312/2000

G, S, J, V og I voru ásamt níu öðrum sakfelldir í héraði fyrir sinn þátt í innflutningi, dreifingu og sölu á miklu magni af ýmsum tegundum fíkniefna frá Danmörku, Hollandi og Bandaríkjunum. Hæstiréttur staðfesti dóm héraðsdóms varðandi þátt G  og S. S og J var ekki gerð refsing fyrir þann verknað að útvega fíkniefni, sem greitt hafði verið fyrir í Hollandi, en höfðu ekki sannanlega skilað sér til landsins. Var það byggt á því að samkvæmt hollenskum lögum er kveðið á um að notkun nánar tilgreindra efna kunni að vera að undanþegin ákvæðum, sem kveði á um að óheimilt sé að útvega og eiga efnin, með tilskipun stjórnvalda. Þar sem ákæruvaldið  hafi ekki sýnt fram á að slík undanþága sé ekki í gildi, sé vafi um refsinæmi verknaðarins í Hollandi og verði þeim því ekki gerð refsing fyrir þann hluta. J neitaði allri sök, en með hliðsjón af framburði annarra dómfelldra og gagna málsins þótti sannað að hann hefði verið viðriðinn málið. Þar sem rannsókn hjá lögreglu í formi símhlerunar var hafin áður en liðinn var sá tími sem reynslulausn hans skyldi vara, var honum ákveðin refsing sbr. 1. mgr. 42. gr. og 60. gr. almennra hegningarlaga og hún tiltekin samkvæmt  77. gr. sömu laga. Ákvörðun héraðsdóms varðandi sakfellingu V og I var staðfest, en refsing V milduð. Hæstiréttur staðfesti héraðsdóm með vísan til forsendna hans um upptöku eigna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf, H-kk-nf B-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf.

Málinu var skotið til Hæstaréttar 2. ágúst 2000 að ósk ákærðu, en níu dómfelldra í héraði una héraðsdómi. Af hálfu ákæruvaldsins var jafnframt áfrýjað til fullrar sakfellingar og eignaupptöku, að því er fjóra ákærðu hér fyrir dómi varðar, og á hendur öllum fimm til þyngingar á refsingum. Fyrir Hæstarétti er kröfugerð ákæruvaldsins hins vegar á þá lund, að staðfest verði niðurstaða héraðsdómara um sakfellingu ákærðu, en að því er varðar ákærðu S-kk-þf Þ-kk-þf og J-kk-þf K-kk-þf er að auki krafist sakfellingar fyrir kaup í söluskyni á 15 kg af marihuana og 600 g af amfetamíni í Hollandi samkvæmt ákæru 18. apríl 2000, og að því er varðar ákærða I-kk-þf Á-kk-þf sakfellingar fyrir sölu efna samkvæmt ákæru 19. apríl 2000. Þá verði niðurstaða héraðsdóms um eignaupptöku staðfest, en að því er varðar ákærðu S-kk-þf Þ-kk-þf og J-kk-þf K-kk-þf er jafnframt krafist upptöku fjármuna sem tilgreindir eru í ákæru 18. apríl 2000, auk þess sem ákærði I-kk-nf Á-kk-nf sæti upptöku samkvæmt ákæru 19. apríl 2000. Refsingar samkvæmt hinum áfrýjaða dómi verði þyngdar.

Ákærði G-kk-nf I-kk-nf krefst sýknu af liðum 1.3. og 1.4. í ákæru 17. apríl 2000. Þá krefst hann staðfestingar á niðurstöðu héraðsdóms hvað aðrar sakargiftir á hendur sér varðar en jafnframt krefst hann þess að refsing verði milduð frá héraðsdómi og að gæsluvarðhaldsvist hans komi að fullu til frádráttar dæmdri refsingu. Ennfremur krefst hann frávísunar á kröfum ákæruvalds um eignaupptöku, en til vara krefst hann þess að þeim verði hafnað. Ákærði samþykkir þó upptöku á 0,61 g af hassi samkvæmt tölulið 3 b) í dómkröfukafla ákæru.

Ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf krefst vægari refsingar en honum var ákvörðuð í héraði. Þá krefst hann þess að kröfu um upptöku fjármuna til ríkissjóðs verði aðallega vísað frá dómi, en til vara að hún verði verulega lækkuð.

Ákærði J-kk-nf K-kk-nf E-kk-nf krefst aðallega ómerkingar héraðsdóms að því er hann varðar og að málinu verði vísað til héraðsdóms til nýrrar dómsmeðferðar. Fái málið efnismeðferð krefst ákærði þess aðallega að sakfellingu verði hnekkt og að hann verði sýknaður af háttsemi samkvæmt I. kafla 2 í ákæru 18. apríl 2000, sbr. framhaldsákæru 25. maí sama árs. Til vara er þess krafist að refsing verði stórlega milduð. Þá krefst ákærði þess að vísað verði frá dómi kröfu um upptöku en ella að hann verði sýknaður af þeirri kröfu, en að því frágengnu verði krafan stórlega lækkuð.

Ákærði V-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf krefst endurskoðunar á ákvörðun viðurlaga til mildunar. Hann krefst þess og að vísað verði frá dómi kröfu um upptöku eða hún lækkuð.

Ákærði I-kk-nf Á-kk-nf I-kk-nf krefst sýknu af sakargiftum í I. kafla 1.1. og 1.2. í ákæru 19. apríl 2000, en til vara að refsing samkvæmt hinum áfrýjaða dómi verði milduð.

I.

Mál þetta varðar stórfelldan innflutning á ýmsum tegundum fíkniefna frá Danmörku, Hollandi og Bandaríkjunum. Undir rannsókn málsins bárust bönd að mörgum mönnum sem grunaðir voru um aðild að innflutningi þessum, svo og vörslu, dreifingu og sölu efnanna hér á landi.

Með ákæru 17. apríl 2000 var níu mönnum, þar á meðal ákærðu G-kk-þgf, J-kk-þgf K-kk-þgf og S-kk-þgf Þ-kk-þgf, gefið að sök að hafa staðið að skipulögðum innflutningi og sölu á miklu magni af hassi frá Danmörku í mörgum ferðum. Þá var G-kk-nf ásamt öðrum manni einnig ákærður fyrir að hafa flutt inn alls 250 MDMA töflur og 100 grömm af amfetamíni þaðan. Hefur G-kk-nf játað hassinnflutninginn hreinskilningslega en neitað að hafa vitað hvað var í pökkum þeim sem innihéldu nefndar töflur og amfetamín.

Með ákæru 18. apríl sama árs var tíu mönnum, þar á meðal ákærðu J-kk-þgf K-kk-þgf, S-kk-þgf Þ-kk-þgf og V-kk-þgf H-kk-þgf, gefið að sök að hafa staðið að innflutningi og sölu á verulegu magni af hassi, marihuana, amfetamíni og kókaíni frá Hollandi. Voru þessi fíkniefni flutt þaðan ásamt amfetamíni, kókaíni og 5.500 MDMA töflum í eigu manns, sem dæmdur var ásamt þeim fyrir þennan innflutning í héraði og hefur unað þeim dómi.

Með ákæru 19. apríl sama árs var fjórum mönnum, þar á meðal ákærða I-kk-þgf Á-kk-þgf, gefið að sök að hafa staðið að innflutningi á 660 grömmum af kókaíni frá Bandaríkjunum í tveimur sendingum í apríl og ágúst 1999 og sölu þess hér á landi. Auk þess var hann ákærður fyrir að hafa haft í vörslum sínum 61,89 grömm af kókaíni 15. desember 1999, sem hann hafi ætlað til sölu.

