231/2011

X var ákærður fyrir stórfellda líkamsárás með því að hafa veist með ofbeldi að A og meðal annars sparkað í hann svo hann féll í gangstétt og síðan sparkað ítrekað í höfuð hans og líkama svo hann hlaut lífshættulegan höfuðáverka. Með vísan til framburðar vitna í málinu var brot X talið sannað og var hann sakfelldur fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þrjú vitni studdu framburð X en framburður þeirra fyrir dómi þótti ekki trúverðugur þar sem hann hafði breyst frá því að lögregla tók af þeim skýrslu. Við ákvörðun refsingar X var litið til þess að árásin var lífshættuleg og hafði í för með sér alvarlegar afleiðingar fyrir A. Einnig var vísað til 1., 3. og 6. töluliðar 1. mgr. 70. gr. og 1. mgr. 218. gr. b. almennra hegningarlaga. X var því dæmdur í 4 ára fangelsi. Þá var honum gert að greiða A 1.000.000 krónur í skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 22. mars 2011 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins og að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi, en til vara að refsing verði milduð og fjárhæð kröfunnar lækkuð.

A krefst þess að ákærða verði gert að greiða sér 2.000.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða.

Fyrir Hæstarétt hefur verið lagt vottorð læknis á endurhæfingardeild Landspítala háskólasjúkrahúss 23. maí 2011. Þar kemur fram að brotaþoli hafi verið til meðferðar á deildinni frá 17. janúar sama ár vegna heilaáverkans sem hann hlaut við árás ákærða. Hann glími enn við töluverðar afleiðingar áverkans og sé með „hugræna skerðingu“. Taugasálfræðilegt mat hafi sýnt talsverða og fjölþætta áunna taugasálfræðilega veikleika, meðal annars minnisskerðingu og skert vinnsluminni, einbeitingu, úthald og skipulag. Einnig eigi hann erfitt með orðminni og sé þvoglumæltur. Þá hafi hann verki í útlimum og beri merki kvíða og þunglyndis. Að virtum þeim alvarlegu afleiðingum sem brot ákærða hefur valdið, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms um refsingu ákærða er hún ákveðin fangelsi í 4 ár. Frá refsingunni skal draga gæsluvarðhaldsvist ákærða eins og nánar segir í dómsorði.

Ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu og sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði. Þá verður ákærða einnig gert að greiða brotaþola málskostnað fyrir Hæstarétti svo sem í dómsorði segir.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf V-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 4 ár, en frá refsingunni skal draga gæsluvarðhaldsvist hans frá 3. janúar 2011 til 6. maí sama ár.

Ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, 331.622 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 313.750 krónur. Þá greiði ákærði A 100.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.