arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
619/2010

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem kröfu V var hafnað og staðfest sú afstaða slitastjórnar G að taka kröfu V ekki inn á kröfuskrá þar sem henni hafði ekki verið lýst fyrir slitastjórn fyrr en eftir að kröfulýsingarfrestur rann út. Ekki var talið að tölvupóstur sem V sendi G innan kröfulýsingarfrests, þar sem hann óskaði eftir staðfestingu á því að eyðublað um kröfulýsingu væri fyllt út með fullnægjandi hætti, fullnægði þeim kröfum sem ákvæði laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. gera til kröfulýsingar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. október 2010, þar sem hafnað var að taka á kröfuskrá við slit varnaraðila kröfu sóknaraðila að fjárhæð 5.000.000 sterlingspund, en henni hafði verið lýst sem almennri kröfu. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og framangreind krafa hans tekin til greina. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Venor Capital Master Fund Ltd., greiði varnaraðila, Glitni banka hf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.
61/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. febrúar 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. febrúar 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 17. febrúar 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
621/2010

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um heimild til að leita greiðsluaðlögunar fasteignaveðkrafna. Talið var að A hefði tekið áhættu sem ekki hefði verið í samræmi við greiðslugetu hans á þeim tíma sem til fjárskuldbindinganna var stofnað. Með vísan til 3. og 5. tl. 2. mgr. 4. gr. laga nr. 50/2009 var því beiðni A hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 1. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 14. október 2010, þar sem hafnað var beiðni sóknaraðila um að honum yrði veitt heimild til að leita greiðsluaðlögunar fasteignaveðkrafna. Kæruheimild er í 1. mgr. 4. gr. laga nr. 50/2009 um tímabundna greiðsluaðlögun fasteignaveðkrafna á íbúðarhúsnæði, sbr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að fallist verði á beiðni hans um heimild til að leita greiðsluaðlögunar veðkrafna, sem hvíla á fasteign hans að [...] í Reykjavík.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
622/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem kröfu A um heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar var hafnað. Talið var að A hefði ekki upplýst um breyttar aðstæður sínar fyrir héraðsdómi og niðurstaða dómsins hefði því ekki verið reist á réttum forsendum. Var málið talið svo vanreifað að óhjákvæmilegt væri annað en að vísa því án kröfu frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 14. október 2010, þar sem hafnað var beiðni sóknaraðila um að honum yrði veitt heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Kæruheimild er í 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að fallist verði á beiðni hans um heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Þá krefst hann að kærumálskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði.

Með bréfi sem barst Héraðsdómi Reykjavíkur 6. maí 2010 óskaði sóknaraðili heimildar til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Í þingbók er bókað að á dómþingi 14. október 2010 hafi fyrrgreind beiðni verið lögð fram ásamt fylgiskjölum. Meðal þessara fylgiskjala var greiðsluáætlun þar sem sóknaraðili tilgreindi mánaðarlegar tekjur sínar 134.321 krónu. Í beiðni hans kom fram að hann væri atvinnulaus og að tekjur sem gert væri ráð fyrir væru atvinnuleysisbætur. Miðað við þessar forsendur var neikvæð greiðslugeta hans 90.279 krónur á mánuði. Á framangreindu dómþingi var bókað að sóknaraðili hafi sjálfur sótt þing, skýrt beiðni sína og ítrekað kröfur sínar.

Í kæru sóknaraðila til Hæstaréttar kemur fram að aðstæður hans hafi breyst 1. júlí 2010. Honum hafi verið synjað um atvinnuleysisbætur eftir að hann sendi beiðni sína ásamt fylgigögnum til Héraðsdóms Reykjavíkur. Þá hafi hann verið ráðinn til [...] frá 1. júlí 2010 og séu umsamin föst mánaðarlaun er því starfi fylgja 320.000 krónur. Ráðningarsamningur dagsettur 1. júlí 2010 milli sóknaraðila og [...] fylgdi kærunni ásamt nýrri greiðsluætlun þar sem mánaðarlegar tekjur eftir skatta voru tilgreindar 231.716 krónur og mánaðarleg greiðslugeta 7.116 krónur. Samkvæmt framanröktu höfðu aðstæður sóknaraðila breyst um atriði sem verulega þýðingu gátu haft við úrlausn um beiðni hans um nauðasamning til greiðsluaðlögunar frá því að beiðnin var rituð og þar til mál hans var tekið fyrir á dómþingi 14. október 2010. Með því að ekki var upplýst um þessar breyttu aðstæður fyrir héraðsdómi var hann ekki reistur á réttum forsendum. Var málið svo vanreifað af hálfu sóknaraðila að óhjákvæmilegt er að vísa því án kröfu frá héraðsdómi.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá héraðsdómi.

