126/2002

A var ákærður fyrir brot gegn umferðarlögum, lögum um ávana- og fíkniefni og fyrir skjalafals með ákæru 2. nóvember 2001. Þá var hann ákærður fyrir líkamsárás og þjófnað með ákæru 20. desember s.á. Í héraði var A sýknaður af brotum gegn lögum um ávana- og fíkniefni en sakfelldur fyrir aðra ákæruliði. Fyrir Hæstarétti krafðist A sýknu af ákæru fyrir líkamsárás. Með vísan til forsendna héraðsdóms var niðurstaða hans um sakfellingu af ákæru fyrir líkamsárás staðfest, en brotið þótti sannað með framburði vitna. Með þeim brotum sem fjallað var um í síðari ákærunni, hafði A rofið skilorð dóms frá 12. október 2001. Bar því samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga að dæma upp skilorðsbundna hluta refsingarinnar samkvæmt þeim dómi og ákveða A refsingu í einu lagi fyrir þann hluta og brotin sem hann var nú sakfelldur fyrir. Við ákvörðun refsingar var litið til 77. gr. almennra hegningarlaga og þess að með líkamsárásar- og þjófnaðarbrotum sem síðari ákæran tók til, hafði A ítrekað gerst sekur um slík brot, sbr. 71. gr. sömu laga. Einnig var vísað til 78. gr. sömu laga að því er varðaði brot samkvæmt fyrri ákærunni, en þau voru öll framin áður en dómurinn frá 12. október 2001 var kveðinn upp. Að öllu þessu virtu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms þótti refsing A hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði. Þá voru ákvæði héraðsdóms um sviptingu ökuréttar, upptöku fíkniefna, skaðabætur og sakarkostnað staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 12. mars 2002 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að refsing ákærða verði þyngd, en héraðsdómur verði að öðru leyti staðfestur.

Ákærði krafðist upphaflega sýknu af sakargiftum samkvæmt I. kafla ákæru 2. nóvember 2001 og I. kafla ákæru 20. desember sama árs. Hann krefst þess nú aðallega að hann verði sýknaður af þeirri háttsemi, sem I. kafli síðargreindrar ákæru tekur til en refsing hans verði að öðru leyti milduð. Til vara krefst hann þess að refsingin verði lækkuð.

Ekki er ágreiningur í málinu um sviptingu ökuréttar ákærða, upptöku og skaðabætur.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu á háttsemi ákærða, sem lýst er í I. kafla ákæru 20. desember 2001. Eins og getið er um í héraðsdómi voru brot ákærða samkvæmt ákæru 2. nóvember 2001 framin fyrir uppkvaðningu dóms í máli ákæruvaldsins gegn honum frá 12. október 2001. Með dóminum var ákærði dæmdur í fimm mánaða fangelsisrefsingu, þar af þrjá mánuði skilorðsbundið í 3 ár, fyrir fíkniefnabrot og ýmis umferðarlagabrot, meðal annars ölvun við akstur. Með þeim brotum, sem fjallað er um í ákæru 20. desember 2001, hefur ákærði rofið skilorð framangreinds dóms. Ber því samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum að dæma upp skilorðsbundinn hluta refsingarinnar samkvæmt þeim dómi og ákveða ákærða refsingu í einu lagi fyrir þann hluta og brotin, sem hann er nú sakfelldur fyrir. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 13. nóvember 1998 var ákærði sakfelldur fyrri þjófnað 25. september sama árs og með dómi Héraðsdóms Suðurlands 27. september 2000 fyrir tvær líkamsárásir. Fyrri árásina framdi hann 5. febrúar 1999 með því að sparka í læri á konu og slá hana síðan í andlitið hnefahögg, en hina síðari 26. maí 2000 með því að slá mann þrjú högg í höfuðið með krepptum hnefa. Við ákvörðun refsingar ákærða verður litið til 77. gr. almennra hegningarlaga og þess að hann hefur með líkamsárásar- og þjófnaðarbrotunum, sem ákæra 20. desember 2001 tekur til, ítrekað gerst sekur um slík brot, sbr. 71. sömu laga. Einnig verður vísað til 78. gr. laganna að því er varðar brot ákærða samkvæmt ákæru 2. nóvember 2001, en þau voru, eins og fyrr greinir, öll framin áður en dómurinn frá 12. október sama árs var upp kveðinn. Að öllu þessu virtu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 9 mánuði.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sviptingu ökuréttar ákærða, upptöku, skaðabætur og sakarkostnað skulu vera óröskuð. Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf Á-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um sviptingu ökuréttar ákærða, upptöku, skaðabætur og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, G-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 90.000 krónur.