52/2002

Á var ákærður fyrir húsbrot og kynferðisbrot með því að hafa ruðst í heimildarleysi inn í ólæsta íbúð B og átt við hana kynferðislega, eftir að hafa ekið henni heim í leigubifreið sinni. Gat B ekki spornað við kynferðisbrotinu sökum ölvunar og svefndrunga. Á viðurkenndi að hafa verið í íbúðinni og átt kynferðismök við B en kvað B hafa átt frumkvæði að þeim, er hann sneri aftur að heimili hennar til að skila henni eyrnalokki. Var frambuður tveggja vitna, sem aðstoðað höfðu B við að komast til síns heima og lagt hana í rúm sitt, lagður til grundvallar og talið ótrúverðugt, miðað við ástand hennar, að hún hafi vaknað við að Á barði að dyrum, farið til dyra og upphafið þau atlot sem Á hélt fram. Þótti sannað að Á hefði gerst sekur um umrædd brot. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að auk þess að vera sakfelldur fyrir að brjóta gegn kynfrelsi B væri hann sakfelldur fyrir að brjóta friðhelgi heimilis hennar. Á hafi notfært sér vitneskju um ástand B, sem hann hafi komist að í starfi sínu sem leigubifreiðastjóri og þótti það vera til þyngingar refsingunni. Var Á gert að sæta fangelsi í 18 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf H-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 23. janúar 2002 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst staðfestingar héraðsdóms um sakfellingu ákærða, þyngingar á refsingu og greiðslu miskabóta að fjárhæð 700.000 krónur.

Ákærði krefst þess aðallega, að málinu verði vísað frá dómi en til vara að héraðsdómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til dómsmeðferðar að nýju. Til þrautavara krefst hann sýknu en ella að refsing verði milduð verulega og bótakrafa lækkuð.

Málavöxtum er lýst í héraðsdómi. Með vísan til forsendna dómsins er fallist á sakarmat hans.

Við ákvörðun refsingar ber að líta til þess, að auk þess að vera sakfelldur fyrir að brjóta gegn kynfrelsi brotaþola er ákærði sakfelldur fyrir að brjóta friðhelgi heimilis hennar. Ákærði notfærði sér vitneskju um ástand hennar, sem hann komst að í starfi sínu sem leigubifreiðastjóri, og er það til þyngingar refsingunni. Þykir hún hæfilega ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Ákvörðun héraðsdóms um skaðabætur til brotaþola er staðfest, en þær beri dráttarvexti frá því að mánuður var liðinn frá þeim degi er ákærða var kynnt bótakrafan.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað er staðfest.

Ákærði greiði áfrýjunarkostnað málsins svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, Á-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf, skal sæta fangelsi í 18 mánuði.

Ákærði skal greiða B 700.000 krónur í skaðabætur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. ágúst 2001 til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað, þar með talin réttargæslu- og málsvarnarlaun skipaðs verjanda og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, eru staðfest.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 120.000 krónur, og þóknun til skipaðs réttargæslumanns brotaþola fyrir Hæstarétti, B-kk-ef L. B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 50.000 krónur.