arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
130/2009

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem símafyrirtækjunum S, P, N og I var gert skylt að veita rannsóknardeild L nánar tilgreindar upplýsingar um notkun síma S 8. febrúar 2009. Ofangreindum símafyrirtækjum var einnig gert skylt að láta lögreglu í té upplýsingar um svokölluð IMEI númer þeirra símtækja, sem nánar tilgreind símanúmer notuðu á sama tímabili, sendar og mótteknar SMS sendingar sem og samtöl við talhólf téðra númera, og að upplýsa hverjir væru rétthafar allra þeirra númera sem þannig tengdust téðum númerum á sama tíma. Þá skyldu símafyrirtækin veita upplýsingar um í hvaða endurvarpa í fjarskiptakerfum fyrirtækjanna hefðu farið símtöl og SMS sendingar úr og í ofangreind símanúmer á sama tíma.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. mars 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. mars 2009, þar sem gefið var svofellt úrskurðaorð: „Símanum hf., Og fjarskiptum hf., Nova ehf. og IP fjarskiptum ehf. er skylt að veita rannsóknardeild lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu upplýsingar um úr og í hvaða símanúmer hringt var úr og í símanúmerið [...], sem X, kt. [...], hefur haft til umráða og önnur símanúmer og símtæki sem kærði hefur í eigu sinni eða umráðum, sunnudaginn 8. febrúar 2009. Jafnframt er skylt að veita lögreglu upplýsingar um IMEI númer sem framangreind símanúmer nota á sama tímabili, sendar og mótteknar SMS sendingar sem og samtöl við talhólf téðra númera, en jafnframt verði upplýst hverjir eru rétthafar allra þeirra númera sem þannig tengjast téðum númerum á sama tíma. Ennfremur skulu upplýsingar veittar um í hvaða endurvarpa (BASE-stöðvar) í fjarskiptakerfum fyrirtækjanna hafa farið símtöl og SMS sendingar úr og í ofangreind símanúmer á sama tíma.“

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
132/2008

Mál B gegn M var fellt niður við munnlegan flutning þess fyrir Hæstarétti að kröfu B en með samþykki M. M krafðist greiðslu málskostnaðar fyrir Hæstarétti. Í dómi Hæstaréttar var vísað til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og með hliðsjón af umfangi málsins og að krafa um niðurfellingu málsins kom fram við lok munnlegs málflutnings fyrir Hæstarétti var M gert að greiða 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 5. mars 2008. Í áfrýjunarstefnu og greinargerð til Hæstaréttar krafðist hann þess að stefnda yrði dæmd til að greiða sér 800.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 17. apríl 2007 til greiðsludags. Þá krafðist hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Í greinargerð krafðist stefnda aðallega staðfestingar héraðsdóms, en til vara lækkunar á kröfu áfrýjanda. Í báðum tilvikum krafðist hún greiðslu málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Við munnlegan flutning málsins fyrir Hæstarétti krafðist áfrýjandi þess að málið yrði fellt niður. Stefnda andmælti ekki kröfu, en hélt fast við kröfu um málskostnað fyrir Hæstarétti. Með vísan til c. liðar 1. mgr. 105. gr., sbr. 2. mgr. 164. gr. og 166. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður málið fellt niður fyrir Hæstarétti.

Með vísan til 2. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991, ber að dæma áfrýjanda til að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti, svo sem í dómsorði greinir. Við ákvörðun um fjárhæð málskostnaðar er meðal annars litið til þess að krafa áfrýjanda um niðurfellingu málsins kom fram við lok munnlegs málflutnings fyrir Hæstarétti og að málið er viðamikið. Tekið er tillit til þess að hæstaréttarmálið nr. 133/2008 varðar ábyrgð á sömu kröfu og er um flest samkynja þessu máli, en sömu lögmenn flytja það mál.

Dómsorð:

Mál þetta er fellt niður.

