425/2001

Gegn mótmælum S var fallist á beiðni D og Þ um að tilteknir menn yrðu leiddir fyrir dóm sem vitni við aðalmeðferð máls, enda var það ekki ætlun D og Þ að inna þá eftir áliti á atriðum sem dómkvaddur matsmaður hafði metið, heldur að leita eftir svörum þeirra um það hvað þeir sáu og hvernig þeir upplifðu málsatvik af eigin raun.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. nóvember 2001, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 30. október 2001, þar sem varnaraðilum var heimilað að leiða þrjá nafngreinda menn fyrir dóm sem vitni til skýrslugjafar við aðalmeðferð í máli, sem varnaraðilar hafa höfðað gegn sóknaraðila. Kæruheimild er í b. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að synjað verði um heimild til framangreindrar skýrslugjafar og að varnaraðilum verði gert að greiða kærumálskostnað.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar, svo og að þeim verði dæmdur málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður.

Úrskurður héraðsdóms hefur ekki sætt kæru af hálfu varnaraðila. Kemur því ekki til álita að þeim verði dæmdur málskostnaður í héraði eins og þau krefjast.

Í málinu krefjast varnaraðilar skaðabóta eða afsláttar úr hendi sóknaraðila vegna kaupa hinna fyrrnefndu á fasteigninni nr. 17 við Stekkjarhvamm í Hafnarfirði 16. desember 1997. Telja þau eignina hafa verið haldna leyndum göllum vegna raka, sem komið hafi í ljós í mörgum veggjum hússins, gólfi og þaki. Ekki hafi orðið uppvíst um alla þessa galla strax eftir að þeim var afhent húsið, heldur hafi það gerst í nokkrum áföngum þegar klæðning var tekin frá, þakið opnað og gólf rifið upp. Sé nú lokið við að lagfæra gallana að miklu leyti. Þeir menn, sem til standi að leiða fyrir dóm og nefndir séu í úrskurði héraðsdóms, geti allir borið um ástand einstakra húshluta, eins eða fleiri, eftir að þeir höfðu verið opnaðir í tengslum við viðgerð á þeim. Einn þeirra hafi jafnframt aðstoðað varnaraðila við leit að göllum, sem megn fúkkalykt í húsinu hafi eindregið bent til að væru til staðar. Þessu er ekki andmælt af hálfu sóknaraðila, en samkvæmt úrskurði héraðsdóms sýnist á því byggt af hans hálfu að mennirnir séu ekki vitni þar eð þeir „hafi ekki séð rakann myndast í húsinu“. Í kæru til Hæstaréttar er það skýrt svo að „þeir upplifðu ekki orsök meintra galla, heldur urðu vitni að afleiðingum þeirra“.

Af hálfu varnaraðila er fram komið að ekki sé ætlun þeirra að inna mennina þrjá fyrir dómi eftir áliti þeirra á orsökum gallanna eða spyrja um önnur atriði, sem dómkvaddur matsmaður hefur metið, heldur að leita eftir svörum þeirra um hvað þeir sáu sjálfir við skoðun og hvernig þeir upplifðu málsatvik af eigin raun. Er fallist á með varnaraðilum að mennirnir hafi stöðu vitna í málinu. Að því virtu og að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdómara verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðili skal greiða varnaraðilum kærumálskostnað, eins og nánar segir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, S-kvk-nf M. G-kvk-nf, greiði varnaraðilum, D-kk-þgf H-kk-þgf og Þ-kvk-þgf Þ-kvk-þgf, samtals 75.000 krónur í kærumálskostnað.