151/2005

A var dæmdur til tveggja ára fangelsisrefsingar fyrir 35 brot, þar af fyrir að aka tíu sinnum sviptur ökurétti og jafnframt tvisvar undir áhrifum, sex þjófnaði, níu skjalafalsbrot, eina gripdeild, fjóra nytjastuldi, tvö fíkniefnalagabrot og eitt brot gegn 1. mgr. 5. gr. umferðarlaga. A var virt það til refsiþyngingar að hann var vanaafbrotamaður, og hafði ítrekað gerst sekur um sumar tegundir brotanna. Á hinn bóginn var tekið tillit til þess að hann hafði játað brot sín hreinskilnislega. Vísað var til 77. gr. almennra hegningarlaga auk 78. gr. um hegningarauka. Þá voru dæmdar með 165 daga eftirstöðvar reynslulausnar ákærða.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut fjórum héraðsdómsmálum til Hæstaréttar með áfrýjunarstefnum 16. mars, 26. apríl og 20. júní 2005 í samræmi við yfirlýsingar ákærða, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að staðfest verði niðurstaða hinna áfrýjuðu dóma að öðru leyti en því að refsing verði þyngd.

Ákærði krefst þess að refsing hans verði milduð.

Fyrir Hæstarétti hafa málin verið sameinuð.

Með fyrsta dóminum, sem kveðinn var upp í Héraðsdómi Reykjavíkur 20. desember 2004, var ákærði dæmdur í fangelsi í fjóra mánuði fyrir minni háttar þjófnaðarbrot 18. september 2004 og þrjú umferðarlagabrot með því að hafa ekið sviptur ökurétti 24. ágúst, 17. og 18. október sama ár. Við ákvörðun refsingar hans var réttilega litið til þess að hann hafði hlotið refsingu fyrir sams konar brot árin 1997 og 2000, en jafnframt að um var að ræða hegningarauka við 45 daga fangelsisrefsingu, sem hann hlaut með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 19. október 2004. Með þeim dómi var hann meðal annars dæmdur fyrir að hafa tvívegis ekið bifreið sviptur ökurétti, annars vegar 4. febrúar 2004, en hins vegar 13. september sama ár.

Annar dómurinn var kveðinn upp í Héraðsdómi Suðurlands 31. janúar 2005. Ákærði var með honum sakfelldur fyrir þjófnað 21. október 2003 á fatnaði úr verslun að verðmæti 15.680 krónur, tvo þjófnaði aðfaranótt 26. desember 2003, annars vegar á veitingastað á níu flöskum af sterku áfengi, þar af fjórum blönduðum ávaxtasafa, en hins vegar á flugeldum úr húsnæði tiltekinnar hjálparsveitar, þrjá nytjastuldi, sem hann framdi sömu nótt í félagi við annan mann, akstur sviptur ökurétti 20. mars 2004 og 23. apríl sama ár, í fyrra skiptið jafnframt undir áhrifum lyfja, þjófnað 16. júlí 2004 úr íbúðarhúsi á verðmætum samtals að fjárhæð 54.000 krónur, níu skjalafalsbrot 17. júlí sama ár, með þeim að notaða jafnmarga falsaða tékka samtals að fjárhæð 57.500 krónur, og loks gripdeild daginn áður á 15.000 krónum úr peningaskúffu í tiltekinni verslun. Hann var dæmdur í sjö mánaða fangelsi fyrir öll brotin og voru þá dæmdar með 165 daga eftirstöðvar reynslulausnar, sem ákærða var veitt skilorðsbundið í eitt ár 4. júlí 2003. Refsing ákærða var hegningarauki við fimm og hálfs mánaðar fangelsisrefsingu, sem honum var dæmd með áðurnefndum dómum 19. október 2004 og 20. desember sama ár. Rauf ákærði með brotunum skilorð reynslulausnarinnar, að undanskildum þeim sem hann framdi 16. og 17. júlí 2004. Var ákærða því réttilega dæmdur hegningarauki samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og reynslulausn hans dæmd upp.

Með þriðja dóminum, sem kveðinn var upp í Héraðsdómi Reykjaness 31. mars 2005, var ákærði dæmdur í fangelsi í tvo mánuði fyrir nytjastuld á bifreið og akstur hennar sviptur ökurétti 4. september 2004, tvö fíkniefnalagabrot, með því að hafa í vörslum sínum, annars vegar 3. október 2004 0,32 grömm af amfetamíni og 1,43 grömm af hassi, en hins vegar 16. sama mánaðar 2,19 grömm af amfetamíni og loks fyrir minni háttar þjófnað úr verslun 20. nóvember 2004. Brotin voru þannig öll framin fyrir uppsögu dómanna frá 20. desember 2004 og 31. janúar 2005, en að auki voru þau framin, að því síðasta undanskildu, áður en ákærði var dæmdur 19. október 2004. Var því ákærða réttilega dæmdur hegningarauki, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga, og jafnframt vísað til 77. gr. laganna við ákvörðun refsingar.

