408/2005

M var ákærður fyrir manndráp með því að bregða þvottasnúru um háls eiginkonu sinnar á heimili þeirra og þrengja að með þeim afleiðingum að hún lést af völdum kyrkingar. Í héraði var hann sakfelldur fyrir brot gegn 211. gr. almennra hegningarlaga auk þess sem hann var dæmdur til greiðslu skaðabóta. Málinu var einungis áfrýjað af hálfu ákæruvaldsins til refsiþyngingar. Í dómi Hæstaréttar kom fram að mat héraðsdómara á trúverðugleika framburðar M, sem var einn til frásagnar um samskipti hans og konu hans skömmu fyrir verknaðinn, yrði ekki endurskoðað, sbr. 4. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991. Varð því m.a. að leggja til grundvallar að ásetningur hefði ekki skapast með M um að bana konu sinni fyrr en í odda skarst með þeim um nóttina. Vísað var til þess að um alvarlegt brot væri að ræða. Talið var þó að fyrir hendi væru ástæður sem virða mætti til lækkunar refsingar og var hún ákveðin fangelsi í 11 ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kvk-nf E-kvk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 2. september 2005. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess aðallega að refsing verði milduð, en til vara að héraðsdómur verði staðfestur.

Samkvæmt stefnu áfrýjar ríkissaksóknari héraðsdómi á grundvelli 148. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, sbr. 8. gr. laga nr. 37/1994, eingöngu til refsiþyngingar samkvæmt a. lið 147. gr. fyrrnefndu laganna. Telur hann þá refsingu sem ákærða var ákveðin í dóminum of væga. Niðurstaða héraðsdóms um sök ákærða, heimfærslu brots hans til refsiákvæðis og um skaðabætur kemur því ekki til endurskoðunar.

Ákærði sagði af sjálfsdáðum til brots síns og hefur samkvæmt gögnum málsins sýnt iðrun gerða sinna. Hann er einn til frásagnar um samskipti sín og konu sinnar eftir að hann kom í íbúð þeirra um klukkan eitt aðfaranótt 1. nóvember 2004, skömmu fyrir verknaðinn. Héraðsdómur hefur metið það svo að ákærði hafi í megin atriðum skýrt rétt frá atvikum og að skýrsla hans sé í höfuðdráttum trúverðug. Samkvæmt 4. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991, sbr. 19. gr. laga nr. 37/1994, verður þetta mat héraðsdóms ekki endurskoðað.

Samkvæmt framansögðu verður við ákvörðun refsingar ekki byggt á annarri atburðarás en þeirri sem héraðsdómur reisir dóminn á, þar á meðal að ásetningur hafi ekki skapast með ákærða um að bana konunni fyrr en í odda skarst með þeim um nóttina. Við refsiákvörðun ber að líta til ákvæða 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Verður ekki fram hjá því litið hversu alvarlegt brot ákærða er. Þrátt fyrir það þykir mega við það miða til lækkunar refsingar, sem að framan greinir, að ákærði hafi af sjálfsdáðum sagt til brots síns og skýrt frá atvikum í megin atriðum og sýnt iðrun gerða sinna. Þá hefur hann ekki áður gerst sekur um refsivert brot sem máli skiptir og á sér ekki sögu um ofbeldislega hegðun. Ætla má með stoð í geðheilbrigðisrannsókn S-kk-ef P-kk-ef P-kk-ef geðlæknis og sálfræðiskýrslu dr. J-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef að andlegt ástand ákærða fyrir og við verknaðinn útskýri atburðarásina og hafi afbrýðisemi og niðurlæging orðið til þess að innibyrgð reiði hans hafi brotist út og leitt til þess að hann framdi verknaðinn. Verður því höfð hliðsjón af ákvæði 75. gr. almennra hegningarlaga við refsiákvörðunina. Að þessu virtu er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 11 ár. Gæsluvarðhaldsvist hans frá 1. nóvember 2004 skal koma til frádráttar refsingunni.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan kostnað sakarinnar í héraði og fyrir Hæstarétti samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara og málsvarnarlaun að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, M-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 11 ár, en gæsluvarðhaldsvist hans frá 1. nóvember 2004 kemur til frádráttar refsingunni.

Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan kostnað sakarinnar í héraði og fyrir Hæstarétti 3.089.461 krónu, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans á báðum dómstigum, K-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, samtals 1.568.700 krónur.