486/2009

Á og G áfrýjuðu dómi héraðsdóms þar sem þeim var gert að greiða K ehf. rúmlega þrjár milljónir króna. Málinu var vísað frá Hæstarétti þar sem skilyrði skorti til málskots. Talið var að þar sem þingsókn af þeirra hálfu féll niður í héraði eftir þau skiluðu greinargerð væri þeim ekki heimilt, samkvæmt 4. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991, að áfrýja dómi héraðsdóms nema með gagnáfrýjun, ef slík aðstaða hefði verið uppi. Þess í stað hefðu þau getað leitað eftir endurskoðunar á dóminum með beiðni um endurupptöku málins í héraði eftir ákvæðum XXIII. kafla laganna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 28. ágúst 2009. Þau krefjast aðallega sýknu en til vara að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað. Að því frágengnu krefjast þau lækkunar á kröfu stefndu. Þá krefjast áfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst aðallega frávísunar málsins frá Hæstarétti, en til vara „að stefndi verði sýknaður af öllum dómkröfum áfrýjenda í héraði og fyrir Hæstarétti.“ Þá krefst stefndi málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til 2. mgr. 161. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála var málsaðilum gefinn kostur á að tjá sig munnlega fyrir Hæstarétti um hvort vísa bæri málinu frá réttinum á grundvelli 4. mgr. 96. gr. sömu laga.

Stefndi höfðaði mál þetta með stefnu birtri 14. febrúar 2008 og krafðist þess að áfrýjendur yrðu dæmd til að greiða honum 7.179.620 krónur með nánar tilgreindum dráttarvöxtum. Var málið þingfest fyrir Héraðsdómi Norðurlands vestra 20. febrúar 2008. Áfrýjendur tóku til varna með greinargerð, sem lögð var fram í héraði 2. apríl 2008. Þau kröfðust aðallega sýknu, en til vara lækkunar á fjárhæð kröfu stefnda. Á dómþingi 7. maí 2008 var dómkvaddur maður til að láta í té álit um nánar tilgreind atriði. Matsgerðin var síðan lögð fram í þinghaldi 18. febrúar 2009 þar sem aðeins var mætt af hálfu stefnda, en lögmaður hans upplýsti að lögmaður áfrýjenda væri forfallaður. Í þingbókina var bókað að í næsta þinghaldi myndi dómari leita sátta „og því er lögð áhersla á að af hálfu stefndu [áfrýjenda] verði sótt þing í málinu.“ Ákveðið var að taka málið fyrir næst 4. mars 2009. Í það þinghald var ekki mætt af hálfu áfrýjenda og ekki heldur á síðari dómþing 1. og 14. apríl 2009 en á því síðarnefnda var málið tekið til dóms. Með hinum áfrýjaða dómi sem kveðinn var upp 29. maí 2009 voru áfrýjendur dæmd til að greiða stefnda óskipt 3.470.175 krónur með nánar tilgreindum dráttarvöxtum og 450.000 krónur í málskostnað.

Eins og að framan greinir féll niður þingsókn af hálfu áfrýjenda fyrir héraðsdómi eftir að þau höfðu skilað greinargerð sinni. Af tölvupóstsamskiptum þáverandi lögmanns áfrýjenda og héraðsdómara máttu þau ætla að málinu hefði verið frestað utan réttar til sáttameðferðar. Það fær því þó ekki breytt að samkvæmt 4. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991 gátu áfrýjendur eftir að héraðsdómur gekk ekki áfrýjað honum nema með gagnáfrýjun ef slík aðstaða hefði verið uppi. Þess í stað gátu þau leitað endurupptöku málins í héraði eftir ákvæðum XXIII. kafla laganna. Samkvæmt þessu brestur skilyrði til málskots áfrýjenda og verður málinu því vísað frá Hæstarétti.

Áfrýjendur verða dæmd til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.

Áfrýjendur, Á-kk-nf S-kk-nf S-kk-nf og G-kvk-nf S-kvk-nf, greiði óskipt stefnda, Kráki ehf., 350.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.