281/2014

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu L um að G hf. yrði gert að afhenda dómkvöddum matsmönnum tiltekin gögn og veita sömu mönnum aðgang að matsandlaginu, en tekin til greina krafa L um að taka skyldi skýrslu af sjö nafngreindum vitnum. Matsmennirnir höfðu verið dómkvaddir í tengslum við rekstur máls L á hendur G hf., vegna ágreinings um rétthæð kröfu sem L lýsti við slit G hf. Kröfuna reisti L á skuldabréfi sem hann hafði fest kaup á, útgefnu af G hf., og bar því við að G hf. hefði veitt rangar upplýsingar um fjárhagsstöðu sína er skuldabréfið var gefið út og selt sér. Í dómi Hæstaréttar var rakið að heimildir matsmanna til gagnaöflunar og skyldu til að láta gögn af hendi sættu meðal annars takmörkunum sem leiddu af 58. gr. laga nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki. Til þess að unnt væri að meta hvort beiðni um gögn eða upplýsingar færi í bága við þagnarskyldu samkvæmt síðastgreindri lagagrein yrði að tilgreina nægilega skýrt hvaða gagna væri óskað og að slíkt tilviksbundið mat heyrði undir dómstóla. Við það mat hefði í dómaframkvæmd verið lagt til grundvallar að ekki væri sama ástæða til að veita félögum sem tekin hefðu verið til gjaldþrotaskipta jafn ríka vernd og einstaklingum, sbr. til hliðsjónar 2. mgr. 80. gr. laga nr. 21/1991 um meðferð gjaldþrotaskipta o.fl. Hæstiréttur felldi hinn kærða úrskurð úr gildi á þann veg að tekin var greina krafa L um að G hf. yrði gert að afhenda gögn með tilgreindum upplýsingum um níu nánar tilteknar lánveitingar, yfirliti um lánveitingar til og aðrar skuldbindingar gagnvart 12 nafngreindum aðilum við G hf. á tímabilinu 31. desember 2007 til 31. mars 2008 ásamt yfirlitum um tryggingar vegna þeirra, yfirliti um allar lánveitingar og samninga miðað við tvær fyrrgreindar dagsetningar þar sem hlutabréf í G hf. sjálfum og 17 öðrum tilgreindum félögum voru til tryggingar og loks gögn með yfirliti um alla samninga G hf. við M og dótturfélög, þar með talið framvirka samninga um hlutabréf í G hf., F hf. og M hf. Á hinn bóginn staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu hins kærða úrskurðar um að heimila skýrslugjöf sjö nafngreindra vitna. Hið sama gilti um þá niðurstöðu hins kærða úrskurðar að synja matsmönnum um aðgang að bókum G hf. og öðrum tilteknum gögnum en að framan var getið, enda væri beiðni L þar að lútandi svo úr garði gerð að ekki væri unnt að meta hvort hún færi í bága við 58. gr. laga nr. 161/2002

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. apríl 2014, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. mars 2014, þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að sóknaraðila yrði gert að afhenda dómkvöddum matsmönnum tiltekin gögn og að honum yrði gert að veita sömu mönnum „aðgang að matsandlaginu“. Þá var tekin til greina krafa varnaraðila um að taka skyldi skýrslu af sjö nafngreindum vitnum. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi að því er varðar þá niðurstöðu að taka skuli skýrslu af sjö nafngreindum vitnum. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili kærði úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti 3. apríl 2014. Hann krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi á þann veg að teknar verði til greina kröfur hans er lúta að afhendingu gagna og aðgengi að matsandlagi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

