96/2011

J kærði úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var að viðurkenna kröfu hans sem forgangskröfu samkvæmt 112. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrot o.fl. við slit G hf. J hafði verið framkvæmdastjóri útibús G hf. í K samkvæmt ráðningarsamningi aðila 29. maí 2006. Útibúinu var lokað 1. mars 2008 og ráðningarsamningi J sagt upp 28. febrúar sama ár með sex mánaða uppsagnarfresti. Í málinu reisti J kröfu sína á tímabundnum samningi og tilteknu fylgiskjali við hann sem aðilar höfðu gert 4. apríl 2008 þar sem J var falið það verkefni að vinna að lokun útibúsins. Gerði J þá kröfu að eingreiðsla G hf. til sín á grundvelli samningsins nyti forgangsstöðu við slit G hf. Ekki var ágreiningur í málinu um greiðsluskyldu G hf. eða um fjárhæð kröfu J. Í dómi Hæstaréttar segir m.a. að ekki verði séð af málatilbúnaði J að hann hafi í héraði byggt á því að fyrrnefnt fylgiskjal væri í gögnum málsins. Það sé ekki tiltekið í svokölluðu skjalayfirliti með hinum tímabundna samningi. Skjalið sem skírskotað væri til væri ódagsett og bæri heitið „greiðsluyfirlit“. Var með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar talið að J hefði ekki sýnt fram á að krafa hans væri þess eðlis að henni skyldi skipað í réttindaröð skv. 1. tölulið 1. mgr. 112. gr. laga nr. 21/1991 heldur teldist hún til almennra krafna samkvæmt 113. gr. sömu laga. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. febrúar 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. janúar 2011, þar sem leyst var úr ágreiningi um viðurkenningu lýstra krafna sóknaraðila við slit varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að krafa hans að fjárhæð 6.816.000 krónur „ásamt dráttarvöxtum frá 22. apríl 2009“ verði viðurkennd sem forgangskrafa við slit varnaraðila. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að staðfest verði afstaða slitastjórnar varnaraðila um að krafa sóknaraðila að höfuðstól 6.816.000 krónur verði viðurkennd sem almenn krafa samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991 „og að frekari kröfum sóknaraðila verði hafnað.“ Þá krefst varnaraðili staðfestingar á úrskurði héraðsdóms um málskostnað og kærumálskostnaðar.

I

Eins og nánar greinir í hinum kærða úrskurði starfaði sóknaraðili sem framkvæmdastjóri við útibú Glitnis banka hf. í Kaupmannahöfn samkvæmt ráðningarsamningi 29. maí 2006. Útibúinu var lokað 1. mars 2008 og ráðningarsamningi sóknaraðila sagt upp 28. febrúar það ár með sex mánaða uppsagnarfresti. Sóknaraðila munu hafa verið greidd laun á uppsagnarfrestinum í samræmi við upphaflegan ráðningarsamning, eða 100.000 danskar krónur á mánuði til loka ágúst 2008, auk lífeyrissjóðsiðgjalda, kaupauka og orlofs. Þá gerði bankinn 4. apríl 2008 einnig sérstakan tímabundinn samning við sóknaraðila. Í honum var vísað til þess að sóknaraðili væri starfandi framkvæmdastjóri samkvæmt ráðningarsamningnum 29. maí 2006, en þeirri ráðningu lyki 31. ágúst 2008. Með þessum tímabundna samningi var sóknaraðila falið það verkefni að vinna að lokun útibúsins. Segir í þýðingu löggilts skjalaþýðanda að samningurinn gildi um samband aðilanna og lok verkefna, sem lýst sé í fylgiskjali 1.1.2 sem nefnt er starfslýsing og launasamningur í yfirliti samningsins um fylgiskjöl. Á hinn bóginn er í þeirri grein samningsins, er nefnist fjármálaleg réttindi starfsmannsins á ráðningartímanum, getið um annað fylgiskjal, 3.1, en í ákvæðinu segir að sóknaraðili skuli fá greiðslu sem tilgreind sé í fylgiskjali 1.1.2 og fylgiskjali 3.1. Í þessum ákvæðum samningsins kemur einnig fram að bankinn muni greiða útlagðan kostnað sóknaraðila, en bankann varði ekki svokölluð skattaleg áhrif af fjármálalegum réttindum starfsmannsins. Þá eru í samningnum almenn ákvæði um orlof. Eins og nánar er rakið í hinum kærða úrskurði er í fylgiskjali 1.1.2 sérstaklega útlistað í hverju verkefni sóknaraðila skyldu felast og lýst útreikningi á þóknun hans fyrir þau. Bæði í samningnum 4. apríl 2008 og skjali 1.1.2 var miðað við að verklok yrðu í síðasta lagi 30. september 2008.

