65/2017

H ehf. krafðist þess að B ehf. yrði gert að greiða sér kaupverð samkvæmt kaupsamningi um fiskiskip, en samkvæmt samningnum skyldi kaupverðið annars vegar greitt með afhendingu á öðru skipi og hins vegar með peningum. Þá krafðist H ehf. viðurkenningar á bótaskyldu skipasalans V en hann hafði haft milligöngu um kaupin. Deildu aðilar um hvort kaupsamningur hefði komist á, en B ehf. hélt því m.a. fram að S, framkvæmdastjóri og prókúruhafi félagsins, sem skrifað hafði undir kaupsamninginn fyrir þess hönd, hefði ekki haft heimild til að skuldbinda það. Héraðsdómur féllst á kröfur H ehf. og dæmdi B ehf. til þess að greiða kaupverð skipsins í samræmi við kaupsamning aðila. Þá var skaðabótaskylda V viðurkennd. Í dómi sínum rakti H-kk-nf ákvæði laga nr. 138/1994 um félagsstjórn og framkvæmdastjóra einkahlutafélaga. Vísaði rétturinn til þess að þegar kaupin voru gerð hefði S ekki setið í stjórn B ehf. og hvorki haft heimild til að rita firma félagsins né umboð stjórnar þess til að annast kaupin. Þá hefðu kaupin ekki heldur fallið innan prókúruumboðs hans. Þar sem S hefði samkvæmt því ekki getað skuldbundið B ehf. með undirritun kaupsamningsins var félagið sýknað af kröfum H ehf. Hvað V varðaði rakti Hæstiréttur skilyrði 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 fyrir því að leita megi viðurkenningardóms og taldi að H ehf. hefði í engu rökstutt hvernig það gæti haft lögvarða hagsmuni af því að afla slíks dóms um bótaskyldu V, samhliða kröfu um að B ehf. yrði gert að efna kaupsamning aðila samkvæmt aðalefni hans. Þá væri hvergi í málatilbúnaði H ehf. að finna viðhlítandi reifun á því hvernig þær ávirðingar á hendur V sem þar kæmu fram, gætu hafa raskað réttindum félagsins eða valdið því tjóni. Var kröfu H ehf. á hendur V því vísað frá héraðsdómi af sjálfsdáðum.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Áfrýjandinn Blikaberg ehf. skaut málinu til Hæstaréttar 31. janúar 2017. Hann krefst aðallega sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti, en til vara að krafan verði lækkuð og falli þá málskostnaður niður.

Áfrýjandinn V-kk-nf Ó-kk-nf áfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 7. mars 2017. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda á hendur sér og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst þess að héraðsdómur verði staðfestur, en þó þannig að áfrýjandanum Blikabergi ehf. verði gert að greiða sér 30.500.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 5. nóvember 2015 til greiðsludags. Þá krefst stefndi málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I

Samkvæmt gögnum málsins mun formaður stjórnar stefnda, G-kk-nf H. H-kk-nf, hafa 1. júlí 2015 falið skipasölu, sem Aflmark ehf. rak, að leita kaupanda að fiskiskipi í eigu stefnda, B-kvk-þgf H-kvk-ef AK 15, en áfrýjandinn V-kk-nf, sem mun vera löggiltur fasteigna-, fyrirtækja- og skipasali, var þá framkvæmdastjóri Aflmarks ehf. Í lýsingu á skipinu, sem birt var á vefsíðu skipasölunnar, kom meðal annars fram að það hafi verið smíðað 2010 og væri staðsett á Akranesi. Skipið væri 9,31 brúttótonn og ágætlega búið tækjum til handfæra- og netaveiða. Í skipinu væri 420 hestafla vél tiltekinnar tegundar, sem hafi verið „keyrð um það bil 6800 tíma“, en hún hafi verið tekin upp á árinu 2010, „rifin í frumeindir og skilað eins og nýrri“ og keyrð eftir það 3600 tíma. Í lýsingunni var getið um margvíslegan búnað á skipinu, þar á meðal til veiða á makríl og grásleppu, en um verð var eftirfarandi tekið fram: „Umbeðið verð fer eftir því hvernig báturinn verður afhentur. Frá 28 til 30 milj kr.“

