28/2002

K var sakfelldur fyrir innflutning á 67.485 MDMA töflum (9,6 kg), sem fundust undir fölskum botni í ferðatösku hans á Keflavíkurflugvelli, en K var þar staddur vegna millilendingar á leið frá Amsterdam til New York. Var lagt til grundvallar að K hefði tekið að sér að flytja efnin til Bandaríkjanna fyrir aðra gegn þóknun og þótti sannað að hann hefði vitað að efnin voru ætluð til sölu og dreifingar. Þótti brot hans varða við 173. gr. a almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar K var litið til þess að ekki hefði annað verið leitt í ljós en að K hefði einungis verið flutningsmaður efnanna. Hins vegar þótti brot hans stórfellt, þar sem um mikið magn fíkniefna með mikla hættueiginleika var að ræða. Með hliðsjón af fyrri dómum Hæstaréttar og forsendum héraðsdóms að öðru leyti þótti refsing K hæfilega ákveðin fangelsi 9 ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf H-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf.

Málinu var áfrýjað 17. janúar 2002 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og einnig að hálfu ákæruvalds, sem krefst þess nú að héraðsdómur verði staðfestur.

Ákærði krefst þess aðallega, að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins en til vara, að refsing samkvæmt hinum áfrýjaða dómi verði milduð.

Málsatvikum er lýst í héraðsdómi. Fram er komið að fíkniefnin, sem falin voru í ferðatösku ákærða og fundust við leit tollvarða á Keflavíkurflugvelli 27. september 2001, voru um 9,6 kg að þyngd, en taskan vóg 24,8 kg á voginni á Schipolflugvelli í Amsterdam. Auk fíkniefnanna voru föt ákærða í töskunni. Af framburði tollvarða er sýnt að ákærði vissi um falska botninn í töskunni og hlaut að vita að þarna voru fíkniefni geymd, en af frásögn hans verður ráðið að hann kærði sig kollóttan um hvaða efni það voru. Einnig er fram komið, að austurrískur ræðismaður er í Dóminíska lýðveldinu, þar sem ákærði kvaðst hafa búið og starfað, en hann sagðist allt að einu hafa farið heim til Austurríkis í þeim tilgangi aðallega að fá vegabréf sitt endurnýjað. Vegabréfið, sem hann bar á sér á Keflavíkurflugvelli, var gefið út í Vínarborg 6. september 2001 og talið ófalsað. Engir stimplar voru í því sem sýndu ferðalög hans, enda ónotað.

Við munnlegan málflutning fyrir Hæstarétti var af hálfu ákæruvalds fallið frá því ákæruatriði að ákærði hafi sjálfur ætlað að selja fíkniefnin í Bandaríkjunum. Eins og málið liggur fyrir verður ekki á því byggt að ákærði hafi verið eigandi fíkniefnanna. Ferðasaga ákærða er öll með ólíkindum, en af hálfu ákæruvalds hafa þó engar athuganir verið gerðar sem gætu varpað á hana ljósi. Með vísan til þessa og forsendna héraðsdóms að öðru leyti ber að fallast á þá niðurstöðu hans að sannað sé að ákærði hafi haft fíkniefnin í vörslum sínum í því skyni að afhenda þau og vitað að þau voru ætluð til sölu og dreifingar, og er brot hans þar réttilega heimfært til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar ákærða verður að líta til þess að ekki hefur tekist að útiloka þann framburð hans að hann hafi ekki átt frumkvæði að þessum flutningum. Er ekki annað leitt í ljós en að hann hafi einungis verið flutningsmaður efnanna gegn 5000 dollara þóknun. Hins vegar er brot hans stórfellt, þar sem um mikið magn fíkniefna með mikla hættueiginleika var að ræða, og hann á sér engar málsbætur. Með hliðsjón af fyrri dómum Hæstaréttar og þess sem í forsendum héraðsdóms greinir að öðru leyti, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi 9 ár. Frá refsivist ákærða ber að draga með fullri dagatölu óslitið gæsluvarðhald hans frá 28. september 2001.

H-kk-nf H-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf telja, að fyrri dómar Hæstaréttar á þessu sviði og hið gífurlega magn hættulegra fíkniefna, sem á sér engin fordæmi í réttarframkvæmd hér á landi, geri það að verkum, að refsing ákærða eigi að vera 10 ára fangelsi.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku efna og sakarkostnað eru staðfest. Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, K-x-x F-x-x, sæti fangelsi 9 ár. Til frádráttar refsivist ákærða komi gæsluvarðhald hans frá 28. september 2001.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku efna og sakarkostnað eru staðfest.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin laun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, V-kk-ef Þ-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 200.000 krónur.