arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
648/2014

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem tekin var til greina krafa L hf. um að honum væri heimilt að fá T ehf. borinn út úr tilgreindri fasteign í sinni eigu með beinni aðfarargerð, en T ehf. hafði ekki staðið í skilum með greiðslur samkvæmt fjármögnunarleigusamningi aðilanna um fasteignina.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. september 2014, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 3. október sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 16. september 2014, þar sem tekin var til greina krafa varnaraðila um að sér yrði heimilað að fá sóknaraðila borinn út úr fasteigninni Rauðhellu 8 í Hafnarfirði með beinni aðfarargerð. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að kröfu varnaraðila um aðfarargerð verði hafnað og sér dæmdur málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Túnverk ehf., greiði varnaraðila, Lýsingu hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.
650/2014

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu H ehf. um að héraðsdómari viki sæti í máli félagsins gegn L hf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. september 2014, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 3. október sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 17. september 2014, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að Þ-kk-nf S. G-kk-nf héraðsdómari viki sæti í máli sóknaraðila gegn varnaraðila. Kæruheimild er í a. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að fyrrgreind krafa hans verði tekin til greina. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði ritaði sóknaraðili bréf til héraðsdóms 7. ágúst 2014, þar sem krafist var að fyrrnefndur dómari í málinu viki sæti, og er meginefni bréfsins tekið upp í úrskurðinum. Fyrir Hæstarétti ber sóknaraðili fyrir sig sömu röksemdir fyrir kröfu sinni og þar greinir. Væri rétt með farið að dómari hafi látið slík ummæli falla, sem sóknaraðili heldur fram að hann hafi gert í þinghaldi 7. maí 2014, væri honum rétt að víkja sæti vegna ákvæðis g. liðar 5. gr. laga nr. 91/1991, sbr. dóm Hæstaréttar 9. janúar 2004 í máli nr. 491/2003. Til þess verður á hinn bóginn að líta að með hinum kærða úrskurði hefur héraðsdómari látið í ljós að frásögn sóknaraðila af atvikum í þinghaldinu sé röng og hefur varnaraðili lýst sömu skoðun í greinargerð til Hæstaréttar, en fyrir hinu gagnstæða verður sóknaraðili að bera sönnunarbyrði. Hana hefur hann ekki axlað og verður því að staðfesta hinn kærða úrskurð.

Rétt er að aðilarnir beri hvor sinn kostnað af kærumáli þessu.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
651/2014

Staðfest var ákvörðun L um að X skyldi sæta brottvísun af heimili og nálgunarbanni á grundvelli laga nr. 85/2011.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. október 2014, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 6. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 1. október 2014, þar sem varnaraðila var gert að sæta brottvísun af heimili og nálgunarbanni eins og nánar greinir í úrskurðarorði. Kæruheimild er í 3. mgr. 15. gr. laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Ákvörðun sóknaraðila 25. september 2014 um brottvísun af heimili og nálgunarbann var birt varnaraðila sama dag og miðast réttaráhrif hennar við það tímamark, sbr. 2. mgr. 9. gr. laga nr. 85/2011.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Þóknun skipaðs verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði segir, greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 3. mgr. 38. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 14. gr. laga nr. 85/2011.

Dómsorð:

Staðfest er ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 25. september 2014 um að varnaraðili skuli sæta brottvísun af heimili og nálgunarbanni í fjórar vikur, þannig að lagt er bann við því að hann komi á eða í námunda við heimili sitt og sambúðarkonu sinnar, A, að [...] í [...] á svæði, sem afmarkast við 50 m radíus umhverfis það. Jafnframt er lagt bann við því að varnaraðili veiti A eftirför, nálgist hana á almannafæri eða setji sig í samband við hana á annan hátt.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um þóknun verjanda og réttargæslumanns brotaþola eru staðfest.

Þóknun skipaðs verjanda varnaraðila, B-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, fyrir Hæstarétti, 125.500 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
652/2014

X var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi samkvæmt 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála þar til dómur gengi í Hæstarétti í máli ákæruvaldsins á hendur honum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. október 2014 sem barst réttinum 6. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 1. október 2014 þar sem varnaraðila var gert að sæta áframhaldandi gæsluvarðhaldi á meðan mál hans er til meðferðar í Hæstarétti Íslands, þó ekki lengur en til fimmtudagsins 30. janúar 2015. Kæruheimild er í b. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann veg sem greinir í dómsorði.

