arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
659/2007

Varnaraðili ákvað að fella mál sitt gegn sóknaraðilum niður og það án þess að þeir hefðu greitt neinn hluta af stefnukröfu hennar. Eins og atvikum málsins var háttað varð í samræmi við meginreglu 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála að fallast á kröfu sóknaraðila um að málskostnaður yrði felldur niður.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 6. desember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. nóvember 2007, þar sem fellt var niður mál, sem varnaraðili höfðaði gegn sóknaraðilum og þeim gert að greiða varnaraðila 411.106 krónur í málskostnað. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að málskostnaðarákvörðun hins kærða úrskurðar verði felld úr gildi og honum breytt á þann veg að málskostnaður verði felldur niður og gjafsóknarkostnaður varnaraðila, 411.106 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka.

Í hinum kærða úrskurði kemur fram að við fyrirtöku málsins 22. nóvember 2007 hafi aðilar óskað eftir því að fella málið niður. Af gögnum málsins má hins vegar ráða að varnaraðili ákvað að fella málið niður og það án þess að sóknaraðilar hefðu greitt neinn hluta af stefnukröfu varnaraðila. Eins og atvikum málsins er háttað verður í samræmi við meginreglu 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 að fallast á kröfu sóknaraðila um að málskostnaður verði felldur niður.

Dómsorð:

Málskostnaður í héraði fellur niður.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um gjafsóknarlaun er staðfest.
65/2008

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um að skilyrði væru fyrir hendi til að X sætti áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála og tekin til greina krafa L um að gæsluvarðhaldi yrði markaður lengri tími en héraðsdómari hafði fallist á. Þá var staðfestur úrskurður héraðsdóms um tilhögun gæsluvarðhalds.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. febrúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. sama mánaðar. Kærðir eru úrskurðir Héraðsdóms Reykjaness 1. febrúar 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. febrúar 2008 kl. 16 og þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að fyrirkomulag gæsluvarðhalds yrði ekki með takmörkunum á grundvelli b., c. og d. liða 108. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður um gæsluvarðhald verði felldur úr gildi, en verði ekki á það fallist að tekin verði til greina krafa hans um að gæsluvarðhald verði án takmarkana samkvæmt b., c. og d. liðum 108. gr. laga nr. 19/1991.

Sóknaraðili kærði úrskurðinn um gæsluvarðhaldi fyrir sitt leyti 1. febrúar 2008 og krefst þess að tekin verði til greina krafa hans um að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 11. febrúar 2008 kl. 16. Þá krefst hann staðfestingar á úrskurði um tilhögun gæsluvarðhalds varnaraðila.

Fallist er á með sóknaraðila að varnaraðili sé undir rökstuddum grun um að hafa framið afbrot sem fangelsisrefsing er lögð við og að rannsóknarhagsmunir standi til þess að hann sæti gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991. Með þessum athugasemdum verður hinn kærði úrskurður staðfestur um það að varnaraðili skuli sæta áfram gæsluvarðhaldi en fallist er á kröfu sóknaraðila um tímalengd þess. Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar um fyrirkomulag gæsluvarðhalds verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 11. febrúar 2008 kl. 16.

Hinn kærði úrskurður um fyrirkomulag gæsluvarðhalds er staðfestur.
660/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta farbanni samkvæmt b. lið 1. mgr. 103. gr. og 110. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 1. desember 2008, þar sem varnaraðila var bönnuð för frá Íslandi á meðan máli hennar er ólokið, þó eigi lengur en til 1. febrúar 2009 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að farbanni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hún kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og að kröfu um kærumálskostnað verði hafnað.

Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði og gögnum málsins stendur nú yfir hjá sóknaraðila rannsókn á því hvort varnaraðili hafi átt þátt í líkamsárás 14. september 2008. Af gögnum málsins verður ráðið að fram sé kominn rökstuddur um að hún hafi framið afbrot sem fangelsisrefsing er lögð við. Varnaraðili er pólskur ríkisborgari og er fallist á að nauðsynlegt sé að tryggja nærveru hennar meðan málið er til rannsóknar hjá sóknaraðila, enda skilyrðum b. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 fullnægt til þess að varnaraðila verði bönnuð för úr landinu samkvæmt 110. gr. laganna. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 169. gr. laga nr. 19/1991.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

if !supportEmptyParas endif
661/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta farbanni samkvæmt b. lið 1. mgr. 103. gr. og 110. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 1. desember 2008, þar sem varnaraðila var bönnuð för frá Íslandi á meðan máli hans er ólokið, þó eigi lengur en til 1. febrúar 2009 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að farbanni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og að kröfu um kærumálskostnað verði hafnað.

Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði og gögnum málsins stendur nú yfir hjá sóknaraðila rannsókn á því hvort varnaraðili hafi einn eða í félagi við fleiri aðila gerst sekur um líkamsárás 14. september 2008. Af skýrslugjöf hans og öðrum gögnum málsins verður ráðið að fram sé komin rökstuddur grunur um að hann hafi framið afbrot sem fangelsisrefsing er lögð við. Varnaraðili er pólskur ríkisborgari og er fallist á að nauðsynlegt sé að tryggja nærveru hans meðan málið er til rannsóknar hjá sóknaraðila, enda skilyrðum b. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 fullnægt til þess að varnaraðila verði bönnuð för úr landinu samkvæmt 110. gr. laganna. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 169. gr. laga nr. 19/1991.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
662/2008

Hæstiréttur staðfesti niðurstöðu héraðsdóms um að A yrði sviptur sjálfræði í fimmtán mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. nóvember 2008, þar sem sóknaraðili var sviptur sjálfræði í fimmtán mánuði. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að sjálfræðissviptingu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þess að þóknun skipaðs verjanda síns verði greidd úr ríkissjóði.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar, svo og að þóknun skipaðs talsmanns hennar greiðist úr ríkissjóði.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila og talsmanns varnaraðila vegna flutnings málsins fyrir Hæstarétti úr ríkissjóði, en þóknunin er ákveðin eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og talsmanns varnaraðila, E-kvk-ef B. H-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 100.000 krónur til hvors, greiðist úr ríkissjóði.
663/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur, en gæsluvarðhaldi markaður skemmri tími.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum daginn eftir. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. desember 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi meðan mál hans er til meðferðar hjá Hæstarétti, þó eigi lengur en til fimmtudagsins 7. maí 2009 kl. 17. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 26. mars 2009 klukkan 17.
66/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. febrúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 1. febrúar 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 29. febrúar 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
672/2008

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 16. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 15. desember 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi til föstudagsins 19. desember 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
674/2008

Staðfest var ákvörðun dóms- og kirkjumálaráðherra frá 20. nóvember 2008 um að framselja X til Póllands.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. desember 2008 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 16. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. desember 2008, þar sem staðfest var ákvörðun dóms- og kirkjumálaráðherra um að framselja varnaraðila til Póllands. Kæruheimild er í 24. gr. laga nr. 13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann þess að sakarkostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin þóknun verjanda í héraði og fyrir Hæstarétti.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Ákvörðun dóms- og kirkjumálaráðherra sem staðfest var með hinum kærða úrskurði var tekin 20. nóvember 2008.

Vegna forsendna og niðurstöðu meirihluta Hæstaréttar 10. desember 2007 í máli nr. 634/2007 er fallist á að skilyrði 1. mgr. 3. gr. laga nr. 13/1984 sé fullnægt fyrir kröfu sóknaraðila, þar sem refsirammi brotsins sem varnaraðila er gefið að sök er hærri en eitt ár samkvæmt íslenskum lögum.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Þóknun skipaðs verjanda varnaraðila greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 2. mgr. 16. gr. laga nr. 13/1984 og þykja þau hæfilega ákveðin eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákvörðun dóms- og kirkjumálamálaráðherra 20. nóvember 2008 um að framselja varnaraðila, X, til Póllands er staðfest.