I

Varnaraðili keypti 28. mars 2008 skuldabréf að nafnverði 370.000.000 krónur af varnaraðila, sem þá bar heitið Glitnir banki hf. Bréfið var í skuldabréfaflokki sem gefinn var út af sóknaraðila og bar auðkennið GLBCONV 0413. Skuldabréfaflokkurinn var skráður hjá Verðbréfaskrá Íslands 15. apríl 2008 og heildarverðmæti hans 15 milljarðar króna. Skuldabréfið mun samkvæmt skilmálum þess hafa átt að teljast til eiginfjárþáttar A samkvæmt reglum nr. 156/2005 um viðbótareiginfjárliði fyrir fjármálafyrirtæki, sbr. 10. mgr. 84. gr. laga nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki. Í því fólst að krafa samkvæmt skuldabréfinu viki fyrir öðrum kröfum á hendur útgefanda við gjaldþrotaskipti hans eða slit, öðrum en kröfum um endurgreiðslu hlutafjár, sbr. 4. tölulið 114. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl., en kröfur samkvæmt skuldabréfinu væru jafnréttháar öðrum víkjandi skuldabréfum sem teldust til eiginfjárþáttar A, er útgefandi kynni að hafa gefið út.

Eins og alkunna er tók Fjármálaeftirlitið sóknaraðila yfir, vék stjórn hans frá og skipaði honum skilanefnd 7. október 2008. Héraðsdómur Reykjavíkur skipaði sóknaraðila slitastjórn 12. maí 2009 samkvæmt 4. tölulið ákvæðis II til bráðabirgða í lögum nr. 44/2009, sem breyttu lögum nr. 161/2002. Slitastjórn gaf út innköllun til skuldheimtumanna 25. maí 2009 og lauk kröfulýsingafresti 26. nóvember sama ár. Varnaraðili lýsti kröfu að fjárhæð 472.268.380 krónur við slitin og var hún reist á skuldabréfi því, sem áður greinir. Varnaraðili krafðist þess að krafan yrði viðurkennd í réttindaröð sem almenn krafa, sbr. 113. gr. laga nr. 21/1991. Slitastjórn sóknaraðila hafnaði því að viðurkenna kröfuna, en taldi hana eftirstæða í réttindaröð samkvæmt 4. tölulið 114. gr. laganna og því ekki ástæða til þess að taka afstöðu til hennar að öðru leyti. Röksemdir varnaraðila fyrir því að krafan ætti að njóta stöðu í réttindaröð sem almenn krafa, þrátt fyrir fyrrgreinda skilmála skuldabréfsins, voru þær að við útgáfu skuldabréfaflokksins hafi sóknaraðili lýst því yfir að hann stæði vel að vígi fjárhagslega, hefði gott tekjustreymi, sterkt og gott eignasafn, auk þess sem eiginfjárhlutfall hans væri vel yfir lögboðnum mörkum. Heldur varnaraðili því fram að þessar upplýsingar hafi verið rangar og fyrirsvarsmenn sóknaraðila hafi vitað eða mátt vita að svo var á þeim tíma sem skuldabréfið var gefið út. Telur varnaraðili að samningur hans við sóknaraðila um kaup á skuldabréfinu sé ógildanlegur á grundvelli reglna samningaréttar um brostnar forsendur og ógildingarreglna laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggeringa. Telur hann sig af þeim sökum eiga rétt á endurgreiðslu þeirrar fjárhæðar, sem hann lýsti við slitin. Hann reisir kröfu sína einnig á reglum um galla í lögum um lausafjárkaup nr. 50/2000 og að því frágengnu telur hann sig eiga rétt á skaðabótum úr hendi sóknaraðila að lýstri fjárhæð.

Þegar ekki tókst að jafna ágreining aðila um rétthæð kröfu varnaraðila var honum beint til Héraðsdóms Reykjavíkur til úrlausnar með vísan til 171. gr., sbr. 2. mgr. 120. gr., laga nr. 21/1991. Málið var þingfest þar 3. júní 2010.

