arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
722/2016

Fallist var á kröfu lögreglustjóra um að X skyldi gert að sæta áframhaldandi gæsluvarðhaldi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. október 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 19. október 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að beitt verði vægari úrræðum en gæsluvarðhaldi, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili er undir rökstuddum grun um háttsemi sem varðað getur fangelsisrefsingu. Að því gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
723/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að dómkvaddur yrði matsmaður til þess að meta nánar tilgreind atriði í fari varnaraðila.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. október 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 14. október 2016, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns í máli hans á hendur varnaraðila. Kæruheimild er í h. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að fyrrgreind krafa sín verði tekin til greina.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
725/2016

A tók við greiðslu bóta úr hendi S vegna heilsutjóns sem hann hlaut og rekja mátti til mistaka í aðgerð sem A gekkst undir árið 2013. Voru bætur til A grundvallaðar á matsgerð sérfræðings sem S hafði aflað. A taldi að afleiðingar mistakanna hefðu verið vanmetnar og óskaði síðar einhliða mats lögfræðings og læknis á afleiðingunum. Á grundvelli þess sérfræðimats höfðaði A mál þetta til endurupptöku bótaákvörðunarinnar. Í dómi héraðsdóms, sem staðfestur var með vísan til forsendna í Hæstarétti, kom fram að A hefði hvorki óskað eftir áliti örorkunefndar né aflað mats dómkvaddra manna eins og honum hefði staðið til boða að lögum. Þess í stað hefði A aflað einhliða mats tveggja manna án aðkomu S. Vegna þessa aðdraganda yrði síðargreint sérfræðimat ekki lagt til grundvallar ákvörðun um hvort skilyrði væru til að taka upp að nýju ákvörðun um bætur fyrir varanlegan miska eða örorku, sbr. dóma Hæstaréttar í málum nr. 639/2014 og 359/2015. Fór málatilbúnaður A því í bága við e. lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 og var málinu vísað frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. október 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 3. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 7. október 2016, þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að ,,hinn kærði úrskurður verði ómerktur, úrskurðinum verði hrundið og héraðsdómi verði gert að taka dómkröfur sóknaraðila í héraðsstefnu til efnismeðferðar.“ Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, A, greiði varnaraðila, Sjúkratryggingum Íslands hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.
728/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem máli ákæruvaldsins á hendur X var vísað frá dómi sökum þess að ákæra uppfyllti ekki áskilnað c. liðar 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. október 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 20. október 2016, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í t. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Það varðar ekki frávísun máls þessa frá héraðsdómi að hvorki komi fram í ákæru „hve stór hluti hafi farið til ákærða og hve stór hluti til einkahlutafélagsins, ...“ né að ósamræmi sé á milli þeirrar fjárhæðar sem ákærða er gefið að sök að hafa dregið sér og samtölu einkaréttarkrafna. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann veg sem í dómsorði greinir.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda varnaraðila, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá héraðsdómi.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um sakarkostnað verða staðfest.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda varnaraðila, Þ-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 248.000 krónur.
72/2016

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli Ó á hendur Í var vísað frá dómi. Í kæru Ó var getið hins kærða úrskurðar en á hinn bóginn var hvorki gerð krafa um breytingu á honum né gerð grein fyrir þeim ástæðum sem kæran var reist á. Var hún því ekki í samræmi við 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Voru slíkir brestir á kærunni að málinu var sjálfkrafa vísað frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru sem barst héraðsdómi 22. janúar 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 5. febrúar sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. janúar 2016 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Í kæru sóknaraðila er ekki að finna dómkröfur sem lúta að endurskoðun hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Samkvæmt 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 skal í kæru til Hæstaréttar gera grein fyrir þeirri dómsathöfn, sem er kærð, kröfu um breytingu á henni og ástæður, sem kæran er reist á. Í fyrrgreindri kæru sóknaraðila er getið hins kærða úrskurðar. Þar er á hinn bóginn hvorki gerð krafa um breytingu á honum né gerð grein fyrir þeim ástæðum sem kæran er reist á. Eru því slíkir brestir á kærunni að málinu verður sjálfkrafa vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili, Ó-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf, greiði varnaraðila, íslenska ríkinu, 350.000 krónur í kærumálskostnað.
732/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að hafna kröfu X um að tiltekið vitni skyldi gefa skýrslu fyrir héraðsdómi í tengslum við rekstur máls fyrir Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. október 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. október 2016 þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að tiltekið vitni skyldi gefa skýrslu fyrir héraðsdómi í tengslum við rekstur máls fyrir Hæstarétti. Kæruheimild er í c. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að fyrrgreind krafa sín verði tekin til greina.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
735/2016

