252/2004

X var ákærður fyrir þjófnað með því hafa brotist inn í verslun í Mjódd og stolið skiptimynt að fjárhæð um 3.000 krónur úr sjóðvél. Á vettvangi fannst eitt skófar á flísum nærri afgreiðsluborði verslunarinnar. Var niðurstaða rannsóknar lögreglu sú að það væri ekki mögulegt að farið væri eftir annan skó en skó X. Fyrir lögreglu viðurkenndi X að hafa verið á ferð í Mjódd nóttina sem innbrotið átti sér stað, en neitaði að hafa brotist inn í verslunina. Fyrir dómi kvaðst X hafa verið í Mjódd daginn fyrir innbrotið og fram á kvöld ásamt ónafngreindri vinkonu sinni. Kvað hann þau hafa farið inn í umrædda verslun og átt þar viðskipti. X var ekki spurður frekar um vinkonu sína og ekki var hún leidd fyrir dóm til skýrslugjafar. Talið var sannað að skófarið sem fannst á vettvangi væri eftir skó X. Að virtum framburði X fyrir dómi og því að ekki yrði séð af gögnum málsins að slóð frá dyrum verslunarinnar að sjóðvél eða önnur för eftir skó hafi verið á gólfi þegar vettvangsrannsókn fór fram, var á hinn bóginn talið að vefengja mætti með skynsamlegum rökum að umrætt einstakt far eftir skó X væri frá því brotist var inn í verslunina. Hafi því ekki verið færð fram í málinu fullnægjandi sönnun um sekt X.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 24. maí 2004 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess nú að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur.

Ákærði krefst sýknu af kröfu ákæruvalds.

I.

Eins og nánar er lýst í héraðsdómi eru málavextir þeir að brotist var inn í verslunina Breiðholtsblóm í verslunarmiðstöðinni Mjódd í Reykjavík að kvöldi 1. október 2003 eða aðfaranótt 2. sama mánaðar. Samkvæmt frumskýrslu lögreglu tilkynnti vegfarandi um innbrotið klukkan 7:21 að morgni 2. október 2003. Hafði rúða í útihurð verslunarinnar verið brotin með gangstéttarhellu og lágu nokkrir smápeningar á gangstéttinni framan við verslunina. Eigandi verslunarinnar, sem kom á vettvang, kvaðst einskis sakna nema skiptimyntar úr sjóðvél, um 3.000 króna. Gerð var rannsókn á vettvangi og eru ljósmyndir, sem þar voru teknar, meðal gagna málsins. Af þeim sést að gólf verslunarinnar er að hluta til lagt parketi en að hluta dökkum flísum. Glerbrot sjást á dreif um gólfið sem og brot úr gangstéttarhellu. Þá sést að skúffa í sjóðvél verslunarinnar var opin. Á myndunum sést eitt skófar á flísum nærri afgreiðsluborði verslunarinnar. Hvorki verður ráðið af þessum myndum né öðrum gögnum málsins að á gólfinu hafi verið fleiri skóför eða slóð frá dyrum að afgreiðsluborði. Grunur beindist strax að ákærða og var hann handtekinn samdægurs um hádegisbil. Var hann í skóm með grófum sóla, sem teknir voru til rannsóknar. Við yfirheyrslur hjá lögreglu síðdegis sama dag kvaðst ákærði hafa verið hjá kunningja sínum í grenndinni að kvöldi 1. október 2003 en hjólað eftir miðnættið í Mjóddina og tekið þar „nokkra hringi“. Hann neitaði því að hafa brotist inn í Breiðholtsblóm.

Rannsókn var gerð hjá tæknirannsóknastofu ríkislögreglustjóra á umræddu skófari af vettvangi og skóm ákærða. Niðurstaða þeirrar rannsóknar var að umrætt skófar væri eftir skó ákærða. B aðstoðaryfirlögregluþjónn, sem rannsakaði skófarið, kom fyrir dóm. Bar hann að á skóm ákærða væri nokkur fjöldi sérkenna sem komið hefðu með tilviljunarkenndum hætti á skóinn við notkun og hefðu þessi sérkenni fundist á skófarinu úr versluninni. Taldi hann ekki mögulegt að farið væri eftir annan skó.

Við aðalmeðferð fyrir héraðsdómi 9. mars 2004 kvaðst ákærði hafa verið í Mjóddinni frá hádegi 1. nóvember 2003 og fram á kvöld ásamt vinkonu sinni. Hafi hann þá farið inn í Breiðholtsblóm og keypt sprittkerti. Aðspurður kvaðst hann ekki hafa munað eftir þessu við skýrslugjöf hjá lögreglu. Að öðru leyti bar ákærði með svipuðum hætti og hjá lögreglu um ferðir sínar þá um kvöldið og aðfaranótt 2. nóvember 2003. Ákærði var ekki spurður frekar um vinkonu sína og ekki var hún leidd fyrir dóm til skýrslugjafar enda þótt aðalmeðferð málsins hafi verið frestað til 17. mars 2004 og þá leidd fleiri vitni.

Vitnið H kvaðst hafa verið við vinnu í versluninni kvöldið 1. október 2003. Kvað hún versluninni vera lokað klukkan níu og annist starfsmaður á kvöldvakt um þrif eftir það. Hún kvaðst ekki muna sérstaklega eftir frágangi sínum umrætt kvöld en telja sig þó geta sagt með nokkurri vissu að hún hafi skúrað vegna þess að það geri hún alltaf og væru „eiginlega engin frávik frá því“.

II.

Ákærði hefur frá upphafi viðurkennt að hafa verið á ferð í Mjódd aðfaranótt 2. nóvember 2003. Þá verður að telja að með framangreindri rannsókn tæknirannsóknastofu ríkislögreglustjóra sé í ljós leitt að skófar það sem fannst á vettvangi í umræddri verslun sé eftir skó ákærða. Önnur atriði hafa ekki verið færð fram til sönnunar því að ákærði hafi gerst sekur um það brot sem hann er ákærður fyrir. Þegar litið er til framburðar ákærða um að hann hafi átt viðskiptaerindi í verslunina 1. október 2003 og þess að ekki verður séð af gögnum málsins að slóð frá dyrum að sjóðvél eða önnur för eftir skó hafi verið á gólfi verslunarinnar þegar vettvangsrannsókn fór fram, má vefengja með skynsamlegum rökum að umrætt einstakt far eftir skó ákærða sé frá því brotist var inn í verslunina. Hefur því ekki verið færð fram í málinu fullnægjandi sönnun um sekt ákærða, sbr. 45. gr. og 46. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Verður ákærði því sýknaður af kröfu ákæruvaldsins í máli þessu.

Allur kostnaður sakarinnar greiðist úr ríkissjóði, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, X, er sýkn af kröfu ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða í héraði og fyrir Hæstarétti, R-kk-ef A-kk-ef hæstaréttarlögmanns, samtals 200.000 krónur.