163/2017

Eftir áfrýjun héraðsdóms í máli A ehf. gegn S bs., þar sem komist var að þeirri niðurstöðu að S bs. hefði mismunað þátttakendum í útboði um akstur almenningsvagna á höfuðborgarsvæðinu, óskaði A ehf. eftir dómkvaðningu matsmanns í því skyni að afla sönnunar um útreikning á fjártjóni sínu vegna háttseminnar og fá þannig staðfestingu eða leiðréttingu á þeim útreikningum sem félagið hefði þegar lagt fyrir Hæstarétt. Í dómi Hæstaréttar kom fram að sameiginlegur frestur aðila til gagnaöflunar fyrir réttinum hefði upphaflega verið ákveðinn 28. desember 2016 og hefði sá frestur verið framlengdur til 4. janúar 2017. Þar sem fresturinn væri liðinn væri tilgangslaust til sönnunar í málinu að afla umbeðins mats, sbr. 3. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Var beiðni A ehf. því hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru sem barst héraðsdómi 6. mars 2017 en kærumálsgögn bárust Hæstarétti 20. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. febrúar 2017 þar sem tekin var til greina krafa varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að kröfu varnaraðila verði hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærðar úrskurðar auk málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Hinn 16. júní 2016 var í Héraðsdómi Reykjavíkur kveðinn upp dómur í máli sem varnaraðili höfðaði á hendur sóknaraðila til heimtu bóta vegna fjártjóns sem sá fyrrnefndi taldi sig hafa orðið fyrir í útboði á vegum hins síðarnefnda í febrúar 2010. Héraðsdómur komst að þeirri niðurstöðu að sóknaraðili hefði mismunað þátttakendum í útboðinu á saknæman og ólögmætan hátt og dæmdi sóknaraðila til að greiða varnaraðila skaðabætur að fjárhæð 100.000.000 krónur með nánar tilgreindum vöxtum auk málskostnaðar. Málinu var áfrýjað af hálfu sóknaraðila og gagnáfrýjað af hálfu varnaraðila.

Varnaraðili óskaði 15. desember 2016 eftir dómkvaðningu matsmanns í því skyni af afla sönnunar um útreikning á fjártjóni sínu og fá þannig annað hvort staðfestingu eða leiðréttingu á þeim útreikningum sem þegar hefðu verið lagðir fyrir Hæstarétt. Hinn 7. desember 2016 var aðilum hæstaréttarmálsins með vísan til 1. mgr. 160. gr. laga nr. 91/1991 veittur sameiginlegur frestur til gagnaöflunar til 28. sama mánaðar. Með bréfi 21. sama mánaðar óskaði varnaraðili eftir því að málsaðilum yrði veittur lengri frestur til gagnaöflunar en þeirri beiðni andmælti sóknaraðili með bréfi tveimur dögum síðar. Með bréfi 28. desember 2016 tilkynnti Hæstiréttur að ákveðið hefði verið að framlengja áður veittan frest til 4. janúar 2017. Þar sem sá frestur er liðinn er tilgangslaust til sönnunar í málinu að afla umbeðins mats. Með vísan til 3. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991 verður því fallist á kröfu sóknaraðila um að hafna beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns.

Varnaraðili greiði sóknaraðila málskostnað í héraði og kærumálskostnað sem ákveðinn verður í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Beiðni varnaraðila, Allrahanda GL ehf., um dómkvaðningu matsmanns er hafnað.

Varnaraðili greiði sóknaraðila, Strætó bs., samtals 500.000 krónur í málskostnað í héraði og kærumálskostnað.