Framkvæmdastjóri áfrýjandans Blikabergs ehf., S-kk-nf A-kk-nf, mun í byrjun nóvember 2015 hafa snúið sér til áfrýjandans V-kk-ef í leit að svonefndum hraðfiskibát til kaups og verið þá bent á fyrrnefnt skip stefnda. Í framhaldi af því samdi áfrýjandinn V-kk-nf að ósk S-kk-ef kauptilboð í skipið 3. nóvember 2015. Tilboð þetta var þó ekki gert í nafni áfrýjandans Blikabergs ehf., heldur annars félags, Hafrúnar II IS-365 ehf., en samkvæmt hlutafélagaskrá sat S-kk-nf einn í stjórn þess og var þar jafnframt framkvæmdastjóri. Eftir hljóðan tilboðsins var því ekki beint til stefnda, heldur Heimaskaga ehf., en áðurnefndur G-kk-nf var samkvæmt hlutafélagaskrá framkvæmdastjóri þess félags. Í tilboðinu var getið lítillega um hvað fylgja ætti skipinu, þar á meðal að kaupin tækju hvorki til aflaheimilda né veiðireynslu, svo og að ráðgert væri að það yrði afhent „í Akraneshöfn eða eftir nánara samkomulagi“ við undirritun kaupsamnings og greiðslu kaupverðs, sem yrði ekki síðar en 10. nóvember 2015. Einnig var þess getið að tilboðsgjafi gerði fyrirvara um „samþykki stjórnar Hafrúnar.“ Í skipið voru boðnar 30.500.000 krónur, sem greiða ætti annars vegar með 19.500.000 krónum án nánari tilgreiningar „við undirskrift og afhendingu“ og hins vegar 11.000.000 krónur með fiskiskipinu Ásdísi HU 24. Í tilboðinu var einskis getið um veðskuldir á skipunum tveimur, en samkvæmt framlögðu veðbókarvottorði hvíldu á þessum tíma á skipinu B-kvk-þgf H-kvk-þgf fjórar veðskuldir við Íslandsbanka hf. samkvæmt skuldabréfum útgefnum á árunum 2010, 2013 og 2015 að upphaflegri fjárhæð samtals 24.150.000 krónur. Fyrir tilboðsgjafa var tilboðið undirritað af S-kk-þgf A-kk-þgf. G-kk-nf H. H-kk-nf áritaði það, að því er virðist samdægurs, um samþykki af hálfu tilboðshafans.

Fyrir liggur að S-kk-nf A-kk-nf og G-kk-nf H. H-kk-nf komu saman til fundar 5. nóvember 2015 hjá áfrýjandanum V-kk-þgf og var þar einnig staddur G-kk-nf S-kk-nf, sem átti sæti í stjórn stefnda ásamt G-kk-þgf, en þeir fóru jafnframt hvor fyrir sig með prókúruumboð fyrir félagið. Á fundi þessum var undirritað skjal með yfirskriftinni „kaupsamningur og afsal“, sem tók til skipsins B-kvk-ef H-kvk-ef, en kaupandi var tilgreindur áfrýjandinn Blikaberg ehf. og seljandi stefndi. Á sama hátt og í fyrrnefndu tilboði var þar getið um hvað fylgja ætti skipinu og jafnframt að „seljendur“ ættu að tryggja umhirðu þess „fram til afhendingardags“. Einnig var tiltekið að í „kauptilboði þessu“ væri ráðgert að skipið yrði afhent „í Akraneshöfn ... með fullgilt haffæri“ við undirritun kaupsamnings og greiðslu kaupverðs, sem væri stefnt að „eigi síðar en“ 5. nóvember 2015, svo og að kaupandi hafi kynnt sér ástand skipsins, sem hann sætti sig við að öllu leyti. Þá var greint frá því að kaupverð væri 30.500.000 krónur, en þar af ætti að greiða 19.500.000 krónur „við undirskrift og afhendingu“, sem ekki var skýrt frekar, og 11.000.000 krónur „upp í kaupverð“ með skipinu Ásdísi HU 24. Á bakhlið skjalsins voru í 25 töluliðum staðlaðir skilmálar fyrir kaupsamning um fasteign. Að öðru leyti var ekki lýst skilmálum í kaupunum og þannig einskis getið meðal annars um veðskuldir, sem hvíldu á skipinu B-kvk-þgf H-kvk-þgf, auk þess sem ekki var lýst yfir afsali á eignarrétti að því. Á þessum fundi var einnig ritað undir hliðstætt skjal, sem nefnt var „kaupsamningur og afsal“, vegna skipsins Ásdísar, en samkvæmt skjalinu var seljandi skipsins Gjálfur ehf., þar sem S-kk-nf A-kk-nf var framkvæmdastjóri og sat einn í stjórn samkvæmt hlutafélagaskrá, og kaupandinn stefndi. Skjal þetta var efnislega í öllum atriðum eins og skjalið, sem lýst var hér að framan, að öðru leyti en því að tekið var fram að skipið yrði afhent „í Sandgerðishöfn“ og væri kaupverð þess, 11.000.000 krónur, greitt „við undirskrift og afhendingu“, sem ekki var skýrt frekar. Bæði þessi skjöl voru undirrituð af G-kk-þgf og G-kk-þgf fyrir stefnda, en af S-kk-þgf fyrir hönd áfrýjandans Blikabergs ehf., að því er skipið B-kvk-þgf H-kvk-þgf varðaði, og af hálfu Gjálfurs ehf. varðandi skipið Á-kvk-þf. Hvorugt skjalið var undirritað af vottum og hefur þeim ekki verið þinglýst.

