762/2017

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem frumvarpi sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu til úthlutunar á söluverði tiltekinnar fasteignar við nauðungarsölu var breytt á þá leið að úthlutun til M var hækkuð. Í dómi Hæstaréttar kom fram að samkvæmt skýlausum fyrirmælum 2. mgr. 73. gr. laga nr. 90/1991 bar M að lýsa því yfir á fundi hjá sýslumanni, þar sem mætt var af hans hálfu, að leitað yrði úrlausnar héraðsdóms um ákvörðunina sem sýslumaður tók þar um ágreining varðandi úthlutun söluverðs. Í þeim efnum væri ófullnægjandi að gefa til kynna að tekið yrði til athugunar hvort ágreiningnum yrði síðar vísað til dóms. Var málinu því vísað frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. nóvember 2017 að fengnu kæruleyfi, en kærumálsgögn bárust réttinum 5. desember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. nóvember 2017 þar sem frumvarpi sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu 14. desember 2016 til úthlutunar á söluverði fasteignarinnar að Tröllateigi 41 í Mosfellsbæ við nauðungarsölu var breytt á þá leið að úthlutun til varnaraðila skyldi hækka um 432.795 krónur. Kæruheimild var í 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að áðurgreint frumvarp sýslumanns verði látið standa óbreytt. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Í kjölfar nauðungarsölu á fyrrgreindri fasteign 30. ágúst 2016 gerði sýslumaðurinn á höfuðborgarsvæðinu 14. desember sama ár frumvarp til úthlutunar á söluverði hennar. Með bréfi 27. þess mánaðar mótmælti varnaraðili frumvarpinu og krafðist að því yrði breytt þannig að úthlutun til sín yrði hækkuð um 432.795 krónur. Sýslumaður boðaði til fundar 17. janúar 2017 til að fjalla um mótmælin og tók þar ákvörðun um að frumvarpið skyldi standa óbreytt. Af hálfu varnaraðila var mætt á fundinn og því lýst yfir að það yrði „skoðað að kæra ákvörðun sýslumanns til dómstóla.“ Í kjölfarið sendi varnaraðili tölvupóst 24. janúar 2017 til sýslumanns þar sem fram kom að látið yrði „reyna á kæru í þessu tilviki.“ Með bréfi varnaraðila 31. sama mánaðar til Héraðsdóms Reykjavíkur var síðan krafist úrskurðar dómsins vegna ágreinings um úthlutun söluverðsins.

Samkvæmt 1. mgr. 52. gr. laga nr. 90/1991 getur aðili að nauðungarsölu, sem ekki vill una ákvörðun sýslumanns um úthlutun söluverðs, leitað úrlausnar héraðsdóms á ágreiningi um ákvörðunina eftir ákvæðum XIII. kafla laganna. Samkvæmt 2. mgr. 73. gr. þeirra skal sá, sem vill á þann hátt leita úrlausnar héraðsdóms, lýsa því yfir við fyrirtöku sýslumanns á nauðungarsölunni, þar sem sú ákvörðun kemur fram sem leita á úrlausnar um. Ef hlutaðeigandi hefur ekki verið við hana staddur má hann þó að tilteknum skilyrðum fullnægðum koma yfirlýsingu sinni fram bréflega til sýslumanns innan viku frá því honum var kunnugt um ákvörðunina. Komi yfirlýsing fram við fyrirtöku skal bókað um hana í gerðabók ásamt því sem hlutaðeigandi kveðst munu gera kröfu um fyrir dómi. Einnig skal bókað um viðhorf annarra til ágreiningsins og kröfur þeirra að því leyti sem hann getur varðað þá. Að svo búnu skal sýslumaður, svo fljótt sem unnt er, afhenda þeim sem hyggst leita úrlausnar héraðsdóms staðfest eftirrit framlagðra gagna og endurrit út gerðabók að því leyti sem þau varða ágreiningsefnið, sbr. 3. mgr. 73. gr. laganna. Í framhaldi af því skal sá sem leitar úrlausnar héraðsdóms tafarlaust senda honum málsgögnin, sbr. 5. mgr. sömu greinar.

Eftir skýlausum fyrirmælum 2. mgr. 73. gr. laga nr. 90/1991 bar varnaraðila að lýsa því yfir þegar á fundinum 17. janúar 2017, þar sem mætt var af hans hálfu, að leitað væri úrlausnar héraðsdóms um ákvörðunina sem sýslumaður tók þar um ágreining varðandi úthlutun söluverðs. Í þeim efnum var ófullnægjandi að gefa til kynna að tekið yrði til athugunar hvort ágreiningnum yrði síðar vísað til dóms, sbr. dóm Hæstaréttar 23. mars 1994 í máli nr. 105/1994, sem birtur er í dómasafni þess árs á bls. 625. Samkvæmt þessu hefur málið ekki réttilega verið lagt fyrir héraðsdóm og verður af þeim sökum að vísa því þaðan án kröfu.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá héraðsdómi.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður fellur niður.