II

Eins og áður greinir reisir varnaraðili málatilbúnað sinn á því að sóknaraðili hafi veitt rangar upplýsingar um fjárhagsstöðu sína er skuldabréf það, sem er grundvöllur kröfunnar, var gefið út og selt varnaraðila. Með dómi Hæstaréttar 14. desember 2012 í máli nr. 684/2012 var fallist á kröfu varnaraðila um að dómkvaddir yrðu matsmenn til að láta í té skriflegt og rökstutt álit á nokkrum atriðum er vörðuðu efnahag sóknaraðila á árunum 2007 og 2008. Matsmenn skyldu leggja mat á uppbyggingu eigin fjár og eiginfjárhlutfalls sóknaraðila á þessum tíma, afskriftaþörf hans og hvert lausafé hans hefði verið að teknu tilliti til tiltekinna þátta og reglna um hvernig skuli telja þessa þætti fram í rekstri fjármálafyrirtækis. Þær spurningar sem fallist var á að matsmenn skyldu svara lutu að eftirtöldum atriðum. Í fyrsta lagi hve miklum hluta eiginfjár sóknaraðila tilteknar lánveitingar hans, sem útlistaðar voru í átta stafliðum, hafi numið á nánar greindum tíma og hvert hafi verið vægi hvers láns um sig í eiginfjárhlutfalli hans. Í öðru lagi var óskað hins sama um ótilgreindar lánveitingar sóknaraðila sem matsmenn kynnu að greina við rannsókn sína og hefðu sömu einkenni og þau lán sem tilgreind voru í fyrstu matsspurningu. Í þriðja lagi hve mikill hluti af eigin fé og eignfjárhlutfalli sóknaraðila samkvæmt ársreikningi fyrir árið 2007 og árshlutareikningi 31. mars 2008 hafi staðið saman af lánveitingum til nafngreindra aðaleigenda sóknaraðila og tengdra aðila, umfram lögbundið 25% hámarkshlutfall af eiginfjárgrunni samkvæmt 30. gr. laga nr. 161/2002. Í fjórða lagi hvert matsmenn telji að hafi verið ,,eiginfjárhlutfall (CAD hlutfall)“ sóknaraðila samkvæmt 84. gr. laga nr. 161/2002 að gættum reglum 85. gr. sömu laga, annars vegar 31. desember 2007, og hins vegar 31. mars 2008, að virtum áhrifum lánveitinga sem til er vitnað í matsspurningu í fyrsta, öðrum og þriðja lið að framan. Í fimmta lagi hver hafi verið lausafjárstaða sóknaraðila (,,cash“ eða ,,cash balances“), annars vegar 31. desember 2007 og hins vegar 31. mars 2008, að teknu tilliti til þeirra upplýsinga sem fram komu í árs- og árshlutareikningi hans á sömu dagsetningum og lausafjáryfirlitum sem sóknaraðili sendi Seðlabanka Íslands 31. desember 2007 og 31. mars 2008.

III

Matsmenn telja að þau gögn sem þeir hafa aflað í því skyni að svara matsspurningum, sem lagðar hafa verið fyrir þá, en sóknaraðili hefur afhent sum þeirra, séu ekki fullnægjandi til þess að þeir geti svarað spurningunum. Þeir kveða sóknaraðila hafa synjað fyrir að afhenda önnur gögn, sem þeir hafi beðið um. Varnaraðili lagði fram beiðni 13. desember 2013 til Héraðsdóms Reykjavíkur þar sem óskað var í fyrsta lagi eftir gögnum frá sóknarðila, í öðru lagi eftir því að matsmönnum yrði veittur aðgangur að bókum sóknaraðila eða ,,matsandlaginu“ og í þriðja lagi að teknar yrðu skýrslur af sjö nafngreindum fyrrverandi starfsmönnum sóknaraðila. Sóknaraðili mótmælti því að fallist yrði á þessa beiðni varnaraðila.

Í hinum kærða úrskurði var beiðni sóknaraðila um gögn og um að fá aðgang að ,,matsandlaginu“ hafnað en fallist á að leiddir yrðu sem vitni sjö starfsmenn sóknaraðila.

