267/2002

S var gefið að sök að hafa þrívegis gerst sekur um líkamsárás á hendur Z á árinu 2000, auk brots gegn vopnalögum. Var S sakfelldur fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga með því að hafa ráðist að Z í júlí 2000, tekið hann kverkataki og hert að þar til hann hafi misst meðvitund og fallið í gólfið, en við það hlaut hann ýmsa áverka. Þá var hann og sakfelldur fyrir brot gegn sama ákvæði með því að hafa ráðist að Z í ágúst 2000 og beygt aftur fingur hans svo fingurinn tognaði. S var einnig fundinn sekur um brot gegn vopnalögum með því að hafa haft rafmagnsstuðbyssu í vörslum sínum. Var mótbára S um að byssan gæti ekki talist vopn í skilningi vopnalaga ekki tekin til greina og byssan gerð upptæk. Jafnframt var S sakfelldur fyrir að hafa ekið á Z svo hann kastaðist upp á vélarhlíf bifreiðar S og þaðan yfir bifreiðina og í götuna. Var niðurstaða héraðsdóms um 15 mánaða fangelsisvist S staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 4. júní 2002 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst staðfestingar héraðsdóms á sakfellingu og upptöku, en þyngingar á refsingu. Þá er þess krafist að honum verði gert að greiða Z-x-x T-x-x 1.200.000 krónur í miskabætur.

Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara að refsing verði milduð. Einnig krefst hann frávísunar bótakröfu og kröfu um réttargæsluþóknun, en til vara að bótafjárhæð verði lækkuð.

Eins og nánar er lýst í héraðsdómi er ákærða gefið að sök að hafa þrívegis gerst sekur um líkamsárás á hendur Z-x-x T-x-x á árinu 2000, 7. júlí, 5. ágúst og 20. sama mánaðar, auk brots gegn vopnalögum 19. ágúst 2000.

Með vísan til forsendna héraðsdóms er staðfest niðurstaða hans um sakfellingu og heimfærslu til refsiákvæða vegna þeirra líkamsárása, sem fjallað er um í I. og II. kafla ákæru.

Í IV. kafla ákæru, eins og henni var breytt af hálfu ákæruvalds við framhald aðalmeðferðar málsins 12. apríl 2002, er ákærða gefið að sök að hafa haft rafmagnsstuðbyssu í vörslum sínum 19. ágúst 2000. Ákærði hefur játað að hafa haft byssuna í vörslum sínum umrætt sinn og fær sú játning stoð í framburði vitnanna Z-x-x T-x-x, R-x-x J-x-x og X-x-x Z-x-x fyrir dómi. Hann hefur hins vegar haldið því fram að byssan geti ekki talist vopn í skilningi 1. gr. vopnalaga nr. 16/1998 þar sem hún sé notuð til varnar en ekki til að skaða, eins og áskilið sé í ákvæðinu. Á þetta verður ekki fallist. Í c. lið 2. mgr. 30. gr., sbr. 36. gr. vopnalaga, er lagt bann við vörslum rafmagnsvopna. Hefur ákærði með vörslum rafmagnsstuðbyssunnar gerst sekur um brot á þessu ákvæði og skal hún gerð upptæk með vísan til 1. mgr. 37. gr. sömu laga. Hann er hins vegar hvorki ákærður fyrir innflutning byssunnar né eignarhald og verður því ekki sakfelldur fyrir þá háttsemi.

Í umfjöllun héraðsdóms um V. kafla ákæru er vísað til þess að vitnið X-x-x Z-x-x hafi séð Z-x-x T-x-x kastast upp á vélarhlíf bifreiðar ákærða og þaðan yfir bifreiðina og í götuna. Um þetta sagði vitnið fyrir dómi að þær mæðgurnar hafi hlaupið upp brekkuna á bifreiðageymslunni undan bifreiðinni, sem verið hafi á miklum hraða, en Z-x-x T-x-x hafi ekki náð að forða sér. Hún hafi ekki sjálf séð þegar hann lenti á bifreiðinni. Að þessu athuguðu og að öðru leyti með skírskotun til forsendna héraðsdóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu og heimfærslu til refsiákvæða vegna líkamsárásar ákærða samkvæmt þessum kafla ákæru.

Í héraðsdómi er þess ranglega getið að ákærði hafi tvívegis sætt nálgunarbanni gagnvart Z-x-x T-x-x, en hið rétta er að í síðara skiptið, í lok janúar 2002, beindist bannið ekki að honum heldur að framangreindum mæðgum og öðrum nafngreindum manni. Þá er sagt í niðurstöðum dómsins að ákærði hafi ekið yfir Z-x-x T-x-x, en ljóst er af framburði vitna að ákærði ók á fyrrgreindan mann en ekki yfir hann. Með þessum athugasemdum og að öðru leyti með vísun til forsendna héraðsdóms verður staðfest niðurstaða hans um refsingu ákærða, bótakröfu og málskostnað. Frá refsingu ákærða skal draga gæsluvarðhald hans frá 22. til 28. ágúst 2000.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður að öðru leyti en því að frá refsingu ákærða, S-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef, skal draga gæsluvarðhald hans frá 22. til 28. ágúst 2000.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur.