arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
725/2017

Staðfest var ákvörðun lögreglustjóra um að X skyldi sæta nálgunarbanni á grundvelli laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 20. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. nóvember 2017, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að staðfesta ákvörðun hans 10. sama mánaðar um að varnaraðili sætti nánar tilgreindu nálgunarbanni. Kæruheimild er í 3. mgr. 15. gr. laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili. Sóknaraðili krefst þess að fyrrgreind ákvörðun hans verði staðfest.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og þóknunar til handa skipuðum verjanda sínum.

Samkvæmt a. lið 1. mgr. 5. gr. laga nr. 85/2011 er heimilt að beita brottvísun af heimili ef rökstuddur grunur er um að sakborningur hafi framið refsivert brot gegn meðal annars ákvæðum XXIII. kafla almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og samkvæmt b. lið 1. mgr. 5. gr. laga nr. 85/2011 er heimilt að beita brottvísun af heimili ef hætta er á að viðkomandi brjóti gegn brotaþola samkvæmt a. lið sama ákvæðis. Þá er heimilt samkvæmt 2. mgr. 5. gr. laganna að beita nálgunarbanni samhliða brottvísun af heimili ef það þykir nauðsynlegt til að tryggja hagsmuni brotaþola. Samkvæmt gögnum málsins er varnaraðili undir rökstuddum grun um að hafa beitt brotaþola líkamlegu ofbeldi þannig að varði við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga en slíkt brot varðar fangelsi allt að sex mánuðum og fangelsi allt að einu ári ef háttsemi er sérstaklega vítaverð. Þá verður að telja nauðsynlegt að tryggja hagsmuni brotaþola með nálgunarbanni samhliða brottvísun af heimili, enda ekki sennilegt að friðhelgi hennar verði vernduð með öðrum vægari hætti, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 85/2011. Að því virtu sem nú hefur verið rakið verður framangreind krafa sóknaraðila tekin til greina.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir, greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 2. mgr. 38. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 14. gr. laga nr. 85/2011.

Dómsorð:

Staðfest er ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 10. nóvember 2017 um að varnaraðili, X, skuli sæta brottvísun af heimili og nálgunarbanni í fjórar vikur, þannig að lagt er bann við því að hann komi á eða í námunda við dvalarstað hans og lögheimili brotaþola, A, að [...] í Reykjavík á svæði sem afmarkast við 50 metra radíus umhverfis heimilið. Jafnframt er lagt bann við því að varnaraðili veiti brotaþola eftirför, nálgist hana á almannafæri eða setji sig í samband við hana með öðrum hætti.

Þóknun verjanda varnaraðila, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef héraðsdómslögmanns, fyrir Hæstarétti, 186.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
726/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. nóvember 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 14. desember 2017 klukkan 13. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
727/2016

I var sakfelldur fyrir tvö þjófnaðarbrot. Með brotum sínum rauf I skilorð dóms Hæstaréttar frá 30. október 2014, þar sem hann var dæmdur í 9 mánaða fangelsi. Var sá dómur tekinn upp og refsing I ákveðin í einu lagi fyrir bæði málin, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og refsing hans ákveðin fangelsi í 10 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 20. október 2016 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Ákæruvaldið krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur.

Ákærði krefst þess að refsing hans verði milduð.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, I-x-x V-x-x, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 384.059 krónur, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 372.000 krónur.
727/2017

