315/2009

G og H keyptu íbúð í fjöleignarhúsi af S. Höfðuðu þær síðar mál og kröfðust riftunar á sölunni. Báru þær því við að þær hefðu talið að fjögur herbergi væru í íbúðinni en ekki þrjú eins og komið hefði á daginn. Teikningar hefðu gefið ranga mynd af íbúðinni að þessu leyti auk þess sem bílskúr hefði átt að fylgja með í kaupunum. Deildu aðilar um hvort þetta væri galli á hinu selda í merkingu laga nr. 40/2002 um fasteignakaup. Í málinu kom fram að G hefði skoðað íbúðina tvisvar áður en kaupin voru ráðin og að hún hefði hlotið að gera sér grein fyrir herbergjaskipan og þar með að í íbúðinni væru tvö svefnherbergi en ekki þrjú. Þá hefði heildarstærð íbúðarinnar verið réttilega tilgreind. Talið var að þótt teikningar hefðu ekki gefið rétta mynd að þessu leyti væri sú aðstaða fyrir hendi að þetta atriði gæti hvorki talist vera galli samkvæmt 19. gr. fasteignakaupalaga, sem veitti G og H rétt til vanefndaúrræða, né teldist eiga við ákvæði laganna um að skoðunarskylda kaupanda viki fyrir skorti á upplýsingum frá seljanda. Þá gæti tilvísun G og H til þess að um neytendakaup hefði verið að ræða ekki orðið til þess að kröfur þeirra yrðu teknar til greina. Var héraðsdómur staðfestur og S, þrotabú F, SS og B sýknaðir af kröfum G og H. Þá voru G og H dæmdar til að greiða S eftirstöðvar kaupsamningsgreiðslunnar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 10. júní 2009. Þær krefjast þess aðallega að stefndi S-kk-nf verði dæmdur til að þola riftun á sölu hans á fasteigninni nr. 0301 að Grandahvarfi 2 í Kópavogi til áfrýjenda og endurgreiða þeim 45.000.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 12. desember 2007 til greiðsludags. Þá krefjast áfrýjendur þess til vara að stefndu S-kk-nf, þrotabú Fasteignasölunnar Kletts ehf. og S-kk-nf verði dæmdir til að greiða áfrýjendum óskipt 5.700.000 krónur með dráttarvöxtum eins og í aðalkröfu og stefnda B-kk-þgf M-kk-þgf verði gert að greiða þar af óskipt 1.800.000 krónur. Loks krefjast áfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti óskipt úr hendi stefndu.

Stefndu krefjast staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 11. júní 2008 var bú Fasteignasölunnar Kletts ehf. tekið til gjaldþrotaskipta og hefur þrotabúið tekið við aðild málsins.

Við aðalmeðferð málsins 19. mars 2009 færði héraðsdómari til bókar að hann hafi fyrr þann sama dag gengið á vettvang ásamt lögmönnum aðila og áfrýjendum.

Áfrýjendur keyptu íbúð í fjöleignarhúsinu Grandahvarfi 2 í Kópavogi 12. desember 2007 af stefnda S-kk-þgf. Þær segjast hafa talið að fjögur herbergi væru í íbúðinni en ekki þrjú, eins og komið hafi á daginn. Teikningar hafi gefið ranga mynd af íbúðinni að þessu leyti auk þess sem bílskúr hafi átt að fylgja með í kaupunum. Ágreiningur aðilanna snýst um hvort þetta sé galli á hinu selda í merkingu laga nr. 40/2002 um fasteignakaup, sem heimili áfrýjendum að beita vanefndaúrræðum eins og nánar er rakið er í héraðsdómi.

Fyrir Hæstarétti byggja áfrýjendur meðal annars á því að í dómi héraðsdóms hafi ekki verið tekin afstaða til þeirrar málsástæðu að um neytendakaup hafi verið að ræða, sbr. 6. gr. laga nr. 40/2002. Í héraðsdómi er ítarlega rakið að áfrýjandinn G-kvk-nf skoðaði íbúðina tvisvar áður en kaupin voru ráðin og að hún hafi hlotið að gera sér grein fyrir herbergjaskipan og þar með að í íbúðinni eru tvö svefnherbergi, en ekki þrjú. Heildarstærð íbúðarinnar, 144,3 fermetrar, var réttilega tilgreind. Þótt teikningar af íbúðinni hafi ekki gefið rétta mynd að þessu leyti er sú aðstaða hér fyrir hendi að þetta atriði getur hvorki talist vera galli samkvæmt 19. gr. fyrrnefndra laga, sem veiti áfrýjendum rétt til vanefndaúrræða, né telst ákvæði 3. mgr. 29. gr. laganna eiga hér við. Tilvísun áfrýjenda til þess að um neytendakaup hafi verið að ræða getur því ekki orðið til þess að kröfur þeirra verði teknar til greina. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur um annað en málskostnað.

Áfrýjendur verða dæmdar til að greiða stefndu málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sem verður ákveðinn í einu lagi eins og nánar segir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Áfrýjendur, G-kvk-nf M-kvk-nf og H-kvk-nf G-kvk-nf D-kvk-nf, greiði óskipt stefndu S-kk-þgf S-kk-þgf 800.000 krónur, þrotabúi Fasteignasölunnar Kletts ehf. og S-kk-þgf G-kk-þgf S-kk-þgf sameiginlega 650.000 krónur og B-kk-þgf M-kk-þgf B-kk-þgf 500.000 krónur samtals í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.