33/2011

R og db. S áfrýjuðu til Hæstaréttar úrskurði og dómi héraðsdóms þar sem viðurkenndur var eignarréttur A o.fl., í tilteknum sameignarhlutföllum, að jörðinni G. Fram kom í greinargerð R og db. S fyrir Hæstarétti að fallið væri frá kröfum á hendur tilteknum aðilum, er höfðu verið meðal stefnenda í héraði, og að þeir hefðu lýst því að þeir afsöluðu sér ætluðum réttindum til J, sonar R og S. Þessum aðilum var ekki gefinn kostur á að svara til sakar fyrir Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf dómstjóri.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 14. janúar 2011 og krefjast þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi. Til vara er þess krafist „að synjað verði fyrir dómsviðurkenningu á að stefndu eigi jörðina Garð-Minni (Minni-Garður) í Ísafjarðarbæ, fasteignanr. 140971“, en að því frágengnu að þeir eigi ekki þá jörð „nema að hluta“. Þá krefjast áfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í greinargerð áfrýjenda fyrir Hæstarétti 1. mars 2011 kemur fram að fallið sé „frá dómkröfum“ samkvæmt áfrýjunarstefnu á hendur A-kk-þgf F-kk-þgf G-kk-þgf, Á-kvk-þgf G-kvk-þgf, G-kk-þgf E-kk-þgf G-kk-þgf, G-kk-þgf G-kk-þgf, H-kk-þgf G-kk-þgf, H-kk-þgf G-kk-þgf, J-kk-þgf G-kk-þgf, L-kvk-þgf S-kvk-þgf og S-kvk-þgf K-kvk-þgf G-kvk-þgf. Segir í greinargerðinni að „þessi stefndu“ hafi lýst því yfir að þau afsali sér öllum „ætluðum réttindum“ til J-kk-ef S-kk-ef, sonar áfrýjandans R-kvk-ef J-kvk-ef J-kvk-ef og S-kk-ef S-kk-ef. Muni áfrýjendur leggja fyrir dóminn „afsöl“ því til staðfestingar. Framangreindum stefnendum í héraði var ekki veittur kostur á að svara til sakar fyrir Hæstarétti, en þeir höfðu krafist þess fyrir héraðsdómi að viðurkennd yrði samtals 20% eignarhlutdeild þeirra í jörðinni Garður-Minni og féllst héraðsdómur á þá kröfu.

Með bréfi Hæstaréttar 30. mars 2011 var áfrýjendum tilkynnt að greinargerð og málsgögn stefndu hefðu borist réttinum og væri aðilum veittur sameiginlegur frestur til 20. apríl 2011 til gagnaöflunar. Skjal það, sem áfrýjendur boðuðu í greinargerð að yrði lagt fyrir Hæstarétt, er dagsett í júní 2010 og barst réttinum 20. október 2011, en þá var gagnaöflunarfrestur löngu liðinn. Með því að skilyrði lokamálsliðar 1. mgr. 160. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála til að Hæstiréttur megi heimila framlagningu skjalsins eru ekki uppfyllt kemur það ekki til álita við úrlausn málsins.

Jörðin Garður-Minni er í óskiptri sameign. Samkvæmt 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 eiga aðilar óskipta aðild að dómsmáli ef fleiri en einn eiga óskipt réttindi eða bera óskipta skyldu. Skal vísa máli frá dómi ef þeim sem bera óskipta skyldu er ekki öllum veittur kostur á að svara til sakar, sbr. 2. mgr. sömu greinar. Samkvæmt málatilbúnaði áfrýjenda hefur þessa ekki verið gætt. Ber því að vísa málinu sjálfkrafa frá Hæstarétti.

Eftir þessum úrslitum og með vísan til 2. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 verða áfrýjendur dæmdir til að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Áfrýjendur, R-kvk-nf J-kvk-nf J-kvk-nf og dánarbú S-kk-ef S-kk-ef, greiði óskipt stefndu, A-kk-þgf E-kk-þgf, J-kk-þgf E-kk-þgf, H-kvk-þgf E-kvk-þgf, Á-kvk-þgf E-kvk-þgf, J-kvk-þgf E-kvk-þgf, M-kk-þgf E-kk-þgf, G-kk-þgf E-kk-þgf, Á-kk-þgf E-kk-þgf, A-kvk-þgf E-kvk-þgf, I-kvk-þgf E-kvk-þgf, S-kvk-þgf J-kvk-þgf, S-kvk-þgf P-kvk-þgf, J-kk-þgf Á-kk-þgf P-kk-þgf, Ó-kk-þgf P-kk-þgf, K-kvk-þgf P-kvk-þgf og dánarbúi E-kvk-ef J-kvk-ef, 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.