55/2008

Á slasaðist við fall á stétt fyrir utan Hótel Geysi í Haukadal þar sem hún var stödd í veislu. E og D voru nærstaddir þegar Á féll á jörðina. Samkvæmt framburði þeirra höfðu þeir brugðið á leik, sem fólst í því að þeir ráku bumbur sínar hvor í annan. Hvorugur tók eftir Á fyrr en þeir sáu hana liggjandi á stéttinni. Á hafði fyrst eftir að skaðabótamál þetta var höfðað frumkvæði að því að fram færi rannsókn á atvikum á slysstað. Engin vitni komu fram sem lýst hefðu getað slysinu. Samkvæmt þessu var ekki talið að bein sönnun lægi fyrir um að E og D hefðu valdið því að Á hefði fallið í jörðina umrætt sinn. Fallist var á með Á að gáleysislegt kynni að hafa verið af E og D að fara í leik þann sem lýst er innan um veislugesti hótelsins en þó var ekki talið að um stórkostlegt gáleysi hefði verið að ræða af þeirra hálfu. Kom því ekki til álita málsástæða Á um að sönnunarbyrði um atvik að slysinu hefði færst yfir til E og D af þeirri ástæðu. Samkvæmt þessu voru E og D sýknaður af kröfu Á um skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og S-kvk-nf I-kvk-nf héraðsdómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 31. janúar 2008. Hann krefst þess aðallega að stefndu verði dæmdir óskipt til að greiða sér 14.827.556 krónur með 4,5% ársvöxtum af 1.366.684 krónum frá 6. apríl 2003 til 29. nóvember 2004, en af 14.761.797 krónum frá þeim degi til 2. febrúar 2005, en með dráttarvöxtum af 14.827.556 krónum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Til vara krefst áfrýjandi þess að stefndu verði dæmdir óskipt til greiðslu 14.417.465 króna, með 4,5% ársvöxtum af 1.366.684 krónum frá 6. apríl 2003 til 29. nóvember 2004, en af 14.351.706 krónum frá þeim degi til 2. febrúar 2005, en með dráttarvöxtum af 14.417.465 krónum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast aðallega staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti. Til vara að kröfur áfrýjanda verði lækkaðar og að málskostnaður verði felldur niður.

Áfrýjandi slasaðist 5. apríl 2003 við fall er hún var stödd á árshátíð á Hótel Geysi í Haukadal. Atvikið átti sér stað utan dyra eftir borðhald. Svo virðist sem orðrómur hafi strax komið upp um að slys áfrýjanda hafi orðið með þeim hætti sem hún heldur fram. Henni mátti vera ljóst í lok janúar 2004, er henni bárust svör stefndu við tilkynningum hennar um að hún teldi þá bera skaðabótaábyrgð á tjóni sínu, að málsatvik væru ekki óumdeild. Þrátt fyrir það hafði hún, fyrst eftir að skaðabótamál hafði verið höfðað á hendur stefndu haustið 2006, frumkvæði að því að fram færi rannsókn á atvikum. Óumdeilt er að áfrýjandi varð fyrir verulegu tjóni. Meginreglur um sönnunarbyrði leiða til þess að það hvílir á henni að sanna orsök þess og sök tjónvalds. Þrátt fyrir framangreindan orðróm, hafa engin vitni komið fram sem lýst geta slysinu. Fallast má á að gáleysislegt kunni að hafa verið af stefndu að fara í leik þann sem lýst er, á litlu svæði innan um veislugesti. Sú hætta sem stafað gat af leiknum mátti þó vera öðrum viðstöddum ljós, án þess að sérstaklega væri varað við henni. Er ekki unnt að fallast á með áfrýjanda að um stórkostlegt gáleysi hafi verið að ræða af hálfu stefndu. Kemur því ekki til álita málsástæða áfrýjanda um að sönnunarbyrði um atvik að slysinu færist til stefndu af þeirri ástæðu. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um annað en málskostnað. Gjafsóknarákvæði héraðsdóms er staðfest.

Eins og atvikum og aðdraganda máls þessa er háttað, og þá sérstaklega að lögreglurannsókn sú sem hófst að frumkvæði lögmanns annars stefnda eða tryggingafélags hans, kann að hafa haft þau áhrif að heildstæð rannsókn á orsökum slyssins dróst, þykir rétt að hvor aðili beri sinn málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sbr. 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Ákvæði héraðsdóms um gjafsóknarkostnað áfrýjanda skal vera óraskað.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.