arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
630/2009

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli b. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og 15. gr. laga nr. 13/1984, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. október 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. október 2009, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á meðan framsalsmál hans er til meðferðar hjá íslenskum stjórnvöldum, þó eigi lengur en til föstudagsins 13. nóvember 2009 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að hann verði látinn sæta farbanni í stað gæsluvarðhalds.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

if !supportEmptyParas endif
631/2009

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. október 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. október 2009, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi uns dómur gengur í máli hans, en þó eigi lengur en til föstudagsins 27. nóvember 2009 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
634/2009

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi afplána 586 daga eftirstöðvar refsingar, sbr. 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 1. nóvember 2009, þar sem varnaraðila var gert að afplána 586 daga eftirstöðvar fangelsisrefsingar, sem hann hlaut með dómi Hæstaréttar 28. febrúar 2008 í máli nr. 511/2007 og dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 25. október 2007 í máli nr. S-1378/2007. Kæruheimild er í 2. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Hinn kærði úrskurður verður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
637/2009

HÓ og K kærðu úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu HB og J um að heimilt yrði að leiða tiltekið vitni í landamerkjamáli milli þeirra. Féllst héraðsdómur á framangreindar kröfur eftir upphaf aðalmeðferðar málsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 29. október 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 6. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 16. október 2009, þar sem varnaraðilum var heimilað að leiða E-kvk-þf E-kvk-þf fyrir dóm til að gefa vitnaskýrslu við aðalmeðferð máls sóknaraðila á hendur þeim. Sóknaraðilar krefjast þess að varnaraðilum verði meinað að leiða vitni þetta fyrir dóm. Þá krefjast sóknaraðilar kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og þeim dæmdur kærumálskostnaður.

Samkvæmt endurriti úr þingbók héraðsdóms var mál þetta tekið fyrir á dómþingi 18. júní 2009 og því frestað til aðalmeðferðar 8. október sama ár. Síðargreindan dag var málið tekið fyrir og í byrjun gengið á vettvang, en að því loknu kröfðust varnaraðilar þess að þeim yrði heimilað að leiða áðurnefnda E-kvk-þf fyrir dóm sem vitni. Gegn andmælum sóknaraðila féllst héraðsdómur á þessa kröfu varnaraðila.

Að virtum bókunum í þingbók, sbr. og síðari málslið 2. mgr. 103. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, verður að líta svo á að aðalmeðferð málsins hafi verið hafin þegar sá ágreiningur reis, sem leyst var úr með hinum kærða úrskurði, og fer því um heimildir til að kæra hann eftir 2. mgr. 143. gr. sömu laga. Þar er ekki að finna heimild til kæru í þessu tilviki og ber því að vísa málinu frá Hæstarétti.

Sóknaraðilum verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðilar, H-kk-nf Ó-kk-nf og K-kvk-nf R-kvk-nf A-kvk-nf, greiði í sameiningu varnaraðilum, H-kk-þgf B-kk-þgf og J-kk-þgf G-kk-þgf B-kk-þgf, hvorum fyrir sig 75.000 krónur í kærumálskostnað.
638/2009

Héraðsdómari vísaði máli SH ehf. gegn V ehf., til greiðslu skuldar vegna samninga á milli SV ehf. og V ehf., frá dómi þar sem að áður hafði verið dæmt í máli sem SH ehf. hafði höfðað gegn V ehf. til heimtu skuldar vegna sömu samninga. Niðurstaða héraðsdóms um frávísun málsins með vísan til 2. mgr. 116. gr. laga 91/1991 var staðfest í Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. október 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 6. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. október 2009, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til hins forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, S.R. Holdings ehf., greiði varnaraðila, Vagneignum ehf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.
639/2009

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 5. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 5. nóvember 2009, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt þar til dómur gengur í máli hans en þó ekki lengur en til föstudagsins 27. nóvember 2009 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
640/2009

