204/2007

A, B, C og D kröfðust þess að mannerfðafræðileg rannsókn yrði gerð á lífssýnum úr E, látnum föður þeirra F, G og eftir atvikum þeim sjálfum, vegna sönnunarfærslu í máli sem þau reka á hendur E til vefengingar á faðerni G. Fyrir lá að F og E voru í hjúskap á getnaðartíma og við fæðingu G. F hafði getið G sérstaklega sem sonar síns í erfðaskrá. Í málinu lá fyrir vottorð gefið út af stjórnvöldum í X-landi um að á nánar tilteknum degi árið 1994 hefði F og E fæðst sonurinn G. Talið var að A, B, C og D hefðu ekki lagt fram nein gögn til stuðnings þeim fullyrðingum að fæðingarvottorðið væri falsað og að E hefði ekki verið barnshafandi þegar hún og F fóru til X-lands árið 1994. Þau hefðu að öðru leyti ekki lagt fram nein gögn til stuðnings því að ástæða kynni að vera til að draga skráð faðerni G í efa. Samkvæmt því var kröfu A, B, C og D hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og H-kk-nf B-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 11. apríl 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. mars 2007, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að mannerfðafræðileg rannsókn yrði gerð á lífsýnum úr varnaraðila, látnum föður sóknaraðila F, G og eftir atvikum sóknaraðilum, vegna sönnunarfærslu í máli, sem sóknaraðilar reka á hendur varnaraðila til vefengingar á faðerni G. Kæruheimild er í 1. mgr. 15. gr. barnalaga nr. 76/2003. Sóknaraðilar krefjast þess að hin mannerfðafræðilega rannsókn fari fram. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Málsatvikum er lýst í úrskurði héraðsdóms. Þar kemur fram að faðir sóknaraðila og varnaraðili voru í hjúskap á getnaðartíma og við fæðingu G. Þá hefur faðir sóknaraðila með erfðaskrá sýnt í verki að hann hafi litið á G sem son sinn. Í 1. mgr. 21. gr. barnalaga er þess sérstaklega getið að þegar skráður faðir barns er látinn sé erfinga hans, er gengur jafnhliða eða næst barninu að erfðum, unnt að höfða mál til vefengingar á faðerninu. Samkvæmt 22. gr., sbr. 15. gr. sömu laga, getur dómari, samkvæmt kröfu, ákveðið með úrskurði að blóðrannsókn verði gerð á aðilum máls og því barni sem í hlut á og ennfremur aðrar sérfræðilegar kannanir, þar á meðal mannerfðafræðilegar rannsóknir, til sönnunarfærslu í dómsmáli til vefengingar á faðerni barns. Þegar svo hagar til sem í þessu máli verður að gera þá kröfu að sýnt sé fram á að ástæða kunni að vera til að vefengja skráð faðerni barnsins.

Í málinu liggur fyrir vottorð 22. nóvember 1994, sem hefur verið gefið út af stjórnvöldum í [...] í X-landi, þar sem fram kemur að F og varnaraðila hafi 17. nóvember 1994 fæðst sonur, G. Hinn 11. október 2006 var gefið út fæðingarvottorð þjóðskrár samkvæmt áðurnefndu vottorði frá X-landi. Sóknaraðilar hafa ekki lagt fram nein gögn til stuðnings því að fæðingarvottorðið sé falsað og að varnaraðili hafi ekki verið barnshafandi þegar hún og F fóru til X-lands 1994. Sóknaraðilar hafa að öðru leyti ekki lagt fram nein gögn til stuðning því að ástæða kunni að vera til að draga skráð faðerni G í efa. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðilum verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, A, B, C og D, greiði óskipt varnaraðila, E, 150.000 krónur í kærumálskostnað.