10/2017

Mál K ehf. gegn H og T var fellt niður og gagnsök T á hendur K ehf. sömuleiðis. Samkomulag var á milli K ehf. og H um að það yrði gert án kostnaðar en T krafðist málskostnaðar fyrir sitt leyti. Var K ehf. dæmt til að greiða T 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 13. október 2016 en ekki varð af þingfestingu þess 14. desember sama ár og var því áfrýjað öðru sinni 5. janúar 2017. Stefndi gagnáfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 30. mars 2017.

Áfrýjandi höfðaði mál þetta fyrir héraðsdómi 19. júní 2012 upphaflega á hendur HSBC Trinkaus & Burkhardt AG og gerði þær kröfur að rift yrði sjö tilgreindum greiðslum sínum til þessa stefnda sem samtals námu annars vegar 15.267.545,79 evrum og hins vegar 9.110.691,06 bandaríkjadölum, en um væri að ræða greiðslur á skuldum, sem áfrýjandi taldi að fram hefðu farið fyrr en eðlilegt væri og í bága við 134. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Jafnframt krafðist áfrýjandi endurgreiðslu á sömu fjárhæðum á grundvelli 142. gr. laganna, auk dráttarvaxta.

Með sakaukastefnu sem birt var 16. júlí 2014 stefndi áfrýjandi Tass Wertpapierhandelsbank GmbH inn í málið og gerði til vara sömu kröfur á hendur honum og áður greinir.

Aðalstefndi í héraði var sýknaður þar fyrir dómi vegna aðildarskorts, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Varastefndi í héraði, sem er stefndi hér fyrir dómi, var einnig sýknaður, en á þeim grundvelli að ekki hefði verið um að ræða greiðslur á skuldum í skilningi 134. gr. laga nr. 21/1991, en auk þess hefðu greiðslurnar, hvað sem öðru leið, verið venjulegar eftir atvikum. Áfrýjandi var dæmdur til að greiða aðalstefnda 5.000.000 krónur í málskostnað í héraði en varastefnda 3.000.000 krónur.

Svo sem fram er komið skaut áfrýjandi málinu til Hæstaréttar og gerði sömu kröfur á hendur báðum stefndu og hann hafði gert í héraði. Í greinargerð til Hæstaréttar gerði HSBC Trinkaus & Burkhardt AG aðallega kröfu um staðfestingu héraðsdóms og málskostnað fyrir Hæstarétti, en til vara að ,,kröfur áfrýjanda verði lækkaðar“ og málskostnaður í því tilviki felldur niður. Stefndi, Tass Wertpapierhandelsbank GmbH, gerði þær kröfur í greinargerð til Hæstaréttar að ,,kröfum áfrýjanda á hendur honum verði vísað frá héraðsdómi. Til vara ... að staðfestur verði dómur héraðsdóms“. Þá krafðist hann málskostnaðar ,,úr hendi áfrýjanda í héraði og fyrir Hæstarétti í aðalsök og gagnsök.“ Jafnframt gagnáfrýjaði hann héraðsdómi og gerði í gagnsök sömu kröfur og í greinargerð í aðalsök.

Með bréfi 9. nóvember 2017 til Hæstaréttar tilkynnti áfrýjandi að náðst hefði samkomulag um niðurfellingu málsins án kostnaðar milli hans og HSBC Trinkaus & Burkhardt AG sem staðfesti þetta með bréfi til réttarins degi síðar. Í fyrrnefnda bréfinu sagði jafnframt að varastefndi í héraði og stefndi fyrir Hæstarétti hefði ekki fallist á niðurfellingu málsins án kostnaðar. Var fallið frá kröfum á hendur félaginu en þess óskað að Hæstiréttur tæki ágreining um málskostnað til úrlausnar. Tekið var fram að í þeim þætti málsins gerði áfrýjandi þá kröfu að ,,málskostnaður verði felldur niður milli aðila, bæði í héraði og fyrir Hæstarétti“.

Með bréfi stefnda til Hæstaréttar 28. nóvember 2017 var því lýst yfir að fallið væri frá gagnáfrýjun héraðsdóms. Þá sagði að ekki væri af hans hálfu gerð athugasemd við niðurfellingu málsins, en gerð væri krafa um málskostnað bæði í héraði og fyrir Hæstarétti. Skýra verður síðastnefnt bréf á þann veg að með því hafi stefndi fallið frá kröfu sinni um frávísun málsins frá héraðsdómi og kemur hún því ekki til úrlausnar. Með því að stefndi hefur fallið frá gagnáfrýjun málsins getur hann ekki gert kröfu um endurskoðun á niðurstöðu héraðsdómsins. Verður málskostnaðarákvæði héraðsdóms að því er hann varðar því ekki endurskoðað.

Áfrýjandi hefur fallið frá kröfu um endurskoðun á niðurstöðu héraðsdóms um efnisatriði máls og fellt niður málið fyrir Hæstarétti. Þrátt fyrir úrslit málsins í héraði og yfirlýsingu hans um niðurfellingu málsins fyrir Hæstarétti hefur hann ekki fært nein haldbær rök fyrir því að endurskoða eigi málskostnaðarákvörðun héraðsdóms á þann veg að málskostnaður milli hans og stefnda þar fyrir dómi verði felldur niður. Verður þeirri kröfu því hafnað.

Með vísan til c. liðar 1. mgr. 105. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991, verður málið fellt niður fyrir Hæstarétti.

Samkvæmt 2. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 verður áfrýjanda gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Mál þetta er fellt niður.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað milli áfrýjanda, Kaupþings ehf., og stefnda, Tass Wertpapierhandelsbank GmbH, skal vera óraskað.

Áfrýjandi greiði stefnda 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.