505/2013

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem staðfest var ákvörðun sýslumannsins í B að stöðva framgang nauðungarsölu á fasteigninni L, til slita á sameign. S, einn eigenda fasteignarinnar, hafði ritað sameigendum sínum bréf þar sem hann skoraði á þá að ganga til samninga um slit á sameigninni fyrir 15. október 2011 en tækjust samningar ekki að þeim tíma liðnum myndi hann krefjast nauðungarsölu á eigninni. D tilkynnti honum með bréfi 10. október 2011 að tilgreindur lögmaður myndi annast viðræður fyrir sína hönd auk þess sem hann bauðst til að kaupa hlut S ef samningar tækjust um kaupverðið. Bréfinu svaraði S 13. október 2011 og tilkynnti, með vísan til þess hve seint svarbréfið hefði verið sent, að ekki gæfist tími til viðræðna um sameignarslit. Degi síðar óskaði hann eftir nauðungarsölu á eigninni til slita á sameign. Í dómi Hæstaréttar sagði að S hefði hafnað að freista þess að ná samningum við D um slit á sameigninni þótt sá síðarnefndi hefði lýst yfir vilja sínum til að leita samninga innan þess frests sem S hafði veitt honum. Hefðu því ekki verið skilyrði til þess að nauðungarsala færi fram til slita á sameigninni á grundvelli 2. mgr. 8. gr. laga nr. 90/1991. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. júlí 2013 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vesturlands 12. júlí 2013, þar sem staðfest var ákvörðun sýslumannsins í Búðardal frá 20. febrúar 2012 um að stöðva framgang nauðungarsölu á fasteigninni Lambeyrar lóð 2, Dalabyggð, til slita á sameign. Kæruheimild er í 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að „hnekkt verði“ framangreindri ákvörðun sýslumannsins í Búðardal. Þá krefst hann aðallega málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar, en til vara, verði hinn kærði úrskurður staðfestur, að dæmdur málskostnaður í héraði verði lækkaður.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði ritaði sóknaraðili sameigendum sínum að framangreindri fasteign bréf 22. ágúst 2011 þar sem hann skoraði á þá að ganga til samninga um slit á sameigninni. Ef samningar tækjust ekki fyrir 15. október sama ár myndi hann krefjast nauðungarsölu á eigninni á grundvelli 8. gr. laga nr. 90/1991. Varnaraðilinn D-kk-nf E-kk-nf svaraði bréfinu 10. október 2011 og tilkynnti að tilgreindur lögmaður myndi annast viðræður fyrir sína hönd. Auk þess bauðst hann til að kaupa hlut sóknaraðila ef samningar tækjust um kaupverðið. Þessu bréfi svaraði sóknaraðili 13. október 2011 og tilkynnti, með vísan til þess hve seint svarbréfið væri sent, að ekki gæfist tími til viðræðna um sameignarslit fyrir 15. sama mánaðar. Degi síðar óskaði hann eftir nauðungarsölu á eigninni til slita á sameign.

Í 1. mgr. 10. gr. laga nr. 90/1991 er áskilið að áður en nauðungarsölu á fasteign verði krafist á grundvelli 2. mgr. 8. gr., sem tekur til nauðungarsölu til slita á óskiptri sameign án þess að fyrir liggi dómur um sameignarslitin, skuli gerðarbeiðandi hafa skorað á gerðarþola með minnst eins mánaðar fyrirvara að ganga til samninga við sig um slit á sameigninni. Svo sem rakið er að framan hafnaði sóknaraðili að freista þess að ná samningum við varnaraðilann D-kk-þf E-kk-þf um slit á sameigninni, þótt sá síðarnefndi lýsti yfir vilja til að leita samninga innan þess frests, sem sóknaraðili hafði veitt honum. Voru því ekki skilyrði til þess að nauðungarsala færi fram til slita á sameigninni á grundvelli 2. mgr. 8. gr. laga nr. 90/1991.

Með framangreindum athugasemdum verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðili greiði varnaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, S-kk-nf E-kk-nf, greiði varnaraðilum, D-kk-þgf E-kk-þgf og V-kk-þgf E-kk-þgf, hvorum fyrir sig 125.000 krónur í kærumálskostnað.