206/2017

G kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu hans um að mál, sem hann hafði höfðað gegn MG, S og M, var fellt niður og honum gert að greiða MG og S hvorri um sig 1.307.500 krónur í málskostnað, M, sem hann hafði stefnt til vara, 744.930 krónur og F og FG, réttargæslustefndu, óskipt 1.045.010 krónur. Í dómi Hæstaréttar var vísað til þess að lögmaður MG og S hefði unnið að málinu samtals í um 50 stundir eftir að stefna var birt þeim, en áður hefði lögmaðurinn veitt þeim aðstoð við rekstur stjórnsýslumála vegna ágreinings aðilanna. Þar sem sú vinna hefði að hluta nýst við rekstur dómsmálsins væri hæfilegt að G greiddi þeim 1.000.000 krónur hvorri um sig í málskostnað fyrir héraðsdómi. Með tilliti til aðildar M og F og FG að málinu og þar sem sami lögmaður hefði rekið málið fyrir þau væri rétt að G yrði gert að greiða þeim fyrrnefnda 500.000 krónur og hinum síðarnefndu 750.000 krónur í málskostnað í héraði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. mars 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 12. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 15. mars 2017 þar sem mál sóknaraðila á hendur varnaraðilum var fellt niður og honum gert að greiða varnaraðilunum M-kvk-þgf G. E-kvk-þgf og S-kvk-þgf G-kvk-þgf, hvorri um sig, 1.307.500 krónur í málskostnað, varnaraðilanum Mosgerði 7 húsfélagi 744.930 krónur í málskostnað og varnaraðilunum F-kvk-þgf T-kvk-þgf og F-kk-þgf G-kk-þgf óskipt 1.045.010 krónur í málskostnað. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að fyrrgreindur málskostnaður í héraði „verði felldur niður eða verulega lækkaður.“

Varnaraðilarnir M-kvk-nf, S-kvk-nf, Mosgerði 7 húsfélag, F-kvk-nf og F-kk-nf krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilinn Þ-kk-nf R-kk-nf hefur ekki látið málið til sín taka.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði höfðaði sóknaraðili mál á hendur varnaraðilum þar sem hann krafðist meðal annars greiðslu á tilteknum fjárhæðum úr hendi varnaraðilanna M-kvk-ef og S-kvk-ef vegna framkvæmda á fasteigninni Mosgerði 7 í Reykjavík, sem hann hafði ráðist í, en til vara greiðslu úr hendi varnaraðilans Mosgerði 7 húsfélags. Jafnframt stefndi hann varnaraðilunum F-kvk-þgf, F-kk-þgf og Þ-kk-þgf til réttargæslu. Málið var þingfest 7. apríl 2016. Allir varnaraðilarnir, að Þ-kk-þgf undanskildum, tóku til varna og skiluðu greinargerðum í málinu þar sem þau kröfðust meðal annars málskostnaðar sér til handa. Í þinghaldi 13. mars 2017 krafðist sóknaraðili þess að málið yrði fellt niður og í kjölfar þess var hinn kærði úrskurður kveðinn upp þar sem varnaraðilunum fimm var úrskurðaður málskostnaður á grundvelli framlagðra málskostnaðarreikninga af þeirra hálfu.

Samkvæmt 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 skal stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað ef mál er fellt niður af annarri ástæðu en þeirri að stefndi efni þá skyldu sem hann er krafinn um. Í samræmi við það ber sóknaraðila að greiða varnaraðilunum fimm málskostnað vegna rekstrar málsins í héraði eftir mati dómsins eða samkvæmt sundurliðuðum reikningi, sbr. 3. mgr. 129. gr. laganna. Í a. lið 1. mgr. þeirrar lagagreinar er kveðið á um að til málskostnaðar teljist kostnaður af flutningi máls og í g. lið annar kostnaður en sá sem talinn er upp í a. til f. liðum og stafar beinlínis af máli.

Á yfirliti, sem fylgdi málskostnaðarreikningi varnaraðilanna M-kvk-ef og S-kvk-ef, kemur fram að lögmaður þeirra hafi unnið að málinu samtals í um 50 stundir eftir að stefna var birt þeim, en áður hafi lögmaðurinn veitt þeim aðstoð við rekstur stjórnsýslumála vegna áðurgreindra framkvæmda sóknaraðila. Þar sem sú vinna hefur nýst að hluta við rekstur dómsmálsins er hæfilegt að honum verði gert að greiða þeim 1.000.000 krónur, hvorri um sig, í málskostnað fyrir héraðsdómi. Með tilliti til aðildar varnaraðilanna Mosgerði 7 húsfélags, F-kvk-ef og F-kk-ef að málinu og sökum þess að sami lögmaður rak málið fyrir þau er rétt að sóknaraðila verði gert að greiða þeim annars vegar 500.000 krónur og hins vegar 750.000 krónur í málskostnað í héraði. Greiðist sú fjárhæð síðastnefndu varnaraðilunum í einu lagi samkvæmt 1. mgr. 132. gr. laga nr. 91/1991.

Kærumálskostnaður fellur niður.

Dómsorð:

Sóknaraðili, G-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf M-kk-nf, greiði varnaraðilunum M-kvk-þgf G. E-kvk-þgf og S-kvk-þgf G-kvk-þgf, hvorri um sig, 1.000.000 krónur, varnaraðilanum Mosgerði 7 húsfélagi 500.000 krónur og varnaraðilunum F-kvk-þgf T-kvk-þgf og F-kk-þgf G-kk-þgf óskipt 750.000 krónur í málskostnað í héraði.

Kærumálskostnaður fellur niður.