796/2016

Í mars 2009 keyptu MH, Á, V og MJ alla eignarhluti í D ehf. en nafni félagsins var breytt í APP ehf. Samkvæmt framsalssamningnum átti V 94% hlut í félaginu en hinir 2% hlut hver. Í viðauka sem bar með sér að hafa verið undirritaður sama dag og framsalssamningurinn kom fram að gerð hefði verið sú breyting að Á keypti þau 94% hlutafjárins sem V hefði skráð sig fyrir og varð sá síðarnefndi því ekki hluthafi í APP ehf. Helsta eign APP ehf. var dótturfélag þess AP AB sem átti félagið APPS SICAR en það átti 30% hlut í AASC sem var móðurfélag rekstrarfélaga um lyfjaverksmiðju í Bandaríkjunum. Í júlí 2010 voru allir hlutir APP ehf. í dótturfélaginu AP AB framseldir til AP ehf. á nafnvirði hlutafjárins en AP ehf. var í eigu Á. Á árinu 2011 hófust deilur milli MH og Á, V og MJ um það hvort að efni áðurgreinds viðauka hefði falið í sér framsal hlutafjár V í APP ehf. til Á þannig að stofnast hefði til forkaupsréttar MH á grundvelli samþykkta félagsins. Með dómi Hæstaréttar 28. nóvember 2013 í máli nr. 367/2013 var viðurkennt að MH, Á og MJ ættu, að APP ehf. frágengnu, forkaupsrétt að 470.000 hlutum í félaginu á verðinu ein króna á hlut vegna fyrrnefnds framsals frá V til Á. MH höfðaði svo mál þetta til heimtu skaðabóta. Taldi hann að Á, V og MJ hefðu með saknæmum og ólögmætum hætti valdið honum sem hluthafa í APP ehf. tjóni þegar þeir sem stjórnarmenn í félaginu hefðu selt helstu eign þess, alla hluti í dótturfélaginu AP AB, til AP ehf. félags í eigu Á, án þess að viðhlítandi endurgjald hefði komið fyrir og án þess að halda hluthafafund um málið. Dómkröfur MH voru á því reistar að samkvæmt fyrrnefndum dómi Hæstaréttar hefði honum á grundvelli forkaupsréttarákvæðis samþykkta APP ehf. verið tryggt tilkall til þriðjungs eignarhluta í félaginu. Í dómi Hæstaréttar var með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms staðfest sú niðurstaða að eignarhlutir APP ehf. í AP AB hafi við söluna til AP ehf. verið seldir á undirverði og jafnframt að stjórn APP ehf. hefði mátt vera fulljóst að með þeirri ráðstöfun hefðu hagsmunir eins hluthafa í félaginu með ótilhlýðilegum hætti verið teknir fram yfir hagsmuni félagsins og þar með annarra hluthafa. Var því staðfest sú niðurstaða héraðsdóms að með sölunni hefðu Á, V og MJ bakað sér skaðabótaskyldu gagnvart MH vegna þess tjóns sem hann kynni að hafa orðið fyrir vegna þess að hlutirnir hefðu verið seldir á undirverði. Þá kom fram að MH leitaðist eftir því með dómkröfum sínum að verða eins settur fjárhagslega og hann hefði orðið ef forkaupsréttur hans að þriðjungs hlut í APP ehf. hefði verið virtur af Á, V og MJ. Var talið í ljósi atvika málsins stæðu lög því ekki í vegi að MH gæti beint málsókn á þessum grundvelli á hendur Á, V og MJ og vísað til þess að önnur varakrafa MH væri reist á niðurstöðu yfirmatsgerðar um verðmæti allra hluta í AP AB í júlí 2010 og væri það sú fjárhæð sem MH hefði á grundvelli þriðjungs eignarhlutar í APP ehf. mátt vænta við sölu á hlut sínum í félaginu á því tímamarki. Var því talið að MH ætti rétt til skaðabóta óskipt úr hendi Á, V og MJ sem svaraði til þeirrar kröfu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og Á-kk-nf K-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 29. nóvember 2016. Hann krefst þess aðallega að gagnáfrýjendur greiði sér óskipt 3.092.044.595 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. desember 2010 til 4. ágúst 2012 en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Til vara krefst hann þess að gagnáfrýjendur greiði sér óskipt 970.731.000 krónur en að því frágengnu 640.089.000 krónur í báðum tilvikum með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. júlí 2010 til 4. ágúst 2012 en dráttarvöxtum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjendur áfrýjuðu héraðsdómi fyrir sitt leyti 6. febrúar 2017. Þeir krefjast sýknu af kröfum aðaláfrýjanda. Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

