63/2016

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli L 7-9 á hendur L ehf. var vísað frá dómi á þeirri forsendu að það hefði verið höfðað á röngu varnarþingi. Í dómi Hæstaréttar var vísað til þess að samkvæmt 1. mgr. 33. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála mætti höfða mál meðal annars í þeirri þinghá þar sem stjórnarstöð skrásetts firma væri. Samkvæmt gögnum málsins væri skráð aðsetur L ehf. og lögheimili fyrirsvarsmanna félagsins í Hafnarfirði. Hefði L ehf. hvorki andmælt þessum gögnum né fullyrðingum L 7-9 um að stjórnarstöð félagsins væri í fyrrgreindu sveitarfélagi. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. janúar 2016, en kærumálsgögn bárust réttinum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 12. janúar 2016, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti, en til vara staðfestingar hins kærða úrskurðar. Í báðum tilvikum krefst hann kærumálskostnaðar.

Þrátt fyrir að fjárkrafa sóknaraðila á hendur varnaraðila nái ekki áfrýjunarfjárhæð lýtur ágreiningur þessi að réttarfarsatriði sem kemur til endurskoðunar fyrir Hæstarétti. Þá verður hvorki fallist á með varnaraðila að aðild sóknaraðila né málatilbúnaður hans að öðru leyti sé svo vanreifaður að leiða eigi til sömu niðurstöðu.

Málavöxtum er lýst í hinum kærða úrskurði. Varnaraðili hefur um varnarþing vísað til 1. mgr. 33. gr. og 1. mgr. 34. gr. laga nr. 91/1991. Samkvæmt fyrri málsgreininni má sækja skrásett firma í þeirri þinghá þar sem varnarþing þess er skráð. Ef stjórnarstöð þess er í annarri þinghá en þar sem varnarþing er skráð má einnig sækja það í þeirri þinghá. Samkvæmt gögnum málsins er skráð lögheimili varnaraðila að Hátúni 6a í Reykjavík, en skráð aðsetur hans að Gauksási 17 í Hafnarfirði, sem mun einnig vera lögheimili fyrirsvarsmanna varnaraðila. Telur sóknaraðili að umrædd gögn sýni að stjórnarstöð varnaraðila sé í Hafnarfirði og því hafi verið heimilt að höfða mál þetta fyrir Héraðsdómi Reykjaness. Andmæli varnaraðila við því að 1. mgr. 33. gr. laga nr. 91/1991 eigi við um varnarþing hans lúta einvörðungu að því að miða verði við skráð lögheimili hans. Á hinn bóginn hefur varnaraðili ekki andmælt framkomnum gögnum og fullyrðingum sóknaraðila um að stjórnarstöð varnaraðila sé í Hafnarfirði. Þegar af þessari ástæðu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili, LE Investment ehf., greiði sóknaraðila, Lóðarfélaginu Stapahrauni 7-9, 350.000 krónur í kærumálskostnað.