7/2017

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli B á hendur O var vísað frá dómi. Í málinu krafðist B viðurkenningar á 50% eignarhlutdeild sinni í nánar tilgreindu óskiptu landi jarðanna L og S. Hafði umrætt land verið skilið frá jörðunum með landskiptagerð frá árinu 1999 og var því ekki lengur í óskiptu landi þeirra eins og greindi í dómkröfu B. Var því ekki talið unnt að taka kröfuna til greina þótt fallist yrði á þær málsástæður sem hún styddist við. Þá hafði O lýst því yfir að hann gæti ekki samþykkt að kröfunni yrði breytt. Var niðurstaða hins kærða úrskurðar um að vísa málinu frá dómi sökum vanreifunar því staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. janúar 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 21. desember 2016 þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í máli því, sem sóknaraðili hefur höfðað á hendur varnaraðila, gerir hann þá kröfu að „viðurkennd verði með dómi 50% eignarhlutdeild“ sín „í óskiptu landi Litla-Saurbæjar I og Stóra-Saurbæjar á Hellisheiði“. Í kröfugerð sóknaraðila er landið, sem vísað er til, auðkennt með sex hnitpunktum á uppdrætti sem fylgdi héraðsdómsstefnu. Óumdeilt er að umrætt land er hluti fasteignarinnar Hjallatorfu, fasteignanúmer 190527, sem er þinglýst eign varnaraðila samkvæmt veðbókarvottorði 19. nóvember 2015.

Sóknaraðili hefur lagt fyrir Hæstarétt nýtt skjal frá 2. janúar 2017. Það hefur að geyma skýringar Landforms ehf. á hnitpunktum á framangreindum uppdrætti, sem fyrirtækið gerði og dagsettur er 17. nóvember 2015 þar sem bornir eru saman þeir punktar og hnitpunktar á uppdrætti Forverks ehf. frá því í október 1998. Í skjalinu segir: „Hnit markapunkta í korti Forverks er svokallað VR-kerfi sem Vegagerð ríkisins og Landmælingar Ísl. byggðu upp og flestir notuðust við um langt árabil ... Nýtt landshnitakerfi fyrir allt Ísland ÍS-NET93 er notað í dag og er hægt að varpa mælipunktunum milli þessara kerfa með einföldum hætti.“ Að fengnum þessum skýringum, sem varnaraðili hefur ekki gert athugasemdir við, er ekki sá munur á hnitum á þessum tveimur uppdráttum að það atriði varði frávísun málsins frá héraðsdómi.

Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. laga nr. 91/1991 má dómari ekki fara út fyrir kröfur aðila í dómi nema um atriði sé að ræða sem honum ber að gæta af sjálfsdáðum. Einnig skal vísa frá dómi kröfu, sem ekki kemur fram í stefnu, nema stefndi hafi samþykkt að hún kæmist að án þess. Krafa sóknaraðila er þannig úr garði gerð að ekki er unnt að taka hana til greina þótt fallist yrði á þær málsástæður sem hún styðst við. Þá hefur varnaraðili lýst því yfir hér fyrir dómi að hann geti ekki samþykkt að kröfunni verði breytt. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans, að gættum þeim athugasemdum sem að framan greinir.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, B-kk-nf K-kk-nf, greiði varnaraðila, Orkuveitu Reykjavíkur, 200.000 krónur í kærumálskostnað.