64/2007

J ehf. krafðist ógildingar á fjárnámi, sem gert hafði verið í fasteign félagsins að beiðni K hf., á grundvelli skuldabréfs, sem U ehf. hafði gefið út árið 1998. Ekki var fallist á þær málsástæður J ehf. að K hf. hefði framselt skuldabréfið og gæti því ekki krafist fjárnáms á grundvelli þess eða að tryggingarbréf, sem hvíldi á umræddri fasteign, hafi einungis átt að tryggja nánar tilgreinda skuld á tveimur tékkareikningum. Þá var ekki talið að J ehf. hefði fært fram haldbær rök fyrir því að K hf. hefði borið að ráðstafa söluandvirði tiltekinnar fasteignar til greiðslu á umræddu skuldabréfi og að bréfið væri af þeim sökum að fullu greitt. Var kröfu félagsins því hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. janúar 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. febrúar sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands vestra 10. janúar 2007, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að fjárnám, sem sýslumaðurinn á Sauðárkróki gerði hjá honum 20. júlí 2006 að kröfu varnaraðila, yrði fellt úr gildi. Kæruheimild er í 3. mgr. 95. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, sbr. 102. gr. laga nr. 92/1991. Sóknaraðili krefst þess aðallega að ofangreint fjárnám verði fellt úr gildi en til vara að það verði látið ná til lægri fjárhæðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Ágreiningur málsaðila lýtur að fjárnámi, sem sýslumaðurinn á Sauðárkróki gerði í fasteign sóknaraðila að Kaupvangstorgi 1, Sauðárkróki, á grundvelli skuldabréfs, sem Umboðsþjónusta Brynjars ehf. gaf út 9. janúar 1998, upphaflega að fjárhæð 3.000.000 króna. Fyrir liggur að sóknaraðili gaf út tryggingarbréf 26. nóvember 2004 með veði í framangreindri fasteign, sem samkvæmt viðauka við það sama dag, var meðal annars til tryggingar á öllum skuldum Umboðsþjónustu Brynjars ehf. við varnaraðila. Kemur fram í stöðluðum skilmálum skuldabréfsins að heimilt sé að gera aðför til fullnustu skuldarinnar án undangengins dóms eða réttarsáttar.

Fyrir Hæstarétti hefur sóknaraðili fært fram málsástæðu sem lýtur að gildi framsals varnaraðila á tilgreindum kröfum og tryggingarréttindum til Landsbanka Íslands hf. Um er að ræða nýja málsástæðu sem er of seint fram komin, sbr. 2. mgr. 163. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála með áorðnum breytingum, sem hér á við samkvæmt 4. mgr. 150 gr. sömu laga og 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989. Kemur hún því ekki til álita við úrlausn málsins. Sóknaraðili hefur ekki fært fram haldbær rök fyrir því að varnaraðila hafi borið að ráðstafa söluandvirði Suðurgötu 1, Sauðárkróki, fyrst til greiðslu á fyrrgreindu skuldabréfi frá 9. janúar 1998 í stað þess að ráðstafa fjárhæðinni til greiðslu skuldar á tékkareikningi Umboðsþjónustu Brynjars ehf. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Júllinn ehf., greiði varnaraðila, Kaupþingi banka hf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.