555/2006

R krafðist þess að ákvæði í úrskurði kærunefndar útboðsmála 19. apríl 2005, þess efnis að R bæri að greiða GT kostnað af kæru þess síðarnefnda til nefndarinnar, yrði fellt úr gildi. GT beindi kæru til kærunefndar útboðsmála 14. október 2004 vegna útboðs sem fram hafði farið á vegum R og GT hafði verið þátttakandi í. Nefndin hafnaði öllum kröfum GT en féllst þó á að R bæri að greiða honum kostnað hans við að hafa kæruna uppi, þar sem ákveðnir annmarkar hefðu verið á framkvæmd útboðsins. Samkvæmt 3. mgr. 81. gr. laga nr. 94/2001 um opinber innkaup getur kærunefnd útboðsmála ákveðið að sá sem kæra til hennar beinist gegn greiði kæranda kostnað af því að hafa hana uppi. Í lögskýringargögnum varðandi þetta ákvæði kemur fram að slík ákvörðun eigi að jafnaði aðeins að koma til greina ef kærði tapar máli fyrir nefndinni í öllum verulegum atriðum. Þrátt fyrir að kærunefndin hefði talið ákveðna annmarka vera á útboðinu voru kröfur GT fyrir nefndinni í engu teknar til greina. Taldi Hæstiréttur fyrrnefnda ákvörðun nefndarinnar um að leggja kostnað á R því vera í ósamræmi við 3. mgr. 81. gr. laga nr. 94/2001. Var því fallist á kröfu R.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf H-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 24. október 2006. Hann krefst þess aðallega að fellt verði úr gildi ákvæði í úrskurði kærunefndar útboðsmála 19. apríl 2005 í máli nr. 40/2004 um að honum beri að greiða stefnda 485.000 krónur vegna kostnaðar af því að hafa uppi kæru á hendur áfrýjanda fyrir nefndinni, en til vara að sú fjárhæð verði lækkuð. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Samkvæmt gögnum málsins efndi Innkaupastofnun Reykjavíkurborgar fyrir hönd Gatnamálastofu til útboðs í ágúst 2004 á hálkuvörn og snjóhreinsun gatna í borginni frá 15. nóvember 2004 til 15. apríl 2008. Í útboðs- og verklýsingu var ráðgert að þriggja manna dómnefnd færi yfir tilboð og gæfi þeim einkunn, sem myndi að þremur tíundu hlutum ráðast af fjárhæð tilboðs, en að öðru leyti af gæðum þess, þar sem einkum yrði litið til atriða varðandi stjórnendur bjóðanda, tækjakost og aðgengi. Tvö tilboð bárust í verkið, annars vegar frá Malbikunarstöðinni Höfða hf. og hins vegar frá stefnda, og voru þau opnuð 21. september 2004. Tilboð þess fyrrnefnda fékk heildareinkunnina 9,43 hjá dómnefnd, en tilboð stefnda 5,26. Á fundi innkauparáðs áfrýjanda 20. október 2004 var samþykkt tillaga gatnamálastjóra frá 12. sama mánaðar um að gengið yrði til samninga um verkið við Malbikunarstöðina Höfða hf. Áður en til þessa kom beindi stefndi kæru 14. október 2004 til kærunefndar útboðsmála, sem starfar samkvæmt ákvæðum XIII. kafla laga nr. 94/2001 um opinber innkaup, og krafðist þess að stöðvuð yrði gerð fyrirhugaðs samnings áfrýjanda við Malbikunarstöðina Höfða hf., fyrrgreint útboð yrði fellt niður og áfrýjanda gert að bjóða verkið út á ný, kærunefndin léti uppi álit um skaðabótaskyldu áfrýjanda gagnvart stefnda og áfrýjanda yrði gert að greiða stefnda kostnað af því að hafa kæruna uppi. Kærunefndin hafnaði fyrstnefndri kröfu stefnda með ákvörðun 24. október 2004, en tók afstöðu til annarra atriða í kærunni með úrskurði 19. apríl 2005. Í honum komst nefndin að þeirri niðurstöðu að nánar tiltekin tengsl, sem þóttu hafa verið fyrir hendi milli áfrýjanda og Malbikunarstöðvarinnar Höfða hf., hafi verið fallin til að veita þeim bjóðanda forskot í útboðinu eða valda hættu á því, en með þessu hafi verið brotið gegn meginreglu um jafnræði bjóðenda, sem fram komi í 1. gr. og 11. gr. laga nr. 94/2001. Kröfu stefnda um að útboðið yrði fellt niður og lagt fyrir áfrýjanda að bjóða verkið út á ný var þó hafnað með vísan til 1. mgr. 83. gr. sömu laga, þar sem bindandi samningur væri þegar kominn á um verkið milli áfrýjanda og Malbikunarstöðvarinnar Höfða hf. Þá var hafnað kröfu stefnda um að nefndin léti uppi álit um skaðabótaskyldu áfrýjanda, þar sem stefnda hafi ekki tekist að sýna fram á að hann hafi átt raunhæfan kost á að verða valinn til verksins, sbr. 1. mgr. 84. gr. laganna. Varðandi kröfu stefnda samkvæmt 3. mgr. 81. gr. laga nr. 94/2001 um að fá bættan úr hendi áfrýjanda kostnað af því að hafa kæruna uppi vísaði nefndin til þess að áfrýjandi hafi að mati hennar brotið gegn meginreglu um jafnræði bjóðenda, auk þess að hafa vanrækt að bjóða verkið út á Evrópska efnahagssvæðinu, sem nefndin taldi honum hafa borið að gera. Af þessum sökum var honum gert að greiða stefnda 485.000 krónur vegna kostnaðarins, sem hér um ræðir. Svo sem áður greinir leitast áfrýjandi við að fá þessu ákvæði í úrskurði nefndarinnar hnekkt með málsókn þessari.

Samkvæmt fyrrnefndri 3. mgr. 81. gr. laga nr. 94/2001 getur kærunefnd útboðsmála ákveðið að sá, sem kæra til hennar beinist gegn, greiði kæranda kostnað af því að hafa hana uppi. Í lögskýringargögnum varðandi ákvæði þetta kemur fram að slík ákvörðun eigi að jafnaði aðeins að koma til greina ef kærði tapar máli fyrir nefndinni í öllum verulegum atriðum. Þótt kærunefnd útboðsmála hafi komist að þeirri niðurstöðu að fyrrgreindir annmarkar hafi verið á framkvæmd útboðsins, sem mál þetta varðar, voru kröfur stefnda fyrir henni, sem miðuðu að því að fá útboðinu hnekkt eða skaðabótaskyldu áfrýjanda slegið föstu, í engu teknar til greina. Ákvörðun nefndarinnar um að leggja á áfrýjanda kostnað stefnda af því að halda fram kæru til hennar var þannig í ósamræmi við þá skýringu 3. mgr. 81. gr. laga nr. 94/2001, sem löggjafinn lagði til grundvallar að beita ætti. Að því virtu verður að fella þessa ákvörðun úr gildi.

Rétt er að aðilarnir beri hvor sinn kostnað af máli þessu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Fellt er úr gildi ákvæði í úrskurði kærunefndar útboðsmála 19. apríl 2005 í máli nr. 40/2004 um að áfrýjanda, Reykjavíkurborg, beri að greiða stefnda, GT verktökum ehf., 485.000 krónur vegna kostnaðar hans af því að hafa uppi kæru á hendur áfrýjanda fyrir nefndinni.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.