223/2002

B og SH keyptu íbúð af SÓ. Eftir að íbúðin var afhent kváðust kaupendur hafa orðið varir við gólfhalla í íbúðinni. Töldu þau að um leyndan galla væri að ræða og höfðuðu mál til greiðslu afsláttar eða skaðabóta. Ósannað var að SÓ hafi skýrt kaupendum frá gólfsiginu við skoðun þeirra á eigninni. Þá taldist ekki heldur sannað að gólfsigið hafi haft áhrif á verðmat íbúðarinnar og þótti ljóst að um galla á hinni seldu eign var að ræða. Talið var að ekki yrðu gerðar meiri kröfur til kaupenda fasteigna en að þeir framkvæmdu venjulega skoðun á eigninni og að sú skoðun beindist einkum að þeim atriðum sem algengt væri eða líklegt að væri áfátt. Voru kaupendur ekki talin hafa vanrækt svo aðgæsluskyldu sína við skoðun á íbúðinni að þau gætu ekki borið gallann fyrir sig. Litið var svo á að SÓ, sem var kunnugt um gólfhallann, hafi borið að upplýsa kaupendur um hann. Ekki var talið að upplýsingaskyldu seljanda hafi verið fullnægt með því að starfsmaður viðkomandi fasteignasölu kom að síðbúnum upplýsingum um gólfhalla í símtali við SH. Þá var einnig talið að viðbrögð starfsmanna fasteignasölunnar við síðbúnum upplýsingum SÓ um gólfhallann hafi verið alls ófullnægjandi. Þeim hafi borið að framkvæma sjálfstæða skoðun á gólfum íbúðarinnar að fengnum þessum upplýsingum og gera kaupendum grein fyrir eðli og umfangi gallans. Voru SÓ, fasteignasalinn og fasteignasalan því talin bera óskipta fébótaábyrgð á tjóni kaupendanna vegna gallans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 10. maí 2002. Þau krefjast þess í greinargerð til Hæstaréttar að stefndu verði óskipt dæmd til að greiða sér 1.338.271 krónu með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 25/1987 frá 27. apríl 2000 til 1. júlí 2001 en samkvæmt lögum nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi S-kk-nf Ó-kk-nf krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndu E-kvk-nf V-kvk-nf og Húsvangur ehf. krefjast aðallega staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti en til vara að krafa áfrýjenda verði lækkuð, tildæmd fjárhæð beri ekki dráttarvexti fyrr en frá 8. desember 2000 og málkostnaður verði felldur niður.

Tryggingamiðstöðinni hf. er stefnt til réttargæslu.

I.