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um nauðungarvistun A á sjúkrahúsi sem ákveðin hafði verið af sýslumanninum á höfuðborgarsvæðinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 21. nóvember 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. nóvember 2017, þar sem staðfest var ákvörðun sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu 15. sama mánaðar um nauðungarvistun sóknaraðila á sjúkrahúsi. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist úr ríkissjóði þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila fyrir Hæstarétti sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila fyrir Hæstarétti, M-kk-ef B-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
730/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. nóvember 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 6. desember 2017 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
731/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. nóvember 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 6. desember 2017 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og að honum verði ekki gert að sæta einangrun á meðan á því stendur. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
732/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. nóvember 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 20. desember 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
734/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem einkamáli B og D gegn Í og E til ógildingar á nauðungarsölu var vísað frá dómi með vísan til þess að B og D hefðu ekki beint kröfu um úrlausn um gildi nauðungarsölunnar til héraðsdómara eins og heimilt væri samkvæmt 1. mgr. 80. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru, sem barst héraðsdómi 17. nóvember 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 9. nóvember 2017, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
737/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu X um að héraðsdómari viki sæti í máli Á gegn X.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. nóvember 2017, þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari víki sæti í máli sóknaraðila gegn varnaraðila. Kæruheimild er í a. lið 1. mgr. 192. gr. nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að fyrrgreind krafa hans verði tekin til greina.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í 1. mgr. 6. gr. laga nr. 88/2008 eru í stafliðum a. til g. taldar upp þær ástæður, sem leiða til þess að dómari sé vanhæfur til að fara með mál. Varnaraðili hefur hvorki í héraði né fyrir Hæstarétti rökstutt kröfu sína um að framangreindur héraðsdómari víki sæti í máli þessu með vísan til fyrrgreindra stafliða, en skilja verður málatilbúnað hans á þann veg að krafan styðjist við g. lið ákvæðisins. Þar segir að dómari sé vanhæfur til að fara með mál ef fyrir hendi eru önnur atvik eða aðstæður sem eru fallnar til þess að draga óhlutdrægni dómara með réttu í efa. Samkvæmt 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, vitnisburður, mats- og skoðunargerðir, skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn. Þá er 1. mgr. 111. gr. sömu laga kveðið á um að dómur skuli reistur á sönnunargögnum sem færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. Sönnunarfærsla í máli þessu á eftir að fara fram og tekur héraðsdómarinn afstöðu til sönnunargagna að henni lokinni. Samkvæmt þessu er ekkert fram komið í málinu um að fyrir hendi séu atvik eða aðstæður sem eru fallnar til þess að draga óhlutdrægni héraðsdómarans með réttu í efa, sbr. g. lið 1. mgr. 6. gr. laga nr. 88/2008. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
740/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli b. liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. nóvember 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 22. desember 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að vægari úrræðum verði beitt.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Krafa sóknaraðila um gæsluvarðhald yfir varnaraðila er reist á a. og b. liðum 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga. Með ákærum lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 30. október 2017 og 22. nóvember sama ár eru varnaraðila gefin að sök tiltekin brot, meðal annars gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Að því gættu er fullnægt skilyrðum b. liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 til þess að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi eins og krafist er. Þegar af þeirri ástæðu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
745/2017

Kæra Á til Hæstaréttar uppfyllti ekki skilyrði 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var málinu því vísað frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. nóvember 2017, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns. Kæruheimild er í o. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns verði hafnað. Þá krefst hann þess að varnaraðila verði gert að greiða allan kostnað við rekstur málsins í héraði og fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Í 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 er svo fyrir mælt að í skriflegri kæru til héraðsdómara skuli greint frá því hvaða úrskurður sé kærður, kröfu um breytingu á honum og ástæður sem kæran er reist á. Í kæru sóknaraðila er í engu vikið að þeim ástæðum, sem kæran er reist á, en ekki stoðar að þær komi fram í greinargerð sóknaðila, sem ranglega er nefnd kæra og barst Hæstarétti 30. nóvember 2017. Samkvæmt þessu eru slíkir annmarkar á kærunni að vísa verður málinu frá Hæstarétti.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.
746/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. b. lið 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. nóvember 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 29. nóvember 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram farbanni allt til miðvikudagsins 27. desember 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að farbanninu verði markaður skemmri tími, en að því frágengnu að hún haldi frelsi sínu gegn tryggingu samkvæmt síðari málslið 1. mgr. 101. laga nr. 88/2008.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fallist er á þá niðurstöðu hins kærða úrskurðar að fullnægt sé skilyrðum b. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga, til að varnaraðila verði gert að sæta farbanni. Samkvæmt því verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
749/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem máli Á á hendur X var vísað frá dómi sökum þess að málinu taldist áður lokið samkvæmt 1. mgr. 148. gr. laga nr. 88/2008. Þá þóttu málalok ekki fjarstæð þannig að 3. mgr. sömu greinar ætti við.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. nóvember 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands vestra 21. nóvember 2017, þar sem vísað var frá dómi máli sóknaraðila gegn varnaraðila. Kæruheimild er í t. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og málið tekið til efnislegrar meðferðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði gekkst varnaraðili 17. mars 2017 undir greiðslu sektar vegna brots gegn 37. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 og greiddi hana samdægurs. Ber lögregluskýrsla sama dag með sér að um málsmeðferð samkvæmt 148. gr. laga nr. 88/2008 hafi verið að ræða. Var málinu því lokið á þeim lagagrundvelli. Að þessu gættu og með hliðsjón af dómi Hæstaréttar 10. janúar 1996, sem er að finna í dómasafni réttarins það ár á bls. 31, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda varnaraðila, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun verjanda varnaraðila, A-kk-ef M-kk-ef M-kk-ef héraðsdómslögmanns, 186.000 krónur
751/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í 30 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. nóvember 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 12. desember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 17. nóvember 2017 þar sem sóknaraðili var sviptur sjálfræði í 30 mánuði. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að sjálfræðissviptingunni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þóknunar til handa verjanda sínum fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og ,,þóknunar til skipaðs talsmanns varnaraðila fyrir Hæstarétti er greiðist úr ríkissjóði.“

