601/2013

X ehf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu félagsins um að felld yrði úr gildi kyrrsetning sýslumanns á innstæðu á bankareikningi hans að fjárhæð 6.000.000 krónur. Vísað var til þess að við mat á hvort skilyrði kyrrsetningar samkvæmt 1. mgr. 88. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála væru fyrir hendi, bæri meðal annars að líta til þess hve há sú fjárhæð væri sem krafist væri til tryggingar greiðslu sektar, sakarkostnaðar og upptöku ávinnings og hvort bent hefði verið á að til væru aðrar eignir sem staðið gætu til tryggingar þessu þrennu, sbr. til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 26. febrúar 2010 í máli nr. 73/2010. Í málinu lágu fyrir upplýsingar um fjárhag X ehf. sem hafði ekki verið andmælt af hálfu ákæruvaldsins. Að gættu því að kyrrsetning hjá X ehf. tók til fjárhæðar sem var mjög óveruleg í ljósi eignastöðu félagsins var skilyrðum áðurgreinds ákvæðis ekki talið fullnægt. Var ákvörðun sýslumanns því felld úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 5. september 2013 sem barst héraðsdómi daginn eftir en réttinum ásamt kærumálsgögnum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. september 2013 þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að felld yrði úr gildi ákvörðun sýslumannsins í Reykjavík 19. júlí 2013 um að kyrrsetja innstæðu á tilgreindum bankareikningi hans til tryggingar 6.000.000 krónum. Kæruheimild er í k. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að felld verði úr gildi áðurgreind ákvörðun sýslumanns um að kyrrsetja innstæðu á bankareikningi sínum. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Málsatvikum og málatilbúnaði aðila er lýst í hinum kærða úrskurði. Kyrrsetning samkvæmt 88. gr. laga nr. 88/2008 er þvingunaraðgerð í þágu meðferðar sakamáls og hefur það markmið að tryggja fjármuni til greiðslu sektar, sakarkostnaðar og upptöku ávinnings sem aflað hefur verið með broti. Skilyrði kyrrsetningar samkvæmt 1. mgr. þessarar lagagreinar eru að hætta þyki á að eignum verði ella skotið undan eða þær glatist eða rýrni að mun. Við mat á því hvort þessi skilyrði séu fyrir hendi ber meðal annars að líta til þess hve há sú fjárhæð er sem krafist er til tryggingar greiðslu sektar, sakarkostnaðar og upptöku ávinnings og hvort bent hafi verið á að til séu aðrar eignir sem staðið gætu til fullnustu þessu þrennu, sbr. til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 26. febrúar 2010 í máli nr. 73/2010.

Í málinu liggur fyrir samandreginn ársreikningur varnaraðila vegna fjárhagsársins 2012. Samkvæmt efnahagsreikningi hans námu eignir varnaraðila 169.003.113 krónum í árslok 2012 og var bókfært eigið fé hans við sama tímamark 100.106.554 krónur. Samkvæmt ársreikningnum samanstanda eignir varnaraðila einkum af varanlegum rekstrarfjármunum að fjárhæð 27.687.000 krónur, annars vegar fasteign og hins vegar lóð, og fjárfestingarverðbréfum að fjárhæð 92.174.234 krónur, auk þess sem eignarhlutir varnaraðila í dótturfélögum nema 47.101.238 krónum. Þessum upplýsingum um efnahag varnaraðila hefur ekki verið andmælt af hálfu sóknaraðila.

Að því gættu að kyrrsetning hjá varnaraðila tók til fjárhæðar sem er mjög óveruleg í ljósi eignastöðu hans verður ekki talið að fullnægt sé skilyrðum kyrrsetningar samkvæmt 1. mgr. 88. gr. laga nr. 88/2008. Verður því felld úr gildi ákvörðun sýslumanns um að kyrrsetja innstæðu á bankareikningi varnaraðila til tryggingar 6.000.000 krónum.

Samkvæmt 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008 verður kærumálskostnaður ekki dæmdur, en taka ber tillit til kostnaðar af máli þessu við ákvörðun sakarkostnaðar í sakamáli því sem höfðað hefur verið á hendur varnaraðila.

Dómsorð:

Felld er úr gildi kyrrsetning sýslumannsins í Reykjavík 19. júlí 2013 á innstæðu á bankareikningi varnaraðila, X ehf., nr. [...] í [...] hf.