4/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu beggja aðila, F hf. og K ehf., um að fá að ljúka máli um nauðungarsölu á fasteigninni að Kistumel 18 í Reykjavík með dómsátt. Málsatvik voru þau að við uppboð á áðurgreindi fasteign, að beiðni F hf. sem leitað hafði eftir nauðungarsölu á fasteignum K ehf., ákvað sýslumaður að stöðva gerðina, sbr. 3. mgr. 30. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. F hf. og K ehf. felldu sig ekki við þá ákvörðun og með bréfi 3. október 2011 til héraðsdóms leitaði F hf. úrlausnar um hana. Hæstiréttur vísaði málinu frá héraðsdómi án kröfu þar sem málið hefði ekki verið réttilega lagt fyrir héraðsdóm með bréfi F hf. 3. október 2011, heldur hefði borið að lýsa þeirri fyrirætlan, að leita úrlausnar héraðsdóms um ákvörðun sýslumanns, við fyrirtöku nauðungarsölunnar, sbr. 2. mgr. 73. gr. laga nr. 90/1991.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru, sem barst héraðsdómi 21. desember 2011 og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 4. janúar 2012. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 7. desember 2011, þar sem hafnað var kröfu beggja aðila um að fá að ljúka máli um nauðungarsölu á fasteigninni að Kistumel 18 í Reykjavík með dómsátt. Kæruheimild er í 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að lagt verði fyrir héraðsdóm að „ljúka málinu með áritun framlagðrar dómsáttar.“

Varnaraðili gerir sömu kröfu og sóknaraðili, en krefst að auki málskostnaðar.

Eins og nánar greinir í hinum kærða úrskurði leitaði sóknaraðili nauðungarsölu á fasteignum varnaraðila að Kistumel 14, 16 og 18 með beiðnum til sýslumannsins í Reykjavík 18. janúar 2011, en heimild til nauðungarsölunnar reisti sóknaraðili á skuldabréfi útgefnu af varnaraðila 22. febrúar 2010, sem var upphaflega að fjárhæð 63.898.465 krónur og tryggt með 1. veðrétti í fasteignunum. Ákveðið mun hafa verið að fasteignunum yrði komið í verð á uppboði. Við framhald uppboðs 14. september 2011 lá fyrir að krafa sóknaraðila samkvæmt skuldabréfinu væri alls að fjárhæð 79.732.370 krónur. Við uppboð á fasteigninni að Kistumel 14 varð sóknaraðili hæstbjóðandi með boð að fjárhæð 40.000.000 krónur og varð hann jafnframt hæstbjóðandi við uppboð á Kistumel 16 með því að bjóða 70.000.000 krónur í þá fasteign. Þegar nauðungarsala á Kistumel 18 var tekin fyrir í kjölfarið ákvað sýslumaður að stöðva gerðina á grundvelli 3. mgr. 30. gr. laga nr. 90/1991, enda næmi söluverð hinna fasteignanna tveggja hærri fjárhæð en kröfu sóknaraðila samkvæmt skuldabréfinu frá 22. febrúar 2010 og væri hann eini gerðarbeiðandinn. Hvorugur málsaðila felldi sig við þá ákvörðun og leitaði sóknaraðili úrlausnar um hana með bréfi til Héraðsdóms Reykjavíkur 3. október 2011. Mál þetta var þingfest af því tilefni 4. nóvember 2011, en í þinghaldi 18. sama mánaðar óskuðu aðilarnir eftir því að ljúka málinu með dómsátt, þar sem því var lýst að þeir væru sammála um að uppboði á fasteigninni að Kistumel 18 yrði fram haldið. Með hinum kærða úrskurði hafnaði héraðsdómur kröfu beggja aðila um að málinu yrði lokið á þennan hátt.

Sóknaraðila var heimilt sem gerðarbeiðanda við nauðungarsölu á fasteigninni að Kistumel 18 að leita úrlausnar héraðsdóms um ákvörðun sýslumanns um að stöðva gerðina, sbr. 3. og 6. mgr. 22. gr. laga nr. 90/1991, en með mál, sem kemur til á þennan hátt, verður farið samkvæmt ákvæðum XIII. kafla sömu laga. Eftir upphafsorðum 2. mgr. 73. gr. laganna ber þeim, sem vill leita úrlausnar héraðsdóms samkvæmt þessari heimild og staddur er við fyrirtöku nauðungarsölu, þar sem ákvörðun sýslumanns kemur fram, að lýsa því yfir þegar í stað við þá fyrirtöku. Fyrir liggur í málinu að mætt var af hálfu beggja aðila við framhald uppboðs á Kistumel 18, þar sem sýslumaður tók ákvörðun um að stöðva nauðungarsöluna. Báðir aðilar mótmæltu þar ákvörðuninni og kröfðust þess að uppboðið færi fram, en samkvæmt endurriti úr gerðabók sýslumanns lýsti hvorugur því yfir að leitað væri úrlausnar héraðsdóms um ákvörðunina. Málið var því ekki réttilega lagt fyrir héraðsdóm með áðurnefndu bréfi sóknaraðila 3. október 2011. Ber því að vísa málinu frá héraðsdómi án kröfu.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Það athugast að mál þetta hefur verið lagt fyrir dómstóla að ófyrirsynju.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá héraðsdómi.

Kærumálskostnaður fellur niður.