arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
440/2008

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 7. mgr. 29. gr. laga nr. 96/2002 um útlendinga, svo sem þeim var breytt með 18. gr. laga nr. 86/2008, þar sem rökstuddur grunur var uppi um að hann hefði gefið rangar upplýsingar um hver hann væri.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Varnaraðili, sem kveðst heita X, skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 9. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 9. ágúst 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 1. september 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að beitt verði vægari úrræðum en gæsluvarðhaldi. Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess aðallega að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 19. september 2008 kl. 16, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Sóknaraðili hefur ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti. Kemur því ekki til álita krafa hans um að gæsluvarðhaldi verði markaður lengri tími en gert var hinum kærða úrskurði.

Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði kom varnaraðili hingað til lands 7. júlí 2008 og framvísaði þá belgísku vegabréfi, sem reyndist vera falsað. Með dómi Héraðsdóms Reykjaness 11. júlí 2008 var varnaraðila gert að sæta fangelsi í 30 daga fyrir þessa háttsemi, en honum mun hafa verið veitt reynslulausn af eftirstöðvum þeirrar refsingar 26. sama mánaðar. Hann mun þá hafa sótt um hæli hér á landi sem pólitískur flóttamaður.

Fyrir liggur í málinu að rannsókn lögreglu og Útlendingastofnunar, þar á meðal upplýsingaleit hjá lögregluyfirvöldum erlendis, hefur leitt í ljós að yfirvöld á Ítalíu og í Sviss, Þýskalandi og Noregi hafi ítrekað haft afskipti af varnaraðila allt frá árinu 2000 meðal annars vegna ólöglegrar dvalar. Við þau tækifæri hafi hann gefið upp sjö mismunandi nöfn. Við komu hingað til lands var enn eitt nafn að finna í fyrrnefndu fölsuðu vegabréfi. Að þessu virtu verður að fallast á með sóknaraðila að rökstuddur grunur sé uppi um að varnaraðili hafi gefið rangar upplýsingar um hver hann sé. Samkvæmt 7. mgr. 29. gr. laga nr. 96/2002 um útlendinga, svo sem þeim var breytt með 18. gr. laga nr. 86/2008, eru því fyrir hendi skilyrði til gæsluvarðhalds yfir varnaraðila. Í hinum kærða úrskurði er lengd gæsluvarðhaldsins markaður tími, sem telja verður hæfilegan fyrir sóknaraðila til að ljúka svo sem frekast er kostur rannsókn á því hver varnaraðili sé. Hinn kærði úrskurður verður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
441/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 12. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. ágúst 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 14. ágúst 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
446/2008

Máli Á gegn G, S o.fl. var vísað frá héraðsdómi en málskostnaður felldur niður. G og S kærðu úrskurðinn og kröfðust þess að Á yrði gert að greiða þeim málskostnað í héraði og kærumálskostnað. Í lögum er ekki að finna sjálfstæða heimild til að kæra eingöngu ákvæði um málskostnað í úrskurði héraðsdómara nema svo standi á, sem um ræðir í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Það lagaákvæði átti ekki við í máli þessu og stóð því engin heimild til kæru G og S. Var málinu því vísað frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 28. júlí 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 12. ágúst sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 15. júní 2008, þar sem máli varnaraðila á hendur sóknaraðilum og fleirum var vísað frá dómi, en málskostnaður felldur niður. Sóknaraðilar krefjast þess að varnaraðila verði gert að greiða þeim málskostnað í héraði ásamt kærumálskostnaði.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili höfðaði mál þetta gegn sóknaraðilum og sex öðrum með stefnu 13. júní 2007. Sóknaraðilar ásamt einum þeirra, sem stefnt var þeim við hlið, gerðu þá aðalkröfu í héraði að málinu yrði vísað frá dómi. Með hinum kærða úrskurði vísaði héraðsdómari málinu frá dómi í heild. Samkvæmt j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála er heimilt að kæra til Hæstaréttar úrskurð héraðsdóms um frávísun máls. Eðli máls samkvæmt geta aðrir en sá, sem mál hefur höfðað, ekki haft lögvarða hagsmuni af því að kæra úrskurð þessa efnis, sbr. dóm Hæstaréttar í máli nr. 186/1998, sem birtur er í dómasafni þess árs á bls. 1793. Samkvæmt því hefði sóknaraðila brostið heimild til að kæra úrskurð héraðsdómara að því er varðar þá niðurstöðu að málinu skyldi vísað frá dómi, hvort sem væri til að fá henni hnekkt eða hana staðfesta. Í lögum er ekki að finna sjálfstæða heimild til að kæra eingöngu ákvæði um málskostnað í úrskurði héraðsdómara nema svo standi á, sem um ræðir í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991. Það lagaákvæði á ekki við í máli þessu og stendur því engin heimild til kæru sóknaraðila, sbr. dóm Hæstaréttar í máli nr. 26/2001, sem birtur er í dómasafni þess árs á bls. 498. Er því óhjákvæmilegt að vísa málinu frá Hæstarétti.

