arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
573/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að sonur A skyldi vistaðir utan heimilis í allt að fjóra mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. ágúst 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 19. og 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vesturlands 22. júlí 2016, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að sonur sóknaraðila, C, skyldi vistaður utan heimilis sóknaraðila í allt að fjóra mánuði frá uppkvaðningu úrskurðarins að telja. Kæruheimild er í 1. mgr. 64. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Sóknaraðili krefst þess að kröfu varnaraðila verði hafnað. Þá krefst hann kærumálskostnaðar án tillits til gjafsóknar sem honum hefur verið veitt.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í hinum kærða úrskurði segir að sóknaraðili hafi síðast mætt til fíkniefnamælingar 8. febrúar 2016, en fram er komið að hann hafi jafnframt gert það 26. júní 2016. Mældust ekki fíkniefni í sýnum, teknum úr sóknaraðila. Ekki mun hafa tekist að boða sóknaraðila til slíkra mælinga á tímabilinu frá 8. febrúar 2016 og til 9. júní sama ár er varnaraðili tók þá ákvörðun sem mál þetta lýtur að. Með þessum athugasemdum, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar, verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur en um gjafsóknarkostnað sóknaraðila fyrir Hæstarétti fer eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður sóknaraðila, A, fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hans, 400.000 krónur.
574/2015

Þrotabú M ehf. krafðist riftunar á tíu nánar tilgreindum greiðslum M ehf. til L ehf. á tímabilinu frá janúar 2008 til september sama ár. Auk þess hafði þrotabúið uppi endurgreiðslukröfu á hendur L ehf. Reisti þrotabúið riftunarkröfur sínar á 2. mgr. 131. gr., 2. mgr. 134. gr. og 141. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Í dómi Hæstaréttar í máli nr. 578/2015 hafði verið komist að þeirri niðurstöðu að ósannað væri að M ehf. hefði orðið ógjaldfært fyrr en Fjármálaeftirlitið tók yfir vald hluthafafundar í G banka hf. 7. október 2008 og skilanefnd var skipuð. Þar sem þær greiðslur sem krafist var riftunar á í þessu máli höfðu allar átt sér stað fyrir það tímamark var L ehf. sýknaður af kröfum þrotabús M ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 2. september 2015. Hann krefst þess að rift verði eftirfarandi ráðstöfunum áfrýjanda til stefnda: Greiðslu 1. janúar 2008 að fjárhæð 149.999.993 krónur, greiðslum 14. janúar sama ár að fjárhæð 314.719 krónur og 337.866 krónur, greiðslum 15. febrúar sama ár að fjárhæð 353.887 krónur og 329.559 krónur, greiðslum 17. mars sama ár að fjárhæð 372.204 krónur og 346.627 krónur, greiðslu 18. ágúst sama ár að fjárhæð 33.700.000 krónur, greiðslu 22. ágúst sama ár að fjárhæð 25.000.000 krónur og greiðslu 2. september sama ár að fjárhæð 21.300.000 krónur. Þá krefst hann þess að stefnda verði gert að greiða sér 95.083.470 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. september 2010 til greiðsludags. Loks krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í dómi Hæstaréttar 28. apríl 2016 í máli nr. 578/2015 var komist að þeirri niðurstöðu að ósannað væri að Milestone ehf. hafi orðið ógjaldfært fyrr en Fjármálaeftirlitið tók yfir vald hluthafafundar í Glitni banka hf. 7. október 2008 og skilanefnd var skipuð. Að því gættu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Eftir úrslitum málsins verður áfrýjanda gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, þrotabú Milestone ehf., greiði stefnda, Lyfjum og heilsu ehf., 1.500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
574/2016

S ehf. og L kærðu úrskurð héraðsdóms þar sem gagnsök sem þau höfðuðu í máli L hf. á hendur þeim var vísað frá dómi. Við þingfestingu gagnsakar lögðu S ehf. og L fram aðra gagnstefnu en þá sem þau höfðu látið birta fyrir L hf. Hafði gagnsök því ekki réttilega verið höfðuð innan mánaðar frá þingfestingu aðalsakar, sbr. 2. mgr. 28. gr. laga nr. 91/1991. Þá uppfyllti gagnstefnan ekki skilyrði d. og e. liðar 1. mgr. 80. gr. sömu laga. Var niðurstaða hins kærða úrskurðar um að vísa gagnsök S ehf. og L frá héraðsdómi því staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 24. júlí 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. júlí 2016, þar sem gagnsök er sóknaraðilar höfðuðu í máli varnaraðila á hendur þeim, var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess í fyrsta lagi að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka gagnsök til efnismeðferðar og í öðru lagi að kröfu varnaraðila í aðalsök verði vísað frá héraðsdómi. Loks krefjast þeir kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Mál varnaraðila gegn sóknaraðilum var þingfest í héraði 26. nóvember 2015 og þá lögð fram stefna og dómskjöl nr. 2 til 32. Sóknaraðilar létu birta varnaraðila gagnstefnu 15. desember sama ár, en er gagnsök skyldi þingfesta 16. janúar 2016 lögðu þeir fram gagnstefnu, sem var annars efnis en sú sem hafði verið birt fyrir varnaraðila. Með þessari athugasemd, en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms um þetta atriði, verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðilar greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, Selló ehf. og L-kk-nf H-kk-nf, greiði varnaraðila, Landsbankanum hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.
577/2015

