arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
679/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á beiðni K um að dómkvaddir yrðu tveir menn til að svara í matsgerð nánar tilteknum spurningum sem vörðuðu atriði sem dómsmál hafði ekki verið höfðað um. Talið var að röksemdir að baki bæði aðalkröfu og varakröfu Þ fyrir dóminum vörðuðu efnisatriði í lögskiptum aðilanna og gætu engu breytt um hvort K yrði heimilað að afla matsgerðar á eigin kostnað og áhættu. Var hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. desember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. nóvember 2010, þar sem tekin var til greina beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanna. Um kæruheimild vísar sóknaraðili til c. liðar 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Hann krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði ómerktur og málinu vísað til meðferðar í héraðsdómi að nýju, en til vara að synjað verði um dómkvaðningu matsmanna. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði lýtur ágreiningur aðilanna að beiðni varnaraðila um að dómkvaddir verði tveir menn til að svara í matsgerð sjö nánar tilgreindum spurningum, sem varða atriði, sem dómsmál hefur ekki verið höfðað um. Héraðsdómur tók þá beiðni til greina og verður að líta svo á að kæruheimild sé fyrir hendi samkvæmt c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991, sbr. meðal annars dóm Hæstaréttar 23. mars 2009 í máli nr. 91/2009. Röksemdir að baki bæði aðalkröfu og varakröfu sóknaraðila hér fyrir dómi varða efnisatriði í lögskiptum aðilanna og geta engu breytt um hvort varnaraðila verði heimilað að afla á eigin kostnað og áhættu matsgerðar á þeim forsendum, sem hann hefur kosið að leggja til grundvallar í beiðni sinni, enda stendur ekki svo á, sem um ræðir í 3. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991. Að þessu gættu verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Sóknaraðila verður gert að greiða kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Þ-kk-nf H-kk-nf, greiði varnaraðila, Kópavogsbæ, 200.000 krónur í kærumálskostnað.
680/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. desember 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. desember 2011, þar sem varnaraðila var áfram gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 13. janúar 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í dómi Hæstaréttar 25. október 2011 í máli nr. 574/2011 var staðfestur úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. sama mánaðar um að varnaraðili skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi til 18. nóvember 2011. Var sú niðurstaða reist á því að sterkur grunur lægi fyrir um að varnaraðili hefði gerst sekur um brot, sem að lögum getur varðað allt að tíu ára fangelsi. Með dómi Hæstaréttar 23. nóvember 2011 í máli nr. 615/2011 var staðfestur úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. sama mánaðar um að varnaraðili skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi til 16. desember 2011 og var það niðurstaða réttarins að rannsókn málsins fram til þessa hefði ekki farið í bága við fyrirmæli um hraða málsmeðferð, sbr. 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008.

Rannsókn málsins er lokið. Var ákæra gefin út á hendur varnaraðila 7. desember 2011 og hún þingfest 16. sama mánaðar. Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum mun aðalmeðferð fyrirhuguð 18. janúar 2012. Í ljósi þessa þykir málið hafa verið rekið með fullnægjandi hraða þannig að skilyrði séu fyrir áframhaldandi gæsluvarðhaldi.

Að framangreindu virtu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
681/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. desember 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. desember 2011, þar sem varnaraðila var áfram gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 13. janúar 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að sér verði þess í stað gert að sæta banni við brottför af landinu. Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í dómi Hæstaréttar 25. október 2011 í máli nr. 575/2011 var staðfestur úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. sama mánaðar um að varnaraðili skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi til 18. nóvember 2011. Var sú niðurstaða reist á því að sterkur grunur lægi fyrir um að varnaraðili hefði gerst sekur um brot, sem að lögum getur varðað allt að tíu ára fangelsi. Með dómi Hæstaréttar 23. nóvember 2011 í máli nr. 616/2011 var staðfestur úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. sama mánaðar um að varnaraðili skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi til 16. desember 2011 og var það niðurstaða réttarins að rannsókn málsins fram til þessa hefði ekki farið í bága við fyrirmæli um hraða málsmeðferð, sbr. 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008.

Rannsókn málsins er lokið. Var ákæra gefin út á hendur varnaraðila 7. desember 2011 og hún þingfest 16. sama mánaðar. Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum mun aðalmeðferð fyrirhuguð 18. janúar 2012. Í ljósi þessa þykir málið hafa verið rekið með fullnægjandi hraða þannig að skilyrði séu fyrir áframhaldandi gæsluvarðhaldi.

