218/2005

Á var sakfelldur fyrir að hafa lagt á ráðin um kaup og innflutning á tilteknu magni af hassi og kókaíni. Að því gættu meðal annars að kókaínið var fremur veikt var refsing hans talin hæfilega ákveðin tvö ár og sex mánuðir. Þá var fallist á kröfu um upptöku 191.400 króna, sem Á hafði greitt til sendanda kókaínsins erlendis sama dag og hann var handtekinn, en lögreglan náði að stöðva sendinguna áður en móttakandi vitjaði hennar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kvk-nf E-kvk-nf og H-kk-nf B-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 3. maí 2005 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en einnig af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að refsing ákærða verði þyngd og að 191.400 krónur, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins, verði gerðar upptækar.

Ákærði krefst þess að refsing verði milduð.

Í málinu er ákærða meðal annars gefið að sök að hafa lagt á ráðin við ótilgreindan mann um kaup á fíkniefnum og innflutning þeirra til Íslands í ágóðaskyni, eins og nánar er rakið í héraðsdómi. Efnin, sem um var að ræða voru hass og kókaín, og hafði ákærði þegar selt mestan hluta hassins þegar hann var handtekinn. Ber ákærði einkum fyrir sig að hann hafi ekki átt von á að fá sent annað efni en hass og honum ekki orðið ljóst að um kókaín væri að ræða fyrr en hann kannaði innihald sendingarinnar nokkru eftir að hann tók við henni. Með skírskotun til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða af öllum ákæruatriðum og vísun til refsiákvæða.

Í héraðsdómi er gerð grein fyrir sakaferli ákærða og að hann hafi með þeim brotum, sem hann er nú sakfelldur fyrir, rofið skilorð dóms frá 12. desember 2002. Að gættum þeim atriðum, sem þar greinir, og að kókaínið sem um ræðir var samkvæmt efnagreiningu Lyfjafræðistofnunar frekar veikt, er refsing ákærða hæfilega ákveðin tvö ár og sex mánuðir. Til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald, sem hann sætti frá 13. til 19. nóvember 2004.

Samkvæmt ákæru greiddi ákærði 200.000 krónur hjá Western Union í Reykjavík til sendanda kókaínsins erlendis sama dag og hann var handtekinn. Lögreglan náði að stöðva sendinguna áður en móttakandi vitjaði hennar og fengust greiddar til baka frá Western Union 191.400 krónur, sem lögregla lagði hald á. Krefst ákæruvaldið þess að féð verði gert upptækt. Salan á fíkniefnunum var ólögmæt og skiptir ekki máli þótt féð sé greiðsla til annars manns í slíkum viðskiptum en ekki ákærða sjálfs. Er uppfyllt skilyrði 7. mgr. 5. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni til að fallast á kröfu ákæruvalds um upptöku fjárins. Verður krafan samkvæmt því tekin til greina.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku efna verður staðfest.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins í héraði og fyrir Hæstarétti samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun, sem eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, Á-kk-nf G-kk-nf N-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 2 ár og 6 mánuði, en gæsluvarðhaldsvist hans frá 13. til 19. nóvember 2004 kemur til frádráttar refsingunni.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku efna skal vera óraskað.

Ákærði skal sæta upptöku á 191.400 krónum í ríkissjóð.

Ákærði greiði sakarkostnað málsins í héraði og fyrir Hæstarétti, 716.554 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns á báðum dómstigum, J-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, samtals 585.150 krónur.

if !supportEmptyParas endif

if !supportEmptyParas endif