805/2017

L ehf. krafði S hf. um bætur vegna tjóns sem hann varð fyrir á veiðihúsi sínu sökum vatnsleka. Óumdeilt var að S hf. viðurkenndi bótaskyldu úr húseigendatryggingu sem hann hafði veitt L ehf. Aðilar deildu á hinn bóginn um hvort S hf. hefði samþykkt án fyrirvara að greiða fyrir viðgerð á húsinu samkvæmt reikningi nafngreinds húsasmíðameistara. Talið var ósannað af hálfu L ehf. að S hf. hefði skuldbundið sig til að greiða kostnað af viðgerðinni í samræmi við reikning húsasmíðameistarans, óháð því hvort hann samrýmdist skyldum S hf. samkvæmt vátryggingarskilmálum. L ehf. hafði undir rekstri málsins í héraði aflað mats dómkvadds manns á tjóninu og kostnaði við að bæta úr því og var niðurstaða þess lögð til grundvallar í héraðsdómi. Fyrir lá að S hf. hafði greitt L ehf. bætur milli dómstiga í samræmi við hinn áfrýjaða dóm. Samkvæmt því og að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms var S hf. sýknaður af kröfu L ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og A-kk-nf Í-kk-nf héraðsdómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 21. desember 2017. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 11.346.630 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 8. nóvember 2015 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum 1. febrúar 2016 að fjárhæð 2.763.430 krónur og 24. október 2017 að fjárhæð 3.497.780 krónur. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst sýknu af kröfu áfrýjanda og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eftir uppsögu hins áfrýjaða dóms greiddi stefndi áfrýjanda 24. október 2017 í samræmi við dómsorð 4.691.688 krónur, þar með talið dráttarvexti, 193.908 krónur, og málskostnað, 1.000.000 krónur, til viðbótar þeim 2.763.430 krónum, sem stefndi innti af hendi til áfrýjanda 1. febrúar 2016 og tilgreindar eru í dómsorði. Krafa áfrýjanda hér fyrir rétti er um það sem eftir stendur af kröfu hans fyrir héraðsdómi, en sýknukrafa stefnda byggist á því að hann hafi þegar greitt áfrýjanda í samræmi við hinn áfrýjaða dóm.

Eins og lýst er í héraðsdómi varð áfrýjandi fyrir tjóni á veiðihúsi sínu við Rangá af völdum vatnsleka, en stefnda var tilkynnt 16. febrúar 2015 um tjónið. Óumdeilt er að stefndi viðurkenndi bótaskyldu úr húseigendatryggingu, sem hann hafði veitt áfrýjanda. Aðilar sammæltust um að G-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf húsasmíðameistari tæki að sér viðgerð á veiðihúsinu, en þeir deila á hinn bóginn um hvort stefndi hafi samþykkt án fyrirvara að greiða fyrir verkið samkvæmt reikningi húsasmíðameistarans, sem upphaflega var að fjárhæð 11.800.321 króna. Stefndi heldur því fram að á honum hvíli aðeins skylda til að greiða vátryggingarbætur í samræmi við skilmála vátryggingarinnar.

Samkvæmt 1. mgr. 13. gr. skilmála um húseigendatryggingu, sem í gildi var milli aðila á tjónsdegi, skyldu bætur miðast við, að svo miklu leyti sem unnt væri, að húseignin yrði ekki í lakara ástandi en fyrir tjónið. Þá sagði í 3. mgr. greinarinnar að bótafjárhæðir skyldu taka mið af kostnaði við viðgerð á hinni vátryggðu húseign og væri félaginu í sjálfsvald sett hvort það bætti tjón með peningagreiðslu eða greiddi kostnað af fullnægjandi viðgerð á hinu vátryggða. Þegar um peningagreiðslu væri að ræða næmi fjárhæð bóta að hámarki þeirri fjárhæð, sem félagið hefði greitt fyrir viðgerð eða enduröflun hins vátryggða.

Ósannað er af hálfu áfrýjanda að stefndi hafi skuldbundið sig til að greiða kostnað við viðgerð á veiðihúsinu í samræmi við reikning áðurnefnds húsasmíðameistara, óháð því hvort hann samrýmdist skyldum stefnda samkvæmt vátryggingarskilmálum. Fyrir liggur að áfrýjandi aflaði undir rekstri málsins í héraði mats dómkvadds manns á tjóninu og kostnaði við að bæta úr því og að stefndi samþykkti við aðalmeðferð þess að bæta áfrýjanda tjón sitt í samræmi við niðurstöðu matsgerðarinnar. Þá er sem fyrr segir fram komið í málinu að stefndi hefur greitt áfrýjanda bætur milli dómstiga í samræmi við niðurstöðu héraðsdóms. Samkvæmt þessu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður stefndi sýknaður af kröfu áfrýjanda.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Stefndi, Sjóvá-Almennar tryggingar hf., er sýkn af kröfu áfrýjanda, Lax-ár ehf.

Áfrýjandi greiði stefnda 750.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.