659/2012

Í tengslum við rannsókn SÍ á ætluðum brotum X hf. o.fl. gegn lögum nr. 87/1992 um gjaldeyrismál og reglum settum samkvæmt þeim, var m.a lagt hald á bókhaldskerfi X hf. á grundvelli dómsúrskurðar þess efnis. Síðar kom í ljós að aðgangur SÍ að kerfinu hafði verið takmarkaður og hluti bókhaldsgagnanna læstur. Vegna þessa virkjaði SÍ svokallaðan varaaðgang að bókhaldskerfinu til að fá fullan aðgang að því. Í málinu kröfðust X hf. o.fl. þess að rannsóknaraðgerðin yrði dæmd ólögmæt og að SÍ yrði gert að loka fyrir aðganginn aftur og eyða öllum afritum sem kynnu að hafa verið gerð af gögnum á hinu lokaða svæði. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var með vísan til forsendna í Hæstarétti, var kröfu X hf. o.fl. um ólögmæti rannsóknarathafnarinnar vísað frá héraðsdómi þar sem athöfnin var þegar afstaðin. Þá var hafnað kröfu X hf. o.fl. um að SÍ yrði gert að loka fyrir aðganginn aftur og eyða afritum af gögnum, enda hafði heimild SÍ til að skoða bókhaldsgrunninn ekki verið bundin takmörkunum. Þá var jafnframt talið að játa yrði SÍ nokkuð svigrúm til að meta hvort gögnin hefðu þýðingu fyrir rannsókn málsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Varnaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 19. október 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. október 2012, þar sem kröfum varnaraðila á hendur sóknaraðila var að hluta vísað frá dómi en að öðru leyti hafnað. Um kæruheimild er vísað til d., g. og h. liða 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðilar krefjast þess að rannsóknaraðgerð sóknaraðila, sem falist hafi í að „brjótast inn á lokuð svæði“ í nánar tiltekinni tölvu, er afhent var í tengslum við haldlagningu gagna hjá tölvufyrirtækinu Y hf. dagana 27. til 31. mars 2012, verði dæmd ólögmæt. Þá er þess jafnframt krafist að sóknaraðila verði gert að loka aftur fyrir aðgang að framangreindum gögnum og eyða öllum afritum, jafnt rafrænum sem skjallegum, sem kunna að hafa verið gerð af gögnum á hinu lokaða svæði tölvunnar. Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verið staðfestur að öðru leyti en því að vísað verði frá héraðsdómi kröfu varnaraðila um að sóknaraðila verði gert að loka aftur fyrir aðgang að gögnum sem aflað hafi verið með því að brjótast inn á lokuð svæði í nánar tiltekinni tölvu sem varnaraðilinn X hf. afhenti sóknaraðila vegna haldlagningar gagna hjá tölvufyrirtækinu Y hf. 27. til 31. mars 2012. Til vara krefst hann þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Sóknaraðili hefur ekki kært úrskurðinn fyrir sitt leyti og getur þegar af þeirri ástæðu ekki krafist breytingar á niðurstöðu hans.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur eins og í dómsorði greinir, þar með talið ákvæði hans um málskostnað.

Kærumálskostnaður dæmist ekki, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómsorð:

Kröfu varnaraðila, X hf., A, B ehf., C, D, E, F og G, um að sú rannsóknaraðgerð sóknaraðila, Seðlabanka Íslands, að „brjótast inn“ á lokuð svæði í tölvu af gerðinni Lenovo ThinkPad T520, sem afhent var í tengslum við haldlagningu gagna hjá tölvufyrirtækinu Y hf., dagana 27. til 31. mars 2012, verði dæmd ólögmæt, er vísað frá héraðsdómi.

Hafnað er kröfu varnaraðila um að sóknaraðila verði gert að loka fyrir aðgang að gögnum sem aflað var með framangreindum hætti og eyða öllum afritum af þeim.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað er staðfest.