298/2013

A var ákærð fyrir að hafa tvisvar ekið bifreið undir áhrifum ávana- og fíkniefna, of hraðan akstur, þjófnað og brot gegn valdstjórninni. Var hún fundin sek um þau brot sem henni voru gefin að sök. Ekki var talið standa í vegi fyrir sakfellingu að í ákæru kom fram að A hefði ekið bifreið undir áhrifum ávana- og fíkniefna á tilteknu bifreiðastæði þegar A hafði í raun ekið af bifreiðastæðinu og síðan stuttan spöl frá því. Var talið að um hefði verið að ræða ónákvæma tilgreiningu í ákæru á aukaatriði brots, en vörn A hefði ekki verið áfátt af þessum sökum. Var A dæmd í 15 mánaða fangelsi. Þá var hún svipt ökurétti í þrjú ár, en hún hafði áður verið sakfelld fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 29. apríl 2013 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að refsing ákærðu verði þyngd og svipting ökuréttar staðfest.

Ákærða krefst aðallega sýknu af sakargiftum í III. og IV. kafla ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 5. febrúar 2013 og ákæru ríkissaksóknara 14. febrúar 2013 og að henni verði ekki gerð frekari refsing, en til vara að refsing verði milduð. Einnig krefst hún þess að svipting ökuréttar verði markaður skemmri tími.

Með hinum áfrýjaða dómi var ákærða meðal annars sakfelld samkvæmt III. kafla ákæru 5. febrúar 2013. Samkvæmt þeim ákærulið var verknaði ákærðu lýst með þeim hætti að umrætt sinn hefði hún ekið bifreiðinni [...], ófær um að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna, á bifreiðastæði við Bæjarlind við Lindaveg í Kópavogi, þar sem lögregla stöðvaði aksturinn. Samkvæmt lýsingu lögreglumanna sem komu á vettvang ók ákærða frá umræddu bifreiðastæði, fyrst niður brekku og svo upp brekku við Bæjarlind og upp á vegkant þar sem hún stöðvaði bifreiðina við Lindaveg eftir að lögregla hafði gefið henni merki um það. Taldi héraðsdómur sannað að ákærða hafi ekið bifreiðinni með vélarafli upp brekku uns aksturinn var stöðvaður á Bæjarlind við Lindaveg. Samkvæmt 1. mgr. 180. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála má hvorki dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir né heldur dæma aðrar kröfur á hendur honum. Þó má sakfella ákærða þótt aukaatriði brots, svo sem staður og stund þess, séu ekki skýrt eða rétt greind, enda telji dómari að vörn hafi ekki verið áfátt þess vegna. Enda þótt ákærðu sé í ákæru eingöngu gefið að sök að hafa umrætt sinn ekið á bifreiðastæði við Bæjarlind, en ekki þann stutta spöl sem hún ók frá bifreiðastæðinu þar til lögregla stöðvaði för hennar, er hér aðeins um að ræða ónákvæma tilgreiningu á aukaatriði brots sem leiddi ekki til þess að vörn hennar yrði áfátt af þeim sökum.

Með framangreindum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærðu.

Í 6. mgr. 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 segir meðal annars að hafi stjórnandi vélknúins ökutækis áður brotið gegn ákvæðum 45. gr. eða 45. gr. a. þeirra laga og hann gerist sekur um slíkt brot skuli svipting ökuréttar eigi vara skemur en tvö ár og allt að fimm árum eftir alvarleika brots og magni vínanda eða ávana- og fíkniefna í ökumanni við síðara brotið. Ákærða var með dómi 7. september 2010 sakfelld fyrir brot gegn 1. mgr. og 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga og svipt ökurétti í þrjá mánuði. Í máli þessu er ákærða sakfelld fyrir tvö sams konar brot. Að þessu virtu verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sviptingu ökuréttar ákærðu. Þá verður með vísan til forsendna héraðsdóms staðfest niðurstaða hans um refsingu ákærðu en til frádráttar henni kemur með fullri dagatölu gæsluvarðhald er hún sætti frá 13. janúar til 30. apríl 2013.

Ákærða verður dæmd til að greiða allan sakarkostnað fyrir Hæstarétti, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærða, A-kvk-nf G-kvk-nf, sæti fangelsi í 15 mánuði, en til frádráttar refsingu komi gæsluvarðhald hennar frá 13. janúar til 30. apríl 2013.

Ákvæði héraðsdóms um sviptingu ökuréttar og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærða greiði allan sakarkostnað fyrir Hæstarétti, samtals 277.066 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.