182/2009

X var ákærður fyrir líkamsárás og rán, með því að hafa í húsasundi í Reykjavík, í félagi við óþekktan mann, veist að Z, slegið hann nokkrum sinnum í andlitið þannig að hann féll í jörðina og tekið af honum seðlaveski sem í voru 100.000 krónur og farsíma. Í dómi Hæstaréttar kom fram að vitnið Y hefði tvisvar bent á annan mann en ákærða við myndsakendingu. Þá hefði ekkert komið fram við húsleit, rannsókn á símanotkun ákærða eða buxum hans sem gæti tengt hann við ákæruatriði. Vísað var til þess að X hefði verið óskýr í svörum sínum um dvalarstað A, sem mun hafa verið með honum á veitingastaðnum M á sama tíma og Z, og um notkun sína á fötum þeim er hann kvað A hafa átt og X var í umrætt kvöld. Í því fælist hins vegar ekki fullnægjandi sönnun um það að X væri sekur um þá háttsemi sem honum var gefið að sök í málinu og var hann því sýknaður af kröfu ákæruvaldsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 7. apríl 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu ákærða, en refsing hans þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin. Þá krefst hann þess að skaðabótakröfu Z verði vísað frá héraðsdómi en til vara að hún verði lækkuð.

Z hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti. Litið er svo á að hann krefjist staðfestingar héraðsdóms um bótaþátt málsins.

Ákærði hefur frá upphafi neitað sök. Í héraðsdómi er réttilega rakinn framburður ákærða að öðru leyti en því að fyrir dómi kvað hann leiðir þeirra A fyrst hafa skilið fyrir utan veitingastaðinn Mónakó eftir lokun staðarins.

Vitnið Y, sem kvaðst hafa séð árásarmennina og gaf skýrslu fyrir dómi, skoðaði 482 ljósmyndir úr svokölluðu sakamyndasafni lögreglu 6. október 2007. Hann benti á mynd af manni, sem honum fannst vera líkur öðrum árásarmanninum, en kvaðst ekki vera viss í sinni sök. Sá maður mun ekki tengjast þessu máli. Við svokallaða myndsakbendingu hjá lögreglu 17. október 2008 var mynd af ákærða ein af níu myndum er vitninu voru sýndar. Í lögregluskýrslu segir að vitnið hafi bent á mynd sem ekki er af ákærða, en ekki hafa treyst sér til að skrifa nafn sitt undir myndina þar sem hann væri ekki alveg viss að um sama mann væri að ræða. Ekkert kom fram við húsleit, rannsókn á símanotkun ákærða, eða buxum hans er tengir hann við ákæruatriði. Ákærði var ásamt öðrum samlanda sínum á veitingastaðnum Mónakó á sama tíma og Z og var óskýr í svörum um dvalarstað A á Íslandi og notkun sína á fötum sem hann kvað A hafa átt. Í þessu felst ekki fullnægjandi sönnun sem leiðir til þess að ákærði skuli fundinn sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í málinu. Verður hann því sýknaður af kröfu ákæruvalds og skaðabótakröfu vísað frá héraðsdómi.

Allur sakarkostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir Hæstarétti, sem ákveðin eru með virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, X, er sýkn saka.

Skaðabótakröfu Z er vísað frá héraðsdómi.

Allur sakarkostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða fyrir Hæstarétti, G-kk-ef T-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 311.250 krónur.