arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
663/2017

Staðfest var ákvörðun lögreglustjóra um að X skyldi sæta nálgunarbanni og brottvísun af heimili á grundvelli laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. október 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. október 2017, þar sem staðfest var ákvörðun sóknaraðila 13. sama mánaðar um að varnaraðili skuli sæta brottvísun af heimili og nánar tilgreindu nálgunarbanni. Kæruheimild er í 3. mgr. 15. gr. laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að nálgunarbanninu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þóknunar til handa skipuðum verjanda sínum.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt a. lið 1. mgr. 5. gr. laga nr. 85/2011 er heimilt að beita brottvísun af heimili ef rökstuddur grunur er um að sakborningur hafi framið refsivert brot gegn meðal annars ákvæðum XXIII. kafla almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá er heimilt samkvæmt 2. mgr. 5. gr. laga nr. 85/2011 að beita nálgunarbanni samhliða brottvísun af heimili ef það þykir nauðsynlegt til að tryggja hagsmuni brotaþola. Samkvæmt gögnum málsins er varnaraðili undir rökstuddum grun um að hafa beitt brotaþola líkamlegu ofbeldi þannig að varði við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga en slíkt brot varðar fangelsi allt að sex mánuðum og fangelsi allt að einu ári ef háttsemi er sérstaklega vítaverð. Þá verður að telja nauðsynlegt að tryggja hagsmuni brotaþola með nálgunarbanni samhliða brottvísun af heimili, enda ekki sennilegt að friðhelgi hennar verði vernduð með öðrum vægari hætti, sbr. 1. mgr. 6. gr. laga nr. 85/2011. Samkvæmt þessu verður niðurstaða hins kærða úrskurðar staðfest.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir, greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 2. mgr. 38. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 14. gr. laga nr. 85/2011.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun verjanda varnaraðila, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef héraðsdómslögmanns, fyrir Hæstarétti, 186.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
664/2016

