135/2010

hafnað var kröfu þess um að skýrsla vegna rannsóknar á ökuhraða bifreiðar, þegar hún lenti í umferðaróhappi, yrði lögð fram í sakamáli. Talið var að ekki yrði séð að lög stæðu til þess að meina ákæruvaldinu að leggja fram skýrsluna sem gagn sem þýðingu kynni að hafa við efnisniðurstöðu málsins. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 3. mars 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 5. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. mars 2010, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að skýrsla prófessors M-kk-ef Þ-kk-ef J-kk-ef 25. október 2008 sem ber heitið „Rannsókn á ökuhraða bifreiðar IN-012 þegar hún lendir í umferðaróhappi á Hringbraut á móts við Furumel“ yrði lögð fram í máli sóknaraðila gegn varnaraðila. Kæruheimild er í p. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að heimila framlagningu skýrslunnar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

I

Með ákæru 2. febrúar 2010 voru varnaraðila gefin að sök umferðarlagabrot með því að hafa ekið bifreið, svo vanbúinni að hættulegt hafi verið, of hratt og hafi orðið árekstur milli bifreiðarinnar og annarrar bifreiðar með þeim afleiðingum að bifreið ákærða fór upp á gangstétt og rakst á steinsteyptan vegg og glugga húss. Er ætluð háttsemi ákærða heimfærð undir 1. mgr. 4. gr., a.-, c.- og d.-liði 2. mgr. 36. gr. og 1. mgr. 59. gr., sbr. 1. mgr. 100. gr., umferðarlaga nr. 50/1987 og tilgreind ákvæði reglugerðar nr. 822/2004 um gerð og búnað ökutækja.

Samkvæmt gögnum málsins gerði lögregla skýrslur um vettvang með ljósmyndum, eigin mælingum og uppdrætti. Að ósk lögreglu fóru auk þess fram svokallaðar bíltæknirannsóknir hjá einkahlutafélaginu Gnostica, og gerði S-kk-nf S. K-kk-nf framkvæmdastjóri félagsins skýrslur um þær. Þá leitaði lögregla aðstoðar M-kk-ef Þ-kk-ef J-kk-ef prófessors við verkfræðideild Háskóla Íslands til þess að reikna út ætlaðan hraða bifreiðar ákærða miðað við tilteknar forsendur. Framangreind gögn voru meðal þeirra sem send voru héraðsdómi með ákæru, samkvæmt 154. gr. laga nr. 88/2008. Með hinum kærða úrskurði hafnaði héraðsdómur því að síðastgreind skýrsla yrði lögð fram við meðferð málsins.

II

Samkvæmt 1. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008 er markmið rannsóknar lögreglu að afla allra nauðsynlegra gagna til þess að ákæranda sé fært að ákveða að henni lokinni hvort sækja skuli mann til sakar, svo og að afla gagna til undirbúnings málsmeðferð fyrir dómi. Í 1. mgr. 86. gr. laganna er gert ráð fyrir að lögregla geti leitað til sérfróðra manna án dómkvaðningar þegar þörf er á sérfræðilegri skoðun eða rannsókn til að upplýsa mál. Lögregla getur einnig eftir atvikum fengið menn dómkvadda til mats á ákveðnum atriðum, sbr. 1. mgr. 128. gr., eða í sumum tilvikum leitað beint til opinbers starfsmanns til mats samkvæmt 3. mgr. 127. gr. sömu laga. Þá segir í 1. mgr. 56. gr. að lögregla taki saman skýrslu um rannsókn sína í hverju máli um sig þar sem getið skal einstakra rannsóknaraðgerða og niðurstöðu þeirra. Eftir því sem við á skal þar meðal annars koma fram athugun lögreglu sjálfrar og niðurstaða skoðunar og rannsóknar sérfróðra manna. Samkvæmt 1. mgr. og 2. mgr. 134. gr. laganna leggja aðilar fram þau skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn sem þeir vilja að tekið verði tillit til við úrlausn máls. Ákærandi leggur fram þau skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn sem aflað hefur verið við rannsókn og sönnunargildi hafa að hans mati. Samkvæmt 1. mgr. 109. gr. metur dómari hverju sinni hvort nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sé fram komin um hvert það atriði sem varðar sekt og ákvörðun viðurlaga við broti, þar á meðal hvaða sönnunargildi skýrslur ákærða hafi, vitnisburður, mats- og skoðunargerðir, skjöl og önnur sýnileg sönnunargögn.

Að öllu þessu virtu verður ekki séð að lög standi til þess að meina sóknaraðila að leggja fram umrædda skýrslu M-kk-ef Þ-kk-ef J-kk-ef prófessors sem gagn sem þýðingu kunni að hafa við efnisniðurstöðu málsins. Ber því að fella hinn kærða úrskurð úr gildi.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.