58/2012

, AU og VV voru ákærðir fyrir fíkniefnalagabrot með því hafa í vörslum sínum 374,34 g af kókaíni sem ætlað var til söludreifingar í ágóðaskyni, en AD var einnig gefið að sök að hafa flutt fíkniefnin til landsins. AD viðurkenndi innflutning fíkniefnanna og vörslur þeirra en neitaði því að þau hefðu verið ætluð til söludreifingar. Hæstiréttur staðfesti niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu AD. AU og VV neituðu sök að öllu leyti í málinu. Í dómi Hæstaréttar kom fram að þrátt fyrir ámælisverðan annmarka á rannsókn lögreglu hefði ákæruvaldið leitt í ljós vörslur AU og VV á fíkniefnunum, sem hefðu að stærstum hluta verið ætluð til söludreifingar. AD var gert að sæta fangelsi í 15 mánuði en AU og VV 10 mánaða fangelsi hvorum um sig.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar með áfrýjunarstefnum 20. og 25. janúar 2012 í samræmi við yfirlýsingar ákærðu um áfrýjun. Ákæruvaldið krefst þess að staðfest verði niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærðu en refsing þeirra þyngd. Þá er krafist staðfestingar héraðsdóms á upptöku.

Ákærðu A-x-x U-x-x og V-x-x V-x-x krefjast aðallega sýknu af refsikröfu ákæruvaldsins en til vara mildunar á refsingu. Ákærði A-x-x D-x-x krefst mildunar á refsingu.

Eins og nánar greinir í hinum áfrýjaða dómi fóru tveir óeinkennisklæddir lögreglumenn að kvöldi miðvikudagsins 26. október 2011 að orlofshúsi nr. 6 í Ölfusborgum í sveitarfélaginu Ölfusi vegna ábendingar sem lögreglu hafði borist um mannaferðir þar sem ástæða væri til að kanna nánar. Eftir að hafa með leynd fylgst með ferðum ákærðu í og við húsið í að minnsta kosti tvær klukkustundir styrktist grunur lögreglu um að þar væru meðhöndluð fíkniefni. Var kallað eftir aðstoð sérsveitar lögreglu sem barst laust fyrir klukkan eitt eftir miðnætti og voru ákærðu í kjölfarið handteknir. Í húsinu fannst það kókaín sem um ræðir í ákæru ásamt vog og efnum sem nota mátti til þurrkunar á kókaíninu sem var blautt eftir að hafa legið falið í jörðu í rúmt ár.

Ákærði A-x-x D-x-x hefur játað innflutning á umræddu kókaíni samkvæmt ákærulið 1 og einnig viðurkennt vörslur þess samkvæmt ákærulið 2. Hann neitar á hinn bóginn að efnið hafi verið ætlað til söludreifingar.

Héraðsdómur verður staðfestur með vísan til forsendna hans um sakfellingu ákærða A-x-x D-x-x og heimfærslu til refsiákvæða.

Ákærðu A-x-x U-x-x og V-x-x V-x-x neita sök í málinu. Kveðast þeir ekki hafa vitað að fíkniefni væru í húsinu og enn síður að um hafi verið að ræða svo mikið magn sem raun bar vitni. Kveðast þeir hafa verið í hvíldarferð og meðal annars grillað mat saman og farið í heitan pott við húsið. Þessir ákærðu benda einkum á að rannsókn lögreglu og skýrslugerð um rannsóknina hafi verið ábótavant og hafi lögregla spillt vettvangi áður en myndir voru teknar af honum en stærstur hluti fíkniefnanna hafi verið í lokuðu herbergi í húsinu. Þá hafi engin fingrafararannsókn farið fram.

Í héraðsdómi er rannsókn lögreglu ítarlega lýst og eins og þar greinir nánar var henni ábótavant, einkum sökum þess að ljósmyndir voru teknar af vettvangi eftir að við honum hafði verið hreyft. Fallist er á með ákærðu að þetta sé ámælisverður annmarki á rannsókn málsins, auk þess sem rétt hefði verið af hálfu lögreglu að tilgreina frekar en gert var tímasetningar um vöktun hússins.

