280/2005

W keypti fasteign af S, sem hann fékk afhenta í febrúar árið 2000. W skoðaði eignina tvisvar í fylgd innanhússarkitekts áður en kaupin fór fram. Þegar W hafði fjarlægt einangrun af sperrum kom í ljós að allar sperrur hússins, klæðning og bitar voru gataðar eftir veggjatítlu. Sýnt þótti að skemmdirnar hefðu þegar verið orðnar útbreiddar í tréverki rislofts hússins og viðum þaksins er eignin var afhent. Telja varð í ljós leitt í málinu að við skoðun W á risloftinu fyrir kaupin hafi hliðar á sperrum þaksins verið huldar einangrun. Þá var staðhæft í forsendum héraðsdóms, að við skoðun dómsins á vettvangi hafi ummerki eftir veggjatítlu verið mun meira áberandi á hliðum sperra en á þeim flötum sem sneru niður og að þau hafi verið mjög ógreinileg við hefðbundna skoðun. Þá væru slíkar skemmdir mjög fátíðar. Var talið að um leyndan galla hafi verið að ræða sem W hafi ekki getað áttað sig á við venjulega skoðun á fasteigninni. Skilyrði skaðabótaskyldu voru þó ekki talin vera fyrir hendi en W var dæmdur afsláttur úr hendi S vegna gallans, en nam sömu fjárhæð og rýrnun á verðgildi fasteignarinnar var talin vegna hans. Talið var að W hafi skýrt S frá því í tæka tíð að hann ætlaði að bera gallann fyrir sig. Þá var matsgerð dómkvaddra matsmanna ekki talin haldin neinum þeim annmörkum er leiða ættu til þess að hún yrði ekki lögð til grundvallar við ákvörðun á afslætti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kk-nf H-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 27. júní 2005. Hún krefst aðallega sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti, en til vara að dæmdar fjárhæðir verði lækkaðar og málskostnaður felldur niður á báðum dómstigum.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eins og fram kemur í héraðsdómi keypti stefndi af áfrýjanda fasteignina að Framnesvegi 19 í Reykjavík með kaupsamningi 8. nóvember 1999. Fékk hann eignina afhenta í febrúar árið 2000. Húsið er tveggja hæða með óinnréttuðu risi, byggt á árinu 1913 úr steypu og timbri. Stefndi skoðaði eignina tvisvar í fylgd innanhússarkitekts áður en kaupin fóru fram. Þegar stefndi hugði að endurbótum á risinu sumarið 2000 kveðst hann hafa fjarlægt einangrun af sperrum og timburstafla af gólfi og þá séð göt efst í sperrunum. Hann leitaði þá til meindýraeyðis, sem skoðaði þakið og gaf það álit að allar sperrur þess, klæðning og bitar væru gataðar eftir veggjatítlu.

Við skoðun skordýrafræðings, sem dómkvaddur var til að meta meðal annars skemmdir á rislofti og þaki hússins, komu fram víðtækar skemmdir af völdum veggjatítlu í þakviðum, sérstaklega sperrum, eins og nánar er rakið í héraðsdómi. Hafi göt eftir veggjatítlu verið mest áberandi á hliðum sperra, en minna á þeim hliðum sem vissi niður. Telur matsmaðurinn nánast fullvíst að þessar skemmdir hafi þegar verið orðnar mjög útbreiddar í tréverki risloftsins og viðum þaksins er húsið var afhent stefnda í febrúar árið 2000. Þá er í matsgerð tveggja dómkvaddra manna, sem mátu skemmdir af völdum veggjatítlu, komist að þeirri niðurstöðu að sperrur í þaki og klæðning þaks séu umtalsvert étin af veggjatítlu. Var talið að skemmdir af völdum veggjatítlu væru það miklar að ástæða væri til að ætla að naglhald fyrir þakklæðningu í sperrur og þakjárn í þakklæðningu væri svo skert að hætta yrði á að þakið fyki af eða losnaði. Yrði ekki hjá því komist að rífa það af og skipta um í heilu lagi.

Telja verður í ljós leitt í málinu að við skoðun stefnda á risloftinu í nóvember 1999 hafi hliðar á sperrum að mestum hluta verið huldar með einangrun, sem var á milli þeirra. Í forsendum héraðsdóms er staðhæft að við skoðun dómsins á vettvangi hafi ummerki eftir veggjatítlu verið mun meira áberandi á hliðum sperra en á þeim flötum þeirra sem sneru niður. Dómurinn taldi að þessi ummerki hafi verið mjög ógreinileg við hefðbundna skoðun og jafnframt lagði hann áherslu á að skemmdir af þessum völdum væru mjög fátíðar. Héraðsdómur var skipaður tveimur sérfróðum mönnum. Að því virtu og öðru sem hér hefur verið rakið svo og með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjandi verður dæmd til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, S-kvk-nf B-kvk-nf, greiði stefnda, W-kk-þgf H-kk-þgf, 200.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.