arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
655/2006

K tilkynnti að hún felldi niður mál sitt á hendur TM hf. fyrir Hæstarétti eftir ábendingu um að dómkröfur næðu ekki áfrýjunarfjárhæð. TM hf. krafðist málskostnaðar. Þegar virt var að af hálfu TM hf. hefði þess ekki verið krafist að málinu yrði vísað frá Hæstarétti á þeim grundvelli að hagsmunir áfrýjanda næðu ekki áfrýjunarfjárhæð, þrátt fyrir að ummæli í áfrýjunarstefnu hefði gefið sérstakt tilefni til þess, þótti rétt að málskostnaður fyrir réttinum félli niður.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 10. október 2006. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu 22. nóvember 2006 og var málinu áfrýjað öðru sinni 20. desember sama ár. Með bréfi til réttarins 5. júní 2007 tilkynnti áfrýjandi að hann felldi málið niður í kjölfar ábendingar um að dómkröfur næðu ekki áfrýjunarfjárhæð. Stefndi gerir kröfu um málskostnað fyrir Hæstarétti. Áfrýjandi mótmælir kröfunni. Aðilar óskuðu báðir eftir að málið yrði dómtekið án sérstaks málflutnings um þessa kröfu, sbr. 3. mgr. 161. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Með vísan til c. liðar 1. mgr. 105. gr., sbr. 2. mgr. 164. gr. og 166. gr. laga nr. 91/1991 er málið fellt niður fyrir Hæstarétti.

Af hálfu stefndu var þess ekki krafist að máli þessu yrði vísað frá Hæstarétti á þeim grundvelli að hagsmunir áfrýjanda næðu ekki áfrýjunarfjárhæð, þrátt fyrir að ummæli í áfrýjunarstefnu gæfu sérstakt tilefni til þess. Þegar þetta er virt þykir rétt að málskostnaður fyrir Hæstarétti falli niður.

Dómsorð:

Mál þetta er fellt niður.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.
657/2007

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta farbanni samkvæmt b. lið 1. mgr. 103. gr. og 110. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. desember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 12. desember 2007, þar sem varnaraðila var bönnuð för frá Íslandi á meðan máli hans er ólokið, þó eigi lengur en til miðvikudagsins 16. janúar 2008, klukkan 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
660/2007

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um að X sætti nálgunarbanni gagnvart A og heimili hennar samkvæmt 110. gr. a. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. desember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 17. desember 2007, þar sem varnaraðila var gert að sæta nálgunarbanni í þrjá mánuði, þannig að lagt var bann við því að hann kæmi á eða í námunda við heimili A, [...], á svæði sem afmarkast við 50 metra radíussvæði umhverfis [...], mælt frá miðju hússins. Jafnframt var varnaraðila bannað að veita A eftirför, nálgast hana á almannafæri, hringja í heima-, vinnu- og farsíma hennar eða setja sig á annan hátt í beint samband við hana. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að honum verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Skilja verður kröfu sóknaraðila svo að hann krefjist staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í 110. gr. a. laga nr. 19/1991 er heimilað að beita nálgunarbanni ef rökstudd ástæða er til að ætla að viðkomandi maður muni fremja afbrot eða raska á annan hátt friði þess sem í hlut á. Fallist verður á með sóknaraðila að þessi skilyrði séu uppfyllt í málinu og verður hinn kærði úrskurður staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um sakarkostnað verður staðfest.

Með vísan til 3. mgr. 110. gr. c. laga nr. 19/1991 verður varnaraðili dæmdur til að greiða allan kostnað af kærumáli þessu þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns sem nánar verður tilgreind að meðtöldum virðisaukaskatti í dómsorði.

Dómsorð:

Varnaraðila, X, er til 17. mars 2008 bannað að koma á eða í námunda við heimili A að [...] í Hafnarfirði á svæði sem afmarkast við 50 metra radíus umhverfis [...], mælt frá miðju hússins. Jafnframt er honum bannað að veita henni eftirför, heimsækja hana eða setja sig með öðru móti í samband við hana, til dæmis með símhringingum í heima-, vinnu- eða farsíma hennar.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um sakarkostnað er staðfest.