I

Með framsalssamningi 31. mars 2009 keyptu aðaláfrýjandi og gagnáfrýjendur af Lögviti ehf. alla eignarhluti þess félags í einkahlutafélaginu Dalasúlu en nafni félagsins var sama dag breytti í Aztiq Pharma Partners ehf. Samkvæmt framsalssamningnum skyldi eignarhluti gagnáfrýjandans V-kk-ef R-kk-ef í félaginu vera 94% en aðaláfrýjandi og gagnáfrýjendurnir Á-kk-nf og M-kk-nf J-kk-nf skyldu eiga 2% hlut hver. Gerður var sérstakur viðauki við framsalssamninginn sem nefndur var „Viðauki við framsalssamning um hlutabréf í Einkahlutafélaginu Dalasúla ehf.“ og bar hann með sér að vera undirritaður sama dag og framsalssamningurinn. Í viðaukanum kom fram að gerð væri sú breyting á framsalssamningnum að gagnáfrýjandinn Á-kk-nf keypti þau 94% hlutafjárins sem gagnáfrýjandinn V-kk-nf R-kk-nf hefði skráð sig fyrir og yrði sá síðarnefndi því ekki hluthafi í Aztiq Pharma Partners ehf. Viðaukinn var undirritaður af nafngreindum lögfræðingi fyrir hönd Lögvits ehf. sem framseljanda og af hálfu gagnáfrýjendanna V-kk-ef R-kk-ef og Á-kk-ef auk þess sem gagnáfrýjandinn M-kk-nf J-x-x skrifaði undir viðaukann sem vottur.

Í hinum áfrýjaða dómi er gerð grein fyrir upphaflegum fjármunum Aztiq Pharma Partners ehf., eignarhaldi þess á Aztiq Partners AB og eignarhaldi síðarnefnda félagsins á Aztiq Pharma Partners S.C.A. SICAR í Luxemborg. Þar kemur einnig fram að Aztiq Pharma Partners S.C.A. SICAR hafi í september 2009 fest kaup á tæplega 30% hlut í Alvogen Aztiq Société Civile, móðurfélagi rekstrarfélaga um lyfjaverksmiðju í Bandaríkjunum, fyrir 17.142.859 bandaríkjadali. Auk þess hafi Aztiq Pharma Partners S.C.A. SICAR til viðbótar átt kauprétt að 10% hlut í Alvogen Aztiq Société Civile gegn greiðslu á 9.523.810 bandaríkjadölum og hafi félagið nýtt sér þann kauprétt fyrir 31. mars 2011. Þá er þess og getið í héraðsdómi að skömmu eftir kaupin í Alvogen Aztiq Société Civile hafi slitnað upp úr samstarfi aðaláfrýjanda og gagnáfrýjenda og aðaláfrýjandi tilkynnt 1. mars 2010 að hann væri hættur störfum hjá Aztiq Pharma Partners ehf. Þann 2. mars 2010 var send tilkynning til fyrirtækjaskrár um að aðaláfrýjandi hafi farið úr stjórn Aztiq Pharma Partners ehf. og prókúruumboð hans verið afturkallað og í hans stað hafi gagnáfrýjandinn M-kk-nf J-x-x verið kosinn í stjórn félagsins og honum jafnframt veitt prókúruumboð.

