728/2017

A hf. krafði M sem var fyrrum starfsmaður AFL ses. skaðabóta vegna fjárdráttar og umboðssvika. Taldi A hf. að misferli M hefði falist í misnotkun bankareikninga viðskiptamanna AFL ses. sem og á fjármunum sparisjóðsins sjálfs. Í dómi héraðsdóms var talið sannað að M hefði framkvæmt millifærslur og notað afskriftarreikning sparisjóðsins sem honum hafi ekki verið heimilt og því talið að hann hefði með saknæmri og ólögmætri háttsemi valdið sparisjóðnum, sem A hf. leiddi rétt sinn af, tjóni sem því næmi og bæri bótaábyrgð á því. Var kröfum vegna meintra umboðssvika M vísað frá dómi vegna vanreifunar. Af hálfu M var lögð fyrir Hæstarétt vottfest yfirlýsing stjórnarformanns V ehf. um að hann hefði haft heimild til að millifæra ákveðna fjárhæð af reikningi félagsins inn á eigin reikning í mars 2008. Var því talið í dómi Hæstaréttar að M hefði verið sú millifærsla heimil og að A hf. hefði ekki orðið fyrir tjóni sem næmi þeirri fjárhæð. Að því gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms var niðurstaða hans um skaðabótakröfu A hf. staðfest sem og kyrrsetningargerð sem sýslumaður hafði gert í eignum M árið 2015 fyrir dæmdum kröfum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og A-kvk-nf E-kvk-nf landsréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 22. nóvember 2017. Hann krefst sýknu af kröfum stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms á þann veg að stefnda verði gert að greiða sér 54.336.304 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. júní 2016 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með hinum áfrýjaða dómi var áfrýjandi dæmdur til að greiða stefnda 55.653.054 krónur með nánar tilgreindum dráttarvöxtum. Fyrir Hæstarétti féll stefndi frá kröfu að fjárhæð 1.316.750 krónur, sem er samtala liða nr. 4, 5, 6, 11, 13 og 17 í þeim kafla héraðsdóms sem hefur að geyma málsástæður og lagarök stefnanda. Þetta var reist á því að þessir liðir tækju til millifærslna af bankareikningi Báss ehf. á tímabilinu 2. mars 2009 til 29. mars 2011, en það tjón væri innifalið í öðrum kröfulið stefnda. Þannig hefði verið afskrifuð 30. júní 2011 yfirdráttarskuld Báss ehf. á sama reikningi að fjárhæð 27.761.094 krónur, en fyrrgreindar millifærslur væru hluti af afskriftinni.

Af hálfu áfrýjanda hefur verið lögð fyrir Hæstarétt vottfest yfirlýsing I-kk-ef J-kk-ef G-kk-ef, stjórnarformanns Verslunarinnar Toppa ehf., um að áfrýjandi hafi haft heimild til að millifæra 2.738.500 krónur af reikningi félagsins inn á eigin reikning 13. mars 2008. Um hafi verið að ræða endurgreiðslu félagsins á láni sem áfrýjandi hefði veitt. Af hálfu stefnda hefur ekki verið vefengt að yfirlýsingin stafi frá fyrirsvarsmanni einkahlutafélagsins. Samkvæmt gögnum málsins var félagið eigandi tilgreinds bankareiknings sem áfrýjandi millifærði fyrrgreinda fjárhæð af og lagði inn á sinn reikning. Því verður talið að áfrýjanda hafi verið þessi millifærsla heimil og að stefndi hafi ekki orðið fyrir tjóni sem nemur framangreindri fjárhæð. Kemur hún því til lækkunar á kröfu stefnda. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður niðurstaða hans um skaðabótakröfu stefnda staðfest þannig að áfrýjanda verður gert að greiða honum 51.597.804 krónur með dráttarvöxtum eins og greinir í dómsorði. Þá verður með skírskotun til forsendna héraðsdóms staðfest kyrrsetning í eignum áfrýjanda fyrir dæmdum kröfum.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað verður staðfest.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Áfrýjandi, M-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, greiði stefnda, Arion banka hf., 51.597.804 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 30. júní 2016 til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað skal vera óraskað.

Áfrýjandi greiði stefnda 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.

Staðfest er kyrrsetningargerð sem sýslumaðurinn á Norðurlandi eystra gerði 5. október 2015 í eignum áfrýjanda fyrir dæmdum kröfum.