371/2006

Aðila greindi á um þóknun handa B og M vegna starfa þeirra sem matsmanna, sem Ó fékk þá dómkvadda til. Samkvæmt 2. mgr. 63. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála var talið að greiða ætti matsmanni hæfileg laun fyrir störf hans, en ekki áskilið endurgjald sem kynni að miðast við rekstur hans. Af þeim sökum var því hafnað að hæfileg þóknun handa B og M ætti að fela í sér annað en laun fyrir vinnu við matið. Af sömu ástæðu var ekki talið hægt að leggja til grundvallar endurgjald sem sérfræðingar áskilja sér, enda væri tekið tillit til rekstrarkostnaðar við ákvörðun þess. Talið var að hæfilegt tímagjald fyrir vinnu B og M væri 6.000 krónur og var þóknun þeirra ákveðin með tilliti til þess.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf B-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 29. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. júlí sl. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. júní 2006, þar sem leyst var úr ágreiningi um þóknun handa sóknaraðilum vegna starfa þeirra sem matsmanna, sem varnaraðili fékk þá dómkvadda til. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að þóknun B-kk-ef J-kk-ef verði ákveðin 799.106 krónur og M-kk-ef A-kk-ef 2.510.599 krónur, hvort tveggja að meðtöldum útlögðum kostnaði, aksturskostnaði og virðisaukaskatti. Þá krefjast sóknaraðilar málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Samkvæmt gögnum málsins leitaði varnaraðili 21. mars 2005 dómkvaðningar tveggja manna til að meta verðmæti jarðar sinnar, Horns í Hornafirði, verðmæti malarefnis úr jarðgöngum í landi hennar, sem matþoli, Vegagerðin, hafði þá látið hefja vinnu við, og verðrýrnun jarðarinnar vegna vegalagningar og jarðgangagerðar. Áður hafði matsnefnd eignarnámsbóta kveðið á um bætur handa varnaraðila vegna þeirra framkvæmda, sem hér um ræðir, en við niðurstöður hennar vildi hann ekki una að því leyti, sem matsgerðar var leitað. Á dómþingi Héraðsdóms Reykjavíkur 6. maí 2005 var sóknaraðilinn B-kk-nf dómkvaddur sem matsmaður ásamt öðrum, sem leitaði síðar lausnar frá starfinu, og var sóknaraðilinn M-kk-nf dómkvaddur í hans stað 24. sama mánaðar. Sóknaraðilar luku störfum með matsgerð, sem ekki var dagsett nánar en með orðunum „nóvember 2005“. Þeir gerðu reikninga vegna starfa sinna á hendur varnaraðila með þeim fjárhæðum, sem þeir krefjast í málinu samkvæmt framansögðu. Í reikningi sóknaraðilans B-kk-ef, sem dagsettur var 10. apríl 2006, var tilgreint að unnin hafi verið 71 klukkustund við matið og voru áskildar 8.900 krónur fyrir hverja, eða 631.900 krónur. Útlagður kostnaður var talinn nema 12.390 krónum, en virðisaukaskattur 154.816 krónum. Í reikningi sóknaraðilans M-kk-ef, sem dagsettur var 1. janúar 2006, kom fram að hann hafi unnið 175,5 klukkustundir við matið og væri verð fyrir hverja þeirra 10.900 krónur. Þóknun fyrir vinnu nam þannig 1.912.950 krónum, en þar við bættust 52.275 krónur fyrir akstur og 51.320 krónur vegna útlagðs kostnaðar. Við samtölu þessara fjárhæða, 2.016.545 krónur, lagði sóknaraðilinn virðisaukaskatt að fjárhæð 494.054 krónur. Varnaraðili vildi ekki una við þessa reikninga og leitaði 11. apríl 2006 úrskurðar héraðsdómara um þóknun handa sóknaraðilum við matsstörfin, sbr. 2. mgr. 63. gr. og 1. mgr. 66. gr. laga nr. 91/1991. Með hinum kærða úrskurði var leyst úr ágreiningi aðilanna um þetta efni.

Við meðferð málsins hefur varnaraðili lýst því yfir að ekki sé deilt um þann fjölda klukkustunda, sem sóknaraðilar hafi varið til starfa sinna. Í hinum kærða úrskurði er greint frá þeim rökum, sem sóknaraðilar hafa fært fyrir fjárhæð umkrafinnar þóknunar fyrir vinnu við matsgerðina. Verður að fallast á með héraðsdómara að sú fjárhæð sé að mun of há. Með vísan til þess, sem greinir í hinum kærða úrskurði, er hæfilegt tímagjald fyrir vinnu hvors sóknaraðila 6.000 krónur. Samkvæmt því verður þóknun handa sóknaraðilanum B-kk-þgf 426.000 krónur, auk virðisaukaskatts af þeirri fjárhæð, 104.370 krónur, og útlagðs kostnaðar, 12.390 krónur, eða alls 542.760 krónur. Á sama hátt verður þóknun sóknaraðilans M-kk-ef 1.053.000 krónur, auk greiðslu fyrir akstur, 52.275 krónur, virðisaukaskatts af þeim fjárhæðum, 270.792 krónur, og útlagðs kostnaðar, 51.320 krónur, eða samtals 1.427.387 krónur.

Rétt er að aðilarnir beri hver sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Þóknun handa sóknaraðilum, B-kk-þgf J-kk-þgf og M-kk-þgf A-kk-þgf, fyrir störf við matsgerð, sem varnaraðili, Ó-kk-nf A-kk-nf, fékk þá dómkvadda til að gera, er ákveðin þannig að þóknun B-kk-ef nemur alls 542.760 krónum, en M-kk-ef 1.427.387 krónum.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður fellur niður.