358/2009

X var ákærður fyrir kynferðisbrot gagnvart fimm ára dóttur sinni með því að hafa snert kynfæri hennar innanklæða með hendi sinni og stýrt hendi hennar að limi sínum og látið hana fróa sér þar sem hún lá við hlið hans í hjónarúmi á þáverandi heimili þeirra. Sannað þótti að X hefði snert kynfæri stúlkunnar en gegn eindreginni neitun hans þótt hins vegar varhugavert að telja sannað að hann hefði snert kynfærin innanklæða. Þá þótti ennfremur sannað að X hefði stýrt hendi stúlkunnar að limi sínum en gegn eindreginni neitun hans þótti ósannað að hann hefði látið hana fróa sér. Taldist háttsemi X varða við 2. mgr. 200. gr. og 2. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að brotin sem X var sakfelldur fyrir voru framin eftir gildistöku laga nr. 61/2007, sem hækkuðu refsimörk fyrrgreindra ákvæða almennra hegningarlaga. Talið var að X hefði brotið gróflega gegn barnungri dóttur sinni og misnotað trúnaðartraust hennar. Með háttsemi sinni rauf X skilorð reynslulausnar samkvæmt 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga og var óafplánuð átta mánaða refsing hans dæmd með í máli þessu og honum gerð refsing í einu lagi. Var refsing hans ákveðin fangelsi í 18 mánuði. Þá var orðið við kröfu stúlkunnar um staðfestingu á bótum henni til handa og voru henni dæmdar 250.000 krónur í bætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 12. júní 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er krafist að héraðsdómur verði staðfestur um sakfellingu ákærða en refsing hans þyngd.

A krefst þess að staðfest verði ákvæði héraðsdóms um bætur og vexti af þeim.

Ákærði krefst sýknu og að bótakröfu verði vísað frá dómi.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða og heimfærslu brota hans til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar ákærða er litið til þess að brotin sem hann hefur verið sakfelldur fyrir voru framin eftir að lög nr. 61/2007 tóku gildi, en með 9. gr. þeirra voru refsimörk 2. mgr. 200. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 hækkuð úr fjórum árum í sex þegar svo stendur á að brot beinist gegn barni yngra en 16 ára. Sams konar hækkun refsimarka var gerð á 2. mgr. 202. gr. laganna með 11. gr. laga nr. 61/2007 þegar svo stendur á að brotaþoli er yngri en 15 ára. Ákærði braut gróflega gegn barnungri dóttur sinni og misnotaði trúnaðartraust hennar. Sakaferill ákærða er rakinn í héraðsdómi. Eins og þar kemur fram fékk ákærði 10. febrúar 2007 reynslulausn á 240 daga eftirstöðvum tveggja ára fangelsisrefsingar, sem hann hlaut með dómi Héraðsdóms Reykjaness 13. júní 2005 fyrir fíkniefnabrot. Ákærði hefur með háttsemi sinni rofið skilorð reynslulausnarinnar samkvæmt 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga og verður óafplánuð átta mánaða refsing hans dæmd með í máli þessu og honum gerð refsing í einu lagi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga. Að öllu þessu virtu og með hliðsjón af 77. gr. síðargreindu laganna er refsing hans ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður orðið við kröfu A um staðfestingu á bótum henni til handa með þar tilgreindum vöxtum.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest. Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns og þóknun réttargæslumanna brotaþola, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 18 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um bætur og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 588.498 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 435.750 krónur, og þóknun skipaðra réttargæslumanna brotaþola, S-kvk-ef G-kvk-ef og H-kvk-ef E. H-kvk-ef hæstaréttarlögmanna, 62.250 krónur í hlut hvorrar.