336/2004

Þ var ákærður fyrir að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskatti sem innheimtur hafði verið í nafni P ehf. og staðgreiðslu opinberra gjalda, sem haldið var eftir af launum starfsmanna félagsins. Hélt Þ því fram að hann bæri ekki ábyrgð á þessum greiðslum þar sem hann hefði ekki verið framkvæmdastjóri félagsins. Með vísan til ýmissa gagna sem lágu fyrir í málinu sem Þ hafði undirritað í nafni félagsins og skuldbundið það auk framburða vitna þótti sannað að Þ hefði verið framkvæmdastjóri félagsins ásamt meðákærðu í héraði. Var staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu og refsingu Þ og honum gert að sæta fangelsi í 4 mánuði og til greiðslu 5.100.000 króna í sekt.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 12. júlí 2004 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en einnig af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess nú að héraðsdómur verði staðfestur.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfu ákæruvalds en til vara að refsing verði milduð.

Fyrir Hæstarétti kom fram af hálfu ákæruvalds að Pandíon ehf. hafi greitt álag að fjárhæð samtals 96.475 krónur, sem koma ætti til frádráttar sektarfjárhæð, sbr. dóm Hæstaréttar 2. október 2003 í máli nr. 27/2003.

Í 2. mgr. 18. gr. samþykkta 29. febrúar 2000 og 30. ágúst 2001 fyrir Pandíon ehf., sem undirritaðar eru af ákærða og meðákærðu í héraði, segir að framkvæmdastjóri hafi með höndum stjórn á daglegum rekstri félagsins og komi fram fyrir hönd þess í öllum málum sem varða daglegan rekstur. Hann skuli einnig sjá um reikningshald og ráðningu starfsliðs.

Eins og fram kemur í héraðsdómi ritaði ákærði undir yfirlýsingu til tollstjórans í Reykjavík 11. júní 2001, sem felur í sér loforð um greiðslu og viðurkenningu skuldar félagsins á eftirstöðvum ýmissa gjalda þess, meðal annars staðgreiðslu launagreiðanda og virðisaukaskatts. Í upphafi yfirlýsingarinnar er tekið fram í sérstökum reit að ákærði sé fyrirsvarsmaður félagsins. Meðal málsgagna er ennfremur skýrsla Vinnueftirlits ríkisins 25. júní 2002 um úttekt á húsnæði félagsins í samræmi við ákvæði laga nr. 46/1980 um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum. Í henni kemur fram að ákærði sé ábyrgðarmaður félagsins við úttektina og ritaði hann undir skýrsluna sem „atvinnurekandi“. Einnig er fram komið að ákærði ritaði undir umsókn félagsins 6. desember 2000 til Reykjavíkurborgar um endurnýjun á leyfi til áfengisveitinga og lengri opnunartíma. Er tekið fram í umsókninni að hann sé stjórnandi félagsins samkvæmt 5. mgr. 13. gr. áfengislaga nr. 75/1998. Þá viðurkenndi hann við rannsókn málsins hjá skattrannsóknarstjóra, lögreglu svo og fyrir dómi að hann hafi séð um að ráða fólk til starfa við fyrirtækið. Er einnig bókað eftir honum í skýrslu hans hjá skattrannsóknarstjóra 31. janúar 2003 að hann annist daglegan rekstur skattaðilans og hafi verið titlaður sem framkvæmdastjóri. Staðfesti hann fyrir dómi að rétt væri eftir honum haft í skýrslunni. Kom fram af hans hálfu við munnlegan málflutning fyrir Hæstarétti að starf hans á þeim tíma, sem ákæra tekur til hvað hann varðar, hafi ekki tekið breytingum.

Að öllu framangreindu athuguðu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, Þ-kk-nf O-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 200.000 krónur.