arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
20/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. janúar 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. janúar 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 12. janúar 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
210/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli d. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. mars 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. mars 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 2. apríl 2012 klukkan 16 „eða þar til mat dómkvadds geðlæknis liggur fyrir í málinu um andlega heilsu kærða.“ Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 2. apríl 2012 klukkan 16.
211/2011

Ö höfðaði mál á hendur G ehf. til efnda á samkomulagi um starfslok sem hann taldi hafa komist á. Tæpu ári síðar seldi Ö hlut sinn í G ehf. til sameiganda að félaginu. Talið var að Ö hefði í þeim lögskiptum sýnt af sér tómlæti við að halda kröfu sinni vegna starfslokanna til haga. Staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu hins áfrýjaða dóms um sýknu G ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 8. apríl 2011. Hann krefst þess að gagnáfrýjandi verði dæmdur til að greiða sér 1.000.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, „af 500.000 krónum frá 30. september 2007 en af 1.000.000 krónum frá 1. október sama ár til greiðsludags.“ Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði upphaflega héraðsdómi fyrir sitt leyti 16. júní 2011. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu málsins 20. júlí 2011 og gagnáfrýjaði hann öðru sinni 8. ágúst það ár. Hann krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar á báðum dómstigum.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Samkvæmt þessum málsúrslitum verður aðaláfrýjanda gert að greiða g-kk-þgf málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er óraskaður.

Aðaláfrýjandi, Ö-kk-nf G-kk-nf, greiði gagnáfrýjanda, Grillhúsinu ehf., 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
212/2012

G hf. lýsti kröfu við slit þrotabús F ehf. á grundvelli fimm afleiðusamninga sem málsaðilar gerðu með sér haustið 2008. Ágreiningur var með aðilum um hvort G hf. hefði efnt samningana fyrir sitt leyti á gjalddögum þeirra 7. og 9. október 2008, en á fyrrnefndum degi hafði Fjármálaeftirlitið skipað bankanum skilanefnd samkvæmt heimild í lögum nr. 125/2008. Hélt þrotabú F ehf. því fram að G hf. hefði ekki efnt samningana fyrir sitt leyti en hinn síðarnefndi bar því við að hann hefði staðið við samningana með skuldajöfnuði samkvæmt heimild í markaðsskilmálum bankans, sem F ehf. hefði gengist undir. Talið var að G hf. hefði samkvæmt skilmálunum verið heimill skuldajöfnuður, eins og atvikum málsins var háttað, og var kröfu G hf. því skipað í réttindaröð við slit þrotabús F ehf. sem almennri kröfu samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. mars 2012, sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 2. mars 2012, þar sem kröfu varnaraðila að fjárhæð 106.967.316 krónur var skipað í réttindaröð við slit sóknaraðila sem almennri kröfu samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kröfum varnaraðila verði hafnað. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og þess að kröfu hans að fjárhæð 106.967.316 krónur verði skipað í réttindaröð við slit sóknaraðila sem almennri kröfu samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991. Þá er krafist kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, þrotabú Flugvals ehf., greiði varnaraðila, Glitni hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.
214/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. og c. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. mars 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 25. mars 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til 18. apríl 2012 klukkan 14.30 og einangrun allt til 4. apríl 2012 klukkan 14.30. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldstími verði styttur og einnig sá tími sem varnaraðila verði gert að sæta einangrun.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
215/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem tölvufyrirtækinu A hf. var gert að afhenda S gögn X hf. og tiltekinna tengdra félaga til haldlagningar og afritunar, á grundvelli 4. mgr. 15. gr. e. laga nr. 87/1992 um gjaldeyrismál, sbr. 68., 70. og 74. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Eftir að málið barst Hæstarétti var rétturinn upplýstur um að rannsóknarathafnir þær, sem heimilaðar voru með hinum kærða úrskurði, hefðu þegar farið fram. Var hinum kærða úrskurði því vísað frá Hæstarétti, sbr. 4. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. mars 2012, sem barst Héraðsdómi Reykjavíkur degi síðar og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. mars 2012, þar sem A hf. var gert að afhenda sóknaraðila meðal annars gögn varnaraðila til haldlagningar og afritunar. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með hinum kærða úrskurði var sóknaraðila heimilað að leggja hald á og afrita nánar tiltekin gögn varnaraðila og fleiri félaga. Þegar kæra barst Hæstarétti var þeim rannsóknaraðgerðum, sem heimilaðar voru samkvæmt hinum kærða úrskurði, ekki lokið, en samkvæmt 4. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 frestar kæra ekki framkvæmd. Greinargerð sóknaraðila barst Hæstarétti 30. mars 2012, innan þess frests sem greinir í 3. mgr. 194. gr. laga nr. 88/2008, en fyrir liggur nú að að rannsóknaraðgerðum lauk 31. mars 2012.

