644/2017

Fallist var á kröfu þrotabús H ehf. um riftun á greiðslu félagsins til C ehf. að tiltekinni fjárhæð. Var talið að greiðslan hefði verið innt af hendi með óvenjulegum greiðslueyri í skilningi 1. mgr. 134. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. og að C ehf. hefði ekki sýnt fram á að greiðslan hefði virst venjuleg eftir atvikum. Þá var einnig fallist á kröfu þrotabús H ehf. um að C ehf., D og S yrði óskipt gert að endurgreiða fjárhæðina, enda þótti C ehf. ekki hafa sýnt fram á að atvikum væri þannig háttað að því hefði tekist að fá fullnustu kröfunnar, án tillits til gjaldþrotaskiptanna, ef greiðslan hefði ekki verið innt af hendi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma M-kk-nf S-kk-nf hæstaréttardómari, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf landsréttardómari og S-kk-nf M-kk-nf héraðsdómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 9. október 2017. Hann krefst þess að rift verði greiðslu 25. júní 2014 á skuld Harlem ehf. við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. að fjárhæð 12.451.379 krónur. Hann krefst þess einnig að stefndu verði óskipt gert að greiða sér aðallega þá fjárhæð með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 25. júní 2014 til greiðsludags, en til vara 3.061.450 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt sama lagaákvæði af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 15. júlí 2014 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar óskipt úr hendi stefndu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast hvert fyrir sitt leyti staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I

Samkvæmt gögnum málsins gerðu stefndu D-kvk-nf Ó-kvk-nf A-kvk-nf P-kvk-nf og S-kk-nf G-kk-nf J-kk-nf fyrir hönd óstofnaðs einkahlutafélags samning 24. nóvember 2012 við Þýska barinn ehf. um kaup á rekstri síðarnefnda félagsins að Tryggvagötu 22 í Reykjavík, en þar mun það hafa starfrækt samnefnt veitingahús. Eftir samningnum tóku kaupin meðal annars til innréttinga í húsnæðinu, tækja og lausafjármuna, en að auki var þess getið að eigandi húsnæðisins hafi samþykkt að gera nýjan leigusamning um það við væntanlegt félag stefndu. Kaupverðið skyldi nema samtals 13.500.000 krónum, en þar af átti að greiða 405.849 krónur með peningum 26. nóvember 2012, 7.500.000 krónur með yfirtöku viðskiptaskuldar við Vífilfell hf., sem nú ber heiti stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf., og 5.594.151 krónu með yfirtöku skuldar við leigusala húsnæðisins, Eik fasteignafélag hf.

Áður en framangreindur kaupsamningur var gerður höfðu stefndu D-kvk-nf og S-kk-nf gert fyrir hönd óstofnaðs einkahlutafélags samning 20. nóvember 2012 við Eik fasteignafélag hf. um leigu á húsnæðinu að Tryggvagötu 22, en samkvæmt fyrirsögn hans var hann „viðaukasamningur við leigusamning“. Þar var húsnæðinu lýst sem veitinga- og skemmtistað á jarðhæð og í kjallara, en húsaleiga skyldi greidd 1. hvers mánaðar og fjárhæð hennar bundin vísitölu neysluverðs. Í samningnum voru ekki ákvæði um leigutíma, en á hinn bóginn tekið fram að leigutakinn nyti forleiguréttar að honum loknum. Lagt var bann við framsali leiguréttar án samþykkis leigusala og skyldi það sama eiga við um eigendaskipti að hlutum í leigutakanum. Þá voru ákvæði í samningnum um heimild leigusala til riftunar vegna vanefnda leigutaka, auk þess sem tekið var fram að samningurinn félli úr gildi ef leigutakinn yrði tekinn til gjaldþrotaskipta eða leitaði nauðasamnings. Samningi þessum var þinglýst 23. október 2013.

