522/2008

I krafði R um greiðslu sex reikninga vegna áfengiskaupa fyrir veitingastað R. Ekki var ágreiningur um móttöku vörunnar, magn og verð. R hélt því hins vegar fram að hann hefði átt rétt til afsláttar sem ekki hefði verið reikningsfærður og næmi afslátturinn hærri fjárhæð en samtölu hinna umkröfðu reikninga. Krafðist hann sýknu af kröfu I. Var talið að R hefði ekki sannað gegn mótmælum I að við hann hefði verið gerður samningur um afslátt þess efnis sem hann hélt fram. Var R því dæmdur til að greiða umkrafða reikninga. Þá hélt R því fram að þrjár nánar tilgreindar innborganir frá honum, samtals 294.028 krónur, hefðu ekki verið færðar inn á viðskiptin og bæri að lækka kröfuna sem því næmi. Var talið að andmæli I við þessu væru of seint fram komin og því yrði krafa hans lækkuð sem þessari fjárhæð næmi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 10. júlí 2008. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 27. ágúst 2008 og var áfrýjað öðru sinni 23. september sama ár. Áfrýjandi krefst aðallega sýknu af kröfu stefnda, en til vara lækkunar á henni. Í báðum tilvikum er krafist málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms með þeirri breytingu að um dráttarvexti verði vísað til 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Krafa stefnda, sem þá hét Austurbakki hf., er byggð á sex reikningum vegna áfengiskaupa áfrýjanda fyrir veitingastaðinn Kaffi Reykjavík. Er ekki ágreiningur um móttöku vörunnar, magn og verð. Áfrýjandi heldur því hins vegar fram að hann hafi átt rétt til afsláttar sem ekki hafi verið reikningsfærður á tímabilinu frá ágúst 2003 til og með desember 2005. Nemi afslátturinn hærri fjárhæð en samtölu hinna umkröfðu reikninga og beri því að sýkna hann af kröfu stefnda. Fyrrum forstjóri Austurbakka hf., Á-kk-nf Þ-kk-nf Á-kk-nf, lýsti því í skýrslu sinni fyrir héraðsdómi að ekki hefði verið gerður samningur um afslátt við áfrýjanda. Hann hefði hins vegar notið annars konar fyrirgreiðslu hjá fyrirtækinu. Hefur áfrýjandi ekki sannað gegn mótmælum stefnda að við hann hafi verið gerður samningur um afslátt þess efnis sem hann heldur fram.

Þá heldur áfrýjandi því einnig fram að þrjár nánar tilgreindar innborganir frá honum á árinu 2004, samtals 294.028 krónur, hafi ekki verið færðar inn á viðskiptin og beri að lækka kröfuna sem því nemi. Þessi málsástæða er nægilega fram komin í greinargerð áfrýjanda í héraði og vísar hann þar um í endurfært viðskiptayfirlit. Gaf þetta stefnda tilefni til þess að mótmæla málsástæðunni í héraði, en ekki verður séð að hann hafi þar sett fram þær skýringar sem er að finna í greinargerð hans fyrir Hæstarétti, þess efnis að samkomulag hafi verið um að greindur mismunur skyldi færður á viðskiptareikning félagsins Öðlings ehf. Eru andmæli stefnda við þessu of seint fram komin og verður krafa hans því lækkuð sem þessari fjárhæð nemur eins og nánar greinir í dómsorði.

Í stefnu í héraði krafðist stefndi dráttarvaxta án nánari tilgreiningar í sjálfri kröfunni, en tók fram í kafla um lagatilvísanir að krafan væri studd við III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Í greinargerð til Hæstaréttar hefur hann breytt þessu og krefst nú dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga. Talið verður í samræmi við fordæmi Hæstaréttar að tilvísunin til III. kafla nefndra laga í stefnunni hafi verið fullnægjandi og stefnda sé leiðréttingin heimil.

Áfrýjandi greiði stefnda málskostnað sem ákveðst í einu lagi í héraði og fyrir Hæstarétti svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Áfrýjandi, Ryn ehf., greiði stefnda, IcePharma hf., 3.162.990 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 11.896 krónum frá 10. nóvember 2005 til 24. sama mánaðar, af 335.891 krónu frá þeim degi til 30. sama mánaðar, af 816.785 krónum frá þeim degi til 5. desember sama ár, af 1.451.323 krónum frá þeim degi til 6. sama mánaðar, af 3.052.185 krónum frá þeim degi til 7. sama mánaðar, en af 3.162.990 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Áfrýjandi greiði stefnda samtals 600.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.