125/2009

B höfðaði mál fyrir hönd þb. M ehf. gegn F ehf. og krafðist skaðabóta vegna ólögmætrar riftunar á samningi aðila um sölu á auglýsingum. Í málinu lá fyrir umboð skiptastjóra þb. M ehf. til B, fyrrverandi fyrirsvarsmanns félagsins, þar sem henni var heimilað að innheimta umrædda kröfu í nafni þrotabúsins með málsókn. Í umboðinu var hins vegar tekið fram að þrotabúið tæki ekki á sig ábyrgð á kostnaði vegna þessa. Talið var að B gæti ekki notið heimildar 1. eða 2. mgr. 130. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. til að fara með mál um hagsmuni þrotabúsins í eigin nafni. Hefði skiptastjóri að öllum líkindum leitað heimildar í 122. gr. laga nr. 21/1991 er hann gaf umboðið og ætti þrotabúið því sjálft beina aðild að kröfunni á hendur F ehf. Þannig fengi það ekki staðist að þrotabúið hefði getað veitt B umboð til að höfða málið en um leið undanþegið sig skyldu til greiðslu málskostnaðar svo sem kveðið var á um í fyrirvara umboðsins. Af þessum sökum var umboðið ekki talið fullnægjandi til þess að málið yrði höfðað í nafni þrotabúsins á grundvelli þess og var málinu því vísað frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 16. mars 2009. Hann krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér 2.521.125 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 18. ágúst 2007 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum, 200.000 krónum 16. mars 2007, 250.000 krónum 30. mars 2007 og 211.095 krónum 10. apríl 2007. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefnda krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Svo sem fram kemur í hinum áfrýjaða dómi var Mark, markaðsmál ehf. tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 10. október 2007. Meðal gagna málsins er skjal sem ber yfirskriftina „Umboð til innheimtu kröfu“, undirritað af skiptastjóra þrotabús félagsins 11. janúar 2008 og hljóðar svo: „Undirritaður skiptastjóri í þrotabúi Mark, markaðsmála ehf. ... veitir hér með B-kvk-þgf S-kvk-þgf ... fullt og ótakmarkað umboð til þess [að] innheimta í nafni þrotabúsins, þ.m.t. með málsókn, kröfu á hendur Flugu hf. (Reiðhöllinni á Svaðastöðum - Skagafirði) vegna ólögmætrar riftunar á tímabundnum samningi um auglýsingasöfnun.... Þrotabúið tekur ekki neina ábyrgð á kostnaði vegna þessarar innheimtu hvorki til lögmanns þess, er fer með málið, né heldur dæmdum málskostnaði, fari svo að málið tapist.“ Á grundvelli þessa umboðs höfðaði B-kvk-nf S-kvk-nf „vegna þrotabús Marks, markaðsmála ehf.“ mál þetta með stefnu birtri 16. apríl 2008.

B-kvk-nf S-kvk-nf nýtur ekki heimildar samkvæmt 1. eða 2. mgr. 130. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. til að fara með mál um hagsmuni þrotabús Marks, markaðsmála ehf. í eigin nafni, þar sem slík heimild er bundin við kröfuhafa í þrotabúi eða þrotamann sjálfan. Ætla verður að skiptastjóri áfrýjanda hafi stuðst við 122. gr. laga nr. 21/1991 er hann gaf umboðið 11. janúar 2008. Þrotabúið telst sjálft vera aðili málsins. Það fær ekki staðist að búið hafi getað tekið ákvörðun um að fela nefndri B-kvk-þgf umboð til að höfða málið en um leið undanþegið sig skyldu til greiðslu málskostnaðar svo sem kveðið var á um í fyrirvara umboðsins. Í greinargerð sinni í héraði gerði stefnda meðal annars kröfu um málskostnað úr hendi áfrýjanda. Með þeirri kröfu telst hann strax hafa mótmælt að efni til framangreindum fyrirvara í umboði skiptastjórans til B-kvk-ef S-kvk-ef. Verður því að líta svo á að vegna fyrirvarans teljist nefnt umboð ekki fullnægjandi til þess að málið yrði höfðað í nafni þrotabúsins á grundvelli þess.

Samkvæmt þessu verður málinu vísað frá héraðsdómi en rétt þykir að málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti falli niður.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá héraðsdómi.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.