Stefndi S-kk-nf Ó-kk-nf keypti íbúð í kjallara hússins númer 27 við Safamýri í Reykjavík með afsali 28. júlí 1994, en húsið mun byggt á árunum 1961 til 1962. Um sumarið 1999 hugðist S-kk-nf selja íbúðina og leitaði til stefnda fasteignasölunnar Húsvangs ehf. til að annast þá sölu. Skoðaði K-kk-nf S-kk-nf íbúðina, en hann var þá sölumaður hjá fasteignasölunni. S-kk-nf dró íbúðina til baka úr sölu vegna þess að áform hans um húsakaup breyttust, en setti hana síðan aftur í sölu hjá sömu fasteignasölu tveim mánuðum síðar vegna fyrirhugaðra búferlaflutninga. Skoðaði A-kvk-nf Þ-kvk-nf þáverandi sölumaður fasteignasölunnar íbúðina í það skiptið. Meðal gagna málsins er söluyfirlit vegna íbúðarinnar frá Húsvangi ehf. Var söluverð þar tilgreint 10.200.000 krónur, en reitur á eyðublaðinu fyrir galla var óútfylltur. Er í nánari lýsingu á íbúðinni á söluyfirlitinu meðal annars tekið fram að um sé að ræða fallega fjögurra herbergja íbúð á jarðhæð í góðu þríbýlishúsi og er lýsingunni lokið með því að taka fram að hér sé „góð íbúð á frábærum stað stutt í skóla og þjónustu.“ Áfrýjendur fengu augastað á íbúðinni. Skoðuðu þau hana tvívegis og auk þess skoðaði kunningi þeirra G-kk-nf S-kk-nf, löggiltur fasteignasali, íbúðina að þeirra beiðni. Gerðu áfrýjendur kauptilboð í íbúðina 22. október 1999. Buðu þau 9.300.000 krónur í eignina. Stefndi S-kk-nf gerði áfrýjendum gagntilboð samdægurs. Var kaupverð eignarinnar samkvæmt því 9.500.000 krónur og skyldi 200.000 króna hækkun kaupverðs bætast við útborgunarfjárhæð við undirritun samnings en að öðru leyti var greiðslutilhögun í samræmi við tilboð áfrýjenda. Áfrýjendur samþykktu gagntilboðið 25. sama mánaðar. Kaupsamningur var gerður 24. nóvember sama árs. Eftir að stefndi S-kk-nf gerði gagntilboðið 22. október en áður en kaupsamningur var undirritaður 24. nóvember hringdi Ö-kk-nf H-kk-nf, sölumaður hjá stefnda Húsvangi ehf., í áfrýjandann S-kvk-þf og sagði henni frá gólfhalla í íbúðinni. Þetta segist Ö-kk-nf hafa gert eftir að seljandi lét hann vita af halla á gólfinu. Óumdeilt er að þetta símtal fór fram, en eins og síðar verður rakið er ágreiningur um nánara efni þess sem og hvort það átti sér stað fyrir eða eftir samþykki framangreinds gagntilboðs. Í kaupsamningi var kaupverð í samræmi við hið samþykkta gagntilboð, en nokkrar breytingar urðu á greiðslutilhögun. Skyldi íbúðin afhent og afsal gefið út 15. janúar 2000. Eftir að íbúðin var afhent segjast áfrýjendur hafa orðið þess áskynja að gólfplata í íbúðinni var verulega sigin. Lýstu þau yfir með bréfi til stefnda S-kk-ef 17. sama mánaðar að um leyndan galla væri að ræða. Því hafnaði S-kk-nf með bréfi 26. sama mánaðar enda væri halli á gólfplötunni augljós við venjulega skoðun. Áfrýjendur óskuðu 17. febrúar sama árs eftir því að dómkvaddur yrði skoðunar- og matsmaður, meðal annars til að lýsa göllunum og meta hvað kosta myndi að lagfæra þá. Var H-kk-nf S-kk-nf, húsasmíðameistari, dómkvaddur 3. mars 2000 og skilaði hann matsgerð sinni 25. apríl sama árs eins og nánar er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Stefndi S-kk-nf óskaði 13. apríl 2000 eftir dómkvaðningu matsmanns til að meta sig á gólfplötunni og láta í ljós álit á því hvort það teldist hafa verið sýnilegt eða finnanlegt við venjulega skoðun á eigninni. Var J-kk-nf G-kk-nf, löggiltur fasteignasali, dómkvaddur 28. apríl 2000 og skilaði hann matsgerð sinni 19. maí sama árs. Áfrýjendur höfðuðu mál þetta með stefnu 12. mars 2001. Fyrir liggur að áfrýjendur réðust í lagfæringar á gólfum íbúðarinnar. Meðal gagna málsins eru tvö tilboð frá G-kk-þgf E-kk-þgf S-kk-þgf í hluta þess verks samþykkt af áfrýjendum samtals að fjárhæð 1.215.240 krónur.

II.

Áfrýjendur reisa kröfur sínar um skaðabætur eða afslátt af kaupverði á hendur stefnda S-kk-þgf, seljanda íbúðarinnar, á því að hún hafi verið haldin stórfelldum göllum.

Í greinargerð fyrir héraðsdómi hélt stefndi S-kk-nf því fram að hann hafi greint áfrýjendum frá siginu við fyrri skoðun þeirra á eigninni. Í greinargerð til Hæstaréttar var þessi fullyrðing dregin til baka, en því haldið fram að samtímis áfrýjendum hafi aðrir verið að skoða íbúðina og stefndi S-kk-nf og eiginkona hans rætt við þá um hallann á gólfinu og talið að þessar umræður hafi ekki getað farið fram hjá áfrýjendum. Áfrýjendur andmæla því að stefndi S-kk-nf eða eiginkona hans hafi sagt þeim frá umræddu gólfsigi eða að áfrýjendur hafi orðið þess áskynja af viðræðum stefnda S-kk-ef eða eiginkonu hans við aðra. Er það ósannað og ber stefndi S-kk-nf hallann af því.

