167/2004

J og Æ voru ásamt tveimur öðrum mönnum ákærðir fyrir innflutning á fíkniefnum. Voru þeir J og Æ sakfelldir fyrir innflutning á 1 kg af amfetamíni og tilraun til innflutnings á 1 kg af sama efni. Þá voru báðir ákærðir fyrir að hafa í félagi flutt til landsins og haft í fórum sínum 1 kg af kannabis, J fyrir að hafa falið fíkniefnin í flutningaskipi á leið til landsins, en Æ fyrir að hafa fjarlægt þau úr skipinu þegar það var komið til Íslands, um leið og hann fjarlægði pakka sem hann taldi vera amfetamín. Í dómi Hæstaréttar var fallist á að hvorki væri sannað að Æ hafi tekið þátt í ráðagerðum um innflutning kannabisefnanna né vitað að til stæði að flytja þau inn til landsins og hann hafi því ekki tekið þátt í innflutningnum. Var hann því, eins og ákæru var háttað, sakfelldur fyrir að hafa haft efnið í vörslum sínum. Þótti refsing J hæfilega ákveðin tvö ár en Æ hlaut eins árs fangelsi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kvk-nf E-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 23. mars 2004 að fenginni yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun og jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að refsing ákærðu verði þyngd.

Ákærðu krefjast báðir aðallega sýknu af ákæruliðum 1 og 3 eða að þeim verði ekki gerð refsing vegna þeirra, en til vara að refsing verði lækkuð. Ákærði Æ-kk-nf krefst þess að auki að hann verði sýknaður af þeim þætti ákæruliðs 2 sem snertir innflutning á kannabisefnum og að honum verði veitt vægasta refsing sem lög leyfi fyrir þann ákærulið. Báðir krefjast þess og að 16 daga gæsluvarðhaldsvist dragist frá dæmdri refsivist.

Mál þetta var í héraði höfðað gegn ákærðu og tveimur öðrum mönnum, sem una dómi, en allir voru sakfelldir í héraðsdómi.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærðu í ákæruliðum 1 og 3. Þegar litið er til 2. ákæruliðar og þess hvort ákærði Æ-kk-nf hafi átt þátt í innflutningi kannabisefnis, sem hann sótti um borð í ms. Arnarfell 16. september 2003 eins og nánar greinir í héraðsdómi, verður að fallast á að hvorki sé sannað að hann hafi tekið þátt í ráðagerðum um innflutninginn né vitað að til stæði að flytja þetta efni inn til landsins og hann hafi því ekki tekið þátt í innflutningnum. Verður hann því, eins og ákæru er háttað, sakfelldur fyrir að hafa haft efnið í vörslum sínum.

Með vísan til framangreinds og forsendna héraðsdóms þykir refsing ákærða J-kk-ef hæfilega ákveðin fangelsi 2 ár en ákærða Æ-kk-ef 1 ár. Frá refsingu beggja dregst 16 daga gæsluvarðhaldsvist. Ekki eru efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Staðfesta ber ákvæði héraðsdóms um upptöku efna og sakarkostnað.

Ákærðu verða dæmdir til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði J-kk-nf Í-kk-nf sæti fangelsi 2 ár. Frá refsingunni dregst 16 daga gæsluvarðhaldsvist.

Ákærði Æ-kk-nf Í-kk-nf sæti fangelsi 1 ár. Frá refsingunni dregst 16 daga gæsluvarðhaldsvist.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku efna og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði J-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 200.000 krónur, og ákærði Æ-kk-nf málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 200.000 krónur. Annan áfrýjunarkostnað málsins greiði ákærðu óskipt.