4/2005

X var sem stjórnarmanni og framkvæmdastjóra tiltekins félags gefið að sök tollalagabrot með því að hafa veitt tollayfirvöldum rangar upplýsingar í aðflutningsskýrslum og meðfylgjandi gögnum við innflutning tveggja vörusendinga á vegum félagsins. Talið var ósannað að X hefði staðið ásetningur til verknaðarins né að X yrði metinn hann til sakar á grundvelli stórfellds gáleysis, sbr. 1. mgr. 126. gr. tollalaga nr. 55/1987. Var X því sýknaður. Þá var ekki efni til að fallast á kröfu ákæruvalds um upptöku.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 29. desember 2004 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þyngingar á refsingu og staðfestingar á upptöku.

Ákærði krefst aðallega sýknu, en til vara að refsing verði milduð.

Í máli þessu er ákærða gefið að sök að hafa sem stjórnarmaður og framkvæmdastjóri [...] ehf. brotið gegn 1. mgr. 126. gr. tollalaga nr. 55/1987 með síðari breytingum með því að hafa tvisvar í febrúar 2002 veitt tollayfirvöldum rangar upplýsingar í aðflutningsskýrslum og meðfylgjandi gögnum við innflutning tveggja vörusendinga á vegum félagsins frá Þýskalandi, og þannig ætlað að komast hjá greiðslu aðflutningsgjalda að fjárhæð samtals 318.580 krónur.

Ákærði hefur frá upphafi rannsóknar málsins staðfastlega sagt að hann hafi ekki vitað að í sendingunum væru vörur, sem ekki var getið í aðflutningsskýrslum. Heldur hann því fram að faðir hans hafi útbúið reikninga með vörusendingunum, pakkað vörunum og sent þær hingað til lands. Fyrir mistök föður hans hafi ekki fylgt reikningar fyrir öllum vörunum í umræddum sendingum þannig að ósamræmi hafi orðið milli þess varnings sem var í þeim og þeirra vara sem tilgreindar voru í aðflutningsskýrslum. Þessi framburður ákærða er í fullu samræmi við framburð föður hans bæði við rannsókn málsins og fyrir dómi. Engin gögn hafa verið lögð fram í málinu, sem hnekkja staðhæfingum ákærða í þessu efni. Verður því hvorki talið sannað að ákærða hafi staðið ásetningur til þess verknaðar sem honum er gefinn að sök í ákæru né að ákærða verði metinn hann til sakar á grundvelli stórfellds gáleysis, sbr. 1. mgr. 126. gr. tollalaga. Ekki verður fallist á með ákæruvaldinu að ákvæði 2. mgr. 16. gr. laganna, um ábyrgð þess sem afhendir tollstjóra upplýsingar, breyti neinu þar um. Þar sem ósannað er að áskilnaður fyrrnefnds ákvæðis um saknæmi sé fyrir hendi verður ákærði sýknaður af refsikröfu ákæruvalds.

Ekki eru efni til að fallast á kröfu ákæruvalds um upptöku.

Samkvæmt þessum úrslitum skal allur sakarkostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti, samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málsvarnarlaun, greiðast úr ríkissjóði eins og nánar greinir í dómsorði. Við ákvörðun málsvarnarlauna hefur verið tekið tillit til virðisaukaskatts.

Dómsorð:

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Allur sakarkostnaður málsins í héraði og fyrir Hæstarétti, 542.571 króna, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða í héraði og fyrir Hæstarétti, Ó-kk-ef G-kk-ef hæstaréttarlögmanns, samtals 498.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.