457/2005

Talið var að með útgáfu ákæru í opinberu máli á hendur X hefði ákæruvaldið tekið afstöðu til sakarefnisins samkvæmt mati sínu á fyrirliggjandi sönnunargögnum. Fælist því í ákærunni fullyrðing um málsatvik og yrði málinu því hvorki vísað frá dómi vegna óskýrleika í máltilbúnaði ákæruvalds né af öðrum þeim ástæðum sem héraðsdómari tilgreindi. Var hinn kærði frávísunarúrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf B-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. október 2005, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. október 2005, þar sem máli ákæruvaldsins á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnislegrar meðferðar.

Varnaraðili kveðst ekki gera athugasemd við að hinn kærði úrskurður verði staðfestur, en hefur ekki uppi kröfu þar að lútandi. Hann gerir á hinn bóginn kröfu um að sér verði dæmdur kærumálskostnaður.

Ákæra í málinu er rakin orðrétt í hinum kærða úrskurði. Ákærða er í málinu gefið að sök að hafa sem fyrirsvarsmaður tveggja íslenskra einkahlutafélaga brotið gegn lögum um atvinnuréttindi útlendinga með því að hafa á nánar tilteknu tímabili ráðið að minnsta kosti sex útlendinga til starfa í byggingavinnu hér á landi, á vegum nafngreinds félags, án þess að þeir væru með atvinnuleyfi á Íslandi. Samkvæmt framangreindu er ætlaðri háttsemi ákærða lýst með þeim hætti að ekki getur farið á milli mála hvað honum er gefið að sök. Ákærði hefur gefið þær skýringar á veru umræddra manna hér á landi að þeir hafi starfað hér á vegum dansks félags, sem ákærði sé í fyrirsvari fyrir, og hafi tilgangur dvalar þeirra hér á landi verið að sinna tilteknu verkefni fyrir félagið. Mennirnir hafi hins vegar unnið við önnur störf þegar hlé hafi orðið á verkefninu. Þessar skýringar ákærða lágu fyrir strax í upphafi rannsóknar ákæruvalds á ætluðum brotum hans. Þrátt fyrir þetta gaf ákæruvaldið út ákæru á hendur honum þar sem horft var framhjá þessum skýringum og er af hálfu ákæruvaldsins augljóslega á því byggt að ákærði hafi, hvað sem líður starfsemi áðurnefnds dansks félags, ráðið umrædda útlendinga til vinnu í þágu þeirra tveggja félaga sem áður er minnst á og að þeir hafi starfað allan tímann við byggingarvinnu á vegum nafngreinds félags. Verður ekki annað séð en að með þessu hafi ákæruvaldið tekið afstöðu til sakarefnisins samkvæmt mati sínu á fyrirliggjandi sönnunargögnum. Felst því í ákærunni fullyrðing um málsatvik og verður málinu því hvorki vísað frá dómi vegna óskýrleika í málatilbúnaði ákæruvalds, né af öðrum ástæðum sem héraðsdómari tilgreinir. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðarHinn kærði úrskurður er staðfestur.