148/2009

E sem starfað hafði sem framkvæmdastjóri hjá V hf. krafði félagið um vangreiddar orlofsgreiðslur. Samkvæmt samkomulagi um starfslok E og ráðningarsamningi hans skyldi E eiga rétt til fullra launa í allt að 18 mánuði eftir starfslok. E var sagt upp störfum vegna breytinga í rekstri og krafði hann félagið um greiðslu orlofs á laun í þeim 18 mánaða uppsagnarfresti sem kveðið var á um í samningnum og vegna orlofs sem hann átti inni hjá félaginu þegar hann lét af störfum. Talið var að E ætti rétt á að fá áunnið orlof, sem hann átti inni við starfslok, greitt með vísan til 8. gr. laga nr. 30/1987. Þá var jafnframt fallist á það með E að hann ætti rétt á greiðslu orlofs á laun í samningsbundnum uppsagnarfresti. Var V hf. því dæmt til að greiða E vangreiddar orlofsgreiðslur að fjárhæð 2.153.358 ásamt dráttarvöxtum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 24. mars 2009. Hann krefst sýknu af kröfu gagnáfrýjanda „um greiðslu orlofslauna vegna orlofsáranna 2004-2008“, að fjárhæð 1.465.302 krónur. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði fyrir sitt leyti 3. júní 2009. Hann krefst þess að aðaláfrýjandi verði dæmdur til að greiða sér 2.153.358 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 726.281 krónu frá 1. maí 2006 til 20. janúar 2007, af 746.205 krónum frá þeim degi til 20. febrúar 2007, af 767.583 krónum frá þeim degi til 20. mars 2007, af 782.230 krónum frá þeim degi til 20. apríl 2007, af 794.928 krónum frá þeim degi til 1. maí 2007, af 1.809.659 krónum frá þeim degi til 1. júní 2007, af 1.911.919 krónum frá þeim degi til 1. júlí 2007, af 2.009.153 krónum frá þeim degi til 1. ágúst 2007, af 2.115.630 krónum frá þeim degi til 1. september 2007 og af 2.153.358 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Aðaláfrýjandi hefur ekki skilað greinargerð í gagnsök og verður litið svo á að hann krefjist staðfestingar héraðsdóms um það atriði, sem gagnáfrýjunin lýtur að, sbr. 3. mgr. 158. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Fyrir Hæstarétti hefur aðaláfrýjandi lýst því yfir að hann uni niðurstöðu héraðsdóms um skyldu til greiðslu símkostnaðar gagnáfrýjanda 141.394 krónur. Er við það miðað í kröfu gagnáfrýjanda.

Gagnáfrýjandi átti ótekna 18 daga af áunnu orlofi vegna starfa hans í þágu aðaláfrýjanda á tímabilinu 1. maí 2004 til 30. apríl 2005, þegar ráðningarsamningi hans var slitið með uppsögn 17. febrúar 2006. Samkvæmt samkomulagi málsaðila skyldi gagnáfrýjandi láta þá þegar af störfum. Samkvæmt 3. mgr. 4. gr. laga nr. 30/1987 um orlof hefði áfrýjandi átt þess kost að nýta þetta ótekna orlof allt til 30. apríl 2006 ef ráðningarslitin hefðu ekki komið til. Við þessar aðstæður átti gagnáfrýjandi samkvæmt 8. gr. laga nr. 30/1987 rétt á að fá áunnið orlof greitt. Með þessum rökum verður fallist á kröfu hans um greiðslu orlofsfjár vegna þessara daga, en ekki er ágreiningur um að sú fjárhæð er 688.056 krónur.

Fallist er á niðurstöðu héraðsdóms um að gagnáfrýjandi eigi rétt til greiðslu úr hendi aðaláfrýjanda vegna orlofs á laun í samningsbundnum uppsagnarfresti, það er vegna orlofsársins 2006 til 2007 og frá 1. maí 2007 til loka ágúst það ár. Ekki er ágreiningur um að orlof á laun vegna þessara tímabila er 1.465.302 krónur. Ekki er til úrlausnar í máli þessu réttur gagnáfrýjanda til orlofsgreiðslna fyrir tímabilið 1. maí 2005 til 30. apríl 2006, að frátöldum einum degi, sem krafa gagnáfrýjanda tók til og fallist var í héraðsdómi. Verður sú niðurstaða staðfest.

Samkvæmt framansögðu verður aðaláfrýjandi dæmdur til að greiða gagnáfrýjanda 2.153.358 krónur með dráttarvöxtum eins og krafist er, en þeim hefur ekki verið andmælt.

Niðurstaða héraðsdóms um málskostnað verður staðfest.

Aðaláfrýjandi greiði gagnáfrýjanda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Aðaláfrýjandi, Vörður tryggingar hf., greiði gagnáfrýjanda, E-kk-þgf B-kk-þgf, 2.153.358 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 726.281 krónu frá 1. maí 2006 til 20. janúar 2007, af 746.205 krónum frá þeim degi til 20. febrúar 2007, af 767.583 krónum frá þeim degi til 20. mars 2007, af 782.230 krónum frá þeim degi til 20. apríl 2007, af 794.928 krónum frá þeim degi til 1. maí 2007, af 1.809.659 krónum frá þeim degi til 1. júní 2007, af 1.911.919 krónum frá þeim degi til 1. júlí 2007, af 2.009.153 krónum frá þeim degi til 1. ágúst 2007, af 2.115.630 krónum frá þeim degi til 1. september 2007 og af 2.153.358 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Niðurstaða héraðsdóms um málskostnað skal vera óröskuð.

Aðaláfrýjandi greiði gagnáfrýjanda málskostnað fyrir Hæstarétti, 500.000 krónur.