78/2004

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem „ákvörðun“ sýslumanns „um að taka ekki afstöðu til mótmæla“ F ehf. við frumvarp að úthlutunargerð vegna nauðungarsölu tiltekinnar fasteignar var felld úr gildi. Niðurstaða héraðsdóms var byggð á því að ekki hefði verið sýnt fram á að F ehf. hafi borist boðun til fundar, þrátt fyrir að boðunarbréf hafi verið sent í ábyrgðarpósti á lögheimili þess, auk þess sem sýslumaður hefði ekki tekið formlega afstöðu til mótmæla félagsins. Í Hæstarétti var talið að ákvörðun sýslumanns hafi lotið að því að hafna efnislega mótmælum F ehf. og hafi kröfugerð F ehf. í málinu því ekki verið í samræmi við 1. mgr. 77. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Hafi því ekki verið skilyrði að lögum til að leita úrlausnar héraðsdómara með þeim hætti sem gert var og hafi honum borið að vísa kröfunni frá dómi, sbr. 1. mgr. 74. gr. laga nr. 90/1991. Var málinu því vísað sjálfkrafa frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með ódagsettri kæru, sem móttekin var af Héraðsdómi Reykjaness 4. febrúar 2004. Kærumálsgögn bárust Hæstarétti 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 23. janúar 2004, þar sem „ákvörðun“ sýslumanns „um að taka ekki afstöðu til mótmæla“ varnaraðila við frumvarp að úthlutunargerð vegna nauðungarsölu fasteignarinnar Reykjavíkurvegar 74, Hafnarfirði, var felld úr gildi. Kæruheimild er í 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að framangreindum úrskurði verði breytt og „sú ákvörðun“ sem kærð var til héraðsdóms verði staðfest. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdómara verði staðfestur og að sóknaraðili verði dæmdur til að greiða sér kærumálskostnað.

Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði var haldinn fundur 12. mars 2003 til að taka til úrlausnar skrifleg mótmæli varnaraðila við frumvarpi sýslumanns 10. janúar 2003 að úthlutunargerð söluandvirðis vegna nauðungarsölu á fasteigninni Reykjavíkurvegur 74, Hafnarfirði. Héraðsdómur komst að þeirri niðurstöðu að ekki hefði verið sýnt fram á að varnaraðila hafi borist boðun til fundarins, þrátt fyrir að boðunarbréf hafi verið sent í ábyrgðarpósti á lögheimili varnaraðila. Þá hafi sýslumaður á hinum umrædda fundi 12. mars 2003 ekki tekið formlega afstöðu til mótmæla varnaraðila, sem honum hafi allt að einu borið að gera.

Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði bókaði fulltrúi sýslumanns í gerðarbók á umræddum fundi, að vegna þess að ekki væri mætt til fundarins af hálfu varnaraðila og að teknu tilliti til gagna málsins, væri ekki ástæða til að taka afstöðu til mótmælanna. Hins vegar er þess ekki getið í úrskurði héraðsdóms að sýslumaður bókaði jafnframt í beinu framhaldi sérstaka niðurstöðu undir fyrirsögninni „ákvörðun“ um að hann tæki ekki til greina mótmæli varnaraðila. Þrátt fyrir misvísandi bókanir sýslumanns telst hann með þessu hafa fullnægt nægilega þeirri skyldu sinni að taka afstöðu til framkominna skriflegra mótmæla. Samkvæmt málatilbúnaði varnaraðila krefst hann ógildingar á þeirri „ákvörðun“, sem hann telur sýslumann hafa tekið þess efnis að taka ekki afstöðu til framkominna mótmæla sinna við frumvarp að úthlutunargerð. Af framanröktu sést hins vegar að sú eina ákvörðun, sem tekin var á umræddum fundi, laut þvert á móti að því að hafna efnislega mótmælum varnaraðila. Kröfugerð varnaraðila í málinu lýtur því ekki að þeim atriðum sem tilgreind eru í 1. mgr. 77. gr. laga nr. 90/1991, um staðfestingu, breytingu eða ómerkingu á ákvörðun sýslumanns. Voru því ekki skilyrði að lögum til að leita úrlausnar héraðsdómara með þeim hætti sem gert var. Þegar af þessari ástæðu bar héraðsdómara að vísa kröfunni frá dómi, sbr. 1. mgr. 74. gr. laga nr. 90/1991. Reynir þá ekki sérstaklega á önnur atriði, svo sem aðild sýslumanns að málinu.

Rétt er að aðilarnir beri hvor sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað sjálfkrafa frá héraðsdómi.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.