6/2009

G kvaðst hafa slasast við vinnu sína í húsnæði T, þar sem rekið var kjúklingasláturhús, er hann var að klofa yfir vegg eða þröskuld. Talið var að af gögnum málsins yrði ekki annað séð en að umbúnaður hefði verið eðlilegur. Samkvæmt því væri ekki fram komið að annmarkar hefðu verið á húsinu sem leitt gætu til þess að T væri skaðabótaskyldur vegna slyss G. Var T þegar af þeirri ástæðu sýknaður af kröfu G.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 7. janúar 2009. Hann krefst aðallega sýknu af kröfu gagnáfrýjanda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti. Til vara krefst hann þess að hann verði dæmdur til að greiða aðra og lægri fjárhæð en í hinum áfrýjaða dómi og niðurfellingar málskostnaðar.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði fyrir sitt leyti 20. febrúar 2009. Hann krefst þess aðallega að aðaláfrýjanda verði gert að greiða sér 2.877.790 krónur með 4,5% ársvöxtum frá 31. júlí 2003 til 25. apríl 2007 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti án tillits til gjafsóknar sem honum hefur verið veitt á báðum dómstigum. Til vara krefst hann staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í húsi aðaláfrýjanda að Dynskálum 46, Hellu er rekið kjúklingasláturhús. Klefinn þar sem gagnáfrýjandi kveðst hafa slasast við vinnu sína 31. júlí 2003 er nýttur til fataskipta fyrir starfsmenn. Gagnáfrýjandi hefur lýst atvikum svo að hann hafi verið að klofa yfir vegg eða þröskuld er hann féll og slasaðist. Vettvangi er lýst í héraðsdómi en eins og þar er rakið segir um hann í bréfi Vinnueftirlits ríkisins 21. desember 2006: „Þröskuldurinn sem talað er um í bréfinu er í miðjum skiptiklefanum og er 60 cm á hæð, ca. 140 cm á breidd og 31 cm þykkur + skógrindur o.fl. Þessi svokallaði þröskuldur er til að minna fólk á að skipta um skófatnað, sloppa og hárnet þegar farið er yfir þröskuldinn. Þröskuldurinn er m.a. ætlaður sem sæti, þ.e. til að setjast á og fara úr skófatnaði, snúa sér á rassinum og fara í aðra skó hinumegin. Er þetta gert að kröfu dýralækna. Mottan er plastrimlamotta sem höfð er votmegin í skiptiklefanum. Ekki hefur verið gerð krafa um tröppu eða handföng við þröskuldinn enda ekki þörf á því ef farið er yfir þröskuldinn eins og lýst er hér að framan og hreinlætiskröfum fullnægt.“

Af þessu bréfi og öðrum gögnum málsins verður ekki annað séð en að umbúnaður hafi verið eðlilegur. Samkvæmt því er ekki fram komið að annmarkar hafi verið á húsinu sem leitt geti til þess að aðaláfrýjandi sé skaðabótaskyldur vegna slyss þess sem að gagnáfrýjandi kveðst hafa orðið fyrir við að reyna að klofa yfir umræddan vegg. Verður aðaláfrýjandi þegar af þeirri ástæðu sýknaður af kröfu gagnáfrýjanda.

Rétt er að málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti falli niður. Ákvæði héraðsdóms um gjafsóknarkostnað verður staðfest. Gjafsóknarkostnaður gagnáfrýjanda fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði eins og nánar greinir í dómsorði

Dómsorð:

Aðaláfrýjandi, Túnfótur ehf., er sýkn af kröfu gagnáfrýjanda, G-kk-ef S-kk-ef I-kk-ef.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.

Ákvæði héraðsdóms um gjafsóknarkostnað skal vera óraskað.

Allur gjafsóknarkostnaður gagnáfrýjanda fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hans 250.000 krónur.