284/2010

B, I og S voru ásamt A sakfelldir í héraði fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni nr. 65/1974 með því að hafa í sölu- og dreifingarskyni á bænum B ræktað 16 kannabisplöntur og fyrir tilraun til stórfellds brots á lögunum með því að setja upp ræktunarstöð fyrir allt að 600 kannabisplöntur á bænum. Ekki var fallist á að ákvæði 21. gr. hegningarlaga nr. 19/1940 um afturhvarf frá tilraun ætti við til að sýkna ákærðu í málinu. Talið var sannað að B hafi haft veg og vanda af skipulagningu starfseminnar og lagt fé til hennar. Þá hafi S og I, sem unnu að því að setja upp ræktunarstöðina, átt að vera ljós tilgangur starfseminnar og þeir tekið þátt í henni með fullri vitund og vilja. Talið var að um samverknað allra ákærðu væri að ræða og engu skipti þótt I hafi einn viðurkennt að hafa komið með á bæinn þær 16 kannabisplöntur sem ákært var fyrir, enda hafi það verið í samræmi við ætlan annarra ákærðu að slíkar plöntur yrðu fluttar á staðinn og ræktaðar þar. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að það brot sem þeir gerðu tilraun til að fremja hafi varðað verulega almannahagsmuni og þeir hafi unnið það í félagi. Niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærðu var staðfest og var I  gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði, S í fimm mánuði og B í sex mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 5. og 25. maí og 2. júní 2010 í samræmi við yfirlýsingar ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að héraðsdómur verði staðfestur um annað en refsingu ákærðu, sem verði þyngd.

Ákærði B-kk-nf F-kk-nf Á-kk-nf krefst aðallega sýknu, en til vara að refsing verði milduð. Þá krefst hann þess að kröfu um upptöku verði hafnað að frátöldum ætluðum 16 kannabisplöntum.

Ákærði I-kk-nf Þ-kk-nf T-kk-nf krefst aðallega sýknu af öðrum sökum en að hafa haft í vörslum sínum 16 kannabisplöntur og til vara að héraðsdómur verði staðfestur um annað en refsingu, en í báðum tilvikum krefst hann þess að hún verði milduð. Þá krefst hann þess að hafnað verði kröfu um upptöku á sjö nánar tilgreindum munum.

Ákærði S-kk-nf Á-kk-nf krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi, til vara að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins, en að því frágengnu að sér verði ekki gerð refsing eða hún milduð ella.

Með hinum áfrýjaða dómi var auk ákærðu A sakfelldur í málinu og honum gerð refsing, en hann unir dómi.

Krafa ákærða S-kk-ef um að málinu verði frá héraðsdómi er reist á því að verknaðarlýsing í ákæru sé ekki í samræmi við 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi var þessi málsástæða höfð uppi í héraði og því borið við að annmarki á ákæru ætti að varða frávísun málsins án kröfu eða sýknu ákærðu. Með vísan til forsendna héraðsdóms verður þessari kröfu hafnað.

Í greinargerð ákærða B-kk-ef F-kk-ef fyrir Hæstarétti er því lýst yfir að hann viðurkenni að hafa komið að uppsetningu á búnaði til ræktunar á kannabis að B og hafi hann að því leyti greint rétt frá atvikum í þeirri síðari af tveimur skýrslum, sem hann gaf hjá lögreglu 6. maí 2009 og lýst er í hinum áfrýjaða dómi. Svo sem í héraðsdómi greinir könnuðust ákærðu S-kk-nf og I-kk-nf Þ-kk-nf við að hafa komið að uppsetningu þessa búnaðar. Að þessu gættu og með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms um að ákvæði 21. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 um afturhvarf frá tilraun eigi hér ekki við til sýknu ákærðu verður niðurstaða hans staðfest, þar á meðal ákvæði hans um refsingu ákærðu og upptöku.

Ákærðu verður gert að greiða áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjenda sinna, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærðu, B-kk-nf F-kk-nf Á-kk-nf, I-kk-nf Þ-kk-nf T-kk-nf og S-kk-nf Á-kk-nf, greiði hver fyrir sitt leyti málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna, hæstaréttarlögmannanna Ó-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef, B-kk-ef J-kk-ef og B-kk-ef N-kk-ef, 313.750 krónur í hlut hvers, en annan áfrýjunarkostnað málsins, 31.938 krónur, skulu ákærðu greiða óskipt.