467/2017

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli A og M á hendur Ó ehf., S og H var vísað frá dómi. Í málinu kröfðust A og M þess að Ó ehf., S og H yrði sameiginlega gert að fjarlægja grjóthleðslu á lóðamörkum fasteigna í eigu A og M annars vegar og S og H hins vegar, að viðlögðum dagsektum. Með vísan til 4. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991 taldi Hæstiréttur A og M vera heimilt að afmarka sakarefni málsins við aðfararhæfa kröfu með þeim hætti sem gert hafði verið og hefðu þau af því lögvarða hagsmuni að úr þeirri kröfu yrði leyst efnislega fyrir dómi. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 17. júlí 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 5. júlí 2017 þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefjast þau kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í málinu gera sóknaraðilar kröfu um að varnaraðilum verði sameiginlega gert að fjarlægja grjóthleðslu sem liggur á lóðarmörkum fasteigna sóknaraðila og varnaraðilanna S-kk-ef S-x-x og H-kvk-ef K-kvk-ef. Byggja sóknaraðilar á því að fyrirkomulag grjóthleðslunnar brjóti bæði gegn lögum og ákvæðum gildandi skipulags. Með hinum kærða úrskurði var málinu vísað frá héraðsdómi á þeirri forsendu að kröfugerð sóknaraðila væri ekki svo ákveðin og skýr að hún gæti ein út af fyrir sig leitt til málaloka um sakarefnið.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er staðfest sú niðurstaða að málinu verði hvorki vísað frá á grundvelli 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um samaðild né þurfi sveitarfélag að eiga aðild að dómsmáli þar sem reynir á gildi byggingarleyfis eða brottflutning mannvirkis sem talið er fara í bága við skipulagsskilmála og lagaákvæði.

Sóknaraðilar fara með forræði málsins og ákveða samkvæmt því hvernig þau haga kröfugerð sinni. Í stefnu málsins hafa sóknaraðilar afmarkað sakarefnið við aðfararhæfa kröfu um að varnaraðilar fjarlægi grjóthleðslu á lóðarmörkum fasteignar sóknaraðila og varnaraðilanna S-kk-ef og H-kvk-ef að viðlögðum dagsektum. Slík kröfugerð er sóknaraðilum heimil, sbr. 4. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991, og hafa þau af því lögvarða hagsmuni að úr þeirri kröfu verði leyst efnislega fyrir dómi.

Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilum verður gert að greiða sóknaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði segir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilar, Óshæð ehf., S-kk-nf S-x-x og H-kvk-nf K-kvk-nf, greiði óskipt sóknaraðilum, A-kk-þgf H-kk-þgf D-kk-þgf og M-kvk-þgf D-kvk-þgf A-kvk-þgf, 350.000 krónur í kærumálskostnað.