arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
589/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 17. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 24. ágúst 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst aðallega staðfestingar hins kærða úrskurðar, en til vara að varnaraðila verði gert að sæta farbanni.

Varnaraðili hefur gefið tortryggilegar skýringar á tilgangi ferðar sinnar til landsins. Að því gættu og að öðru leyti með vísan til forsenda hins kærða úrskurðar er varnaraðili undir rökstuddum grun um að hafa gerst sekur um háttsemi sem fangelsisrefsing er lögð við, sbr. a. lið 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Þegar af þeirri ástæðu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
590/2015

V hf. krafði S ehf. um endurgreiðslu láns í tengslum við kaup S ehf. á drykkjarvörum af V hf. Talið var að með viðskiptasamningi aðila hefði V hf. veitt S ehf. lán með því að afhenda félaginu fyrirfram afslátt vegna viðskiptanna og að V hf. hefði ekki leyst S ehf. undan greiðsluskyldu með bréfi í tengslum við niðurfellingu á einkasölurétti samkvæmt samningnum. Þar sem um verulega vanefnd hefði verið að ræða af hálfu S ehf. á samningi aðila hefði V hf. verið heimilt að fella allar eftirstöðvar skuldarinnar í gjalddaga með stefnu í málinu. Var S ehf. því gert að greiða eftirstöðvar lánsins en varakrafa félagsins kom ekki til álita í málinu þar sem hún var talin fara í bága við 4. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 8. september 2015. Hann krefst aðallega sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti. Til vara krefst hann þess að hafnað verði kröfu stefnda um dráttarvexti og að staðfest verði að endurgreiðslum áfrýjanda til stefnda verði háttað til samræmis við 8. grein samnings aðila 28. apríl 2006. Í því tilviki krefst hann þess að málskostnaður verði látinn niður falla á báðum dómstigum.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti. Til vara krefst hann þess að áfrýjanda verði gert að greiða sér 27.369.216 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 30. apríl 2014 til greiðsludags. Jafnframt að málskostnaðarákvæði héraðsdóms verði staðfest og áfrýjanda gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti.

Varakrafa áfrýjanda hér fyrir dómi og í héraði felur það í sér að greiðsluskylda hans verði bundin við framtíðarviðskipti aðila og svari til afsláttar sem hann hefur notið í þeim. Með því móti yrði skírskotað til atvika sem síðar kunna að koma fram. Fer krafan í bága við 4. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og kemur því ekki til álita. Með þessari athugasemd, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Sam-félagið ehf., greiði stefnda, Vífilfelli hf., 450.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
590/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 17. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 31. ágúst 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
593/2015

K og M deildu um forsjá tveggja barna þeirra og lögheimili. Hafði forsjá barnanna verið sameiginleg en lögheimili þeirra verið hjá M. Bjuggu aðilar lengst af í sama sveitarfélagi en árið 2014 flutti M ásamt börnunum í annað bæjarfélag. Samkvæmt matsgerð dómkvadds matsmanns voru báðir aðilar hæfir til að fara með forsjána. Taldi héraðsdómur að það þjónaði framtíðarhagsmunum systkinanna best að lögheimili þeirra yrði áfram hjá M og að hann færi jafnframt með forsjá þeirra. Í dómi Hæstaréttar kom fram að af matsgerðinni yrði ráðið að vilji barnanna stæði til þess að flytja aftur til þess sveitarfélags þar sem þau hefðu áður búið. Við mat á því hvernig forsjá og lögheimili yrði háttað eftir því sem barni væri fyrir bestu væri vilji barns eitt þeirra atriða sem líta bæri til, sbr. 2. mgr. 34. gr. barnalaga nr. 76/2003. Hefði í hinum áfrýjaða dómi, sem skipaður var sérfróðum meðdómendum, farið fram heildarmat á aðstæðum barnanna og hvernig forsjá þeirra og lögheimili yrði háttað eftir því sem þeim væri fyrir bestu. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms var hann staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 9. september 2015. Hún krefst þess að sér verði falin forsjá barnanna A og B og að lögheimili þeirra verði hjá sér. Þá krefst hún þess að stefnda verði gert að greiða einfalt meðlag með hvoru barni frá dómsuppkvaðningu til 18 ára aldurs þeirra. Loks krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Af matsgerð dr. H sálfræðings 7. apríl 2015 verður ráðið að vilji barnanna, A og B, standi fremur til þess að flytjast aftur til [...], en vera um kyrrt á [...] og kemur sá vilji skýrar fram hjá drengnum. Þegar lagt er mat á hvernig forsjá og lögheimili verði háttað eftir því sem barni er fyrir bestu, ber að líta til þeirra atriða sem greinir í 2. mgr. 34 gr. barnalaga nr. 76/2003. Vilji barna þeirra sem í hlut eiga er eitt þeirra atriða, svo fremi að börn hafi nægilegan þroska og aldur til að tjá hann, en jafnframt ber að virða í heild þau atriði sem fyrrnefnt ákvæði tilgreinir. Með hinum áfrýjaða dómi, sem skipaður var sérfróðum meðdómendum, fór fram heildarmat á aðstæðum barnanna og hvernig forsjá þeirra og lögheimili yrði háttað eftir því sem þeim væri fyrir bestu, en ágreiningslaust er að vilji beggja aðila stendur til þess að systkinin verði búsett á sama stað. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsenda hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

