517/2006

H krafði S og L um greiðslu vegna kaupa þeirra á efni sem nota átti til smíðis einbýlishúss. Taldi H þau S og L skulda sér fyrir efni sem hann hafði þegar afhent þeim, auk þess sem honum bæri greiðsla gegn afhendingu á tilteknu efni sem hann ætti eftir að afhenda í samræmi við kaupsamning 7. janúar 2004. Ekki lágu frammi í málinu nein þau gögn er gerðu dóminum kleift að meta hversu mikið kynni að vera ógreitt fyrir það efni sem H taldi sig hafa afhent S og L. Taldist H því ekki hafa tekist að sanna  að hann ætti rétt á frekari greiðslu. Var ástæðan meðal annars sú að við útreikninga H var ekki gert ráð fyrir að samsettir gluggar hefðu verið meðal þess sem H bar að afhenda samkvæmt kaupsamningnum. Taldi Hæstiréttur H bera meginábyrgð á því að samningurinn var óskýr hvað þetta varðaði og var samningurinn því túlkaður þannig að samsettu gluggarnir hefðu átt að fylgja með. Voru S og L því sýknuð af kröfu H.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 2. október 2006. Hann krefst þess nú aðallega að gagnáfrýjendum verði óskipt gert að greiða sér 1.438.077 krónur auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 1.323.033 krónum frá 19. ágúst 2004 til 28. janúar 2005 en af 1.438.077 krónum frá þeim degi til greiðsludags, allt gegn afhendingu á efni sem hann eigi eftir að afhenda gagnáfrýjendum samkvæmt kaupsamningi 7. janúar 2004: „1. panelklæðningu 90 x 10 mm 220 ferm., 2. stoðum undir þak utanhúss 3 m 4 stk., 3. sperrum í þak ... 7 x 15 cm 27 metrar og 4. stoðum í þak inni 4 stk. 4 metrar hver.“ Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjendur áfrýjuðu fyrir sitt leyti 13. desember 2006. Þau krefjast þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur að öðru leyti en því að aðaláfrýjandi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar í héraði að fjárhæð 1.482.394 krónur. Þá krefjast þau málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í greinargerð fyrir Hæstarétti hefur aðaláfrýjandi leitast við að tilgreina innkaupsverð á því efni sem hann telur sig hafa afhent gagnáfrýjendum, áður en þeir lýstu yfir riftun kaupsamningsins að hluta 15. febrúar 2005, og reiknað út frá því hvað hann telur þá hafa átt að greiða fyrir það. Þessi greinargerð aðaláfrýjanda nægir ekki til að unnt sé að meta hversu mikið kunni að vera ógreitt fyrir afhent efni. Er það meðal annars vegna þess að við þessa útreikninga er ekki gert ráð fyrir að samsettir gluggar hafi verið meðal þess sem aðaláfrýjanda bar að afhenda gagnáfrýjendum samkvæmt kaupsamningi 7. janúar 2004, en svo sem fram kemur í héraðsdómi var samið um eitt heildarverð fyrir allt efni sem samningurinn tók til.

Aðaláfrýjandi samdi texta kaupsamningsins og naut við það sérfræðilegrar aðstoðar lögmanns síns, svo sem tekið er fram í samningnum. Bar hann því meginábyrgð á því að samningurinn varð óskýr um hvort samsettir gluggar hafi átt að fylgja með í kaupunum. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður fallist á niðurstöðu hans um að aðaláfrýjandi eigi ekki kröfu á hendur gagnáfrýjendum um frekari greiðslu á kaupverði samkvæmt samningnum en þeir hafa þegar innt af hendi.

Fallist er á með gagnáfrýjendum að kröfugerð aðaláfrýjanda fyrir héraðsdómi hafi gefið þeim tilefni til að láta dómkveðja mann til þess mats sem greinir í dóminum, enda var þeim rétt að hafa uppi varnir byggðar á rétti til skuldajafnaðar gegn kröfu aðaláfrýjanda með gagnkröfu um skaðabætur eða afslátt af kaupverði vegna vanefnda aðaláfrýjanda á samningi aðila. Fyrir liggur jafnframt að gagnáfrýjendur höfðu með bréfi 15. febrúar 2005 óskað eftir upplýsingum frá aðaláfrýjanda um sundurliðun á kaupverðinu og fleiri atriði og buðust til að ganga til samninga við hann um ágreininginn, meðal annars með því að hafa ekki uppi skaðabótakröfu vegna vanefnda hans. Þessu svaraði aðaláfrýjandi ekki en höfðaði þess í stað mál þetta til þingfestingar 15. mars 2005. Verður höfð hliðsjón af þessu við ákvörðun málskostnaðar gagnáfrýjendum til handa.

Samkvæmt framansögðu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur um sýknu gagnáfrýjenda af kröfu aðaláfrýjanda og aðaláfrýjandi dæmdur til greiðslu málskostnaðar, sem verður ákveðinn í einu lagi í héraði og fyrir Hæstarétti svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er staðfestur um sýknu gagnáfrýjenda, S-kk-ef Á-kk-ef Ó-kk-ef og L-kvk-ef Þ-kvk-ef, af kröfu aðaláfrýjanda, Harðviðar ehf.

Aðaláfrýjandi greiði gagnáfrýjendum samtals 1.200.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.