arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
32/2006

Aðilar deildu um hvort fyrirsvarsmaður O hafi sagt I fyrirvaralaust upp starfi í bakaríi þess fyrrnefnda í símtali 10. mars 2005. Þann dag hafði samstarfskona I borið hana sökum um að hafa afgreitt systur sína fyrr um daginn með vörur án þess að hafa látið hana greiða kaupverð þeirra að fullu. I var talin bera sönnunarbyrði um að O hafi sagt henni upp starfi í símtalinu. Var henni ekki talin hafa tekist sú sönnun. Kom þá til úrlausnar hvort atburðarásin næstu daga hafi verið með þeim hætti að I hafi mátt líta svo á að um fyrirvaralausa uppsögn hafi verið að ræða. Var talið að forsvarmanni O hafi verið rétt að óska eftir því við I að hún kæmi ekki til vinnu meðan hann kannaði ávirðingarnar nánar, svo sem hann kvaðst hafa gert. Hins vegar hafi honum borið án ástæðulausrar tafar að tilkynna I um lyktir málsins. Var hann talinn hafa brugðist nægilega fljótt við er hann sagði I upp með þriggja mánaða fyrirvara með bréfi 18. mars 2005, sem stefnda áritaði um móttöku, og var uppsögnin 18. mars því lögmæt. Sýknukrafa O var því tekin til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 16. janúar 2006. Hann krefst aðallega sýknu af kröfu stefndu en til vara að hún verði lækkuð. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefnda krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Málsaðilar deila um hvort fyrirsvarsmaður áfrýjanda hafi sagt stefndu fyrirvaralaust upp starfi í bakaríi sínu í símtali 10. mars 2005. Þann dag hafði samstarfskona hennar borið hana sökum um að hafa afgreitt systur sína fyrr um daginn með vörur án þess að hafa látið hana greiða kaupverð þeirra að fullu, en í febrúar sama ár hafði áfrýjanda borist ábending frá samstarfskonunni um svipað tilvik. Stefnda ber sönnunarbyrði um að áfrýjandi hafi sagt henni upp starfi í símtalinu. Engin vitni voru að því og hefur henni ekki tekist þessi sönnun í málinu. Kemur þá til úrlausnar hvort atburðarásin næstu daga hafi verið með þeim hætti að stefnda hafi mátt líta svo á að um fyrirvaralausa uppsögn væri að ræða. Forsvarsmaður áfrýjanda kveðst hafa óskað eftir því við stefndu að hún kæmi ekki til vinnu meðan hann kannaði ávirðingarnar nánar. Telja verður að honum hafi verið rétt að bregðast við með þessum hætti. Bar honum síðan án ástæðulausrar tafar að tilkynna stefndu um lyktir málsins. Með bréfi 18. mars 2005, sem stefnda áritaði um móttöku, sagði áfrýjandi henni upp starfi með þriggja mánaða fyrirvara. Telst hann með þessu hafa brugðist við nægilega fljótt og var uppsögnin 18. mars því lögmæt. Leiðir þetta til þess að sýknukrafa áfrýjanda verður tekin til greina.

Með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti felldur niður.

Dómsorð:

Áfrýjandi, Oddur bakari ehf., er sýkn af kröfu stefndu, I-x-x R-x-x H-x-x.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.
331/2005

Mál M gegn K var fellt niður að ósk aðila, sem jafnframt voru sammála um að leggja það í dóm um málskostnað. Talið var rétt að málskostnaður fyrir Hæstarétti félli niður og að gjafsóknarkostnaður aðilanna fyrir réttinum greiddist úr ríkissjóði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kvk-nf E-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 20. júlí 2005. Með bréfi 12. janúar 2006 lýstu aðilarnir því yfir að samkomulag hefði tekist um að fella málið niður fyrir Hæstarétti að öðru leyti en því að það gengi til dóms um málskostnað. Krefjast þau hvort fyrir sitt leyti málskostnaðar fyrir Hæstarétti úr hendi hins án tillits til gjafsóknar, sem þeim hefur báðum verið veitt hér fyrir dómi.

Með vísan til c. liðar 1. mgr. 105. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 166. gr. sömu laga eins og henni var breytt með 20. gr. laga nr. 38/1994, er málið fellt niður fyrir Hæstarétti.

Rétt er að málskostnaður fyrir Hæstarétti falli niður.

