117/2012

M höfðaði mál til viðurkenningar á bótaskyldu MK ehf. vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir er hann sem starfsmaður MF ehf. var að bera vörur inn í starfstöð MK ehf., féll þar í stiga og brotnaði illa á hægri ökkla. Í Hæstarétti var ekki talið að slysið yrði rakið til umbúnaðar stigans og þá hefði ekki verið í ljós leitt að bleyta hafi verið í tröppum hans. Ekki lægi annað fyrir en að slysið hafi orðið fyrir óhapp þegar M varð fótaskortur í stiganum. Ekki var talið hafa þýðingu við úrlausn málsins þótt farist hafi fyrir að tilkynna V um slysið. Var staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sýknu MK ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 22. febrúar 2012. Hann krefst þess að viðurkennt verði að stefndi beri skaðabótaábyrgð á líkamstjóni sem áfrýjandi varð fyrir við slys á starfstöð stefnda að Hallarmúla í Reykjavík 19. mars 2008. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti en til vara að sök verði skipt.

Áfrýjandi hefur stefnt Tryggingamiðstöðinni hf. til réttargæslu fyrir Hæstarétti.

I

Málavextir eru þeir að áfrýjandi starfaði hjá Matfugli ehf. við að keyra út framleiðsluvörur til viðskiptavina. Hinn 19. mars 2008 ók áfrýjandi vörum til stefnda að Hallarmúla í Reykjavík. Þegar áfrýjandi var að bera vörurnar inn í starfstöð stefnda þurfti hann að fara um stiga niður á jarðhæð þar sem koma átti vörunum fyrir í kæligeymslu. Féll áfrýjandi í stiganum en við það brotnaði hann illa á hægri ökkla.

Stiginn þar sem áfrýjandi féll er nokkrar tröppur og liggur milli hæða um gang sem mun vera um 1,2 metrar að breidd. Meðfram stiganum næst veggjunum voru skábrautir en hvor þeirra mun hafa verið um 30 cm að breidd. Í aðilaskýrslu áfrýjanda fyrir dómi greindi áfrýjandi frá því að hann hefði verið á leið niður stigann með kassa þegar hann féll í efstu tröppum stigans. Taldi áfrýjandi sig sennilega hafa runnið í bleytu.

Áfrýjandi reisir kröfur sínar á hendur stefnda á því að hann beri ábyrgð á umbúnaði stigans sem hafi verið með því móti að þeim sem áttu leið um hann hafi verið hætta búin. Stefndi var með ábyrgðartryggingu hjá réttargæslustefnda.

II

Vinnueftirliti ríkisins var ekki tilkynnt um slysið innan sólahrings í samræmi við 1. mgr. 79. gr. laga nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum. Í málinu liggur fyrir sú lýsing á stiganum sem hér hefur verið rakin. Verður ekki séð að rannsókn vinnueftirlitsins í kjölfar tilkynningar allt að sólahring eftir slysið hefði leitt í ljós hvort bleyta var á tröppum stigans þegar áfrýjandi féll. Því hefur ekki þýðingu við úrlausn málsins þótt farist hafi fyrir að tilkynna vinnueftirlitinu um slysið.

Áfrýjandi hefur sjálfur lýst því að hann hafi fallið í efstu þrepum stigans eftir að hafa gengið inn þröngan gang haldandi á kassa. Að því gættu verður lagt til grundvallar að áfrýjandi hafi ekki fallið við að stíga út fyrir tröppurnar og á þær skábrautir sem voru næst veggjum til beggja handa. Slysið verður því ekki rakið til þess umbúnaðar stigans. Þá hefur ekki verið leitt í ljós að bleyta hafi verið í tröppum stigans sem áfrýjandi telur líklega hafa valdið því að hann féll. Samkvæmt þessu liggur ekki annað fyrir en að slysið hafi orðið fyrir óhapp þegar áfrýjanda varð fótaskortur í stiganum. Verður hinn áfrýjaði dómur því staðfestur.

Rétt þykir að málskostnaður fyrir Hæstarétti falli niður.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.