687/2014

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem tekin var til greina krafa L hf. um dómkvaðningu matsmanna. Í dómi Hæstaréttar kom fram að eins og staðið hefði verið að rekstri málsins og í ljósi þess að enn gæti tekið verulegan tíma að ljúka matsgerð samkvæmt kröfu annars málsaðila á grundvelli dóms Hæstaréttar í máli nr. 243/2014, væru ekki efni til að hafna kröfu L hf. um dómkvaðningu matsmanna á þeim grunni að hún hafi ekki verið höfð uppi á fyrri stigum málsins. Var hinn kærði úrskurður héraðsdóms staðfestur.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og G-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með tveimur kærum 8. október 2014, sem bárust réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. september 2014, þar sem tekin var til greina krafa varnaraðila um dómkvaðningu matsmanna. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að kröfu varnaraðila verði hafnað. Þá krefjast þeir kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili hefur ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti og getur krafa hans um málskostnað í héraði því ekki komið frekar til álita.

Varnaraðili höfðaði mál með stefnu 16. janúar 2012 á hendur sóknaraðilum ásamt S-kk-þgf Þ. Á-kk-þgf, H-kk-þgf J. K-kk-þgf, Þ-kk-þgf B-kk-þgf, S-kvk-þgf G-kvk-þgf og J-kk-þgf Þ-kk-þgf O-kk-þgf. Eftir að málið var þingfest í héraði 8. mars 2012 var því ítrekað frestað þar til stefndu lögðu loks fram greinargerðir 22. janúar 2013. Dómarinn, sem nú fer með málið í héraði, tók það fyrir í fyrsta sinn 8. apríl 2013 og var því þá frestað til 13. júní sama ár til málflutnings um kröfu, sem stefndu höfðu gert um að því yrði vísað frá dómi. Úrskurður gekk um þá kröfu 27. sama mánaðar og var hún þar tekin til greina. Varnaraðili kærði úrskurðinn og var hann felldur úr gildi með dómi Hæstaréttar 26. september 2013 í máli nr. 491/2013. Þegar málið var næst tekið fyrir í héraði 26. nóvember 2013 lagði sóknaraðilinn Brit Insurance Ltd. ásamt þeim 24 öðrum erlendu sóknaraðilum, sem taldir eru á eftir honum í heiti þessa máls, fram beiðni um dómkvaðningu matsmanna, sem ágreiningur reis um. Þegar hann var tekinn til frekari meðferðar í þinghaldi 17. desember 2013 kom einnig fram að sóknaraðilar þessir og varnaraðili hefðu til athugunar hvort þeir myndu standa saman að beiðni um að sakarefni í málinu yrði skipt. Frá því var horfið í næsta þinghaldi 5. febrúar 2014 og var málið síðan tekið fyrir 26. sama mánaðar til málflutnings um ágreining um kröfuna um dómkvaðningu matsmanna. Sú krafa var í meginatriðum tekin til greina með úrskurði 14. mars 2014, sem var staðfestur með dómi Hæstaréttar 29. apríl sama ár í máli nr. 243/2014. Í þinghaldi 25. júní 2014 lagði varnaraðili fram fyrir sitt leyti kröfu um dómkvaðningu matsmanna og var þá fært í þingbók að allir aðrir málsaðilar hafi mótmælt henni „og eða óskað eftir fresti til þess að taka nánari afstöðu til hennar“, en á dómþingi 18. september sama ár var bókað að stefndu í málinu hafi allir mótmælt henni og var málið flutt um þann ágreining. Með hinum kærða úrskurði var þessi krafa varnaraðila tekin til greina. Aðrir þeir, sem stefnt var í héraði og getið var hér að framan, hafa ekki látið þennan ágreining til sín taka fyrir Hæstarétti.

Svo sem ráðið verður af framangreindu hefur rekstur málsins þegar tekið verulegan tíma og hafa allir aðilar þess átt hlut að því að hann hafi farið að nokkru úr böndum, þótt ítrekuð og vítaverð frestun málsins í nærfellt ár til greinargerða stefndu í héraði hafi stafað af framgöngu þeirra einna. Þegar fyrrnefnd krafa sóknaraðilans Brit Insurance Ltd. og 24 annarra erlendra sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanna kom til meðferðar í héraði var henni mótmælt af öllum öðrum málsaðilum, meðal annars á þeirri forsendu að hún hafi ekki verið borin tímanlega fram. Að þeim andmælum stóð varnaraðili meðal annarra. Í ágreiningnum, sem nú er til úrlausnar, hafa varnaraðili og nefndir sóknaraðilar haft hlutverkaskipti að þessu leyti. Eins og staðið hefur verið að rekstri málsins og í ljósi þess að enn geti tekið verulegan tíma að ljúka matsgerð á grundvelli áðurnefnds dóms Hæstaréttar í máli nr. 243/2014 eru ekki efni til að hafna kröfu varnaraðila um dómkvaðningu matsmanna á þeim grunni að hún hafi ekki verið höfð uppi á fyrri stigum málsins. Eins og greinir í hinum kærða úrskurði hafa sóknaraðilar jafnframt borið því við að spurningar, sem varnaraðili vill leita svara dómkvaddra matsmanna við, snúi að atriðum, sem samrýmist ekki málsástæðum að baki dómkröfum varnaraðila. Þótt svo kynni að einhverju marki að vera verður að líta til þess að öflun matsgerðar getur ekki ein út af fyrir sig valdið því að varnaraðili komi nýjum málsástæðum að í málinu, en hann verður að bera áhættu og kostnað af því ef matsgerð kæmi honum ekki að haldi af þeim sökum. Að þessu gættu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðilum verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, A-kk-nf S-kk-nf, K-kk-nf G-kk-nf, Brit Insurance Ltd., Liberty Mutual Insurance Europe Ltd., QBE International Insurance Ltd., Allianz Global Corporate & Speciality AG, QBE Corporate Ltd., Alterra Corporate Capital 2 Ltd., Alterra Corporate Capital 3 Ltd., Kelvin Underwriting Ltd., Nameco (No 11) Ltd., Nameco (No 231) Ltd., Novae Corporate Underwriting Ltd., SCOR Underwriting Ltd., Sorbietrees Underwriting Ltd., B-x-x J-x-x T-x-x, B-x-x A-x-x C-x-x, C-x-x J-x-x H-x-x, David J-x-x D-x-x M-x-x C-x-x, E-x-x E-x-x H-x-x, G-x-x F-x-x S-x-x, I-x-x R-x-x P-x-x, J-x-x E-x-x, J-x-x L-x-x G-x-x, J-x-x M-x-x W-x-x, R-x-x M-x-x H-x-x R-x-x og N-x-x T-x-x R-x-x, greiði í sameiningu varnaraðila, LBI hf., 500.000 krónur í kærumálskostnað.