90/2011

Ó og G gerðu með sér samning á árinu 2007 um lán að fjárhæð 350.000 bresk pund sem Ó skuldbatt sig til þess að endurgreiða á tilteknum degi. Ó hélt því fram í málinu að gengið hefði verið frá kaupum G á 150.000 hlutum í S ehf. fyrir 350.000 bresk pund áður en fyrrgreindur samningur þeirra á milli var undirritaður, en hann hefði verið gerður í þeim tilgangi að tryggja G endurgreiðslu á kaupverði hlutanna ef Ó nýtti sér umsaminn kauprétt á þeim. Var það niðurstaða Hæstaréttar að þessi staðhæfing Ó samræmdist ekki ákvæðum lánssamningsins og að ekkert væri fram komið í málinu sem færði sönnur á hana. Staðfesti Hæstiréttur því niðurstöðu héraðsdóms um að Ó bæri að greiða dánarbúi G hina umkröfðu fjárhæð. Fundið var að því að aðila- og vitnaskýrslur hefðu verið raktar í héraðsdómi í mjög löngu máli sem samræmdist ekki ákvæðum réttarfarslaga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 11. febrúar 2011. Hann krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi, en til vara að hann verði sýknaður af kröfu stefnda. Í báðum tilvikum krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eftir að máli þessu var áfrýjað andaðist G-kk-nf Þ-kk-nf Ó-kk-nf og hefur dánarbú hans tekið við aðild að málinu í hans stað.

Krafa áfrýjanda um frávísun málsins frá héraðsdómi er á því reist að málsókn stefnda sé ekki í samræmi við 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Á sú krafa áfrýjanda ekki við rök að styðjast og verður henni hafnað.

Málsatvikum er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Meðal málsgagna er samningur, undirritaður 22. júní 2007 af áfrýjanda sem lántaka og G-kk-þgf Þ-kk-þgf Ó-kk-þgf sem lánveitanda, um lán að fjárhæð 350.000 bresk pund sem áfrýjandi skuldbatt sig til að endurgreiða 15. desember sama ár. Hefur hann viðurkennt að hafa tekið við greiðslu á þessari fjárhæð frá G-kk-þgf Þ-kk-þgf á þeim tíma þegar samningurinn var gerður.

Sýknukrafa áfrýjanda er á því byggð að gengið hafi verið frá kaupum G-kk-ef Þ-kk-ef á 150.000 hlutum í Styr ehf. fyrir 350.000 bresk pund 6. júní 2007 eins og staðfest hafi verið í tölvupóstsamskiptum milli H-kk-ef S-kk-ef S-kk-ef og P-kk-ef S-kk-ef sem sáu um viðskiptin milli G-kk-ef Þ-kk-ef og áfrýjanda fyrir þeirra hönd. Hafi fyrrgreindur lánssamningur 22. júní 2007 verið gerður í þeim tilgangi að tryggja G-kk-þgf Þ-kk-þgf endurgreiðslu á kaupverði hlutanna ef áfrýjandi nýtti sér umsaminn kauprétt á hlutunum þannig að kaupin á þeim gengju í reynd til baka.

Efni tölvupóstsamskiptanna milli H-kk-ef S-kk-ef og P-kk-ef 6. júní 2007, sem áfrýjandi vísar til um viðskipti þeirra G-kk-ef Þ-kk-ef, er ekki eins skýrt sem skyldi. Fyrir dómi hélt H-kk-nf S-kk-nf því fram að samskiptin beri með sér að setja hafi átt hlutina í Styr ehf. til tryggingar fyrir fyrirhuguðu láni G-kk-ef Þ-kk-ef til áfrýjanda. Í vitnaskýrslu P-kk-ef, sem sá um viðskiptin fyrir áfrýjanda, kom fram að svo hefði verið um samið milli aðila að yrði einhver mismunur á því, sem fengist fyrir hlutina, og fjárhæðarinnar, sem G-kk-nf Þ-kk-nf reiddi af hendi til áfrýjanda, yrði áfrýjandi að bæta G-kk-þgf Þ-kk-þgf þann mismun. Aðspurður kvaðst P-kk-nf ekki tjá sig um hvort samið hafi verið um að G-kk-nf Þ-kk-nf keypti hlutina eða fengi þá til tryggingar fyrir greiðslu láns til áfrýjanda, heldur sagðist hann eingöngu vilja vísa til þess sem þeim H-kk-þgf S-kk-þgf hafi farið á milli umræddan dag.

Sú staðhæfing áfrýjanda að þeir G-kk-nf Þ-kk-nf hafi samið um kaup á hlutunum í Styr ehf. áður en lánssamningurinn var undirritaður og því hafi greiðsla þess síðarnefnda á fjárhæð, sem svarar til fjárhæðar lánsins samkvæmt samningnum, verið kaupverð fyrir hlutina samrýmist ekki ákvæðum samningsins. Af þeim sökum hvílir sönnunarbyrðin fyrir þeirri staðhæfingu á áfrýjanda. Þegar virt er það, sem að framan greinir, svo og annað það sem fram er komið í málinu og vísað er til í hinum áfrýjaða dómi, verður ekki talið að áfrýjandi hafi fært sönnur á þessa staðhæfingu sína. Samkvæmt því verður héraðsdómur staðfestur.

Áfrýjandi greiði stefnda 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.

Það athugist að skýrslum aðila og vitna fyrir dómi er lýst í mjög löngu máli í hinum áfrýjaða dómi. Þetta er í andstöðu við 1. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991 þar sem ekki er gert ráð fyrir að þessum skýrslum séu gerð sérstök skil í héraðsdómi, heldur sé þar aðeins vísað til þeirra eftir því sem ástæða er til við úrlausn máls, sbr. d., e. og f. liði málsgreinarinnar.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er óraskaður.

Áfrýjandi, Ó-kk-nf S-kk-nf F-kk-nf, greiði stefnda, dánarbúi G-kk-ef Þ-kk-ef Ó-kk-ef, 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.