724/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem þrotabúi S ehf. var gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar í máli þess á hendur SA hf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. október 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. október 2016 þar sem tekin var til greina krafa varnaraðila um að sóknaraðila yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar í máli sóknaraðila á hendur varnaraðila. Kæruheimild er í o. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hafnað verði kröfu varnaraðila um málskostnaðartryggingu en til vara að fjárhæð hennar verði lækkuð. Þá krefst sóknaraðili aðallega kærumálskostnaðar úr hendi varnaraðila, en til vara að kærumálskostnaður falli niður.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Starfsmenn ehf. höfðaði mál þetta gegn varnaraðila með stefnu 5. nóvember 2015 og var það þingfest 12. sama mánaðar. Krafðist félagið þess að varnaraðila yrði gert að greiða sér aðallega 14.606.225 krónur með nánar tilgreindum vöxtum en til vara aðra lægri fjárhæð. Varnaraðili tók til varna með greinargerð sem var lögð fram í þinghaldi 7. janúar 2016 en í henni krafðist hann aðallega sýknu og til vara að fjárkrafa Starfsmanna ehf. yrði lækkuð. Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði vakti varnaraðili athygli héraðsdóms á því með tölvubréfi 8. júlí 2016 að bú Starfsmanna ehf. hafi verið tekið til gjaldþrotaskipta og lýsti varnaraðili því að hann myndi krefjast tryggingar fyrir greiðslu málskostnaðar þegar málið yrði næst tekið fyrir 26. september sama ár ef sóknaraðili kysi að halda því áfram. Í þinghaldi síðastgreindan dag tók sóknaraðili við aðild að málinu og krafðist þá varnaraðili málskostnaðartryggingar. Við þeirri kröfu varð héraðsdómur með hinum kærða úrskurði.

Samkvæmt b. lið 1. mgr. 133. gr. laga nr. 91/1991 getur stefndi krafist þess við þingfestingu máls að stefnandi setji tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar ef leiða má líkur að því að stefnandi sé ófær um greiðslu málskostnaðar. Slíka kröfu getur stefndi og gert ef líkur á þessu koma fram síðar undir rekstri máls, enda sé þeirri kröfu haldið fram svo fljótt sem verða má. Bú Starfsmanna ehf. var tekið til gjaldþrotaskipta 4. maí 2016. Eru því bæði uppi líkur á því að sóknaraðili verði ófær um að greiða málskostnað og hefur varnaraðili haft tímanlega uppi kröfu um tryggingu fyrir þeim kostnaði. Að öðru leyti er þess að gæta að af vátryggingarskilmálum þeim, sem sóknaraðili reisir kröfu sína á hendur varnaraðila á, verður með engu móti ráðið að þeir standi því í vegi að varnaraðili krefjist þess að sóknaraðila verði gert að setja málskostnaðartryggingu. Þá verður hvorki fallist á að meginreglur um neytendavernd girði fyrir slíka kröfu né að krafa þessa efnis sé röng og bersýnilega ósanngjörn, svo sem sóknaraðili hefur haldið fram. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur, enda eru ekki efni til að verða við varakröfu sóknaraðila.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Það athugast að í hinum kærða úrskurði hefur héraðsdómur nefnt stefnda í málinu sóknaraðila og stefnanda varnaraðila, en hvorki styðst sú tilhögun við lög né er hún til glöggvunar.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, þrotabú Starfsmanna ehf., greiði varnaraðila, Sjóvá-Almennum tryggingum hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.