Sóknaraðili reisir kröfu í máli þessu á hinum sérstaka tímabundna samningi 4. apríl 2008 og svokölluðu fylgiskjali 3.1. Með hinum kærða úrskurði var kröfu sóknaraðila hafnað meðal annars með skírskotun til þess að fylgiskjal 3.1 væri ekki í gögnum málsins og ekki væri séð að sóknaraðili hefði byggt á því að svo væri. Fyrir Hæstarétt hefur verið lögð fram svofelld yfirlýsing E-kk-ef R-kk-ef 10. febrúar 2011 en hann kveðst hafa verið forstöðumaður mannauðsmála á alþjóðasviði varnaraðila: „Ég get staðfest eftirfarandi: 1. Í tímabundna ráðningarsamningnum, grein 3.1, er vísað í viðaukaskjal 3.1 (exhibit 3.1). Í því samhengi er viðaukaskjal 3.1 „Payment Overwiev“ sem lýsir væntanlegum greiðslum til J-x-x L-x-x N-x-x og telst hluti af umræddum tímabundnum ráðningarsamningi. 2. Í „Payment Overview“ skjali (exhibit 3.1) er vísað til greiðslu á DK 300.000 sem „Closure finalization payment“. Þessi greiðsla var hugsuð sem lokagreiðsla vegna þeirra verkþátta sem fylgja því að ganga frá lokun skrifstofu bankans í Kaupmannahöfn svo sem fundarhalda með og póstsamskipta við: danska fjármálaeftirlitið, stéttarfélög, starfsmannafélög, skattayfirvöld, viðskiptaráðuneyti og banka og fleiri. Einnig fyrir vinnu við nauðsynlega skjalagerð til yfirvalda. 3. Í „Payment Overview“ skjali (exhibit 3.1) er vísað til „Closure Incentives“. Upphæð þessarar greiðslu átti að ráðast af þeim heimtum sem Glitnir banki næði með endurleigu á húsnæði og sölu á húsgögnum, tölvum og öðrum skrifstofubúnaði. Ljóst var að Glitnir myndi tapa umtalsverðum fjármunum ef ekki tækist vel til. Því var ákveðið að deila með J-x-x L-x-x N-x-x þeim tekjum sem myndu endurheimtast fyrir hans tilstilli. Skipting þessara tekna er lýst í viðauka 1.1.2 (Exhibit 1.1.2) sem er hluti tímabundna ráðningarsamningsins. 4. Allar fjárhæðir í „Payment Overview“ skjali (exhibit 3.1) aðrar en „Closure finalization payment“ og „Closure Icentives“ vísa til fyrri ráðningarsamnings milli Glitnis banka og J-x-x L-x-x N-x-x sem vísað er til í grein 1.1.1.“ Varnaraðili hefur andmælt því að þetta sé í raun skjal 3.1 eða að það tengist með öðrum hætti samningnum 4. apríl 2008.

II

Ágreiningi málsaðila við slit varnaraðila var skotið til héraðsdóms í samræmi við 171. gr., sbr. 120. gr., laga nr. 21/1991 með bréfi varnaraðila 8. júní 2010. Í héraði krafðist sóknaraðili þess að krafa hans að fjárhæð 6.816.000 krónur yrði viðurkennd sem forgangskrafa við slit varnaraðila, en ágreiningur laut ekki að vöxtum á höfuðstól hennar. Kemur sá hluti kröfugerðar sóknaraðila þegar af þeirri ástæðu ekki til athugunar fyrir Hæstarétti.

Óumdeilt er að sóknaraðili hefur fengið greitt fyrir störf þau sem tíunduð eru í fylgiskjali 1.1.2 og einnig laun í uppsagnarfresti samkvæmt upphaflegum ráðningarsamningi hans. Sóknaraðili gerir á hinn bóginn einnig kröfu um að fá greiðslu samkvæmt svokölluðu fylgiskjali 3.1. Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði verður ekki séð af málatilbúnaði sóknaraðila í héraði að hann hafi þar byggt á því að skjal 3.1 væri í gögnum málsins. Þá er skjal þetta ekki tiltekið í svokölluðu skjalayfirliti með hinum tímabundna samningi heldur einungis framangreint fylgiskjal 1.1.2 sem eins og áður segir kallast starfslýsing og launasamningur. Skjal það sem framangreind yfirlýsing E-kk-ef R-kk-ef skírskotar til er ódagsett og ber fyrirsögnina „Payment overview“. Er það samkvæmt efni sínu í raun einhvers konar yfirlit hans um greiðslur í uppsagnarfresti samkvæmt upphaflegum ráðningarsamningi 29. maí 2006 auk þess sem talan „300.000“ kemur einu sinni fyrir undir liðnum lokagreiðsla án þess að sérstakt vinnuframlag sé tengt henni. Með þessum athugasemdum, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er fallist á að sóknaraðili hafi ekki sýnt fram á að krafa hans sé þess eðlis að henni skuli skipað í réttindaröð samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 112. gr. laga nr. 21/1991 og telst hún því til almennra krafna eftir 113. gr. sömu laga.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, J-x-x L-x-x, greiði varnaraðila, Glitni banka hf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.