153/2009

E var sakfelldur fyrir sérlega hættulega líkamsárás og ólöglegan vopnaburð á almannafæri, með því að hafa slegið X höggi með krepptum hnefa í andlit og skorið hann í andlitið með stálhnífi. Voru brot hans heimfærð undir 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 1. mgr. 30. gr. vopnalaga nr. 16/1998, ásamt áorðnum breytingum. Við ákvörðun refsingar E var meðal annars litið til þess að tilviljun ein réði því að ekki hlaust meiri skaði af en raun bar vitni en atlaga E var hættuleg þar sem hnífi var beitt. Þá hefði F skorist illa í andliti og hlotið ör frá vinstra gagnauga niður á kinn. E hafði hins vegar játað brot sitt. Að öllu þessu virtu var E dæmdur í 9 mánaða fangelsi, en fullnustu 7 mánaða refsingarinnar var frestað, auk þess sem E var gert að greiða X 257.600 krónur í skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 4. mars 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist staðfestingar á niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu ákærða, að refsing hans verði þyngd en ákvæði hins áfrýjaða dóms um bætur til X staðfest.

Ákærði krefst þess að refsing hans verði milduð og skilorðsbundin að öllu leyti. Þá krefst hann þess að kröfu X verði vísað frá héraðsdómi.

Af hálfu X er gerð sú krafa að ákvæði hins áfrýjaða dóms um bætur til hans verði staðfest auk þess sem honum verði ákveðinn úr hendi ákærða lögmannskostnaður vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti, 49.800 krónur.

Gögn málsins benda til þess að samskipti ákærða við X utan við skemmtistaðinn Sportarann í Hafnarfirði 1. mars 2008 hafi byrjað þegar X kom félaga sínum A til hjálpar eftir að ákærði hafði veist að honum. Af gögnum málsins verður ekki ráðið nákvæmlega í hverju atbeini X fólst, en samt er ljóst að ekkert réttlætti þau viðbrögð ákærða að beita hnífi svo sem hann gerði. Er ljóst að tilviljun ein réði því að ekki hlaust meiri skaði af en raun ber vitni. Niðurstaða héraðsdóms um að sakfella ákærða fyrir eitt hnefahögg í andlit X og fyrir atlöguna með hnífnum verður staðfest og fallist á heimfærslu brotsins til refsiákvæða. Hinn 17. mars 2009 var ákærði sakfelldur í Héraðsdómi Vesturlands fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna og dæmdur til greiðslu sektar og sviptingar ökuréttar. Fallist verður á tilvísanir í hinum áfrýjaða dómi til sjónarmiða og lagaákvæða sem koma til athugunar við ákvörðun refsingar ákærða og verður sú ákvörðun staðfest.

Með vísan til þess sem að framan greinir verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur og ákærði dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti sem ákveðst að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Ákærði verður dæmdur til að greiða X vegna kostnaðar hans af að halda fram kröfu sinni fyrir Hæstarétti, 35.000 krónur.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, E-kk-nf R-kk-nf G-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 277.408 krónur, þar með talda þóknun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 249.000 krónur.

Ákærði greiði X 35.000 krónur vegna kostnaðar af kröfugerð fyrir Hæstarétti.