25/2008

Ekki var fallist á með héraðsdómi að nánar tilgreindur hluti kröfu S ætti að sæta frávísun vegna vanreifunar, í máli sem að öðru leyti lauk með efnisdómi. Því var lagt fyrir héraðsdómara að taka kröfuna til munnlegs málflutnings og dómsálagningar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. janúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kært er ákvæði í dómi Héraðsdóms Suðurlands 21. desember 2007 þar sem vísað var frá dómi kröfu sóknaraðila á hendur varnaraðila um greiðslu kostnaðar vegna flugvélarskoðunar. Kæruheimild er í c. lið 2. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að lagt verði fyrir héraðsdóm að taka framangreinda kröfu hans til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að framangreint ákvæði héraðsdóms verði staðfest. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Eins og rakið er nánar í héraðsdómi leigði varnaraðili flugvél af sóknaraðila. Upphaflegur leigusamningur mun hafa verið gerður á árinu 2003 og var vélinni skilað aftur til sóknaraðila í september það ár. Varnaraðili tók vélina aftur á leigu með leigusamningi 24. júní 2004 og var vélinni skilað í janúar 2005. Mun flugvélin hafa verið að einhverju leyti í notkun á vegum sóknaraðila eftir að henni var skilað í síðara sinnið allt þar til hún fór í reglubundna ársskoðun um mánaðarmótin ágúst/september 2005. Við þá ársskoðun komu í ljós skemmdir sem gera þurfti við og mun viðgerðin hafa tekið nokkurn tíma af ástæðum sem nánar er gerð grein fyrir í héraðsdómi.

Í leigusamningnum 24. júní 2004 kemur meðal annars fram að vélinni verði „skilað skoðaðri og ný útskrifaðri úr þeirri skoðun“ sem næst eigi við. Virðist óumdeilt að þegar sóknaraðili fékk flugvélina til baka í janúar 2005 hafi henni verið flogið 10 flugtíma frá síðustu skoðun og hafi því verið eftir 40 flugtímar að svokallaðri 50 tíma skoðun. Í lýsingu málsatvika í héraðsdómi er fullyrt að samkomulag hafi náðst með aðilum um að vegna þessa bæri varnaraðila aðeins að greiða 20% af kostnaði við umrædda 50 tíma skoðun flugvélarinnar. Ekki verður séð að síðastnefnd fullyrðing í héraðsdómi eigi sér stoð í málatilbúnaði aðila eða öðrum gögnum málsins. Verður ekki annað séð en að varnaraðili byggi á því að slíkt samkomulag hafi náðst en gegn mótmælum sóknaraðila.

Héraðsdómur komst að þeirri niðurstöðu að krafa sóknaraðila um greiðslu skoðunargjalds væri vanreifuð og rökstuddi þá niðurstöðu meðal annars með vísan til efnis þess samkomulags sem hann ranglega taldi hafa komist á milli aðila.

Krafa sóknaraðila um greiðslu skoðunargjaldsins er byggð á ákvæði framangreinds leigusamnings um að umræddri flugvél skyldi skilað nýútskrifaðri úr þeirri skoðun sem næst ætti við, en óumdeilt er að varnaraðili lét ekki skoða flugvélina áður en hann skilaði henni. Telur sóknaraðili að varnaraðila beri að greiða allt skoðunargjaldið í samræmi við ákvæði samningsins en varnaraðili byggir á því að komist hafi á munnlegur samningur um að hann greiddi aðeins 20% af gjaldinu. Sóknaraðili hefur til stuðnings framangreindri kröfu vísað til reiknings sem hann hefur lagt fram í málinu um greiðslu skoðunargjalds til nafngreinds verkstæðis. Verður því ekki annað séð en að grundvöllur kröfunnar sé nægilega skýr til að dómi verði lokið á hana. Verður kið kærða frávísunarákvæði héraðsdóms því fellt úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka þennan þátt málsins til efnislegrar úrlausnar í kjölfar munnlegs málflutnings.

Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Dómsorð:

Hið kærða ákvæði héraðsdóms um frávísun dómkröfu sóknaraðila, Sifjar ehf., á hendur varnaraðila, Flugfélagi Vestmannaeyja ehf., um greiðslu kostnaðar vegna flugvélarskoðunar, er fellt úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka kröfuna til munnlegs málflutnings og álagningar dóms.

Kærumálskostnaður fellur niður.