357/2009

J var gefið að sök að hafa brotið gegn þagnarskyldu í starfi hjá fjárfestingarbankanum V hf. með því að hafa gefið S, framkvæmdastjóra F hf., upplýsingar um ástæðu þess að G hefði horfið frá því að selja F hf. hlutabréf sín í T hf. fyrir milligöngu J og hverjum G hugðist í staðinn selja þau, svo og að hafa í framhaldi af því afhent S hljóðupptöku af símtali sínu við G, þar sem upplýsingar um þetta hefðu komið fram. Talið var að líta yrði svo á að G hefði verið viðskiptamaður V hf. í skilningi 58. gr. laga nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki. Þrátt fyrir að S hefði óskað eftir milligöngu um kaup á hlutabréfum hlytu báðir aðilar fyrirhugaðra viðskipta að teljast viðskiptamenn í skilningi laganna og breytti þar engu að ekki hefði orðið af þeim viðskiptum sem stefnt var að. Þá var talið að J hefði veitt S upplýsingar sem vörðuðu viðskipta- og einkamálefni G. Ótvírætt væri að J hefði látið þessar upplýsingar af hendi af ásetningi og mátti einu gilda í því sambandi hvort hann hefði gert sér ljóst að sú háttsemi gæti varðað við lög. Þótti J því hafa gerst sekur um brot gegn 1. mgr. 58. gr. gr. laga nr. 161/2002. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að J hefði framið brot sitt í starfi hjá fjármálafyrirtæki, sem viðskiptamaður hans mátti lögum samkvæmt treysta fyrir upplýsingum um einkamálefni sín. J hefði ekki látið við það sitja að greina öðrum manni frá þeim upplýsingum, heldur afhent honum að auki hljóðupptöku af samtali, þar sem þær komu fram. Var J dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 1.000.000 krónur

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 23. júní 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og að fengnu áfrýjunarleyfi. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu, en til vara að refsing verði milduð.

Í málinu er ákærða gefið að sök að hafa brotið gegn þagnarskyldu í starfi hjá VBS fjárfestingarbanka hf. með því að hafa gefið S-kk-þgf G. G-kk-þgf, framkvæmdastjóra Fjárfestingafélagsins Grettis hf., upplýsingar um ástæðu þess að G-kk-nf Z-kk-nf hafi horfið frá því að selja síðarnefnda félaginu hlutabréf sín í Tryggingamiðstöðinni hf. fyrir milligöngu ákærða og hverjum G-kk-nf hygðist í staðinn selja þau, svo og að hafa í framhaldi af því afhent S-kk-þgf hljóðupptöku af símtali sínu við G-kk-þf, þar sem upplýsingar um þetta hafi komið fram. Með vísan til forsendna héraðsdóms verður að líta svo á að G-kk-nf Z-kk-nf hafi í þessu tilviki verið viðskiptamaður VBS fjárfestingarbanka hf. í skilningi 58. gr. laga nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki og að upplýsingarnar, sem ákærði veitti S-kk-þgf G. G-kk-þgf, hafi varðað viðskipta- og einkamálefni G-kk-ef. Ótvírætt er að ákærði lét þessar upplýsingar af hendi af ásetningi og má einu gilda í því sambandi hvort hann hafi gert sér ljóst að sú háttsemi gæti varðað við lög. Samkvæmt því verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sakfellingu ákærða.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að ákærði framdi brot sitt í starfi hjá fjármálafyrirtæki, sem viðskiptamaður hans mátti lögum samkvæmt treysta fyrir upplýsingum um einkamálefni sín. Ákærði lét ekki við það sitja að greina öðrum manni frá þeim upplýsingum, heldur afhenti honum að auki hljóðupptöku af samtali, þar sem þær komu fram. Aðspurður fyrir héraðsdómi um ástæður þess að þetta hafi verið gert sagði ákærði að „ég leit svona út eins og illa gerður hlutur um það að vera kominn þetta langt með þetta ... þannig að trúverðugleiki minn gagnvart S-kk-þgf beið ákveðinn hnekki við það að af þessum viðskiptum varð ekki. Þannig að ég er, með því að sýna honum þessa upptöku, að sýna honum fram á hvað G-kk-nf sagði í samtalinu“. Að þessu virtu ásamt því, sem greinir í hinum áfrýjaða dómi varðandi refsingu ákærða, er hæfilegt að dæma hann til greiðslu sektar að fjárhæð 1.000.000 krónur, en um vararefsingu fer samkvæmt því, sem segir í dómsorði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest, en ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, J-kk-nf Ó-kk-nf, greiði 1.000.000 krónur í sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá uppsögu þessa dóms, en sæti ella fangelsi í 40 daga.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 387.843 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, R-kk-ef H-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 373.500 krónur.