Áfrýjandi, Byko hf., greiði stefndu, M-kvk-þgf S-kvk-þgf J-kvk-þgf, 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
138/2009

Fallist var á beiðni K, O og S um að  dómkvaddir yrðu menn til að meta nánar tilgreind atriði í máli þeirra á hendur SE og Í.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 16. mars 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. mars 2009, þar sem tekin var til greina beiðni varnaraðila um að dómkvaddir yrðu menn til að meta nánar tiltekið atriði í tengslum við mál þeirra á hendur sóknaraðilum. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að beiðni varnaraðila verði hafnað og þeim gert að greiða kærumálskostnað.

Varnaraðilar krefjast þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur og sóknaraðilum gert að greiða kærumálskostnað.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðilum verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, Samkeppniseftirlitið og íslenska ríkið, greiði varnaraðilum, Keri hf., Olíuverslun Íslands hf. og Skeljungi hf., hverjum um sig 120.000 krónur í kærumálskostnað.
144/2009

Úrskurður héraðsdóms um að matsmaður skyldi dómkvaddur var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. mars 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 13. mars 2009, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að dómkvaddur yrði matsmaður til að meta nánar tilgreind atriði samkvæmt matsbeiðni hans. Kæruheimild er í o. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og hafnað verði matsbeiðni varnaraðila.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
146/2009

X kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu ákæruvaldsins um að heimilt yrði að leggja fram vottorð tilgreinds sálfræðings, og að heimilt yrði að leiða hana sem vitni í málinu til að staðfesta vottorðið. Féllst héraðsdómur á framangreindar kröfur eftir upphaf aðalmeðferðar málsins. Heimild skorti til að kæra úrskurð héraðsdóms að því leyti sem laut að framlagningu vottorðsins, samkvæmt 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 og var þeirri kröfu því vísað frá Hæstarétti. Hins vegar var staðfestur úrskurður héraðsdóms um að ákæruvaldinu yrði heimilt að leiða tilgreint vitni í málinu til staðfestingar á vottorðinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. mars 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. mars 2009, þar sem fallist var á kröfu sóknaraðila um að heimilt væri að leggja fram vottorð Þ-kvk-ef S-kvk-ef E-kvk-ef sálfræðings, 6. mars 2009, og að heimilt yrði að leiða hana sem vitni í málinu til að staðfesta vottorðið. Um kæruheimild vísar varnaraðili til 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og fyrrgreindum kröfum sóknaraðila hafnað.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Eftir upphaf aðalmeðferðar málsins fyrir héraðsdómi óskaði sóknaraðili eftir því að leiða sem vitni Þ-kvk-þf S-kvk-þf E-kvk-þf sálfræðing, sem hafi haft meintan brotaþola, A, til meðferðar frá því að ætluð brot voru tekin til rannsóknar. Einnig óskaði sóknaraðili eftir að fá að leggja fram vottorð sálfræðingsins um meðferð hennar á meintum brotaþola. Var þessu andmælt af varnaraðila, sem einnig óskaði eftir fresti í stuttan tíma þannig að hann gæti frekar tjáð sig um röksemdir fyrir afstöðu sinni. Var málinu frestað til 9. mars 2009 í þessu skyni. Var á báðar þessar óskir fallist í hinum kærða úrskurði.

Samkvæmt 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 verður úrskurður héraðsdóms að því er lýtur að framlagningu vottorðsins ekki kærður til Hæstaréttar. Verður því að vísa þessari kröfu málsins frá Hæstarétti. Að öðru leyti er kæruheimild í c. lið 2. mgr. þessarar greinar.

Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði er varnaraðili ákærður fyrir kynferðisbrot gegn A. Í málinu leitar ætlaður brotaþoli einnig dóms um skaðabótakröfu á hendur ákærða vegna afleiðinga meintra brota. Er fallist á með héraðsdómi að sóknaraðila verði heimilað að leiða tilgreint vitni til staðfestingar á framangreindu vottorði. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur um þetta atriði.

