76/2012

G höfðaði mál til viðurkenningar á skaðabótaskyldu L ehf. og J ehf. vegna ætlaðs tjóns af völdum slyss sem hún varð fyrir í kvikmyndaveri. Með úrskurði héraðsdóms var kröfum G vísað frá dómi. Hæstiréttur felldi úrskurðinn úr gildi með vísan til þess að skilyrði samlagsaðildar væru uppfyllt, málatilbúnaður G nægilega reifaður og hún sýnt fram á lögvarða hagsmuni af að fá skorið úr um viðurkenningarkröfu sína í málinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. janúar 2012, sem barst héraðsdómi 27. sama mánaðar og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 3. febrúar sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 20. janúar 2012, þar sem kröfum sóknaraðila á hendur varnaraðilanum Latabæ ehf. og Vátryggingafélagi Íslands hf., sem stefnt var til réttargæslu, var vísað frá dómi og málinu vísað frá dómi, að því er varðar varnaraðilann J&L ehf. og Tryggingamiðstöðina hf., sem stefnt var til réttargæslu. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hún kærumálskostnaðar.

Varnaraðilarnir Latibær ehf. og J&L ehf. krefjast báðir staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Vátryggingafélagi Íslands hf. og Tryggingamiðstöðinni hf. var stefnt til réttargæslu í héraði. Hvorugur þessara aðila hefur uppi kröfur í málinu.

Sóknaraðili gerir í máli þessu kröfur um viðurkenningu á skaðabótaskyldu varnaraðila á tjóni sem hún telur sig hafa orðið fyrir í slysi 17. október 2010 í kvikmyndaveri að Miðhrauni 4 í Garðabæ. Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði hefur sóknaraðili gert grein fyrir málsástæðum fyrir kröfum sínum í stefnu. Telur hún stefndu bera ábyrgð á tjóni sínu á grundvelli sakarreglu og er þá augljóst að þar er átt við reglu um vinnuveitandaábyrgð, sem byggist á sök starfsmanna. Einnig vísar hún til strangari ábyrgðarreglna. Skilyrði 19. gr. laga nr. 91/1991 um samlagsaðild varnaraðila eru uppfyllt og veldur það sóknaraðila ekki réttarspjöllum að hafa ekki í stefnu sérstaklega vísað til þessa lagaákvæðis. Þá kemur meðal annars fram í stefnunni að sóknaraðili byggi kröfu sína um óskipta bótaskyldu varnaraðila á 17. gr. laga nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum. Verður talið að sóknaraðili hafi nægilega uppfyllt þær kröfur um reifun máls sem felast í 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 og að ekki eigi að vera erfiðleikum bundið fyrir varnaraðila að færa fram varnir gegn kröfunni.

Samkvæmt 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 er heimilt að höfða mál til að leita viðurkenningardóms um kröfu, enda hafi aðili lögvarða hagsmuni af því að skorið sé úr um tilvist eða efni réttinda eða réttarsambands. Áskilnaður ákvæðisins um lögvarða hagsmuni hefur í dómum Hæstaréttar verið skýrður svo, að sá er höfðar mál til viðurkenningar á skaðabótaskyldu verði að leiða nægar líkur að því að hann hafi orðið fyrir tjóni og gera grein fyrir því í hverju tjón hans felist og hver tengsl þess séu við atvik máls. Meðal gagna málsins eru vottorð lækna um þau meiðsli sem sóknaraðili er talin hafa hlotið í slysinu 17. október 2010. Í vottorði B-kk-ef J-kk-ef bæklunarskurðlæknis 25. febrúar 2011 kemur fram að sóknaraðili hafi verið slæm í baki eftir slysið. Hafi hún haldið áfram að vinna og sé þá stundum viðþolslaus af verkjum. Lokaorð vottorðsins eru svofelld: „Ekki er búist við frekari bata úr þessu og virðast einkenni komin til að vera. Ekki virðist hægt að lækna ástandið með frekari læknisaðgerðum.“ Með vísan til vottorðs læknisins verður talið að sóknaraðili hafi nægilega sýnt fram á að uppfyllt séu skilyrði 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 til að hún geti höfðað málið með þeim kröfum sem lýst er í hinum kærða úrskurði.

Samkvæmt því sem rakið er að framan verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og varnaraðilum sameiginlega gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.

Varnaraðilar, Latibær ehf. og J&L ehf., greiði óskipt sóknaraðila, G-kvk-þgf D-kvk-þgf, 200.000 krónur í kærumálskostnað.