420/2014

Húsfélag F krafði M og MG um greiðslu skuldar vegna framkvæmda á húsinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 19. júní 2014. Þau krefjast sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I

Eins og nánar greinir í hinum áfrýjaða dómi skiptist fjöleignarhúsið Freyjugata 45, Reykjavík í þrjá matshluta samkvæmt eignaskiptayfirlýsingu, gerðri 30. ágúst 2008 og undirritaðri 5. september sama ár. Tveir þessara matshluta eru í eigu áfrýjenda, annars vegar hluti 0001, íbúð í kjallara með hlutfallstölu 14,92% og hins vegar 0101, íbúð á fyrstu hæð með hlutfallstölu 37,58%, eða samtals 52,5%. Loks er matshluti 0201, íbúð á annarri hæð ásamt risi með hlutfallstölu 47,5%, í eigu Á-kvk-ef B-kvk-ef og Þ-kk-ef P-kk-ef R-kk-ef. Óumdeilt er að á árinu 2007 komu eigendur hússins sér saman um að reistar yrðu svalir á báðum hæðum þess og pallur við jarðhæð. Var gert ráð fyrir þeim framkvæmdum í áðurnefndri eignaskiptayfirlýsingu, sem lögð var fram til kynningar á fyrsta fundi stefnda 14. ágúst 2008. Áfrýjendur munu hafa flust til Kína síðar á því ári og kveðast þau hafa verið búsett þar allt fram í febrúar 2011.

Með bréfi sendu í tölvupósti á netföng áfrýjenda 20. júlí 2010 boðaði Þ-kk-nf P-kk-nf R-kk-nf fyrir hönd stefnda til húsfundar 29. sama mánaðar með dagskrá þar sem taka ætti meðal annars fyrir: „Verkáætlun vegna áður samþykktra framkvæmda. Nánar tiltekið að ljúka byggingu svala.“ Ekki var mætt af hálfu áfrýjenda til fundarins. Samkvæmt fundargerð var lagt fram og samþykkt tilboð frá nafngreindu fyrirtæki í verkið gegn greiðslu 3.935.350 króna. Þá var bókað að eigendur annarrar hæðar hefðu staðið straum af tilheyrandi kostnaði með millifærslu fjár til stefnda, samtals að fjárhæð 367.642 krónur. Samkvæmt gögnum málsins var annars vegar um að ræða reikning verkfræðistofu 15. apríl 2010, að fjárhæð 200.800 krónur, sem greiddur var 21. sama mánaðar og hins vegar reikning arkitektastofu 14. ágúst 2009, að fjárhæð 166.842 krónur, sem greiddur var 20. sama mánaðar.

Í framhaldi af fundinum leituðu Á-kvk-nf B-kvk-nf og Þ-kk-nf P-kk-nf R-kk-nf til Húseigendafélagsins og ritaði starfsmaður þess áfrýjendum bréf 21. desember 2010 þar sem tilkynnt var um að húsfundur hefði verið haldinn 29. júlí það ár og bindandi ákvarðanir teknar um fyrirhugaðar framkvæmdir. Kæmu ekki fram „lögmætar athugasemdir“ til Þ-kk-ef og Á-kvk-ef innan 10 daga yrði ráðist í verkið. Í bréfinu sagði að það væri sent í ábyrgðarpósti að Freyjugötu 45 og með tölvupósti á netföng beggja áfrýjenda.

Af gögnum málsins og því sem fram kom við flutning þess fyrir Hæstarétti hófust eiginlegar framkvæmdir við húsið í lok janúar eða byrjun febrúar 2011, en áfrýjendur komu til landsins í febrúar það ár. Verkið var stöðvað í apríl 2011 eftir að Á-kvk-þgf og Þ-kk-þgf barst athugasemd um framkvæmdirnar frá föður annars áfrýjanda.

Ekki er tölulegur ágreiningur í málinu en auk þeirra reikninga að fjárhæð 367.642 krónur, sem lagðir voru fram á fundinum 29. júlí 2010, greiddi stefndi 23. febrúar og 11. apríl 2011 tvo áfangareikninga til þess verktaka sem annaðist framkvæmdirnar, annars vegar reikning 16. febrúar að fjárhæð 1.500.000 krónur og hins vegar 8. apríl að fjárhæð 1.116.432 krónur. Af hálfu Á-kvk-ef og Þ-kk-ef höfðu áður verið millifærðar samsvarandi fjárhæðir á bankareikning stefnda.

II

Áfrýjendur neita að hafa fengið boð um húsfund stefnda 29. júlí 2010. Þar sem ekki er að finna í gögnum málsins sönnun þess að boðun á þann fund hafi borist þeim með tryggilegum hætti, sbr. 2. mgr. 60. gr. laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús, voru þau samkvæmt 1. mgr. 40. gr. laganna ekki bundin af þeim ákvörðunum um sameiginleg málefni sem þar voru teknar.

Í stefnu til héraðsdóms er því haldið fram að hafi boðun húsfundarins ekki verið fullnægjandi hafi áfrýjendum samt sem áður verið tilkynnt um samþykkt fundarins og þar með um hinar fyrirhuguðu framkvæmdir með bréfi Húseigendafélagsins 21. desember 2010. Ekki hafa verið lögð fram viðhlítandi gögn til sönnunar fullyrðingu um að bréf þetta hafi verið sent áfrýjendum með ábyrgðarpósti og gegn andmælum þeirra verður ekki talið sannað að svo hafi verið.

Í 2. mgr. 40. gr. laga nr. 26/1994 segir að hafi verið tekin ákvörðun um sameiginlega framkvæmd geti húseigandi krafist þess að hún verði stöðvuð og neitað að greiða hlutdeild í kostnaði vegna hennar þar til lögleg ákvörðun hefur verið tekin. Skuli eigandi hafa uppi slík andmæli án ástæðulauss dráttar og strax og tilefni sé til. Ekki er ljóst af málatilbúnaði stefnda í héraði hvort hann styðji kröfu sína á hendur áfrýjendum við tómlæti af þeirra hálfu í skilningi þessarar málsgreinar. Þá skortir jafnframt á að gerð sé grein fyrir því í héraðsdómsstefnu á hvaða lagagrundvelli stefndi hafi verið bær til að höfða mál þetta, hvernig staðið hafi verið að ákvörðun um málshöfðun og hver eða hverjir fari með fyrirsvar hans í málinu.

Samkvæmt framansögðu er málið svo vanreifað af hálfu stefnda, sbr. meðal annars b. og e. liði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, að ekki verður hjá því komist að vísa því frá héraðsdómi án kröfu. Eins og atvikum er háttað verður málskostnaður felldur niður á báðum dómstigum.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá héraðsdómi.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.