arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
266/2011

A krafðist ógildingar á veðsetningu fasteignar sinnar á grundvelli tveggja tryggingabréfa útgefnum af B ehf. til L hf. en A veitti heimild fyrir veðsetningunni. Með vísan til þess að A hefði getað gert sér grein fyrir þýðingu skuldbindinga sinna þegar hún gekkst undir þær staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu héraðsdóms um sýknu L hf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. maí 2011. Hún krefst þess að ógilt verði veðsetning B ehf. á íbúð hennar að [...] í Reykjavík fyrir tryggingarbréfi B ehf. til Landsbanka Íslands hf., útgefnu 24. október 2007, vegna skuldar að fjárhæð 557.000 danskar krónur, „samkvæmt skjali um veðbandslausn af [...] Reykjavík ... og veðflutning yfir á fasteign [áfrýjanda] undirritað af því félagi þann 3. október 2008 og jafnframt af Landsbanka Íslands hf. og samkvæmt veðheimild [áfrýjanda].“ Að auki krefst áfrýjandi þess að ógilt verði veðsetning B ehf. á sömu fasteign áfrýjanda samkvæmt veðtryggingarbréfi að fjárhæð 5.000.000 krónur útgefnu af því félagi 3. október 2008 til Landsbanka Íslands hf. og með áritaðri veðheimild áfrýjanda sama dag. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Fallist verður á niðurstöðu hins áfrýjaða dóms, sem skipaður var tveimur sérfróðum meðdómendum, að áfrýjandi hafi getað gert sér grein fyrir þýðingu umræddra skuldbindinga sinna þegar hún ritaði undir veðleyfið 2. október 2008 og tryggingarbréf daginn eftir. Með vísan til þess verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir en rétt þykir að láta málskostnað fyrir Hæstarétti falla niður.

Dómsorð:

Stefndi, Landsbankinn hf., er sýkn af kröfum áfrýjanda, A.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um málskostnað skal vera óraskað.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.
272/2011

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um staðfestingu nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var í Hæstarétti með vísan til forsendna hans, sagði m.a. að þótt ekki lægi fyrir hve háa fjárhæð A greiddi af framangreindu láni væri ómögulegt að horfa framhjá því að samhliða því að hann gerði tillögu um algjöra eftirgjöf samningskrafna kvæðist hann greiða reglulega af láni sem hann væri ekki sjálfur skuldari að svo séð yrði. Þrátt fyrir að reiknuð greiðslugeta hans væri fullnýtt til að greiða fasteignaveðkröfuhöfum og fasteignagjöld hefði honum borið að nýta þá greiðslugetu sem raunverulega væri umfram hina reiknuðu í þágu eigin kröfuhafa en ekki annarra. Yrði að fallast á með N hf. að ekki væri nægilega sýnt að A væri með öllu ófær um standa að einhverju leyti skil á samningskröfum og yrði um fyrirsjáanlega framtíð. Bæri því að synja um staðfestingu nauðasamningsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. apríl 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. maí sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 8. apríl 2011, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um staðfestingu nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að krafa hans um staðfestingu nauðasamnings til greiðsluaðlögunar verði tekin til greina og varnaraðila gert að greiða málskostnað í héraði og kærumálskostnað.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Rétt er að aðilarnir beri hvor sinn kærumálskostnað.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
273/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. maí 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 4. maí 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 20. maí 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
275/2011