Að framangreindu virtu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
683/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem kröfum I var hafnað og staðfest sú afstaða slitastjórnar G hf. að skipa kröfu I í röð almennra krafna við slit G hf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. desember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. nóvember 2010, þar sem kröfum sóknaraðila var hafnað og staðfest sú afstaða slitastjórnar varnaraðila að skipa kröfu sóknaraðila að fjárhæð 8.177.589 krónur í röð almennra krafna við slit varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og framangreind krafa sín ásamt dráttarvöxtum „frá 22. apríl 2009“ viðurkennd sem forgangskrafa samkvæmt 112. gr. laga nr. 21/1991 við slit varnaraðila. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar. Varnaraðili krefst þess að krafa sóknaraðila að fjárhæð 8.156.564 krónur verði viðurkennd sem almenn krafa samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 við slit varnaraðila. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Krafa sóknaraðila sem lýtur að dráttarvöxtum eftir 22. apríl 2009 var ekki höfð uppi í héraði og kemur þegar af þeirri ástæðu ekki til úrlausnar fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili hefur ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti og kemur krafa hans um lækkun á þeirri kröfu sóknaraðila í bú varnaraðila sem viðurkennd var með úrskurðinum því ekki til skoðunar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
684/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun þinglýsingarstjórans í B um að vísa frá þinglýsingu skiptayfirlýsingum dánarbús E um jörðina L og lóð 1 úr landi  jarðarinnar og jafnframt lagt fyrir þinglýsingarstjóra að þinglýsa yfirlýsingunum án athugasemda. Talið var að dánarbú E, sem var þinglýstur eigandi jarðarinnar og lóðarinnar, hefði haft heimild til að ráðstafa jörðinni og lóð 1 úr henni á þann veg sem greindi í skiptayfirlýsingum og ekki hefðu því verið efni til að vísa yfirlýsingunum frá þinglýsingu á grundvelli 2. mgr. 7. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978. Þá hafi ekki þurft að greina í skiptayfirlýsingum til yfirfærslu á þinglýstri eignarheimild mörk jarðarinnar eða lóðar úr henni auk þess sem enginn vafi var talinn leika á til hvaða eigna yfirlýsingarnar tóku. Var því ekki heldur talið að e. eða f. liðir 1. mgr. 6. gr. laganna hefðu hindrað þinglýsingu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 8. desember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vesturlands 23. nóvember 2010, þar sem felld var úr gildi ákvörðun sýslumannsins í Búðardal 15. september 2010 um að vísa frá þinglýsingu skiptayfirlýsingum varnaraðila, 30. ágúst sama ár, um annars vegar jörðina Lambeyrar og hins vegar lóð 1 úr jörðinni. Jafnframt var lagt fyrir sýslumann að þinglýsa yfirlýsingunum án athugasemda. Kæruheimild er í 5. mgr. 3. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978. Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að staðfest verði ákvörðun sýslumannsins í Búðardal frá 15. september 2010 um að vísa skiptayfirlýsingunum frá þinglýsingu. Sóknaraðilar krefjast þess einnig að varnaraðili verði dæmdur til að greiða málskostnað í héraði og kærumálskostnað.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og sóknaraðilar verði dæmdir til að greiða kærumálskostnað.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur og sóknaraðilar dæmdir til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, D-kk-nf E-kk-nf og Lambeyrabúið ehf., greiði varnaraðila, dánarbúi E-kk-ef V-kk-ef Ó-kk-ef, 200.000 krónur í kærumálskostnað.
686/2010

var úrskurður héraðsdóms þar sem P ehf. var, að kröfu S ehf., gert að setja málskostnaðartryggingu í máli sem P ehf. hafði höfðað á hendur S ehf. Til stuðnings kröfu sinni vísaði S ehf. til þess að tvö árangurslaus fjárnám hefðu verið gerð hjá P ehf. S ehf. lagði fram kröfu um málskostnaðartryggingu við upphaf aðalmeðferðar málsins í héraði. Í dómi Hæstaréttar var m.a. tekið fram að ákvæði 1. mgr. 133. gr. laga nr. 91/1991 hafi ekki verið talið girða fyrir að hafa megi uppi kröfu um málskostnaðartryggingu eftir þingfestingu máls ef sérstakt tilefni gefist þá fyrst til þess. Hæstiréttur taldi á hinn bóginn að S ehf. hefði ekki sýnt fram á að hann hefði fyrst átt þess kost að koma fram með kröfuna svo seint sem raun varð á og var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. desember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 24. nóvember 2010, þar sem sóknaraðila var gert að setja innan þriggja vikna frá uppkvaðningu úrskurðarins tryggingu í formi peningagreiðslu, bankabókar eða bankaábyrgðar að fjárhæð 600.000 krónur fyrir greiðslu málskostnaðar í máli sínu gegn varnaraðila. Kæruheimild er í o. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að fjárhæð málskostnaðartryggingar verði lækkuð. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili reisir kröfu sína á því að sóknaraðili sé ófær um greiðslu málskostnaðar, sbr. b. lið 1. mgr. 133. gr. laga nr. 91/1991. Vísar hann um það meðal annars til útprentunar úr svonefndri vanskilaskrá fyrirtækisins Creditinfo Lánstrausts hf. þar sem fram kemur að gerð hafi verið árangurslaus fjárnám hjá sóknaraðila 30. september og 5. október 2010 samkvæmt færslum á skrána 6. október 2010.