Gjafsóknarkostnaður aðilanna fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Mál þetta er fellt niður.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður áfrýjanda, M, og stefndu, K, fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns áfrýjanda, 300.000 krónur, og málflutningsþóknun lögmanns stefndu, 200.000 krónur.
334/2006

Úrskurður héraðsdóms um tímabundna sjálfræðissviptingu A var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 20. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 12. júní 2006, þar sem sóknaraðili var sviptur sjálfræði í sex mánuði að kröfu varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann þess að kærumálskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda hans.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Þá krefst hann þess að þóknun skipaðs talsmanns hans vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti verði greidd úr ríkissjóði.

Með úrskurði Héraðsdóms Reykjaness 31. maí 2006 var staðfest samþykki dóms- og kirkjumálaráðuneytisins 17. sama mánaðar um nauðungarvistun sóknaraðila á sjúkrahúsi. Við meðferð þess máls var aflað álitsgerðar S-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef geðlæknis um geðhagi sóknaraðila. Er sú álitsgerð dagsett 30. maí 2006. Kemur fram í framangreindum úrskurði 31. maí, sem er meðal gagna málsins, að læknirinn hafi staðfest álitsgerð sína fyrir dómi.

Í hinum kærða úrskurði er vísað til framangreindrar álitsgerðar og þess getið að hún hafi verið staðfest fyrir dómi. Verður ekki séð að læknirinn hafi verið kvaddur til skýrslugjafar í því máli sem hér er til úrlausnar þótt álitsgerðin sé meðal gagna málsins og hann hafi, eins og fyrr greinir, staðfest hana fyrir dómi við meðferð hins fyrra máls.

Með vísan til nefndrar álitsgerðar svo og framburðar S-kk-ef B-kk-ef S-kk-ef geðlæknis fyrir héraðsdómi, sem og annarra gagna málsins, þykir sýnt að sóknaraðili sé haldinn geðsjúkdómi, sem gerir hann ófæran um að stjórna persónulegum högum sínum í skilningi a. liðar 4. gr. lögræðislaga. Með þessum athugasemdum, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar, verður hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist kærumálskostnaður úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila og skipaðs talsmanns varnaraðila, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, Ó-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef héraðsdómslögmanns, og þóknun skipaðs talsmanns varnaraðila, G-kvk-ef B-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 100.000 krónur til hvors þeirra.
338/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. júní 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur gengi í máli hans, þó ekki lengur en til föstudagsins 4. ágúst 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Málavöxtum er lýst í hinum kærða úrskurði. Meðal gagna málsins er vottorð S-kk-ef K-kk-ef læknis þar sem fram kemur að A hafi hlotið djúpa hnífsstungu í hægri síðu, sem gengið hafi í gegnum lifrarblað og einnig skaddað efri pól hægra nýra, en varanlegar afleiðingar þessa áverka séu enn ekki að fullu ljósar. Er það mat læknisins að A hafi hlotið alvarlegan áverka sem hefði getað ógnað lífi hans, ef ekki hefði komið til skjótrar læknismeðferðar. Hnífur sá sem talið er að beitt hafi verið er með um 16 cm löngu oddhvössu blaði.

Fallist er á með sóknaraðila að varnaraðili sé undir sterkum grun um að hafa veitt A framangreinda áverka. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms þykir skilyrðum 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 fullnægt til að varnaraðili sæti áfram gæsluvarðhaldi. Verður niðurstaða hins kærða úrskurðar því staðfest.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
33/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála  var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. janúar 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 13. janúar 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 10. mars 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að gæsluvarðhaldsúrskurðurinn verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Í dómi Hæstaréttar 12. október 2005 í máli nr. 442/2005 og aftur í dómi 8. desember sama ár í máli nr. 519/2005 var því slegið föstu að sterkur grunur léki á að varnaraðili hafi brotið gegn 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eða 2. mgr. 218. gr. sömu laga og fyrir hendi væru skilyrði til að hann sætti gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991. Ekkert hefur komið fram í máli þessu sem breytir framangreindu mati. Nokkur dráttur hefur orðið á lögreglurannsókn málsins vegna DNA-rannsóknar, en málið hefur nú verið sent ríkissaksóknara. Þykir ekki ástæða til að marka gæsluvarðhaldi skemmri tíma en gert var og verður niðurstaða hins kærða úrskurðar því staðfest.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
341/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-ef S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. júní 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 7. júlí 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Allmargir þeirra sem hafa verið yfirheyrðir vegna málsins hafa borið að þeir hafi látið varnaraðila í té upplýsingar um bankareikninga sína og að hann hafi beðið þá um að taka við greiðslum og láta honum þær síðan í té er greitt hafði verið inn á reikningana. Með hliðsjón af þessu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
342/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. júní 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 7. júlí 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Samkvæmt gögnum málsins hafa á árunum 2002 til 2006 verið greiddar meira en 10 milljónir króna úr sjóðum Tryggingastofnunar ríkisins inn á bankareikning í eigu varnaraðila. Hún hefur neitað að henni hafi verið ljóst að féð hafi verið illa fengið. Einn þeirra, sem hafa verið yfirheyrðir vegna málsins, hefur borið að varnaraðili hafi beðið sig um að taka við greiðslum frá Tryggingastofnun ríkisins inn á reikning sinn og millifæra þær síðan yfir á reikning í eigu sambúðarmanns varnaraðila. Með hliðsjón af þessu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
343/2006

