arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
22/2012

Úrskurður héraðsdóms um að Þ skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. janúar 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. janúar 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 19. janúar 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Að því frágengnu krefst varnaraðili þess, ef dómurinn telur að „lagaskilyrði séu uppfyllt fyrir beitingu þvingunarúrræða gagnvart [varnaraðila] eigi að beita öðrum og vægari úrræðum samkvæmt ákvæðum 100. gr. l. nr. 88/2008 ...“

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
231/2012

K kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu hans um ógildingu á ákvörðun sýslumanns um nauðungarsölu tveggja bifreiða en kröfum hans hafnað að öðru leyti. Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem ekki var uppfyllt skilyrði um áfrýjunarfjárhæð, sbr. 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu og 152. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. mars 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. mars 2012, þar sem ógilt var ákvörðun sýslumannsins í Reykjavík um að bifreiðir sóknaraðila með fastanúmerin VX 132 og AY 786 yrðu seldar nauðungarsölu að kröfu varnaraðila. Um kæruheimild vísar sóknaraðili til 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Hann krefst þess aðallega að nauðungarsölur á áðurgreindum bifreiðum „verði felldar niður og að varnaraðila verði gert að afhenda sóknaraðila sömu bifreiðar og að Hæstiréttur kveði svo á að sóknaraðila beri ekki að greiða þann áfallna og áfallandi kostnað sem gerð er krafa um í uppboðsbeiðnum varnaraðila, dags. 15. mars 2011.“ Að þessu frágengnu gerir sóknaraðili fjórar varakröfur, sem ekki eru efni til að greina nánar frá. Í öllum tilvikum krefst hann aðallega málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar úr hendi varnaraðila, en til vara að kærumálskostnaður falli niður.

Varnaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti, en til vara að lagt verði fyrir sýslumann að láta fara fram nauðungarsölu á áðurgreindum bifreiðum. Þá krefst varnaraðili kærumálskostnaðar.

Í gögnum málsins kemur fram að höfuðstóll þeirra krafna, sem varnaraðili leitaði fullnustu á hjá sóknaraðila með beiðni um nauðungarsölu á áðurgreindum bifreiðum, var samtals 214.500 krónur. Samkvæmt 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 verður úrskurður um efni máls, sem rekið er eftir ákvæðum XIII. kafla laganna, ekki kærður til Hæstaréttar nema fullnægt sé almennum skilyrðum fyrir áfrýjun dóms í einkamáli. Af þessu leiðir að heimild til kæru í máli sem þessu er meðal annars háð því að hagsmunir svari til áfrýjunarfjárhæðar, sbr. 1., 2. og 3. mgr. 152. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, en hún nemur nú 705.325 krónum. Því skilyrði er hér ekki fullnægt og verður þegar af þeirri ástæðu tekin til greina aðalkrafa varnaraðila um að máli þessu verði vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili, K-kk-nf Þ-kk-nf, greiði varnaraðila, Vöku hf., björgunarfélagi, 150.000 krónur í kærumálskostnað.
232/2012

K kærði úrskurð héraðsdóms þar sem máli hans á hendur B var vísað frá dómi á þeim grundvelli að K hefði ekki skotið til dómsins ákvörðun sýslumanns sem hefði þýðingu fyrir hann að lögum að fá endurskoðaða af dómstólum. Þar með væru ekki uppfyllt skilyrði laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu til þess að taka kröfu hans til meðferðar. Hæstiréttur staðfesti hinn kærða úrskurð með vísan til forsendna hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. mars 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. mars 2012, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann aðallega málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar, en til vara að kærumálskostnaður falli niður.

Varnaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Í báðum tilvikum krefst hann kærumálskostnaðar.

Með hinum kærða úrskurði var máli þessu vísað frá héraðsdómi og var því ekki tekin efnisleg afstaða til dómkröfu sóknaraðila. Skilyrði fyrir kæruheimild í 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um að hagsmunir í máli þurfi að svara til áfrýjunarfjárhæðar samkvæmt 152. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála á því ekki við hér. Af þeim sökum verður hafnað aðalkröfu varnaraðila um að málinu verði vísað frá Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, K-kk-nf Þ-kk-nf, greiði varnaraðila, Bílastæðasjóði Reykjavíkurborgar, 150.000 krónur í kærumálskostnað.
234/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var endurupptöku á máli þar sem G ehf. var úrskurðað gjaldþrota. Beiðni G ehf. barst eftir að liðinn var mánaðar frestur samkvæmt 2. mgr. 137. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. apríl 2012 sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. mars 2012 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um endurupptöku á máli, sem lauk með úrskurði 7. september 2011, um að bú hans væri tekið til gjaldþrotaskipta. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og krafa hans um endurupptöku tekin til greina.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Með beiðni 9. febrúar 2011 krafðist varnaraðili þess að bú sóknaraðila yrði tekið til gjaldþrotaskipta. Var beiðnin reist á því að sóknaraðili ætti ógreidd opinber gjöld en árangurslaust fjárnám hefði verið gert hjá honum 26. nóvember 2010. Krafan ásamt fyrirkalli til sóknaraðila var birt 18. ágúst 2011 fyrir nafngreindum manni sem sagt var í birtingarvottorði að hist hefði fyrir á stjórnarstöð sóknaraðila. Krafan var tekin fyrir á dómþingi 29. ágúst 2011 og var þá ekki sótt þing af hálfu sóknaraðila. Eins og áður greinir var bú sóknaraðila tekið til skipta með úrskurði 7. september sama ár. Með beiðni sóknaraðila, sem barst héraðsdómi 14. febrúar 2012, var þess krafist að málið yrði endurupptekið, en kröfunni var hafnað með hinum kærða úrskurði.

