385/2001

Bifreið sem H keypti af K bilaði skömmu eftir afhendingu. Krafðist H skaðabóta eða afsláttar úr hendi K vegna galla sem hún taldi að bifreiðin hefði verið haldin við kaupin eða að rekja mætti bilunina til viðgerðar, sem gerð var að tilhlutan K skömmu fyrir kaupin. Að gögnum málsins virtum var ekki talin komin fram sönnun fyrir staðhæfingum H og var K því sýknaður af kröfu hennar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf og Á-kk-nf K-kk-nf og A-kk-nf B-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar að fengnu áfrýjunarleyfi 9. október 2001. Hann krefst aðallega sýknu, en til vara að málinu verði vísað að nýju til meðferðar fyrir héraðsdómi, sem skipaður verði sérfróðum meðdómsmönnum. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefnda krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I.

Ágreiningur málsaðila er til kominn vegna kaupa stefndu á bifreiðinni OV 799 af áfrýjanda 26. apríl 2000. Bifreiðin er af gerðinni Volkswagen Transporter árgerð 1991 og hafði henni verið ekið rúmlega 185.000 km. Við skýrslutökur fyrir dómi kom fram að um væri að ræða sex manna bifreið með stuttum palli. Tók stefnda við bifreiðinni með sérstökum leigusamningi fjórum dögum áður en kaupin voru gerð. Á-kk-nf R-kk-nf, sonur stefndu, bar fyrir dómi að hann hafi notað bifreiðina í rúmlega tvær vikur áður en vélin bilaði. Reyndust sprungur vera í strokkloki og hafði kælivatn þess vegna blandast smurolíu. Telur stefnda að bifreiðin hafi verið haldin þessum galla við kaupin eða að rekja megi bilunina til viðgerðar á smurolíudælu, sem gerð var að tilhlutan áfrýjanda skömmu fyrir kaupin. Er sérstaklega tilgreint að þá hafi þurft að taka af vélinni svokallað tímahjól og það síðan ekki fest á aftur nógu traustlega. Þá hafi áfrýjandi beinlínis tekið fram við kaupin að vél bifreiðarinnar hafi verið nýlega uppgerð þegar hann keypti hana sjálfur af Vegagerðinni, sem hafi ekki reynst rétt. Aflaði stefnda matsgerðar dómkvadds manns fyrir héraðsdómi, svo sem rakið er í hinum áfrýjaða dómi. Af hálfu áfrýjanda er mótmælt að bilunina megi rekja til atvika, sem hann beri ábyrgð á, og hafi bifreiðin verið í lagi þegar stefnda tók við umráðum hennar. Hann mótmælir einnig að hafa gefið þær upplýsingar um vélina, sem stefnda heldur fram, og að framan er getið. Málavextir og málsástæður aðilanna eru að öðru leyti nánar raktar í héraðsdómi.

II.

Í matsgerð dómkvadds manns og viðauka við hana kemur ekki fram skýring á því hver hafi verið líkleg orsök þess að vél bifreiðarinnar bilaði. Fær sú staðhæfing heldur ekki stoð í matsgerðinni að bilunin hafi þegar verið orðin er bifreiðin var afhent stefndu.

Fyrir liggur í málinu að áðurnefnt tímahjól var eftir viðgerð á smurolíudælu límt aftur á sveifarás vélarinnar með sérstöku járnlími. Reisir stefnda kröfu sína meðal annars á því að slík viðgerð sé óforsvaranleg og hafi þurft að festa tímahjólið með öðrum og tryggari hætti. Sé líklegt að ástæðu bilunarinnar megi rekja til þessa. Er í viðbót við matsgerð vikið að þessu þannig að auk viðgerðarkostnaðar, sem áður var metinn, falli til kostnaður við að fá nýtt tímahjól og líma það á sveifarásinn. Fyrir dómi tók matsmaðurinn fram að hjólið hafi ekki setið nákvæmlega eins og það átti að gera, sem hafi raskað vinnslu vélarinnar og getað komið fram í gangtruflunum. Það hafi hins vegar ekki tengst því að vatn komst í smurolíu í vélinni. S-kk-nf G-kk-nf bifvélavirki gaf einnig skýrslu fyrir dómi, en hann kannaði vélina eftir að hún bilaði. Kom fram hjá honum að ekki hafi verið að sjá merki þess að festing tímahjólsins hafi leitt til vandræða. Að virtu öllu því, sem að framan er rakið, er ekki fram komin sönnun fyrir því að sprungur í strokkloki vélarinnar megi rekja til þeirrar viðgerðar á smurolíudælu, sem áður var getið um

Stefnda styður staðhæfingu sína um að áfrýjandi hafi gefið þær upplýsingar um vélina, sem að framan er lýst, við skýrslu B-kk-ef H-kk-ef Þ-kk-ef fyrir dómi. Framburður vitnisins um þetta atriði er óljós og er þessi staðhæfing stefndu ósönnuð gegn mótmælum áfrýjanda.

Niðurstaða málsins verður samkvæmt þessu sú að áfrýjandi er sýknaður af kröfu stefndu. Verður stefnda dæmd til að greiða áfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sem verður ákveðinn í einu lagi, eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Áfrýjandi, K-kk-nf I-kk-nf, er sýkn af kröfu stefndu, H-kvk-ef O-kvk-ef.

Stefnda greiði áfrýjanda samtals 200.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.