3/2006

Vísað var frá héraðsdómi kröfu X um að hnekkt yrði ákvörðun dómsmálaráðherra um að hann skyldi framseldur til Grikklands þar sem krafan kom ekki fram innan frests sem ákveðinn er í 2. mgr. 14. gr. laga nr. 13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. janúar 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 3. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 2. janúar 2006, þar sem staðfest var ákvörðun dómsmálaráðherra frá 15. desember 2005 um að framselja varnaraðila til Grikklands. Kæruheimild er í 24. gr. laga nr. 13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum, sbr. 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann málsvarnarlauna fyrir Hæstarétti.

Sóknaraðili krefst þess aðallega að vísað verði frá héraðsdómi kröfu varnaraðila um að hnekkt verði ákvörðun dómsmálaráðherra um framsal varnaraðila, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Með bréfi dóms- og kirkjumálaráðuneytisins 15. desember 2005 var ríkissaksóknara tilkynnt að ráðuneytið hefði fallist á beiðni grískra dómsmálayfirvalda um að varnaraðili yrði framseldur til Grikklands. Í bréfinu var þess farið á leit að varnaraðila yrði tilkynnt um ákvörðunina. Með bréfi sama dag beindi ríkissaksóknari því til ríkislögreglustjóra að varnaraðila yrði kynnt ákvörðunin og jafnframt að hann gæti, innan sólarhrings frá kynningu ákvörðunar að telja, krafist úrskurðar Héraðsdóms Reykjavíkur um hvort skilyrði laga um framsal væru fyrir hendi, sbr. 1. og 2. mgr. 14. gr. laga nr. 13/1984. Tekið var fram að kröfu um úrskurð héraðsdóms skyldi beina til ríkissaksóknara. Við fyrirtöku beiðni um framlengingu gæsluvarðhalds yfir varnaraðila 19. desember 2005, þar sem hann var staddur ásamt verjanda sínum, var bókað eftir fulltrúa ríkislögreglustjóra að ákærða hefði verið kynnt framangreint bréf ríkissaksóknara. Þá var bókað að varnaraðili mótmælti ákvörðun um framsal.

Með bréfi 21. desember 2005 óskaði varnaraðili eftir því við dómsmálaráðuneytið að honum yrði heimilað samkvæmt 2. mgr. 14. gr. laga nr. 13/1984 að bera ákvörðun ráðuneytisins um framsal undir dómstóla þótt frestur til þess væri liðinn. Var beiðninni synjað með bréfi ráðuneytisins sama dag.

Í 1. mgr. 14. gr. laga nr. 13/1984 er kveðið svo á að ríkissaksóknari skuli, er hann tilkynnir framsalsþola ákvörðun um framsal, tilkynna honum um rétt hans til að krefjast úrskurðar héraðsdóms í Reykjavík um hvort lagaskilyrði séu fyrir framsali. Í 2. mgr. greinarinnar segir að krafa um úrskurð skuli berast ríkissaksóknara eða dómsmálaráðuneyti eigi síðar en innan sólarhrings eftir að þeim sem óskast framseldur er tilkynnt að dómsmálaráðuneytið hafi ákveðið að verða við framsalsbeiðni. Samkvæmt því sem að framan greinir var varnaraðila tilkynnt um þetta í þinghaldinu 19. desember 2005. Frestur 2. mgr. 14. gr. var því liðinn þegar dómsmálaráðuneytinu barst bréf varnaraðila 21. desember 2005 og verður bókun í þinghaldinu 19. sama mánaðar um að varnaraðili mótmæli kröfu um framsal ekki jafnað til þess að bera framsalsákvörðun undir héraðsdóm. Ber því að vísa máli þessu frá héraðsdómi.

Með vísan til 2. mgr. 16. gr. laga nr. 13/1984 greiðast málsvarnarlaun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila úr ríkissjóði og þykja þau hæfilega ákveðin á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Kröfu varnaraðila, X, um að hnekkt verði ákvörðun dómsmálaráðherra 15. desember 2005 um framsal varnaraðila til Grikklands er vísað frá héraðsdómi.

Málsvarnarlaun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 100.000 krónur greiðist úr ríkissjóði.