Rétt er að aðilarnir beri hvert sinn kostnað af kærumáli þessu.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Kærumálskostnaður fellur niður.
447/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 14. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. ágúst 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 3. september 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að hann sæti farbanni í stað gæsluvarðhalds. Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
449/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. ágúst 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 3. september 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
44/2008

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um að skilyrði væru fyrir hendi til að X sætti gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála og tekin til greina krafa L um að gæsluvarðhaldi yrði markaður lengri tími en héraðsdómari hafði fallist á.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. janúar 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. janúar 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 1. febrúar 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili kærði úrskurðinn fyrir sitt leyti 28. janúar 2008 og krefst þess að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. febrúar 2008 kl. 16.

Fallist er á með sóknaraðila að varnaraðili sé undir rökstuddum grun um að hafa framið afbrot sem fangelsisrefsing er lögð við og að rannsóknarhagsmunir standi til þess að hann sæti gæsluvarðhaldi, sbr. a. lið 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991. Með hliðsjón af umfangi málsins verður fallist á kröfu sóknaraðila um að varnaraðila verði gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. febrúar 2008 kl. 16.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti gæsluvarðahaldi allt til föstudagsins 8. febrúar 2008 kl. 16.
450/2007

Ríkiskaup efndi fyrir hönd V og fleiri til útboðs um áætlunarakstur og skólaakstur á fimm þjónustusvæðum sem skiptust í nánar tilgreindar leiðir. H ehf. bauð í tvær leiðir en gengið var til samninga við Þ ehf. um aðra leiðina en K ehf. um hina. Taldi H ehf. höfnun V á að semja við það hafa verið ólögmæta þar sem það hafi átt lægsta og hagstæðasta boð í báðar leiðirnar. Krafðist H ehf. viðurkenningar á skaðabótaskyldu Í vegna tjóns sem fælist í missi hagnaðar sem félagið kunni að hafa notið hefði ekki komið til ákvarðana V um að hafna tilboðum þess. Í krafðist aðallega frávísunar málsins frá héraðsdómi en til vara sýknu. Ekki var fallist á kröfu um frávísun málsins. Talið var að ekkert hafi komið fram um að H ehf. hafi skort fjárhagslegt eða tæknilegt hæfi og hafi það því verið með hagstæðasta tilboðið þannig að V hafi verið óheimilt að hafna tilboði þess, sbr. þágildandi lög nr. 94/2001 um opinber innkaup. Þá var ekki talið að skilyrði V um að undirverktaki gengi með skuldbindandi hætti gagnvart verkkaupa inn í samning aðila hafi verið í samræmi við útboðsgögn. Var H ehf. talið hafa leitt nægar líkur að því að það hafi orðið fyrir tjóni og var því viðurkenndur réttur þess til skaðabóta úr hendi Í.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 27. ágúst 2007. Tekur áfrýjun bæði til úrskurðar Héraðsdóms Reykjavíkur 12. janúar 2007, þar sem hafnað var kröfu áfrýjanda um frávísun málsins, og dóms í málinu 13. apríl sama ár. Hann krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði úrskurður verði felldur úr gildi og málinu vísað frá héraðsdómi, en til vara krefst hann sýknu. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Engin efni eru til að hnekkja niðurstöðu hins áfrýjaða úrskurðar. Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, íslenska ríkið, greiði stefnda, Hópbílaleigunni ehf., 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
453/2008

