134/2007

GPH ehf., sem rak húsgagnaverslun í eigin húsnæði, lenti í fjárhagsörðugleikum og leitaði aðstoðar lögmannsins G, sem rekur O ehf. Svo fór að húsnæðið var selt nauðungarsölu og keypti O ehf. fasteignina. Félagið leigði síðan GP ehf. húsnæðið með tímabundnum, óuppsegjanlegum leigusamningi auk þess sem samið var um að leigutaki ætti rétt á að kaupa það fyrir 30. júní 2004 þannig að O ehf. yrði ekki fyrir neinum kostnaði. GP ehf. hugðist nýta sér þennan kauprétt og óskaði eftir upplýsingum um hvað félagið þyrfti að greiða fyrir húsnæðið. Ágreiningur reis svo um verðið og ekki varð af því að kauprétturinn yrði nýttur. Í kjölfarið tilkynnti O ehf. um uppsögn leigusamningsins er tæki gildi 30. september 2005. Félagið höfðaði svo mál gegn O ehf. og G, þar sem krafist var viðurkenningar á því að leigutímanum hefði lokið fyrrgreindan dag auk skaðabóta á þeim grundvelli að stefndu hefðu komið í veg fyrir að GP ehf. gæti nýtt sér kauprétt sinn með kröfum sínum um kaupverð. Félagið var úrskurðað gjaldþrota og tók G, sem lýst hafði kröfu í búið, við aðild að málinu og gerði sömu kröfur til hagsbóta búinu. Fyrir Hæstarétti féll GP ehf. frá viðurkenningarkröfu sinni eftir að O ehf. hafði lýst því yfir að félagið myndi ekki krefja GP ehf. um húsaleigu eftir 1. október 2005. Þá var staðfest niðurstaða héraðsdóms um að O ehf. og G hefðu hvorki skapað sér bótaábyrgð gagnvart GP ehf. með kaupunum á fasteigninni né við efndir á kaupréttarsamningnum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Hæstaréttar 5. janúar 2007. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 14. febrúar sama ár og var því áfrýjað öðru sinni 8. mars 2007. Áfrýjandi krefst þess að stefndu greiði sér in solidum 15.000.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 2. desember 2005 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I.

Bú GP gæðahúsgagna ehf. var tekið til gjaldþrotskipta 14. desember 2007 með úrskurði Héraðsdóms Reykjaness. Fyrir Hæstarétt var lagt bréf skiptastjóra búsins 18. febrúar 2008 og verður af því ráðið að búið hyggist ekki halda rekstri málsins áfram. Þar kemur jafnframt fram að G-kk-nf G-kk-nf, sem hafi lýst kröfu í þrotabúið, hafi tilkynnt skiptastjóra að hann nýtti sér heimild í 1. mgr. 130. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. til að halda áfram rekstri málsins fyrir Hæstarétti í eigin nafni. Með bréfi 20. febrúar 2008 tilkynnti hann Hæstarétti þetta sem og að hann myndi reka málið á eigin kostnað og áhættu í samræmi við nefnda lagagrein.

Í áfrýjunarstefnu krafðist áfrýjandi viðurkenningar á því að leigutíma samkvæmt húsaleigusamningi við stefnda Opin hug ehf. hefði lokið 30. september 2005. Við málflutning fyrir Hæstarétti kom fram af hálfu stefnda Opins hugar ehf. að hann myndi ekki krefja áfrýjanda um húsaleigu eftir 1. október 2005. Að þeirri yfirlýsingu gefinni féll áfrýjandi frá viðurkenningarkröfu sinni.

II.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er staðfest niðurstaða hans um að stefndu hafi hvorki bakað sér bótaábyrgð gagnvart áfrýjanda með því að hafa keypt eignarhluta nr. 0101 og 2101 í fasteigninni að Bæjarhrauni 12 í Hafnarfirði í apríl og júní 2004 né við efndir á kaupréttarsamningum um þá eignarhluta.

Eftir þessum úrslitum málsins er rétt að áfrýjandi greiði stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, G-kk-nf G-kk-nf, greiði stefndu, Opnum hug ehf. og G-kk-þgf E-kk-þgf G-kk-þgf, hvorum fyrir sig 150.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.