327/2006

M gekkst undir skurðaðgerð vegna brjóskloss 25. febrúar 2000. Eftir þá aðgerð kenndi M sér enn meins en var engu að síður útskrifuð af sjúkrahúsinu 28. sama mánaðar. Hún greindist aftur með brjósklos 14. apríl 2000 og gekkst öðru sinni undir skurðaðgerð 18. apríl sama mánaðar. M krafðist að viðurkennd yrði skaðabótaskylda Í gagnvart sér vegna læknismeðferðar frá 25. febrúar til 18. apríl. Héraðsdómur, sem skipaður var sérfróðum meðdómsmönnum, komst að þeirri niðurstöðu að ekki hefðu verið gerð mistök við skurðaðgerðina 25. febrúar 2000 en að læknismeðferð M eftir skurðaðgerðina hefði í tilteknum atriðum verið háð annmörkum svo að skaðabótaskyldu Í varðaði. Í niðurstöðu Hæstaréttar segir að þessu mati héraðsdóms hafi í engu verið hnekkt og verði niðurstaða hans því staðfest. Sé enda fram komið af gögnum málsins að M hafi að minnsta kosti orðið fyrir tímabundnu tjóni vegna mistakanna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 10. apríl 2006. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 24. maí 2006 og áfrýjaði hann öðru sinni 19. júní sama ár. Hann krefst sýknu af kröfu stefndu og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefnda krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti án tillits til gjafsóknar, sem henni hefur verið veitt hér fyrir dómi.

Eins og nánar greinir í hinum áfrýjaða dómi gekkst stefnda undir skurðaðgerð vegna brjóskloss í baki á Sjúkrahúsi Reykjavíkur 25. febrúar 2000. Eftir þá aðgerð mun stefnda enn hafa kennt sér meins, en var útskrifuð af sjúkrahúsinu 28. sama mánaðar. Hún kom þangað á ný á bráðamóttöku 6. mars 2000 og var þá flutt samdægurs til innlagnar á Landspítalanum, þar sem hún gekkst undir rannsóknir fram til 15. sama mánaðar. Eftir það var stefnda til greiningar og endurhæfingar á Reykjalundi frá 10. til 13. apríl 2000, en var vegna mikilla verkja flutt þaðan síðastnefndan dag á Landspítalann og degi síðar á Sjúkrahús Reykjavíkur. Þar greindist hún aftur með brjósklos í baki og gekkst undir skurðaðgerð öðru sinni 18. apríl 2000. Stefnda telur að mistök hafi verið gerð við fyrri aðgerðina og læknismeðferð allt til þeirrar síðari. Hún höfðaði mál þetta 28. maí 2004 til heimtu skaðabóta að fjárhæð 12.268.585 krónur auk nánar tilgreindra vaxta og málskostnaðar. Undir rekstri málsins fyrir héraðsdómi var sakarefninu skipt að ósk stefndu og krafðist hún þess upp frá því að viðurkennd yrði skaðabótaskylda áfrýjanda gagnvart sér vegna læknismeðferðar frá 25. febrúar til 18. apríl 2000 á fyrrnefndum sjúkrahúsum, sem nú hafa verið sameinuð undir heitinu Landspítali háskólasjúkrahús.

Héraðsdómur, sem skipaður var sérfróðum meðdómsmönnum, komst að þeirri niðurstöðu að mistök hafi ekki verið gerð við skurðaðgerðina, sem stefnda gekkst undir 25. febrúar 2000, en að læknismeðferð hennar hafi í nánar tilteknum atriðum verið háð annmörkum fram að síðari aðgerðinni 18. apríl sama ár svo að skaðabótaskyldu áfrýjanda varði. Þessu mati héraðsdóms hefur áfrýjandi í engu hnekkt. Verður niðurstaða hins áfrýjaða dóms í þessum efnum því staðfest með vísan til forsendna hans á þann hátt, sem í dómsorði greinir, enda er fram komið af gögnum málsins að stefnda hefur með þessu að minnsta kosti orðið fyrir tímabundnu tjóni, sem áfrýjandi ber skaðabótaábyrgð á. Á hinn bóginn þarf ekki vegna kröfugerðar stefndu að taka afstöðu til þess hvort hún hafi einnig orðið fyrir varanlegu tjóni, sem rakið verður til þessara orsaka, svo sem gert var í hinum áfrýjaða dómi.

Með því að stefnda hefur notið gjafsóknar á báðum dómstigum er ekki tilefni til að dæma áfrýjanda til greiðslu málskostnaðar. Um gjafsóknarkostnað stefndu fer samkvæmt því, sem nánar segir í dómsorði, en málflutningsþóknun lögmanns hennar er ákveðin í einu lagi vegna meðferðar málsins í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Viðurkennd er skaðabótaskylda áfrýjanda, íslenska ríkisins, vegna læknismeðferðar, sem stefnda, M-kvk-nf E-kvk-nf B-kvk-nf, sætti á Sjúkrahúsi Reykjavíkur og Landspítalanum á tímabilinu eftir skurðaðgerð 25. febrúar 2000 fram að því að hún gekkst öðru sinni undir aðgerð 18. apríl sama ár.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður stefndu í héraði og fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hennar á báðum dómstigum, samtals 800.000 krónur.