256/2005

SJ réðist samkvæmt ráðningarsamningi 4. apríl 2003 til starfa hjá S. Á síðari hluta árs 2004 voru ákveðnar verulegar skipulagsbreytingar hjá S, sem fólust meðal annars í flutningi innkaupa- og sölustarfsemi félagsins til IS, dótturfélags S. SJ ritaði undir sérstaka yfirlýsingu 10. desember þar sem hann staðfesti að hafa verið upplýstur um slíkt og að ráðningarsamningar við starfsfólk S færðust til IS. SJ sagði starfi sínu lausu 28. desember 2004. Í fyrrnefndum ráðningarsamningi var sérstakt samkeppnisákvæði, sem lagði vissar hömlur á frelsi SJ til að starfa fyrir keppinauta IS. Fallist var á með IS að fyrirtækið hefði lögvarða hagsmuni af úrlausn um kröfu sína um viðurkenningu á því, að SJ hafi verið óheimilt að ráða sig í þjónustu keppinautar IS á tilteknu tímabili. Samkvæmt orðalagi samkeppnisákvæðisins var skylda SJ samkvæmt ákvæðinu berum orðum tengd við launagreiðslur til hans. IS greiddi SJ ekki laun 15. janúar 2005 vegna ætlaðra brota hans á umræddu ákvæði ráðningarsamningsins, en þann dag gjaldféllu laun hans fyrir janúarmánuð. SJ hafði andmælt því að hafa tekið þátt í störfum hjá samkeppnisaðila fyrir það tímamark. Varð slíkt heldur ekki með vissu ráðið af gögnum málsins. Var SJ samkvæmt framangreindu sýknaður af fyrrnefndri viðurkenningarkröfu IS. Kröfu IS um staðfestingu á lögbanni vegna þeirrar kröfu var hins vegar vísað frá Hæstarétti, þar sem liðinn var sá tími sem dómkrafan laut að. Þá var krafa IS um dómsviðurkenningu á að K væri óheimilt að nýta sér atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu IS vísað frá héraðsdómi með vísan til 80. gr. laga um meðferð einkamála. Af þeirri niðurstöðu leiddi að synjað var kröfu IS um staðfestingu lögbanns er varðaði efni þeirrar kröfu.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjandi skaut máli þessu til Hæstaréttar 16. júní 2005. Hann gerir eftirfarandi dómkröfur:

1. Að viðurkennt verði með dómi að stefnda hafi verið óheimilt að ráða sig í þjónustu Seafood Union ehf., eða halda við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi, stjórnarmaður eða sjálfstæður verktaki, eða taka á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi þess félags frá 1. janúar 2005 til 30. júní 2005.

2. Að viðurkennt verði með dómi að stefnda sé óheimilt að nýta sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda, sem vera kynnu í vörslum stefnda eða kynnu að komast í hans vörslur.

3. Að staðfest verði með dómi lögbann er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við því að stefndi réði sig í þjónustu Seafood Union ehf., eða héldi við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi, stjórnarmaður, eða sjálfstæður verktaki, eða tæki á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi þess félags til 30. júní 2005.

4. Að staðfest verði með dómi lögbann er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við því að stefndi hagnýtti sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda, sem vera kynnu í vörslum stefnda eða kynnu að komast í hans vörslur.

Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I.

Dómkrafa áfrýjanda í 2. tölulið kröfugerðar hans lýtur að dómsviðurkenningu á að stefnda sé óheimilt að nýta sér atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda. Áfrýjandi hefur ekki tilgreint hvaða atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar það séu sem krafa hans beinist að og þá hvort slík leyndarmál eða upplýsingar hafi komist í vörslur stefnda. Uppfyllir málatilbúnaður áfrýjanda því ekki skilyrði 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála er lúta að kröfugerð og reifun máls og verður þessari dómkröfu því sjálfkrafa vísað frá héraðsdómi. Af þessari niðurstöðu leiðir að synja ber kröfu áfrýjanda í 4. tölulið kröfugerðar hans um staðfestingu lögbanns er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 og varðar efni umræddrar dómkröfu.

II.

