394/2007

Í héraðsdómi var E dæmdur til að greiða 180.000 krónur í sekt og sviptur ökurétti í tvö ár fyrir umferðarlagabrot. Fallist var á beiðni E um endurupptöku málsins og með það farið í samræmi við 188. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Krafðist E mildunar refsingar og að ökuréttarsviptingu yrði markaður skemmri tími, en ákæruvaldið „staðfestingar á dæmdum viðurlögum“. Talið var að við ákvörðun ökuréttarsviptingar yrði ekki litið til brota sem E framdi áður en hann varð 18 ára, eins og gert hafði verið í héraðsdómi, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var E því sviptur ökurétti í átta mánuði. Þá var honum gert að greiða 70.000 króna sekt.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 11. júlí 2007 að undangenginni ákvörðun réttarins 7. júní sama ár um endurupptöku þess samkvæmt beiðni ákærða og er farið með málið í samræmi við 188. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að héraðsdómur verði staðfestur.

Ákærði krefst þess að refsing hans verði milduð og ökuréttarsviptingu markaður skemmri tími.

Í hinum áfrýjaða dómi var ákærði sakfelldur fyrir að aka bifreið aðfaranótt 24. september 2006 undir áhrifum áfengis og án þess að hafa ökuskírteini meðferðis. Var litið til sakarferils við ákvörðun refsingar. Sakfelling er ekki til endurskoðunar fyrir Hæstarétti.

Í héraðsdómi er tilgreindur sá verknaður ákærða að aka án þess að hafa ökuskírteini meðferðis, en ekki er getið um heimfærslu þess brots til 48. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Augljóst er af fjárhæð þeirrar sektar sem ákærða var gerð að þar er ekki ákveðin refsing fyrir brot samkvæmt nefndri grein umferðarlaga og verður að líta svo á að ákærði hafi ekki verið sakfelldur fyrir þessa háttsemi. Samkvæmt áfrýjunarstefnu krefst ákæruvaldið „staðfestingar á dæmdum viðurlögum“. Kemur sakfelling samkvæmt 48. gr. umferðarlaga því ekki til frekari skoðunar.

Ákærði hefur tvisvar gengist undir sátt vegna umferðarlagabrota, 5. desember 2003 fyrir hraðakstur og 5. maí 2004 fyrir ölvunarakstur. Hann er fæddur 10. ágúst 1986 og hafði því ekki náð 18 ára aldri þegar hann gekkst undir framangreind viðurlög. Verður ekki litið til þeirra við ákvörðun réttindasviptingar nú, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og er hann því sviptur ökurétti í átta mánuði frá 27. desember 2006 að telja. Þá verður ákærða gert að greiða 70.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins en sæta ella sex daga fangelsi.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað er staðfest. Samkvæmt 2. mgr. 191. gr. laga nr. 19/1991 greiðist allur áfrýjunarkostnaður málsins úr ríkissjóði, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, E-kk-nf J-kk-nf V-kk-nf, greiði 70.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppkvaðningu dómsins en sæti ella sex daga fangelsi.

Ákærði er sviptur ökurétti í átta mánuði frá 27. desember 2006 að telja.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Allur áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, H-kk-ef M-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.750 krónur.