601/2010

E kærði úrskurð héraðsdóms, þar sem hafnað var kröfu hans um að sérfróður meðdómandi í máli G og H gegn E o.fl. viki sæti. Reisti E kröfu sína á því að viðkomandi meðdómandi væri og hefði verið til fjölda ára í spilaklúbbi með einum þriggja yfirmatsmanna, en í málinu væri tekist á um þau álitaefni sem yfirmatsgerðin fjallaði um. Talið var að ekki væri dregið í efa að meðdómandinn hefði hvorki persónulegra né fjárhagslegra hagsmuna að gæta í málinu eða að hann gæti lagt sérfræðilegt mat á málið. Hins vegar yrði til þess að líta að þegar yfirmatsmaðurinn kæmi fyrir dóm til að staðfesta yfirmatsgerðina og svara spurningum um efni hennar reyndi á sérkunnáttu meðdómsmannsins í þeim álitaefnum sem yfirmatsgerðin fjallaði um. Síðan þyrfti dómurinn að leggja mat á þau. Ákvæðum 5. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála væri öðrum þræði ætlað að hindra að tortryggni skapaðist í garð dómara við meðferð málsins. Var krafa E því tekin til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 18. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. september 2010, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að sérfróður meðdómandi í málinu, V-kk-nf O-kk-nf byggingarverkfræðingur, viki sæti. Kæruheimild er í a. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og framangreind krafa hans tekin til greina.

Varnaraðilar hafa ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Eins og í hinum kærða úrskurði greinir var það í tilefni af spurningu sóknaraðila til formanns héraðsdóms um annan meðdómandann að hinn meðdómandinn, V-kk-nf O-kk-nf byggingarverkfræðingur, upplýsti að eigin frumkvæði að hann væri og hafi til fjölda ára verið í spilaklúbbi með einum þriggja yfirmatsmanna, J-kk-þgf S-kk-þgf byggingarverkfræðingi, sem skilað hafi yfirmatsgerð, sem varnaraðilar byggi kröfur sínar á. Þetta sé fjögurra manna spilaklúbbur, sem verið hafi óbreyttur frá 1980 og hittist reglulega. Sóknaraðili reisir kröfu sína á því að í málinu sé tekist á um þau álitaefni sem yfirmatsgerðin fjallar um og það sé héraðsdóms og þá ekki síst hinna sérfróðu meðdómsmanna að taka afstöðu til mótmæla hans við yfirmatsgerðinni. Framangreindum tengslum yfirmatsmanns og meðdómara sé þannig háttað að sóknaraðili telji sig með réttu geta dregið óhlutdrægni meðdómarans í efa, sbr. g. lið 5. gr. laga nr. 91/1991.

Meðdómandinn V-kk-nf O-kk-nf hefur upplýst um persónuleg tengsl við framangreindan yfirmatsmann. Ekki er dregið í efa að meðdómandinn hafi hvorki persónulegra né fjárhagslegra hagsmuna að gæta í málinu eða að hann geti lagt sérfræðilegt mat á málið. Hins vegar verður til þess að líta að þegar yfirmatsmaðurinn kemur fyrir dóm til að staðfesta yfirmatsgerðina og svara spurningum um efni hennar reynir á sérkunnáttu meðdómsmannsins í þeim álitaefnum sem yfirmatsgerðin fjallar um. Síðan þarf dómurinn að leggja mat á þau. Ákvæðum 5. gr. laga nr. 91/1991 er öðrum þræði ætlað að hindra að tortryggni skapist í garð dómara við meðferð máls. Að þessu virtu og með vísan til g. liðar 5. gr. laganna verður krafa sóknaraðila tekin til greina.

Kærumálskostnaður dæmist ekki.

Dómsorð:

V-kk-nf O-kk-nf víkur sæti sem sérfróður meðdómandi í máli þessu.