7/2019

Í málinu krafðist E ehf. viðurkenningar á bótaskyldu K hf. vegna ófullnægjandi vinnubragða A hf. í tengslum við fjárfestingu sína í Ö ehf. A hf. rann saman við V hf. og K hf. yfirtók síðan réttindi og skyldur V hf. við sameiningu þeirra 2017. Taldi E ehf. sig hafa orðið fyrir tjóni þar sem í ráðgjöf A hf. hefðu tvö atriði ekki komið til skoðunar við áreiðanleikakönnun á Ö ehf. Annars vegar að annmarkar hefðu verið á reikningsskilum og skattskilum félagsins sökum þess að ranglega hefði verið farið þar með gjaldfærðan fjármagnskostnað félagsins sem leitt hefði á árinu 2013 til verulegrar hækkunar á álögðum opinberum gjöldum þess á tilteknu árabili. Hins vegar hefði ekki verið litið til fjármögnunarleigusamninga milli Ö ehf. og L hf. þar sem greiðslur í íslenskum krónum hefði verið tengdar við gengi erlendra gjaldmiðla. Taldi E ehf. að með því að hafa tekið að sér að gera áreiðanleikakönnun og hafa milligöngu um við kaupin hefði A hf. borið að kanna alla þá þætti sem áhrif hefðu getað haft á virði félagsins. Hafnaði K hf. bótaskyldu meðal annars með vísan til þess að milli A hf. og E ehf. hefði ekki stofnast samningssamband þar sem A hf. hefði eingöngu komið fram fyrir hönd fagfjárfestasjóðsins A slf. og þó að samningssamband hefði komist á hefðu starfsmenn A hf. við kaupin ekki sýnt af sér bótaskylt gáleysi. Í dómi Hæstaréttar kom fram að með því að A hf. hefði aðstoðað A slf. við leit að meðfjárfestum, svo og vinnslu og undirbúnings kynningarefnis fyrir slíka fjárfesta og samningsgerð milli þeirra og A slf., svo og margvísleg önnur samskipti við fyrirsvarsmann E ehf. hefði A hf. selt E ehf. þjónustu en að baki henni hefði eðli máls samkvæmt búið samningur þótt hann hefði ekki verið skjalfestur. Þá var vísað til þess að hvorki væri fundin í lögum né skráðum réttarreglum afmörkum á því hvað ætlast væri til að áreiðanleikakönnun á félagi í atvinnurekstri hefði að geyma. Væri því ekki við annað að styðjast en gögn um þau fyrirheit sem A hf. kynni að hafa gefið. Var við það miðað að fyrirsvarmaður E ehf. hefði við undirritun fjárfestingarloforðs haft undir höndum viðauka sem hafði að geyma talningu á atriðum sem áreiðanleikakönnun á félaginu var ætlað að taka til en sú talning hefði verið nokkuð nákvæm og ekki gefið tilefni til ályktana um að kanna hefði átt fyrrnefnd atriði. Var K hf. því sýknað af kröfu E ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, K-kk-nf A-kk-nf, M-kk-nf S-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 29. janúar 2019 að fengnu áfrýjunarleyfi. Hann krefst þess að viðurkennd verði „skaðabótaskylda stefnda á tjóni áfrýjanda vegna ófullnægjandi vinnubragða Auðar Capital hf. … í tengslum við fjárfestingu áfrýjanda í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. … í gegnum Eignarhaldsfélagið Þorgerði ehf. … sem var aðili að kaupsamningi/áskriftarsamningi, dags. 22. október 2010, um 36% eignarhlut í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. og kaupsamningi, dags. 29. júní 2012, um 20% hlut“ í sama félagi. Þá krefst hann málskostnaðar á öllum dómstigum.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I

Mál þetta á rætur að rekja til kaupa Eignarhaldsfélagsins Þorgerðar ehf. á 36% eignarhlut í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. á árinu 2010 og því til viðbótar 9% hlut á árinu 2012. Áfrýjandi var einn þriggja hluthafa í eignarhaldsfélaginu, sem Auður Capital hf. hafði stofnað til að standa að þessum kaupum, en stefndi hefur nú yfirtekið réttindi og skyldur síðarnefnda félagsins. Telur áfrýjandi sig hafa orðið fyrir tjóni vegna ófullnægjandi ráðgjafar Auðar Capital hf. við undirbúning kaupanna. Annars vegar hafi í þeirri ráðgjöf ekki verið gætt að atvikum, sem leitt hafi til þess að ríkisskattstjóri hafi í desember 2013 tekið opinber gjöld Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. á gjaldárunum 2008 til 2012 til endurákvörðunar og hækkað þau á þeim grunni að gjaldfærður fjármagnskostnaður félagsins eftir samruna þess, Límonaðis ehf. og Daníels Ólafssonar ehf. árið 2007 hafi að hluta ekki fullnægt skilyrðum fyrir frádráttarbærni samkvæmt 1. tölulið 31. gr., sbr. 2. mgr. 49. gr., laga nr. 90/2003 um tekjuskatt. Hins vegar hafi ekki verið litið til fjármögnunarleigusamninga milli Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. og Lýsingar hf., þar sem greiðslur í íslenskum krónum hafi verið tengdar við gengi erlendra gjaldmiðla. Þessir samningar hafi þegar upp var staðið verið taldir lögmætir í dómi Hæstaréttar 3. apríl 2014 í máli nr. 717/2013, en Ölgerðin Egill Skallagrímsson ehf. hafi byggt á því að svo væri ekki þegar fyrrnefnd kaup á hlutum í félaginu fóru fram. Hafi þetta tvennt leitt til tjóns fyrir áfrýjanda. Með því að hafa tekið að sér að gera áreiðanleikakönnun og hafa milligöngu við kaup á hlutum í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. hafi Auði Capital hf. borið að kanna alla þá þætti, sem áhrif gætu haft á virði félagsins.