X var laus úr gæsluvarðhaldi er kæra á gæsluvarðhaldsúrskurði héraðsdóms barst Hæstarétti. Var þeim þætti málsins er laut að gæsluvarðhaldinu því vísað frá Hæstarétti. Fallist var á að S væri heimilt að synja verjanda X um aðgang að framburðarskýrslu kæranda, en þó ekki lengur en til fimmtudagsins 28. ágúst 2008.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 14. ágúst 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til laugardagsins 16. ágúst 2008 kl. 18. Þá var verjanda varnaraðila synjað um aðgang að framburðarskýrslu kæranda í máli þessu, en þó eigi lengur en til fimmtudagsins 28. ágúst 2008 kl. 18. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þess að lögreglu verði gert að afhenda verjanda sínum öll gögn málsins.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Samkvæmt úrskurði héraðsdóms var varnaraðila gert að sæta gæsluvarðhaldi til laugardagsins 16. ágúst 2008. Kæra barst Hæstarétti 19. sama mánaðar. Samkvæmt því var það ástand, sem leiddi af atvikum þeim sem fjallað er um í hinum kærða úrskurði, þegar um garð gengið. Verður þessum þætti málsins því vísað frá Hæstarétti, sbr. 4. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991.

Samkvæmt 1. mgr. 43. gr. laga nr. 19/1991 skal verjandi fá jafnskjótt og unnt er endurrit af öllum skjölum sem mál varða. Frá þessari reglu er sú undantekning í 2. málslið ákvæðisins að lögregla getur neitað að veita verjanda aðgang að einstökum skjölum eða öðrum gögnum í allt að þrjár vikur frá því að þau urðu til eða komust í vörslu hennar ef hún telur að það geti skaðað rannsókn málsins. Samkvæmt gögnum málsins er rannsókn þess enn á frumstigi. Með þessari athugasemd verður staðfest niðurstaða hins kærða úrskurðar að sóknaraðila sé heimilt að synja verjanda varnaraðila um aðgang að framburðarskýrslu kæranda í máli þessu eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Vísað er frá Hæstarétti aðalkröfu varnaraðila um að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og varakröfu hans um að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðila er heimilt að synja verjanda varnaraðila um aðgang að framburðarskýrslu kæranda í máli þessu, en þó ekki lengur en til fimmtudagsins 28. ágúst 2008 kl. 18.
454/2008

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um að hafna kröfu A, um að fella niður nauðungarvistun á sjúkrahúsi, sem ákveðin var af dómsmálaráðuneytinu 9. ágúst 2008.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 14. ágúst 2008, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að felld yrði úr gildi ákvörðun dóms- og kirkjumálaráðuneytisins 9. ágúst sama ár um að hann skyldi nauðungarvistaður á sjúkrahúsi. Kæruheimild er í 4. mgr. 31. gr., sbr. 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að framangreind ákvörðun verði felld úr gildi en til vara að nauðungarvistuninni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann að þóknun skipaðs verjanda síns verði greidd úr ríkissjóði.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og að þóknun skipaðs talsmanns hennar verði greidd úr ríkissjóði.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 4. mgr. 31. gr., sbr. 17. gr. lögræðislaga, greiðist þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila og talsmanns varnaraðila vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti úr ríkissjóði eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, Ó-kk-ef R-kk-ef Ó-kk-ef héraðsdómslögmanns, og skipaðs talsmanns varnaraðila, A-kvk-ef S-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 100.000 krónur handa hvoru, greiðist úr ríkissjóði.
455/2007

