115/2002

Hæstiréttur felldi úr gildi úrskurð héraðsdóms um að vísa frá máli H hf. gegn B og H. Úrskurðurinn var reistur á því að kröfur H hf. væru hinar sömu og félagið hefði uppi sem gagnkröfur í málum sem B og H höfðu hvor í sínu lagi höfðað á hendur félaginu. Í dómi Hæstaréttar kemur fram að H hf. hafði engar kröfur gert í málum B og H á hendur félaginu þegar mál þess á hendur B og H var þingfest. Þegar af þessum sökum séu ákvæði 4. mgr. 94. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála því ekki til fyrirstöðu að héraðsdómari taki málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. mars 2002, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 15. febrúar 2002, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og þeim dæmdur málskostnaður í héraði ásamt kærumálskostnaði.

I.

Málið á rætur að rekja til starfsloka varnaraðila hjá sóknaraðila. Vegna þessa höfðuðu varnaraðilar hvor í sínu lagi mál á hendur sóknaraðila 23. ágúst 2001, þar sem þeir kröfðu sóknaraðila annars vegar um skaðabætur, sem næmu þriggja mánaða launum, og hins vegar um svonefndar bónusgreiðslur. Voru málin þingfest í Héraðsdómi Reykjavíkur 4. september 2001 og sóknaraðila veittur frestur til að leggja fram greinargerðir. Það gerði hann á dómþingi 13. nóvember sama árs. Áður en til þess kom höfðaði sóknaraðili mál þetta á hendur varnaraðilum 12. október 2001. Í málinu krefst hann þess að þeir verði dæmdir til að greiða sér skaðabætur vegna saknæmrar og ólögmætrar háttsemi í starfi hjá sér. Krefst sóknaraðili þess aðallega að varnaraðilum verði gert að greiða sér óskipt 6.000.000 krónur, en til vara að ábyrgð þeirra verði skipt þannig að varnaraðilinn B-kk-nf Á-kk-nf verði dæmdur til að greiða sér 733.917 krónur, en varnaraðilinn H-kk-nf H-kk-nf 660.000 krónur. Var málið þingfest á dómþingi Héraðsdóms Reykjavíkur 16. október 2001.

Í greinargerðum sóknaraðila í áðurnefndum málum varnaraðila gegn honum krafðist hann aðallega sýknu af kröfum þeirra, en til vara að þær yrðu lækkaðar. Kom þar fram að krafa sóknaraðila um sýknu væri reist á því að varnaraðilar hefðu með saknæmri og ólögmætri háttsemi glatað rétti sínum til launa í uppsagnarfresti. Þá lýsti sóknaraðili yfir skuldajöfnuði við kröfur varnaraðila með kröfu sinni um skaðabætur úr hendi þeirra.

Með hinum kærða úrskurði var máli sóknaraðila gegn varnaraðilum vísað frá dómi á þeim grundvelli að kröfur hans væru reistar á sömu málsástæðum og kröfur hans í málum varnaraðila á hendur honum, auk þess sem kröfur hans í þeim málum væru hinar sömu, að því er snerti gagnkröfur hans til skuldajafnaðar, og varakrafa hans í þessu máli. Samkvæmt þessu taldi héraðsdómari að sóknaraðili gæti ekki krafist dóms um kröfur sínar meðan málum varnaraðila á hendur honum væri ólokið, sbr. 4. mgr. 94. gr. laga nr. 91/1991.

II.

Í 4. mgr. 94. gr. laga nr. 91/1991 segir að þegar mál hefur verið þingfest verði dóms ekki krafist um þær kröfur, sem eru gerðar í því, í öðru máli. Ef dóms er krafist þannig um kröfu í öðru máli skal vísa henni frá dómi. Eins og að framan er rakið hafði sóknaraðili engar kröfur gert í málum varnaraðila á hendur honum þegar mál þetta var þingfest í héraði 16. október 2001. Þegar af þessum sökum eru ákvæði 4. mgr. 94. gr. laga nr. 91/1991 því ekki til fyrirstöðu að héraðsdómari taki mál þetta til efnismeðferðar. Þá verður heldur ekki fallist á að aðrar ástæður, sem varnaraðilar bera fyrir sig, leiði til þess að málinu verði vísað frá héraðsdómi.

Samkvæmt framansögðu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilar verða dæmdir til að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilar, B-kk-nf Á-kk-nf og H-kk-nf H-kk-nf, greiði í sameiningu sóknaraðila, Heimilistækjum hf., 75.000 krónur í kærumálskostnað.