Eftir gögnum málsins verður að leggja til grundvallar að fram hafi komið á áðurnefndum fundi að óvíst væri hvort S-kk-nf A-kk-nf væri bær um að skuldbinda áfrýjandann Blikaberg ehf. með undirritun sinni, svo og að leitt hafi verið í ljós við könnun áfrýjandans V-kk-ef í framhaldi af fundinum að nafngreindur sonur S-kk-ef sæti samkvæmt hlutafélagaskrá einn í stjórn félagsins, en S-kk-nf væri eftir sömu heimild framkvæmdastjóri þess. Fyrrnefnt skjal varðandi skipið B-kvk-þf H-kvk-þf var ekki undirritað síðar af stjórnarmanninum í áfrýjandanum Blikabergi ehf. og liggur ekkert fyrir um að hann hafi veitt S-kk-þgf umboð til að skrifa undir það í nafni félagsins. Af skýrslum, sem gefnar voru við aðalmeðferð málsins í héraði, verður ráðið að S-kk-nf hafi afhent áfrýjandanum V-kk-þgf 19.500.000 krónur á fundinum 5. nóvember 2015. Að sögn þess fyrrnefnda var þetta fé afhent til tryggingar vegna viðskiptanna, sem þar hafi ekki verið lokið við vegna skorts hans á umboði til að skuldbinda áfrýjandann Blikaberg ehf. Stefndi kveður þessa greiðslu á hinn bóginn hafa verið innta af hendi í því skyni að áfrýjandinn V-kk-nf myndi greiða upp veðskuldir, sem hvíldu á skipinu B-kvk-þgf H-kvk-þgf, og hafi stefndi í framhaldi af því átt að fá eftirstöðvar fjárins í hendur. Þetta hafi í engu gengið eftir og hafi hann heldur ekki fengið afhent skipið Ásdísi. Fyrir liggur að áfrýjandinn Blikaberg ehf. tók við skipinu Björgu Hallvarðsdóttur í höfninni á Akranesi 6. nóvember 2015 og var því þá siglt þaðan til Sandgerðis, en fyrir þann tíma hafi enginn á vegum áfrýjandans farið á sjó á skipinu. Í þeirri siglingu mun hafa komið fram að talsvert skorti á að skipið næði þeim hraða, sem áfrýjandinn hafi talið sig mega vænta. Hafi hann strax gert athugasemdir af þessu tilefni og staðið síðan í samráði við stefnda að könnun á því hvort bilanir væru í vél skipsins.