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. og b. liðar 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 6. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 4 nóvember 2009, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 11. nóvember 2009 klukkan 16, og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Greinargerðir málsaðila bárust Hæstarétti 6. nóvember 2009. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
641/2009

X, Y, Z og Þ ehf. voru ákærð fyrir skattalagabrot. Þau kærðu úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu þeirra um að ákæruvaldinu yrði gert skylt að afhenda verjendum þeirra gögn málsins að nýju í samræmi við skilyrði laga um meðferð sakamála, þannig að þar verði engin óviðkomandi gögn að finna, að ákæranda verði gert skylt að tilgreina hvaða gögn málsins heyri undir hvern lið ákæru og hvaða gögn málsins heyri undir hvert ákærðu. Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem kæruheimild skorti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 2. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 6. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. október 2009, þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um „að ákæranda verði gert skylt að afhenda verjendum gögn málsins að nýju í samræmi við skilyrði laga um meðferð sakamála, þannig að þar verði engin óviðkomandi gögn að finna, að ákæranda verði gert skylt að tilgreina hvaða gögn málsins heyri undir hvern lið ákæru og hvaða gögn málsins heyri undir hvert ákærðu.“ Um kæruheimild vísa varnaraðilar til 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðilar krefjast þess að viðurkennt verði að gagnaframlagning sóknaraðila brjóti í bága við skilyrði laga nr. 88/2008. Einnig krefjast þau þess að sóknaraðila verði gert skylt að afhenda verjendum gögn málsins að nýju í samræmi við skilyrði laga um meðferð sakamála, þannig að þar verði engin óviðkomandi gögn að finna, tilgreint verði hvaða gögn málsins heyri undir hvern lið ákæru og hvaða gögn málsins varði hvert ákærðu. Þá krefjast þau kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst aðallega frávísunar málsins frá Hæstarétti en til vara staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Mál þetta var höfðað með útgáfu ákæru 18. desember 2008. Ekki sýnist ágreiningur um að eftir gildistöku laga nr. 88/2008, 1. janúar 2009, sbr. 232. gr. laganna, skuli þau gilda um málsmeðferðina. Um kæruheimildir gilda ákvæði 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008. Ágreiningsefni málsins varðar skipan gagnaframlagningar ákæruvalds og ætlaða skyldu þess til að afhenda verjendum ákærðu gögn málsins að nýju í því horfi sem lýst er að framan. Eins og ágreiningsefni máls þessa er vaxið fellur það ekki undir tilgreindar kæruheimildir. Verður því málinu vísað frá Hæstarétti.

Kærumálskostnaður dæmist ekki.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.
644/2009

NS kærði frávísun héraðsdóms á gagnsök sem hann höfðaði í máli S ehf. á hendur honum. Fram kom að NS hafi fyrst gert reka að því að afla matsgerðar sem lá til grundvallar gagnsök hans með beiðni fimm mánuðum eftir þingfestingu málsins. Talið var að í ljósi langvarandi ágreinings NS og S ehf. hafi verið tilefni fyrir NS að afla fyrr gagna til grundvallar kröfunni. Yrði að virða þetta NS til vanrækslu þannig að gagnsökin væri of seint höfðuð, sbr. 3. mgr. 28. gr. laga nr. 91/1991. Var úrskurður héraðsdóms um frávísun gagnsakarinnar staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 5. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 12. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vesturlands 28. október 2009, þar sem gagnsök, sem sóknaraðili höfðaði í máli varnaraðila á hendur honum, var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og lagt fyrir héraðsdóm að taka gagnsök hans til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Nemendagarðar Samvinnuháskólans, greiði varnaraðila, Selfelli ehf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.
647/2009

