275/2005

Af efni dómsáttar sem aðilar höfðu gert í málinu þótti ljóst að S og H  hefðu fallist  á meginhluta stefnukröfu F og var þeim að því virtu og umfangi málsins gert að greiða sóknaraðila 180.000 krónur í málskostnað fyrir héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. júní 2005, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. júní 2005, þar sem kveðið var á um að málskostnaður félli niður í máli sóknaraðila gegn varnaraðilum, sem var lokið að öðru leyti með dómsátt. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að varnaraðilum verði gert að greiða sér málskostnað í héraði. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast þess að úrskurður héraðsdómara verði staðfestur og þeim dæmdur kærumálskostnaður.

Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði höfðaði sóknaraðili mál 4. janúar 2005 á hendur varnaraðilum til greiðslu 560.106 króna með dráttarvöxtum frá 13. nóvember 2002 til greiðsludags. Um var að ræða eftirstöðvar kaupverðs samkvæmt kaupsamningi aðila 3. febrúar 2000 vegna kaupa varnaraðila á íbúð í fjölbýlishúsi nr. 2a við Hringbraut í Hafnarfirði, er sóknaraðili hafði í smíðum. Varnaraðilar kröfðust aðallega sýknu en til vara lækkunar á dómkröfu sóknaraðila og reistu málsvörn sína einkum á því að frágangi sóknaraðila væri ábótavant, en lokagreiðsla miðaðist ekki við tilgreindan gjalddaga heldur lok verksins. Með bréfi 23. ágúst 2003 staðfesti byggingarfulltrúi að lokaúttekt á smíði hússins hefði farið fram, en samkvæmt ákvörðun bæjaryfirvalda 30. september 2003 fór slík úttekt fram á ný 17. maí 2004, en einungis á sameign hússins, þar sem gerðar voru ýmsar athugasemdir við smíði þess og veittur tveggja mánaða frestur til úrbóta. Við upphaf aðalmeðferðar málsins gerðu aðilar sátt fyrir dómi þess efnis að varnaraðilar skyldu greiða sóknaraðila 600.000 krónur fyrir 1. júní 2005 gegn útgáfu afsals, en kröfur aðila um málskostnað voru lagðar í úrskurð. Gekk hinn kærði úrskurður um þetta eina ágreiningsefni er stóð eftir að gerðri dómsáttinni. Sama dag og mál þetta var höfðað höfðaði sóknaraðili annað mál á hendur tveimur öðrum kaupendum íbúðar í húsinu um samkynja sakarefni. Í síðarnefnda málinu varð, líkt og í þessu máli, í héraði sátt með aðilum um annað en málskostnað, sbr. mál réttarins nr. 276/2005.

Gegn mótmælum sóknaraðila verður ekki með órækum hætti fullyrt af framlögðum gögnum að verki hans sé enn ólokið eins og nefnt er í hinum kærða úrskurði. Þá er í gögnum málsins að finna bréf, sent áður en málið var höfðað, þar sem varnaraðilar lýsa sig reiðubúna að greiða sóknaraðila nokkuð lægri fjárhæð en dómsáttin kvað á um. Hins vegar er ljóst af efni dómsáttarinnar að varnaraðilar féllust á meginhluta stefnukröfu sóknaraðila. Að þessu virtu og umfangi málsins verður varnaraðilum gert að greiða sóknaraðila 180.000 krónur í málskostnað fyrir héraðsdómi.

Varnaraðilum verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðilar, S-kk-nf H-kk-nf O-kk-nf og H-kvk-nf L-kvk-nf, greiði sóknaraðila, Fjarðarmóti ehf., 180.000 krónur í málskostnað í héraði og 100.000 krónur í kærumálskostnað.