630/2008

X var dæmdur fyrir fjölmörg brot gegn ákvæðum almennra hegningarlaga nr. 19/1940, umferðarlaga nr. 50/1987 og laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Brotin stóðu yfir í langan tíma og voru misalvarleg. Var refsing hans ákveðin fangelsi í 3 ár en til frádráttar refsingunni kom gæsluvarðhald sem X hafði setið í.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 14. nóvember 2008 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst staðfestingar á sakfellingu ákærða en þyngingar á refsingu og staðfestingar á ökuréttarsviptingu og upptöku fíkniefna.

Ákærði krefst nú aðallega sýknu af þeirri háttsemi sem lýst er í ákæru ríkissaksóknara 22. september 2008 og I., II., V., VII., VIII. og X. kafla ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu sama dag. Jafnframt krefst hann sýknu af sakargiftum samkvæmt ákæru 1. október 2008. Ákærði krefst þess að honum verði ekki gerð frekari refsing, en til vara að refsing hans verði milduð og höfð skilorðsbundin, en gæsluvarðhald frá 6. ágúst 2008 dragist frá komi hún til framkvæmda. Þá krefst ákærði þess að ökuréttarsviptingu verði markaður eins skammur tími og lög leyfa.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða samkvæmt ákæru ríkissaksóknara 22. september 2008 og I., II., V., VII. og X. kafla ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 22. september 2008 og 2. og 3. töluliðar ákæru 1. október 2008.

Við meðferð málsins fyrir héraðsdómi var borinn undir ákærða skýrsla hans hjá lögreglu þar sem hann játaði þann verknað sem honum er gefið að sök samkvæmt VIII. kafla ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 22. september 2008 og hefur ákærði ekki gefið haldbærar skýringar á breyttum framburði sínum fyrir dómi. Með þeirri athugasemd verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur um sakfellingu ákærða samkvæmt þessum kafla ákærunnar.

Með 1. tölulið ákæru 1. október 2008 er ákærða gefið að sök að hafa aðfaranótt þriðjudagsins 27. maí 2007 á bifreiðastæði við Nýbýlaveg 4, Kópavogi, sparkað í vinstri sköflung lögreglumannsins D, sem þar var við skyldustörf. Höfðu D og lögreglumaðurinn F afskipti af ákærða þar sem hann sat í ökumannssæti bifreiðar sinnar. Framburður ákærða og D er rakinn í héraðsdómi og er framburður D í samræmi við ákæruna. Hins vegar er framburður lögreglumannsins F fyrir dómi ekki skýr um atvik. Þannig lýsir hann því að ákærði hafi sparkað í fót lögreglumanns, L-kk-ef að nafni, og er hann ekki spurður frekar um þennan framburð sinn. Síðar í þinghaldinu talaði lögreglumaðurinn á þann veg að sá lögreglumaður sem sparkið hefði fengið hefði verið kvenmaður. Samkvæmt því sem fram er komið í málinu var lögreglumaður með þessu nafni ekki á vettvangi, heldur einungis ákærði og lögreglumennirnir D og F. Niðurstaða máls verður ekki reist á framburði F með þeim rökum að hann teljist skýr um málsatvik og að framburður lögreglumannanna hafi verið samhljóða. Hins vegar verður að hafa í huga að þegar bornar voru undir ákærða sakargiftir samkvæmt þessum lið ákærunnar var bókað eftir honum að hann játaði sök en hefði skýringar á þessari háttsemi sinni. Í þinghaldi síðar lýsti hann atvikinu þannig að lögreglumennirnir hefðu haldið um framhurð bifreiðarinnar bílstjóramegin en hann viljað loka henni. Það hefði hann viljað gera þar sem honum hefði verið brugðið við komu lögreglu og talið að um útlenda menn væri að ræða. Kvaðst ákærði telja að hann hefði „ýtt“ með fætinum í hurðina, en ekki sparkað í lögreglumanninn. Var þá borin undir ákærða skýrsla hans hjá lögreglu 6. september 2007 þar sem bókað var eftir honum: „Ég var í annarlegu ástandi. Ég sparkaði í lögreglukonu þegar lögregla hafði afskipti af mér. Ég var vakinn harkalega og mér brá við það“. Kvaðst ákærði ítrekað telja það vel geta verið að hann hefði sparkað, en þá óvart þar sem hann hefði ekki vitað að um lögreglumenn væri að ræða. Þá kvaðst hann muna afar illa eftir málsatvikum. Samkvæmt þessu er framburður ákærða misvísandi um málsatvik, en þó frekar á þá lund að hann hafi sparkað í lögreglumann meðan lögregla hélt opinni bílhurð. Með þessum athugasemdum er fallist á niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu ákærða samkvæmt 1. tölulið ákæru 1. október 2008.

Háttsemi ákærða er réttilega heimfærð til refsiákvæða eins og rakið er í héraðsdómi og hefur hann unnið sér til refsingar. Þá er sakarferill hans samkvæmt sakavottorði þar nægilega rakinn, en ákærði hefur einungis hlotið sektarrefsingar og skilorðsbundna dóma vegna fyrri brota sinna. Við ákvörðun refsingar má líta til þess að brot ákærða gegn valdstjórninni eru ekki veruleg. Með þessum athugasemdum verður staðfest niðurstaða héraðsdóms um ákvörðun refsingar ákærða, en til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald eins og í dómsorði greinir.

Ákvæði héraðsdóms um ökuréttarsviptingu, skaðabætur, upptöku og sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talinn málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti sem ákveðinn verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, M-kk-nf Í-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 3 ár, en frá refsingunni dregst gæsluvarðhaldsvist hans frá 6. ágúst 2008 til uppsögu þessa dóms.

Héraðsdómur skal vera óraskaður um ökuréttarsviptingu, skaðabætur, upptöku og sakarkostnað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 468.856 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 373.500 krónur.