339/2004

G vann sem flugumsjónarmaður hjá Í hf. Með vísan til ákvæða kjarasamnings stéttarfélags G og Í hf. og þess að hún vann ein á vöktum krafðist hún að fá greidd laun sem vaktstjóri. Í dómi Hæstaréttar var fallist á með héraðsdómi að umdeilt ákvæði kjarasamningsins væri ekki skýrt um það atriði sem um væri deilt. Hins vegar væri ljóst af gögnum málsins að við gerð kjarasamningsins hefði af hálfu stéttarfélagsins verið gerð krafa um að flugumsjónarmaður fengi laun samkvæmt launaflokki vaktstjóra við þær aðstæður, er við áttu um starf G. Þessari kröfu hafði verið hafnað af hálfu Í hf. og ákvæði þar að lútandi því ekki tekið inn í kjarasamninginn. Með vísan til þessa var ekki talið að G gæti með stoð í kjarasamningi náð fram kröfu um vaktstjóralaun. Var héraðsdómur um sýknu Í hf. af kröfum G því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kk-nf H-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 10. ágúst 2004. Hún krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 1.437.467 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 1. september 2001 til greiðsludags. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Málavextir eru raktir í héraðsdómi. Fyrir Hæstarétti byggir áfrýjandi ekki lengur á ákvæðum laga nr. 96/2000 um jafna stöðu og jafnan rétt kvenna og karla.

Ekki var gerður skriflegur ráðningarsamningur við áfrýjanda er hún réðist til stefnda á árinu 2001, en af málsgögnum verður að telja ljóst að hún hafi verið ráðin sem flugumsjónarmaður. Krafa hennar í málinu um að hún fái greidd laun sem vaktstjóri er reist á 1. grein 7. kafla kjarasamnings Félags flugumsjónarmanna á Íslandi við stefnda á árinu 2000. Samkvæmt a lið greinarinnar skiptast flugumsjónarmenn í tvo launaflokka, annars vegar flugumsjónarmenn og hins vegar vaktstjóra. Í b lið hennar segir að vaktstjóri beri ábyrgð á sinni vakt en ekki flugumsjónarmaður, sem starfi við hlið hans. Óumdeilt er að áfrýjandi vann ein á vöktum.

Stefndi rökstyður mótmæli sín gegn kröfugerð áfrýjanda meðal annars með því að við gerð kjarasamningsins hafi af hans hálfu verið hafnað kröfu um að greidd yrðu laun samkvæmt flokki vaktstjóra við þær aðstæður sem áttu við um starf áfrýjanda. Eins og rakið er í héraðsdómi eru meðal gagna málsins drög að kjarasamningi, er stéttarfélag áfrýjanda lagði fram í upphafi samningaviðræðna. Þar er gert ráð fyrir sérstakri grein í 7. kafla samningsins þar sem kveðið er á um að þar sem svo hátti til að einungis þurfi einn flugumsjónarmann á vakt teljist hann vaktstjóri og hljóti laun samkvæmt því. Er þetta samhljóða ákvæði, sem er í kjarasamningi félagsins við Flugleiðir hf., en stefndi kveðst hafa hafnað því og sé það þess vegna ekki að finna í endanlegum kjarasamningi hans við stéttarfélagið. Hefur þessu ekki verið hnekkt af hálfu áfrýjanda.

Fallist er á það með héraðsdómi að ofangreint ákvæði kjarasamnings stefnda og stéttarfélags áfrýjanda sé ekki skýrt um það atriði, sem hér er um deilt. Hins vegar er ljóst af gögnum málsins að við gerð kjarasamningsins var af hálfu stéttarfélagsins gerð krafa um að flugumsjónarmaður fengi laun samkvæmt launaflokki vaktstjóra við þær aðstæður, er við áttu um starf áfrýjanda. Þessari kröfu var hafnað af hálfu stefnda og ákvæði þar að lútandi var því ekki tekið inn í kjarasamninginn. Með hliðsjón af þessu verður ekki talið að áfrýjandi geti með stoð í kjarasamningi náð fram kröfu um vaktstjóralaun. Að þessu athuguðu verður héraðsdómur staðfestur.

Rétt þykir að áfrýjandi greiði stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði segir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, G-kvk-nf K-kvk-nf G-kvk-nf, greiði stefnda, Íslandsflugi hf., 200.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.