574/2012

L var sakfelldur fyrir tilraun til stórfellds fíkniefnabrots með því að hafa, ásamt fjórum öðrum, gert tilraun til að flytja til Íslands frá Danmörku 3.871 g af amfetamíni ætluðu til söludreifingar í ágóðaskyni. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að meðferð málsins hefði dregist óhæfilega fyrir dómi án þess að L yrði um það kennt. Vegna alvarleika brotsins kom hins vegar ekki til álita að skilorðsbinda refsinguna. Með brotinu rauf L skilorð dóms frá árinu 2008. Með vísan til 60. og 77. gr. almennra hegningarlaga þótti refsing L hæfilega ákveðin fangelsi í 3 ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 3. júlí 2012 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða og um upptöku ávana- og fíkniefna og steralyfja verði staðfest, en að refsing hans verði þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfu ákæruvalds, til vara að honum verði ekki gerð sérstök refsing, en að því frágengnu að refsing hans verði lækkuð og hún skilorðsbundin að öllu leyti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða.

Ákæra í málinu var gefin út 24. nóvember 2009 og var það þingfest 3. desember sama ár. Hinn 18. janúar 2010 fór fram aðalmeðferð málsins og var það dómtekið við lok hennar. Héraðsdómur gekk síðan 19. febrúar sama ár, en með dómi Hæstaréttar 16. september 2010 í máli nr. 203/2010 var héraðsdómur ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar þar sem dómur var kveðinn upp eftir að meira en fjórar vikur voru liðnar frá dómtöku málsins. Héraðsdómur gekk á ný 7. október 2010, en hann var einnig ómerktur og málinu vísað heim til löglegrar meðferðar með dómi Hæstaréttar 10. nóvember 2011 í máli nr. 610/2010 sökum þess að málið hafði ekki verið endurflutt. Hinn áfrýjaði dómur var síðan kveðinn upp 21. febrúar 2012.

Í 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994, er mælt svo fyrir að sérhver, sem borinn er sökum um refsiverða háttsemi, eigi rétt á að leyst sé úr máli hans innan hæfilegs tíma. Samkvæmt framansögðu er ljóst að meðferð þessa máls hefur dregist óhæfilega fyrir dómi án þess að ákærða verði um það kennt. Vegna alvarleika brotsins kemur ekki til álita að skilorðsbinda refsinguna af þeirri ástæðu, en sá dráttur sem orðið hefur á málinu hefur áhrif við ákvörðun hennar. Svo sem greinir í héraðsdómi rauf ákærði með broti sínu skilorð dóms sem hann hlaut 17. apríl 2008, en 9 mánuðir af 12 mánaða refsingu samkvæmt þeim dómi voru skilorðsbundnir í 3 ár. Samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ber að dæma upp þá refsingu og tiltaka hana í einu lagi vegna beggja málanna eftir reglum 77. gr. sömu laga. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til þess sem greinir í hinum áfrýjaða dómi um sakaferil ákærða og að brotið lýtur að tilraun til innflutnings á miklu magni af hættulegum fíkniefnum þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 3 ár.

Staðfest eru ákvæði hins áfrýjaða dóms um upptöku og sakarkostnað.

Rétt þykir að allur áfrýjunarkostnað málsins verði felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir Hæstarétti, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, sem ákveðin eru með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, L-kk-nf M-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 3 ár. Til frádráttar kemur gæsluvarðhaldsvist hans frá 24. september til 1. október 2009.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku og sakarkostnað eru staðfest.

Allur áfrýjunarkostnaður málsins er felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir Hæstarétti, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 502.000 krónur.