161/2001

Eins og háttsemi ákærða er lýst í ákæru virðist brot hans talið felast í móttöku og ráðstöfun fjárins í maímánuði 1999. Kemur því ekki til skoðunar meintur síðar til kominn grunur eða vitneskja hans um að peningar þeir er hann fékk afhenta í byrjun maímánaðar 1999, sem greiðslu fyrir sinn hlut í sölu á 30% í Rimax ehf. til S-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, væru afrakstur fíkniefnaviðskipta S-kk-ef Þ-kk-ef, þrátt fyrir að greiðslan væri innt af hendi í reiðufé. Samkvæmt framanrituðu verður háttsemi hans ekki felld undir 264. gr. almennra hegningarlaga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, G-kvk-nf E-kvk-nf, H-kk-nf H-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf.

Málinu var skotið til Hæstaréttar 26. apríl 2001 að ósk ákærða E-kk-ef R-kk-ef G-kk-ef, en jafnframt af hálfu ákæruvaldsins að því er hann varðar og ákærða S-kk-þf G-kk-þf. Ákæruvaldið krefst staðfestingar á niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu ákærða E-kk-ef, en þyngingar á refsingu. Þá krefst ákæruvaldið þess að ákærði S-kk-nf verði sakfelldur og honum ákveðin refsing. Ennfremur er krafist staðfestingar á niðurstöðu héraðsdóms um eignaupptöku.

Ákærði E-kk-nf krefst aðallega sýknu af ákæruatriðum í II. og IV. kafla ákæru en að hann verði dæmdur í vægustu refsingu sem lög leyfa fyrir það brot sem honum er gefið að sök í I. kafla ákæru og gæsluvarðhaldsvist hans komi til frádráttar. Til vara krefst hann þess að refsing fari ekki fram úr fésekt en til þrautavara að refsing verði skilorðsbundin. Að því er varðar kröfu ákæruvaldsins um eignaupptöku krefst ákærði aðallega sýknu en til vara, að krafan nái aðeins til Rimax ehf., nú Blásúlna ehf.

Ákærði S-kk-nf krefst staðfestingar héraðsdóms.

Málið var höfðað í héraði gegn ákærða A-kk-þgf og öðrum manni fyrir fíkniefnabrot og gegn þeim ásamt ákærða S-kk-þgf fyrir peningaþvætti. Með hinum áfrýjaða dómi voru ákærði E-kk-nf og meðákærði, sem unir dómi, sakfelldir fyrir framangreind brot en ákærði S-kk-nf sýknaður.

I.

Með skírskotun til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða E-kk-ef af ákæruatriðum í I., II. og IV. kafla ákæru, svo og um upptöku eigna. Þegar litið er til eðlis og umfangs peningaþvættis hans og háttsemi hans við það sem lýst er í héraðsdómi, þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 20 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem hann sætti frá 11. til 19. október 1999.

II.

Í IV. kafla ákæru er ákærða S-kk-þgf gefið að sök að hafa 16. september 1999 gert málamyndakaupsamning milli ákærða E-kk-ef og S-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef um kaup hins síðarnefnda á einkahlutafélaginu Rimax fyrir 4.150.000 krónur, og að hafa með því að varðveita lykil að bankahólfi E-kk-ef tekið að sér vörslur þess reiðufjár, sem E-kk-nf tók við frá S-kk-þgf Þ-kk-þgf og geymdi í bankahólfinu. Er þessi háttsemi talin varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 10/1997 og 141. gr. laga nr. 82/1998.

Héraðsdómur taldi ekki unnt að vefengja staðhæfingar ákærða S-kk-ef um að hann hefði talið sig sinna skyldum sínum sem lögfræðilegur ráðunautur ákærða E-kk-ef og veitt honum ráð og aðstoðað á grundvelli rangra upplýsinga þess síðarnefnda. Samkvæmt því yrði að miða við þann framburð ákærða S-kk-ef að hann hefði ítrekað gefið ákærða A-kk-þgf þau ráð að tilkynna lögreglu um viðskipti sín við S-kk-þf Þ-kk-þf, enda hefði ákærði S-kk-nf hvorki talið né mátt telja að ákærði E-kk-nf væri viðriðinn brotastarfsemi. Héraðsdómur taldi framburð ákærða S-kk-ef trúverðugan og ósannað að hann tengdist brotinu á annan hátt en hann héldi fram. Fyrir Hæstarétti lýsti saksóknari því yfir að ekki væri gerð krafa um að héraðsdómur yrði ómerktur vegna þessa mats og verður að líta svo á að ákæruvaldið uni því. Við svo búið þykja ekki efni til að Hæstiréttur beiti ákvæði 5. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, sbr. 19. gr. laga nr. 37/1994. Vegna þessa og þar sem sakfelling ákærða S-kk-ef fær ekki nægan stuðning í öðrum gögnum verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sýknu ákærða S-kk-ef.

III.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað verður staðfest.

Dæma ber ákærða E-kk-þf til greiðslu áfrýjunarkostnaðar ásamt ríkissjóði eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði E-kk-nf R-kk-ef G-kk-nf sæti fangelsi í 20 mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem hann sætti frá 11. til 19. október 1999.

Héraðsdómur skal vera óraskaður um sýknu ákærða S-kk-ef G-kk-ef.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku eigna og málskostnað eru staðfest.

Ákærði E-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef Þ-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 200.000 krónur.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða S-kk-ef, K-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 200.000 krónur, greiðast úr ríkissjóði.

Ákærði E-kk-nf greiði 2/3 hluta annars áfrýjunarkostnaðar en 1/3 hluti fellur á ríkissjóð.