Kærumálskostnaður fellur niður.
625/2010

Kærður var úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur, þar sem vísað var frá dómi kröfu A, B, C og D um aðgang að gögnum í máli sem ákæruvaldið hafði höfðað á hendur þeim. Þar sem heimild brast til kæru úrskurðarins var málinu vísað sjálfkrafa frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. nóvember 2010. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. október 2010, þar sem vísað var frá dómi kröfu varnaraðila um að „settur ríkissaksóknari veiti [verjanda varnaraðila] aðgang að öllum sakargögnum sem aflað hefur verið í rannsókn málsins og varða það, en ekki hafa verið lögð fyrir dóminn ...“. Um kæruheimild vísa varnaraðilar til c. liðar 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þeir krefjast þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og þeim veittur aðgangur að öllum rannsóknargögnum málsins sem ekki hafa þegar verið lögð fram í héraðsdómi. Til vara krefjast þeir ómerkingar úrskurðarins.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Úrskurður héraðsdómara í máli þessu fellur ekki undir neina af kæruheimildum 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 og verður slík heimild heldur ekki fundin annars staðar í lögum. Brestur þannig heimild til kæru úrskurðarins og verður málinu því sjálfkrafa vísað frá Hæstarétti.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.
627/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. nóvember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 1. nóvember 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 29. nóvember 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og að kærumálskostnaður verði ekki dæmdur.

Með vísan til forsenda hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður dæmist ekki, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
629/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur þar sem talinn var sterkur grunur um að X hafi gerst sek um brot sem varðað geta allt að 12 ára fangelsi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. nóvember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 4. nóvember 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, þar til dómur fellur í máli hennar, þó eigi lengur en til 2. desember 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að henni verði gert að sæta farbanni í stað gæsluverðhalds. Að þessu slepptu krefst hún styttingar á gæsluvarðhaldstíma.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Sóknaraðili hefur upplýst fyrir Hæstarétti að sakamál á hendur varnaraðila vegna þeirra sakargifta, sem eru tilefni gæsluvarðhaldsvistar hennar, hafi verið tekið til dóms í héraðsdómi 5. nóvember 2010.

Fallist er á með sóknaraðila að sterkur grunur sé um að varnaraðili hafi gerst sek um brot sem varðað getur allt að 12 ára fangelsi og að fullnægt sé skilyrðum 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 fyrir gæsluvarðhaldi hennar þann tíma sem í hinum kærða úrskurði greinir. Verður hann því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
62/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. febrúar 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. febrúar 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 3. mars 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
631/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 9. nóvember 2010. Kæran barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum síðar sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 9. nóvember 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 16. nóvember 2010 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldsvist stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
632/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 9. nóvember 2010. Kæran barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum síðar sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 9. nóvember 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 16. nóvember 2010 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldsvist stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
633/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á að X yrði vistuð utan heimilis síns frá 2. september 2010 til 2. september 2011 á grundvelli 1. mgr. 28. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. X hafði áður sætt vistun samkvæmt 1. mgr. 27. gr. laganna frá 2. júlí 2010 og því var fallist á að X yrði vistuð utan heimilis síns til 2. júlí 2011.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. nóvember 2010 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. október 2010, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að sóknaraðili skuli vistuð utan heimilis síns frá 2. september 2010 til 2. september 2011. Kæruheimild er í 1. mgr. 64. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og vistun hennar utan heimilis standi eigi lengur en til 19. febrúar 2011 en til vara að vistun sóknaraðila standi eigi lengur en til 2. júlí 2011. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Sóknaraðili var vistuð utan heimilis síns samkvæmt úrskurði varnaraðila í tvo mánuði frá 2. júlí 2010 að telja á grundvelli a. liðar 1. mgr. 27. gr. barnaverndarlaga. Verður fallist á varakröfu sóknaraðila um að vistun hennar samkvæmt 1. mgr. 28. gr. laganna skuli standa til 2. júlí 2011.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um gjafsóknarkostnað verður staðfest.

Ríkissjóði verður gert að greiða gjafsóknarkostnað sóknaraðila fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Sóknaraðili, X, skal vistuð utan heimilis síns til 2. júlí 2011.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um gjafsóknarkostnað skal vera óraskað.

