89/2003

Héraðsdómari hafnaði kröfu tilnefnds réttargæslumanns A um að skýrsla sem lögreglan hafði krafist að A gæfi sem brotaþoli við rannsókn máls, yrði tekin í Barnahúsi og að dómari kveddi sér til aðstoðar við skýrslutökuna konu með sérþekkingu á sálarfræði. Með hinum kærða úrskurði hafði héraðsdómari látið í ljós að hann teldi húsnæði í dómhúsi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem hafi sérstaklega verið útbúið til að taka skýrslur af börnum, á allan hátt fullnægjandi og það þjónaði markmiðum rannsóknar málsins að láta skýrslutökuna fara þar fram. Þá hafði dómari metið það svo að sá kunnáttumaður, sem hann hafði ákveðið að kveðja sér til aðstoðar, hefði þá kosti sem til þyrfti til að annast þá skýrslutöku sem um ræddi. Voru ekki efni til að hnekkja þessu mati héraðsdómara og breyttu gögn, sem kærandi hafði lagt fyrir Hæstarétt, engu um þá niðurstöðu. Var úrskurður héraðsdómara staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Tilnefndur réttargæslumaður A skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. mars 2003, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 10. mars 2003, þar sem hafnað var kröfu kæranda um að dómþing til að taka skýrslu, sem sóknaraðili hefur krafist að kærandi gefi sem brotaþoli við rannsókn máls, verði háð í Barnahúsi og að dómari kveðji sér til aðstoðar við skýrslutökuna konu með sérþekkingu á sálarfræði. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Kærandi krefst þess að lagt verði fyrir héraðsdómara að kveðja sér til aðstoðar við skýrslutöku af kæranda konu með sérþekkingu á sálarfræði og sérstaka reynslu af því að yfirheyra börn og verði dómþing til skýrslutökunnar háð í Barnahúsi. Þess er jafnframt krafist að ekki séu aðrir í yfirheyrsluherberginu en brotaþoli og tilkvaddur kunnáttumaður.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka.

Kærandi hefur lagt nokkur ný gögn fyrir Hæstarétt. Eru það tölvusamskipti héraðsdómara og réttargæslumanns kæranda 27. og 28. febrúar 2003, bréf réttargæslumannsins til S-kvk-ef S-kvk-ef barnalæknis 3. mars 2003, bréf læknisins til réttargæslumannsins 5. mars 2003 og símbréf starfsmanns barnaverndarnefndar Reykjavíkur til réttargæslumannsins 11. mars 2003.

Eins og nánar greinir í hinum kærða úrskurði krefst réttargæslumaður kæranda þess að sérstaklega útbúin aðstaða í Barnahúsi verði nýtt við skýrslutöku fyrir dómi af kæranda, sem er sjö ára að aldri, en hún tengist rannsókn á ætluðu broti gegn XXII. kafla almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá krefst hún þess að sá kunnáttumaður, sem dómari kveðji sér til aðstoðar samkvæmt 7. mgr. 59. gr. laga nr. 19/1991, sbr. 18. gr. laga nr. 36/1999 sé kvenkyns og með sérþekkingu á sálarfræði. Með hinum kærða úrskurði hefur héraðsdómari látið í ljós að hann telji húsnæði í dómhúsi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem hafi sérstaklega verið útbúið til að taka skýrslur af börnum, á allan hátt fullnægjandi og það þjóni markmiðum rannsóknar málsins að láta skýrslutökuna fara þar fram. Þá hefur dómari metið það svo að sá kunnáttumaður, sem hann hefur ákveðið að kveðja sér til aðstoðar, hafi þá kosti sem til þarf til að annast þá skýrslutöku, sem hér um ræðir. Eru ekki efni til að hnekkja þessu mati héraðsdómara og breyta framangreind gögn, sem kærandi hefur lagt fyrir Hæstarétt, engu um þá niðurstöðu. Í hinum kærða úrskurði kemur glöggt fram að héraðsdómari gengur út frá því að ekki verði aðrir inni í yfirheyrsluherbergi en brotaþoli og tilkvaddur kunnáttumaður. Samkvæmt öllu framansögðu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.