arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
490/2009

A og M keyptu fasteign af U og S, en héldu eftir lokagreiðslu kaupverðs vegna galla sem þau töldu vera á eigninni. Töldu þau annmarkann felast í því að tvisvar hefði flætt upp úr niðurföllum í kjallara hússins eftir að þau tóku við eigninni og við það orðið skemmdir á munum í geymslu þeirra þar. Lagt var til grundvallar að þessi atvik yrðu rakin til þess að missmíð væri á stofnlögn Kópavogsbæjar, sem frárennsli úr húsinu barst í. Stofnlögn þessi var utan lóðarmarka fjöleignarhússins. Af þessum sökum varð ekki litið svo á að þetta væri annmarki á fasteigninni, sbr. 2. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup og U og S gætu því ekki borið ábyrgð á þessu samkvæmt 18. og 19. gr. sömu laga. Þá var fallist á með héraðsdómi að ósannað væri að U og S hefðu verið eða mátt vera kunnugt um þennan annmarka og gætu þau því ekki borið ábyrgð gagnvart A og M á öðrum grundvelli. Voru U og S sýknuð af kröfum A og M.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og Á-kk-nf K-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf dómstjóri.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 28. ágúst 2009. Þau krefjast aðallega sýknu að svo stöddu en til vara sýknu af kröfu stefndu. Að því frágengnu krefjast þau þess að krafa stefndu verði lækkuð, svo og að kröfu um dráttarvexti verði vísað frá héraðsdómi. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eins og nánar greinir í héraðsdómi leita stefndu með máli þessu dóms um skyldu áfrýjenda til að standa skil á lokagreiðslu kaupverðs samkvæmt kaupsamningi þeirra 19. október 2007 um nánar tilgreinda íbúð í fjöleignarhúsi að Lindasmára 5 í Kópavogi, en þessari greiðslu að fjárhæð 800.000 krónur hafa áfrýjendur haldið eftir vegna galla sem þau telja vera á eigninni. Þennan annmarka telja áfrýjendur felast í því að flætt hafi upp úr niðurföllum í kjallara hússins, en þetta hafi gerst 30. desember 2007, skömmu eftir afhendingu íbúðarinnar, og aftur 8. febrúar 2008 og við þetta orðið skemmdir á munum í geymslu áfrýjenda þar. Leggja verður til grundvallar að þessi atvik verði rakin til þess að missmíð sé á stofnlögn Kópavogsbæjar við Dalsmára, sem frárennsli úr húsinu berst í. Stofnlögn þessi er utan lóðarmarka fjöleignarhússins. Af þessum sökum verður ekki litið svo á að þetta sé annmarki á fasteigninni, sbr. 2. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup. Geta stefndu því ekki borið ábyrgð á þessu samkvæmt 18. og 19. gr. sömu laga. Þar sem ósannað er að stefndu hafi verið eða mátt vera kunnugt um þennan annmarka geta þau heldur ekki borið ábyrgð gagnvart áfrýjendum á öðrum grundvelli. Samkvæmt þessu verður héraðsdómur staðfestur, þar á meðal ákvæði hans um dráttarvexti, en engin efni eru til að vísa kröfu um þá frá héraðsdómi. Áfrýjendum verður gert að greiða málskostnað fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, A-kvk-nf E-kvk-nf og M-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf, greiði í sameiningu stefndu, U-kvk-þgf B. J-kvk-þgf og S-kk-þgf G-kk-þgf B-kk-þgf, 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
490/2010

L og H gerðu með sér framvirka samninga þar sem L skuldbatt sig til að selja H hlutabréf í nánar tilgreindum félögum á gjalddaga samninganna gegn því að H greiddi samningsfjárhæðirnar inn á reikning L. L höfðaði síðar mál og krafði H um efndir á samningunum. Samningar báru með sér að arður af hlutabréfunum, sem kynni að vera greiddur út á samningstímabilinu, hefði átt að koma í hlut L en leiða til lækkunar á framvirku gengi bréfanna og þar með á fjárhæðinni sem H bar að greiða L. Kröfugerð L í málinu byggðist á samtölu samningsfjárhæða eins og þær voru í öllum samningunum. Í stefnu var í engu vikið að því hvort og þá af hvaða bréfum hefði verið greiddur arður á samningstímabilinu eða eftir gjalddaga samninganna og hvort þær greiðslur hefðu áhrif á kröfugerð L í málinu. Talið var að L hefði borið að taka tillit til arðgreiðslna við framsetningu kröfugerðar sinnar í málinu, sbr. d. lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Ef L teldi að samkomulag hafi verið milli aðila um að arði af bréfunum skyldi ráðstafað með öðrum hætti en kveðið væri á um í samningnum hefði þurft að geta þess í stefnu samkvæmt e. lið sömu greinar. Engu breytti í því efni þótt aðilar hefðu ekki lýst gagnaöflun lokið. Í ljósi þessara annmarka á málatilbúnaði L var fallist á kröfu H um að málinu yrði vísað frá dómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 16. ágúst sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. júlí 2010, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og sér dæmdur málskostnaður í héraði ásamt kærumálskostnaði.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir, en við ákvörðun hans er tekið tillit til þess að samhliða máli þessu eru fyrir Hæstarétti rekin tvö önnur mál um samkynja ágreining aðilanna.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Landsbanki Íslands hf., greiði varnaraðila, H-kk-þgf Þ-kk-þgf, 100.000 krónur í kærumálskostnað.
499/2010

