arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
746/2016

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum daginn eftir. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 3. nóvember 2016 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 11. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Svo sem greinir í hinum kærða úrskurði er til rannsóknar hjá lögreglu almannahættubrot og eignaspjöll sem fólust í því að brotin var rúða og sprengju kastað inn í atvinnuhúsnæði að [...] í [...] aðfaranótt þriðjudagsins 1. nóvember 2016. Jafnframt eru til rannsóknar ætlaðar hótanir í garð þeirra sem eru með atvinnustarfsemi í því húsnæði. Eru brotin talin varða við 1. mgr. 165. gr., 233. gr. og 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í gögnum málsins kemur fram að lögregla hafi kannað öryggismyndavélar nærri brotavettvangi. Þar megi sjá tvo menn koma á mótorhjóli að húsnæðinu, brjóta rúðu, kasta inn sprengju og aka á brott. Aftur á móti segir ekkert um að þekkja megi þá einstaklinga sem þar áttu hlut að máli. Þá verður heldur ekki talið að lögregla hafi leitt í ljós rökstuddan grun um að varnaraðili hafi framið brotin með því að vísa til upplýsinga frá vitnum sem ekki vilja láta nafna sinna getið. Loks kemur ekki fram í gögnum málsins að við húsleit hafi eitthvað fundist sem bendi til að varnaraðili hafi framið brotin. Samkvæmt þessu er ekki fullnægt því frumskilyrði gæsluvarðhalds, sem greinir í upphafsorðum 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, að rökstuddur grunur beinist að varnaraðila að hafa framið brot. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
747/2015

M var sakfelld fyrir fjárdrátt í opinberu starfi með því að hafa á nánar tilgreindu tímabili, sem verkstjóri í matsal Landspítalans í Fossvogi, dregið sér samtals 841.572 krónur sem voru afrakstur sölu matvara í matsalnum og greiddar höfðu verið með peningum sem henni bar að skila í öryggishólf hjá öryggisvörðum spítalans. Var brot hennar talið varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 138. gr. laganna. Var refsing M ákveðin fangelsi í fjóra mánuði en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var henni gert að greiða Landspítalanum skaðabætur sem svöruðu til fyrrgreindrar fjárhæðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 14. október 2015 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að refsing ákærðu verði þyngd.

Ákærða krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað, til vara að hún verði sýknuð af kröfu ákæruvaldsins, en að því frágengnu að refsing hennar verði milduð. Þá krefst hún þess aðallega að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði lækkuð.

Brotaþoli, Landspítalinn, hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti og verður því litið svo á að hann krefjist þess að ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu sína verði staðfest, sbr. 1. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærða hefur krafist ómerkingar hins áfrýjaða dóms og reisir þá kröfu sína á því að mat héraðsdóms á sönnunargildi munnlegs framburðar fyrir dómi sé rangt. Í niðurstöðu dómsins var tekin afstaða til munnlegs framburðar vitna fyrir dómi og er ekkert fram komið í málinu um að niðurstaða héraðsdóms um að mat á sönnunargildi þess framburðar sé rangt svo einhverju skipti um úrslit málsins, sbr. 3. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008. Samkvæmt þessu er ómerkingarkröfu ákærðu hafnað.

Ákærða, sem var verkstjóri í matsölu Landspítalans í Fossvogi, sá um að fara með þá peninga sem inn komu vegna matsölunnar í þar til gerð peningaumslög og skila þeim í kassa til öryggisvarða. Gat hún samkvæmt því haft áhrif á ráðstöfun opinberra hagsmuna, sbr. niðurlag 141. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Ákærðu verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærða, M-kvk-nf W-x-x, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 531.838 krónur, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, U-kk-ef S-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 496.000 krónur.
747/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru, sem móttekin var í héraðsdómi 4. nóvember 2016 og barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 2. nóvember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 30. nóvember 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að honum verði gert að sæta vistun á viðeigandi stofnun meðan á gæsluvarðhaldi stendur.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Ekki eru efni til þess, sbr. 100. gr. laga nr. 88/2008, að fallast á varakröfu varnaraðila þess efnis að honum verði gert að sæta vistun á viðeigandi stofnun meðan á gæsluvarðhaldi stendur enda ber í varðhaldinu að veita honum fullnægjandi heilbrigðisþjónustu. Að þessu gættu verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
748/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. nóvember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 1. desember 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
749/2016