Í framhaldi af framangreindu beindi S-kk-nf A-kk-nf í nafni áfrýjandans Blikabergs ehf. yfirlýsingu til stefnda 13. nóvember 2015, en óumdeilt er að áfrýjandinn V-kk-nf, sem áritaði yfirlýsinguna sem vottur, hafi samið texta hennar. Í henni sagði að S-kk-þgf hafi „verið falið fyrir hönd Blikabergs ehf. að rifta kaupsamningi um kaup á v/b B-kvk-þgf H-kvk-þgf“ og væri ástæða þess sú að „báturinn stenst ekki þær væntingar sem kaupandi gerir sér.“ Var þetta skýrt frekar með því að skipið gengi ekki eins hratt og sambærileg skip og hefðu komið fram nánar tilgreindir annmarkar á aflvél þess auk þess sem skipið væri „grunsamlega“ þungt á sjó og risti „dýpra en eðlilegt getur talist.“ Í niðurlagi yfirlýsingarinnar sagði síðan: „Allt þetta er búið að sá þannig efasemdum í huga kaupenda að þeir vilja rifta kaupunum nú þegar.“ Af þessu tilefni ritaði lögmaður stefnda áfrýjandanum V-kk-þgf bréf 17. sama mánaðar, þar sem fundið var mjög að verklagi hans við gerð fyrrnefndra skjala. Skoraði lögmaðurinn jafnframt á áfrýjandann að gera upp veðskuldir, sem hvíldu á skipinu B-kvk-þgf H-kvk-þgf og væru að fjárhæð samtals 12.773.814 krónur, svo og greiða að því gerðu lögmanninum eftirstöðvarnar af þeim 19.500.000 krónum, sem áfrýjandinn hafi tekið við þegar kaupsamningur var undirritaður. Var einnig skorað á áfrýjandann að hafa milligöngu um að stefndi fengi afhent skipið Ásdísi. Eftir þetta urðu nokkur bréfaskipti milli lögmannsins og áfrýjandans. Þar lét lögmaðurinn þess meðal annars getið að áfrýjandinn Blikaberg ehf. hafi fengið afhent skipið Björgu Hallvarðsdóttur og bæri einn ábyrgð á því, auk þess sem ítrekuð var krafa um greiðslu kaupverðs þess. Áfrýjandinn V-kk-nf lýsti því á hinn bóginn að S-kk-nf A-kk-nf hafi ekki reynst hafa umboð til að skuldbinda áfrýjandann Blikaberg ehf. með kaupum á skipinu, það hafi verið haldið alvarlegum annmörkum, rangt væri að áfrýjandinn V-kk-nf hefði undir höndum ætlað kaupverð, sem hann nefndi svo, og gæti hann ekki ráðstafað því eins og lögmaðurinn krefðist. Einnig var skorað á stefnda að sækja hjá áfrýjandanum V-kk-þgf lykla að skipinu Björgu Hallvarðsdóttur, sem hafi í raun ekki verið afhent áfrýjandanum Blikabergi ehf., enda hafi félagið „sagt sig frá málinu“ og væri skipið á ábyrgð stefnda í höfninni í Sandgerði.

Ekki tókst að jafna ágreining áfrýjandans Blikabergs ehf. og stefnda og fór svo að sá síðarnefndi höfðaði mál þetta 4. og 5. janúar 2016. Fyrir héraðsdómi krafðist stefndi þess annars vegar að áfrýjandanum Blikabergi ehf. yrði gert að greiða sér 30.500.000 krónur samkvæmt kaupsamningi 5. nóvember 2015 um skipið B-kvk-þf H-kvk-þf „þannig að kaupverðið verði greitt í peningum kr. 19.500.000,- og eftirstöðvar kr. 11.000.000,- að jafnvirði með því að afhenda M/B Á-kvk-þgf“. Krafðist stefndi einnig dráttarvaxta „af stefnufjárhæð“. Hins vegar krafðist hann „viðurkenningar á bótaskyldu“ áfrýjandans V-kk-ef „í málinu.“ Þessar kröfur voru með lítillega breyttu orðalagi teknar til greina í hinum áfrýjaða dómi.

