50/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli H ehf. gegn S ehf. var vísað frá dómi. Talið var að málið yrði hvorki rekið fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur á grundvelli 1. mgr. 33. gr. laga nr. 91/1991 né eftir heimild í samningi aðilanna. Þá hafi H ehf. ekki sannað, gegn mótmælum S ehf., að samið hafi verið munnlega á milli lögmanna þeirra um að málið yrði rekið fyrir þeim dómstóli, sbr. 3. mgr. 42. gr. sömu laga. Verði ekki litið svo á að S ehf. hafi glatað rétti til að hafa uppi kröfu um frávísun vegna rangs varnarþings þó því hafi ekki verið hreyft af honum við þingfestingu málsins, heldur fyrst með greinargerð hans. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. janúar 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. janúar 2010, þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann „málskostnaðar í héraði úr hendi lögmanns varnaraðila ... og kærumálskostnaðar.“

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar. Hann krefst þess einnig að málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður „verði ákvarðaður sameiginlega úr hendi sóknaraðila og lögmanns hans“.

Varnaraðili hefur ekki kært úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti. Ákvæði úrskurðarins um málskostnað getur því ekki komið til endurskoðunar fyrir Hæstarétti að kröfu hans.

Samkvæmt gögnum málsins gerðu aðilarnir samning 27. mars 2009, þar sem varnaraðili, sem á heimili á Húsavík, skuldbatt sig til að selja sóknaraðila nánar tiltekið skip. Í kaupsamningnum var meðal annars kveðið á um að reka mætti mál, sem risi vegna hans, á „varnarþingi seljanda og á sama hátt fyrir varnarþingi þess sem stefnt er.“ Sóknaraðili höfðaði mál þetta 28. ágúst 2009 fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur og leitar í því dóms um skyldu varnaraðila til að efna kaupsamning þeirra.

Af framansögðu liggur fyrir að mál þetta verður hvorki rekið fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur á grundvelli 1. mgr. 33. gr. laga nr. 91/1991 né eftir heimild í kaupsamningi aðilanna. Gegn mótmælum varnaraðila hefur sóknaraðili ekki sannað að munnlega hafi verið samið milli lögmanna þeirra um að málið yrði rekið fyrir þeim dómstóli með stoð í 3. mgr. 42. gr. sömu laga. Í greinargerð varnaraðila, sem lögð var fram í þinghaldi í héraði 15. október 2009, var þess krafist að málinu yrði vísað frá dómi sökum þess að það væri höfðað á röngu varnarþingi. Þótt þessu hafi ekki verið hreyft af varnaraðila við þingfestingu málsins 3. september sama ár verður ekki litið svo á að hann hafi þar með glatað rétti til að hafa þá kröfu uppi. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði, en ekki eru efni til að verða við kröfu þess síðarnefnda um að lögmaður sóknaraðila verði dæmdur til greiðslu kærumálskostnaðar með umbjóðanda sínum.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Hafsbrún ehf., greiði varnaraðila, Sjóferðum Arnars ehf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.