13/2011

A, RÖ og RR kröfðu PS og PÞ, fyrrum stjórnarmenn í B, auk erfingja fyrrum stjórnarmannsins M, um skaðabætur þar sem þeir höfðu ekki fengið greiddan út hlut í B eftir að fasteign sjóðsins var seld, en þeir höfðu allir lagt fram fé til B við stofnun hans. Niðurstaða Hæstaréttar var sú að  við ráðstöfun á söluandvirði fasteignarinnar hefði ekki verið að endurgreiða stofnframlög til B, enda hefðu þeir sem það gerðu lýst yfir því að þeir ættu ekki tilkall til þess. Hefðu A RÖ og RR ekki sýnt fram á skaðabótaskyldu stefndu og var héraðsdómur því staðfestur um sýknu þeirra.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 7. janúar 2011. Þeir krefjast þess að stefndu verði óskipt dæmd til að greiða þeim, hverjum um sig, 1.617.647 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. júní 2007 til greiðsludags. Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Áfrýjendur hafa fyrir Hæstarétti fallið frá kröfu sinni á hendur Byggingarsjóði Bifreiðastöðvar Keflavíkur. Krafa þeirra er nú eingöngu á því byggð að stefndu beri skaðabótaábyrgð gagnvart þeim á tjóni sem þeir telja sig hafa orðið fyrir við að fá ekki greiddan út hlut í Byggingarsjóði Bifreiðastöðvar Keflavíkur eftir að fasteign sjóðsins að Hafnargötu 56 í Keflavík var seld 22. maí 2007. Byggja þeir á því að fyrrverandi stjórnarmenn í byggingarsjóðnum, M-kk-nf J-kk-nf og stefndu P-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf Þ-kk-nf, hafi bakað sér skaðabótaskyldu með því að hafa mismunað þeim við fyrrgreindar greiðslur á þann hátt að greiða öðrum aðilum að sjóðnum hluti í andvirði fasteignarinnar en ekki þeim. M-kk-nf J-kk-nf andaðist 7. september 2008 og eru stefndu, aðrir en P-kk-nf og P-kk-nf, erfingjar M-kk-ef.

Í málinu liggur fyrir að þeir sem lögðu fram stofnfé til Byggingarsjóðs Bifreiðastöðvar Keflavíkur, en formlega var gengið frá stofnun hans 11. september 1996, höfðu allir ritað undir yfirlýsingu í febrúar 1992 þar sem tekið var fram að þeir myndu ekki gera neinar endurkröfur vegna framlaga sinna „til eigna byggingasjóðs Bifreiðastöðvar Keflavíkur ..., hvorki nú né síðar, ...“. Áfrýjendur rituðu allir undir yfirlýsingar af þessu tagi. Þeir munu hafa hætt leiguakstri hjá Bifreiðastöð Keflavíkur á árinu 1996.

Við ráðstöfun á söluandvirði fasteignarinnar að Hafnargötu 56 á árinu 2007 var ekki verið að endurgreiða framlög þeirra sem lagt höfðu fram fé til byggingarsjóðsins við stofnun hans, enda höfðu þeir beinlínis lýst yfir því að þeir ættu ekki tilkall til þess. Fénu var ráðstafað á öðrum forsendum og hafa áfrýjendur ekki sýnt fram á að réttur hafi verið á þeim brotinn þegar það var gert. Þegar af þessari ástæðu verður ekki fallist á með áfrýjendum að stofnast hafi skaðabótaskylda gagnvart þeim.

Samkvæmt framansögðu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur og áfrýjendur dæmdir til að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti sem ákveðst eins og í dómsorði greinir. Samkvæmt 2. mgr. 132. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verða áfrýjendur dæmdir óskipt til að greiða málskostnaðinn, en hann tildæmdur stefndu hverju fyrir sig.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um sýknu stefndu, P-kk-ef S-kk-ef, P-kk-ef Þ-kk-ef, Æ-kk-ef M-kk-ef, H-kk-ef Þ-kk-ef M-kk-ef, H-kvk-ef G-kvk-ef, S-kvk-ef M-kvk-ef, Þ-kvk-ef G-kvk-ef M-kvk-ef, R-kvk-ef M-kvk-ef og H-kk-ef M-kk-ef af kröfum áfrýjenda, A-kk-ef A-kk-ef, R-kk-ef H-kk-ef Ö-kk-ef og R-kk-ef S-kk-ef R-kk-ef.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað er óraskað.

Áfrýjendur greiði óskipt í málskostnað stefndu fyrir Hæstarétti, P-kk-þgf og P-kk-þgf 200.000 krónur hvorum og Æ-kk-þgf, H-kk-þgf Þ-kk-þgf, H-kvk-þgf, S-kvk-þgf, Þ-kvk-þgf G-kvk-þgf, R-kvk-þgf og H-kk-þgf, 30.000 krónur hverju.