50/2008

Þ krafðist þess í máli vegna ágreinings um nauðungarsölu að frumvarpi sýslumanns til úthlutunar söluverðs yrði breytt með nánar tilteknum hætti. Ekki var fallist á með héraðsdómara að krafan væri vanreifuð og því var úrskurður um frávísun málsins felldur úr gildi og málinu vísað heim í hérað til munnlegs málflutnings og uppkvaðningu úrskurðar á ný.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 9. janúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 3. janúar 2008, þar sem vísað var frá dómi annars vegar kröfu sóknaraðila um að 3. tölulið frumvarps sýslumannsins á Selfossi til úthlutunar söluverðs fasteignarinnar að Varmahlíð 2 í Hveragerði 1. október 2006 verði breytt þannig að eftirstöðvar söluverðsins að fjárhæð 1.123.864 krónur verði greiddar sóknaraðila og hins vegar kröfu hans um að greiðslu til kröfuhafa á grundvelli skuldabréfs á 2. veðrétti, samkvæmt 2. tölulið frumvarpsins, verði breytt þannig að kröfuhafinn fái 5.981.065 krónur í sinn hlut. Kæruheimild er í 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar, en til vara að framangreindar kröfur hans um efnisúrlausn málsins verði teknar til greina. Þá krefst hann hækkunar á málskostnaðarákvörðun héraðsdóms og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar kærðu úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti 17. janúar 2008 og krefjast þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Hinn kærði frávísunarúrskurður er á því byggður að málsaðilar hafi ekki lagt fram gögn eða sýnt fram á hvernig farið hafi verið með greiðslur tímabilið 15. september 2003 til 29. mars 2004 af veðskuldabréfi því sem greinir 2. tl. í frumvarpi til úthlutunar söluverðs fasteignarinnar að Varmahlíð 2 í Hveragerði og síðari hluti dómkröfu sóknaraðila í héraði lýtur að. Taldi héraðsdómur sig af þessum ástæðum ekki hafa forsendur til að reikna þá fjárhæð sem greiða beri kröfuhafa samkvæmt þessu bréfi af söluandvirði eignarinnar. Væri því óhjákvæmilegt að vísa þessum þætti í kröfu sóknaraðila frá dómi vegna vanreifunar. Af þessu leiddi að einnig yrði að vísa frá dómi kröfu sóknaraðila um greiðslu á eftirstöðvum söluverðsins með tiltekinni fjárhæð, þar sem sú fjárhæð réðist af þeirri fjárhæð sem úthluta ætti af söluverðinu vegna nefnds bréfs.

Fyrir liggur í málinu krafa sóknaraðila hvað snertir fjárhæð úthlutunar vegna veðskuldabréfsins, sem greinir í 2. tl. frumvarps til úthlutunar söluverðs umræddrar fasteignar, og tölulegar forsendur kröfunnar. Þá er einnig ljóst á hvaða málsástæðum þessi krafa er byggð og á hvaða forsendum varnaraðilar mótmæla henni. Héraðsdómi ber því að leysa úr kröfunni og þá einnig kröfu sóknaraðila um að honum beri eftirstöðvar söluverðsins. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og málinu vísað heim í hérað til munnlegs málflutnings og úrskurðar að nýju.

Bæði sóknaraðili og varnaraðilar hafa krafist þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Með hliðsjón af því verður kærumálskostnaður felldur niður.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og málinu vísað heim í hérað til munnlegs málflutnings og uppkvaðningar úrskurðar á ný.

Kærumálskostnaður fellur niður