24/2006

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu G um dómkvaðningu matsmanns.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kvk-nf E-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. janúar 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. desember 2005, þar sem tekin var til greina krafa varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns verði hafnað. Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og sér dæmdur málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður.

Varnaraðili hefur ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti og kemur krafa hans um málskostnað í héraði því ekki til álita fyrir Hæstarétti.

I.

Í beiðni sinni um dómkvaðningu matsmanns, sem varnaraðili lagði fyrir héraðsdóm, er þess getið að hann krefjist matsins vegna þrotabús Kaffis Konditoris Kaupmannahafnar ehf. Engin grein er hins vegar gerð fyrir því þar hvaða heimild varnaraðili hefur til að gera kröfu í nafni þrotabúsins og kemur það eitt fram í matsbeiðni að tiltekin lögskipti sóknaraðila og Kaffis Konditoris Kaupmannahafnar ehf. séu með þeim hætti að varnaraðili og þrotabúið geti ekki sætt sig við það. Í greinargerð til Hæstaréttar hefur varnaraðili skýrt aðild sína að málinu þannig að hann hafi lýst kröfu í áðurnefnt þrotabú og fengið heimild skiptastjóra búsins til höfðunar riftunarmála meðal annars á hendur sóknaraðilum. Hefur varnaraðili einnig lagt fyrir Hæstarétt yfirlýsingu skiptastjóra þrotabúsins þessu til staðfestingar.

II.

Fyrir liggur í gögnum málsins að sóknaraðilinn Artes ehf. keypti allan rekstur og tæki Kaffis Konditoris Kaupmannahafnar ehf. með kaupsamningi 5. desember 2004 og var kaupverðið 45.000.000 krónur. Þann 20. sama mánaðar var gert samkomulag milli sóknaraðilans Artes ehf. annars vegar og sóknaraðilans Þ-kk-ef Þ-kk-ef og Kaffis Konditoris Kaupmannahafnar ehf. hins vegar vegna kaupsamningsins. Í samkomulaginu greinir meðal annars að sóknaraðilinn Þ-kk-nf sé eigandi nánar tilgreindra vörumerkja/firmanafna, ýmist skráðra eða óskráðra, sem og hugverkaréttinda sem tengdust hinum selda rekstri og hann sé því samþykkur að selja þau réttindi sóknaraðilanum Artes ehf. Þá kemur fram að verðmæti þess sem þannig teljist í persónulegri eigu sóknaraðilans Þ-kk-ef séu ákveðin 16.622.000 krónur af framangreindu kaupverði. Er og kveðið á um að þeirri fjárhæð verði meðal annars varið til að greiða skuldir Kaffis Konditoris Kaupmannahafnar ehf. við Kaupþing banka hf. að fjárhæð 9.896.561 króna og Íslandsbanka hf. að fjárhæð 6.725.440 krónur, en þessar skuldir voru meðal þeirra skulda, sem kaupandi skyldi yfirtaka samkvæmt kaupsamningnum 5. desember 2004. Mun sóknaraðilinn Artes ehf. hafa greitt umræddar skuldir. Kemur og fram í gögnum málsins að þrotabúið hafi stefnt báðum bönkunum til riftunar og endurgreiðslu framangreindra fjárhæða á grundvelli XX. kafla laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. og séu þau mál nú til meðferðar fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur. Hefur sóknaraðilanum Þ-kk-þgf verið stefnt til réttargæslu í þeim málum.

III.

Sóknaraðilar styðja kröfu sína einkum við að mál varnaraðila á hendur Íslandsbanka hf. og Kaupþingi banka hf. hafi verið þingfest 15. desember 2005 og varði málin þá hagsmuni sem matsbeiðni lýtur að. Hafi sóknaraðilanum Þ-kk-þgf verið stefnt til réttargæslu í málunum og hafi í raun verið hafðar uppi kröfur á hendur honum. Byggja sóknaraðilar á að heimild bresti til að afla matsgerðar til framlagningar í málum sem þegar séu rekin um hagsmunina, utan vettvangs þeirra mála, heldur beri sönnunarfærslan undir viðkomandi dómara.

Varnaraðili byggir einkum á því að beiðni hans um dómkvaðningu matsmanns sé gerð í þeim tilgangi að afla sönnunargagna til að kanna grundvöll þess að höfða riftunarmál á hendur sóknaraðilanum Artes ehf. eða skaðabótamál á hendur sóknaraðilanum Þ-kk-þgf á þeim grunni að hugsanlega hafi kaupverð samkvæmt samningnum 5. desember 2004 verið of lágt og að hlutur sóknaraðilans Þ-kk-ef hafi hugsanlega verið of hátt metinn. Séu þessi álitamál óviðkomandi ágreiningi í þeim tveimur dómsmálum sem þegar hafi verið höfðuð.

IV.

Beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns miðar að því að afla sönnunargagna um það annars vegar hvort kaupverð samkvæmt kaupsamningi milli sóknaraðilans Artes ehf. og Kaffis Konditoris Kaupmannahafnar ehf. 5. desember 2004 hafi verið eðlilegt og hins vegar hvort tilgreining hlutdeildar sóknaraðilans Þ-kk-ef í heildarkaupverði samkvæmt samkomulagi 20. desember 2004 hafi verið eðlileg. Mál sem varnaraðili hefur höfðað á hendur Kaupþingi banka hf. og Íslandsbanka hf. lýtur hins vegar að því hvort greiðslur sem bankarnir fengu á skuldum Kaffis Konditoris Kaupmannahafnar ehf. séu riftanlegar samkvæmt XX. kafla laga nr. 21/1991 og þeim beri því að endurgreiða þrotabúinu kröfufjárhæðirnar. Lúta ágreiningsefni í framangreindum tveimur málum því ekki að þeim matsefnum, sem um ræðir í matsbeiðni varnaraðila og verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Samkvæmt þessum málsúrslitum verður sóknaraðilum gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Umbeðin dómkvaðning matsmanns skal fara fram.

Sóknaraðilar, Artes ehf. og Þ-kk-nf Þ-kk-nf, greiði óskipt varnaraðila, Grjóthálsi ehf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.