83/2008

AM var sakfelldur fyrir kynferðisbrot gegn A, nemanda við grunnskólann á X, en AM var kennari hennar. Taldist háttsemi hans varða við 1. mgr. 201. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og breytti engu þótt A hafi verið fús til að hafa við hann kynferðislegt samneyti. Brot AM þóttu alvarleg og refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 15 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu Hæstaréttar 8. febrúar 2008. Hann krefst þess að niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða verði staðfest, refsing hans þyngd, honum gert að greiða allan sakarkostnað málsins á báðum dómstigum og að staðfest verði niðurstaða hins áfrýjaða dóms um miskabætur og vexti til handa A.

Ákærði krefst sýknu og að allur málskostnaður á báðum dómstigum greiðist úr ríkissjóði.

I.

Héraðsdómur var birtur ákærða 8. febrúar 2008, og var þá merkt við þar til gerða setningu á birtingarvottorði að hann uni dómi. Sama dag sendi skipaður verjandi hans ríkissaksóknara yfirlýsingu þess efnis að ákærði áfrýjaði dómi héraðsdóms fyrir sitt leyti. Ekki kemur hins vegar fram í áfrýjunarstefnu að áfrýjað sé af hálfu ákærða, heldur einungis ákæruvaldsins. Kröfur ákærða koma því ekki til sérstakrar úrlausnar utan þess sem leiðir af 2. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

II.

Með dómi héraðsdóms var ákærði sakfelldur í öllu verulegu fyrir brot samkvæmt 2., 3. og 4. lið ákæru gegn 1. mgr. 201. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum samkvæmt lögum nr. 40/1992 og 40/2003. Hann var hins vegar sýknaður af sakargiftum samkvæmt 1. lið ákærunnar og unir ákæruvaldið þeirri niðurstöðu. Í héraðsdómi er tekið fram að ákærða, sem var kennari við grunnskóla, hafi verið trúað fyrir A til kennslu og þess uppeldis, sem grunnskólum er falið að lögum. Með framangreindu lagaákvæði sé lögð refsing við því ef maður hefur samræði eða önnur kynferðismök við barn eða ungmenni, sem honum hefur verið trúað fyrir til kennslu. Ákærði hafi unnið sér til refsingar samkvæmt þessu ákvæði og breyti engu þótt stúlkan hafi verið fús til að hafa við hann kynferðislegt samneyti. Málsvörn ákærða fyrir Hæstarétti hefur einkum falist í því að ákvæðið eigi ekki lengur við vegna breyttra þjóðfélagshátta. Þeirri varnarástæðu var einnig borið við fyrir héraðsdómi, þar sem henni var hafnað með ítarlegum rökstuðningi dómsins. Brot ákærða voru framin meðan hann var ennþá kennari stúlkunnar. Að því virtu og að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða.

Brot ákærða eru alvarleg og er refsing hans, fangelsi í 15 mánuði, hæfilega ákveðin í héraðsdómi. Hann á sér engar málsbætur og eru ekki forsendur fyrir því að binda refsinguna skilorði. Ákvæði hins áfrýjaða dóms um skaðabætur verður staðfest, svo og ákvæði hans um sakarkostnað. Fjárhæð þóknunar réttargæslumanns, sem ákveðin var í hinum áfrýjaða dómi verður staðfest, þó þannig að ákærði greiði hana einn.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í 15 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur skal vera óraskað.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað að öðru leyti en því að ákærði greiði einn þóknun réttargæslumanns brotaþola, L-kvk-ef J-kvk-ef hæstaréttarlögmanns.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 410.329 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 373.500 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.