119/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem felld var úr gildi ákvörðun sýslumanns varðandi aðfarargerð R ehf., sem sýslumaður hafði fellt úr gildi með vísan til þess að fjárkrafa félagsins á hendur G væri fyrnd, og lagt fyrir hann að endurupptaka aðfararbeiðnina. Hæstiréttur taldi að G nyti kæruheimildar þar sem líta yrði svo á að í bókun sýslumanns hefði falist synjun á endurupptöku aðfarargerðarinnar og að R ehf. hefði borið þá synjun undir héraðsdóm, sem hefði ógilt ákvörðun sýslumanns. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. febrúar 2012, sem barst héraðsdómi degi síðar og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 7. febrúar 2012, þar sem felld var úr gildi ákvörðun sýslumannsins í Kópavogi 27. október 2011, um að fella aðfarargerð nr. 037-2011-02715 niður, og lagt fyrir sýslumann að endurupptaka aðfararbeiðni varnaraðila. Um kæruheimild vísar sóknaraðili til 3. mgr. 95. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, og 4. mgr. 91. gr. sömu laga. Sóknaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi, en til vara að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og áðurgreind ákvörðun sýslumannsins í Kópavogi staðfest. Að því frágengnu krefst hann lækkunar á kröfu varnaraðila. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Helstu málavöxtum er lýst í hinum kærða úrskurði. Hinn 25. október 2001 var hjá sýslumanninum í Kópavogi gerð árangurslaus aðför hjá sóknaraðila fyrir fjárkröfu varnaraðila samkvæmt stefnu sem árituð hafði verið um aðfararhæfi í Héraðsdómi Reykjaness 5. júní 2001. Með bréfi til sýslumannsins í Kópavogi 7. september 2011, sem stimplað er um móttöku 8. sama mánaðar, óskaði varnaraðili eftir endurupptöku aðfarargerðarinnar með vísan til 6. töluliðar 66. gr. laga nr. 90/1989. Var jafnframt óskað eftir því í bréfinu að gert yrði fjárnám hjá sóknaraðila fyrir kröfu varnaraðila. Þegar málið var tekið fyrir hjá sýslumanni 27. október 2011 féllst sýslumaður á sjónarmið sóknaraðila um að krafan væri fyrnd og færði til bókar að hann ákvæði „að fella gerðina niður.“ Varnaraðili bar þessa ákvörðun undir héraðsdóm með bréfi, sem stimplað er um móttöku 10. nóvember 2011. Gerði hann þá kröfu fyrir héraðsdóminum, sem lýst er í hinum kærða úrskurði, að framangreind ákvörðun sýslumanns yrði felld úr gildi og „að úrskurðað verði um að gerðinni verði breytt þannig að hún fari fram og að hún verði þá endurupptekin.“ Með hinum kærða úrskurði var orðið við kröfum varnaraðila á þann hátt að ákvörðun sýslumanns um að fella gerðina niður var felld úr gildi og kveðið á um að „aðfararbeiðnin“ skuli endurupptekin.

Líta verður svo á að í bókun sýslumanns 27. október 2011 hafi, þrátt fyrir orðalagið, falist synjun á endurupptöku gerðarinnar 25. október 2001, sem varnaraðili hafði óskað eftir með erindi sínu 8. september 2011. Þá verður jafnframt að telja að varnaraðili hafi borið þessa synjun undir Héraðsdóm Reykjaness með bréfinu 10. nóvember 2011, þrátt fyrir að orðalagið í erindi hans hafi verið með sama hætti og í bókun sýslumanns. Hið sama verður sagt um úrskurðarorð hins kærða úrskurðar. Í þeim felst ógilding á synjun sýslumanns á að endurupptaka aðfarargerðina. Við fyrirtöku málsins hjá sýslumanni 27. október 2011 bókaði hann „að hann hefði ákveðið að fella gerðina niður. Gerðinni er þannig lokið.“ Með hliðsjón af þessu verður talið að sóknaraðili njóti heimildar til kæru þessarar í 3. mgr. 95. gr. laga nr. 90/1989.

Með hliðsjón af því sem hér var rakið en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Eftir atvikum þykir rétt að kærumálskostnaður falli niður.

Dómsorð:

Ákvörðun sýslumannsins í Kópavogi 27. október 2011 um að synja beiðni varnaraðila, Rafsveins ehf., um endurupptöku aðfarargerðar hjá sóknaraðila, G-kk-þgf G-kk-þgf, sem fram fór 25. október 2001, er felld úr gildi.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað er staðfest.

Kærumálskostnaður fellur niður.