73/2016

S krafði Á ehf. og L um fullar bætur úr starfstryggingu sem S tók árið 2001. Samkvæmt mati læknis var S 100% óvinnufær til starfa sinna sem húsasmiður vegna slitgigtar en 50% sem framkvæmdastjóri. L hélt því fram að tryggingin hefði miðað við stjórnunarstörf en ekki smíðar og greiddi S einungis helming bóta á grundvelli matsins. Í málinu deildu aðilar einkum um það hvort S hefði verið tryggður sem húsasmiður eða eingöngu sem framkvæmdastjóri. Í dómi Hæstaréttar kom fram að í upphaflegri umsókn S um starfstryggingu hefði hann tilgreint atvinnu sína með þeim hætti að hann væri framkvæmdastjóri, húsasmiður og verkstjóri. Þá hefði S endurnýjað trygginguna reglulega en samkvæmt umsókn hans um endurnýjun árið 2011 hefði atvinna hans verið skráð sem húsasmiður, auk þess sem vátryggingaskírteini sama ár, sem undirritað var af hálfu Á ehf., hefði tilgreint starf hans sem húsasmið. Samkvæmt þessu og þar sem óumdeilt var að S var algerlega óvinnufær sem húsasmiður var talið að S ætti rétt á fullum bótum úr tryggingunni. Var fjárkrafa S því tekin til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 29. janúar 2016. Þeir krefjast aðallega sýknu af kröfu stefnda en til vara að kröfum stefnda á hendur áfrýjandanum Árna Reynissyni ehf. verð vísað frá héraðsdómi. Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Áfrýjendur gera þá varakröfu að málinu verði vísað frá héraðsdómi hvað snertir áfrýjandann Árna Reynisson ehf. þar sem aðild hans að málinu hafi í engu verið rökstudd af stefnda. Í héraðsstefnu er aðild þessa áfrýjanda rökstudd með fullnægjandi hætti og verður málinu ekki vísað frá héraðsdómi vegna vanreifunar að þessu leyti.

Fyrir Hæstarétti byggja áfrýjendur á því að áfrýjandinn Árni Reynisson ehf. eigi ekki aðild að máli þessu. Þessi málsástæða var ekki höfð upp í héraði og kemur hún af þeim sökum ekki til álita við úrlausn málsins, sbr. 2. mgr. 163. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Í málinu deila aðilar einkum um það hvort stefndi hafi með þeirri starfstryggingu sem hann tók verið tryggður sem húsasmiður eða eingöngu sem framkvæmdastjóri. Fyrir liggur álitsgerð S-kk-ef S-kk-ef læknis, sem áfrýjendur óskuðu einhliða eftir, á afleiðingum slitgigtar sem stefndi er haldinn. Var það niðurstaða læknisins að vegna slitgigtarinnar væri stefndi 100% óvinnufær sem húsasmiður og verkstjóri til slíkra starfa en 50% óvinnufær til starfa sem framkvæmdastjóri. Byggja áfrýjendur á því að starfstryggingin nái aðeins til starfa stefnda sem framkvæmdastjóri og hafa stefnda verið greiddar bætur í samræmi við það.

Í upphaflegri umsókn stefnda um starfstryggingu 14. febrúar 2001 tilgreindi hann atvinnu sína með þeim hætti að hann væri framkvæmdastjóri, húsasmiður og verkstjóri. Gildistími upphaflegu tryggingarinnar var þrjú ár og eftir það sótti stefndi um endurnýjun tryggingarinnar árlega. Sú starfstrygging, sem var í gildi þegar stefndi tilkynnti áfrýjendum um tjón sitt af völdum slitgigtarinnar, hafði verið endurnýjuð 31. janúar 2011 og var gildistími hennar frá 20. febrúar 2011 til 19. febrúar 2012. Samkvæmt umsókn stefnda um þá endurnýjun á starfstryggingunni var atvinna hans skráð sem húsasmiður og í vátryggingarskírteini vegna hennar, sem undirritað var af hálfu áfrýjandans Árna Reynissonar ehf., var starf stefnda tilgreint sem húsasmiður. Óumdeilt er að stefndi er algerlega óvinnufær sem húsasmiður og á hann því rétt á fullum bótum úr tryggingunni. Þá verður með vísan forsendna hins áfrýjaða dóms fallist á að málið hafi verið tímanlega höfðað. Samkvæmt framansögðu verður niðurstaða héraðsdóms staðfest.

Áfrýjendur greiði stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, Árni Reynisson ehf. og Liberty Corporate Capital Limited, greiði óskipt stefnda, S-kk-þgf P-kk-þgf, 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.