Félagið, sem stefndu D-kvk-nf og S-kk-nf gerðu framangreinda samninga fyrir, var eftir gögnum málsins stofnað 24. nóvember 2012 og fékk það heitið Harlem ehf. Samkvæmt tilkynningu um stofnun félagsins, sem barst fyrirtækjaskrá 3. desember sama ár, voru stefndu D-kvk-nf og S-kk-nf stofnendur og var tilgangur þess sagður vera rekstur kráa og dansstaða ásamt almennri veitingasölu og þjónustu, svo og lánastarfsemi og kaup og sala fasteigna. Hlutafé var 500.000 krónur. Tilgreint var að í stjórn félagsins hefðu verið kjörnir V-kvk-nf Þ-kk-nf Ó-kk-nf sem formaður og stefndi S-kk-nf sem meðstjórnandi, en sá fyrrnefndi mun á þessum tíma hafa verið sambúðarmaður stefndu D-kvk-ef. Þá var henni veitt prókúruumboð fyrir félagið ásamt stefnda S-kk-þgf, sem gegna átti stöðu framkvæmdastjóra þess.

Harlem ehf. gerði 12. desember 2012 ýmsa samninga við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf., sem sneru að rekstri veitingastaðarins að Tryggvagötu 22. Þar var í fyrsta lagi um að ræða viðskiptasamning, sem marka átti ramma um vörukaup Harlem ehf. af stefnda til endursölu á veitingastaðnum, og átti hann að gilda til fimm ára, en í honum voru meðal annars ákvæði um vanefndir, sem heimilað gætu riftun hans. Í annan stað var gerður svonefndur samningur um þjónustuvörur, en með honum tók stefndi að sér að leggja Harlem ehf. endurgjaldslaust til bjórdælur, gosvélar, kæla og klakavélar til að nota fyrir vörur frá stefnda. Í þriðja lagi voru gerðir samningar um viðskiptakjör, þar sem annars vegar var kveðið á um afslætti, sem Harlem ehf. skyldi njóta við kaup á vörum frá stefnda, og hins vegar um ráðstöfun á afsláttunum, sem verja ætti til greiðslu á skuldum félagsins við stefnda samkvæmt lánssamningi og vegna vöruúttekta. Í fjórða lagi var um að ræða samstarfssamning um markaðsráðstafanir, en samkvæmt honum skuldbatt Harlem ehf. sig meðal annars til að láta starfsmenn sína nota við vinnu sína fatnað, sem bæri vörumerki stefnda, koma fyrir auglýsingaskiltum með vörumerkjum stefnda innanhúss og utan, hafa vörur frá stefnda sýnilegar á veitingastaðnum og standa að kynningum á þeim. Fyrir þetta skyldi stefndi greiða tilteknar fjárhæðir að minnsta kosti einu sinni á ári. Í fimmta lagi var gerður samningur um lán stefnda til Harlem ehf. að fjárhæð 12.000.000 krónur, sem skyldi endurgreitt á fimm árum með jöfnum afborgunum á þriggja mánaða fresti. Í samningnum var ekki mælt fyrir um að lánið bæri vexti að öðru leyti en því að greiða ætti dráttarvexti yrði afborgun ekki innt af hendi innan fimmtán daga frá gjalddaga. Greiða skyldi afborganir með peningum, en Harlem ehf. var þó heimilað að standa skil á þeim með afsláttum af vörukaupum frá stefnda. Þá var tekið fram að yrðu eigendaskipti að veitingastað félagsins bæri því að tryggja að kaupandi tæki við skyldum þess samkvæmt samningnum, en félagið skyldi ábyrgjast efndir kaupandans á honum þar til stefndi leysti það undan þeirri ábyrgð með sérstakri yfirlýsingu. Tækist félaginu ekki að tryggja þetta væri stefnda heimilt að gjaldfella eftirstöðvar lánsins, sem bæri þá að greiða upp innan 30 daga. Auk þessara samninga rituðu stefndu D-kvk-nf og S-kk-nf undir yfirlýsingu um óskipta sjálfskuldarábyrgð sína á öllum skuldum Harlem ehf. við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. að fjárhæð allt að 15.000.000 krónur, sem bundin yrði vísitölu neysluverðs með tiltekinni grunntölu.

