594/2015

G og T voru sakfelldir fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að T réðist, að undirlagi G, með ofbeldi á fulltrúa lögreglustjóra á heimili hans. Þá var T jafnframt sakfelldur fyrir tilraun til fjárkúgunar, þjófnað og stórfelld eignaspjöll. Ekki var fallist á það með G að það leiddi til vanhæfis héraðsdómara að starfsstöðvar hans og fulltrúans hefðu verið í sama húsi og að þeir hefðu átt hefðbundin samskipti vegna starfa sinna. Þá þótti ekkert fram komið í málinu um vinfengi þeirra og var ómerkingarkröfu G því hafnað. Við ákvörðun refsingar G var litið til þess að hann hafði hlotið dóm í Hæstarétti 28. janúar 2016 þar sem hann var dæmdur í 10 mánaða fangelsi, þar af 7 mánuði skilorðsbundið, í tvö ár fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Með vísan til 60. gr. sömu laga var skilorðshluti þess dóms tekinn upp og honum ákveðin refsing í einu lagi fyrir bæði málin eftir reglum 77. og 78. gr. laganna. Þá voru brot T hegningarauki við dóm sem hann hafði hlotið í mars árið 2015 þar sem hann var sakfelldur fyrir fjölmörg brot. Að auki var litið til þess að brot G og T gegn fulltrúanum var framið í félagi, á heimili hans að kvöldi og nóttu til, og þótti að öllu leyti alvarlegt og ófyrirleitið. Á hinn bóginn hafði T játað brot sín að mestu fyrir dómi og lýst yfir iðrun vegna háttseminnar. Þá hafði G leitað sér aðstoðar á sjúkrastofnun vegna áfengis- og vímuvanda. Að öllu þessu virtu var refsing T hæfilega ákveðin þrjú ár og sex mánuðir og refsing G tvö ár og sex mánuðir.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 3. og 10. september 2015 í samræmi við yfirlýsingar ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að ómerkingarkröfu ákærða G-kk-ef verði hafnað og að refsing ákærðu verði þyngd.

Ákærði G-kk-nf krefst aðallega ómerkingar hins áfrýjaða dóms og að málinu verði vísað heim í hérað til munnlegrar sönnunarfærslu á ný. Til vara krefst hann sýknu af kröfum ákæruvaldsins, en að því frágengnu refsimildunar.

Ákærði T-kk-nf krefst refsimildunar.

Ákærði G-kk-nf krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til munnlegrar sönnunarfærslu á ný. Um rök fyrir kröfunni vísar ákærði til þess að héraðsdómarinn, sem kvað upp hinn áfrýjaða dóm, hafi um langt árabil starfað í sama húsnæði og brotaþoli sá, sem í hlut á samkvæmt 5. lið II. kafla ákæru. Þá byggir ákærði á því að vinfengi sé milli héraðsdómarans og brotaþolans og að „dómarar við dómstólinn og fulltrúi lögreglustjóra hittist reglulega eftir vinnu, en slíkir fundir munu eiga sér stað a.m.k. 1-2 í mánuði.“ Við þær aðstæður sé augljóst að héraðsdómarinn hafi verið vanhæfur til meðferðar málsins vegna tengsla sinna við brotaþola, sbr. g. lið 1. mgr. 6. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Það leiðir ekki til vanhæfis héraðsdómarans að starfsstöðvar hans og umrædds brotaþola, sem gegnt hefur um langt skeið starfi fulltrúa lögreglustjórans á Akureyri og sinnt þar lögreglu- og sakamálum, hafi verið í sama húsi og þeir átt hefðbundin samskipti vegna starfa sinna. Þá er ekkert fram komið í málinu um vinfengi héraðsdómara og brotaþola. Samkvæmt þessu er framangreindri kröfu ákærða hafnað.

Með dómi Hæstaréttar [...].[...] í máli nr. [...]/[...] var ákærði G-kk-nf sakfelldur fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og dæmdur í 10 mánaða fangelsi, þar af 7 mánuði skilorðsbundið í 2 ár. Samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga laga verður skilorðshluti þess dóms tekinn upp og ákærða ákveðin refsing í einu lagi fyrir bæði málin eftir reglum 77. og 78. gr. laganna. Samkvæmt 1. tölulið 9. gr. lögreglulaga nr. 90/1996 eru löglærðir fulltrúar lögreglustjóra handhafar lögregluvalds og hafa heimild til valdbeitingar eftir 14. gr. sömu laga. Að þessu gættu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Ákærðu verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, G-kk-nf H-kk-nf, greiði málsvarnarlaun verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 620.000 krónur, og ákærði, T-kk-nf H-kk-nf J-kk-nf, málsvarnarlaun verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 372.000 krónur. Annan áfrýjunarkostnað málsins, 148.970 krónur, greiði ákærðu óskipt.