186/2008

A var sakfelldur fyrir vörslur fíkniefna, nytjastuld og akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Var hann dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 300.000 krónur og sviptur ökurétti í eitt ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 22. febrúar 2008 af hálfu ákæruvaldsins sem krefst þyngingar á refsingu og að ákærði verði dæmdur til að sæta ökuréttarsviptingu.

Ákærði krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms.

Eins og greinir í héraðsdómi voru ákærða gefin að sök fíkniefnalagabrot samkvæmt I. og II. kafla ákæru. Ákærði játaði brot sín samkvæmt þessum köflum ákærunnar en neitaði hins vegar að hafa framið nytjastuld og umferðarlagabrot sem greinir í III. kafla hennar. Ákærði var sakfelldur fyrir brot sem honum eru gefin að sök í I. og II. kafla ákæru sem og nytjastuld og brot gegn 1. mgr. 4. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 samkvæmt III. kafla ákærunnar, en hann sýknaður af broti gegn 45. gr. a. umferðarlaga. Er ágreiningur með aðilum um þá niðurstöðu héraðsdóms er lýtur að sýknu ákærða. Við flutning málsins fyrir Hæstarétti lýsti ákæruvaldið því yfir að kröfu sína um þyngingu refsingar bæri að túlka þannig að ákærði skyldi einungis dæmdur til hærri sektar fyrir brot sín.

Eins og nánar er rakið í héraðsdómi var ákærði færður á lögreglustöð eftir að hafa ekið niður girðingu við Miklubraut í Reykjavík og var í kjölfarið tekið úr honum blóðsýni. Samkvæmt matsgerð J-kk-ef K-kk-ef dósents í lyfja- og eiturefnafræðum mældust 20 ng/ml af amfetamíni og 315 ng/ml af fíkniefninu MDMA í blóði ákærða. Í vætti J-kk-ef kemur fram, að magn amfetamíns í blóði ákærða hafi verið svo lítið að það geti ekki hafa haft áhrif á aksturshæfni ákærða. Þá sé svo lítið vitað um áhrif MDMA að ekki sé unnt að segja til um áhrif af neyslu efnisins á akstur ákærða. Efnið sé talið of hættulegt til að gera tilraunir á því í mönnum. Af hálfu ákærða eru ekki vefengdar niðurstöður matsgerðarinnar um magn fíkniefna í blóði hans.

Samkvæmt 1. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga má enginn stjórna vélknúnu ökutæki ef hann er undir áhrifum ávana- og fíkniefna sem bönnuð eru á íslensku yfirráðasvæði samkvæmt lögum um ávana- og fíkniefni og reglugerðum settum samkvæmt þeim. Samkvæmt fylgiskjali I við reglugerð nr. 233/2001 um ávana- og fíkniefni og önnur eftirlitsskyld efni telst amfetamín til slíkra efna, en samkvæmt 2. mgr., sbr. 4. mgr. 2. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni er varsla og meðferð þess háttar efna bönnuð á íslensku yfirráðasvæði. Efnið MDMA telst einnig til slíkra efna samkvæmt 1. mgr. 2. gr., sbr. 6. gr. laganna. Í 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga er kveðið á um að ökumaður teljist vera undir áhrifum ávana- og fíkniefna og óhæfur til að stjórna ökutæki örugglega ef efni af þeim toga, sem um ræðir í 1. mgr. sömu lagagreinar, mælist í blóði eða þvagi hans. Með þessu hefur löggjafinn ákveðið að litið skuli svo á að þannig sé komið fyrir ökumanni, sem um ræðir í 1. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga, óháð mati eftir öðrum forsendum á því hvort hann sé í reynd undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Ekki er á valdi dómstóla að hreyfa við þessari ákvörðun löggjafans sem reist er á málefnalegum grunni, sbr. dóma Hæstaréttar 19. júní 2008 í máli nr. 260/2008 og 30. október 2008 í máli nr. 226/2008. Með því að óumdeilt er í málinu að bæði amfetamín og MDMA greindust í blóði ákærða, sem tekið var í kjölfar aksturs hans, hefur hann þannig brotið gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr. 45. gr. a. umferðarlaga.

Ákærði er í máli þessu fundinn sekur um nytjastuld, vörslur fíkniefna og umferðarlagabrot. Hann er fæddur 1982 og hefur samkvæmt sakavottorði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Verður hann dæmdur til greiðslu sektar að fjárhæð 300.000 krónur, en greiðist hún ekki fer um vararefsingu samkvæmt því sem í dómsorði greinir. Ákærði verður jafnframt sviptur ökurétti, en að teknu tilliti til þess mikla magns ólöglegra efna sem mældust í blóði hans verður ökuréttarsvipting ákveðin eitt ár frá uppsögu dóms þessa.

Verjandi ákærða lýsti því yfir fyrir Hæstarétti að hann gerði ekki kröfu um málsvarnarlaun sér til handa í héraði eða fyrir Hæstarétti, kæmi til þess að ákærði yrði sakfelldur fyrir öll þau brot sem ákært er fyrir. Ákærða verður gert að greiða umkrafinn sakarkostnað í héraði og áfrýjunarkostnað, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf Ö-kk-nf J-kk-nf, greiði 300.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppsögu dóms þessa, en sæti ella fangelsi í 20 daga.

Ákærði er sviptur ökurétti í eitt ár frá uppsögu dóms þessa.

Ákærði greiði allan sakarkostnað í héraði og áfrýjunarkostnað málsins, samtals 113.844 krónur.