Gagnáfrýjandinn Á-kk-nf, sem á grundvelli framsalssamningsins 31. mars 2009 og viðaukans við hann taldist fara með 96% hlutafjár í Aztiq Pharma Partners ehf., stofnaði 10. júní 2010 félagið Aztiq Iceland ehf. sem 30. sama mánaðar stofnaði félagið Aztiq Pharma ehf. Segir í hinum áfrýjaða dómi að allt hlutafé í Aztiq Pharma ehf. hafi síðan verið lagt inn í félagið Aztiq Cayman LP sem muni vera svokallað gagnsætt sameignarfélag. Allir hlutir Aztiq Pharma Partners ehf. í dótturfélaginu Aztiq Partners AB hafi 20. júlí 2010 verið framseldir til Aztiq Pharma ehf. á nafnvirði hlutafjárins, auk þess sem kveðið hafi verið á um það í kaupsamningnum að ef meira en 50% hlutur Aztiq Pharma Partners S.C.A. SICAR í Alvogen Aztiq Société Civile yrði seldur fyrir árslok 2013 myndi seljandinn, Aztiq Pharma Partners ehf., njóta þess með greiðslu sem gæti numið allt að 10.000.000 evrum.

Á árinu 2011 hófust deilur milli aðaláfrýjanda og gagnáfrýjenda um það hvort efni áðurgreinds viðauka við framsalssamninginn 31. mars 2009 hefði falið í sér framsal hlutafjár gagnáfrýjandans V-kk-ef R-kk-ef í Aztiq Pharma Partners ehf. til gagnáfrýjandans Á-kk-ef þannig að stofnast hafi til forkaupsréttar aðaláfrýjanda á grundvelli samþykkta félagsins. Samkvæmt 1. mgr. 7. gr. samþykktanna skyldu eigendaskipti að hlutum í félaginu ekki öðlast gildi gagnvart því fyrr en stjórn þess hefði verið tilkynnt um það skriflega eða þau hefðu verið færð í gerðabók. Þá sagði í 2. mgr. að stjórn félagsins hefði forkaupsrétt fyrir félagsins hönd að fölum hlutum. Að félaginu frágengnu hefði hluthafi forkaupsrétt að hlutum í hlutfalli við hlutafjáreign sína. Yrði ágreiningur um verð hluta skyldi það ákveðið með mati tveggja óvilhallra manna sem dómkvaddir skyldu til þess starfa. Forkaupréttarhafi hefði tveggja mánaða frest til að beita forkaupsrétti sínum og teldist fresturinn frá tilkynningu til stjórnar um tilboð. Þá mættu ekki líða fleiri en þrír mánuðir frá því að kaup voru ákveðin þar til kaupverð yrði greitt. Í 9. gr. samþykktanna sagði að félaginu væri heimilt að kaupa eigin hluti að því marki sem lög leyfðu en óheimilt væri að neyta atkvæðisréttar fyrir þá hluti sem félagið ætti.