Þá halda stefndi S-kk-nf og eiginkona hans því fram að þau hafi rætt sérstaklega við sölumenn stefnda fasteignasölunnar Húsvangs ehf. um sigið á gólfinu í bæði skiptin sem eignin var sett á sölu, og hafi það haft áhrif til lækkunar á því verði sem sett var upp fyrir eignina. Að beiðni áfrýjenda fór fram skýrslutaka fyrir dómi eftir uppkvaðningu héraðsdóms og báru þá vitni K-kk-nf S-kk-nf, er skoðaði íbúðina í fyrra skiptið, og A-kvk-nf Þ-kvk-nf, sem skoðaði hana í hið síðara skiptið, en bæði höfðu þau þá látið af störfum á fasteignasölunni. Minntist hvorugt þeirra þess að hafa orðið gólfhallans vör við skoðun á íbúðinni né að seljendur hefðu látið hans getið. Er ósannað að það hafi verið gert. Þar sem engin gögn hafa verið lögð fram um að gólfsigið hafi haft áhrif á verðmat íbúðinnar telst það heldur ekki sannað.

Í fyrrgreindri matsgerð 25. apríl 2000 er sigi á gólfplötu íbúðarinnar lýst sem og kostnaði við úrbætur eins og nánar er rakið í hinum áfrýjaða dómi. Fer ekki milli mála að hér var um verulegan annmarka á íbúðinni að ræða. Þar sem ekki er sannað samkvæmt framansögðu að áfrýjendum, kaupendum íbúðarinnar, hafi verið kynntur þessi annmarki eða þau hafi annars haft beina vitneskju um hann er ljóst að um galla á hinni seldu eign var að ræða.

Stefndi S-kk-nf heldur því fram að áfrýjendur hafi vanrækt skoðunar- eða aðgæsluskyldu sína enda hafi gólfsigið verið augljóst og vel finnanlegt öllum þeim, sem skoðuðu íbúðina. Eigi þau því hvorki rétt á skaðabótum né afslætti. Í niðurstöðu fyrrgreinds mats J-kk-ef G-kk-ef segir að ekki fari milli mála við göngu um íbúðina og skoðun að gólfplatan sé sigin. Er það álit hans að hverjum þeim sem gengur um íbúðina ætti að vera það ljóst. Eigi það einkum við „ef verið er að skoða íbúðina sérstaklega.“ Matsmaðurinn kom fyrir héraðsdóm. Í famburði hans kemur fram að íbúðin hafi verið tóm þegar hann framkvæmdi skoðun sína en hann kvaðst „svona ímynda“ sér að sigið hefði átt að sjást undir öllum kringumstæðum. Þá kom fram að íbúðin hafði á árinu 1992 verið seld á fasteignasölu í eigu matsmannsins og þá hvorki verið getið um gólfsigið í kaupsamningi né afsali. Telja áfrýjendur að það rýri gildi matsgerðarinnar. Matsmaðurinn H-kk-nf S-kk-nf, sem einnig skoðaði íbúðina auða, var spurður að því fyrir héraðsdómi hvort hann teldi að sigið á gólfinu væri sýnilegt öllum sem skoðuðu íbúðina. Hann taldi það erfiða spurningu enda áttaði fólk sig misvel á slíkum hlutum. Hann sagði að vegna ráðstafana, sem höfðu verið gerðar í íbúðinni, hefði sigið verið augljóst þegar hann skoðaði hana en sagði að sér hafi fundist sigið mikið og að hann hefði áttað sig á því. G-kk-nf E-kk-nf S-kk-nf smiður gerði við gólfið fyrir áfrýjendur. Hann gaf skýrslu fyrir héraðsdómi eftir uppkvaðningu hins áfrýjaða dóms og var þá meðal annars spurður um hvort gólfhallinn hafi verið áberandi við fyrstu skoðun. Hann kvaðst strax hafa veitt honum athygli og taldi að hann myndi hafa áttað sig á minni halla en þessum. Það var álit sérfróðra meðdómenda í héraði, sem ekki skoðuðu vettvang, að 68 millimetra gólfhalli væri það mikill á svo stuttu hafi að hann ætti að vera vel greinanlegur þeim sem um slík gólf ganga.