Með framburði allra lögreglumannanna sem komu á vettvang og öðrum gögnum málsins er í ljós leitt hvernig umhorfs var í húsinu, er lögregla handtók ákærðu. Um er að ræða 57,6 fermetra hús sem nánar er lýst í hinum héraðsdómi og var hluti fíkniefnanna sýnilegur í opnu rými þess. Á eldhúsborði var glerkrukka með kókaíndufti, á ofni við eldhúsborð súpuskál með kókaíndufti og í bökunarofni í eldhúsi voru tveir matardiskar og tvær undirskálar með sama efni. Við rúm í hjónaherbergi fundust síðan tvær glerkrukkur með kókaíndufti og ein glerkrukka og skaftpottur með efnisleifum undir rúmi. Afar sterk lykt af leysiefnum var í húsinu, en ákærðu dvöldu þar um nokkurn tíma eins og nánar er lýst í héraðsdómi. Er þannig í ljós leitt hvernig vettvangur leit út við komu lögreglu á hann. Þá kom fram hjá ákærða A-x-x D-x-x að þegar hann varð lögreglu var hafi hann reynt að hylja ummerki og meðal annars hent vog inn í herbergið þar sem megnið af fíkniefnunum fannst. Ljóst er að töluverðar tilfæringar þurfti til að þurrka efnið og stóð þurrkun yfir er lögregla handtók ákærðu. Samkvæmt framburði F prófessors tekur um það bil hálfa til eina klukkustund að þurrka 2-3 grömm af kókaíni í bakaraofni, en sú aðferð var viðhöfð í húsinu. Þótt ekki hafi verið ritað nákvæmlega í skýrslu lögreglu um tímasetningar varðandi vöktun hennar var bókað um það sem lögreglumenn urðu varir við meðan á henni stóð. Jafnframt er sem fyrr segir upplýst að vöktun hafði staðið yfir í að minnsta kosti tvær klukkustundir er hlé var gert í um það bil 40 mínútur áður en lögreglan lét til skarar skríða. Samkvæmt framansögðu geta fyrrnefndir ágallar á rannsókn lögreglu ekki ráðið úrslitum málsins.

Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður fallist á niðurstöðu hans um að ákærðu A-x-x U-x-x og V-x-x V-x-x hafi vitað af fíkniefnunum. Ekki er til endurskoðunar sú niðurstaða héraðsdóms að ákærðu A-x-x U-x-x og V-x-x V-x-x skuli sýknir af þátttöku í þurrkun fíkniefnanna. Af gögnum málsins verður ráðið að ákærðu höfðu orlofshús það sem um ræðir í málinu til sameiginlegra afnota. Samkvæmt öllu framansögðu verður fallist á með ákæruvaldinu að ákærðu hafi haft umrædd efni í sínum vörslum sem voru að stærstum hluta ætluð til sölu. Er því fallist á niðurstöðu hins héraðsdóms um sakfellingu þessara ákærðu.

Ákvörðun héraðsdóms um refsingu allra ákærðu verður staðfest með þeirri breytingu sem greinir í dómsorði um frádrátt vegna gæsluvarðhaldsvistar ákærða A-x-x D-x-x. Ákvæði héraðsdóms um frádrátt gæsluvarðhaldsvistar hinna tveggja ákærðu verða staðfest.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku verða einnig staðfest sem og ákvæði hans um sakarkostnað, þó þannig að ákærðu skulu sameiginlega bera kostnað við matsgerð, sbr. 2. mgr. 219. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Ákærðu verða dæmdir til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins eins og nánar greinir í dómsorði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðra verjenda sinna sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um refsingu ákærðu að öðru leyti en því að til frádráttar refsingu ákærða, A-x-x D-x-x, dregst gæsluvarðhaldsvist hans frá 28. október til 4. nóvember 2011 og frá 10. nóvember 2011 að telja.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku skulu vera óröskuð.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skulu vera óröskuð að öðru leyti en því ákærðu greiði óskipt matskostnað, 681.306 krónur.

Ákærðu, A-x-x D-x-x og A-x-x U-x-x, greiði óskipt málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, S-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 376.500 krónur.

Ákærði, V-x-x V-x-x, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, Ó-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.

Ákærðu greiði óskipt annan áfrýjunarkostnað málsins, 50.210 krónur.