9/2008

E starfaði um árabil sem slökkviliðsmaður á Keflavíkurflugvelli og var þá félagsmaður í F, en lét af störfum í júní 2005. Vinnuveitandi E, Varnarliðið, hafði um árabil greitt tiltekið hlutfall launa vegna hans og annarra slökkviliðsmanna í sjúkrasjóð F. Við brotthvarf Varnarliðsins af landinu réðu íslensk stjórnvöld þáverandi starfsmenn þess til vinnu og var í ráðningarsamningi þeirra gert ráð fyrir að þeir greiddu framvegis til styrktarsjóðs BSRB í stað fyrrnefnds sjúkrasjóðs F. Í kjölfar þessa ákvað stjórn F að ráðstafa fjármunum í nefndum sjúkrasjóði annars vegar til að kaupa full réttindi í styrktarsjóði BSRB fyrir þá félagsmenn sem verið hafi í starfi á tilteknum tíma og hins vegar að leysa sjóðinn upp og greiða félagsmönnum fjármuni sjóðsins út í hlutfalli við starfsaldur þeirra. E krafðist þess í málinu að viðurkenndur yrði réttur hans til greiðslu úr sjóðnum í hlutfalli við starfsaldur sinn. Þótti krafa þessi ekki tæk til efnismeðferðar vegna ákvæðis 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, þar sem krafa hans varðaði óhjákvæmilega hagsmuni þeirra manna sem þegar hefðu fengið greitt úr sjóðnum, en umræddum mönnum hafði ekki verið stefnt í málinu. E krafðist þess einnig að ákvörðun stjórnar F um að verja hluta sjúkrasjóðsins til kaupa á fullum réttindum í styrktarsjóði BSRB yrði ógilt. Þótti E ekki hafa sýnt fram á að hann hefði lögvarða hagsmuni af úrlausn þessarar kröfu enda hafi hann ekki verið félagsmaður í sjúkrasjóði F þegar ákvörðun þessi var tekin og því ekki átt rétt til greiðslu úr honum. Var niðurstaða héraðsdóms um frávísun málsins því staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. janúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 20. desember 2007, þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdómara verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst aðallega frávísunar málsins frá Hæstarétti en til vara staðfestingar hins kærða úrskurðar. Hann krefst og kærumálskostnaðar.

Kröfu sína um frávísun málsins frá Hæstarétti styður varnaraðili í fyrsta lagi þeim rökum að kæran hafi komið of seint. Lögmaður sóknaraðila hafi verið viðstaddur uppkvaðningu úrskurðarins 20. desember 2007 en kæra ekki verið móttekin í héraðsdómi fyrr en 3. janúar 2008, en þá hafi verið liðnar þær tvær vikur sem um geti í 1. mgr. 144. gr. laga nr. 91/1991. Hinn kærði úrskurður var kveðinn upp fimmtudaginn 20. desember. Fimmtudagurinn 3. janúar var því síðasti dagur þess frests sem greindur er í 144. gr. laganna. Kæran kom því tímanlega fram.

Þá styður varnaraðili frávísunarkröfuna með því að kröfur sóknaraðila séu viðurkenningarkröfur án fjárhæðar. Ekki liggi fyrir kæruleyfi og því beri að vísa málinu sjálfkrafa frá Hæstarétti. Auk þessa heldur varnaraðili því fram að kröfur sóknaraðila í kæru séu um efnishlið málsins og því ekki í samræmi við lög nr. 91/1991. Það er ekki skilyrði fyrir kæru á frávísun máls frá héraðsdómi að krafa í máli nái áfrýjunarfjárhæð samkvæmt 1. mgr. 152. gr. laga nr. 91/1991. Kröfur sóknaraðila í kærumáli þessu eru þær sem að framan greinir og snerta ekki efnishlið málsins. Hvorug þessara málsástæðna varnaraðila á við rök að styðjast og er því samkvæmt öllu framansögðu hafnað kröfu hans um frávísun málsins frá Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, E-kk-nf Æ-kk-nf E-kk-nf, greiði varnaraðila, Félagi slökkviliðsmanna á Keflavíkurflugvelli, 150.000 krónur í kærumálskostnað.