415/2006

D var ákærður fyrir tilraun til manndráps með því að hafa stungið X tvisvar sinnum með hnífi í brjóstholið með þeim afleiðingum að lunga hans féll saman. Í niðurstöðu héraðsdóms, sem staðfest var í Hæstarétti, segir að hnífsstunga í brjósthol manns hljóti ávallt að teljast til þess fallin að valda dauða hans. Hafi ákærði því hlotið að gera sér grein fyrir því að langlíklegast væri að X biði bana af atlögunni. Var hann sakfelldur fyrir brot gegn 211. gr., sbr. 1. mgr. 20. gr. almennra hegningarlaga og gert að sæta fangelsi í 5 ár. Hann var einnig dæmdur til að greiða X 680.440 krónur í skaðabætur. S var ákærður fyrir að hafa slegið X einu höggi í höfuðið með þeim afleiðingum að X féll af stól og vankaðist. Með brotinu rauf S skilorð. Hann var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. alm. hgl. og gert að sæta fangelsi í 4 mánuði, þar af voru 3 mánuðir skilorðsbundnir.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 5. júlí 2006 í samræmi við yfirlýsingar ákærðu um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þess að refsing ákærðu verði þyngd og þeir dæmdir til að greiða A 1.576.941 krónu með dráttarvöxtum eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi.

Ákærði D-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf krefst þess að refsing verði milduð og komi gæsluvarðhald, sem hann hefur sætt frá 5. mars 2006, til frádráttar henni. Ennfremur krefst hann þess aðallega að bótakröfu verði vísað frá héraðsdómi, en til vara að hún verði lækkuð.

Ákærði S-kk-nf M-kk-nf krefst aðallega sýknu, en til vara að refsing verði milduð og hún að öllu leyti bundin skilorði. Þá krefst hann sýknu af bótakröfu.

I.

Í málinu er ákærðu gefið að sök að hafa að morgni 4. mars 2006 veist að áðurnefndum A með þeim hætti, sem greinir í héraðsdómi. Var atlaga ákærða D-kk-ef í dóminum heimfærð undir 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 20. gr. sömu laga. Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður sú niðurstaða staðfest. Hinu sama gegnir um þá niðurstöðu héraðsdóms að ákærði S-kk-nf hafi gerst sekur um brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga, en leiðrétting á aukaatriði í ákæru var heimil samkvæmt 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála.

II.

Með broti sínu rauf ákærði D-kk-nf ekki skilorð dóms Héraðsdóms Reykjavíkur 1. mars 2004, sem getið er í hinum áfrýjaða dómi, en skilorðstími samkvæmt honum var liðinn er það brot var framið, sem hann er nú sakfelldur fyrir. Samkvæmt 211. gr. almennra hegningarlaga skal sá, sem gerist sekur um brot, sem hún tekur til, sæta fangelsi ekki skemur en 5 ár. Önnur ákvæði sömu laga, sem vísað hefur verið til af hálfu ákærða D-kk-ef, geta ekki skotið stoð undir kröfu um lækkun refsingar niður fyrir lögbundið lágmark. Er refsingin hæfilega ákveðin í hinum áfrýjaða dómi. Til frádráttar kemur gæsluvarðhald, sem hann hefur sætt frá 5. mars 2006.

Ákærði S-kk-nf rauf með broti sínu skilorð dóms Héraðsdóms Suðurlands 13. júlí 2004 fyrir hylmingu, áfengislagabrot, umferðarlagabrot, líkamstjón af gáleysi og fíkniefnalagabrot, en þá var frestað skilorðsbundið að ákveða honum refsingu. Verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um refsingu hans og jafnframt að hluti hennar skuli vera skilorðsbundinn.

Svo sem greinir í héraðsdómi verða hvorki áverkar í andliti brotaþola né önnur meiðsl hans tengd því höfuðhöggi, sem ákærði S-kk-nf er sakfelldur fyrir að hafa veitt honum. Eru ekki næg efni til að taka bótakröfu brotaþola á hendur honum til greina og verður hann sýknaður af henni. Niðurstöðu héraðsdóms um fjárhæð bóta verður staðfest og verður ákærði D-kk-nf dæmdur til að greiða hana að öllu leyti.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verða staðfest.

Ákærðu verða dæmdir til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákvæði héraðsdóms um refsingu ákærða D-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef skal vera óraskað. Til frádráttar kemur gæsluvarðhald, sem hann hefur sætt frá 5. mars 2006.

Ákvæði héraðsdóms um refsingu ákærða S-kk-ef M-kk-ef skal vera óraskað.

Ákærði D-kk-nf greiði A 680.440 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 18. apríl 2006 til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði D-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 311.250 krónur.

Ákærði S-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, G-kk-ef Á-kk-ef héraðsdómslögmanns, 186.750 krónur.

Ákærðu greiði óskipt annan áfrýjunarkostnað, samtals 49.561 krónu.