526/2010

M höfðaði mál til heimtu skaðabóta vegna tjóns, sem M taldi sig hafa orðið fyrir af hálfu N, þar sem N hefði brugðist skyldum sem hann hefði gengist undir við áritun um móttöku fyrirmæla í tveimur yfirlýsingum árið 2008. M hafði starfað sem undirverktaki fyrir H og með yfirlýsingunum höfðu M og H samþykkt að allar greiðslur frá verkkaupum vegna malbikunarframkvæmda yrðu framvegis lagðar inn á lokaðan reikning H hjá N. Aðilar lýstu því yfir fyrir Hæstarétti að skýra bæri yfirlýsingarnar svo að N hefði verið skylt að annast greiðslu þeirra reikninga M, sem samþykktir hefðu verið af H, að öðrum skilyrðum yfirlýsinganna uppfylltum og að því tilskildu að innstæða væri á bankareikningi þeim er greindi í yfirlýsingunum. Þá var einnig óumdeilt með aðilum að reikningarnir, sem krafa M var reist á, hefðu ekki verið áritaðir af H um samþykki. Taldi M að þar sem reikningum hefði ekki verið andmælt af hálfu H innan tíu daga frá móttöku þeirra, hefðu þeir talist samþykkir af félaginu. Gegn andmælum N var talið ósannað að sú regla hefði gilt í samskiptum M og H að reikningar teldust samþykkir ef þeim yrði ekki andmælt innan framangreinds frests og að N hefði verið gerð grein fyrir þessari reglu. Varð þegar af þessari ástæðu talið ósannað að N hefði ekki staðið við þær skyldur, sem lagt var til grundvallar í málinu að á honum hefði hvílt samkvæmt yfirlýsingunum. Var N því sýkn af kröfu M.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 7. september 2010. Hann krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér 64.912.361 krónu með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 14. maí 2009 til greiðsludags. Þá krefst hann aðallega málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti, en til vara að málskostnaður verði felldur niður.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms en til vara að krafa áfrýjanda verði lækkuð. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Áfrýjandi höfðaði mál þetta til heimtu skaðabóta vegna tjóns, sem hann telur sig hafa orðið fyrir af völdum stefnda. Hina skaðabótaskyldu háttsemi telur áfrýjandi felast í því að stefndi hafi brugðist skyldum sem hann hafi gengist undir við áritun um móttöku fyrirmæla í tveimur yfirlýsingum, 16. júní og 19. nóvember 2008. Gerð er grein fyrir efni yfirlýsinganna í hinum áfrýjaða dómi. Áfrýjandi telur að hin saknæma og ólögmæta háttsemi hafi leitt til þess að hann hafi ekki fengið greiddan fjölda reikninga vegna tveggja verksamninga þar sem hann hafi verið undirverktaki Hektars hf. (áður Heimir og Þorgeir hf.) sem hafi verið aðalverktaki. Sé samanlögð fjárhæð reikninganna 64.912.361 króna.

Aðilar lýstu yfir því fyrir Hæstarétti að skýra bæri yfirlýsingarnar svo, hvað sem líður orðalagi þeirra, að stefnda hafi verið skylt að annast greiðslu þeirra reikninga áfrýjanda, sem samþykktir hefðu verið af Hektari hf., að öðrum skilyrðum yfirlýsinganna uppfylltum og að því tilskildu að innstæða væri á bankareikningi þeim er greinir í yfirlýsingunum. Þá er einnig óumdeilt með aðilum að reikningar áfrýjanda, sem krafa hans er reist á, hafi ekki verið áritaðir af Hektari hf. um samþykki. Telur áfrýjandi að þar sem reikningunum hafi ekki verið andmælt af hálfu Hektars hf. innan tíu daga frá móttöku þeirra, hafi þeir talist samþykktir af félaginu. Gegn andmælum stefnda er ósannað, að sú regla hafi gilt í samskiptum áfrýjanda og Hektars hf., að reikningar teldust samþykktir ef þeim yrði ekki andmælt innan framangreinds frests og að stefnda hafi verið gerð grein fyrir þessari reglu. Verður þegar af þessari ástæðu talið ósannað að stefndi hafi ekki staðið við þær skyldur, sem lagt er til grundvallar í málinu að á honum hafi hvílt samkvæmt yfirlýsingunum. Verður niðurstaða hins áfrýjaða dóms því staðfest.

Áfrýjandi greiði stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er óraskaður.

Áfrýjandi, Malbikunarstöðin Hlaðbær-Colas hf., greiði stefnda, NBI hf., 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.