38/2007

Sparisjóðurinn SHS stefndi SF ehf. til greiðslu yfirdráttarskuldar á reikningi, sem félagið var með hjá sparisjóðnum. Þá krafðist sparisjóðurinn einnig viðurkenningar á því að hann nyti 1. veðréttar í fasteign í eigu S samkvæmt tryggingarbréfi að fjárhæð 6.000.000 króna auk dráttarvaxta. Fallist var á kröfur sparisjóðsins í héraði og áfrýjuðu SF ehf. og S málinu til Hæstaréttar. Fyrir lá að SF ehf. hafði verið afskráð úr hlutafélagaskrá eftir áfrýjun málsins. Við það missti félagið aðildarhæfi, sbr. 1. mgr. 10. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög og var kröfum þess því vísað frá Hæstarétti. Í dómi réttarins var ennfremur vísað til þess að S hefði borið fyrir sig fyrningarvörn og vísað um hana til 2. mgr. 3. gr. laga nr. 14/1905 um fyrningu skulda og annarra kröfuréttinda. Er þar gert ráð fyrir að fyrningartími vaxtakrafna sé styttri en á kröfum um endurgreiðslu peningalána. Hefði sparisjóðurinn því þurft að gera skýra grein fyrir sundurgreiningu fjárkröfu sinnar í höfuðstól og vexti. Þar sem það hafði ekki verið gert var krafan á hendur S talin vanreifuð, sbr. d. og e. lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þeirri kröfu var því vísað frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf B-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 16. janúar 2007. Þeir krefjast þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi en til vara sýknu af kröfum stefnda.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Fyrir Hæstarétt hefur verið lagt vottorð úr fyrirtækjaskrá, þar sem fram kemur, að hlutafélagaskrá hafi á grundvelli 83. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög afskráð áfrýjanda Sláturfélagið Ferskar afurðir ehf. úr hlutafélagaskrá 7. mars 2007. Við þetta missti félagið aðildarhæfi, sbr. 1. mgr. 10. gr. sömu laga, og verður kröfum þess vísað frá Hæstarétti.

Krafa stefnda á hendur áfrýjanda S-kk-þgf L-kk-þgf J-kk-þgf felur það í sér að veitt verði viðurkenning fyrir veðrétti í fasteign hans Lindarbrekku, Laugarbakka, Ytri-Torfustaðahreppi, nú Smáragrund 6, Laugarbakka, Húnaþingi vestra, fyrir höfuðstól að fjárhæð 6.000.000 krónur auk dráttarvaxta í samræmi við þá dráttarvexti sem krafa stefnda á hendur Sláturfélaginu Ferskar afurðir ehf. ber. Eins og stefndi hefur lagt málið fyrir dómstóla er það skilyrði fyrir viðurkenningardómi um þetta að hann reifi á fullnægjandi hátt fjárkröfuna sem veðið á að tryggja. Svo sem fram kemur í hinum áfrýjaða dómi byggir stefndi kröfuna á yfirliti um hreyfingar á bankareikningi þeim sem um ræðir í málinu. Nemur höfuðstóll kröfu hans þeirri fjárhæð sem hann segir að verið hafi skuld Sláturfélagsins Ferskra afurða ehf. á reikningi þessum 29. desember 2000 eða 9.368.240 krónum.

Á nefndu yfirliti um bankareikninginn kemur meðal annars fram að gjaldfærðir hafa verið mánaðarlega vextir af skuldinni eins og hún hefur staðið á hverjum tíma. Það er því ljóst að áfallnir vextir mynda hluta þeirrar fjárhæðar sem höfuðstóll kröfu stefnda hljóðar um. Áfrýjandi S-kk-nf L-kk-nf hefur borið fram fyrningarvörn gegn kröfunni og auk annars vísað um hana til 2. mgr. 3. gr. laga nr. 14/1905 um fyrning skulda og annarra kröfuréttinda. Í þessu lagaákvæði er meðal annars kveðið á um fyrningu á vaxtakröfum og er fyrningartími þeirra styttri en á kröfum um endurgreiðslu peningalána samkvæmt 4. gr. sömu laga. Til þess að unnt sé að leggja dóm á viðurkenningarkröfu stefnda er nauðsynlegt að hann geri skýra grein fyrir sundurgreiningu fjárkröfu sinnar í höfuðstól og vexti. Það hefur hann ekki gert og telst krafan því vanreifuð, sbr. d. og e. liði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Verður kröfu hans á hendur áfrýjanda S-kk-þgf L-kk-þgf því vísað frá héraðsdómi, en málskostnaður í héraði milli þeirra felldur niður.

Samkvæmt þessum málsúrslitum verður stefnda gert að greiða áfrýjanda S-kk-þgf L-kk-þgf J-kk-þgf málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Kröfu áfrýjanda, Sláturfélagsins Ferskra afurða ehf., er vísað frá Hæstarétti.

Kröfu stefnda, Sparisjóðs Húnaþings og Stranda, á hendur áfrýjanda, S-kk-þgf L-kk-þgf J-kk-þgf, er vísað frá héraðsdómi.

Málskostnaður í héraði milli áfrýjanda og stefnda, S-kk-ef L-kk-ef J-kk-ef, fellur niður.

Stefndi greiði áfrýjanda, S-kk-þgf L-kk-þgf J-kk-þgf, 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.