128/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem meðal annars var hafnað kröfu H um að K hf. yrði gert skylt að veita honum tiltekin gögn. Talið var að beiðni H um afhendingu gagna um fjárhæð og stöðu lána sem K hf. hafði veitt þremur tilteknum hlutafélögum hefði beinst að lántökunum auk K hf. og að hver þeirra um sig ætti sameiginlegra hagsmuna með K hf. að gæta í málinu, sbr. 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Krafa H um afhendingu skýrslna sem sendar voru Fjármálaeftirlitinu um nánar tiltekin efni var talin ómarkviss og vanreifuð. Var báðum kröfum H því vísað frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. febrúar 2012, sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 29. sama mánaðar. Kærður er sá hluti úrskurðar Héraðsdóms Reykjavíkur 10. febrúar 2012, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðila yrði gert skylt „að veita“ honum gögn um fjárhæð og stöðu lána sem veitt voru Existu hf., Eglu hf. og Kjalari hf. og afrit skýrslna sem sendar voru Fjármálaeftirlitinu á árunum 2005 til 2008 um stórar áhættuskuldbindingar einstakra viðskiptamanna eða fjárhagslega tengdra aðila. Kæruheimild er í f. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði gert að afhenda sér fyrrgreind gögn. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með hinum kærða úrskurði var fallist á kröfu sóknaraðila um að varnaraðila bæri að afhenda þeim fyrrnefnda gögn um fjölda eigin hlutabréfa varnaraðila 1. desember 2005, 28. apríl 2006, 18. desember 2007 og 7. október 2008 sem og ársfjórðungslega síðustu fjögur rekstrarár félagsins, gögn um fjölda eigin hlutabréfa sem varnaraðili hafði að handveði á sömu dögum og gögn um fjölda eigin hlutabréfa sem bankinn hafði lánað með veðkvöð, þar sem hlutabréf voru hin endanlega veðsetta eign í eignarhaldsfélagi á framangreindum dögum. Er sá þáttur málsins hér ekki til endurskoðunar.

Í erindi sóknaraðila til héraðsdóms 20. júlí 2011 beindi hann kröfum sínum aðeins að varnaraðila. Krafan um að varnaraðila verði gert að afhenda sóknaraðila gögn um fjárhæð og stöðu lána sem veitt voru Exixtu hf., Eglu hf. og Kjalari hf. 1. desember 2005, 28. apríl 2006, 18. desember 2007 og 7. október 2008 og ársfjórðungslega síðustu fjögur rekstrarár varnaraðila beinist efni sínu samkvæmt að þremur lögaðilum auk varnaraðila, en þessir aðilar eiga hver um sig sameiginlegra hagsmuna með varnaraðila að gæta í málinu, sbr. 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991. Ber því að veita þeim öllum kost á að svara til sakar samkvæmt 2. mgr. sömu lagagreinar. Þar sem það var ekki gert verður kröfunni vísað frá héraðsdómi.

Rökstuðningur sóknaraðila fyrir kröfu um að varnaraðila verði gert að afhenda sér afrit af öllum skýrslum sem sendar voru Fjármálaeftirlitinu á árunum 2005 til 2008 um fjölda stórra áhættuskuldbindinga „einstakra viðskiptamanna eða fjárhagslegra tengdra aðila“, er ómarkviss og vanreifuð og verður þegar af þeirri ástæðu vísað frá héraðsdómi.

Samkvæmt 2. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr. laga nr. 91/1991, verður sóknaraðili dæmdur til að að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Kröfum sóknaraðila, H-kk-ef Þ-kk-ef B-kk-ef, er vísað frá héraðsdómi.

Sóknaraðili greiði varnaraðila, Kaupþingi banka hf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.