668/2009

S ehf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu hans um að heimilt yrði að leiða vitni við munnlegan flutning um frávísunarkröfu T í máli hans gegn honum vegna aðfarargerðar. Talið var að þar sem héraðsdómari hygðist leysa sérstaklega úr frávísunarkröfu T áður en efnishlið málsins kæmi til meðferðar myndi S ehf. ekki gefast kostur á að afla umbeðinna skýrslna ef málinu yrði vísað frá, en skýrslurnar vörðuðu eingöngu frávísunarkröfuna. Var talið að ákvæði laga nr. 90/1989 og 91/1991 um skýrslutökur stæðu við þessar aðstæður ekki í vegi fyrir því að S ehf. yrði leyft að leiða vitnin. Var því fallist á kröfu S ehf. um að leiða vitnin fyrir dóm við munnlegan flutning um frávísunarkröfu T.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 9. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. október 2009, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að leiða vitni fyrir dóm við munnlegan flutning um frávísunarkröfu varnaraðila við meðferð máls sóknaraðila á hendur honum. Kæruheimild er í b. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 94. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að honum verði heimilað að leiða vitnin Ó-kk-þf K-kk-þf héraðsdómslögmann, Á-kk-þf S-kk-þf sendil, G-kvk-þf J-kvk-þf móttökustjóra og H-kvk-þgf V-kvk-þgf C-x-x starfsmann í fjármáladeild, báðar hjá Logos lögmannsþjónustu, fyrir dóm áður en málið verði munnlega flutt um frávísunarkröfu varnaraðila. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Aðfarargerð sýslumannsins í Reykjavík sem sóknaraðili bar undir héraðsdóm fór fram 4. maí 2009. Varnaraðili reisir kröfu sína um frávísun málsins á því að kæra vegna gerðarinnar hafi borist héraðsdómi 30. júní 2009, en þann dag hafi verið liðnar meira en átta vikur frá því að gerðinni hafi verið lokið og því hafi kæran borist of seint, sbr. 1. mgr. 92. gr. laga nr. 90/1989. Sóknaraðili byggir á því að krafan hafi borist héraðsdómi 29. júní 2009 innan lögbundins frests. Stimpill héraðsdóms um móttöku kærunnar 30. júní 2009 sé rangur. Þurfi hann að leiða framangreind vitni til að bera um hvenær kæran hafi verið afhent. Verði ekki sýnt fram á að afhending hafi farið fram fyrir 30. júní 2009 muni verða sýnt fram á að töfin sé afsakanleg, sbr. 2. mgr. 92. gr. laga nr. 90/1989.

Samkvæmt 1. mgr. 90. gr., sbr. 94. gr., laga nr. 90/1989 skulu vitnaleiðslur að jafnaði ekki fara fram í málum sem þessum. Er í lögunum að öðru leyti vísað til laga nr. 91/1991 um málsmeðferðina. Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði hyggst sóknaraðili með umræddum skýrslum leitast við að sanna að málskot hans til héraðsdóms hafi borist dóminum innan framangreinds frests. Af gögnum málsins verður ráðið að héraðsdómari hyggist, í samræmi við 2. mgr. 100. gr. laga nr. 91/1991, leysa sérstaklega úr frávísunarkröfu varnaraðila áður en efnishlið málsins kemur til meðferðar. Verði sóknaraðila synjað um vitnaleiðsluna og fallist héraðsdómur á frávísunarkröfu varnaraðila mun sóknaraðila ekki gefast kostur á að afla umbeðinna skýrslna sem eingöngu varða frávísunarkröfuna. Verður ekki talið að fyrrgreind lagaákvæði standi við þessar aðstæður því í vegi að sóknaraðila verði leyft að leiða vitnin og er því fallist á kröfu hans.

Það athugast að óþarflega langur tími leið frá því að kæra barst héraðsdómi uns hún var send Hæstarétti.

Dómsorð:

Sóknaraðila, Steelers FinCo ehf., er heimilt að leiða fyrir dóm við munnlegan málflutning um frávísunarkröfu varnaraðila, tollstjórans í Reykjavík, vitnin Ó-kk-þf K-kk-þf, Á-kk-þf S-kk-þf, G-kvk-þf J-kvk-þf og H-kvk-þgf V-kvk-þgf C-x-x.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 150.000 krónur í kærumálskostnað.