197/2002

Máli S ehf. gegn J sf., H, J og S hf. var vísað frá héraðsdómi vegna vanreifunar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. apríl 2002, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. apríl 2002, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar hafa ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

I.

Sóknaraðili höfðaði þetta mál með stefnu 22. október 2001, þar sem hann krafðist þess að varnaraðilar yrðu í sameiningu „dæmdir persónulega og vegna sameignarfélags þeirra Jón Ólafsson & Co. sf.“ til að greiða sér skuld að fjárhæð 108.356 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 25/1987 frá 27. júlí 2000 til 1. júlí 2001, en samkvæmt „III. kafla vaxtalaga nr. 38/2001“ frá þeim degi til greiðsludags. Auk þess krafðist sóknaraðili málskostnaðar. Um atvik málsins sagði eftirfarandi í stefnunni: „Skuld þessi er vegna viðskipta stefnanda og stefndu, en stefndu keyptu veiði í Haukadalsá hjá stefnanda samkvæmt reikningi nr. 1362, dags. 27.07.2000, að fjárhæð kr. 98.146,- og reikningi nr. 1333, dags. 27.07.2000, að fjárhæð kr. 10.210,-. Samtala reikninganna er kr. 108.356,- og er það stefnufjárhæð máls þessa. Skuld þessi hefur ekki fengist greidd þrátt fyrir innheimtutilraunir og er því nauðsynlegt að höfða mál til greiðslu hennar.“ Við þingfestingu málsins 8. nóvember 2001 lagði sóknaraðili fram stefnu, skrá um framlögð skjöl, tvo reikninga með fyrrgreindum númerum, útgáfudegi og heildarfjárhæð, innheimtubréf og útskrift úr hlutafélagaskrá vegna varnaraðilans Skífunnar hf. Umræddir reikningar voru stílaðir á varnaraðilann Jón Ólafsson & Co. sf. Á hærri reikningnum sagði að hann væri vegna „Veiðif í Haukadalsá 2d. ½ st. @ 1057$“, en jafnframt „Est. v/Welldoo“ og „E-e-x. v/J. H-x-x“, annars vegar að því er virðist 100 bandaríkjadalir og hins vegar 105 bandaríkjadalir. Heildarfjárhæð reikningsins var samkvæmt þessu 1.262 bandaríkjadalir, sem með nánar tilgreindu gengi námu 98.146 krónum. Á lægri reikningnum sagði að hann væri vegna „Gengismunar v/veiðif Haukadalsá“ að fjárhæð 10.210 krónur.

Tekið var til varna í málinu. Í sameiginlegri greinargerð varnaraðilanna Jóns Ólafssonar & Co. sf., H-kvk-ef H-kvk-ef og J-kk-ef Ó-kk-ef F-kk-ef var þess aðallega krafist að málinu yrði vísað frá dómi, en til vara að þau yrðu sýknuð af kröfu sóknaraðila. Í greinargerð varnaraðilans Skífunnar hf. var krafist sýknu.

Með hinum kærða úrskurði var málinu í heild vísað frá dómi. Verður að líta svo á að með því hafi héraðsdómari fallist á kröfu þess efnis, sem varnaraðilarnir Jón Ólafsson & Co. sf., H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf Ó-kk-nf F-kk-nf gerðu fyrir sitt leyti, en vísað málinu sjálfkrafa frá dómi að því er varðar varnaraðilann Skífuna hf.

II.

Eins og sóknaraðili lagði mál þetta fyrir dómstóla voru ekki gefnar viðhlítandi skýringar á þeim lögskiptum, sem eiga að hafa búið að baki áðurgreindum tveimur reikningum hans, enda verður lítið sem ekkert ráðið um þau af héraðsdómsstefnu eða reikningunum sem slíkum. Þá var ekkert vikið að því á hvaða grunni sóknaraðili beindi kröfu sinni að Skífunni hf. ásamt öðrum varnaraðilum, en í því sambandi verður engan veginn séð af orðalagi dómkröfu sóknaraðila, þar sem hann krefst þess að „stefndu verði dæmdir persónulega og vegna sameignarfélags þeirra Jón Ólafsson & Co. sf.“, að það geti átt við um nefnt hlutafélag. Að þessu gættu eru slíkir brestir á málatilbúnaði sóknaraðila, sbr. einkum e. lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991, að héraðsdómara var rétt að vísa málinu í heild frá dómi, en úr þeim getur sóknaraðili ekki bætt nú með nýjum gögnum, sem hann hefur lagt fyrir Hæstarétt.

Samkvæmt framangreindu verður niðurstaða hins kærða úrskurðar staðfest um annað en málskostnað, en sóknaraðili verður dæmdur til að greiða hverjum varnaraðila fyrir sig, sbr. 2. mgr. 132. gr. laga nr. 91/1991, málskostnað í héraði eins og í dómsorði greinir.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um annað en málskostnað.

Sóknaraðili, Stangveiðifélagið Lax-á ehf., greiði varnaraðilum, Jóni Ólafssyni & Co. sf., H-kvk-þgf H-kvk-þgf, J-kk-þgf Ó-kk-þgf F-kk-þgf og Skífunni hf., hverjum fyrir sig 18.750 krónur í málskostnað í héraði.

Kærumálskostnaður fellur niður.