392/2009

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta farbanni samkvæmt 1. mgr. 100 gr. laga nr. 88/2008, sbr. b. lið 1. mgr. 95. gr. sömu lag,  var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. júlí 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 10. júlí 2009, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram farbanni allt til föstudagsins 24. júlí 2009 klukkan 16. Kæruheimild er í b. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að farbanni verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 8. maí 2009 var varnaraðila gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 til 15. maí 2009 klukkan 16. Með dómi Hæstaréttar 13. sama mánaðar í máli nr. 226/2009 var úrskurði héraðsdóms breytt og varnaraðila í stað gæsluvarðhalds gert að sæta farbanni til sama tíma. Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 15. maí 2009 var farbann varnaraðila framlengt allt til 12. júní 2009 klukkan 16. Sá úrskurður var staðfestur í Hæstarétti með dómi 19. maí 2009 í máli nr. 253/2009. Var það gert með þeim athugasemdum að sérstaka skyldu bæri til að hraða rannsókn og meðferð sakamála, þar sem sakborningur sætir þvingunaraðgerð, en samkvæmt gögnum málsins virtist rannsókn lögreglu lokið og einungis væri eftir að taka ákvörðun hvort sækja bæri varnaraðila til sakar. Þó var talið að enn væru fyrir hendi skilyrði farbanns „þann tíma sem ákveðinn var í hinum kærða úrskurði.“ Af gögnum málsins verður ekki séð að nokkuð hafi gerst í rannsókn málsins frá því þessi dómur Hæstaréttar gekk þar til ákæra var gefin út 15. júní 2009, eða nokkrum dögum eftir að farbann samkvæmt dómi Hæstaréttar rann út. Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 12. júní 2009, sem staðfestur var með dómi Hæstaréttar 16. júní 2009 í máli nr. 325/2009, var fallist á frekara farbann yfir varnaraðila, eða allt til 10. júlí 2009 klukkan 16. Mál ákæruvaldsins á hendur varnaraðila var hins vegar ekki þingfest fyrr en 25. júní 2009 og hófst aðalmeðferð þess 7. júlí. Í þinghaldi þann dag var bókað eftir sækjanda að ákæruvaldið hafi óskað eftir því að tilgreint vitni, sem dvelji í Bandaríkjunum, gæfi símaskýrslu fyrir dómi. Eftir ósk ákærða var ákveðið að vitnið kæmi fyrir dóm og var því beint til sækjanda að reynt yrði að hafa uppi á vitninu og gera þær ráðstafanir sem þyrfti til þess að það kæmi til landsins sem fyrst. Var málinu frestað um tvo daga til framhaldsaðalmeðferðar og síðan aftur til 16. sama mánaðar í því skyni að sækjandi reyndi til þrautar að hafa uppi á vitninu.

Ákærði hefur gefið skýrslu við aðalmeðferð málsins. Þá gaf umrætt vitni einnig skýrslu fyrir dómi áður en ákæra var gefin út eða 15. maí 2009 en þá sem kærður við fyrirtöku kröfu um farbann yfir honum. Varnaraðili hefur nú sætt farbanni um langa hríð og eins og að framan er rakið hefur meðferð málsins dregist töluvert án þess að honum verði um það kennt. Að öllu framansögðu virtu eru ekki efni til að fallast á kröfu sóknaraðila um frekara farbann yfir varnaraðila og því ber að fella hinn kærða úrskurð úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.