477/2014

X var ákærð fyrir brot gegn 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara 254. gr. sömu laga, með því að hafa í félagi við Y brotist inn í verslun og stolið þaðan myndavél og fjórum linsum. Með hliðsjón af framburði X hjá lögreglu og fyrir dómi og að teknu tilliti til framburðar Y var talið að ákæruvaldið hefði ekki axlað sönnunarbyrði sína um að X hefði gerst sek um þjófnað eða hylmingu og var hún því sýknuð af kröfum þess.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf E-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 1. júlí 2014 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist staðfestingar hins áfrýjaða dóms og að refsing ákærðu verði þyngd.

Ákærða krefst þess aðallega að hún verði sýknuð, en til vara að refsing verði milduð.

Ákærðu er gefinn að sök þjófnaður en til vara hylming með því að hafa í félagi við meðákærða í héraði, Y, aðfaranótt fimmtudagsins 21. nóvember 2013 brotist inn í verslun Nýherja að Borgartúni 37 í Reykjavík með því að spenna upp rennihurð og stela þaðan myndavél og fjórum linsum. Hluti þýfisins fannst í bakpoka fyrir aftan sófa við leit lögreglu daginn eftir á heimili ákærðu. Er þetta talið varða við 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara 254. gr. sömu laga.

Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 21. nóvember 2013 fékk lögregla heimild til húsleitar hjá ákærðu. Leitin fór fram seint um kvöld sama dag eða tæpum sólarhring eftir innbrotið. Hittist ákærða þar fyrir og klæddist þá svartri hettupeysu með áletruninni „Element“. Á myndum úr öryggismyndavél verslunarinnar Nýherja má sjá að annar innbrotsþjófanna klæddist svartri peysu að því er virðist með sömu áletrun. Fyrir dómi skýrði ákærða svo frá að þegar lögregla knúði dyra hjá henni hefði hún verið léttklædd á leið í háttinn og því gripið peysu sem lá á sófanum og klæðst henni. Spurð um hver ætti peysuna kvaðst hún ekki vita það. Ákærða skýrði frá á sömu lund þegar hún gaf skýrslu hjá lögreglu 22. nóvember 2013 eftir að hafa dvalið um nóttina í fangaklefa. Fyrir dómi skýrði meðákærði þannig frá að hann hefði fengið að dvelja á heimili ákærðu og að menn í för með sér hefðu komið þýfinu fyrir á heimili hennar.

Ákærða hefur frá öndverðu gefið fyrrgreinda skýringu á því að hún klæddist umræddri hettupeysu og verður henni ekki vísað á bug. Þá er komið fram í málinu að meðákærði gisti hjá ákærðu á þessum tíma. Frásögn hans fyrir dómi um þýfið og annað sem liggur fyrir í málinu bendir ekki til að ákærðu hafi verið kunnugt um að það hafi verið falið á heimili hennar. Samkvæmt þessu hefur ákæruvaldið ekki axlað sönnunarbyrði sína um að ákærða hafi gerst sek um þjófnað eða hylmingu og verður hún sýknuð af kröfum þess.

Allur sakarkostnaður sem ákærðu var gert að greiða með héraðsdómi verður felldur á ríkissjóð með þeim fjárhæðum sem þar greinir. Jafnframt greiðist áfrýjunarkostnaður úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu fyrir Hæstarétti, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærða, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður ákærðu í héraði, eins og hann var ákveðinn í hinum áfrýjaða dómi, og áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hennar fyrir Hæstarétti, J-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 496.000 krónur.