Kærumálskostnaður dæmist ekki, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur gengur í Hæstarétti í máli ákæruvaldsins á hendur honum, þó ekki lengur en til fimmtudagsins 30. janúar 2015 klukkan 16.
653/2014

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stæði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma H-kk-nf I. J-kk-nf hæstaréttardómari og G-kvk-nf E-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. október 2014 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. október 2014 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 13. október 2014 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
654/2014

K krafðist þess að sér yrði heimilað að fá börn sín og M tekin úr umráðum M og fengin sér með beinni aðfarargerð. M og K fóru sameiginlega með forsjá barnanna en lögheimili þeirra var hjá K. Með vísan til m.a. 1. mgr. 28. gr. a. barnalaga nr. 76/2003 var beiðni K tekin til greina í héraði. Í dómi Hæstaréttar kom fram að 1. mgr. 33. gr. a. barnalaga yrði ekki skilin þannig að fram þurfi að fara sérstök sáttameðferð í hvert og eitt sinn sem reynir á úrræði skv. greininni. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar var hann staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. október 2014 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 2. október 2014 þar sem varnaraðila var heimilað að fá börn aðila tekin úr umráðum sóknaraðila og fengin sér með beinni aðfarargerð. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kröfu varnaraðila um aðför hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í málinu liggur fyrir vottorð 10. mars 2014 um sáttameðferð. Vottorðið var því í gildi, sbr. 7. mgr. 33. gr. a. barnalaga nr. 76/2003 með síðari breytingum, þegar varnaraðili krafðist aðfarar 22. ágúst 2014, en 1. mgr. 33. gr. a. laganna verður ekki skilin þannig að fram þurfi að fara sérstök sáttameðferð í hvert og eitt sinn sem reynir á úrræði samkvæmt greininni. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til þess að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, M, greiði varnaraðila, K, 350.000 krónur í kærumálskostnað.
658/2014

Í hf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu dánarbús H um að fella ákvörðun sýslumanns úr gildi og lagt var fyrir hann að afmá úr þinglýsingabók tryggingarbréf á fasteign úr dánarbúi H. Tryggingarbréfið var undirritað af A um samþykki þinglýstra eigenda eftir umboði sem laut að lögskiptum vegna kaupa þeirra á fasteigninni. Talið var að samkvæmt 2. mgr. 7. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978 hafi sýslumanni borið að hafna þinglýsingu tryggingarbréfsins í öndverðu þar sem ljóst mátti vera af skýru orðalagi umboðsins að það gat ekki falið í sér þær ráðstafanir sem tryggingarbréfið bar með sér. Þá var talið ósannað að annað umboð hafi legið fyrir við þinglýsingu tryggingarbréfsins. Hinn kærði úrskurður var staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. september 2014 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. október sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 15. september 2014 þar sem lagt var fyrir sýslumanninn í Reykjavík að afmá úr þinglýsingabók tryggingarbréf, sem móttekið var til þinglýsingar 5. júlí 2007 og innfært í þinglýsingabók 6. sama mánaðar á fasteign varnaraðila Hvassaleiti 56-58 í Reykjavík. Kæruheimild er í 5. mgr. 3. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að staðfest verði ákvörðun sýslumanns 30. desember 2013 um að synja því að afmá bréfið úr þinglýsingabók. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Íslandsbanki hf., greiði varnaraðila, dánarbúi H-kvk-ef L-kvk-ef, 350.000 krónur í kærumálskostnað.
659/2014

D höfðaði mál á hendur T og Í til heimtu bóta og viðurkenningar á nánar tilgreindum rétti hennar, en kröfur sínar reisti D á 1. mgr. 76. gr. stjórnarskrárinnar

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. september 2014 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. október sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 17. september 2014 þar sem hafnað var beiðni sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að hin umbeðna dómkvaðning fari fram. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Samkvæmt 1. mgr. 44. gr. laga nr. 91/1991 er það hlutverk dómara í einkamáli að skera úr um hvort staðhæfing um umdeild atvik teljist sönnuð og leggur hann sjálfur eftir 2. mgr. 60. gr. laganna mat á atriði sem krefjast almennrar þekkingar og menntunar eða lagaþekkingar. Með dómi Hæstaréttar 2. maí 2014 í máli nr. 237/2014 var hafnað beiðni sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns í málinu á þeirri forsendu að með henni væri hinum sérfróða manni í raun ætlað að skýra ákvæði 1. mgr. 76. gr. stjórnarskrárinnar, þar sem mælt er fyrir um að öllum sem þess þurfa skuli tryggður í lögum réttur til aðstoðar, meðal annars vegna sjúkleika og örorku. Þrátt fyrir að sóknaraðili hafi breytt orðalagi í matsbeiðni sinni frá því sem áður var er fallist á með héraðsdómi að markmiðið með henni sé í reynd það sama. Að því virtu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Rétt er að kærumálskostnaður falli niður.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
661/2014

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stæði.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari og G-kvk-nf E-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. október 2014 sem barst réttinum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 7. október 2014 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 13. október 2014 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og til þrautavara að varnaraðila verði ekki gert að sæta einangrun.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
662/2013

B o.fl. höfðuðu mál gegn M og Á og kröfðust greiðslu tiltekinna fjárhæða vegna kostnaðar B o.fl. af gerð girðingar á landamerkjum jarða B o.fl. annars vegar og M og Á hins vegar. Þar sem B o.fl. höfðu ekki leitað úrlausnar úrskurðaraðila samkvæmt 5. gr. sbr. 7. gr. girðingarlaga nr. 135/2001 um rétt til samgirðingar, nauðsynlegan kostnað af þeirri framkvæmd og skiptingu hans var ekki talið að B o.fl. gætu reist kröfur sínar á hendur M og Á á þessum grundvelli. Voru M og Á því sýknaðar.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari, I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari og S-kk-nf M-kk-nf S-kk-nf prófessor.

