526/2009

D krafðist þess að viðurkenndur yrði réttur hennar til skaðabóta úr hendi R vegna tjóns sem hún varð fyrir í slysi á leikskólanum B árið 2002. Reisti D viðurkenningarkröfu sína á því að skaðabótaábyrgð hefði stofnast á tjóni hennar á grundvelli reglunni um vinnuveitandaábyrgð. Taldi D að dekkjaróla sú, sem hún slasaðist í, hefði verið vanbúin auk þess sem eftirlit með börnum á leikskólanum þann dag er slysið varð hefði verið ófullnægjandi. Þá hefði engin rannsókn farið fram á slysinu. Hæstiréttur taldi ósannað að gerð og búnaður dekkjarólunnar hefði verið þannig að saknæmt og ólögmætt gæti talist og að eftirliti starfsmanna á leikskólanum með börnunum hefði verið áfátt. Þó að R hefði ekki hlutast til um sérstaka rannsókn á slysinu var talið að atvik væru nægilega upplýst í málinu til þess að slá því föstu að um óhappatilvik hefði verið að ræða, sem hvorki yrði rakið til gerðar eða búnaðar dekkjarólunnar né saknæmrar og ólögmætrar háttsemi starfsmanna á leikskólanum. Var R því sýknuð af kröfu D í málinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 14. september 2009. Hún krefst þess að viðurkenndur verði réttur sinn til skaðabóta úr hendi stefnda vegna líkamstjóns er hún varð fyrir á leikskólanum Blásölum 18. september 2002. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Málsaðilar deila um ábyrgð á líkamstjóni, sem áfrýjandi varð fyrir framangreindan dag, en stefndi rekur leikskólann Blásali. Áfrýjandi reisir viðurkenningarkröfu sína á því að skaðabótaábyrgð hafi stofnast á tjóni hennar á grundvelli reglunnar um vinnuveitandaábyrgð. Hafi dekkjaróla sú, er hún slasaðist í, verið vanbúin auk þess sem eftirlit með börnum á leikskólanum þann dag sem slysið varð hafi verið ófullnægjandi. Þá heldur hún því fram að engin rannsókn hafi farið fram á slysinu.

Upplýst er að leikskólinn Blásalir hafði verið starfræktur í um tvö ár er slysið varð. Leiktæki, þar með talin dekkjarólan sem áfrýjandi slasaðist í, voru því nýleg. Sannað er, meðal annars með skýrslum tveggja starfsmanna leikskólans fyrir dómi, að gúmmíhulsur voru utan um keðjurnar sem héldu dekkinu uppi. Gúmmíhulsurnar hylja þó ekki samskeytin þar sem keðjan, er liggur frá ránni sem rólan hangir í, skiptist í tvo leggi sem festir eru í dekkið. Ekki voru gerðar athugasemdir við rólurnar eða búnað þeirra við skoðun umhverfis- og heilbrigðissviðs stefnda fyrir og eftir slys eins og grein er gerð fyrir í héraðsdómi. Það athugast þó að reglugerð nr. 942/2002 um öryggi leikvallartækja og leiksvæða og eftirlit með þeim, sem vísað er til í héraðsdómi, hafði ekki öðlast gildi er slysið varð. Samkvæmt framansögðu er ósannað að gerð og búnaður dekkjarólunnar hafi verið þannig að saknæmt og ólögmætt geti talist.

Óumdeilt er að mönnun leikskólans var í samræmi við fyrirmæli í III. kafla reglugerðar nr. 225/1995 um starfsemi leikskóla. Starfsmenn voru við eftirlit á útisvæði er slysið varð og einn þeirra staddur þar sem áfrýjandi slasaðist, en var þá að sinna öðru barni. Er ósannað að eftirliti starfsmanna á leikskólanum með börnunum hafi verið áfátt.

Óumdeilt er að stefndi hlutaðist ekki til um sérstaka rannsókn á atvikum að slysi áfrýjanda. Fyllt var samdægurs út slysaskráningareyðublað, sem leikskólastjóri undirritaði. Þar er aðstæðum og atvikum að slysinu lýst. Eru atvik nægilega upplýst til þess að unnt sé að slá því föstu að um hafi verið að ræða óhappatilvik, sem hvorki verður rakið til vanbúnaðar dekkjarólunnar né saknæmrar og ólögmætrar háttsemi starfsmanna á leikskólanum.

Samkvæmt framansögðu, og með vísan til forsendna héraðsdóms að öðru leyti, verður hann staðfestur. Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.