434/2013

K var sakfelldur með tveimur dómum héraðsdóms fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987. K hafði tvívegis verið sakfelldur fyrir brot gegn áðurnefndu ákvæði umferðarlaga er hann framdi brot það sem hann var sakfelldur fyrir með fyrri dóminum og var það því hið þriðja í röðinni og ítrekað öðru sinni. Brotið sem K var sakfelldur fyrir með síðari dóminum var hegningarauki við þann fyrri, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að þessu virtu og með hliðsjón af 77. gr. sömu laga var refsing K ákveðin fangelsi í 45 daga. Þá var hann samkvæmt 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæði 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga sviptur ökurétti ævilangt.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 12. júní 2013 að fengnu áfrýjunarleyfi og krefst þess að refsing ákærða verði þyngd og hann dæmdur til frekari ökuréttarsviptingar.

Ákærði krefst vægustu refsingar sem lög leyfa og að ákvæði héraðsdóms um ökuréttarsviptingu verði staðfest.

Áfrýjað er tveimur dómum Héraðsdóms Vestfjarða, uppkveðnum 15. mars 2013 og 3. maí sama ár. Með báðum dómunum var ákærði sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga nr. 50/1987. Með hinum fyrri var ákærði dæmdur til greiðslu 250.000 króna sektar og sviptingar ökuréttar í þrjú ár frá 15. mars 2013 og í hinum síðari var hann dæmdur til að greiða 100.000 króna sekt og sæta sviptingu ökuréttar í eitt ár frá 15. mars 2016.

Málin hafa verið sameinuð fyrir Hæstarétti.

Ákærði var dæmdur 13. nóvember 2008 til greiðslu 70.000 króna sektar og sviptingar ökuréttar í þrjá mánuði frá 7. janúar 2009 fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga. Þá var hann 17. mars 2009 dæmdur til greiðslu 100.000 króna sektar og sviptingar ökuréttar í tvö ár fyrir brot gegn sömu lagagrein. Samkvæmt þessu hafði ákærði tvívegis verið sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga er hann framdi brot það sem hann var sakfelldur fyrir með fyrri héraðsdóminum sem áfrýjað er. Síðastgreint brot ákærða gegn umræddum ákvæðum umferðarlaga var því hið þriðja í röðinni og þar með ítrekað öðru sinni. Brotið sem ákærði var sakfelldur fyrir með síðari héraðsdóminum er hegningarauki við þann fyrri, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að þessu virtu og með hliðsjón af 77. gr. sömu laga er refsing ákærða ákveðin fangelsi í 45 daga. Þá verður hann samkvæmt 3. mgr., sbr. 1. mgr. 101. gr. og upphafsákvæði 1. mgr. 102. gr. umferðarlaga sviptur ökurétti ævilangt frá 15. mars 2013.

Ákvæði hinna áfrýjuðu dóma um sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, K-kk-nf L-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 45 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti ævilangt frá 15. mars 2013 að telja.

Ákvæði hinna áfrýjuðu dóma um sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 265.140 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.