289/2013

V var sakfelldur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni og umferðarlögum. Við ákvörðun refsingar var m.a. litið til sakarferils V og þess að með brotunum rauf hann reynslulausn sem honum hafði verið veitt. Var refsing hans ákveðin fangelsi í eitt og hálft ár auk þess sem honum var gert að sæta sviptingu ökuréttar ævilangt og þola upptöku ávana- og fíkniefna.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 17. apríl 2013 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að héraðsdómur verði staðfestur um annað en refsingu ákærða, sem verði þyngd.

Ákærði krefst þess að refsing verði milduð.

Mál þetta varðar ákæru lögreglustjórans á Suðurnesjum 17. desember 2012 sem er skipt niður í fimmtán ákæruliði. Við þingfestingu málsins í héraði 30. janúar 2013 játaði ákærði sök varðandi aðra háttsemi en greinir í V. ákærulið og að hluta þá háttsemi sem greinir í VII. og XV. ákærulið. Ákærði neitaði að fíkniefni þau sem fundust í vörslum hans samkvæmt ákærulið VII hafi verið ætluð til sölu og dreifingar og féll ákæruvaldið frá sakargiftum að því leyti. Þá féll ákæruvaldið frá ákæru samkvæmt ákærulið XV um að ákærði hafi ekið undir áhrifum ávana- og fíkniefna og þar með gerst brotlegur við 2. mgr. 45. gr. a umferðarlaga nr. 50/1987. Eftir þessar breytingar á ákærunni játaði ákærði sök samkvæmt þessum ákæruliðum. Í þinghaldi 13. febrúar 2013 féll ákæruvaldið síðan frá ákæru samkvæmt ákærulið V.

Með hinum áfrýjaða dómi var ákærði meðal annars sakfelldur fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni með því að hafa haft í vörslum sínum óþekktar töflur. Ekki liggur fyrir í málinu að töflur þessar innihaldi ávana- og fíkniefni, en samkvæmt 2. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni er varsla og meðferð ávana- og fíkniefna sem talin eru upp í 6. gr. laganna óheimil og refsiverð, sbr. 5. gr. laganna. Verður ákærði því sýknaður af ákæru fyrir það brot. Að framangreindu virtu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða.

Í máli þessu hefur ákærði verið sakfelldur fyrir umferðarlagabrot með því að hafa í þrettán nánar tilgreind skipti á tímabilinu 27. febrúar til 20. október 2012 ekið bifreiðum sviptur ökurétti, þar af átta sinnum undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Þá hefur hann verið sakfelldur fyrir að hafa ekið bifreið langt yfir hámarkshraða, akstur gegn rauðu ljósi og að hafa, eftir að hafa ekið á kyrrstæða bifreið, yfirgefið vettvang án þess að gera viðvart um óhappið. Enn fremur hefur hann verið sakfelldur fyrir að hafa í tvígang haft í vörslum sínum ávana- og fíkniefni.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var hann dæmdur fyrir líkamsárás 2004 og 2007. Þá var hann á dæmdur 2006 og 2009 fyrir fíkniefnabrot. Með viðurlagaákvörðun 2008 var ákærða gerð sekt fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga og sviptur ökurétti í 12 mánuði frá 3. júlí 2008. Á árinu 2010 var ákærði dæmdur fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga og brot á lögum um ávana- og fíkniefni og sviptur ökurétti ævilangt frá 12. ágúst 2010. Á árinu 2011 var hann dæmdur fyrir brot á lögum um ávana- og fíkniefni og brot á vopnalögum. Með dómi Héraðsdóms Suðurlands 13. júní 2012 var ákærða gerð sekt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Fjögur brot ákærða samkvæmt ákæru voru framin á tímabilinu 27. febrúar til 26. maí 2012 og því áður áður en fyrrnefndur dómur gekk. Samkvæmt framansögðu verður refsing ákærða ákveðin með hliðsjón af 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærða var veitt reynslulausn 28. desember 2011 í 2 ár á eftirstöðvum 280 daga fangelsisrefsingar. Með brotum sínum hefur ákærði rofið skilyrði reynslulausnarinnar. Ber því að ákveða refsingu í einu lagi með hliðsjón af þeirri fangelsisrefsingu, sem óafplánuð er samkvæmt 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði hefur í máli þessu verið sakfelldur fyrir að aka þrettán sinnum sviptur ökurétti, þar af í átta skipti undir áhrifum ávana- og fíkniefna, hraðakstur, akstur gegn rauðu ljósi, yfirgefa árekstursvettvang og í tvígang fyrir vörslur ávana- og fíkniefna. Brotin framdi ákærði á tæplega átta mánaða tímabili. Að þessu virtu og í ljósi sakarferils ákærða verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um um refsingu hans. Þá verður staðfest niðurstaða dómsins um upptöku, sviptingu ökuréttar og sakarkostnað.

Ákærða verður gert að greiða áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og segir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 215.237 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 188.250 krónur.