170/2003

Málsaðilar stofnuðu til hjúskapar í febrúar 1997, en S leitaði lögskilnaðar í ágúst 2000. Var lagt til grundvallar að aðilar hafi ekki búið saman frá því í febrúar 1999. L keypti eignarhlut í fasteign í september 1999, en seldi hann aftur í febrúar 2001. S hafði hvorki sýnt að hann hafi lagt neitt af mörkum til kaupa á eigninni né hafði hann leitt líkur að því að fjárhagsleg tengsl hafi verið milli hans og L eftir þann tíma, sem miðað var við að samvistum þeirra hafi lokið. Þegar litið var til þessa, svo og lengdar hjúskapar aðilanna og fjárhags þeirra að öðru leyti, var fallist á niðurstöðu héraðsdóms um að umræddur eignarhluti kæmi óskert í hlut L við opinber skipti til fjárslita milli aðilanna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. apríl 2003, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. maí sl. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 16. apríl 2003, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að andvirði eignarhluta, sem hún átti í fasteigninni Hamraborg 20a í Kópavogi og auðkenndur er nr. 0101, kæmi óskert í hennar hlut við opinber skipti til fjárslita milli hennar og sóknaraðila vegna hjónaskilnaðar. Kæruheimild er í 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. Sóknaraðili krefst þess að fasteign þessi komi til helmingaskipta við fjárslit aðilanna og varnaraðila verði gert að greiða sér 2.684.887 krónur. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og sér dæmdur málskostnaður í héraði ásamt kærumálskostnaði.

Samkvæmt þjóðskrá ber varnaraðili, sem nefnd er R-x-x J-x-x í hinum kærða úrskurði, nú nafnið L-kvk-nf J-x-nf.

Eins og nánar greinir í úrskurði héraðsdómara stofnuðu málsaðilarnir til hjúskapar í febrúar 1997, en sóknaraðili mun hafa leitað lögskilnaðar 3. ágúst 2000. Verður fallist á með héraðsdómara að leggja verði til grundvallar þá staðhæfingu varnaraðila að aðilarnir hafi ekki búið saman frá því í febrúar 1999. Varnaraðili keypti fyrrnefndan eignarhlut í fasteign 3. september 1999, en seldi hann aftur 20. febrúar 2001. Sóknaraðili hefur hvorki sýnt að hann hafi lagt neitt af mörkum til kaupa á þessari eign né hefur hann leitt líkur að því að fjárhagsleg tengsl hafi verið milli hans og varnaraðila eftir þann tíma, sem miða verður við samkvæmt áðursögðu að samvistum þeirra hafi lokið. Þegar litið er til þessa, svo og lengdar hjúskapar aðilanna og fjárhags þeirra að öðru leyti, verður að fallast á að skilyrði séu hér til að beita ákvæði 1. mgr. 104. gr. hjúskaparlaga nr. 31/1993 varðandi umrædda fasteign við fjárslit milli þeirra. Með þessum athugasemdum og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður niðurstaða hans staðfest á þann hátt, sem í dómsorði greinir, en með því að varnaraðili hefur ekki kært úrskurðinn fyrir sitt leyti getur ekki komið til frekari álita krafa hennar um breytingu á ákvæði úrskurðarins um málskostnað.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Við opinber skipti til fjárslita milli sóknaraðila, S-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef, og varnaraðila, L-kvk-ef J-kvk-ef, vegna hjónaskilnaðar kemur andvirði eignarhluta nr. 0101 í fasteigninni Hamraborg 20a í Kópavogi óskert í hlut varnaraðila.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað er staðfest.

Sóknaraðili greiði varnaraðila 150.000 krónur í kærumálskostnað.