F ehf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu hans um að A og B yrðu með beinni aðfarargerð borin út úr geymslu. Í niðurstöðu héraðsdóms sem staðfestur var í Hæstarétti kom fram að nokkur vafi væri á því að F ehf. ætti þann rétt sem hann byggði kröfu sína um útburð á og var beiðni hans því hafnað með vísan til 1. mgr. 78. gr. og 3. mgr. 83. gr. laga nr. 90/1989.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut máli þessu til Hæstaréttar með kæru 4. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. október 2009, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um útburð á varnaraðilum úr geymslu að Hverfisgötu 46, Reykjavík, merktri 05-0202, sem tilheyri eignarhluta 05-0301. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og varnaraðilar verði með beinni aðfarargerð bornir út úr framangreindri geymslu ásamt öllu sem þeim tileyri og sóknaraðila fengin umráð geymslunnar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar hafa ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Varnaraðilar seldu hluta í Hverfisgötu 46, Reykjavík, með kaupsamningi 18. mars en ekki 18. maí 2005 eins og sagt er í niðurstöðu hins kærða úrskurðar. Kaupsamningur þessi er stimplaður um móttöku til þinglýsingar 22. mars sama ár. Í kæru sóknaraðila er talið að ekki sé fullvíst að með tilgreiningu á geymslu í nefndum kaupsamningi sé átt við þá geymslu sem um sé deilt í málinu. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
649/2009

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur. Hins vegar var talið óheimilt að láta X sæta áframhaldandi einangrun, sbr. 2. mgr. 98. gr. laganna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 11. nóvember 2009, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. desember 2009 klukkan 16, og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að hann verði settur í farbann í stað gæsluvarðhalds. Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Hann krefst þess að hann verði ekki látinn sæta frekari einangrun á gæsluvarðhaldstíma.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Af forsendum hins kærða úrskurðar má ráða að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Fallist er á forsendur og niðurstöðu úrskurðarins um að skilyrði séu til að varnaraðili sæti áfram gæsluvarðhaldi. Hann hefur sætt gæsluvarðhaldi frá 14. október 2009 og verið í einangrun þann tíma. Í 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008 er lagt bann við því að sá sem er í gæsluvarðhaldi sæti einangrun lengur en í fjórar vikur samfleytt, nema sá sem um ræðir sé grunaður um brot sem varðað getur að lögum tíu ára fangelsi. Varnaraðili er grunaður um brot gegn 227. gr. a og 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en brot gegn þessum ákvæðum geta varðað fangelsi allt að átta og sex árum. Með hliðsjón af 2. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga er því óheimilt að láta varnaraðila sæta frekari einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur og er kröfu sóknaraðila um þetta því hafnað. Að öðru leyti verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um að X sæti áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. desember 2009, klukkan 16.
650/2008

Mál H gegn K var fellt niður að kröfu H. K krafðist greiðslu málskostnaðar fyrir Hæstarétti. Í samræmi við 2. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, var H gert að greiða K 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 26. september 2008, en ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 12. nóvember 2008. Með heimild í 4. mgr. 153. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála áfrýjaði hann héraðsdómi öðru sinni 1. desember 2008. Við áfrýjunina krafðist hann sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krafðist í greinargerð sinni staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Við munnlegan flutning málsins fyrir Hæstarétti krafðist áfrýjandi þess að málið yrði fellt niður. Stefndi gerði kröfu um málskostnað fyrir Hæstarétti. Með vísan til c. liðar 1. mgr. 105. gr., sbr. 2. mgr. 164. gr. og 166. gr., laga nr. 91/1991 verður málið fellt niður fyrir Hæstarétti.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991, verður áfrýjandi dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti, svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Mál þetta er fellt niður.