Eins og að framan er rakið skoðuðu áfrýjendur íbúðina tvisvar sinnum áður en kaup voru ráðin. Þau kveðast ekki hafa veitt missmíð á gólfi íbúðarinnar athygli. Þá fengu þau kunningja sinn G-kk-þf S-kk-þf, löggiltan fasteignasala, til að skoða íbúðina. Hann bar fyrir héraðsdómi að hann hafi skoðað íbúðina að kvöldlagi og að skoðunin hafi verið lausleg. Hann hafi veitt athygli einhverri mishæð á gólfinu, sem hann taldi bera þess vott að íbúðin væri óvönduð, en af framburði hans má ráða að hann hafi ekki gert sér grein fyrir eðli eða umfangi gallans. Hann kvaðst hafa sagt áfrýjandanum B-kk-þgf að sér fyndist íbúðin óvönduð, en ekki rætt sérstaklega við hann um mishæðina á gólfinu. Hann kvað sér hafa brugðið þegar hann skoðaði íbúðina síðar í björtu eftir að áfrýjendur tóku við henni og hún hafði verið rýmd því þá hafi hæðarmunurinn blasað við. Eins og að framan er rakið skoðuðu tveir þáverandi sölumenn stefnda fasteignasölunnar Húsvangs ehf. íbúðina hvort í sínu lagi þegar hún var sett í sölu. Virðast þau bæði hafa haft stutta starfsreynslu að baki, en K-kk-nf kvaðst hafa starfað hjá Húsvangi ehf. í sex mánuði en A-kvk-nf rúmlega tvo mánuði. Hvorugt þeirra kvaðst hafa orðið vart við gólfhalla á íbúðinni.

Af því sem að framan er rakið er ljóst að gólfhallinn var augljós fagmönnum á sviði fasteigna og húsbygginga, sem skoðuðu íbúðina eftir að hún hafði verið rýmd og gólflistar losaðir frá einhverjum veggjum. Af framanröktu er einnig ljóst að gólfhallinn fór fram hjá tveimur sölumönnum stefnda Húsvangs ehf. sem og G-kk-þgf S-kk-þgf, sem skoðuðu íbúðina við svipaðar aðstæður og áfrýjendur, meðan stefndi S-kk-nf bjó í henni. Ekki verða gerðar meiri kröfur til kaupenda fasteigna en að þeir framkvæmi venjulega skoðun á eigninni og að sú skoðun beinist einkum að þeim atriðum sem algengt er eða líklegt að sé áfátt. Fyrir liggur að áfrýjendur voru að kaupa sér íbúð í fyrsta sinn á frjálsum markaði og voru því reynslulaus í fasteignaviðskiptum. Þá verður ekki talið að verulegt sig í gólfplötum fasteigna sé algengt og er það ekki meðal þeirra atriða, sem gera verður kröfu til að kaupendur fasteigna kanni sérstaklega. Þegar þetta allt er virt verður ekki talið að áfrýjendur hafi vanrækt svo aðgæsluskyldu sína við skoðun á íbúðinni að það valdi því að þau geti ekki borið gallann á gólfinu fyrir sig.

