240/2004

G var sakfelldur fyrir fjögur þjófnaðarbrot, þar af þrisvar sinnum fyrir innbrot í íbúðarhúsnæði, eina tilraun til þjófnaðar, þrjú fjarsvikabrot, þrjú skalafalsbrot og hilmingu er tók til muna úr fjórum innbrotum. Voru sum brota ákærða voru skipulögð með nokkrum fyrirvara. G, sem var vanaafbrotamaður, hlaut sinn fyrsta dóm 17 ára gamall. Var refsing hans ákveðin að teknu tilliti til ákvæða 60. gr., 72. gr., 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Gögn um geðhagi og veikindi G höfðu ekki áhrif á ákvörðun refsingar í málinu, og tekið fram að fangelsismálastofnun gæti samkvæmt lögum nr. 48/1988 um fangelsi og fangavist leyft að fangi væri vistaður á sjúkrahúsi eða annarri stofnun svo hann fengi notið sérstakrar meðferðar ef slíkt væri talið henta vegna heilsufars hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 2. júní 2004 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst staðfestingar héraðsdóms um sakfellingu ákærða og greiðslu skaðabóta, en að refsing ákærða verði þyngd. Meðákærða í héraði óskaði ekki áfrýjunar héraðsdóms.

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvalds og staðfestingar héraðsdóms um sýknu af ákæruliðum, en til vara að refsing hans verði milduð og að dregið verði frá refsingu ákærða gæsluvarðhaldsvist hans, samtals 355 dagar. Þá er þess krafist að bótakröfu Landsbanka Íslands hf. verði vísað frá héraðsdómi.

Fyrir Hæstarétt hefur verið lagt vottorð M-kk-ef S-kk-ef geðlæknis um geðhagi ákærða, auk þess sem fram er komið að ákærði var sviptur lögræði að eigin ósk 4. október 2004.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða. Á sama hátt er staðfest niðurstaða héraðsdóms um skaðabætur og sakarkostnað.

Í máli þessu er ákærði sakfelldur fyrir fjögur þjófnaðarbrot, þar af þrisvar sinnum fyrir innbrot í íbúðarhúsnæði, eina tilraun til þjófnaðar, þrjú fjarsvikabrot, þrjú skalafalsbrot og hilmingu er tekur til muna úr fjórum innbrotum. Er fram komið að sum brota ákærða voru skipulögð með nokkrum fyrirvara. Ákærði hlaut sinn fyrsta dóm 17 ára gamall og er sakarferill hans rakinn í hinum áfrýjaða dómi. Refsingu ákærða ber að ákveða að teknu tilliti til ákvæða 60. gr., 77. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, eins og þar er gert. Þá er sakarferill ákærða með þeim hætti að einnig ber að líta til 72. gr. almennra hegningarlaga þegar refsing hans er ákveðin. Þau gögn sem liggja nú fyrir Hæstarétti um geðhagi og veikindi ákærða hafa ekki áhrif á ákvörðun refsingar í málinu, eins og krafist er af hálfu ákærða. Til þess er að líta að samkvæmt lögum nr. 48/1988 um fangelsi og fangavist getur fangelsismálastofnun leyft að fangi sé vistaður á sjúkrahúsi eða annarri stofnun svo hann fái notið sérstakrar meðferðar ef slíkt er talið henta vegna heilsufars hans, sbr. til hliðsjónar dóm réttarins 18. desember 2003 í máli nr. 164/2003. Með þessum athugasemdum og að gættu ákvæði 3. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, sbr. 19. gr. laga nr. 37/1994, skal refsiákvörðun héraðsdóms standa óhögguð. Með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest úrslausn hans um frádrátt gæsluvarðahalds. Hinn 5. maí 2004, að gengnum dómi héraðsdóms, var ákærði úrskurðaður í gæsluvarðhald meðan á áfrýjunarfresti stóð á grundvelli 106. gr. laga nr. 19/1991 allt til dagsloka 2. júní sama árs. Með dómi Hæstaréttar 7. sama mánaðar var sá úrskurður staðfestur. Skal einnig draga gæsluvarðhaldsvist ákærða samkvæmt þeim dómi frá refsingu hans, eins og nánar greinir í dómsorði.

Ákærði skal greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður að öðru leyti en því að frá refsingu ákærða, G-kk-ef B-kk-ef G-kk-ef, skal einnig draga gæsluvarðhald hans með fullri dagatölu frá 5. maí 2004 til 2. júní sama árs.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 250.000 krónur.