Varnaraðili greiði allan kostnað af kærumáli þessu þar með talda þóknun verjanda síns, G-kk-ef E-kk-ef hdl., 74.700 krónur.
664/2006

G stefndi T til greiðslu skaðabóta fyrir að hafa með ólögmætum hætti „sölsað undir sig hlut“ G í tilteknu félagi. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var af Hæstarétti með vísan til forsendna, var talið að ekki væri ljóst af málatilbúnaði G hvort hann teldi sig enn vera eiganda að hlutum í téðu félagi eða hvort eignayfirfærsla hefði farið fram á þeim. Þá varð ekki ráðið af stefnu á hverju G reisti skaðabótakröfu sína og hvert hið skaðabótaskylda atvik væri. Þótti málatilbúnaður hans svo óljós og óskýr að hann fullnægði ekki kröfum e. liðar 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Var málinu því vísað frá dómi ex officio.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 12. desember 2006, þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi án kröfu. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði úr gildi felldur og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, G-kk-nf G-kk-nf, greiði varnaraðila, T-kk-þgf G-kk-þgf, 175.000 krónur í kærumálskostnað.
664/2007

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, sbr. 106. gr. sömu laga, var staðfestur.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. desember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. desember 2007, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 28. febrúar 2008 kl. 17. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 169. gr. laga nr. 19/1991.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
665/2006

Við einkaskipti á dánarbúi A kom upp ágreiningur hvort arfur, sem honum hafði tæmst fyrir lát hans, skyldi renna til bréferfingja hans  eða lögerfingja. Vísað var til þess að á þeim tíma sem erfðaskrá A  var gerð hafði honum ekki tæmst þessi arfur og með erfðaskránni ráðstafaði hann ekki þeim eignum, sem hann kynni að eignast síðar. Var því talið að við skipti á dánarbúi A skyldu þeir fjármunir, sem hér um ræðir, renna til lögerfingja hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Austurlands 29. nóvember 2006, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að arfur, sem tæmdist A heitnum eftir nafngreinda systur hans, skuli við einkaskipti á dánarbúi A renna til sóknaraðila í skjóli erfðaskrár hans frá 23. janúar 2003. Kæruheimild er í 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. Sóknaraðili krefst að arfur þessi falli í hans hlut, hnekkt verði ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað og varnaraðilum gert að greiða honum kærumálskostnað.

Varnaraðilar krefjast þess að úrskurður héraðsdómara verði staðfestur og sóknaraðili dæmdur til að greiða kærumálskostnað.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, X, greiði varnaraðilum, B, C, D og E, samtals 150.000 krónur í kærumálskostnað.
666/2007

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur en gæsluvarðhaldinu markaður skemmri tími.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. desember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. desember 2007, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt þar til dómur fellur í máli hans, þó eigi lengur en til föstudagsins 29. febrúar 2008, kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími en til þrautavara að hann verði úrskurðaður til að sæta farbanni.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Eins og í hinum kærða úrskurði greinir var ákæra gefin út á hendur varnaraðila 19. desember 2007. Rík skylda er til að hraða málsmeðferð þegar grunaður maður sætir gæsluvarðhaldi. Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hans, þó eigi lengur en til fimmtudagsins 31. janúar 2008 kl. 16.
667/2006

S og V voru sakfelldir fyrir að hafa staðið saman að innflutningi á tæplega 12 kílóum af mjög sterku amfetamíni ætluðu til söludreifingar. Samkvæmt fyrirliggjandi matsgerð hefði verið unnt að drýgja efnið og fá úr því um eða yfir 30 kíló af amfetamíni, með ríflega 20% styrkleika. Í niðurstöðu héraðsdóms, sem staðfest var í Hæstarétti, segir að engum vafa sé undirorpið hverjir hættueiginleikar efnisins séu. Brot S og V séu þaulskipulögð og að þeir hafi frá upphafi gert sér far um að villa fyrir rannsóknaraðilum. Þótti refsing S og V hæfilega ákveðin fangelsi í sjö ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 21. desember 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða V-x-x K-kk-ef um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þyngingar á refsingu ákærðu og staðfestingar héraðsdóms um upptöku haldlagðra fíkniefna og bifreiðar.

