33/2004

F, L og B voru ákærðir fyrir ýmis þjófnaðarbrot og L jafnframt fyrir rangar sakargiftir og umferðarlagabrot. L og F kröfðust sýknu af ákæruliðum um þjófnað í tveimur tilvikum og að hafa brotist inn í verslun og stolið þaðan um 1.000.000 krónum í peningum. Var staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu vegna þessara brota og F og L gert að sæta fangelsi í 18 mánuði. Refsing ákærða B var ákveðin átta mánaða fangelsi. Við ákvörðun refsingar allra ákærðu var meðal annars litið til 2. mgr. 70. gr., 1. mgr. 71. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kk-nf H-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 12. janúar og 22. mars 2004 í samræmi við yfirlýsingar ákærðu um áfrýjun, en einnig af hálfu ákæruvalds. Krefst ákæruvaldið staðfestingar á sakfellingum samkvæmt II. og IV. kafla ákæru 25. febrúar 2003 og ákæru 20. mars 2003, en jafnframt þyngingar á refsingu allra ákærðu. Þá er krafist staðfestingar á niðurstöðu héraðsdóms um greiðslu skaðabóta.

Ákærði F-kk-nf krefst sýknu af sakargiftum á hendur sér samkvæmt IV. kafla ákæru 25. febrúar 2003 og ákæru 20. mars 2003, en að öðru leyti að refsing verði milduð. Til vara krefst hann mildunar á refsingu.

Ákærði L-kk-nf krefst aðallega sýknu af sakargiftum á hendur sér samkvæmt II. kafla ákæru 25. febrúar 2003 og ákæru 20. mars sama ár, en að öðru leyti að refsing verði milduð. Til vara krefst hann mildunar á refsingu.

Ákærði B-kk-nf krefst þess að refsing hans verði milduð og frá henni dregin gæsluvarðhald hans 4. nóvember 2002 til 13. nóvember sama ár.

I.

Eins og nánar er lýst í héraðsdómi játaði ákærði L-kk-nf við rannsókn málsins að hann hafi stolið fartölvu þeirri, sem um getur í II. kafla ákæru 25. febrúar 2003 í versluninni Office One, Skeifunni 17 í Reykjavík 29. ágúst 2002. Kvaðst hann hafa farið inn í skrifstofu verslunarinnar og stolið fartölvunni þar sem hann vantaði peninga fyrir fíkniefnum. Á meðan hafi meðákærði í héraði Á beðið í bifreið fyrir utan verslunina. Í síðari skýrslu hjá lögreglu kvað L-kk-nf rétt eftir sér haft, en hann kvaðst hafa játað brotið vegna þvingunar lögreglumannsins, sem yfirheyrði hann. Framburður Á hjá lögreglu var í meginatriðum á sama veg. Hann sagðist hafa ekið ákærða L-kk-þgf á staðinn. Hafi L-kk-nf sagt að hann þyrfti „aðeins að stökkva þangað inn. ... hann viti nefnilega um fartölvu sem hægt væri að stela.“ Á kvaðst á meðan hafa beðið í bifreiðinni baka til við verslunina. Stuttu eftir að L-kk-nf kom í bifreiðina hafi hann sýnt sér fartölvuna.

Ákærðu L-kk-nf og Á drógu báðir framburð sinn til baka í yfirheyrslu fyrir dómi og neituðu sakargiftum. L-kk-nf kvaðst minnast þess að hafa verið að skoða vörur inni í versluninni á þessum tíma, enda hafi lögregla sýnt honum myndband, þar sem hann sást. Taldi hann að á meðan hafi Á beðið fyrir utan. Hann hafi hins vegar játað verknaðinn við yfirheyrslu hjá lögreglu þar sem lögreglumaðurinn hafi hótað að fara með „fullan bíl af lögreglumönnum og leita heima á meðan þeir voru að láta reka mig út úr íbúðinni og svoleiðis.“ Á viðurkenndi að hafa verið á bifreiðinni á vettvangi og beðið eftir L-kk-þgf sem hafi farið inn í verslunina, en kvaðst enga hugmynd hafa um hvers vegna L-kk-nf fór þangað inn. Kvað hann framburð sinn við rannsókn málsins vera rugl og uppspuna. Hann hafi verið í mikilli fíkniefnaneyslu á þessum tíma og myndi ekkert eftir yfirheyrslunni. Á var fundinn sekur í héraðsdómi um hilmingu vegna þjófnaðarbrots ákærða L-kk-ef og undi hann þeim dómi.

