249/2009

V var sakfelldur fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot með því að hafa í félagi við A, haft í vörslum sínum 392 MDMA töflur, ætlaðar til söludreifingar í ágóðaskyni, en töflurnar fundust við leit lögreglu í leigubifreið sem V og A voru farþegar í. Þá var V jafnframt sakfelldur fyrir vörslu á fíkniefnum sem fundust við leit á honum þegar lögreglan hafði afskipti af honum í leigubifreiðinni, svo og heima hjá honum. Þegar litið var til fjölda taflnanna, þyngdar þeirrar og styrkleika, var talið að háttsemi ákærða væri réttlega heimfærð í ákæru til 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var ákvörðun héraðsdóms um að dæma V í tveggja ára fangelsi staðfest, en til frádráttar refsingunni kom gæsluvarðahald sem hann hafði sætt við rannsókn málsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 13. maí 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms um sakfellingu ákærða, en að refsing hans verði þyngd.

Ákærði krefst sýknu á 1. tölulið ákæru 17. desember 2008 og að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa vegna þeirrar háttsemi sem hann hefur að öðru leyti játað.

Eins og greinir í héraðsdómi hefur ákærði staðfastlega neitað því að hafa haft í vörslum sínum 392 MDMA töflur þegar hann og meðákærði í héraði, A, voru handteknir aðfaranótt 20. mars 2008. Hinn síðarnefndi játaði að eigin frumkvæði í skýrslu hjá lögreglu 13. maí 2008 að hafa átt framangreindar töflur. Hefur hann verið dæmdur fyrir þá háttsemi, sem ákært er fyrir og dómurinn ekki til endurskoðunar að því er hann varðar. Fyrir dómi skýrði hann frá því að hann hefði farið með töflurnar í pakka út í leigubifreiðina sem þeir voru í við handtökuna og sett pakkann við eða undir sæti bifreiðarstjórans.

Ákærði hefur borið að hann og meðákærði í héraði séu bestu vinir. Upplýst er að þeir hafi ekið saman til Reykjavíkur 19. mars, daginn fyrir handtökuna, og verslað þar. Er komið var til baka hafi þeir dvalið á heimili meðákærða í héraði en haldið svo í ökuferð og að því búnu farið heim til ákærða. Þar hafi þeir dvalið í skamma stund áður en þeir pöntuðu leigubifreið, sem þeir höfðu nýlega sest inn í, er þeir voru handteknir. Í framhaldi af handtökunni voru framkvæmdar húsleitir á heimilum þeirra. Á heimilum beggja fundust sundurklipptir pokar sams konar og klipptir höfðu verið niður til að nota í umbúðir utan um töflurnar í pakkanum sem fannst í leigubifreiðinni, en inni í honum voru fjórir minni pakkar og var hverjum þeirra lokað með svörtu einangrunarlímbandi. Sama gerð af límbandi fannst við húsleitir á heimilum þeirra beggja. Á heimili ákærða fundust sams konar MDMA töflur og voru í pakkanum sem fannst í leigubifreiðinni og voru umbúðir þeirra sambærilegar. Hefur ákærði viðurkennt að hafa átt þær töflur. Við húsleitina á heimili ákærða fundust einnig gögn sem bentu til sölu hans á fíkniefnum, en hann hefur staðfest fyrir dómi að hafa stundað þá iðju, en þó ekki sölu á MDMA töflum. Ákærði var yfirheyrður hjá lögreglu 16. maí 2008 að viðstöddum verjanda sínum á þeim tíma. Þar voru honum kynnt hljóðbrot vegna hlerana, sem lögregla kvaðst hafa gert á síma hans. Voru honum kynnt þrjú tilgreind stímtöl sem fram hefðu farið 18. janúar, 2. og 12. febrúar 2008 og gerð grein fyrir þeirri ætlan lögreglu að í öllum tilvikum hefði hann verið að bjóða til sölu eða segja frá sölu á umtalsverðu magni af MDMA töflum. Ákærði kvaðst ekki muna eftir neinu af þessum símtölum og bar fyrir sig mikla neyslu fíkniefna á þessum tíma. Efni lögregluskýrslunnar að þessu leyti var borið undir ákærða er hann kom fyrir dóm og kvaðst hann ekki muna eftir þessu en nefndi að hann væri ekki viss um að rödd hans væri á umræddum hljóðbrotum. Tveir lögreglumenn, þar með talið sá sem annaðist símhlerunina, komu einnig fyrir dóm og svöruðu spurningum. Kváðust þeir vissir um að það væri rödd ákærða sem heyrðist á hljóðbrotunum. Í málinu liggur ekki fyrir úrskurður um heimild til símhlerunar. Engin rannsókn hefur farið fram á því hvort víst sé að um rödd ákærða sé að ræða. Af framangreindu og afstöðu ákærða, eins og henni er lýst, verður þó talið fram komið að rangar séu fullyrðingar hans um að hann hafi ekki stundað sölu á MDMA töflum, heldur öðrum fíkniefnum.

Í héraðsdómi er gerð grein fyrir skýrslu leigubifreiðastjóra þess, sem ók bifreiðinni er ákærði og meðákærði höfðu pantað og voru handteknir í. Eins og þar kemur fram taldi hann að það hefði verið ákærði sem troðið hefði einhverju í vasa á baki bifreiðastjórasætisins, en þar fann lögregla pakkann með MDMA töflunum.

Fallist er á með héraðsdómi að sannað sé, svo ekki verði vefengt með skynsamlegum rökum, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, að ákærði verði, ásamt meðákærða í héraði, að teljast vörslumaður þeirra 392 MDMA taflna sem fundust í leigubifreiðinni. Það breytir ekki þessari niðurstöðu þótt leiddar hafi verið líkur að því að meðákærði í héraði hafi innt af hendi greiðslur fyrir töflurnar. Þá verður heldur ekki vefengt mat héraðsdóms um að framburður meðákærða í héraði 13. maí 2008 og fyrir dómi um að hann hafi einn verið eigandi taflnanna sé ótrúverðugur, einkum í ljósi þess að hann hafði tvívegis í skýrslum hjá lögreglu 20. og 26. mars sama ár neitað því að kannast við hver ætti töflurnar. Þykir einnig hafið yfir vafa að töflurnar hafi verið ætlaðar til söludreifingar í ágóðaskyni svo sem í ákæru greinir. Með tilliti til fjölda taflnanna, þyngdar þeirra og styrkleika, sem gerð er grein fyrir í hinum áfrýjaða dómi, er háttsemi ákærða réttilega færð til refsiákvæða í ákæru. Er refsing hans einnig hæfilega ákveðin í hinum áfrýjaða dómi og verður hún staðfest, en frá henni dregst að fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 20. til 27. mars 2008.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku og sakarkostnað að því er ákærða varðar eru staðfest.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, V-kk-nf V-kk-nf, sæti fangelsi í tvö ár en til frádráttar refsingunni komi að fullri dagatölu gæsluvarðhaldsvist hans 20. til 27. mars 2008.

Niðurstaða héraðsdóms um upptöku fíkniefna og sakarkostnað, að því er ákærða varðar, skal vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins 411.370 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, G-kvk-ef S-kvk-ef A-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 373.500 krónur.