693/2011

D hf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem kröfu fyrirtækisins um að bú A yrði tekið til gjaldþrotaskipta var vísað frá dómi þar sem ekki var talið unnt að taka bú A til gjaldþrotaskipta á meðan leitað væri greiðsluaðlögunar, sbr. d. lið 1. mgr. 11. gr. laga nr. 101/2010 um greiðsluaðlögun einstaklinga. Í dómi Hæstaréttar kom fram að með umræddu ákvæði væri aðeins girt fyrir að úrskurður gengi um að bú A yrði tekið til gjaldþrotaskipta, en ekki að beiðni þess efnis yrði lögð fram. Gæti móttaka héraðsdóms á beiðninni markað frestdag við gjaldþrotaskipti ef til þeirra kæmi í kjölfarið, sbr. 2. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Frekari meðferð þeirrar beiðni réðist síðan af afdrifum umsóknar A um greiðsluaðlögun og kæmu þá eftir atvikum til skoðunar þær varnir sem hann hefði teflt fram gegn því að búið yrði tekið til skipta. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. desember 2011, sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 23. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 7. desember 2011, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá er krafist kærumálskostnaðar úr hendi varnaraðila.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Svo sem greinir í hinum kærða úrskurði barst héraðsdómi beiðni sóknaraðila um gjaldþrotaskipti á búi varnaraðila 19. ágúst 2011. Áður hafði varnaraðili lagt inn umsókn um greiðsluaðlögun sem móttekin var hjá umboðsmanni skuldara 19. maí sama ár.

Samkvæmt d. lið 1. mgr. 11. gr. laga nr. 101/2010 um greiðsluaðlögun einstaklinga er lánardrottnum óheimilt að fá bú skuldara tekið til gjaldþrotaskipta meðan tímabundin frestun greiðslna stendur eftir að umboðsmaður skuldara hefur samþykkt umsókn um greiðsluaðlögun. Þessi tímabundna frestun greiðslna tekur einnig til umsókna um greiðsluaðlögun sem umboðsmaður skuldara tók við frá gildistöku laganna 1. ágúst 2010 til 1. júlí 2011, sbr. 1. mgr. II. ákvæðis til bráðabirgða með lögunum. Því gildir tímabundin frestun greiðslna samkvæmt 11. gr. laganna um varnaraðila.

Með d. lið 1. mgr. 11. gr. laganna er girt fyrir að úrskurður gangi um að bú varnaraðila verði tekið til gjaldþrotaskipta, en ekki að beiðni þess efnis verði lögð fram. Getur móttaka héraðsdóms á beiðninni markað frestdag við gjaldþrotaskipti komi til þeirra í kjölfarið, sbr. 2. gr. laga nr. 21/1991. Frekari meðferð þeirrar beiðni ræðst síðan af afdrifum umsóknar varnaraðila um greiðsluaðlögun og koma þá eftir atvikum til skoðunar þær varnir sem varnaraðili hefur teflt fram gegn því að búið verði tekið til skipta. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi.

Varnaraðili greiði sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.

Varnaraðili, A, greiði sóknaraðila, Dróma hf., 250.000 krónur í kærumálskostnað.