705/2012

Fallist var á kröfu þrotabús D ehf. um að rifta ráðstöfunum félagsins, sem fólu í sér lækkun á skuld H við D ehf., á grundvelli 131. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Var þrotabúi H gert að endurgreiða D ehf. skuldina með vísan til 1. mgr. 142. gr. sömu laga. Þá var jafnframt fallist á það með D ehf. að peningalán og ýmsar greiðslur félagsins til H hefðu falið í sér óheimilar lánveitingar í skilningi 1. mgr. 79. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög og var þrotabúi H gert að endurgreiða félaginu lánin með vísan til 4. mgr. sömu greinar. Loks var þrotabúi H gert að endurgreiða D ehf. kostnað vegna vöruúttekta H, með skírskotun til meginreglunnar um efndir fjárskuldbindinga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 28. nóvember 2012. Hann krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar, til vara að hann verði sýknaður af kröfum stefnda, en að því frágengnu að þær verði lækkaðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eftir uppkvaðningu hins áfrýjaða dóms var bú stefnda í héraði, H-kk-ef H-kk-ef, tekið til gjaldþrotaskipta. Áfrýjandi hefur tekið við aðild að málinu fyrir Hæstarétti.

Krafa áfrýjanda um ómerkingu héraðsdóms er reist á því að héraðsdómara hafi borið að kveðja til sérfróða meðdómsmenn, sbr. 2. mgr. 2. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Málatilbúnaður stefnda byggi eingöngu á niðurstöðum F-kk-ef B-kk-ef endurskoðanda, en stefndi hafi falið honum að fara yfir bókhald búsins. Á þessum grundvelli hafi málið verið dæmt í héraði án viðhlítandi sérkunnáttu í bókhaldi sem hafi verið nauðsynleg til að leyst yrði úr málinu. Þótt mál þetta lúti að gögnum og upplýsingum úr bókhaldi Dreifingar ehf. var engin þörf á því að sérfróðir meðdómsmenn yrðu kvaddir til setu í dómi. Kröfu um ómerkingu hins áfrýjaða dóms verður því hafnað.

Með hinum áfrýjaða dómi var rift lækkun á skuld H-kk-ef H-kk-ef við Dreifingu ehf. að fjárhæð 25.973.705 krónur, en tilefni þeirrar ráðstöfunar rekur áfrýjandi til kaupa á hlutabréfum í birgðaversluninni Gripið og Greitt ehf. Í niðurstöðu héraðsdóms um þetta atriði var lagt til grundvallar vætti F-kk-ef B-kk-ef endurskoðanda um að Skúlagata 30 ehf. hefði greitt fyrir bréfin strax við kaupin á árinu 2005 með lækkun á viðskiptaskuld H-kk-ef við það félag. Um þetta naut hins vegar ekki við bókhaldsgagna. Úr þessu hefur verið bætt fyrir Hæstarétt en stefndi hefur lagt fyrir réttinn yfirlit um þann viðskiptareikning og kemur þar fram færsla 31. desember það ár að fjárhæð 28.000.000 krónur með eftirfarandi skýringu: „Hlutabréf í Gripið og Greitt“.

Til stuðnings kröfu sinni um að dómkröfur verði lækkaðar teflir áfrýjandi fram til skuldajafnaðar launakröfu H-kk-ef H-kk-ef frá árinu 2007 þar til bú Dreifingar ehf. var tekið til skipta. Þótt H-kk-þgf hafi ekki verið greidd laun á þessu tímabili getur krafa vegna starfa í þágu félagsins, sem hvergi sér stað í gögnum málsins, ekki komið til frádráttar kröfum stefnda.

Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með skírskotun til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, þrotabú H-kk-ef H-kk-ef, greiði stefnda, þrotabúi Dreifingar hf., 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.