Ákærði a-x-x B-x-x krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að refsing hans verði milduð. Þá krefst hann þess að gæsluvarðhald er hann hefur sætt frá 7. júlí 2006 komi með fullri dagatölu til frádráttar dæmdri refsingu.

Ákærði V-x-x K-x-x krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að refsing hans verði milduð. Þá krefst hann þess að gæsluvarðhald er hann hefur sætt frá 7. júlí 2006 komi með fullri dagatölu til frádráttar dæmdri refsingu.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærðu og heimfærslu brota þeirra til refsiákvæða. Refsing ákærðu er hæfilega ákveðin í hinum áfrýjaða dómi. Til frádráttar henni kemur gæsluvarðhald sem ákærðu hafa sætt frá 7. júlí 2006.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku og sakarkostnað eru staðfest.

Samkvæmt 2. mgr. 169. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála með áorðnum breytingum verða málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða a-kk-ef B-x-x fyrir Hæstarétti felld á ríkissjóð, en ákærða V-x-x K-x-x verður gert að greiða annan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða a-kk-ef B-x-x fyrir Hæstarétti, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 311.250 krónur, greiðast úr ríkissjóði.

Ákærði V-x-x K-x-x greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 311.250 krónur, svo og annan áfrýjunarkostnað málsins, 77.661 krónu.
667/2007

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur en gæsluvarðhaldinu markaður skemmri tími.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. desember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. desember 2007, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt þar til dómur fellur í máli hans, þó eigi lengur en til föstudagsins 29. febrúar 2008, kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Eins og í hinum kærða úrskurði greinir var ákæra gefin út á hendur varnaraðila 19. desember 2007. Rík skylda er til að hraða málsmeðferð þegar grunaður maður sætir gæsluvarðhaldi. Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hans, þó eigi lengur en til fimmtudagsins 31. janúar 2008 kl. 16.
668/2006

A var sakfelldur fyrir stórfellt fíkniefnabrot með því að hafa staðið að innflutningi á 691,88 grömmum af kókaíni til Íslands ætluðu til söludreifingar í ágóðaskyni. Fíkniefnin hafði A falið í tölvu sem hann flutti frá Orlando í Bandaríkjunum sem flugfarþegi en efnin fundust við leit í farangri hans á Keflavíkurflugvelli. A játaði brot sitt skýlaust. Refsing hans var ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 5. desember 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst refsiþyngingar.

Ákærði krefst mildunar refsingar.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur að öðru leyti en því að gæsluvarðhaldsvist ákærða frá 26. mars 2006 til 7. apríl sama ár verður dregin frá refsingu hans.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um annað en frádrátt gæsluvarðhaldsvistar ákærða, A-kk-ef T-kk-ef, frá refsingu hans. Gæsluvarðhaldsvist hans frá 26. mars 2006 til 7. apríl sama ár skal draga frá refsingu hans.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 261.777 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 249.000 krónur.
66/2007

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. febrúar 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 2. febrúar 2007, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 7. febrúar 2007 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
670/2007

