arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
386/2010

Máli þrotabús S ehf. gegn H ehf., GK, GRR og F ehf. var vísað frá Hæstarétti þar sem málskostnaðartrygging var ekki afhent innan frests sem þrotabú S ehf. hafði til þess að setja hana.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 18. júní 2010. Hann krefst þess að stefndu verði óskipt gert að greiða sér aðallega 21.558.798 krónur, en til vara 6.128.845 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. maí 2009 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu hafa aðallega krafist staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti, en til vara að krafa áfrýjanda verði lækkuð og málskostnaður felldur niður.

Áfrýjandi hefur stefnt Sjóvá-Almennum tryggingum hf. til réttargæslu fyrir Hæstarétti.

Samkvæmt gögnum, sem lögð hafa verið fyrir Hæstarétt, var bú Sog-veitinga ehf. tekið til gjaldþrotaskipta 1. febrúar 2011. Af því tilefni kröfðust stefndu 15. sama mánaðar að áfrýjanda yrði gert með vísan til b. liðar 1. mgr. 133. gr., sbr. 166. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar fyrir Hæstarétti. Fallist var á þá kröfu og áfrýjanda veittur þriggja vikna frestur til að afhenda skilríki fyrir tryggingunni, sem var ákveðin 1.000.000 krónur. Sú trygging hefur ekki verið sett og ber því samkvæmt 3. mgr. 133. gr., sbr. 166. gr. sömu laga að vísa málinu sjálfkrafa frá Hæstarétti.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Áfrýjandi, þrotabú Sog-veitinga ehf., greiði stefndu Húsgörðum ehf., G-kk-þgf K-kk-þgf, G-kvk-þgf R. R-kvk-þgf og Fasteignamarkaðinum ehf., hverjum fyrir sig 150.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti
388/2011

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem A var gert að setja málskostnaðartryggingu í nánar tilgreindu máli á hendur X, Y og Z. Í kæru A voru ekki greindar ástæður sem hún var reist á, sbr. c. lið 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Úr þeim annmarka var ekki bætt þótt málsástæðum A hefði verið gerð skil í greinargerð fyrir réttinum og var málinu því vísað frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. júní 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 1. júní 2011, þar sem sóknaraðila var gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar í máli sínu á hendur varnaraðilum. Kæruheimild er í o. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hafnað verði kröfu varnaraðila um málskostnaðartryggingu, en til vara að sér verði ekki gert að setja hana gagnvart varnaraðilanum X. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í kæru sóknaraðila var því lýst að með henni væri kærður til Hæstaréttar úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 1. júní 2011, þar sem honum hafi verið gert að setja tryggingu að fjárhæð 1.000.000 krónur fyrir greiðslu málskostnaðar í nánar tilteknu máli á hendur varnaraðilum, ásamt því að vísað var til áðurgreinds lagaákvæðis sem heimildar fyrir málskoti. Þar var einnig getið fyrrgreindrar aðalkröfu, sem sóknaraðili gerir fyrir Hæstarétti. Að öðru leyti var meginmál þessa skjals svohljóðandi: „Sóknaraðili mun skila greinargerð til hæstaréttar þegar gögn málsins hafa verið send réttinum og mun leggja sem ný gögn fyrir dóminn dóma héraðsdóms í máli nr. S-[...] ákæruvaldið gegn Y og S-[...] ákæruvaldið gegn X og Z. Kærugjald kr. 50.000 fylgir.“ Samkvæmt c. lið 1. mgr. 145. gr. laga nr. 91/1991 skal í kæru meðal annars greina ástæður, sem hún er reist á. Þessa gætti sóknaraðili í engu. Úr þeim annmarka var ekki bætt þótt málsástæðum hans hafi verið gerð skil í greinargerð hér fyrir dómi og verður því ekki komist hjá að vísa málinu frá Hæstarétti, sbr. meðal annars dóm réttarins 7. desember 2010 í máli nr. 656/2010.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili, A, greiði varnaraðilum, X, Y og Z, hverjum fyrir sig 50.000 krónur í kærumálskostnað.
390/2011

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem leyst var úr ágreiningi um viðurkenningu kröfu L við slit K hf. Málavextir voru þeir að L og K hf. gerðu með sér lánssamning og vaxtaskiptasamninga. Við fall K hf. á haustmánuðum 2008 voru tveir vaxtasamningar enn í gildi, en lokagjalddagar þeirra voru 6. maí 2010 og 10. janúar 2012. Tveir vaxtagjalddagar, 20. október 2008 og 6. nóvember sama ár, voru vanefndir af hálfu K hf. Málsaðilum var ljóst að samningarnir yrðu ekki efndir samkvæmt efni sínu og að fullnaðaruppgjör vegna þeirra skyldi því fara fram. Deila aðila laut að tímamarki fullnaðaruppgjörs, nánar tiltekið hvort miða bæri lokun samninganna við bréf lögmanns L til K hf. 11. desember 2008 eða tölvubréf fyrirsvarsmanns L til K hf. 17. sama mánaðar. Í úrskurði héraðsdóms, sem Hæstiréttur staðfesti, segir meðal annars að miða bæri uppgjör samninganna við stöðu þeirra á þeim tíma, þegar fyrst kom fram afdráttarlaus krafa um lokun samninganna, en það hefði verið í tölvubréfi fyrirsvarsmanns L til K hf. 17. desember 2008.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. júní 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. júní 2011, þar sem leyst var úr ágreiningi um viðurkenningu kröfu sóknaraðila við slit varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að viðurkennd verði krafa sín á hendur varnaraðila að fjárhæð 62.344.332 krónur, svo og að sér verði dæmdur kærumálskostnaður.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt, sem í dómsorði greinir.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og segir í dómsorði.

