175/2006

G var sakfelldur fyrir rán og tilraun til ráns, auk fíkniefnalagabrots og dæmdur í 12 mánaða fangelsi. Var ránstilraunin framin í félagi við A.  Þar sem G hafði ekki áður gerst sekur um brot á almennum hegningarlögum og með tilliti til ítarlegra upplýsinga, sem lágu fyrir dóminum um að G hefði náð tökum á fíkniefnaneyslu sinni, þótti fært að binda alla refsinguna almennu skilorði. A var einnig sakfelldur fyrir ránstilraun og fíkniefnalagabrot og dæmdur til 6 mánaða fangelsisrefsingar og með hliðsjón af sakarferli hans þótti ekki unnt að skilorðsbinda refsinguna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 9. mars 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst staðfestingar héraðsdóms um sakfellingu ákærðu en þyngingar á refsingu.

Ákærðu krefjast báðir mildunar refsingar.

Í niðurstöðu héraðsdóms var staðhæft vegna 1. ákæruliðar að ákærði G-kk-nf V-kk-nf hafi verið vopnaður sveðju umrætt sinn, en tvö vitni höfðu borið á þann veg við meðferð málsins. Í ákæru er honum hins vegar gefið að sök að hafa verið með hníf og verður því við það miðað við ákvörðun refsingar. Hnífurinn fannst ekki, en ljóst er af gögnum málsins að blað hans var langt. Ákærði hefur ekki áður hlotið refsidóm fyrir hegningarlagabrot. Hann játaði brot sín undanbragðalaust. Með vísan til þessa svo og forsendna héraðsdóms verður staðfest sú niðurstaða hans að refsing ákærða sé hæfilega ákveðin fangelsi í 12 mánuði. Ákærði hefur lengi átt við vímuefnavanda að stríða. Eins og fram kemur í hinum áfrýjaða dómi lagði ákærði fram gögn um að hann hafi farið í áfengismeðferð í kjölfar þess að hann framdi brotin sem hér um ræðir. Samkvæmt ítarlegum gögnum sem hann lagði fyrir Hæstarétt mun hann enn halda sig frá neyslu vímuefna, hefur stundað nám með góðum árangri og fengið bestu meðmæli frá vinnuveitanda sínum. Að þessu virtu þykir rétt að fresta fullnustu refsingar hans og binda almennu skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

Með vísan til forsendna héraðsdóms er á það fallist að ákærði A-kk-nf hafi gerst sekur um tilraun til ráns og fíkniefnalagabrot. Hann var dæmdur 9. mars 2005 í 6 mánaða fangelsi, en þar af var fullnustu þriggja mánaða af refsingunni frestað skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir þjófnað, gripdeild, nytjastuld, hilmingu, fíkniefnalaga- og umferðarlagabrot. Ákærði var síðast dæmdur 8. júlí 2005 í fimm mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, fyrir þau brot sem í héraðsdómi greinir að öðru leyti en því að hann var ekki sakfelldur fyrir þjófnað heldur þjófnaðartilraun. Að öðru leyti er sakaferli ákærða rétt lýst í héraðsdómi. Sá dómur var hins vegar ekki birtur ákærða fyrr en 6. október síðastliðinn og hefur ákærði lýst því yfir að hann hafi tekið sér frest til ákvörðunar um áfrýjun dómsins. Af þessari ástæðu hefur dómurinn ekki áhrif á ákvörðun refsingar nú og verður ákærða ákveðin refsing sér í lagi fyrir ránsbrotið, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum. Þykir refsingin hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Í ljósi sakaferils ákærða þykir ekki fært að skilorðsbinda refsinguna.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað eru staðfest.

Ákærðu verða dæmdir til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun skipaðra verjenda þeirra, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, allt eins og nánar greinir í dómsorði. Þá verður ákærði A-kk-nf dæmdur til að greiða útlagðan kostnað verjanda síns, eins og nánar er getið í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf V-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði, A-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í 6 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærðu greiði óskipt 54.141 krónu í áfrýjunarkostnað. Að auki greiði ákærði G-kk-nf V-kk-nf málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, J-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 311.250 krónur. Þá greiði ákærði A-kk-nf málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 249.000 krónur og útlagðan kostnað hans 25.080 krónur.