50/2009

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X yrði áfram bönnuð för úr landi á grundvelli 1. mgr. 100 gr.  laga nr. 88/2008, sbr. b. lið 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. janúar 2009, sem barst réttinum degi síðar. Kærumálsgögn bárust þann dag og 4. febrúar sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 29. janúar 2009, þar sem varnaraðila var áfram bönnuð för frá Íslandi allt til föstudagsins 27. febrúar 2009 kl. 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að honum verði gert að setja tryggingu fyrir nærveru sinni í stað farbanns, en að því frágengnu að farbanni verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess aðallega að farbann yfir varnaraðila verði framlengt allt til föstudagsins 27. mars 2009 kl. 16, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Sóknaraðili hefur ekki kært úrskurðinn fyrir sitt leyti og kemur aðalkrafa hans ekki til álita fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili hefur sætt farbanni frá 13. apríl 2007 vegna rannsóknar á meintri þátttöku í umfangsmiklum efnahagsbrotum. Í dómi Hæstaréttar 22. september 2008 í máli sömu aðila nr. 493/2008 voru rakin þau meginsjónarmið sem til athugunar koma vegna þvingunarráðstafana eins og farbanns í þágu sakamáls og hvernig þau vegast á. Í dómi Hæstaréttar 27. nóvember 2008 í öðru máli sömu aðila nr. 611/2008 er vísað til fyrrnefnda dómsins. Í þeim dómi er þess einnig getið að rannsókn málsins hafi frá því áðurnefndur dómur gekk verið ómarkviss og tafir á henni meðal annars komnar til vegna atriða er sóknaraðila varða. Var talið að varla yrði séð að nokkuð markvert hafi gerst við rannsóknina þá tvo mánuði sem liðið höfðu frá dómi réttarins 22. september 2008. Jafnframt var vísað til þess að miklir hagsmunir væru tengdir rannsókninni og að búast mætti við, samkvæmt þeim upplýsingum sem þá voru lagðar fyrir Hæstarétt, að til tíðinda myndi draga í rannsókninni á næstu vikum. Var fallist á að framlengja farbann til 19. desember 2008 kl. 16. Með dómi Hæstaréttar 23. desember 2008 í máli nr. 688/2008 var staðfest niðurstaða héraðsdóms um að framlengja enn farbann til 29. janúar 2009 kl. 16.

Í gögnum málsins er gerð grein fyrir framgangi rannsóknar síðustu vikur. Hefur rannsókninni ekki miðað sem skyldi og vekur meðal annars athygli að varnaraðili hefur ekki verið yfirheyrður um þau gögn, sem þegar hefur verið aflað, þótt skylt sé, samkvæmt 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008, að hraða rannsókn sakamála eftir því sem kostur er. Heldur varnaraðili því fram í greinargerð sinni til Hæstaréttar að ekki hafi verið tekin skýrsla af honum síðan í október 2007. Þrátt fyrir að þetta þyki aðfinnsluvert er rétt að sóknaraðili eigi þess kost að ljúka rannsókninni að því marki sem nauðsynlegt er til að unnt sé að ákveða hvort sækja skuli varnaraðila til sakar, sbr. 1. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008. Verður ekki annað ráðið en að sóknaraðila sé það mögulegt innan skamms. Með þessari athugasemd verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Það athugast að er varnaraðili lýsti því yfir á dómþingi 29. janúar 2009 að hann kærði úrskurð héraðsdóms var ekki bókað í þingbók í hvaða skyni kært væri svo sem bar að gera samkvæmt 2. mgr. 193. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.