223/2014

J var ákærð fyrir umferðarlagabrot með því að hafa ekið bifreið undir áhrifum áfengis. J neitaði sök og hélt því fram að hún hefði drukkið áfengi eftir að hún lét af akstri bifreiðarinnar. Framburður J, þess efnis að hún hefði fyrst hafið áfengisneyslu eftir aksturinn, þótti ekki samrýmast niðurstöðu alkóhólmælinga úr blóðsýni hennar og framburður vitna studdi ekki þann framburð. Var J því sakfelld samkvæmt ákæru og gert að sæta 30 daga fangelsi. Þá var hún svipt ökurétti ævilangt.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma H-kk-nf I. J-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf E-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 27. mars 2014 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist staðfestingar héraðsdóms.

Ákærða krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins, en til vara að refsing verði milduð.

Í skýrslu sem tekin var af ákærðu hjá lögreglu sama dag og hún var handtekin kvaðst hún hafa ekið bifreið vinar síns frá heimili sínu og að Reykjavíkurflugvelli. Hún hafi keypt áfengi þar og vinur sinn tekið þar við akstrinum. Kvaðst hún hafa neytt töluverðs áfengis á skömmum tíma áður en lögregla stöðvaði akstur bifreiðarinnar, en ekki muna magn þess. Þá hafi hún neytt einhvers áfengis inni á flugstöðinni. Hún kvað fyrrgreindan vin sinn hafa ekið á ,,handrið“ við flugvöllinn, en síðar í yfirheyrslunni kvaðst hún sjálf hafa ekið á það er hún ók að flugstöðinni og neitaði að hafa ekið bifreiðinni frá flugstöðinni.

Fyrir dómi kvaðst hún hafa ekið bifreiðinni að Reykjavíkurflugvelli, keypt þar áfengi, staldrað stutt við og ekki neytt þar áfengis. Hún kvaðst hafa sest undir stýri bifreiðarinnar er út var komið og ekið henni utan í stólpa sem þar var. Hefði vinur sinn þá tekið við akstrinum og hún drukkið mjög hratt úr vodkapela sem verið hafi í aftursæti bifreiðarinnar og neytt hluta þess áfengis sem hún hafði keypt.

Samkvæmt framangreindu er verulegt ósamræmi í framburði ákærðu hjá lögreglu og fyrir dómi. Þá verður af gögnum málsins ráðið að tilkynning barst til lögreglu um ætlaðan ölvunarakstur klukkan 10.45 umræddan dag, frá manni sem staddur var á Reykjavíkurflugvelli og hafði séð þar til ákærðu, en lögregla hafði afskipti af ákærðu nokkrum mínútum síðar er bifreið sú sem hún var farþegi í var stöðvuð og hún handtekin klukkan 10.57. Sá skammi tími sem leið frá því að ákærða kvaðst hafa hafið neyslu áfengis og þar til hún var handtekin samrýmist því á engan hátt niðurstöðu alkóhólmælinga úr blóðsýni hennar, en fyrra blóðsýnið var tekið úr henni klukkan 11.53 og hið síðara klukkan 13.05 og var þá magn áfengis í blóði fallandi. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Ákærðu verður gert að greiða allan sakarkostnað fyrir Hæstarétti, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærða, J-kvk-nf B-kvk-nf, greiði áfrýjunarkostnað málsins, 529.193 krónur, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kvk-ef S-kvk-ef P-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 502.000 krónur.