Samkvæmt 3. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 verður úrskurður héraðsdómara ekki kærður til Hæstaréttar ef athöfn, sem kveðið er á um í úrskurðinum, hefur þegar farið fram eða ástand, sem leitt hefur af ákvæðum hans, er þegar um garð gengið. Þá er í 4. mgr. sömu lagagreinar mælt svo fyrir að hafi úrskurður verið kærður og svo fer sem í 3. mgr. segir eftir þann tíma en áður en dómur er felldur í kærumálinu skuli vísa því frá Hæstarétti.

Sú rannsóknarathöfn, sem heimiluð var með hinum kærða úrskurði, hefur þegar farið fram. Verður málinu því vísað frá Hæstarétti.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.
217/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. mars 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vesturlands 28. mars 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi uns dómur Hæstaréttar gengur í máli hans, en þó eigi lengur en til „fimmtudagsins“ 25. apríl 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti gæsluvarðhaldi uns dómur Hæstaréttar gengur í máli hans, en þó eigi lengur en til miðvikudagsins 25. apríl 2012 klukkan 16.
219/2012

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að við skipti á dánarbúi G skyldi lögð til grundvallar sameiginleg erfðaskrá hennar og H frá 8. júlí 1997, sökum þess að G hefði ekki verið heimilt eftir þann tíma að afturkalla einhliða að H látnum þær ráðstafanir sem þau gerðu með áðurgreindri erfðaskrá.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 21. mars 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 12. mars 2012 þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að við skipti á dánarbúi G skyldi lögð til grundvallar sameiginleg erfðaskrá hennar og H frá 8. júlí 1997. Kæruheimild er í 1. mgr. 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o. fl. Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að við skipti dánarbúsins verði lögð til grundvallar erfðaskrá hinnar látnu frá 9. ágúst 2005. Þá er krafist málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar. Þá er krafist málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Varnaraðilar hafa ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti og kemur því ekki til álita krafa þeirra um málskostnað í héraði. Sóknaraðilum verður aftur á móti gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, A og B, greiði óskipt varnaraðilum, C, D, E og F, hverjum fyrir sig 50.000 krónur í kærumálskostnað.
21/2012

Úrskurður héraðsdóms um að Y skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. janúar 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. janúar 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 19. janúar 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá er krafist kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
220/2012

Úrskurður héraðsdóms um að Y skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. mars 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 30. mars 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 27. apríl 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að honum verði gert að sæta farbanni eða halda sig innan ákveðins svæðis eða á ákveðnum stað, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
221/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. mars 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 30. mars 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 27. apríl 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að honum verði gert að sæta farbanni, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærðar úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008 verður kærumálskostnaður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
224/2012

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að F ehf. yrði gert að setja tryggingu fyrir hugsanlegum málskostnaði L ehf., S og V hf., að fjárhæð 150.000 krónur hvers um sig í máli F ehf. gegn L ehf., S, V hf., VÍ hf. og N.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. mars 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 3. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 12. mars 2012, þar sóknaraðila var gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar í máli sínu gegn varnaraðilum til ógildingar á nauðungarsölu nánar tilgreindra fasteigna. Kæruheimild er í 1. mgr. 85. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og varnaraðilum gert að greiða sér kærumálskostnað.

Varnaraðilarnir Leigubær ehf., Sparisjóður Þórshafnar og nágrennis og Vörður tryggingar hf. krefjast þess hver fyrir sitt leyti að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilarnir Vátryggingafélag Íslands hf. og Norðurþing hafa ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt, sem í dómsorði greinir.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðilunum Leigubæ ehf., Sparisjóði Þórshafnar og nágrennis og Verði tryggingum hf. hverjum fyrir sig kærumálskostnað eins og segir í dómsorði, en að öðru leyti fellur kærumálskostnaður niður.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur að öðru leyti en því að tveggja vikna frestur sóknaraðila, Fasteignafélagsins Fjarðar ehf., til að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar hefst við uppsögu þessa dóms.