U ehf. krafði A ehf. um greiðslu eftirstöðva verklauna samkvæmt verksamningi milli aðila. A ehf. krafði U ehf. á hinn bóginn um greiðslu bóta vegna tafa sem orðið höfðu á verkinu og taldi að þær skyldu ganga til lúkningar kröfu U ehf. með skuldajöfnuði. Í dómi héraðsdóms, sem staðfestur var í Hæstarétti með vísan til forsenda hans, kom fram að krafan um tafabætur hefði fyrst verið sett fram með sannanlegum hætti meira en þremur og hálfum mánuði eftir að tilefni var til þess. Í ljósi þess hversu umsamdar tafarbætur hefðu verið háar og hve brýna hagsmuni U ehf. hefði haft af því að bregðast við slíkri kröfu, meðal annars með því að setja fram kröfu um framlengdan verktíma, yrði að telja að A ehf. hefði sýnt af sér tómlæti og væri krafa hans fallin niður af þeim sökum. Var A ehf. því gert að greiða U ehf. nánar tilgreinda fjárhæð.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 27. september 2016. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Arcus ehf., greiði stefnda, Urð og grjóti ehf., 600.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
664/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. október 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 20. október 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 16. nóvember 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að farbanni verði beitt í stað gæsluvarðhalds.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
667/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu X um að haldi L á fjármunum sem L hafði lagt hald á vegna rannsóknar á nánar tilgreindu máli yrði aflétt.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. október 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 24. október 2017 þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að aflétt yrði haldi sóknaraðila á fjármunum sem sóknaraðili hafði lagt hald á vegna rannsóknar á nánar tilgreindu máli. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að framangreind krafa verði tekin til greina.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
668/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var að viðurkenna kröfu sem O hafði lýst við slit L ehf. með stöðu í réttindaröð samkvæmt 113 gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 19. október 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 2. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. október 2017, þar sem hafnað var að viðurkenna kröfu sóknaraðila við slit varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að krafa sín, aðallega að fjárhæð 49.839.572 krónur en til vara 36.307.057 krónur, með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 3. október 2008 til 3. nóvember 2008 og dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til 22. apríl 2009 verði viðurkennd við slit varnaraðila með stöðu í réttindaröð samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991, en krafa um dráttarvexti frá síðastgreindum degi til greiðsludags verði viðurkennd við slitin með stöðu samkvæmt 114. gr. sömu laga. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili krefst aðallega staðfestingar hins kærða úrskurðar, en til vara að fjárhæð kröfu sóknaraðila verði lækkuð. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Fyrir Hæstarétti byggir sóknaraðili meðal annars á því að í greinargerð í héraði hafi varnaraðili ekki borið fyrir sig að sóknaraðili hafi sýnt af sér tómlæti um að gera athugasemdir um hvernig varnaraðili hafi staðið að framkvæmd viðskipta þeirra, sem málið á rætur að rekja til, en héraðsdómur hafi þrátt fyrir það reist niðurstöðu sína á málsástæðu um þetta, sem varnaraðili hafi fyrst haldið fram við munnlegan flutning málsins. Um þetta verður að gæta að því að í greinargerð í héraði staðhæfði varnaraðili ítrekað að myndast hafi um framkvæmd viðskiptanna nánar tiltekin venja, en sóknaraðili hafi ekki brugðist við henni eða hreyft athugasemdum og yrði hann að bera af því halla. Ekki er unnt að líta svo á að varnaraðili hafi haldið fram nýrri málsástæðu þótt hann hafi fyrst við munnlegan flutning málsins sett þessi atvik berum orðum í samhengi við meginreglur fjármunaréttar um áhrif tómlætis. Að þessu virtu verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Orkuveita Reykjavíkur, greiði varnaraðila, LBI ehf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.
670/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var beiðni V og G ehf. um dómkvaðningu matsmanna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kærum 20. og 24. október 2017 en kærumálsgögn bárust réttinum 24. síðarnefnda daginn. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. október 2017 þar sem tekin var til greina beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanna. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að framangreindri beiðni varnaraðila verði hafnað. Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með skírskotun til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðilum verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, íslenska ríkið og Skaftárhreppur, greiði óskipt varnaraðilum, Veiðifélagi Grenlækjar og Geilum ehf., hvorum fyrir sig, 175.000 krónur í kærumálskostnað.
671/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að dóttir A skyldi vistuð tímabundið utan heimilis hennar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. október 2017 en kærumálsgögn bárust réttinum 6. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 10. október 2017 þar sem varnaraðila var heimilað að vista dóttur sóknaraðila, B, utan heimilis sóknaraðila til 12. janúar 2018. Kæruheimild er í 1. mgr. 64. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Sóknaraðili krefst þess að vistun stúlkunnar utan heimilis verði markaður skemmri tími. Þá krefst hún kærumálskostnaðar án tillits til gjafsóknar sem henni hefur verið veitt.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og að sóknaraðili verði dæmd til að greiða kærumálskostnað.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður, en um gjafsóknarkostnað sóknaraðila fyrir Hæstarétti fer eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður sóknaraðila, A, fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, 400.000 krónur.
672/2016

