776/2015

S og A kröfðust þess aðallega að sveitarfélaginu G yrði gert að þola riftun kaupsamninga á tveimur lóðum í landi Ásgarðs í Grímsnesi og endurgreiðslu kaupverðs og gatnagerðargjalda lóðanna. Byggðu þau kröfu sína meðal annars á niðurstöðum í dómum Hæstaréttar í málum nr. 222/2012 og 82/2014, um að lóðir sem G hafði selt á sama svæði væru haldnar galla í skilningi laga nr. 40/2002 um fasteignakaup vegna eftirfarandi vanefndar. Talið var að stefna S og A í héraði uppfyllti ekki skilyrði e. liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um skýran og glöggan málatilbúnað vegna vanreifunar á stefnufjárhæð. Breytti þar engu um þótt S og A hefðu reynt að bæta úr annmörkunum með framlagningu nýs skjals fyrir Hæstarétti sem þau kváðu stafa frá G, þar sem skjalið var hvorki í frumriti né staðfestu eftirriti, sbr. lokamálsliður 2. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991, auk þess sem G hafði mótmælt því að skjalið væri frá sér komið. Var úrskurður héraðsdóms um frávísun málsins því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-nf T-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 12. nóvember 2015, en kærumálsgögn bárust réttinum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 6. nóvember 2015 þar sem vísað var frá dómi máli sóknaraðila á hendur varnaraðila. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði lýtur mál þetta að sölu varnaraðila á tveimur lóðum sem félög í eigu annars sóknaraðila munu hafa keypt, annars vegar með kaupsamningi 31. mars 2006 og hins vegar 12. apríl sama ár. Með kaupsamningnum 31. mars 2006 voru auk fyrrgreindrar lóðar, sem mál þetta snýst um, seldar þrjár aðrar lóðir og var umsamið kaupverð lóðanna fjögurra 14.059.265 krónur ásamt gatnagerðargjöldum að fjárhæð 7.112.000 krónur. Með kaupsamningnum 12. apríl 2006 var seld önnur lóð auk þeirrar, sem deilt er um í málinu, og var umsamið kaupverð beggja lóðanna 8.152.265 krónur ásamt gatnagerðargjöldum að fjárhæð 2.844.800 krónur. Fjárhæð dómkröfu sóknaraðila er 11.730.875 krónur en engin grein er fyrir því gerð í stefnu hvernig sú fjárhæð er reiknuð og verður henni samkvæmt framangreindu ekki fundin stoð í áðurgreindum kaupsamningum.

Sóknaraðilar hafa lagt fyrir Hæstarétt nýtt skjal sem þau kveða að stafi frá varnaraðila og hafi að geyma upplýsingar um verð þeirra lóða sem deilt er um í málinu. Skjalið er hvorki í frumriti né staðfestu eftirriti, sbr. lokamálslið 2. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991, og hefur varnaraðili mótmælt því að skjalið sé frá sér. Gegn andmælum hans hafa sóknaraðilar samkvæmt þessu ekki bætt úr annmörkum á stefnu að því er varðar reifun stefnufjárhæðar, sbr. e. lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Þegar af þeirri ástæðu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðilum verður gert að greiða varnaraðila málskostnað í héraði og kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, S-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf og A-kvk-nf J-kvk-nf, greiði óskipt varnaraðila, Grímsnes- og Grafningshreppi, samtals 800.000 krónur í málskostnað í héraði og kærumálskostnað.