75/2017

B var sakfelldur fyrir tvö ránsbrot, tilraun til ráns og þjófnaðarbrot. Með brotum sínum rauf B skilorð dóms Héraðsdóms Reykjavíkur frá 12. júní 2014 þar sem hann var dæmdur í 30 daga fangelsi. Var sá dómur tekinn upp og refsing B ákveðin í einu lagi fyrir bæði málin, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar var einnig litið til þess að ránsbrot B hefðu verið alvarleg og ófyrirleitin en hann hefði ýmist verið vopnaður hnífi eða hamri og hefði að auki hulið andlit sitt tvívegis er hann framdi þau. Á hinn bóginn var litið til þess að hann hefði gefið sig að fyrra bragði fram við lögreglu og hefði játað brot sín skýlaust. Var refsing hans ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 10. janúar 2017. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist staðfestingar á sakfellingu ákærða og að hann verði dæmdur til refsingar.

Ákærði krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms, en til vara að refsing verði milduð.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða og heimfærslu brota hans til refsiákvæða.

Ákærði hefur verið sakfelldur fyrir tvö ránsbrot, tilraun til ráns og þjófnaðarbrot á tímabilinu 29. nóvember til 19. desember 2015. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 12. júní 2014 var hann dæmdur í 30 daga fangelsi, skilorðsbundið í tvö ár, fyrir þjófnað. Ákærði hefur nú með brotum sínum rofið skilorð þess dóms. Ber því að að taka dóminn upp og gera ákærða refsingu í einu lagi fyrir öll brotin, sbr. 60. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í héraðsdómi er rakin niðurstaða geðheilbrigðismats A geðlæknis 24. nóvember 2016. Þar kemur meðal annars fram að ákærði sé greindur með væga þroskaskerðingu. Hann sé að mati læknisins sakhæfur og fær um að greina rétt frá röngu. Þá telur læknirinn að refsing geti borið árangur. Engin gögn hafa verið lögð fram í málinu sem hnekkja þeirri niðurstöðu geðlæknisins, en hann telur á hinn bóginn að verði ákærði dæmdur til fangelsisrefsingar verði að taka mið af því að refsing geti orðið honum þungbær meðal annars vegna þroskahömlunar hans.

Ránsbrot ákærða voru alvarleg og ófyrirleitin, en hann var ýmist vopnaður hnífi eða hamri og huldi að auki tvívegis andlit sitt er hann framdi þau. Verður litið til þessa við ákvörðun refsingar hans og þess að hann hefur með brotum sínum rofið skilorð áðurnefnds dóms. Til mildunar refsingar er að hann gaf sig að fyrra bragði fram við lögreglu og hefur játað brot sín skýlaust. Er refsing hans ákveðin fangelsi í 18 mánuði, en ekki kemur til álita að skilorðsbinda hana þar sem ákærði rauf með brotum sínum skilorð fyrri dóms. Vegna andlegra haga ákærða er til þess að líta að samkvæmt 1. mgr. 22. gr. laga nr. 15/2016 um fullnustu refsinga getur Fangelsismálastofnun, að undangengnu sérfræðiáliti, leyft að fangi sé vistaður um stundarsakir eða allan refsitímann á heilbrigðis- eða meðferðarstofnun.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf Ö-kk-nf M-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað eru óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 385.625 krónur, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, G-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 372.000 krónur.