Lýtur ágreiningur aðila einkum að því í fyrsta lagi hvort samningssamband hafi verið milli Auðar Capital hf. og áfrýjanda þegar kaupin á hlutum í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. fóru fram 2010 og 2012, í annan stað hvort starfsmenn Auðar Capital hf. hafi í framangreindum efnum sýnt af sér gáleysi svo að skaðabótaskyldu varði og í þriðja lagi hvort slíkt gáleysi hafi leitt til tjóns fyrir áfrýjanda. Verði fallist á þetta allt deila aðilarnir að auki um hvort áfrýjandi hafi sjálfur átt sök á tjóni sínu þannig að áhrif hafi á bótarétt hans, svo og hvort hann hafi sýnt af sér tómlæti.

II

1

Áfrýjandi var eftir gögnum málsins stofnaður í maí 2002 og er fyrirsvarsmaður hans E-kk-nf I-kk-nf Þ-kk-nf, sem samkvæmt héraðsdómsstefnu er stjórnarmaður í félaginu og „sjálfstætt starfandi augnlæknir og fjárfestir“. Í aðilaskýrslu fyrir héraðsdómi kvaðst E-kk-nf hafa stofnað félagið og eiga alla hluti í því og hafi hann jafnframt lánað því fé fyrir „eiginlega allri“ þeirri fjárfestingu sem málið varðar.

Auður Capital hf. var verðbréfafyrirtæki sem starfaði samkvæmt leyfi Fjármálaeftirlitsins frá 25. apríl 2008. Tók starfsleyfið til viðskipta og þjónustu með fjármálagerninga samkvæmt lögum um verðbréfaviðskipti, sem fælist í eignastýringu og fjárfestingarráðgjöf, þar á meðal ráðgjöf til fyrirtækja um uppbyggingu eigin fjár, stefnumótun og skyld mál og ráðgjöf og þjónusta varðandi samruna fyrirtækja og kaup á þeim. Óumdeilt er að Auður Capital hf. hafi runnið saman við Virðingu hf. í janúar 2014 og stefndi síðan yfirtekið réttindi og skyldur Virðingar hf. við sameiningu þeirra í nóvember 2017.

Auður I fagfjárfestasjóður slf. mun vera sjóður sem upphaflega var í rekstri hjá Auði Capital hf. en nú hjá stefnda. Mun hann hafa verið stofnaður á árinu 2008 og starfræktur frá þeim tíma undir eftirliti Fjármálaeftirlitsins, sbr. nú lög nr. 128/2011 um verðbréfasjóði, fjárfestingarsjóði og fagfjárfestasjóði.

2

Fyrirtækjaráðgjöf Auðar Capital hf. og Auður I fagfjárfestasjóður slf. gerðu verksamning 9. febrúar 2010. Meðal þeirra verkefna, sem fyrirtækjaráðgjöfin tók þar að sér fyrir sjóðinn, var greining og samantekt á fjárfestingarkostum, almenn ráðgjöf við kaup á fyrirtækjum, verðmat á þeim, vinnsla og undirbúningur kynningarefnis fyrir fjárfestingarráð sjóðsins og svonefnda meðfjárfesta hans, aðstoð við leit að slíkum fjárfestum og samningsgerð við þá, milliganga í samskiptum seljenda fyrirtækja og sjóðsins og ráðgjöf og aðstoð við samningsgerð. Fyrir þau verkefni, sem fyrirtækjaráðgjöfin tæki að sér og lyki með fjárfestingu sjóðsins, skyldi hann greiða Auði Capital hf. árangurstengda þóknun sem næmi allt að 3% af heildarandvirði fjárfestingar. Þóknunin ætti þó að taka mið af umfangi hvers verkefnis og tímanum sem fyrirtækjaráðgjöfin verði til þess og gæti hún því orðið hærri eða lægri en 3%. Tekið var fram að verksamningurinn næði ekki til þess ef sjóðurinn vildi fá ítarlega áreiðanleikakönnun í tengslum við kaup á fyrirtæki, en tæki Auður Capital hf. slíkt verkefni að sér yrði samið sérstaklega um þóknun.

3

Auður I fagfjárfestasjóður slf. og Ölgerðin Egill Skallagrímsson ehf. gerðu samning 2. mars 2010 „um samstarf og einkaviðræður“ í tilefni af fyrirhugaðri „fjárfestingu sjóðsins í félaginu.“ Í samningnum kom meðal annars fram að stjórnendur félagsins hafi stofnað til viðræðna við viðskiptabanka þess um breytingu og hugsanlega niðurfellingu skulda, en óvissa ríkti enn um árangur af þessu og skuldastöðu félagsins að lokinni endurskipulagningu. Meginforsendan fyrir fjárfestingu sjóðsins væri sú að ásættanlegir samningar næðust við bankann um endurfjármögnun félagsins. Með einkaviðræðum væri átt við það að hluthafar í félaginu og stjórn þess skuldbyndu sig til að hvorki kynna né ræða ráðstafanir sem þessar við aðra fjárfesta á gildistíma samningsins.

Í viðauka I við samninginn sagði meðal annars að tillaga um fjárfestingu sjóðsins byggði á gögnum og upplýsingum sem hann hafi fengið frá stjórnendum félagsins, meðal annars endurskoðuðum ársreikningi þess fyrir rekstrarárið 2008, milliuppgjöri fyrir fyrstu átta mánuði ársins 2009 og fimm ára rekstraráætlun fyrir tímabilið 2010 til 2014. Væri tillaga sjóðsins reist á þeim forsendum að „núverandi nettó vaxtaberandi skuldir félagsins séu um 10,7 ma. kr. og EBITDA 2009 verði ekki lægri en 1.150 m.kr.“ Þá væri tillagan gerð með fyrirvara um að áreiðanleikakönnun myndi staðfesta þessar forsendur. Myndi sjóðurinn eða einkahlutafélag, sem hann ætti að meiri hluta, gera samning við Ölgerðina Egil Skallagrímsson ehf. um kaup á 42% hlut í félaginu fyrir 1.000.000.000 krónur í væntanlegri hlutafjáraukningu. Skyldi fénu varið til að greiða niður skuldir félagsins, en samið yrði við viðskiptabanka þess um að samhliða því yrðu skuldir félagsins færðar úr erlendum gjaldmiðlum í íslenskar krónur og höfuðstóll þeirra lækkaður um allt að 30%. Enn fremur yrði stefnt að því að semja að öðru leyti við bankann um skuldir félagsins, meðal annars afskriftir og vexti af þeim. Jafnframt var í tillögunni gert ráð fyrir að kaupverð yrði miðað við tilteknar rekstrarlegar forsendur. Loks var tekið fram í viðaukanum að tillagan væri gerð með tilgreindum fyrirvörum, þar á meðal að ekkert kæmi upp í áreiðanleikakönnun sem gæti haft verulega neikvæð áhrif á ársuppgjör 2010 eða trúverðugleika fimm ára rekstraráætlunar félagsins.

