208/2011

A krafði S hf. um bætur fyrir líkamstjón sem hann varð fyrir í umferðarslysi. Aðilar deildu um hvert væri almennt fjártjón A, en hann hafði þurft að sækja sjúkraþjálfun fjarri heimili sínu, og hvert árslaunaviðmið við útreikning skaðabóta vegna varanlegrar örorku skyldi vera. Hæstiréttur taldi A eiga rétt á frekari greiðslu vegna almenns fjártjóns, en staðfesti niðurstöðu héraðsdóms um að ekki væru efni til að breyta þeirri árslaunaviðmiðun, sem bætur fyrir varanlega örorku voru grundvallaðar á af hálfu S hf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 7. apríl 2011. Hann krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér 27.434.592 krónur með 4,5% vöxtum, af 3.007.600 krónum frá 23. október 2002 til 1. september 2005, af 27.434.592 krónum frá þeim degi til 14. desember 2005, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnu „áætluðu eingreiðsluverðmæti framtíðargreiðslna frá lífeyrissjóðum og Tryggingastofnun ríkisins“ samtals að fjárhæð 5.523.427 krónur miðað við 1. september 2005 og 13.967.189 krónum sem stefndi greiddi 30. mars 2006 og 1.523.088 krónum 18. janúar 2012. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti en til vara að kröfur áfrýjanda verði lækkaðar og málskostnaður felldur niður.

Nokkur ný gögn hafa verið lögð fyrir Hæstarétt, þar með talið yfirlit um viðbótargreiðslur sem stefndi greiddi áfrýjanda 18. og 19. janúar 2012.

I

Áfrýjandi hefur fyrir Hæstarétti fallið frá þeirri málsástæðu sem hann byggði á í héraði að áætlað eingreiðsluverðmæti framtíðargreiðslna frá Tryggingastofnun ríkisins og lífeyrissjóðum eigi ekki að koma til frádráttar bótum fyrir varanlega örorku. Hann telur hins vegar að áætlað verðmæti 40% eingreiðslna frá lífeyrissjóðum sé 2.652.431 króna en ekki 3.818.251 króna eins og kröfugerð hans var í upphafi miðuð við. Sætir þetta ekki andmælum af hálfu stefnda. Þá hefur áfrýjandi lækkað höfuðstól kröfu sinnar vegna tveggja þátta sem deilt var um í héraði, það er vegna þjáningabóta og bóta fyrir varanlegan miska, og er lækkunin til samræmis við þær fjárhæðir sem stefndi greiddi áfrýjanda vegna þessara bótaþátta. Loks hefur áfrýjandi breytt vaxtakröfu sinni til samræmis við lækkun krafna vegna þjáningabóta og varanlegs miska. Sæta breytingar þessar á kröfugerðinni ekki andmælum stefnda. Af þessu leiðir að ágreiningsefni málsins fyrir Hæstarétti eru tvö: Annars vegar deila málsaðilar um hvert sé almennt fjártjón áfrýjanda vegna umferðarslyssins 23. október 2002, sbr. 1. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Hins vegar er ágreiningur um hvaða árslaun skuli leggja til grundvallar við útreikning bóta fyrir þá 40% varanlegu örorku áfrýjanda sem hann hlaut af slysinu.

II

Áfrýjandi krefur stefnda um 650.000 krónur í bætur fyrir annað fjártjón, sbr. 1. mgr. 1. gr. skaðabótalaga. Rökstyður hann kröfu sína með því að hann hafi þurft á mikilli sjúkraþjálfun að halda og meðal annars orðið fyrir kostnaði vegna ferða í því skyni milli heimilis síns í Kelduhverfi og Húsavíkur þar sem sjúkraþjálfunin fór fram. Eins og fram kemur í hinum áfrýjaða dómi hefur stefndi þegar greitt áfrýjanda 150.000 krónur vegna þessa. Stefndi andmælir því ekki að áfrýjandi hafi farið 84 ferðir í þessu skyni og óumdeilt er að hann hafi ekið hverju sinni um 100 kílómetra. Vegna óvissuþátta um þennan kröfulið þykir ekki unnt að taka hann til greina að fullu og verða bætur til áfrýjanda vegna hans ákveðnar að álitum 350.000 krónur, en þar af hefur stefndi eins og áður segir þegar greitt áfrýjanda 150.000 krónur. Verður stefndi því dæmdur til að greiða áfrýjanda 200.000 krónur með dráttarvöxtum frá 15. apríl 2006, en þá var liðinn mánuður frá því áfrýjandi upplýsti um forsendur þessa kröfuliðar. Staðfest verður með vísan til forsendna úrlausn hins áfrýjaða dóms um kröfu áfrýjanda um bætur fyrir varanlega örorku.

Stefndi greiði áfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti sem ákveðinn verður í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Stefndi, Sjóvá-Almennar tryggingar hf., greiði áfrýjanda, A-kk-þgf J-kk-þgf Ó-kk-þgf, 200.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 15. apríl 2006 til greiðsludags.

Stefndi greiði áfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, 1.200.000 krónur.