526/2016

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem tekin var til greina krafa V ehf. um dómkvaðningu matsmanna. Hæstiréttur hafnaði beiðni V ehf. þar sem talið var að matsgerð sú sem V ehf. hugðist afla yrði bersýnilega tilgangslaus til sönnunar, sbr. 3. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. júlí 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. júlí 2016, þar sem tekin var til greina krafa varnaraðila um dómkvaðningu matsmanna. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanna verði hafnað. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærðar úrskurðar og kærumálskostnaðar.

I

Með kyrrsetningarbeiðni 28. ágúst 2015 fór varnaraðili fram á að Sýslumaðurinn á höfuðborgarsvæðinu kyrrsetti „svo mikið af eignum“ sóknaraðila að nægði til tryggingar fullnustu kröfu varnaraðila á hendur sóknaraðila, annars vegar að fjárhæð 5.023.200 evrur með tilgreindum dráttarvöxtum og hins vegar 28.510.835 krónur, en síðarnefnda fjárhæðin var samtala útlagðs kostnaðar vegna þýðingar, málskostnaðar, virðisaukaskatts og kyrrsetningargjalds í ríkissjóð. Samkvæmt endurriti úr gerðabók sýslumanns var beiðnin tekin fyrir 7. september sama ár og kyrrsett innstæða á tilgreindum reikningi sóknaraðila fyrir framangreindum fjárhæðum. Varnaraðili höfðaði síðan í júní og september 2015 mál á hendur sóknaraðila og þremur einstaklingum, sem fékk málsnúmerið E-3170/2015 í héraði, þar sem hann krafðist þess að kyrrsetningargerðin yrði staðfest til tryggingar kröfu varnaraðila á hendur sóknaraðila „í héraðsdómsmáli nr. E-2785/2015“ um að sóknaraðili yrði skyldaður til að innleysa 6,9% hlut varnaraðila í sóknaraðila. Jafnframt krafðist varnaraðili staðfestingar kyrrsetningargerðarinnar „að frágengnum öðrum kröfum“ varnaraðila í héraðsdómsmáli nr. E-2785/2015 til tryggingar kröfu varnaraðila um skaðabætur úr hendi sóknaraðila að fjárhæð 5.023.200 evrur vegna tjóns sem varnaraðili hafi orðið fyrir vegna ólögmætrar riftunar á 6,9% hlutaeign í sóknaraðila og afmáningar hlutarins af hlutaskrá sóknaraðila og málskostnaðarkröfu að fjárhæð 28.510.835 krónur. Enn fremur krafðist varnaraðili þess að sóknaraðila og fyrrgreindum einstaklingum yrði óskipt gert skylt að færa 6,9% hlutafjáreign varnaraðila í sóknaraðila inn á hlutaskrá sóknaraðila að viðlögðum dagsektum og „að frágengnum öðrum kröfum“ varnaraðila í héraðsdómsmáli nr. E-2785/2015 yrði sóknaraðili dæmdur til greiðslu skaðabóta að fjárhæð 5.023.200 evrur vegna tjóns sem varnaraðili hafi orðið fyrir vegna ólögmætrar riftunar á 6,9% hlutaeign varnaraðila í sóknaraðila og afmáningar hlutarins af hlutaskrá sóknaraðila. Að lokum krafðist varnaraðili þess að mál þetta yrði sameinað héraðsdómsmáli nr. E-2785/2015.

Með úrskurði héraðsdóms 16. mars 2016 var kröfu varnaraðila á hendur sóknaraðila og einstaklingunum þremur um að þeim yrði óskipt gert skylt að færa 6,9% hlutafjáreign varnaraðila í sóknaraðila inn á hlutaskrá sóknaraðila og kröfu varnaraðila um skaðabætur úr hendi sóknaraðila að fjárhæð 5.023.200 evrur vegna ólögmætrar riftunar á 6,9% hlutaeign varnaraðila í sóknaraðila og afmáningar hlutarins af hlutaskrá sóknaraðila vísað frá dómi, þar sem talið var að ágreiningur út af kröfunum ætti undir gerðardóm samkvæmt hluthafasamkomulagi og kaupréttarsamningi milli aðila. Þá var kröfu varnaraðila um sameiningu áðurnefndra mála vísað frá dómi. Á hinn bóginn var hafnað kröfu sóknaraðila um frávísun kyrrsetningarkröfu varnaraðila og málskostnaðar vegna hennar. Varnaraðili kærði úrskurðinn til Hæstaréttar, sem staðfesti hann með dómi 6. maí 2016 í máli nr. 246/2016. Við meðferð málsins hér fyrir dómi féll varnaraðili frá kröfu sinni á hendur áðurnefndum einstaklingum.

Í þinghaldi 6. júní 2016 í framangreindu héraðsdómsmáli nr. E-3170/2015 lagði varnaraðili fram beiðni um að dómkvaddir yrðu menn til að svara nánar tilgreindum spurningum. Sagði í matsbeiðni að matinu væri ætlað að vera sönnunargagn fyrir gerðardómi, en jafnframt sönnunargagn í staðfestingarmálum fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur vegna þriggja kyrrsetningargerða, sem fram hafi farið 7. september 2015, þar sem kyrrsettir hafi verið fjármunir á reikningi sóknaraðila, samtals að fjárhæð 14.477.112 evrur. Með hinum kærða úrskurði var fallist á matsbeiðni varnaraðila.

II

Varnaraðili vísar í matsbeiðni sinni um lagastoð fyrir dómkvaðningu matsmanna til 61. gr. laga nr. 91/1991, en samkvæmt þeirri grein skal matsbeiðni beint til þess dómara sem fer með mál eftir að það er höfðað.

Svo sem að framan greinir var öðrum kröfum varnaraðila en kröfu hans um staðfestingu kyrrsetningargerðarinnar 7. september 2015 og málskostnaðar vegna hennar vísað frá héraðsdómi af þeirri ástæðu að málsaðilar hafi samið um að efnislegur ágreiningur þeirra ætti undir gerðardóm. Liggur þannig fyrir að afdrif efniskrafna varnaraðila, sem liggja að baki kyrrsetningarkröfu hans, munu ráðast af úrlausn gerðardóms. Þar sem fjárkröfu varnaraðila hefur verið vísað frá héraðsdómi yrði matsgerð bersýnilega tilgangslaus til sönnunar kyrrsetningarkröfu hans, sbr. 3. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991. Verður kröfu varnaraðila um dómkvaðningu matsmanna því hafnað.

Varnaraðila, Vita ehf., verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hafnað er beiðni varnaraðila, Vita ehf., um dómkvaðningu matsmanna.

Varnaraðili, Viti ehf., greiði sóknaraðila, LS Retail Holding ehf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.