16/2005

AK og ÓV voru sakfelldir fyrir að hafa í félagi ráðist inn í íbúð A þar sem AK barði hann margsinnis með kylfu, með þeim afleiðingum meðal annars að A handleggsbrotnaði og ÓV kastaði keramikdiski í höfuð hans. Brot ákærðu voru talin varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Langur sakaferill beggja ákærðu þótti bera einkenni ofbeldisverka.  Báðir höfðu þeir verið dæmdir til skilorðsbundinnar fangelsisrefsingar 21. nóvember 2003, AK í sjö mánuði en ÓV í tvo mánuði. Ákærðu höfðu því  rofið það skilorð og var refsing dómsins tekin upp og dæmd með. Þóttu brot AK alvarleg og ófyrirleitin og var hann dæmdur til þriggja ára fangelsisvistar, en refsing ÓV þótti hæfilega ákveðin fangelsi í tvö ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 13. desember 2004 í samræmi við yfirlýsingar ákærðu um áfrýjun en jafnframt af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þyngingar á refsingu.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf krefst þess aðallega að héraðsdómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað, en til vara að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvaldsins. Til þrautavara krefst hann þess að refsing verði milduð.

Ákærði Ó-kk-nf V-kk-nf R-kk-nf krefst aðallega sýknu en til vara að refsing hans verði milduð.

Ekki hafa verið færð fram haldbær rök fyrir aðalkröfu ákærða A-kk-ef K-kk-ef um ómerkingu héraðsdóms og heimvísun málsins.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærðu og heimfærslu brota þeirra til refsiákvæða.

Svo sem í héraðsdómi greinir ber langur sakaferill beggja ákærðu einkenni ofbeldisbrota. Brot ákærða A-kk-ef K-kk-ef voru alvarleg og ófyrirleitin. Með vísan til þessa og að öðru leyti til þess sem í héraðsdómi greinir um sakaferil hans og forsendur refsiákvörðunar er hún hæfilega ákveðin fangelsi í 3 ár. Frá þeirri refsingu ber að draga 21 dags gæsluvarðhaldsvist, sem ákærði sætti í tengslum við brot, sem dæmt var um í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 21. nóvember 2003, en þar var ákærði dæmdur til skilorðsbundinnar fangelsisvistar, sem tekin er upp við ákvörðun refsingar í þessu máli. Með vísan til forsendna héraðsdóms er niðurstaða hans um refsingu ákærða Ó-kk-ef V-kk-ef staðfest, en þó þannig að til frádráttar komi 21 dags gæsluvarðhaldsvist, sem hann sætti á sama hátt og ákærði A-kk-nf K-kk-nf, eins og áður er getið.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærðu skulu greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, eins og í dómsorði segir.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf K-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 3 ár. Til frádráttar þeirri refsingu komi gæsluvarðhaldsvist hans í 21 dag.

Ákærði, Ó-kk-nf V-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í 2 ár. Til frádráttar þeirri refsingu komi gæsluvarðhaldsvist hans í 21 dag.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði A-kk-nf K-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, K-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur, og ákærði Ó-kk-nf V-kk-nf málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur. Annan áfrýjunarkostnað málsins greiði ákærðu óskipt.