485/2011

Aðilar deildu um uppgjör vegna kaupa H og O á fasteign af dánarbúi R. Héldu H og O eftir hluta af greiðslu kaupverðsins vegna þess að þau litu svo á að þau ættu gagnkröfu á hendur dánarbúinu þar sem því hefði borið að taka þátt í kostnaði við tilteknar framkvæmdir á fasteigninni, sem ekki voru hafnar við gerð kaupsamningsins. Ekki var fallist á að dánarbúinu hefði borið að standa straum af kostnaði við umræddar framkvæmdir. Var H og O því gert að greiða dánarbúi R eftirstöðvar kaupverðsins ásamt nánar tilgreindum vöxtum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 15. ágúst 2011. Þau krefjast sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Áfrýjendur hafa meðal annars stutt kröfu sína við skjal, sem skiptastjóri stefnda lagði fram við kaupsamningsgerðina 10. september 2008, og vísað til þess að fasteignasalar sem önnuðust samningsgerðina hafi talið að skjal þetta hefði haft að geyma upptalningu á því sem falla hefði átt undir orðin „yfirstandandi framkvæmda“ í kaupsamningi aðila og stefndi ætti að greiða kostnaðinn við. Í skjalinu kemur fram að þar eru taldar upp „fyrirhugaðar viðgerðir og framkvæmdir“ við húsið og þess getið um hluta þeirra að þær muni hefjast „á næsta ári 2009“. Af þessu er ljóst að skjalið hefur ekki að geyma upptalningu á yfirstandandi framkvæmdum og getur ekki talist styðja kröfu áfrýjenda á þann hátt sem þau telja.

Áfrýjendur vildu ekki greiða lokagreiðslu samkvæmt kaupsamningnum, 19.000.000 krónur, á gjalddaga hennar 6. apríl 2009 meðal annars vegna þess að stefndi hefði ekki uppfyllt skyldu til að afhenda þeim eignaskiptayfirlýsingu fyrir húsið, en til þess hefði hann skuldbundið sig í kaupsamningnum. Fyrir liggur að 7. apríl 2009, eða daginn eftir umsaminn gjalddaga lokagreiðslunnar, urðu aðilar ásáttir um að áfrýjendur skyldu leggja þann hluta fjárhæðarinnar, sem þau töldu sig eiga að greiða, 16.505.769 krónur, inn á bankareikning auðkenndan nafni stefnda. Talið verður að í þessu hafi meðal annars falist skuldbinding af hálfu áfrýjenda um að stefndi skyldi njóta vaxtanna af innstæðunni á reikningi þessum þar til stefndi hefði uppfyllt umrædda skyldu og jafnframt skuldbinding stefnda um að ekki yrði krafist hærri vaxta þetta tímabil svo sem krafa hans um vexti sýnir. Ekki er ágreiningur í málinu að miða megi við að þetta séu vextir jafnháir vöxtum samkvæmt 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu en samkvæmt 11. gr. sömu laga má dæma slíka vexti án þess að hundraðshluti þeirra sé tilgreindur.

Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Áfrýjendur verða dæmd óskipt til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti sem ákveðst eins og í dómsorði greinir.

Mál þetta var fyrst dómtekið í héraði að lokinni aðalmeðferð 19. janúar 2011. Það var síðan endurupptekið 1. júní 2011 og þá bókað að dómsuppsaga hefði dregist vegna anna dómara. Væri málið þá endurflutt með vísan til 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Síðan var lagt fram eitt skjal og málið munnlega flutt á ný. Enn tókst héraðsdómara ekki að ljúka dómi á málið innan hins lögmælta frests sem kveðið er á um í nefndu lagaákvæði. Var bókað við uppkvaðningu héraðsdómsins 6. júlí 2011 að lögmenn lýstu yfir því að ekki væri þörf á endurflutningi málsins og væri dómari sammála því. Þessi meðferð málsins er aðfinnsluverð.

Dómsorð:

Áfrýjendur, H-kk-nf M-kk-nf og O-kvk-nf S-kvk-nf, greiði óskipt stefnda, dánarbúi R-kvk-ef J-kvk-ef, 19.000.000 krónur með vöxtum samkvæmt 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. apríl 2009 til 24. mars 2010, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, að frádregnum 16.651.790 krónum miðað við 2. júní 2010.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um málskostnað er óraskað.

Áfrýjendur greiði óskipt vegna málskostnaðar stefnda fyrir Hæstarétti 500.000 krónur.