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, sbr. 106. gr. sömu laga, var staðfestur, en gæsluvarðhaldinu var markaður skemmri tími.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 21. desember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. desember 2007, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt þar til dómur fellur í máli hans í Hæstarétti, þó eigi lengur en til mánudagsins 31. mars 2008, kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði hefur varnaraðili sætt gæsluvarðhaldi frá 11. september 2006 á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991. Þann 4. desember sl. var hann dæmdur til 12 mánaða fangelsisvistar og jafnframt úrskurðaður til að sæta gæsluvarðhaldi meðan á áfrýjunarfresti stæði, þó eigi lengur en til 1. janúar 2008. Varnaraðili lýsti yfir áfrýjun málsins 13. desember 2007 og var áfrýjunarstefna gefin út 18. sama mánaðar. Ríkissaksóknari fól lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu að gera kröfu um áframhaldandi gæsluvarðhald varnaraðila meðan mál hans væri til meðferðar fyrir Hæstarétti og var krafa þess efnis tekin til greina með hinum kærða úrskurði. Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest að skilyrði séu fyrir hendi til að varnaraðili sæti áfram gæsluvarðhaldi, en með hliðsjón af því hve rík skylda er til að hraða málsmeðferð þegar sakborningur sætir gæsluvarðhaldi þykja ekki efni til að marka því lengri tíma en greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hans í Hæstarétti, þó eigi lengur en til föstudagsins 29. febrúar 2008 klukkan 16.
673/2006

S var sakfelldur fyrir brot gegn 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa í fimmtán tilvikum pantað og neytt veitinga á veitingastöðum án þess að geta greitt fyrir þær. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að S hafði í sjö fyrri dómum verið sakfelldur fyrir alls 34 sams konar tilvik og þótti þessi háttsemi með öllu ólíðandi. Þá var litið til þess að S hafði játað greiðlega brot sín, en ekki bætt fyrir þau, og að andlag brotanna nam samtals um 65.000 krónum. Refsing S var ákveðin óskilorðsbundið fangelsi í sex mánuði. Þá var hann dæmdur til að greiða sex nánar tilgreindum veitingahúsum skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 5. desember 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst refsiþyngingar.

Ákærði krefst mildunar refsingar.

Ákærði hefur játað greiðlega brot sín en ekki bætt fyrir þau, en andlag brotanna nemur samtals um 65.000 krónum. Með vísan til þessa og að öðru leyti til forsendna hins áfrýjaða dóms er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex mánuði. Ekki eru efni til að skilorðsbinda þá refsingu.

Fyrir Hæstarétti hefur ekki verið gerð krafa um endurskoðun á ákvæði hins áfrýjaða dóms um skaðabætur og verður það staðfest.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf B-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði áfrýjunarkostnað málsins, samtals 204.196 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.750 krónur.
6/2007

A og E kærðu úrskurð héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun sýslumannsins í Vík um að hafna beiðni L um nauðungarsölu til slita á nánar tilgreindri spildu á Stjórnarsandi í Skaftárhreppi. Á það var fallist með héraðsdómi að beiðni L um nauðungarsölu uppfyllti öll skilyrði laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu varðandi efni og form og því bæri að taka hana til afgreiðslu. Var kröfu A og E um staðfestingu ákvörðunar sýslumannsins því hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 20. desember 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 3. janúar 2007. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 12. desember 2006, þar sem felld var úr gildi ákvörðun sýslumannsins í Vík 14. júní 2006 um að hafna beiðni varnaraðila um nauðungarsölu til slita á sameign á nánar tilgreindri spildu úr landi Hæðargarðs á Stjórnarsandi í Skaftárhreppi. Kæruheimild er í 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðilar krefjast staðfestingar umræddrar ákvörðunar sýslumanns og að varnaraðila verði gert að greiða málskostnað í héraði ásamt kærumálskostnaði.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til þeirra röksemda, sem héraðsdómari færir fyrir niðurstöðu hins kærða úrskurðar, verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Sóknaraðilar greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákvörðun sýslumannsins í Vík 14. júní 2006 um að hafna beiðni varnaraðila, L-kk-ef H-kk-ef, um nauðungarsölu spildu úr landi Hæðargarðs á Stjórnarsandi í Skaftárhreppi til slita á sameign varnaraðila og sóknaraðila, A-kvk-ef H-kvk-ef og E-kvk-ef F-kvk-ef H-kvk-ef, er felld úr gildi.

Sóknaraðilar greiði í sameiningu varnaraðila 150.000 krónur í kærumálskostnað.