412/2011

K hlaut áverka á hné er hún féll eftir að hafa stokkið yfir borð í vinnuferð á Spáni. Vátryggingafélagið V hf. taldi að ekki hefði verið um slys að ræða þar sem ekki hefði verið um skyndilegan utanaðkomandi atburð að ræða í skilningi skilmála slysatryggingar. Ekki lá fyrir að fall K mætti rekja til svima, sjúkdóma eða annars innra ástands í líkama hennar. Var því fallist á að líkamstjón K hefði hlotist af skyndilegum utanaðkomandi atburði og krafa hennar um viðurkenningu á bótaskyldu V hf. tekin til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 5. júlí 2011 og krefst þess að viðurkennd verði bótaskylda stefnda „úr slysatryggingu launþega Mosfellsbæjar vegna líkamstjóns sem áfrýjandi varð fyrir í slysi þann 8. júní 2008.“ Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I

Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi var áfrýjandi í vinnuferð á Spáni á vegum Lágafellsskóla í Mosfellsbæ er hún 8. júní 2008 hlaut áverka á hægra hné. Í málinu krefst áfrýjandi viðurkenningar á rétti til bóta vegna áverkanna úr slysatryggingu launþega sem Mosfellsbær hafði hjá stefnda á slysdegi. Samkvæmt skilmálum slysatryggingarinnar, SÞ20, gilti hún fyrir launþega í starfi, hvar sem er í heiminum, í ferðum innanlands og utan sem farnar voru á vegum vátryggingartaka, enda væru ákvæði um slíkt í kjarasamningi sem tók til vátryggðs. Þá tók vátryggingin til þátttöku í íþróttum, keppnum og leikjum á vegum vátryggingartaka eða starfsmannafélags vátryggðs ef ætlast væri til þátttöku vátryggðs í slíkri iðkun sem hluta af starfi hans, enda væru ákvæði um slíkt í kjarasamningi sem tækju til vátryggðs. Í skilmálunum sagði einnig að félagið greiddi bætur vegna slyss er vátryggður yrði fyrir, ef það leiddi til andláts, varanlegrar læknisfræðilegrar örorku, tímabundins missis starfsorku eða tannbrots. Samkvæmt 8. gr. skilmálanna var með hugtakinu slys átt við skyndilegan utanaðkomandi atburð sem ylli meiðslum á líkama þess sem vátryggður væri og það gerðist án vilja hans. Í málinu deila aðilar um það eitt hvort fullnægt sé því skilyrði skilmálanna að skyndilegur utanaðkomandi atburður hafi valdið hnémeiðslum áfrýjanda umrætt sinn.

II

Samkvæmt vottorði G-kk-ef L-kk-ef bæklunarskurðlæknis, sem ekki hefur verið hnekkt, er orsakasamband milli fyrrgreinds slyss áfrýjanda 8. júní 2008 og áverkans sem hún hlaut þá á hægra hné. Samkvæmt vottorðinu rifnaði við slysið fremra krossband í hnénu, auk þess sem brjósk skemmdist töluvert í því innanverðu.

Aðdragandi slyssins var sá að áfrýjandi tók þátt í skemmtiskokki umræddan dag, en skokkinu lauk með því að hlaupinn var einn hringur í kringum sundlaugina á hótelinu þar sem áfrýjandi bjó meðan á Spánardvölinni stóð. Í hlaupinu kringum sundlaugina tók áfrýjandi þá ákvörðun að stökkva yfir lítið fráleggsborð á sundlaugarbakkanum, en í stökkinu missti hún jafnvægið og féll við. Af hálfu stefnda er ekki á því byggt að fall áfrýjanda sé að rekja til skyndilegs svimakasts hennar og þá hefur stefndi ekki leitast við að sýna fram á að fallið megi að öðru leyti rekja til sjúkdóma eða annars innra ástands í líkama áfrýjanda. Er því fallist á með áfrýjanda að líkamstjón hennar hafi hlotist af skyndilegum utanaðkomandi atburði í skilningi 8. gr. vátryggingarskilmálanna, þegar hún í stökkinu yfir fráleggsborðið missti jafnvægið, féll við og hlaut áverka á hægra hné er hún lenti á sundlaugarbakkanum. Samkvæmt þessu verður tekin til greina krafa áfrýjanda um viðurkenningu á bótaskyldu stefnda vegna líkamstjóns þess er hún hlaut í slysinu 8. júní 2008.

Samkvæmt þessum málsúrslitum verður stefndi verður dæmdur til að greiða áfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Viðurkenndur er bótaréttur áfrýjanda, K-kvk-ef J-kvk-ef G-kvk-ef, úr hendi stefnda, Vátryggingafélags Íslands hf., úr slysatryggingu launþega Mosfellsbæjar hjá stefnda, SÞ20, vegna líkamstjóns sem áfrýjandi hlaut í slysi 8. júní 2008.

Stefndi greiði áfrýjanda samtals 800.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.