147/2009

F krafðist viðurkenningar á því að þeir félagsmenn hans, sem störfuðu á L og unnu með hreinræktir smitefna og/eða eiturefni, ættu rétt á eins launaflokks hækkunar samkvæmt gildandi stofnanasamningi aðila og fylgiskjala með honum. Í dómi Hæstaréttar kom fram að samkvæmt 1. mgr. 1. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála tækju þau lög til dómsmála, sem hvorki sættu sérstakri meðferð eftir ákvæðum annarra laga né ættu undir sérdómstóla lögum samkvæmt. Samkvæmt 3. tl. 1. mgr. 26. gr. laga nr. 94/1986 um kjarasamninga opinberra starfsmanna ætti ágreiningur um skilning á kjarasamningi eða gildi hans undir Félagsdóm. Málið varðaði skýringu á stofnanasamningi, sem samkvæmt 1. gr. hans væri hluti kjarasamningsins, sbr. 11. kafla kjarasamningsins, og umrædd fylgiskjöl í málinu væru hluti af stofnanasamningnum. Að þessu virtu þótti ágreiningsefnið heyra undir valdsvið Félagsdóms og var málinu því vísað frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 24. mars 2009. Hann krefst þess að viðurkennt verði með dómi að þeir félagsmenn áfrýjanda, sem starfa á veirudeild á Landspítala - háskólasjúkrahúsi, taka laun samkvæmt gildandi kjarasamningi félagsins við stefnda og vinna með hreinræktir smitefna og/eða eiturefni, þar með talið krabbameinsvaldandi og stökkbreytandi efni (hættuleg), eigi rétt til eins launaflokks hækkunar samkvæmt samkomulagi milli áfrýjanda og Landspítala - háskólasjúkrahúss 25. júlí 2001. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti en til vara að viðurkenningarkrafa áfrýjanda verið takmörkuð við tímamark eftir 22. febrúar 2004 og að málskostnaður falli niður.

Á grundvelli kjarasamning sem að stofni til er frá 2001 gerðu áfrýjandi og Landspítali - háskólasjúkrahús svonefndan stofnanasamning 25. júlí 2001. Honum fylgja tvö skjöl, nefnd fylgiskjöl 1 og 2, sem eru hluti hans. Ágreiningur aðila snýr að því hvort samningurinn beri með sér samkvæmt orðanna hljóðan, að endanlega hafi verið samið um launaflokka tiltekins hóps starfsmanna á veirudeild spítalans eða hvort, meðal annars með vísan til fylgiskjals 2 og minnisblaðs sem dagsett er sama dag og stofnanasamningurinn, að þessir starfsmenn eigi rétt til eins launaflokks til viðbótar því sem tilgreint er á fylgiskjali 1. Í stofnanasamningnum er vísað til beggja fylgiskjalanna um „þá starfshætti sem metnir hafa verið“, en á milli fylgiskjalanna er hins vegar visst ósamræmi. Deila aðilar um þýðingu þessa og um það hvort önnur ákvæði stofnanasamningsins merki að mati á starfsþáttum til launaröðunar hafi ekki verið að fullu lokið. Ágreiningsefnið var lagt fyrir samstarfsnefnd í samræmi við 5. gr. stofnanasamningsins og 11. kafla kjarasamningsins, en þar fékkst ekki niðurstaða. Málavöxtum og málsástæðum aðila er nánar lýst í hinum áfrýjaða dómi.

Samkvæmt 1. mgr. 1. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála taka þau lög til dómsmála, sem hvorki sæta sérstakri meðferð eftir ákvæðum annarra laga né eiga undir sérdómstóla lögum samkvæmt. Félagsdómur er annar tveggja sérdómstóla ríkisins, sbr. 3. gr. laga nr. 15/1998 um dómstóla. Samkvæmt 3. tölulið 1. mgr. 26. gr. laga nr. 94/1986 um kjarasamninga opinberra starfsmanna heyrir ágreiningur um skilning á kjarasamningi eða gildi hans undir valdsvið Félagsdóms. Deilumál þetta varðar skýringu á stofnanasamningi, sem samkvæmt 1. gr. hans er hluti kjarasamnings, sbr. og 11. kafla kjarasamningsins. Greind fylgiskjöl eru hluti stofnanasamningsins. Við úrlausn málsins er óhjákvæmilegt að skýra þessi skjöl og þýðingu annarra gagna sem tengjast gerðs stofnanasamningsins.

Áfrýjandi gerir viðurkenningarkröfu með vísan til framangreindra samninga. Eins og ágreiningsefnið er lagt fyrir dóminn þykir það samkvæmt framansögðu heyra undir valdsvið Félagsdóms, sbr. 3. tölulið 1. mgr. 26. gr. laga nr. 94/1986 og verður því að vísa máli þessu sjálfkrafa frá héraðsdómi.

Rétt þykir að hvor aðili beri sinn hluta málskostnaðar.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá héraðsdómi.

Málskostnaður fellur niður á báðum dómstigum.