193/2007

B var sakfelldur fyrir að hafa ekið bifreið sviptur ökurétti. Með brotinu rauf hann skilorð reynslulausnar sem honum hafði verið veitt á 170 dögum óafplánaðrar refsingar. Með vísan til 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga var honum gerð refsing í einu lagi samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga og hún ákveðin fangelsi í sex mánuði. Að teknu tilliti til upplýsinga um betri hegðun hans að undanförnu þótti rétt að skilorðsbinda refsinguna að fullu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 22. mars 2007. Hann krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess að hann verði dæmdur til vægustu refsingar.

Ákærði áfrýjaði ekki héraðsdómi fyrir sitt leyti. Kemur krafa hans um vægari refsingu ekki til álita nema að því marki sem efni kunna að vera til samkvæmt 2. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Með héraðsdómi var ákærði sakfelldur fyrir að hafa ekið bifreið vestur Austurmörk við Reykjamörk í Hveragerði aðfaranótt sunnudagsins 12. nóvember 2006 sviptur ökurétti. Farið var með málið samkvæmt 125. gr. laga nr. 19/1991 og ákærði sakfelldur fyrir brot á 1. mgr. 48. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr. umferðarlaga nr. 50/1987.

Ákærði er fæddur 12. október 1979. Hann hefur aldrei öðlast ökurétt en ítrekað gerst sekur um brot gegn umferðarlögum. Samkvæmt sakarvottorði 11. júlí 2007 var ákærði dæmdur fyrir akstur án ökuréttar 20. nóvember 2002. Með dómi 8. apríl 2003 var ákærði dæmdur fyrir akstur án ökuréttar og fyrir ölvunarakstur og var hann þá auk refsingar dæmdur í tveggja mánaða sviptingu á ökurétti. Þá var ákærði dæmdur fyrir akstur án ökuréttar 15. október 2003. Hann undirgekkst sátt 26. júlí 2004 fyrir akstur án ökuréttar og var þá sviptur ökurétti í þrjá mánuði. Með dómi 28. október 2004 var ákærði dæmdur enn á ný fyrir akstur án ökuréttar. Með viðurlagaákvörðun 22. mars 2005 var ákærða gerð refsing fyrir að hafa ekið sviptur ökurétti. Þá var ákærði dæmdur 18. júlí 2005 fyrir að hafa í þrjú skipti ekið sviptur ökurétti og fyrir ölvunarakstur. Auk refsingar var ákærði þá sviptur ökurétti í tvö ár.

Ákærði hefur ítrekað gerst sekur um brot gegn umferðar- og hegningarlögum. Þannig hefur hann með fjórum dómum og einni sátt verið fundinn sekur um að hafa í sjö skipti ekið bifreið án þess að hafa öðlast ökurétt. Þá hefur hann með einni sátt og einum dómi verið fundinn sekur um að hafa fjórum sinnum ekið sviptur ökurétti. Auk þessa hefur hann tvisvar gerst sekur um ölvunarakstur.

Með broti sínu rauf ákærði skilorð reynslulausnar sem honum hafði verið veitt 15. janúar 2006 í eitt ár á 170 dögum óafplánaðrar refsingar, sbr. 2. mgr. 64. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga. Með vísan til 1. mgr. 65. gr. laganna ber því nú að gera ákærða refsingu í einu lagi samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar verður litið til sakarferils ákærða, sbr. 5. tölulið 1. mgr. 70. gr. síðarnefndra laga og einnig til 6. töluliðar 1. mgr. sömu greinar. Samkvæmt framangreindu verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í sex mánuði.

Ný gögn hafa verið lögð fyrir Hæstarétt. Í bréfi Fangelsismálastofnunar ríkisins 7. febrúar 2007 kemur fram að ákærði virðist hafa náð góðum tökum á lífi sínu og hafi stundað sömu vinnu allt frá því að hann dvaldi á áfangaheimili Verndar síðasta hluta afplánunartímans. Hafi hann náð að halda sig frá áfengi og vímuefnum. Jafnframt liggur fyrir jákvæð umsögn frá vinnuveitanda ákærða um störf hans síðast liðin tvö ár. Þá er fram komið að fjölskylduaðstæður hans muni hafa breyst til hins betra. Þegar til þessa er litið þykir mega skilorðsbinda refsingu hans að fullu.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, verður staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf K-kk-nf F-kk-nf, sæti fangelsi í sex mánuði, en fullnustu refsingarinnar skal frestað og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 199.578 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, G-kk-ef B. Ó-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.750 krónur.