Í viðauka III við samninginn, sem bar yfirskriftina: „Áreiðanleikakönnunarlisti“, var tekið fram að forsenda fyrir skuldbindingu og tillögu sjóðsins væri „ásættanleg niðurstaða áreiðanleikakönnunar.“ Í viðaukanum voru síðan talin upp í tíu liðum „helstu atriði sem A-kvk-nf myndi vilja yfirfara“ í þeirri könnun og lutu þau meðal annars að rekstraráætlun stjórnenda fyrir árið 2010 og næstu fimm árin, tilteknum liðum í efnahagsreikningi, liðum utan efnahagsreiknings, fjárfestingum undanfarinna ára, stöðu á fasteignum, vélum og tækjum, samningum við helstu birgja og viðskiptavini, lánsfjármögnun fasteigna og leigusamninga, launum og ráðningarsamningum stjórnenda og lánssamningum þeirra vegna hlutafjárkaupa.

4

Fyrirtækjaráðgjöf Auðar Capital hf. kynnti fyrrnefndum fyrirsvarsmanni áfrýjanda 10. mars 2010 ráðagerðir Auðar I fagfjárfestasjóðs slf. um kaup á hlutum í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf., en hann mun áður hafa gefið sig fram við Auði Capital hf. og lýst áhuga á að taka þátt í fjárfestingum. Meðal þess sem fram kom í kynningunni var að sjóðurinn hafi gert samstarfssamning við Ölgerðina Egil Skallagrímsson ehf. um að greiða allt að 1.000.000.000 krónur fyrir 42% hlut í félaginu og myndi sjóðurinn ráða vali á tveimur mönnum í stjórn þess. Áætlað væri að hlutafé í félaginu yrði aukið um 600.000.000 til 1.000.000.000 krónur, sem yrði varið til greiðslu skulda. Myndi sjóðurinn leggja til allt að 600.000.000 krónur og leitaði hann nú að fjárfestum til að taka þátt í verkefninu í gegnum sameiginlegt eignarhaldsfélag. Myndu þeir eignast 20% til 40% hlut í eignarhaldsfélaginu með því að leggja fram 200.000.000 til 400.000.000 krónur. Gert væri ráð fyrir að fjárfestingin myndi skila 25% til 30% árlegri ávöxtun miðað við áætlanir stjórnenda Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf., en fjárfestingarkostnaður gæti numið „5% af eiginfjárframlagi fjárfesta.“ Einnig sagði að „A-kvk-nf“ hafi þegar hafið áreiðanleikakönnun á félaginu og myndi í kjölfarið „skrifa undir kaupsamning“ fengist ásættanleg niðurstaða í viðræðum við viðskiptabanka félagsins, Arion banka hf. Þá var greint var frá því að samkvæmt áðurnefndum samningi sjóðsins við félagið yrðu tvö meginskilyrði að vera uppfyllt eftir endurskipulagningu á fjárhag þess, annars vegar að svonefnd skuldaþekja yrði „a.m.k. 1,10x yfir tímabilið 2010 til 2014“ og hins vegar að „nettó vaxtaberandi skuldir félagsins í lok árs 2014 verði ekki meiri en 3,0x áætluð EBITDA þess árs.“

Í kafla í kynningunni, sem bar yfirskriftina: „Fyrirvari“, sagði að fyrirtækjaráðgjöf Auðar Capital hf. hafi útbúið hana fyrir sjóðinn í þeim tilgangi að aðstoða hann við að kynna Ölgerðina Egil Skallagrímsson ehf. sem „fjárfestingartækifæri fyrir áhugasömum fagfjárfestum“. Væri skoðunum, sem þar væru settar fram, ekki ætlað að vera „ráðgjöf til tiltekins fjárfestis“ og væri mælt með að fjárfestar leituðu sér ráðgjafar í þessu tilliti. Teldi fyrirtækjaráðgjöfin upplýsingar í kynningunni vera traustar, en gæti ekki ábyrgst að þær væru tæmandi, endanlegar eða réttar. Yrði að hafa í huga að ekki hefðu enn náðst samningar við viðskiptabanka félagsins um fjárhagslega endurskipulagningu þess. Gætu þær upplýsingar, sem settar væru fram, forsendur og skoðanir því breyst fyrirvaralaust. Kynningin hefði að geyma lýsingu á framtíðaráætlunum félagsins og fjárhagsáætlunum, sem byggðust á ýmsum forsendum sem stjórnendur þess hafi gefið sér. Gætu raunverulegar niðurstöður slíkra forsendna og framtíðaráætlana orðið öðru vísi en reiknað væri með og reynst verulega betri eða verri en spáð hafi verið. Bæri Auður Capital hf. ekki ábyrgð á beinu eða óbeinu tjóni sem hlotist gæti af ákvörðunum, athöfnum eða athafnaleysi fjárfestis sem byggði á kynningunni.

5

Eftir nokkur samskipti milli E-kk-ef I-kk-ef Þ-kk-ef og framkvæmdastjóra fyrirtækjaráðgjafar Auðar Capital hf., M-kvk-nf R-x-x, lýsti sá fyrrnefndi í tölvubréfi 18. mars 2010 til þeirrar síðarnefndu yfir áhuga á að taka þátt í framangreindri fjárfestingu, en setti fram nokkrar spurningar, sem hann vildi fá svör við. Þau mun hann hafa fengið á fundi 23. sama mánaðar. Fór svo að E-kk-nf ritaði 31. mars 2010 undir skjal með fyrirsögninni: „Fjárfestingarloforð“, þar sem hann staðfesti að hann myndi ganga til samstarfs við Auði I fagfjárfestasjóð slf. um kaup á nýjum hlutum í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. á grundvelli þess sem fram kæmi í fyrrnefndum samningi um samstarf og einkaviðræður. Lýsti E-kk-nf því yfir að hann myndi fjárfesta í félaginu í samstarfi við sjóðinn fyrir allt að 200.000.000 krónur, að viðbættri greiðslu 4% fjárfestingarkostnaðar til fyrirtækjaráðgjafar Auðar Capital hf., á „sömu forsendum og sjóðurinn hefur skrifað undir“ eins og þeim væri lýst í samningnum.

