204/2005

E tók í mars 2001 þátt í fegurðarsamkeppni, en H og Á voru í stjórn keppninnar og var H framkvæmdastjóri. Fyrir milligöngu H tók E þátt í kynningu Í ehf., ásamt nokkrum öðrum stúlkum úr keppninni, sem fólst meðal annars í því að aka torfæruökutæki. E slasaðist í akstrinum og krafði H, Á og íslenska ríkið um skaðabætur vegna þessa. Talið var, að þótt Á hafi verið í stjórn fegurðarsamkeppninnar og hafi setið fund með fyrirsvarsmönnum Í ehf. vegna umræddrar kynningar, yrði ekki fallist á að Á bæri bótaábyrgð á tjóni E samkvæmt almennu skaðabótareglunni. Var Á þegar af þeirri ástæðu sýknuð af kröfu E. Þá var ekki talið nægilega sýnt fram á orsakasamband milli þess að H bauð E að taka þátt í kynningunni og tjóns E, til þess að um bótaskyldu H gæti verið að ræða. Fyrir lá að lögreglan hafði fengið fyrirspurnir frá Í ehf. vegna kynningarinnar, en mat það svo að ekki væri um aksturskeppni að ræða og því þyrfti ekki leyfi fyrir viðburðinum. Var talið ósannað að mat lögreglunnar hafi verið rangt eða að henni hafi borið að stöðva atburðinn. Þá varð jafnframt að telja ósannað að slysið yrði rakið til mistaka af hálfu lögreglunnar. Var íslenska ríkið því einnig sýknað af kröfu E.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 17. maí 2005. Hún krefst þess að stefndu verði óskipt dæmd til þess að greiða sér 1.943.260 krónur með 4,5% ársvöxtum af 510.100 krónum frá 22. júní 2000 til 21. september 2000, en af 1.943.260 krónum frá þeim degi til 22. nóvember 2003, en með dráttarvöxtum af sömu fjárhæð samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti eins og málið væri ekki gjafsóknarmál.

Gagnáfrýjandi, Á-kvk-nf S-kvk-nf K-kvk-nf, áfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 30. júní 2005. Hún krefst staðfestingar héraðsdóms um annað en málskostnað. Krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefnda H-kvk-nf G-kvk-nf W-kvk-nf krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Stefndi íslenska ríkið krefst aðallega staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti, en til vara lækkunar á dómkröfum aðaláfrýjanda og að málskostnaður falli þá niður.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um annað en málskostnað að því er gagnáfrýjanda varðar.

Aðaláfrýjandi verður dæmd til að greiða málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir. Fer jafnframt eins og þar greinir um gjafsóknarkostnað aðaláfrýjanda fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað að því er varðar gagnáfrýjanda, Á-kvk-þf S-kvk-þf K-kvk-þf.

Aðaláfrýjandi, E-kvk-nf M-kvk-nf H-kvk-nf, greiði gagnáfrýjanda samtals 350.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.

Aðaláfrýjandi greiði stefndu, H-kvk-þgf G-kvk-þgf W-kvk-þgf og íslenska ríkinu, hvoru um sig 200.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.

Allur gjafsóknarkostnaður aðaláfrýjanda fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hennar, K-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, 300.000 krónur.