330/2005

K krafðist viðurkenningar á því að þinglýsing eignarheimildar A, G, H og M fyrir þeirri fasteign sem deilt var um hafi verið mistök og að þinglýsingarstjóra bæri að bæta þar úr. Enn fremur krafðist K viðurkenningar á því að þinglýsingarstjóra hafi borið að vísa frá afsali sem þinglýst hafði verið á fasteignina og að honum yrði gert að afmá það úr fasteignabók. Þessar kröfur voru aðrar en hann hafði uppi í héraði og var þeim því vísað frá Hæstarétti. K krafðist enn fremur ógildingar á ákvörðun þinglýsingarstjóra um að afmá yfirlýsingu K, þar sem eignarheimild A, G, H og M fyrir umræddri fasteign var véfengd, úr fasteignabók. Í úrskurði héraðsdóms var komist að þeirri niðurstöðu að hin umdeilda ákvörðun þinglýsingarstjóra hafi verið rétt enda miðuðu þinglýsingarlög að því að stemma stigu við því að yfirlýsingar af þessu tagi yrðu þinglýstar, sbr. grunnrök 2. mgr. 7. gr. þinglýsingarlaga nr. 39/1978. Úrskurður héraðsdóms um að hafna ofangreindri kröfu var staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kvk-nf E-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. júlí 2005, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 27. júní 2005 þar sem kröfu sóknaraðila sem laut að þinglýsingu 23. desember 1998 á eignarheimild fyrir fasteigninni Miðskógar 8 í Bessastaðahreppi var vísað frá dómi og öðrum kröfum hans hafnað. Kæruheimild er í 5. mgr. 3. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978, sbr. 1. gr. laga nr. 6/1992. Sóknaraðili krefst þess að ákvörðun þinglýsingarstjóra 9. maí 2005 um að afmá yfirlýsingu sóknaraðila frá 8. október 2004 úr fasteignabók verði felld úr gildi. Jafnframt krefst hann viðurkenningar á að þinglýsing á fyrrgreindu skjali 23. desember 1998 hafi verið mistök og að þinglýsingarstjóra beri að bæta úr efnislega rangri færslu í fasteignabók og einnig að þinglýsingarstjóra hafi borið að vísa frá afsali sem þinglýst var 8. apríl 2005 á sömu fasteign og að honum verði gert að afmá það úr fasteignabók. Þá krefst hann þess að málskostnaður í héraði verði felldur niður og honum dæmdur kærumálskostnaður.

Varnaraðilar krefjast þess aðallega að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur en til vara að ofangreindum viðurkenningarkröfum sóknaraðila verði vísað frá Hæstarétti „og/eða öllum öðrum dómkröfum sóknaraðila verði hafnað.“ Þá krefjast þau kærumálskostnaðar.

Viðurkenningarkröfur sóknaraðila, sem varða skjölin sem þinglýst var 23. desember 1998 og 8. apríl 2005, eru aðrar kröfur en hann hafði uppi í héraði að því er þessi skjöl varðar. Geta þær þegar af þessari ástæðu ekki komið til neinna álita í málinu og verður vísað frá Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest sú niðurstaða hans að hafna kröfu sóknaraðila um að fella úr gildi ákvörðun þinglýsingarstjóra 9. maí 2005 um að afmá yfirlýsingu sóknaraðila 8. október 2004 úr fasteignabók.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað verða staðfest.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað svo sem greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Kröfum sóknaraðila, K-kk-ef S-kk-ef, sem varða skjölin sem þinglýst var 23. desember 1998 og 8. apríl 2005 er vísað frá Hæstarétti.

Staðfest er sú niðurstaða hins kærða úrskurðar að hafna kröfu sóknaraðila um að fella úr gildi ákvörðun þinglýsingarstjóra 9. maí 2005 um að afmá yfirlýsingu sóknaraðila frá 8. október 2004 úr fasteignabók.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað skulu vera óröskuð.

Sóknaraðili greiði varnaraðilum A-kvk-þgf G-kvk-þgf, G-kvk-þgf V-kvk-þgf G-kvk-þgf, H-kk-þgf G-kk-þgf og M-kvk-þgf J-kvk-þgf G-kvk-þgf samtals 150.000 krónur og Hraunfelli ehf. 50.000 krónur í kærumálskostnað.