762/2009

G var gefið að sök stórfellt fíkniefnabrot með því að hafa staðið að innflutningi frá Hollandi til Íslands í apríl 2009 á 6.149,48 grömmum af amfetamíni, sem ætlað hafi verið til söludreifingar í ágóðaskyni, en G hafi lagt á ráðin um innflutninginn og verið í samráði við menn í Hollandi um tilhögun á sendingu fíkniefnanna hingað til lands. G neitaði sök. Meðal gagna málsins voru gögn sem hollenska lögreglan aflaði í tengslum við sendingu fíkniefnanna til Íslands, auk endurrita af símtölum D við íslenska símanúmerið 6613138. Af þeim var talið fullljóst að D var meðal þeirra sem stóðu að sendingu fíkniefnanna til Íslands, svo og að íslenski viðmælandinn hans í símanúmerinu 6613138 lagði á ráðin um innflutninginn og var í samráði við þá sem efnin sendu frá Hollandi. Þá lágu fyrir í málinu upptökur af samtölum G við Á í heimsóknarherbergjum á Litla-Hrauni. Talið var að þegar ummæli G í samtölum á Litla-Hrauni voru borin saman við upptökur af símtölum D við símanúmerið 6613138 væri hafið yfir skynsamlegan vafa að G hefði verið viðmælandi D og að hann hefði í þessum símtölum lagt á ráðin um innflutning fíkniefnanna. Þetta styddu auk þess önnur gögn í málinu. Var G því sakfelldur og var brot hans talið varða við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var G jafnframt sakaður um að hafa í maí 2009 haft í vörslum sínum 5,55 grömm af kannabisefnum. G játaði það brot og var sú háttsemi hans talin varða við 2. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að G braut nú ítrekað gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga. Þá laut brot G að innflutningi í ágóðaskyni á miklu magni sterkra fíkniefna. Hann var talinn hafa sýnt einbeittan ásetning og haft samvinnu um brot sitt við menn, sem erlend yfirvöld telja tengjast alþjóðlegri glæpastarfsemi. G ætti sér engar málsbætur.  Þótti refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fimm ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf dómstjóri.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 21. desember 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist staðfestingar á niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu ákærða, en að refsing hans verði þyngd.

Ákærði krefst sýknu af I. kafla ákæru og að honum verði gert að greiða sekt vegna brots samkvæmt II. kafla hennar.

I

Á árinu 2008 bárust lögreglu upplýsingar um að í undirbúningi væri innflutningur hingað til lands á fíkniefnum frá Hollandi. Af þessu tilefni hóf lögreglan söfnun upplýsinga og gagna og beitti við það meðal annars símhlerunum og herbergishlustunum og fylgdist með ferðum manna án þeirra vitneskju. Hafði lögregla í þessum efnum samvinnu við erlend lögregluyfirvöld. Við þetta vaknaði meðal annars grunur um að menn hér á landi ættu þátt í stórfelldum innflutningi fíkniefna til Evrópu frá Suður-Ameríku í samvinnu við erlend glæpasamtök. Upplýsingar um komur erlendra manna, sem grunaðir voru um aðild að ætluðum innflutningi fíkniefna, til landsins á síðari hluta ársins 2008 og fyrri hluta árs 2009 og upptökur af samtölum í heimsóknarherbergjum á Litla-Hrauni á þessu tímabili, sem voru afrakstur þessara eftirgrennslana, eru meðal gagna málsins og verður síðar vikið nánar að einstökum atriðum er þessi gögn varða. Lögreglu bárust síðan 20. apríl 2009 upplýsingar frá hollenskum yfirvöldum um að væntanleg væri til landsins sending með flutningafyrirtækinu UPS, sem hefði að geyma ólögleg fíkniefni, og kom hún daginn eftir. Um var að ræða kassa og var sendandi hans skráður fyrirtækið World Wood bv. með nánar tilgreint heimilisfang í Hollandi, en viðtakandi Flugger ehf., Stórhöfða í Reykjavík. Kassinn átti samkvæmt farmskrá UPS að geyma sýnishorn. Hann var opnaður af íslenskun yfirvöldum og reyndust vera í honum sex áldósir, þar sem fundust samtals 6.149,58 grömm af amfetamíni. Samkvæmt álitsgerð Rannsóknastofu Háskóla Íslands í lyfja- og eiturefnafræði 11. maí 2009 var styrkur amfetamínbasa 27% í efnagreindu sýni, sem samsvarar 37% af amfetamínsúlfati. Í framburði J-kk-ef K-kk-ef dósents fyrir héraðsdómi kom fram að þetta væri í flokki með sterkari sýnum sem rannsóknastofan hefði fengið til rannsóknar, en meðalstyrkur undanfarinna ára væri 17,2%.

Fyrrnefndar áldósir voru fjarlægðar úr kassanum við komuna til landsins og í þeirra stað komið fyrir málningardósum ásamt upptöku- og eftirfararbúnaði. Kassinn var að því búnu sendur viðtakanda, en eftirgrennslan lögreglu í tengslum við móttöku hans skilaði ekki árangri. Í kjölfar sendingarinnar til Íslands bárust lögregluyfirvöldum hér á landi upplýsingar frá hollensku lögreglunni er tengdust sendingunni og aflað hafði verið meðal annars með símhlerunum og eftirför. Taldi hollenska lögreglan mann að nafni J-x-x D-x-x, fullu nafni J-x-x H-x-x W-x-x M-x-x D-x-x, hafa sent pakkann til Íslands, hugsanlega að beiðni R-x-x V-x-x, en þessir menn voru, ásamt fleirum sem koma sumir við sögu í þessu máli og verður síðar getið, undir eftirliti vegna rannsóknar, sem beindist að alþjóðlegum samtökum er smygluðu kókaíni og tilbúnum fíkniefnum. Við rannsókn ytra hafi komið fram að í tengslum við sendingu pakkans til Íslands hafi D-x-x haft samband við mann að nafni R-x-x K-x-x, sem var talinn hafa komið við hjá þeim fyrrnefnda 18. apríl 2009. Síðan hafi K-x-x haft símsamband við flutningafyrirtækið UPS 19. og 20. sama mánaðar, en í símtali um klukkan 8 að morgni síðastnefnds dags hafi hann sagt starfsmanni UPS að hann þyrfti að senda til Íslands um það bil 8 kg af harðviðarolíu og spurt hvað það myndi kosta. Þegar starfsmaður UPS spurði um ummál pakkans hafi K-x-x ekki vitað það en sagst mundu hringja aftur með þær upplýsingar. Sex mínútum síðar hafi K-x-x hringt í D-x-x og spurt um málin á „litlu vélinni“ auk þess að láta D-x-x vita um sendingarkostnaðinn. D-x-x hafi gefið upp tiltekið ummál og þremur mínútum síðar hafi K-x-x hringt aftur í UPS og gefið starfsmanni félagsins upp sama ummál á pakkanum. Um hádegisbil sama dag hafi síðan lögregla fylgst með því þegar K-x-x hafi afhent starfsmanni UPS pakka til sendingar, en pakkann hafi hann tekið úr farangursgeymslu bifreiðar sem skráð var í eigu D-x-x. Ljósmyndir af afhendingu pakkans eru meðal gagna málsins. Við eftirgrennslan hafi komið í ljós að senda átti pakkann til Íslands og vöruðu hollensk lögregluyfirvöld að því búnu lögreglu hér á landi við eins og að framan er rakið.