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um að X sætti nálgunarbanni gagnvart A og heimili hennar samkvæmt 110. gr. a. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, en gildistími bannsins styttur í þrjá mánuði frá uppsögu dóms Hæstaréttar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 15. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Austurlands 31. maí 2006, þar sem varnaraðila var með nánar tilteknum hætti gert að sæta nálgunarbanni, en úrskurðurinn var birtur honum 13. júní 2006. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að tímalengd nálgunarbannsins verði stytt, svæðið sem nálgunarbannið nái til verði látið afmarkast af [...] að ofanverðu og að úrskurðurinn verði felldur úr gildi að því er varðar bann við símasamskiptum. Þá krefst hann þess að sakarkostnaður á báðum dómstigum greiðist úr ríkissjóði.

Sóknaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Það athugast að rannsókn lögreglu er ábótavant að því leyti að hvorki hafa verið yfirheyrð vitni sem tilgreind eru í málsgögnum né tekin skýrsla af varnaraðila. Þrátt fyrir þetta liggur fyrir að varnaraðili hefur komið á heimili fyrrverandi eiginkonu sinnar án samþykkis hennar og haft uppi yfirlýsingar um að sér væri það heimilt. Meðal gagna málsins er greinargerð félagsmálastjóra Suðurfjarða 24. maí 2006, þar sem meðal annars er greint frá komu varnaraðila á heimili konunnar 22. maí sama ár er félagsmálastjórinn var þar staddur. Kemur fram í greinargerðinni að félagsmálastjórinn hafi verið vitni að því er varnaraðili hafði í hótunum við konuna og sagt að „hún myndi ekki lifa lengi“.

Upplýst er að deila vegna bráðabirgðaforsjár yfir dætrum varnaraðila og konunnar er til meðferðar hjá Héraðsdómi Austurlands og skipaður hefur verið skiptastjóri til að annast fjárskipti þeirra vegna skilnaðar.

Með vísan til framangreinds og forsendna hins kærða úrskurðar að öðru leyti verður nálgunnarbann staðfest, en hæfilegt þykir að það gildi í þrjá mánuði frá uppsögu dóms þessa.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur að öðru leyti en því að nálgunarbannið skal gilda í þrjá mánuði frá uppsögu dóms þessa.

Allur kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, G-kk-ef M. A-kk-ef héraðsdómslögmanns, 100.000 krónur.
346/2005

M varð fyrir líkamstjóni í vinnuslysi árið 2001, er hann var sem sjálfstæður verktaki að setja upp loftplötur í félagi við starfsmann S. M reisti kröfur sínar á því að S bæri bótaábyrgð á tjóni hans samkvæmt sakarreglunni og reglunni um húsbóndaábyrgð, en orsök tjónsatburðarins mætti rekja til saknæmrar háttsemi starfsmanns S. Þótti M því ekki hafa sýnt fram á að slysið yrði rakið til yfirsjónar eða vanrækslu sem S bar ábyrgð á og var hann því sýknaður af kröfum M.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. ágúst 2005. Hann krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér 8.084.487 krónur með 4,5% ársvöxtum af 3.074.966 krónum frá 5. nóvember 2001 til 5. ágúst 2003 og af 8.084.487 krónum frá þeim degi til 19. september 2004, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti en til vara að krafa áfrýjanda verði lækkuð og málskostnaður felldur niður.

Sjóvá-Almennum tryggingum hf. hefur verið stefnt til réttargæslu. Réttargæslustefndi gerir ekki kröfur fyrir Hæstarétti.

Tilkynning áfrýjanda til Tryggingastofnunar ríkisins um slys það sem ágreiningur aðila lýtur að er dagsett 21. ágúst 2002 en ekki daginn eftir slysið eins og missagt er í héraðsdómi. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest sú niðurstaða hans að áfrýjandi hafi ekki sýnt fram á að tjón hans verði rakið til gáleysis starfsmanns stefnda. Verður hinn áfrýjaði dómur því staðfestur um annað en málskostnað.

