376/2008

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að ekki væru efni til að verða við kröfu hvors málsaðila um sig um forsjá sona þeirra til bráðabirgða. Jafnframt var staðfest að umgengni M við drengina skuli vera aðra hvora viku frá síðdegi á fimmtudegi til mánudagsmorguns. Hins vegar var talið að M hefði í verki fallist á tillögu K um umgengni á sumarleyfistíma og var sá hluti kröfu hennar tekinn til greina. Þá var fallist á kröfu K um að ekki væru efni til að ákveða varnaraðila sérstaka umgengni við drengina tvívegis, eina viku í senn, á tímabilinu 1. nóvember 2008 -2009.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. júlí 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. júní 2008, þar sem leyst var úr kröfum aðilanna um forsjá tveggja sona þeirra til bráðabirgða og umgengni við þá. Kæruheimild er í 5. mgr. 35. gr. barnalaga nr. 76/2003. Sóknaraðili krefst þess aðallega að sér verði falin forsjá beggja drengjanna til bráðabirgða og að umgengni varnaraðila við þá verði aðra hvora viku frá kl. 16 á föstudegi til mánudagsmorguns. Þá krefst hún þess að drengirnir dveljist hjá varnaraðila þrívegis í eina viku í senn á tímabilinu frá 1. maí til 31. ágúst 2008, en innan þess falli tveggja vikna sumarumgengni eða önnur umgengni sem þegar hefur farið fram við uppkvaðningu dóms Hæstaréttar. Þá krefst hún þess að fellt verði úr gildi ákvæði í úrskurði héraðsdóms um að drengirnir skuli tvisvar dveljast eina viku í senn hjá varnaraðila á tímabilinu frá 1. nóvember 2008 til 1. maí 2009. Til vara krefst sóknaraðili þess að lögheimili drengjanna verði ákveðið hjá henni. Loks krefst hún málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Hann krefst einnig kærumálskostnaðar.

I.

Krafa varnaraðila um frávísun málsins frá Hæstarétti er einkum reist á því að málatilbúnaður og kæra sóknaraðila sé ekki í samræmi við XXIV. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þótt fallist sé á með varnaraðila að ónákvæmni gæti í kærunni, er hún ekki þess háttar að leitt geti til frávísunar málsins. Verður aðalkröfu varnaraðila samkvæmt því hafnað.

II.

Fallist verður á þá niðurstöðu í hinum kærða úrskurði að ekki séu efni til að verða við kröfu hvors málsaðila um sig að honum verði veitt forsjá sona þeirra til bráðabirgða. Jafnframt verður staðfest það ákvæði í úrskurði héraðsdóms að umgengni varnaraðila við drengina skuli vera aðra hvora viku frá síðdegi á fimmtudegi til mánudagsmorguns.

Sóknaraðili leitaði eftir samkomulagi við varnaraðila í maí 2008 um það hvernig sérstakri umgengni hins síðarnefnda við drengina yrði hagað á sumarleyfistíma 2008. Lagði hún til að tímalengd yrði ákveðin samtals þrjár vikur, sem skipt yrði í þrennt, viku í senn. Hefur hún skýrt tillöguna meðal annars með því að vegna viðkvæms heilsufars drengjanna teldi hún ekki rétt að þeir yrðu í lengri tíma samfellt úr hennar umsjá. Lagði hún til að drengirnir yrðu hjá varnaraðila 23. til 30. maí, 21. til 28. júní og 19. til 26. júlí, en óskaði að öðrum kosti eftir tillögu varnaraðila um önnur tímabil. Ekki bárust aðrar tillögur frá varnaraðila og dvöldust drengirnir hjá honum tvö fyrrnefndu tímabilin. Verður að líta svo á að varnaraðili hafi í verki fallist á tillögu sóknaraðila að þessu leyti og verður sá hluti kröfu hennar tekinn til greina. Jafnframt verður fallist á kröfu hennar um að ekki séu efni til að ákveða varnaraðila sérstaka umgengi hans við drengina tvívegis, eina viku í senn, á tímabilinu 1. nóvember 2008 til 1. maí 2009.

Sóknaraðili krefst þess til vara að lögheimili drengjanna skuli vera hjá henni. Þessi krafa var ekki höfð uppi í héraði og kemur því ekki til álita fyrir Hæstarétti.

Rétt er að aðilarnir beri hvort sinn kostnað af þessum þætti málsins í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um bráðabirgðaforsjá A og B og um umgengni varnaraðila, M, við drengina aðra hvora viku frá síðdegi á fimmtudegi til mánudagsmorguns. Drengirnir skulu dveljast í sumarleyfi hjá varnaraðila á tímabilinu frá 19. júlí 2008 til 26. sama mánaðar.

Fellt er úr gildi ákvæði hins kærða úrskurðar um að drengirnir dveljist tvisvar hjá varnaraðila eina viku í senn á tímabilinu 1. nóvember 2008 til 1. maí 2009.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður fellur niður.