104/2009

H höfðaði mál til ómerkingar nánar tilgreindra ummæla í fjórtán stafliðum, sem birtust í grein í DV í ágúst 2007. Tilefni greinarinnar var rannsókn á málefnum G, eiginmanns H, sem var sakfelldur með dómi Hæstaréttar í desember 2008 fyrir að hafa ítrekað haft kynferðismök við konur, sem á þeim tíma voru vistmenn á meðferðarheimilinu B, sem G veitti forstöðu. Ein þessara kvenna var Ó. Til grundvallar sakfellingu G hafði meðal annars verið lagður framburður vitna sem báru jafnframt að H hefði verið þátttakandi í kynlífsathöfnum hans og vistkvennanna með hliðstæðum hætti og lýst var í þremur ummælum, sem höfð voru eftir M, fyrrum starfsmanni B, í greininni. Af þeim sökum var litið svo á að sönnur hefðu verið leiddar að þeim ummælum og var ómerking þeirra því ekki reist á 241. gr., sbr. 235. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ein ummæli til viðbótar voru höfð eftir M og var talið að í þeim fælist gildisdómur sem ekki varðaði við tilgreind ákvæði XXV. kafla almennra hegningarlaga. Var því hafnað kröfu H um ómerkingu þeirra ummæla sem höfð voru eftir M. Önnur ummæli í greininni voru höfð eftir Ó, sem kvaðst muna óljóst eftir samtali við blaðamann DV en kannaðist hins vegar ekki við að hafa viðhaft þessi ummæli. Án tillits til þess hvort tekist hefði að leiða sönnur að ummælum í fjórum liðum, sem höfð voru eftir Ó, var talið að líta yrði til þess að talin voru sönnuð ummæli sem höfð voru eftir M og lutu á almennan hátt að þátttöku H í kynferðisathöfnum G með vistkonum í B. Að því virtu væri ekki séð að ummæli í þessum liðum hefðu verið til þess fallin að verða virðingu H frekari til hnekkis. Voru því ekki forsendur til ómerkingar þeirra samkvæmt 241. gr., sbr. 235. gr. almennra hegningarlaga. Þá var hvorki talið að fimm önnur ummæli vörðuðu eftir efni sínu við 234. gr. né 235. gr. almennra hegningarlaga og var kröfu H um ómerkingu þeirra hafnað. Eftir stóðu tvíþætt ummæli í einum lið kröfunnar. Fyrri hluti þeirra var talinn fela í sér gildisdóm sem varðaði ekki við tilfærð ákvæði XXV. kafla almennra hegningarlaga og voru þau því ekki ómerkt. Hins vegar var talið að með vísan til 241. gr., sbr. 235. gr. almennra hegningarlaga bæri að ómerkja síðari hluta ummælanna: „... ekki við hæfi að sú sem veiðir fyrir hann vinni við grunnskóla.“ Með þessum orðum væri gefið til kynna að H hefði gerst sek um refsivert athæfi, sem ekki hefði verið sannað. Þar sem ekki voru leiddar sönnur að því að þessi ummæli hefðu verið höfð eftir Ó var talið að E bæri skaðabótaábyrgð samkvæmt 1. mgr. 15. gr. laga nr. 57/1956 um prentrétt, enda hefði hún verið nafngreind með fullnægjandi hætti sem höfundur greinarinnar. Var E gert að greiða H 300.000 krónur í miskabætur og 100.000 krónur til þess að standa straum af kostnaði við birtingu dómsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. mars 2009. Hún krefst þess að eftirgreind ummæli, sem birtust á blaðsíðum 16 og 17 í 134. tölublaði DV árið 2007, sem kom út 31. ágúst á því ári, verði ómerkt:

a. „Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf ... segist hafa stundað kynlíf með þeim hjónum.“

b. „Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf ... segir H-kvk-þf hafa tekið þátt í kynlífsathöfnum með sér og G-kk-þgf.“

c. „Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf segir H-kvk-þf hafa verið virka í kynlífsleikjum þeirra G-kk-ef til að byrja með en þegar líða tók á hafi H-kvk-nf orðið mjög afbrýðisöm og þá hafi G-kk-nf ekki lengur viljað hafa hana með.“

d. „Hún tók þátt í fyrstu skiptunum okkar saman.“

e. „Síðan fór hún að hringja í mig og senda mér skilaboð um að hún vildi hitti mig eina.“

f. „Ó-kvk-nf segir að H-kvk-nf hafi leitað eftir kynferðislegu samneyti við hana í einrúmi.“

g. „Hann laug hana líka fulla“.

