157/2004

A ehf. krafðist þess að R yrði með beinni aðfarargerð borinn út af tiltekinni jörð. Hélt R því fram að hann hefði verið ábúandi á jörðinni í skilningi ábúðarlaga og að nauðungarsalan leiddi ekki til þess að ábúðarréttur hans félli niður. Í Hæstarétti var tekið fram að ekki yrði ráðið af málatilbúnaði aðila að R hefði freistað þess að fá ætluð réttindi sín til ábúðar á jörðinni á einhvern hátt viðurkennd við nauðungarsöluna samkvæmt ákvæðum laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu þótt leggja yrði til grundvallar að hann hefði, sem einn af eigendum jarðarinnar, fengið lögboðnar tilkynningar um framkvæmd nauðungarsölunnar. Með vísan til þessa og að virtri 2. mgr. 56. gr. laga nr. 90/1991, var fallist á beiðni A ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. apríl 2004, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 30. mars 2004, þar sem varnaraðila var heimilað með beinni aðfarargerð að fá sóknaraðila borinn út af fasteigninni Auðsholti í Ölfusi. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga 90/1989 um aðför, sbr. 102. gr. laga nr. 92/1991. Sóknaraðili krefst þess að kröfu varnaraðila um aðfarargerð verði hafnað og honum gert að greiða sér málskostnað í héraði ásamt kærumálskostnaði.

Varnaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdómara verði staðfestur og sóknaraðila gert að greiða sér kærumálskostnað.

Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði heldur sóknaraðili því fram að hann hafi verið ábúandi á jörðinni Auðsholti í Ölfusi óslitið frá árinu 1973 og hafi hann rekið þar stórt hænsnabú. Hafi hann verið þinglýstur eigandi jarðarinnar ásamt móður sinni og einum bróður til 5. júní 2001, en frá þeim tíma og til 21. desember 2003 hafi jörðin verið í eigu þeirra og sex annarra systkina hans. Félag það, sem er núverandi eigandi jarðarinnar, sé í eigu systkina hans.

Fyrir liggur að sóknaraðili var einn af eigendum jarðarinnar Auðsholts, en ekki er upplýst hversu stór eignarhlutur hans var í jörðinni. Ekki var gert byggingarbréf fyrir ábúð á jörðinni og verður ekkert ráðið af gögnum málsins um ábúð hans. Eins og fram er komið var jörðin seld nauðungarsölu 22. september 2003 fyrir 49.500.000 krónur, en á henni hvíldu veð að fjárhæð 24.452.568 krónur og nam fjárhæð eftirstöðvagreiðslna til þinglýstra eigenda, að frádregnum sölulaunum, 24.552.432 krónum. Frumvarp til úthlutunar á söluverði var gefið út 6. nóvember 2003, en uppboðsafsal 21. desember sama árs. Ekki verður ráðið af málatilbúnaði aðila að sóknaraðili hafi freistað þess að fá ætluð réttindi sín til ábúðar á jörðinni á einhvern hátt viðurkennd við nauðungarsöluna samkvæmt ákvæðum laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu þótt leggja verði til grundvallar að hann hafi, sem einn af eigendum jarðarinnar, fengið lögboðnar tilkynningar um framkvæmd nauðungarsölunnar. Þegar af þessum ástæðum, og að virtri 2. mgr. 56. gr. laga nr. 90/1991, verður niðurstaða hins kærða úrskurðar staðfest.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, R-kk-nf B. G-kk-nf, greiði varnaraðila, Auðsholti ehf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.