108/2014

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem á grundvelli 2. mgr. 80. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. var fallist á kröfu S um að L hf. yrði gert að afhenda S nánar tiltekin gögn, þar á meðal eftirrit gagna, sem lögð höfðu verið fram í máli sem L hf. höfðaði fyrir héraðsdómi á hendur sjö fyrrum stjórnar- og starfsmönnum L hf. svo og 25 erlendum vátryggjendum. Í dómi Hæstaréttar sagði að skýra bæri lagaákvæðið svo að eftir að bú hlutafélags hefði verið tekið til gjaldþrotaskipta veitti það hluthafa eða kröfuhafa í búið heimild til aðgangs að gögnum þess, eftir atvikum til að kanna hvort aðrir hluthafar, stjórnendur, starfsmenn eða endurskoðendur hefðu gerst brotlegir við lög í aðdraganda gjaldþrotaskipta. Var niðurstaða hins kærða úrskurðar því staðfest.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. febrúar 2014 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. janúar 2014 þar sem sóknaraðila var gert að afhenda varnaraðila nánar tiltekin gögn. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að kröfu varnaraðila verði hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í 2. mgr. 80. gr. laga nr. 21/1991 segir að sá sem sýnir skiptastjóra fram á að hann hafi lögvarinna hagsmuna að gæta geti krafist að fá aðgang að skjölum þrotabús til skoðunar og eftirrit af þeim á eigin kostnað meðan skiptastjóri hefur þau í vörslum sínum. Eins og gert er í hinum kærða úrskurði verður að skýra þetta ákvæði svo að eftir að bú hlutafélags hefur verið tekið til gjaldþrotaskipta veiti það hluthafa í hlutafélagi eða kröfuhafa í búið heimild til aðgangs að skjölum þess í þeim tilgangi að kanna hvort aðrir hluthafar í félaginu, stjórnendur þess, starfsmenn eða endurskoðendur hafi gerst brotlegir við lög í aðdraganda gjaldþrotaskipta, enda sýni sá sem þess óskar fram á að hann hafi lögvarða hagsmuni af því.

Samkvæmt 9. lið í kröfugerð varnaraðila krefst hann þess að sóknaraðila verði gert að afhenda sér eftirrit af gögnum, sem lögð hafa verið fram í héraðsdómsmálinu nr. E-991/2012, en málið var höfðað af sóknaraðila gegn 32 aðilum og mun hafa verið þingfest í héraði 8. mars 2012. Skýra verður úrlausn héraðsdóms um þennan kröfulið varnaraðila á þann veg að fallist sé á að sóknaraðila sé skylt að afhenda varnaraðila eftirrit af þeim gögnum, sem sóknaraðili hefur fært fram til sönnunar kröfum sínum á hendur fyrrum bankastjórum, stjórnarmönnum og forstöðumanni fjárstýringar sóknaraðila en ekki þeim 25 erlendu vátryggjendum er stefnt hefur verið í umræddu máli. Að þessu gættu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og segir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur, að öðru leyti en því að sóknaraðila, LBI hf., er samkvæmt 9. lið í kröfu varnaraðila, Stapa lífeyrissjóðs, skylt að afhenda honum eftirrit af gögnum sem sóknaraðili hefur fært fram til sönnunar kröfum sínum á hendur fyrrum bankastjórum, stjórnarmönnum og forstöðumanni fjárstýringar sóknaraðila í málinu nr. E-991/2012.

Sóknaraðili greiði varnaraðila 250.000 krónur í kærumálskostnað.