Sóknaraðili greiði varnaraðilum Leigubæ ehf., Sparisjóði Þórshafnar og nágrennis og Verði tryggingum hf. hverjum fyrir sig 150.000 krónur í kærumálskostnað.
225/2012

A var svipt sjálfræði í sex ár á grundvelli a. liðar 4. gr. og 1. mgr. 5. gr. lögræðislaga nr. 71/1997.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. mars 2012, sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 3. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. mars 2012, þar sem sóknaraðili var svipt sjálfræði í tíu ár. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að sjálfræðissviptingunni verði markaður skemmri tími. Þá krefst sóknaraðili þóknunar í héraði og fyrir Hæstarétti úr ríkissjóði til handa skipuðum verjanda sínum.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og þess að kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs talsmanns síns.

Í vottorði S-kk-ef P-kk-ef P-kk-ef geðlæknis 7. mars 2012, sem hann staðfesti fyrir héraðsdómi, kemur meðal annars fram að lögræðissvipting til langs tíma sé nauðsynleg til að beita megi úrræðum í því skyni að draga úr versnandi sjúkdómseinkennum sóknaraðila. Með vísan til þessa og einnig þess að sóknaraðili hefur endurtekið verið svipt sjálfræði undanfarin ár, oftast til tveggja ára í senn, þykir mega með hliðsjón af velferð sóknaraðila fallast á með varnaraðila að lögræðissvipting til lengri tíma en fyrr sé nú nauðsynleg til að auðvelda læknishjálp við hana. Er þá meðal annars haft í huga að sóknaraðili á þess kost á komandi árum að krefjast niðurfellingar á lögræðissviptingunni samkvæmt 15. gr. lögræðislaga.

Með hliðsjón af því sem að framan segir, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar, verður lögræðissvipting sóknaraðila staðfest þann tíma sem í dómsorði greinir.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um kostnað af málinu í héraði verður staðfest með þeirri breytingu á þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila sem fram kemur í dómsorði.

Kostnaður af meðferð málsins fyrir Hæstarétti greiðist samkvæmt 17. gr. lögræðislaga úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, sem ákveðin verður í einu lagi vegna meðferðar málsins í héraði og fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Gögn málsins bera ekki með sér að varnaraðila hafi verið skipaður talsmaður, sbr. niðurlag 3. mgr. 10. gr. lögræðislaga. Eru því ekki efni til að verða við kröfu varnaraðila um greiðslu þóknunar talsmanns úr ríkissjóði.

Dómsorð:

Sóknaraðili, A, er svipt sjálfræði í sex ár frá 19. mars 2012 að telja.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um kostnað af málinu er staðfest að undanskilinni þóknun verjanda sóknaraðila.

Allur kostnaður af meðferð málsins fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, H-kk-ef B-kk-ef héraðsdómslögmanns, í héraði og fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði samtals 250.000 krónur.
226/2012

I lýsti kröfu við slit S hf. eftir að kröfulýsingarfresti lauk og var krafa hans talin vera fallin niður vegna vanlýsingar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. mars 2012 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 3. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 14. mars 2012, þar sem kröfu sóknaraðila, sem hann lýsti við slitameðferð varnaraðila, var hafnað. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að krafa hans á hendur varnaraðila að fjárhæð 6.712.073 krónur verði aðallega viðurkennd sem sértökukrafa samkvæmt 109. gr. laga nr. 21/1991, til vara sem búskrafa samkvæmt 3. tölulið 110. gr. laganna en að því frágengnu sem almenn krafa samkvæmt 113. gr. sömu laga. Þá krefst hann þess að viðurkenndur verði réttur hans til að skuldajafna framangreindri kröfu við kröfu sem varnaraðili eignaðist á hendur honum 27. september 2004 með útgáfu hans á skuldabréfi nr. 0398-74-630428 til handa varnaraðila. Að lokum krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
228/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli d. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. apríl 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 3. apríl 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 30. apríl 2012 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsenda hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
229/2012

H höfðaði mál gegn H hf. og S hf. til réttargæslu til heimtu skaðabóta vegna líkamstjóns sem hún hlaut í vinnuslysi á starfsstöð HV sem er í eigu H hf. Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um frávísun málsins frá dómi með vísan til þess að krafa H hefði þegar verið dæmd að efni til og að málatilbúnaður H að því er varðaði endurupptöku samkvæmt 11. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 uppfyllti væri ekki nægilega skýr.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. mars 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. mars 2012, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hún kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, H-kvk-nf G-kvk-nf C-x-x, greiði varnaraðila, Högum hf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.