Áfrýjandi, H-kk-nf S-kk-nf, greiði stefnda, Koenig & Bauer AG, 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
650/2009

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur. Þá var einnig staðfestur úrskurður héraðsdóms um að hafna breyttri tilhögun gæsluvarðhalds. Hins vegar var talið óheimilt að láta X sæta áframhaldandi einangrun, sbr. 2. mgr. 98. gr. laganna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærðir eru tveir úrskurðir Héraðsdóms Reykjaness 11. nóvember 2009, þar sem varnaraðila var annars vegar gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. desember 2009 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur og hins vegar var hafnað kröfu hans um breytta tilhögun gæsluvarðhalds. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að gæsluvarðhaldsúrskurður héraðsdóms verði felldur úr gildi, til vara að vægari úrræðum verði beitt, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þess að hann verði ekki látinn sæta frekari einangrun á gæsluvarðhaldstíma. Miðað við bókun varnaraðila við uppkvaðningu úrskurðarins um tilhögun gæsluvarðhalds verður litið svo á að hann krefjist þess að þær takmarkanir sem þar greinir verði felldar niður.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hinna kærðu úrskurða.

Af forsendum hins kærða úrskurðar um gæsluvarðhald varnaraðila má ráða að hann sæti gæsluvarðhaldi á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Fallist er á forsendur og niðurstöðu úrskurðarins um að skilyrði séu til þess að hann sæti því áfram. Hann hefur sætt gæsluvarðhaldi frá 18. október 2009 og verið í einangrun þann tíma. Í 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008 er lagt bann við því að sá sem er í gæsluvarðhaldi sæti einangrun lengur en í fjórar vikur samfleytt, nema sá sem um ræðir sé grunaður um brot sem varðað getur að lögum tíu ára fangelsi. Varnaraðili er grunaður um brot gegn 227. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sem varðað getur fangelsi allt að átta árum. Er því óheimilt að láta varnaraðila sæta frekari einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Verður kröfu sóknaraðila um þetta hafnað. Að öðru leyti verða hinir kærðu úrskurðir staðfestir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, skal sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. desember 2009, klukkan 16.

Hinn kærði úrskurður um tilhögun gæsluvarðhalds er staðfestur.

if !supportEmptyParas endif
651/2009

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur. Þá var einnig staðfestur úrskurður héraðsdóms um að hafna breyttri tilhögun gæsluvarðhalds. Hins vegar var talið óheimilt að láta X sæta áframhaldandi einangrun, sbr. 2. mgr. 98. gr. laganna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærðir eru tveir úrskurðir Héraðsdóms Reykjaness 11. nóvember 2009, þar sem varnaraðila var annars vegar gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. desember 2009 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur og hins vegar var hafnað kröfu hans um breytta tilhögun gæsluvarðhalds. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega ,,að hinir kærðu úrskurðir verði felldir úr gildi, til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og til þrautavara að kærða verði gert að sæta farbanni.“ Í greinargerð varnaraðila til Hæstaréttar koma fram sérstök mótmæli við því að honum verði gert að sæta frekari einangrun í gæsluvarðhaldi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hinna kærðu úrskurða.

Af forsendum hins kærða úrskurðar um gæsluvarðhald varnaraðila má ráða að hann sæti gæsluvarðhaldi á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Fallist er á forsendur og niðurstöðu úrskurðarins um að skilyrði séu til þess að hann sæti því áfram. Hann hefur sætt gæsluvarðhaldi frá 14. október 2009 og verið í einangrun þann tíma. Í 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008 er lagt bann við því að sá sem er í gæsluvarðhaldi sæti einangrun lengur en í fjórar vikur samfleytt, nema sá sem um ræðir sé grunaður um brot sem varðað getur að lögum tíu ára fangelsi. Varnaraðili er grunaður um brot gegn 227. gr. a og 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en brot gegn þessum ákvæðum geta varðað fangelsi allt að átta og sex árum. Með hliðsjón af 2. mgr. 77. gr. almennra hegningarlaga er því óheimilt að láta varnaraðila sæta frekari einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur og er kröfu sóknaraðila um þetta því hafnað. Að öðru leyti verða hinir kærðu úrskurðir staðfestir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, skal sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. desember 2009, klukkan 16.

Hinn kærði úrskurður um tilhögun gæsluvarðhalds er staðfestur.