258/2002

F hf. krafði E ehf. um greiðslu reikninga vegna þjónustu í tengslum við tískusýningu sem haldin var hér á landi í samvinnu við R en E ehf. hafði fengið styrk úr borgarsjóði vegna þessa. Engar athugasemdir voru gerðar af hálfu E ehf. við reikningana fyrr en rúmlega hálfu ári síðar þegar F hf. barst tilkynning frá E ehf. þess efnis að reikningarnir hefðu átt að greiðast af Í ehf. þar sem E ehf. hefði aðeins verið verktaki á tískusýningunni. Tekið var fram að gögn málsins bæru með sér að F hf. hefði aldrei verið tilkynnt um stofnun Í ehf. sem ætti að bera fjárhagslega ábyrgð á verkinu auk þess sem ekki lá fyrir að R hefði verið tilkynnt um breyttan styrkþega. Hefði það ekki verið fyrr en með bréfi E ehf. sem F hf. var tilkynnt að beina ætti kröfunni að Í ehf. Talið var að eins og öllum atvikum hefði verið háttað yrði að líta svo á, að F hf. hefði mátt treysta því, að E ehf. hefði verið samningsaðili félagsins, sem félagið ætti að beina kröfum sínum að. Var héraðsdómur því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf.

Áfrýjandi skaut máli þessu til Hæstaréttar 4. júní 2002. Hann krefst sýknu af öllum kröfum stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir H Hæstarétti.

I.

Eins og fram kemur í héraðsdómi var í ágúst 2000 haldin hér á landi tískusýning, sem gekk undir nafninu Futurice, tísku- og hönnunarviðburður. Hugmyndina að sýningunni áttu Á-kvk-nf K-kvk-nf og Þ-kvk-nf V-kvk-nf, framkvæmdastjórar áfrýjanda. Fengu þær til liðs við sig D-kvk-þf B-kvk-þf, sem rak fyrirtæki í London, sem sá um slíkar sýningar. Fram er komið, að í nóvember 1999 fól D-kvk-þgf tveimur starfsmönnum stefnda að útvega gistingu og aðra þjónustu vegna fólks, sem von var á til landsins vegna sýningarinnar. Stefndi sendi áfrýjanda tvo reikninga, annan 31. júlí 2000 og hinn 18. ágúst sama ár. Engar athugasemdir voru gerðar við reikninga þessa. Innheimtubréf var sent áfrýjanda 16. febrúar 2001. Það var fyrst með bréfi A-kvk-ef B-x-x, sem þá var orðin framkvæmdastjóri áfrýjanda, til stefnda 2. mars 2001 að fram kom, að reikningarnir hefðu átt að greiðast af Ís-Sýn ehf., kt. 470300-2480, en áfrýjandi hefði aðeins verið verktaki á tískusýningunni. D-kvk-nf B-kvk-nf, einn eigenda Ís-Sýnar ehf., hefði pantað verkið en ekki áfrýjandi.

Félagið Ís-Sýn ehf. var stofnað 22. febrúar 2000 og var tilgangur þess rekstur, uppsetning tískusýninga og annarra viðburða tengdum tísku, hönnun og sala á fatnaði, kaup og sala fasteigna og hvers kyns verð- og hlutabréfa og skyldur rekstur. Stjórn félagsins skipuðu D-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kvk-nf K-kvk-nf, Þ-kvk-nf V-kvk-nf og A-kk-nf S-kk-nf.

Framangreind tískusýning var haldin í samvinnu við Reykjavík, menningarborg Evrópu árið 2000 (M2000), og hlaut áfrýjandi styrk úr borgarsjóði vegna verkefnisins. Samningur þess efnis var gerður 28. desember 1999 milli M2000 og áfrýjanda og skrifaði Á-kvk-nf K-kvk-nf undir samninginn fyrir hönd áfrýjanda. Styrkur M2000 nam 3.600.000 krónum, en auk þess fékk verkefnið styrk frá Norræna menningarsjóðnum að fjárhæð 378.000 danskar krónur. Voru styrkirnir greiddir út í fernu lagi, 29. desember 2000, 12. apríl 2000, 12. júlí 2000 og 25. október 2000, og kvittuðu Á-kvk-nf K-kvk-nf eða Þ-kvk-nf V-kvk-nf sem forsvarsmenn áfrýjanda fyrir móttöku fjárins.

II.

Ágreiningur máls þessa snýst eingöngu um aðild áfrýjanda, en ágreiningslaust er, að stefndi innti af hendi þá vinnu, sem óskað var eftir og ekki eru athugasemdir við fjárhæð reikninganna.

Gögn málsins bera með sér, að stefndi hefur allan tímann talið sig vera að vinna fyrir áfrýjanda. Í ljós er leitt, að stefnda var aldrei tilkynnt um stofnun Ís-Sýnar ehf., sem ætti að bera fjárhagslega ábyrgð á verkinu. Þá liggur ekki heldur fyrir, að Reykjavíkurborg hafi verið tilkynnt um breyttan styrkþega samkvæmt samningnum 28. desember 1999, en tekið var tekið á móti styrkjunum fyrir hönd áfrýjanda eins og að framan greinir. Það var ekki fyrr en með bréfi áfrýjanda 2. mars 2001, sem stefnda var tilkynnt að beina ætti kröfunni að Ís-sýn ehf. Eins og öllum atvikum hefur verið háttað verður að líta svo á, að stefndi hafi mátt treysta því, að áfrýjandi væri samningsaðili hans, sem hann ætti að beina kröfum sínum að.

Samkvæmt framansögðu ber að staðfesta héraðsdóm.

Áfrýjandi greiði stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Eskimóa fyrirsætur ehf., greiði stefnda, Ferðaskrifstofu Íslands hf., 200.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.