirri ósk og var málinu frestað til aðalmeðferðar 4. janúar 2007.

Ákærði hefur sem fyrr segir sætt gæsluvarðhaldi frá 10. ágúst 2006. Sæti sakborningur gæsluvarðhaldi hvílir sú skylda á dómara að hraða meðferð máls. Framkomnar skýringar á drætti málsins eru ekki fullnægjandi. Í ljósi þess verður að hafna kröfu sóknaraðila um framlengingu gæsluvarðhaldsins og fella hinn kærða úrskurð úr gildi.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.