501/2012

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem bú P hf. var tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu G hf., með vísan til þess að G hf. hefði leitt nægilega í ljós að hann ætti fjárkröfu á hendur P hf. samkvæmt tilteknum gjaldmiðlaskiptasamningum og leitt líkur að ógjaldfærni félagsins, sbr. 5. tölul. 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma G-kk-nf G-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. júlí 2012 sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 18. júlí sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 27. júní 2012, þar sem bú sóknaraðila var tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að áðurgreindri kröfu varnaraðila verði hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Samkvæmt samþykktum sóknaraðila 28. desember 2005 er tilgangur félagsins fjárfestingarstarfsemi, kaup og sala hlutabréfa og annarra verðbréfa, kaup og sala á aflaheimildum, rekstur fasteigna og lánastarfsemi og önnur skyld starfsemi. Með umsókn 21. febrúar 2008 óskaði Ó-kk-nf M-kk-nf I-kk-nf, stjórnarformaður sóknaraðila, eftir að varnaraðili færi með sóknaraðila sem fagfjárfesti í öllum viðskiptum sínum við sóknaraðila er tengdust verðbréfum í samræmi við 24. gr. laga nr. 108/2007 um verðbréfaviðskipti. Í umsókninni kom meðal annars fram að þekking og reynsla áðurnefnds fyrirsvarsmanns sóknaraðila væri sú að hann væri löggiltur verðbréfamiðlari og framkvæmda- og fjármálastjóri. Þá var þar tekið fram að sóknaraðili hefði átt í umtalsverðum verðbréfaviðskiptum undanfarin misseri og að eign á bankareikningi næmi að lágmarki 500.000 evrum að frádreginni skuldsetningu. Í ljósi þessara upplýsinga var sóknaraðili talinn uppfylla skilyrði 1. mgr. fyrrnefnds ákvæðis laga nr. 108/2007 og flokkaður sem fagfjárfestir hjá varnaraðila. Hefur þetta áhrif þegar virt eru lögskipti aðila.

Sóknaraðili mótmælir því að samningur hafi komist á milli aðila um framvirk kaup á skuldabréfi Kaupþings banka hf. í erlendri mynt, KAUP 01/1, og að þeir sex gjaldmiðlaskiptasamningar, sem varnaraðili reisir málatilbúnað sinn á, verið gerðir samhliða þeim kaupum, en þeir eru óundirritaðir af hálfu sóknaraðila. Á hinn bóginn er óumdeilt að viðræður áttu sér stað milli aðila um þessi viðskipti í febrúar 2008 og að sóknaraðili var af því tilefni flokkaður sem fagfjárfestir hjá varnaraðila.

Af þeim hljóðrituðu upptökum af símtölum milli áðurnefnds fyrirsvarsmanns sóknaraðila og starfsmanna varnaraðila, sem fyrir liggja í málinu og raktar eru í hinum kærða úrskurði, verður eindregið ráðið að hinir umþrættu samningar hafi komist á milli aðila með því efni sem þeir hafa að geyma. Hefur varnaraðili því leitt nægilega í ljós að hann eigi fjárkröfu á hendur sóknaraðila.

Varnaraðili skoraði með bréfi 1. október 2010 á sóknaraðila að lýsa því yfir innan þriggja vikna að hann væri fær um að greiða skuldina innan skamms tíma, sbr. 5. tölul. 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991. Áskorunin var birt fyrirsvarsmanni sóknaraðila 12. sama mánaðar, en henni var ekki svarað af hans hálfu. Með þessu hefur varnaraðili leitt líkur að ógjaldfærni sóknaraðila og hefur hinn síðarnefndi á engan hátt sýnt fram á hið gagnstæða, sbr. upphafsorð 2. mgr. 65. gr. fyrrnefndra laga.

Samkvæmt framansögðu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Provest hf., greiði varnaraðila, Glitni hf., 250.000 krónur í kærumálskostnað.