257/2008

L og K eru kröfuhafar í þrotabúi V&Þ hf. K átti aðild að samningum sem þrotabúið gerði um sölu á fasteignum þess og umdeildum vörulager til Rekstrarfélagsins Vélar og þjónustu ehf, en það félag er í eigu K. L krafðist þess að söluverð hina fyrrnefndu fasteigna yrði að lágmarki metið á samtals 226.000.000 krónur og söluverð vörulagersins á 300.000.000 krónur. Hæstiréttur féllst á með héraðsdómi að L hefði ekki hnekkt yfirmati um verðmæti fasteignanna sem var metið á 167.300.000 krónur. Þá hefði L ekki fært fram í málinu sönnunargögn sem hnekktu niðurstöðu mats KPMG endurskoðunar hf. á verðmæti birgðanna en söluverð vörulagersins var metið á 95.101.355 krónur. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. apríl 2008, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 8. maí sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. apríl 2008, þar sem kveðið var á um verðmæti tilgreindra fasteigna og vörulagers við sölu þrotabús V&Þ hf. til Rekstrarfélagsins Vélar og Þjónusta ehf. Kæruheimild er í 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að söluverð fasteigna að Járnhálsi 2 og Krókhálsi 1 og byggingarréttur að Járnhálsi 4 í Reykjavík verði „að lágmarki“ metið á samtals 226.000.000 krónur við sölu þeirra úr þrotabúi V&Þ hf. til Rekstrarfélagsins Vélar og þjónusta ehf., og að söluverð vörulagers þrotabús V&Þ hf., sem seldur var sama aðila, verði ákveðið 300.000.000 krónur. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili er kröfuhafi í þrotabúi V&Þ hf. Varnaraðili er einnig kröfuhafi í búinu. Hann átti aðild að samningum sem þrotabúið gerði um sölu á fasteignum þess og umdeildum vörulager til Rekstrarfélagsins Vélar og þjónusta ehf., en það félag mun vera í eigu varnaraðila. Umræddar eignir voru veðsettar varnaraðila og lýtur deila málsaðila að ákvörðun á því verði sem leggja ber til grundvallar þegar andvirði eignanna er reiknað upp í veðkröfur hans.

Málsatvikum og málsástæðum aðila er lýst í hinum kærða úrskurði. Fallist er á niðurstöðu héraðsdóms um að sóknaraðili hafi ekki hnekkt yfirmati um verðmæti fasteignanna. Í kaupsamningi um vörulagerinn 29. september 2004 var nefnt verð á honum til viðmiðunar, 300.000.000 krónur. Síðan var tekið fram að verðmætið yrði endurskoðað ef veruleg frávik reyndust frá því sem bráðabirgðatalning KPMG endurskoðunar hf. hafi gefið til kynna. KPMG endurskoðun hf. var síðan fengin til að meta umræddar vörubirgðir. Matið lá fyrir í ágúst 2006 með þeirri niðurstöðu sem í hinum kærða úrskurði greinir. Sóknaraðili hefur ekki fært fram í málinu sönnunargögn sem hnekkja niðurstöðu mats KPMG endurskoðunar hf. á verðmæti birgðanna. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Með vísan til 1. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður sóknaraðila gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Leiguvélar ehf., greiði varnaraðila, Kaupþingi banka hf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.