Ekki er ágreiningur um að stefnda S-kk-þgf var kunnugt um hallann á gólfi íbúðarinnar. Einnig er ljóst að gallinn var það stórfelldur að ætla mátti að hann skipti máli fyrir mat áfrýjenda á eigninni. Honum bar því að upplýsa áfrýjendur um gallann. Eins og að framan er rakið hringdi Ö-kk-nf H-kk-nf sölumaður hjá stefnda Húsvangi ehf. í áfrýjandann S-kvk-þf og sagði henni frá halla á gólfi íbúðarinnar. Fyrir héraðsdómi bar hann að seljendur íbúðarinnar hafi hringt í sig og látið sig vita af því að halli væri á gólfinu en ekki hversu mikill hann væri eða hvers eðlis. Hafi það verið eftir að áfrýjendur gerðu tilboð í eignina. Hann hafi látið áfrýjendur vita af þessu og minnti að það hefði hann gert samdægurs. Aðspurður um hvenær hann hafi sagt áfrýjendum frá þessu kvað hann sig minna að það hafi verið gert áður en áfrýjendur samþykktu gagntilboðið en þorði þó „ekki alveg að svara fyrir það“ enda þótt hann hafi verið að reyna að rifja þetta upp. Hann kvaðst einungis hafa sagt áfrýjendum frá þessum halla en hvorki lagt neitt mat á hvort hann væri mikill eða lítill né ráðlagt þeim hvernig við skyldi bregðast. Áfrýjandinn S-kvk-nf skýrði svo frá fyrir héraðsdómi að Ö-kk-nf hefði hringt í sig og sagt sér frá því að gólfhalli væri í einu herbergi íbúðarinnar en jafnframt sagt að hallinn væri óverulegur og talað um að einhver gólfhalli væri í annarri hverri íbúð. Hún hafi því talið að um væri að ræða óverulega missmíð sem litlu máli skipti. Er því haldið fram af hálfu áfrýjenda að þetta símtal hafi átt sér stað eftir að áfrýjendur samþykktu gagntilboðið. Stefndi S-kk-nf ber sönnunarbyrði fyrir því að hann hafi fullnægt upplýsingaskyldu sinni. Gegn andmælum áfrýjanda er ósannað að símtalið hafi verið annars efnis en S-kvk-nf greinir frá sem og að það hafi átt sér stað áður en bindandi samningur komst á um kaupin með samþykki áfrýjenda á gagntilboði stefnda S-kk-ef. Verður því ekki talið að upplýsingaskyldu seljanda hafi verið fullnægt með því að sölumaðurinn kom upplýsingum hans um gólfhalla á framfæri með framangreindum hætti. Ber stefndi S-kk-nf því skaðabótaábyrgð gagnvart áfrýjendum vegna gólfhallans í íbúðinni.

III.

Áfrýjendur reisa skaðabótakröfu sína á hendur stefndu E-kvk-þgf V-kvk-þgf, löggiltum fasteignasala, og Húsvangi ehf. á að þau hafi orðið fyrir tjóni vegna gáleysis stefndu E-kvk-ef eða annarra starfsmann fasteignasölunnar sem hún beri ábyrgð á.

Samkvæmt 12. gr. laga nr. 54/1997 um fasteigna-, fyrirtækja- og skipasölu skal fasteignasali sem fengið hefur eign til sölumeðferðar, gera rækilegt yfirlit yfir þau atriði sem máli geta skipt við sölu eignarinnar. Skal þess vandlega gætt að fram komi öll grundvallaratriði varðandi ástand eignarinnar sem skipt geta kaupanda máli. Í 2. gr. reglugerðar nr. 93/1998, sem sett var með heimild í framangreindum lögum, er fjallað nánar um söluyfirlit. Samkvæmt 3. tölulið greinarinnar skulu meðal annars vera í söluyfirliti upplýsingar um ástand eignar þar á meðal um galla sem seljanda og/eða fasteignasala er kunnugt um. Eins og að framan er rakið voru engar upplýsingar um galla á söluyfirliti Húsvangs ehf. vegna kjallaraíbúðarinnar að Safamýri 27. Fasteignasala ber skylda til að framkvæma sjálfstæða skoðun á fasteign, sem hann fær til sölumeðferðar, og tilgreina á söluyfirliti þá galla sem hann sá eða átti að sjá við þá skoðun. Samkvæmt framansögðu skoðuðu sölumenn Húsvangs ehf. íbúðina tvívegis án þess að verða gallans vör. Verður að telja að viðbrögð starfsmanna fasteignasölunnar við síðbúnum upplýsingum seljanda eignarinnar um gólfhallann hafi verið alls ófullnægjandi. Bar þeim að framkvæma sjálfstæða skoðun á gólfum íbúðarinnar að fengnum þessum upplýsingum og gera kaupendum grein fyrir eðli og umfangi gallans enda ber fasteignasala samkvæmt 10. gr. laga nr. 54/1997 að liðsinna bæði kaupanda og seljanda og gæta réttmætra hagsmuna þeirra. Þetta gerðu þeir ekki og verður ekki annað séð af gögnum málsins en að gengið hafi verið frá kaupsamningi á fasteignasölunni undir stjórn stefndu E-kvk-ef án þess að á gólfhallann hafi verið minnst. Verður að telja að stefndu E-kvk-nf V-kvk-nf og Húsvangur ehf. beri fébótaábyrgð á tjóni áfrýjenda vegna þessa gáleysis starfsmanna fasteignasölunnar.