Staðfest var ákvörðun sóknaraðila um að X skyldi sæta nálgunarbanni á grundvelli laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 31. október 2016, þar sem staðfest var ákvörðun sóknaraðila 25. október sama ár um að varnaraðili sætti nánar tilgreindu nálgunarbanni. Kæruheimild er í 3. mgr. 15. gr. laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að nálgunarbanninu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði segir, greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 3. mgr. 38. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 14. gr. laga nr. 85/2011.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
751/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi og einangrun á meðan á því stæði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 3. nóvember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 14. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að ákvæði hins kærða úrskurðar um einangrunarvist hans verði fellt úr gildi. Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
752/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi og einangrun á meðan á því stæði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum samdægurs. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. nóvember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 11. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og varnaraðila ekki gert að sæta einangrun.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
754/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi og einangrun á meðan á því stæði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum samdægurs. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 7. nóvember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 14. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að vægara úrræði verði beitt. Að því frágengnu krefst hann þess að sér verði ekki gert að sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
755/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem sóknaraðila var heimiluð rannsókn á rafrænu efnisinnihaldi nánar tilgreinds snjallsíma.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum samdægurs. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 7. nóvember 2016, þar sem sóknaraðila var heimiluð rannsókn á rafrænu efnisinnihaldi nánar tilgreinds snjallsíma sem haldlagður var við handtöku varnaraðila 6. nóvember 2016. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Sóknaraðili hefur haft til rannsóknar mál er varðar ætlaða aðild varnaraðila að innflutningi á töluverðu magni hættulegra fíkniefna. Með því að þannig er uppfyllt skilyrði 1. mgr. 70. gr. laga nr. 88/2008 um að til rannsóknar sé brot sem varðað getur fangelsisrefsingu verður með lögjöfnun frá því ákvæði fallist á kröfu sóknaraðila og hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
756/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 8. nóvember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 6. desember 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
757/2015

Máli L ehf. gegn L hf. var vísað frá Hæstarétti þar sem L ehf. afhenti ekki skilríki fyrir málskostnaðartryggingu innan þess frests sem félagið hafði til þess að setja hana.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 6. nóvember 2015. Hann krefst þess að viðurkennt verði að tilteknir samningar milli sín og stefnda sem bera heitið „fjármögnunarleigusamningar“ séu að efni til samningar um lán í íslenskum krónum og að ákvæði þeirra um tengingu greiðslna við gengi erlendra gjaldmiðla séu ólögmæt og í andstöðu við 13., sbr. 14. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Samkvæmt gögnum, sem lögð hafa verið fyrir Hæstarétt, var gerð árangurslaus löggeymsla hjá áfrýjanda 6. september 2015. Auk þess lagði stefndi fram endurrit úr þingbók Héraðsdóms Reykjavíkur, sem bar með sér að krafa um gjaldþrotaskipti á búi áfrýjanda hafi verið tekin til úrskurðar 16. desember sama ár. Af því tilefni krafðist stefndi þess að áfrýjanda yrði gert með vísan til b. liðar 1. mgr. 133. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar fyrir Hæstarétti. Áfrýjandi dró ekki í efa að framangreindar upplýsingar gæfu rétta mynd af fjárhag hans. Var því fallist á kröfu stefnda og áfrýjanda veittur tveggja vikna frestur til að afhenda skilríki fyrir tryggingunni, sem var ákveðin 1.000.000 krónur. Sú trygging hefur ekki verið sett og ber því samkvæmt 3. mgr. 133. gr., sbr. 166. gr., sömu laga að vísa málinu sjálfkrafa frá Hæstarétti.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Áfrýjandi, Leiguvélar ehf., greiði stefnda, Lýsingu hf., 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
757/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem ákvörðun innanríkisráðuneytisins um framsal X til Póllands var staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. nóvember 2016 þar sem staðfest var ákvörðun innanríkisráðuneytisins 1. september sama ár um að framselja varnaraðila til Póllands. Kæruheimild er í 24. gr. laga nr. 13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að kærumálskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar. Jafnframt gerir sóknaraðili þá kröfu að þóknun réttargæslumanns varnaraðila í héraði verði lækkuð.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 2. mgr. 16. gr. laga nr. 13/1984 greiðist kærumálskostnaður úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila, H-kvk-ef A-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 248.000 krónur.
758/2015

