368/2001

Ekki þóttu vera efni til annars en að fallast á að Y væri undir rökstuddum grun um að hafa gerst sekur um brot eða eftir atvikum tilraun til brota gegn 155. gr. og 248. gr. laga nr. 19/1940, en þau gætu varðað fangelsisrefsingu ef sönnuð yrðu. Var einnig fallist á að Y gæti torveldað rannsókn ef hann gengi laus. Var Y því gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. september 2001, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 1. október sl. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. september 2001, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 12. október nk. kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdómara verði staðfestur.

I.

Samkvæmt gögnum málsins hefur sóknaraðili til rannsóknar tvö ætluð brot og eina tilraun til brots gegn ákvæðum 155. gr. og 248. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sem hann kveður varnaraðila undir rökstuddum grun um að hafa átt hlut að.

Í einu tilviki sé þar nánar um að ræða þau atvik að Lloyds TSB Bank Plc. í Englandi hafi borist skrifleg beiðni, sem hafi borið með sér að stafa frá viðskiptamanni bankans, Teden & Co. í London, um að millifæra 18.947 sterlingspund inn á reikning nr. [...] við Landsbanka Íslands hf., en reikningshafi væri varnaraðili. Þetta hafi erlendi bankinn gert 17. apríl 2001, en varnaraðili tekið greiðsluna út af reikningi sínum samdægurs í fernu lagi. Komið hafi í ljós að beiðnin um þessa millifærslu hafi ekki í reynd stafað frá nefndum viðskiptamanni erlenda bankans.

Í öðru lagi séu til rannsóknar þeir atburðir að aftur hafi sami erlendi bankinn fengið skriflega beiðni frá sama viðskiptamanni sínum um að millifæra á sama reikning við Landsbanka Íslands hf. 18.947 sterlingspund 27. apríl 2001. Hafi aftur komið í ljós að beiðnin um millifærsluna hafi ekki í raun komið frá viðskiptamanninum, en þessu sinni hafi það orðið uppvíst áður en féð var fært hingað til lands.

Í þriðja lagi sé um þau atvik að ræða að Northern Bank Ltd. í Belfast á Norður Írlandi hafi borist beiðni, sem hafi virst stafa frá viðskiptamanni bankans, N.I.C.E.M. Ltd. í London, um að millifæra 19.500 sterlingspund inn á reikning nr. [...] við Landsbanka Íslands hf., en eigandi þess reiknings væri varnaraðili. Þetta hafi erlendi bankinn gert 11. september 2001. Varnaraðili hafi sama dag tekið 18.000 sterlingspund af reikningnum, en lagt andvirðið, 2.614.860 krónur, inn á reikning sinn nr. [...] við Búnaðarbanka Íslands hf. Erlenda bankanum hafi orðið ljóst 13. september 2001 að beiðnin um millifærsluna hafi verið fölsuð og óskað þegar eftir því að hún gengi til baka. Hafi verið um seinan að verða við því, en sóknaraðili lagt hald á fyrrgreinda innistæðu við Búnaðarbanka Íslands hf.

II.

Varnaraðili var handtekinn af lögreglunni 27. september 2001 ásamt nafngreindri sambúðarkonu sinni. Í lögregluskýrslu sama dag bar hún að varnaraðili hefði heimilað manni að nafni X að láta millifæra fé frá útlöndum inn á áðurnefnda bankareikninga sína við Landsbanka Íslands hf., en fyrir þetta hafi varnaraðili átt að fá nánar tilgreinda þóknun. Í lögregluskýrslu 27. september 2001 gaf varnaraðili skýringar á þessum bankaviðskiptum, sem hann hvarf síðan frá þegar hann var leiddur fyrir héraðsdómara næsta dag vegna kröfu sóknaraðila um gæsluvarðhald yfir honum. Greindi varnaraðili þar frá atvikum á samsvarandi hátt og sambúðarkona hans hafði áður gert í lögregluskýrslu. Sóknaraðili hefur þessu til viðbótar lagt fyrir Hæstarétt aðra lögregluskýrslu varnaraðila 1. október 2001, þar sem ítarlegri frásögn um þessi efni kemur fram.

Áðurnefndur X var handtekinn vegna málsins að kvöldi 27. september 2001, en gaf skýrslu fyrir lögreglunni næsta dag. Hann bar þar af sér allar sakargiftir sóknaraðila. Þegar hann var leiddur fyrir héraðsdómara 28. september 2001 vegna kröfu um gæsluvarðhald staðfesti hann framburð sinn fyrir lögreglu og kvaðst engu hafa þar við að bæta.

Af því, sem að framan greinir, eru ekki efni til annars en að fallast á með sóknaraðila að varnaraðili sé undir rökstuddum grun um að hafa gerst sekur um brot eða eftir atvikum tilraun til brota gegn þeim ákvæðum almennra hegningarlaga, sem áður er getið, en þau gætu varðað fangelsisrefsingu ef sönnuð yrðu. Verður einnig að fallast á að ætla megi að varnaraðili gæti torveldað rannsókn með því bæði að sammælast við aðra og koma undan gögnum ef hann gengi laus. Samkvæmt því er fullnægt skilyrðum a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 til að verða við kröfu sóknaraðila um gæsluvarðhald. Er ekki tilefni til annars en að ákveða að gæsluvarðhald standi þann tíma, sem sóknaraðili krefst.

Samkvæmt framansögðu verður niðurstaða hins kærða úrskurðar staðfest.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.