H ehf. og M gerðu sameiginlega verksamning við V um gerð vegganga. H ehf. krafði M í málinu um greiðslu vegna kostnaðar sem hann hafði lagt út í við að loftræsa og lýsa göngin frá 1. janúar 2010. Hélt H ehf. því fram að M hefði einn borið ábyrgð á því að tryggja viðhlítandi loftræstingu og lýsingu í göngunum allt til verkloka. Því til stuðnings vísaði H ehf. til tiltekins verkliðar í útboðsgögnum sem laut að greftri ganganna en meginhluti þess verks hvíldi á M. Var ekki talið að H ehf. hefði sýnt fram á að þeim viðfangsefnum, sem heyrt gátu undir verkliðinn, hefði verið ólokið þegar hann kvaðst hafa þurft að leggja út í fyrrgreindan kostnað. Ekki væri unnt að leggja þann skilning í orðalag verkliðarins að hann tæki til loftræstingar í göngunum eftir að sú vinna sem féll undir verkliðinn væri yfirstaðin. Gæti H ehf. því ekki reist fjárkröfu sína á honum. Þá hefði H ehf. ekki sýnt fram á að öðrum verkliðum í sama kafla hefði verið ólokið 1. janúar 2010. Var því ekki talið að H ehf. gæti reist kröfu sína á almennri verklýsingu í kaflanum þar sem fram kom að göngin skyldu vera lýst og loftræst meðan á greftri þeirra stæði. Loks var ekki á það fallist að við V væri að sakast að H ehf. hefði ekki reiknað með kostnaðinum við tilboðsgerðina. Voru M og V því sýknaðir af kröfum H ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. september 2015. Hann krefst þess að aðalstefnda Metrostav a.s., en til vara Vegagerðinni, verði gert að greiða sér 32.509.710 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. nóvember 2010 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Aðalstefndi Metrostav a.s. krefst aðallega staðfestingar héraðsdóms, en til vara að krafa áfrýjanda verði lækkuð. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Varastefndi Vegagerðin krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur, þó þannig að málskostnaður verður ákveðinn í einu lagi vegna reksturs málsins á báðum dómstigum eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Áfrýjandi, Háfell ehf., greiði aðalstefnda, Metrostav a.s., samtals 2.500.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti og varastefnda, Vegagerðinni, samtals 1.200.000 krónur í héraði og fyrir Hæstarétti.
579/2015

K, sem var stjórnarformaður og stærsti hluthafi M ehf., veitti félaginu lán 29. ágúst 2008 að fjárhæð 30.000.000 krónur. Gjalddagi þess var 30. september 2008, en lánið var endurgreitt með fullum samningsvöxtum og viðbótarvöxtum 13. nóvember 2008 með greiðslu sem nam 34.200.000 krónum. Í málinu krafðist þrotabú M ehf. riftunar á greiðslunni til K og endurgreiðslu sömu fjárhæðar. Ágreiningslaust var að þegar endurgreiðslan fór fram var M ehf. orðið ógjaldfært. Talið var að þegar litið væri til stöðu K hjá félaginu og þeirrar þekkingar sem hann bjó yfir um fjárhagsstöðu þess á þeim tíma er lánið var endurgreitt, hefði greiðslan falið í sér ótilhlýðilega mismunun á kostnað annarra kröfuhafa búsins, sbr. 141. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Var krafa þrotabús M ehf. því tekin til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari og H-kvk-nf H-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. september 2015. Hann krefst sýknu af kröfum stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með hinum áfrýjaða dómi var hafnað kröfum stefnda um riftun tveggja greiðslna

Milestone ehf. til áfrýjanda 24. september 2007, en fallist á riftun á greiðslu félagsins 13. nóvember 2008 til hans að fjárhæð 34.200.000 krónur. Stefndi undi niðurstöðu héraðsdóms um höfnun á riftun greiðslna 24. september 2007. Ágreiningur hér fyrir dómi lýtur því einungis að kröfu stefnda um riftun á greiðslunni 13. nóvember 2008.

Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi veitti áfrýjandi, sem var stjórnarformaður og stærsti eigandi Milestone ehf., félaginu lán 29. ágúst 2008 að fjárhæð 30.000.000 krónur. Gjalddagi lánsins var 30. september 2008, en lánið var endurgreitt með fullum samningsvöxtum og viðbótarvöxtum 13. nóvember 2008 með greiðslu á 200.000 evrum, sem nam 34.200.000 krónum.

Ágreiningslaust er að þegar endurgreiðslan fór fram var Milestone ehf. orðið ógjaldfært. Þegar litið er til stöðu áfrýjanda hjá félaginu og þeirrar þekkingar sem hann bjó yfir um fjárhagsstöðu þess á þeim tíma er lánið var endurgreitt, fól greiðslan í sér ótilhlýðilega mismunun á kostnað annarra kröfuhafa búsins, sbr. 141. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Verður niðurstaða hins áfrýjaða dóms um riftun greiðslunnar því staðfest og endurgreiðslu þeirrar fjárhæðar sem áfrýjandi fékk greidda, sbr. 3. mgr. 142. gr. laganna. Jafnframt verður staðfest niðurstaða dómsins um upphafstíma dráttarvaxta og málskostnað fyrir héraðsdómi.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, K-kk-nf E-kk-nf W-kk-nf, greiði stefnda, þrotabúi Milestone ehf., 800.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
57/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram farbanni á grundvelli b. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma H-kk-nf I. J-kk-nf hæstaréttardómari og G-kvk-nf E-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 21. janúar 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 19. janúar 2016 þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram farbanni allt til þriðjudagsins 2. febrúar 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði gert að sæta farbanni allt til þriðjudagsins 16. febrúar 2016 klukkan 16.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að farbanni verði markaður skemmri tími en kveðið var á um í hinum kærða úrskurði, en að því frágengnu að hann verði staðfestur.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest niðurstaða hans um að fullnægt sé lagaskilyrðum til að varnaraðili sæti farbanni.

Varnaraðili er einn fjögurra manna sem sætt hafa gæsluvarðhaldi vegna rannsóknar á umfangsmiklu fíkniefnamáli frá 29. september 2015 til 22. desember sama ár, en frá þeim tíma hefur hann sætt farbanni. Með dómum réttarins uppkveðnum 21. janúar 2016 var þremur þeirra manna, sem sætt hafa sömu þvingunarúrræðum og varnaraðili vegna rannsóknar málsins, gert að sæta áframhaldandi farbanni til 16. febrúar 2016. Standa engin rök til þess að marka tíma farbanns varnaraðila skemmri tíma en gert var með fyrrgreindum dómum réttarins. Verður því fallist á kröfu sóknaraðila eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti farbanni allt til þriðjudagsins 16. febrúar 2016 klukkan 16.
580/2015

G hf. krafði Þ hf. um greiðslu samkvæmt fjórum samningum um framvirk gjaldmiðlaviðskipti frá október 2008 og einum samningi frá mars sama ár. Áttu fyrrgreindir fjórir samningar rætur sínar að rekja til ætlaðs taps Þ hf. af fjórum valréttarsamningum frá árinu 2007. Talið var sannað að Þ hf. hefði gengist undir þær skuldbindingar sem lýst væri í samningunum fjórum. Hins vegar hefði ekki verið sýnt fram á að G hf. hefði nýtt sér valrétti samkvæmt valréttarsamningunum og hefðu þeir því fallið niður. Væri bæði ósanngjarnt og andstætt góðri viðskiptavenju að bera fyrir sig framvirka gjaldmiðlaskiptasamninga sem stofnað hefði verið til um skuldbindingu sem væri niður fallin. Af þeirri ástæðu var talið að víkja bæri til hliðar samningunum fjórum frá október 2008 á grundvelli 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Var Þ hf. því sýknaður af kröfum G hf. sem byggðust á þeim. Á hinn bóginn var fallist á kröfu G hf. sem var reist á samningnum frá mars 2008. Var ekki talið að framganga G hf. í viðskiptunum hefði valdið Þ hf. fjártjóni sem unnt væri að skuldajafna á móti þeirri kröfu G hf. Var Þ hf. því gert að greiða G hf. nánar tilgreinda fjárhæð.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. september 2015. Hann krefst þess að gagnáfrýjanda verði gert að greiða sér 341.569.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 193.764.000 krónum frá 8. október 2008 til 13. sama mánaðar, af 340.188.000 krónum frá þeim degi til 13. mars 2009 og af 341.569.000 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar fyrir sitt leyti 18. nóvember 2015. Hann krefst aðallega sýknu af kröfu aðaláfrýjanda, til vara að héraðsdómur verði staðfestur um annað en málskostnað, en að því frágengnu að krafa aðaláfrýjanda verði lækkuð og dráttarvextir ekki dæmdir fyrr en frá þingfestingardegi í héraði. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Að gengnum héraðsdómi fékk aðaláfrýjandi heitið Glitnir HoldCo ehf.