Ákvörðun hins kærða úrskurðar um þóknun skipaðs verjanda varnaraðila er staðfest.

Þóknun skipaðs verjanda varnaraðila, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti, 150.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
67/2008

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um frávísun kröfu um úrlausn nánar tilgreinds ágreinings við nauðungarsölu þar sem Ó hafði hvorki gætt þess að lýsa því við gerðina að hann leitaði úrlausnar héraðsdóms um ágreininginn, né látið bóka um það hvaða kröfur hann hygðist hafa uppi fyrir dóminum, eins og áskilið er í 2. mgr., sbr. 3. mgr. 73. gr. laga nr. 90/1991.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. janúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. febrúar sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 11. janúar 2008, þar sem vísað var frá dómi kröfu sóknaraðila um að uppboðsbeiðni varnaraðila 2. maí 2007 á hendur sóknaraðila skyldi ekki ná fram að ganga. Kæruheimild er í 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst aðallega frávísunar málsins frá Hæstarétti, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Hann krefst og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili reisir aðalkröfu sína um frávísun málsins frá Hæstarétti á því að þeir hagsmunir sem deilt sé um í málinu nái ekki áfrýjunarfjárhæð.

Úrskurði um frávísun máls má kæra til Hæstaréttar án tillits til verðmætis þeirra hagsmuna sem um er deilt, sbr. j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Verður frávísunarkröfu varnaraðila því hafnað.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Ó-kk-nf M-kk-nf, greiði varnaraðila, Söfnunarsjóði lífeyrisréttinda, 150.000 krónur í kærumálskostnað.
680/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta farbanni samkvæmt b. lið 1. mgr. 103. gr. og 110. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur, en farbanninu markaður skemmri tími.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. desember 2008, þar sem varnaraðila var bönnuð för frá Íslandi meðan mál hans er til meðferðar hjá ákæruvaldinu og fyrir héraðsdómi, þó eigi lengur en til föstudagsins 23. janúar 2009 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Litið verður svo á að varnaraðili hafi kært úrskurðinn í því skyni að hann verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðila var með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 28. nóvember 2008 gert að sæta farbanni til 19. desember 2008. Í forsendum úrskurðarins kemur fram að lögreglurannsókn hafi þá verið lokið og málið verði sent til ríkissaksóknara. Gögn málsins sýna að 6. nóvember 2008 höfðu verið teknar lögregluskýrslur af tiltækum vitnum að einu undanskyldu sem ekki fannst. Eina rannsóknarskjalið eftir þann dag er læknisvottorð 20. nóvember 2008. Í beiðni sóknaraðila til héraðsdóms nú um framlengingu farbanns kemur fram að kallað hafi verið eftir viðbótar læknisvottorði um áverka árásarþola og þess óskað að afgreiðslu þess yrði flýtt. Ekki er neinar frekari upplýsingar að finna um þetta í gögnum málsins. Verður ekki betur séð en taka megi ákvörðun um hvort sækja beri varnaraðila til saka á grundvelli þeirra gagna sem þegar liggja fyrir í málinu.

Svo sem fram hefur komið í dómum Hæstaréttar er sérstaklega brýnt að meðferð opinberra mála sé hraðað ef frelsi þeirra sem rannsókn beinist að er takmarkað í þágu rannsóknar máls og áframhaldandi meðferðar þess, sbr. t.d. dóm réttarins 29. október 2007 í máli nr. 561/2007.

