302/2010

G ehf. höfðaði málið á hendur A ehf. og krafði hann um greiðslu reiknings, sem G ehf. hafði gefið út á hendur A ehf. vegna sölu á gleri, hurðum og veggjum. G ehf. reisti kröfu sína á tölvubréfi starfsmanns síns til starfsmanns A ehf. sem innihélt tilboð vegna framangreinds verks. Var tilboðið ekki áritað um samþykki. Hélt G ehf. því fram í málinu að tilboðið hafi verið samþykkt í samtölum milli aðila og með afhendingu hinna seldu hluta. Í dómi Hæstaréttar segir meðal annars að ljóst væri að ruglingslegur málatilbúnaður G ehf. fæli ekki í sér sönnun um að A ehf. hefði skuldbundið sig til að greiða honum andvirði þeirrar vöru sem hann krefðist greiðslu á. Skipti þá ekki máli þótt ekki væri sannað að A ehf. hefði mótmælt því að hann skuldaði G ehf. reikningsfjárhæðina fyrr en hann lagði fram greinargerð sína í héraði. Var A ehf. því sýknað af kröfu G ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 14. maí 2010. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með tölvupósti til starfsmanns stefnda 13. desember 2007 óskaði starfsmaður áfrýjanda eftir tilboði í gler, hurðir og veggi sem nánar var lýst, meðal annars með vísun til teikningar sem fylgdi póstinum. Nafn áfrýjanda var tilgreint við nafn starfsmannsins. Stefndi svaraði með tölvupósti 19. desember 2007. Þar sagði: „Hér kemur tilboðið v/ Borgarbraut 58-60.“ Ágreiningslaust er með aðilum að með hafi fylgt tilboð nr. 07-879 frá stefnda, sem dagsett er sama dag og er að finna meðal málsgagna. Þetta tilboð er stílað á áfrýjanda, byggingarstaður er sagður vera Borgarbraut 58-60 og „tengiliður“ sá starfsmaður áfrýjanda sem hafði sent tölvupóstinn 13. desember 2007. Í tilboðinu er að finna lýsingu á þeim hlutum sem tilboðið tekur til og samsvarar hún lýsingu tölvupóstsins 13. desember 2007. Heildarfjárhæð með virðisaukaskatti var tilgreind 2.273.960 krónur. Neðst á tilboðsblaðinu standa orðin: „Samþykkt f.h. verkkaupa.“ Er þar sýnilega gert ráð fyrir að kaupandi samþykki tilboðið með nafnritun sinni. Engin nafnritun er á skjalinu og heldur stefndi því raunar ekki fram að það hafi verið áritað um samþykki. Telur hann samt að tilboðið hafi, eftir breytingar sem gerðar hafi verið á því, verið samþykkt í samtölum sem áttu sér stað í framhaldinu og einnig með afhendingu hinna seldu hluta.

Í greinargerð áfrýjanda í héraði er að finna svofellda áskorun til stefnda: „Skorað er á stefnanda [stefnda fyrir Hæstarétti] að leggja fram gögn er sýna fram á að umrædd vara sem krafist er greiðslu á hafi verið pöntuð af stefnda [áfrýjanda].“ Við þessu hefur stefndi ekki orðið. Í skýrslu fyrirsvarsmanns hans fyrir héraðsdómi kom fram að eftir að tilboðið var sent hafi „sennilega átt sér stað einhver símtöl, alla vega finn ég ekki tölvupósta, af því síðan 9. janúar sendir Þ-kk-nf aftur tölvupóst á sama aðila. Sæll, hér kemur tilboð fyrir Borgarbraut með gleri. Sem sagt, það er þá búið að breyta tilboðinu sem var sent 19. og búið að bæta inn í það gleri.“ Hinn nafngreindi starfsmaður stefnda er sá sami sem sendi tölvupóstinn 19. desember 2007. Af þessu er svo að sjá sem efni hafi verið aukið við tilboðið sem sent hafði verið 19. desember. Stefndi hefur ekki lagt fram í málinu tölvupóstinn frá 9. janúar, sem fyrirsvarsmaðurinn nefndi fyrir dómi, og hefur ekki heldur gert neina frekari grein fyrir afhendingu vörunnar, hvar og hvenær hún hafi verið afhent og hver hafi tekið við henni.

Svo sem fram kemur í hinum áfrýjaða dómi er reikningurinn sem liggur til grundvallar kröfu stefnda dagsettur 7. mars 2008. Í texta hans segir að um sé að ræða reikning vegna pöntunar 07-879. Samt er fjárhæð reikningsins aðeins 1.532.963 krónur, eða mun lægri fjárhæð en greindi í tilboðinu. Af framburði fyrirsvarsmanns stefnda fyrir dómi verður helst ráðið að fjárhæðin hefði átt að verða hærri, þar sem aukið hafði verið við það vörum.

Stefndi hefur lagt fyrir Hæstarétt útskrift af öðru tilboði sínu, dagsettu sama dag, 19. desember 2007, með númerinu 07-879B, stíluðu til áfrýjanda á sama hátt og tilboðið sem fyrr var nefnt. Þetta tilboð er ekki fremur en hið fyrrnefnda áritað um samþykki þess sem kaupir. Í því er lýsing á vörunum, sem tilboðið er sagt taka til, allt önnur en í hinu fyrra. Fjárhæð þess er 1.587.165 krónur og var talið við munnlegan flutning málsins að unnt væri að rekja þessa fjárhæð saman við reikningsfjárhæðina sem krafa stefnda byggist á. Reikningur sem stefndi gaf út á hendur áfrýjanda 10. mars 2008 að fjárhæð 93.027 krónur, sem áfrýjandi kveðst hafa greitt fyrir mistök, er sagður byggjast á tilboði 07-879B.

Áfrýjandi kveðst aðeins hafa aflað tilboða í þágu Sólfells ehf., sem hafi verið aðalverktaki við byggingu að Borgarbraut 58-60 í Borgarnesi. Áfrýjandi segist ekki hafa samþykkt neitt tilboð frá stefnda sem verið geti grundvöllur kröfu hans í málinu. Kveðst hann raunar ekki hafa neina vitneskju um hvort vara frá stefnda hafi verið afhent Sólfelli ehf.

Af því sem rakið var að framan er ljóst að ruglingslegur málatilbúnaður stefnda felur ekki í sér sönnun um að áfrýjandi hafi skuldbundið sig til að greiða honum andvirði þeirrar vöru sem hann krefst greiðslu á. Skiptir þá ekki máli þótt ekki sé sannað að áfrýjandi hafi mótmælt því að hann skuldaði stefnda reikningsfjárhæðina, fyrir en hann lagði fram greinargerð sína í héraði. Samkvæmt 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður áfrýjandi því sýknaður af kröfu stefnda.

Með vísan til 1. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 verður stefndi dæmdur til að greiða áfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sem ákveðst í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Áfrýjandi, ANS ehf., er sýkn af kröfu stefnda, Gluggasmiðjunnar ehf.

Stefndi greiði áfrýjanda samtals 700.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.