arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
520/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta vistun á viðeigandi stofnun, en vistuninni markaður skemmri tími, sbr. 1. mgr. 97. gr. og 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 21. ágúst 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum samdægurs. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 18. ágúst 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta vistun á viðeigandi stofnun allt til föstudagsins 15. september 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en að öðrum kosti verði honum markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt 5. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 má ekki úrskurða sakborning yngri en 18 ára í gæsluvarðhald nema telji megi víst að önnur úrræði sem vísað er til í 100. gr. laganna eða mælt er fyrir um í barnaverndarlögum nr. 80/2002 geti ekki komið í stað þess. Í samræmi við þetta lagaákvæði og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur, þó þannig að rétt þykir að vistun varnaraðila standi ekki lengur en til 14. september 2017 klukkan 16, sbr. 1. mgr. 97. gr. og 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti vistun á viðeigandi stofnun allt til fimmtudagsins 14. september 2017 klukkan 16.
523/2017

Kæra X til Hæstaréttar uppfyllti ekki skilyrði 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Var málinu því vísað frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með tilkynningu til héraðsdóms um kæru 21. ágúst 2017, en það skjal barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. ágúst 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 15. september 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 er svo fyrir mælt að í skriflegri kæru til héraðsdómara skuli greint frá því hvaða úrskurður sé kærður, kröfu um breytingu á honum og ástæður sem kæran er reist á. Í svonefndri tilkynningu varnaraðila um kæru, sem barst héraðsdómi innan tilskilins kærufrests, er í engu vikið að þeim ástæðum, sem kæran er reist á, en ekki stoðar að þær komi fram í greinargerð varnaraðila sem ranglega er nefnd kæra og barst Hæstarétti 22. ágúst 2017. Samkvæmt þessu eru slíkir annmarkar á kærunni að vísa verður málinu frá Hæstarétti.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.
528/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli b. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. ágúst 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. ágúst 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 21. september 2017. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að farbanni verði beitt í stað gæsluvarðhalds, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
529/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. ágúst 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. ágúst 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 19. september 2017 klukkan 12 eða þar til dómur fellur í máli hans. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Með dómum Hæstaréttar 4. maí 2017 í máli nr. 273/2017 og 2. ágúst sama ár í máli nr. 487/2017 var því slegið föstu að fullnægt væri skilyrðum til þess að varnaraðili sætti gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Eins og greinir í hinum kærða úrskurði var ákæra á hendur varnaraðila gefin út 20. júlí 2017, þar sem honum eru meðal annars gefin að sök fjölmörg brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, og er aðalmeðferð ráðgerð 6. september sama ár. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
52/2017

M var sakfelldur fyrir kynferðisbrot samkvæmt 1. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa með ofbeldi, hótunum og annars konar ólögmætri nauðung þvingað A, er hún var 17 ára, til að hafa við sig munnmök. Við ákvörðun refsingar var litið til 1. og 2. töluliðar 1. mgr. 70. gr. og a. liðar 195. gr. almennra hegningarlaga, auk þess sem honum var gerður hegningarauki samkvæmt 78. gr. sömu laga og eldri dómur tekinn upp með vísan til 60. gr. laganna. Var refsing M ákveðin fangelsi í þrjú ár og sex mánuði. Þá var honum gert að greiða A 1.000.000 krónur í miskabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 13. desember 2016 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað, til vara að hann verði sýknaður en að því frágengnu að refsing verði milduð. Þá krefst hann þess aðallega að einkaréttarkröfu verði vísað frá héraðsdómi, en til vara að „Hæstiréttur meti fjárhæð bótanna.“

A krefst þess að ákærða verði gert að greiða sér 2.000.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða, heimfærslu brots hans til refsiákvæðis, einkaréttarkröfu og sakarkostnað.

