199/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að hafna kröfu Z um að honum yrði afhent nánar tilgreint tölvupósthólf. Kröfum X og Y var hins vegar vísað frá Hæstarétti þar sem þá brast heimild til að kæra úrskurðinn, sbr. 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma H-kk-nf I. J-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf E-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kærum 23. og 24. mars 2017 sem bárust réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. mars 2017 þar sem hafnað var kröfum varnaraðila um að sóknaraðili aflaði og legði fram eða afhenti nánar tilgreind gögn. Um kæruheimild vísa varnaraðilar til c. og p. liða 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðilinn X krefst þess að sóknaraðili leggi fram eða eftir atvikum afli nánar tilgreindra gagna.

Varnaraðilinn Y krefst þess að sóknaraðila verði gert að haldleggja nánar tilgreind gögn hjá Fjármálaeftirlitinu „og veita verjanda aðgang að þeim.“ Varnaraðilinn Z krefst þess að sóknaraðila verði gert að afhenda sér tölvupósthólf sitt hjá A hf.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Krafa varnaraðilans X lýtur að því að sóknaraðila verði gert að leggja fram eða eftir atvikum afla nánar tilgreindra gagna sem veitt geti upplýsingar um kauprétti og lánveitingar A hf. til starfsmanna hans og félaga í þeirra eigu á nánar tilgreindu tímabili. Kröfu þessa setti verjandi ákærða fram í bréfi til héraðssaksóknara 30. janúar 2017. Með svarbréfi héraðssaksóknara 8. febrúar sama ár var ákærða gefinn kostur á að kynna sér og fá afhent tilgreind gögn hjá héraðssaksóknara sem hann kysi að leggja fram í málinu. Síðan sagði í bréfinu: ,,Að öðru leyti eru umrædd gögn ekki til samantekin í málinu og óljóst hvort þau eru meðal haldlagðra gagna.“

Samkvæmt p. lið 1. mgr. 192. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála sætir kæru til Hæstaréttar úrskurður héraðsdómara um skyldu til að láta af hendi sönnunargagn til framlagningar í máli eða hald til að fylgja þeirri skyldu eftir. Eins og hér hefur verið rakið snýr krafa varnaraðilans öðrum þræði að því að lögregla eða ákæruvald taki saman upplýsingar í þágu meðferðar sakamálsins sem höfðað hefur verið gegn honum, en að hinu leytinu að gögnum sem honum hefur verið gefinn kostur á að kynna sér og leggja fram. Úrskurður þess efnis sætir ekki kæru eftir fyrrgreindri heimild eða öðrum stafliðum 1. mgr. 192. gr. laganna, sbr. dóma Hæstaréttar 21. nóvember 2012 í máli nr. 692/2012, 4. apríl 2013 í máli nr. 220/2013 og 13. desember 2013 í máli nr. 772/2013.

Varnaraðilinn Y krefst þess að sóknaraðila verði gert að haldleggja nánar tilgreind gögn í því skyni að veita verjanda hans aðgang að þeim. Úrskurður héraðsdómara um skyldu til að veita aðgang að gögnum fellur ekki undir neina af kæruheimildum fyrrgreinds lagaákvæðis, sbr. dóm Hæstaréttar 5. nóvember 2010 í máli nr. 625/2010.

Samkvæmt framangreindu brast varnaraðilana X og Y heimild til að kæra úrskurðinn og verður kröfum þeirra vísað frá Hæstarétti.

Varnaraðilinn Z krefst þess að fá afhent tölvupósthólf sitt hjá A hf. Samkvæmt gögnum málsins hefur ákæruvaldið lýst því yfir að innihald tölvupósthólfsins sé aðgengilegt fyrir varnaraðila hjá lögreglu. Getur hann því kynnt sér efni þess þar og eftir atvikum krafist þess að gögn sem í því er að finna verði lögð fram í málinu, sbr. 1. mgr. 110. gr. laga nr. 88/2008. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur um kröfu varnaraðilans Z á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Kröfum varnaraðilanna, X og Y, er vísað frá Hæstarétti.

Staðfestur er hinn kærði úrskurður um að hafna kröfu varnaraðilans, Z, um að ákæruvaldinu verði gert að afhenda honum tölvupósthólf hans hjá A hf.