Við símhleranir hollensku lögreglunnar kom í ljós að samband hafði verið milli síma D-x-x og íslenskra símanúmera dagana fyrir sendingu margnefnds pakka. Tvö þessara símtala D-x-x voru við mann að nafni G-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf, en þrjú við símanúmerið 354 6613138, sem lögregla ætlar að ákærði hafi notað. Fyrir liggur að það símanúmer var fyrst notað 15. apríl 2009 og síðast 19. sama mánaðar, en á þeim tíma fóru aðeins fjögur símtöl um það. Um fyrsta símtalið, sem fram fór 15. apríl, eru ekki fyrirliggjandi upplýsingar, en hollenska lögreglan, sem hleraði símtölin, hefur látið íslenskum yfirvöldum í té upptökur og endurrit hinna þriggja og liggja þau gögn fyrir í málinu. Símtöl þessi fóru fram á ensku. Það fyrsta hófst klukkan 19.22.41 föstudaginn 16. apríl 2009 og stóð í eina mínútu og 15 sekúndur. Eftir kveðjur spurði íslenski viðmælandinn D-x-x hvað hafi farið úrskeiðis. D-x-x spurði á móti hvað hann ætti við og viðmælandinn svaraði að hann hafi rætt við R-x-x á föstudag og hann ætlað að framkvæma hlutinn á þriðjudag. Viðmælandinn hafi síðan hringt í R-x-x á mánudegi en hann þá ekki svarað. Kvaðst íslenski viðmælandinn vona að D-x-x hefði ekki þegar sent það. D-x-x sagðist ekki hafa sent það, en sent viðmælandanum tölvupóst þennan dag, sem hann bað viðmælandann í íslenska númerinu að lesa. D-x-x kvaðst hafa átt annríkt daginn áður, lent í mikilli umferð og ekki komið heim fyrr en klukkan sex. Sá í íslenska númerinu féllst á að þeir myndu fresta þessu fram á mánudag og eftir að hafa fullvissað sig um að hann gæti náð í D-x-x í sama símanúmeri sleit hann samtalinu. Næsta símtal í númerinu 6613138 fór fram sunnudaginn 19. apríl, en það hófst klukkan 21.47.20 og stóð í eina mínútu og 12 sekúndur. Í símtali þessu sagði D-x-x að það færi af stað á morgun. Samtalið var að öðru leyti um margt óljóst, en þar var þó meðal annars rætt um tölvupóstsamskipti. Síðasta símtalið um þetta númer fór fram innan við mínútu eftir að því síðastnefnda lauk og stóð í 42 sekúndur. Íslenski viðmælandinn spurði D-x-x hvort hann gæti sett lýsinguna og allt með. D-x-x skildi ekki hvað hann ætti við og viðmælandinn bað D-x-x þá að setja allar upplýsingar í tölvupóst svo að þeir myndu vita hvernig þetta liti út. D-x-x sagðist hafa sett allt með en ekki getað sent mynd vegna þess að það hafi ekki virkað.

Meðal gagna málsins eru upptökur af samtölum ákærða við refsifangann Á-kk-þf S-kk-þf, sem ákærði heimsótti á Litla-Hraun 26. apríl og 8. maí 2009, nokkru eftir að lögregla hafði lagt hald á fíkniefnin. Upptökurnar eru um sumt ógreinilegar, en eins og nánar kemur fram í hinum áfrýjaða dómi unnu fleiri en einn lögreglumaður að því meðal annars með aðstoð tæknibúnaðar að greina hvað þar var sagt. Báru tveir þeirra fyrir héraðsdómi að þeir væru ekki í vafa um að fyrirliggjandi endurrit samtalanna væru rétt. Samkvæmt endurriti af fyrra samtalinu voru eftirfarandi ummæli meðal annarra skráð eftir ákærða: „Einu gögnin sem þeir hafa er símanúmerið sem ég keypti fimm dögum áður en ég notaði það. Ég er ekki búinn að sofa skilurðu ég er búinn að bíða eftir því þegar ég ligg upp í rúmi á kvöldin og horfi á hurðina og bíð eftir því að þeir sparki henni upp. Þið getið skoðað allt sem ég gerði það var fullkomið ég var með slökkt á þangað til ég ætlaði að hringja í ... og áður en hann var búinn að senda lýsingu ... lýsingu á netinu ... Ég er focked.“ Stuttu eftir þetta hafi ákærði sagt: „Ég henti símanúmerinu og öllu“ og „engin tenging við mig skilurðu svo 6,4 kíló og ég S-kk-nf sagði (óskýrt) hámark 4 kíló ha nei“. Aðeins síðar hafi svo ákærði sagt: „Þetta er hrikalegt. Þetta er það versta sem ég hef nokkurn tímann getað lent í ég gæti verið handtekinn út af einhverju bulli í tölvunni skilurðu hmmm. Hvernig útskýri ég þetta skilurðu ... þeir sjá hver keypti símann...“ og „eitthvað númer á kassa hvers konar vitleysingar eru þetta þó R-x-x sjái um þetta þá fer hann til útlanda og segir hinum að gera þetta fyrir sig ekki sköllótta heldur hinum stóra þarna. Segir honum að gera þetta fyrir sig og segir honum að taka þetta ekki létt hann var í útlöndum skilurðu. Lofar að svara mér á mánudaginn og sendir á þriðjudag. Þetta er svo ömurleg framkoma svo þetta fréttin daginn áður pakka upp á sex rúmlega sex ha og þeir ætluðu núna, það er allavega eitt jákvætt við það gaurinn sem að sendi þetta lét ekki sjá sig í fyrirtækinu sem þeir redduðu. Kerlingin hans ég hringdi í hana ég hringdi úr þessu sama númeri í símann hennar spáðu í því. Konan hans er skráð fyrir símanum þá hugsa ég hvernig er hægt að vera svona heimskur. Hann vissi það hringdi í mig til baka úr þessu númeri.“ Undir lok samtalsins hafi svo ákærði sagt eftirfarandi: „Nei ég segi bara að ég keypti símann fór á fyllerí, alveg eins og hann sagði, fór á fyllerí um kvöldið og var að bulla í einhverjum kerlingum og svo bara týndi ég símanum. Hvað er það það er ekki hægt að sanna neitt. Það er ekki hægt að finna eina örðu af sönnunargögnum í þessu öllu“.

