319/2005

Talið var að G hefði fært fram nægjanleg rök fyrir því að hann kynni að eiga þau réttindi, sem hann krafðist dóms fyrir í máli á hendur H, K, Á og M, til þess að verða mætti við kröfu hans um heimild til þess að þinglýsa stefnu í málinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. júlí 2005, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 16. júní 2005 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um þinglýsingu stefnu í máli hans gegn varnaraðilum, á þann hluta fasteignarinnar Roðasala 20, Kópavogi, sem áður hafi verið þinglýstur eignarhluti varnaraðilans K-kvk-ef K-kvk-ef. Kæruheimild er í 1. mgr. 28. gr. þinglýsingalaga nr. 39/1978. Sóknaraðili krefst þess að þinglýsing stefnu í málinu verði heimiluð á 50% eignarhluta, sem varnaraðilinn K-kvk-nf hafi áður átt í Roðasölum 20, Kópavogi. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur og að sóknaraðila verði gert að greiða hverju þeirra fyrir sig málskostnað í héraði og kærumálskostnað.

Kröfu sóknaraðila verður að skýra svo að hann óski eftir að fá stefnunni þinglýst á fasteignina Roðasali 20 Kópavogi, sem nú mun vera í sameign varnaraðilanna Á-kvk-ef og M-kk-ef. Málavöxtum er skýrlega lýst í hinum kærða úrskurði, en eins og þar kemur fram lýstu samningsveðhafar við uppboð á helmings eignarhluta í nefndri fasteign fullri kröfufjárhæð samkvæmt heimildarbréfum sínum í þann eignarhluta hennar, þrátt fyrir að veðréttindi þeirra hafi náð til fasteignarinnar í heild. Varð það til þess að sóknaraðili, sem var uppboðsbeiðandi er átti aðfararveð í þessum helmingi eignarinnar, fékk ekki kröfu sína að fullu greidda af uppboðsandvirði. Með málsókn sinni nú freistar sóknaraðili þess að fá dóm um viðurkenningu á rétti sínum til þess að ganga inn í veðrétt í fasteigninni á grundvelli ákvæða 2. mgr. 12. gr. laga nr. 75/1997 um samningsveð.

Samkvæmt 1. mgr. 28. gr. þinglýsingalaga getur dómari ákveðið með úrskurði að stefnu í máli er varðar réttindi yfir fasteign, eða útdrætti úr stefnu í slíku máli, megi þinglýsa, en markmið þessarar heimildar er að gera viðsemjendum þinglýsts eiganda viðvart um ágreining sem varðar réttindi yfir fasteign. Í athugasemdum með frumvarpi til þinglýsingalaga kemur fram að til þess að rétt sé að taka til greina kröfu um þinglýsingu stefnu þurfi aðstæður að vera svipaðar því sem kveðið er á um í 2. mgr. 27. gr. laganna. Sá sem slíks úrræðis krefst þarf því að færa fram nægileg rök fyrir staðhæfingu sinni um réttindi sín yfir viðkomandi fasteign, þótt ekki verði á því stigi máls tekin efnisleg afstaða til ágreiningsefna málsaðila. Eins og málavöxtum er lýst þykir sóknaraðili hafa fært fram nægileg rök fyrir því að hann kunni að eiga þau réttindi sem hann krefst, til þess að verða megi við kröfu hans um að þinglýsa megi stefnunni.

Kröfum aðila um málskostnað í héraði í þessum þætti málsins er vísað sjálfkrafa frá Hæstarétti þar sem ekki verður séð að krafa þess efnis hafi komið fram við meðferð málsins þar. Þá verður kærumálskostnaður ekki dæmdur sérstaklega fyrir þennan þátt málsins.

Dómsorð:

Sóknaraðila, G-kk-þgf G-kk-þgf, er heimilt að láta þinglýsa stefnu í málinu E-320/2005, sem hann hefur höfðað fyrir Héraðsdómi Reykjaness á hendur varnaraðilum, H-kk-þgf H-kk-þgf, K-kvk-þgf K-kvk-þgf, Á-kvk-þgf H-kvk-þgf H-kvk-þgf og M-kk-þgf V. B-kk-þgf.

Kröfum sóknaraðila og varnaraðila um málskostnað í héraði er vísað frá Hæstarétti.

Kærumálskostnaður fellur niður.