41/2016

M og K kærðu úrskurð héraðsdóms og kröfðust þess að fjárhæð málflutningsþóknunar lögmanna þeirra vegna gjafsóknar í héraði yrði ákveðin hærri en gert var í hinum kærða úrskurði. Í dómi Hæstaréttar kom meðal annar fram að umtalsverð vinna hefði legið að baki niðurstöðu í málinu sem hefði verið tekið fyrir alls 11 sinnum í héraði, þar af tvívegis með þátttöku sálfræðings. Þá hefðu sættir ítrekað verið reyndar, bæði með milligöngu lögmanna og aðstoð sérfræðings. Sálfræðingur hefði verið dómkvaddur til að leggja mat á forsjárhæfi aðila en sættir náðust ekki fyrr en að loknum skýrslutökum við aðalmeðferð málsins. Að þessu virtu, svo og framlögðum tímaskýrslum lögmanna aðila, var fallist á kröfu M og K um að hækka bæri málflutningsþóknunina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og G-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 14. janúar 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 5. janúar 2016, þar sem leyst var úr ágreiningi aðila um málskostnað og kveðið á um gjafsóknarkostnað í máli þeirra sem að öðru leyti var lokið með dómsátt. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess aðallega að málflutningsþóknun lögmanns síns vegna reksturs málsins í héraði verði ákveðin 2.228.750 krónur, en til vara þóknunin verði ákveðin að mati réttarins.

Varnaraðili kærði úrskurð héraðsdóms til Hæstaréttar fyrir sitt leyti með kæru 18. janúar 2016. Hann krefst þess aðallega að málflutningsþóknun lögmanns síns vegna reksturs málsins í héraði verði ákveðin 1.850.550 krónur, en til vara að þóknunin verði ákveðin að mati réttarins.

Varnaraðili höfðaði mál þetta 14. nóvember 2014 á hendur sóknaraðila og krafðist þess að sér yrði falin forsjá dóttur þeirra, en til vara að aðilum yrði dæmd sameiginleg forsjá og að lögheimili barnsins yrði hjá varnaraðila. Þá krafðist hann þess að með dómi yrði mælt fyrir um inntak umgengnisréttar barnsins. Málinu lauk með dómsátt 22. desember 2015 um að sóknaraðili færi áfram ein með forsjá barnsins og samkomulagi um umgengni varnaraðila við það. Ágreiningur um málskostnað var lagður í úrskurð héraðsdóms, sem felldi niður málskostnað milli aðila, en ákvað gjafsóknarkostnað þeirra úr ríkissjóði.

Í málinu liggja fyrir málskostnaðarreikningar lögmanna málsaðila og er ljóst að umtalsverð vinna liggur að baki niðurstöðu í málinu. Málið var tekið fyrir alls 11 sinnum í héraði, þar af tvívegis með þátttöku sálfræðings. Meðan á málarekstrinum stóð voru ítrekað reyndar sættir, bæði fyrir milligöngu lögmanna aðila og með aðstoð sérfræðings. Þá var dómkvaddur sálfræðingur til að leggja mat á forsjárhæfi aðila. Að loknum skýrslutökum við aðalmeðferð málsins 22. desember 2015 tóku við sáttaumleitanir dómara, er lauk sem fyrr segir með sátt um annað en málskostnað.

Aðilar, sem báðir nutu gjafsóknar í máli þessu, hafa lagt fram málskostnaðarreikninga ásamt tímaskýrslum, þar sem grein er gerð fyrir vinnustundum lögmanna þeirra við rekstur málsins. Styðja málsaðilar kröfur sínar um hækkun á málflutningsþóknun við tímaskýrslurnar. Að þeim virtum verður fallist á með málsaðilum að hækka beri málflutningsþóknun lögmanna svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Gjafsóknarkostnaður sóknaraðila, K, í héraði greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, Þ-kvk-ef I. J-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 1.400.000 krónur.

Gjafsóknarkostnaður varnaraðila, M, í héraði greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hans, I-kvk-ef L-kvk-ef B-kvk-ef héraðsdómslögmanns, 1.300.000 krónur.