Ákærði hefur með háttsemi sinni unnið sér til refsingar. Við ákvörðun refsingar fyrir brot gegn 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ber samkvæmt a. lið 195. gr. laganna að virða það til þyngingar ef þolandi er barn yngra en 18 ára en brotaþoli var 17 ára þegar ákærði braut gegn henni. Sakaferli ákærða er lýst í hinum áfrýjaða dómi og með broti sínu nú hefur ákærði rofið skilorð dóms sem hann hlaut 20. júlí 2015 þar sem hann var dæmdur í átta mánaða fangelsi, þar af sex mánuði skilorðsbundið. Að framangreindu virtu verður refsing ákærða ákveðin fangelsi þrjú ár og sex mánuðir.

Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins eins og greinir í dómsorði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómsorð:

Ákærði, M-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í þrjú ár og sex mánuði.

Héraðsdómur skal að öðru leyti vera óraskaður.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 829.497 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 620.000 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.000 krónur.
530/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tvö ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. ágúst 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 5. september sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. ágúst 2017, þar sem sóknaraðili var sviptur sjálfræði í tvö ár. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að sjálfræðissviptingunni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þóknunar til handa verjanda sínum fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila vegna flutnings málsins fyrir Hæstarétti úr ríkissjóði og verður hún ákveðin með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun verjanda sóknaraðila, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 148.800 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
531/2017

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um nauðungarvistun A á sjúkrahúsi, sem ákveðin hafði verið af sýslumanninum á höfuðborgarsvæðinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. ágúst 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. ágúst 2017, þar sem staðfest var ákvörðun sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu 19. sama mánaðar um nauðungarvistun sóknaraðila á sjúkrahúsi. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hún þóknunar til handa talsmanni sínum vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist úr ríkissjóði þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 124.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
532/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. ágúst 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. ágúst 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. september 2017 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að farbanni verði beitt í stað gæsluvarðhalds eða sér gert að halda sig innan ákveðins svæðis, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í hinum kærða úrskurði er frá því greint að varnaraðili hafi verið ökumaður bifreiðar sem kom hingað til lands með ferjunni [...] að morgni 24. ágúst 2017. Þar er því jafnframt lýst að bifreiðinni hafi verið ekið til Reykjavíkur meðan lögregla fylgdist með ferðum hennar og samskiptum varnaraðila við aðra. Samkvæmt skýrslum lögreglu lagði hann bifreiðinni fyrst á bílastæði við [...] hótel þar sem hann beið í um klukkustund uns annarri bifreið var ekið inn á stæðið. Farþegi úr þeirri bifreið settist inn í bifreið varnaraðila og var bifreiðunum síðan ekið að gistiheimili að [...] þar sem varnaraðili gisti um nóttina ásamt Y og Z. Snemma morguninn eftir, 25. ágúst 2017, óku þeir tveir síðastnefndu svo bifreiðinni, sem varnaraðili hafði komið með til landsins, um borgina og loks inn í bílskúr við gatnamót [...] og [...] þar sem þeir voru báðir handteknir. Í kjölfarið var Þ tekinn höndum á flótta af vettvangi. Skömmu síðar var varnaraðili handtekinn á gistiheimilinu.

Í greinargerð sóknaraðila til Hæstaréttar er tekið fram að í bifreiðinni, sem varnaraðili kom með til landsins, hafi fundist 1310 ml af amfetamínbasa. Þá hafi meira óþekkt magn af sama efni lekið úr bifreiðinni þar sem gat hafi verið á brúsanum sem efnið fannst í.

