641/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli M hf. á hendur T var vísað frá dómi af sjálfsdáðum þar sem málatilbúnaður hans þótti svo vanreifaður og óljós að dómur yrði ekki lagður á kröfu hans. Í dómi Hæstaréttar segir m.a. að engin grein sé gerð fyrir því hvers konar viðskipti M hafi átt fyrir T eða hvers vegna krafa M sé gerð í evrum og hvar sé að finna heimild til þess. Séu ágallar á stefnu slíkir að í bága fari við d. og e. lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Var niðurstaða héraðsdóms um frávísun málsins staðfest.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 9. nóvember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 17. sama mánaðar. Frekari gögn bárust Hæstarétti 23. nóvember 2010. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 5. nóvember 2010, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og honum tildæmdur kærumálskostnaður.

Við þingfestingu málsins í héraði lagði sóknaraðili fram fjögur skjöl, auk stefnu, birtingarvottorðs og skrár um framlögð skjöl. Um var að ræða yfirlit um hreyfingar á reikningi varnaraðila það tímabil, sem viðskipti aðila stóðu frá 24. janúar 2007 til 10. desember 2008, almenna markaðsskilmála fyrir viðskiptamenn sóknaraðila, yfirlit um skiptasamninga og afrit eins undirritaðs skiptasamnings.

Í stefnu er í kafla um ,,Málsatvik og helstu málsástæður“ gerð grein fyrir því að varnaraðili hafi óskað eftir viðskiptum við sóknaraðila og þau hafist 24. janúar 2007. Varnaraðili hafi ritað undir almenna markaðsskilmála fyrir viðskiptamenn sóknaraðila 5. desember sama ár og gildi þeir skilmálar um réttarsamband aðila. Viðskiptin hafi staðið tilgreint tímabil og varnaraðili staðið í skuld við lok þeirra sem nemi 275.584,32 evrum. Allir samningar varnaraðila hafi verið gerðir upp með vísan til 15. og 16. kafla áðurnefndra markaðsskilmála. Þar sem varnaraðili hafi ekki greitt skuldina sé málshöfðun sóknaraðila nauðsynleg. Loks er í stuttu máli fjallað um varnarþing og hvar í markaðsskilmálum megi finna grundvöll kröfu um dráttarvexti.

Ekki er gerð grein fyrir því hvers konar viðskipti sóknaraðili hafi átt fyrir varnaraðila. Ekki er að finna lýsingu á því hvar í framlögðum markaðsskilmálum sé að finna umboð fyrir sóknaraðila til að gera ráðstafanir sem skuldbindi varnaraðila og engin viðleitni er til þess í stefnu að tengja heimildarákvæði í markaðsskilmálum og ráðstafanir sem sóknaraðili gerði og skuldbinda eiga varnaraðila. Þá er engin grein gerð fyrir því hvers vegna krafa sóknaraðila er gerð í evrum og hvar sé að finna heimild til þess.

Ágallar á stefnu eru slíkir að í bága fer við d. og e. lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Fallist er á með héraðsdómi að úr þessum annmörkum hafi ekki verið bætt við meðferð málsins. Verður niðurstaða hins kærða úrskurðar um frávísun málsins samkvæmt því staðfest. Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, MP banki hf., greiði varnaraðila, T-x-x T-x-x, 250.000 krónur í kærumálskostnað.