8/2008

T krafðist fjárnáms vegna skattaskuldar J með fjárnámsbeiðni sem barst sýslumanni 28. maí 2003 og lauk gerðinni án árangurs 2. október sama ár. T krafðist fjárnáms að nýju vegna sömu skuldar með beiðni sem barst sýslumanni 6. september 2007 og lauk þeirri gerð án árangurs 23. október sama ár. Var í málinu deilt um gildi síðarnefnda fjárnámsins. Talið var að kröfur sem þessar fyrndust á fjórum árum og hefði fyrningu verið slitið 28. maí 2003 með móttöku hinnar fyrrnefndu fjárnámsbeiðni, enda hefði gerðinni verið haldið fram án ástæðulauss dráttar, sbr. 52. gr. laga nr. 90/1989. Þar sem meira en fjögur ár liðu frá greindu tímamarki uns ný aðfararbeiðni barst sýslumanni taldist umrædd skattakrafa fyrnd og var því tekin til greina krafa J um ógildingu fjárnámsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. desember 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 7. janúar 2008. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 14. desember 2007, þar sem staðfest var fjárnám sýslumannsins í Kópavogi, sem fram fór hjá sóknaraðila að kröfu varnaraðila 23. október 2007. Kæruheimild er í 3. mgr. 95. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, sbr. 102. gr. laga nr. 92/1991. Sóknaraðili krefst þess að ofangreint fjárnám verði fellt úr gildi. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Vegna innheimtu varnaraðila á opinberum gjöldum sóknaraðila fyrir árið 2000, með gjalddaga 1. ágúst 2000 og fyrir árið 2002 með gjalddaga 1. febrúar og 1. ágúst 2002 móttók sýslumaðurinn í Reykjavík fjárnámsbeiðni varnaraðila 28. maí 2003. Var fjárnámi hjá sóknaraðila lokið án árangurs 2. október það ár. Sýslumanni í Kópavogi barst svo aðfararbeiðni varnaraðila 6. september 2007 vegna sömu gjalda og áður greinir. Árangurslaust fjárnám var gert hjá sóknaraðila 23. október 2007. Það er sú fjárnámsgerð sem deilt er um í máli þessu.

Krafa sú sem um ræðir fyrnist á fjórum árum samkvæmt 3. tölulið 3. gr. þágildandi laga nr. 14/1905 um fyrning skulda og annarra kröfuréttinda. Ákvæði 52. gr. laga nr. 90/1989 mæla fyrir um að fyrningu aðfararhæfrar kröfu verði slitið ef aðfararbeiðni berst héraðsdómara eða sýslumanni fyrir lok fyrningartíma og gerðinni er síðan fram haldið án ástæðulauss dráttar. Við slit fyrningar hefst nýr fyrningarfrestur, nema lög kveði á um annað. Samkvæmt þessu tók nýr fyrningarfrestur kröfunnar að líða við móttöku sýslumanns á kröfu varnaraðila um fjárnám 28. maí 2003. Meira en fjögur ár liðu frá því önnur beiðni um fjárnám vegna sömu kröfu barst sýslumanni 6. september 2007 og var krafan þá fyrnd. Af þessum sökum verður fallist á með sóknaraðila að ógilda skuli hina umþrættu fjárnámsgerð.

Varnaraðili verður dæmdur til að greiða sóknaraðila málskostnað í héraði og kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Fjárnámsgerð sýslumannsins í Kópavogi, sem gerð var að kröfu varnaraðila, tollstjórans í Reykjavík, hjá sóknaraðila, J-kk-þgf S-kk-þgf Ó-kk-þgf, 23. október 2007 er ógilt.

Varnaraðili greiði sóknaraðila samtals 350.000 krónur í málskostnað í héraði og kærumálskostnað.