526/2012

S kærði úrskurð héraðsdóms þar sem kröfu hans um að bú S ehf. yrði tekið til gjaldþrotaskipta var hafnað. Í málinu lá fyrir að árangurslaust fjárnám hafði verið gert hjá S ehf. stuttu áður en krafa S um gjaldþrotaskipti kom fram. Talið var að S hefði sýnt fram á að hann ætti ógreidda kröfu á hendur S ehf. vegna vangoldinna launa. Var krafa S um gjaldþrotaskipti á búi S ehf. því tekin til greina, sbr. 1. töluliður 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. júlí 2012 sem barst héraðsdómi 26. sama mánaðar og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 1. ágúst sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. júlí 2012 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að bú varnaraðila skyldi tekið til gjaldþrotaskipta. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og áðurgreind krafa hans tekin til greina. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með bréfi 9. febrúar 2012 til Héraðsdóms Reykjavíkur krafðist sóknaraðili þess að bú varnaraðila yrði tekið til gjaldþrotaskipta, en hinn 7. sama mánaðar hafði sýslumaðurinn í Reykjavík gert árangurslaust fjárnám hjá varnaraðila vegna kröfu Lífeyrissjóðs verslunarmanna. Krafa sóknaraðila um gjaldþrotaskipti að fjárhæð 1.721.640 krónur er vegna vangoldinna launa í desember 2010 og janúar 2011 og bóta í uppsagnarfresti fyrir tímabilið febrúar til apríl 2011, orlofs, orlofsuppbótar 2010 og 2011 og desemberuppbótar 2010 og 2011. Samkvæmt fyrirliggjandi launaseðlum voru mánaðarlaun sóknaraðila 270.000 krónur. Þá liggur fyrir að sóknaraðila var sagt upp störfum hjá varnaraðila vegna samdráttar með bréfi 31. desember 2010 og tveimur bréfum 13. janúar 2011 eins og nánar er rakið í hinum kærða úrskurði. Greinir aðila meðal annars á um rétt sóknaraðila til launa í uppsagnarfresti svo og frá hvaða tíma uppsögnin tók gildi.

Leggja verður til til grundvallar að varnaraðili hafi með greiðslu 27. apríl 2012 á 314.718 krónum til sóknaraðila viðurkennt rétt sóknaraðila til launa út janúar 2011 og þar með að uppsögn vinnuréttarsambands málsaðila hafi tekið gildi frá og með þeim mánaðarmótum. Sú fjárhæð sem varnaraðili greiddi er að vísu ekki sundurliðuð en ráða má af gögnum málsins að um sé að ræða laun fyrir allan desember 2010 og 13 daga í janúar 2011 að frádreginni staðgreiðslu og launatengdum greiðslum og er það að mestu í samræmi við fyrirliggjandi launaseðla. Að teknu tilliti til dráttarvaxta og innheimtukostnaðar gat sú greiðsla ekki hrokkið til fullra efnda á þessum kröfuliðum þegar hún var innt af hendi rúmu ári eftir að krafan gjaldféll auk kröfu um orlofsuppbót og desemberuppbót vegna þess tíma sem óumdeilt er að hann var á launum hjá varnaraðila. Hefur sóknaraðili því sýnt fram á að hann eigi enn ógreidda kröfu á hendur varnaraðila og verður krafa sóknaraðila um gjaldþrotaskipti á búi varnaraðila því tekin til greina, sbr. 1. töluliður 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991.

Varnaraðili greiði sóknaraðila málskostnað í héraði og kærumálskostnað í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Krafa sóknaraðila, S-kk-ef J-kk-ef, um að bú varnaraðila, Softverks ehf., skuli tekið til gjaldþrotaskipta er tekin til greina.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 400.000 krónur í málskostnað í héraði og kærumálskostnað.