h. „Hann sagði líka að hann væri að skilja við konuna sína.“

i. „... þessi manneskja er kolrugluð. Ég get ekki séð að hún hafi nokkuð að bjóða sem stuðningsfulltrúi eða í hjálparstarfi yfirhöfuð. Ég veit ekki hvað hún er að gera í þessum skóla. ... ekki við hæfi að sú sem veiðir fyrir hann vinni í grunnskóla.“

j. „... hafi dreift ljótum sögum um hana. „Konan hans gerði þetta líka. Þau komu jafnvel með nýjar sögur á hverjum degi.““

k. „„Þær voru í þjálfun sem drottnarar í lesbísku kynlífi.“ Að sögn M-kk-ef var kona hans þátttakandi í þessu.“

l. „Að sögn M-kk-ef E-kk-ef ... var misnotkun G-kk-ef á vistmönnum með fullri vitneskju hennar og tók hún á tíðum þátt í kynlífsleikjunum.“

m. „Þau djöfluðust bæði á þeim með tólum og tækjum“.

n. „M-kk-nf telur undarlegt að kona í þessari stöðu vinni með börnum.“

Þá krefst aðaláfrýjandi þess að stefndu og gagnáfrýjanda verði óskipt gert að greiða sér 3.000.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. ágúst 2007 til 28. mars 2008, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Hún krefst þess einnig að stefndu og gagnáfrýjandi verði á sama hátt dæmd til að greiða sér 800.000 krónur til að kosta birtingu dóms í málinu í þremur dagblöðum. Loks krefst hún málskostnaðar úr hendi stefndu og gagnáfrýjanda í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu, Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf og M-kk-nf E-kk-nf, krefjast staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti án tillits til gjafsóknar sem þeim hefur verið veitt hér fyrir dómi.

Gagnáfrýjandi, E-kvk-nf H-kvk-nf, áfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 12. maí 2009. Hún krefst sýknu af kröfum aðaláfrýjanda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

I

G-kk-nf J-kk-nf, eiginmaður aðaláfrýjanda, var forstöðumaður Byrgisins, kristilegs líknarfélags, sem frá árinu 1996 hafði rekið heimili til vímuefnameðferðar og endurhæfingar, þar af frá 2003 að Efri-Brú í Grímsnesi. Í árslok 2006 og ársbyrjun 2007 lögðu þrjár konur fram kærur á hendur honum fyrir kynferðisbrot á meðan þær voru vistmenn í Byrginu. Í kjölfar þess hófst lögreglurannsókn vegna ætlaðra brota G-kk-ef. Stóð þessi rannsókn yfir þegar grein sú, sem er tilefni þessa máls, birtist í DV 31. ágúst 2007. Á þeim tíma sem greinin birtist mun aðaláfrýjandi hafa haft réttarstöðu sakbornings við rannsóknina. Að rannsókn lokinni var höfðað mál á hendur G-kk-þgf með ákæru 28. janúar 2008, en aðaláfrýjandi var ekki borin sökum um refsiverða háttsemi. Því lauk með dómi Hæstaréttar 4. desember 2008 í máli nr. 334/2008, þar sem G-kk-nf var sakfelldur fyrir að hafa ítrekað haft kynferðismök við þrjár konur á þeim tíma, sem þær voru vistmenn í Byrginu til vímuefnameðferðar. Ein þessara kvenna er stefnda Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf.

