593/2016

B var sakfelldur fyrir umferðarlagabrot og fyrir brot gegn 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa haldið hníf upp að hálsi A. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að B og A hefðu lengi átt í erjum og að í aðdraganda brotsins hefði A hrópað að B ókvæðisorð sem hefðu verið afar ögrandi í garð B. Þá hefði B með brotum sínum rofið skilorð eldri dóms og var hann því tekinn upp og honum gerð refsing í einu lagi fyrir öll brotin sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Var refsing B ákveðin fangelsi í 10 mánuði en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár og hann sviptur ökurétti í fjóra mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari og D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 29. júlí 2016 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Ákæruvaldið krefst staðfestingar héraðsdóms.

Ákærði krefst aðallega sýknu af því broti sem honum er að gefið að sök í 2. tölulið ákæru 22. mars 2016, til vara að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað, en að því frágengnu að refsing verði milduð.

Í máli þessu er ákærða annars vegar gefið að sök umferðarlagabrot 6. september 2015 samkvæmt ákæru 15. desember sama ár og hins vegar umferðarlagabrot 15. desember 2015 og hótunarbrot 25. janúar 2016 samkvæmt ákæru 22. mars 2016. Ákærði unir sakfellingu héraðsdóms varðandi umferðarlagabrotin.

Ákærði reisir kröfu sína um ómerkingu hins áfrýjaða dóms á því að niðurstaða hans um sönnunargildi munnlegs framburðar fyrir dómi varðandi ætlað hótunarbrot sé röng. Ekkert hefur komið fram sem styður að mat héraðsdóms á munnlegum framburði fyrir dómi sé rangt, hvað þennan þátt málsins varðar, svo einhverju skipti við úrlausn málsins, sbr. 3. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008. Verður ómerkingarkröfunni því hafnað.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða og heimfærslu brota þeirra til refsiákvæða sem honum eru gefin að sök í báðum ákærum.

Með brotum þeim sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir hefur hann rofið skilorð dóms sem hann hlaut 6. mars 2014. Með þeim dómi var ákærða gert að sæta fangelsi í 9 mánuði skilorðsbundið í 5 ár, fyrir brot gegn 2. og 4. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, 3. mgr. sömu lagagreinar, sbr. 1. mgr. 20. gr. laganna og 210. gr. a. sömu laga. Auk almenns skilorðs var frestun á fullnustu bundin því skilyrði að ákærði sætti umsjón á skilorðstímanum samkvæmt 1. tölulið 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga. Ber því að dæma upp þann dóm og gera ákærða refsingu í einu lagi fyrir öll brotin, sbr. 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga.

Við mat á ákvörðun refsingar og hvort skilyrði séu til að skilorðsbinda dóminn verður að líta til þess að brotaþoli og ákærði, sem eru nágrannar, hafa lengi átt í erjum. Brotaþoli bar fyrir héraðsdómi að í aðdraganda hótunarbrots þess sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir, hafi hann hrópað að ákærða ókvæðisorð sem tengjast þeirri háttsemi sem hann var dæmdur fyrir með fyrrgreindum dómi 6. mars 2014 og oft áður látið áþekk ummæli falla um ákærða í hans áheyrn. Þessi ummæli voru afar ögrandi í garð ákærða. Þá er sakarefni máls þessa og þess sem dæmt var um með áðurnefndum dómi gerólíkt og ákærði hefur samkvæmt skýrslu sálfræðings Fangelsismálastofnunar 23. nóvember 2016 staðist hið sérstaka skilorð sem honum var gert að sæta með fyrrgreindum dómi. Samkvæmt framangreindu verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í 10 mánuði, en fullnustu refsingar ákærða frestað og falli hún niður að liðnum 2 árum frá uppsögu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga. Jafnframt verður ákærða áfram gert að sæta á skilorðstímanum umsjón samkvæmt 1. tölulið 3. mgr. 57. gr. almennra hegningarlaga.

Ákvæði héraðsdóms um sviptingu ökuréttar og sakarkostnað verða staðfest.

Allur áfrýjunarkostnaður málsins verður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 10 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og sæti umsjón á skilorðstíma samkvæmt 1. tölulið 3. mgr. 57. gr. sömu laga.

Ákvæði héraðsdóms um ökuréttarsviptingu og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Allur áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 620.000 krónur.