arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
302/2008

Við opinber skipti til fjárslita við lok óvígðrar sambúðar krafðist M þess aðallega að viðurkenndur yrði 50% eignarréttur hans að fasteign. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var í Hæstarétti, sagði að um fjárhagslegt uppgjör við slit á óvígðri sambúð væri meginregla að hvor aðili um sig teldist eiga þau verðmæti sem hann kæmi með í sambúðina. Sá sem vefengdi skráð eignarhlutföll og héldi því fram að hann ætti hlutdeild í eign hins, bæri sönnunarbyrði fyrir því. Samkvæmt þinglýsingarvottorði var K ein skráð eigandi fasteignarinnar. M þótti ekki hafa sýnt fram á með fullnægjandi gögnum að hann hefði greitt hluta af kaupverði fasteignarinnar eða staðið að sameiginlegri eignamyndun á sambúðartímanum. Var kröfu hans því hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. maí 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. júní sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 7. maí 2008, þar sem leyst var úr nánar tilteknum ágreiningsefnum, sem risið höfðu við opinber skipti til fjárslita milli aðilanna vegna loka óvígðrar sambúðar. Kæruheimild er í 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. Sóknaraðili krefst þess að við skiptin verði viðurkenndur eignarréttur hans aðallega að helmingshlut, en til vara að öðru lægra hlutfalli, á móti varnaraðila í fasteigninni Birkiási 12 í Garðabæ, enda beri hann þá samsvarandi hlutfall veðskulda, sem á henni hvíla. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur og sér dæmdur kærumálskostnaður.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, M, greiði varnaraðila, K, 150.000 krónur í kærumálskostnað.
303/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. maí 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. júní 2008. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 30. maí 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 6. júní 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
304/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. maí 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. júní 2008. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 30. maí 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 6. júní 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
306/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. maí 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. júní sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. maí 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur gengur í máli hans en þó eigi lengur en til „föstudagsins“ 28. júní 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður fallist á að varnaraðili sæti áfram gæsluvarðhaldi. Hinn 28. júní 2008 ber upp á laugardag, en ekki föstudag eins og segir í úrskurði héraðsdóms. Verður gæsluvarðhaldinu markaður sá tími sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 27. júní 2008, kl. 16.
311/2008

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um að hafna kröfu A, um að fella niður nauðungarvistun á sjúkrahúsi, sem ákveðin var af dómsmálaráðuneytinu 30. maí 2008.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. júní 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. júní 2008, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að felld yrði úr gildi ákvörðun dóms- og kirkjumálaráðuneytisins 30. maí sama ár um að hann skyldi vistaður gegn vilja sínum á sjúkrahúsi. Kæruheimild er í 4. mgr. 31. gr., sbr. 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess að framangreind ákvörðun verði felld úr gildi og þóknun skipaðs talsmanns hans greidd úr ríkissjóði.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og þóknun skipaðs talsmanns hennar greidd úr ríkissjóði.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 4. mgr. 31. gr., sbr. 17. gr. lögræðislaga, greiðist úr ríkissjóði þóknun skipaðra talsmanna aðilanna vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs talsmanns sóknaraðila, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, og skipaðs talsmanns varnaraðila, Þ-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns, fyrir Hæstarétti, 100.000 krónur handa hvoru, greiðist úr ríkissjóði.
313/2008

Fallist var á kröfu BR um að B yrði vistuð utan heimilis A í 12 mánuði frá 15. janúar 2008 að telja.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. júní 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. maí 2008, þar sem sóknaraðila var heimilað að vista B utan heimilis varnaraðila í sex mánuði frá 15. janúar 2008 að telja. Kæruheimild er í 64. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Sóknaraðili krefst þess að B verði vistuð utan heimilis í 12 mánuði.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hafnað verði kröfu sóknaraðila um vistun B utan heimilis í allt að 12 mánuði. Til vara krefst hann staðfestingar hins kærða úrskurðar. Í báðum tilvikum er krafist kærumálskostnaðar eins og málið væri ekki gjafsóknarmál.

Varnaraðili hefur ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti. Hvað hann varðar er því aðeins til meðferðar fyrir Hæstarétti varakrafa hans um staðfestingu hins kærða úrskurðar.

Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði er í málinu að finna upplýsingar um að stúlkan B hafi sætt afar slæmri meðferð, meðal annars ofbeldi og vanhirðu á heimili varnaraðila og eiginkonu hans, móður stúlkunnar. Jafnframt liggur nægilega fyrir að núverandi fóstur á Neskaupstað gengur vel. Þrátt fyrir að lagt yrði til grundvallar að vilji stúlkunnar sjálfrar sé sá sem fram kom í skýrslu hennar fyrir héraðsdómi verður talið að hagsmunum hennar sé best borgið með því að tekin verði til greina krafa sóknaraðila um vistun hennar utan heimilis varnaraðila í 12 mánuði frá 15. janúar 2008 að telja. Verður því fallist á hana.

Varnaraðili nýtur gjafsóknar fyrir Hæstarétti samkvæmt 61. gr., sbr. 60. gr., barnaverndarlaga og fer um gjafsóknarkostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Sóknaraðila, Barnaverndarnefnd Reykjavíkur, er heimilt að vista B utan heimilis varnaraðila, A, í 12 mánuði frá 15. janúar 2008 að telja.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um gjafsóknarkostnað varnaraðila er staðfest.

Gjafsóknarkostnaður varnaraðila fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hans, Þ-kvk-ef I. J-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur.
314/2008

K var sakfelldur fyrir vörslur fíkniefna og fyrir að hafa heimildarlaust og sviptur ökurétti ekið bifreið frá Reykjavíkur til Dalvíkur sem hann hafði fengið að reynsluaka hjá bílasölu. K var dæmdur til að sæta fangelsi í níu mánuði og fíkniefni gerð upptæk.Við ákvörðun refsingar K var litið til þess að hann var í níunda sinn fundinn sekur um akstur sviptur ökurétti og höfðu ítrekunaráhrif aldrei rofnað á milli brotanna. Þá rauf K skilorð reynslulausnar. Þann 27. nóvember 2007 var K dæmdur til greiðslu sektar fyrir fíkniefnalagabrot. Var fíkniefnalagabrotið sem K var nú sakfelldur fyrir framið fyrir þann dóm, og bar því að dæma K hegningarauka. Ákærða var því gerð refsing í málinu að teknu tilliti til 78. og 77. gr. almennra hegningarlaga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 15. maí 2008 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þyngingar á refsingu.

Ákærði krefst þess að refsing verði milduð.

Skýra ber ákæru 20. febrúar 2008 svo að ákærða sé gefið að sök að hafa heimildarlaust ekið bifreiðinni RM 022 frá Reykjavík til Dalvíkur 10. janúar 2008 sem hann hafði fengið að reynsluaka hjá bílasölu Bílabúðar Benna og er þetta brot hans talið varða við 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði játaði í þinghaldi 26. mars 2008 að hafa ekið bifreiðinni í umrætt sinn í heimildarleysi eins og að framan greinir.

Að þessu gættu og með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða. Fíkniefnalagabrot það, sem ákærði er sakfelldur fyrir samkvæmt ákæru 8. febrúar 2008, var framið 19. mars 2007. Með dómi Héraðsdóms Norðurlands eystra 27. nóvember 2007 var ákærði dæmdur til greiðslu 60.000 króna sektar fyrir fíkniefnalagabrot. Ákærða verður því gerð refsing í máli þessu að teknu tilliti til 78. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms sem og 3. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála þykir mega staðfesta hann um refsingu ákærða.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms verða með vísan til forsendna staðfest um upptöku fíkniefna og að því er ákærða snertir um sakarkostnað.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, K-kk-nf K-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 164.892 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 149.400 krónur.
319/2007

Í málinu krafðist H þess að A yrði gert að greiða sér bætur ásamt ógreiddum verklaunum vegna vanefnda á verksamningi, sem hann taldi hafa tekist með þeim. Óumdeilt var í málinu að vilji hafi staðið til þess að hálfu beggja aðila að H tæki að sér umrætt verk fyrir A, en upplýsingar um samskipti þeirra, sem fyrir lágu í málinu, þóttu ekki renna nægum stoðum undir kröfugerð H. Hefði H því ekki lánast sönnun þess, gegn neitun A, að samningur hefði tekist og var A því sýknað af kröfu hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 13. júní 2007. Hann krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér aðallega 2.845.000 krónur, en til vara 2.243.815 krónur, með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 16. júní 2005 til 28. október sama ár, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, H-kk-nf D-kk-nf H-kk-nf, greiði stefnda, Atvinnuþróunarfélagi Eyjafjarðar bs., 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
319/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta farbanni samkvæmt 110. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. júní 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. júní 2008, þar sem varnaraðila var bönnuð för frá Íslandi allt til föstudagsins 27. júní 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að farbanni verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í hinum kærða úrskurði er þess getið að tveir samlandar varnaraðila, karl og kona, séu í gæsluvarðhaldi hér á landi vegna gruns um brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Varnaraðili kom hingað til lands 27. maí 2008 en var handtekinn þremur dögum síðar. Hann mun hafa haft samband við lögmann í því skyni að grennslast fyrir um þessa samlanda sína. Kvaðst hann hafa gert það að beiðni móður konu þeirrar sem í situr í gæsluvarðhaldi. Hin grunuðu hafa neitað því hjá lögreglu að þekkja varnaraðila.

