657/2016

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli L hf. á hendur M var vísað frá dómi vegna vanreifunar. Talið var að annmarkar þeir sem M taldi vera á málatilbúnaði L hf. lytu ekki að málsgrundvellinum heldur að sönnun þess að L hf. ætti þá fjárkröfu sem hann gerði í málinu. Hefði M ekki getað dulist hver krafan var, hvernig hún væri tilkomin og hvernig L hf. hygðist rökstyðja hana. Þá hefðu aðilar ekki lýst gagnaöflun lokið þegar málið var flutt um frávísunarkröfu M. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. september 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 3. október sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 7. september 2016, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í stefnu til héraðsdóms kemur fram að krafan sé vegna yfirdráttarskuldar á tilgreindum tékkareikningi sem varnaraðili stofnaði hjá Sparisjóðinum í Keflavík á árinu 1993. Með ákvörðun Fjármálaeftirlitsins 22. apríl 2010 var tilteknum eignum og skuldum Sparisjóðsins í Keflavík ráðstafað til Spkef sparisjóðs. Þá tók Fjármálaeftirlitið ákvörðun 5. mars 2011 um að afturkalla starfsleyfi Spkef sparisjóðs frá og með 7. sama mánaðar, en þann dag tæki sóknaraðili, sem þá hét NBI hf., við rekstri, eignum og skuldum sparisjóðsins. Í stefnunni kemur fram að reikningnum hafi verið lokað 31. júlí 2012 og nemi uppsöfnuð skuld varnaraðila stefnufjárhæðinni. Við þingfestingu málsins lagði sóknaraðili fram, auk stefnu og skrár um framlögð skjöl, ,,reikningaskrá“, innheimtuviðvörun, innheimtubréf og yfirlit yfir innheimtukostnað fyrir löginnheimtu.

Annmarkar þeir sem varnaraðili telur á málatilbúnaði sóknaraðila lúta ekki að málsgrundvellinum heldur að sönnun þess að hann eigi þá kröfu, sem hann gerir í málinu. Gat varnaraðila ekki dulist hver krafan var, hvernig hún var til komin og hvernig sóknaraðili hugðist rökstyðja hana. Þá höfðu aðilar ekki lýst gagnaöflun lokið þegar málið var flutt um frávísunarkröfu varnaraðila. Fyrir Hæstarétti hefur sóknaraðili lagt fram reikningsyfirlit umrædds reiknings á tímabilinu frá 4. febrúar 2011 til 31. desember 2015. Á þeim kemur fram að hafi viðtakandi athugasemdir við þau beri honum að tilkynna það sóknaraðila innan 20 daga frá móttöku þeirra en annars teljist reikningurinn réttur. Varnaraðili hefur ekki borið því við að yfirlitin hafi ekki verið send honum og verður ekki ráðið af gögnum málsins að hann hafi gert athugasemd við efni þeirra.

Samkvæmt þessu hefur sóknaraðili lagt nægilega skýran grundvöll að máli sínu á hendur varnaraðila og eru ekki efni til að vísa því frá héraðsdómi vegna vanreifunar, sbr. til hliðsjónar dóma Hæstaréttar 3. mars 2003 í máli nr. 57/2003, 17. apríl 2008 í máli nr. 169/2008 og 20. apríl 2010 í málum nr. 186/2010 og 187/2010. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili greiði sóknaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili, M-kk-nf V-kk-nf, greiði sóknaraðila, Landsbankanum hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.