820/2013

M var sakfelldur fyrir að hafa í sex skipti ekið bifreið sviptur ökurétti og óhæfur til að stjórna henni örugglega vegna áhrifa ávana- og fíkniefna. Með brotunum rauf M skilyrði reynslulausnar og var honum gert að afplána eftirstöðvar fyrri refsingar. Þá átti M langan sakaferil að baki. M var gert að sæta fangelsi í tvö ár og upptöku fíkniefna auk þess sem áréttuð var ævilöng ökuréttarsvipting hans.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 19. desember 2013 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur.

Ákærði krefst þess að refsing verði milduð.

Ákærði á að baki samfelldan sakaferil allt frá árinu 2002 fyrir ýmis brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 og umferðarlögum nr. 50/1987. Með dómi 17. maí 2002 var ákærði dæmdur í sex mánaða skilorðbundið fangelsi fyrir rán, rangar sakargiftir, ölvunarakstur og akstur sviptur ökurétti. Hinn 29. apríl 2003 hlaut hann átta mánaða skilorðsbundinn fangelsisdóm fyrir þjófnað og fíkniefnalagabrot, en sá dómur var hegningarauki við fyrrnefndan dóm. Hann var 30. desember 2003 dæmdur í níu mánaða fangelsi, þar af átta mánuði skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir fíkniefnalagabrot og var dómurinn frá 29. apríl 2003 þá tekinn upp og dæmdur með því máli. Ákærði hlaut 18 mánaða fangelsisdóm 3. febrúar 2004 fyrir rán, þjófnað og fíkniefnalagabrot auk þess sem hann var sakfelldur fyrir ölvunarakstur og akstur án ökuréttar og sviptur ökurétti í tvö ár frá 25. febrúar 2004. Með dómi 7. apríl 2004 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir rangar sakargiftir og akstur sviptur ökurétti og var sá dómur hegningarauki við dómana frá 17. maí 2002, 29. apríl 2003, 30. desember 2003 og 3. febrúar 2004. Ákærði var 13. maí 2004 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi fyrir fíkniefnalagabrot og 16. september sama ár í tveggja mánaða fangelsi fyrir umferðarlagabrot, þar á meðal akstur án ökuréttinda. Þá var ákærði 13. júní 2006 dæmdur í fjögurra ára fangelsi meðal annars fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot og að aka bifreið án þess að hafa öðlast ökuréttindi. Ákærði var 14. maí 2007 dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi, þar af tvo mánuði skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir fíkniefnalagabrot. Þá var hann 5. mars 2010 dæmdur í 15 mánaða fangelsi fyrir ýmis brot, þar á meðal akstur undir áhrifum fíkniefna. Með dómi 31. janúar 2011 var ákærði dæmdur í tveggja mánaða fangelsi, meðal annars fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og án ökuréttinda og var sá dómur hegningarauki við dóminn frá 5. mars 2010. Með dómi 16. febrúar 2012 var ákærði dæmdur í fimm mánaða fangelsi fyrir ölvunarakstur, akstur undir áhrifum fíkniefna og án ökuréttar. Þá var hann sviptur ökurétti í fimm ár frá 20. febrúar 2012. Að lokum gekkst ákærði 16. maí 2012 undir greiðslu 60.000 króna sektar með sektargerð lögreglustjóra fyrir að aka sviptur ökurétti og 3. apríl 2013 gekkst hann undir greiðslu 120.000 króna sektar með sektargerð lögreglustjóra fyrir sams konar brot. Ákærða var 8. júní 2012 veitt reynslulausn í tvö ár á eftirstöðvum 220 daga refsingar. Eftir uppkvaðningu hins áfrýjaða dóms hlaut hann dóm 17. janúar 2014 fyrir akstur undir áhrifum fíkniefna og sviptur ökurétti.

Ákærði, sem er vanaafbrotamaður, hefur með þeim brotum, sem í ákæru greinir, rofið skilyrði fyrrgreindrar reynslulausnar. Ber því að taka upp 220 daga eftirstöðvar refsingarinnar, sem honum var veitt reynslulausn á, sbr. 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, og ákveða refsingu í einu lagi fyrir brot þau, sem nú er dæmt um og með hliðsjón af þeirri fangelsisrefsingu sem óafplánuð er samkvæmt reglum 60. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar verður litið til þess að ákærði á langan sakaferil að baki. Hann ók undir áhrifum sterkra fíkniefna og í blóði hans mældist hátt gildi þeirra. Þá sýndi hann einbeittan brotavilja og hélt áfram brotum eftir að honum var birt ákæra í máli þessu. Horfir framangreint til refsiþyngingar, sbr. 6. og 8. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Að öllu framangreindu virtu og með hliðsjón af 77. gr. og 78. gr. sömu laga er refsing ákærða ákveðin fangelsi í tvö ár.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um ökuréttarsviptingu, upptöku og sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, M-kk-nf M-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í tvö ár, en að öðru leyti skal héraðsdómur vera óraskaður.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 341.421 krónu, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 313.750 krónur.