Samkvæmt 1. mgr. 133. gr. laga nr. 91/1991 er unnt að krefjast málskostnaðartryggingar við þingfestingu máls. Ákvæðið hefur þó ekki verið talið girða fyrir að hafa megi síðar uppi slíka kröfu ef sérstakt tilefni gefst þá fyrst til þess. Rekstri málsins er lýst í hinum kærða úrskurði, en það var þingfest 28. nóvember 2008 og hafði verið tekið fyrir 14 sinnum áður en fram kom krafa varnaraðila um málskostnaðartryggingu. Samkvæmt útskrift úr þeirri skrá, sem varnaraðili vísar til, fór einnig fram árangurslaust fjárnám hjá sóknaraðila 26. mars 2009 og voru upplýsingar um það færðar á skrána 6. janúar 2010. Eftir það var málið tekið fyrir fimm sinnum áður en krafa sóknaraðila var sett fram. Verður ekki talið að varnaraðili hafi sýnt fram á að hann hafi fyrst átt þess kost að koma með kröfuna svo seint sem raun varð á og verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.

Varnaraðili, Silfursteinn ehf., greiði sóknaraðila Pappa.is ehf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.
686/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. desember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. desember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 17. janúar 2012 klukkan 24. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að úrskurðurinn verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með dómi 18. febrúar 2011 var varnaraðili sakfelldur fyrir þjófnað, nytjastuld og fjársvik. Um var að ræða fjölda brota, sem framin voru á tímabilinu frá mars til nóvember 2010. Var refsing varnaraðila ákveðin fangelsi í 20 mánuði, en þar af var fullnustu 17 mánaða hennar frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Varnaraðili hlaut síðan dóm 20. desember 2011 en með honum var varnaraðili meðal annars sakfelldur fyrir fjölda þjófnaðarbrota sem framin voru á tímabilinu frá mars til loka október það ár. Var hinn skilorðsbundni hluti refsingarinnar samkvæmt fyrrgreindum dómi tekinn upp og varnaraðila í einu lagi gert að sæta tveggja ára fangelsi vegna beggja málanna. Við uppkvaðningu dómsins tók varnaraðili sér lögmæltan frest til að ákvörðunar um áfrýjun og í kjölfarið var honum gert að sæta gæsluvarðhaldi með hinum kærða úrskurði.

Varnaraðila var með úrskurði Héraðsdóms Suðurlands 30. október 2011 gert að sæta gæsluvarðhaldi til 25. nóvember sama ár á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 og var sá úrskurður staðfestur með dómi Hæstaréttar 3. nóvember 2011 í máli nr. 588/2011. Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 25. nóvember 2011 var varnaraðila á ný á sama grunni gert að sæta gæsluvarðhaldi allt þar til dómur gengi í máli hans en þó eigi lengur en til 22. desember 2011.

Samkvæmt framansögðu verður fallist á það með héraðsdómi að skilyrðum c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 sé fullnægt um að varnaraðili skuli sæta áfram gæsluvarðhaldi meðan áfrýjunarfrestur varir í máli hans, sbr. 3. mgr. 97. gr. sömu laga. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
691/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi áfram, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. desember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. desember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 19. janúar 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
692/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi áfram, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. desember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. desember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 19. janúar 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
694/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. desember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. desember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 5. janúar 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
695/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. desember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. desember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 5. janúar 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími og að einangrun verði aflétt.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
696/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. desember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. desember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 5. janúar 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími og að einangrun verði aflétt.

Sóknaraðili [krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
6/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. janúar 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. janúar 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 1. febrúar 2011 klukkan 15. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fallist verður á með sóknaraðila að sterkur grunur sé kominn fram um að varnaraðili hafi framið brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, sem varðað getur 10 ára fangelsi, með því að hafa í félagi við aðra, vopnaðir haglabyssu, ætlað að brjóta sér leið inn í íbúðarhús í því skyni að fremja þar líkamsárás. Jafnframt verður fallist á að ætlað brot varnaraðila sé þess eðlis að uppfyllt sé skilyrði 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um að gæsluvarðhald sé nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.