510/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli H ehf. á hendur Í, V og M var vísað frá dómi sökum þess að H ehf. og M hefðu átt að standa saman að málsókn þar sem félögin ættu óskipt réttindi gagnvart Í og V, sbr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, en M hafði verið stefnt í málinu til að þola dóm um kröfur H ehf. á hendur Í og V. Hæstiréttur taldi 18. gr. laga nr. 91/1991 ekki standa því í vegi að efnisdómur yrði lagður á kröfu H ehf., enda hefði M átt þess kost á að gæta hagsmuna sinna vega ætlaðra óskiptra réttinda sem hann teldi sig eiga með H ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru sem barst héraðsdómi 17. júlí 2012 og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. júlí 2012, þar sem málinu var vísað frá dómi án kröfu. Kæruheimild er í j. lið 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðilarnir íslenska ríkið og Vegagerðin krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilinn Metrostav a.s. krefst kærumálskostnaðar.

Málavextir eru raktir í hinum kærða úrskurði. Eins og þar kemur fram gerðu sóknaraðili og varnaraðilinn Metrostav a.s. sameiginlega tilboð í gerð Héðinsfjarðarganga á grundvelli útboðs varnaraðilans Vegagerðarinnar. Var tilboði þeirra tekið og verksamningur gerður 20. maí 2006. Byggir sóknaraðili kröfu sína á hendur varnaraðilunum íslenska ríkinu og Vegagerðinni á verksamningnum vegna tiltekinna verkþátta auk þess sem hann krefst leiðréttingar á verðbótum eftir 10. desember 2009 og byggingarvísitölu eftir 1. mars 2009 auk leiðréttingar vegna hækkunar á virðisaukaskatti. Hann gerir einungis þá kröfu á hendur varnaraðilanum Metrostav a.s. að honum verði gert að þola dóm um kröfu sína á hendur öðrum varnaraðilum.

Samkvæmt 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 skal vísa máli frá dómi ef þeim sem bera óskipta skyldu er ekki öllum veittur kostur á að svara til sakar. Það sama á við ef þeir sem eiga óskipt réttindi sækja ekki mál í sameiningu, að því leyti sem krafa er höfð uppi um hagsmuni einhvers þeirra sem ekki á aðild að því.

Ágreiningslaust er með sóknaraðila og varnaraðilanum Metrostav a.s. að þeir hafi skipt einstökum verkþáttum fyrrgreinds verksamnings á milli sín. Svo sem áður greinir er varnaraðilanum Metrostav a.s. stefnt í máli þessu til að þola dóm um kröfu sóknaraðila. Hefur hinn fyrrnefndi því átt þess kost að gæta hagsmuna sinna vegna óskiptra réttinda sem hann kann að telja sig eiga með sóknaraðila vegna þess verksamnings sem um ræðir í málinu. Það hefur hann ekki gert heldur hefur hann í greinargerð sinni til héraðsdóms þvert á móti lýst því yfir að hann muni ekki hafa uppi neinar af þeim kröfum sem sóknaraðili hefur beint að varnaraðilunum Vegagerðinni og íslenska ríkinu vegna þeirra kröfuliða og verkþátta sem málsóknin tekur til og geri hann því engar athugasemdir við dómkröfuna. Er þessi afstaða varnaraðila áréttuð í greinargerð hans til Hæstaréttar.

Að því virtu sem nú hefur verið rakið standa ákvæði 18. gr. laga nr. 91/1991 því ekki í vegi að efnisdómur verði lagður á kröfu sóknaraðila. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Rétt er að aðilarnir beri hver sinn kostnað af rekstri þessa þáttar málsins á báðum dómstigum.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður fellur niður.