353/2001

L leigði stefndu húsnæði til veitingareksturs á Akureyri og keypti mat af N fyrir hótelgesti sína á leigutímanum. Tímabundinn leigusamningur aðila rann út 1. febrúar 1999. L sagði samningnum upp 31. október 1998 og ítrekaði uppsögnina 30. nóvember 1999 og skoraði á stefndu að rýma húsnæðið. Viðræður fóru fram milli aðila um hækkun leigunnar og L sendi N reikninga fyrir hækkaðri mánaðarleigu allt til ágústloka 2000 er N fór úr húsnæðinu. Ómótmælt var að reikningarnir voru endursendir jafnóðum. Samningaviðræður báru ekki árangur. Engu að síður hélt L áfram að þiggja þjónustu N og höfðu starfsmenn L kvittað fyrir móttöku alls þess matar sem N krafðist greiðslu fyrir í málinu. Var talið rétt að líta svo á að samningurinn hefði í raun verið framlengdur óbreyttur og staðið þannig allt þar til stefndu fóru úr húsnæðinu. Ósannað þótti að nokkuð hefði verið kvartað undan þjónustu N fyrr en í framburði fyrirsvarsmanns L fyrir héraðsdómi. Voru þær kvartanir taldar í ósamræmi við framburð hótelstýru L á staðnum. Með þeirri athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms var hann staðfestur og kröfur stefndu um greiðslu L á umræddum matarreikningum að frádregnu leigugjaldi samkvæmt leigusamningnum, teknar til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf B-kk-nf, H-kk-nf H-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf.

Áfrýjandi skaut máli þessu til Hæstaréttar með stefnu 18. september 2001. Hann krefst þess að kröfur hins stefnda fyrirtækis verði lækkaðar og skuldajafnað við kröfu sína á hendur því og auk þess krefst hann sjálfstæðs dóms um það af kröfu sinni sem umfram er. Krafa hans er um leigu að fjárhæð 6.602.949 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 25/1987 af greindum fjárhæðum frá tilgreindum dögum til greiðsludags. Jafnframt krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Fyrir Hæstarétt hafa verið lagðir reikningar, sem áfrýjandi kveðst hafa sent hinu stefnda fyrirtæki um leigu hvers mánaðanna febrúar 1999 til ágúst 2000 að báðum meðtöldum. Stefndi hefur ekki gert athugasemdir við framlagningu þessara reikninga.

Málsatvikum er lýst í héraðsdómi. Tímabundinn leigusamningur aðila rann út 1. febrúar 1999. Áfrýjandi sagði samningnum upp 31. október 1998 og ítrekaði uppsögnina 30. nóvember 1999 og skoraði á stefndu að rýma húsnæðið. Viðræður fóru fram milli aðila um hækkun leigunnar og sendi áfrýjandi hinu stefnda fyrirtæki reikninga fyrir hækkaðri mánaðarleigu allt til ágústloka 2000 er það fór úr húsnæðinu. Ómótmælt er að reikningarnir voru endursendir jafnóðum. Samningaviðræður báru ekki árangur. Engu að síður hélt áfrýjandi áfram að þiggja þjónustu fyrirtækisins og verður að líta svo á að samningurinn hafi í raun verið framlengdur óbreyttur og staðið þannig allt þar til stefndu fóru úr húsnæðinu. Hafa starfsmenn áfrýjanda kvittað fyrir móttöku alls þess matar sem hið stefnda fyrirtæki krefst greiðslu fyrir. Ósannað er að nokkuð hafi verið kvartað undan þjónustu þess fyrr en í framburði fyrirsvarsmanns áfrýjanda í héraðsdómi. Eru þær kvartanir í ósamræmi við framburð hótelstýru áfrýjanda á staðnum. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Samkvæmt þessum úrslitum ber áfrýjanda að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður að öðru leyti en því að dráttarvextir sæta breytingu samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. júlí 2001 til greiðsludags.

Áfrýjandi, Lykilhótel hf., greiði stefndu, Norðlensku framtaki ehf., M-kk-þgf S-kk-þgf, J-kk-þgf V-kk-þgf Ó-kk-þgf og J-kk-þgf H-kk-þgf S-kk-þgf, sameiginlega 200.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.