149/2008

Þ, sem starfað hafði sem stýrimaður á skipinu S í útgerð F, krafði félagið um laun í uppsagnarfresti. Skriflegur ráðningarsamningur hafði ekki verið gerður og deildu aðilar um hvort Þ hefði verið ráðinn tímabundið eða ótímabundið og áhrif þess á rétt til uppsagnarfrests. Við niðurstöðu var einkum litið til þess að talið var sannað með vætti þeirra sem gáfu skýrslu fyrir dómi að skipverjar hefðu verið ráðnir munnlega og án þess að tiltekinn væri sérstakur ráðningartími. Þá hefðu þeir ekki fengið greidd laun í hléum milli veiðitímabila. Í niðurstöðu héraðsdóms hafði verið vísað til dóms Hæstaréttar í máli nr. 184/2006, þar sem fjallað var um kröfu skipsfélaga Þ á hendur F á sama grunni og af sama tilefni. Í því máli var talið sannað að ráðning þess skipverja hefði verið tímabundin. Að þessu virtu taldi Hæstiréttur að framkvæmd ráðningarsamnings Þ hefði verið með þeim hætti að hann þáði ekki föst laun hjá F milli úthalda í samræmi við gildandi kjarasamning heldur hefðu laun hans miðast við störf á tilteknum veiðitímabilum. Var niðurstaða héraðsdóms um að Þ hefði verið ráðinn til tímabundinna starfa á skipinu S á tilteknum veiðitímabilum staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 18. mars 2008. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 820.430 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. september 2004 til greiðsludags og málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í niðurstöðu héraðsdóms er vísað til dóms Hæstaréttar 2. nóvember 2006 í máli nr. 184/2006. Í því máli gerði skipsfélagi áfrýjanda á nótaveiðiskipinu Sunnutindi SU 59, sem var stýrimaður á skipinu eins og áfrýjandi, kröfu á hendur stefnda á sama grunni og af sama tilefni og áfrýjandi gerir í þessu máli. Ágreiningurinn snýst um hvort áfrýjandi hafi verið ráðinn tímabundið eða ótímabundið og áhrif þess á rétt til uppsagnarfrests. Í máli nr. 184/2006 taldi Hæstiréttur að útgerðin hefði sannað að ráðning þess skipverja hefði verið tímabundin. Áfrýjandi kveðst ósammála þessari niðurstöðu Hæstaréttar og kveður jafnframt mál þetta frábrugðið einkum að því leyti að nú hafi S-kk-nf Á-kk-nf J-kk-nf, fyrrverandi skipstjóri á Sunnutindi SU 59, og H-kk-nf S-kk-nf, fyrrverandi yfirvélastjóri á skipinu, gefið skýrslur fyrir dómi og af þeim megi ráða að áfrýjandi hafi verið ráðinn ótímabundið til starfa á skipinu.

Ekki er fallist á mat áfrýjanda á framburði þessara vitna. Samkvæmt vætti þeirra voru skipverjar ráðnir munnlega og án þess að tiltekinn væri sérstakur ráðningartími og fengu þeir ekki greidd laun í hléum milli veiðitímabila. Er þannig fram komið í málinu að framkvæmd ráðningarsambands áfrýjanda var með þeim hætti að hann þáði ekki föst laun hjá stefnda milli úthalda í samræmi við gildandi kjarasamning heldur miðuðust laun hans við störf á tilteknum veiðitímabilum. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Eftir þessum úrslitum verður áfrýjandi dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Þ-kk-nf G-kk-nf, greiði stefnda, Festarfelli ehf., 250.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.