II

Greinin, sem hefur að geyma ummæli þau sem aðaláfrýjandi krefst að ómerkt verði, birtist á 16. og 17. blaðsíðu DV 31. ágúst 2007 undir fyrirsögninni „Árásir Satans“. Gagnáfrýjandi er tilgreind sem höfundur greinarinnar. Ummæli þau, sem tekin eru upp í stafliðum a. til j. í kröfugerð aðaláfrýjanda, eru að sögn gagnáfrýjanda höfð eftir stefndu Ó-kvk-þgf Ó-kvk-þgf, en ummælin í stafliðum k. til n. eftir stefnda M-kk-þgf, sem eftir gögnum málsins hafði lengi verið starfsmaður í Byrginu. Greininni fylgdi meðal annars ljósmynd af aðaláfrýjanda ásamt eiginmanni hennar og birtist hluti þeirra ummæla, sem krafist er að ómerkt verði í staflið i., feitletruð við hlið þeirrar myndar, en ummæli samkvæmt staflið a. voru ásamt öðru feitletruð í texta ofan við fyrirsögn greinarinnar. Sá hluti greinarinnar, sem hefur að öðru leyti að geyma ummæli þau sem krafist er ómerkingar á, er svohljóðandi og eru ummælin hér með breyttu letri: „Átta mánuðir eru síðan rannsókn hófst á málum G-kk-ef J-kk-ef, fyrrverandi forstöðumanns Byrgisins. Hann er sakaður um fjármálamisferli og hafa átta konur lagt fram kæru á hendur honum fyrir kynferðislega misbeitingu. Eiginkona G-kk-ef, H-kvk-nf H-kvk-nf, hefur einnig haft réttarstöðu sakbornings í yfirheyrslum hjá lögreglunni á Selfossi. Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf, fyrrverandi vistmaður Byrgisins, segir H-kvk-þf hafa tekið þátt í kynlífsathöfnum með sér og G-kk-þgf.

Að sögn M-kk-ef E-kk-ef, fyrrverandi starfsmanns Byrgisins, var misnotkun G-kk-ef á vistmönnunum með fullri vitneskju hennar og tók hún á tíðum þátt í kynlífsleikjunum. „Þau djöfluðust bæði á þeim með tólum og tækjum,“ segir M-kk-nf. H-kk-nf B-kk-nf, hæstaréttarlögmaður og lögfræðingur þeirra hjóna, segir þessar ásakanir fráleitar. Hann bendir einnig á að mjög algengt sé að fólk hafi réttarstöðu sakbornings í yfirheyrslum án þess að til ákæru komi. Því sé ekki sanngjarnt að bendla H-kvk-þf við afbrot af neinu tagi. H-kk-nf segir hvorugt þeirra hafa gerst brotlegt við lög og hefur enga trú á að ákæra verði gefin út.

H-kvk-nf hóf nýverið störf sem stuðningsfulltrúi við grunnskólann Ljósaborg í Grímsnes- og Grafningshreppi. M-kk-nf telur undarlegt að kona í þessari stöðu vinni með börnum. H-kk-nf B-kk-nf, skólastjóri Ljósaborgar, kannast ekki við að hafa fengið athugasemdir vegna ráðningar H-kvk-ef.

......

Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf segir H-kvk-þf hafa verið virka í kynlífsleikjum þeirra G-kk-ef til að byrja með en þegar líða tók á hafi H-kvk-nf orðið mjög afbrýðisöm og þá hafi G-kk-nf ekki lengur viljað hafa hana með. „Hún tók þátt í fyrstu skiptunum okkar saman. Síðan fór hún að hringja í mig og senda mér skilaboð um að hún vildi hitta mig eina.“ Ó-kvk-nf segir að H-kvk-nf hafi leitað eftir kynferðislegu samneyti við hana í einrúmi. „Allt í einu breyttist hún síðan og lét eins og ég væri að ofsækja manninn hennar. Hann laug hana líka fulla, alveg eins og hann laug að okkur hinum.“

Ó-kvk-nf segist hafa frétt að H-kk-þgf starfi sem stuðningsfulltrúi í grunnskóla. „Ég er hvorki sálfræðingur né geðlæknir en þessi manneskja er kolrugluð. Ég get ekki séð að hún hafi nokkuð að bjóða sem stuðningsfulltrúi eða í hjálparstarfi yfirhöfuð. Ég veit ekki hvað hún er að gera í þessum skóla. Miðað við hugaróra G-kk-ef um stelpur á grunnskólaaldri finnst mér ekki við hæfi að sú sem veiðir fyrir hann vinni í grunnskóla.“

.......