Með bréfi til Aztiq Pharma Partners ehf. og gagnáfrýjendanna V-kk-ef R-kk-ef og Á-kk-ef sem móttekið var 22. ágúst 2011, tilkynnti aðaláfrýjandi að hann hefði í hyggju að nýta sér forkaupsrétt vegna áðurgreinds framsals V-kk-ef R-kk-ef á hlutabréfum í félaginu til Á-kk-ef. Í bréfinu kom fram að aðaláfrýjandi liti svo á aðrir hluthafar félagsins hefðu afsalað sér forkaupsrétti vegna þessara viðskipta. Jafnframt óskaði aðaláfrýjandi eftir upplýsingum um reikning sem greiða mætti inn á fyrir hlutina, 470.000 krónur, en sú greiðsla stæði til reiðu. Þessu andmæltu gagnáfrýjendurnir V-kk-nf R-kk-nf og Á-kk-nf með bréfi 30. ágúst 2011. Sagði þar að ljóst væri að hvað sem öðru liði ætti aðaláfrýjandi engan rétt til að neyta forkaupsréttar á umræddum 470.000 hlutum í félaginu fyrr en ljóst væri hvort félagið myndi nýta forkaupsrétt sinn til hlutanna. Kjósi félagið ekki að nýta forkaupsrétt sinn til hlutanna skuli jafnframt bjóða öðrum hluthöfum forkaupsrétt í hlutfalli við hlutafjáreign þeirra. Aðaláfrýjandi féllst ekki á andmæli gagnáfrýjenda og tilkynnti með bréfi 16. september 2011 að hann hefði nýtt sér forkaupsréttinn og bauð fram greiðslu af því tilefni. Kvaðst hann í bréfinu hafa lagt 470.000 krónur inn á sérstakan fjárvörslureikning á nafni lögmannsstofu sinnar og stæði sú greiðsla gagnáfrýjendum til boða gegn afhendingu á 470.000 hlutum í félaginu. Ef gagnáfrýjendur kysu að afhenda einungis hluta umræddra hlutabréfa í Aztiq Pharma Partners ehf. myndi samsvarandi hluti peningagreiðslunnar verða afhentur gagnáfrýjendum.

Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi voru aðalfundir Aztiq Pharma Partners ehf. vegna rekstraráranna 2009 og 2010 haldnir 14. október 2011. Fundarstjóri hafi úrskurðað að fundirnir færu fram á grundvelli hluthafaskrár miðað við 1. október 2011 sem stjórn félagsins hafi útbúið en þar hafi gagnáfrýjandinn Á-kk-nf verið sagður eigandi 96% hluta í félaginu. Allar tillögur stjórnar félagsins hafi verið samþykktar af gagnáfrýjendum gegn andmælum aðaláfrýjanda sem 13. desember 2011 höfðaði mál á hendur Aztiq Pharma Partners ehf. Gerði hann þá kröfu aðallega að framangreindir aðalfundir félagsins yrðu dæmdir ógildir en til vara að samþykktir á reikningum félagsins á fundunum fyrir árin 2009 og 2010 yrðu dæmdar ógildar. Því máli lauk með dómi Hæstaréttar 21. maí 2015 í máli nr. 791/2014 þar sem aðalkröfunni var vísað frá héraðsdómi og sýknað af varakröfunni.

Aðaláfrýjandi höfðaði 13. desember 2011 mál á hendur Aztiq Pharma Partners ehf. og gagnáfrýjendum vegna deilunnar um forkaupsréttinn. Með dómi Hæstaréttar 28. nóvember 2013 í máli nr. 367/2013 var viðurkennt að aðaláfrýjandi ásamt gagnáfrýjendunum Á-kk-þgf og M-kk-þgf J-x-x ættu, að Aztiq Pharma Partners ehf. frágengnu, forkaupsrétt að 470.000 hlutum í félaginu samkvæmt 2. mgr. 7. gr. samþykkta þess á verðinu ein króna á hlut vegna framsals umræddra hluta frá gagnáfrýjandanum V-kk-þgf R-kk-þgf til gagnáfrýjandans Á-kk-ef samkvæmt áðurgreindum viðauka við framsalssamninginn 31. mars 2009.

Í bréfi Aztiq Pharma Partners ehf. 2. desember 2013 til gagnáfrýjandans V-kk-ef R-kk-ef var vísað til dóms Hæstaréttar í máli nr. 367/2013 og honum tilkynnt að stjórn félagsins hefði fyrir þess hönd ákveðið að nýta sér forkaupsrétt að 470.000 hlutum í félaginu til samræmis við ákvæði 2. mgr. 7. gr. samþykkta þess. Jafnframt var tekið fram að hlutaskrá yrði færð til samræmis við það. Afrit af tilkynningunni var sent aðaláfrýjanda og gagnáfrýjandanum M-kk-þgf J-x-x.