Aðilar deildu um hvort lán sem H ehf. tók hjá forvera L hf. hefði verið lán í erlendum myntum eða í íslenskum krónum með ólögmætri gengistryggingu. H ehf. sameinaðist síðar S ehf. og gerði D ehf. upp allar skuldbindingar þess félags. Í dómi héraðsdóms sem staðfestur var með vísan til forsendna í Hæstarétti kom fram að lánið hefði verið tilgreint sem fjölmyntalán að jafnvirði tilgreindrar fjárhæðar í íslenskum krónum og að útborgun lánsins hefði verið í erlendum gjaldmiðlum. Þá var tiltekið að ákvæði samningsins um vexti og dráttarvexti samræmdust því að um hefði verið að ræða lán í erlendum myntum sem og ákvæði samningsins um heimild lántaka til myntbreytinga. Var því talið að lánið hefði verið gilt lán í erlendum gjaldmiðlum og L hf. sýknað af kröfu D ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 30. september 2016. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér aðallega 208.631.798 krónur en til vara 137.891.886 krónur, í báðum tilvikum með vöxtum samkvæmt 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 14. janúar 2011 til 30. júlí 2015, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Mál þetta lýtur að lánssamningi 6. maí 2004 milli Landsbanka Íslands hf. og Húsmúla ehf. Það félag var síðan yfirtekið af Sætúni ehf. 1. janúar 2007. Með þeim samruna tók síðastnefnda félagið við réttindum og skyldum Húsmúla ehf. Af því leiðir að viðauki við lánssamninginn 15. maí 2009 færði ekki skuldbindingu samkvæmt honum á herðar Sætúni ehf. eins og staðhæft er í hinum áfrýjaða dómi, enda hafði það gerst við yfirtökuna. Með þessari leiðréttingu en að öðru leyti með vísan til forsendna dómsins verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Dalsnes ehf., greiði stefnda, Landsbankanum hf., 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
677/2017

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem bú A var tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu Í ehf. Í dómi Hæstaréttar kom fram samkvæmt endurriti úr gerðabók sýslumanns af kyrrsetningargerð þeirri sem um ræddi hefði A bent á eign sína R til tryggingar kröfu Í ehf. Talið var að sýslumanni hafi brostið heimild til að ljúka gerðinni án árangurs nema áður yrði staðreynt með virðingu hans eða tilkvaddra sérfræðinga að krafa Í ehf. væri hærri en sem næmi verðmæti eignarinnar, en þessu bæri dómstólum að gæta að sjálfsdáðum samkvæmt síðari málslið 1. mgr. 71. gr. laga nr. 21/1991 um meðferð einkamála. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, K-kk-nf A-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. október 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 6. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. október 2017, þar sem bú sóknaraðila var tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann aðallega málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar, en til vara að hann verði felldur niður.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Nokkur ný skjöl hafa verið lögð fyrir Hæstarétt. Þar á meðal eru verðmat löggilts fasteignasala á jörðinni Runnum í Reykholtsdal, Borgarbyggð, 21. október 2017, þinglýstri eign sóknaraðila, þar sem áætlað markaðsvirði hennar var talið nema 190.000.000 krónum, og verðmat sama manns 22. sama mánaðar á hesthúsi við B-Tröð 10 í Víðidal, Reykjavík, þinglýstri eign sóknaraðila, en áætlað markaðsvirði þeirrar eignar var þar talið vera 22.000.000 krónur.

Samkvæmt 15. gr. laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o.fl., sbr. 63. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, verður kyrrsetningu ekki lokið án árangurs ef bent er á eign gerðarþola, sem að nokkru gæti nægt til tryggingar kröfunni, nema staðreynt sé með virðingu samkvæmt 2. eða 3. mgr. 38. gr. síðarnefndu laganna að eignin nægi ekki til fullrar tryggingar. Samkvæmt endurriti úr gerðabók sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu af kyrrsetningargerð þeirri, sem um ræðir í málinu og fór fram 17. febrúar 2017, benti sóknaraðili á eign sína, jörðina Runna í Reykholtshreppi, til tryggingar kröfu varnaraðila. Eins og mál þetta lá fyrir sýslumanni brast af þeim sökum heimild til að ljúka gerðinni án árangurs nema áður yrði staðreynt með virðingu hans eða tilkvaddra sérfræðinga að krafa varnaraðila væri hærri en sem næmi verðmæti eignarinnar, en að þessu ber dómstólum að gæta af sjálfsdáðum samkvæmt síðari málslið 1. mgr. 71. gr. laga nr. 21/1991, sbr. dóm Hæstaréttar 16. júní 2010 í máli nr. 317/2010. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila málskostnað á báðum dómstigum, sem ákveðinn verður í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.

