531/2012

S var sakfelldur fyrir brot gegn áfengis- og barnaverndarlögum með því að hafa veitt þremur ungmennum, 16 og 17 ára að aldri, áfengi. Þá var S sakfelldur fyrir nauðgun, með því að hafa haft önnur kynferðismök en samræði við A með því að beita hana ofbeldi, og kynferðislega áreitni og barnaverndarlagabrot, með því að hafa skömmu síðar kysst A tungukossi. Var refsing S ákveðin fangelsi 18 mánuði og honum gert að greiða A 800.000 krónur í skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 25. júlí 2012 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að héraðsdómur verði staðfestur um sakfellingu ákærða fyrir brot samkvæmt 2., 3. og 4. lið ákæru, en refsing hans þyngd.

Ákærði krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað hvað varðar 2., 3. og 4. lið ákæru, sakarkostnað og einkaréttarkröfu A. Til vara krefst hann sýknu af sakargiftum í þessum ákæruliðum og þess að fyrrnefndri einkaréttarkröfu verði vísað frá héraðsdómi. Að því frágengnu krefst hann þess að refsing verði milduð og fjárhæð einkaréttarkröfu lækkuð.

A krefst staðfestingar héraðsdóms að því er varðar einkaréttarkröfu sína.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest sakfelling ákærða samkvæmt 2. og 3. lið í ákæru og heimfærslu þeirra brota hans til refsiákvæða.

Í 4. lið ákæru er ákærða gefið að sök að hafa, skömmu eftir að þeirri háttsemi lauk sem 3. liður hennar laut að, kysst brotaþola tungukossi og síðan sagt „að hann langaði að ríða henni.“ Brotaþoli er ein til frásagnar um að ákærði hafi viðhaft þessi ummæli og er sú háttsemi gegn neitun hans ósönnuð. Með vísan til forsendna héraðsdóms verður ákærði á hinn bóginn sakfelldur fyrir það sem honum er að öðru leyti gefið að sök í þessum ákærulið. Þá er staðfest heimfærsla þess brots til refsiákvæða.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður ákvæði hans um refsingu ákærða staðfest. Þegar litið er til þeirra erfiðleika sem brotaþoli hefur samkvæmt gögnum málsins átt við að stríða og að hluta verða raktir til brota ákærða eru bætur henni til handa hæfilega ákveðnar í héraðsdómi. Verður ákvæði hans um einkaréttarkröfu því staðfest. Þá verður staðfest ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað.

Að því er varðar áfrýjunarkostnað málsins er þess að gæta að með hinum áfrýjaða dómi var ákærði sýknaður af sakargiftum í 1. lið ákæru og er sú niðurstaða ekki til endurskoðunar fyrir Hæstarétti. Engu að síður hafa málsgögn af hálfu ákæruvalds verið útbúin eins og héraðsdómur kæmi í heild til endurskoðunar fyrir Hæstarétti. Með hliðsjón af umfangi málsgagna er tengjast einstökum ákæruliðum er rétt að af 123.971 krónu heildarkostnaði af fjölföldun málsgagna verði 50.000 krónur felldar á ákærða. Til áfrýjunarkostnaðar verður einnig að telja ferðakostnað skipaðs verjanda ákærða, 51.010 krónur, og skipaðs réttargæslumanns brotaþola, 45.300 krónur. Verður ákærða þannig gert að greiða samtals 826.708 krónur í áfrýjunarkostnað og eru þar með talin málsvarnarlaun verjanda hans og þóknun réttargæslumanns, sem ákveðin er að teknu tilliti til tímaskrár hans, en báðar fjárhæðirnar eru ákveðnar að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem nánar greinir í dómsorði. Annar áfrýjunarkostnaður greiðist úr ríkissjóði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, S-kk-nf E-kk-nf, greiði í áfrýjunarkostnað samtals 826.708 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef héraðsdómslögmanns, 439.250 krónur, og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, B-kk-ef G. B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 241.148 krónur. Að öðru leyti greiðist áfrýjunarkostnaður úr ríkissjóði.