389/2006

T var ákærður, ásamt fjórum öðrum einstaklingum, fyrir stórfellt brot á lögum um ávana- og fíkniefni með því að hafa staðið að innflutningi á 7.694,86 g af amfetamíni í júní og júlí 2004. T var nánar tiltekið gefið að sök að hafa í samvinnu við annan mann lagt á ráðin um innflutning á amfetamíni til Íslands frá Hollandi, annast kaup á efninu með óþekktum vitorðsmanni og ætlað að taka á móti því á Íslandi og loks falið meðákærða X að taka við efninu frá seljendum þeirra, pakka þeim og annast sendingu þeirra til Íslands. Í dómi Hæstaréttar var ekki talið að ákæruvaldinu hefði tekist að færa nægar sönnur fyrir því að T hefði sjálfur keypt efnin á greindum tíma, en talið var sannað að hann hefði að öðru leyti staðið að kaupunum með þeim hætti sem í ákæru greindi. Með vísan til forsendna héraðsdóms að öðru leyti var T dæmdur til að sæta fangelsi í sex ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 14. júlí 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds sem krefst staðfestingar á sakfellingu ákærða, en þyngingar á refsingu.

Ákærði krefst að hann verði sýknaður af 1. lið ákæru og að refsing verði milduð.

Í máli þessu er ákærða gefið að sök að hafa á tímabilinu 21. til 24. júní 2004 í samvinnu við annan mann lagt á ráðin um innflutning á amfetamíni til landsins frá Hollandi. Þá hafi hann með óþekktum vitorðsmanni annast kaup á amfetamíninu af óþekktum seljendum í byrjun júlí í Roosendaal í Hollandi og ætlað að taka á móti því á Íslandi. Hann hafi loks falið meðákærða X að taka við fíkniefnunum frá seljendum þeirra, pakka þeim og annast sendingu þeirra til Íslands. Meðákærði X var með dómi Hæstaréttar 8. desember 2005 sakfelldur fyrir sinn þátt í málinu, en þætti ákærða T-kk-ef var með sama dómi vísað aftur heim í hérað til dómsálagningar að nýju þar sem mótsagnir þóttu vera í héraðsdómi um hlut hans að kaupum á fíkniefnunum og væri ekki tekin nægilega skýr afstaða til þess á hvaða grunni hann væri sakfelldur fyrir kaupin. Tekið var fram að héraðsdómur þætti að öðru leyti skilmerkilega saminn. Málsatvik eru rakin í héraðsdómi og var ákærði sakfelldur fyrir alla þrjá hluta framangreinds sakarefnis. Talið var meðal annars sannað gegn neitun ákærða að hann hafi í fylgd með óþekktum vitorðsmanni annast kaup á um 8 kílóum af amfetamíni af óþekktum seljendum í lok júní 2004 í Roosendaal í Hollandi. Í dóminum var talið sannað með yfirlýsingum og vitnaskýrslum, sem þar eru raktar, að ákærði hafi dvalið á Hróarskelduhátíðinni í Danmörku 1. til 4. júlí 2004, en það útiloki þó ekki dvöl hans í Hollandi fyrir þann tíma. Þar sem í sakfellingu héraðsdóms er vikið frá tímasetningum ákæru varðandi þennan þátt sakarefnisins vitnar dómurinn til 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Samkvæmt því ákvæði er heimilt að dæma áfall á hendur ákærða þótt aukaatriði brots, svo sem staður og stund þess, séu ekki rétt tilgreind í ákæru, enda telji dómari vörn ekki áfátt þess vegna.

Þegar virt eru atvik málsins verður ekki talið að tímasetning kaupa á fíkniefnunum sé slíkt aukaatriði brots ákærða að 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 geti átt við. Yfirlýsingar sem ákærði hefur aflað hjá kunningjum sínum um dvöl sína á Hróarskelduhátíðinni eru óglöggar og framburður þeirra fyrir dómi nokkuð óskýr. Hins vegar þegar litið er til sönnunaraðstöðu málsins og þess hvernig það liggur fyrir Hæstarétti verður ekki talið að ákæruvaldinu hafi tekist að færa nægar sönnur fyrir því að ákærði hafi sjálfur keypt efnin á greindum tíma þótt hann hafi annars staðið að kaupunum eins og í ákæru greinir. Með vísun til forsendna héraðsdóms að öðru leyti verður hann staðfestur.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, T-kk-nf L-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 326.821 krónu, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 311.250 krónur.