arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
455/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 16. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. júlí 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi til föstudagsins 6. ágúst 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að henni verði gert að sæta farbanni í stað gæsluvarðhalds, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Það athugast að varnaraðili kærði úrskurðinn við uppkvaðningu 16. júlí 2010. Gögn málsins bárust Hæstarétti 21. júlí 2010. Er þessi töf á afgreiðslu málsins aðfinnsluverð.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
456/2009

F ehf. krafði G, J og GK óskipt um greiðslu á 67.357.918 krónum. Kvaðst F ehf. krefjast greiðslunnar vegna ætlaðra vanefnda G, J og GK á kaupsamningi milli aðila, þar sem þau síðargreindu  seldu F ehf. allt hlutafé sitt í einkahlutafélaginu D. Talið var að ætluð krafa F ehf. á hendur G, J og GK, sem byggðist á fyrrgreindum kaupsamningi, væri niður fallin fyrir fyrningu, samkvæmt 1. tölulið 3. gr. laga nr. 14/1905. Þegar af þessari ástæðu voru G, J og GK sýknuð af kröfu F ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 12. ágúst 2009. Hann krefst þess að stefndu verði óskipt dæmd til að greiða sér 67.357.918 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 18. janúar 2008 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndu krefjast staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í máli þessu kveðst áfrýjandi krefjast skaðabóta úr hendi stefndu vegna ætlaðra vanefnda þeirra á kaupsamningi 31. desember 2003, þar sem þau hafi selt áfrýjanda allt hlutafé sitt í einkahlutafélaginu D-3. Vísar hann um kröfu sína til „meginreglna skaðabótaréttar innan samninga“. Samningur þessi er meðal gagna málsins án undirritunar aðila. Þeir eru hins vegar sammála um að samningurinn hafi komist á nefndan dag með því efni sem skjalið greinir.

Af hálfu stefndu hefur krafa þeirra um sýknu meðal annars verið studd við þá málsástæðu að krafa áfrýjanda sé fyrnd. Vísa þau um þetta til 3. gr. laga nr. 14/1905 um fyrning skulda og annarra kröfuréttinda, sbr. 28. gr. laga nr. 150/2007 um fyrningu kröfuréttinda.

Í fyrrgreindum samningi um hlutafé í nefndu félagi var kveðið svo á að afhending hinna seldu hluta færi fram við undirritun samningsins og að frá þeim tíma skyldi áfrýjandi fara með atkvæðisrétt á grundvelli þeirra. Óumdeilt er að þetta gekk eftir. Fyrningarfrestur á kröfu sem byggist á samningnum telst því frá þeim degi er samningurinn var gerður, 31. desember 2003. Samkvæmt 1. tölulið 3. gr. laga nr. 14/1905 fyrnist ætluð krafa áfrýjanda á fjórum árum. Hún var því fallin niður fyrir fyrningu þegar stefna í málinu var birt stefndu 6. júní 2008. Þegar af þessari ástæðu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur og áfrýjandi dæmdur til að greiða stefndu óskipt málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Festing ehf., greiði stefndu, G-kvk-þgf J-kvk-þgf, J-kk-þgf K-kk-þgf og G-kvk-þgf K-kvk-þgf, óskipt 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
456/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram einangrun á meðan á gæsluvarðhaldi stæði, á grundvelli b. liðar 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 20. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. júlí 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur, allt til föstudagsins 30. júlí 2010 kl. 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
45/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. janúar 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. janúar 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt þar til dómur gengur í máli hans, þó eigi lengur en til þriðjudagsins 23. febrúar 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að hann verði látinn sæta farbanni.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
461/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. júlí 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 20. ágúst 2010 klukkan 24. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
464/2010

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um dómkvaðningu matsmanns til þess að meta forsjárhæfni hennar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. júlí 2010, þar sem kröfu sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns var hafnað. Kæruheimild er í 1. mgr. 64. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Sóknaraðili krefst þess að hin umbeðna dómkvaðning fari fram. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
465/2010

Hafnað var kröfu H um útburð B úr fasteign hans vegna hávaða, sbr. 55. gr. laga nr. 26/1994, þar sem talið var að ekki hafi legið fyrir að B hafi gerst sekur um gróf eða ítrekuð brot þegar honum var veitt áminning H þar að lútandi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 22. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. maí 2010, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að honum yrði heimilað að fá varnaraðila borinn út úr fasteign sinni að [...] í Reykjavík með beinni aðfarargerð og að varnaraðila yrði gert að selja eignarhluta sinn í fasteigninni. Sóknaraðili, sem ekki var viðstaddur uppkvaðningu úrskurðarins, kveður sér hafa orðið um hann kunnugt 13. júlí 2010. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að beiðni hans um aðför nái fram að ganga og að varnaraðila verði gert að selja eignarhluta sinn í fasteigninni. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili sótti ekki dómþing í héraði og hlaut málið því meðferð samkvæmt 96. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 2. mgr. 78. gr. og 1. mgr. 84. gr. laga nr 90/1989.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður dæmist ekki.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
466/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. júlí 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 25. ágúst 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
467/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. júlí 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 6. ágúst 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
468/2010

