367/2012

I lýsti kröfu við slit G hf. á grundvelli ráðningarsamnings og bar því við að krafan væri forgangskrafa samkvæmt 112. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Fallist var á kröfulið vegna launaauka, en henni skipað í réttindaröð við slit G hf. sem almennri kröfu samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991. Á hinn bóginn var hafnað kröfuliðum vegna ógreidds orlofsfjár og rekstrar bifreiðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. maí 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 9. maí 2012, þar sem viðurkennd var krafa sóknaraðila við slit varnaraðila að fjárhæð 11.608.600 krónur, með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 9.266.000 krónum frá 1. nóvember 2008 til 1. desember sama ár, en af 11.608.600 krónum frá þeim degi til 22. apríl 2009, og henni skipað í réttindaröð sem almennri kröfu samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. sömu laga. Sóknaraðili krefst þess að við slitin verði viðurkennd krafa hans að fjárhæð 20.332.090 krónur, auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. nóvember 2008 til 22. apríl 2009, og henni aðallega skipað í réttindaröð sem forgangskröfu samkvæmt 112. gr. laga nr. 21/1991, en til vara sem almennri kröfu samkvæmt 113. gr. sömu laga. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili kærði úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti 23. maí 2012 og krefst þess að lýstri kröfu sóknaraðila verði að öllu leyti hafnað og honum gert að greiða málskostnað í héraði og kærumálskostnað.

Fyrir héraðsdómi krafðist sóknaraðili þess að við slit varnaraðila yrði viðurkennd krafa sín að fjárhæð samtals 63.481.914 krónur og henni aðallega skipað í réttindaröð sem forgangskröfu, en til vara sem almennri kröfu. Kröfu þessa sundurliðaði sóknaraðili þannig að ógreiddur launaauki næmi 16.573.400 krónum, iðgjöld til lífeyrissjóðs 3.176.213 krónum, framlög í séreignasjóð 4.764.320 krónum, orlofsfé 668.670 krónum, kostnaður vegna vátrygginga 720.000 krónum, kostnaður vegna síma 2.520.000 krónum, krafa vegna rekstrar bifreiðar 8.054.820 krónum og krafa vegna skólagjalda ásamt launum í námsleyfi 24.400.000 krónum, en við þetta bættust dráttarvextir til 22. apríl 2009 að fjárhæð 2.604.491 króna. Í hinum kærða úrskurði var eingöngu tekin til greina krafa sóknaraðila vegna launaauka, fjárhæð hennar ákveðin 11.608.600 krónur og henni skipað í réttindaröð sem almennri kröfu. Fyrir Hæstarétti unir sóknaraðili við niðurstöðu héraðsdóms um fjárhæð þessa liðar í kröfu sinni, en krefst þess að til viðbótar verði viðurkenndir fyrrnefndir kröfuliðir vegna ógreidds orlofsfjár og rekstrar bifreiðar og nemi krafa hans þá samtals 20.332.090 krónum, sem verði talin forgangskrafa.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar um þau atriði, sem ágreiningur stendur samkvæmt framansögðu um fyrir Hæstarétti, verður niðurstaða hans staðfest.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, I-kk-nf R-kk-nf J-kk-nf, greiði varnaraðila, Glitni hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.