168/2016

Í málinu krafðist þrotabú I ehf. riftunar á ráðstöfun í kaupsamningi I ehf. og J, fyrrum stjórnarformanns félagsins, frá nóvember 2008 um kaup þess á stofnfjárbréfum í B og endurgreiðslu fjárhæðar sem svaraði til kaupverðsins. Vísað var til þess að með dómi Hæstaréttar í máli nr. 3/2015 hefði verið leyst úr máli þrotabús I ehf. gegn öðrum nafngreindum manni sem væri í öllum atriðum sams konar og þetta mál ef frá væri talið að þar hefði ekki komið til úrlausnar málsástæða um fyrningu endurgreiðslukröfu þrotabúsins. Talið var að þrotabú gæti í skilningi 1. mgr. 2. gr. laga nr. 150/2007 um fyrningu kröfuréttinda ekki átt rétt til efnda á kröfu um endurheimt fjár við riftun fyrr en í fyrsta lagi er bú þess, sem í hlut ætti, hefði verið tekið til gjaldþrotaskipta. Þar sem að þrotabú I ehf. var tekið til gjaldþrotaskipta í mars 2012 og málið höfðað í desember sama ár var litið svo á að málsástæða J um fyrningu væri haldlaus. Samkvæmt framansögðu og í ljósi þess að fyrrgreindur dómur Hæstaréttar hefði um önnur atriði fordæmisgildi var ráðstöfuninni rift með vísan til 2. mgr. 131. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. og fallist á endurkröfu búsins á grundvelli 1. mgr. 142. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 2. mars 2016. Hann krefst sýknu af kröfum gagnáfrýjanda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 6. maí 2016. Hann krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um annað en málskostnað, sem verði hækkaður frá því sem dæmt var í héraði. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í dómi Hæstaréttar 10. september 2015 í máli nr. 3/2015 var leyst úr máli gagnáfrýjanda á hendur öðrum manni en aðaláfrýjanda, sem var þó einnig nákominn IceCapital ehf. Það mál var annars um það, sem hér hefur þýðingu, í öllum atriðum sams konar og þetta mál ef frá er talið að þar kom ekki til úrlausnar málsástæða um fyrningu kröfu gagnáfrýjanda, sem aðaláfrýjandi hefur hér uppi. Um þá málsástæðu aðaláfrýjanda er þess að gæta að krafa um riftun ráðstöfunar þrotamanns eftir ákvæðum XX. kafla laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. verður eðli máls samkvæmt ekki höfð uppi fyrr en bú þess, sem í hlut á, hefur verið tekið til gjaldþrotaskipta. Getur þrotabú því ekki í skilningi 1. mgr. 2. gr. laga nr. 150/2007 um fyrningu kröfuréttinda átt rétt til efnda á kröfu um endurheimt fjár við riftun fyrr en í fyrsta lagi á því tímamarki. Gagnáfrýjandi var tekinn til gjaldþrotaskipta 14. mars 2012 og höfðaði hann málið 27. desember sama ár. Með því að málsástæða aðaláfrýjanda um fyrningu er samkvæmt þessu haldlaus og fyrrgreindur dómur 10. september 2015 hefur um önnur atriði fordæmisgildi hér verður hinn áfrýjaði dómur um annað en málskostnað staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Aðaláfrýjanda verður gert að greiða gagnáfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sem ákveðinn er í einu lagi svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Rift er gjafagerningi, sem fólst í kaupsamningi 4. nóvember 2008 milli aðaláfrýjanda, J-kk-ef K-kk-ef, og IceCapital ehf. um kaup þess félags á 25.000.000 stofnfjárhlutum í BYR sparisjóði af aðaláfrýjanda fyrir 90.315.122 krónur.

Aðaláfrýjandi greiði gagnáfrýjanda, þrotabúi IceCapital ehf., 90.315.122 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 11. janúar 2013 til greiðsludags.

Aðaláfrýjandi greiði gagnáfrýjanda samtals 1.500.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.