Samkvæmt framansögðu liggur fyrir rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi brotið gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Sökum þess og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er fullnægt skilyrðum a. liðar 1. mgr. 95. gr. og 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008 til að úrskurða varnaraðila í gæsluvarðhald og láta hann jafnframt sæta einangrun þann tíma sem þar greinir. Verður úrskurðurinn því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
533/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. ágúst 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. ágúst 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. september 2017 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími og sér ekki gert að sæta einangrun.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í hinum kærða úrskurði er frá því greint að Y hafi verið ökumaður bifreiðar sem kom hingað til lands með ferjunni [...] að morgni [...] ágúst 2017. Þar er því jafnframt lýst að bifreiðinni hafi verið ekið til Reykjavíkur meðan lögregla fylgdist með ferðum hennar og samskiptum ökumannsins við aðra. Samkvæmt skýrslum lögreglu lagði hann bifreiðinni fyrst á bílastæði við [...] hótel þar sem hann beið í um klukkustund uns annarri bifreið var ekið inn á stæðið. Við skýrslutöku hjá lögreglu kvaðst varnaraðili hafa verið ökumaður þeirrar bifreiðar og hafi farþegi úr bifreið sinni sest inn í hina bifreiðina. Bifreiðunum hafi síðan verið ekið að gistiheimili að [...] þar sem Y gisti um nóttina ásamt Z og Þ. Í gögnum málsins kemur fram að snemma morguninn eftir, [...] ágúst 2017, hafi þeir tveir síðastnefndu ekið bifreiðinni, sem Y hafði komið með til landsins, um borgina og loks inn í bílskúr við gatnamót [...] og [...]. Samkvæmt skýrslu varnaraðila hjá lögreglu sagðist hann hafa haft aðgang að bílskúrnum og opnað hann fyrir þeim Z og Þ sem skömmu síðar voru handteknir þar. Í kjölfarið var varnaraðili tekinn höndum þar sem hann reyndi að flýja af vettvangi.

Í greinargerð sóknaraðila til Hæstaréttar er tekið fram að í bifreiðinni, sem Y kom með til landsins, hafi fundist 1310 ml af amfetamínbasa. Þá hafi meira óþekkt magn af sama efni lekið úr bifreiðinni þar sem gat hafi verið á brúsanum sem efnið fannst í.

Samkvæmt framansögðu liggur fyrir rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi brotið gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Sökum þess og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er fullnægt skilyrðum a. liðar 1. mgr. 95. gr. og 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008 til að úrskurða varnaraðila í gæsluvarðhald og láta hann jafnframt sæta einangrun þann tíma sem þar greinir. Verður úrskurðurinn því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
534/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. ágúst 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. ágúst 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. september 2017 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að farbanni verði beitt í stað gæsluvarðhalds, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í hinum kærða úrskurði er frá því greint að Y hafi verið ökumaður bifreiðar sem kom hingað til lands með ferjunni [...] að morgni [...]. ágúst 2017. Þar er því jafnframt lýst að bifreiðinni hafi verið ekið til Reykjavíkur meðan lögregla fylgdist með ferðum hennar og samskiptum ökumannsins við aðra. Samkvæmt skýrslum lögreglu lagði hann bifreiðinni fyrst á bílastæði við [...] hótel þar sem hann beið í um klukkustund uns annarri bifreið var ekið inn á stæðið. Farþegi úr þeirri bifreið settist inn í bifreið Y og var bifreiðunum síðan ekið að gistiheimili að [...] þar sem varnaraðili gisti um nóttina ásamt Y og Z, en varnaraðili kvaðst hafa komið hingað til lands frá Póllandi fyrr þennan sama dag. Snemma morguninn eftir, [...] ágúst 2017, óku þeir Z svo bifreiðinni, sem Y hafði komið með til landsins, um borgina og loks inn í bílskúr við gatnamót [...] og [...] þar sem þeir voru báðir handteknir. Í kjölfarið var Þ, sem opnað hafði bílskúrinn fyrir þeim, tekinn höndum á flótta af vettvangi.

Í greinargerð sóknaraðila til Hæstaréttar er tekið fram að í bifreiðinni, sem Y kom með til landsins, hafi fundist 1310 ml af amfetamínbasa. Þá hafi meira óþekkt magn af sama efni lekið úr bifreiðinni þar sem gat hafi verið á brúsanum sem efnið fannst í.

