193/2014

X var sakfelldur fyrir lyfjalagabrot með því að hafa selt einstaklingi 10 stykki af Ritalini og átt 109 stykki af Ritalini í sölu- og dreifingarskyni, án þess að hafa markaðs- og lyfsöluleyfi Lyfjastofnunar. Með broti X rauf hann skilorð samkvæmt eldri dómi og samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga var skilorðsdómurinn því tekinn upp og X dæmd refsing í einu lagi fyrir bæði málin eftir reglum 77. gr. sömu laga. Var refsing X því ákveðin sjö mánaða fangelsi. Þá voru gerð upptæk 119 stykki af Ritalini sem lögregla hafði lagt hald á við rannsókn málsins.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 14. mars 2014 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu, en til vara að refsing verði milduð.

Ákærði er í máli þessu sakaður um að hafa selt nafngreindri konu 10 stykki af Ritalini og ,,átt 109 stykki af Ritalini í sölu- og dreifingarskyni, án þess að hafa markaðs- og lyfsöluleyfi Lyfjastofnunar.“ Er háttsemi hans talin varða við 1. mgr. 7. gr. og 1. mgr. 20. gr., sbr. 1. mgr. 49. gr. lyfjalaga nr. 93/1994 með áorðnum breytingum.

Í 1. mgr. 20. gr. lyfjalaga segir að leyfi til lyfjasölu hafi þeir aðilar einir sem til þess hafi hlotið leyfi Lyfjastofnunar. Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi höfðu tveir lögreglumenn afskipti af ákærða og ofangreindri konu 15. október 2013, en þau voru þá stödd á bifreiðastæði við [...] í [...]. Hafði ákærði þá í fórum sínum 109 töflur af Ritalini og 6.000 krónur í reiðufé. Lögreglumennirnir tóku skýrslur af ákærða og konunni á vettvangi. Játaði hann að hafa selt konunni 10 töflur af Ritalini og kvaðst hafa ætlað sér að gefa, nota og selja töflurnar sem hann var með og undirritaði skýrslu þess efnis. Konan játaði einnig á vettvangi að hafa keypt 10 töflur af Ritalini af ákærða og undirritaði skýrslu þess efnis. Fyrir dómi hurfu þau bæði frá játningu sinni. Fyrrgreindir lögreglumenn komu báðir fyrir dóm og staðfestu að atvik hefðu verið með þeim hætti sem greindi í skýrslum sem teknar voru á vettvangi. Er fallist á með hinum áfrýjaða dómi að afturhvarf frá fyrri framburði sé ótrúverðugt og sannað sé að ákærði hafi selt ofangreindri konu 10 stykki af Ritalini. Er ákærði sakfelldur fyrir þá háttsemi. Jafnframt er sannað með játningu ákærða á vettvangi og framburði ofangreindra lögreglumanna fyrir dómi að ákærði hafi ætlað sér að selja hluta þess Ritalins sem hann var með í fórum sínum umrætt sinn. Með framangreindri háttsemi braut hann gegn 1. mgr. 20. gr. lyfjalaga, sbr. 1. mgr. 49. gr. laganna. Með vísan til framangreinds verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur um sakfellingu ákærða, ákvörðun refsingar, upptöku Ritalin taflna og ákvörðun málsvarnarlauna.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, X, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 262.162 krónur, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, O-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.