470/2012

Kærður var úrskurður héraðsdóms, þar sem hafnað var kröfu X og Y um að ákæruvaldinu yrði meinuð framlagning á tilteknu dómskjali. Hafði ákæruvaldið lagt skjalið fram í þinghaldi er fjalla átti um frávísunarkröfu X og Y. Vísaði Hæstiréttur til þess að umrætt gagn þjónaði þeim tilgangi einum að varpa ljósi á rannsókn málsins og féllst dómurinn ekki á þau rök að gagnið væri tilgangslaust við úrlausn um formhlið þess. Var hinn kærði úrskurður staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma Þ-kk-nf Ö-kk-nf hæstaréttardómari og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kærum 29. júní 2012 sem bárust réttinum ásamt kærumálsgögnum 3. júlí sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. júní 2012, þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að sóknaraðila yrði „meinuð framlagning á dskj. nr. 41.“ Kæruheimild er í p. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og framangreind krafa þeirra tekin til greina. Varnaraðilinn Y krefst þess til vara að sóknaraðila verði meinuð framlagning skjalsins að svo stöddu þar til leyst hefur verið úr ágreiningi um frávísun málsins.

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Svo sem greinir í hinum kærða úrskurði höfðaði sérstakur saksóknari mál á hendur varnaraðilum fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur með ákæru 14. desember 2011, þar sem þeim voru gefin að sök umboðssvik í störfum sínum hjá A hf. með lánveitingu til B ehf. Er brotið talið varða við 249. gr. almennra hegningarlaga, nr. 19/1940. Málið var þingfest 10. janúar 2012.

Við fyrirtöku málsins 6. júní 2012 lögðu varnaraðilar fram bókun þar sem þess var krafist að málinu yrði vísað frá dómi. Er krafan einkum reist á því að tveir nafngreindir starfsmenn sóknaraðila, sem unnu að rannsókn málsins, hafi verið vanhæfir til að starfa að rannsókn þess vegna verks, sem unnið var af félagi í þeirra eigu, í þágu þrotabús B ehf. er snerti sakarefni málsins. Til stuðnings kröfunni er meðal annars fært fram að umræddir starfsmenn hafi haft beinna og verulega fjárhagslegra hagsmuna að gæta af því að gefin yrði út ákæra á hendur varnaraðilum. Því sé ástæða til að ætla að við rannsóknina hafi ekki verið gætt jafnt að þeim atriðum sem horfa til sýknu og sektar, sbr. 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008, heldur hafi fyrirfram verið byggt á sekt varnaraðila. Rannsókn málsins geti því ekki verið lögmætur grundvöllur saksóknar.

Í fyrrgreindu þinghaldi 6. júní 2012 lagði sóknaraðili fram bókun þar sem fram kom að embættið hefði með bréfi 26. apríl sama ár tilkynnt ríkissaksóknara um ætluð þagnarskyldubrot fyrrgreindra starfsmanna. Í bókuninni kom einnig fram að sóknaraðili hefði afráðið að láta fara fram athugun á vegum embættisins á nánar tilgreindum atriðum sem lúta að rannsókn málsins. Þegar málið var næst tekið fyrir 27. júní 2012 óskaði sóknaraðili eftir að leggja fram greinargerð 25. sama mánaðar „um skoðun og greiningu tiltekinna atriða“ við rannsókn málsins. Með hinum kærða úrskurði var hrundið kröfu varnaraðila um að sóknaraðila yrði meinað að leggja skjalið fram.

Í greinargerðinni er framvindu rannsóknarinnar lýst og þá sérstaklega þætti fyrrgreindra tveggja starfsmanna sóknaraðila sem höfðu þar hlutverki að gegna. Jafnframt er lagt mat á hvort merkja megi einhvern mun í áherslum eða framgöngu þessara starfsmanna eftir að þeir tóku í september 2011 að sér verk fyrir þrotabú B ehf. Er um þetta fjallað án þess að nokkuð sé vikið að sakargiftum á hendur varnaraðilum. Án þess að afstaða verði tekin til sönnunargildis greinargerðarinnar, sem tekin var saman að tilhlutan sóknaraðila, þjónar hún þeim tilgangi einum að varpa ljósi á rannsóknina og tiltekna þætti hennar. Á það verður því ekki fallist með varnaraðilum að gagnið sé tilgangslaust við úrlausn um formhlið málsins. Hinn kærði úrskurður verður því staðfestur.

Það athugast að héraðsdómari lagði fram og þingmerkti umrætt skjal þrátt fyrir andmæli varnaraðila, en að réttu lagi bar ekki að leggja skjalið fram fyrr en að gengnum úrskurði þess efnis.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.