90/2005

Við húsleit hjá E fannst nokkurt magn fíkniefna og viðurkenndi E við skýrslutöku hjá lögreglu að hafa keypt 300 grömm af amfetamíni og hafa smyglað því sjálfur til landsins. Kvaðst E hafa drýgt efnið með mjólkursykri og hafa pakkað því í 50 gramma einingar, sem hann hafi ætlað að selja það í. Voru honum sýndar ljósmyndir af efninu, sem haldlagt hafði verið á heimili hans og staðfesti hann að hann væri eigandi þess. Fyrir dómi breytti E framburði sínum og kvaðst þá aðeins hafa haft vörslur efnisins en neitaði að hafa flutt það inn. Héraðsdómur taldi skýringar sem E gaf á breyttum framburði ótrúverðugar og sakfelldi hann í samræmi við verknaðarlýsingu ákæru. Í dómi Hæstaréttar sagði að þar sem ákæruvaldinu hefði ekki tekist með öðrum gögnum að sanna að E hefði flutt efnið inn yrði hann sýknaður af þeirri háttsemi. Hins vegar var talið að E hefði lýst magni efnanna, blöndun og frágangi á þann hátt að ekki samræmdist framburði hans fyrir dómi og var hann því sakfelldur fyrir að hafa blandað framangreint magn amfetamíns með mjólkursykri,  hafa haft efnið í vörslum sínum og ætlað að selja það hér á landi. Þrátt fyrir framangreinda breytingu á niðurstöðu héraðsdóms var með vísan til 3. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála staðfest niðurstaða hans um 18 mánaða fangelsisrefsingu E.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 20. janúar 2005 samkvæmt yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og jafnframt af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þess að refsing verði þyngd.

Ákærði krefst þess aðallega að héraðsdómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað, en til vara að hann verði sýknaður af kröfu ákæruvaldsins að því er varðar innflutning á 300 g af amfetamíni til sölu hér á landi og jafnframt að refsing verði milduð.

Svo sem nánar greinir í héraðsdómi segir í frumskýrslu lögreglu um leit þá sem gerð var á heimili ákærða 30. janúar 2004, þegar hann lá undir grun um að hafa með höndum sölu og dreifingu fíkniefna, að hann hafi verið rólegur og strax samvinnufús og framvísað þeim fíkniefnum sem á heimili hans voru og mál þetta fjallar um. Hann veitti lögreglu heimild til að leita á heimilinu og vísaði henni á pakka undir rúmi í svefnherbergi, svo og fíkniefni á stofuborði. Pakkinn var opnaður í tæknideild lögreglunnar sama dag og reyndust í honum 527,81 g af amfetamíni sem blandað hafði verið mjólkursykri og pakkað í ellefu poka með um það bil 50 g í hverjum. Við skýrslugjöf hjá lögreglu sama dag kvaðst hann hafa keypt 300 g af hreinu amfetamíni í Kaupmannahöfn í desember og smyglað því sjálfur til landsins til þess að endurselja það með hagnaði. Hann hafi drýgt það með mjólkursykri og pakkað því í 50 g einingar, sem hann hafi ætlað að selja það í, enda ekki ætlað að selja sjálfur í smásölu. Eftir þessa frásögn voru honum sýndar ljósmyndir af því sem í pakkanum var og staðfesti hann að það væru fíkniefnin sem haldlögð voru á heimili hans og að hann væri eigandi þeirra.

Fyrir héraðsdómi dró ákærði til baka játningu sína um innflutning efnanna en viðurkenndi að hafa haft vörslur þeirra. Fyrir héraðsdóm kom vitni sem kvaðst hafa flutt efnin inn og eiga þau en komið þeim fyrir í geymslu hjá ákærða. Fallist er á með héraðsdómi að framburður vitnisins hafi ekki þýðingu í málinu.

Ákærði hefur tekið aftur frásögn sína um að hafa flutt inn fíkniefnin. Hann ber því við að hann hafi játað þetta á sig til þess að þurfa ekki að sæta gæsluvarðhaldi með þeirri einangrun sem því fylgdi. Ákæruvaldinu hefur ekki tekist með öðrum gögnum að sanna að ákærði hafi flutt inn efnin og verður hann því sýknaður af þeirri háttsemi. Ákærði lýsti magni efnanna, blöndun og frágangi á þann hátt að ekki fær samrýmst framburði hans fyrir dómi. Ber því að staðfesta niðurstöðu héraðsdóms um að ákærði hafi gerst sekur um að hafa blandað 300 g af amfetamíni með mjólkursykri eins og í ákæru greinir og haft efnið í vörslum sínum og ætlað að selja það hér á landi, auk þess að hafa haft í vörslum sínum þau fíkniefni önnur sem í ákæru greinir. Eru brot hans réttilega heimfærð til refsiákvæða.

Þrátt fyrir framangreinda breytingu á niðurstöðu héraðsdóms að því er varðar sakfellingu ákærða er með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms og 3. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála með áorðnum breytingum ekki ástæða til að breyta ákvörðun um refsingu ákærða, enda lét hann ekki segjast við skilorðsdóm þann fyrir fíkniefnabrot er hann hlaut skömmu áður en hann framdi þessi brot. Ákvæði um upptöku efna og sakarkostnað verða og staðfest.

Ákærði skal greiða allan áfrýjunarkostnað málsins eins og í dómsorði segir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, E-kk-nf T-kk-nf R-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 200.000 krónur.