87/2007

A og H kröfðust þess aðallega að B og R yrði gert in solidum að fjarlægja viðbyggingu sem B hóf að reisa ofan á hús sitt samkvæmt byggingarleyfi frá R að viðlögðum dagsektum. Til vara kröfðust þau viðurkenningar á því að útgáfa byggingarleyfisins hefði verið ólögmæt. R krafðist þess að aðalkröfunni yrði vísað frá dómi og var fallist á það með hinum kærða úrskurði. Talið var að skilja yrði málatilbúnað A og H svo að það væri málsástæða fyrir aðalkröfunni á hendur R að útgáfa byggingarleyfisins hefði verið ólögmæt og að þau óskuðu því eftir að fá einnig dóm á hendur R um skyldu til að fjarlægja viðbygginguna. Þar sem aðalkrafan átti rót sína að rekja til þess að B hefði hafið að reisa viðbygginguna á grundvelli byggingarleyfis R var talið hugsanlegt að sækja aðila saman í einu máli, sbr. 1. mgr. 19. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Hins vegar gerðu A og H kröfu til þess að B og R fjarlægðu viðbygginguna in solidum og vísuðu um það til 2. mgr. 56. gr. skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997 án þess að ráðið yrði af málatilbúnaði þeirra hvernig slík krafa yrði höfð uppi á hendur B og R sameiginlega á grundvelli þess ákvæðis. Vegna vanreifunar á málatilbúnaði A og H að þessu leyti var kröfunni vísað frá dómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og H-kk-nf B-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. janúar 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 12. febrúar sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. janúar 2007, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila Reykjavíkurborgar um að vísa frá dómi aðalkröfu sóknaraðila á hendur honum. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að lagt verði fyrir héraðsdóm að leysa efnislega úr kröfunni. Þá krefjast þau kærumálkostnaðar.

Varnaraðili B-kk-nf A-kk-nf B-kk-nf hefur ekki látið þennan þátt málsins til sín taka.

Varnaraðili Reykjavíkurborg krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og sóknaraðilar dæmd til greiðslu kærumálskostnaðar.

Kröfum aðila, málsatvikum og málsástæðum er lýst í hinum kærða úrskurði. Krefjast sóknaraðilar þess aðallega að varnaraðilum verði gert in solidum að fjarlægja viðbyggingu sem varnaraðili B-kk-nf A-kk-nf hóf að reisa ofan á hús sitt að Suðurhúsum 4 í Reykjavík 2. ágúst 2006 samkvæmt byggingarleyfi varnaraðila Reykjavíkurborgar 28. júlí sama ár að viðlögðum 50.000 króna dagsektum til sóknaraðila. Til vara krefjast þau þess að viðurkennt verði að útgáfa byggingarleyfisins hafi verið ólögmæt. Í þessum þætti málsins krefst varnaraðilinn eingöngu að aðalkröfunni verði vísað frá dómi.

Skilja verður máltilbúnað sóknaraðila svo að það sé málsástæða fyrir aðalkröfunni á hendur varnaraðila Reykjavíkurborg að útgáfa byggingarleyfisins hafi verið ólögmæt. Sóknaraðilar óski því eftir að fá einnig dóm á hendur Reykjavíkurborg um skyldu til að fjarlægja viðbygginguna. Samkvæmt 1. mgr. 19. gr. laga nr. 91/1991 má sækja fleiri en einn í félagi ef dómkröfur þeirra eiga rætur að rekja til sama atviks, aðstöðu eða löggernings. Aðalkrafan á hendur varnaraðilum á rót sína að rekja til þess að varnaraðili B-kk-nf A-kk-nf hóf að reisa viðbyggingu á grundvelli byggingarleyfis varnaraðilans Reykjavíkurborgar. Hugsanlegt er því að sækja aðila saman í einu máli. Sóknaraðilar gera hins vegar kröfu til þess að varnaraðilar fjarlægi viðbygginguna in solidum og vísa um það til 2. mgr. 56. gr. skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997 án þess að ráðið verði af málatilbúnaði þeirra hvernig slík krafa verði höfð uppi á hendur varnaraðilum sameiginlega á grundvelli þess ákvæðis. Með þessari athugasemd en annars með vísun til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Hver aðila skal bera sinn kostnað af meðferð málsins fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.