Samkvæmt framansögðu liggur fyrir rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi brotið gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Sökum þess og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er fullnægt skilyrðum a. liðar 1. mgr. 95. gr. og 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008 til að úrskurða varnaraðila í gæsluvarðhald og láta hann jafnframt sæta einangrun þann tíma sem þar greinir. Verður úrskurðurinn því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
535/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. ágúst 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. ágúst 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. september 2017 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í hinum kærða úrskurði er frá því greint að Y hafi verið ökumaður bifreiðar sem kom hingað til lands með ferjunni [...] að morgni [...] ágúst 2017. Þar er því jafnframt lýst að bifreiðinni hafi verið ekið til Reykjavíkur meðan lögregla fylgdist með ferðum hennar og samskiptum ökumannsins við aðra. Samkvæmt skýrslum lögreglu lagði hann bifreiðinni fyrst á bílastæði við [...] hótel þar sem hann beið í um klukkustund uns annarri bifreið var ekið inn á stæðið. Farþegi úr þeirri bifreið settist inn í bifreið Y og var bifreiðunum síðan ekið að gistiheimili að [...] þar sem varnaraðili gisti um nóttina ásamt Y og Z, en varnaraðili kvaðst hafa komið hingað til lands frá Póllandi fyrr þennan sama dag. Snemma morguninn eftir, [...] ágúst 2017, óku þeir Z svo bifreiðinni, sem Y hafði komið með til landsins, um borgina og loks inn í bílskúr við gatnamót [...] og [...] þar sem þeir voru báðir handteknir. Í kjölfarið var Þ sem opnað hafði bílskúrinn fyrir þeim, tekinn höndum á flótta af vettvangi.

Í greinargerð sóknaraðila til Hæstaréttar er tekið fram að í bifreiðinni, sem Y kom með til landsins, hafi fundist 1310 ml af amfetamínbasa. Þá hafi meira óþekkt magn af sama efni lekið úr bifreiðinni þar sem gat hafi verið á brúsanum sem efnið fannst í.

Samkvæmt framansögðu liggur fyrir rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi brotið gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Sökum þess og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er fullnægt skilyrðum a. liðar 1. mgr. 95. gr. og 2. mgr. 98. gr. laga nr. 88/2008 til að úrskurða varnaraðila í gæsluvarðhald og láta hann jafnframt sæta einangrun þann tíma sem þar greinir. Verður úrskurðurinn því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
537/2016

S hefur frá 1999 haft umsjón með lífeyrissparnaði sparisjóðanna samkvæmt II. kafla laga nr. 129/1997 um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða og hefur samstarfsverkefnið verið rekið undir heitinu Lífsval. Eftir sameiningu Í hf. og sparisjóðsins B hf. ákvað Í hf. að flytja réttindi viðskiptamanna B hf. úr Lífsvali yfir í eigin lífeyrissparnað. S krafði Í hf. um greiðslu svokallaðs flutningsgjalds að fjárhæð 1% af lífeyrisréttindum á grundvelli þess samnings sem lá til grundvallar samstarfi sparisjóðanna um Lífsval. Var talið að ákvæði samningsins ætti samkvæmt orðanna hljóðan við þegar lífeyrisréttindi viðskiptamanns sparisjóðs væri flutt til annars fjármálafyrirtækis að hans ósk en ekki þegar fjármálafyrirtæki drægi sig úr samstarfi um lífeyrissparnað. Þá var ekki talið sannað að með aðilum hefði komist á munnlegur samningur um að Í hf. hefði borið að greiða S sérstakt gjald vegna þess að Í hf. hætti samstarfinu við S. Var Í því sýknað af kröfu S.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 26. júlí 2016. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér aðallega 80.636.889 krónur, en til vara 72.295.714 krónur, í báðum tilvikum með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 11. júlí 2014 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Áfrýjandi hefur ekki sannað að með aðilum hafi komist á munnlegur samningur um að stefnda hafi borið að greiða áfrýjanda sérstakt gjald vegna þess að stefndi hætti samstarfi við áfrýjanda um lífeyrissparnað. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Samband íslenskra sparisjóða, greiða stefnda, Íslandsbanka hf., 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.