178/2006

S, stýrimaður á fiskiskipinu ÍV, slasaðist er hönd hans festist í nót sem verið var að draga um borð. S byggði kröfu sína á því að vanbúnaður í tækjum, auk óeðlilegs hávaða um borð í skipinu hefði orsakað slysið. Þá taldi S varhugavert af skipstjóra að vera ekki við stjórnborðsgluggann með yfirsýn yfir vinnusvæðið á meðan S vann við kraftblökkina, þar sem skipstjóranum var kunnugt um að S var ekki í færi við neyðarrofann á meðan hann sinnti þessu starfi. Neyðarrofar til að stöðva nótina voru í stýrishúsi og á dekkinu skammt frá kraftblökkinni sem S stóð við. Talið var að S hafi kallað í tvo samstarfsmenn sína á dekki og til skipstjórans áður en tókst að stöðva nótina, en vegna mikils hávaða hafi ekki heyrst til hans fyrr. Í bæri því fulla ábyrgð á tjóni hans og í ljósi aðstæðna var því hafnað að S bæri sök á tjóninu sem leiða ætti til skerðingu bótagreiðslna til hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 31. mars 2006. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Endanleg krafa stefnda er sú að áfrýjandi greiði honum 16.460.873 krónur með 4,5% ársvöxtum af 1.280.948 krónum frá 8. mars 2001 til 5. apríl 2003 en af 16.460.873 krónum frá þeim degi til 3. nóvember 2004, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af sömu fjárhæð frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnum 1.274.380 krónum miðað við 20. október 2004 og 5.621.115 krónum miðað við 18. apríl 2005. Þá krefst hann staðfestingar á málskostnaðarákvæði héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndi hefur lagt fyrir Hæstarétt útreikning sem sýnir að heildarfjárhæð kröfu hans er lítillega lægri en sú fjárhæð sem dæmd var í héraði. Liggur fyrir staðfesting áfrýjanda á réttmæti útreikningsins. Telst stefnda því heimilt að gera kröfuna með þessum hætti fyrir Hæstarétti þó að hann hafi ekki áfrýjað héraðsdómi fyrir sitt leyti.

Málavöxtum er lýst í héraðsdómi. Eins og þar kemur fram slasaðist stefndi um borð í loðnuskipinu Tunu GR 18 aðfaranótt 8. mars 2001 þegar verið var að draga inn nótina. Mikil loðna var í henni og við það mynduðust pokar í nótinni ofan á kraftblökkinni, sem stefndi stóð við. Þurfti hann að koma pokunum yfir svonefndan blýtein. Er fram komið í málinu að þetta verklag var alvanalegt við þessar aðstæður. Hönd hans festist þá í nótinni, sem dregin var hægt inn á dekkið. Þegar nótin var stöðvuð var höndin komin upp að öxl inn í nótina. Í málinu liggur fyrir að tveir vinnufélagar stefnda á dekkinu, sem stóðu um einum til einum og hálfum metra frá honum, og skipstjórinn, sem rétt í því hafði lokið við að hífa í snurpuvírinn, heyrðu þá fyrst köll hans. Er ljóst að stefndi hlaut þá að hafa verið búinn að kalla áður til þeirra, en vegna mikils hávaða hafi ekki heyrst fyrr til hans. Með vísan til þessa og forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest sú niðurstaða hans að áfrýjandi beri alla sök á slysi stefnda og verður stefndi dæmdur til að greiða áfrýjanda þá fjárhæð sem hann krefst nú, sbr. það sem að framan greinir um kröfuna.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um málskostnað verður staðfest.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Áfrýjandi, Ísfélag Vestmannaeyja hf., greiði stefnda, S-kk-þgf G-kk-þgf, 16.460.873 krónur með 4,5% ársvöxtum af 1.280.948 krónum frá 8. mars 2001 til 5. apríl 2003 en af 16.460.873 krónum frá þeim degi til 3. nóvember 2004, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af sömu fjárhæð frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnum 1.274.380 krónum miðað við 20. október 2004 og 5.621.115 krónum miðað við 18. apríl 2005.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um málskostnað skal vera óraskað.

Áfrýjandi greiði stefnda 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.