274/2015

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli G ehf. á hendur O var vísað frá dómi. Í málinu krafðist G ehf. greiðslna samkvæmt samningi aðila um sölu G ehf. á jarðhitaréttindum til O. Í dómi Hæstaréttar kom fram að þótt lýsing málsástæðna í stefnu væri ekki að öllu leyti skýr yrði engu að síður ráðið á hvaða málsástæðum G ehf. reisti kröfu sína og hvaða röksemdir ættu að styðja þá túlkun samkomulags aðila sem hann legði til grundvallar. Þeir hnökrar sem væru á málatilbúnaði hans hefðu ekki komið niður á vörnum O. Væri málið því ekki svo vanreifað af hálfu G ehf. að ekki yrði lagður á það dómur. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. apríl 2015, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. mars 2015, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili höfðaði mál þetta til efnda á samkomulagi hans og varnaraðila 15. desember 2014 ,,um frágang mála varðandi réttindi landeiganda gagnvart rekstri hitaveitu er vinnur vatn í Gljúfurárholti, Austurveitu.“ Samkvæmt því skyldi varnaraðili greiða í fjórum hlutum samtals 15.800.000 krónur fyrir þau réttindi sem samkomulagið tók til, þar af skyldu tvær síðustu greiðslurnar vera háðar því að tilgreindur fjöldi íbúða eða sumarhúsa hefði tengst hitaveitunni. Var fyrri greiðslan miðuð við 80 íbúðir eða sumarhús en hin síðari 150. Varnaraðili hefur innt af hendi aðrar greiðslur samkvæmt samkomulaginu en þær sem mál þetta varðar.

Sóknaraðili telur að skilyrði þess að krefjast efnda á tveimur síðustu greiðslunum séu fyrir hendi. Í lýsingu á málsástæðum í stefnu tilgreinir hann hvaða atvik valdi því að hann telji að skilyrði séu til að krefjast efnda á greiðslunum tveimur. Hann tilgreinir jafnframt ýmis rök fyrir því hvers vegna túlka beri samkomulagið á þann hátt sem hann reisir kröfur sínar um efndir á. Þótt lýsing málsástæðna í stefnu sé ekki að öllu leyti skýr verður ráðið á hvaða málsástæðum sóknaraðili reisir kröfu sína og hvaða röksemdir eigi að styðja þá túlkun samkomulagsins sem hann leggur til grundvallar. Þeir hnökrar sem eru á málatilbúnaði hans hafi ekki komið niður á vörnum gagnaðila. Er málið því ekki svo vanreifað af hálfu sóknaraðila að ekki verði lagður á það dómur. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar.

Varnaraðili greiði sóknaraðila kostnað hans af málinu fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir, en ákvörðun málskostnaðar í héraði bíður efnisdóms í málinu.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar.

Varnaraðili, Orkuveita Reykjavíkur, greiði sóknaraðila, Gljúfurbyggð ehf., 150.000 krónur í kostnað af máli fyrir Hæstarétti.