27/2002

S ehf. keypti af F ehf. fjóra eignarhluta í fasteign, og átti að greiða einn þeirra að hluta með víxli að fjárhæð 1.500.000 krónur. S ehf. gaf ekki út víxilinn. Í máli sem F ehf. höfðaði af því tilefni gegn S ehf. bar síðarnefnda félagið því við að það ætti gagnkröfu á hendur fyrrnefnda félaginu sem væri hærri en fjárhæð víxilsins. S ehf. var ekki talið hafa fært sönnur fyrir gagnkröfu sinni og var krafa F ehf. um greiðslu víxilfjárhæðarinnar því tekin til greina. Við undirritun kaupsamninga um eignina hafði P, sem var fyrirsvarsmaður S ehf., ábyrgst greiðsluna gagnvart F ehf. Var P því dæmdur með S ehf. til að greiða F ehf. kröfuna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, H-kk-nf H-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf.

Aðaláfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 21. janúar 2002 og krefjast þess aðallega að héraðsdómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til nýrrar og löglegrar dómsmeðferðar. Til vara krefjast þeir sýknu af kröfum gagnáfrýjanda, en ella verulegrar lækkunar á stefnukröfum. Aðaláfrýjandi Steintak ehf. krefst þess að viðurkennt verði að krafa hans samkvæmt reikningi 1. september 2000 á hendur gagnáfrýjanda, að fjárhæð 3.562.997 krónur, verði að hluta til höfð til skuldajafnaðar gegn dómkröfum gagnáfrýjanda. Þá krefjast aðaláfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði 10. apríl 2002 og krefst staðfestingar héraðsdóms um annað en málskostnað, sem hann krefst hækkunar á. Þá krefst hann þess að aðaláfrýjendur verði óskipt dæmdir til greiðslu málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Málavextir eru raktir í héraðsdómi.

Aðaláfrýjendur reisa ómerkingar- og heimvísunarkröfu sína á því að héraðsdómari hafi ekki tekið efnislega á skuldajafnaðarkröfu aðaláfrýjandans Steintaks ehf. Á þetta verður ekki fallist. Í héraðsdómi er gerð fullnægjandi grein fyrir þeirri afstöðu dómarans að ekki hafi tekist að renna stoðum undir gagnkröfu þessa. Með skírskotun til forsendna dómsins verður sú niðurstaða staðfest og jafnframt niðurstaða hans um kröfu gagnáfrýjanda á hendur aðaláfrýjandanum Steintaki ehf.

Eins og fram kemur í héraðsdómi skyldi hluti kaupverðs eignarinnar Hvaleyrarbrautar 22 í Hafnarfirði, eignarhluta 01-09, sem aðaláfrýjandinn Steintak ehf. keypti af gagnáfrýjanda 7. apríl 2000, greiðast með víxli að fjárhæð 1.500.000 krónur með gjalddaga 1. október 2000. Átti víxillinn að vera samþykktur af kaupandanum, en gefinn út af aðaláfrýjandanum P-kk-þgf J-kk-þgf, sem var annar eigandi umrædds einkahlutafélags og undirritaði samninginn fyrir þess hönd. Við aðalmeðferð málsins fyrir héraðsdómi kom ótvírætt fram af hálfu aðaláfrýjanda P-kk-ef að við undirritun kaupsamnings og afsals um eignina hafi það verið samkomulag að hann ábyrgðist ofangreinda greiðslu. Verður því að telja að við samningsgerðina hafi legið fyrir loforð af hans hálfu gagnvart gagnáfrýjanda um að ábyrgjast greiðsluna og hefur ekkert komið fram í málinu sem leysir hann frá því. Verður því einnig staðfest niðurstaða héraðsdóms um greiðsluskyldu hans.

Samkvæmt þessu verður héraðsdómur staðfestur, en rétt þykir að málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti verði dæmdur í einu lagi, eins og nánar segir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur er staðfestur um annað en málskostnað.

Aðaláfrýjendur, Steintak ehf. og P-kk-nf J-kk-nf, greiði óskipt gagnáfrýjanda, Fasteignafélaginu Vogum ehf., 500.000 krónur samtals í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.