Krafa sóknaraðila er einkum við það studd að varnaraðili, sem kveðst vera ferðamaður hér á landi og þekkja þau tvö sem sitji í gæsluvarðhaldi, hafi grennslast fyrir um afdrif þeirra, en þau vilji ekkert við hann kannast. Verður þetta ekki talið nægilegt til að uppfyllt teljist skilyrði 110. gr. laga nr. 19/1991 um að varnaraðili skuli sæta farbanni. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
31/2008

Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem kæra H á úrskurði héraðsdóms fullnægði ekki áskilnaði b. og c. liða 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. janúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 21. desember 2007, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að nánar tilgreindar ákvarðanir þinglýsingarstjórans á Hvolsvelli yrðu felldar úr gildi. Kæruheimild er í 5. mgr. 3. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og nánar tilgreindar kröfur hans verði teknar til greina. Þá krefst hann þess að málskostnaður í héraði og kærumálskostnaðar falli niður eða verði lækkaður.

Varnaraðilar krefjast aðallega frávísunar málsins frá Hæstarétti en til vara staðfestingar hins kærða úrskurðar. Þá krefjast þeir kærumálskostnaðar.

Í kæru sóknaraðila er hvorki gerð grein fyrir kröfum hans né ástæðum sem kæra hans er reist á og koma þessi atriði fyrst fram í greinargerð hans til Hæstaréttar. Fullnægir kæran því ekki áskilnaði b. og c. liða 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 5. mgr. 3. gr. þinglýsingalaga, og ber þegar af þeim sökum að vísa máli þessu frá Hæstarétti.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili, Hekluhús ehf., greiði varnaraðilum, Vátti ehf. og Svæðisráði IOGT í Reykjavík, hvorum fyrir sig 100.000 krónur í kærumálskostnað.
324/2008

Hinn 18. september 2003 gerðu S og F með sér verksamning sem fól í sér að S setti upp fiskvinnslukerfi um borð í togara F sem var í smíðum í Póllandi. Ágreiningur reis með aðilum um reikninga S fyrir aukaverk. Krafðist S greiðslu 360.843 kanadískra dollara frá F. S sótti málið á starfstöðvarvarnarþingi, sbr. 1. mgr. 36. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var í Hæstarétti, sagði að samkvæmt verksamningi aðila hafi átt að afhenda og setja upp fiskvinnslukerfi frá S í togara F í skipasmíðastöð í Póllandi. Það verk áttu starfsmenn skipasmíðastöðvarinnar að annast undir verkstjórn starfsmanna S. Í málinu lá fyrir að verk þetta hófst á vormánuðum 2004 í skipasmíðastöðinni en skipinu var síðan siglt hingað til lands og verkinu lokið í ágúst sama ár. Hvort sem vinnan fór fram hér á landi eða í Póllandi var búnaður afhentur og þjónusta látin í té um borð í skipi F en ekki fastri starfstöð S. Yrði málið því ekki sótt á starfstöðvarvarnarþingi og var því þegar af þeirri ástæðu vísað frá dómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 9. júní 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vesturlands 27. maí 2008, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur og sér dæmdur kærumálskostnaður.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Skaginn hf., greiði varnaraðila, Fishery Products International Ltd., 150.000 krónur í kærumálskostnað.
325/2007

