305/2005

Í ehf. krafði ERI og ERV um greiðslu skuldar á grundvelli skuldabréfs, sem var gefið út af V. Byggði Í kröfuna á áritun á skuldabréfið, sem mælti fyrir um að „samstarfssamningur“ ERI og ERV væri til tryggingar á greiðslu afborgana, vaxta og verðbóta. Vísað var til þess að áritunin væri ekki undirrituð af fyrirsvarsmönnum ERI og ERV og að samstarfssamningur þeirra mælti ekki fyrir um hvernig fjárhagslegri ábyrgð á V skyldi hagað. Því yrði ábyrgð ERI og ERV á greiðslu skuldabréfsins hvorki reist á árituninni né á samstarfssamningnum. Enn fremur var vísað til þess að Í ehf. hefði samþykkt að R ehf. tæki yfir húsnæði, sem Í ehf. seldi til V, en skuldabréfið var gefið út til greiðslu á því húsnæði. Samkvæmt framansögðu var ekki talið að sýnt hefði verið fram á að ERI og ERV hefðu tekið á sig ábyrgð á greiðslu skuldabréfsins og voru þau því sýknuð af kröfu Í ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf B-kk-nf.

Áfrýjandi skaut máli þessu til Hæstaréttar 6. júlí 2005. Hann krefst þess að stefndu greiði in solidum 14.107.314 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. maí 2002 til greiðsludags og málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Málsatvikum er lýst í héraðsdómi. Þar kemur fram að áfrýjandi reisir kröfu sína á skuldabréfi útgefnu 21. maí 1999 af Viðskipta- og tölvuskólanum að höfuðstól 12.680.123 krónur. Samkvæmt yfirlýsingu áfrýjanda fyrir Hæstarétti og eftir ákvæði í skuldabréfinu fer um meðferð málsins samkvæmt 17. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Ábyrgð stefndu á greiðslu skuldabréfsins byggir áfrýjandi á svohljóðandi áritun á það: „Til tryggingar skilvísri og skaðlausri greiðslu afborgana, vaxta og verðbóta er samstarfssamningur Eftirmenntunar rafiðna og Eftirmenntunar rafeindavirkja, sem bera ábyrgð á rekstri og skuldbindingum Viðskipta- og tölvuskólans og fylgir ljósrit af þeim samningi sem fylgiskjal með skuldabréfi þessu. Samstarfssamningur þessi er dags. 6. desember 1996.” Áritun þessi er ekki undirrituð af fyrirsvarsmönnum stefndu. Í framangreindum samstarfssamningi milli stefndu segir að markmið hans sé að koma á fót skólanefnd við Viðskipta- og tölvuskólann sem eigi að viðhalda nafni skólans og reka hann sem sjálfstæða rekstrareiningu. Í samningnum er ekki vikið að því hvernig sé háttað fjárhagslegri ábyrgð á skólanum. Hvorki af árituninni sjálfri, eins og hún er úr garði gerð, eða af samstarfsamningnum, sem þar er til vitnað, verður reist ábyrgð stefndu á greiðslu skuldabréfsins. Til þess að stefndu verði taldir hafa ábyrgst greiðslu samkvæmt skuldabréfinu hefðu þeir, sem til þess voru bærir, þurft að rita undir framangreinda áritun. Samkvæmt yfirlýsingu 30. desember 1999, sem liggur frammi í málinu, hafa áfrýjendur samþykkt yfirtöku RTV-Menntastofnunar ehf. á því húsnæði sem Viðskipta- og tölvuskólinn keypti samkvæmt kaupsamningi 21. maí 1999, en skuldabréfið var gefið út til greiðslu á því húsnæði. Að framangreindu leiðir að fallast verður á það með héraðsdómi að áfrýjandi hafi ekki sannað að stefndu hafi tekið á sig ábyrgð á greiðslu skuldabréfsins. Ber því að staðfesta niðurstöðu héraðsdóms.

Samkvæmt þessari niðurstöðu ber áfrýjanda að greiða stefndu sameiginlega málskostnað fyrir Hæstarétti, svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Íbúðaval/Smiðsbúð ehf., greiði stefndu, Eftirmenntun rafiðna og Eftirmenntun rafeindavirkja, sameiginlega 200.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.