372/2008

P var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa tekið við ýmsum munum til geymslu á heimili sínu þótt honum hafi verið fullkunnugt að um þýfi hafi verið að ræða. Í niðurstöðu Hæstaréttar kom fram að gagnvart broti samkvæmt ákvæðinu væri áskilnaði 243. gr. almennra hegningarlaga fullnægt um auðgunarásetning, ef sá sem í hlut ætti, hefði af ásetningi veitt öðrum manni, sem framið hefði þjófnað, liðsinni til að halda þýfi frá réttum eiganda, þótt sá fyrstnefndi hefði engan ábata haft af því. Var brot það er P var nú sakfelldur fyrir framið fyrir dóm er hann hafði hlotið 30. október 2007 og bar því að dæma honum hegningarauka, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga. Þótti refsing P hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 15. apríl 2008 af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þess að ákærði verði sakfelldur samkvæmt ákæru og honum gerð refsing.

Ákærði krefst aðallega staðfestingar héraðsdóms, en til vara vægustu refsingar, sem lög leyfa.

Í málinu er ákærða gefið að sök að hafa föstudaginn 5. janúar 2007 tekið við til geymslu á heimili sínu að Baldursgötu 6 í Reykjavík frá X í beinu framhaldi af þjófnaðarbroti þess síðarnefnda sex veggklukkum, fjarstýrðum bensínbíl, tveimur útvarpsbíltækjum, loftverkfærum og svokallaðri bilanatölvu að verðmæti samtals um 670.000 krónur, þótt ákærða væri fullkunnugt að um þýfi væri að ræða. Í ákæru var þessi háttsemi ákærða talin varða við 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með ákærunni var X jafnframt sóttur til saka meðal annars fyrir þjófnaðarbrot þetta. Hann játaði sök og var honum gerð refsing fyrir brotið með hinum áfrýjaða dómi, sem ekki er til endurskoðunar fyrir Hæstarétti að því er hann varðar. Ákærði var á hinn bóginn sýknaður þar af þeim sökum, sem hann var borinn samkvæmt framansögðu.

Í skýrslu fyrir héraðsdómi lýsti ákærði atvikum varðandi ætlað brot sitt í meginatriðum á þann veg að fyrrnefndur X, sem hann væri vel kunnugur, hafi komið á heimili hans um kl. 6 að morgni 5. janúar 2007 ásamt tveimur mönnum, sem ákærði þekkti ekki. Þeir hafi verið með svarta ruslapoka, sem hafi verið fullir af „einhvers konar dóti“. Hann hafi séð hvað var í pokunum eftir að komið var með þá inn í eldhús hjá honum og hafi þeir X síðan farið í þvottahús til að ræðast við. Þar hafi sá síðastnefndi sagt ákærða að þessir munir væru illa fengnir, en fyrr hafi hann ekki vitað það. X hafi boðið ákærða peninga eða raftæki fyrir að geyma munina, en hann hafi þá beðið þann fyrrnefnda „bara í guðanna bænum að taka þessa hluti sem fyrst af heimilinu.“ Ákærði kvaðst síðan hafa farið til vinnu, en munirnir hefðu verið farnir af heimili hans þegar hann kom aftur að kvöldi þessa dags. Hann hafi haldið að X hefði fjarlægt munina, en síðar hafi komið í ljós að lögregla hafi lagt hald á þá.

Háttsemi ákærða, eins og hann lýsti henni sjálfur fyrir dómi samkvæmt framansögðu, fellur efnislega að brotalýsingu í 1. mgr. 254. gr. almennra hegningarlaga með því að hann hafi, án þess að verknaður hans varði við 244. gr. laganna, stuðlað að því að halda við afleiðingum brots annars manns gegn síðarnefnda lagaákvæðinu. Gagnvart broti sem þessu telst fullnægt áskilnaði 243. gr. almennra hegningarlaga um auðgunarásetning ef sá, sem í hlut á, hefur af ásetningi veitt öðrum manni, sem framið hefur þjófnað, liðsinni til að halda þýfi frá réttum eiganda, þótt sá fyrstnefndi hafi engan ábata átt að hafa af því. Samkvæmt þessu standa engin efni til annars en að sakfella ákærða fyrir brotið, sem honum er gefið að sök í ákæru.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann á árabilinu frá 1992 til 2007 hlotið refsidóm í sex skipti, þar af fjórum sinnum fyrir brot gegn almennum hegningarlögum og tvívegis fyrir brot gegn umferðarlögum, síðast 30. október 2007 fyrir ölvunarakstur, en þar var honum gerð sekt að fjárhæð 160.000 krónur og hann sviptur ökurétti í átján mánuði. Auk þessa hefur hann tvívegis gengist undir viðurlög fyrir umferðarlagabrot. Refsingu fyrir brotið, sem ákærði er nú sakfelldur fyrir, verður að ákveða sem hegningarauka við áðurnefndan dóm frá 30. október 2007, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, en að öðru leyti hefur sakaferill hans ekki áhrif við ákvörðun refsingar nú. Að virtu öllu framangreindu er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga.

Ákærði verður dæmdur til að greiða sakarkostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns á báðum dómstigum, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, P-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga.

Ákærði greiði í ríkissjóð 389.394 krónur í sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns í héraði og fyrir Hæstarétti, J-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.750 krónur á hvoru dómstigi.