161/2006

H þótti hafa sannað með mati dómkvaddra matsmanna að hann hefði þegar greitt að fullu fyrir jarðvegsvinnu, sem K hafði tekið að sér fyrir hann. Var H því sýknað af kröfu K um frekari greiðslu vegna verksins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 22. mars 2006. Hann krefst þess að hann verði sýknaður af kröfu stefnda og að stefndi verði dæmdur til að greiða honum málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eins og nánar greinir í hinum áfrýjaða dómi deila aðilar um endurgjald fyrir hluta jarðvegsvinnu, sem stefndi vann fyrir áfrýjanda, við nýbyggingu að Kristnibraut 95-97 í Reykjavík. Við verkið var miðað við samning sem aðilar höfðu áður gert um samskonar verk við Kristnibraut 99-101, en uppgjör þess virðist hafa verið ágreiningslaust. Við fyrra verkið hafði sá háttur verið hafður á að stefndi bar magntölur byggðar á framvindu verksins undir áfrýjanda áður en reikningur var gerður. Var sama aðferð notuð í byrjun við hið síðara verk en síðan hvarf stefndi frá því verklagi og reis ágreiningur aðila um sama leyti.

Stefndi krefst greiðslu á 1.705.392 krónum samkvæmt reikningum dagsettum 12. maí og 5. júní 2004, að frádreginni innborgun 4. júní 2004 að fjárhæð 500.000 krónur og þeirri lækkun reikninganna sem hann sætti í héraði 310.500 krónur. Áfrýjandi mótmælti tilteknum liðum reikninganna eins og nánar er rakið í hinum áfrýjaða dómi. Þar sem ekki náðist samkomulag voru að kröfu hans dómkvaddir tveir matsmenn til að meta þá liði í reikningsgerð stefnda sem hann mótmælti. Er matsbeiðni og matsgerð ítarlega lýst í héraðsdómi. Héraðsdómur hafnaði kröfu áfrýjanda um að byggt yrði á matsgerðinni þar sem hún tæki aðeins til hluta verksins. Með matsgerðinni voru metin þau atriði í reikningsgerð stefnda sem mótmæli áfrýjanda lutu að. Henni hefur ekki verið hnekkt og verður því lögð til grundvallar dómi í málinu.

Upplýst er og ágreiningslaust að ekki hafði verið greitt sérstaklega fyrir aðfluttan sand vegna hins fyrra verks, enda slíks ekki krafist. Hefur stefndi borið því við að um mistök hafi verið að ræða. Hvað sem líður réttmæti þeirrar fullyrðingar, er ágreiningslaust með aðilum að hið umdeilda verk skyldi vinna á sama grunni og fyrra verkið. Að þessu virtu verður ekki talið að stefnda hafi borið sérstök greiðsla fyrir aðfluttan sand í hinu síðara verki, enda er ekkert upplýst um hvort og í hvaða mæli hið síðara verk kallaði á meiri sandnotkun en hið fyrra.

Samkvæmt því sem að framan greinir og í samræmi við niðurstöðu matsgerðar, verður talið að áfrýjandi hafi sýnt fram á að hann hafi þegar greitt stefnda að minnsta kosti það sem honum bar fyrir hið umdeilda verk. Breytir engu um þessa niðurstöðu þótt fallist yrði á að matsmenn hefðu ekki tekið með í útreikninga sína efni í uppfyllingu á bílastæði á um 1.5 m spildu næst húsinu, en hvort svo hafi verið verður ekki með vissu ráðið af vætti matsmanna. Verður áfrýjandi því sýknaður og stefnda gert að greiða honum málskostnað, sem ákveðinn verður í einu lagi á báðum dómstigum að teknu tilliti til kostnaðar við matsgerð, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Áfrýjandi, Húsanes ehf., skal vera sýkn af dómkröfum stefnda, Klæðningar ehf.

Stefndi greiði áfrýjanda 1.400.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.