9/2007

N ehf. seldi D ehf. tvo eignarhluta að Mýrargötu 26 í Reykjavík með kaupsamningi 30. janúar 2004. Aðilar gerðu síðar viðauka við kaupsamninginn, þar sem kveðið var á um að D ehf. og G skyldu greiða skuld við hita- og rafmagnsveitu, samtals 560.000 krónur, og að N ehf. bæri að endurgreiða þeim fjárhæðina í síðasta lagi við afsal. N ehf. keypti eignarhlutana aftur af D ehf. og G með kaupsamningi 30. júní 2005. Í samningnum var kveðið á um að N ehf. bæri að greiða seljendum útlagðan kostnað þeirra vegna hita- og orkureikninga, samtals 560.000 krónur. Félagið greiddi þeim síðan umsamda fjárhæð. N ehf. hélt því fram að D ehf. og G hefðu ekki uppfyllt samningsskyldu sína um að greiða umrædda skuld við Orkuveitu Reykjavíkur og hefði félagið því þurft að standa skil á henni. Krafði N ehf. síðan D ehf. og G um greiðslu sömu fjárhæðar. D ehf. og G báru því við að gengið hefði verið frá öllum orkuskuldum, sem hvíldu á eigninni, og að þeir hefðu því efnt skuldbindingu sína samkvæmt viðaukanum. Ekki var talið að þeir hefðu fært sönnur á að þær greiðslur, sem þeir vísuðu til í þessu sambandi, væru þær sem fjallað væri um í viðaukanum. Fallist var á með N ehf. að forsenda greiðslu félagsins á umræddri fjárhæð hefði verið að D ehf. og G hefðu efnt skuldbindingu sína samkvæmt honum. Þar sem þeir höfðu ekki gert það var krafa N ehf. tekin til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 3. janúar 2007. Þeir krefjast sýknu af kröfum stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eins og fram kemur í héraðsdómi seldi stefndi 30. janúar 2004 öðrum áfrýjenda, Dvergsmíði ehf., efstu hæðina í framhúsi Mýrargötu 26, eignarhluta 04-01 og 04-20. Aðilar gerðu viðauka við fyrrnefndan kaupsamning 1. september 2004 og var þá áfrýjandi G-kk-nf B-kk-nf orðinn aðili við hlið áfrýjanda Dvergsmíðar ehf. Í viðaukanum var kveðið á um að áfrýjendur skyldu greiða skuld við hitaveitu og rafmagnsveitu samtals að fjárhæð 560.000 krónur. Tekið var fram að stefndi skyldi endurgreiða áfrýjendum fjárhæð þessa með verðbótum innan 24 mánaða eða í síðasta lagi við afsal. Gæti stefndi ekki endurgreitt nefnda fjárhæð skyldi hún dragast frá kaupverði. Í framhaldi af því að fasteignin varð fyrir tjóni af völdum bruna keypti stefndi hana af áfrýjendum 30. júní 2005. Í kaupsamningnum var tekið fram að stefndi skyldi greiða áfrýjendum til viðbótar söluverði „útlagðan kostnað seljanda vegna hita- og orkureikninga samtals kr. 560.000.“ Óumdeilt er að stefndi hefur greitt áfrýjendum fjárhæð þessa. Í máli þessu greinir málsaðila aftur á móti á um hvort áfrýjendur hafi efnt skuldbindingu sína um greiðslu á þessari fjárhæð til Orkuveitu Reykjavíkur.

Af hálfu stefnda er því haldið fram að áfrýjendur hafi ekki uppfyllt samningsskyldur sínar samkvæmt fyrrnefndum viðauka við kaupsamning og greitt hita- og orkureikninga að fjárhæð 560.000 krónur til Orkuveitu Reykjavíkur. Því til stuðnings hefur hann lagt fram bréf frá Orkuveitu Reykjavíkur 19. janúar 2006 þar sem tekið er fram að inn á viðskiptareikning stefnda hjá fyrirtækinu hafi ekki komið greiðslur frá áfrýjendum.

Af hálfu áfrýjenda er því haldið fram að í kjölfar viðskipta aðila hafi verið gengið frá öllum þeim orkuskuldum sem hvíldu á eignarhlutunum. Vísa þeir í því sambandi til viðskiptayfirlita frá Orkuveitu Reykjavíkur, sem þeir lögðu fram í héraði, þar sem fram kemur að strax eftir að viðaukinn var gerður hafi verið gjaldfærðar samtals 223.147 krónur á reikning áfrýjanda, Dvergsmíði ehf., fyrir notkun á heitu vatni og 360.937 krónur á reikning hans fyrir rafmagnsnotkun. Stefndi telur aftur á móti að þessar gjaldfærslur tengist ekki skuldbindingum áfrýjenda samkvæmt margnefndum viðauka kaupsamningsins.

Þær greiðslur sem áfrýjendur segjast hafa innt af hendi fyrir heitt vatn eru samkvæmt viðskiptayfirliti frá Orkuveitu Reykjavíkur annars vegar 144.717 krónur fyrir tímabilið 21. október til 21. desember 2004, og hins vegar 78.430 krónur fyrir tímabilið 21. desember 2004 til 1. febrúar 2005. Áfrýjendur hafa ekki fært sönnur á að þetta séu þær greiðslur sem vísað er til í nefndum viðauka við kaupsamning sem gerður var hinn 1. september 2004, enda hafði notkunartímabil samkvæmt viðskiptayfirlitinu sem þessar greiðslur eru til lúkningar á ekki borið að höndum þegar umræddur viðauki við kaupsamninginn var gerður, en í honum er vísað til skuldar sem þá lá þegar fyrir.

Sú greiðsla sem áfrýjendur segja að innt hafi verið af hendi fyrir rafmagn er samkvæmt viðskiptayfirliti frá Orkuveitu Reykjavíkur fyrir tímabilið 1. ágúst til 1. september 2004, og nemur hún 360.937 krónum. Þegar litið er til dagsetninga framangreindra kaupsamninga um eignarhlutanna að Mýrargötu 26 má ljóst vera að þeir voru í eigu áfrýjenda á þessu tímabili en ekki stefnda. Hafa áfrýjendur því ekki fært sönnur á að þessi greiðsla teljist til þeirra greiðslna sem vísað er til í margnefndum viðauka 1. september 2004.

Fallist er á með stefnda að forsenda greiðslu hans á umræddri fjárhæð til áfrýjenda var að þeir hefðu efnt þessa skuldbindingu. Samkvæmt framansögðu ber að dæma þá til að greiða stefnda umrædda fjárhæð og verður niðurstaða héraðsdóms því staðfest.

Eftir þessum úrslitum verða áfrýjendur dæmdir til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, G-kk-nf B-kk-nf og Dvergsmíð ehf., greiði stefnda, Nýju Jórvík ehf., 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.