Við slit B krafðist hann þess að krafa, sem átti rætur að rekja til þess að hann hafði ofgreitt af ólögmætu gengistryggðu láni hjá S, yrði við slit S viðurkennd sem búskrafa samkvæmt 3. tölulið 110. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Talið var að þar sem um væri að ræða endurkröfu sem stofnast hefði um það bil hálfu ári áður en S var tekinn til slita gæti 110. gr. fyrrgreindra laga ekki átt við um kröfu B. Þá var varakröfu B, um að krafan nyti stöðu almennrar kröfu eftir 113. gr. laganna, hafnað með vísan til þess að henni hefði verið lýst löngu eftir að kröfulýsingarfrestur var liðinn yrði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. október 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 10. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. október 2016 þar sem því var hafnað að krafa sóknaraðila, sem hann lýsti við slit varnaraðila, yrði viðurkennd samkvæmt 3. tölulið 110. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. þeirra laga. Sóknaraðili krefst þess að fyrrgreind krafa verði tekin til greina. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Eins og rakið er nánar í hinum kærða úrskurði var með dómi Hæstaréttar 17. september 2014 í máli nr. 591/2014 leyst úr ágreiningi er varðar tilurð og eðli kröfu sóknaraðila og því slegið föstu að um væri að ræða endurkröfu, en ekki skaðabótakröfu, sem stofnast hefði 9. janúar 2009. Varnaraðili var tekinn til slita með úrskurði héraðsdóms 23. júní 2009 og honum skipuð slitastjórn. Eiga ákvæði 110. gr. laga nr. 21/1991, sem sóknaraðili vísar til, því ekki við um kröfu hans, sbr. 102. gr. laga nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki. Með þessari athugasemd verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Byggingarfélagið Gustur ehf., greiði varnaraðila, Sparisjóði Reykjavíkur og nágrennis hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.
736/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. október 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. október 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 4. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
737/2016

Staðfest var ákvörðun lögreglustjóra um að X skyldi sæta nálgunarbanni á grundvelli laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. október 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. október 2016, þar sem staðfest var ákvörðun sóknaraðila 17. október sama ár um að varnaraðili sætti nánar tilgreindu nálgunarbanni. Kæruheimild er í 3. mgr. 15. gr. laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að hann verði staðfestur.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar, en þó þannig að nálgunarbannið gildi í 6 mánuði.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður krafa sóknaraðila tekin til greina á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði segir, greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 3. mgr. 38. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 14. gr. laga nr. 85/2011.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur með þeirri breytingu að varnaraðili, X, sæti nálgunarbanni í 6 mánuði frá 17. október 2016 að telja.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
738/2016

Krafa lögreglustjóra um heimild til að framkvæma réttarkrufningu á líki óþekkts einstaklings var tekin til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. október 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 28. október 2016, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um heimild til að framkvæma réttarkrufningu á líki óþekkts einstaklings. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að áðurgreind krafa hans verði tekin til greina.

Svo sem greinir í beiðni sóknaraðila er ekki unnt að útiloka að dauðsfall hins látna verði rakið til refsiverðrar háttsemi og af þeim sökum sé nauðsynlegt að kryfja lík viðkomandi einstaklings. Þá hefur sóknaraðili staðhæft í greinargerð til Hæstaréttar að ekki sé ljóst af hvaða einstaklingi þær líkamsleifar sem um ræðir séu. Sóknaraðili vísar meðal annars um grundvöll kröfu sinnar til 87. gr. laga nr. 88/2008 og eru skilyrði hennar uppfyllt. Ber því að fallast á kröfu sóknaraðila.

Dómsorð:

Sóknaraðila er heimilað að framkvæma réttarkrufningu á líki óþekkts einstaklings.
741/2016

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í eitt ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. október 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 11. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. október 2016, þar sem sóknaraðili var sviptur sjálfræði í eitt ár. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að sjálfræðissviptingunni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist úr ríkissjóði þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun verjanda sóknaraðila, B-kk-ef B-kk-ef héraðsdómslögmanns, 148.800 krónur greiðist úr ríkissjóði.
743/2016