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms, þar sem hafnað var kröfu A um heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Talið var að gögn málsins sýndu að A hefði verið kleift að standa í skilum með afborganir af lánssamningi síðari hluta árs 2009 en ekki gert það. Var beiðninni því hafnað á grundvelli 5. tl. 1. mgr. 63. gr. d laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 23. júlí 2010, þar sem hafnað var beiðni sóknaraðila um að honum yrði veitt heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Sóknaraðili kveðst ekki hafa fengið vitneskju um úrskurðinn fyrr en 4. ágúst 2010. Kæruheimild er í 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að fallist verði á beiðni hans um heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Þá krefst hann að kærumálskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Sóknaraðili hefur lagt fyrir Hæstarétt yfirlýsingu B fyrir hönd [...], þar sem segir að hann hafi fyrir hönd félagsins átt að taka yfir [...] bifreið með skráningarnúmerinu [...] í lok ágúst 2009 ásamt réttindum og skyldum henni fylgjandi, þar með talinn lánssamning [...]. Vegna versnandi fjárhagsstöðu félagsins hafi það þó hvorki staðið undir greiðslum né fengið vilyrði til þess að yfirtaka lánið eða endurfjármagna það. Reynt hafi verið til þrautar að fá bifreiðina ásamt láninu flutta yfir á félagið þar til í mars 2010, en ekki tekist og hafi bifreiðin verið í vörslu B á þessum tíma. Sóknaraðili hefur og lagt fram staðfestingu frá SP Fjármögnun hf. 6. ágúst 2010 um að nefndum samningi hafi verið rift 24. mars 2010 vegna vanskila og bifreiðin hafi af hálfu fjármögnunarfélagsins verið tekin 19. maí 2010.

Fallist verður á með héraðsdómi að gögn málsins sýni að sóknaraðila hafi verið kleift að standa í skilum með afborganir af fyrrgreindum lánssamning síðari hluta árs 2009 en ekki gert það. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
49/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var endurupptöku á máli þar sem  bú S ehf. hafði verið tekið til gjaldþrotaskipta. Fram kom í dómi Hæstaréttar að málsaðila greindi á um hvor þeirra væri rétt stjórn S ehf. Talið var að ekki yrði leyst úr kröfu um endurupptöku nema fyrst væri tekin afstaða til þess hvor málsaðila færi með stjórn félagsins. Þar sem það var ekki gert með úrskurði héraðsdóms var hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar og úrskurðar á ný.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. janúar 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. janúar 2010, þar sem hafnað var endurupptöku á máli þar sem bú SevenMiles ehf. var með úrskurði héraðsdómsins 16. nóvember 2009 tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu varnaraðila fyrir hans hönd. Um kæruheimild vísar sóknaraðili til q. liðar 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Hann krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að endurupptaka framangreint mál. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og „að P-kk-þgf Þ-kk-þgf H-kk-þgf ... verði gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað“.

Málsaðila greinir á um hvor þeirra sé rétt stjórn einkahlutafélagsins SevenMiles en bú þess var tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 16. nóvember 2009 að beiðni varnaraðila fyrir hönd félagsins. Krefst sóknaraðili endurupptöku málsins samkvæmt XXIII. kafla laga nr. 91/1991 og byggir beiðnina meðal annars á því að honum sem löglegum stjórnanda félagsins hafi ekki gefist kostur á að gæta hagsmuna þess við meðferð beiðninnar.

Ekki verður leyst úr kröfu sóknaraðila um endurupptöku nema fyrst sé tekin afstaða til þess hvor málsaðila fari með stjórn umrædds félags. Í hinum kærða úrskurði er ekki tekin afstaða til þessa lykilatriðis í málinu. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar og úrskurðar á ný.

Rétt þykir að hvor aðila beri sinn kostnað af kærumáli þessu.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er ómerktur og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar og úrskurðar á ný.

