350/2001

S var ákærð fyrir að hafa ekið bifreið undir áhrifum áfengis frá golfskálanum á Bíldudal til heimilis síns þar sem lögregla hafði afskipti af henni. S kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis er hún ók umrædda leið en hafa drukkið af stút óblandað sterkt áfengi eftir að hún kom heim til sín. Skömmu síðar hafi hún farið út í bifreið sína og sest upp í hana í því skyni að ná í veski sitt. Lögreglumaður sá, sem handtók S, kvaðst hafa séð bifreið hennar við golfskálann rúmum hálftíma áður en hann sá S aka henni áleiðis heim til sín, en samkvæmt gögnum málsins kom annar lögreglumaður á vettvang nokkrum mínútum eftir handtöku hennar. Í dómi Hæstaréttar segir að þrátt fyrir þessar aðstæður hafi þess ekki verið gætt við rannsókn málsins að taka þvagsýni af S til alkóhólsrannsóknar, heldur látið við það sitja að taka úr henni blóð, en samanburður á þessum sýnum hefði getað veitt upplýsingar um hvort ákærða hafi verið undir áhrifum áfengis þegar hún ók bifreiðinni. Þá hafi lögreglumennirnir ekki kannað hvort vél bifreiðarinnar væri heit viðkomu eða hvort einhver vitni hafi verið að hugsanlegri drykkju S í golfskálanum eða akstri hennar þaðan. Þótti sök S ekki nægilega sönnuð og var hún sýknuð af kröfum ákæruvaldsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 28. ágúst 2001 af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að ákærða verði sakfelld fyrir þá háttsemi, sem henni er gefin að sök í ákæru, dæmd til refsingar, sviptingar ökuréttar og greiðslu alls sakarkostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Ákærða krefst þess aðallega að héraðsdómur verði staðfestur, en til vara að sér verði gerð vægasta refsing, sem lög leyfa.

Eins og greinir í ákæru er ákærðu gefið að sök að hafa 14. júlí 2000 ekið bifreiðinni LO 492 undir áhrifum áfengis frá bifreiðastæði við golfskálann á Bíldudal, norður Dalbraut, inn á Tjarnarbraut og síðan inn á bifreiðastæði við Tjarnarbraut 17, þar sem lögregla hafði afskipti af henni.

Ákærða hefur frá upphafi neitað sök. Hún kveðst hafa ekið bifreiðinni þá leið, sem lýst er í ákæru, en hún hafi þá ekki verið undir áhrifum áfengis, enda hafi hún ekki drukkið meira en tvo bjóra sem hún hafi neytt um hádegisbil þennan dag. Eftir að hún kom heim á bifreiðinni frá golfvellinum um kl. 19.40 hafi hún drukkið af stút óblandað sterkt áfengi. Skömmu síðar hafi hún farið út í bifreið sína og sest upp í hana í því skyni að ná í veski sitt. Hún hafi því ekki verið að aka bifreiðinni, eins og lögreglumaðurinn er handtók hana hafi fullyrt. Fram er komið að sá lögreglumaður er einn til frásagnar um ætlaðan akstur ákærðu, en samkvæmt gögnum málsins kom annar lögreglumaður á vettvang nokkrum mínútum eftir handtöku hennar. Þrátt fyrir þessar aðstæður var þess ekki gætt við rannsókn málsins að taka þvagsýni af ákærðu til alkóhólrannsóknar, heldur látið við það sitja að taka úr henni blóð, en samanburður á þessum sýnum hefði getað veitt upplýsingar um hvort ákærða hafi verið undir áhrifum áfengis þegar hún ók bifreiðinni frá golfskálanum. Þá könnuðu lögreglumennirnir tveir, sem komu á vettvang, ekki hvort vél bifreiðar ákærðu væri heit viðkomu. Lögreglumaður sá, sem handtók ákærðu, kveðst hafa séð bifreið hennar við golfskálann á Bíldudal rúmum hálftíma áður en hann sá ákærðu aka henni áleiðis heim tíl sín. Allt að einu hirtu lögreglumennirnir ekki um að kanna hvort einhver vitni hefðu verið að hugsanlegri drykkju ákærðu í golfskálanum eða akstri hennar þaðan. Að þessu virtu og með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Allur áfrýjunarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Allur áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu fyrir Hæstarétti, S-kk-ef Þ-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 60.000 krónur.