246/2007

J krafðist greiðslu víxilskuldar úr hendi samþykkjanda víxilsins, F ehf., og S  útgefanda hans. Fallist var á kröfuna í héraðsdómi. Við munnlegan málflutning fyrir Hæstarétti féllst F ehf. á skyldu sína til greiðslu víxilsins. S krafðist á hinn bóginn sýknu þar sem víxillinn, sem átti að greiðast í „Íslandsbanka hf., Reykjavík“, hefði ekki verið sýndur til greiðslu í höfuðstöðvum Glitnis banka hf. í Reykjavík. Í málinu var talið upplýst að víxillinn hefði verið sýndur til greiðslu í útibúi bankans í Reykjavík á gjalddaga. Varð að líta svo á að með tilgreiningu greiðslustaðar á víxlinum hefði S, sem útgefandi hans, lagt það í vald víxilhafa að ákveða í hvaða afgreiðslu bankans í Reykjavík víxillinn yrði sýndur til greiðslu. Því var einnig fallist á skyldu S til að greiða víxilinn.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 8. maí 2007. Í áfrýjunarstefnu kröfðust þeir sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar. Í greinargerð fyrir Hæstarétti kröfðust þeir aðallega ómerkingar héraðsdóms en til vara að áfrýjandinn S-kk-nf yrði sýknaður af kröfu stefnda. Þá kröfðust þeir málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Krafa áfrýjenda um ómerkingu héraðsdóms var ekki gerð í áfrýjunarstefnu, svo sem nauðsynlegt var samkvæmt d. lið 1. mgr. 155. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Kemur hún því ekki til meðferðar fyrir Hæstarétti, en rétturinn hugar að því sem endranær, hvort á meðferð málsins í héraði séu ágallar sem valda eigi ómerkingu héraðsdóms án kröfu.

Við munnlegan flutning málsins fyrir Hæstarétti viðurkenndi áfrýjandi Fasteignamiðlunin Múli ehf. skyldu sína til greiðslu víxilsins. Verður héraðsdómur staðfestur að því er hann varðar.

Í víxli þeim sem stefndi reisir kröfu sína á segir að víxilinn skuli greiða í „Íslandsbanka hf., Reykjavík“, sem nú er Glitnir banki hf. Áfrýjandi telur að þessi fyrirmæli um greiðslustað eigi að skilja á þann hátt að greiða hafi átt víxilinn í höfuðstöðvum Glitnis banka hf. að Kirkjusandi í Reykjavík. Sannað sé í málinu að víxillinn hafi ekki verið vistaður þar né sýndur til greiðslu á gjalddaga eða tveimur næstu virku dögum þar á eftir, sbr. 38. gr. víxillaga nr. 93/1933 og beri því að sýkna útgefanda, áfrýjandann S-kk-þf, af kröfu stefnda.

Við rekstur málsins hafa áfrýjendur aflað gagna frá Glitni banka hf. þar sem meðal annars kemur fram að umræddur víxill hafi verið til innheimtu í útibúi bankans við Þönglabakka í Reykjavík og verið sýndur þar á gjalddaga. Telur áfrýjandinn S-kk-nf allt að einu ósannað að svo hafi verið, þar sem ekki hafi fengist skýr staðfesting á þessu frá starfsmönnum þessa útibús, heldur aðeins starfsmanni með starfsstöð í höfuðstöðvunum við Kirkjusand.

Áfrýjandinn S-kk-nf lýsti yfir fyrir Hæstarétti að fallið væri frá þeirri málsástæðu, sem höfð var uppi í héraði, að stefndi væri ekki réttur aðili að kröfu samkvæmt víxlinum.

Af gögnum málsins verður ráðið að umræddur víxill hafi verið til innheimtu í útibúi Glitnis banka hf. við Þönglabakka í Reykjavík og að þar hafi hann verið sýndur til greiðslu á gjalddaga. Hafa áfrýjendur ekki hnekkt þessu. Líta verður svo á að með tilgreiningu greiðslustaðar á víxlinum hafi áfrýjandinn S-kk-nf, sem útgefandi hans, lagt í vald víxilhafa að ákveða í hvaða afgreiðslu Glitnis banka hf. í Reykjavík víxillinn yrði sýndur til greiðslu, sbr. til dæmis dóm Hæstaréttar í máli nr. 176/1993 á bls. 372 í dómasafni réttarins 1995. Veldur það því stefnda ekki réttarspjöllum að hann lét sýna víxilinn til greiðslu í fyrrnefndu útibúi bankans en ekki höfuðstöðvum hans. Samkvæmt þessu verður hinn áfrýjaði dómur einnig staðfestur að því er áfrýjandann S-kk-þf varðar.

Áfrýjendur verða með vísan til 1. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr. laga nr. 91/1991 dæmdir til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, Fasteignamiðlunin Múli ehf. og S-kk-nf K-kk-nf, greiði stefnda, J-kk-þgf E-kk-þgf L-kk-þgf, óskipt 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.