Rétt er að hvor aðili beri sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.
346/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar  1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála  var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 28. júní 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 4. júlí 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Rökstuddur grunur er um að kærði hafi átt aðild að skotárás á [B-hús] 21. júní síðastliðinn. Vopn það sem notað var er ófundið og rannsókn málsins er ólokið. Um alvarlegt atvik er að ræða og ljóst að háttsemi kærða getur varðað fangelsisrefsingu ef sök sannast. Úrskurður héraðsdóms verður staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
347/2005

Aðilar deildu um hvort Ó hafi fyrirgert rétti sínum til fjögurra mánaða biðlauna úr hendi V vegna þeirrar háttsemi sinnar að hafa, þegar leið að starfslokum hans hjá V, eytt miklum fjölda tölvugagna af heimasvæði sínu í borðtölvu og af harða diski fartölvu sem hann hafði til afnota í starfi sínu. Fram var komið að tekist hafði að endurheimta mikinn fjölda skjala, sem eytt hafði verið, en ekki lágu fyrir glöggar upplýsingar um efni þessara skjala. Ó kvaðst eingöngu hafa eytt persónulegum skjölum og skjölum sem engu skiptu fyrir starfsemi V, auk þess sem hann hafi gætt þess að öll gögn sem einhverja þýðingu gæti haft væru vistuð bréflega í skjalasafni V. Talið var, að V hafi verið í lófa lagið að hrekja þessar staðhæfingar Ó með því að gera frekari grein fyrir efni þeirra skjala sem tókst að endurheimta, en það hafi hann ekki gert, auk þess sem hann hafi ekki sýnt fram á að hann hafi orðið fyrir tjóni vegna hátterni Ó. Var V því gert að greiða Ó fjárhæð sem nam fjögurra mánaða biðlaunum hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 5. ágúst 2005. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í máli þessu er deilt um hvort stefndi hafi fyrirgert rétti sínum til fjögurra mánaða biðlauna úr hendi áfrýjanda vegna þeirrar háttsemi sinnar að hafa þegar leið að starfslokum hans hjá áfrýjanda eytt miklum fjölda tölvugagna af heimasvæði sínu í borðtölvu og af harða diski fartölvu sem hann hafði til afnota í starfi sínu.

Fram er komið í málinu að við leit kerfisfræðings í tölvukerfi áfrýjanda skömmu eftir starfslok stefnda tókst að endurheimta mikinn fjölda skjala, sem eytt hafði verið. Ekki er upplýst hvers konar gögn það voru ef frá er talinn listi yfir 226 skjalanna sem ágreiningslaust er að lutu að starfsemi áfrýjanda. Hins vegar liggja ekki fyrir glöggar upplýsingar um efni þessara skjala. Stefndi heldur því fram að meðal þeirra tölvugagna sem hann eyddi hafi verið persónuleg skjöl hans, tölvupóstur og gögn sem ekki áttu erindi til annarra. Þá hafi hann eingöngu eytt skjölum sem engu skiptu fyrir starfsemi áfrýjanda og gætt þess vandlega að öll gögn sem einhverja þýðingu gætu haft væru vistuð bréflega á viðeigandi stað í skjalasafni áfrýjanda. Áfrýjanda var í lófa lagið að hrekja þessar staðhæfingar stefnda með því að gera frekari grein fyrir efni þeirra skjala sem tókst að endurheimta, en það gerði áfrýjandi ekki. Að þessu athuguðu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Rétt þykir að málskostnaður fyrir Hæstarétti falli niður.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.
347/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar  1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála  var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 28. júní 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 4. júlí 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Rökstuddur grunur er um að kærði hafi átt aðild að skotárás á [B-hús], 21. júní síðastliðinn. Vopn það sem notað var er ófundið og rannsókn málsins er ólokið. Um alvarlegt atvik er að ræða og ljóst að háttsemi kærða getur varðað fangelsisrefsingu ef sök sannast. Úrskurður héraðsdóms verður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
348/2006

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar  1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála  var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. júní 2006, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 28. júní 2006, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 4. júlí 2006 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Rökstuddur grunur er um að kærði hafi átt aðild að skotárás á [B-hús], 21. júní síðastliðinn. Vopn það sem notað var er ófundið og rannsókn málsins er ólokið. Um alvarlegt atvik er að ræða og ljóst að háttsemi kærða getur varðað fangelsisrefsingu ef sök sannast. Úrskurður héraðsdóms verður staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.