440/2009

S var sakfelldur fyrir kynferðisbrot með því að hafa farið óboðinn inn í svefnherbergi A, þar sem hún lá sofandi, afklætt sig úr öllu nema nærbuxum, lagst upp í rúm til hennar, kysst hana á hálsinn og káfað á brjóstum hennar utanklæða. Var háttsemin talin varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með hliðsjón af þeirri háttsemi sem S var sakfelldur fyrir, ungum aldri hans og því að hann hafði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað svo vitað væri, var refsing hans hæfilega ákveðin skilorðsbundið fangelsi í þrjá mánuði. Þá var hann dæmdur til að greiða A 250.000 krónur í bætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf G-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 16. júlí 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist staðfestingar á sakfellingu ákærða en þyngingar á refsingu.

A krefst þess að ákærða verði gert að greiða sér 800.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði.

Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara að refsing verði milduð og bundin skilorði. Þá krefst hann þess aðallega að skaðabótakröfu verði vísað frá héraðsdómi en til vara að dæmdar bætur verði lækkaðar.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða og heimfærslu brots hans til refsiákvæðis.

Ákærði er samkvæmt framansögðu sakfelldur fyrir kynferðislega áreitni, en hámarksrefsing fyrir það brot er fangelsi í 2 ár samkvæmt 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 8. gr. laga nr. 61/2007. Með hliðsjón af þeirri háttsemi sem ákærði hefur verið sakfelldur fyrir, ungum aldri hans og því að hann hefur ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað svo vitað sé, er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði og er eftir atvikum rétt að fresta fullnustu hennar skilorðsbundið með þeim hætti er í dómsorði greinir.

Í málinu liggja ekki fyrir sérfræðileg gögn um afleiðingar brotsins fyrir brotaþola. Að því gættu og að teknu tilliti til atvika allra eru bætur henni til handa hæfilega ákveðnar 250.000 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða helming áfrýjunarkostnaðar málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði A 250.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. september 2008 til 3. janúar 2009 en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði helming áfrýjunarkostnaðar málsins, sem samtals er 455.065 krónur, þar með eru talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns 313.750 krónur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, S-kvk-ef G-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 125.500 krónur.