Í tengslum við það að ákærði hafi sagt í framangreindu samtali orðin: „Kerlingin hans ég hringdi í hana“, er þess að geta að í hljóðrituðu símtali, sem J-x-x D-x-x átti við G-kk-þf I-kk-þf G-kk-þf 16. apríl 2009, þar sem þeir ræða bifreiðaviðskipti, kom fram að D-x-x hafi reynt að hringja í G-kk-þf I-kk-þf daginn áður vegna þess að kona þess fyrrnefnda hafi sagt að „G-kk-nf f-e-x I-x-x“ hafi hringt.

Í seinna samtali ákærða við Á-kk-þf 8. maí 2009 voru eftirfarandi ummæli meðal annarra skráð eftir ákærða: „Og slökkti á símanum þá sér hinn um þetta fyrir hann samskiptin og hann segir honum að gera þetta svona auðvitað mun ég aldrei viðurkenna það að þú hafir beðið mig um að fá þetta númer.... Það veit enginn af númerinu.... Þeir fara í Vodafone og sjá það að ég keypti þennan síma á þessum tíma ... þeir bara skoða þessi númer og hún er pottþétt skráð fyrir númerinu kerlingin hans. Býst ég við þannig að þetta er ekki bara slæmt fyrri mig þetta er slæmt fyrir þau líka örugglega bara verra fyrir þau, hvað ætla þeir að gera? Koma heim til mín og handtaka mig fyrir innflutning?“

Fyrir liggur í málinu að þrír erlendir menn komu til landsins 15. maí 2009, þeir R-x-x V-x-x, hollenskur ríkisborgari, sá hinn sami og hollensk lögregluyfirvöld grunuðu um að hafa staðið að sendingu fíkniefnanna til Íslands mánuði áður í samvinnu við D-x-x, E-x-x Z-x-x og E-x-x A-x-x, sem munu báðir vera ísraelskir ríkisborgarar. Allir þessir menn voru meðal þeirra sem áðurnefnd rannsókn hollensku lögreglunnar beindist að vegna gruns um þátttöku í alþjóðlegum glæpasamtökum um fíkniefnasmygl. Allir munu þeir hafa komið nokkrum sinnum til Íslands á síðari hluta ársins 2008 og fyrri hluta 2009 og verið þá undir eftirliti lögreglu. Þá liggur fyrir að D-x-x hafi komið til landsins tvisvar á þessu tímabili og voru þremenningarnir allir með honum í för í síðara skiptið, 19. mars 2009, en þeir V-x-x og Z-x-x í hið fyrra, 6. desember 2008. Samkvæmt gögnum málsins sótti ákærði þremenningana út á flugvöll 15. maí 2009, snæddi með þeim á veitingahúsi og lét þeim í té bifreið til afnota. Ákærði átti jafnframt ýmis samskipti við þessa menn næstu daga, en 18. sama mánaðar hitti hann þá í verslunarmiðstöð í Smáralind og hélt með þeim út á bifreiðastæði, þar sem hann afhenti Z-x-x þykkt umslag, en myndir af samskiptum þeirra eru meðal gagna málsins. Ákærði skýrði þetta síðar í skýrslu hjá lögreglu og fyrir dómi á þann hátt að hann hafi tekið að sér að skipta 1.700.000 íslenskum krónum í evrur fyrir þremenningana og tekið við peningaseðlum í því skyni, en honum hafi hins vegar reynst örðugt að skipta svo hárri fjárhæð og hafi hann á bifreiðastæðinu afhent þeim félögum til baka 600.000 íslenskar krónur í seðlum, sem honum hafi ekki tekist að skipta. Fyrir liggur að þremenningarnir héldu úr landi 19. maí 2009 og voru handteknir við komu til Hollands, en þá reynst meðal annars hafa í fórum sínum um 50.000 evrur.

Ákærði var handtekinn 22. maí 2009, en við leit á heimili hans var meðal annars lagt hald á 5,55 grömm af kannabisefnum. Hann hefur frá þeim degi sætt gæsluvarðhaldi.