Í héraðsdómi voru brot ákærða G-kk-ef talin framin í samvinnu við aðra og hafa verið stórfelld og þaulskipulögð. Ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf var sakfelldur fyrir að hafa móttekið og selt verulegt magn af hassi samkvæmt ákæru 17. apríl 2000, en ákærði J-kk-nf K-kk-nf var hins vegar sýknaður af þessum sakargiftum. Þeir síðastnefndu voru báðir sakfelldir fyrir meginhluta þeirra brota, sem greind voru í ákæru 18. apríl. Þó var talið að hluti fíkniefnanna samkvæmt þessari ákæru hefði ekki skilað sér til landsins, og þar sem ekki hefði verið sýnt fram á refsinæmi verknaðarins í Hollandi voru þeir ekki sakfelldir fyrir þann hluta. Leitast ákæruvaldið við að fá því breytt fyrir Hæstarétti. Ákærði V-kk-nf H-kk-nf var sakfelldur fyrir brot samkvæmt þessari ákæru með því að hafa keypt fíkniefni af einum þeirra sem dæmdir voru samkvæmt þessari ákæru og að hafa selt hluta þeirra. Talið var sannað að ákærði I-kk-nf Á-kk-nf hefði tekið þátt í innflutningi og meðferð kókaíns frá Bandaríkjunum samkvæmt ákæru 19. apríl, og var hann dæmdur fyrir það ásamt þremur öðrum en þeir hafa unað héraðsdómi. Þá var hann jafnframt sakfelldur einn sér fyrir vörslu kókaíns.

Í héraði voru fjórtán menn sakfelldir fyrir þátt sinn í málinu og gert að sæta refsingu á þeim grundvelli. Svo sem fyrr segir una níu dómfelldra þeirri niðurstöðu.

II.

Ákærði G-kk-nf hefur ætíð neitað því að hafa haft sérstaka samvinnu um innflutning á hassi við einn þeirra sem dæmdir voru ásamt honum í héraði og sá einnig um útvegun hassins, enda hafi þeir ekkert vitað um hlut hvors annars í hverri sendingu. Ákærði hafi einungis tekið að sér að koma hassefnum í eigu þessa manns til Íslands frá Danmörku. Þeir hafi hins vegar hvorki keypt efni í sameiningu né selt.

Í skýrslu ákærða G-kk-ef fyrir dómi kom fram að sökum þess hve erfiðlega gekk að selja fyrstu hasssendingarnar hefði hann boðið þessum manni að flytja fíkniefni til landsins um leið og hann. Lýsti hann því einnig fyrir dómi að hann hefði annast pökkun efnisins fyrir þá báða. Þá liggur fyrir í málinu að ákærði gaf tveim öðrum dómfelldu fyrirmæli um að fjarlægja fíkniefnin úr vörslum Samskipa hf. og afhenda þau öðrum. Í framburði ákærða G-kk-ef kom einnig fram að hann og þessi maður hefðu notið saman hagnaðar af sölu fíkniefnanna hér á landi. Fær þetta og stuðning af framburði þessa manns fyrir dómi. Að þessu athuguðu verður staðfest niðurstaða héraðsdóms um þennan þátt.

Af hálfu ákærða G-kk-ef er einnig á því byggt að engin sönnunargögn liggi fyrir um að hann hafi vitað að pakkar sem hann sendi fyrir annan dómfellda til Íslands innihéldu fíkniefnin MDMA og amfetamín. Hefur hann ætíð neitað því að hafa tekið þátt í innflutningi á öðrum fíkniefnum en kannabisefnum og kveðst alls ekki hafa tekið að sér að flytja þessa pakka ef hann hefði vitað eða mátt vita að í pökkunum leyndust MDMA töflur og amfetamín. Héraðdómur mat í ljósi allra atvika ótrúverðugan þann framburð ákærða að hann hafi ekki haft vitneskju um innihald þeirra fíkniefnapakka, sem hann annaðist um sendingu á til Íslands. Er ekkert fram komið, sem gefur tilefni til þess að farið verði með málið samkvæmt 5. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Verður því lagt til grundvallar að fram sé komin nægileg sönnun um sekt ákærða hvað þennan þátt málsins varðar, sbr. 46. gr. laga nr. 19/1991.