Með tölvubréfi 19. apríl 2010 mun M-kvk-nf hafa greint E-kk-þgf frá stöðu vinnu PricewaterhouseCoopers hf. við áreiðanleikakönnun á Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. fyrir áðurnefndan viðskiptabanka félagsins og getið þess einnig að samhliða því væri fyrirtækjaráðgjöf Auðar Capital hf. að gera svonefnda viðskipta- og lögfræðilega áreiðanleikakönnun á félaginu. Í skýrslu fyrir héraðsdómi kvaðst M-kvk-nf hafa með þessum orðum átt við áreiðanleikakönnun sem lýst var í áðurnefndum viðauka við samninginn frá 2. mars 2010 um samstarf og einkaviðræður. Skýrsla PricewaterhouseCoopers hf. um áreiðanleikakönnun var síðan send E-kk-þgf með tölvubréfi 3. maí 2010, þar sem tekið var fram að skýrslan hafi fyrst og fremst verið gerð fyrir Arion banka hf. til að meta greiðslugetu Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf.

Fyrirtækjaráðgjöf Auðar Capital hf. efndi 27. júlí 2010 til annarrar kynningar á verkefni þessu fyrir meðfjárfesta Auðar I fagfjárfestasjóðs slf. Meðal þess sem þar kom fram var að samningar hafi náðst við Arion banka hf. um fjárhagslega endurskipulagningu Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. og væri þar ráðgert að sjóðurinn og meðfjárfestar hans myndu greiða 850.000.000 krónur fyrir 36% hlut í félaginu. Yrði því fé varið að öllu leyti til að greiða niður skuldir félagsins við bankann, sem myndi síðan að auki afskrifa þær að hluta þannig að eftir stæðu skuldir að fjárhæð 7.500.000.000 krónur. Gegn þessu fengi bankinn 20% hlut í félaginu. Um niðurstöðu áreiðanleikakönnunar sagði að fyrirtækjaráðgjöf Auðar Capital hf. hafi farið yfir forsendur fimm ára rekstraráætlunar stjórnenda Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. og áætlaða fjárfestingarþörf, helstu liði efnahagsreiknings, þar á meðal stöðu birgða, viðskiptakrafna og skulda, samninga við stærstu birgja, fundargerðir stjórnar síðastliðin tvö ár og ráðningarsamninga stjórnenda. Í þessu ferli hafi ekkert komið fram sem orkað gæti tvímælis. Að auki hafi legið fyrir áreiðanleikakönnun sem PricewaterhouseCoopers hf. hafi gert fyrir Arion banka hf. á fimm ára rekstraráætlun félagsins, fjárfestingarþörf yfir tímabilið og skuldaþoli. Hafi niðurstaða þeirrar könnunar staðfest að ákveðnu leyti rekstraráætlunina, en „öll næmnigreining PwC miðist við scenarios sem myndu skila verulega betri árangri en það sem stjórnendur félagsins hafa lagt fram.“

Svo virðist sem ekki hafi verið gerð skrifleg skýrsla um áreiðanleikakönnun fyrirtækjaráðgjafar Auðar Capital hf. á Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. Samkvæmt framburði áðurnefndrar M-kvk-ef R-x-x fyrir héraðsdómi voru niðurstöður þeirrar könnunar kynntar fyrirsvarsmanni áfrýjanda munnlega.

6

Auður Capital hf. stofnaði 29. september 2010 Eignarhaldsfélagið Þorgerði ehf. Tilgangur þessa nýja félags var kaup og sala á verðbréfum, rekstur og eignarhald á fasteignum og skyldur rekstur og var hlutafé 500.000 krónur. Á hluthafafundi 20. október sama ár var hlutaféð hækkað í 10.000.000 krónur. Sama dag keypti áfrýjandi af Auði Capital hf. 2.823.529 hluti í eignarhaldsfélaginu fyrir 240.000.000 krónur. Í fundargerð frá hluthafafundinum, sem E-kk-nf I-kk-nf Þ-kk-nf sótti fyrir áfrýjanda, var greint frá því að fyrir lægi að félagið hygðist kaupa 36% hlut í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. Kom þar einnig fram að samningar hafi verið gerðir um kaup Auðar I fagfjárfestasjóðs slf., áfrýjanda og nafngreindrar konu á öllum hlutum í eignarhaldsfélaginu og var sú síðastnefnda kjörin þar í stjórn þess ásamt E-kk-þgf og framkvæmdastjóra sjóðsins.

Sama dag gerðu áfrýjandi og hinir hluthafarnir tveir í Eignarhaldsfélaginu Þorgerði ehf. hluthafasamkomulag vegna fyrirhugaðra kaupa á hlutum í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. Kom þar meðal annars fram að eignarhaldsfélagið væri „stofnað í þeim tilgangi að halda utan um sameiginlega 850 milljón kr. fjárfestingu samningsaðila í Ölgerðinni“ sem svaraði til 36% hlutar í félaginu. Væri markmið samningsaðila að fjárfesting þessi skilaði að lágmarki 25% árlegri ávöxtun á fjárfestingartímanum. Þá sagði að samhliða þessu hafi „samningsaðilar, í gegnum eignarhaldsfélagið“ fengið kauprétt að 20% eignarhlut Arion banka hf. í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. Einnig hafi þeir á sama hátt eignast kauprétt að fasteignum fasteignafélagsins G-7 ehf. Væru samningsaðilar sammála um að nýta þessa kauprétti við fyrsta tækifæri, enda væri frekari fjárfesting í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. og fasteignum í eigu G-7 ehf., sem fyrrnefnda félagið hefði á leigu undir starfsemi sína, til þess fallin að „hámarka heildararðsemi fjárfestingarinnar.“

Einnig var gerður samningur 22. október 2010 milli Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf., sem þar var nefnd seljandi, og Eignarhaldsfélagsins Þorgerðar ehf., sem nefnt var kaupandi, um „kaup/áskrift á nýjum hlutum sem hluthafafundur í seljanda tók ákvörðun um að gefa út á hluthafafundi“ sama dag. Kaupverð fyrir hlutina væri 850.000.000 krónur, sem greitt skyldi með reiðufé, en um væri að ræða 36% eignarhlut í seljanda. Sagði í samningnum að kaupandi hafi „kynnt sér rækilega starfsemi félagsins og fjárhagslega stöðu þess, m.a. með framkvæmd áreiðanleikakönnunar.“ Jafnframt hafi kaupandi verið virkur þátttakandi í fjárhagslegri endurskipulagningu félagsins og viðræðum við viðskiptabanka þess.

