585/2006

G var sakfelldur fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa veist að X á heimili hans, slegið hann að minnsta kosti tvisvar í höfuðið og tvisvar í fót með stálkylfu, og bitið hann í löngutöng hægri handar, með þeim afleiðingum að X hlaut kúlu og skurð á hnakka, sár á löngutöng og mar á fæti. Í málinu lá fyrir að til átaka hafði komið milli G og X við heimili X í kjölfar þess að þeim varð sundurorða. Hins vegar var ekkert fram komið um að X hefði gefið G tilefni til að veitast að honum með hættulegri stálkylfu. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að árás G var fólskuleg, framin á heimili X þar sem stödd voru kona X og börn, og að við árásina beitti G hættulegu vopni sem hann beindi m.a. að höfði X. Þá rauf G með broti sínu skilorð eldri dóms þar sem hann var dæmdur í þriggja mánaða fangelsi. Með vísan til þessa var refsing G hæfilega ákveðin fangelsi í 12 mánuði. Þá var hann dæmdur til að greiða X nánar tilgreindar skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 10. október 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst staðfestingar á sakfellingu en þyngingar á refsingu. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða X 807.568 krónur í skaðabætur með vöxtum og dráttarvöxtum eins og greinir í ákæru.

Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara að refsing verði milduð. Þá krefst hann þess að skaðabótakröfu X verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð.

Í málinu er fram komið að ákærða og X varð sundurorða áður en til átaka milli þeirra kom. Hins vegar er ekkert fram komið um að X hafi gefið ákærða tilefni til að veitast að honum á heimili hans með hættulegri stálkylfu eins og nánar er lýst í héraðsdómi. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest niðurstaða hans um refsingu ákærða og heimfærslu brots hans til refsiákvæða.

Ákvæði héraðsdóms um miskabætur, útlagðan kostnað og lögmannskostnað verða staðfest. Krafa hans um þjáningabætur er vanreifuð þar sem læknisfræðileg gögn vantar og verður henni því vísað frá héraðsdómi. Ákvæði hins áfrýjaða dóms um vexti og dráttarvexti verða staðfest með þeim hætti sem greinir í dómsorði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málflutningslaun skipaðs verjanda hans fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um refsingu ákærða, G-kk-ef Þ-kk-ef K-kk-ef.

Kröfu X um þjáningabætur er vísað frá héraðsdómi.

Ákærði greiði X 292.556 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 200.000 krónum frá 16. október 2005 til 5. janúar 2006, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 292.556 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 249.920 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 224.100 krónur.