493/2004

K krafðist þess að sér yrði heimilað að fá dóttur hennar og M tekna úr umráðum M og fengna sér með beinni aðfarargerð en K fór með forsjá stúlkunnar. Hafði stúlkan sem var nýorðin 15 ára lýst vilja sínum til að dveljast áfram hjá M. Í málinu lá fyrir dómur Hæstaréttar í máli aðila þar sem hafnað var kröfu M um að honum yrði fengin forsjá stúlkunnar til bráðabirgða. Í Hæstarétti var tekið var fram að fyrrgreind niðurstaða Hæstaréttar um forsjá yfir stúlkunni byggðist á því hvað væri henni fyrir bestu. Engin gögn hefðu verið lögð fram í málinu sem breyttu þeirri niðurstöðu. Yrði því að telja að M hefði ekki fært fram rök sem veittu tilefni til að varhugavert yrði talið að gerðin næði fram að ganga. Var því fallist á kröfu K um að forsjá hennar yfir dóttur aðila yrði komið á með beinni aðfarargerð.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. desember 2004, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum næsta dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 9. desember 2004, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að sér yrði heimilað að fá dóttur aðila tekna úr umráðum varnaraðila og fengna sér með beinni aðfarargerð. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, sbr. 102. gr. laga nr. 92/1991. Sóknaraðili krefst heimildar til aðfarargerðarinnar og að varnaraðila verði gert að greiða sér málskostnað í héraði og kærumálskostnað.

Varnaraðili krefst þess að kröfu sóknaraðila um aðfarargerð verði hafnað og henni gert að greiða sér kærumálskostnað.

I.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði hefur sóknaraðili farið með forsjá dóttur aðila, sem fædd er [...] 1989, samkvæmt staðfestu samkomulagi þeirra í mars 1992. Stúlkan hefur hins vegar dvalist hjá varnaraðila frá því í ágúst 2004 gegn vilja sóknaraðila og lýst vilja sínum til að gera það áfram. Með stefnu 31. ágúst 2004 höfðaði varnaraðili mál fyrir Héraðsdómi Norðurlands vestra á hendur sóknaraðila þar sem hann krafðist forsjár stúlkunnar auk þess sem hann gerði kröfu um að honum yrði fengin forsjá hennar til bráðabirgða. Með úrskurði héraðsdóms 15. október 2004 var síðastnefndri kröfu varnaraðila hafnað. Sú niðurstaða var staðfest með dómi Hæstaréttar 17. nóvember 2004 í máli nr. 435/2004. Þar sem stúlkan dvaldist hjá varnaraðila krafðist sóknaraðili þess 19. nóvember 2004 fyrir Héraðsdómi Reykjaness að forsjá hennar yfir stúlkunni yrði komið á með beinni aðfarargerð. Með hinum kærða úrskurði var kröfu sóknaraðila hafnað.

II.

Samkvæmt fyrrnefndum dómi Hæstaréttar fer sóknaraðili með forsjá dóttur aðila. Þegar sá dómur var kveðinn upp lá fyrir álitsgerð sálfræðings frá 16. september 2004 þar sem komist var að þeirri niðurstöðu að það væri stúlkunni fyrir bestu að fara aftur til sóknaraðila þrátt fyrir vilja hennar að vera áfram hjá varnaraðila. Í dómi Hæstaréttar var sérstaklega tekið fram að héraðsdómari hefði tekið rökstudda afstöðu til þess atriðis að stúlkan hefði lýst vilja sínum til þess að dveljast áfram hjá varnaraðila, en það væri eitt af því sem bæri að líta til þegar komist væri að niðurstöðu í deilu aðila um hvað væri barninu fyrir bestu. Fyrrgreind álitsgerð liggur fyrir í þessu máli ásamt álitsgerð sálfræðings frá 28. nóvember 2004, sem aflað var að tilhlutan héraðsdóms til að kanna viðhorf stúlkunnar til beiðni sóknaraðila, sbr. 1. mgr. 45. gr. og 43. gr. barnalaga nr. 76/2003. Samkvæmt þessari síðari álitsgerð er vilji stúlkunnar óbreyttur, en hún er nýorðin 15 ára. Fyrrnefnd niðurstaða Hæstaréttar um forsjá yfir stúlkunni byggðist á því hvað væri henni fyrir bestu. Engin gögn hafa verið lögð fram í máli þessu sem breyta þeirri niðurstöðu. Með vísan til framangreinds verður að telja að varnaraðili hafi ekki fært fram rök sem veita tilefni til að varhugavert verði talið að gerðin nái fram að ganga. Verður því fallist á kröfu sóknaraðila um að forsjá hennar yfir dóttur aðila verði komið á með beinni aðfarargerð.

Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila málskostnað í héraði og kærumálskostnað, svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Sóknaraðila, K, er heimilt að fá dóttur aðila, A, tekna úr umráðum varnaraðila, M, og afhenta sér með beinni aðfarargerð.

Varnaraðili greiði sóknaraðila samtals 200.000 krónur í málskostnað í héraði og kærumálskostnað.

if !supportEmptyParas endif