252/2015

J höfðaði mál gegn G ehf. og krafðist þess að viðurkenndur yrði beinn eignarréttur hans að svokölluðu millilofti í fasteigninni H og að G ehf. yrði gert að afhenda honum það. Í dómi Hæstaréttar kom fram að fyrir lægi eignaskiptayfirlýsing eigenda fasteignarinnar H en í henni kæmi fram að umrætt milliloft tilheyrði eignarhluta sem áður hafði verið í eigu G ehf. Taldi Hæstiréttur að umrædd eignaskiptayfirlýsing, sem undirrituð var af öllum þáverandi eigendum fasteignarinnar, væri bindandi milli þeirra um það sem þar kæmi fram, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús. Þá bæri eignarheimild J ekki með sér að honum hefði verið afsalað umræddu rými. Var G ehf. því sýknað af kröfu J.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 7. apríl 2015. Hann krefst þess að viðurkenndur verði beinn eignarréttur hans að eignarhluta 01-0204 í fasteigninni að Hvaleyrarbraut 22 í Hafnarfirði og að stefnda verði gert að afhenda honum umræddan eignarhluta innan 14 daga frá uppkvaðningu dóms þess efnis að viðlögðum dagsektum að fjárhæð 50.000 krónur á dag. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti. Samkvæmt 3. mgr. 158. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála ber að líta svo á að hann krefjist staðfestingar héraðsdóms. Áfrýjanda var með bréfi Hæstaréttar 21. maí 2015 veittur frestur til að ljúka gagnaöflun í málinu. Með vísan til fyrrgreinds lagaákvæðis er kveðinn upp dómur í málinu án munnlegs málflutnings.

I

Eins og nánar er rakið í hinum áfrýjaða dómi er í málinu deilt um hvort svokallað milliloft, eignarhluti 0204, í fasteigninni Hvaleyrarbraut 22, Hafnarfirði, tilheyri eignarhluta áfrýjanda nr. 0103 eða eignarhluta nr. 0303, sem áður var í eigu stefnda. Þegar mál þetta var höfðað 18. desember 2013 var uppi ágreiningur milli stefnda og Fagfólks ehf. um gildi nauðungarsölu fasteigna stefnda, þar á meðal eignarhluta 0303. Nauðungarsalan fór fram 14. júní 2013, en stefndi bar ágreining um hana undir héraðsdóm, í samræmi við ákvæði 80. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu, og krafðist þess að hún yrði felld úr gildi. Með dómi Hæstaréttar 6. maí 2014 í máli nr. 264/2014 var kröfum stefnda hafnað og var nauðungarsöluafsal til handa gerðarbeiðanda gefið út í júní sama ár. Samkvæmt þessu var áfrýjanda rétt að beina kröfum sínum að stefnda þegar málið var höfðað og er áfrýjanda því heimilt að halda málinu áfram gegn honum í samræmi við 1. mgr. 23. gr. laga nr. 91/1991, enda hafði stefnu málsins verið þinglýst á eignina 8. apríl 2014.

II

Fyrir liggur í málinu eignaskiptayfirlýsing 23. maí 2007 vegna Hvaleyrarbrautar 22. Í henni kemur fram að hið umdeilda milliloft tilheyri eignarhluta nr. 0303, sem áður var í eigu stefnda. Vísað var til efnis þessarar eignaskiptayfirlýsingar í afsali fyrir fasteign áfrýjanda 28. júní 2012. Áfrýjandi heldur því aftur á móti fram að innbyrðis ósamræmis gæti í henni að því er varðar skráðan fermetrafjölda eignarhluta nr. 0103 og 0303. Þá hefur áfrýjandi lagt fram gögn sem hann telur að styðji málatilbúnað hans um að milliloftið fylgi fasteign hans.

Eins og greinir í 1. gr. reglugerðar nr. 910/2000 um eignaskiptayfirlýsingar, útreikning hlutfallstalna o.fl. í fjöleignarhúsum, sem sækir meðal annars stoð í 5. mgr. 17. gr. laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús, er eignaskiptayfirlýsing lögboðinn skriflegur gerningur eigenda fjöleignarhúss sem markar grundvöll að réttindum og skyldum eigenda innbyrðis og gagnvart einstökum hlutum húss og lóðar. Áðurnefnd eignaskiptayfirlýsing var undirrituð af öllum þáverandi eigendum Hvaleyrarbrautar 22 og er því bindandi milli þeirra um það sem þar kemur fram, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 26/1994. Þá ber eignarheimild áfrýjanda það ekki með sér að honum hafi verið afsalað umþrættu rými. Að þessu gættu, en að öðru leyti með vísan til hins áfrýjaða dóms, verður hann staðfestur.

Málskostnaðarákvörðun héraðsdóms verður staðfest en málskostnaður fyrir Hæstarétti dæmist ekki.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.