206/2013

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem vísað var frá dómi kröfu X og Y um að úrskurðað yrði að tiltekin rannsóknaraðgerð S væri ólögmæt og að lokað yrði fyrir aðgang að gögnum á haldlagðri tölvu og öllum afritum eytt. Þar sem Hæstiréttur hafði þegar komist að þeirri niðurstöðu að S hefði verið heimilt að grípa til aðgerða til að öðlast aðgang að upplýsingum á haldlagðri fartölvu og að lögmæti afritunar þeirra yrði ekki borið undir dóm var fyrri kröfulið X og Y vísað frá héraðsdómi. Þá var síðari kröfulið X og Y vísað frá Hæstarétti þar sem S hafði ekki lengur í vörslum sínum tölvu þá eða gögn sem krafan laut að.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Varnaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 22. mars 2013, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. mars 2013, þar sem vísað var frá dómi kröfu varnaraðila um að úrskurða ólögmæta aðgerð sóknaraðila sem fól í sér að opnað var fyrir aðgang að gögnum á svæði í tölvu af gerðinni Lenovo ThinkPad T520 með framleiðslunúmerinu R9-M3DDW 12/02 sem fram að því höfðu verið lokuð og hafnað kröfu varnaraðila um að sóknaraðila yrði gert að loka aftur fyrir aðgang að umræddum gögnum og eyða afritum sem kynnu að hafa verð gerð af þeim. Um kæruheimild er vísað til d., g. og h. liðar 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að fallist verði á framangreindar kröfur.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í máli þessu krefjast varnaraðilar að dæmt verði að yfirstandandi rannsóknaraðgerð sóknaraðila, sem hafi byrjað á tímabilinu 19. júlí til 27. ágúst 2012 og felist í þeirri aðgerð að brjótast inn á og skoða lokuð svæði á áðurgreindri tölvu, sé ólögmæt. Þá krefjast þeir þess að sóknaraðila verði gert að loka aftur fyrir aðgang að framangreindum gögnum og eyða öllum afritum, jafnt rafrænum sem skjallegum, sem kunna að hafa verið gerð af gögnum á hinu lokaða svæði tölvunnar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest sú niðurstaða hans að vísa frá dómi fyrri kröfulið varnaraðila.

Eftir að hinn kærði úrskurður gekk lauk sóknaraðili rannsókn sinni á ætluðum brotum Z hf. og fleiri á lögum nr. 87/1992 um gjaldeyrismál með síðari breytingum og reglum settum samkvæmt lögunum, en kröfur varnaraðila beinast að aðgerðum í þágu þeirrar rannsóknar. Í bréfi sóknaraðila til Hæstaréttar 18. apríl 2013 þar sem tilkynnt er um lok rannsóknar segir meðal annars: ,,Sóknaraðili hefur vísað málinu til embættis sérstaks saksóknara og afhent embættinu öll gögn málsins, þar á meðal tölvu þá sem hefur að geyma bókhaldskerfi það sem kröfur varnaraðila beinast að.“ Sóknaraðili hefur því ekki í vörslum sínum tölvu þá eða gögn sem síðari kröfuliður varnaraðila tekur til. Samkvæmt þessu og með hliðsjón af 4. mgr., sbr. 3. mgr., 192. gr. laga nr. 88/2008 hafa varnaraðilar ekki lögvarða hagsmuni af úrlausn þess kröfuliðar og verður honum vísað frá Hæstarétti.

Dómsorð:

Staðfest er niðurstaða hins kærða úrskurðar um að vísa frá héraðsdómi kröfu varnaraðila, X og Y, um að úrskurða ólögmæta þá aðgerð sóknaraðila, Seðlabanka Íslands, sem fólst í að opnað var fyrir aðgang að gögnum á svæði í tölvu af gerðinni Lenovo ThinkPad T520 með framleiðslunúmerinu R9-M3DDW 12/02, sem fram að því höfðu verið lokuð.

Vísað er frá Hæstarétti kröfu varnaraðila um að sóknaraðila verði gert að loka aftur fyrir aðgang að framangreindum gögnum og eyða öllum afritum, jafnt rafrænum sem skjallegum, sem kunna að hafa verið gerð af gögnum á hinu lokaða svæði tölvunnar.