Samhliða framangreindum samningum gerðu Harlem ehf., stefndi Coca-Cola European Partners Ísland ehf. og Eik fasteignafélag hf. 12. desember 2012 svonefndan viðaukasamning við leigusamning. Í samningi þessum var mælt svo fyrir að aðilar hans væru samþykkir því að þessum stefnda yrði heimilt „að yfirtaka öll réttindi leigutaka hvað varðar leigusamning ... komi til þess að leigusamningnum verði rift, hann ógiltur eða honum sagt upp vegna a) vanskila, riftunar, ógildingar eða uppsagnar á viðskiptasamningi, b) riftunar, ógildingar eða uppsagnar á leigusamningi, eða c) verði gert árangurslaust fjárnám í búi leigutaka á leigutímanum.“ Kæmi til verulegra vanefnda á skyldum Harlem ehf. við stefnda samkvæmt viðskiptasamningi þeirra skyldu þær „jafngilda verulegri vanefnd á leigusamningi aðila sem heimilar leigusala riftun“ og bæri leigusala eftir kröfu stefnda að rifta leigusamningi af þeim sökum. Yrði leigusamningnum sagt upp eða rift á þennan hátt að frumkvæði stefnda skyldi hann ábyrgjast frá þeim tíma greiðslu húsaleigu til leigusala þar til hann fengi húsnæðið afhent á ný. Segði á hinn bóginn leigusali upp leigusamningnum eða rifti skyldi stefndi ekki bera slíka ábyrgð nema hann neytti heimildar til að yfirtaka réttindi leigutaka. Tæki stefndi yfir leigusamninginn á framangreindan hátt skyldi hann sem leigutaki njóta sömu kjara og mælt væri fyrir um í samningnum. Yrði stefnda jafnframt heimilt að framselja réttindi sín sem leigutaki til þriðja manns til að hafa þar sambærilegan rekstur og húsnæðið væri nýtt til og skyldi þá stefndi losna undan skuldbindingum sínum við leigusala, en slíkt framsal yrði þó háð samþykki leigusala, sem skylt væri að veita nema til kæmu „haldgóðar ástæður til að synja“. Eintakið af þessum samningi, sem liggur fyrir í málinu, ber með sér að hann hafi verið afhentur sýslumanni til þinglýsingar 20. desember 2012, en hafi síðan á ótilgreindum degi verið áritaður af Eik fasteignafélagi hf. um að fallið væri frá ósk um þinglýsingu, sem varð þannig ekki af.

Í málinu liggja ekki fyrir reikningsskil eða önnur gögn um rekstur eða afkomu Harlem ehf. á tímabilinu eftir að framangreindir samningar voru gerðir. Fyrirtækjaskrá var tilkynnt 1. apríl 2014 að stefndi S-kk-nf hefði látið af störfum sem framkvæmdastjóri Harlem ehf. og jafnframt vikið úr sæti aðalmanns í stjórn félagsins, en þess í stað orðið varamaður í henni. Fyrrnefndur V-kk-nf Þ-kk-nf Ó-kk-nf yrði áfram stjórnarmaður í félaginu, tæki við starfi framkvæmdastjóra og væri honum veitt prókúruumboð fyrir það. Hann undirritaði sama dag af hálfu Harlem ehf. samning við félagið 22 niðri ehf. um kaup þess á rekstri Harlem ehf. að Tryggvagötu 22. Þar kom fram að kaupin næðu meðal annars til allra vörubirgða, innréttinga og tækja í eigu seljanda á veitingastaðnum, svo og að seljandinn hefði greitt upp allar skuldir við leigusala, sem hefði samþykkt kaupandann sem nýjan leigutaka og myndi gera húsaleigusamning við hann. Kaupverð var samtals 24.000.000 krónur, en þar af átti að greiða 1. og 2. apríl 2014 alls 4.369.807 krónur með innborgunum á bankareikning Harlem ehf. Að öðru leyti átti kaupandinn að greiða kaupverðið með því að taka yfir skuldir seljandans við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf., 12.451.379 krónur, leigusalann Eik fasteignafélag hf., 3.720.272 krónur, og Sánd ehf., 3.458.542 krónur. Afhenda átti veitingastaðinn nýjum eiganda samdægurs, en kaupverð skyldi að fullu greitt 2. maí 2014. Í málinu hefur komið fram að Sánd ehf. hafi verið í eigu stefnda S-kk-ef og átt kröfu á hendur Harlem ehf. vegna hljóðkerfis, sem hafi verið notað á veitingastaðnum, svo og að fyrrgreind skuld Harlem ehf. við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf., sem 22 niðri ehf. tók að sér að greiða, hafi annars vegar átt rætur að rekja til vörukaupa Harlem ehf., 3.716.658 krónur, og hins vegar til eftirstöðva skuldar samkvæmt áðurnefndum lánssamningi, 8.734.721 króna.