Enn fremur var sama dag undirritað hluthafasamkomulag, þar sem fjallað var um skipulag stjórnar og hlutafjáreign í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf., milli Arion banka hf., Eignarhaldsfélagsins Þorgerðar ehf., OA eignarhaldsfélags ehf. og F-13 ehf. Í þessum samningi var meðal annars kveðið á um kauprétt þriggja síðastnefndu félaganna að 20% eignarhlut Arion banka hf. í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. Skyldi þessi kaupréttur verða virkur á árinu 2014 og var mælt fyrir um hvernig kaupverð yrði reiknað ef réttarins yrði neytt. Samhliða þessu var gerður samningur milli Eignarhaldsfélagsins Þorgerðar ehf. og Arion banka hf. um rétt fyrrnefnda félagsins til að kaupa af bankanum tilteknar fasteignir, þar sem starfsemi Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. færi fram. Yrði þessi kaupréttur virkur frá 1. nóvember 2010 til 1. nóvember 2015 og kaupverðið 3.400.000.000 krónur sem bundið yrði vísitölu.

Auður Capital hf. gaf út reikning 25. október 2010 á hendur áfrýjanda að fjárhæð 12.048.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti fyrir „ráðgjöf við sölu“, en sú fjárhæð var í samræmi við ákvæði um greiðslu fjárfestingarkostnaðar í svonefndu fjárfestingarloforði, sem fyrirsvarsmaður áfrýjanda undirritaði samkvæmt áðursögðu 31. mars 2010. Í bréfi til áfrýjanda, sem fylgdi reikningnum, sagði að hann væri „fyrir þjónustu fyrirtækjaráðgjafar Auðar Capital“.

7

Eignarhaldsfélagið Þorgerður ehf. virðist hafa 30. desember 2011 nýtt sér fyrrnefndan kauprétt að fasteignum, sem Ölgerðin Egill Skallagrímsson ehf. hafði á leigu fyrir starfsemi sína. Fyrrnefnda félagið afsalaði síðan þessum fasteignum 17. febrúar 2012 til annars félags og mun hafa haft nokkurn hagnað af þeim viðskiptum. Í framhaldi af því keyptu Eignarhaldsfélagið Þorgerður ehf., OA eignarhaldsfélag ehf. og F-13 ehf. fyrrgreindan 20% eignarhlut Arion banka hf. í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. með samningi 29. júní 2012. Samkvæmt honum var Eignarhaldsfélagið Þorgerður ehf. kaupandi að 45% af þessum eignarhlut eða sem svaraði 9% hlut í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf., en fyrir þetta skyldi eignarhaldsfélagið greiða 168.750.000 krónur, sem það virðist hafa átt tiltækar vegna hagnaðar af fyrrnefndum fasteignaviðskiptum. Í samningnum sagði meðal annars að fulltrúar kaupendanna hafi, áður en hann var gerður, fengið fullan og ótakmarkaðan aðgang að rekstrar- og fjárhagsupplýsingum um Ölgerðina Egil Skallagrímsson ehf. og „auk þess fengið tækifæri til þess að kanna rekstur þess í hvívetna.“ Eftir kaupin nam hlutur Eignarhaldsfélagsins Þorgerðar ehf. í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. 45%.

8

Með bréfi 2. apríl 2013 til Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. lagði ríkisskattstjóri fyrir félagið með vísan til 1. mgr. 96. gr. laga nr. 90/2003 að láta í té upplýsingar og gögn um hvernig það hafi farið í bókhaldi sínu og skattskilum með fjármagnskostnað vegna yfirtekinna skuldbindinga frá Límonaði ehf. á rekstrarárunum 2007 til 2011. Í bréfinu var um tilefni fyrirspurnarinnar vísað til þess að Ölgerðin Egill Skallagrímsson ehf. hafi verið sameinuð Límonaði ehf. og Daníel Ólafssyni ehf. miðað við 31. ágúst 2007. Hafi einu eignir Límonaðis ehf. verið 100% eignarhlutir í hinum félögunum tveimur, sem metnir hafi verið á 5.973.812.328 krónur við samrunann, en langtímaskuldir félagsins hafi þá numið 3.700.914.902 krónum. Við samrunann hafi þessir eignarhlutir fallið niður og skuldirnar færst til Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf., en í þessum viðskiptum hafi hluthafar í Límonaði ehf. fengið að endurgjaldi hlutabréf í sameinaða félaginu. Sagði í bréfinu að slík „flétta hefur verið kölluð öfugur samuni eftir skuldsetta yfirtöku.“

Eftir frekari bréfaskipti við Ölgerðina Egil Skallagrímsson ehf. tilkynnti ríkisskattstjóri 15. nóvember 2013 að fyrirhuguð væri endurákvörðun opinberra gjalda félagsins gjaldárin 2008 til 2012. Vísaði ríkisskattstjóri í þessu sambandi til 1. töluliðar 31. gr., sbr. 49. gr. laga nr. 90/2003 og dóm Hæstaréttar 28. febrúar 2013 í máli nr. 555/2012, sem varðað hafi sambærilegt tilvik. Þessari endurákvörðun var síðan hrundið í framkvæmd með úrskurði ríkisskattstjóra 20. desember 2013, þar sem gjaldfærður fjármagnskostnaður félagsins á fyrrgreindum árum var lækkaður og álagður tekjuskattur hækkaður af þeim sökum um samtals 582.755.417 krónur. Ölgerðin Egill Skallagrímsson ehf. kærði úrskurðinn til yfirskattanefndar sem hafnaði kröfum hennar með úrskurði 15. apríl 2015. Í framhaldi af því höfðaði félagið mál 16. október 2015 á hendur íslenska ríkinu, aðallega til ógildingar á framangreindum úrskurðum en til vara til breytingar á niðurstöðum þeirra um frádráttarbæran fjármagnskostnað. Með héraðsdómi 20. desember 2016 var íslenska ríkið sýknað af kröfum félagsins og var sá dómur staðfestur með dómi Hæstaréttar 20. september 2018 í máli nr. 160/2017.