Sóknaraðili reisir beiðni sína um endurupptöku á því að fyrirkall á hendur honum hafi ekki verið birt fyrir þeim sem birta mátti fyrir. Því sé fullnægt skilyrðum a. liðar 2. mgr. 137. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Svo sem greinir í úrskurði héraðsdóms sendi fyrirsvarsmaður sóknaraðila tölvubréf til skiptastjóra 19. september 2011 í tilefni af því að hann hafði verið boðaður til að mæta til fundar um málefni búsins. Þann dag var honum því ljóst að búið hafði verið tekið til skipta. Því barst héraðsdómi beiðni um endurupptöku löngu eftir að liðinn var mánaðar frestur frá því sóknaraðila urðu málsúrslit kunn, sbr. 2. mgr. 137. gr. laganna. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
235/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms um málskostnað í máli sem EA hf. höfðaði gegn K hf. en málið hafði verið fellt niður að beiðni EA hf. Talið var að ráða mætti af gögnum málsins að K hf. hefði lagt út fyrir kostnaði vegna þingfestingar málsins og þýðingu dómskjala. Þá hefði hann skilað greinargerð í málinu og mætt hefði verið af hans hálfu við fyrirtökur í málinu alls átta sinnum. Með hliðsjón af atvikum öllum og umfangi málsins þótti málskostnaður í héraði hæfilega ákveðinn 1.100.000 kr.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru sem barst héraðsdómi 2. apríl 2012 og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. mars 2012 þar sem mál sóknaraðila á hendur varnaraðila var fellt niður. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst aðallega að ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað verði fellt úr gildi, en til vara að fjárhæð hans verði lækkuð. Þá er krafist kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, EA fjárfestingarfélag hf., greiði varnaraðila, Kaupþingi hf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.
23/2012

Úrskurður héraðsdóms um að Z skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. janúar 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. janúar 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 19. janúar 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími og einangrun aflétt.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er fallist á að skilyrði séu til þess að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 og einangrun meðan á því stendur. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
242/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána 300 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar, sem honum hafði verið veitt reynslulausn á, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. apríl 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 11. apríl 2012, þar sem varnaraðila var gert að afplána 300 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar. Kæruheimild er í 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga. Varnaraðili krefst þess að hafnað verði kröfu sóknaraðila um að varnaraðila verði gert að afplána eftirstöðvar fyrrnefndrar fangelsisrefsingar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fram er kominn sterkur grunur um að varnaraðili hafi, eftir að hann hlaut reynslulausn þá sem í hinum kærða úrskurði greinir, framið brot sem varðað geta sex ára fangelsi og þar með rofið skilyrði reynslulausnarinnar. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
243/2012

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að sakborningunum X, Y, Z, Þ og Æ skyldi gert að víkja úr þinghaldi á meðan brotaþoli gæfi skýrslu í málinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðilinn Æ skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. apríl 2012, varnaraðilinn Þ með kæru 12. sama mánaðar og varnaraðilarnir Z, Y og X með kærum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 11. apríl 2012 þar sem varnaraðilum, auk meðákærða Ö, var gert að víkja úr þinghaldi meðan brotaþoli gefur skýrslu í máli ákæruvaldsins á hendur þeim. Kæruheimild er í n. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Varnaraðilinn X gerir jafnframt þá kröfu með vísan til p. liðar 192. gr. laga nr. 88/2008 að „úrskurður eða ákvörðun ... um að heimila framlagningu skýrslu Europol á ensku verði felldur úr gildi og framlagningu gagnsins, án þýðingar, verði synjað.“