Eins og að framan greinir var það ætlan lögreglu að ákærði hafi verið notandi símanúmersins 6613138. Af því tilefni aflaði hún skýrslu frá rannsóknarstofu um símagögn hjá bandarísku alríkislögreglunni, þar sem borin var saman annars vegar rödd ákærða í símtölum, sem hann sannanlega hafði átt, og hins vegar rödd hins íslenska viðmælanda D-x-x úr fyrrgreindu númeri í símtölunum þremur. Niðurstaða skýrslunnar var sú að hlustun og litrófsritun leiddu í ljós sameiginleg einkenni raddar ákærða og samanburðarsýna óþekktra radda í símtölunum þremur, sem sennilega tengdust sama einstaklingi. Nokkru nánari grein er gerð fyrir þessum niðurstöðum í hinum áfrýjaða dómi. Þar er einnig gerð ítarleg grein fyrir greinargerð lögreglu um líkurnar á því að notandi símanúmersins 6613138 væri hinn sami og eigandi síma, sem ákærði notaði um líkt leyti og símtölin þrjú í fyrrgreinda símann fóru fram. Við þessa könnun var stuðst við nálægð þeirra farsímamastra sem símtöl í þessum tveimur númerum fóru um. Niðurstaða greinargerðarinnar var sú að líkurnar á því að einstaklingur ótengdur símanúmerinu 6613138 væri jafn langt frá eða nær símanum með því númeri en sími ákærða hafði verið í þau þrjú skipti, sem fyrrnefnda númerið hafði verið notað, væru 0,0557%. Fyrir Hæstarétt hafa verið lögð gögn er varða þessar greinargerðir, þar á meðal umsögn forstöðumanns tölfræðimiðstöðvar Háskóla Íslands. Niðurstaða hennar er sú að ekki sé rétt að draga framangreinda ályktun, sem komi fram í greinargerð lögreglu, þar sem skort hafi gögn og upplýsingar um aðferðafræði, auk þess sem beitt væri forsendum sem ekki stæðust og slæmum reikniaðferðum.

II

Í I. kafla ákæru er ákærða gefið að sök stórfellt fíkniefnabrot með því hafa staðið að innflutningi frá Hollandi til Íslands 21. apríl 2009 á 6.149,48 grömmum af amfetamíni, sem ætlað hafi verið til söludreifingar í ágóðaskyni, en ákærði hafi lagt á ráðin um innflutninginn og verið í samráði við menn í Hollandi um tilhögun á sendingu fíkniefnanna hingað til lands. Ákærði neitar sem fyrr segir sök varðandi þennan kafla ákæru. Að framan eru rakin þau gögn, sem hollenska lögreglan aflaði í tengslum við sendingu fíkniefnanna til Íslands og um samskipti milli D-x-x og K-x-x og þess síðarnefnda við hraðsendingarfyrirtækið UPS, auk endurrita af símtölum D-x-x við íslensk símanúmer, einkum símanúmerið 6613138. Af þeim gögnum er fullljóst að J-x-x D-x-x var meðal þeirra sem stóðu að sendingu fíkniefnanna til Íslands, svo og að íslenski viðmælandinn hans í síma 6613138 lagði á ráðin um innflutninginn og var í samráði við þá sem efnin sendu frá Hollandi.

Í fyrstu skýrslu hjá lögreglu 22. maí 2009 var ákærði spurður um hvort hann kannaðist við símanúmerið 6613138 og neitaði hann því. Hann var þá spurður hvort hann hafi notað svokölluð frelsisnúmer á árunum 2008 og 2009 og gekkst hann við því, en kvaðst hafa notað slíkt númer „til að bulla í kerlingum“ sem hann vildi ekki að konan sín vissi af. Þegar honum var síðan kynnt að lögreglan hefði rökstuddan grun um að hann væri notandi að símanúmerinu 6613138 kvað ákærði það vel geta verið, en hann kannaðist ekki við númerið. Við næstu skýrslutöku hjá lögreglu 26. maí 2009 var ákærði spurður nánar um notkun þessa símanúmers og kvaðst þá ekki þora að útiloka að hann væri notandi númersins, sem hann hafi nýtt „til að bulla í stelpum“ sem hann kynntist á einkamálavef í tölvu. Í lögregluskýrslu 7. júní 2009 kvaðst ákærði aðspurður ekki muna eftir að hann hafi notað símanúmer þetta til að tala við erlenda menn og þegar honum var kynnt að númerið hefði verið hlerað kvaðst hann engu vilja breyta eða bæta við sinn fyrri framburð. Í skýrslutöku hjá lögreglu 25. júní 2009 var síðan spiluð fyrir ákærða framangreind upptaka af símtali í margnefnt númer 16. apríl sama ár og taldi ákærði sig ekki vera viðmælanda D-x-x. Fyrir dómi voru framangreind þrjú símtöl í síma 6613138 spiluð fyrir ákærða. Hann kvaðst hvorki þekkja J-x-x D-x-x né fyrrgreint símanúmer og ekki kannast við sína rödd í upptökunum.

