296/2011

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun L um að svipta X ökurétti til bráðabirgða. Í dómi Hæstaréttar kom fram að samkvæmt 1. mgr. 103. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 skyldi lögreglustjóri svipta ökumann ökurétti til bráðabirgða teldi hann skilyrði til sviptingar ökuréttar vera fyrir hendi. Í hinum kærða úrskurði hefði ekki verið talið að skilyrði væru til að beita ákvæðinu og hefði í því sambandi verið vísað til dóma Hæstaréttar 1. júní 2006 í máli nr. 288/2006 og 14. desember 2009 í máli nr. 710/2009. Í dómi Hæstaréttar sagði að atvikum þessa máls yrði ekki jafnað til þeirra aðstæðna sem uppi hefðu verið í þeim málum, enda hefði vitni í því fyrrgreinda talið sig geta borið um annan hraða bifhjóls en hraðamæling lögreglu gaf til kynna, en í því síðarnefnda hefðu tvö bifhjól verið saman á ferð á misjöfnum hraða og hefði ekki verið útilokað við þær aðstæður að hraðamæling lögreglu kynni að hafa beinst að öðru bifhjóli en því sem aðili þess máls hefði ekið. Var fallist á með L að ekki væru efni til að telja vafa leika á að uppfyllt væru skilyrði til sviptingar á ökurétti X til bráðabirgða. Var ákvörðun L því staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. maí 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 13. maí 2011, þar sem felld var úr gildi ákvörðun sóknaraðila 2. sama mánaðar um að svipta varnaraðila ökurétti til bráðabirgða. Kæruheimild er í 1. mgr. 103. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Sóknaraðili krefst þess að ákvörðun sín um bráðabirgðasviptingu ökuréttar verði staðfest.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði var lögregla við umferðareftirlit á Suðurlandsvegi rétt vestan við Kotstrandarkirkju 2. maí 2011 þegar bifhjóli varnaraðila var ekið úr gagnstæðri átt. Opnaði lögregla þá fyrir hraðaratsjá lögreglubifreiðar sem sýndi 182 km hraða á klukkustund. Skömmu síðar var akstur varnaraðila stöðvaður og neitaði hann sakargiftum. Hann var færður á lögreglustöð til skýrslutöku en í framhaldi af henni sviptur ökurétti til bráðabirgða með ákvörðun sóknaraðila, sbr. 1. mgr. 103. gr. umferðarlaga. Þessa ákvörðun bar varnaraðili undir héraðsdóm sem felldi hana úr gildi með hinum kærða úrskurði.

Meðal gagna málsins er myndbandsupptaka úr lögreglubifreið sem sýnir hvernig hraðamæling var framkvæmd umrætt skipti. Þá liggja fyrir ljósmyndir úr sömu myndavél. Ein þeirra sýnir að klukkan 13.50:51 var ein bifreið fyrir framan lögreglubifreiðina og óku þær báðar í sömu átt. Á mynd, sem tekin var síðar á sömu sekúndu, sést bifhjól varnaraðila koma úr gagnstæðri átt og að lögregla hafi opnað fyrir geisla hraðaratsjár. Á næstu mynd sést að hraðaratsjá mældi 182 km hraða á klukkustund. Ljósmynd klukkan 13.50:52 sýnir að hraðaratsjá mældi 184 km hraða. Loks sýnir ljósmynd klukkan 13.50:53 að mældur var hraðinn 181 km á klukkustund. Þessar ljósmyndir sýna jafnframt að lögreglubifreiðin mældist á 84 km hraða en af myndbandi úr sömu myndavél má ráða að bifreið, sem áður var getið og ekið var fyrir framan lögreglubifreiðina í sömu akstursstefnu, var ekið á svipuðum hraða og henni. Loks sýnir myndbandsupptaka að bifhjól varnaraðila var eina ökutækið sem mætti lögreglu frá því að hraðamælingin hófst. Í frumskýrslu lögreglumanns sem annaðist hraðamælinguna sagðist hann hafa veitt athygli ljósu bifhjóli sem ekið hefði verið áberandi greitt eftir Suðurlandsvegi. Hann hefði af því tilefni opnað fyrir hraðaratsjá.

Samkvæmt 1. mgr. 103. gr. umferðarlaga skal lögreglustjóri svipta ökumann ökurétti til bráðabirgða telji hann skilyrði til sviptingar ökuréttar vera fyrir hendi. Í hinum kærða úrskurði var ekki talið að skilyrði væru til að beita ákvæðinu og var vísað í því sambandi til dóma Hæstaréttar 1. júní 2006 í máli nr. 288/2006 og 14. desember 2009 í máli nr. 710/2009. Atvikum þessa máls verður ekki jafnað til þeirra aðstæðna sem uppi voru í þeim málum, enda taldi vitni í því fyrrnefnda sig geta borið um annan hraða bifhjóls en hraðamæling lögreglu gaf til kynna, en í því síðarnefnda höfðu tvö bifhjól verið saman á ferð á misjöfnum hraða og varð ekki útilokað við þær aðstæður að hraðamæling lögreglu kynni að hafa beinst að öðru bifhjóli en því sem aðili þess máls hafði ekið. Með vísan til þess sem að framan greinir verður fallist á með sóknaraðila að ekki séu efni til að telja vafa leika á að uppfyllt séu skilyrði til sviptingar á ökurétti varnaraðila til bráðabirgða og verður ákvörðun sóknaraðila því staðfest.

Dómsorð:

Ákvörðun lögreglustjórans á Selfossi um að varnaraðili, X, sé sviptur ökurétti til bráðabirgða frá 2. maí 2011 er staðfest.