489/2015

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem L var gert skylt að afhenda LH sjúkraskrá A í tengslum við rannsókn LH á því hvort andlát A hefði borið að með saknæmum hætti. Með hliðsjón af skyldu LH samkvæmt 54. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála að rannsaka og afla allra tiltækra gagna um verknað þann sem um sé að ræða voru hagsmunir LH af því að fá lagt hald á sjúkraskrá hins látna taldir vega þyngra en þeir hagsmunir að trúnaði yrði haldið um þær upplýsingar sem sjúkraskrá hans hefði að geyma.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. júlí 2015 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. júlí 2015 þar sem varnaraðila var gert skylt að afhenda sóknaraðila nánar tilgreinda sjúkraskrá. Kæruheimild er í p. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt gögnum málsins rannsakar sóknaraðili hvort andlát A hafi borið að með þeim hætti að varðað geti við 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Á sóknaraðila hvílir skylda samkvæmt 54. gr. laga nr. 88/2008 að rannsaka og afla allra tiltækra gagna um verknað þann sem um er að ræða og í því skyni hefur sóknaraðili lagt fram kröfu samkvæmt IX. kafla laga nr. 88/2008 um að sér verði afhent tilgreind sjúkraskrá, en samkvæmt 1. mgr. 68. gr. laganna skal lögregla leggja hald á muni, þar á meðal skjöl, ef ætla má að upplýsingar sem þau hafa að geyma hafi sönnunargildi í sakamáli. Þó er samkvæmt 2. málslið 1. mgr. 68. gr. laganna óheimilt að leggja hald á muni ef þeir hafa að geyma upplýsingar sem 2. mgr. 119. gr. laganna tekur til. Í b. lið 2. mgr. 119. gr. er fjallað um upplýsingar um einkahagi manns sem vitni hefur verið trúað fyrir í starfi sem endurskoðandi, félagsráðgjafi, lögmaður, læknir, prestur, forstöðumaður trúfélags eða sálfræðingur ellegar í öðru starfi sem viðlíka trúnaðarskylda fylgir. Samkvæmt skilgreiningu á orðinu sjúkraskrá í 5. tölulið 3. gr. laga nr. 55/2009 um sjúkraskrár fellur hún undir upplýsingar sem 2. mgr. 119. gr. laga nr. 88/2008 tekur til, en aðgangur að sjúkraskrá er óheimill nema til standi lagaheimild samkvæmt ákvæðum laga nr. 55/2009 eða öðrum lögum, sbr. 1. mgr. 12. gr. nefndra laga. Helst trúnaðarskylda og þagnarskylda starfsmanna í heilbrigðisþjónustu þótt sjúklingur andist, sbr. 12. gr. laga nr. 74/1997 um réttindi sjúklinga.

Í 3. mgr. 119. gr. laga nr. 88/2008 er heimildarákvæði til handa dómara til að víkja frá fyrirmælum 2. mgr. 119. gr., óháð vilja þess sem hlut á að máli, ef hagsmunir af því að vitni svari tilteknum spurningum vega að mati dómara þyngra en þeir hagsmunir að trúnaði sé haldið. Eins og að framan er rakið rannsakar sóknaraðili hvort andlát A hafi borið að með saknæmum hætti og vega hagsmunir sóknaraðila af því að fá lagt hald á sjúkraskrá hins látna þyngra en þeir hagsmunir að trúnaði sé haldið um þær upplýsingar sem sjúkraskrá hans hefur að geyma. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.