Eftir framangreind kaup gerði 22 niðri ehf. 25. júní 2014 ýmsa samninga við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf., sem að efni til voru hliðstæðir áðurnefndum samningum Harlem ehf. við þann sama frá 12. desember 2012. Meðal þeirra var samningur um lán stefnda til 22 niðri ehf. að fjárhæð 12.245.816 krónur. Telur áfrýjandi að með láni þessu hafi verið gerð upp skuld Harlem ehf. við stefnda að fjárhæð 12.451.379 krónur, sem 22 niðri ehf. hafði skuldbundið sig til að taka yfir með kaupsamningnum við Harlem ehf. frá 1. apríl 2014.

Samkvæmt gögnum málsins barst héraðsdómi 28. október 2014 krafa frá Gildi lífeyrissjóði um að bú Harlem ehf. yrði tekið til gjaldþrotaskipta, en árangurslaust fjárnám mun hafa verið gert hjá félaginu 15. september sama ár. Krafa þessi var tekin til greina með úrskurði 7. janúar 2015 og gaf skiptastjóri út innköllun til lánardrottna, sem birt var fyrra sinni 15. sama mánaðar. Innan kröfulýsingarfrests, sem lauk þannig 15. mars 2015, bárust skiptastjóra kröfur að fjárhæð samtals 20.481.609 krónur. Á fyrsta skiptafundi í áfrýjanda, sem haldinn var 31. mars 2015, kom meðal annars fram að engar eignir hefðu fundist við skiptin, en skiptastjóri teldi á hinn bóginn hugsanlegt að rifta greiðslum, sem Harlem ehf. hafi innt af hendi í tengslum við sölu á rekstri sínum. Hefði verið leitað eftir því hvort Gildi lífeyrissjóður myndi vegna eignaleysis áfrýjanda takast á hendur ábyrgð á kostnaði af rekstri riftunarmála, en svar hefði ekki enn fengist við því og var skiptafundi við svo búið frestað til 24. apríl 2015. Ekki liggja fyrir í málinu frekari gögn um svör lífeyrissjóðsins við málaleitan áfrýjanda, en skiptastjóri beindi á hinn bóginn yfirlýsingu til stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. 10. ágúst 2015 um riftun á greiðslu skuldar Harlem ehf. við hann að fjárhæð 12.451.379 krónur, sem hann hafi fengið með yfirtöku 22 niðri ehf. á skuldinni. Því andmælti sá stefndi með bréfi 2. september 2015 og höfðaði áfrýjandi í kjölfarið mál þetta 25. og 28. sama mánaðar.

