438/2007

X skaut að eiginkonu sinni Y með haglabyssu á heimili þeirra. Y hlaut ekki alvarlega áverka en ljóst var að X hafði beitt skotvopninu á þann hátt að hann framdi lífshættulegan verknað og að hending ein réði því að ekki hlaust bani af. Með vísan til forsendna héraðsdóms var staðfest sú niðurstaða hans að ákærði hefði með verknaði sínum brotið gegn 211. gr. sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var þar með hafnað málsvörn X að um voðaskot hefði verið að ræða. Við ákvörðun refsingar var litið til þess hversu einbeittur ásetningur ákærða til verknaðarins hefði verið og ekki var fallist á að hafa ætti hliðsjón af 2. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun hennar. Að þessu virtu og með hliðsjón af ákvæði 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga var refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í sex ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 13. ágúst 2007 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þess að refsing ákærða verði þyngd en héraðsdómur staðfestur um greiðslu skaðabóta.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að refsing verði milduð. Hann krefst þess og að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi en lækkuð ella.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest sú niðurstaða hans að ákærði hafi með verknaði sínum brotið gegn 211. gr., sbr. 20. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Verður þar með hafnað þeirri málsvörn hans að um voðaskot hafi verið að ræða.

Refsing fyrir brotið, sem ákærði er sakfelldur fyrir, skal samkvæmt framangreindum lagaákvæðum að lágmarki nema fimm ára fangelsi. Við ákvörðun hennar verður að líta til þess hversu einbeittur ásetningur ákærða til verknaðarins hafi verið, eins og gert er í niðurstöðu hins áfrýjaða dóms. Ákærði fór með hlaðna haglabyssu, sem hann hafði sótt á neðri hæð hússins, á eftir konu sinni að útidyrum á efri hæð, þar sem hún leitaði útgöngu. Þar lauk eftirförinni með skoti úr byssunni þegar útidyrnar höfðu verið opnaðar. Á einhverju stigi frá því að ákærði ákvað að sækja byssuna, hvort sem hún þá var hlaðin eða hann hlóð hana, og þar til hann hleypti af henni svo nálægt konu sinni að höglin strukust við hægri öxl hennar, varð ásetningurinn til. Án tillits til þess hvort ásetningurinn hafi fyrst myndast þegar útidyrnar voru opnaðar verður að líta til þess að með því að beita skotvopni á þennan hátt framdi ákærði lífshættulegan verknað og ljóst er að hending ein réði að ekki hlaust bani af. Verður því ekki höfð hliðsjón af 2. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga við ákvörðun refsingar. Að þessu virtu, svo og ákvæði 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 1. gr. laga nr. 27/2006, er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi sex ár. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhald sem hann hefur sætt frá 9. júní 2007.

Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur og sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi sex ár. Til frádráttar kemur gæsluvarðhaldsvist hans frá 9. júní 2007.

Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 538.229 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 373.500 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, D-kvk-ef P-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 99.600 krónur.