220/2006

X var sakaður um að hafa brotið gegn 2. mgr. 200. gr., 1. og 2. mgr. 202. gr. og 209. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með nánar tilgreindri háttsemi gagnvart dóttur sinni. Með héraðsdómi var hann sakfelldur fyrir verulegan hluta þeirrar háttsemi sem honum var gefin að sök. Í dómi Hæstaréttar var tekið fram að skýrslur X hjá lögreglu og fyrir dómi væru um margt misvísandi, en að framburður Y væri í heild sinni trúverðugur og renndu traust sýnileg sönnunargögn stoðum undir frásögn hennar. Hins vegar væri ljóst að Y hefði ekki glöggt tímaskyn. Var í ljósi framburðar hennar ekki talið sannað að X hefði gerst sekur um þá háttsemi sem greindi í 3. tölulið ákæru fyrr en Y var orðin 12 ára. Þá var ekki talið sannað að X hefði viðhaft það athæfi sem greindi í 1. tölulið ákæru fyrr en á árinu 2004 og var hann sakfelldur fyrir það. X var dæmdur til fimm ára fangelsisvistar og til að greiða Y 2.000.000 króna í miskabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 31. mars 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þyngingar á refsingu og að ákærða verði gert að greiða 3.500.000 krónur í miskabætur auk vaxta og dráttarvaxta eins og greinir í ákæru.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds, en til vara að refsing verði milduð.

Skýrslur ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi eru um sumt misvísandi. Héraðsdómur, sem skipaður var þremur dómurum, hefur lagt mat á sönnunargildi framburðar hans fyrir dómi. Dómendur Hæstaréttar hafa átt þess kost að horfa á myndbandsupptöku af skýrslu Y fyrir dómi. Í heild er framburður hennar trúverðugur og ekki ástæða til að draga í efa að hún sé þar að lýsa atburðum sem hún upplifði. Renna traust sýnileg sönnunargögn stoðum undir frásögn hennar eins og nánar er rakið í hinum áfrýjaða dómi. Hins vegar er ljóst að stúlkan hefur ekki glöggt tímaskyn. Hefur héraðsdómur tekið tillit til þessa við mat á framburði hennar og talið varhugavert að sannað sé að ákærði hafi gerst sekur um hluta þeirrar háttsemi, sem í 3. tölulið ákæru greinir, fyrr en stúlkan var orðin 12 ára. Má á það fallast, en þetta verður þó að telja eiga við allan þennan tölulið ákærunnar. Með þessum athugasemdum verður niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða vegna þeirra atriða er um ræðir í 2. og 3. tölulið ákæru að öðru leyti staðfest. Í fyrsta tölulið ákæru er ákærði sakaður um að hafa í nokkur skipti sýnt dóttur sinni klámmyndir í tölvu þegar hún var 10-14 ára gömul. Héraðsdómur sakfelldi ákærða fyrir að hafa viðhaft þetta athæfi nokkrum sinnum þegar stúlkan var 12-14 ára. Fyrir dómi lýsti stúlkan því að ákærði hefði sýnt sér klámefni í tölvunni sinni, en af framburði hennar verður ekki skýrlega ráðið hversu gömul hún var þegar ákærði hóf það athæfi. Eins og rakið er í hinum áfrýjaða dómi fannst geisladiskur með klámefni á heimili ákærða. Fær framburður ákærða um að hann hafi fengið diskinn að gjöf á árinu 2004 stoð í framburði vitnis. Ekki fannst annað klámefni í tölvutæku formi í fórum ákærða. Þykir því ekki fram komin sönnun um að ákærði hafi viðhaft það athæfi sem hann er sakað um í þessum lið fyrr en á árinu 2004. Verður hann því sakfelldur fyrir að hafa sýnt dóttur sinni nokkrum sinnum klámmyndir í tölvu á því ári.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest niðurstaða hans um refsingu ákærða og miskabætur til handa Y.

Samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara var sakarkostnaður fyrir héraðsdómi, að meðtöldum tildæmdum málsvarnarlaunum og launum réttargæslumanns, 972.435 krónur og annar sakarkostnaður fyrir Hæstarétti en málsvarnarlaun skipaðs verjanda 43.287 krónur. Verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins á báðum dómstigum samkvæmt framangreindu yfirliti og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun skipaðs verjanda hér fyrir dómi, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um annað en sakarkostnað.

Ákærði, X, greiði allan sakarkostnað málsins í héraði og fyrir Hæstarétti, samtals 1.389.222 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 373.500 krónur.