Dómsorð:

Við slit varnaraðila, Kaupþings banka hf., er viðurkennd krafa sóknaraðila, Laboratorios Lesvi S.L., að fjárhæð 48.201.104 krónur með stöðu í réttindaröð samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Að öðru leyti er hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðili greiði varnaraðila 250.000 krónur í kærumálskostnað.
394/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. júní 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 23. júní 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 21. júlí 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Eins og greinir í dómi Hæstaréttar 1. júní 2011 í máli nr. 344/2011 er varnaraðili sakaður um að hafa í félagi við annan mann að kveldi þriðjudagsins 10. maí 2011 svipt A frelsi sínu. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
397/2011

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem leyst var úr kröfu E um málskostnað úr hendi varnaraðila í máli hans gegn G hf., sem varnaraðilar hurfu frá að eiga aðild að. Í úrskurði héraðsdóms, sem Hæstiréttur staðfesti, var hverjum aðila gert að bera sinn kostnað af þessum þætti málsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. júní 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 1. júní 2011, þar sem leyst var úr kröfu sóknaraðila um málskostnað úr hendi varnaraðila í máli hans gegn Glitni banka hf., sem varnaraðilar hurfu frá að eiga aðild að. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að varnaraðilum verði í sameiningu gert að greiða sér málskostnað í héraði ásamt kærumálskostnaði.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Rétt er að aðilarnir beri hver sinn kostnað af kærumáli þessu.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
399/2010

M og K deildu um forsjá og umgengnisrétt við dóttur þeirra, A. Í héraðsdómi var dómkvaddur sérfróður maður til að leggja mat á hæfni aðilanna til að fara með forsjána. Var

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 22. júní 2010. Hún krefst að sér verði dæmd forsjá dóttur aðila, A, sem fædd er [...] 2007, til 18 ára aldurs hennar. Þá krefst áfrýjandi þess að kveðið verði á um inntak umgengni stefnda við stúlkuna og honum gert að greiða einfalt meðlag með henni. Loks krefst áfrýjandi málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti án tillits til gjafsóknar, sem honum hefur verið veitt.

Eins og fram kemur í hinum áfrýjaða dómi var undir rekstri málsins í héraði dómkvaddur sérfróður maður til að leggja mat á hæfni aðilanna til að fara með forsjá dóttur þeirra. Í niðurstöðum matsgerðarinnar var því meðal annars lýst að hjá áfrýjanda hafi greinst „talsvert þunglyndi og samfara því áhætta vegna áfengisneyslu.“ Teldi matsmaðurinn að áfrýjandi þyrfti meðferð við þunglyndi og áfengisvanda og var þess getið að hann hefði ráðlagt áfrýjanda að leita hennar, en barninu væri ekki óhætt hjá áfrýjanda á meðan hún hefði ekki tekið á þessum vanda. Samkvæmt gögnum, sem áfrýjandi hefur lagt fram í Hæstarétti, gekkst hún undir áfengismeðferð á Vogi á tímabilinu frá 3. til 11. maí 2010. Ekkert er á hinn bóginn fram komið um að hún hafi gert neitt annað til að ráða bót á þeim vanda, sem um ræðir í matsgerð. Að þessu virtu en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms, sem var skipaður sérfróðum meðdómsmönnum, verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur.

Rétt er að málskostnaður fyrir Hæstarétti falli niður. Allur gjafsóknarkostnaður stefnda fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði eins og nánar segir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður stefnda, M, fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hans, 450.000 krónur.
39/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. janúar 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 14. janúar 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á meðan mál hennar er til meðferðar fyrir Hæstarétti, þó eigi lengur en til fimmtudagsins 14. apríl 2011, klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hún kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
400/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. júní 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. júní 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til 22. júlí 2011 klukkan 16, en þó eigi lengur en þar til dómur gengur í máli hans. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili hefur sætt gæsluvarðhaldi frá 23. apríl 2011, nú síðast samkvæmt dómi Hæstaréttar 30. maí 2011 í máli nr. 337/2011, þar sem staðfestur var úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. maí 2011 um gæsluvarðhald til 24. júní sama ár. Þar var talið að skilyrðum 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 væri fullnægt og var dómurinn reistur á því lagaákvæði. Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði hefur ákæra nú verið gefin út á hendur varnaraðila vegna þeirra ætluðu brota, sem hafa legið gæsluvarðhaldsvist hans til grundvallar, og mun aðalmeðferð málsins vera fyrirhuguð 7. og 8. júlí 2011. Ekkert hefur komið fram í málinu sem breytir því mati sem lá fyrrgreindum dómi Hæstaréttar til grundvallar. Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann því staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
401/2010

