131/2002

Þ hafði höfðað mál þetta til innheimtu skuldar samkvæmt tveimur afreikningum. Í greinargerð K sem lögð var fram í héraði kom meðal annars fram að hann hafi rekið sláturhús og kjötvinnslu og keypt sláturafurðir af Þ. Hafi aðilarnir átt með sér viðskipti um nokkra hríð og væru þeir tveir afreikningar, sem Þ krafðist greiðslu á, aðeins hluti þeirra viðskipta. Þ gat fyrri viðskipta aðilanna í engu er hann höfðaði málið til innheimtu afreikninganna tveggja, sem tóku þó aðeins til hluta viðskiptanna. Staðhæfing K um stöðu viðskiptanna var ekki studd viðhlítandi gögnum þegar málið var tekið til dóms í héraði. Þótt nokkuð hafi verið úr þessu bætt fyrir Hæstarétti skorti enn á að staðhæfingar hans í þeim efnum væru studdar fullnægjandi gögnum og skýringum. Þ hafði á engu stigi málsins tekið afstöðu til stöðu reikningsviðskipta aðilanna í heild eða fært að því rök að hann mætti heimta greiðslur úr hendi K vegna fyrrgreindra tveggja afreikninga án tillits til stöðu viðskiptareiknings þeirra. Þegar alls þessa var gætt var málið svo vanreifað af hálfu Þ að óhjákvæmilegt var að vísa því af þeim sökum sjálfkrafa frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 18. mars 2002. Hann krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar, en til vara að því verði vísað frá héraðsdómi. Að því frágengnu krefst hann þess að krafa stefnda á hendur sér verði lækkuð um 427.518 krónur vegna skuldajafnaðar og verði hann þannig dæmdur til að greiða stefnda 232.375 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 20. ágúst 2001 til greiðsludags. Í öllum tilvikum krefst áfrýjandi málskostnaðar fyrir héraðsdómi og Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndi höfðaði mál þetta 29. ágúst 2001. Krafðist hann þess að áfrýjandi greiddi sér skuld samkvæmt tveimur afreikningum, sem sá síðarnefndi hefði gefið út, samtals að fjárhæð 659.893 krónur ásamt nánar tilgreindum dráttarvöxtum. Er þessu nánar lýst svo í stefnu að um sé að ræða skuld samkvæmt tveimur afreikningum, öðrum dagsettum 17. maí 2001 að fjárhæð 242.692 krónur en hinum dagsettum 5. apríl sama árs að fjárhæð 417.201 króna. Samtals nemi fjárhæð þessara afreikninga 659.893 krónum, sem myndi stefnukröfuna. Þar sem innheimtutilraunir hafi ekki borið árangur sé málið höfðað.

Áfrýjandi lagði fram greinargerð í héraði 16. október 2001. Þar kom meðal annars fram að hann hafi rekið sláturhús og kjötvinnslu undanfarin misseri og keypt sláturafurðir af stefnda. Hafi aðilarnir átt með sér viðskipti um nokkra hríð og séu þeir tveir afreikningar, sem stefnukröfuna mynda, aðeins hluti þeirra viðskipta. Taldi áfrýjandi sig standa í skuld við stefnda um 232.375 krónur þegar viðskipti aðilanna væru metin í heild sinni.

Eins og ráðið verður af framansögðu tók stefndi ekkert tillit til fyrri viðskipta aðilanna og gat þeirra í engu þegar hann höfðaði mál þetta til innheimtu afreikninganna tveggja, sem tóku þó aðeins til hluta viðskiptanna. Staðhæfing áfrýjanda um stöðu viðskiptanna var ekki studd viðhlítandi gögnum þegar málið var tekið til dóms í héraði. Þótt nokkuð hafi verið úr þessu bætt fyrir Hæstarétti skortir enn á að staðhæfingar hans í þeim efnum séu studdar fullnægjandi gögnum og skýringum. Hvað sem því líður hefur stefndi á engu stigi málsins tekið afstöðu til stöðu reikningsviðskipta aðilanna í heild eða fært að því rök að hann megi heimta greiðslur úr hendi áfrýjanda vegna fyrrgreindra tveggja afreikninga án tillits til stöðu viðskiptareiknings þeirra.

Þegar alls þessa er gætt er málið svo vanreifað af hálfu stefnda að óhjákvæmilegt er að vísa því af þeim sökum sjálfkrafa frá héraðsdómi.

Rétt er að aðilarnir beri hvor sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá héraðsdómi.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.