335/2010

V krafðist skaðabóta úr hendi vinnuveitanda síns, D, og vátryggjandans, S hf., vegna líkamstjóns sem hún hlaut við vinnu sínu í nóvember 2006. Í dómi Hæstaréttar segir meðal annars að óumdeilt sé að tilkynning um slysið hefði borist stefnda, S hf., í mars 2009. Yrði fallist á með S hf. að þá hafi verið liðinn sá frestur sem kveðið væri á um í 1. mgr. 124. gr. laga nr. 30/2004 um vátryggingasamninga. Var S hf. því sýknað af kröfu V. Í málinu bar D fyrir sig að með því að hafa tekið sérstaka vátryggingu hjá S hf. væri það laust undan eigin skuldbindingu til greiðslu slysabóta, sbr. reglur sem fjármálaráðherra hefði sett á grundvelli kjarasamnings. Hæstiréttur taldi sýnt að fyrir tilstuðlan V hefði D í ágúst 2007 verið tilkynnt um slys hennar og að D hefði í engu getið þess að hafa tekið tryggingu samkvæmt fyrrgreindum reglum sem leystu það undan ábyrgð. Hefði D borið að tilkynna V þetta svo að hún gæti þá leitað réttar síns hjá vátryggjandanum. Voru kröfur V á hendur D því teknar til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 2. júní 2010. Hún krefst þess að stefndu verði óskipt gert að greiða sér 1.895.680 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. mars 2009 til greiðsludags. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti óskipt úr hendi stefndu.

Stefndi, Sjóvá-Almennar tryggingar hf., krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndi, Dvalarheimilið Ás, krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Áfrýjandi slasaðist 8. nóvember 2006. Fyrir liggja upplýsingar um að hún hafi strax sama dag leitað til heilsugæslunnar á Selfossi vegna slyssins og kvartað „um eymsli í vöðvum og vinstra megin í hnakka og herðum, öll undirlögð.“ Hún var í læknismeðferð og rannsóknum á heilsugæslunni framan af ári 2007. Kemur meðal annars fram í gögnum málsins að hún hafi gengist undir segulómskoðun í mars 2007 og hafi þar komið fram einkenni sem bentu til slits á sin „ofankambsvöðva.“ Áfrýjandi leitaði til Ö-kk-ef V-kk-ef bæklunarlæknis 30. maí þetta ár. Í vottorði hans 15. september 2008 kemur fram að hún hafi gengist undir aðgerð 13. ágúst 2007 „þar sem losað var um klemmu undir axlarbeini (decompression) og tekinn hluti af viðbeinsenda út við viðbeinslið til þess að létta verknum þaðan (AC resectio).“ Í örorkumatsgerð læknanna L-kk-ef N. D-hk-nf og A-kk-ef Þ-kk-ef Ó-kk-ef 10. nóvember 2008, sem nokkur grein er gerð fyrir í hinum áfrýjaða dómi, voru svonefnd batahvörf áfrýjanda talin hafa verið 13. október 2007. Varanleg örorka var þar metin 12% og varanlegur miski til 12 stiga.

Óumdeilt er í málinu að tilkynning um slysið barst stefnda, Sjóvá - Almennum tryggingum hf., 4. mars 2009. Verður fallist á með þessum stefnda að þá hafi verið liðinn sá frestur sem kveðið er á um í niðurlagi 1. mgr. 124. gr. laga nr. 30/2004 um vátryggingarsamninga, þar sem segir að sá sem eigi rétt til bóta samkvæmt slysatryggingu glati rétti sínum „ef krafa er ekki gerð um bætur til félagsins innan árs frá því að hann fékk vitneskju um þau atvik sem hún er reist á.“ Leiðir þetta til þess að hinn áfrýjaði dómur verður staðfestur að því er varðar þennan stefnda.

Kröfu sína á hendur stefnda, Dvalarheimilinu Ási, byggir áfrýjandi á því að í kjarasamningi Samtaka fyrirtækja í heilbrigðisþjónustu og Sjúkraliðafélags Íslands, sem í gildi hafi verið þegar hún varð fyrir slysinu, hafi verið kveðið á um að starfsmenn skyldu vera slysatryggðir og um skilmála fyrir trygginguna skyldu gilda sérstakar reglur nr. 30/1990 og 31/1990 sem fjármálaráðherra hefði sett. Fyrrnefndu reglurnar, sem hér eiga við, eru meðal málsgagna. Í þeim er meðal annars kveðið svo á að tilkynna skuli slys eins fljótt og unnt sé til launaskrifstofu ríkisins. Aðilar eru sammála um að stefndi, Dvalarheimilið Ás, komi í stað launaskrifstofunnar í lögskiptunum við áfrýjanda sem um ræðir í málinu. Byggir þessi stefndi sýknukröfu sína á því að samkvæmt sérstöku ákvæði í reglunum taki slysatrygging samkvæmt þeim ekki til starfsmanna sjálfseignarstofnana, sem óumdeilt er að áfrýjandi tilheyri, ef viðkomandi stofnun tekur tryggingu vegna þeirra og tryggingin bætir dauða eða varanlega örorku. Með því að hafa tekið slíka vátryggingu hjá meðstefnda, Sjóvá - Almennum tryggingum hf., hafi stefndi, Dvalarheimilið Ás, verið laust undan sinni eigin skuldbindingu til greiðslu slysabóta samkvæmt reglunum.

Í málinu liggur fyrir að starfsmaður stéttarfélags áfrýjanda tilkynnti stefnda, Dvalarheimilinu Ási, um slysið með tölvubréfi 22. ágúst 2007. Í svari þessa stefnda 4. september sama ár er tekið fram að áfrýjandi hafi verið búin að hafa samband vegna málsins og staðfest að hún hafi verið við störf í þágu stefnda þegar hún slasaðist. Þess var í engu getið að stefndi hefði tekið tryggingu sem samkvæmt fyrrgreindum reglum leysir stefnda sjálfan undan ábyrgð samkvæmt reglunum. Verður fallist á með áfrýjanda að stefnda, Dvalarheimilinu Ási, hafi borið að tilkynna henni þetta svo hún gæti þá leitað réttar síns hjá vátryggjandanum. Með því að láta það farast fyrir verður talið að þessi stefndi geti ekki byggt á því gagnvart henni að hann hafi losnað undan ábyrgð sinni með því að taka vátrygginguna. Krafa áfrýjanda hefur ekki sætt tölulegum andmælum. Verður stefndi, Dvalarheimilið Ás, dæmt til að greiða áfrýjanda kröfuna og málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti sem verður ákveðinn í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Rétt þykir með vísan til 3. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála að fella niður málskostnað gagnvart stefnda, Sjóvá - Almennum tryggingum hf.

Dómsorð:

Stefndi, Dvalarheimilið Ás, greiði áfrýjanda, V-kvk-þgf Þ-kvk-þgf K-kvk-þgf, 1.895.680 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 27. mars 2009 til greiðsludags og málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, samtals 1.000.000 krónur.

Stefndi, Sjóvá - Almennar tryggingar hf., er sýkn af kröfu áfrýjanda.

Málskostnaður gagnvart stefnda, Sjóvá - Almennum tryggingum hf., fellur niður.