137/2007

Aðilar deildu um málskostnað í máli sem að öðru leyti lauk með dómsátt milli þeirra. Í ljósi úrslita málsins þótti rétt að H, Í, N og G bæru sinn hluta af kostnaði við gerð teikningar, sem virtist hafa orðið grundvöllur að samkomulagi aðila, svo og hluta af öðrum kostnaði, sem nöfnurnar R höfðu ekki komist hjá að leggja í til að verja hagsmuni sína og ná ásættanlegri málamiðlun.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 5. mars 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. febrúar 2007, þar sem kveðið var á um málskostnað í máli sóknaraðila gegn varnaraðilum, sem var að öðru leyti lokið á grundvelli dómsáttar milli aðila. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað verði fellt úr gildi og varnaraðilum gert að greiða sóknaraðilum málskostnað í héraði og kærumálskostnað.

Varnaraðilar krefjast þess aðallega að sóknaraðilum verði gert greiða þeim málskostnað í héraði en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Þá krefjast þau kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar hafa ekki kært úrskurðinn fyrir sitt leyti. Kemur aðalkrafa þeirra því ekki til álita.

Mál þetta var höfðað með stefnu 10. júlí 2006, þar sem sóknaraðilar, sem eru eigendur fasteignarinnar Starmýrar 6 í Reykjavík, kröfðust þess að viðurkennt yrði að varnaraðilum, eigendum Starmýrar 4 og 8, ásamt eigendum Safamýrar 16 og 18, væri óheimilt að ráðast í framkvæmdir á sameiginlegri lóð fyrir framan hús nr. 4, 6 og 8 við Starmýri, sem kynntar voru með teikningu, er lögð var fram á fundi lóðarhafa 24. maí 2006. Með úrskurði héraðsdóms 22. nóvember 2006, sem staðfestur var með dómi Hæstaréttar 14. desember 2006 í málinu nr. 626/2006, var kröfum sóknaraðila á hendur eigendum Safamýrar 16 og 18 vísað frá dómi. Í þinghaldi 20. febrúar 2007 lagði lögmaður sóknaraðila fram skjal, sem bar fyrirsögnina dómsátt, og var undirrituð af öllum málsaðilum. Í skjalinu kemur fram að aðilar séu sammála um að umræddar framkvæmdir skuli ekki fara fram í samræmi við áðurnefnda teikningu heldur á grundvelli teikninga frá Forma ehf. 17. janúar 2007 og TAV Teikniþjónustu 30. sama mánaðar. Þá var þar leyst úr ágreiningi aðila um notkun bílastæða og kveðið á um hverjum bæri að sjá um rekstur og viðhald hinnar sameiginlegu lóðar auk þess sem þar var mælt fyrir um skipan framkvæmdanefndar eigenda til að annast útboð og hafa eftirlit með framkvæmdum. Óskuðu aðilar eftir því í þinghaldinu að dómari úrskurðaði um málskostnað og var hinn kærði úrskurður kveðinn upp sama dag.

Eins og að framan greinir var áðurnefnt skjal með framangreindri fyrirsögn lagt fram í þinghaldi af lögmanni sóknaraðila sem sérstakt málskjal án þess sáttin væri tekin upp í þingbók. Er sú tilhögun heimil samkvæmt 109. gr. laga nr. 91/1991 og ber að líta svo á að málinu hafi lokið með dómsátt þegar hennar var getið í þingbók að öðru leyti en því að eftir var að skera úr um málskostnað milli aðila, sbr. 2. mgr. 108. gr. laganna. Var því óþarft að fella málið niður með ákvæði þar að lútandi í úrskurðarorði.

Af fyrirliggjandi gögnum má ráða að um árabil hefur staðið til að hefja framkvæmdir á sameiginlegri lóð, sem liggur milli húsanna við Starmýri 4, 6 og 8. Hefur ágreiningur aðila fyrst og fremst lotið að hönnun og útfærslu í tengslum við umræddar framkvæmdir. Sóknaraðilar hafa talið að með þeirri leið, sem lögð var fram á fundi aðila 24. maí 2006, væri verið að skerða nýtingarrétt þeirra á lóðinni og rýra verðgildi húseignar þeirra á sama tíma og aukinn hluti hennar yrði færður undir umráð eigenda húsanna að Starmýri 4 og 8. Í stefnu var bent á tiltekin atriði þessu til stuðnings og talið að samþykki einfalds meirihluta eigenda nægði ekki til að ráðast í framkvæmdir af þessu tagi. Af fyrirliggjandi dómsátt verður ráðið að komið hefur verið til móts við ýmsar af þeim athugasemdum, sem sóknaraðilar gerðu við hinar umdeildu framkvæmdir, en þó ekki að öllu leyti.

Undir rekstri málsins leituðu sóknaraðilar til B-kvk-ef G-kvk-ef, landslagsarkitekts hjá Forma ehf., sem gerði nýja tillögu að hönnun lóðarinnar er tók mið af hugmyndum þeirra. Virðist teikning hennar 17. janúar 2007 hafa orðið grundvöllur að samkomulagi aðila og að teikning frá TAV teikniþjónustu 30. sama mánaðar hafi verið gerð á grunni fyrrgreindrar teikningar svo og teikningarinnar, sem lögð var fram á fundinum 24. maí 2006. Kostnaður af gerð umræddrar teikningar B-kvk-ef er hluti af málskostnaði sóknaraðila, sem rétt er með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 að varnaraðilar beri sinn hluta af til jafns við sóknaraðila. Með hliðsjón af úrslitum málsins verður einnig fallist á að varnaraðilar greiði hluta af öðrum kostnaði sem sóknaraðilar komust ekki hjá að leggja í til að verja hagsmuni sína og ná ásættanlegri málamiðlun. Samkvæmt framansögðu verða varnaraðilar dæmdir til að greiða óskipt sóknaraðilum samtals 650.000 krónur í málskostnað í héraði.

Varnaraðilum verður gert að greiða sóknaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðilar, H-kvk-nf B-kvk-nf, Í-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf, N-kvk-nf E. H-kvk-nf og G-kk-nf B. Ó-kk-nf, greiði óskipt sóknaraðilum, R-kvk-þgf B-kvk-þgf og R-kvk-þgf B-kvk-þgf, samtals 650.000 krónur í málskostnað í héraði og 150.000 krónur í kærumálskostnað.