47/2019

Kærður var úrskurður Landsréttar þar sem máli N á hendur M og L ehf. var vísað frá héraðsdómi og N gert að greiða M og L ehf. málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti. Með dómi héraðsdóms voru M og L ehf. sýknaðir af kröfu N en málskostnaður felldur niður. Í dómi Hæstaréttar kom fram að M hefði í Landsrétti aðeins krafist málskostnaðar þar fyrir dómi. Var því talið að með því að gera N að greiða M málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti hefði Landsréttur farið út fyrir kröfu M um málskostnað auk þess sem ekki hefði getað komið til álita að dæma M málskostnað í héraði þar sem málinu var ekki gagnáfrýjað af hans hálfu. Var hinn kærði úrskurður því ómerktur og málinu vísað á ný til Landsréttar til löglegrar meðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf fyrrverandi hæstaréttardómarar.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. október 2019, en kærumálsgögn bárust réttinum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Landsréttar 11. október 2019, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá héraðsdómi. Kæruheimild er í a. lið 1. mgr. 167. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir Landsrétt að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar að því frátöldu að varnaraðilinn Matvælastofnun krefst einungis málskostnaðar vegna meðferðar málsins fyrir Landsrétti. Þá krefjast þeir kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili höfðaði mál þetta 4. apríl 2017 á hendur varnaraðilum til ógildingar á rekstrarleyfi nr. IS-36096, sem Fiskistofa veitti varnaraðilanum Löxum fiskeldi ehf. 15. mars 2012 til reksturs stöðvar til sjókvíaeldis á laxi í Reyðarfirði. Með héraðsdómi 12. desember 2018 voru varnaraðilar sýknaðir af kröfu sóknaraðila, en málskostnaður felldur niður. Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar 7. janúar 2019. Því var gagnáfrýjað 19. mars sama ár af hálfu varnaraðilans Laxa fiskeldis ehf., þar sem þess var aðallega krafist að málinu yrði vísað frá héraðsdómi, en til vara að héraðsdómur yrði staðfestur. Í báðum tilvikum var þess krafist að varnaraðilanum yrði dæmdur málskostnaður vegna meðferðar málsins í héraði og fyrir Landsrétti. Málinu var á hinn bóginn ekki gagnáfrýjað af hálfu varnaraðilans Matvælastofnunar, sem krafðist aðallega frávísunar þess, en til vara að hinn áfrýjaði dómur yrði staðfestur. Í báðum tilvikum krafðist hann málskostnaðar fyrir Landsrétti úr hendi sóknaraðila.

Sem fyrr segir var málinu vísað frá héraðsdómi með úrskurði Landsréttar 11. október 2019, en héraðsdómur hafði með úrskurði 8. mars 2018 hafnað kröfu varnaraðila þar um. Með hinum kærða úrskurði var sóknaraðila jafnframt gert að greiða varnaraðilum, hvorum um sig, 2.000.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti. Með þessu fór Landsréttur út fyrir kröfu varnaraðilans Matvælastofnunar um málskostnað, auk þess sem ekki gat komið til álita að dæma varnaraðilanum málskostnað í héraði, þar sem málinu hafði ekki verið gagnáfrýjað af hans hálfu. Er þetta slíkur annmarki á hinum kærða úrskurði að óhjákvæmilegt er að ómerkja hann og vísa málinu á ný til Landsréttar til löglegrar meðferðar.

Rétt er að kærumálskostnaður falli niður.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er ómerktur og er málinu vísað á ný til Landsréttar til löglegrar meðferðar.

Kærumálskostnaður fellur niður.