Með þessum athugasemdum og að öðru leyti með skírskotun til hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um þátt ákærða G-kk-ef.

III.

Af hálfu ákærða S-kk-ef Þ-kk-ef er því mótmælt að hann hafi játað að hafa móttekið og selt hér á landi 30 kg af hassi, sbr. ákæru 17. apríl 2000, svo sem í héraðsdómi greinir. Hafi hann ekki vitað hversu miklu magni af hassi hann tók við, en giskað á að það gætu hafa verið allt að 30 kg „í mesta lagi”. Á þessum grundvelli krefst hann þess að verða ekki sakfelldur fyrir að hafa tekið mót meiru en 21 kg af hassi. Á þetta verður ekki fallist. Ákærði bar sjálfur fyrir dómi að hann hafi talið að efnismagnið gæti ekki hafa verið meira en 30 kg. Verður héraðsdómur því staðfestur að þessu leyti.

Í málinu liggur fyrir játning ákærða S-kk-ef Þ-kk-ef um að hafa með einum þeirra sem dæmdur var ásamt honum í héraði, staðið að innflutningi á 40 kg af hassi, 1 kg af kókaíni og 2 kg af marihuana frá Hollandi. Hefur ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf játað að hafa greitt fyrir 17 kg af marihuana, þótt einungis 2 kg af efninu hafi skilað sér hingað til lands. Með sama hætti er ljóst að ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf samdi um kaup á 2 kg af amfetamíni frá Hollandi en aðeins 1,4 kg komust til landsins. Héraðsdómur sakfelldi ákærða einungis fyrir það magn ofangreindra fíkniefna, sem flutt var til Íslands, þar sem ekki hafði þá verið sýnt fram á refsinæmi þess verknaðar að útvega fíkniefnin samkvæmt hollenskum lögum. Ákæruvaldið hefur lagt fyrir Hæstarétt þýðingu hollenskra laga um ávana- og fíkniefni frá 12. maí 1928 með áorðnum breytingum. Í 2. og 3. kafla laganna kemur meðal annars fram að óheimilt sé að að útvega og eiga fíkniefni, sem talin eru á fylgiskjölum. Meðal þeirra efna sem talin eru upp í fylgiskjölum eru marihuana og amfetamín. Í 10. og 11. kafla laganna er kveðið á um að slík brot á lögunum skuli varða refsingu. Í 3. kafla a. er hins vegar kveðið á um, að þau efni sem vísað sé til í lögunum og notkun þeirra kunni að vera að öllu eða nokkru leyti undanþegin ákvæðum 2. og 3. kafla laganna með tilskipun stjórnvalda. Ákæruvaldið hefur ekki sýnt fram á, að slík undanþága sé ekki í gildi. Í ljósi þess vafa sem eftir stendur um refsinæmi verknaðarins í Hollandi verður ákærða S-kk-þgf ekki gerð refsing fyrir þann hluta fíkniefnanna sem ekki hefur verið sýnt fram á að hafi skilað sér til landsins. Staðfest er niðurstaða héraðsdóms hvað varðar sakfellingu ákærða S-kk-ef af öðrum ákæruatriðum á hendur honum.

IV.

Ákærði J-kk-nf K-kk-nf hefur neitað allri sök. Enda þótt ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf hafi aldrei bendlað ákærða J-kk-þf K-kk-þf við ofangreindan innflutning fíkniefna frá Hollandi, staðfesti einn dómfelldra fyrir dómi að J-kk-nf K-kk-nf hefði staðið að kaupum efnanna ásamt S-kk-þgf Þ-kk-þgf. Annar dómfelldi staðfesti og fyrir dómi lögregluskýrslur þar sem hann bar á sama hátt um hlutdeild J-kk-ef K-kk-ef í innflutningnum. Þótt báðir þessir menn hafi á síðari stigum málsins horfið frá fyrri framburði sínum, hefur ekki verið sýnt fram á að það mat héraðsdóms kunni að vera rangt, að skýringar þeirra á breyttum framburði sínum hafi verið ótrúverðugar. Gögn málsins þykja sanna að ákærði J-kk-nf K-kk-nf hafi verið við innflutning þennan riðinn. Með skírskotun til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um þátt ákærða J-kk-ef K-kk-ef í þessum brotum. Með vísan til þess sem að framan segir um refsinæmi útvegunar fíkniefna að hollenskum lögum, verður hann ekki sakfelldur fyrir tilraun til innflutnings á 15 kg af marihuana og 0,6 kg af amfetamíni og verður niðurstaða héraðsdóms um þann hluta sakargifta á hendur honum því staðfest.

