228/2007

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála var felldur úr gildi, þar sem ekki þótti liggja fyrir að skilyrði stafliðarins væru fyrir hendi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. apríl 2007, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. apríl 2007, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur gengi í málum hans en þó ekki lengur en til miðvikudagsins 23. maí 2007 kl. 16. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili hefur við yfirheyrslu hjá lögreglu játað aðild sína að ráni í versluninni 10-11 við Setberg í Hafnarfirði aðfararnótt 25. mars 2007. Þá hefur hann játað að hafa brotist inn og stolið ýmsum munum úr húsi í Reykjavík aðfararnótt 28. janúar sama ár og að hafa í kjölfarið tekið í heimildarleysi bifreið, sem stóð fyrir utan húsið og ekið henni um Reykjavík og svo til Akureyrar. Hann hefur ennfremur játað að hafa farið inn í bifreið um svipað leyti og tekið þaðan kveikjuláslykla og bensínkort og greitt fyrir vörur með kortinu 28. janúar 2007. Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu gaf út ákæru á hendur varnaraðila 13. apríl 2007 vegna síðargreindu brotanna ásamt því sem hann var talinn hafa gerst sekur um brot gegn umferðarlögum og lögum um ávana- og fíkniefni. Þar sætir hann ennfremur ákæru fyrir tilraun til þjófnaðar á tveimur stöðum í Reykjavík aðfararnótt 24. mars 2007, en við yfirheyrslu hjá lögreglu kannast hann ekki við að hafa verið þar að verki. Þá gaf ríkissaksóknari 17. apríl 2007 út ákæru, þar sem varnaraðili er ásamt tveimur öðrum mönnum ákærður fyrir fyrrgreint rán.

Varnaraðila mun hafa með úrskurði Héraðsdóms Reykjaness 25. mars 2007 verið gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 vegna gruns um aðild að umræddu ráni. Þá mun hann hafa verið úrskurðaður í áframhaldandi gæsluvarðhald á grundvelli c. liðar sama ákvæðis með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 28. mars 2007. Hvorugur þessara úrskurða var kærður til Hæstaréttar. Krafa sóknaraðila um áframhaldandi gæsluvarðhald er á því reist að skilyrði c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991 séu fyrir hendi. Samkvæmt ákvæðinu er unnt að úrskurða sakborning í gæsluvarðhald ef ætla má að hann muni halda áfram brotum meðan máli hans er ekki lokið, enda sé öðrum skilyrðum málsgreinarinnar fullnægt.

Varnaraðili er átján ára gamall. Samkvæmt sakavottorði hefur hann einu sinni gerst sekur um refsiverða háttsemi en þá gekkst hann undir sátt fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Tæplega tveir mánuðir liðu frá því að ætluð brot varnaraðila í lok janúar 2007 voru framin þar til hann á samkvæmt fyrirliggjandi ákærum að hafa að nýju gerst sekur um refsiverða háttsemi. Með hliðsjón af þessu þykir ekki nægilega fram komið að fullnægt sé skilyrðum til að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 103. gr. laga nr. 19/1991. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.