387/2004

X var með úrskurði héraðsdóms um nálgunarbann meðal annars bannað að koma á eða í námunda við þrjár tilteknar fasteignir. X undi úrskurði héraðsdóms að öðru leyti en varðaði nálgunarbann vegna tveggja þessara fasteigna. Talið var að L hefði ekki gert sennilegt að ástæða væri til að nálgunarbann næði til þeirra. Var sá hluti úrskurðar héraðsdóms því felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. september 2004. Kærumálsgögn bárust réttinum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. september 2004, þar sem varnaraðila var með nánar tilteknum hætti gert að sæta nálgunarbanni. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði breytt á þá leið að honum verði ekki gert að sæta nálgunarbanni hvað varðar M og N. Þá krefst hann að kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst þess að úrskurður héraðsdóms verði staðfestur.

I.

Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði var varnaraðila 20. janúar 2004 gert að sæta nálgunarbanni í níu mánuði þar sem honum var bannað að koma á eða í námunda við heimili barnsmóður sinnar og fyrrum sambúðarkonu og heimili unnusta hennar. Auk þessa var honum bannað að veita þeim eftirför eða nálgast á almannafæri, hringja í eða setja sig á annan hátt beint í samband við þau. Þar sem varnaraðili var grunaður um að hafa brotið gegn þessu banni var honum gert að sæta gæsluvarðhaldi frá 26. mars 2004 til 23. apríl sama árs og geðrannsókn, sbr. dóm Hæstaréttar 30. mars 2004 í máli nr. 129/2004. Var varnaraðila gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til 19. maí 2004, sbr. dóm Hæstaréttar 27. apríl sama árs í máli nr. 152/2004. Ákæra var gefin út á hendur varnaraðila 21. apríl 2004 þar sem honum voru meðal annars gefin að sök ýmis brot í tengslum við háttsemi hans gagnvart fyrrnefndri barnsmóður hans og unnusta hennar sem og brot gegn nálgunarbanni. Sat varnaraðili samkvæmt úrskurði héraðsdóms í gæsluvarðhaldi þar til dómur var kveðinn upp í máli hans 7. júní 2004 en með þeim dómi var hann dæmdur í sex mánaða óskilorðsbundið fangelsi. Varnaraðili hóf þá þegar afplánun og mun henni hafa lokið 22. þessa mánaðar.

Fyrir héraðsdómi krafðist sóknaraðili að varnaraðila yrði gert að sæta nálgunarbanni í sex mánuði þannig að honum væri bannað að koma á eða í námunda við heimili barnsmóður sinnar og sambúðarmanns hennar að L, á svæði sem afmarkast við 50 metra radíus umhverfis húsið. Þá var þess einnig krafist að bann yrði lagt við því að varnaraðili kæmi á eða í námunda við M og N. Auk þess yrði honum bannað að veita áðurnefndum mönnum eftirför, nálgast þá á almannafæri sem nemur 200 metrum og setja sig með nánar tilgreindum hætti í samband við þá. Í þinghaldi 20. september síðastliðinn féllst varnaraðili á að hann skyldi sæta nálgunarbanni og umfang þess, að öðru leyti en því að hann mótmælti slíku banni varðandi M og N, en á þessum stöðum búa skyldmenni barnsmóður hans og sambúðarmanns hennar.

Með hinum kærða úrskurði var fallist á kröfur sóknaraðila. Varnaraðili unir úrskurði héraðsdóms að öðru leyti en varðar nálgunarbann vegna M og N og kemur sú niðurstaða hins kærða úrskurðar því eingöngu til skoðunar fyrir Hæstarétti.

II.

Eins og rakið er hér að framan hefur varnaraðili afplánað þá refsingu sem honum var gert að sæta meðal annars vegna ýmissa brota sem nálgunarbannið 20. janúar 2004 byggðist á. Samkvæmt gögnum málsins hefur varnaraðili ekki brotið gegn fyrrnefndu banni frá því honum var gert að sæta gæsluvarðhaldi 26. mars 2004. Hefur sóknaraðili ekki gert sennilegt að ástæða sé til að nálgunarbann nái til M og N. Eru því ekki efni til að leggja bann við því að varnaraðili komi á eða í námunda við þessi hús. Verður hinn kærði úrskurður er varðar þetta atriði því felldur úr gildi.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi að því er varðar bann við því að varnaraðili, X, komi á eða í námunda við M og N, á svæði sem afmarkast við 50 metra radíus umhverfis þessi hús, mælt frá þeim miðjum.

Allur kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs verjanda varnaraðila fyrir Hæstarétti, J-kk-ef M-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 80.000 krónur.