Kærumálskostnaður fellur niður.
503/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 18. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi þar til endanlegur dómur gengur í máli hans en þó ekki lengur en til miðvikudagsins 13. október 2010 kl. 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
505/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi meðan mál hans er til meðferðar fyrir Hæstarétti, þó ekki lengur en til föstudagsins 22. október 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
506/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi meðan mál hans er til meðferðar fyrir Hæstarétti, þó ekki lengur en til föstudagsins 22. október 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
507/2010

Ekki var fallist á kröfu X o.fl. um að dómari í sakamáli viki sæti á grundvelli g. liðar 1. mgr.  6. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 20. ágúst 2010, sem barst réttinum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. ágúst 2010 þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að P-kk-nf G-kk-nf héraðsdómari viki sæti í máli, sem sóknaraðili hefur höfðað gegn varnaraðilum og fimm öðrum mönnum. Kæruheimild er í a. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að dómarinn víki sæti í málinu. Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
510/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 27. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 24. september 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
511/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 10. september 2010 klukkan 16 og sæta takmörkunum meðan á henni stendur samkvæmt c. og d. liðum 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. sömu laga. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að henni verði gert að sæta farbanni. Að þessu frágengnu krefst hún þess að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
512/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 10. september 2010 klukkan 16 og sæta takmörkunum meðan á henni stendur samkvæmt c. og d. liðum 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. sömu laga. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að henni verði gert að sæta farbanni. Verði ekki fallist á aðalkröfuna krefst varnaraðili þess að ákvæði hins kærða úrskurðar um tilhögun gæsluvarðhalds verði fellt úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
513/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms, þar sem fallist var á kröfu V um að félaginu yrði heimilað að fá nánar tilgreinda muni tekna með beinni aðfarargerð úr vörslum E. Kæra barst ekki héraðsdómi fyrr en að liðnum kærufresti og var málinu því vísað frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 7. júlí 2010, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að honum yrði heimilað að fá nánar tilgreinda muni tekna með beinni aðfarargerð úr vörslum sóknaraðila. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að synjað verði um aðför og varnaraðili verði dæmdur til að greiða honum málskostnað í héraði og kærumálskostnað.

Varnaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Í báðum tilvikum krefst hann kærumálskostnaðar.

Ekki var sótt þing af hálfu sóknaraðila þegar hinn kærði úrskurður var kveðinn upp 7. júlí 2010. Fyrir liggur að héraðsdómari sendi lögmanni sóknaraðila tilkynningu daginn áður um þinghaldið og tók fram að úrskurður yrði þá upp kveðinn. Kom svar frá skrifstofu lögmannsins um hæl, þar sem sagt var að hann væri í fríi og yrði ekki viðstaddur „uppkvaðningu á morgun“. Samkvæmt 1. mgr. 144. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989, er kærufrestur tvær vikur og byrjar hann að líða þegar málsaðili eða umboðsmaður hans „fékk vitneskju um úrskurð eða dómsathöfn.“ Talið verður að þessi frestur hafi byrjað að líða þegar við uppkvaðningu hins kærða úrskurðar, þar sem lögmaður sóknaraðila hafði verið boðaður til þinghaldsins og tilkynnt að úrskurður yrði þá upp kveðinn. Kærufrestur var því liðinn þegar sóknaraðili sendi héraðsdómi kæruna. Verður aðalkrafa varnaraðila því tekin til greina og málinu vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili, Egilsson hf., greiði varnaraðila, Verslunartækni ehf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.
518/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 31. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 10. september 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
520/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. september 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 31. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 10. september 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að beitt verði vægari úrræðum. Að því frágengnu er þess krafist að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
528/2010

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms, þar sem felld var úr gildi ákvörðun sýslumannsins á Akranesi um að hafna beiðni félagsins S um lögbann hjá SM og fallist á að sýslumanni bæri gegn tryggingu, sem hann mæti hæfilega, að leggja lögbann við því að SM starfaði til og með 5. nóvember 2010 sem launþegi, verktaki eða ráðgjafi hjá félaginu A.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. september 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vesturlands 24. ágúst 2010, þar sem felld var úr gildi ákvörðun sýslumannsins á Akranesi 18. júní 2010 um að hafna beiðni varnaraðila um lögbann hjá sóknaraðila og fallist á að sýslumanni beri gegn tryggingu, sem hann mæti hæfilega, að leggja lögbann við því að sóknaraðili starfi til og með 5. nóvember 2010 sem launþegi, verktaki eða ráðgjafi hjá Allra ráðgjöf ehf. Kæruheimild er í 1. mgr. 35. gr. laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o.fl., sbr. 4. mgr. 91. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og sér dæmdur málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, S-kk-nf S-kk-nf M-kk-nf, greiði varnaraðila, Sparnaði ehf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.