Rétt þykir að málskostnaður fyrir Hæstarétti falli niður.

Dómsorð:

Stefnda, M, er falin forsjá barnanna A og B og skal lögheimili þeirra vera hjá stefnda.

Ákvæði héraðsdóms um meðlag, fyrirkomulag umgengni og málskostnað eru staðfest.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.
594/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 2. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 23. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram farbanni þar til dómur fellur í máli hans, en þó eigi lengur en til þriðjudagsins 20. september 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í b. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að farbanninu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
595/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 2. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 23. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram farbanni þar til dómur fellur í máli hans, en þó eigi lengur en til þriðjudagsins 20. september 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í b. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að farbanninu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
599/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. b.lið 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 24. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta farbanni allt til miðvikudagsins 21. september 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að farbanninu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
5/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. janúar 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 31. desember 2015, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 14. janúar 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
600/2016

Felldur var úr gildi úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, en X þess í stað gert að sæta farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008, sbr. b. lið 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. ágúst 2016 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 31. ágúst 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að honum verði gert að sæta farbanni.

Sóknaraðili krefst aðallega staðfestingar hins kærða úrskurðar, en til vara að varnaraðila verði gert að sæta farbanni.

Varnaraðili hefur játað að hafa framvísað hjá Þjóðskrá Íslands fölsuðu vegabréfi. Að því gættu eru ekki fyrir hendi rannsóknarhagsmunir til þess að honum verði gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Aftur á móti er varnaraðili útlendingur með engin tengsl við landið eftir því sem fram er komið. Er því fullnægt skilyrðum b. liðar sömu málsgreinar. Verður talið fullnægjandi til að tryggja nærveru varnaraðila með því að honum verði gert að sæta farbanni í stað gæsluvarðhalds, sbr. 1. mgr. 100. gr. laganna.

Dómsorð:

Varnaraðila, X, er bönnuð för frá Íslandi allt til miðvikudagsins 31. ágúst 2016 klukkan 16.
601/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A og B um dómkvaðningu matsmanns í máli sem C höfðaði gegn A og B í því skyni að fá barnið D tekið úr umráðum þeirra.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. ágúst 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 8. september sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. ágúst 2016 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefjast þær kærumálskostnaðar úr hendi varnaraðila eins og málið væri ekki gjafsóknarmál.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Héraðsdómari hefur neytt þess úrræðis 17. gr. laga nr. 160/1995 um viðurkenningu og fullnustu erlendra ákvarðana um forsjá barna, afhendingu brottnuminna barna o.fl., sbr. 43. gr. barnalaga nr. 76/2003, að fela sérfróðum aðila að kanna afstöðu barnsins til fram kominnar kröfu um afhendingu. Að því gættu verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Rétt er að kærumálskostnaður falli niður en um gjafsóknarkostnað fyrir Hæstarétti fer eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður sóknaraðilanna A og B greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns þeirra, O-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 350.000 krónur.
603/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. ágúst 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. ágúst 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hans, en þó eigi lengur en til fimmtudagsins 22. september 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili hefur með dómum Hæstaréttar 7. júní 2016 í máli nr. 425/2016, 5. júlí 2016 í máli nr. 496/2016 og 3. ágúst 2016 í máli nr. 551/2016 verið gert að sæta gæsluvarðhaldi óslitið frá 2. júní 2016 á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Með ákæru héraðssaksóknara 18. júlí 2016 voru varnaraðila í sextán liðum gefin að sök ýmis brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940, þar á meðal í tveimur liðum nauðgun samkvæmt 1. mgr. 194. gr. laganna. Hefur aðalmeðferð málsins verið ákveðin 13. september 2016. Að þessu gættu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
604/2015