Samkvæmt gögnum, sem stefndi lagði fram samhliða greinargerð sinni fyrir Hæstarétti, seldi áfrýjandinn Blikaberg ehf. nafngreindum manni skipið Ásdísi 9. febrúar 2016 fyrir 11.500.000 krónur og var kaupsamningi um skipið og afsali þinglýst 25. apríl sama ár. Af þessu tilefni var tekið fram í greinargerð stefnda fyrir Hæstarétti að hann teldi ljóst að áfrýjandanum Blikabergi ehf. væri „ekki unnt að efna skyldu sína in natura að afhenda m/b Á-kvk-þgf samkvæmt samningi þess efnis, komist Hæstiréttur að sömu niðurstöðu og héraðsdómur.“ Við munnlegan flutning málsins hér fyrir dómi breytti stefndi með tilliti til þessa kröfugerð sinni í það horf, sem greinir í upphafi þessa dóms, og lýsti áfrýjandinn Blikaberg ehf. því yfir að hann gerði engar athugasemdir af því tilefni.

II

Samkvæmt 1. mgr. 44. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög fer stjórn slíks félags með málefni þess. Komi stjórnin fram út á við fyrir hönd félags og riti firma þess, en hún megi veita stjórnarmönnum, framkvæmdastjórum eða öðrum heimild til að rita firmað sé ekki annað ákveðið í samþykktum félagsins, sbr. 1. mgr. og 2. mgr. 49. gr. sömu laga, og geti hún ein veitt prókúruumboð fyrir það, sbr. 4. mgr. 44. gr. Í 1. mgr. 41. gr. laganna er mælt svo fyrir að stjórn einkahlutafélags geti ráðið framkvæmdastjóra, en samkvæmt 2. mgr. 44. gr. skal hann þá annast daglegan rekstur eftir stefnu og fyrirmælum stjórnar. Er tekið fram í síðastnefndu ákvæði að daglegur rekstur taki ekki til ráðstafana, sem eru óvenjulegar eða mikils háttar, en þær geti framkvæmdastjóri því aðeins gert að stjórn félags veiti honum sérstaka heimild.

Í gögnum úr hlutafélagaskrá varðandi áfrýjandann Blikaberg ehf. kemur fram að félagið hafi verið stofnað og skrásett 13. maí 2002 og felist starfsemi þess í „útgerð smábáta“. Sé hlutafé í félaginu að fjárhæð 2.904.307 krónur. Á hluthafafundi 11. janúar 2011 hafi áðurnefndur sonur S-kk-ef A-kk-ef verið einn kjörinn í stjórn félagsins og hafi hann gegnt þeirri stöðu síðan, en S-kk-nf sé varamaður í stjórninni. Þá sé S-kk-nf framkvæmdastjóri félagsins og fari með prókúruumboð fyrir það. Ekki er tekið fram í gögnum þessum hver riti firma félagsins, en í samþykktum þess, sem dagsettar eru 11. janúar 2011 og lagðar hafa verið fyrir Hæstarétt, er ekki að finna sérstakt ákvæði um það efni.

Eins og áður greinir ritaði S-kk-nf einn undir svonefndan kaupsamning og afsal 5. nóvember 2015 fyrir hönd áfrýjandans Blikabergs ehf. sem kaupanda að skipinu B-kvk-þgf H-kvk-þgf. Engin gögn hafa verið lögð fram um að stjórnarmaðurinn í félaginu hafi falið S-kk-þgf að gera þessa ráðstöfun eða veitt honum fyrir fram eða eftir á umboð til hennar. Með því að S-kk-nf átti hvorki sæti í stjórn félagsins né hafði sérstaka heimild til að rita firma þess var hann ekki bær eftir fyrrgreindum ákvæðum laga nr. 138/1994 til að gera þessi kaup í nafni þess, enda féll sú ráðstöfun heldur ekki innan marka daglegs reksturs félagsins í skilningi 2. mgr. 44. gr. laganna, sem S-kk-nf hafði á hendi sem framkvæmdastjóri þess.

