282/2010

Með samþykktu kauptilboði 7. maí 2008 komst á kaupsamningur með Í annars vegar og G og H hins vegar um þriggja herbergja íbúð. Fyrir lá í málinu að Í annaðist gerð tilboðsins. Talið var að skuldbinding G og H samkvæmt tilboðinu væri bundin fyrirvara um lán frá lánastofnun og félli hún því niður ef fyrirvarinn gengi ekki eftir. Í tilboðinu sagði einnig að kaupandi skyldi skila inn staðfestu og stimpluðu greiðslumati frá viðskiptabanka sínum innan tveggja vikna frá undirrituðu og samþykktu kauptilboði ef hann hygðist fjármagna íbúðarkaupin að hluta til með veðlánum annars teldist það úr gildi fallið. Fyrir lá að G og H skiluðu ekki nefndu greiðslumati á þeim tímafresti sem kveðið var á um í ákvæðinu og féll skuldbinding þeirra því niður tveimur vikum eftir gerð tilboðsins. Þá var ekki fallist á það með Í að samskipti aðila eftir þetta fengju þessu breytt, enda var talið að fylgja hefði þurft formkröfum 7. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup ef til hefði staðið að endurvekja þær skuldbindingar sem fallið höfðu niður. Voru G og H sýknuð af kröfum Í.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 7. maí 2010. Hann krefst þess að stefndu verði gert að greiða sér 64.350.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 20. nóvember 2008 til 27. febrúar 2009, en af framangreindri fjárhæð frá þeim degi til greiðsludags, gegn afhendingu fasteignarinnar að Hrólfsskálamel 2, eignarhluta nr. 0202, Seltjarnarnesi. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest úrlausn hans um að áfrýjanda hafi við aðalmeðferð málsins verið heimilt að breyta dómkröfu sinni á þann hátt sem greinir í dóminum, enda var breytingin gerð til hagsbóta fyrir stefndu.

Með samþykktu kauptilboði 7. maí 2008 komst á kaupsamningur með málsaðilum um þriggja herbergja íbúð á 2. hæð fjöleignarhússins að Hrólfsskálamel 2, Seltjarnarnesi. Fyrir liggur í málinu að áfrýjandi annaðist gerð tilboðsins. Í því var að finna svofellt ákvæði: „Aðilar gera og samþykkja tilboð þetta með fyrirvara um lán frá lánastofnun.“ Ekki er unnt að fallast á með áfrýjanda að þetta ákvæði hafi ekki haft gildi í lögskiptum málsaðila, þar sem um hafi verið að ræða staðlaðan samningsskilmála, eins og hann kemst að orði. Í tilgreindum orðum samningstilboðsins fólst því að skuldbinding stefndu samkvæmt tilboðinu var bundin nefndum fyrirvara með þeim hætti að skuldbindingin skyldi falla niður gengi fyrirvarinn ekki eftir.

Í tilboðinu sagði einnig svo: „Ef kaupandi hyggst fjármagna íbúðarkaupin að hluta til með veðlánum skal hann skila inn staðfestu og stimpluðu greiðslumati frá sínum viðskiptabanka innan tveggja vikna frá undirrituðu og samþykktu kauptilboði ella telst kauptilboðið úr gildi fallið.“ Talið verður að skýra beri þetta ákvæði í tengslum við hið fyrrnefnda. Fyrir liggur að stefndu skiluðu ekki nefndu greiðslumati á þeim tímafresti sem kveðið var á um í ákvæðinu. Féll skuldbinding þeirra því niður tveimur vikum eftir gerð tilboðsins. Verður ekki fallist á með áfrýjanda að samskipti aðila eftir þetta fái þessu breytt, enda verður talið að fylgja hefði þurft formkröfum 7. gr. laga nr. 40/2002 um fasteignakaup ef til stóð að endurvekja þær skuldbindingar sem fallið höfðu niður með framangreindum hætti.

Samkvæmt því sem að framan segir verður niðurstaða hins áfrýjaða dóms staðfest og áfrýjanda gert að greiða stefndu óskipt málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er óraskaður.

Áfrýjandi, Íslenskir aðalverktakar hf., greiði stefndu, G-kk-þgf A-kk-þgf J-kk-þgf og H-kvk-þgf B-kvk-þgf S-kvk-þgf, sameiginlega 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.