329/2006

X var ákærður fyrir brot gegn 1. og 2. mgr. 202. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með nánar tilgreindri háttsemi gagnvart stúlkunum Y, Z og Þ. Hann var jafnframt ákærður fyrir brot gegn 4. mgr. 210. gr. sömu laga með því að hafa haft í vörslum sínum ljósmyndir sem sýndu börn á kynferðislegan og klámfenginn hátt og voru þar á meðal myndir af Þ og stúlkunum Æ og Ö. Í Hæstarétti var staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu X samkvæmt einstökum köflum ákæru og heimfærslu brota hans til refsiákvæða. Að virtum þeim atriðum, sem greindi í héraðsdómi varðandi ákvörðun refsingar, og að teknu tilliti til dómaframkvæmdar Hæstaréttar í málum, sem varða hliðstæð brot, var X gert að sæta fangelsi í 18 mánuði. Hann var jafnframt dæmdur til að greiða öllum stúlkunum miskabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 9. júní 2006 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun og jafnframt af hálfu ákæruvaldsins, sem krefst þess að ákærði verði sakfelldur að fullu fyrir þau brot, sem honum eru gefin að sök í A. og D. kafla ákæru, niðurstaða héraðsdóms um B. og C. kafla ákæru verði staðfest og refsing ákærða þyngd. Þá er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða Y 900.000 krónur með vöxtum frá 1. september 1998, Z 1.000.000 krónur með vöxtum frá 1. janúar 1999, Æ 900.000 krónur með vöxtum frá 18. september 1996 og Ö 200.000 krónur með vöxtum frá 10. október 2001, en staðfest verði niðurstaða héraðsdóms um greiðsluskyldu ákærða við Þ. Varðandi fjórar fyrstnefndu kröfurnar eru vextir nánar tilgreindir og þeirra krafist til greiðsludags.

Ákærði krefst sýknu af sakargiftum samkvæmt A. og C. kafla ákæru, svo og D. kafla hennar að hluta, og að refsing, sem honum var ákveðin með héraðsdómi, verði milduð. Einnig krefst ákærði þess aðallega að kröfum Y og Þ verði vísað frá héraðsdómi og hann sýknaður af kröfum Æ og Ö, en til vara að þessar kröfur verði allar lækkaðar. Þá unir hann niðurstöðu héraðsdóms um kröfu Z.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða samkvæmt einstökum köflum ákæru og heimfærslu brota hans til refsiákvæða. Að virtum þeim atriðum, sem greinir í héraðsdómi varðandi ákvörðun refsingar, og að teknu tilliti til dómaframkvæmdar Hæstaréttar í málum, sem varða með hliðstæðum hætti brot gegn 1. mgr. og 2. mgr. 202. gr. og 4. mgr. 210. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með áorðnum breytingum, verður ákærða gert að sæta fangelsi í 18 mánuði.

Með þeirri háttsemi, sem ákærði er sakfelldur fyrir, hefur hann bakað sér skyldu til að greiða áðurnefndum brotaþolum miskabætur. Þegar virt eru brot hans gagnvart hverri þeirra ásamt því, sem liggur fyrir í málinu um afleiðingar brotanna í einstökum tilvikum, eru miskabætur hæfilega ákveðnar 600.000 krónur handa Y, 800.000 krónur til Z, 600.000 krónur handa Þ, 200.000 krónur til Æ og 200.000 krónur til Ö. Mál þetta var höfðað við útgáfu ákæru 16. janúar 2006 og eru vextir, sem féllu eftir atvikum á kröfur einstakra brotaþola fyrir 16. janúar 2002, því fyrndir, sbr. 2. tölulið 3. gr. laga nr. 14/1905 um fyrning skulda og annarra kröfuréttinda, en eftir niðurstöðum hins áfrýjaða dóms verður við það að miða að ákærði hafi í héraði líkt og fyrir Hæstarétti haldið fram vörnum á grundvelli fyrningar. Brotaþolar hafa hver um sig krafist vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu fram til þess tíma að mánuður var liðinn frá því að kröfur þeirra voru kynntar ákærða, sbr. 9. gr. sömu laga, en upp frá því dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laganna. Vextir verða dæmdir þessu til samræmis svo sem í dómsorði segir.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun réttargæslumanna brotaþola, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti, allt eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, Ó-kk-nf B-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði.

Ákærði greiði Y 600.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 16. janúar 2002 til 22. október 2005, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði Z 800.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 16. janúar 2002 til 12. september 2005, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði Þ 600.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 21. mars 2005 til 12. september sama ár, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði Æ 200.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 16. janúar 2002 til 22. október 2005, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði Ö 200.000 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 16. janúar 2002 til 12. september 2005, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 605.712 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 311.250 krónur, og þóknun skipaðra réttargæslumanna brotaþola, hæstaréttarlögmannanna Á-kvk-ef Ó-kvk-ef og S-kvk-ef K-kvk-ef, 124.500 krónur handa hvorri.