„Ég hef aldrei hitt neinn svona illan,“ segir Ó-kvk-nf um G-kk-þf. „Fyrir mér er hann eins og snákurinn í Edensgarðinum.“ Ó-kvk-nf er trúuð og hefur það hjálpað henni í gegnum þá erfiðu reynslu sem hún varð fyrir. „Hann sagði okkur að við værum gjöf guðs til hans og að hann skyldi aldrei vera með annarri konu. Hann sagði líka að hann væri að skilja við konuna sína.“

M-kk-nf segir að G-kk-nf hafi tekið sumar stúlkurnar í lesbíuþjálfun, eins og hann orðar það. „Þær voru í þjálfun sem drottnarar í lesbísku kynlífi.“ Að sögn M-kk-ef var kona hans þátttakandi í þessu.

Ó-kvk-nf segir G-kk-þf hafa fylgst með þeim stúlkum sem hann var að hitta. „Eitt skiptið stóð hann fyrir utan gluggann hjá mér um miðja nótt. Ég vissi ekkert af þessu fyrr en daginn eftir þegar hann spurði mig af hverju ég hefði verið að brjóta saman þvott í kringum miðnætti.“

Til að fela samband sitt við Ó-kvk-þf segir hún að G-kk-nf hafi dreift ljótum sögum um hana. „Konan hans gerði þetta líka. Þau komu jafnvel með nýjar sögur á hverjum degi. Ég tel mig oft hafa hitt þá verstu en þeir eru bara kettlingar miðað við hann,“ segir Ó-kvk-nf. M-kk-nf kannast við að G-kk-nf hafi talað illa um stúlkurnar. „Hann rakkar þær niður um leið og einhver ný er komin í spilið. Síðan hefur hann verið að tala um að þær séu að fróa sér fyrir hann. Hann er bara ljótur í alla staði.““

III

Í héraðsdómsstefnu reisir aðaláfrýjandi kröfur sínar á hendur stefndu Ó-kvk-þgf Ó-kvk-þgf og M-kk-þgf á því að þau séu í greininni nafngreind sem viðmælendur gagnáfrýjanda og eftir þeim höfð tilgreind ummæli. Með því að hafa þannig í frammi ærumeiðandi aðdróttanir í garð aðaláfrýjanda gegn betri vitund hafi þau „unnið sér til sakar skv. 236. gr., sbr. 234. gr. og 235. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.“ Um ábyrgð gagnáfrýjanda er vísað til 15. gr. laga nr. 57/1956 um prentrétt og hún sögð hafa opinberað og borið út „tilhæfulausar og ærumeiðandi aðdróttanir sem fólu í sér meingerð gegn friðhelgi“ aðaláfrýjanda „gegn betri vitund eða án þess að hafa sennilega ástæðu til að halda aðdróttanirnar réttar.“ Beri gagnáfrýjandi því einnig ábyrgð samkvæmt 236. gr., sbr. 234. gr. og 235. gr. almennra hegningarlaga. Krafa um ómerkingu ummæla er í stefnu reist á 1. mgr. 241. gr., sbr. 234. gr. og 235. gr. sömu laga. Í stefnu eru stefndu og gagnáfrýjandi hvorki borin sökum um að hafa brotið gegn friðhelgi einkalífs aðaláfrýjanda samkvæmt 229. gr. almennra hegningarlaga né að hafa borið hana brigslum, sbr. 237. gr. laganna. Varnir stefndu og gagnáfrýjanda hafa því til samræmis verið bundnar við að verjast sökum um ærumeiðingar í garð aðaláfrýjanda með móðgunum, sbr. 234. gr. almennra hegningarlaga, eða aðdróttunum, sbr. 235. og 236. gr. sömu laga. Af þessum sökum kemur ekki til frekari skoðunar hvort stefndu eða gagnáfrýjandi hafi brotið gegn 229. gr. eða 237. gr. almennra hegningarlaga.

Gagnáfrýjandi kvaðst í skýrslu fyrir héraðsdómi hafa rætt við stefnda M-kk-þf í síma áður en greinin var rituð og er endurrit þess símtals meðal gagna málsins. Þá kvaðst gagnáfrýjandi hafa átt viðtal við stefnda daginn eftir og tekið það upp, en sú upptaka hafi ekki verið varðveitt. Af samanburði við framangreint endurrit er ljóst að þau ummæli, sem tilgreind eru í stafliðum k. til n., eru í meginatriðum efnislega rétt höfð eftir stefnda.

