489/2002

Í tilefni af skaðabótamáli F á hendur S hf. fékk hann dómkvadda tvo lækna til að leggja mat á heilsfar sitt. Þegar niðurstaða læknanna lá fyrir krafðist S hf. þess að dómkvaddir yrðu yfirmatsmenn. Tilkynnti héraðsdómari aðilunum að þrír nafngreindir læknar yrðu dómkvaddir sem yfirmatsmenn nema rökstudd mótmæli yrðu færð fram gegn því. Af hálfu F var þess krafist að dómkvaddur yrði einn yfirmatsmaður úr röðum geðlækna og annar með sérþekkingu í heilbrigðisfræðum. Hæstiréttur taldi F ekki hafa fært fram haldbærar ástæður fyrir því að þeir þrír menn, sem héraðsdómari hafði greint frá að hann myndi dómkveðja sem yfirmatsmenn, fullnægðu ekki skilyrðum laga um almennt og sérstakt hæfi til að leysa af hendi starfann. Var kröfu F því hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. október 2002, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. október 2002, þar sem hafnað var mótmælum sóknaraðila gegn kröfu varnaraðila um dómkvaðningu yfirmatsmanna, svo og kröfu sóknaraðila, sem laut að því hverjir skyldu kvaddir til matsstarfa. Kæruheimild er í c. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar, en til vara að dómkvaddur verði einn yfirmatsmaður úr röðum geðlækna og annar með sérþekkingu í heilbrigðisfræðum.

Varnaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdómara verði staðfestur og sér dæmdur kærumálskostnaður.

Samkvæmt málatilbúnaði sóknaraðila höfðaði hann mál 6. september 2001 á hendur varnaraðila til heimtu skaðabóta vegna vinnuslyss 13. desember 1997. Hafi hann stefnt Tryggingamiðstöðinni hf. til réttargæslu í málinu. Héraðsdómur hafi sýknað varnaraðila af kröfu sóknaraðila í dómi 27. mars 2002, sem hann hafi áfrýjað til Hæstaréttar 15. apríl sama árs. Hann hafi síðan fengið dómkvadda tvo lækna til að leggja mat á nánar tiltekin atriði varðandi heilsufar sitt. Þeir hafi lokið mati 25. september 2002. Fyrir liggur að varnaraðili vildi ekki una niðurstöðum matsgerðarinnar og leitaði hann því 11. október 2002 dómkvaðningar yfirmatsmanna. Héraðsdómari boðaði 18. sama mánaðar lögmenn aðilanna til þinghalds, þar sem beiðni varnaraðila yrði tekin fyrir. Í tilkynningu dómarans var tekið fram að þrír nafngreindir læknar yrðu dómkvaddir sem yfirmatsmenn nema rökstudd mótmæli yrðu færð fram gegn því. Kom fram í tilkynningunni að einn þessara lækna væri heila- og taugalæknir, annar þeirra gigtarlæknir, en sá þriðji bæklunarlæknir. Í þinghaldi 21. október 2002, sem boðað var til á þennan hátt, lagði sóknaraðili fram skrifleg mótmæli gegn beiðni varnaraðila um dómkvaðningu yfirmatsmanna, en þar var þess jafnframt krafist til vara að einn yfirmatsmaður yrði geðlæknir og annar sérfræðingur í heilbrigðisfræðum, ef taka ætti beiðnina til greina. Úr þessu leysti héraðsdómari með hinum kærða úrskurði.

Á framangreindri málsmeðferð héraðsdómara voru ekki slíkir annmarkar að efni séu til að ómerkja hinn kærða úrskurð. Verður aðalkröfu sóknaraðila því hafnað.

Af málatilbúnaði sóknaraðila fyrir Hæstarétti verður ekki annað ráðið en að hann hafi fallið frá andmælum gegn því að yfirmatsmenn verði dómkvaddir og leiti hann þannig að frágenginni aðalkröfu sinni eingöngu endurskoðunar á því hverjir verði kvaddir til matsstarfa. Sóknaraðili hefur ekki fært fram haldbærar ástæður fyrir því að þeir þrír menn, sem héraðsdómari hafði greint frá að hann myndi dómkveðja sem yfirmatsmenn, verði ekki taldir fullnægja skilyrðum laga um almennt og sérstakt hæfi til að leysa af hendi starfann. Samkvæmt því verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, F-kk-nf H. B-kk-nf, greiði varnaraðila, Siglfirðingi hf., 75.000 krónur í kærumálskostnað.