421/2013

X var sakfelldur fyrir líkamsárás gegn A með því að hafa í þrígang sömu nóttina, ráðist að A með spörkum og slegið hana í andlit og líkama, með þeim afleiðingum að hún hlaut áverka á hönd, hnakka og kjálka, mar víða á líkamann og 5 brotnar tennur. Var brot X talið varða við 1. mgr. 218. gr. alm. hgl. nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar var m.a. litið til aðdraganda árásarinnar, þess að X játaði brot sín skýlaust fyrir dómi og að hann hafði ekki áður gerst sekur um hegningarlagabrot. Var refsing X ákveðin skilorðsbundið fangelsi í 6 mánuði auk þess sem honum var gert að greiða A skaðabætur að fjárhæð 630.580 krónur.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 11. júní 2013 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að héraðsdómur verði staðfestur um annað en refsingu ákærða sem verði þyngd.

Ákærði krefst þess að refsing verði milduð og dæmdar bætur lækkaðar.

Brotaþoli A krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms um einkaréttarkröfu sína auk málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í yfirlýsingu ákærða um áfrýjun kom ekki fram að hann gerði kröfu um lækkun á skaðabótakröfu brotaþola, eins og skylt er samkvæmt 2. mgr. 199. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Af þeim sökum og með vísan til 1. mgr. 208. gr. sömu laga verður þeirri kröfu hans vísað frá Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða og refsingu hans, fangelsi í sex mánuði.

Í samkvæminu aðfaranótt 25. janúar 2012, sem vísað er til í 1. lið ákæru, var ákærði staddur ásamt brotaþola, A fyrrum sambýliskonu sinni, en sambúð þeirra mun hafa lokið haustið 2011. Samkvæmt framburði ákærða við skýrslutöku hjá lögreglu kom til orðahnippinga milli hans og brotaþola. Kvað ákærði B, vinkonu brotaþola, hafa slegið sig og hann reiðst við það. Í kjölfarið hafi nokkrir aðrir gestir haldið sér og hann barist um í þeim tilgangi að losa sig frá þeim. Þessi framburður ákærða fær stoð í vitnisburði B og annarra vitna hjá lögreglu. Þegar litið er til þessa aðdraganda árásar ákærða á brotaþola umrætt sinn, auk þess sem hann játaði brot sín skýlaust fyrir dómi og hefur ekki áður gerst sekur um hegningarlagabrot, verður fullnustu refsingar hans frestað skilorðsbundið.

Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur og sakarkostnað verða staðfest.

Samkvæmt 1. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008 verður áfrýjunarkostnaður málsins felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir Hæstarétti sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði segir.

Með vísan til 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða málskostnað brotaþola fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, B, sæti sex mánaða fangelsi, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað og skaðabótakröfu A skulu vera óröskuð. Ákærði greiði brotaþola 125.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.

Allur áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.