Gjafsóknarkostnaður sóknaraðila fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, sem er þóknun lögmanns hennar, 200.000 krónur.
635/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. nóvember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. nóvember 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 25. nóvember 2010 klukkan 16 og sæta einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Í báðum tilvikum krefst hann þess að hann þurfi ekki að sæta einangrun.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
636/2009

X var sakfelldur fyrir líkamsárás með því að hafa ráðist á A, rifið í hár hennar og veitt henni nokkur hnefahögg í höfuð, handleggi og hendur, með þeim afleiðingum að A hlaut mar í andliti, og á handlegg og brot á litla fingur hægri handar. Brot X var talið varða við 1. mgr. 218. gr. laga nr. 19/1940. X var dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 29. október 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjum. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að héraðsdómur verði staðfestur um sakfellingu ákærða, en refsing hans þyngd.

A krefst 600.000 króna í miskabætur ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 14. júlí 2008 til 12. desember 2008 og dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hún lögmannsþóknunar að fjárhæð 426.105 krónur.

Ákærði krefst sýknu og að bótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara að hún verði lækkuð.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða og refsiákvörðun.

Meiðsli þau sem brotaþoli varð fyrir eru staðfest með læknisvottorði og vætti læknis. Þær afleiðingar brotsins sem greindar eru í ákæru eru mar í andliti, mar á vinstri upphandlegg og brot á litla fingri hægri handar. Fyrir Hæstarétti heldur brotaþoli því fram að áfallið sem hún hafi orðið fyrir við atvikið hafi haft andlegar afleiðingar. Engin gögn hafa verið lögð fram til stuðnings þessari fullyrðingu og er ekki tilefni til að ætla að brotaþoli hafi ekki náð sér að fullu af þeim áverkum sem hún hlaut. Í ljósi þessa þykja miskabætur henni til handa hæfilega ákvarðaðar í héraðsdómi og verður hann staðfestur að því leyti með vöxtum eins og nánar greinir í dómsorði.

Staðfest verður ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað og lögmannsþóknun.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um sakfellingu og refsiákvörðun ákærða, X.

Ákærði greiði brotaþola, A, 250.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 14. júlí 2008 til 12. desember sama ár og með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað og lögmannsþóknun skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins samtals 261.826 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns 251.000 krónur.
636/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur en fallist á kröfu um að hann sætti geðrannsókn.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. nóvember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. nóvember 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 10. desember 2010 klukkan 16 og synjað var kröfu hans um að hann skyldi sæta geðrannsókn. Kæruheimild er í l. og o. liðum 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími og að honum verði gert að sæta geðrannsókn á gæsluvarðhaldstíma.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Að virtri játningu varnaraðila hjá lögreglu, skýrslugjöf kæranda og vitna um frásögn varnaraðila af atviki því sem til rannsóknar er, sem og rannsóknargögnum öðrum, er nægilega fram kominn sterkur grunur um að varnaraðili hafi gerst sekur um líkamsárás sem varðað getur við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þegar litið er til málsatvika, eins og þeim er lýst í rannsóknargögnum, verður einnig fallist á með sóknaraðila að almannahagsmunir standi til þess að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi. Samkvæmt framansögðu eru uppfyllt skilyrði 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi eins og krafist er. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur um það efni.

Fyrir Hæstarétt hefur verið lagt endurrit af dómsúrskurði 13. júní 2008 þar sem varnaraðili var sviptur sjálfræði í sex mánuði. Af gögnum málsins verður ráðið að hann kunni að vera veikur andlega þannig að við eigi 2. mgr. 77. gr. laga nr. 88/2008. Af þeim sökum verður fallist á kröfu varnaraðila um að hann sæti geðrannsókn.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um gæsluvarðhald varnaraðila, X.

Varnaraðili skal sæta geðrannsókn.
642/2010

Fallist var á kröfu um gæsluvarðhald X á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. nóvember 2010 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 16. nóvember 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 23. nóvember 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að vægari úrræðum en gæsluvarðhaldi verði beitt en að því frágengnu að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði gert að sæta gæsluvarðhaldi til 30. nóvember 2010 klukkan 16, en það er sama krafa og hann gerði í héraði. Þessi kröfugerð er sóknaraðila heimil samkvæmt 4. mgr. 199. gr., sbr. 4. mgr. 195. gr., laga nr. 88/2008.

Málsatvikum er lýst í hinum kærða úrskurði. Fram er kominn rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi rofið í verulegum atriðum skilyrði sem honum voru sett af Héraðsdómi Reykjavíkur með dómi 13. október 2009. Með vísan til c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 veður krafa sóknaraðila því tekin til greina.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, skal sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 30. nóvember 2010 klukkan 16.