9

Starfsmaður Virðingar hf., sem eftir gögnum málsins hafði áður unnið hjá Auði Capital hf. og sinnt þá ásamt öðrum viðfangsefnum þar í tengslum við framangreind viðskipti áfrýjanda, sendi áðurnefndum E-kk-þgf I-kk-þgf Þ-kk-þgf tölvubréf 28. september 2015, þar sem sagði það eitt að meðfylgjandi væri „áreiðanleikakönnunin frá því hérna um árið.“ Af fyrirliggjandi gögnum verður ekkert frekar ráðið um tilefnið fyrir þessu bréfi, en því svaraði E-kk-nf í tölvubréfi 12. nóvember sama ár og sagði að „þetta“ væri „fyrst og fremst rekstrarlegs eðlis“ og spurðist fyrir um hvort gerð hafi verið „einhver lögfræðileg og skattaleg áreiðanleika könnun í sambandi við kaupin á Ölgerðinni á sínum tíma.“ Þessu svaraði fyrrnefnd M-kvk-nf R-kvk-nf, sem orðin var framkvæmdastjóri hjá Virðingu hf., með tölvubréfi 19. sama mánaðar. Þar kom fram að ekki hafi verið gerð „formleg lögfræðileg eða skattaleg áreiðanleikakönnun í tengslum við fjárfestinguna í Ölgerðinni.“ Í framhaldi af því sagði síðan: „Við lögðumst sjálf í mikla greiningarvinnu á rekstri félagsins og unnum síðan með núverandi meðeigendum og lögfræðingum félagsins (LEX) í að semja við bankann samhliða fjárhagslegri endurskipulagningu. PwC vann síðan áreiðanleikakönnun að beiðni bankans sem við höfðum aðgang að sem var fyrst og fremst ætlað að staðfesta áætlanir, sjóðstreymi og skuldaþol félagsins.“

Með bréfi til Virðingar hf. 29. desember 2015 var því komið á framfæri að áfrýjandi kynni að gera kröfu á hendur félaginu vegna þess að hvorki hafi verið gerð lögfræðileg né skattaleg áreiðanleikakönnun í tengslum við fyrrgreinda fjárfestingu hans í Eignarhaldsfélaginu Þorgerði ehf. Í svari Virðingar hf. 19. janúar 2016 var lýst þeirri afstöðu að enginn grundvöllur væri fyrir kröfu áfrýjanda af þessu tilefni. Í framhaldi af frekari bréfaskiptum um þetta efni höfðaði áfrýjandi mál þetta 28. október 2016 og krafðist skaðabóta að fjárhæð 301.664.000 krónur úr hendi Virðingar hf. Í þinghaldi í héraði 27. mars 2017 óskaði áfrýjandi eftir að sakarefninu yrði skipt, sbr. 1. mgr. 31. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, þannig að fyrst í stað yrði aðeins dæmt um bótaskyldu og var sú ósk tekin til greina. Í þinghaldi 8. janúar 2018 var síðan upplýst að Kvika banki hf. hafi tekið við réttindum og skyldum Virðingar hf. við samruna félaganna og varð stefndi þar með aðili að málinu. Með héraðsdómi 24. janúar 2018 var stefndi sýknaður af kröfu áfrýjanda og var sú niðurstaða síðan staðfest með hinum áfrýjaða dómi.

10

Skömmu áður en mál þetta var höfðað gerðu Eignarhaldsfélagið Þorgerður ehf. og tvö önnur félög samning 16. október 2016 við tíu félög og lífeyrissjóði um kaup þeirra síðarnefndu á hlutum í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. Í málinu hefur þessi samningur ekki verið lagður fram í heild, en svo virðist sem hann hafi tekið til 69% hluta í félaginu, þar á meðal allra hluta eignarhaldsfélagsins, og söluverðið numið 5.244.000.000 krónum, sem gæti þó tekið breytingum vegna ýmissa nánar tilgreindra forsendna. Ekkert liggur fyrir um hvort þau atriði hafi eða muni geta leitt til breytinga á söluverðinu, en sé miðað við framangreinda fjárhæð óbreytta nam hlutdeild Eignarhaldsfélagsins Þorgerðar ehf. í því 3.420.136.800 krónum. Áfrýjandi mun samkvæmt áðursögðu eiga tæplega 28,24% hlut í eignarhaldsfélaginu, en það hlutfall af hlutdeild þess félags í söluverðinu svarar til 965.846.632 króna.

III

1

Eins og fyrr greinir krefst áfrýjandi þess fyrir Hæstarétti að viðurkennd verði skaðabótaskylda stefnda á tjóni, sem hann hafi orðið fyrir vegna „ófullnægjandi vinnubragða Auðar Capital hf. … í tengslum við fjárfestingu áfrýjanda í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. … í gegnum Eignarhaldsfélagið Þorgerði ehf.“, en síðastnefnt félag hafi verið aðili að samningi 22. október 2010 um kaup á 36% hlut í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. og öðrum kaupsamningi 29. júní 2012 „um 20% hlut“ í sama félagi. Síðarnefndi kaupsamningurinn tók að sönnu til 20% hlutar í félaginu, en svo sem áður var lýst stóðu tvö önnur félög einnig að samningnum sem kaupendur og eignaðist Eignarhaldsfélagið Þorgerður ehf. 9% hlut í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. með honum. Verður að skilja kröfugerð áfrýjanda með tilliti til þessa.

