40/2010

Þ ehf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem bú hans var tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu S hf. Var krafa S hf. byggð á 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991 en samkvæmt því ákvæði getur lánardrottinn krafist gjaldþrotaskipta á búi skuldara ef kyrrsetning hefur verið gerð hjá skuldaranum án árangurs að einhverju leyti eða öllu á síðustu þremur mánuðum fyrir frestdag og ekki er ástæða til að ætla að gerðin gefi ranga mynd af fjárhag hans. Talið var að Þ ehf. hafi ekki leitt sönnur að því að árangurslaus kyrrsetningargerð hjá honum gefi ekki rétta mynd af fjárhag hans. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf og Á-kk-nf K-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. janúar 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. janúar 2010, þar sem bú sóknaraðila var tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu varnaraðila. Kæruheimild er í 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og sér dæmdur málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði leitaði varnaraðili kyrrsetningar í eignum sóknaraðila með beiðni 28. október 2009. Beiðnin var reist á tveimur kröfum sem varnaraðili telur sig eiga á hendur sóknaraðila, annarri að fjárhæð 20.302.777 danskar krónur en hinni að fjárhæð 288.003.952 krónur. Sóknaraðili andmælti því að gerðin færi fram. Sýslumaður ákvað 10. nóvember 2009 að kyrrsetningargerðin skyldi fara fram og var skorað á lögmann sóknaraðila að benda á eignir til kyrrsetningar. Hann benti á að sóknaraðili ætti kröfu á hendur varnaraðila vegna hlutafjárloforðs hans að fjárhæð 450.000.000 krónur auk annarrar kröfur að fjárhæð 90.000.000 krónur sem hann ætti á hendur varnaraðila. Varnaraðili andmælti tilvist fyrrnefndu kröfunnar við gerðina. Að því búnu var bókað af hálfu sýslumanns: ,,Af hálfu sýslumanns er fallist á að ábendingar gerðarþola nægi ekki til tryggingar kröfu gerðarbeiðanda. Skorað er á lögmann gerðarþola að benda á aðrar eignir til tryggingar kröfunni en hann kveðst ekki vita til að gerðarþoli eigi aðrar eignir. Lögmaður gerðarbeiðanda krefst þess að gerðinni verði lokið með árangurslausri kyrrsetningu og er svo gert með vísan til 15. gr. laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o.fl., sbr. 8. kafla laga nr. 90/1989 um aðför. Gerðinni er þar með lokið.“

Varnaraðili krafðist gjaldþrotaskipta á búi sóknaraðila 18. nóvember 2009 og reisti þá kröfu á hinni árangurslausu kyrrsetningargerð. Vísar hann kröfunni til stuðnings til 1. töluliðs 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991. Samkvæmt því ákvæði getur lánardrottinn krafist þess að bú skuldara verði tekið til gjaldþrotaskipta ef kyrrsetning hefur verið gerð hjá skuldaranum án árangurs að einhverju leyti eða öllu á síðustu þremur mánuðum fyrir frestdag og ekki er ástæða til að ætla að gerðin gefi ranga mynd af fjárhag hans. Sóknaraðili hefur ekki leitt sönnur að því að framangreind kyrrsetningargerð gefi ekki rétta mynd af fjárhag hans, sbr. til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 16. júní 2008 í máli nr. 282/2008.

Með þessum athugasemdum verður hinn kærður úrskurður staðfestur. Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, ÞS69 ehf., greiði varnaraðila, Straumi-Burðarási Fjárfestingabanka hf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.