Fram er komið að ákærði L-kk-nf játaði þjófnaðinn á fartölvunni við rannsókn málsins. Jafnframt var framburður meðákærða Á þá í fullu samræmi við játningu L-kk-ef. Viðurkenndi Á einnig að hafa ekið L-kk-þgf af vettvangi með þýfið. Við meðferð málsins fyrir dómi var frásögn þeirra beggja samhljóða um að L-kk-nf hefði farið inn í umrædda verslun þennan morgun á meðan Á beið fyrir utan. Þegar allt framangreint er virt og að öðru leyti vísað til forsendna hins áfrýjaða dóms er staðfest niðurstaða hans um að sakfella ákærða L-kk-þf fyrir þjófnað á fartölvunni, sem lýst er nánar í II. kafla ákæru 25. febrúar 2003.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er staðfest niðurstaða hans um að sakfella ákærða F-kk-þf af þeirri háttsemi sem hann er sakaður um í IV. kafla ákæru 25. febrúar 2003. Á sama veg er staðfest niðurstaða héraðsdóms um að sakfella ákærðu L-kk-þf og F-kk-þf vegna sakargifta á hendur þeim samkvæmt ákæru 20. mars 2003.

II.

Við ákvörðun refsingar ákærðu F-kk-ef og L-kk-ef verður vísað til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá verður höfð hliðsjón af 2. mgr. 70. gr. sömu laga að því er varðar refsingu þeirra vegna brota, sem um getur í I. kafla ákæru 25. febrúar 2003 og 20. mars sama ár, vegna brots ákærða L-kk-ef í III. kafla fyrrgreindrar ákæru svo og vegna brots ákærðu F-kk-ef og B-kk-ef í IV. kafla hennar. Með dómi 4. maí 2001 var ákærði F-kk-nf dæmdur í fangelsi í 15 mánuði fyrir þjófnað, skjalafals og nytjastuld. Með þeim brotum, sem hann er sakfelldur fyrir í máli þessu hefur hann því ítrekað gerst sekur um þjófnað, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga. Þá var hann dæmdur 6. nóvember 2003 í fangelsi í 14 mánuði fyrir þjófnað. Brot hans sem hér er fjallað um eru framin áður en sá dómur var upp kveðinn. Verður því einnig við ákvörðun refsingar hans tekið tillit til 78. gr. almennra hegningarlaga. Með hliðsjón af framansögðu og vísan til forsendna héraðsdóms um ákvörðun refsingar ákærðu F-kk-ef og L-kk-ef verður hún staðfest.

Ákærði B-kk-nf var dæmdur 27. september 2002 í fangelsi í sex mánuði fyrir þjófnað. Með brotinu sem hann er sakfelldur fyrir í þessu máli hefur hann því ítrekað gerst sekur um þjófnað, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga. Hann var einnig dæmdur 3. janúar 2003 í fangelsi í tvö ár fyrir kynferðisbrot og þjófnað. Er brot hans sem hér er fjallað um framið áður en sá dómur var kveðinn upp og ber því að ákvarða honum hegningarauka samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga. Þá verður einnig sem fyrr segir höfð hliðsjón af 2. mgr. 70. gr. sömu laga. Á hinn bóginn verður það metið ákærða til refsilækkunar að hann hefur við rannsókn málsins og fyrir dómi játað brot sitt undanbragðalaust. Að öllu framangreindu virtu þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði. Frá henni skal draga gæsluvarðhald hans frá 4. nóvember 2002 til 13. nóvember sama ár að báðum dögum meðtöldum.

Ekki er ágreiningur um fjárhæð skaðabótakröfu Tíu ellefu/Hraðkaupa á hendur ákærðu F-kk-þgf og L-kk-þgf eða um vexti og upphafstíma þeirra. Verður ákvæði héraðsdóms um bótakröfuna staðfest.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað að því er varðar ákærðu F-kk-þf, L-kk-þf og B-kk-þf verða staðfest.

Ákærðu F-kk-nf og L-kk-nf verða dæmdir til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins sem þá varðar, þar með talin málvarnarlaun skipaðra verjanda sinna eins og nánar greinir í dómsorði.

Áfrýjunarkostnaður málsins sem varðar ákærða B-kk-þf, þar með talin málvarnarlaun skipaðs verjanda hans, greiðist að jöfnu úr ríkissjóði og af honum, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um refsingu ákærðu F-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef og L-kk-ef M-kk-ef H-kk-ef.

Ákærði B-kk-nf B-kk-nf sæti fangelsi í átta mánuði. Frá refsingunni skal draga gæsluvarðhald hans frá 4. nóvember 2002 til 13. nóvember sama ár að báðum dögum meðtöldum.

Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur og sakarkostnað eru staðfest.

Ákærðu F-kk-nf og L-kk-nf greiði allan áfrýjunarkostnað sem þá varðar, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda F-kk-ef, P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur og skipaðs verjanda L-kk-ef, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur.

Áfrýjunarkostnaður málsins sem varðar ákærða B-kk-þf, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 120.000 krónur, greiðist að jöfnu úr ríkissjóði og af honum.