Eins og að framan sagði lauk rannsókninni, sem var tilefni þeirra ummæla sem hér er deilt um, með dómi Hæstaréttar í máli nr. 334/2008. Í þeim dómi var meðal annars lagður til grundvallar sakfellingu G-kk-ef J-kk-ef framburður vitna sem báru jafnframt að aðaláfrýjandi hafi verið þáttakandi í kynlífsathöfnum hans og vistkvenna á meðferðarheimilinu með hliðstæðum hætti og lýst er í þeim ummælum sem höfð eru eftir stefnda M-kk-þgf í stafliðum k. til m. Af þeim sökum verður að líta svo á að sönnur hafi verið leiddar að þeim ummælum og verður ómerking þeirra því ekki reist á 241. gr., sbr. 235. gr. almennra hegningarlaga. Þá felst í ummælum í n. lið í ómerkingarkröfu aðaláfrýjanda gildisdómur sem ekki varðar við tilgreind ákvæði XXV. kafla almennra hegningarlaga. Samkvæmt framansögðu verður hafnað kröfu aðaláfrýjanda um ómerkingu þeirra ummæla sem höfð eru eftir stefnda M-kk-þgf og tilgreind eru í stafliðum k. til n.

Í skýrslu fyrir héraðsdómi kvaðst gagnáfrýjandi hafa við undirbúning greinarinnar rætt við stefndu Ó-kvk-þf Ó-kvk-þf í síma. Símtalið hafi verið hljóðritað en upptakan ekki varðveitt. Kvað hún þau ummæli sem eignuð eru stefndu í greininni rétt eftir henni höfð. Stefnda Ó-kvk-nf Ó-kvk-nf kvaðst í skýrslu fyrir héraðsdómi muna óljóst eftir samtali við blaðamann á DV þar sem rætt hafi verið „eitthvað um bara Byrgismálið“. Hún kannaðist hins vegar ekki við að hafa viðhaft þau ummæli við blaðamanninn sem um ræðir í stafliðum a. til j., en hver og einn liður var borinn undir hana. Þegar litið er til þess að ummæli, sem höfð eru eftir stefndu í liðum a., b., c., d. og h., eru samkvæmt forsendum héraðsdóms í fyrrgreindu sakamáli efnislega að miklu leyti í samræmi við það, sem hún bar fyrir lögreglu skömmu áður en greinin birtist, svo og að stefnda kannaðist við að hafa rætt við blaðamann DV um Byrgismálið en gat ekki skýrt frá því hvað hún teldi sig þá hafa sagt um það við blaðamanninn, verður að leggja til grundvallar að sannað sé að ummælin í þessum stafliðum séu eftir henni höfð. Ummælin í stafliðum e., f., g., i. og j. eiga sér á hinn bóginn ekki á sama hátt hliðstæðu í skýrslum, sem stefnda gaf við rannsókn málsins á hendur G-kk-þgf J-kk-þgf. Er því ekki unnt að líta svo á að gagnáfrýjanda hafi tekist sönnun um að þessi ummæli séu eftir stefndu höfð.

Í dómi Hæstaréttar í máli nr. 334/2008 var G-kk-nf J-kk-nf meðal annars sakfelldur fyrir að hafa átt kynferðismök við stefndu Ó-kvk-þf Ó-kvk-þf á meðan hún var vistmaður í Byrginu. Til grundvallar þeirri sakfellingu var þó ekki lagður sá hluti framburðar stefndu, sem laut að þátttöku aðaláfrýjanda í kynlífsathöfnum þeirra. Án tillits til þess hvort tekist hafi að leiða sönnur að þeim ummælum í lið a. til d., sem að þessu lúta, verður að líta til þess að hér að framan voru talin sönnuð ummæli, sem höfð voru eftir stefnda M-kk-þgf og lutu á almennan hátt að þátttöku aðaláfrýjanda í kynferðisathöfnum eiginmanns hennar með vistkonum í Byrginu. Að því virtu verður ekki séð að ummæli þau sem höfð voru eftir stefndu Ó-kvk-þgf Ó-kvk-þgf hafi verið til þess fallin að verða virðingu aðaláfrýjanda frekar til hnekkis. Eru því ekki forsendur til ómerkingar þeirra samkvæmt 241. gr., sbr. 235. gr. almennra hegningarlaga.