Ákærði var loks sakfelldur með fjórða dóminum í Héraðsdómi Reykjavíkur 20. maí 2005 fyrir akstur sviptur ökurétti og undir áhrifum fíkniefna 20. nóvember 2004 og akstur sviptur ökurétti í þrjú skipti á árinu 2005, 4. janúar, 15. mars og 23. mars. Voru því öll brotin framin áður en dómurinn 31. mars 2005 var kveðinn upp, en sum þeirra fyrir en önnur eftir dómana tvo sem gengu þar á undan, eins og nánar er rakið í héraðsdóminum. Hann var dæmdur í þriggja mánaða fangelsi og réttilega vísað til 78. gr. og 77. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði á að baki tíu ára sakaferil. Eftir að hann varð 18 ára gamall hefur hann gengist undir sex sáttir, þar af þrisvar fyrir fíkniefnalagabrot, tvisvar fyrir ölvun við akstur og í annað sinnið einnig fyrir önnur umferðarlagabrot og árið 1997 fyrir akstur sviptur ökurétti. Þá hefur hann frá árinu 1998 og fram til þeirra dóma sem hér eru til endurskoðunar hlotið átta refsidóma fyrir ýmis hegningarlaga-, fíkniefnalaga- og umferðarlagabrot. Hann hefur tvívegis áður verið dæmdur fyrir þjófnað, annars vegar í nóvember 1998 í tveggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í þrjú ár, en hins vegar í september 2002 í níu mánaða fangelsi, en þá var hann einnig dæmdur fyrir skjalafals, líkamsárás og ýmis umferðarlagabrot. Hinn 24. febrúar 2000 var hann dæmdur til greiðslu 100.000 króna sektar fyrir að aka sviptur ökurétti. Var það í annað sinn sem hann hlaut refsingu fyrir slíkt brot eftir að hann varð 18 ára. Ákærði var dæmdur í fjögurra mánaða fangelsi 25. júní 2003 fyrir líkamsárás, brot gegn 1. mgr. 106. gr. og 1. mgr. 233. gr. almennra hegningarlaga. Þá var hann sem fyrr segir dæmdur í 45 daga fangelsi 19. október 2004 fyrir að aka í febrúar og september það ár sviptur ökurétti.

Þá er þess að geta að ákærði var dæmdur 19. ágúst 2005 í sex mánaða fangelsi fyrir nytjastuld og réttindaleysi við akstur.

Með hinum áfrýjuðu dómum var ákærði sakfelldur fyrir 35 brot, þar af fyrir að aka tíu sinnum sviptur ökurétti og jafnframt tvisvar undir áhrifum, annars vegar fíkniefna en hins vegar lyfja, sex þjófnaði, níu skjalafalsbrot, eina gripdeild, fjóra nytjastuldi, tvö fíkniefnalagabrot og eitt brot gegn 1. mgr. 5. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Öll brotin voru framin eftir að hann var dæmdur í níu mánaða fangelsi í september 2002. Ákærða er virt það til refsiþyngingar að hann er vanaafbrotamaður, sbr. 72. gr. almennra hegningarlaga, og hefur með þjófnaðarbrotunum sem hér er fjallað um ítrekað gerst sekur um slík brot, sbr. 71. gr. laganna. Þá hefur hann áður, eins og fram er komið, verið dæmdur fyrir skjalafals og margsinnis fyrir að hafa ekið sviptur ökurétti. Á hinn bóginn verður við ákvörðun refsingar ákærða tekið tillit til þess að hann hefur játað brot sín hreinskilnislega. Þá verður vísað til 77. gr. almennra hegningarlaga auk 78. gr. laganna um hegningarauka, þar sem brot ákærða voru framin fyrir uppsögu fyrri dóma hans, eins og nánar hefur verið rakið hér að framan. Engin efni eru til að láta áðurnefnda 165 daga eftirstöðvar reynslulausnar ákærða standa og verða þær því dæmdar upp með vísan til 42. gr, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga með áorðnum breytingum, eins og gert var í dómi Héraðsdóms Suðurlands 31. janúar 2005. Að öllu framangreindu virtu verður refsing hans ákveðin fangelsi í 2 ár.

Ákvæði Héraðsdóms Reykjaness 31. mars 2005 um upptöku fíkniefna verður staðfest. Þá er áréttað að ákærði skuli vera sviptur ökurétti ævilangt.

Hluti málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða í héraði greiðist úr ríkissjóði eins og í dómsorði greinir. Ákærði verður dæmdur til að greiða 766.033 krónur vegna sakarkostnaðar málsins í héraði og fyrir Hæstarétti. Byggist fjárhæðin á yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun, sem verða að meðtöldum virðisaukaskatti, ákveðin eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf Á-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 2 ár.

Ákvæði Héraðsdóms Reykjaness 31. mars 2005 um upptöku fíkniefna skal vera óraskað.

Ákærði skal vera sviptur ökurétti ævilangt.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins í héraði og fyrir Hæstarétti, 766.033 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns í héraði, A-kk-ef C-kk-ef hæstaréttarlögmanns, samtals 236.550 krónur og fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 249.000 krónur. Hluti málsvarnarlauna skipaðs verjanda ákærða í héraði, A-kk-nf C-kk-nf hæstaréttarlögmanns, 62.250 krónur, greiðist úr ríkissjóði.