II

Svo sem lýst var að framan mun áfrýjandi ekki hafa átt eignir við lok kröfulýsingarfrests til að standa straum af kostnaði af rekstri þessa máls á hendur stefndu og taldi skiptastjóri sig réttilega þurfa af þeim sökum að leita eftir ábyrgð eins eða fleiri lánardrottna áfrýjanda til að láta verða af málsókn. Skiptastjóri átti þess því ekki kost að höfða málið fyrr en slík ábyrgð hafði fengist, en ljóst er af áðursögðu að það hafi ekki gerst fyrr en eftir skiptafund 31. mars 2015. Málið var þannig höfðað innan sex mánaða frá því að ábyrgð lá fyrir og þar með innan þess frests, sem mælt er fyrir um í 1. mgr. 148. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Samkvæmt kaupsamningi Harlem ehf. við 22 niðri ehf. 1. apríl 2014 átti síðarnefnda félagið að greiða hluta af kaupverði veitingastaðarins að Tryggvagötu 22 með því að taka að sér skuld þess fyrrnefnda við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. að fjárhæð 12.451.379 krónur. Í málinu liggur ekkert fyrir um að þessi stefndi hafi samþykkt slíka skuldskeytingu áður en hann gerði fyrrgreinda samninga við 22 niðri ehf. 25. júní 2014. Hann hefur ekki mótmælt þeirri staðhæfingu áfrýjanda að 22 niðri ehf. hafi staðið við þessa skuldbindingu sína með því að gera við hann lánssamning síðastnefndan dag. Líta verður svo á að með þessari ráðstöfun hafi þessi stefndi fengið uppgerða skuld Harlem ehf. við sig að fjárhæð 12.451.379 krónur. Greiðsla þessi fór þannig fram innan sex mánaða fyrir frestdag við gjaldþrotaskipti á áfrýjanda, sem var eins og fyrr segir 28. október 2014. Greiðsla, sem fengin er með viðtöku greiðsluskuldbindingar þriðja manns, verður að teljast innt af hendi með óvenjulegum greiðslueyri í skilningi 1. mgr. 134. gr. laga nr. 21/1991. Standa atvik í málinu ekki til þess að líta svo á að greiðslan, sem áfrýjandi leitar eftir að fá rift, hafi virst venjuleg eftir atvikum, en um það hefur stefndi Coca-Cola European Partners Ísland ehf. sönnunarbyrði. Er því fullnægt skilyrðum þessa lagaákvæðis til að verða við kröfu áfrýjanda um riftun greiðslunnar.

Í málinu liggur ekki annað fyrir en að greiðslan, sem innt var af hendi í framangreindu horfi, hafi orðið stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. að notum, þótt enn virðist ekki hafa reynt á hvort 22 niðri ehf. muni að fullu gera skil á skuld sinni samkvæmt lánssamningi þeirra frá 25. júní 2014, sem ekki er að öllu leyti komin í gjalddaga eftir ákvæðum hans. Þegar metið er samhliða þessu hvort greiðslan hafi valdið áfrýjanda tjóni, sbr. 1. mgr. 142. gr. laga nr. 21/1991, verður að gæta að því að stefndi Coca-Cola European Partners Ísland ehf. naut samkvæmt fyrrgreindum lánssamningi við Harlem ehf. frá 12. desember 2012 réttar til að gjaldfella kröfu sína ef eigendaskipti yrðu að veitingastað síðarnefnda félagsins án þess að því tækist að tryggja að nýr eigandi tæki þá skuld að sér. Eftir samningi stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. við Harlem ehf. og Eik fasteignafélag hf. frá sama degi hefði stefndi undir þeim kringumstæðum getað brugðist við greiðslufalli Harlem ehf. með því að knýja fram riftun á leigusamningi um húsnæðið, þar sem félagið rak veitingastað sinn, taka yfir réttindi sem leigutaki að húsnæðinu og ráðstafa því síðan til nýs leigjanda, eftir atvikum með áskilnaði um sérstaka greiðslu úr hendi hans. Með þessu naut þannig stefndi Coca-Cola European Partners Ísland ehf. á óbeinan hátt eins konar tryggingar fyrir greiðslu kröfu sinnar. Fram hjá því verður á hinn bóginn ekki litið að kaupsamningur Harlem ehf. við 22 niðri ehf. frá 1. apríl 2014 náði að vísu meðal annars til aðstöðu til að reka veitingahús að Tryggvagötu 22, sem háð var tilvist húsaleigusamnings, en að öðru leyti til margvíslegra lausafjármuna og óefnislegra verðmæta, sem ekki tengdust því húsnæði sérstaklega. Í þeim munum og verðmætum naut stefndi Coca-Cola European Partners Ísland ehf. engra tryggingarréttinda. Í ljósi ákvæðis 1. mgr. 142. gr. laga nr. 21/1991 verður þessi stefndi að bera sönnunarbyrði fyrir því hvort eitthvað og þá eftir atvikum hversu mikið af 24.000.000 króna kaupverðinu samkvæmt samningnum frá 1. apríl 2014 hafi komið fyrir aðstöðu í skjóli húsaleigusamningsins, sem hann hafði þó ekki einn forræði á óháð afstöðu leigusalans Eikar fasteignafélags hf. Þá sönnunarbyrði hefur stefndi að engu leyti axlað. Að öllu framangreindu virtu verður því að taka til greina aðalkröfu áfrýjanda um að þessum stefnda verði gert að greiða honum 12.451.379 krónur. Samkvæmt 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 getur sú krafa ekki borið dráttarvexti fyrr en að liðnum mánuði frá því að áfrýjandi krafðist fyrst greiðslunnar með áðurnefndu bréfi 10. ágúst 2015 og verða þeir vextir því dæmdir eins og í dómsorði greinir.

