620/2009

X var sakfelldur fyrir kynferðisbrot með því að hafa haft samræði við A gegn vilja hennar og við það notfært sér að hún gat hvorki spornað við né skilið þýðingu verknaðar X þar sem hún taldi að um annan mann væri að ræða. X fór inn í myrkvað herbergið þar sem A lá ein sofandi eftir að hafa haft samræði við annan mann skömmu áður og átti hún von á þeim manni til baka inn í herbergið. Þar sem ekkert lá fyrir um að X hefði mátt ætla að A ætti von á honum inn í herbergið, eða að hún hefði vitneskju um að það væri hann en ekki vinur hans B sem fór upp í rúmið til hennar og hóf samfarir við hana sofandi, var talið að X hefði hlotið að vera ljóst að A væri í villu hvað þetta varðaði eins og öllum aðstæðum var háttað. Hefði hann notfært sér þessa villu til að hafa við hana samfarir. Var háttsemi ákærða talin brot gegn blygðunarsemi A og fellt undir 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Litið var til þess að brot X hefði verið alvarlegt og beinst gegn mikilvægum hagsmunum. Það hefði eftir gögnum málsins haft í för með sér verulegar afleiðingar fyrir A. Með hliðsjón af því og þegar litið væri til hámarksrefsingar 209. gr. almennra hegningarlaga var refsing X hæfilega ákveðin fangelsi í tvö ár. Þá var honum gert að greiða A 800.000 krónur í bætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 28. september 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er aðallega krafist að ákærði verði sakfelldur samkvæmt ákæru en til vara að staðfest verði niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu hans. Þá er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

A krefst þess að ákærða verði gert að greiða sér 2.000.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði.

Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara að refsing verði milduð. Þá krefst hann þess aðallega að skaðabótakröfu verði vísað frá héraðsdómi en til vara að dæmdar bætur verði lækkaðar.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða og heimfærslu brots hans til refsiákvæðis.

Brot ákærða var alvarlegt og beindist gegn mikilvægum hagsmunum. Það hefur eftir gögnum málsins haft í för með sér verulegar afleiðingar fyrir brotaþola. Með hliðsjón af því og þegar litið er til hámarksrefsingar samkvæmt 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í tvö ár.

Með hliðsjón af þeim gögnum sem fyrir liggja um afleiðingar brotsins fyrir andlega hagi A eru bætur henni til handa hæfilega ákveðnar 800.000 krónur með vöxtum eins og í dómsorði greinir.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun skipaðra réttargæslumanna brotaþola sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, A-x-x H-x-x M-x-x, sæti fangelsi í tvö ár.

Ákærði greiði A 800.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. maí 2009 til 26. júní sama ár en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 580.047 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 439.250 krónur og þóknun skipaðra réttargæslumanna brotaþola, hæstaréttarlögmannanna S-kvk-ef G-kvk-ef og H-kvk-ef E. H-kvk-ef, 62.750 krónur til hvorrar.