Þau gögn, sem beiðni sóknaraðila lýtur að, eru útlistuð í fylgiskjali með henni og eru eftirfarandi: 1. Í fyrsta lagi gögn, sem tengjast matsspurningu númer eitt og eru flokkuð eftir stafliðum a til h með sama hætti og hún. Í staflið a er óskað gagna vegna 102.000.000 evra láns sóknaraðila í febrúar 2008 til Vafnings ehf. og 187.000.000 evra láns til Svartháfs ehf. í sama mánuði. Gögnin sem óskað er eftir eru lánssamningar, veðskjöl og framvirkir samningar sem kunna að hafa verið gerðir í tengslum við lánin, auk breytinga sem kunna að hafa verið gerðar á skilmálum þeirra til 31. mars 2008. Jafnframt er óskað upplýsinga um stöðu lánanna við uppgjör þeirra síðastgreindan dag og nánar tilgreindra upplýsinga sem lúta að þessum lánveitingum þar á meðal um uppgjörsflokk lánanna á uppgjörsdegi. Í staflið b er óskað eftir samsvarandi gögnum og upplýsingum vegna 50.000.000 evra láns sóknaraðila til FL Group hf. í mars 2008 sem veitt var í tilgreindu skyni. Í c lið er enn óskað eftir samsvarandi gögnum og upplýsingum, annars vegar vegna um 19.600.000.000 króna láns sóknaraðila 12. nóvember 2007 til Stíms ehf., sem veitt var til kaupa á hlutum í sóknaraðila og um 4,3% hlutafjár í FL Group hf., og hins vegar vegna lána sem veitt voru 31. mars 2008 að fjárhæð 12.000.000.000 króna til fjögurra tilgreindra félaga til að fjármagna kaup þeirra á hlutum í sóknaraðila. Í staflið d er óskað samsvarandi gagna og upplýsinga um 7.500.000.000 króna lán sóknaraðila 21. desember 2007 til Salt Investments ehf. til kaupa á 2,3% hlut í sóknaraðila. Í e lið er óskað eftir sömu gögnum og upplýsingum vegna 5.200.000.000 króna láns sóknaraðila í febrúar 2008 til Rákungs ehf. til kaupa á hlutum í sóknaraðila. Í f lið er óskað samsvarandi gagna og upplýsinga um 5.000.000.000 króna lán sóknaraðila í febrúar 2008 til IceProperties ehf. til kaupa á hlutum í sóknaraðila að tilgreindri fjárhæð. Í g lið er óskað samsvarandi gagna og upplýsinga vegna 17.100.000.000 króna láns sóknaraðila í nóvember eða desember 2007 til BK-44 ehf. til kaupa á hlutum í sóknaraðila. Loks er í h lið spurt hvaða upplýsingar og í hvaða formi sóknaraðili hafi um veðtöku í hlutabréfum í sjálfum sér sem bankinn hafði selt í framvirkum viðskiptum í árslok 2007. Tiltekið er að í matsspurningu séu þetta sagðir vera 663,8 milljónir hluta að markaðsvirði 14.500.000.000 krónur. 2. Í öðru lagi er óskað eftir fundargerðum áhættunefndar sóknaraðila á tímabilinu 1. september 2007 til 31. mars 2008. Í rökstuðningi fyrir þessum þætti er fjallað um hlutverk áhættunefndar og hvaða gögn skuli lögð fyrir nefndina. 3. Í þriðja lagi segir í fylgiskjali með beiðninni að óskað sé eftir yfirliti um lánveitingar til og aðrar skuldbindingar gagnvart nafngreindum aðilum við sóknaraðila 31. desember 2007 og 31. mars 2008 ásamt yfirlitum um tryggingar vegna þeirra. Taldir eru upp FL Group hf. og tengdir aðilar, Baugur Group hf. og tengdir aðilar, Milestone hf. og tengdir aðilar, Fons ehf. og tengdir aðilar, Stím ehf., Gnúpur fjárfestingafélag hf., Fjárfestingafélagið Prímus ehf., Kistan ehf., Lyfjablóm ehf., B-kk-nf G-kk-nf, Materia Invest ehf. og Sund ehf. Tilgreindar eru nokkrar röksemdir fyrir því hvers vegna matsmenn óski eftir gögnum um lánveitingar og aðrar skuldbindingar þessara aðila. 4. Í fjórða lagi er óskað eftir yfirliti um allar lánveitingar og samninga, annars vegar miðað við 31. desember 2007, og hins vegar miðað við 31. mars 2008 þar sem hlutabréf í sóknaraðila sjálfum og 17 öðrum tilgreindum félögum voru til tryggingar. 5. Í fimmta lagi er óskað eftir yfirliti um ,,hlutabréf í bankanum (Glitni) sem voru í eigu félaga tengdum starfsmönnum bankans.“ Jafnframt yfirliti um ,,hlutabréf í bankanum (Glitni) sem voru í eigu 3ja aðila í tengslum við skuldbindingar bankans (Glitnis) vegna kaupréttarsamninga starfsmanna og stjórnenda“ hans. 6. Í sjötta lagi er í fylgiskjali með beiðninni gerð grein fyrir því áliti matsmanna að þeim sé nauðsynlegt að fá tiltekin gögn og upplýsingar sem varða félagið Drumlin JV Inc. og að því búnu eru taldir upp ársreikningar og milliuppgjör þessa félags. Þá er óskað yfirlits um alla samninga við Morgan Stanley og dótturfélög, afrit af samningi um stofnun og rekstur Drumlin JV Inc. og fundargerðir stjórnar þess félags, afrit af samningum ,,þar sem Morgan Stanley, Glitnir banki hf. og Milestone ehf. eru sameiginlega hluti af. Afrit af samningum þar sem Morgan Stanley, Glitnir banki hf. og Þáttur eignarhaldsfélag ehf. eru sameiginlega hluti af. Afrit af samningum þar sem Morgan Stanley, Glitnir banki og Þáttur International ehf. eru sameiginlega hluti af.“ Ennfremur er óskað eftir yfirliti um samninga eða viðskipti sem sóknaraðili eða sjóðir á vegum hans áttu við, eða yfirlýsingu um að engin viðskipti hafi átt sér stað við, ellefu erlend félög sem nafngreind eru. Að endingu er óskað yfirlits um lánveitingar Glitnis til erlendra banka árin 2006, 2007 og 2008.

