458/2008

ÁÁ og G keyptu með kaupsamningi 31. maí 2005 einbýlishús af GT, sem sat í óskiptu búi eftir eiginmann sinn ÁB. GT lést 30. október 2006 og voru áfrýjendur málsins lögerfingjar þeirra hjóna. Í málinu lá fyrir söluyfirlit vegna einbýlishússins, unnið af F, sem annaðist söluna. Í almennri lýsingu á ástandi hússins sagði meðal annars: Húsið að utan er í mjög góðu ástandi sem og þakið sem var nýlega standsett.“ Haustið 2006 urðu fokskemmdir á einum af kvistum hússinsog þegar reynt var að gera við skemmdirnar kom í ljós mikill fúi í bitum í kvistinum. ÁÁ og G töldu ástæðu til að ætla að fúa og rakaskemmdir væru í öllum kvistum á þakinu o.fl. Þau leituðu eftir afstöðu seljenda til bóta og vísuðu til lýsingar á þakinu í söluyfirliti. Þegar ekki var orðið við beiðni þeirra óskuðu þau eftir því að dómkvaddur yrði matsmaður til þess að meta ástand þakkvista í húsinu, svo og ástand þaksins að öðru leyti, hvernig bætt yrði úr með fullnægjandi hætti og hver kostnaður yrði við þær lagfæringar. Taldi matsmaðurinn meðal annars að enginn vafi léki á því að fúi í og við þakkvist hefði verið fyrir hendi í mörg ár. Til úrbóta taldi matsmaðurinn að fjarlægja þyrfti kvistina og alla þakklæðningu og endurbyggja á faglegan hátt. Mat hann kostnað við endurbætur á 4.124.273 krónur og stefndu ÁÁ og G lögerfingjum seljanda til greiðslu fjárhæðarinnar. Í héraðsdómi var hafnað þeim skýringum lögerfingjanna að í lýsingu á ástandi þaksins, eins og hún var orðuð í söluyfirliti, fælist aðeins að þakið hefði verið yfirfarið og lagað eftir að fokskemmdir urðu. Þvert á móti taldi dómurinn augljóst að í lýsingunni fælist bæði yfirlýsing um að þak hússins væri í mjög góðu ástandi og að það væri nýstandsett. Var fallist á það með ÁÁ og G að þessi lýsing hefði ekki gefið þeim tilefni til að huga sérstaklega að ástandi hússins. Þar sem ÁÁ og G hefðu mátt treysta því að upplýsingar í söluyfirliti væru réttar bæru lögerfingjarnir hlutlæga ábyrgð samkvæmt 27. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup á tjóni sem rakið yrði til þess að þær reyndust rangar, óháð því hvort þeir vissu eða máttu vita að þær væru rangar. Matsgerðinni hafði ekki verið hnekkt og var hún því lögð til grundvallar. Lögerfingjarnir höfðu hins vegar mótmælt tölulegri niðurstöðu matsgerðarinnar og féllst héraðsdómur að nokkru leyti á röksemdir þeirra. Var það niðurstaða dómsins að lögerfingjarnir bæru bótaábyrgð á því tjóni sem ÁÁ og G hefðu orðið fyrir vegna galla á umræddri fasteign og var við ákvörðun bóta stuðst við kostnaðarmat í matsgerð dómkvadds manns með fáeinum frávikum. Hæstiréttur staðfesti niðurstöðu héraðsdóms með vísan til forsendna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 25. ágúst 2008. Þau krefjast sýknu af kröfu stefndu og að stefndu verði gert að greiða þeim óskipt málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti. Til vara krefjast þau lækkunar á kröfu stefndu og niðurfellingar málskostnaðar á báðum dómstigum. Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjendur greiði stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur Á-kk-nf Á-kk-nf, B-kk-nf T-kk-nf Á-kk-nf, E-kk-nf S-kk-nf Á-kk-nf, K-kvk-nf Á-kvk-nf, V-kvk-nf S-kvk-nf Á-kvk-nf og V-kk-nf J-kk-nf Á-kk-nf greiði óskipt stefndu Á-kvk-þgf Á-kvk-þgf og G-kk-þgf H-kk-þgf hvoru um sig 250.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.