56/2015

vísað var frá dómi nánar tilteknum hluta af dómkröfum, sem hann og S gerðu á hendur V. Málinu var vísað frá Hæstarétti án kröfu þar sem E og S hefði borið að standa saman að kæru til Hæstaréttar á grundvelli 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991, en í málatilbúnaði E fyrir Hæstarétti var ekki skýrt á hvaða grunni hann stæði einn að málskotinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma M-kk-nf S-kk-nf hæstaréttardómari og G-kvk-nf E-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. desember 2014, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 16. janúar 2015. Kært er ákvæði í dómi Héraðsdóms Suðurlands 17. desember 2014 um að vísa frá dómi nánar tilteknum hluta af dómkröfum, sem sóknaraðili gerði ásamt S-kvk-þgf A-kvk-þgf í máli þessu á hendur varnaraðila. Um kæruheimild vísar sóknaraðili til j. liðar 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Hann krefst þess að ákvæði dómsins um frávísun verði fellt úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar að því leyti. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að ákvæði héraðsdóms um frávísun verði staðfest og sóknaraðila gert að greiða sér kærumálskostnað.

Eins og greinir í héraðsdómi á málið rætur að rekja til þess að sóknaraðili keypti ásamt S-kvk-þgf A-kvk-þgf kjallara í húseigninni Heiðarvegi 60 í Vestmannaeyjum af varnaraðila með samningi 2. september 2010 og var þar tiltekið að hvort þeirra fyrrnefndu yrði eigandi að helmingi þessarar fasteignar. Sóknaraðili og S-kvk-nf, sem töldu nánar tilgreinda galla hafa komið fram á eigninni, höfðuðu þetta mál á hendur varnaraðila 7. apríl 2014 og kröfðust þess að hann yrði dæmdur til að greiða þeim bætur að fjárhæð samtals 7.092.200 krónur auk þess sem viðurkennd yrði skylda varnaraðila til að greiða þeim 120.000 krónur á mánuði í bætur fyrir afnotamissi af eigninni frá 1. apríl 2014 þar til hún yrði íbúðarhæf. Í héraðsdómi var síðastnefndri kröfu vísað frá dómi ásamt tilteknum liðum í fjárkröfunni, sem námu alls 5.736.100 krónum. Kæra í málinu lýtur að þeim þætti í dóminum.

Sóknaraðili og S-kvk-nf A-kvk-nf höfðuðu þetta mál til heimtu skaðabóta vegna galla, sem þau töldu hafa verið á fyrrnefndum hluta fasteignarinnar að Heiðarvegi 60 þegar þau keyptu hana af varnaraðila. Þennan eignarhluta áttu þau í óskiptri sameign. Réttur til skaðabóta af þessu tilefni verður þannig að skoðast sem óskipt réttindi þeirra í skilningi 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991, enda var sóknaraðili ekki bær til að taka einn við slíkum bótum. Málið var því réttilega sótt af sóknaraðila og S-kvk-þgf í sameiningu fyrir héraðsdómi. Það sama hefði borið að gera við kæru í máli þessu, en í málatilbúnaði sóknaraðila fyrir Hæstarétti er ekki skýrt á hvaða grunni hann standi einn að þessu málskoti. Af þessum sökum verður án kröfu að vísa málinu frá Hæstarétti.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað svo sem greinir í dómsorði.

Það athugast að rétt hefði verið að greina í dómsorði frá niðurstöðu héraðsdóms um frávísun málsins að hluta, sbr. 2. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Sóknaraðili, E-kk-nf H-kk-nf Ó-kk-nf, greiði varnaraðila, V-kk-þgf J-kk-þgf, 350.000 krónur í kærumálskostnað.