IV

Samkvæmt 3. mgr. 62. gr. laga nr. 91/1991 er þeim, sem hefur umráð þess sem matsgerð lýtur að, skylt að veita matsmanni aðgang að því nema hann megi skorast undan vitnaskyldu um matsatriði eða sé óheimilt að bera vitni um það. Af lokamálslið 2. mgr. sömu greinar leiðir að reynist vitnaleiðsla nauðsynleg til skýringar á matsatriði sé dómara rétt að láta hana þegar fara fram.

Framangreind ákvæði um heimildir matsmanna til gagnaöflunar og skyldu til að láta gögn af hendi eru háð takmörkunum sem meðal annars leiða af 58. gr. laga nr. 161/2002. Til þess að unnt sé að meta hvort beiðni um gögn eða upplýsingar fari í bága við þagnarskyldu samkvæmt greininni verður að tilgreina nægilega skýrt hvaða gagna sé óskað. Það er hlutverk dómstóla að leggja mat á það í hverju tilviki hvort það fari í bága við þagnarskyldu að veita upplýsingar eða afhenda gögn. Við það mat hefur í dómaframkvæmd verið lagt til grundvallar að ekki er sama ástæða til að veita félögum, sem tekin hafa verið til gjaldþrotaskipta, jafn ríka vernd og einstaklingum, sbr. til hliðsjónar 2. mgr. 80. gr. laga nr. 21/1991.

Fallist er á með héraðsdómi að heimilt sé að taka skýrslu af þeim sjö vitnum, sem þar eru nafngreind. Þá er einnig fallist á með héraðsdómi að hafna beri að veita matsmönnum aðgang að bókum sóknaraðila, enda er sá hluti beiðninnar þannig settur fram að ekki er unnt að meta hvort hún fari í bága við 58. gr. laga nr. 161/2002.

