358/2005

X var ákærður fyrir nauðgun, ölvunarakstur og fíkniefnabrot. Játaði hann þá liði ákærunnar er lutu að ölvunarakstri og fíkniefnabrotum en neitaði að hafa haft kynmök við konuna A. A kvað X hafa nauðgað sér er hann kom á heimili hennar umrætt kvöld en X kvaðst hafa komið í þeim tilgangi að „lesa yfir henni“ vegna ónæðis, sem hann taldi sig hafa orðið fyrir af hennar völdum. Í héraðsdómi var framburður A talinn trúverðugur en skýring X  á heimsókninni ótrúverðug. Ljóst þótti af framburði hennar og annarra vitna að hún hefði orðið fyrir erfiðri lífsreynslu umrætt kvöld. Þá leiddi skoðun læknis í ljós að hún hafði hlotið áverka á kynfærum og yfirborðsáverka á hálsi, kjálkum og framhandlegg, sem þóttu samrýmast frásögn A af atburðum. Þrátt fyrir annmarka á rannsókn lögreglu í málinu var tæknirannsókn á vettvangi talin renna stoðum undir frásögn hennar. Var X því sakfelldur fyrir öll brotin, sem hann var ákærður fyrir, og niðurstaða héraðsdóms um þriggja ára fangelsisrefsingu og greiðslu 1.000.000 króna í miskabætur til A staðfest í Hæstarétti. Þá voru fíkniefni, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, gerð upptæk.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og H-kk-nf B-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 25. júlí 2005 samkvæmt yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og einnig af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að refsing verði þyngd og ákærða gert að greiða 2.000.000 krónur í miskabætur til brotaþola auk vaxta og dráttarvaxta eins og í héraðsdómi greinir.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af ákærulið A, en til vara að refsing hans verði lækkuð. Hann krefst þess og að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi en til vara, að bætur verði lækkaðar.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur um sakfellingu og refsingu ákærða og um miskabætur til brotaþola.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins í héraði og fyrir Hæstarétti samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun og þóknun réttargæslumanns, sem eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Það athugast, að brotaþoli samkvæmt ákærulið A sagði lögreglu þegar í fyrstu skýrslu sinni á vettvangi kvöldið 12. júlí 2004 hvar ákærða væri að finna og gaf upp símanúmer kunningja hans. Lögreglan hringdi í kunningja ákærða og var ákærði þá með honum í bifreið. Lögreglan talaði í símann við ákærða sem kannaðist ekki við að hafa verið á heimili brotaþola en kvaðst samt mundu koma á lögreglustöðina til viðræðna. Ákærði stóð ekki við orð sín og fóru lögreglumenn að heimili hans kl. 23.10. Þar knúðu þeir dyra en enginn svaraði, en þeir heyrðu greinilegan umgang inni í íbúðinni. Nágrannar ákærða sögðu lögreglumönnunum að um það bil fimmtán mínútum áður hafi ákærði verið fyrir utan húsið með þriggja ára barn sitt og hann hafi greinilega verið í annarlegu ástandi. Við þessar aðstæður hefði lögregla átt að handtaka ákærða og færa til skýrslugjafar. Þá hefði verið unnt að gera á honum líkamsrannsókn, sem hugsanlega hefði komið að gagni við sönnunarfærslu í málinu. Skýrsla var ekki tekin af ákærða fyrr en 2. september sama ár. Þessi dráttur á rannsókn lögreglu hefur ekki verið skýrður og er aðfinnsluverður.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um annan en sakarkostnað.

Ákærði, X, greiði allan sakarkostnað málsins í héraði og fyrir Hæstarétti, samtals 967.623 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda og þóknun til réttargæslumanns brotaþola í héraði með þeim fjárhæðum sem í héraðsdómi greinir, málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 249.000 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola fyrir Hæstarétti, S-kvk-ef G-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 99.600 krónur.