183/2003

S krafði G um greiðslu skuldar samkvæmt reikningi vegna verka sem S vann við smíði húss G. G tók til varna og vísaði til þess að ekkert samningssamband hefði komist á milli þeirra, heldur hafi verktakinn T ráðið S sem undirverktaka. G yrði ekki gerður ábyrgur fyrir efndum T við undirverktaka. G var talinn bera sönnunarbyrði fyrir því að T hafi verið verktaki alls verksins við að reisa umrætt hús og að fyrirsvarsmaður T, sem jafnframt var byggingarstjóri framkvæmdanna, hafi ráðið S til verksins sem undirverktaka T. Með því að G hafði ekki tekist sú sönnun voru kröfur S teknar til greina.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf og Á-kk-nf K-kk-nf og A-kk-nf B-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 16. maí 2003. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í máli þessu krefur stefndi áfrýjanda um greiðslu skuldar samkvæmt reikningi 10. desember 2001 vegna verka, sem hann hafi unnið við smíði fjöleignarhúss áfrýjanda við Jörfagrund 34 til 36 í Reykjavík. Áfrýjandi heldur því fram að hann hafi samið við verktakafyrirtækið T-hús ehf. um að reisa húsið. Stefndi hafi gerst undirverktaki T-húsa ehf. við þá framkvæmd. Ekki hafi verið um að ræða samningssamband milli aðila þessa máls. Áfrýjandi verði sem verkkaupi ekki gerður ábyrgur fyrir efndum verktakans T-húsa ehf. við undirverktaka. J-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf var fyrirsvarsmaður T-húsa ehf. en jafnframt byggingarstjóri framkvæmdanna að Jörfagrund 34 til 36.

Í héraðsdómi var lagt til grundvallar að hvorki væri í málinu tölulegur ágreiningur né ágreiningur um að þau verk, sem stefndi krefur um greiðslu fyrir, hafi verið við unnin við fjölbýlishús áfrýjanda. Í greinargerð áfrýjanda til Hæstaréttar var skorað á stefnda að leggja fram reikning, sem stefndi hafi gefið út „í mars 2001“, en síðar bakfært og endurútgefið „í formi þess reiknings sem nú er stefnt út af.“ Stefndi varð við þessari áskorun og lagði fyrir Hæstarétt reikning sinn á hendur áfrýjanda 2. maí 2001, sem áritaður er af J-kk-þgf S-kk-þgf Ó-kk-þgf. Er fjárhæð þess reiknings og sundurliðun hennar samhljóða þeim reikningi, sem stefndi krefur um greiðslu á í þessu máli. Í texta beggja reikninganna er tekið fram í upphafi að unnið hafi verið við Jörfagrund 34 til 36 frá 19. mars til 17. apríl 2001. Síðan er samhljóða upptalning á einstökum verkþáttum, sem eru ísetning á glerlistum, uppsetning á gifsveggjum, uppsetning á sperrum, klæðning á þaki, frágangur og fleira. Aftan við þá upptalningu er svofelld viðbót í fyrri reikningnum, sem ekki er í þeim síðari: „Unnið við bústað að beiðni J-kk-ef S. Ó-kk-ef.“

Áfrýjandi telur að með þessu sé í ljós leitt að einhver hluti þeirrar vinnu, sem stefndi krefur um greiðslu á, sé unninn við annað en umrætt fjölbýlishús og þar sem ekki liggi fyrir hversu stór sá hluti sé beri þegar af þeirri ástæðu að sýkna hann af kröfu stefnda. Í bréfi þáverandi lögmanns stefnda til áfrýjanda 26. júní 2001 var óskað eftir „uppgjöri á hjálögðum reikningi“ stefnda vegna vinnu við Jörfagrund 34 til 36 og var tekið fram að J-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf hafi áritað reikninginn. Þessu bréfi svaraði áfrýjandi daginn eftir og hafnaði greiðslu reikningsins. Samkvæmt þessu verður ekki annað séð en að áfrýjandi hafi fengið umræddan reikning frá 2. maí 2001 tæpum 13 mánuðum áður en mál þetta var höfðað. Hann hafði þó ekki uppi í héraði skýr andmæli á þeim grunni, sem hann nú gerir, og gagnaöflun beindist þar af leiðandi ekki að því að leiða í ljós hvort einhver hluti vinnu stefnda varðaði önnur verk. Kemst þessi málsástæða áfrýjanda því ekki að fyrir Hæstarétti, sbr. 2. mgr 163. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála með síðari breytingum.

Áfrýjandi ber sönnunarbyrði fyrir því að T-hús ehf. hafi verið verktaki alls verksins við að reisa umrætt fjöleignarhús áfrýjanda og að J-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf hafi ráðið stefnda til verksins sem undirverktaka T-húsa ehf. Hefur honum ekki tekist sú sönnun. Verður því að leggja til grundvallar að J-kk-nf S-kk-nf Ó-kk-nf hafi sem byggingarstjóri ráðið stefnda til verksins í þágu áfrýjanda samkvæmt umboði eftir 3. mgr. 51. gr. skipulags- og byggingarlaga nr. 73/1997. Með þessum athugasemdum, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Global hf., greiði stefnda, Smáhúsum ehf., 250.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.