264/2007

B var sakfelldur á grundvelli skýrslugjafar sinnar hjá lögreglu, sem ekki varð vefengd,  fyrir að hafa haft í vörslum sínum samtals 69,54 g af amfetamíni og 1,31 g af kókaíni, sem fundust á heimili hans og við líkamsleit á honum í júní 2006. Þá var hann ennfremur sakfelldur fyrir annað fíkniefnalagabrot og gripdeild sem framin voru sama ár. Með brotunum rauf hann skilyrði reynslulausnar á 135 daga eftirstöðvum refsingar samkvæmt eldri dómum og var hún tekin upp og dæmd með. Var refsing hans ákveðin fangelsi í níu mánuði auk þess sem hann var dæmdur til greiðslu skaðabóta og upptöku fíkniefnanna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 26. apríl 2007 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds sem krefst þyngingar á refsingu.

Ákærði krefst sýknu af því að hafa haft í vörslum sínum 65,4 grömm af amfetamíni samkvæmt II. kafla ákæru 31. október 2006 og að refsing hans verði að öðru leyti milduð.

Eftir að héraðsdómur gekk var ákærði 16. janúar 2007 dæmdur í 15 mánaða fangelsi fyrir brot gegn 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og svo 28. júní 2007 í sex mánaða fangelsi fyrir skjalafals, fjársvik, nytjastuld, fíkniefnalagabrot, vopnalagabrot og umferðarlagabrot.

Eins og rakið er í héraðsdómi gaf ákærði skýrslu hjá lögreglu 6. júní 2006 um að hafa leyft nafngreindum manni að geyma stóra kúlu með amfetamíni í húsakynnum sínum gegn því að fá til eignar 5 grömm af því efni. Óumdeilt er að í kúlunni voru þau 65,4 grömm af amfetamíni sem ákærði neitaði fyrir dómi að hafa haft í vörslum sínum. Í þessu fólst að ákærði játaði brotið hjá lögreglu. Ákærði kvaðst fyrir dómi ekki muna eftir þessari játningu við skýrslugjöf hjá lögreglu, en kvaðst þó ekki vefengja að hafa gefið skýrsluna. Kvaðst ákærði hafa viljað við skýrslugjöfina einungis komast í fangaklefa til að sofa og því ekki einu sinni beðið um að verjandi yrði viðstaddur. Skýrslan var tekin um það bil hálfum sólarhring eftir að ákærði var handtekinn og færður í fangageymslu lögreglunar og fyrir dómi staðfesti sá lögreglumaður sem skýrsluna tók að skýrslugjöf hefði farið fram með þeim hætti sem í henni greinir. Samkvæmt þessu hefur verið færð fram fyrir dómi fullnægjandi sönnun um að ákærði hafi játað við skýrslugjöf hjá lögreglu að hafa framið það brot sem um ræðir. Hefur ákærði ekki gefið skýringar á breyttum framburði sem tekið verður tillit til við úrlausn máls. Að þessu sérstaklega gættu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms, verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða og heimfærslu brota hans til refsiákvæða. Um rof reynslulausnar vísaði héraðsdómari til ákvæða 42. gr. almennra hegningarlaga, sem felld höfðu verið úr gildi með lögum nr. 49/2005 um fullnustu refsinga, en rétt var að vísa frekar til 1. mgr. 65. gr. síðargreindra laga. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður refsiákvörðun hans staðfest.

Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur og upptöku fíkniefna eru ekki til endurskoðunar fyrir Hæstarétti og standa þau óröskuð.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, B-kk-nf M-kk-nf Á-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 240.925 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 224.100 krónur.