173/2008

A var ákærður fyrir brot gegn 3. mgr. 202. gr., 209. gr. og 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með nánar tilgreindri háttsemi gegn þremur ungum stúlkum. Þá var hann einnig ákærður fyrir vörslur á barnaklámi og þjófnað. A játaði sök vegna þjófnaðarins en neitaði sök vegna annarra ákæruefna. Var A sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum var gefin að sök. Við ákvörðun refsingar A var litið til þess að hann er síbrotamaður. Þá var brotavilji hans einbeittur og brot hans beindust að ungum reynslulitlum stúlkum, sem hann beitt blekkingum til að komast í samband við. Þótti refsing A hæfilega ákveðin fangelsi í fimm ár. Þá þótti A með háttsemi sinni hafa bakað sér skyldu til greiðslu miskabóta til stúlknanna sem þóttu hæfilega ákveðnar á bilinu 200.000 til 1.000.000 krónur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf, M-kk-nf S-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 13. mars 2008 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þess að refsing ákærða verði þyngd og hann dæmdur til að greiða A 800.000 krónur, B 400.000 krónur og C 1.300.000 krónur, í öllum tilvikum auk nánar tilgreindra vaxta og dráttarvaxta.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður af liðum A 1 til A 4 í ákæru og hljóti vægustu refsingu sem lög leyfa vegna liðar B 5, en til vara að viðurlög verði milduð.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða fyrir það sem honum er gefið að sök í öllum ákæruliðum, sem og um heimfærslu til refsiákvæða.

Ákærði er síbrotamaður. Brotavilji hans var einbeittur og beindust brot hans samkvæmt ákæruliðum A 1 til A 3 gegn ungum og óreyndum stúlkum, sem hann beitti blekkingum til að komast í samband við. Er refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 5 ár, en til frádráttar kemur gæsluvarðhald, sem ákærði hefur sætt vegna málsins frá 24. mars 2008.

Héraðsdómur verður staðfestur með vísan til forsendna hans að því er varðar bætur til A og B, þó þannig að upphafstími vaxta og dráttarvaxta af bótum til handa A verður ákveðinn í samræmi við kröfugerð hennar eins og í dómsorði greinir. Bætur til C eru hæfilega ákveðnar 1.000.000 krónur, en um vexti af þeim fer samkvæmt því er nánar segir í dómsorði.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku og sakarkostnað verða staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun réttargæslumanna brotaþola, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, A-x-x L-x-x B-x-x, sæti fangelsi í 5 ár. Til frádráttar kemur gæsluvarðhald, sem hann hefur sætt frá 24. mars 2008.

Héraðsdómur skal vera óraskaður um greiðsluskyldu ákærða gagnvart B. Ákærði greiði A 800.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. ágúst 2005 til 3. janúar 2006, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Ákærði greiði C 1.000.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 22. júlí 2006 til 12. mars 2007, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 1.115.999 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 622.500 krónur, og þóknun skipaðra réttargæslumanna brotaþola hæstaréttarlögmannanna Á-kvk-ef Ó-kvk-ef, B-kvk-ef S-kvk-ef og S-kvk-ef G-kvk-ef, 124.500 krónur til hverrar.