409/2001

D var sakfelldur fyrir tvö rán og tvær ránstilraunir. Þóttu brot hans hættuleg og fólskuleg. Við ákvörðun refsingar var litið til 60. gr., 77. gr. og 71. gr. laga nr. 19/1940 og var D gert að sæta fangelsi í 3 ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 23. október 2001 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en einnig af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

Við munnlegan málflutning fyrir Hæstarétti lýsti verjandi ákærða því yfir að ákærði félli frá áfrýjun af sinni hálfu í samræmi við yfirlýsingu hans 2. janúar sl. og bréf verjandans til ríkissaksóknara sama dag. Ákærði krefst þess engu að síður að refsingin verði milduð.

Í hinum áfrýjaða dómi var ákærði sakfelldur fyrir tvö rán dagana 23. og 26. maí 2001 og tvær tilraunir til ráns fyrrgreindan dag og 27. sama mánaðar. Varða fyrrgreindu tvö brot hans við 252. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en þau síðargreindu tvö við sama ákvæði, sbr. 20. gr. laganna. Ákærði var dæmdur 28. nóvember 1996 í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir þjófnað úr bifreið. Hann var dæmdur á ný 2. febrúar 1998 í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 3 ár, fyrir að hafa brotist inn í verslun 9. júlí 1997 og stolið þaðan ýmsum verðmætum. Var refsing samkvæmt fyrri dóminum tekin upp og dæmd með. Enn var ákærði dæmdur 12. mars 1998 fyrir að hafa brotist inn í íbúðarhús í júlí 1997 og stolið þaðan verðmætum að fjárhæð tæplega 100.000 krónum auk útfyllts tékka. Með því broti rauf ákærði skilorð dómsins frá 28. nóvember 1996. Var refsing samkvæmt þeim dómi dæmd með, þrátt fyrir að það hefði áður verið gert með dóminum 2. febrúar 1998. Þar sem brotið var framið áður en ákærði hlaut síðastgreindan dóm var jafnframt höfð hliðsjón af ákvæðum 78. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum við ákvörðun refsingar hans, sem ákveðin var fangelsi í 3 mánuði. Loks var ákærði dæmdur 9. desember 1999 í eins mánaðar fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir skjalafals. Með brotum þeim, sem hér eru til umfjöllunar, hefur ákærði rofið skilorð þess dóms. Ber því nú að dæma hann í einu lagi fyrir framangreind rán og ránstilraunir og það brot, sem hann var sakfelldur fyrir með dóminum 9. desember 1999, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum. Við ákvörðun refsingar er einnig höfð hliðsjón af 77. gr. sömu laga.

Brot ákærða voru hættuleg og fólskuleg. Hann réðst á fórnarlömb sín, þar á meðal konu og roskinn karlmann, og ógnaði þeim, eins og nánar er lýst er í ákæru, með oddhvössum hlut, sög, brotinni flösku og sprautu. Var síðastgreind atlaga hans sérstaklega ófyrirleitin og hættuleg, þar sem nál sprautunnar var með blóði úr ákærða, sem smitaður er af lifrarbólguveiru C (Hepatiti C). Með brotum sínum hefur ákærði ennfremur ítrekað gerst sekur um auðgunarbrot, sbr. 71. gr. almennra hegningarlaga og 255. gr. sömu laga, en eins og fyrr segir var hann dæmdur 12. mars 1998 fyrir þjófnað í þriggja mánaða óskilorðsbundið fangelsi. Þegar allt framangreint er virt er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 ár. Með vísan til 76. gr. almennra hegningarlaga skal draga frá refsivist ákærða gæsluvarðhald hans frá 29. maí 2001.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað og upptöku skulu vera óröskuð. Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, D-kk-nf I-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 3 ár. Til frádráttar refsingunni komi gæsluvarðhald hans frá 29. maí 2001.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 50.000 krónur.