301/2008

M krafðist þess aðallega að 8.045.931 króna af söluandvirði fasteignarinnar X og tvær tilgreindar bifreiðir yrðu taldar hjúskapareign K við opinber skipti til fjárslita milli þeirra vegna hjónaskilnaðar. Samkvæmt kaupmála aðila var tilgreind fasteign, auk tveggja bifreiða gerð að séreign K. Í kaupmálanum var tekið fram að það sem kæmi í stað séreignar yrði séreign þess sem séreignina ætti. K hélt því fram að fasteignin X hefði komið í stað þeirrar fasteignar sem var séreign hennar samkvæmt kaupmála og ætti því ekki að koma til skipta. Fyrir lá að K var ein skráður kaupandi hinnar umdeildu fasteignar og hafði M ekki tekist að sanna að kaupverð hennar hefði að stærstum hluta verið greidd með hjúskapareign aðila. Taldist fasteignin því vera séreign K og kom ekki til skipta. Samkvæmt matsgerð sem ekki hafði verið hnekkt var önnur hinna umdeildu bifreiða 1.650.000 króna virði. Að teknu tilliti til verðmætis hennar var hún talin séreign K. Hin bifreiðin, sem var húsbíll, var talinn 3.600.000 króna virði. Verðmæti hennar var þó einungis 875.656 krónum meira virði en áhvílandi veðskuldir. Þegar litið var til þess að bifreiðin var ekki venjuleg fólksbifreið var ekki fallist á að hún kæmi í stað bifreiðar sem gerð var að séreign K með títtnefndum kaupmála. Var því fallist á að andvirði hennar umfram áhvílandi veðskuldir kæmi til skipta sem hjúskapareign K.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. maí 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. júní sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands vestra 13. maí 2008, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að telja söluandvirði fasteignarinnar X og bifreiðina Y séreign varnaraðila við opinber skipti til fjárslita á búi aðila. Þá var verðmæti bifreiðarinnar Z, 875.656 krónur, talið hjúskapareign varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. Sóknaraðili krefst þess aðallega að 8.045.931 króna af söluandvirði fasteignarinnar X og bifreiðarnar Y og Z verði taldar hjúskapareignir varnaraðila við opinber skipti til fjárslita milli þeirra vegna hjónaskilnaðar, þannig að nettóskiptaverðmæti bifreiðarinnar Y verði ákveðið 1.215.176 krónur og bifreiðarinnar Z verði ákveðið 875.656 krónur. Til vara krefst sóknaraðili þess að fá að óskiptu 3.722.676 krónur við skiptin. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili hefur ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti og kemur krafa hennar um málskostnað í héraði því ekki til meðferðar fyrir Hæstarétti.

Í hinum kærða úrskurði var fallist á kröfu sóknaraðila um að verðmæti bifreiðarinnar Z að fjárhæð 875.656 krónur teldist hjúskapareign varnaraðila. Krafa sóknaraðila fyrir Hæstarétti sem að þessu lýtur telst því krafa um staðfestingu úrskurðarins að þessu leyti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, M, greiði varnaraðila, K, 150.000 krónur í kærumálskostnað.