409/2013

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um að tiltekin fjárnámsgerð yrði endurupptekin. Vísað var til þess að bú A hefði verið tekið til gjaldþrotaskipta á grundvelli fjárnámsgerðarinnar um tveimur og hálfu ári áður en krafa um endurupptöku gerðarinnar hefði borist sýslumanni. Það skilyrði endurupptöku samkvæmt 4. mgr. 85. gr. laga nr. 90/1989 um aðför að krafa um endurupptöku kæmi fram áður en krafist væri frekari ráðstafana á grundvelli gerðarinnar hefði því ekki verið uppfyllt þegar krafan barst héraðsdómi. Var niðurstaða hins kærða úrskurðar því staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru sem barst héraðsdómi 11. júní 2013 og réttinum ásamt kærumálsgögnum 18. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 28. maí 2013, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að tiltekin fjárnámsgerð yrði endurupptekin. Kæruheimild er í 3. mgr. 95. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að lagt verði fyrir sýslumann að endurupptaka fjárnámsgerð í máli nr. 36-2009-122. Þá er krafist málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Tildrög máls þessa verða rakin til stefnu varnaraðila, sem þá hét Nýi Kaupþing banki hf., á hendur sóknaraðila, áritaðrar um aðfararhæfi 17. desember 2008 vegna yfirdráttarskuldar sóknaraðila á tékkareikningi að höfuðstólsfjárhæð 3.097.582 krónur. Yfirdráttarskuldin var tryggð með tryggingarbréfi er hvíldi á 4. veðrétti fasteignar sóknaraðila. Á grundvelli hinnar árituðu stefnu krafðist varnaraðili fjárnáms hjá sóknaraðila. Við fjárnámsgerð sem fram fór 15. september 2009 hittist fyrir eiginmaður sóknaraðila og kvaðst ekkert hafa við kröfuna að athuga en varð ekki við áskorun um að greiða kröfuna og kvað fasteign sóknaraðila yfirveðsetta ,,með myntkörfuláni“. Var gerðinni því lokið án árangurs.

Varnaraðili óskaði eftir gjaldþrotaskiptum á búi sóknaraðila á grundvelli hins árangurslausa fjárnáms og var bú sóknaraðila tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjaness 21. janúar 2010. Með ódagsettu bréfi, mótteknu 13. september 2012 hjá sýslumanninum í Hafnarfirði, krafðist sóknaraðili þess að aðfarargerðin yrði endurupptekin. Sýslumaður hafnaði beiðni um endurupptöku með bréfi 24. september 2012, þar sem bent var á að unnt væri að ,,krefjast úrlausnar héraðsdómara um þessa ákvörðun sbr. 4. mgr. 85. gr. afl.“ Með bréfi 1. október sama ár til Héraðsdóms Reykjaness krafðist sóknaraðili endurupptöku fyrrgreindrar aðfarargerðar.

Í 4. mgr. 85. gr. laga nr. 90/1989 er kveðið svo á um að málsaðila sé heimilt að krefjast úrlausnar héraðsdómara um synjun sýslumanns um endurupptöku aðfarargerðar, ef krafan kemur fram án ástæðulauss dráttar og áður en krafist er frekari ráðstafana á grundvelli gerðarinnar. Eins og að framan er rakið hafði bú sóknaraðila verið tekið til gjaldþrotaskipta á grundvelli hinnar árangurslausu fjárnámsgerðar um tveimur og hálfu ári áður en krafa um endurupptöku gerðarinnar barst sýslumanni. Það skilyrði endurupptöku að krafa þess efnis komi fram áður en krafist er frekari ráðstafana á grundvelli gerðarinnar var því ekki uppfyllt þegar krafan barst héraðsdómara. Þegar af þessari ástæðu ber að staðfesta niðurstöðu hins kærða úrskurðar.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.