631/2007

Að kröfu varnaraðila frestaði héraðsdómur aðalmeðferð málsins um óákveðinn tíma eða þar til fyrir lægi dómur Hæstaréttar Íslands í öðru máli milli sömu málsaðila og séð yrði fyrir endann á opinberri rannsókn vegna kæru varnaraðila á hendur sóknaraðila. Í dómi Hæstaréttar sagði að kröfur sem varnaraðili hefði uppi í öðru dómsmáli til sjálfstæðs dóms þar gæti ekki verið hafðar uppi til skuldajafnaðar í þessu máli. Yrði því ekki séð að niðurstaða hins dómsmálsins hefði neina þá þýðingu fyrir dómkröfur þessa máls að efni væri til að fresta meðferð þess. Þá lægju ekki fyrir gögn í málinu sem sýndu að opinber rannsókn stæði yfir í tilefni af kærubréfi varnaraðila til lögreglu, hvað þá að fyrir lægi að hverju slík rannsókn beindist. Voru því engin efni til að fresta meðferð málsins af þessu tilefni og hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. nóvember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. nóvember 2007, þar sem aðalmeðferð héraðsdómsmálsins nr. E-919/2007 milli málsaðila var frestað um óákveðinn tíma eða þar til fyrir liggur dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. E-1871/2007 milli sömu aðila sem dæmt var í Héraðsdómi Reykjavíkur 5. október 2007 og séð verður fyrir endann á opinberri rannsókn vegna kæru varnaraðila á hendur sóknaraðila. Kæruheimild er í h. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og héraðsdómara gert að boða til aðalmeðferðar svo fljótt sem unnt er. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili höfðaði mál þetta á hendur varnaraðila með stefnu sem mun hafa verið þingfest í Héraðsdómi Reykjavíkur 8. febrúar 2007. Krefst hann vangoldinna launa úr hendi varnaraðila, en sóknaraðili hafði starfað sem framkvæmdastjóri varnaraðila og verið sagt upp störfum 21. september 2006. Varnaraðili telur sóknaraðila hafa brotið af sér í starfi og mun hafa í öðru dómsmáli gert kröfur á hendur honum af því tilefni. Mun hann hafa uppi sömu kröfur til stuðnings sýknukröfu sinni í þessu máli. Dómur er sagður genginn í héraði í umræddu dómsmáli með þeirri niðurstöðu að sóknaraðili hafi verið sýknaður af kröfum varnaraðila. Segir varnaraðili að áfrýjunarstefna vegna dómsins hafi verið send Hæstarétti. Þá mun varnaraðili hafa 21. desember 2006 sent kæru til lögreglu vegna ætlaðra brota sóknaraðila. Ekkert liggur fyrir í málinu um hvort hafin hafi verið opinber rannsókn á hendur sóknaraðila í tilefni kærunnar. Varnaraðili vísar til 3. mgr. 102. gr. laga nr. 91/1991 til stuðnings kröfu sinni um staðfestingu hins kærða úrskurðar.

Kröfur sem varnaraðili gerir í öðru dómsmáli til sjálfstæðs dóms þar geta ekki verið hafðar uppi til skuldajafnaðar í þessu máli. Verður ekki séð að niðurstaða hins dómsmálsins hafi neina þá þýðingu fyrir dómkröfur þessa máls að efni séu til að fresta meðferð þess. Þá liggja ekki fyrir gögn í málinu sem sýna að opinber rannsókn standi yfir í tilefni af nefndu kærubréfi varnaraðila til lögreglu, hvað þá að fyrir liggi að hverju slík rannsókn beinist. Eru engin efni til að fresta meðferð málsins af þessu tilefni.

Samkvæmt framansögðu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi.

Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað sem greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.

Varnaraðili, Skálpi ehf., greiði sóknaraðila, H-kk-þgf K-kk-þgf, 150.000 krónur í kærumálskostnað.