166/2016

X var sakfelldur fyrir kynferðisbrot gegn A með því að hafa ítrekað á nánar tilgreindu tímabili, er hún var 14 ára, haft við hana samræði. Var brotið talið varða við 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Við ákvörðun refsingar var X gerður hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga en refsing hans einnig ákveðin samkvæmt 77. gr. laganna, auk þess sem tillit var tekið til 1. og 4. töluliðar 1. mgr. 70. gr. þeirra og að X hafði verið á svipuðum aldri og þroskastigi og A, sbr. lokamálslið 1. mgr. 202. gr. laganna. Var refsing X ákveðin fangelsi í 20 mánuði en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var honum gert að greiða A miskabætur að fjárhæð 800.000 krónur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 15. febrúar 2016 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess aðallega að sér verði ekki gerð sérstök refsing, til vara að ákvörðun um refsingu verði frestað skilorðsbundið, en að því frágengnu að hún verði milduð. Þá krefst hann þess að fjárhæð einkaréttarkröfu verði lækkuð.

Brotaþoli, A, krefst þess að ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu verði staðfest.

Héraðsdómur verður staðfestur með vísan til forsendna hans um sakfellingu ákærða og heimfærslu háttsemi hans til refsiákvæðis. Ákærði hefur unnið sér til refsingar.

Rannsókn máls þessa hjá lögreglu hófst með kæru barnaverndarnefndar [...] 21. júní 2013. Hinn 12. júlí það ár var tekin skýrsla af brotaþola, en af ákærða ekki fyrr en 8. apríl 2014 og játaði hann skýlaust þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Lauk þá rannsókn málsins hjá lögreglu, en rannsóknargögn voru þó ekki send ríkissaksóknara fyrr en 12. september 2014. Ákæra var gefin út 5. júní 2015. Varð þannig óhóflegur dráttur á meðferð málsins, sem er ekki flókið eða umfangsmikið. Verður hvorki ákærða um þetta kennt né hefur ákæruvaldið gefið fullnægjandi skýringar hér um. Í þessu samhengi verður einnig að líta til þess að 4. júlí 2013 hafði verið gefin út ákæra á hendur ákærða fyrir brot gegn sama lagaákvæði og um ræðir í þessu máli. Gekk dómur í héraði 15. nóvember sama ár þar sem ákærði hlaut 18 mánaða fangelsi skilorðsbundið til tveggja ára. Sá dómur var staðfestur með dómi Hæstaréttar 5. júní 2014 í máli nr. 53/2014. Var um refsingu ákærða þá meðal annars vísað til þess að ákvæði lokamálsliðar 1. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ættu við um hluta háttsemi hans, hann hefði játað greiðlega brot sín og frá ágúst 2012 gengist undir meðferð hjá sálfræðingi vegna hegðunar sinnar. Samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga verður sá dómur tekinn upp og dæmdur með máli þessu og refsing tiltekin eftir 77. gr. og 78. gr. sömu laga.

Samkvæmt öllu framansögðu, en að öðru leyti með vísan til þeirra atriða sem tiltekin eru í héraðsdómi um refsingu ákærða, verður hún ákveðin fangelsi í 20 mánuði bundin skilorði á þann hátt sem greinir í dómsorði.

Að virtum atvikum máls og gögnum um hagi brotaþola tengdum háttsemi ákærða verða henni dæmdar 800.000 krónur í miskabætur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða helming sakarkostnaðar fyrir Hæstarétti, þar með talinn helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns og þóknunar skipaðs réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í 20 mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði brotaþola, A, 800.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði helming sakarkostnaðar fyrir Hæstarétti, sem nemur samtals 827.846 krónum, en þar eru talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 620.000 krónur og þóknun réttargæslumanns brotaþola, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.000 krónur. Að öðru leyti greiðist áfrýjunarkostnaður úr ríkissjóði.