689/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem tekin var til greina krafa varnaraðilanna D, E, F, G, H, I, J og K um að dómkvaddir yrðu matsmenn samkvæmt svonefndri viðbótarmatsbeiðni.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. október 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 14. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 20. október 2017, þar sem tekin var til greina krafa varnaraðilanna D, E, F, G, H, I, J og K um að dómkvaddir yrðu matsmenn samkvæmt svonefndri viðbótarmatsbeiðni þeirra frá 5. september 2016. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hafnað verði kröfu varnaraðilanna um dómkvaðningu matsmanna og þeim gert að greiða sér kærumálskostnað.

Varnaraðilarnir B og C krefjast þess aðallega „að öllum kröfum sóknaraðila verði vísað frá héraðsdómi“, en til vara að hinn kærði úrskurður verði ómerktur. Í báðum tilvikum krefjast þau kærumálskostnaðar úr hendi sóknaraðila.

Varnaraðilarnir H, I, J og K krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Aðrir aðilar hafa ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Af greinargerð varnaraðilanna B og C fyrir Hæstarétti verður ekki annað ráðið en að fyrrgreind aðalkrafa þeirra sé reist á því að sóknaraðili geti ekki sem varastefndi í héraði aflað gagna eða andmælt gagnaöflun annarra um atriði, sem varði dómkröfur á hendur aðalstefnda í héraði, varnaraðilanum L, enda hafi sóknaraðili ekki af því lögvarða hagsmuni. Eigi af þessum sökum að „vísa öllum kröfum sóknaraðila er lúta að mótmælum við framlagðri matsbeiðni ... frá dómi“, svo sem komist er að orði í greinargerð varnaraðilanna. Um þetta verður að gæta að því að samkvæmt ákvæðum laga nr. 91/1991 verður mótmælum eins málsaðila gegn kröfu annars aldrei vísað frá dómi, enda verður tekin afstaða til slíkra mótmæla með því að taka til greina eða hafna kröfunni, sem þeim er beint að. Um þessa kröfu er að öðru leyti til þess að líta að eins og málið liggur fyrir verður ekki gerður slíkur greinarmunur á málatilbúnaði um dómkröfur á hendur varnaraðilanum L annars vegar og sóknaraðila sem varastefnda í héraði hins vegar að slegið verði föstu að matsgerð, sem heimiluð var með hinum kærða úrskurði, varði ekki hagsmuni sóknaraðila. Eru þegar af þessum ástæðum engin efni til að verða við aðalkröfu varnaraðilanna B og C fremur en varakröfu þeirra, sem einkum virðist vera reist á því að héraðsdómur hafi ranglega látið hjá líða að geta um og taka afstöðu til kröfu þeirra um frávísun mótmæla sóknaraðila, en er að öðru leyti engum haldbærum rökum studd.

Að þessu gættu verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans á þann hátt, sem í dómsorði greinir.

Sóknaraðila verður gert að greiða kærumálskostnað eins og segir í dómsorði, en að öðru leyti en þar greinir fellur sá kostnaður niður.

Dómsorð:

Dómkveðja skal matsmenn í samræmi við matsbeiðni varnaraðila D, E, F, G, H, I, J og K frá 5. september 2016 með þeirri takmörkun, sem greinir í hinum kærða úrskurði.

Sóknaraðili, A, greiði varnaraðilunum H, I, J, og K hverju fyrir sig 100.000 krónur í kærumálskostnað. Kærumálskostnaður fellur að öðru leyti niður.