474/2007

S var starfsmaður LR ses. allt frá árinu 1967 sem lausráðinn leikari, en á árinu 1977 var hún fastráðin hjá félaginu. Í byrjun árs 2002 var S færð til í starfi, er henni var sagt upp starfi sem leikari, en ráðin tímabundið sem kynningarfulltrúi í hálft starf. Með bréfi 2003 var S tilkynnt að tímabundin ráðning hennar sem kynningarfulltrúi yrði ekki endurnýjuð. Þann 22. júní 1987 höfðu LR ses. og Félag íslenskra leikara gert með sér samkomulag sem veitti félagsmönnum þann rétt að fá greidd eftirlaun þegar þeir létu af störfum við ákveðinn aldur. S hafði ekki náð þeim aldri sem áskilinn var er hún lét af störfum hjá LR ses. Þann 20. nóvember 2001 tók stjórn LR ses. þá ákvörðun með samþykkt að veita þessum hópi, er félli undir samkomulagið, lífeyrisréttindi sem skyldu nema því réttindahlutfalli sem starfsmenn hefðu áunnið sér 31. desember það ár. Var samþykktin síðar felld úr gildi á stjórnarfundi 29. september 2003. Í málinu deildu aðilar um það hvort S ætti rétt á greiðslu eftirlauna samkvæmt samþykktinni. Talið var að S ætti enga aðild að samþykktinni, né yrði það ráðið af gögnum málsins að Félag íslenskra leikara ætti aðild að henni. Var því um einhliða yfirlýsingu af hálfu LR ses. að ræða og yrði samþykktin því ekki talin skuldbindandi fyrir LR ses. á þann hátt að S gæti byggt rétt sinn á henni til þeirrar eftirlaunakröfu sem hún gerði í málinu. Var því niðurstaða meirihluta Hæstaréttar að staðfesta hinn áfrýjaða dóm með vísan til forsendna um sýknu LR ses.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 10. júlí 2007. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu 22. ágúst sama ár og var því áfrýjað öðru sinni 14. september 2007. Hún krefst greiðslu á 1.169.392 krónum ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 68.186 krónum frá 1. janúar 2005 til 1. febrúar 2005, af 136.372 krónum frá þeim degi til 1. mars 2005, af 204.558 krónum frá þeim degi til 1. apríl 2005, af 272.744 krónum frá þeim degi til 1. maí 2005, af 340.930 krónum frá þeim degi til 1. júní 2005, af 409.116 krónum frá þeim degi til 1. júlí 2005, af 477.302 krónum frá þeim degi til 1. ágúst 2005, af 545.488 krónum frá þeim degi til 1. september 2005, af 613.674 krónum frá þeim degi til 1. október 2005, af 681.860 krónum frá þeim degi til 1. nóvember 2005, af 750.046 krónum frá þeim degi til 1. desember 2005, af 818.232 krónum frá þeim degi til 1. janúar 2006, af 888.464 krónum frá þeim degi til 1. febrúar 2006, af 958.696 krónum frá þeim degi til 1. mars 2006, af 1.028.928 krónum frá þeim degi til 1. apríl 2006, af 1.099.160 krónum frá þeim degi til 1. maí 2006 og af 1.169.392 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður samkvæmt 1. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti sem ákveðst eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er óraskaður.

Áfrýjandi, S-kvk-nf J-kvk-nf, greiði stefnda, Leikfélagi Reykjavíkur ses., 350.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.