II

Aðaláfrýjandi höfðaði mál þetta 10. október 2012 til heimtu skaðabóta úr hendi gagnáfrýjenda. Er málshöfðunin á því reist að gagnáfrýjendur hafi með saknæmum og ólögmætum hætti valdið honum sem hluthafa í Aztiq Pharma Partners ehf. tjóni, þegar þeir sem stjórnarmenn í félaginu seldu 20. júlí 2010 helstu eign þess, alla hluti í dótturfélaginu Aztiq Partners AB, til Aztiq Pharma ehf., félags í eigu gagnáfrýjandans Á-kk-ef, án þess að viðhlítandi endurgjald kæmi fyrir og án þess að halda hluthafafund um málið. Í upphafi krafðist aðaláfrýjandi þess aðallega að gagnáfrýjendur greiddu sér 8.905.088.433 krónur ásamt nánar tilgreindum vöxtum. Miðaðist krafan við að aðaláfrýjandi ætti 96% eignarhlut í Aztiq Pharma Partners ehf. og að virði félagsins hefði samkvæmt mati endurskoðunarfyrirtækisins KPMG í árslok 2010 verið 9.276.133.784 krónur. Fyrsta varakrafa aðaláfrýjanda var um greiðslu á 4.545.305.554 krónum og miðaðist við 49% eignarhlut hans í félaginu. Önnur varakrafa var um greiðslu á 3.092.044.595 krónum og miðaðist við að eignarhlutur aðaláfrýjanda væri eða yrði eftir neytingu forkaupsréttar 33,34%. Þriðja varakrafa aðaláfrýjanda var um greiðslu á 185.522.676 krónum sem eins og í stefnu greinir „miðast við að hann tapi forkaupsréttarmálinu að öllu leyti og eigi 2% hlut í félaginu. 2% hlutur í framangreindri fjárhæð er 185.522.676 krónur.“

Í hinum áfrýjaða dómi er nánari grein gerð fyrir niðurstöðu matsmanna sem dómkvaddir voru að kröfu aðaláfrýjanda til þess meðal annars að meta virði alls hlutafjár í Aztiq Partners AB þann 1. júlí 2010. Töldu þeir í matsgerð 27. janúar 2015 að verðmætið hefði verið 22.900.000 bandaríkjadalir á umræddu tímamarki. Þá er einnig í hinum áfrýjaða dómi gerð grein fyrir niðurstöðu yfirmatsgerðar sem gagnáfrýjendur óskuðu eftir að mætu virði hlutafjárins í Aztiq Pharma AB á sama tímamarki en yfirmatsmenn töldu í matsgerð 25. janúar 2016 virði alls hlutafjárins hafa verið 15.100.000 bandaríkjadalir.

Í framhaldi af þessu breytti aðaláfrýjandi dómkröfum sínum með bókun sem lögð var fram í héraðsdómi 29. júní 2016 og krafðist aðallega greiðslu á 3.092.044.595 krónum en sú dómkrafa svarar til þess sem var upphaflega önnur varakrafa hans. Fyrsta varakrafa aðaláfrýjanda er um greiðslu á 970.731.000 krónum og miðast við niðurstöðu undirmatsmanna um virði hluta í Aztiq Partners AB 1. júlí 2010. Önnur varakrafan er um greiðslu á 640.089.000 krónum og er reist á niðurstöðu yfirmatsmanna um verðmæti hluta í Aztiq Partners AB 1. júlí 2010. Þá var í bókuninni tekið fram að allar dómkröfurnar væru reistar á niðurstöðu dóms Hæstaréttar í máli nr. 367/2013 sem tryggt hafi aðaláfrýjanda þriðjungs eignarhlut í Aztiq Pharma Partners ehf. Eru þetta sömu dómkröfur og áfrýjandi gerir hér fyrir dómi.

