467/2005

E var í fyrsta lagi gefið að sök að hafa í félagi við annan mann stolið bensíni úr tanki bifreiðar, í öðru lagi að hafa ekið bifreið án þess að hafa meðferðis ökuskírteini og í þriðja lagi að hafa haft eiturlyf í vörslum sínum. E var í héraði dæmdur í fangelsi í 11 mánuði, og var 10 mánaða skilorðsdómur dæmdur með. Héraðsdómara hafði hins vegar ekki verið kunnugt um að umræddur skilorðsdómur hafði áður verið dæmdur með. Brot E voru framin áður en hann hlaut 14 mánaða fangelsisdóm. Að því virtu og þegar litið var til þess að E játaði greiðlega brot sín var niðurstaða Hæstaréttar sú að E skyldi ekki gerð sérstök refsing fyrir framangreind brot.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 19. október 2005 að ósk ákærða og í samræmi við yfirlýsingu hans um áfrýjun, að fengnu leyfi Hæstaréttar samkvæmt 188. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, en jafnframt af hálfu ákæruvalds sem krefst þess að refsing ákærða verði milduð.

Ákærði krefst þess aðallega að honum verði ekki gerð refsing í málinu en til vara að refsing hans verði milduð.

Í máli þessu er ákærða í fyrsta lagi gefið að sök að hafa í félagi við annan mann 4. maí 2004 stolið bensíni úr tanki bifreiðar, sem stóð við Gagnheiði 67, Selfossi. Í öðru lagi að hafa ekið bifreið 1. október 2004 suður Reykjanesbraut án þess að hafa meðferðis ökuskírteini, en lögregla stöðvaði aksturinn á móts við Hnoðraholt í Garðabæ. Í þriðja lagi er hann sakaður um að hafa 2. október sama ár haft í vörslu sinni í bifreið 1,94 grömm af marihuana og 0,18 grömm af tóbaksblönduðu hassi, en lögregla fann efnin við leit í bifreiðinni eins og nánar er getið í ákæru. Ákærði játaði sakargiftir og var farið með málið og það dæmt í héraði eftir 125. gr. laga nr. 19/1991.

Samkvæmt sakavottorði ákærða, sem lagt var fyrir Hæstarétt, var hann dæmdur 30. ágúst 2004 fyrir þjófnað, gripdeild, nytjastuld og fíkniefnalagabrot í 12 mánaða fangelsi, þar af voru 10 mánuðir af refsingunni skilorðsbundnir í þrjú ár. Hann var dæmdur á ný 16. mars 2005 fyrir þjófnað, eignaspjöll, nytjastuld og fíkniefnalagabrot í 14 mánaða fangelsi og var skilorðsbundna refsing dómsins 30. ágúst 2004 dæmd upp. Með hinum áfrýjaða dómi, sem kveðinn var upp 18. apríl 2005, var sama skilorð aftur dæmt með og liggur fyrir að héraðsdómara var ekki kunnugt um dóminn frá 16. mars 2005, enda var hans ekki getið á framlögðu sakavottorði í héraði. Sakaferill ákærða er að öðru leyti rétt rakinn í hinum áfrýjaða dómi. Brotin sem hann var þar sakfelldur fyrir voru framin áður en hann var dæmdur í 14 mánaða fangelsi 16. mars 2005 og ber því að líta til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 við ákvörðun refsingar hans. Brot ákærða eru smávægileg og hann játaði þau undanbragðalaust. Þegar framangreint er virt verður honum ekki gerð frekari refsing í máli þessu.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um upptöku fíkniefna sem varða ákærða verða staðfest.

Engan sakarkostnað leiddi af þætti ákærða í málinu í héraði. Með vísan til 2. mgr. 191. gr. laga nr. 19/1991 skal allur sakarkostnaður fyrir Hæstarétti greiðast úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem eru ákveðin með virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærða, E-kk-þgf Þ-kk-þgf S-kk-þgf, verður ekki gerð refsing í máli þessu.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku fíkniefna skulu vera óröskuð.

Allur sakarkostnaður málsins fyrir Hæstarétti, 205.176 krónur, greiðist úr ríkissjóði þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir Hæstarétti, H-kk-ef H. B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.750 krónur.