127/2017

X Ltd. var gert að veita lögreglustjóra upplýsingar um auðkenni fjarskiptatækis sem tengst hafði nánar tilgreindum notendareikningi á samskiptamiðli X Ltd. í tengslum við rannsókn lögreglustjórans á ætluðum brotum gegn 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari og D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. febrúar 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 15. febrúar 2017 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðila „rekstraraðila vestursins [...]“ yrði gert skylt að veita honum upplýsingar um auðkenni þess tiltekna fjarskiptatækis sem tengdist notendareikningnum [...] á tímabilinu 5. janúar til 10. febrúar 2017. Kæruheimild er í i. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að framangreind krafa sín verði tekin til greina.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Samkvæmt 1. mgr. 71. gr. stjórnarskrárinnar skulu allir njóta friðhelgi einkalífs. Er óheimilt að gera rannsókn á fjarskiptum nema samkvæmt dómsúrskurði eða sérstakri lagaheimild, sbr. 2. mgr. sömu greinar. Þessi réttur til friðhelgi einkalífs er einnig varinn af 8. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sem hefur lagagildi hér á landi eftir lögum nr. 62/1994.

Í 1. mgr. 80. gr. laga nr. 88/2008 segir að leggja megi fyrir fjarskiptafyrirtæki að veita upplýsingar um símtöl eða önnur fjarskipti við tiltekinn síma, tölvu eða annars konar fjarskiptatæki. Þetta er bundið því skilyrði að ástæða sé til að ætla að upplýsingar, sem skipt geti miklu fyrir rannsókn sakamáls, fáist með þeim hætti og að fengin sé heimild til að afla þeirra með úrskurði dómara, sbr. 1. mgr. 83. gr. og 1. mgr. 84. gr. laganna. Að því gættu að um er að ræða íþyngjandi úrræði, sem felur í sér undantekningu frá fyrrgreindu ákvæði stjórnarskrárinnar, verður heimildin ekki skýrð rýmra en leiðir af orðalagi hennar.

Sóknaraðili er með til rannsóknar ætluð brot gegn 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sem fólust í því að senda myndefni og textaskilaboð með grófu klámefni frá tilteknum notanda á samfélagsmiðlinum [...] til annarra notenda sama miðils á tilteknu tímabili. Krafa sóknaraðila lýtur að því að fá upplýsingar frá varnaraðila, sem veitir fjarskiptaþjónustu, um auðkenni þess fjarskiptatækis sem tengst hefur reikningi fyrrnefnda notandans. Er því um að ræða upplýsingar um fjarskipti tiltekins tækis sem rannsókn málsins lýtur beinlínis að. Hér gegnir því öðru máli en í dómi Hæstaréttar 27. ágúst 2012 í máli nr. 562/2012 þar sem óskað var eftir upplýsingum sem beindust að ótilgreindum fjölda fjarskiptanotenda sem snertu ekkert það mál sem var til rannsóknar. Samkvæmt þessu verður krafa sóknaraðila talin rúmast innan orðalags 1. mgr. 80. gr. laga nr. 88/2008 í ljósi þess hvernig það verður skýrt í samræmi við það sem áður er rakið. Þar sem upplýsingar þær sem sóknaraðili vill afla geta skipt miklu fyrir rannsókn málsins er fullnægt lagaskilyrðum til að fallast á beiðnina og verður hún tekin til greina.

Kærumálskostnaður dæmist ekki, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Varnaraðili, X Ltd., skal veita sóknaraðila, Lögreglustjóranum á Suðurlandi, upplýsingar um IP tölu, IMEI númer eða önnur rekjanleg auðkenni þess fjarskiptatækis sem tengst hefur notendareikningnum [...] á tímabilinu 5. janúar til 10. febrúar 2017.