656/2010

H ehf., K og M kærðu úrskurð héraðsdóms þar sem staðfest var ákvörðun sýslumannsins í Reykjavík að vísa frá þinglýsingu afsali þar sem H ehf. afsalaði til M og K nánar tilgreindum eignarhluta í fasteigninni Aðalstræti 9. Talið var að kæra H ehf., M og K uppfyllti ekki skilyrði c. liðar 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þar sem segir að í kæru skuli m.a. greina ástæður þær sem hún er reist á. Ekki var talið að úr þeim annmarka yrði bætt þótt málsástæðum hefði verið gerð skil í greinargerð fyrir Hæstarétti. Var ekki talið hjá því komist að vísa málinu frá Hæstarétti að því er varðar kæru H ehf., K og M. A hafði fyrir sitt leyti kært úrskurð héraðsdóms til endurskoðunar á niðurstöðu um málskostnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 18. nóvember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. nóvember 2010, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að hrundið yrði ákvörðun sýslumannsins í Reykjavík 27. júlí sama ár um að vísa frá þinglýsingu nánar tilgreindu skjali og að lagt yrði fyrir hann að þinglýsa því. Kæruheimild er í 5. mgr. 3. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978. Sóknaraðilar krefjast þess að „staðfest verði að Sýslumanninum í Reykjavík sé skylt að þinglýsa skjali nr. 411-U-003604/2010.“ Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili kærði úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti 23. nóvember 2010. Hann krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti að því er varðar kæru sóknaraðila, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur um annað en málskostnað. Í báðum tilvikum krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Í kæru sóknaraðila var því lýst yfir að kærður væri úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. nóvember 2010 í máli þessu og tiltekið heiti þess og ályktunarorð úrskurðarins. Að öðru leyti var meginmál þessa skjals svohljóðandi: „Dómkröfur: Fyrir Hæstarétti Íslands setja kærendur fram þá dómkröfu að hinum kærða úrskurði verði hrundið og að staðfest verði að Sýslumanninum í Reykjavík sé skylt að þinglýsa umræddu skjali nr. 411-U-003604/2010. Krafist er málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar fyrir Hæstarétti Íslands. Kæruheimild er skv. 4. mgr. 3. gr. þinglýsingarlaga nr. 39/1978 og 143. gr. laga nr. 91/1991. Kærendur munu senda greinargerð til Hæstaréttar, þar sem dómkröfur verða útlistaðar nánar, þegar gögn hafa borist dómnum.“ Samkvæmt c. lið 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sem gildir um meðferð þessa máls, sbr. 5. mgr. 3. gr. þinglýsingalaga, skal í kæru meðal annars greina ástæður, sem hún er reist á. Þessa gættu sóknaraðilar í engu, en úr þeim annmarka var ekki bætt þótt málsástæðum þeirra hafi verið gerð skil í greinargerð hér fyrir dómi. Verður því ekki komist hjá að vísa málinu frá Hæstarétti að því er varðar málskot sóknaraðila.

Varnaraðili hefur sem fyrr segir kært úrskurð héraðsdóms til endurskoðunar á niðurstöðu hans um málskostnað. Með vísan til 1. mgr. og 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður sóknaraðilum gert að greiða varnaraðila málskostnað í héraði ásamt kærumálskostnaði, sem ákveðinn er í einu lagi eins og nánar greinir í dómsorði, en að öðru leyti stendur hinn kærði úrskurður óraskaður.

Dómsorð:

Málinu er vísað frá Hæstarétti að því er varðar kæru sóknaraðila, Herra Garðars ehf., K-kk-ef S-kk-ef og M-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef.

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um annað en málskostnað.

Sóknaraðilar greiði í sameiningu varnaraðila, Aðaleign ehf., samtals 300.000 krónur í málskostnað í héraði og kærumálskostnað.