Áfrýjendur skutu málinu upphaflega til Hæstaréttar 13. ágúst 2013. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 25. september sama ár og áfrýjaðu þeir öðru sinni 10. október það ár. Þeir krefjast þess að stefndu verði gert að greiða sér óskipt 2.165.824 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 683.865 krónum frá 24. ágúst 2011 til 18. september sama ár, af 724.069 krónum frá þeim degi til 22. september sama ár en af 2.165.824 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá er krafist málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms en til vara að kröfur áfrýjenda verði lækkaðar. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Áfrýjendur reisa kröfur sína á hendur stefndu á 5. gr. girðingarlaga nr. 135/2001. Í málinu liggur fyrir að áfrýjendur hafa, að undangengnum bréfaskiptum við stefndu, látið reisa hina umdeildu girðingu og krefja nú stefndu um hluta þess útlagða kostnaðar sem af því leiddi, auk svonefnds umsjónarkostnaðar og vaxta. Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi leituðu áfrýjendur ekki úrlausnar úrskurðaraðila samkvæmt 5. gr., sbr. 7. gr. laganna um rétt til samgirðingar, nauðsynlegan kostnað af þeirri framkvæmd og skiptingu hans. Að svo vöxnu máli geta þeir ekki reist kröfur sína á hendur stefndu á þessum grundvelli. Verður hinn áfrýjaði dómur því staðfestur.

Áfrýjendum verður gert að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, B-kk-nf J-kk-nf, J-x-x F-x-x Z-x-x, L-kk-nf E-kk-nf K-kk-nf, S-kk-nf K-kk-nf Þ-kk-nf og Tré ehf., greiði óskipt stefndu Á-kvk-þgf S-kvk-þgf J-kvk-þgf og M-kvk-þgf R-kvk-þgf H-kvk-þgf, 300.000 krónur hvorri um sig í málskostnað fyrir Hæstarétti.
663/2014

Með dómi Hæstaréttar í máli nr. 513/2011 var D ehf. dæmt til að greiða L hf. tilgreinda fjárhæð. D ehf. hafði áður gefið út tvö tryggingarbréf til L hf., með veði í fasteign A, til tryggingar skuldum félagsins við bankann sem það stóð í þá „eða síðar á hvaða tíma sem er“. Fallist var á að með framangreindum dómi hafi verið fengin veðtrygging fyrir kröfu L hf. á hendur D ehf. í fasteign A. Hafi því verið unnt að leita eftir fullnustu á kröfunni í eigninni með fjárnámi sem beint var að A sem gerðarþola, þótt hann hafi enga aðild átt að framangreindu dómsmáli. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar var aðfarargerð sýslumanns staðfest.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. október 2014 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. september 2014 þar sem staðfest var aðfarargerð sýslumannsins í Reykjavík 23. október 2013 í eignarhluta sóknaraðila í fasteigninni Laugarásvegi 31 í Reykjavík fyrir kröfu varnaraðila að fjárhæð 543.483.022 krónur. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að fyrrnefnd aðfarargerð verði ógilt. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Eins og ítarlega er rakið í hinum kærða úrskurði var Dynjandi ehf. með dómi Hæstaréttar 22. mars 2012 í máli nr. 513/2011 dæmt til að greiða Landsbanka Íslands hf., sem síðar fékk heiti varnaraðila, tilgreinda fjárhæð. Dynjandi ehf. hafði gefið út tvö tryggingarbréf til varnaraðila 15. september 1998 og er efni þeirra rakið í hinum kærða úrskurði. Með bréfunum voru varnaraðila sett að veði tvö skip en 21. október 2004 voru veðin færð yfir á fasteign sóknaraðila Laugarásveg 31 í Reykjavík. Með þessu var fengin veðtrygging fyrir kröfu varnaraðila á hendur Dynjanda ehf. í fasteign sóknaraðila. Var því unnt að leita eftir fullnustu á kröfunni í eigninni með fjárnámi sem beint var að sóknaraðila sem gerðarþola, þótt hann hafi enga aðild átt að framangreindu dómsmáli. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, A-kk-nf J-kk-nf, greiði varnaraðila, LBI hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.
667/2014

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. október 2014, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 10. október 2014, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 7. nóvember 2014 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærðar úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
669/2014

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og einangrun á meðan á gæsluvarðhaldinu stæði.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari og G-kvk-nf E-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. október 2014 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 13. október 2014 þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 16. október 2014 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími, en að því frágengnu að honum verði ekki gert að sæta einangrun.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
670/2014

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram farbanni á grundvelli b. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma H-kk-nf I. J-kk-nf hæstaréttardómari og G-kvk-nf E-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. október 2014 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 14. október 2014 þar sem varnaraðila var áfram gert að sæta farbanni allt til þriðjudagsins 11. nóvember 2014 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðila, X, er áfram bönnuð för frá Íslandi allt til þriðjudagsins 11. nóvember 2014 klukkan 16.