83/2012

B kærði úrskurð héraðsdóms þar sem synjað var kröfu hans um staðfestingu ákvörðunar sem B hafði tekið um vistun barna A utan heimilis hennar auk þess sem héraðsdómur synjaði kröfu um áframhaldandi vistun barnanna utan heimilis. Kröfum málsaðila sem lutu að fyrri hluta ákvörðunar B var vísað frá héraðsdómi þar sem sá tími var liðinn við uppkvaðningu úrskurðarins sem ákvörðunin tók til. Úrskurður um að synja kröfu B eftir þetta tímamark var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru sem barst Héraðsdómi Reykjaness 1. febrúar 2012 og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 6. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 31. janúar 2012, þar sem felldur var úr gildi úrskurður sóknaraðila 28. nóvember 2011 um að synir varnaraðila, B, C og D, skyldu vistaðir á heimili á vegum sóknaraðila í allt að tvo mánuði frá og með 28. nóvember 2011 að telja og hafnað kröfu sóknaraðila um að drengirnir skyldu vistaðir utan heimilis varnaraðila í fjóra mánuði frá og með þeim degi er úrskurður dómara yrði kveðinn upp. Kæruheimild er í 1. mgr. 64. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, að staðfestur verði áðurgreindur úrskurður sóknaraðila 28 nóvember 2011 og að drengirnir verði vistaðir utan heimilis varnaraðila í fjóra mánuði frá og með þeim degi er dómur Hæstaréttar er kveðinn upp.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar án tillits til gjafsóknar sem henni hefur verið veitt.

Við uppkvaðningu hins kærða úrskurðar 31. janúar 2012 var liðinn sá tveggja mánaða tími sem kveðið var á um í úrskurði sóknaraðila 28. nóvember 2011 að gilda skyldi um vistun sona varnaraðila á heimili á vegum sóknaraðila. Aðilar höfðu því ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að fá úrlausn héraðsdóms um gildi úrskurðar sóknaraðila að þessu leyti og verður þeim hluta í kröfum þeirra sem að þessu lýtur því vísað frá héraðsdómi.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest niðurstaða hans um að hafna kröfu sóknaraðila um vistun sona varnaraðila utan heimilis sóknaraðila í fjóra mánuði frá dómsuppsögu. Þá verða staðfest ákvæði úrskurðarins um málskostnað og gjafsóknarkostnað.

Sóknaraðila verður gert að greiða málskostnað í ríkissjóð sem ákveðst eins og í dómsorði greinir.

Gjafsóknarkostnaður varnaraðila fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, sem ákveðst að meðtöldum virðisaukaskatti með þeirri fjárhæð sem greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Vísað er frá héraðsdómi kröfum málsaðila sem lúta að þeim hluta úrskurðar sóknaraðila, barnaverndarnefndar Reykjanesbæjar, 28. nóvember 2011 sem kvað á um að synir varnaraðila, A, þeir B, C og D, skyldu vistaðir á heimili á vegum sóknaraðila í allt að tvo mánuði frá 28. nóvember 2011 að telja.

Hinn kærði úrskurður er staðfestur að öðru leyti.

Sóknaraðili greiði málskostnað fyrir Hæstarétti 300.000 krónur í ríkissjóð.

Allur gjafsóknarkostnaður varnaraðila fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, E-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 376.500 krónur.