293/2017

A kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu hans um að mál, sem hann hafði höfðað gegn D og H, yrði fellt niður og honum gert að greiða D og H óskipt 1.400.000 krónur. Í dómi Hæstaréttar var vísað til yfirlits sem fylgdi málskostnaðarreikningi D og H um unnar vinnustundir þeirra, þar á meðal vegna gerðar matsbeiðni og samskipta við matsmenn. Kom fram að þar sem matsgerð hefði hins vegar ekki legið fyrir þegar málið var fellt niður yrði ekki tekið tillit til þóknunar matsmanna eða annars matskostnaðar. Með vísan til þessa var A gert að greiða D og H 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma E-kk-nf T-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 5. maí 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. apríl 2017 þar sem mál sóknaraðila á hendur varnaraðilum var fellt niður og henni gert að greiða þeim óskipt 1.400.000 krónur í málskostnað. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess aðallega að varnaraðilum verði gert að greiða sér málskostnað í héraði, en til vara að hann verði felldur niður eða lækkaður. Þá krefst hún kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Tildrög máls þessa voru þau að varnaraðilar keyptu fasteignina að Otrateigi 5 í Reykjavík af sóknaraðila með kaupsamningi 26. nóvember 2015. Vegna ætlaðra galla á eigninni héldu varnaraðilar eftir 2.000.000 króna lokagreiðslu sem greiðast átti við útgáfu afsals 15. janúar 2016. Með bréfi 8. mars 2016 lýstu varnaraðilar yfir riftun kaupanna, en því hafnaði sóknaraðili með bréfi 16. sama mánaðar.

Sóknaraðili höfðaði mál gegn varnaraðilum sem þingfest var 20. október 2016 til heimtu lokagreiðslunnar samkvæmt áðurgreindum kaupsamningi. Í þinghaldi 14. febrúar 2017 lögðu varnaraðilar fram beiðni um dómkvaðningu matsmanna og voru í kjölfarið dómkvaddir tveir menn til að meta hvort fasteigninni hafi verið áfátt vegna galla. Hinn 14. mars 2017 óskaði sóknaraðili eftir því að málið yrði fellt niður og var á þá kröfu fallist í hinum kærða úrskurði.

Samkvæmt 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 skal stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað ef mál er fellt niður af annarri ástæðu en þeirri að stefndi efni þá skyldu sem hann er krafinn um. Í samræmi við það ber sóknaraðila að greiða varnaraðilum málskostnað vegna rekstrar málsins í héraði eftir mati dómsins eða samkvæmt sundurliðuðum reikningi, sbr. 3. mgr. 129. gr. laganna. Í a. lið þeirrar lagagreinar er kveðið á um að til málskostnaðar teljist kostnaður af flutningi máls og í g. lið annar kostnaður en sá sem talinn er upp í a. til f. liðum og stafar beinlínis af máli.

Við ákvörðun málskostnaðar í héraði er höfð hliðsjón af yfirliti sem fylgdi málskostnaðarreikningi varnaraðila um unnar vinnustundir lögmanns þeirra, þar á meðal við gerð matsbeiðni og vegna samskipta við matsmenn fram til 21. apríl 2017 er málið var fellt niður. Þar sem matsgerð lá þá ekki fyrir verður á hinn bóginn við ákvörðun málskostnaðar ekki tekið tillit til þóknunar matsmanna eða annars matskostnaðar. Samkvæmt þessu verður sóknaraðila gert að greiða varnaraðilum sameiginlega 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir héraðsdómi.

Kærumálskostnaður fellur niður.

Dómsorð:

Sóknaraðili, A-kvk-nf H-kvk-nf G-kvk-nf, greiði varnaraðilum, D-kk-þgf S-kk-þgf og H-kvk-þgf Ó-kvk-þgf, sameiginlega 1.000.000 krónur í málskostnað í héraði.

Kærumálskostnaður fellur niður.