S kærði úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu hans um að mál K hf. á hendur honum yrði fellt niður. Við uppkvaðningu úrskurðar í héraðsdómi um frávísunarkröfu S var sótt þing af hálfu hans en ekki K hf. Krafðist S þá að málið yrði fellt niður og honum úrskurðaður málskostnaður. Í úrskurði héraðsdóms sagði að réttaráhrif sem bundin væru við ákvörðun um nýtt þinghald á dómþingi yrðu ekki virk nema þeirrar ákvörðunar væri getið í þingbók. Þar sem það hefði ekki verið gert yrðu útivistaráhrif samkvæmt 105. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála ekki bundin við fjarveru lögmanns K hf. úr þinghaldinu. Með hliðsjón af f. lið 1. mgr. 97. gr. laga nr. 91/1991 hefði fjarvist úr þinghaldi jafngilt lögmætum forföllum við fyrirtöku málsins. Fyrir Hæstarétti hélt lögmaður K hf. því fram að eftir munnlegan flutning málsins um frávísunarkröfu S hefði dómari skýrt frá því að hann hygðist kveða upp úrskurð tiltekinn dag á tilteknum tíma. Tímasetningunni hefði síðar verið breytt án þess að hann hefði haft um það upplýsingar. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar var hann staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. apríl 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. maí sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 15. apríl 2011, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að mál varnaraðila á hendur honum yrði fellt niður. Kæruheimild er í k. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess „að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að lagt verði fyrir héraðsdómara að taka málið til úrskurðar um málskostnaðarkröfu sóknaraðila og fella málið niður að öðru leyti.“ Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði staðfestur en til vara að hann verði ómerktur ásamt meðferð málsins frá 7. apríl 2011 að telja og lagt fyrir héraðsdómara að boða til nýs þinghalds í málinu. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Af hálfu varnaraðila er haldið fram að eftir munnlegan flutning málsins um frávísunarkröfu sóknaraðila 25. mars 2011 hafi dómari skýrt frá því að hann hygðist kveða upp úrskurð 7. apríl sama ár klukkan 15 og slitið þinghaldi við svo búið. Lögmaður varnaraðila hafi fært þessa ákvörðun dómarans í dagbók sína. Af gögnum málsins verði ráðið að eftir það hafi verið sett inn á vefsíðu Héraðsdóms Reykjavíkur að uppkvaðning úrskurðar yrði klukkan 13.15 sama dag, en lögmaður varnaraðila hvorki séð þetta né fengið tilkynningu um breytta tímasetningu frá réttinum. Þessi atvik skýri hvers vegna hann hafi ekki sótt þing í málinu við uppkvaðningu úrskurðar um frávísunarkröfu sóknaraðila. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, S-kk-nf E-kk-nf, greiði varnaraðila, Kaupþingi banka hf., 300.000 krónur í kærumálskostnað.
281/2011

Úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu L um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. maí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. maí sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 7. maí 2011, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðili skyldi sæta gæsluvarðhaldi áfram, allt til mánudagsins 6. júní 2011. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hnekkt og að krafa hans um gæsluvarðhald yfir varnaraðila verði tekin til greina.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
283/2011

Úrskurður héraðsdóms, þar sem hafnað var kröfu L um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. maí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 5. maí 2011, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðili skyldi sæta gæsluvarðhaldi. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og varnaraðila gert að sæta gæsluvarðhaldi til föstudagsins 13. maí 2011.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
284/2011

Úrskurður héraðsdóms, þar sem hafnað var kröfu L um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. maí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 5. maí 2011, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðili skyldi sæta gæsluvarðhaldi. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og varnaraðila gert að sæta gæsluvarðhaldi til föstudagsins 13. maí 2011.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði staðfestur en til vara að hann verði látinn sæta farbanni.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
286/2011

B kærði úrskurð héraðsdóms þar sem krafa hans við slit G hf. var viðurkennd í réttindaröð samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti. Krafðist B þess að krafan yrði viðurkennd í réttindaröð samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 112. gr. laga nr. 21/1991. Í dómi Hæstaréttar sagði að eins og greindi í hinum kærða úrskurði væri nægilega komið fram í málinu að ráðningarsamningi B við G hefði ekki verið slitið er starfstöð hans hefði verið flutt frá Kaupmannahöfn til New York. Þar í borg hefði B starfað í þágu Glitnir Equity Investments sem leggja bæri til grundvallar í málinu að hefði verið deild innan G. Með þeirri athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar var hann staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. apríl 2011, sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 10. maí 2011. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 1. apríl 2011, þar sem krafa sóknaraðila að fjárhæð 12.087.000 krónur var viðurkennd í réttindaröð samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. við slit varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og áðurnefnd krafa hans með dráttarvöxtum viðurkennd í réttindaröð samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 112. gr. laga nr. 21/1991 við slit varnaraðila. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili kærði úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti 29. apríl 2011 og krefst þess aðallega að staðfest verði afstaða slitastjórnar um að hafna kröfu sóknaraðila. Til vara er þess krafist að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Þá krefst varnaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði er nægilega fram komið í málinu að ráðningarsamningi sóknaraðila við varnaraðila hafi ekki verið slitið er starfstöð hans var flutt frá Kaupmannahöfn til New York. Þar í borg starfaði hann í þágu Glitnir Equity Investments sem leggja ber til grundvallar í máli þessu að hafi verið deild innan varnaraðila. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
290/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. maí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 10. maí 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 17. maí 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
291/2011

E var dæmd fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa slegið A hnefahöggi í andlitið með þeim afleiðingum að A hlaut glóðarauga og blóðnasir. Með brotinu rauf E skilorð og var refsing hennar ákveðin óskilorðsbundið fangelsi í þrjá mánuði. E var einnig gert að greiða A skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 28. apríl 2011 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að refsing ákærðu verði þyngd.

Ákærða krefst aðallega sýknu og að einkaréttarkröfu A verði vísað frá héraðsdómi, en til vara að refsing verði milduð og fjárhæð kröfunnar lækkuð.

A hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti. Verður því litið svo á að hún krefjist þess að staðfest verði ákvæði hins áfrýjaða dóms um einkaréttarkröfu sína.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Ákærðu verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærða, E-kvk-nf M-x-x B-kvk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 276.069 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.
293/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. maí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 12. maí 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 20. maí 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
294/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. maí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 12. maí 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 20. maí 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
295/2011

X og Y voru ákærð fyrir skilasvik í rekstri hlutafélagsins A með því að hafa skömmu áður en félagið var úrskurðað gjaldþrota selt hlutafélaginu B hluta af veðsettum vörubirgðum félagsins fyrir óhæfilega lágt verð. Með úrskurði héraðsdóms var fallist á beiðni þeirra um að dómkvaddur yrði einn sérfróður og óvilhallur matsmaður til þess að staðreyna söluverð vörulagersins. Í úrskurðinum, sem staðfestur var í Hæstarétti með vísan til forsendna hans, sagði m.a. að játa yrði sökuðum einstaklingi ríkt svigrúm til að afla sönnunargagna í sakamáli. Dómurinn gæti ekki á þessi stigi útilokað hvert gildi slíkt sönnunargagn hefði við efnismeðferð málsins. Þá væri til þess að líta að ákærðu bæru hallann af því reyndist matsgerðin haldlaus við úrlausn um efnishlið málsins þar sem sá kostnaður sem af  henni hlytist félli á þá yrðu þeir sakfelldir í refsimálinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 5. maí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 16. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. maí 2011, þar sem tekin var til greina krafa varnaraðila um að dómkvaddur yrði maður til að leggja mat á nánar tiltekin atriði undir rekstri máls ákæruvaldsins á hendur þeim. Kæruheimild er í o. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að hafnað verði kröfu varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
29/2011

Deilt var um hvort H hf. bæri bótaábyrgð á líkamstjóni I sem hún varð fyrir er hún steig á döðlu sem lá á gólfi við ávaxtaborð í verslun H hf. og féll. Var það niðurstaða Hæstaréttar að ekki væri hægt að rekja slys I til saknæmrar vanrækslu starfsmanna H hf. heldur yrði að telja að um óhappatilviljun hefði verið að ræða. Var H hf. því sýknað af kröfu I.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 13. janúar 2011. Hann krefst aðallega sýknu af kröfu stefndu og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti. Til vara krefst hann þess að hann verði aðeins talinn skaðabótaskyldur að hluta vegna slyss stefndu og að málskostnaður verði þá felldur niður.

Stefnda krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Fyrir Hæstarétti er óumdeilt að stefnda meiddist í verslun áfrýjanda, Hagkaupum við Eiðistorg á Seltjarnarnesi, 6. nóvember 2005 er hún féll á gólf verslunarinnar. Af gögnum málsins um afleiðingar slyssins verður ráðið að hagsmunir nái áfrýjunarfjárhæð, sbr. 3. mgr. 152. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Svo sem lýst er í hinum áfrýjaða dómi datt stefnda og slasaðist er hún steig á döðlu sem lá á gólfi við ávaxtaborð í fyrrnefndri verslun áfrýjanda. Verður lagt til grundvallar að daðlan hafi fallið af ávaxtaborðinu á gólf verslunarinnar svo sem ávallt kann að gerast við aðstæður sem þessar. Fallist verður á með áfrýjanda að ógjörningur sé fyrir starfsmenn hans að koma í veg fyrir að ávextir falli á gólf verslunarinnar eða að fylgjast svo nákvæmlega með að jafnan sé strax unnt að bregðast við þegar slíkt gerist. Verður samkvæmt þessu ekki fallist á með stefndu að slys hennar verði rakið til saknæmrar vanrækslu starfsmanna áfrýjanda heldur verði að telja að um óhappatilviljun sé að ræða sem áfrýjandi geti ekki talist bera ábyrgð á gagnvart stefndu.

Með vísan til þess sem hér var rakið verður áfrýjandi sýknaður af kröfu stefndu, en rétt þykir að málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti falli niður.

Dómsorð:

Áfrýjandi, Hagar hf., er sýkn af kröfu stefndu, I-kvk-ef E. M. L-x-x.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.
2/2011

var úrskurður héraðsdóms þar sem ákvörðun dómsmála- og mannréttindaráðherra um framsal X til Póllands var staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. desember 2010 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 3. janúar 2011. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. desember 2010, þar sem staðfest var ákvörðun dómsmála- og mannréttindaráðherra 1. nóvember 2010 um að framselja varnaraðila til Póllands. Kæruheimild er í 24. gr. laga nr. 13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 13/1984, eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 180.000 krónur.