Samkvæmt því sem að framan segir eru ekki efni til að framlengja farbann yfir varnaraðila lengur en í dómsorði greinir, enda verður að telja að sá tími dugi til að taka ákvörðun um hvort höfðað verði opinbert mál á hendur honum.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, er bönnuð för frá Íslandi allt til þriðjudagsins 30. desember 2008 kl. 16.
681/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 18. desember 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi til þriðjudagsins 23. desember 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
687/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. desember 2008, þar sem fallist var á kröfu sóknaraðila um að varnaraðila yrði gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi til 15. janúar 2009 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að honum verði gert að sæta farbanni í stað gæsluvarðhalds.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
688/2008

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X yrði áfram bönnuð för úr landi á grundvelli 110. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, sbr. b. lið 1. mgr. 103. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. desember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. desember 2008, þar sem varnaraðila var áfram bönnuð för úr landi allt til fimmtudagsins 29. janúar 2009 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að honum verði gert að setja tryggingu fyrir nærveru sinni í stað farbanns, en að því frágengnu að farbanni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 169. gr. laga nr. 19/1991.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
68/2008

Í málinu sem rekið var sem innsetningarmál samkvæmt 78. gr. laga  nr. 90/1989 um aðför, krafðist S þess að hlutaskrá I ehf. yrði breytt  með nánar tilteknum hætti og að honum yrði fengin umráð hlutaskrárinnar. Talið var að skyldu til breytinga á hlutaskrá yrði með réttu framfylgt á grundvelli 74. gr. laga nr. 90/1989, en ekki á grundvelli 72. eða 73. gr. laganna, en beinni aðfarargerð yrði aðeins beitt til að fullnægja réttindum sem felld verði undir tvær síðastefndar lagagreinar. Þá taldist S ekki hafa gert viðhlítandi grein fyrir því hvaða heimild gæti staðið til þess að honum yrðu fengin umráð hlutaskrárinnar. Var kröfum S því hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. janúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. febrúar sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. janúar 2008, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að honum yrði veitt heimild til beinnar aðfarargerðar í nánar tilteknu skyni. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, sbr. 102. gr. laga nr. 92/1991. Sóknaraðili krefst „dóms um að hlutaskrá Insolidum ehf. verði breytt þannig að gerðarbeiðandi verði skráður eigandi allra hluta í Insolidum ehf. og að gerðarbeiðanda verði fengin umráð hlutaskrárinnar.“ Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Samkvæmt 1. mgr. 78. gr. laga nr. 90/1989 getur sá, sem er aftrað með ólögmætum hætti að neyta réttinda, sem hann tjáir sig eiga og telur svo ljós að sönnur verði færðar fyrir þeim með gögnum sem aflað verður eftir 83. gr. laganna, leitað heimildar héraðsdóms til að fá fullnægt með aðfarargerð skyldu, sem getur í 72. gr. eða 73. gr. þeirra, þótt aðfararheimild liggi ekki fyrir. Svo sem ráðið verður af framangreindum dómkröfum sóknaraðila æskir hann heimildar til að fá gerðar með aðför tilteknar breytingar á hlutaskrá í varnaraðilanum Insolidum ehf., svo og að fá umráð hlutaskrárinnar. Hefði sóknaraðili aflað sér dóms um skyldu varnaraðila til að gera þær breytingar á hlutaskránni, sem hér um ræðir, yrði rétti hans samkvæmt þeirri heimild fullnægt með aðfarargerð eftir 74. gr. laga nr. 90/1989. Samkvæmt áðurgreindu ákvæði 1. mgr. 78. gr. laganna verður beinni aðfarargerð ekki beitt til að fullnægja slíkum rétti. Í málinu hefur sóknaraðili ekki gert viðhlítandi grein fyrir því hvaða heimild gæti staðið til þess að honum yrðu fengin umráð yfir hlutaskránni án þess að vera fyrst skráður þar eigandi að hlutum, eins og fyrri hluti kröfugerðar hans lýtur að. Þegar af þessum ástæðum verður niðurstaða hins kærða úrskurðar staðfest.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Saga Capital Fjárfestingarbanki hf., greiði varnaraðilum, Insolidum ehf., D-kvk-þgf P-kvk-þgf og P-kk-þgf Á-kk-þgf Ó-kk-þgf, hverju fyrir sig 100.000 krónur í kærumálskostnað.