398/2005

S var sakfelldur fyrir manndráp af gáleysi með því að hafa ekið bifreið langt umfram leyfilegan ökuhraða og með því að sýna vítavert gáleysi, með þeim afleiðingum að stúlka, sem var á gangi við veginn, varð fyrir bifreiðinni og lést samstundis. Var refsing hans ákveðin fangelsi í tvo mánuði en fullnustu refsingar frestað skilorðsbundið. Þá var hann sviptur ökurétti í tvö ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kvk-nf E-kvk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 12. ágúst 2005. Hann krefst þess, að refsing ákærða verði þyngd og honum ákveðin frekari svipting ökuréttar. Þá verði hann einnig dæmdur til að greiða 3.000.000 krónur í miskabætur auk vaxta og dráttarvaxta eins og í ákæru greinir.

Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara staðfestingar á niðurstöðu héraðsdóms að öðru leyti en því að gerð er krafa til þess, að allur sakarkostnaður málsins verði greiddur úr ríkissjóði.

Eins og fram kemur í héraðsdómi ók ákærði bifreiðinni X langt umfram leyfilegan ökuhraða er slys það, sem ákært er út af, varð. Hámarkshraði á veginum var 90 km á klukkustund. Ákærði kveðst sjálfur hafa verið á um 150 km hraða er hann sá til stúlknanna um 300 metra frá slysstaðnum og styðst það við framburð tveggja farþega, sem voru í bifreiðinni, og vitnis, sem var á gangi á veginum. Samkvæmt álitsgerð M-kk-ef Þ-kk-ef J-kk-ef prófessors um hraða bifreiðarinnar var hann á bilinu 112-133 km áður en hemlun hófst. Fram er komið, að ákærði ók fram hjá stúlkunum skömmu fyrir slysið og mátti gera ráð fyrir því, að þær væru enn á gangi á veginum, er hann kom til baka. Samkvæmt framansögðu er ljóst, að slysið verður rakið til vítaverðs aksturs ákærða, sem sýndi af sér stórfellt gáleysi. Með vísan til þess og að teknu tilliti til ungs aldurs ákærða verður refsing hans ákveðin fangelsi í tvo mánuði, sem verður skilorðsbundin eins og greinir í dómsorði. Þá þykir rétt, að hann verði sviptur ökurétti í tvö ár frá birtingu dóms þessa að telja.

Héraðsdómari vísaði miskabótakröfu, sem höfð var uppi í ákæru, frá dómi og var hún ekki dæmd þar að efni til. Kemur hún því ekki til meðferðar fyrir Hæstarétti, sbr. 1. mgr. 173. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

Í yfirliti sýslumannsins á Z um sakarkostnað eru reikningar, sem varða krufningu á líki stúlkunnar, sem lést í slysinu, samtals 317.120 krónur, og vegna alkóhóls- og lyfjaleitar í blóði hennar og þvagi, að fjárhæð 55.307 krónur. Ekki verður séð af hvaða sökum stofnað var til þessa kostnaðar í þágu rannsóknar málsins. Verður hann ekki talinn eðlilegur eða nauðsynlegur hluti kostnaðar við saksókn gegn ákærða, eins og hér stendur á. Ákærði verður dæmdur til að greiða allan annan sakarkostnað málsins í héraði og fyrir Hæstarétti, samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf M-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í tvo mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa, haldi hann almennt skilorð 57. gr almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði er sviptur ökurétti í tvö ár frá uppsögu dóms þessa að telja.

Ákærði greiði í sakarkostnað málsins 594.394 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns á báðum dómstigum, H-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, samtals 373.500 krónur.