562/2009

Máli ÁB og F ehf. gegn ÁÞ o.fl var vísað frá héraðsdómi vegna vanreifunar. Í dómi Hæstaréttar var tekið fram að fallast yrði á með héraðsdómara að reifun málsins í stefnu væri verulegum annmörkum háð að því er varðaði skýrleika þeirra málsástæðna sem kröfur þeirra á hendur einstökum varnaraðilum væru reistar á. Þá skorti á að viðhlítandi sönnunargögn hafi verið lögð fram til stuðnings ýmsum meginatriðum í málatilbúnaði ÁB og F ehf. Var talið að þessara annmarka gætti í þeim mæli að ÁÞ o.fl. yrði ekki gert að una því að ÁB og F ehf. gæfist kostur á að ráða bót þar á undir frekari rekstri málsins. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 23. september 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. október sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. september 2009, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefjast þeir kærumálskostnaðar.

Varnaraðilarnir H-kk-nf J. H-kk-ef og KPMG hf. krefjast þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur og þeim dæmdur kærumálskostnaður.

Varnaraðilarnir Standhóll ehf. og R-kk-nf M-kk-nf krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur um annað en málskostnað og þeim „dæmdur málskostnaður fyrir Hæstarétti að skaðlausu samkvæmt mati réttarins.“

Varnaraðilinn Á-kk-nf Þ-kk-nf hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Varnaraðilarnir Standhóll ehf. og R-kk-nf M-kk-nf hafa ekki kært úrskurð héraðsdóms. Verður því ekki litið svo á að áðurgreint orðalag dómkrafna þeirra fyrir Hæstarétti feli í sér að leitað sé endurskoðunar á niðurstöðu hins kærða úrskurðar um málskostnað, enda kæmist slík krafa ekki að hér fyrir dómi án málskots af þeirra hendi.

Eins og lýst er í hinum kærða úrskurði höfðuðu sóknaraðilar mál þetta gegn varnaraðilum 23. apríl 2008, en einn varnaraðila, Standhóll ehf., höfðaði gagnsök, sem þingfest var á dómþingi 10. júní sama ár. Með hinum kærða úrskurði var málinu vísað frá dómi og tóku þær lyktir þess jafnframt sjálfkrafa til gagnsakarinnar. Fallast verður á með héraðsdómara að reifun málsins í stefnu sé af hendi sóknaraðila verulegum annmörkum háð að því er varðar skýrleika þeirra málsástæðna, sem kröfur þeirra á hendur einstökum varnaraðilum eru reistar á, auk þess sem á skortir að viðhlítandi sönnunargögn hafi verið lögð fram til stuðnings ýmsum meginatriðum í málatilbúnaði sóknaraðila. Þessara annmarka gætir í þeim mæli að varnaraðilum verður ekki gert að una því að sóknaraðilum gefist kostur á að ráða bót þar á undir frekari rekstri málsins. Samkvæmt því verður niðurstaða hins kærða úrskurðar staðfest.

Sóknaraðilum verður gert að greiða kærumálskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, Á-kk-nf B-kk-nf S-kk-nf og FS13 ehf., greiði í sameiningu varnaraðilum H-kk-þgf J. H-kk-ef, Standhóli ehf., R-kk-þgf M-kk-þgf og KPMG hf. hverjum fyrir sig 100.000 krónur í kærumálskostnað.