Dómsorð:

Vísað er frá Hæstarétti kröfu varnaraðila, X, um að hafnað verði framlagningu vottorðs, Þ-kvk-ef S-kvk-ef E-kvk-ef, 6. mars 2009.

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um að Þ-kvk-nf S-kvk-nf E-kvk-nf verði leidd sem vitni til að staðfesta vottorðið.
14/2009

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu Á um að X yrði gert að sæta farbanni.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. janúar 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. janúar 2009, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðila yrði áfram bönnuð för frá Íslandi þar til dómur gengi í mál hans fyrir Hæstarétti, en þó eigi lengur en til 6. apríl 2009 kl. 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að varnaraðila verði gert að sæta áfram farbanni þar til dómur gengur í máli hans fyrir Hæstarétti, en þó eigi lengur en til 6. apríl 2009 kl. 16.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili mætti ekki fyrir héraðsdóm og ekki er sannað að hann hafi fengið boðun til þinghalds. Liggur því ekki fyrir að varnaraðili hafi notið þess réttar síns að taka afstöðu til kröfu sóknaraðila. Engu að síður hélt sóknaraðili fast við kröfu sína um að héraðsdómur lyki úrskurði á farbannskröfuna. Eins og málið var þannig lagt fyrir héraðsdóm verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
151/2009

Hæstiréttur staðfesti úrskurð héraðsdóms um að A yrði sviptur sjálfræði í tvö ár á grundvelli a. og b. liðar 4. gr., sbr. 1. mgr. 5. gr. lögræðislaga nr. 71/1997.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. mars 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. mars 2009, þar sem sóknaraðili var sviptur sjálfræði í tvö ár. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að sjálfræðissviptingunni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Þá er þess krafist að skipuðum talsmanni hennar verði dæmd þóknun vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti ásamt kærumálskostnaði.

Fallist er á með héraðsdómi að skilyrði séu til að svipta sóknaraðila sjálfræði í tvö ár frá 20. mars 2009 með heimild í a. og b. lið 4. gr., sbr. 1. mgr. 5. gr. lögræðislaga. Að því gættu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila og talsmanns varnaraðila vegna flutnings málsins fyrir Hæstarétti úr ríkissjóði, en þóknunin er ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Sóknaraðili, A, er sviptur sjálfræði í tvö ár frá 20. mars 2009.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila fyrir Hæstarétti, B-kk-ef H-kk-ef héraðsdómslögmanns, og skipaðs talsmanns varnaraðila, D-kvk-ef P-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, fyrir Hæstarétti, 124.500 krónur handa hvoru, greiðist úr ríkissjóði.
152/2009

R krafði G um greiðslu á þremur reikningum sem voru til komnir vegna jarðvinnu í þágu G. Einkum var deilt um reikning frá 1. ágúst 2006, sem R hélt fram að væri vegna verks sem hefði ekki verið hluti af aukaverkum samkvæmt verksamningi aðila. Í viðskiptamannabókhaldi sínu, sem G lagði fram við meðferð málsins í héraði til sönnunar um viðskipti aðila, færði hann framangreindan reikning sem skuld í viðbót við skuld með fullri fjárhæð verksamningsins. Miðaðist skuldastaða í bókhaldinu við þetta. Taldist þar með nægilega sannað að verk samkvæmt reikningi 1. ágúst 2006 hefði verið viðbót við það sem samið hafði verið um í verksamningi aðila. Var G dæmdur til að greiða alla reikninganna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 27. mars 2009. Hann krefst aðallega sýknu af kröfu stefnda en til vara lækkunar á fjárhæð hennar. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Samkvæmt ljósriti úr fyrirtækjaskrá ríkisskattstjóra um tilkynningu á breytingu á nafni sem móttekin var 14. janúar 2009 var nafni stefnanda í héraði, SR verktaka ehf., breytt í RTH ehf. Bú RTH. ehf. var tekið til gjaldþrotaskipta 6. maí 2009 og hefur þrotabúið tekið við aðild að málinu samkvæmt 3. mgr. 22. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Stefndi hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti. Samkvæmt 3. mgr. 158. gr. laga nr. 91/1991 ber að líta svo á að hann krefjist staðfestingar héraðsdóms. Með vísan til sama lagaákvæðis er kveðinn upp dómur í málinu án munnlegs flutnings.

