262/2008

A var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa slegið til lögreglumanns með krepptum hnefa og með því að hafa hótað tveimur lögreglumönnum lífláti. A var hins vegar sýknaður af því að hafa reynt að skalla annan lögreglumanninn í andlitið. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að A hafði áður verið sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. hegningarlaga, en dómurinn, sem var skilorðsbundinn, hafði ekki verið birtur ákærða þegar hann framdi brotin í þessu máli. Var refsing vegna þess brots tekin upp, samkvæmt 60. gr. hegningarlaga, og A gerð refsing í einu lagi. Var hún ákveðin 5 mánaða skilorðsbundið fangelsi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 28. apríl 2008 af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst að ákærði verði sakfelldur samkvæmt ákæru og refsing hans þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu, en til vara að refsing verði milduð.

Ákærði var ekki staddur á dómþingi 6. mars 2008 þegar hinn áfrýjaði dómur var kveðinn upp og var dómurinn birtur fyrir honum 9. apríl sama ár. Ákærði lýsti því þá yfir að hann vildi una dómi. Framangreindar dómkröfur hans komast því ekki að fyrir Hæstarétti að öðru leyti en leiðir af ákvæði 2. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála með áorðnum breytingum.

Í málinu er ákærða gefið að sök að hafa brotið gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum með því að hafa aðfaranótt 19. apríl 2007 á veitingahúsinu Broadway við Ármúla í Reykjavík ráðist með ofbeldi og hótunum um ofbeldi á lögreglumennina K-kk-þf Æ-kk-þf K-kk-þf og H-kk-þf B-kk-þf S-kk-ef, þar sem þeir hafi gegnt skyldustörfum. Þetta hafi ákærði gert með því í fyrsta lagi að slá með krepptum hnefa til K-kk-ef Æ-kk-ef, sem hafi komið sér undan högginu, í öðru lagi að hóta báðum lögreglumönnunum lífláti með þeim orðum að hann gæti látið drepa þá, í þriðja lagi að hóta H-kk-þgf B-kk-þgf lífláti með því að segja að hann myndi deyja og loks í fjórða lagi að reyna að skalla þann síðastnefnda í andlitið.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga með því að hafa slegið til K-kk-ef Æ-kk-ef, svo sem lýst er í 1. lið ákæru.

Í lögregluskýrslu, sem K-kk-nf Æ-kk-nf gerði um atvik málsins 19. apríl 2007, voru tilgreind innan tilvitnanamerkja ummæli, sem hann kvað ákærða hafa látið falla við þá H-kk-þf B-kk-þf í veitingahúsinu og utan við það þá um nóttina, og eru fyrrgreindar sakargiftir í ákæru um hótanir studdar við þá skýrslu. Fyrir dómi báru báðir lögreglumennirnir efnislega um þessi ummæli. Gegn neitun ákærða verður að fallast á með héraðsdómi að sannað sé að hann hafi látið orð falla á þann veg, sem greinir í ákæru. Ekki eru efni til annars en að líta svo á að þessi orð hafi falið í sér hótun um ofbeldi í skilningi 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga og ber því að sakfella ákærða fyrir þau brot, sem honum eru gefin að sök í 2. og 3. lið ákæru.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest niðurstaða hans um sýknu ákærða af þeim sökum, sem hann er borinn í 4. lið ákæru.

Ákærði, sem er fæddur 1988, gekkst á árunum 2006 og 2007 tvívegis undir sekt fyrir umferðarlagabrot og eignaspjöll. Með dómi 12. apríl 2007 var hann sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga og gert að sæta fangelsi í 30 daga, en fullnustu þeirrar refsingar var frestað skilorðsbundið í þrjú ár. Sá dómur hafði ekki verið birtur ákærða þegar hann framdi þau brot, sem mál þetta varðar, og fólu þau því ekki í sér rof á skilorði. Samkvæmt 60. gr. almennra hegningarlaga verður á hinn bóginn að taka þann dóm upp og ákveða í einu lagi refsingu vegna beggja málanna samkvæmt 77. gr. sömu laga. Hún er hæfilega ákveðin fangelsi í fimm mánuði, en rétt er að binda hana skilorði eins og nánar greinir í dómsorði.

Eftir þessum úrslitum málsins verður allur sakarkostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti felldur á ákærða, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, sem ákveðin eru í einu lagi að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði segir.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf M-kk-nf E-kk-nf, sæti fangelsi í 5 mánuði, en fullnustu þeirrar refsingar skal frestað og hún falla niður að liðnum 3 árum frá uppsögu þessa dóms haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði allan sakarkostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, 448.568 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns á báðum dómstigum, Ó-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, samtals 435.750 krónur.