50/2001

F kærði þann úrskurð héraðsdóms að hafna ógildingu fjárnáms, sem gert hafði verið hjá honum vegna ógreiddra opinberra gjalda. Knattspyrnudeild F hafði upphaflega verið gert að greiða gjöldin en eftir að hún varð ekki við greiðsluáskorunum varnaraðila voru hin ógreiddu gjöld lögð á F. F hafnaði hins vegar greiðsluskyldu og bar því meðal annars við að þar sem skattrannsóknin hefði lengst af beinst gegn knattspyrnudeild F og að öllum tilkynningum hefði verið beint til hennar væri ekki lagaheimild til þess að gera F að greiða gjöldin. Fallist var á að skattyfirvöldum hefði þegar í upphafi borið að leggja umrædd gjöld á F sjálfan en ekki knattspyrnudeild hans. Hins vegar var talið að F hefði verið kunnugt um rannsókn skattyfirvalda og að hann hefði átt þess kost að gæta hagsmuna sinna við hana, sem hann hefði og gert. Með vísan til þess og þar sem F viðurkenndi að hann bæri fulla ábyrgð á skuldbindingum knattspyrnudeildarinnar var hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. febrúar 2001, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 12. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. janúar 2001, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að ógilt yrði fjárnám, sem sýslumaðurinn í Hafnarfirði gerði hjá honum 28. janúar 2000 vegna ógreidds virðisaukaskatts ásamt dráttarvöxtum og kostnaði, að fjárhæð samtals 3.406.949 krónur. Kæruheimild er í 3. mgr. 95. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, sbr. 102. gr. laga nr. 92/1991. Sóknaraðili krefst þess að framangreint fjárnám verði fellt úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og honum dæmdur kærumálskostnaður.

Með bréfi skattrannsóknarstjóra ríkisins til sóknaraðila 14. febrúar 1994 var óskað eftir því að hann afhenti öll bókhaldsgögn sín fyrir árin 1989 til 1993 og veitti jafnframt nánar tilteknar upplýsingar um stjórn sína og rekstur. Af gögnum málsins má sjá að bréf þetta markaði upphaf skattrannsóknar, sem leiddi til þess að ríkisskattstjóri ákvað 12. september 1997 að leggja á sóknaraðila söluskatt vegna áranna 1988 og 1989 og virðisaukaskatt vegna áranna 1990 til 1993. Með úrskurði yfirskattanefndar 2. júlí 1999 voru þessi gjöld lækkuð verulega. Fjárnám varnaraðila, sem um ræðir í málinu, var gert fyrir gjöldunum eins og álagningu þeirra hafði verið breytt til lækkunar.

Áðurgreindu bréfi skattrannsóknarstjóra var svarað með bréfi varaformanns knattspyrnudeildar sóknaraðila 28. apríl 1994. Þar segir að aðalstjórn sóknaraðila hafi beðið varaformanninn um að gera grein fyrir fjármálum knattspyrnudeildar félagsins árin 1988 til 1992. Síðari tilkynningar skattyfirvalda voru sendar knattspyrnudeild sóknaraðila, en í öllum tilvikum utan einu var tekið fram að þær ættu að berast nafngreindum stjórnarmönnum í aðalstjórn. Svör sóknaraðila voru ýmist send í nafni aðalstjórnar hans eða fyrir hönd knattspyrnudeildar.

Þótt rétt hefði verið af skattyfirvöldum að leggja umrædd gjöld á sóknaraðila sjálfan, en ekki knattspyrnudeild hans, svo og að beina til hans tilkynningum um þau, leiðir af framangreindu og gögnum málsins að honum var kunnugt um rannsókn skattyfirvalda. Hann átti þess allan kost að gæta hagsmuna sinna við hana og gerði það. Honum gat ekki dulist að gjöldin, sem vörðuðu starfsemi knattspyrnudeildar hans og voru í orði kveðnu lögð á hana, beindust í raun að félaginu sjálfu, enda voru einstakar deildir innan þess ekki bærar um að njóta réttinda sjálfstætt eða bera þannig skyldur. Af hálfu sóknaraðila hefur ítrekað komið fram í málinu að hann beri fulla ábyrgð á skuldbindingum knattspyrnudeildar sinnar. Samkvæmt þessu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður dæmist ekki.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.