Áfrýjandi hefur lagt fram nokkur ný skjöl fyrir Hæstarétt.

Stefndi heldur því fram að verk samkvæmt reikningi 1. ágúst 2006 hafi ekki verið hluti af aukaverkum samkvæmt verksamningi 7. desember 2005. Í viðskiptamannabókhaldi sínu, sem áfrýjandi lagði fram við meðferð málsins í héraði til sönnunar um viðskipti aðila, færði hann framangreindan reikning sem skuld í viðbót við skuld með fullri fjárhæð nefnds verksamnings. Miðast skuldastaða í bókhaldinu við þetta. Telst þar með nægilega sannað að verk samkvæmt reikningi 1. ágúst 2006 hafi verið viðbót við það sem samið var um í verksamningnum 7. desember 2005. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

Málskostnaður dæmist ekki fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Áfrýjandi, Gullhamrar ehf., greiði stefnda, þrotabúi RTH ehf., 1.044.074 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 915.615 krónum frá 2. ágúst 2006 til 2. ágúst 2007, af 572.427 krónum frá þeim degi til 1. nóvember 2007, en af 1.044.074 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.
155/2009

Máli D gegn S var vísað frá héraðsdómi á þeim grundvelli að slíkir annmarkar væru á reifun þess að ekki væri unnt að leggja efnisdóm á kröfur D.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. mars 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 9. mars 2009, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða kærumálskostnað, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, D-kvk-nf P-kvk-nf, greiði varnaraðila, Saga verktökum ehf., 125.000 krónur í kærumálskostnað.
15/2009

Talið var að O ehf. hefði ekki sýnt fram á lögvarða hagsmuni af því að fá ógiltan úrskurð úrskurðarnefndar fjarskipta- og póstmála, þar sem leyst var úr ágreiningi milli S og P um rétt S til greiðslu úr jöfnunarsjóði, samkvæmt 22. gr. laga nr. 81/2003. Var staðfestur úrskurður héraðsdómara um að vísa máli O ehf. gegn S og P frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. janúar 2009. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. desember 2008, þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

Varnaraðili Síminn hf. krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili Póst- og fjarskiptastofnun hefur ekki látið málið til sín taka.

Sóknaraðili höfðaði mál þetta til ógildingar úrskurðar úrskurðarnefndar fjarskipta- og póstmála 10. október 2007 í máli nr. 1/2007, en það var rekið til að fá leyst úr ágreiningi milli varnaraðila um rétt Símans hf. til greiðslu úr jöfnunarsjóði, sem mælt er fyrir um í 22. gr. laga nr. 81/2003 um fjarskipti. Sóknaraðili kveðst hafa lögvarða hagsmuni af því að fá úrskurði þessum hnekkt, því hann hafi beinlínis leitt til hækkunar á lögákveðnu framlagi í jöfnunarsjóðinn úr hendi sóknaraðila eins og annarra fjarskiptafyrirtækja. Um þetta vísar sóknaraðili til þess að síðastnefndu lagaákvæði var breytt í kjölfar úrskurðarins með 1. gr. laga nr. 143/2007 á þann veg að jöfnunargjald var hækkað úr 0,12% í 0,65% af bókfærðri veltu fjarskiptafyrirtækja. Eftir sem áður komi fram í ákvæðinu að varnaraðilinn Póst- og fjarskiptastofnun skuli árlega endurskoða fjárþörf jöfnunarsjóðsins og leggja fyrir samgönguráðherra niðurstöðu þeirrar endurskoðunar ásamt tillögu um breytt gjaldhlutfall, ef þörf þyki.

Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði er hlutfall jöfnunargjalds samkvæmt 3. mgr. 22. gr. laga nr. 81/2003 ákveðið með lögum og stæði það óhaggað þótt fyrrnefndur stjórnvaldsúrskurður í máli milli varnaraðila yrði ógiltur. Ekki væri á valdi Póst- og fjarskiptastofnunar eða samgönguráðherra að breyta hlutfalli jöfnunargjalds til lækkunar, sbr. 1. mgr. 77. gr. stjórnarskrárinnar. Sóknaraðili hefur ekki sýnt fram á að ógilding úrskurðarins geti á annan hátt haft áhrif á hagsmuni hans. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsenda til hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Og fjarskipti ehf., greiði varnaraðila, Símanum hf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.
165/2009

R ehf. var í héraðsdómi dæmt til að greiða P ehf. skuld. R ehf. áfrýjaði dóminum til Hæstaréttar, en P ehf. lét málið ekki til sín taka. Talið var að á vottorði stefnuvotts um birtingu áfrýjunarstefnu kæmi ekki skýrlega fram hvort sá staður sem stefnan hafi verið skilin eftir á hafi verið stjórnarstöð P ehf. í skilningi 4. mgr. 85. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þá hafi ekki verið tiltekið hvort eða eftir atvikum hvernig maður sá sem hittist þar fyrir tengdist P ehf. eða fyrirsvarsmanni þess. Mestu var þó talið skipta að eftir hljóðan vottorðsins yrði ekki ráðið hvort áfrýjunarstefnan hafi í raun verið birt. Af þessum sökum var málinu vísað af sjálfsdáðum frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 7. apríl 2009 og krefst aðallega sýknu af kröfu stefnda, en til vara að hún verði lækkuð. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Meðal gagna, sem áfrýjandi hefur lagt fyrir Hæstarétt, er vottorð stefnuvotts um birtingu áfrýjunarstefnu, en það er ritað á eyðublað, sem áfrýjandi virðist hafa fyllt út að hluta og stefnuvotturinn síðan handritað texta á. Í þeim hluta vottorðsins, sem sýnist stafa frá áfrýjanda, segir að viðtakandi stefnunnar sé „Proventus ehf., Hrísateigi 17 í Reykjavík“, fyrirsvarsmaður hans sé „S-x-x H-x-x K-x-x, lögheimili í Póllandi“, en tilgreint heimilisfang sé „lögheimili“. Í reit með yfirskriftinni „fyrir hverjum birt“ er eftirfarandi handritað: „Þ-kk-nf S-kk-nf neitaði að taka við stefnunni, en ég skildi hana eftir“. Í öðrum reit, sem ætlaður er upplýsingum um tengsl viðtakandans við þann, sem birting beinist að, er handritað „á starfstöð fyrirtækisins“. Loks er tiltekið í vottorðinu að þetta hafi verið gert að Hrísateigi 17 í Reykjavík þriðjudaginn 28. apríl 2009 kl. 19.40.

Eins og framangreint vottorð stefnuvotts er gert úr garði kemur ekki skýrlega fram hvort á Hrísateigi 17 í Reykjavík sé að finna stjórnarstöð stefnda í skilningi 4. mgr. 85. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þá er í engu tiltekið hvort eða eftir atvikum hvernig áðurnefndur Þ-kk-nf S-kk-nf tengist stefnda eða fyrirsvarsmanni hans. Mestu skiptir þó að eftir hljóðan vottorðsins verður ekki ráðið að áfrýjunarstefnan hafi í raun verið birt. Af þessum sökum er óhjákvæmilegt að vísa málinu af sjálfsdáðum frá Hæstarétti.

Áfrýjanda verður ekki dæmdur málskostnaður.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.