203/2005

B leitaði úrlausnar héraðsdóms um gildi nauðungarsölu á fasteigninni Brautarholti V á Kjalarnesi, sem fram fór þann 4. nóvember 2004. Jörðinni hafði verið skipt milli bræðranna P og J með landskiptagerð 1989. Meðal þess sem kom í séreignarhlut J var Brautarholt V. Þann 19. janúar 2004 afsalaði hann dóttur sinni, E, öllum óðalsrétti sínum að jörðinni, þar með talið Brautarholti V. Var E því orðin eigandi þessa jarðarhluta þegar nauðungarsalan fór fram 4. nóvember 2004. B var ekki í þeim ættartengslum við E sem greinir í c. lið 63. gr. laga nr. 65/1976, né heldur var að finna lagaákvæði í jarðalögum nr. 81/2004 sem töldust geta veitt B hugsanlegt tilkall til jarðarinnar síðar. Af þessu var ljóst að B átti ekki þeirra lögvörðu hagsmuna að gæta sem hann reisti kröfu sína á. Þegar af þessari ástæðu varð hinn kærði úrskurður staðfestur um frávísun málsins.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. maí 2005, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. apríl 2005, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í 1. mgr. 85. gr., sbr. 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í máli þessu leitar sóknaraðili úrlausnar héraðsdóms um gildi nauðungarsölu á fasteigninni Brautarholti V á Kjalarnesi sem fram fór þann 4. nóvember 2004. Byggir hann heimild sína til þess á 1. mgr. 80. gr. laga nr. 90/1991, þar sem kveðið er svo á að hver sá sem hafi lögvarinna hagsmuna að gæta geti leitað úrlausnar héraðsdómara um gildi nauðungarsölu. Telur sóknaraðili sig eiga slíkra hagsmuna að gæta vegna ákvæðis c. liðar 63. gr. jarðalaga nr. 65/1976, sbr. 11. gr. laga nr. 90/1984, sem hafi verið í gildi, þegar nauðungarsölu var beiðst í september 2003.

Í málinu liggur fyrir að jörðinni Brautarholti var skipt milli bræðranna P-kk-ef og J-kk-ef Ólafssona með landskiptagerð 9. desember 1989. Fengu þeir hvor um sig hluta jarðarinnar í séreign, en aðrir hlutar skyldu verða í óskiptri sameign þeirra. Meðal þess sem kom í séreignarhlut J-kk-ef var Brautarholt V. Þann 19. janúar 2004 afsalaði hann dóttur sinni E-kvk-þgf B-kvk-þgf öllum óðalsrétti sínum að jörðinni Brautarholti, þar með talið Brautarholti V. Var hún því orðin eigandi þessa jarðarhluta þegar nauðungarsalan fór fram 4. nóvember 2004. Sóknaraðili er ekki í þeim ættartengslum við hana sem greinir í c. lið 63. gr. laga nr. 65/1976. Í jarðalögum nr. 81/2004, sem tóku gildi 1. júlí 2004, er ekki að finna lagaákvæði af sambærilegum toga, sem talist gæti veita sóknaraðila hugsanlegt tilkall til jarðarinnar síðar. Af þessu er ljóst að sóknaraðili á ekki þeirra lögvörðu hagsmuna að gæta sem hann reisir kröfu sína á. Þegar af þessari ástæðu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðilum kærumálskostnað svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, B-kk-nf P-kk-nf, greiði hverjum varnaraðila fyrir sig, Kaupþingi banka hf., Lánasjóði landbúnaðarins, Tryggingamiðstöðinni hf. og Íslandsbanka hf., 50.000 krónur í kærumálskostnað.