758/2012

F ehf. höfðaði mál gegn H og krafðist þess aðallega að H gæfi út afsal fyrir fasteign á jörðinni Egilsstöðum, Ölfusi gegn 100 króna greiðslu og að viðurkenndur yrði beinn eignarréttur félagsins að spildu úr landi jarðarinnar. Reisti F ehf. kröfur sínar á kauptilboði sem gert var fyrir hönd F ehf. í fasteignina sem S, látinn eiginmaður H, samþykkti 4. júní 2010 og samningi sem sömu aðilar gerðu sama dag um nánar tilgreind skilyrði þess að F ehf. fengi húseignina til eignar og afnota. Í dómi Hæstaréttar sagði m.a. að með samþykki S á kauptilboði F ehf. hafi komist á bindandi samningur um kaup á fasteigninni enda hafi þar verið greint kaupverð hennar og hvenær hún skyldi afhent. Á hinn bóginn hafi skuldbindingargildi samningsins verið bundið fyrirvara um að farið yrði í kaupsamning/afsal þegar kaupandi hefði lagt fram nýtt lóðarblað þar sem fram kæmi afmörkun lóðar í kringum húsið. Á F ehf. hafi því hvílt sú skylda að fullnægja þessu skilyrði samningsins sem ekki gekk eftir og féll hann því niður frá og með 5. ágúst 2010, tveimur mánuðum eftir að hann komst á sbr. 8. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup. Með þessum athugasemdum staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu hins áfrýjaða dóms um sýknu H af kröfum F ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 11. október 2012. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 28. nóvember 2012 og áfrýjaði hann öðru sinni 21. desember sama ár samkvæmt heimild í 4. mgr. 153. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Áfrýjandi krefst þess aðallega að stefnda verði dæmd til að gefa út afsal til hans fyrir 100% eignarhlut að einbýlishúsi með fastanúmerið 221-1344, merkt 02 0101 í fasteignaskrá þjóðskrár, sem er á jörðinni Egilsstöðum í Ölfusi, landnúmer 171697, gegn greiðslu á 100 krónum til stefndu. Jafnframt krefst áfrýjandi þess að viðurkenndur verði beinn eignarréttur hans að 1.206 fermetra spildu úr landi jarðarinnar sem afmarkast svo samkvæmt hnitakerfi ISN 93: Úr hniti (L1) 393152,69 (austur) og 384294,02 (norður) í hnit (L2) 393167,30 (austur) og 384294,10 (norður), þaðan í hnit (L3) 393172,05 (austur) og 384278,92 (norður), þaðan í hnit (L4) 393192,47 (austur) og 384257,29 (norður), þaðan í hnit (L5) 393166,54 (austur) og 384233,54 (norður), þaðan í hnit (L6) 393164,11 (austur) og 384236,07 (norður), þaðan í hnit (L7) 393157,57 (austur) og 384270,19 (norður), þaðan í hnit (L8) 393152,87 (austur) og 384276,55 (norður) og þaðan aftur í fyrst talda hnitið. Til vara krefst áfrýjandi þess að viðurkenndur verði ótímabundinn afnotaréttur hans að spildu sem afmarkast með sama hætti og í aðalkröfu greinir, en að því frágengnu að viðurkenndur verði ótímabundinn afnotaréttur hans að spildu jafnstórri grunnfleti einbýlishússins sem vísað er til í aðalkröfu, auk umferðarréttar um land jarðarinnar að húsinu. Í öllum tilvikum krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefnda krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Málavöxtum er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Samkvæmt 1. mgr. 7. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup er samningur um kaup á fasteign bindandi þegar skriflegt tilboð hefur verið samþykkt af móttakanda þess með undirskrift, enda felist í því skuldbinding um greiðslu tilgreinds kaupverðs og afhendingu fasteignar. Með samþykki S-kk-ef G-kk-ef á kauptilboði um „húseign (íbúðarhús) við Egilsstaði Ölfusi ... ásamt tilheyrandi hlutdeild í sameign og lóðarréttindum“ var kominn á bindandi samningur um kaup á umræddri fasteign, enda var þar greint kaupverð hennar og hvenær hún skyldi afhent. Á hinn bóginn var skuldbindingargildi samningsins bundið fyrirvara um að farið yrði „í kaupsamning/afsal þegar kaupandi hefur lagt fram nýtt lóðarblað sem fram kemur afmörkun lóðar í kringum íbúðarhúsið.“ Sú skylda hvíldi því á áfrýjanda að fullnægja þessu skilyrði sem ekki gekk eftir og féll samningurinn því niður frá og með 5. ágúst 2010, tveimur mánuðum eftir að hann komst á, sbr. 8. gr. laga nr. 40/2002. Eru því ekki efni til að taka afstöðu til þess hvort þurft hefði samþykki stefndu fyrir sölu á fasteigninni samkvæmt 1. mgr. 60. gr. hjúskaparlaga nr. 31/1993. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Eftir þessari niðurstöðu verður áfrýjandi dæmdur til að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Flórdrengir ehf., greiði stefndu, H-kvk-þgf O-kvk-þgf H-kvk-þgf, 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.