Stjórn áfrýjandans Blikabergs ehf. hafði sem fyrr segir veitt S-kk-þgf prókúruumboð fyrir félagið. Samkvæmt 25. gr. laga nr. 42/1903 um verslanaskrár, firmu og prókúruumboð getur prókúruhafi í skjóli slíks umboðs annast allt það, sem snertir rekstur atvinnu umbjóðanda síns. Í áðurnefndum samþykktum fyrir áfrýjandann Blikaberg ehf. frá 11. janúar 2011 segir að tilgangur félagsins sé „smábátaútgerð og tengdur rekstur, rekstur fasteigna og lánastarfsemi.“ Að því virtu geta kaup á skipi ekki fallið undir rekstur atvinnu félagsins í skilningi síðastnefnds lagaákvæðis og hafði S-kk-nf því heldur ekki heimild til umræddrar ráðstöfunar í skjóli prókúruumboðs síns.

Samkvæmt öllu framansögðu gat S-kk-nf ekki skuldbundið áfrýjandann Blikaberg ehf. með því að undirrita kaupsamninginn 5. nóvember 2015 í nafni félagsins. Þegar af þeirri ástæðu verður sá áfrýjandi sýknaður af kröfu stefnda.

III

Í 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála er sérstaklega mælt fyrir um að sá, sem hafi lögvarða hagsmuni af því að fá skorið úr um tilvist eða efni réttinda eða réttarsambands, geti leitað viðurkenningardóms um kröfur sínar í þeim efnum án tillits til þess hvort honum væri þess í stað unnt að leita dóms, sem fullnægja mætti með aðför. Í dómaframkvæmd hefur verið byggt á því að ef neyta eigi þessarar heimildar til að leita dóms einungis um viðurkenningu á skaðabótaskyldu verði meðal annars að tiltaka nákvæmlega hver valdið hafi ætluðu tjóni, hvernig það hafi verið gert og hvernig fullnægt sé skilyrðum um orsakasamband milli tjóns og athafna eða aðgerðaleysis tjónvalds, en að auki verði að leiða nægar líkur að því að tjón hafi í raun orðið þótt ekki sé slegið föstu hvert umfang þess sé, sbr. til dæmis dóm Hæstaréttar 17. nóvember 2005 í máli nr. 182/2005.

Í máli þessu hefur stefndi leitast við að nýta sér framangreinda heimild með því að krefjast „viðurkenningar á bótaskyldu“ áfrýjandans V-kk-ef „í málinu“, svo sem tekið var til orða í héraðsdómsstefnu. Um þessa dómkröfu verður að gæta að því að stefndi hefur í engu rökstutt hvernig hann geti haft lögvarða hagsmuni af því að afla dóms af þessum toga samhliða því að krefjast þess að áfrýjandinn Blikaberg ehf. yrði dæmdur til að efna kaupsamning 5. nóvember 2015 eftir aðalefni hans, en krafa á hendur áfrýjandanum V-kk-þgf var ekki gerð til vara. Þá er ekki tiltekið í kröfugerð stefnda hvaða atvik hafi valdið ætluðu tjóni. Þótt stefndi hafi í málatilbúnaði sínum rakið margvíslegar ávirðingar í garð áfrýjandans V-kk-ef um mistök eða vanrækslu við framkvæmd starfa hans sem skipasali í viðskiptunum, sem stefndi hugðist eiga við áfrýjandann Blikaberg ehf., er hvergi að finna viðhlítandi reifun á því hvernig þau atriði geti hvert og eitt hafa raskað réttindum stefnda, hvað þá valdið honum tjóni. Þegar af þessum ástæðum er málatilbúnaður stefnda með þeim hætti að vísa verður málinu frá héraðsdómi af sjálfsdáðum að því er varðar dómkröfu hans á hendur áfrýjandanum V-kk-þgf.

Eftir úrslitum málsins verður stefnda gert að greiða áfrýjendum málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sem ákveðinn er í einu lagi handa hvorum þeirra fyrir sig eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Dómkröfu stefnda, Hafsæls ehf., á hendur áfrýjanda V-kk-þgf Ó-kk-þgf er vísað frá héraðsdómi.

Áfrýjandi Blikaberg ehf. er sýkn af kröfu stefnda í máli þessu.

Stefndi greiði hvorum áfrýjanda fyrir sig samtals 1.250.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.