Þann 28. nóvember 1995 var ákærði J-kk-nf K-kk-nf dæmdur til tveggja ára og sex mánaða fangelsisrefsingar en ekki tveggja ára fangelsisrefsingar eins og sakavottorð hans bendir til. Þann 10. ágúst 1997 var honum veitt reynslulausn í tvö ár af helmingi refsingarinnar, alls 450 dögum. Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 7. júní 1999 var lögreglunni í Reykjavík heimilað að hlusta og hljóðrita símtöl úr símtæki ákærða J-kk-ef K-kk-ef. Var úrskurðurinn reistur á rannsóknargögnum lögreglunnar, sem bentu til þess að einn dómfelldra hefði verið í símsambandi við ákærða J-kk-þf K-kk-þf þegar þeir voru báðir staddir í Amsterdam í Hollandi og hafi umræður þeirra snúist um fíkniefnakaup. Í framangreindum úrskurði kom fram að ætluð brotastarfsemi ákærða J-kk-ef K-kk-ef varðaði við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. lög nr. 64/1974, ef sönnuð yrði. Lögreglan neytti í framhaldinu heimildarinnar og hlustaði á samtöl hans við aðra menn sem snerust um fíkniefnaviðskipti. Í máli þessu er ákærði J-kk-nf K-kk-nf meðal annars sakfelldur fyrir stórfelldan innflutning á hassi, marihuana og kókaíni frá Amsterdam og sölu á þeim efnum hér á landi. Beindist rannsókn lögreglunnar að þeirri brotastarfsemi, sem hann er sakfelldur fyrir í máli þessu, og rannsóknin því í eðlilegu samhengi við það sem á eftir fór. Samkvæmt þessu verður að telja að hafin hafi verið rannsókn hjá lögreglu gegn ákærða J-kk-þgf K-kk-þgf sem sakborningi í skilningi 1. mgr. 42. gr. almennra hegningarlaga, sbr. lög nr. 24/1999, vegna þeirra brota sem dæmt er um í máli þessu, áður en liðinn var sá tími sem reynslulausn hans skyldi vara. Verður honum því ákveðin refsing í einu lagi fyrir hið eldra brot og þau brot sem hér um ræðir með hliðsjón af þeirri refsivist sem ólokið er, sbr. 1. mgr. 42. gr. og 60. gr. almennra hegningarlaga og hún tiltekin samkvæmt 77. gr. laganna.

V.

