236/2011

H hóf störf hjá fyrirtæki í eigu B ehf. á árinu 2005 og starfaði þar fram í desember 2008 er ráðningarsamningi hennar var sagt upp fyrirvaralaust. H höfðaði mál á hendur B ehf. og krafðist bóta vegna uppsagnarinnar. Þótt háttsemi H hafi hvorki verið í samræmi við ákvæði ráðningarsamnings né starfslýsingar þeirrar er honum fylgdi var talið í ljósi samskipta H og  fyrirsvarsmanna B ehf. að H hafi mátt ganga út frá því að ekki yrði litið á tiltekin viðskipti hennar og fyrirtækisins N sem brot á trúnaðarskyldum hennar gagnvart B ehf. Hafi B ehf. því borið að veita H áminningu vegna brota á starfsskyldum áður en til brottvikningar úr starfi gæti komið en það var ekki gert. Taldi Hæstiréttur því að H ætti rétt til bóta vegna fyrirvaralausrar uppsagnar sem næmi fjárhæð þeirra launa er hún hefði haft á uppsagnartíma ráðningarsamnings aðila.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 19. apríl 2011. Hún krefst þess að gagnáfrýjandi verði dæmdur til að greiða sér 2.135.641 krónu með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. desember 2009 til greiðsludags að frádregnum 622.069 krónum miðað við 1. maí 2010 og 483.047 krónum miðað við 1. nóvember sama ár. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði fyrir sitt leyti 25. maí 2011. Hann krefst sýknu af kröfu aðaláfrýjanda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Málsatvikum er skilmerkilega lýst í hinum áfrýjaða dómi. Með skírskotun til forsendna héraðsdóms er fallist á þá niðurstöðu hans að til grundvallar verði að leggja að aðaláfrýjandi hafi skilið eftir í peningakassa verslunarinnar Outlet 10 kvittun sem virðist vera ígildi skuldaviðurkenningar. Í héraðsdómi er rakið efni 7. gr. ráðningarsamnings aðaláfrýjanda sem fól í sér bann við því að hún starfaði í samkeppni við gagnáfrýjanda. Á það er fallist með héraðsdómi að háttsemi aðaláfrýjanda, í tengslum við atvik þau er leiddu til þess að henni var fyrirvaralaust vikið úr starfi hjá gagnáfrýjanda, hafi hvorki verið í samræmi við framangreind ákvæði ráðningarsamningsins né starfslýsingar þeirrar er honum fylgdi. Til þess er á hinn bóginn að líta að fyrirsvarsmönnum gagnáfrýjanda var kunnugt um að aðaláfrýjandi hafði með höndum rekstur eigin fyrirtækis samhliða störfum sínum hjá gagnáfrýjanda, og hafði gagnáfrýjandi keypt af henni bæði vörur og þjónustu. Þá bera gögn málsins það með sér að aðaláfrýjandi ræddi við framkvæmdastjóra gagnáfrýjanda, B-kk-þf S-kk-þf, um fyrirhuguð kaup fyrirtækisins Nova á starfsmannafatnaði og afslátt aðaláfrýjanda til handa í því sambandi. Í framburði B-kk-ef fyrir héraðsdómi sagði hann meðal annars: „Málið var þannig að [aðaláfrýjandi] kemur til mín, ég man ekki alveg seint haustið 2009 ... og hérna kemur með það að Nova vilji kaupa vörur ... Þannig að ég býð henni það ég segi ok ég skal gefa þér 25% afslátt en ég get náttúrulega ekki gefið þér meira en 25% afslátt þar sem afsláttur starfsmanna er ekki það mikill og ... geri henni grein fyrir því að þetta þurfi allt að fara í gegnum heildsölu.“

Þegar framangreind samskipti aðaláfrýjanda og fyrirsvarsmanna gagnáfrýjanda eru virt er fallist á með aðaláfrýjanda að hún hafi mátt ganga út frá því að ekki yrði litið á viðskipti hennar og fyrirtækisins Nova umrætt sinn sem brot á trúnaðarskyldum gagnvart gagnáfrýjanda. Í því ljósi verður lagt til grundvallar að gagnáfrýjanda hafi borið að veita aðaláfrýjanda áminningu vegna brota á starfsskyldum áður en til brottvikningar úr starfi gæti komið. Þetta gerði gagnáfrýjandi ekki en vék aðaláfrýjanda þess í stað úr starfi án fyrirvara. Verður samkvæmt þessu fallist á með aðaláfrýjanda að hún eigi rétt til bóta vegna hinnar fyrirvaralausu uppsagnar sem nemi fjárhæð þeirra launa er hún hefði haft á uppsagnartíma ráðningarsamningsins. Á því er kröfugerð aðaláfrýjanda reist og sætir útreikningur kröfu hennar ekki tölulegum andmælum.

Eftir þessum málsúrslitum verður g-kk-þgf gert að greiða aðaláfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Gagnáfrýjandi, BS Trading ehf., greiði aðaláfrýjanda, H-kvk-þgf M. G-kvk-þgf, 2.135.641 krónu með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. desember 2009 til greiðsludags að frádregnum 622.069 krónum miðað við 1. maí 2010 og 483.047 krónum miðað við 1. nóvember sama ár.

Gagnáfrýjandi greiði aðaláfrýjanda samtals 750.000 krónur í málskostnaði í héraði og fyrir Hæstarétti.