103/2011

H var dæmdur í 2 ára fangelsi fyrir þjófnað, fjársvik, hylmingu, skjalabrot, fíkniefnalagabrot og umferðarlagabrot. Var hann sviptur ökurétti ævilangt auk þess sem honum var gert að að greiða skaðabætur til brotaþola og sæta upptöku á fíkniefnum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 15. febrúar 2011 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að dómur héraðsdóms verði óraskaður að öðru leyti en því að ákærði verði sviptur ökurétti ævilangt frá dómsuppsögu.

Ákærði krefst þess að refsing verði milduð og að hún verði að öllu leyti eða að hluta skilorðsbundin. Þá krefst hann þess að upphafstími sviptingar ökuréttar teljist frá dómsuppkvaðningu.

Fyrir héraðsdómi var farið með mál ákærða sem játningarmál, sbr. 1. mgr. 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök og er hún réttilega færð til refsiákvæða. Eins og nánar greinir í hinum áfrýjaða dómi er ákærði nú sakfelldur fyrir mörg brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, eða níu þjófnaðarbrot, ýmist einn eða með öðrum, hylmingu í tvö skipti, fjársvik, auk skjalamisnotkunar. Þá er hann sakfelldur fyrir umferðarlagabrot með því að hafa meðal annars ekið bifreið fjórum sinnum undir áhrifum fíkniefna og margoft fyrir að hafa ekið bifreið sviptur ökurétti. Að lokum er hann sakfelldur fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa í vörslu sinni ávana- og fíkniefni.

Sakarferli ákærða er lýst í héraðsdómi og nær hann aftur til loka árs 2004 en hlé varð á brotum hans frá 2005 til 2008. Þrátt fyrir að ákærði hafi oftar en einu sinni hlotið dóma fyrir hegningarlagabrot hefur einungis einn þeirra verið óskilorðsbundinn er hann var 17. desember 2009 dæmdur til sektargreiðslu fyrir brot gegn 244. gr. og 1. mgr. 157. gr. laganna. Hafa aðrir dómar ekki ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar ákærða, sbr. 61. gr. almennra hegningarlaga. Á hinn bóginn verður litið til þess að fjórum sinnum frá því að ákærði varð 18 ára hefur hann hlotið refsingu fyrir umferðarlagabrot sem áhrif hafa á ákvörðun refsingar hans nú. Eins og greinir í héraðsdómi var refsing samkvæmt dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 14. janúar 2010 tekin upp og dæmd með í dómi sama dómstóls 14. júní sama ár og ber með vísan til 60. gr. almennra hegningarlaga að taka upp refsingu samkvæmt síðastgreindum dómi og dæma í einu lagi með þeirri refsingu sem ákærða verður nú ákveðin, sbr. 77. gr. og 78. gr. sömu laga, en brot þau sem ákærði er fundinn sekur um eru ýmist framin fyrir eða eftir þann dóm.

Loks ber við ákvörðun refsingar ákærða að líta sérstaklega til þess að fram er komið að ákærði hefur breytt lifnaðarháttum sínum og er tekið undir með héraðsdómi að refsing hans skuli jafnframt ákveðin með tilliti til 5. og 8. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt öllu framansögðu ákveðst refsing ákærða fangelsi í tvö ár.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku fíkniefna, skaðabætur og sakarkostnað verða staðfest.

Ákvæði héraðsdóms um ökuréttarsviptingu verður, eins og málsaðilar krefjast báðir, staðfest á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Eftir þessum úrslitum málsins verður ákærða gert að greiða helming sakarkostnaðar vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti. Samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara nemur sakarkostnaður fyrir Hæstarétti 8.651 krónu, en við þá fjárhæð bætast málsvarnarlaun verjanda ákærða fyrir Hæstarétti sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í tvö ár.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku fíkniefna, greiðslu skaðabóta og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði helming áfrýjunarkostnaðar málsins, sem nemur samtals 159.251 krónu, þar sem með eru talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns 150.600 krónur.