213/2001

S kærði úrskurð héraðsdóms, þar sem leyst var úr ágreiningi málsaðila um frumvarp til úthlutunar úr dánarbúum tveggja einstaklinga. Í kæru S var engin krafa gerð um breytingu á hinum kærða úrskurði og þótti með öllu óljóst að hverju hann stefndi með málatilbúnaði sínum. Voru því slíkir brestir á kærunni að málinu var vísað sjálfkrafa frá Hæstarétti.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. maí 2001, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. júní sl. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 18. maí 2001, þar sem leyst var úr ágreiningi málsaðila um frumvarp til úthlutunar úr dánarbúi Ó-kvk-ef G-kvk-ef og S-kk-ef B-kk-ef. Kæruheimild er í 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl.

Varnaraðilinn J-kk-nf M-kk-nf hefur ekki látið málið til sín taka.

Varnaraðilinn G-kk-nf I-kk-nf krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Hann krefst einnig kærumálskostnaðar.

Fyrrnefnd kæra sóknaraðila er svohljóðandi:

„Við undirritaðir S-kk-nf S-kk-nf kennitala 081120-3159 til heimilis að Gránufélagsgötu 48 600 Akureyri og B-kk-nf S-kk-nf kennitala 070250-6839 til heimilis að Mið-Samtúni 601 Akureyri viljum hér með kæra úrskurð í máli nr. Q-00001/2000 sem tekið var fyrir hjá Héraðsdómi Norðurlands eystra. Ástæða kærunnar er eftirfarandi.

Nr. 1. Dómur nær aðeins til eins atriðis í umræddu máli í stað fimm atriða.

Nr. 2. Ekki er tekið tillit til kröfu sóknaraðila um að dánarbúin yrðu tekin öll til skifta með skuldum, eignum og gjörðum eða látið standa eins og erfingjar voru sáttir um.

Nr. 3. Varnaraðili sótti um upptöku dánarbúanna og tilgreindi fleiri en eina ástæðu til þess. Ásakaði varnaraðili sóknaraðila um fjárdrátt. Bústjóri tók tillit til greinargerða varnaraðila en ekki sóknaraðila, og jafnframt tók bústjóri upp aðeins eitt atriði út úr dánarbúunum, þó svo að sóknaraðili hafi hafnað gjörðum bústjóra og óskað eftir upptöku á fleiri liðum í máli dánarbúanna.

Nr. 4. Sóknaraðili áskilur sér rétt til að leggja fram ný gögn, máli sínu til stuðnings.“

Af gögnum málsins verður ekkert ráðið um ástæðu þess að B-kk-nf S-kk-nf standi að kæru þessari ásamt sóknaraðila.

Samkvæmt 2. mgr. 133. gr. laga nr. 20/1991 gilda um kæru í máli, sem rekið hefur verið fyrir héraðsdómi á grundvelli XVI. og XVII. kafla laganna, sömu reglur og um kæru í almennu einkamáli, þar á meðal um kæruna sjálfa. Gilda því um efni kæru í máli sem þessu ákvæði 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Samkvæmt því ber að greina í kærunni þá dómsathöfn, sem er kærð, kröfu um breytingu á dómsathöfninni og ástæður, sem kæran er reist á. Í fyrrgreindri kæru sóknaraðila er getið hins kærða úrskurðar. Þar er á hinn bóginn engin krafa gerð um breytingu á honum. Verður að ætla að efni kærunnar lúti að öðru leyti að þeim ástæðum, sem sóknaraðili reisir hana á. Eins og þær eru fram settar er með öllu óljóst að hverju sé stefnt með málatilbúnaði sóknaraðila. Eru því slíkir brestir á kærunni að málinu verður sjálfkrafa vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðilanum G-kk-þgf I-kk-þgf kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði, en á milli sóknaraðila og varnaraðilans J-kk-ef M-kk-ef fellur kærumálskostnaður niður.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili, S-kk-nf S-kk-nf, greiði varnaraðila, G-kk-þgf I-kk-þgf, 40.000 krónur í kærumálskostnað. Að öðru leyti fellur kærumálskostnaður niður.