Varnaraðili, Ísfell ehf., greiði sóknaraðila, A-kk-þgf S-kk-þgf, samtals 600.000 krónur í málskostnað í héraði og kærumálskostnað.
679/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. b. liður 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. október 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. október 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta farbanni allt til miðvikudagsins 8. nóvember 2017 klukkan 12. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
681/2016

G krafði Í hf. um endurgreiðslu nánar tilgreindrar fjárhæðar sem hann taldi sig hafa ofgreitt á grundvelli skuldabréfs sem hann gaf út til forvera Í hf. Greindi aðila á um hvort lánið hefði verið í íslenskum krónum bundið ólögmætri gengistryggingu eða lán í erlendum myntum. Samkvæmt yfirskrift skuldabréfsins var það í erlendum gjaldmiðlum og var fjárhæð skuldarinnar þar tilgreind í þremur erlendum myntum, sem fram kom að væru jafnvirði tiltekinnar fjárhæðar í íslenskum krónum. Var því talið að form og efni skuldabréfsins bæri það ótvírætt með sér að lánið væri í erlendri mynt. Að því gættu gæti útborgun lánsins eða endurgreiðsla þess engu breytt. Var Í hf. því sýknað af kröfu G.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. október 2016. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 15.472.991 krónu með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 3. febrúar 2014 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms og skírskotun til dóms Hæstaréttar 7. júní 2012 í máli nr. 524/2011, auk fjölmargra dóma réttarins sem gengu í kjölfarið, verður dómurinn staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, G-kk-nf I-kk-nf G-kk-nf, greiði stefnda, Íslandsbanka hf., 600.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
681/2017

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu brotaþola um að X yrði gert að víkja úr þinghaldi á meðan hún gæfi skýrslu við aðalmeðferð máls Á á hendur X. Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem kæra hafði borist héraðsdómi eftir að frestur samkvæmt 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála var liðinn.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. október 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 23. október 2017, þar sem fallist var á kröfu brotaþola, A, um að varnaraðila skuli vikið úr dómsal meðan hún gefur skýrslu. Kæruheimild er í n. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Brotaþoli krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Hinn kærði úrskurður var kveðinn upp í þinghaldi 23. október 2017, sem lauk klukkan 11, að viðstöddum verjanda varnaraðila. Kæra barst héraðsdómi 26. sama mánaðar klukkan 14.29. Eftir upphafsmálslið 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008 er kærufrestur þrír sólarhringar og var hann því liðinn þegar kæran barst héraðsdómi. Samkvæmt þessu verður málinu vísað frá Hæstarétti.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.
682/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. október 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. október 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 13. nóvember 2017 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og honum ekki gert að sæta einangrun meðan á því stendur.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
683/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli b. liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. október 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. október 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 27. nóvember 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 30. október 2017 eru varnaraðila gefin að sök tiltekin brot, meðal annars gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940. Að því gættu og með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
684/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. október 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. október 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 21. desember 2017 klukkan 13. Kæruheimild er í b. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði hefur varnaraðili sætt gæsluvarðhaldi frá 17. júní 2017 á grundvelli c. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Með héraðsdómi 28. september 2017 var honum gert að sæta fangelsi í 12 mánuði fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr., 1. mgr. 106. gr. og 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 samkvæmt ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 12. júlí 2017 og ákæru héraðssaksóknara 28. sama mánaðar. Varnaraðili hefur á tímabilinu frá 6. desember 2004 til þessa dags verið dæmdur til að sæta óskilorðsbundinni fangelsisrefsingu í hartnær sjö ár samkvæmt tíu dómum. Má því ætla að varnaraðili haldi áfram brotum meðan máli hans er ekki lokið, sbr. c. lið 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Þegar af þeirri ástæðu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.