453/2012

Að beiði A hf. var fjárnám gert í eignarstýringasafni E hjá félaginu. E höfðaði mál á hendur A hf. þar sem þess var krafist að ákvörðun sýslumanns um fjárnámið yrði hnekkt og lagt fyrir sýslumann að synja fjárnámsbeiðni A hf. Héraðsdómur vísaði málinu frá dómi þar sem kröfugerð E uppfyllti ekki meginreglu einkamálaréttarfars um ákveðna og ljósa kröfugerð. Í niðurstöðu Hæstaréttar kemur fram að í kröfu E um að ákvörðun sýslumanns yrði hnekkt fælist krafa um að gerðin yrði ógilt með dómi. Gæti sú krafa E um að lagt yrði fyrir sýslumann að synja fjárnámsbeiðni A hf., sem ekki yrði fjallað um í máli sem borið væri undir dóm, ekki valdið því að kröfu hans um ógildingu gerðarinnar yrði vísað frá dómi. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka kröfu E um ógildingu fjárnámsgerðarinnar til efnislegrar meðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. júní 2012 sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 7. júní 2012, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í 3. mgr. 95. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með erindi til héraðsdóms 13. febrúar 2012 krafðist sóknaraðili „úrlausnar héraðsdómara um fjárnámsgerð sýslumannsins í Hafnarfirði í máli nr. ... sem fram fór hjá honum þann 17. janúar 2012 að kröfu Arion banka hf.“ Kröfu sína orðaði sóknaraðili svo „að ákvörðun sýslumanns verði hnekkt og lagt verði fyrir sýslumann að synja gerðarbeiðanda ... um fjárnám hjá gerðarþola“.

Í 15. kafla laga nr. 90/1989 er fjallað um úrlausn ágreinings eftir lok aðfarargerðar. Þar er meðal annars í 1. mgr. 93. gr. kveðið á um hvað koma skuli fram í tilkynningu til héraðsdóms, þegar þangað er vísað ágreiningi um aðfarargerð eftir lok hennar. Með því að krefjast úrlausnar héraðsdómara um fjárnámsgerðina og að ákvörðun sýslumanns verði hnekkt telst sóknaraðili hafa gert kröfu um að gerðin yrði ógilt með dómi. Krafa sem hann jafnframt gerði um að lagt yrði fyrir sýslumann að synja fjárnámsbeiðni varnaraðila, en um þá kröfu verður ekki fjallað í máli sem borið er undir dóm samkvæmt 15. kafla laga nr. 90/1989, getur ekki valdið því að kröfu hans um ógildingu fjárnámsgerðarinnar verði vísað frá dómi. Önnur atriði sem áskilið er í 1. mgr. 93. gr. laga nr. 90/1989 að koma skuli fram í tilkynningu til héraðsdóms var öll að finna í erindi sóknaraðila. Leiðir þetta til þess að hinn kærði úrskurður verður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka fyrrgreinda kröfu sóknaraðila til efnislegrar meðferðar.

Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka kröfu sóknaraðila, E-kk-ef Þ-kk-ef E-kk-ef, gegn varnaraðila Arion banka hf., um ógildingu fjárnámsgerðar 17. janúar 2012 til efnislegrar meðferðar.

Varnaraðili greiði sóknaraðila 200.000 krónur í kærumálskostnað.