B hsf. efndi til lokaðs útboðs þar sem fimm fyrirtækjum auk H ehf. var gefinn kostur á að bjóða í tiltekið verk. Þrjú þeirra tóku þátt í útboðinu og var H ehf. lægstbjóðandi í verkið, en tilboð hans var 4,7% umfram kostnaðaráætlun. B hsf. ákvað að hafna öllum tilboðum þar sem að þau hefðu öll verið yfir kostnaðaráætlun hans, auk þess sem það hefði ollið vonbrigðum að fleiri fyrirtæki hefðu ekki sent inn tilboð í verkið. Vísaði hann í því sambandi til skilmála útboðs- og verklýsingarinnar en þar sagði að verkkaupi myndi annað hvort taka lægsta tilboði sem uppfyllti kröfur útboðsgagna eða hafna öllum tilboðum. Í málinu krafðist H ehf. þess að viðurkenndur yrði réttur hans til skaðabóta vegna missis hagnaðar sökum ákvörðunar B hsf. Með hliðsjón af ákvæðum laga nr. 65/1993 um framkvæmd útboða, skilmálum útboðsins og dómi Hæstaréttar í máli nr. 182/2005 var talið að réttur verkkaupa til að hafna öllum tilboðum væri háður því skilyrði að málefnalegar og rökstuddar ástæður lægju að baki slíkri ákvörðun. Við mat á því kæmi til skoðunar að um lokað útboð hefði verið að ræða, en í því fælist að verkkaupi teldi fyrirfram alla tilboðsgjafa almennt hæfa til verksins nema annað kæmi í ljós. Þá væru tilboðsgjafar bundnir við tilboð sín, auk þess sem ekki yrði með sanngirni ætlast til þess að þeir liti á það sem forsenda fyrir samningi um verkið að tilboð þeirra væri undir kostnaðaráætlun verkkaupa. Þá væri hvergi vikið að þessum atriðum í útboðsgögnum, þar sem þó væri að finna sérstakan kafla með forsendum og fyrirvörum. Loks væri mismunurinn á fjárhæð tilboðs H ehf. og kostnaðaráætlun B hsf. ekki það mikill að almennar reglur fjármunaréttarins um brostnar forsendur ættu við. Var því fallist á kröfu H ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 6. nóvember 2015. Hann krefst þess að hann verði sýknaður af kröfu stefnda. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Fyrir uppkvaðningu hins áfrýjaða dóms var gætt ákvæða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Áfrýjandi greiði stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Búseti hsf., greiði stefnda, Hálsafelli ehf., 800.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
759/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. nóvember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 9. desember 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
763/2016

L krafðist þess að sér yrði heimilað að fá með innsetningargerð aðgang að skjölum þrotabús G í vörslum S og afhent eftirrit af þeim. Fyrir lá að L hafði höfðað mál á hendur G til viðurkenningar á slitum fyrningar á kröfu sem lýst var við skipti á búi hennar. Í stefnu þess máls skoraði L á G að afhenda að hluta til sömu gögn og krafist var afhendingar á í máli þessu. Óumdeilt var að L freistaði þess í máli þessu að afla gagnanna til framlagningar og sönnunarfærslu í máli sínu á hendur G. Var talið að L bæri að fara eftir þeim gagnaöflunarleiðum sem lög nr. 91/1991 um meðferð einkamála gerðu ráð fyrir og væri það í höndum þess dómara sem færi með mál L á hendur G að taka afstöðu til þess hvort umrædd gögn kynnu að hafa þýðingu við úrlausn þess máls og hvernig með ætti að fara yrðu þau ekki lögð fram. Var kröfu L því hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. nóvember 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. nóvember 2016, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði með beinni aðfarargerð gert að veita sér „aðgang að skjölum þrotabús G-kvk-ef P-kvk-ef, þ.m.t. rafrænum, til skoðunar og afhenda gerðarbeiðanda eftirrit af þeim á kostnað gerðarbeiðanda: kröfulýsingum, fundargerðum, bréfum til héraðsdóms og samskiptum skiptastjóra og þrotamanns.“ Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem segir í dómsorði.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hafnað er kröfu sóknaraðila, Lánasjóðs íslenskra námsmanna, um að sér verði heimilað að fá með innsetningargerð aðgang að skjölum þrotabús G-kvk-ef P-kvk-ef í vörslum varnaraðila, S-kk-ef H-kk-ef, og afhent eftirrit af þeim.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað er staðfest.

Sóknaraðili greiði varnaraðila 350.000 krónur í kærumálskostnað.