202/2006

Ekki var talið að M hefði sýnt fram á að skilyrði væru til þess, við opinber skipti til fjárslita milli hans og K, að víkja frá meginreglu 103. gr. hjúskaparlaga nr. 31/1993 um helmingaskipti. Hjúskapur þeirra hafði staðið í 8 ár og þau ekki gert með sér kaupmála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. apríl 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 12. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 21. mars 2006, þar sem leyst var úr nánar tilgreindum ágreiningsefnum í tengslum við opinber skipti til fjárslita milli aðilanna vegna hjónaskilnaðar. Kæruheimild er í 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl.

Kröfugerð sóknaraðila hljóðar þannig: „Aðallega að viðurkennt verði að skáskiptareglur 104. gr. hjúskaparlaga skuli gilda um skiptin þannig: Að við opinber skipti til fjárslita milli aðila verði viðurkennt að sóknaraðili fái í sinn hlut 83% af heildarsöluverði fasteignarinnar að A, að frádregnum 63% af eftirstöðvum láns við Lífeyrissjóð verslunarmanna sem tekið var 1994 og að frádregnum 63% af eftirstöðvum þeirra húsnæðisstjórnarlána sem yfirtekin voru við kaup eignarinnar 1994 og að varnaraðili fái í sinn hlut 17% af heildarsöluverði sömu fasteignar að frádregnum 37% af eftirstöðvum láns við Lífeyrissjóð verslunarmanna sem tekið var 1994 og að frádregnum 37% af eftirstöðvum þeirra húsnæðisstjórnarlána sem yfirtekin voru við kaup eignarinnar 1994.

Til vara að viðurkennt verði að skáskiptareglur 104. gr. hjúskaparlaga skuli gilda við skiptin þannig: Að við opinber skipti til fjárslita milli aðila verði viðurkennt að sóknaraðili fái í sinn hlut 80% af heildarsöluverði fasteignarinnar að A, að frádregnum 50% af eftirstöðvum láns við Lífeyrissjóð verslunarmanna sem tekið var 1994 og að frádregnum 50% af eftirstöðvum þeirra húsnæðisstjórnarlána sem yfirtekin voru við kaup eignarinnar 1994 og að varnaraðili fái í sinn hlut 20% af heildarsöluverði sömu fasteignar að frádregnum 50% af eftirstöðvum láns við Lífeyrissjóð verslunarmanna sem tekið var 1994 og að frádregnum 50% af eftirstöðvum þeirra húsnæðisstjórnarlána sem yfirtekin voru við kaup eignarinnar 1994.

Til þrautavara að viðurkennt verði að skáskiptareglur 104. gr. hjúskaparlaga skuli gilda við skiptin þannig: Að við opinber skipti til fjárslita milli aðila verði viðurkennt að sóknaraðili fái í sinn hlut 70% af heildarsöluverði fasteignarinnar A, að frádregnum 50% af eftirstöðvum þeirra húsnæðisstjórnarlána sem yfirtekin voru við kaup eignarinnar 1994 og að varnaraðili fái í sinn hlut 30% af heildarsöluverði sömu fasteignar að frádregnum öllum eftirstöðvum láns við Lífeyrissjóð verslunarmanna sem tekið var 1994 og að frádregnum 50% af eftirstöðvum þeirra húsnæðisstjórnarlána sem yfirtekin voru við kaup eignarinnar 1994.

Til þrautaþrautavara að viðurkennt verði að skáskiptareglur 104. gr. hjúskapalaga skuli gilda við skiptin þannig að sóknaraðili fái í sinn hlut meira en 50% af heildarsöluverðmæti fasteignarinnar og að varnaraðili fái í sinn hlut minna en 50% af heildarsöluverðmæti fasteignarinnar skv. mati dómsins þó þannig að eftirstöðvar áhvílandi láns hjá Lífeyrissjóði verslunarmanna sem tekið var 1994 dragist einvörðungu frá eignarhluta varnaraðila og að eftirstöðvar áhvílandi húsnæðisstjórnarlána sem yfirtekin voru við kaup eignarinnar 1994 skiptist að jöfnu milli aðila.

Til þrautaþrautaþrautavara að viðurkennt verði að skáskiptareglur 104. gr. hjúskapalaga skuli gilda við skiptin þannig að sóknaraðili fái í sinn hlut meira en 50% af heildarsöluverðmæti fasteignarinnar og að varnaraðili fái í sinn hlut minna en 50% af heildarsöluverðmæti fasteignarinnar skv. mati dómsins þó þannig að eftirstöðvar áhvílandi láns hjá Lífeyrissjóði verslunarmanna sem tekið var 1994 og eftirstöðvar áhvílandi húsnæðisstjórnarlána sem yfirtekin voru við kaup eignarinnar 1994 skiptist að jöfnu milli aðila.

Í öllum tilvikum er þess jafnframt krafist að:

1. Skuld sóknaraðila, að fjárhæð kr. 152.205, teljist hjúskaparskuld hans og dragist frá hjúskapareign hans.

2. Aðrar áhvílandi skuldir á fasteigninni en þær sem til var stofnað árið 1994 í tengslum við kaup hennar skiptist að jöfnu milli aðila án tillits til niðurstöðu vegna krafna um skáskipti og dragist frá eignarhluta hvors um sig í búinu, hver sem hann verður.“

Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, M, greiði varnaraðila, K, 200.000 krónur í kærumálskostnað.