III

Dómkröfur aðaláfrýjanda eru á því reistar að með dómi Hæstaréttar 28. nóvember 2013 í máli nr. 367/2013 hafi honum á grundvelli forkaupsréttarákvæðis 2. mgr. 7. gr. samþykkta Aztiq Pharma Partners ehf. verið tryggt tilkall til þriðjungs eignarhlutar í félaginu. Mismunandi fjárhæðir aðalkröfu og varakrafna eru reistar á ólíkum viðmiðum um hvert hafi verið verðmæti hluta í Aztiq Partners AB, annars vegar í árslok 2010 og hins vegar 1. júlí sama ár, en umræddir hlutir voru eins og áður er fram komið helsta eign Aztiq Pharma Partners ehf. þegar hlutir félagsins í Aztiq Partners AB voru seldir Aztiq Pharma ehf., félagi í eigu gagnáfrýjandans Á-kk-ef, 20. júlí 2010. Þann skilning verður að leggja í málatilbúnað aðaláfrýjanda að með dómkröfum sínum leitist hann eftir því að verða eins settur fjárhagslega og hann hefði orðið ef forkaupsréttur hans samkvæmt samþykktum Aztiq Pharma Partners ehf. og dómi Hæstaréttar í máli nr. 367/2013 hefði verið virtur af gagnáfrýjendum.

Staðfest er sú niðurstaða hins áfrýjaða dóms sem skipaður var sérfróðum meðdómsmönnum að á yfirmatsgerð þeirri sem aflað var að tilhlutan gagnáfrýjenda séu engir þeir annmarkar sem dragi úr gildi hennar. Verður yfirmatsgerðin því lögð til grundvallar við úrlausn málsins enda hefur niðurstöðum hennar ekki verið hnekkt. Eins og fram kemur í héraðsdómi var það samdóma álit undirmats- og yfirmatsgerða að virði þeirrar greiðslu sem Aztiq Pharma ehf. átti að inna af hendi fyrir hlutina í Aztiq Pharma AB hafi verið um 1.500.000 krónur. Samkvæmt yfirmatsgerðinni var verðmæti alls hlutafjár í Aztiq Pharma AB 1. júlí 2010 á hinn bóginn talið nema 15.100.000 bandaríkjadölum sem héraðsdómur mat gróflega vera að jafnvirði um 1.680.000.000 krónur. Að þessu gættu er með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms staðfest sú niðurstaða að eignarhlutir Aztiq Pharma Partners ehf. í Aztiq Pharma AB hafi við söluna til Aztiq Pharma ehf. 20. júlí 2010 verið seldir á undirverði. Jafnframt er með vísan til forsendna héraðsdóms staðfest sú niðurstaða að þetta hafi stjórn Aztiq Pharma Partners ehf. mátt vera fullljóst og að með þeirri ráðstöfun hafi hagsmunir eins hluthafa í félaginu með ótilhlýðilegum hætti verið teknir fram yfir hagsmuni félagsins og þar með annarra hluthafa. Salan var því gagnáfrýjendum sem stjórnarmönnum í félaginu bæði ólögmæt og saknæm. Er samkvæmt því staðfest sú niðurstaða héraðsdóms að með sölunni hafi gagnáfrýjendur bakað sér skaðabótaskyldu gagnvart aðaláfrýjanda vegna þess tjóns sem hann kann að hafa beðið við það að hlutirnir voru seldir á undirverði.