L og Æ keyptu fasteign af F ehf. 25. janúar 2005. F ehf. viðurkenndi skaðabótaskyldu vegna afhendingardráttar og galla og með samkomulagi 22. júní 2006 féllst hann á að greiða þeim tilgreinda fjárhæð. Í samkomulaginu var einnig fjallað um eftirstöðvar kaupverðsins en lögmenn beggja aðila töldu fyrir fundinn 22. júní 2006 að 2.500.000 krónur stæðu eftir af kaupverðinu. Æ hélt því hins vegar fram á fundinum að eftirstöðvarnar væru 1.500.000 krónur og var það því lagt til grundvallar í fyrrnefndu samkomulagi eftir að menn höfðu ráðfært sig við starfsfólk fasteignasölunnar Á. Í niðurstöðu héraðsdóms, sem staðfest var í Hæstarétti, segir að ekki verði fallist á með L og Æ að meta eigi samkomulagið 22. júní 2006 þannig í heild að til hafi staðið að rétta hlut þeirra með því að skrá eftirstöðvar kaupverðs lægri en raunin var. Hafi verið um að ræða reikningsleg mistök sem megi rekja til afskipta Æ og til þess að ónógar upplýsingar lágu fyrir á fasteignasölunni Á. L og Æ hafi hins vegar gjörla mátt vita hvað eftir stóð af kaupverðinu. Var því talið með vísan til 1. mgr. 32. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga að hið umdeilda samkomulag frá 22. júní 2006 væri ekki talið skuldbindandi fyrir F ehf. um fjárhæð eftirstöðva kaupverðs. Var því fallist á kröfu L ehf., sem tók við aðild F ehf. fyrir Hæstarétti, og L og Æ gert að greiða þeim 1.000.000 króna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 19. júní 2007. Þau krefjast sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Samkvæmt yfirlýsingu 25. júní 2007 hefur stefnandi málsins í héraði Fulning ehf. framselt kröfu, sem honum var þar dæmd, til stefnda. Hefur hann tekið við aðild að málinu fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjendur greiði stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, L-kvk-nf S-kvk-nf J-kvk-nf og Æ-kk-nf G-kk-nf G-kk-nf, greiði óskipt stefnda, Lögmönnum Hafnarfirði ehf., 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
325/2008

S krafðist þess að hnekkt yrði þeirri ákvörðun sýslumannsins á Blönduósi að hafna mótmælum hans við úthlutun á 12.893.119 krónum af söluverði jarðarinnar Litla-Hvamms í Húnaþingi vestra til K hf. og að frumvarpinu yrði breytt þannig að ekkert kæmi í hlut K hf. vegna tryggingarbréfs á 1. veðrétti jarðarinnar. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var í Hæstarétti, sagði að í máli þessu væri eingöngu til úrlausnar hvort K hf. ætti gilda kröfu sem leiddi til þess að hann ætti að fá úthlutað af söluverði Litla-Hvamms í samræmi við tryggingarbréfið. Óumdeilt væri að S setti jörðina með títtnefndu tryggingarbréfi að veði fyrir öllum skuldum og fjárskuldbindingum sem K hf. ætti á hendur SF ehf. Hinn 13. desember 2001 undirritaði S fyrir hönd SF ehf. réttarsátt þar sem hann lofaði fyrir hönd félagsins að greiða K hf. 7.784.687 krónur ásamt tilgreindum vöxtum og kostnaði hinn 20. janúar 2002. Þessi greiðsla hafði ekki verið innt af hendi og átti K hf. því gilda kröfu á hendur SF ehf. Þessi krafa líkt og aðrar kröfur K hf. á hendur SF ehf. gat fallið undir tryggingarbréfið. Þegar af þeirri ástæðu bar að taka kröfu K hf. til greina, enda hafði hann lýst kröfu, sem var í samræmi við réttarsáttina, í söluverði Litla-Hvamms.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. júní 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands vestra 26. maí 2008, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að hrundið yrði ákvörðun sýslumannsins á Blönduósi 3. desember 2007 um að úthluta til varnaraðila 12.893.119 krónum af söluverði jarðar sóknaraðila Litla Hvamms í Húnaþingi vestra, sem seld var nauðungarsölu 3. júlí 2006. Kæruheimild er í 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að framangreindri ákvörðun sýslumanns verði hnekkt og frumvarpi til úthlutunar söluverðs jarðarinnar breytt á þann veg að ekkert komi í hlut varnaraðila í skjóli tryggingarbréfs 27. ágúst 1999, sem hvíli á 1. veðrétti í henni. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur og sér dæmdur kærumálskostnaður.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, S-kk-nf L-kk-nf J-kk-nf, greiði varnaraðila, Kaupþingi banka hf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.