Árið 2005 var B ehf. veittur byggingarréttur fyrir fjölbýlishús á nánar tilgreindum hluta lóðar í K. Í kjölfar þess að K náði ekki samkomulagi við íslenska ríkið um kaup á því landsvæði þar sem lóðin skyldi standa gerðu aðilar með sér samning árið 2007 þar sem B ehf. framseldi byggingarréttinn aftur til K gegn því að félagið fengi forgang að byggingarréttinum að lóðinni yrði lóðin byggingarhæf síðar. Árið 2012 var gerð breyting á deiliskipulagi K þannig að lóðin var felld út og í stað hennar kom nýr byggingarreitur á nýrri lóð sem fékk þó sama landnúmer og eldri lóðin hafði haft. Í málinu krafðist K viðurkenningar á því að B ehf. ætti ekki samkvæmt samningnum frá 2007 forgang að réttinum til að byggja á hina nýju lóð K. Talið var að ákvæði samningsins um forgangsrétt B ehf. yrði með engu móti túlkað öðruvísi en svo að hann næði einungis til þess lóðarhluta sem K hafði úthlutað félaginu árið 2005. Gæti landnúmerið ekki vikið til hliðar skýru samningsákvæði milli aðila. Þá var ekki fallist á með B ehf. að breyta ætti samningnum með vísan til 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga, enda hefði K hvorki afnumið byggingarrétt B ehf. né fært hann til og úthlutað öðrum. Stæðu réttindi B ehf. því óhögguð á sama stað þrátt fyrir breytingar á skráningu lóða og heiti þeirra á svæðinu. Var því fallist á kröfu K.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 11. september 2015. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Byggingafélagið Gustur ehf., greiði stefnda, Kópavogsbæ, 800.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
608/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu lögreglustjóra um að leggja hald á nánar tilgreinda vefsíðu, þar sem lögreglustjóri hafði ekki sýnt fram á það með viðhlítandi gögnum, svo sem áliti sérfræðings, að X ehf., sem krafan beindist að, væri í þeirri aðstöðu að geta orðið við henni.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. september 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 31. ágúst 2016, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að leggja hald á nánar tilgreinda vefsíðu. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að honum verði heimilað að haldleggja vefsíðuna http://[...], sem hýst er á vefþjóni með ip-töluna [...], með því að afrita hana og loka þannig að hvorki notendur né eigendur hennar geti tengst henni, en vefsíðan er hýst hjá félaginu Y, sem er með skráð heimilisfesti að [...] í Reykjavík og hefur sjálft hýsingu hjá Z, sem er í eigu varnaraðila.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili hefur ekki sýnt fram á það með viðhlítandi gögnum, svo sem áliti sérfræðings, að varnaraðili sé í þeirri aðstöðu að geta orðið við áðurgreindri kröfu sóknaraðila. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu, greiði varnaraðila 124.000 krónur í kærumálskostnað.
609/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu lögreglustjóra um að X ehf. yrði gert að veita lögreglustjóra upplýsingar um nánar tilgreinda vefsíðu, þar sem lögreglustjóri hafði ekki sýnt fram á það með viðhlítandi gögnum, svo sem áliti sérfræðings, að X ehf., sem krafan beindist að, væri í þeirri aðstöðu að geta orðið við henni.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. september 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 31. ágúst 2016, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðila yrði gert skylt að veita honum upplýsingar um nánar tilgreinda vefsíðu. Kæruheimild er í i. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði gert skylt að veita honum upplýsingar sem tengjast vefsíðunni http:// [...], sem hýst er hjá félaginu Y, sem aftur er hýst hjá Z, sem er í eigu varnaraðila, þar með talið upplýsingar um fjarskipti við síðuna á tímabilinu frá 18. febrúar til og með 19. ágúst 2016.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili hefur ekki sýnt fram á það með viðhlítandi gögnum, svo sem áliti sérfræðings, að varnaraðili sé í þeirri aðstöðu að geta orðið við áðurgreindri kröfu sóknaraðila. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu, greiði varnaraðila 124.000 krónur í kærumálskostnað.
611/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. september 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. september 2016 þar sem varnaraðila var gert að sæta farbanni allt til mánudagsins 19. september 2016 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. lag nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að farbanninu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.