Um kröfugerð áfrýjanda er þess jafnframt að gæta að ekki er unnt að líta svo á að hann hafi fjárfest í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. „í gegnum“ Eignarhaldsfélagið Þorgerði ehf., heldur keypti hann hlut í síðarnefnda félaginu, sem keypti síðan hluti í fyrrnefnda félaginu. Um var að ræða sjálfstæða persónu að lögum og átti því áfrýjandi ekki sjálfur nokkra aðild að svonefndri fjárfestingu í Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. Hafi vinnubrögð Auðar Capital hf. í tengslum við kaup á hlutum í því félagi valdið kaupanda tjóni er þannig ekki um annað að ræða en að Eignarhaldsfélagið Þorgerður ehf. hljóti að hafa orðið fyrir því. Slíkt tjón gæti á hinn bóginn hafa haft áhrif á verðgildi eignarhlutar áfrýjanda í Eignarhaldsfélaginu Þorgerði ehf. Þótt ekkert tillit sé tekið til þessa í kröfugerð áfrýjanda eða málatilbúnaði hans að öðru leyti er út af fyrir sig unnt að líta svo á að í raun leiti hann í málinu viðurkenningar á skaðabótaskyldu stefnda vegna slíks afleidds tjóns.

Í málinu byggir áfrýjandi á því eins og ráðið verður af áðursögðu að þau ófullnægjandi vinnubrögð Auðar Capital hf., sem hann vísar til í kröfugerð sinni, hafi verið fólgin í því að tvö atriði hafi ekki komið til skoðunar við áreiðanleikakönnun á Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. Annars vegar að annmarkar hafi verið á reikningsskilum og skattskilum félagsins sökum þess að ranglega hafi verið farið þar með gjaldfærðan fjármagnskostnað félagsins, sem leitt hafi á árinu 2013 til verulegrar hækkunar á álögðum opinberum gjöldum þess á tilteknu árabili. Hins vegar að ákvæði í fjármögnunarleigusamningum, sem félagið hafði gert, um tengingu greiðslna samkvæmt þeim við gengi erlendra gjaldmiðla hafi í raun verið lögmæt, en áfrýjandi heldur því fram að það gagnstæða hafi verið lagt til grundvallar í reikningsskilum félagsins á því tímabili, sem Eignarhaldsfélagið Þorgerður ehf. keypti hlutina í félaginu. Að tengslum þessara tveggja atriða við ætlað tjón áfrýjanda er á hinn bóginn lítt vikið í málatilbúnaði hans. Í héraðsdómsstefnu var þess að vísu getið að þessi atriði hafi verið „mikilvæg fyrir rekstur og fjárhagsstöðu Ölgerðarinnar“ og hefðu þau getað haft áhrif á ákvörðun áfrýjanda „um að taka þátt í fjárfestingunni.“ Því var jafnframt bætt við að þau hefðu „í öllu falli“ getað haft áhrif á „með hvaða skilmálum“ áfrýjandi hefði verið „reiðubúinn til að ganga til fjárfestingarinnar.“ Að auki „hefði verið unnt að setja í áskriftar- og kaupsamninga viðunandi skilmála, svo sem ábyrgðaryfirlýsingar eða skaðleysisyfirlýsingar seljenda“, sem hefðu spornað við því að áfrýjandi „yrði fyrir tjóni af umræddum sökum.“ Í málinu hefur áfrýjandi ekki skýrt frekar hvernig hann gæti átt rétt til skaðabóta á þeim grundvelli, sem hann byggir á samkvæmt áðursögðu, ef hann hefði að fengnum réttum upplýsingum hafnað því að kaupa hluti í Eignarhaldsfélaginu Þorgerði ehf., en ekki leitar hann hér bóta sem svari til kaupverðs þeirra hluta. Hvorki hefur áfrýjandi heldur skýrt það nánar hvaða skilmála hann kynni að hafa getað sett fyrir kaupunum ef réttar upplýsingar hefðu legið fyrir eða hvernig slíkir skilmálar hefðu getað komið í veg fyrir tjón né hvernig svonefnd skaðleysisyfirlýsing úr hendi Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. sem seljanda hluta í því félagi samkvæmt samningnum frá 22. október 2010 hefði getað haft slík áhrif. Auk þessa verður ekki litið fram hjá því, þótt sakarefni í málinu hafi sem fyrr segir verið skipt samkvæmt ákvörðun héraðsdóms í þinghaldi 27. mars 2017, að fjárhæð kröfu áfrýjanda um skaðabætur, sem þá var skilin frá málinu til úrlausnar eftir atvikum á síðari stigum, var einvörðungu studd við álitsgerð endurskoðanda, sem áfrýjandi hafði aflað. Sú álitsgerð var reist á nánast óskiljanlegum forsendum, sem áfrýjandi hefur á engan viðhlítandi hátt útskýrt nánar í héraðsdómsstefnu eða öðrum málatilbúnaði sínum, en ekki er unnt með stoð í 1. mgr. 31. gr. laga nr. 91/1991 að komast um sinn undan áhrifum vanreifunar á þessu grundvallaratriði máls með því að skipta sakarefni þess.

Stefndi hefur ekki krafist þess að málinu verði vísað frá héraðsdómi vegna þeirra atriða, sem að framan greinir, heldur hefur hann tekið til efnislegra varna gegn málsástæðum áfrýjanda. Í því ljósi verður ekki litið svo á að alveg séu nægar ástæður til að vísa málinu af sjálfsdáðum frá dómi vegna þessara annmarka á málatilbúnaði áfrýjanda, enda er unnt að fella efnisdóm á það án þess að frekari áhrifa gæti af þeim atriðum sem áfátt er.