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum daginn eftir. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 3. nóvember 2016 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 11. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Svo sem greinir í hinum kærða úrskurði er til rannsóknar hjá lögreglu almannahættubrot og eignaspjöll sem fólust í því að brotin var rúða og sprengju kastað inn í atvinnuhúsnæði að [...] í [...] aðfaranótt þriðjudagsins 1. nóvember 2016. Jafnframt eru til rannsóknar ætlaðar hótanir í garð þeirra sem eru með atvinnustarfsemi í því húsnæði. Eru brotin talin varða við 1. mgr. 165. gr., 233. gr. og 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í gögnum málsins kemur fram að lögregla hafi kannað öryggismyndavélar nærri brotavettvangi. Þar megi sjá tvo menn koma á mótorhjóli að húsnæðinu, brjóta rúðu, kasta inn sprengju og aka á brott. Aftur á móti segir ekkert um að þekkja megi þá einstaklinga sem þar áttu hlut að máli. Þá verður heldur ekki talið að lögregla hafi leitt í ljós rökstuddan grun um að varnaraðili hafi framið brotin með því að vísa til upplýsinga frá vitnum sem ekki vilja láta nafna sinna getið. Loks kemur ekki fram í gögnum málsins að við húsleit hafi eitthvað fundist sem bendi til að varnaraðili hafi framið brotin. Samkvæmt þessu er ekki fullnægt því frumskilyrði gæsluvarðhalds, sem greinir í upphafsorðum 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, að rökstuddur grunur beinist að varnaraðila að hafa framið brot. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
744/2016

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum daginn eftir. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 3. nóvember 2016 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 11. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Svo sem greinir í hinum kærða úrskurði er til rannsóknar hjá lögreglu almannahættubrot og eignaspjöll sem fólust í því að brotin var rúða og sprengju kastað inn í atvinnuhúsnæði að [...] í [...] aðfaranótt þriðjudagsins 1. nóvember 2016. Jafnframt eru til rannsóknar ætlaðar hótanir í garð þeirra sem eru með atvinnustarfsemi í því húsnæði. Eru brotin talin varða við 1. mgr. 165. gr., 233. gr. og 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í gögnum málsins kemur fram að lögregla hafi kannað öryggismyndavélar nærri brotavettvangi. Þar megi sjá tvo menn koma á mótorhjóli að húsnæðinu, brjóta rúðu, kasta inn sprengju og aka á brott. Aftur á móti segir ekkert um að þekkja megi þá einstaklinga sem þar áttu hlut að máli. Þá verður heldur ekki talið að lögregla hafi leitt í ljós rökstuddan grun um að varnaraðili hafi framið brotin með því að vísa til upplýsinga frá vitnum sem ekki vilja láta nafna sinna getið. Loks kemur ekki fram í gögnum málsins að við húsleit hafi eitthvað fundist sem bendi til að varnaraðili hafi framið brotin. Samkvæmt þessu er ekki fullnægt því frumskilyrði gæsluvarðhalds, sem greinir í upphafsorðum 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, að rökstuddur grunur beinist að varnaraðila að hafa framið brot. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
745/2016

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. nóvember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum daginn eftir. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 3. nóvember 2016 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 11. nóvember 2016 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Svo sem greinir í hinum kærða úrskurði er til rannsóknar hjá lögreglu almannahættubrot og eignaspjöll sem fólust í því að brotin var rúða og sprengju kastað inn í atvinnuhúsnæði að [...] í [...] aðfaranótt þriðjudagsins 1. nóvember 2016. Jafnframt eru til rannsóknar ætlaðar hótanir í garð þeirra sem eru með atvinnustarfsemi í því húsnæði. Eru brotin talin varða við 1. mgr. 165. gr., 233. gr. og 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Í gögnum málsins kemur fram að lögregla hafi kannað öryggismyndavélar nærri brotavettvangi. Þar megi sjá tvo menn koma á mótorhjóli að húsnæðinu, brjóta rúðu, kasta inn sprengju og aka á brott. Aftur á móti segir ekkert um að þekkja megi þá einstaklinga sem þar áttu hlut að máli. Þá verður heldur ekki talið að lögregla hafi leitt í ljós rökstuddan grun um að varnaraðili hafi framið brotin með því að vísa til upplýsinga frá vitnum sem ekki vilja láta nafna sinna getið. Loks kemur ekki fram í gögnum málsins að við húsleit hafi eitthvað fundist sem bendi til að varnaraðili hafi framið brotin. Samkvæmt þessu er ekki fullnægt því frumskilyrði gæsluvarðhalds, sem greinir í upphafsorðum 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, að rökstuddur grunur beinist að varnaraðila að hafa framið brot. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.