72/2007

H var ásamt J sakfelldur fyrir að hafa staðið að innflutningi á 15.227,9 g af amfetamíni og 10.283,05 g af kannabis til söludreifingar í ágóðaskyni. Á og Ó voru sakfelldir fyrir að hafa tekið við bifreið, sem þeir töldu þessi fíkniefni enn vera falin í og hafa hana í vörslum sínum. Ó var auk þess sakfelldur fyrir frekari fíkniefnabrot og tollalagabrot. Við ákvörðun refsingar var meðal annars horft til hættueiginleika efnanna, magns þeirra og styrkleika. Segir í niðurstöðu Hæstaréttar að brotin, sem allir ákærðu áttu hlut að, ættu sér fáar hliðstæður í dómaframkvæmd að því er varðar magn fíkniefna. Ættu ákærðu sér engar málsbætur. Við ákvörðun refsingar Á hafði dómur er hann hlaut fyrir héraðsdómi í Hollandi ítrekunaráhrif, sbr. 2. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 8. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni með áorðnum breytingum. Þótti refsing Á hæfilega ákveðin 5 ár. Með broti sínu rauf Ó skilyrði reynslulausnar og var refsing hans því ákveðin í einu lagi með hliðsjón af óafplánaðri fangelsisrefsingu, sbr. 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga og 60. gr. almennra hegningarlaga. Jafnframt hafði fyrra brot Ó ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingarinnar. Var hún hæfilega ákveðin fangelsi 9½ ár. H var gert að sæta fangelsi í 7 ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 24. janúar 2007 í samræmi við yfirlýsingar ákærðu um áfrýjun og jafnframt af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þess að héraðsdómur verði staðfestur um annað en refsingu ákærðu, sem verði þyngd.

Ákærði Á-kk-nf S-kk-nf krefst aðallega sýknu, en til vara að refsing verði milduð.

Ákærði H-kk-nf E-kk-nf H-kk-nf krefst þess að refsing á hendur honum verði milduð og jafnframt hafnað kröfu ákæruvaldsins, sem að honum beinist, um upptöku hnúajárns og tveggja rýtinga.

Ákærði Ó-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf Æ-kk-nf krefst sýknu af sakargiftum samkvæmt 1. kafla ákæru, en að öðru leyti að refsing verði milduð.

J-x-x H-x-x E-x-x, sem dæmdur var til refsingar í héraði ásamt ákærðu, unir hinum áfrýjaða dómi og ákæruvaldið einnig að því er hann varðar.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærðu og heimfærslu brota þeirra til refsiákvæða.

Við ákvörðun refsingar ákærðu verður að líta til þess að ákærði H-kk-nf E-kk-nf er sakfelldur fyrir að hafa staðið ásamt J-x-x H-x-x E-x-x að innflutningi á 15.227,9 g af amfetamíni og 10.283,05 g af kannabis til söludreifingar í ágóðaskyni, en ákærðu Á-kk-nf og Ó-kk-nf Á-kk-nf fyrir að hafa tekið við bifreið, sem þeir töldu þessi fíkniefni enn vera falin í, og haft hana í vörslum sínum. Auk þess er ákærði Ó-kk-nf Á-kk-nf sakfelldur fyrir frekari fíkniefnabrot og tolllagabrot. Brotin, sem allir ákærðu áttu hlut að, eiga sér fáar hliðstæður í dómaframkvæmd að því er varðar magn fíkniefna, en samkvæmt skýrslu Rannsóknastofu í lyfja- og eiturefnafræði um greiningu á sýnum úr því amfetamíni, sem málið varðar, var styrkur amfetamínbasa 26%. Ákærðu eiga sér engar málsbætur.

Að virtu framangreindu ásamt því, sem getið er í hinum áfrýjaða dómi varðandi ákvörðun refsingar, verður ákærða H-kk-þgf E-kk-þgf gert að sæta fangelsi í 7 ár.

Ríkissaksóknari hefur lagt fram í Hæstarétti gögn um að ákærði Á-kk-nf hafi verið dæmdur 18. janúar 2000 í fjögurra ára fangelsi fyrir héraðsdómi í Haarlem í Hollandi vegna innflutnings þangað á 15.794,2 g af kókaíni. Hann mun hafa verið látinn laus 21. maí 2002 að lokinni afplánun tveggja þriðju hluta refsingarinnar. Sá dómur verður að hafa hér ítrekunaráhrif, sbr. 2. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 8. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni með áorðnum breytingum. Að gættu þessu ásamt því, sem greinir í héraðsdómi varðandi refsingu ákærða Á-kk-ef, er hún hæfilega ákveðin fangelsi í 5 ár.

Svo sem getið er í héraðsdómi var ákærði Ó-kk-nf Á-kk-nf dæmdur í Héraðsdómi Reykjavíkur 27. júní 2000 til að sæta fangelsi í níu ár fyrir brot gegn 173. gr. a. almennra hegningarlaga, en honum var veitt reynslulausn 16. febrúar 2004 í þrjú ár á eftirstöðvum refsingar, sem nam 1.620 dögum. Með þeim brotum, sem hann er nú sakfelldur fyrir, rauf hann skilyrði reynslulausnar og ber því að ákveða refsingu í einu lagi með hliðsjón af þeirri fangelsisrefsingu, sem óafplánuð er samkvæmt fyrri dóminum, sbr. 1. mgr. 65. gr. laga nr. 49/2005 um fullnustu refsinga og 60. gr. almennra hegningarlaga. Fyrra brot hans hefur jafnframt ítrekunaráhrif við ákvörðun refsingar, sbr. 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga og 8. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974, auk þess sem líta verður til þess að brot hans, sem mál þetta varðar, voru framin á skilorðstíma reynslulausnar af refsingu samkvæmt dómi fyrir stórfellt fíkniefnabrot. Að þessu virtu og öðru því, sem getið er í hinum áfrýjaða dómi varðandi refsingu ákærða Ó-kk-ef Á-kk-ef, er hún hæfilega ákveðin fangelsi í 9½ ár.

Frá framangreindri refsingu ákærðu dregst gæsluvarðhaldsvist þeirra vegna málsins eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verða ákvæði hans um upptöku staðfest, svo og niðurstaða hans um sakarkostnað.

Ákærðu verður gert að greiða áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjenda sinna fyrir Hæstarétti, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði Á-kk-nf S-kk-nf sæti fangelsi í 5 ár.

Ákærði H-kk-nf E-kk-nf H-kk-nf sæti fangelsi í 7 ár.

Ákærði Ó-kk-nf Á-kk-nf H-kk-nf Æ-kk-nf sæti fangelsi í 9½ ár.

Til frádráttar framangreindri refsingu kemur gæsluvarðhaldsvist ákærðu frá 14. apríl til 30. ágúst 2006.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærðu greiði hver fyrir sig málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, hæstaréttarlögmannanna J-kk-ef M-kk-ef, B-kk-ef Þ-kk-ef og S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef, 373.500 krónur í hlut hvers. Annan áfrýjunarkostnað málsins, 81.083 krónur, greiði ákærðu óskipt.