Í umfjöllun héraðsdóms um þátt ákærða V-kk-ef H-kk-ef í kaupum og sölu fíkniefna samkvæmt ákæru 18. apríl 2000, gætir nokkurs ósamræmis milli þess magns sem hann var sakfelldur fyrir að hafa keypt af einum dómfelldra og þess magns fíkniefna sem sá maður var sakfelldur fyrir að hafa selt ákærða V-kk-þgf H-kk-þgf. Nánar tiltekið var hann sakfelldur fyrir að hafa á tímabilinu maí til september 1999 keypt samtals 200 g af amfetamíni, 100 g af kókaíni, 500 MDMA töflur og 800 g af hassi af þessum manni og selt 20 g af amfetamíninu, 400 g af hassinu, 50 g af kókaíninu og MDMA töflurnar. Sá sem hann keypti af var á hinn bóginn ekki sakfelldur fyrir að hafa selt V-kk-þgf H-kk-þgf meira en 50 g af amfetamíni, 50 MDMA töflur og 200 g af hassi. Af ákæruvaldsins hálfu var málinu ekki áfrýjað að því er þann dómfellda varðar. Eins og mál þetta hefur verið lagt fyrir dóminn þykir verða að leiðrétta ofangreint misræmi ákærða V-x-x H-kk-þgf í hag, enda telur dómurinn ekki unnt að sakfella hann fyrir kaup og sölu á meira magni fíkniefna en hinn var sakfelldur fyrir að hafa selt honum. Krafa V-kk-ef H-kk-ef um mildun viðurlagaákvörðunar hins áfrýjaða dóms er jafnframt á því reist að hann hafi í héraði verið sakfelldur ranglega samkvæmt 173. gr. a almennra hegningarlaga, enda þótt ekki sé berum orðum vitnað til þess ákvæðis laganna í dóminum. Á þetta verður ekki fallist. Ákærði er sakfelldur fyrir kaup og sölu á talsverðu magni hættulegra fíkniefna og verður niðurstaða héraðsdóms um heimfærslu brotsins til þessa refsilagaákvæðis staðfest.

VI.

Í héraðsdómi var talið ósannað að ákærði I-kk-nf Á-kk-nf hefði selt í heild eða að hluta þau fíkniefni sem komu í hans hlut samkvæmt ákæruliðum I.1.1 og I.1.2 í ákæru 19. apríl 2000. Hefur ákæruvaldið krafist endurskoðunar á þeirri niðurstöðu. Fyrir dómi bar ákærði I-kk-nf Á-kk-nf að hann neytti sjálfur ekki mikils af því fíkniefni sem hér um ræðir. Með vísan til þessa og að um var að ræða mikið magn efnisins, svo og að á heimili hans fannst listi með nöfnum og fjárhæðum sem ætla má að vísi til skulda vegna sölu á fíkniefnum, þykir sannað að ákærði I-kk-nf Á-kk-nf hafi ætlað stærstan hluta efnisins til dreifingar. Varðar brot hans því við 173. gr. a almennra hegningarlaga. Að öðru leyti verður niðurstaða héraðsdóms um þátt ákærða I-kk-ef Á-kk-ef í málinu og sakfellingu hans staðfest með vísan til forsendna.

VII.

Kröfu ákæruvalds um eignaupptöku ber að skoða með hliðsjón af þeirri grunnreglu refsiréttarins, að brotamaður skuli ekki hagnast af broti sínu. Verður héraðsdómur staðfestur með vísan til forsendna hans um upptöku eigna. Fallast má á kröfu ákæruvalds um að meðal þeirra fjármuna, sem ákærði J-kk-nf K-kk-nf verði látinn sæta upptöku á, verði fjármunir sem fundust í vörslum hans við lögreglurannsókn og tilgreindir eru í ákæru 18. apríl 2000, lið IV. 2.1. Að kröfu ákæruvaldsins skulu innifaldir í fjárhæð þeirri, sem ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf er dæmdur til að sæta upptöku á, fjármunir þeir sem tilgreindir eru í liðum IV. 2.6. d-g að báðum meðtöldum, enda þykja komnar fram nægjanlegar líkur fyrir því að það fé sé frá ákærða S-kk-þgf komið. Loks verður ákærði I-kk-nf Á-kk-nf dæmdur til að sæta upptöku á fjármunum er hann hafði í vörslum sínum og tilgreindir eru í ákæru 19. apríl 2000, lið IV. 2.4.

VIII.

Enda þótt ákærði G-kk-nf hafi með athæfi sínu brugðist trausti sem starfsmaður skipafélags verður ekki fallist á með ákæruvaldinu og héraðsdómi að það eigi að hafa áhrif á refsingu hans til þyngingar. Refsing hans þykir þrátt fyrir það hæfilega ákveðin í héraði og skal hún standa óhögguð.

Um ákvörðun refsingar ákærða S-kk-ef Þ-kk-ef er vísað til forsendna héraðsdóms.

