448/2004

Í málinu krafði H þau A og J sameiginlega um greiðslu kaupverðs fimm hunda. Í héraðsdómi, sem staðfestur var með vísan til forsendna hans, var talið að H hefði ekki tekist sönnun þess að A og J hefðu staðið sameiginlega að kaupum hundanna og því teldist A hafa keypt einn hundanna en J fjóra. Ósannaðar þóttu fullyrðingar A um að hún hefði þegar greitt fyrir þann hund sem hún keypti. Töldust A og J bæði hafa glatað rétti til að bera fyrir sig galla á hundunum þar sem þau höfðu ekki tilkynnt H án ástæðulauss dráttar um þá eins og áskilið er í 1. mgr. 32. gr. laga um lausafjárkaup nr. 50/2000. Fundið var að því að skýrslutökur við aðalmeðferð málsins í héraði hefðu farið úr böndum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 15. nóvember 2004 að fengnu áfrýjunarleyfi. Hún krefst aðallega sýknu af kröfu gagnáfrýjanda en til vara að krafan verði lækkuð. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði málinu fyrir sitt leyti 26. janúar 2005. Hann krefst þess aðallega að aðaláfrýjandi og gagnstefndi verði dæmd in solidum til að greiða sér 729.988 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. mars 2003 til greiðsludags og 150.000 krónur í málskostnað fyrir héraðsdómi. Til vara krefst hann staðfestingar héraðsdóms. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Gagnstefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eins og nánar greinir í héraðsdómi krefur gagnáfrýjandi aðaláfrýjanda og gagnstefnda um söluandvirði fimm hunda sem hann kveður þau hafa fest kaup á sameiginlega. Héraðsdómur féllst á kröfur gagnáfrýjanda með þeim hætti að aðaláfrýjanda bæri að greiða fyrir einn hundanna, 129.988 krónur auk dráttarvaxta, en gagnstefnda fyrir fjóra, 599.990 krónur auk dráttarvaxta, og dæmdi þau hvort um sig til greiðslu málskostnaðar. Þau áfrýjuðu dóminum bæði. Gagnáfrýjandi krafðist þess þá að þeim yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar og féllst Hæstiréttur á kröfuna gagnvart gagnstefnda J-kk-þgf V-kk-þgf með ákvörðun 16. febrúar 2005. Í kjölfarið féll hann frá áfrýjuninni fyrir sitt leyti og unir héraðsdómi. Stendur þá eftir gagnvart honum krafa gagnáfrýjanda um greiðslu in solidum með aðaláfrýjanda á þeim 129.988 krónum sem hún var dæmd til að greiða í héraðsdómi.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Aðaláfrýjandi verður dæmd til að greiða gagnáfrýjanda upp í málskostnað þá fjárhæð sem í dómsorði greinir. Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur að öðru leyti niður.

Af endurritum skýrslna, sem teknar voru af aðaláfrýjanda og gagnstefnda við aðalmeðferð málsins, verður ráðið að skýrslutaka hafi farið úr böndum. Þar er að finna samtöl og deilur lögmanns gagnáfrýjanda við skýrslugjafa, sem þar eiga ekki heima, auk þess sem hluti beinna spurninga hans og svara þeirra lúta að atriðum, sem ekki verður séð að hafi þýðingu fyrir sönnunarfærslu í málinu. Bar héraðsdómara að gæta að þessu samkvæmt 2. mgr. 49. gr., sbr. 2. mgr. 56. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Er þetta aðfinnsluvert.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Aðaláfrýjandi, A-kvk-nf J-kvk-nf S-x-x, greiði gagnáfrýjanda, Hundaræktinni Dalsmynni ehf., 100.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.