Eins og fyrr var rakið efndi 22 niðri ehf. ekki skuldbindingu sína samkvæmt kaupsamningnum frá 1. apríl 2014 til að taka að sér skuld Harlem ehf. við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. með því að gerast nýr skuldari samkvæmt lánssamningnum milli síðargreindu félaganna tveggja frá 12. desember 2012, heldur gerði 22 niðri ehf. nýjan lánssamning við þennan stefnda 25. júní 2014 og greiddi þannig upp skuld Harlem ehf. Eftir ákvæðum lánssamningsins frá 12. desember 2012 bar Harlem ehf. enga ábyrgð á kröfu stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. á hendur 22 niðri ehf. samkvæmt yngri lánssamningnum. Stefndu D-kvk-nf og S-kk-nf losnuðu af þessum sökum undan skuldbindingum sínum samkvæmt fyrrnefndri yfirlýsingu frá 12. desember 2012 um sjálfskuldarábyrgð á greiðslu skulda Harlem ehf. við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. með greiðslunni, sem rift er samkvæmt framansögðu. Ekki getur orkað tvímælis að þeim hafi þegar greiðslan fór fram verið kunnugt um aðstæðurnar, sem riftunin er reist á. Er því fullnægt skilyrðum 1. mgr. 147. gr. laga nr. 21/1991 til að dæma þau til að greiða áfrýjanda fyrrgreinda fjárhæð óskipt með stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. Af gögnum málsins verður ekki séð að áfrýjandi hafi krafið þau um greiðslu þessa fyrr en með birtingu héraðsdómsstefnu 25. september 2015 og verður þeim því ekki gert að greiða dráttarvexti fyrr en frá þeim degi, sbr. 4. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001.

Stefndu verða dæmd í sameiningu til að greiða áfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sem ákveðinn er í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Rift er greiðslu 25. júní 2014 á skuld Harlem ehf. við stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. að fjárhæð 12.451.379 krónur.

Stefndi Coca-Cola European Partners Ísland ehf. greiði áfrýjanda, þrotabúi Harlem ehf., 12.451.379 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 10. september 2015 til greiðsludags. Þar af greiði stefndu D-kvk-nf Ó-kvk-nf A-kvk-nf P-kvk-nf og S-kk-nf G-kk-nf J-kk-nf áfrýjanda óskipt með stefnda Coca-Cola European Partners Ísland ehf. sömu fjárhæð með dráttarvöxtum frá 25. september 2015 til greiðsludags.

Stefndu greiði óskipt áfrýjanda samtals 2.000.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.