IV.

Dómkröfur áfrýjanda eru þannig sundurliðar að 1.038.271 króna er viðgerðarkostnaður samkvæmt framangreindri matsgerð H-kk-ef S-kk-ef, en 300.000 króna er krafist vegna afnotamissis íbúðarinnar og óþæginda. Niðurstöðu matsgerðar um viðgerðarkostnað hefur ekki verið hnekkt og verður hún því lögð til grundvallar. Áfrýjendur hafa hins vegar ekki stutt kröfu sína vegna afnotamissis og óþæginda fullnægjandi rökum og verður ekki á hana fallist.

Stefndu krefjast lækkunar bótafjárhæðar á þeim grundvelli að botnplata hússins að Safamýri 27 teljist til sameignar þess og tjón eigenda kjallaraíbúðarinnar hafi því einungis numið þeim hluta viðgerðarkostnaðar sem svari hlutdeild íbúðainnar í sameigninni eða tæpum 24%. Ekki verður á það fallist. Áfrýjendur keyptu íbúðina af stefnda S-kk-þgf og er hann ábyrgur fyrir tjóni vegna galla á hinni seldu eign án tillits til ákvæða laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús. Sama á við um skaðabótaábyrgð stefndu E-kvk-ef og Húsvangs ehf.

Samkvæmt þessu verða stefndu, S-kk-nf Ó-kk-nf, E-kvk-nf V-kvk-nf og Húsvangur ehf., dæmd til að greiða áfrýjendum óskipt 1.038.271 krónu. Í áfrýjunarstefnu gerðu áfrýjendur kröfu um dráttarvexti frá 24. júlí 2000, en breyttu dráttarvaxtakröfunni í greinargerð sinni til réttarins í sama horf og hún var í héraðsdómsstefnu. Fallast verður á það með stefnda S-kk-þgf að áfrýjendur séu bundin við kröfugerð sína í áfrýjunarstefnu og verður hann því dæmdur til að greiða dráttarvexti af tildæmdri fjárhæð frá 24. júlí 2000 eins og nánar greinir í dómsorði. Þá er fallist á kröfu stefndu E-kvk-ef V-kvk-ef og Húsvangs ehf. þess efnis að þeim beri ekki, sbr. 3. mgr. 9. gr. áðurgildandi vaxtalaga, að greiða dráttarvexti af tildæmdri fjárhæð fyrr en frá 8. desember 2000, en þá var mánuður liðinn frá því að áfrýjendur kröfðu þau um greiðslu. Verður þeim gert að greiða dráttarvexti af tildæmdri fjárhæð eins og nánar greinir í dómsorði.

Stefndu verða dæmd til að greiða áfrýjendum óskipt málkostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sem ákveðinn verður í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Stefndu, S-kk-nf Ó-kk-nf, E-kvk-nf V-kvk-nf og Húsvangur ehf., greiði áfrýjendum, B-kk-þgf G-kk-þgf og S-kvk-þgf H-kvk-þgf, óskipt 1.038.271 krónu. Af þeirri fjárhæð greiði stefndi S-kk-nf einn áfrýjendum dráttarvexti samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 25/1987 frá 24. júlí 2000 til 8. desember sama árs, en stefndu öll óskipt frá þeim degi til 1. júlí 2001 og samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags.

Stefndu greiði áfrýjendum óskipt 600.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.