Ummæli í stafliðum e., f., g., h. og j. varða eftir efni sínu hvorki við 234. gr. né 235. gr. almennra hegningarlaga og verður kröfu aðaláfrýjanda um ómerkingu þeirra því hafnað. Ummælin í i. lið eru tvíþætt. Fyrri hluti þeirra, þar sem segir að „... þessi manneskja er kolrugluð. Ég get ekki séð að hún hafi nokkuð að bjóða sem stuðningsfulltrúi eða í hjálparstarfi yfirhöfuð. Ég veit ekki hvað hún er að gera í þessum skóla ...“, fela í sér gildisdóm sem ekki varðar við tilfærð ákvæði XXV. kafla almennra hegningarlaga og verða þau því ekki ómerkt. Öðru máli gegnir um síðasta hluta ummælanna í i. lið, þar sem segir eftirfarandi: „... ekki við hæfi að sú sem veiðir fyrir hann vinni við grunnskóla.“ Með þessum orðum var gefið til kynna að aðaláfrýjandi hafi gerst sek um refsivert athæfi, sem að engu hefur verið sannað að eigi við rök að styðjast. Verður því fallist á kröfu aðaláfrýjanda um ómerkingu þeirra með vísan til 241. gr., sbr. 235. gr. almennra hegningarlaga.

Eins og að framan er rakið hafa ekki verið leiddar sönnur að því að framangreind ummæli í staflið i. hafi verið höfð eftir stefndu Ó-kvk-þgf Ó-kvk-þgf. Gagnáfrýjandi var með fullnægjandi hætti nafngreind sem höfundur greinarinnar og ber því skaðabótaábyrgð á þessu efni hennar samkvæmt 1. mgr. 15. gr. laga nr. 57/1956. Í ummælunum fólst gróf aðdróttun að aðaláfrýjanda um refsiverðan verknað. Ummælin birtust með áberandi hætti í víðlesnu blaði og voru þau fallin til að hafa áhrif á æru og starfsheiður aðaláfrýjanda. Á hinn bóginn verður ekki litið fram hjá þeim áhrifum sem fyrrnefnt refsimál og umræða um það hljóta þegar að hafa haft í þeim efnum. Þegar til alls þessa er litið eru miskabætur til handa aðaláfrýjanda hæfilega ákveðnar 300.000 krónur.

Gagnáfrýjandi verður með vísan til 2. mgr. 241. gr. almennra hegningarlaga dæmd til að standa straum af kostnaði við birtingu dómsins. Aðaláfrýjandi hefur ekki stutt kröfu sína um greiðslu kostnaðar af slíkri birtingu neinum gögnum. Er hæfileg fjárhæð vegna þess kostnaðar 100.000 krónur.

Gagnáfrýjanda verður samkvæmt framansögðu gert að greiða aðaláfrýjanda samtals 400.000 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Rétt er að málskostnaður milli aðaláfrýjanda og gagnáfrýjanda falli niður í héraði og fyrir Hæstarétti. Aðaláfrýjandi verður dæmd til að greiða samtals 300.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti vegna hvors stefndu og rennur hann í ríkissjóð. Gjafsóknarkostaður stefndu í héraði og fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Eftirfarandi ummæli sem birtust í DV 31. ágúst 2007 eru ómerk: “...ekki við hæfi að sú sem veiðir fyrir hann vinni í grunnskóla.“

Gagnáfrýjandi, E-kvk-nf H-kvk-nf, greiði aðaláfrýjanda, H-kvk-þgf H-kvk-þgf, 400.000 krónur með vöxtum af 300.000 krónum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. ágúst 2007 til 28. mars 2008, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Málskostnaður milli aðaláfrýjanda og gagnáfrýjanda í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.

Aðaláfrýjandi greiði í ríkissjóð samtals 600.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti vegna stefndu, Ó-kvk-ef Ó-kvk-ef E-kvk-ef og M-kk-ef E-kk-ef. Allur gjafsóknarkostnaður stefndu í héraði og fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns þeirra, samtals 300.000 krónur á báðum dómstigum vegna hvors um sig.