396/2007

V ehf. höfðaði mál gegn G og L og krafðist þess að dæmt yrði að viðtaka G á nánar tilgreindum hluta af fjármunum félagsins inn á greiðslumiðlunarreikning smábáta væri óheimil, að G væri óheimilt að greiða þann hluta til L og að viðurkennt yrði að G bæri að endurgreiða V ehf. allt það fé sem kynni að berast inn á greiðslumiðlunarreikning umfram það sem þyrfti til ráðstöfunar samkvæmt 1. og 2. tölul. 8. gr. laga nr. 24/1986. Þá krafðist félagið að G og L yrði gert að greiða því nánar tilgreinda fjárhæð með dráttarvöxtum og að G yrði dæmt óheimilt aðallega að fela L umsýslu með greiðslur samkvæmt 2. tölul. 8. gr. laga nr. 24/1986 af fjármunum félagsins en til vara að hirða vexti af þessum fjármunum. Með úrskurði héraðsdóms var málinu í heild vísað frá dómi vegna ýmissa annmarka á málatilbúnaði V ehf. Í dómi Hæstaréttar var talið að sá háttur á kröfugerð V ehf. að beina kröfum samkvæmt 1. til 3. tölul. bæði að G og L gæti út af fyrir sig staðist og að félagið hefði lögvarða hagsmuni af þessum kröfum. Þá þóttu ekki efni til að vísa frá dómi fjárkröfu félagsins á hendur G og L vegna vanreifunar. Var úrskurðurinn felldur úr gildi að því er þessar kröfur varðaði og lagt fyrir héraðsdóm að taka þær til efnismeðferðar. Hins vegar var fallist á með héraðsdómi að síðasti liður kröfugerðarinnar væri of víðtækur og óviss til að um hann yrði dæmt og úrskurðurinn því staðfestur um frávísun þeirrar kröfu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf B-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. júlí 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. júlí 2007, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili kveðst beina dómkröfum sínum samkvæmt 1.-3. tölulið dómkrafna sinna að báðum varnaraðilum, þrátt fyrir að kröfurnar lúti samkvæmt orðum sínum einungis að skyldum varnaraðilans Gildis-lífeyrissjóðs. Segir sóknaraðili nauðsynlegt að beina kröfum þessum einnig að varnaraðila Landssambandi smábátaeigenda, þar sem hann hafi hagsmuna að gæta af kröfunum. Þessi háttur á kröfugerðinni getur út af fyrir sig staðist teljist hún af öðrum ástæðum dómtæk. Ljóst er að þessir kröfuliðir eru ekki bundnir við það tímabil sem aðfararkrafan í 4. tölulið dómkrafna tekur til. Verður með vísan til 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 talið að sóknaraðili hafi lögvarða hagsmuni af þessum kröfum og verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi að því er þær varðar. Á hinn bóginn verður fallist á með héraðsdómi að krafan í 5. tölulið dómkrafna sóknaraðila sé of víðtæk og óviss til að um hana verði dæmt og verður úrskurðurinn staðfestur um frávísun þessarar kröfu.

Í 4. tölulið dómkrafna sinna gerir sóknaraðili kröfu um að varnaraðilar verði in solidum dæmdir til að endurgreiða sér hluta þeirra framlaga, sem hann kveðst hafa innt af hendi til varnaraðilans Gildis-lífeyrissjóðs inn á greiðslumiðlunarreikning samkvæmt 6. gr. laga nr. 24/1986 um skiptaverðmæti og greiðslumiðlun innan sjávarútvegsins á tímabilinu 29. júlí 2004 til 28. ágúst 2006. Er í stefnu og sérstöku leiðréttingarskjali vegna kröfugerðar sóknaraðila að þessu leyti gerð grein fyrir dagsetningum og fjárhæðum sem hér um ræðir. Er ljóst af málatilbúnaði sóknaraðila að hann telur að hér sé um að ræða þann hluta framlaga sinna á reikning þennan sem ráðstafað hafi verið til varnaraðilans Landssambands smábátaeigenda samkvæmt 3. tl. 8. gr. laga nr. 24/1986. Eru ekki efni til að vísa þessari kröfu frá dómi vegna vanreifunar og verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi að því er hana varðar og lagt fyrir héraðsdóm að taka kröfuna til efnismeðferðar.

Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Varnaraðili Gildi-lífeyrissjóður kveður hvorugan varnaraðila hafa fengið tilkynningu frá héraðsdómi um kæruna svo sem skylt hafi verið samkvæmt 1. mgr. 148. gr. laga nr. 91/1991. Þeir hafi fengið fregnir af henni á skotspónum. Engin gögn eru í málinu um að þessari skyldu hafi verið sinnt. Er þetta aðfinnsluvert.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um frávísun kröfuliðar 5 í stefnu en felldur úr gildi að því er 1.-4. tölulið varðar. Er lagt fyrir héraðsdóm að taka þessa kröfuliði til efnislegrar meðferðar.

Kærumálskostnaður fellur niður.