2

Í verksamningnum milli fyrirtækjaráðgjafar Auðar Capital hf. og Auðar I fagfjárfestasjóðs slf. frá 9. febrúar 2010 tók sá fyrrnefndi meðal annars að sér að veita aðstoð við leit að meðfjárfestum fyrir þann síðarnefnda, svo og vinnslu og undirbúning kynningarefnis fyrir slíka fjárfesta og samningsgerð milli þeirra og sjóðsins. Af atvikum málsins verður ekki annað ályktað en að fyrirtækjaráðgjöfin hafi á grundvelli þessa samnings fundið fyrirsvarsmann áfrýjanda, E-kk-þf I-kk-þf Þ-kk-þf, sem meðfjárfesti fyrir sjóðinn, útbúið um viðskiptin, sem málið varðar, kynninguna sem hún veitti E-kk-þgf 10. mars 2010 og gert að endingu samninga um viðskiptin milli áfrýjanda og sjóðsins. Þótt Auður Capital hf. hafi gert áðurgreinda fyrirvara í kynningarefni, sem E-kk-nf fékk í hendur umrætt sinn, um að ekki mætti líta á það sem ráðgjöf til fjárfesta, sem ættu því að leita til annarra um slíkt, og að félagið undanskildi sig ábyrgð á tjóni, sem kynni að mega rekja til kynningarinnar, verður ekki litið fram hjá því að starfsmenn Auðar Capital hf. áttu í aðdraganda viðskiptanna margvísleg önnur samskipti við E-kk-þf, sem þessir fyrirvarar gátu ekki tekið til efni sínu samkvæmt. Í fyrrnefndu skjali, sem E-kk-nf undirritaði 31. mars 2010 og kennt var við fjárfestingarloforð, áskildi Auður Capital hf. sér að auki greiðslu úr hendi hans. Þegar til þess kom að reikningur var gerður fyrir þeirri greiðslu 25. október sama ár var tilgreint að hún væri fyrir „ráðgjöf“ og var sú skýring jafnframt gefin í bréfi með reikningnum að hann væri „fyrir þjónustu fyrirtækjaráðgjafar“. Að þessu virtu stoðar ekki fyrir stefnda að bera því við að Auður Capital hf. hafi ekki selt áfrýjanda þjónustu, en að baki henni hlýtur eðli máls samkvæmt að hafa búið samningur, sem með beinum eða óbeinum hætti hafði komist á um að veita hana, þótt hann hafi ekki verið skjalfestur.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður að staðfesta þá niðurstöðu hans að áðurgildandi lög nr. 99/2004 um sölu fasteigna, fyrirtækja og skipa hafi ekki átt við um þann samning, sem telst samkvæmt framansögðu hafa komist á milli Auðar Capital hf. og áfrýjanda. Auður Capital hf. var á hinn bóginn fjármálafyrirtæki, sem var á þeim grunni meðal annars skylt samkvæmt 1. mgr. 19. gr. laga nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki að starfa í samræmi við eðlilega og heilbrigða viðskiptahætti og venjur á fjármálamarkaði. Jafnframt seldi félagið sérfræðiþjónustu og bar af þeim sökum eftir óskráðum reglum sérstaka ábyrgð á gæðum hennar. Eins og málið liggur fyrir verður við það að miða að þjónustan af þessum meiði, sem Auður Capital hf. átti að veita áfrýjanda, hafi snúið að sömu atriðum og þjónustan sem félagið hafði tekið að sér að veita Auði I fagfjárfestasjóði slf. í þessum viðskiptum. Af verksamningnum frá 9. febrúar 2010, viðauka III við samning sjóðsins og Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. 2. mars sama ár og kynningunni, sem fyrirtækjaráðgjöf Auðar Capital hf. veitti E-kk-þgf 10. þess mánaðar, er ótvírætt að undir þessa þjónustu hafi átt að falla gerð áreiðanleikakönnunar.

3

Hvorki verður fundin í lögum né öðrum skráðum réttarreglum afmörkun á því hvað ætlast sé til að áreiðanleikakönnun á félagi í atvinnurekstri hafi að geyma. Um þetta hefur heldur ekki verið skírskotað í málinu til venju og hefur enn síður verið leidd í ljós tilvist slíkrar venju eða efni hennar, sbr. 2. mgr. 44. gr. laga nr. 91/1991. Er því ekki við annað hér að styðjast en gögn um þau fyrirheit, sem Auður Capital hf. kann að hafa gefið, þegar leyst er úr því til hverra atriða áreiðanleikakönnun félagsins á Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. hafi átt að ná.

Áðurnefndur viðauki III við samning Auðar I fagfjárfestasjóðs slf. og Ölgerðarinnar Egils Skallagrímssonar ehf. 2. mars 2010 um samstarf og einkaviðræður átti eftir yfirskrift hans að geyma talningu á atriðum, sem áreiðanleikakönnun á félaginu var ætlað að taka til. Sú talning var nokkuð nákvæm og gaf ekkert tilefni til ályktana um að kanna hafi átt forsendur gjaldfærslu fjármagnsgjalda í skattskilum félagsins á liðnum árum eða lögmæti einstakra ákvæða fjármögnunarleigusamninga um lausafé. Við það verður að miða að E-kk-nf I-kk-nf Þ-kk-nf hafi haft þennan viðauka undir höndum við undirritun svonefnds fjárfestingarloforðs 31. mars 2010, enda var viðaukinn fylgiskjal með þeirri yfirlýsingu. Til fyrrnefndra atriða tók heldur ekki skýrsla PricewaterhouseCoopers hf. frá 30. apríl 2010 um áreiðanleikakönnun á félaginu, sem gerð var fyrir Arion banka hf., en hana fékk E-kk-nf senda 3. maí sama ár. Þótt starfsmaður Auðar Capital hf., M-kvk-nf R-kvk-nf, muni sem áður segir hafa látið þess getið í tölvubréfi til E-kk-ef 19. apríl 2010 að þá stæði yfir viðskipta- og lögfræðileg áreiðanleikakönnun á Ölgerðinni Agli Skallagrímssyni ehf. verður ekki fram hjá því horft að þetta orðalag gat ekki talist gefa til kynna að hverju könnunin lyti nánar. Að þessu öllu virtu er ekki unnt að líta svo á að Auður Capital hf. hafi gefið áfrýjanda nokkurt tilefni til að treysta á að horft yrði í áreiðanleikakönnun til þeirra tveggja sérhæfðu atriða sem að framan getur. Þegar af þessum ástæðum verður niðurstaða hins áfrýjaða dóms staðfest.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, ET sjón ehf., greiði stefnda, Kviku banka hf., 1.500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.