Með dómi Hæstaréttar í máli nr. 367/2013 var því sem fyrr segir slegið föstu að aðaláfrýjandi ásamt gagnáfrýjendunum Á-kk-þgf og M-kk-þgf J-kk-þgf ætti, að Aztiq Pharma Partners ehf. frágengnu, forkaupsrétt að 470.000 hlutum í félaginu samkvæmt 2. mgr. 7. gr. samþykkta þess á verðinu ein króna á hlut vegna framsals umræddra hluta frá V-kk-þgf R-kk-þgf til Á-kk-ef. Með því að stjórn Aztiq Pharma Partners ehf. neytti forkaupsréttarins ekki fyrir félagsins hönd við söluna 20. júlí 2010 þrátt fyrir vitneskju um hana, á þann hátt og innan þeirra tímamarka sem samþykktir félagsins gerðu ráð fyrir, varð forkaupsréttur annarra hluthafa í félaginu virkur. Í dómi Hæstaréttar í máli nr. 367/2013 var lögð til grundvallar sú staðhæfing aðaláfrýjanda að honum hafi fyrst á árinu 2011 orðið kunnugt um að gagnáfrýjandinn V-kk-nf R-kk-nf væri ekki hluthafi í Aztiq Pharma Partners ehf. heldur gagnáfrýjandinn Á-kk-nf. Þá var í dóminum jafnframt við það miðað að aðaláfrýjandi hafi fyrst fengið áreiðanlega vitneskju um viðauka þann sem gerður var við framsalssamninginn 31. mars 2009, þegar viðaukinn var 15. ágúst 2011 lagður fram í Héraðsdómi Reykjavíkur í vitnamáli, sem þar var rekið, og því hafi aðaláfrýjandi ekki fyrirgert forkaupsrétti sínum með tómlæti. Að þessu gættu gat ákvörðun stjórnar Aztiq Pharma Partners ehf. um að neyta forkaupsréttar fyrir félagsins hönd, sem tilkynnt var aðaláfrýjanda með bréfi 2. desember 2013, engu breytt um tilkall hans til þriðjungs eignarhlutdeildar í Aztiq Pharma Partners ehf. á grundvelli forkaupsréttarins.

Aðaláfrýjandi leitar eins og áður segir eftir því með dómkröfum sínum að verða eins settur fjárhagslega og hann hefði orðið ef forkaupsréttur hans að þriðjungs hlut í Aztiq Pharma Partners ehf. samkvæmt samþykktum félagsins og dómi Hæstaréttar í máli nr. 367/2013 hefði verið virtur af gagnáfrýjendum. Í ljósi atvika málsins standa lög því ekki í vegi að aðaláfrýjandi geti beint málsókn á þessum grundvelli á hendur gagnáfrýjendum. Önnur varakrafa aðaláfrýjanda er um greiðslu á 640.089.000 krónum og er hún reist á niðurstöðu yfirmatsgerðar um verðmæti allra hluta í Aztiq Partners AB 1. júlí 2010. Er það sú fjárhæð sem aðaláfrýjandi hefði á grundvelli þriðjungs eignahlutar í Aztiq Pharma Partners ehf. mátt vænta að fá við sölu á hlut sínum í félaginu á þessu tímamarki. Í ljósi þess að gagnáfrýjendur hafa með ólögmætri og saknæmri háttsemi staðið því í vegi að aðaláfrýjandi fengi notið réttinda sinna sem hluthafi í síðastgreindu félagi verður að leggja sönnunarbyrði á þá um að söluverð hlutanna hefði verið lægra á umræddu tímamarki. Þá sönnunarbyrði hafa þeir ekki axlað og verður samkvæmt því lagt til grundvallar að aðaláfrýjandi eigi rétt til skaðabóta óskipt úr hendi gagnáfrýjenda sem svari til annarrar varakröfu hans með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði.

Eftir framangreindum úrslitum verður gagnáfrýjendum gert að greiða aðaláfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti sem ákveðinn verður í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Gagnáfrýjendur, Á-kk-nf H-kk-nf, V-kk-nf R-kk-nf W-kk-nf og M-kk-nf J-kk-nf M-kk-nf, greiði óskipt aðaláfrýjanda, M-kk-þgf H. J-kk-þgf, 640.089.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. júlí 2010 til 4. ágúst 2012 en með dráttarvöxtum frá þeim degi til greiðsludags.

Gagnáfrýjendur greiði aðaláfrýjanda samtals 7.000.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.