618/2009

J og T voru sakfelldir fyrir stórfelld fíkniefnalagabrot með því að hafa um nokkurt skeið staðið saman að framleiðslu fíkniefna, ætluðum til söludreifingar og í því skyni framleitt rúm 38.000 grömm af efninu P-2-NP og ótiltekið magn af efninu P-2-P. Sannað þótti að framleiða hefði mátt rúm 14 kíló af hreinu amfetamíni úr því magni sem fannst við húsleit af efninu P-2-NP. Var háttsemi J og T talin varða við 2. mgr. 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var J jafnframt sakfelldur fyrir tvö önnur fíkniefnabrot með því að hafa haft í vörslum sínum fíkniefni, sem ætluð voru til söludreifingar. Þótt styrkleiki efnanna hefði verið lítill þótti hafið yfir vafa þegar litið var til magns þeirra að þau hafi verið ætluð til söludreifingar. Voru brot J samkvæmt síðari liðum ákærunnar talin varða við 173. gr. a almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að J og T stóðu saman að framleiðslu mikils magns fíkniefna í söluskyni en ekki þótti ástæða til að gera greinarmun á þætti þeirra í málinu. Brot þeirra voru stórfelld og urðu að teljast alvarlegri en innflutningur eða varsla fíkniefna. Þá var ásetningur þeirra styrkur og einbeittur. Litið var svo á að þeir ættu sér engar málsbætur. Refsing J fyrir umrædd brot var ákveðin í einu lagi, sbr. 77. gr. almennra hegningarlaga, fangelsi í tíu ár, en refsing T fangelsi í átta ár. Ennfremur voru gerð upptæk ýmis tæki, búnaður og efni, sem lögregla hafði lagt hald á, og talið var að hefðu verið notuð eða ætluð til að framleiða fíkniefni.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf dómstjóri.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 26. október 2009 í samræmi við yfirlýsingar ákærðu um áfrýjun. Hann krefst staðfestingar héraðsdóms um annað en refsingu ákærðu, sem verði þyngd.

Ákærði J-kk-nf I-kk-nf R-kk-nf krefst sýknu af 1. ákærulið. Án tillits til niðurstöðu um þá kröfu krefst hann þess að refsing verði milduð.

Ákærði T-kk-nf J-kk-nf krefst aðallega sýknu, en til vara að honum verði ekki gerð refsing eða hún milduð.

Með vísan til forsendna héraðsdóms er staðfest niðurstaða hans um sakfellingu beggja ákærðu samkvæmt 1. lið ákæru, þó þannig að sannað er að framleiða hefði mátt rúm 14 kíló af hreinu amfetamíni úr því magni af efninu P-2-NP, sem um getur í ákærunni. Varðar háttsemi ákærðu við 2. mgr. 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum.

Í niðurstöðu héraðsdóms varðandi 2. og 3. ákærulið segir að ákærði J-kk-nf I-kk-nf hafi skýlaust játað háttsemina sem honum er þar að sök gefin. Ákærði játaði við þingfestingu málsins að hafa haft í vörslum sínum fíkniefni sem greinir í þessum liðum ákæru, en mótmælti að hafa ætlað þau til söludreifingar. Þá kvað hann efnið sem um ræðir í 2. lið hafa verið ónothæfan úrgang og efnin í 3. lið „sérstaklega útþynnt“. Í niðurstöðu matsgerðar Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði kemur fram að magn tetrahýdrókannabínóls í sýni af kannabisefninu sem um getur í 2. lið sé 37 mg/g. Ekki verður fallist á með ákærða að efnið sé ónothæft til neyslu, þó að ljóst sé að það er talsvert undir meðalstyrk. Styrkur amfetamínbasa í amfetamíni sem fjallað er um í 3. lið mældist lítill, eða tæplega 3%. Þótt styrkleiki þessara efna sé lítill samkvæmt framansögðu er hafið yfir vafa þegar litið er til magns þeirra að þau hafi verið ætluð til söludreifingar. Samkvæmt því sem rakið hefur verið verður staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða J-kk-ef I-kk-ef samkvæmt 2. og 3. lið ákæru og heimfærslu brota hans til refsiákvæða.

Ákvæði héraðsdóms um refsingu beggja ákærðu, frádrátt gæsluvarðhaldsvistar þeirra frá refsingunni, upptöku og sakarkostnað verða staðfest. Einnig skal draga frá refsingu ákærða J-kk-ef I-kk-ef gæsluvarðhaldsvist hans frá 22. september 2009.

Ákærðu verða dæmdir til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjenda sinna, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður, en frá refsingu ákærða, J-kk-ef I-kk-ef R-kk-ef, skal draga gæsluvarðhaldsvist hans frá 22. september 2009.

Ákærðu J-kk-nf I-kk-nf og T-kk-nf J-kk-nf greiði hvor um sig málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, hæstaréttarlögmannanna S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef og B-kk-ef N-kk-ef, 439.250 krónur í hlut hvors. Ákærðu greiði í sameiningu annan áfrýjunarkostnað, 308.615 krónur.