Við skuldajöfnuð gildir sú regla að gagnkröfuhafi, sem lýsir honum yfir, þarf að eiga gilda kröfu á hendur aðalkröfuhafa. Ef gagnkröfuhafi kýs getur hann efnt aðalkröfu með skuldajöfnuði án tillits til þess hvort hún sé lögvarin. Því þurfa ekki báðar kröfurnar, sem ganga hvor á móti annarri, að vera gildar eins segir í hinum áfrýjaða dómi. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Aðaláfrýjanda verður gert að greiða gagnáfrýjanda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Aðaláfrýjandi, Glitnir HoldCo ehf., greiði gagnáfrýjanda, Þorbirni hf., 1.200.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
581/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 2. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram farbanni allt til föstudagsins 9. september 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að farbanninu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
582/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 9. september 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fram er komið í málinu að hleypt var skotum úr haglabyssu við svokallaða [...] við [...] í Reykjavík að kvöldi föstudagsins 5. ágúst s.l., þar sem fólk var saman komið. Varnaraðili hefur viðurkennt að af hleypt af einu skoti sem óumdeilt er að hafnaði í bifreið þar sem fyrir var fólk. Að því gættu er fallist á það með héraðsdómi að varnaraðili sé undir sterkum grun um að hafa framið afbrot sem að lögum getur varðað 10 ára fangelsi og að brotið sé þess eðlis að gæsluvarðhald sé nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
583/2015

B krafðist viðurkenningar á skaðabótaskyldu K vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir er hann féll úr stiga sem var í eigu K. Var B að sjálfboðastörfum á ungmennamóti sem haldið var af S er slysið varð en S leigði af K aðstöðu og búnað fyrir mótshaldið, þar á meðal umræddan stiga. Var ekki talið að B hefði sýnt fram á að orsök þess að hann féll úr stiganum yrði rakin til vanrækslu eða annarrar saknæmrar háttsemi K. Var K því sýknaður af kröfu B.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. september 2015. Hann krefst þess að viðurkennd verði skaðabótaskylda stefnda vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir í slysi 6. febrúar 2011 í Vatnaskógi. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti, en til vara að hann verði aðeins talinn skaðabótaskyldur að hluta vegna slyss áfrýjanda og að málskostnaður verði felldur niður.

Áfrýjandi hefur stefnt Sjóvá-Almennum tryggingum hf. til réttargæslu fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna héraðsdóms er fallist á að áfrýjandi hafi ekki sýnt fram á að orsök þess að hann féll úr stiga þeim, sem um ræðir í málinu, verði rakin til vanrækslu eða annarrar saknæmrar háttsemi stefnda. Samkvæmt því verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur.

Rétt er að málskostnaður fyrir Hæstarétti falli niður.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.
583/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 9. september 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fram er komið í málinu að hleypt var skotum úr haglabyssu við svokallaða [...] við [...]í Reykjavík að kvöldi föstudagsins 5. ágúst s.l., þar sem fólk var saman komið. Benda gögn málsins til þess að varnaraðili hafi skotið öðru þessara skota og er nægilega fram komið að hann sé undir sterkum grun um að hafa framið afbrot sem að lögum getur varðað 10 ára fangelsi og að brotið sé þess eðlis að gæsluvarðhald sé nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
588/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að afplána eftirstöðvar fangelsisrefsingar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 14. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að afplána 200 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar samkvæmt dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 26. nóvember 2014. Kæruheimild er í 2. mgr. 82. gr. laga nr. 15/2016 um fullnustu refsinga. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði var varnaraðila 25. mars 2016 veitt reynslulausn til tveggja ára á 200 daga eftirstöðvum fangelsisrefsingar sem hann hlaut með dómi 26. nóvember 2014. Í málinu er fram kominn sterkur grunur um að varnaraðili hafi gróflega rofið skilyrði dómsins. Samkvæmt þessu er fullnægt skilyrðum 2. mgr. 82. gr. laga nr. 15/2016 til þess að varnaraðila verði gert að afplána eftirstöðvar framangreindrar refsingar. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.