Í málinu greindi aðila á um greiðsluskyldu E á orlofi vegna kaupaukagreiðslna til Ó sem hann naut á starfstíma sínum hjá E á árunum 2003-2006. E byggði meðal annars á því að kaupaukagreiðslurnar hefðu ekki verið hluti af ráðningarkjörum Ó, heldur inntar af hendi samkvæmt ákvörðun E hverju sinni í því skyni að veita Ó hlutdeild í velgengni fyrirtækisins. Í héraðsdómi, sem staðfestur var í Hæstarétti, var talið nægilega í ljós leitt að umræddar greiðslur hefðu ekki verið umsaminn hluti af launakjörum Ó. Greiðslurnar hefðu því ekki verið tengdar ráðningar- eða starfskjörum hans með þeim hætti að taka bæri tillit til orlofs vegna þeirra á grundvelli 2. mgr. 7. gr. orlofslaga nr. 30/1987. Var E því sýknað af kröfu Ó í málinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 22. júní 2010. Hann krefst að stefnda verði gert að greiða sér 2.074.800 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 1. maí 2004 til 1. maí 2007, en af 2.074.800 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Ó-kk-nf R-kk-nf H-kk-nf, greiði stefnda, Eignamiðluninni ehf., 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
401/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. júní 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. júní 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi í einangrun allt til föstudagsins 1. júlí 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að hann verði ekki látinn sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
403/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. júní 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 25. júní 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 22. júlí 2011 klukkan 11. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt gögnum málsins lagði B, móðir A, fram kæru á hendur varnaraðila hjá embætti sýslumannsins í Vestmannaeyjum 31. maí 2010.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
407/2011

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem ákvörðun innanríkisráðherra um framsal X til Póllands var staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. júní 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 15. júní 2011, þar sem staðfest var ákvörðun innanríkisráðherra 4. apríl 2011 um að framselja varnaraðila til Póllands. Kæruheimild er í 24. gr. laga nr. 13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Af gögnum málsins verður ekki annað ráðið en varnaraðili hafi kært úrskurð héraðsdóms innan lögboðins frests.

Því hefur ekki verið haldið fram í málinu að innanríkisráðherra hafi ekki farið að lögum við úrlausn á máli varnaraðila. Þá eru ekki efni til að dómstólar hnekki mati ráðherra á því hvort skilyrði 7. gr. laga nr. 13/1984 séu uppfyllt. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 180.000 krónur.
409/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áframhaldandi gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. júní 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 1. júlí sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 29. júní 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur Hæstaréttar gengur í máli hans, þó eigi lengur en til mánudagsins 12. september 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði gert að sæta gæsluvarðhaldi þar til dómur gengur í máli hans í Hæstarétti, en þó ekki lengur en til 30. september 2011 klukkan 16.

Varnaraðili var 16. mars 2011 dæmdur af fjölskipuðum Héraðsdómi Reykjavíkur til þriggja ára fangelsis. Einn þriggja dómara skilaði sératkvæði og vildi sýkna varnaraðila. Með yfirlýsingu 17. mars 2011 lýsti varnaraðili áfrýjun dómsins til Hæstaréttar.

Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði hefur varnaraðili sætt gæsluvarðhaldi frá 12. nóvember 2010 vegna þess ætlaða brots sem hann nú hefur verið dæmdur fyrir. Hefur gæsluvarðhaldið byggst á 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Talið verður að skilyrði fyrir áframhaldandi gæsluvarðhaldi á þessum grundvelli sé að mál sé rekið með fullnægjandi hraða, þar með talið við áfrýjun, sbr. til hliðsjónar 2. mgr. 97. gr. laga nr. 88/2008. Er það mat Hæstaréttar að þessu skilyrði sé ekki fullnægt í málinu og verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
414/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. júlí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. júlí 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 18. júlí 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði er varnaraðili undir grun um að hafa laugardaginn 2. júlí 2011 deytt barn sitt skömmu eftir fæðingu þess. Vísar sóknaraðili til þess í greinargerð sinni til Hæstaréttar að ætlað brot varnaraðila varði við 212. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og krefst gæsluvarðhalds yfir henni með vísan til a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Þá krefst hann þess að varnaraðili verði látinn sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Samkvæmt síðastnefndu lagaákvæði er það meðal annars skilyrði fyrir heimild til að úrskurða sakborning í gæsluvarðhald að ætla megi að hann muni torvelda rannsókn máls, svo sem með því að afmá merki eftir brot, skjóta undan munum ellegar hafa áhrif á samseka eða vitni. Fram kemur meðal annars í gögnum málsins að bæði varnaraðili og vitni hafa gefið skýrslu hjá lögreglu, en sóknaraðili tiltekur að enn eigi eftir að yfirheyra varnaraðila frekar og rannsaka geðheilbrigði hennar. Ekki verður talið að síðastgreind atriði leiði til þess að þörf sé á gæsluvarðhaldi yfir varnaraðila. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
41/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. janúar 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 18. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. janúar 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 21. janúar 2011, klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.