543/2008

Á árinu 1998 gekk dómur Hæstaréttar, þar sem leyst var úr ágreiningi um landamerki milli jarðanna B og S. Með niðurstöðu dómsins var mörkuð lína meðfram lóðinni H í landi B og við það færðist hluti lóða við H yfir til SJ og J, sem voru eigendur að útskiptu landi úr landi S. Dómi Hæstaréttar var þinglýst. Síðar keyptu Á og E lóðir nr. 11 og 11 a við H og var þeim afsalað til þeirra á árunum 2003 og 2006. Með bréfi 4. nóvember 2006 var vakin athygli Á og E á dómi Hæstaréttar og því lýst að dregist hefði að færa girðinguna meðfram H til samræmis við dóminn. SJ og J höfðuðu síðar mál og kröfðust þess að viðurkennt yrði með dómi að landamerki milli útskipts lands þeirra úr landi S og lóða Á og E við H væru í samræmi við umræddan dóm. Fallist var á kröfu SJ og J, enda höfðu Á og E ekki vefengt að landamerkin ættu að vera með þeim hætti sem SJ og J kröfðust. Þá var talið að Á og E hefði við kaupin á umræddum landspildum mátt vera ljóst að deilt var um landamerki sem áhrif gætu haft á eignarréttindi þeirra.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 8. október 2008. Þau krefjast sýknu af kröfu stefndu og að stefndu verði dæmd óskipt til að greiða þeim málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms þó með þeirri breytingu að leiðrétt verði villa í dómsorði er lýtur að tilgreiningu á hnitum punkta 104 og 107. Að teknu tilliti til þess er krafa þeirra, að viðurkennt verði að landamerki milli útskipts lands þeirra úr landi Stærribæjar í Grímsnesi og lóða áfrýjenda í Brjánsstaðaparti úr Bjarkarlandi, en lóðirnar nefnast Heiðarbraut 11, landnúmer 194152, og Heiðarbraut 11 a, landnúmer 195564, séu á beinni línu dreginni frá Miðþúfu á Markahrygg, hnit X 633948,45, Y 402570,78, punkti 104 í dómi Hæstaréttar í málinu nr. 338/1996 er upp var kveðinn 25. júní 1998, í Brjánsstaða-Smalaskála, hnit X 633845,59, Y 401635,52, punkt 107 í sama dómi. Þau krefjast málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndu skýra framangreinda leiðréttingu á þann veg að um sé að ræða lagfæringu á ritvillu í kröfugerð þeirra í héraðsstefnu og í dómsorði. Áfrýjendur lýstu því yfir að þeir gerðu ekki athugasemd við leiðréttinguna. Leiðréttingin, sem fellur innan marka 3. mgr. 116. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, er stefndu heimil.

Hinn áfrýjaði dómur er staðfestur með vísan til forsendna að teknu tilliti til framangreindrar leiðréttingar.

Hvor aðili beri sinn kostnað af málinu fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Viðurkennt er að landamerki milli útskipts lands stefndu, S-kvk-ef J-kvk-ef og J-kk-ef M-kk-ef, úr landi Stærribæjar í Grímsnesi og lóða áfrýjenda, Á-kvk-ef H-kvk-ef og E-kk-ef H-kk-ef, í Brjánsstaðaparti úr Bjarkarlandi, en lóðirnar nefnast Heiðarbraut 11, landnúmer 194152 og Heiðarbraut 11 a, landnúmer 195564, séu á beinni línu dreginni frá Miðþúfu á Markahrygg, hnit X 633948,45, Y 402570,78, punkti 104 í dómi Hæstaréttar í málinu nr. 338/1996 er upp var kveðinn 25. júní 1998, í Brjánsstaða-Smalaskála, hnit X 633845,59, Y 401635,52, punkt 107 í sama dómi.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um málskostnað skal vera óraskað.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.