Um ákvörðun refsingar ákærða J-kk-ef K-kk-ef er vísað til forsendna héraðsdóms, en með hliðsjón af því að hann rauf skilorð reynslulausnar þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í sex ár og átta mánuði.

Refsing ákærða V-kk-ef H-kk-ef er ákveðin með hliðsjón af forsendum héraðsdóms um sakarferil og hegningarauka. Þykir hún hæfilega ákveðin fangelsi í átján mánuði.

Með hliðsjón af sakfellingu ákærða I-kk-ef Á-kk-ef fyrir Hæstarétti þykir refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í þrjú ár.

Ákvörðun héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óröskuð, en ekki er krafist breytinga á henni af hálfu ákæruvalds. Ákærðu skulu greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði G-kk-nf I-kk-nf sæti fangelsi í 4 ár og sex mánuði. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhaldsvist ákærða frá 27. september 1999 til uppsögu þessa dóms með fullri dagatölu.

Ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf G-kk-nf sæti fangelsi í sjö ár og sex mánuði. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhaldsvist ákærða frá 11. september 1999 til uppsögu þessa dóms með fullri dagatölu.

Ákærði J-kk-nf K-kk-nf E-kk-nf sæti fangelsi í sex ár og átta mánuði. Frá refsingunni dregst gæsluvarðhaldsvist ákærða frá 24. september 1999 til uppsögu þessa dóms með fullri dagatölu.

Ákærði V-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf sæti fangelsi í átján mánuði.

Ákærði I-kk-nf Á-kk-nf I-kk-nf sæti fangelsi í þrjú ár. Frá refsingunni dregst sex daga gæsluvarðhald hans.

Ákærði G-kk-nf sæti upptöku til ríkissjóðs á jafnvirði 11.900.000 króna, þar með töldum 3.000 dönskum krónum.

Ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf sæti upptöku til ríkissjóðs á jafnvirði 21.400.000 króna, þar með töldum fjármunum samkvæmt dómkröfu 2.6., liðum a-h í ákæru 18. apríl 2000.

Ákærði J-kk-nf K-kk-nf sæti upptöku til ríkissjóðs á jafnvirði 8.000.000 króna, þar með töldum fjármunum samkvæmt dómkröfu 2.1. í ákæru 18. apríl 2000.

Ákærði V-kk-nf H-kk-nf sæti upptöku til ríkissjóðs á jafnvirði 245.000 króna.

Ákærði I-kk-nf Á-kk-nf sæti upptöku til ríkissjóðs á jafnvirði 3.180.000 króna, þar með töldum fjármunum samkvæmt dómkröfu 2.4. í ákæru 19. apríl 2000.

Ákvæði héraðsdóms um upptöku þar til greindra fíkniefna, tölvugrammvoga og vopna skulu vera óröskuð.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði G-kk-nf greiði skipuðum verjanda sínum fyrir Hæstarétti, B-kk-þgf Þ-kk-þgf hæstaréttarlögmanni, 250.000 krónur í málsvarnarlaun.

Ákærði J-kk-nf K-kk-nf greiði skipuðum verjanda sínum fyrir Hæstarétti, K-kk-þgf S-kk-þgf hæstaréttarlögmanni, 250.000 krónur í málsvarnarlaun.

Ákærði S-kk-nf Þ-kk-nf greiði skipuðum verjanda sínum fyrir Hæstarétti, H-kk-þgf J-kk-þgf hæstaréttarlögmanni, 250.000 krónur í málsvarnarlaun.

Ákærði V-kk-nf H-kk-nf greiði skipuðum verjanda sínum fyrir Hæstarétti, S-kk-þgf G-kk-þgf hæstaréttarlögmanni, 200.000 krónur í málsvarnarlaun.

Ákærði I-kk-nf Á-kk-nf greiði skipuðum verjanda sínum fyrir Hæstarétti, H-kk-þgf I-kk-þgf hæstaréttarlögmanni, 200.000 krónur í málsvarnarlaun.

Allan annan kostnað af áfrýjun sakarinnar greiði ákærðu óskipt.