416/2008

I höfðaði mál á hendur J og B til heimtu skaðabóta eða afsláttar vegna galla sem hún taldi vera á íbúð sem hún hafði keypt af J. Krafa hennar á hendur J var byggð á því að hann hefði vanefnt kaupsamninginn með því að afhenda íbúðina haldna göllum. Krafa hennar á hendur B var hins vegar byggð á því að hann hefði við byggingu hússins brugðist lögmæltum skyldum sínum sem byggingarstjóri þess og þannig valdið henni fjártjóni. Í sameiginlegri greinargerð J og B í héraði var meðal annars tekið fram að matslið, er varðaði skort á aðgengi fyrir hreyfihamlaða utanhúss, væri mótmælt vegna tómlætis I. Í greinargerð þeirra fyrir Hæstarétti voru andmæli þeirra sem reist voru á tómlæti I ekki bundin við fyrrgreindan kröfulið, heldur var þessi málsástæða einnig höfð uppi gegn öðrum kröfuliðum hennar. Við munnlegan flutning málsins fyrir Hæstarétti var ágreiningslaust að þessi hefði einnig verið raunin við munnlegan málflutning í héraði án þess að fram hefðu komið mótmæli af hálfu I. Taldi Hæstiréttur að hinn áfrýjaði dómur færi í bága við e. og f. liði 114. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, þar sem hvorki hefði verið gerð grein fyrir því hversu víðtæk sú málsvörn J og B væri, sem reist væri á tómlæti, né tekin afstaða til hennar. Var því ekki hjá því komist að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og leggja fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar og dómsálagningar á ný.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Aðaláfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 20. maí 2008, en ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 2. júlí 2008. Með heimild í 4. mgr. 153. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála áfrýjaði hann héraðsdómi öðru sinni 29. júlí 2008. Hann krefst þess að gagnáfrýjandi og stefndi verði dæmdir óskipt til að greiða sér 3.057.815 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. ágúst 2005 til 18. ágúst 2006 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst aðaláfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði fyrir sitt leyti 8. október 2008. Hann krefst sýknu af kröfu aðaláfrýjanda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Aðaláfrýjandi hefur stefnt Vátryggingafélagi Íslands hf. til réttargæslu fyrir Hæstarétti. Félagið hefur ekki látið málið til sín taka.

Aðaláfrýjandi höfðaði mál þetta til heimtu skaðabóta eða afsláttar vegna galla sem hún taldi vera á íbúð að Bakkastöðum 161 í Reykjavík en íbúð þessa keypti hún af gagnáfrýjanda, sem þá nefndist Járnbending ehf. Krafa hennar á hendur gagnáfrýjanda var byggð á því að hann hefði vanefnt kaupsamninginn með því að afhenda íbúðina haldna göllum. Krafan á hendur stefnda var hins vegar byggð á því að hann hefði við byggingu hússins brugðist lögmæltum skyldum sínum sem byggingarstjóri þess og þannig valdið henni fjártjóni.

Í sameiginlegri greinargerð gagnáfrýjanda og stefnda í héraði var meðal annars tekið fram að matslið nr. 9 í kröfum aðaláfrýjanda væri mótmælt vegna tómlætis hennar. Svo sem fram kemur í héraðsdómi varðaði þessi liður ætlaðan skort á aðgengi fyrir hreyfihamlaða utanhúss. Var í hinum áfrýjaða dómi fallist á að eigninni hefði verið ábótavant að þessu leyti.

Í greinargerð gagnáfrýjanda og stefnda fyrir Hæstarétti eru andmæli þeirra sem reist eru á tómlæti aðaláfrýjanda ekki bundin við fyrrgreindan kröfulið, heldur er þessi málsástæða einnig höfð uppi gegn öðrum kröfuliðum hennar. Við munnlegan flutning málsins fyrir Hæstarétti var ágreiningslaust að þessi hefði einnig verið raunin við munnlegan málflutning í héraði án þess að fram hafi komið mótmæli af hálfu aðaláfrýjanda.

Í hinum áfrýjaða dómi er ekki gerð grein fyrir því hversu víðtæk sú málsvörn gagnáfrýjanda og stefnda sé, sem reist er á tómlæti. Þar er heldur ekki tekin afstaða til hennar; hvorki hvort hald sé í málsástæðunni yfirleitt og þá heldur ekki hvort sömu skilyrði séu fyrir henni hjá þeim báðum. Fer dómurinn að þessu leyti í bága við e. og f. liði 114. gr. laga nr. 91/1991 og verður ekki hjá því komist að ómerkja hann og leggja fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar og dómsálagningar á ný.

Miðað við þessi málsúrslit verður málskostnaður fyrir Hæstarétti felldur niður.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er ómerktur og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar og dómsálagningar á ný.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.