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur að öðru leyti en því að ekki voru efni til að dæma lögmanni varnaraðila þóknun úr ríkissjóði, þar sem hann hafði ekki verið skipaður talsmaður varnaraðila.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila vegna flutnings málsins fyrir Hæstarétti úr ríkissjóði og ákveðst hún að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir. Af fyrrgreindri ástæðu verður lögmanni þeim, er gætir hagsmuna varnaraðila hér fyrir dómi, ekki dæmd þóknun úr ríkissjóði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur að öðru leyti en því er varðar þóknun lögmanns varnaraðila, Sveitarfélagsins Árborgar, úr ríkissjóði.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, A, J-kk-ef P-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, 148.800 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
753/2016

S ehf. höfðaði mál á hendur P ehf., síðar R ehf., og G ehf. og krafðist þess að viðurkenndur yrði forkaupsréttur hans að eignarhluta í iðnaðarhúsnæði með sömu kjörum og skilmálum og í nánar tilgreindum kaupsamningi milli P ehf. og G ehf. Reisti S ehf. kröfu sína á ákvæði í leigusamningi hans og P ehf. þar sem fram kom að yrði eignarsafnið selt í heilu lagi hefði leigutaki ekki forkaupsrétt á hinu leigða. Yrði hins vegar helmingur eignarsafnsins seldur hefði S ehf. forkaupsrétt að umræddum eignarhluta. Fyrir lá að með umræddri sölu var verið að selja um 10% af eignarsafni P ehf. til G ehf. Í dómi héraðsdóms, sem staðfestur var af Hæstarétti með vísan til forsendna hans, kom fram að við skýringu ákvæða er lytu að afmörkun og útfærslu forkaupsréttar yrði jafnan að leggja til grundvallar að þau legðu ekki önnur höft á eignarráð eiganda en þau sem ráða mætti með vissu af samningi með orðskýringu. Þó að framangreint forkaupsréttarákvæði væri með óhefðbundnu sniði væri texti þess skýr. Var því ekki talið að ákvæðið gæti náð yfir sölu á um 10% eignarsafnsins enda væri slík túlkun andstæð orðalagi þess. Voru R ehf. og G ehf. því sýknaðir af kröfu S ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 26. ágúst 2016. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 12. október 2016 og áfrýjaði hann öðru sinni 8. nóvember sama ár. Hann krefst þess að viðurkenndur verði forkaupsréttur sinn að eignarhluta merktum 02 0101 í fasteigninni að Eyjaslóð 1 í Reykjavík, fastanúmer 221-8147, með tilheyrandi sameignar- og lóðarréttinum og öðru sem eigninni fylgir og fylgja ber með sömu kjörum og skilmálum og í kaupsamningi á milli Potter ehf. og stefnda GT 2 ehf. 21. nóvember 2014. Þá krefst hann þess að stefnda RA 10 ehf. verði gert að selja og afsala sér umræddri fasteign, aðallega gegn greiðslu að fjárhæð 38.500.000 krónur, en til vara 40.000.000 krónur, með sömu kjörum og skilmálum er greinir í fyrrnefndum kaupsamningi, allt að frádregnum 4.862.608 krónum. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndi RA 10 ehf. hefur tekið við aðild málsins af Potter ehf. í kjölfar samruna félaganna.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjandi verður dæmdur til þess að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Sjávarréttir ehf., greiði stefndu, RA 10 ehf. og GT 2 ehf., hvorum um sig, 600.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
757/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. b. lið 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. desember 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 1. desember 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta farbanni allt til föstudagsins 29. desember 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að farbanninu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.