552/2015

L hf. krafðist viðurkenningar á því að lánssamningur sem LÍ hf., forveri L hf., veitti B ehf. hefði verið um lán í erlendum myntum. Í úrskurði héraðsdóms kom fram að textaskýring lánssamningsins tæki ekki af skarið um hvers efnis samningurinn væri og því þyrfti að líta til atriða sem lytu að því hvernig hann hefði verið efndur og framkvæmdur. Í því sambandi var litið til þess að láninu hefði verið ráðstafað til greiðslu eldri skuldbindinga sem að meirihluta voru í erlendum gjaldmiðlum, auk þess sem ríflega helmingur af vöxtum lánsins, sem greiddur hefði verið, hefði verið inntur af hendi í erlendum gjaldmiðlum. Þá hefðu innborganir á lánið að mestu leyti verið í sterlingspundum. Ennfremur hefðu eftirstöðvar lánsins við skilmálabreytingu þess einungis verið tilgreindar í erlendum myntum. Loks var talið að framburður stjórnarmanns B ehf. benti til þess að um erlent lán hefði verið að ræða. Í ljósi þessa var það mat héraðsdóms að um lánssamning í erlendum myntum hefði verið að ræða. Í dómi Hæstaréttar var hinn kærði úrskurður staðfestur með þeirri athugasemd að í skilmálaskrá, sem samin hefði verið í tilefni af lánveitingunni, hefði komið fram að L hf. væri tilbúið til að endurfjármagna tilteknar skuldir B ehf. og um fjárhæðina vísað til þess að hún væri að jafnvirði 28.000.000.000 krónum í þeim erlendu myntum sem aðilar semdu um. Með vísan til þessa, en að öðru leyti til forsendna hins kærða úrskurðar, væri fallist á að lánssamningurinn hefði verið í erlendri mynt.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. ágúst 2015. Kærumálsgögn bárust réttinum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. ágúst 2015, þar sem viðurkennt var að lánssamningur sóknaraðila og Landsbanka Íslands hf. 19. desember 2007 ásamt viðauka 31. júlí 2008 væri um lán í erlendum gjaldmiðlum. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að viðurkennt verði að fyrrgreindur lánssamningur sé um lán í íslenskum krónum sem bundið sé gengi erlendra gjaldmiðla. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði snýst ágreiningur aðila um hvort samningur 19. desember 2007 milli sóknaraðila og Landsbanka Íslands hf., sem nú ber nafn varnaraðila, en viðauki við hann er frá 31. júlí 2008, sé um lán í erlendri mynt eða hvort um sé að ræða lán í íslenskum krónum, sem bundið sé gengi erlendrar myntar og fari því í bága við 14. gr., sbr. 13. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Í skýrslu S-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef, sem var stjórnarmaður í sóknaraðila, fyrir héraðsdómi kom fram að í aðdraganda að gerð lánssamningsins hafi verið samin svonefnd skilmálaskrá þegar legið hafi fyrir að bankinn var tilbúinn til þess að veita lánið. Skilmálaskráin, sem er frá 6. desember 2007, er á ensku nefnd Term sheet en liggur fyrir í íslenskri þýðingu. Á því skjali kemur fram að Landsbanki Íslands hf. sé tilbúinn að endurfjármagna tilteknar eldri skuldir sóknaraðila, sem þar eru tilgreindar í íslenskum krónum, samtals að fjárhæð 28.000.000.000 krónur. Um fjárhæð láns segir: ,,Jafnvirði kr. 28.000.000.000 ... í þeirri erlendu mynt/myntum (valkvæðar myntir) sem um semst milli lánveitanda og lántaka.“

Með þessari athugasemd, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er fallist á að lánssamningur aðila hafi verið í erlendri mynt og fari því ekki í bága við framangreind ákvæði laga nr. 38/2001. Verður úrskurðurinn því staðfestur.

Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Þrotabú BG Holding ehf., greiði varnaraðila, LBI hf., 1.500.000 krónur í kærumálskostnað.