440/2001

R var ákærður fyrir fjársvik og skjalafals með því að hafa, í þremur heimsóknum til Íslands, notað í heimildarleysi falsaðar eftirgerðir 16 kreditkorta annarra í 47 skipti til að blekkja með þeim í lögskiptum við kaup á vöru, þjónustu og til úttekta á reiðufé í bönkum og hafa í 46 af þessum skiptum falsað undirskriftir, sem viðskiptamenn hans máttu ætla að væru korthafanna, á úttektarmiða og að hafa auk framangreindra 47 skipta notað í eitt skipti númer 17. kreditkortsins sem hann gaf upp í síma við kaup á flugfarseðli sér til handa, en með framangreindum blekkingum hafði hann af viðskiptamönnum sínum samtals um 5.328.450 krónur. R játaði sakargiftir. Í dómi Hæstaréttar segir að brot J séu mörg, stórfelld og skipulögð. Með þeim hafi hann svikið út peninga og vörur að verðmæti á sjöttu milljón króna og falsað jafnframt í sömu skipti nafnritanir undir greiðslunótur. Sé ljóst að hann hafi komið hingað til lands gagngert í þessum tilgangi. Við ákvörðun refsingar R var litið til einbeitts brotavilja hans, sbr. 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga og 1., 2., 4. og 8. tl. sama ákvæðis, svo og 1. mgr. 77. gr. sömu laga. Staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu héraðsdóms um að R skyldi sæta fangelsi í 20 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 28. nóvember 2001 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess að refsing hans verði milduð.

Við meðferð málsins í héraði játaði ákærði sakargiftir og var málið rekið þar og dæmt samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Ákærði var handtekinn í brottfararsal á Kelfavíkurflugvelli 14. september 2001 er hann hafði framvísað falsaðri eftirgerð kreditkorts og var hann þá á leið úr landi. Hafði hann þar í fórum sínum 145.000 íslenskar krónur, 3.000 bandaríkjadali og 30 ensk pund. Við handtöku kvaðst hann heita F-x-x I-x-x M-x-x og framvísaði vegabréfi með því nafni, en síðar kom í ljós að vegabréfið var falsað. Við rannsókn málsins kom fram að ákærði hafði komið til landsins 12. september sl. og einnig tvívegis skömmu áður, 15. ágúst og 3. september, og dvaldi hann í bæði skiptin í nokkra daga. Lögregla fann við leit í farangri hans 11. október sl. annað vegabréf með nafni R-x-x A-x-x M-x-x. Sendi lögregla fingraför ákærða til breskra lögregluyfirvalda í því skyni að fá staðfestingu á hver hann væri. Í svarbréfi þeirra 1. nóvember sl. var upplýst að fingraförin kæmu heim og saman við fingraför G-x-x O-x-x B-x-x. Verjandi ákærða hafði hins vegar tilkynnt lögreglu með bréfi 25. október sl. að ákærði segði að rétt nafn sitt væri R-x-x A-x-x M-x-x. Samkvæmt bréfi Interpol London hefur ákærði gengið undir þessu nafni auk ofangreindra tveggja nafna. Með sama bréfi fylgdu upplýsingar um sakaferil G-x-x O-x-x B-x-x og staðfesti ákærði við rannsókn málsins að sá sakaferill ætti við sig. Hefur ákærði samkvæmt þeim hlotið hátt í fimm ára fangelsisrefsingu með þremur refsidómum í Bretlandi á árunum 1992 til 2000, aðallega fyrir þjófnað og fjársvik, en auk þeirra hlaut hann dómi í Sviss á árinu 1991 fyrir fjársvik.

Ákærði hefur játað skýlaust þau brot, sem honum eru gefin að sök í ákæru og þar eru réttilega heimfærð til refsiákvæða. Brot hans eru mörg, stórfelld og skipulögð. Með þeim sveik hann út peninga og vörur að verðmæti á sjöttu milljón króna og falsaði jafnframt í sömu skipti nafnritanir undir greiðslunótur. Er ljóst að hann kom hingað til lands gagngert í þessum tilgangi. Við ákvörðun refsingar ákærða ber einnig að líta til einbeitts brotavilja hans, sbr. 6. tl. 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, og 1., 2., 5. og 8. tl. sama ákvæðis, svo og 1. mgr. 77. gr. sömu laga. Þykir refsing ákærða með vísan til framangreinds hæfilega ákveðin í héraðsdómi 20 mánaða fangelsi og skal samfellt gæsluvarðhald hans frá 15. september 2001 koma til frádráttar refsingu hans.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku, skaðabætur og sakarkostnaður skulu vera óröskuð.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður, en þó þannig að til frádráttar refsingu ákærða, R-x-x A-x-x M-x-x, komi samfellt gæsluvarðhald hans frá 15. september 2001.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 60.000 krónur.