Upptökur af samtölum ákærða við Á-kk-þf S-kk-þf 26. apríl og 8. maí 2009 á Litla-Hrauni, sem að framan voru rakin, voru spilaðar fyrir ákærða við skýrslutöku hjá lögreglu 25. júní og 16. júlí sama ár og hann spurður um einstök atriði í ummælum sínum. Þessi samtöl voru enn borin undir ákærða við skýrslutöku fyrir dómi. Ekki verður séð að ákærði hafi við þessar skýrslutökur borið brigður á að rétt væri eftir honum haft, að öðru leyti en því að hann taldi sig í samtalinu 26. apríl hafa talað um 6,4 milljónir og 4 milljónir en ekki 6,4 kíló og 4 kíló. Dómendur Hæstaréttar hafa hlýtt á upptökur af þessum samtölum. Þótt þær séu ekki eins skýrar og skyldi og utanaðkomandi hljóð blandist inn í viðræður ákærða og Á-kk-ef er það mat dómenda að engin efni séu til að bera brigður á nákvæmni endurrita af þessum samtölum. Meðal annars fer ekki milli mála að ákærði talar um kíló en ekki milljónir í fyrra samtalinu. Fjölskipaður héraðsdómur mat skýringar ákærða fyrir dómi á ummælum sínum með þeim hætti að á þær yrði ekki lagður trúnaður, en sumu viki hann sér undan að svara og svör sem fengust hafi verið með miklum ólíkindablæ. Fallist er á með héraðsdómi að skýringar ákærða á ummælum sínum séu fjarstæðukenndar. Þegar áðurgreind ummæli ákærða í samtölunum á Litla-Hrauni eru borin saman við upptökur af símtölunum við símanúmerið 6613138, sem eru rakin hér að framan, er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi verið notandi þessa símanúmers í samtölunum þremur við D-x-x og að hann hafi í þessum símtölum lagt á ráðin um innflutning fíkniefnanna á þann hátt sem í ákæru greinir. Þetta styðja og tilvísanir í samtölunum á Litla-Hrauni til annarra gagna sem fyrir liggja í málinu, svo sem um magn efna og símtal við eiginkonu D-x-x. Þá styður framangreind skýrsla bandarísku alríkislögreglunnar einnig þessa niðurstöðu. Samkvæmt öllu framansögðu verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sakfellingu ákærða fyrir það sem honum er gefið að sök í I kafla ákæru.

Í II. kafla ákæru er ákærði sakaður um að hafa 22. maí 2009 haft í vörslum sínum 5,55 grömm af kannabisefnum. Ákærði hefur játað það brot og verður niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu samkvæmt þeim kafla því einnig staðfest. Brot ákærða eru réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Við ákvörðun refsingar verður að líta til þess að ákærði brýtur nú ítrekað gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en hann var dæmdur í tveggja ára fangelsi fyrir brot gegn því ákvæði með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 15. júlí 2005. Honum var veitt reynslulausn 18. september 2006 í tvö ár af 300 daga eftirstöðvum refsingar. Brot ákærða í I. kafla ákærunnar lýtur að innflutningi í ágóðaskyni á miklu magni sterkra fíkniefna. Hann hefur sýnt einbeittan ásetning og hafði samvinnu um brot sitt við menn, sem erlend yfirvöld telja tengjast alþjóðlegri glæpastarfsemi. Ákærði á sér engar málsbætur. Er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í fimm ár, en frá þeirri refsingu dregst gæsluvarðhald, sem hann hefur sætt frá 22. maí 2009.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku fíkniefna og sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf V-kk-nf Á-kk-nf, sæti fangelsi í fimm ár. Frá þeirri refsingu dregst gæsluvarðhald hans frá 22. maí 2009.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku fíkniefna og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 754.206 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, B-kk-ef Þ-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 627.500 krónur.