648/2008

Við opinber skipti til fjárslita milli sambúðarfólks, M og K, var talið að M hefði sýnt fram á að bindandi samkomulag hefði komust á milli þeirra um að M ætti helmings hlutdeild í fasteigninni X. Þá var staðfest niðurstaða héraðsdóms um að K ætti helmings hlutdeild í fyrirtækinu Y.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. nóvember 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 1. desember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. nóvember 2008, þar sem leyst var úr nánar tilteknum ágreiningsefnum, sem risið höfðu við opinber skipti til fjárslita milli aðilanna vegna loka óvígðrar sambúðar þeirra. Kæruheimild er í 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. Sóknaraðili krefst þess að við fjárskipti aðila verði ákveðið að málsaðilar eigi hvort um sig 50% í fasteignarhluta að X í Reykjavík og að kröfu varnaraðila um 50% eignarhlut í fyrirtækinu Y verði hafnað. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar úr hendi varnaraðila í héraði, en sættir sig við niðurstöðu hins kærða úrskurðar að öðru leyti. Hann krefst og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar án tillits til gjafsóknar sem hún nýtur fyrir Hæstarétti.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um skiptingu ábyrgðar á skuldum tengdum rekstri fyrirtækisins Y og yfirdráttarskuld, sem og um sýknu sóknaraðila af aðfararkröfu varnaraðila eru ekki til endurskoðunar fyrir Hæstarétti.

Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði reisir sóknaraðili kröfur sínar meðal annars á því að fljótlega eftir sambúðarslitin hafi komist á bindandi samkomulag milli aðila um skiptingu fasteignarhlutans að X og sé varnaraðili við það bundin.

Varnaraðili hefur fallist á að við hin óformlegu fjárskipti sem fram fóru sumarið 2005 milli hennar og sóknaraðila hafi hún gengið út frá því að sóknaraðili ætti helmings eignarhluta í íbúðinni að X. Hafi hún gert tillögu að slíkum skiptum í tölvubréfi til hans 28. júlí 2005 og greitt honum í samræmi við það. Á þessum tíma hafi hún ekki notið lögfræðiaðstoðar og talið að sér hafi borið að líta með þessum hætti á málið. Sóknaraðili byggir á því að hann hafi samþykkt tillögu varnaraðila og við það hafi komist á bindandi samningur milli þeirra um þennan þátt málsins.

Af fyrrgreindu tölvubréfi varnaraðila til sóknaraðila má ráða að við hin óformlegu skipti á eignum og skuldum hvað varðar fasteignarhlutann að X hafi aðilar litið svo á að umrædd eign ætti að skiptast að jöfnu milli þeirra. Greiðslur varnaraðila til sóknaraðila í kjölfarið styðja þetta. Með vísan til þessa verður að telja að fram sé komin sönnun um að við hin óformlegu skipti sem fram fóru milli aðila í júlí 2005 hafi komist á bindandi samkomulag um að sóknaraðili ætti helmings hlutdeild í eignarhluta fasteignarinnar að X, Reykjavík. Verður því fallist á þessa kröfu hans.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verða staðfest ákvæði hans um eignarhlut varnaraðila í fyrirtækinu Y, málskostnað í héraði og gjafsóknarkostnað.

Kærumálskostnaður fellur niður. Gjafsóknarkostnaður varnaraðila fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Tekin er til greina krafa sóknaraðila, M, að við fjárskipti aðila eigi þau hvort um sig 50% í fasteignarhluta að X í Reykjavík.

Staðfest eru ákvæði hins kærða úrskurðar um eignarhlut varnaraðila, K, í fyrirtækinu Y, málskostnað í héraði og gjafsóknarkostnað.

Kærumálskostnaður fellur niður. Gjafsóknarkostnaður varnaraðila fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, 82.950 krónur.