Þau gögn, sem matsmenn telja að séu nauðsynleg vegna matsstarfans eru tíunduð, að því marki sem þörf er á, í III. kafla dóms þessa. Verður að taka afstöðu til réttmætis beiðni matsmanna um að fá aðgang að þessum gögnum og upplýsingum eftir þeim reglum sem áður greinir. Samkvæmt því verður fallist á að sóknaraðila beri að afhenda gögn sem óskað er eftir í stafliðum a til g í fyrsta lið III. kafla dómsins, en hafnað að skylt sé að afhenda gögn samkvæmt h lið, enda felur sá stafliður, svo fram settur, fremur í sér spurningu en beiðni um tilgreind gögn. Verður að hafna því að sá hluti beiðninnar sé nægjanlega skýr. Þá verður einnig hafnað beiðni varnaraðila um að sóknaraðili afhendi gögn sem tiltekin eru í öðrum lið III. kafla, enda lýtur beiðnin, eins og hún er fram sett, að fundargerðum áhættunefndar á tilteknu tímabili, án tilgreiningar á þeim aðilum eða sérstöku fundarefnum sem matsmenn telja sig þurfa vegna starfa síns. Fallist er á að sóknaraðila sé skylt að afhenda gögn sem tilgreind eru í þriðja lið III. kafla að framan með þeim takmörkunum að hafna verður því að afhenda gögn sem varða ,,tengda aðila“ þeirra fjögurra félaga, sem nefnd eru, FL Group hf., Baugs Group hf., Milestone hf. og Fons ehf., enda sú tilgreining, eins og hún er fram sett, of óljós til þess að unnt sé að fallast á hana. Fallist er á að sóknaraðila sé skylt að afhenda þau gögn, sem tilgreind eru í fjórða lið III. kafla að framan. Hafnað er aftur á móti að skylt sé að afhenda gögn sem falla undir fimmta lið í III. kafla að framan, enda tilgreining, eins og hún er fram sett, ófullnægjandi á því hvaða félög teljist til ,,félaga tengdum starfsmönnum bankans“ og hverjir teljist til ,,3ja aðila í tengslum við skuldbindingar bankans ... vegna kaupréttarsamninga starfsmanna og stjórnenda“ sóknaraðila. Hafna verður beiðni í sjötta lið III. kafla um gögn sem varða félagið Drumlin JV Inc., enda er ekki gerð fullnægjandi grein fyrir því hvers vegna sóknaraðili á að hafa ársreikninga og milliuppgjör þess félags í vörslum sínum og hver tengsl félagsins við sóknaraðila séu. Fallist er á hinn bóginn á að sóknaraðila beri að afhenda yfirlit um alla samninga sína við Morgan Stanley og dótturfélög, þar með talið framvirka samninga um hlutabréf í sóknaraðila, FL Group hf. og Milestone hf. Fallist er á að sóknaraðila sé skylt að afhenda afrit af samningum sem hann og Morgan Stanley eru aðilar að, ásamt þeim þremur félögum sem tilgreind eru í þessum lið. Þá verður einnig fallist á að sóknaraðila sé skylt að afhenda yfirlit um samninga eða viðskipti sem hann eða sjóðir á hans vegum áttu við þau ellefu erlendu félög sem matsmenn tilgreina. Loks er fallist á að sóknaraðila sé skylt að afhenda yfirlit um lánveitingar sínar til erlendra banka á árunum 2006, 2007 og 2008.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um að hafna því að sóknaraðila, Glitni hf., sé skylt að veita dómkvöddum mönnum aðgang að bókum sínum og að fallast á að teknar skuli skýrslur af þeim sjö vitnum, sem tilgreind eru í úrskurðarorði.

Sóknaraðila er skylt að afhenda varnaraðila, Lífeyrissjóði starfsmanna ríkisins, gögn sem tilgreind eru í stafliðum a til g í fyrsta lið í III. kafla dóms þessa, gögn, sem tilgreind eru í þriðja lið sama kafla dómsins með þeim takmörkunum, sem greinir í IV. kafla hans, gögn sem tilgreind eru í fjórða lið í III kafla, og gögn sem tilgreind eru þar í sjötta lið með þeim takmörkunum, sem greinir í IV. kafla. Að öðru leyti er beiðni varnaraðila um afhendingu gagna hafnað.

Sóknaraðili greiði varnaraðila 600.000 krónur í kærumálskostnað.