154/2009

X var ákærð fyrir brot gegn valdstjórninni með því að veist að starfsmönnum fjölskyldudeildar A og slegið, meðal annars einn starfsmann með glerbroti. Var henni einnig gefið að sök að hafa hótað starfsmönnum fjölskyldudeildarinnar lífláti og einum starfsmanni að smita hann af HIV-sjúkdómi. Þá var X jafnframt ákærð fyrir þjófnað. Hæstiréttur staðfesti niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu X. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að með einu brotanna rauf hún skilorð. Var refsing X samkvæmt þessu hæfilega ákveðin fangelsi í fimmtán mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 6. mars 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu ákærðu, en refsing hennar þyngd.

A krefst þess að ákærðu verði gert að greiða sér 1.059.350 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. nóvember 2007 til 14. febrúar 2008, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, auk málskostnaðar.

B krefst þess að ákærðu verði gert að greiða sér 500.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 6. nóvember 2007 til 14. febrúar 2008, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, auk málskostnaðar.

Ákærða krefst aðallega sýknu af öðrum sökum en þeim, sem greinir í ákæru 7. apríl 2008, og verði henni gerð vægasta refsing sem lög leyfa fyrir þær. Til vara krefst hún að sér verði ekki gerð refsing fyrir háttsemi sem lýst er í ákæru 26. febrúar 2008. Að því frágengnu krefst hún þess að refsing verði milduð. Þá krefst hún þess aðallega að kröfum A, B, C og Akureyrarbæjar um skaðabætur verði vísað frá héraðsdómi, en til vara að bæturnar til B og A verði lækkaðar.

Af hálfu ákærðu var lögð fyrir Hæstarétti yfirlýsing D um að hún hafi samið um og fengið greiddar skaðabætur úr hendi ákærðu og geri því engar kröfur á hendur henni.

Fallist er á niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu ákærðu.

Sakaferli ákærðu er rétt lýst í héraðsdómi. Brot þau sem hún er nú sakfelld fyrir voru framin 6. apríl 2006, 6. nóvember 2007 og 12. mars 2008. Með dómi 29. nóvember 2007 var hún dæmd í þriggja mánaða fangelsi skilorðsbundið í þrjú ár. Verður henni nú ákveðin refsing í einu lagi fyrir brot sem þar um ræðir og þau brot sem hún er nú sakfelld fyrir, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. og 77. gr. og 78. gr. sömu laga.

Við ákvörðun refsingar ákærðu verður tekið tillit til þess að með broti því sem hún framdi 12. mars 2008 rauf hún skilorð dómsins frá 29. nóvember 2007. Er refsing ákærðu samkvæmt þessu hæfilega ákveðin fangelsi í fimmtán mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum þremur árum haldi ákærða almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ekki eru rök til að vísa frá héraðsdómi kröfum B, A, C og Akureyrarbæjar. Kemur niðurstaða héraðsdóms um fjárhæð skaðabóta til hinna tveggja fyrsttöldu einungis til endurskoðunar. Staðfest er niðurstaða héraðsdóms um miskabætur úr hendi ákærðu 250.000 krónur til B. Að virtum atvikum málsins eru miskabætur til A hæfilega ákveðnar 500.000 krónur, sem ákærðu verður gert að greiða ásamt 59.350 krónum vegna munatjóns, eða alls 559.350 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Eins og úrslit verða um bætur úr hendi ákærðu til B og A eru ekki efni til að dæma þeim málskostnað fyrir Hæstarétti.

Niðurstaða héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærða greiði allan áfrýjunarkostnað málsins þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærða, Á-kvk-nf E-kvk-nf D-kvk-nf, sæti fangelsi í fimmtán mánuði. Fullnustu refsingarinnar skal frestað og hún niður falla að liðnum þremur árum ef ákærða heldur almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærða greiði A 559.350 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. nóvember 2007 til 14. febrúar 2008, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um greiðslu úr hendi ákærðu til B, C og Akureyrarbæjar skulu vera óröskuð.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærða greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 405.616 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 373.500 krónur.