Með 3. tölulið dómkrafna sinna krefst áfrýjandi þess að staðfest verði með dómi lögbann er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við því að stefndi réði sig í þjónustu Seafood Union ehf., héldi við slíkri ráðningu, eða tæki þátt í starfsemi félagsins til 30. júní 2005. Nú er liðinn sá tími sem dómkrafa þessi lýtur að og hefur áfrýjandi ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að fá úrlausn um hana. Verður henni því vísað frá Hæstarétti.

III.

Fallist er á með áfrýjanda að hann hafi lögvarða hagsmuni af úrslausn um þá kröfu sem getur í 1. tölulið kröfugerðar hans þó að sá tími sé liðinn sem krafan tekur til. Málavöxtum og málsástæðum aðila er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eins og þar kemur fram réðist stefndi samkvæmt ráðningarsamningi 4. apríl 2003 til starfa hjá SÍF hf. sem forstöðumaður samkvæmt starfslýsingu meðfylgjandi samningnum. Fram er komið í málinu að undir lok árs 2004 voru ákveðnar verulegar skipulagsbreytingar hjá SÍF hf. er fólust meðal annars í flutningi innkaupa- og sölustarfsemi félagsins til áfrýjanda sem mun hafa verið dótturfélag SÍF hf. Hinn 10. desember 2004 ritaði stefndi undir sérstaka yfirlýsingu þar sem hann staðfesti að hafa verið upplýstur um slíkt og jafnframt að honum hafi „verið gerð grein fyrir því að við þessa breytingu færðust ráðningarsamningar við starfsfólk SÍF hf. til Iceland Seafood International ehf.“ Stefndi sagði upp störfum 28. desember 2004. Í 7. gr. framangreinds ráðningarsamnings voru sérstök ákvæði „um viðskiptaleyndarmál og samkeppnishömlur“, sem áfrýjandi reisir kröfur sínar á og rakin eru í héraðsdómi. Lutu þau að því að meðan stefndi „er í starfi og eftir að ráðningarsamningi er slitið“ skyldu gilda tilgreindar samkeppnishömlur er kváðu meðal annars á um að stefnda væri „óheimilt til jafnlengdar þess tíma er hann fær greidd laun frá SÍF hf. að ráða sig til vinnu hjá eða vinna fyrir samkeppnisfyrirtæki“ eða hefja sjálfur slíka starfsemi. Orðalag samningsákvæðisins tengir þannig gildistíma skyldu stefnda að þessu leyti berum orðum við launagreiðslur til hans. Eins og fram kemur í héraðsdómi greiddi áfrýjandi stefnda ekki laun 15. janúar 2005 vegna ætlaðra brota hans á ákvæðum 7. gr. samningsins, en þennan dag gjaldféllu laun hans fyrir janúarmánuð. Stefndi hefur andmælt því að hafa tekið þátt í störfum hjá samkeppnisaðila fyrir það tímamark. Verður slíkt heldur ekki með vissu ráðið af gögnum málsins. Stefndi verður samkvæmt þessu sýknaður af þeirri kröfu áfrýjanda sem hér um ræðir.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað verður staðfest.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Vísað er frá héraðsdómi kröfu áfrýjanda, Iceland Seafood International ehf., um að viðurkennt verði að stefnda, S-kk-þgf J-kk-þgf, sé óheimilt að hagnýta sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda, sem vera kynnu í vörslum stefnda eða kynnu að komast í hans vörslur.

Synjað er kröfu áfrýjanda um staðfestingu lögbanns er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við því að stefndi hagnýtti sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda, sem vera kynnu í vörslum stefnda eða kynnu að komast í hans vörslur.

Vísað er frá Hæstarétti kröfu áfrýjanda um að staðfest verði með dómi lögbann er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við að stefndi réði sig í þjónustu Seafood Union ehf., eða héldi við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi, stjórnarmaður, eða sjálfstæður verktaki, eða tæki á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi þess félags til 30. júní 2005.

Stefndi er sýkn af kröfu áfrýjanda um að viðurkennt verði með dómi að honum hafi verið óheimilt að ráða sig í þjónustu Seafood Union ehf. eða halda við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi, stjórnarmaður eða sjálfstæður verktaki, eða taka á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi þess félags frá 1. janúar 2005 til 30. júní 2005.

Málskostnaðarákvæði héraðsdóms skal vera óraskað.

Áfrýjandi greiði stefnda 250.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.