BG hf. krafðist þess að viðurkennt yrði að EB ehf. væri óheimilt að nota heitið Bakkavör í atvinnustarfsemi sinni og að félaginu yrði gert að afmá skráningu á heitinu Bakkavör í hlutafélagaskrá að viðlögðum dagsektum. Í málinu staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu héraðsdóms um sýknu EB ehf. þar sem BG hf. höfðaði málið eftir að frestur samkvæmt 6. mgr. 124. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög rann út.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 31. ágúst 2007. Hann krefst þess að viðurkennt verði að stefnda sé óheimilt að nota heitið Bakkavör í atvinnustarfsemi sinni, „hvort sem er á bréfhausum, í kynningum, á heimasíðu sinni eða á annan sambærilegan hátt.“ Þá krefst áfrýjandi þess að stefnda verði gert, innan 15 daga frá dómsuppkvaðningu, að afmá skráningu á heitinu Bakkavör í hlutafélagaskrá að viðlögðum 100.000 króna dagsektum er renni til áfrýjanda. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Svo sem fram kemur í hinum áfrýjaða dómi höfðaði áfrýjandi mál þetta eftir að runninn var út frestur sá sem kveðið er á um í 6. mgr. 124. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög. Þegar af þessari ástæðu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur.

Stefndi mótmælti kröfu áfrýjanda á þessari forsendu strax með bréfi 5. maí 2006. Með hliðsjón af því og með vísan til 1. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður áfrýjanda gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er óraskaður.

Áfrýjandi, Bakkavör Group hf., greiði stefnda, Eignarhaldsfélaginu Bakkavör ehf., 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
461/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. ágúst 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 19. september 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að hann verði látinn sæta farbanni í stað gæsluvarðhalds. Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
462/2008

Úrskurður héraðsdóms um að hafna kröfu M um bráðabirgðaforsjá og um umgengni við börn aðila, var staðfestur að öðru leyti en því að ekki þótti ástæða til að hafa aðlögunartíma með sérstökum takmörkunum á umgengni hans við börnin lengri en orðin var.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 8. ágúst 2008, þar sem leyst var úr kröfum aðila um bráðabirgðaforsjá þriggja barna þeirra og umgengni við þau. Kæruheimild er í 5. mgr. 35. gr. barnalaga nr. 76/2003. Sóknaraðili krefst þess aðallega að krafa sín um forsjá barnanna til bráðabirgða verði tekin til greina. Til vara krefst hann þess að umgengni hans við börnin verði ákvörðuð frá síðdegi á fimmtudegi til mánudagsmorguns, sem hefjist frá og með þeim degi er dómur er upp kveðinn. Í báðum tilvikum er gerð krafa um málskostnað í héraði og kærumálskostnað án tillits til gjafsóknar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar, málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili hefur ekki kært úrskurðinn af sinni hálfu og kemur krafa hennar um málskostnað í héraði því ekki til meðferðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest niðurstaða hans um að hafna kröfu sóknaraðila um forsjá barnanna til bráðabirgða. Þá verður með vísan til forsendna héraðsdóms staðfest niðurstaða hans um umgengni sóknaraðila við börnin að öðru leyti en því að ekki þykir ástæða til að hafa aðlögunartíma með sérstökum takmörkunum á umgengni hans lengri en orðið er. Skal umgengni sóknaraðila við börnin því vera aðra hverja viku frá síðdegi á fimmtudegi til mánudagsmorguns og hefjast fimmtudaginn 11. september 2008.

Rétt er að hvor aðili beri sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gjafsóknarkostnaður sóknaraðila í héraði og fyrir Hæstarétti verður ákveðinn eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur að öðru leyti en því að umgengni sóknaraðila, M, við A, B og C skal vera aðra hverja viku frá síðdegi á fimmtudegi til mánudagsmorguns, í fyrsta sinn fimmtudaginn 11. september 2008.

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður fellur niður.

Gjafsóknarkostnaður sóknaraðila í héraði og fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hans, 250.000 krónur.
463/2008

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. ágúst 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. ágúst 2008, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 3. september 2008 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.