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í hinum kærða úrskurði er einungis tekin afstaða til þess hvort varnaraðilar skuli víkja úr þinghaldi meðan brotaþoli gefur skýrslu í málinu. Ekki er í úrskurðinum tekin afstaða til mótmæla við framlagningu skýrslu Europol á ensku heldur tók héraðsdómari ákvörðun með bókun í þingbók að ekki væri þörf á að leggja skýrsluna fram í íslenskri þýðingu. Ekki er í lögum að finna heimild til að kæra þá ákvörðun til Hæstaréttar. Þegar af þeirri ástæðu verður kröfu varnaraðila X, sem lýtur að framlagningu skýrslunnar, vísað frá Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kröfu varnaraðila, X, um að felld verði úr gildi ákvörðun um að heimila framlagningu skýrslu Europol á ensku, er vísað frá Hæstarétti.
244/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. apríl 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 11. apríl 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 9. maí 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
245/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. apríl 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 11. apríl 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 9. maí 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
246/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli L gegn S var vísað frá dómi þar sem L var ekki talin hafa lögvarða hagsmuni af kröfu sinni. Í málinu krafðist L þess að viðurkennt yrði með dómi að hún ætti aðild að S með vísan til 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991. Talið var að andmæli S gegn kröfu L varðaði efni kröfunnar en ekki form hennar og að L hefði lögvarða hagsmuni af kröfu sinni. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. apríl 2012, sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 12. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. mars 2012, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hún kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Svo sem nánar greinir í hinum kærða úrskurði er sóknaraðili félagi í Félagi íslenskra hjúkrunarfræðinga en varnaraðili er styrktarsjóður innan vébanda Bandalags háskólamanna. Stéttarfélag sóknaraðila sagði sig úr Bandalagi háskólamanna í árslok 2009. Sóknaraðili starfar á Landspítalanum og greiddi launagreiðandi hennar kjarasamningsbundin iðgjöld til varnaraðila. Hún hefur sótt um styrk hjá varnaraðila en verið synjað. Með málsókn þessari leitast hún við að fá viðurkennda aðild sína að varnaraðila og vísar til 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991. Andmæli varnaraðila gegn kröfu sóknaraðila varða efni kröfunnar en ekki form. Sóknaraðili telst hafa lögvarða hagsmuni af kröfunni. Ber því að fella hinn kærða úrskurð úr gildi og leggja fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Lagt er fyrir héraðsdóm að taka mál þetta til efnismeðferðar.

Varnaraðili, Styrktarsjóður Bandalags háskólamanna, greiði sóknaraðila, L-kvk-þgf B-kvk-þgf B-kvk-þgf, 200.000 krónur í kærumálskostnað.
248/2012

Hæstiréttur staðfesti úrskurð héraðsdóms um að vísa frá dómi varakröfu G hf. á hendur T hf., enda hefði með henni verið aukið við fyrri kröfu eftir þingfestingu málsins án þess að svo væri gert með framhaldsstefnu, sbr. 29. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. apríl 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kært er ákvæði í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 28. mars 2012 um að vísa frá varakröfu, sem sóknaraðili gerði í máli á hendur varnaraðila. Kæruheimild er í c. lið 2. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst að þetta ákvæði í dóminum verði fellt úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka varakröfuna til efnismeðferðar. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður ákvæði hans um frávísun varakröfu sóknaraðila staðfest.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hið kærða ákvæði héraðsdóms um frávísun málsins að hluta er staðfest.

Sóknaraðili, Glitnir hf., greiði varnaraðila, Tryggingamiðstöðinni hf., 250.000 krónur í kærumálskostnað.
24/2012

Þrotabú O ehf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var kröfu S og R ehf. um endurupptöku máls þrotabúsins gegn þeim, sem dæmt hafði verið í héraði 28. júlí 2011 í framhaldi af útivist S og R ehf. Báru S og R ehf. því við að annmarkar hefðu verið á birtingu stefnu og að þeim hefði ekki verið kunnugt um niðurstöðu í málinu fyrr en 29. ágúst sama ár. Héraðsdómur taldi að stefnubirting hefði verið lögmæt en að þrotabú O ehf. hefði ekki fært sönnur á að S og R ehf. hefði orðið kunnug niðurstaða í málinu fyrir 29. ágúst 2011. Samkvæmt 1. mgr. 137. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála hefði þeim því verið heimilt að fá málið endurupptekið innan mánaðar frá fyrrgreindu tímamarki. Hæstiréttur staðfesti úrskurðinn með vísan til forsendna hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-nf T-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. janúar 2012, sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. desember 2011, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að mál sóknaraðila gegn varnaraðilum nr. E-1206/2011 yrði endurupptekið. Kæruheimild er í q. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að endurupptöku málsins verði hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, þrotabú Ocean Direct ehf., greiði varnaraðilum, S-kk-þgf A-kk-þgf og Reddingu ehf., hvorum um sig 125.000 krónur í kærumálskostnað.
251/2012

Staðfestur var úrskurður héraðsdómur þar sem hafnað var kröfu A um að felld yrði úr gildi lögræðissvipting sem hún sætir.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. mars 2012, sem barst héraðsdómi 2. apríl sama ár og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 16. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 20. mars 2012, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að felld yrði úr gildi lögræðissvipting sem hún sætir samkvæmt úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 25. febrúar 1997. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og henni fengið lögræði, en til vara að hún verði aðeins svipt áfram þeim réttindum sem nauðsynlegt er. Þá krefst hún kærumálskostnaðar úr ríkissjóði.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaður úr ríkissjóði.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist kærumálskostnaður úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila og talsmanns varnaraðila.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með taldar þóknanir skipaðs verjanda sóknaraðila, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og skipaðs talsmanns varnaraðila, S-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, 200.000 krónur til hvors.
254/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. apríl 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. apríl 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 23. apríl 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að honum verði gert að sæta farbanni. Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími og einangrun aflétt.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendan hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.