er veitt fjölbreytt þjónusta við börn og unglinga að 18 ára aldri. Þverfagleg teymi, skipuð læknum, hjúkrunarfræðingum og öðru heilbrigðisstarfsfólki.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. júlí 2010, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að hann taki arf samkvæmt erfðaskrá A, dagsettri 14. júní 2004, og með því hafnað kröfu sóknaraðila um að hann eigi réttmætt tilkall til arfs samkvæmt erfðaskránni. Kæruheimild er í 1. mgr. 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o. fl. Fyrir Hæstarétti krefst sóknaraðili að viðurkennt verði að hann taki arf samkvæmt umræddri erfðaskrá. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Þegar arfleifandi gerði erfðaskrá sína starfaði Barnaspítali Hringsins ekki sem sjálfstæð stofnun, svo sem hermir í úrskurði héraðsdóms, heldur var hann hluti af varnaraðila innan svonefnds barnasviðs hans. Kvennasvið og barnasvið varnaraðila voru síðar sameinuð sem stjórnunarleg eining innan hans.

Af orðalagi erfðaskrárinnar og því, sem fram er komið að öðru leyti og rakið er í úrskurði héraðsdóms, er hafið yfir vafa að vilji arfleifanda hafi staðið til þess að styðja með andvirði eigna sinna við þá starfsemi í þágu barna, sem fram fer á Barnaspítala Hringsins. Varnaraðili hefur þá starfsemi með höndum. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur um annað en málskostnað, sem rétt er að aðilarnir beri hvor fyrir sig af rekstri málins fyrir héraðsdómi.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað, sem verður ákveðinn eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um annað en málskostnað.

Málskostnaður í héraði fellur niður.

Sóknaraðili, Barnaspítalasjóður Hringsins, greiði varnaraðila, Landspítala, 200.000 krónur í kærumálskostnað.
469/2009

B var sakfelldur fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum 26,88 g af metamfetamíni, 7,04 g af amfetamíni og 0,27 g af tóbaksblönduðu kannabisefni, sbr. 2. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Í dómi Hæstaréttar kemur fram að það væri ekki skilyrði fyrir vörslum að vörslumaður hefði vitneskju um vörslur sínar. Fíkniefnin sem um væri fjallað í málinu hefðu verið geymd í íbúð ákærða og því í vörslum hans í skilningi framangreinds ákvæðis. Hann hefði vitað um efnin og því væri huglægum refsiskilyrðum fullnægt. Með brotinu rauf B skilorð og var sá dómurinn tekinn upp, sbr. 60. gr. laga nr. 19/1940 og refsing dæmd fyrir brotin í einu lagi, sbr. 77. gr. laganna, en refsing B þótti hæfilega ákveðin fangelsi í sjö mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 13. ágúst 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er krafist staðfestingar hins áfrýjaða dóms um sakfellingu ákærða og upptöku fíkniefna, en að refsing verði þyngd.

Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvalds.

Það er ekki skilyrði fyrir vörslum að vörslumaður hafi vitneskju um vörslur sínar. Fíkniefnin sem um er fjallað í málinu voru geymd í íbúð ákærða og því í vörslum hans í skilningi 2. gr. laga nr. 65/1974 um ávana- og fíkniefni. Hann vissi um efnin og er því huglægum refsiskilyrðum fullnægt. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um refsingu ákærða, upptöku fíkniefna og hlutdeild í sakarkostnaði.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um refsingu ákærða, B-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef, upptöku fíkniefna og hlutdeild í sakarkostnaði.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 266.297 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, B-kk-ef H-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.
46/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. janúar 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. janúar 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt þar til dómur gengur í máli hans, en þó eigi lengur en til þriðjudagsins 23. febrúar 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími, en að því frágengnu að hann verði einungis látinn sæta farbanni.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
476/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 27. ágúst 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að henni verði gert að sæta farbanni í stað gæsluvarðhalds, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst varnaraðili þess að ákvæði hins kærða úrskurðar um tilhögun gæsluvarðahalds verði fellt úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt er í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, skal sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 27. ágúst 2010. Varnaraðili sæti takmörkunum samkvæmt c. og d. liðum 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála á meðan á gæslunni stendur.
477/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 6. ágúst 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. ágúst 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 27. ágúst 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að henni verði gert að sæta farbanni í stað gæsluvarðhalds, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, skal sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 27. ágúst 2010. Varnaraðili sæti takmörkunum samkvæmt c. og d. liðum 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála á meðan á gæslunni stendur.
478/2009

B var sakfelldur fyrir brot á 108. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa viðhaft hótanir í garð A og tíu ára gamallar dóttur hans, í því skyni að fá A til að draga til baka kæru sem leitt hafði til þess að sakamál var höfðað gegn honum. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að brotið tengdist tilraun til þess að hafa áhrif á skýrslugjöf fyrir dómi í sakamáli og um væri að ræða mikilvæga opinbera hagsmuni sem verndaðir eru af 108. gr. laga nr. 19/1940. Var refsing B ákveðin fangelsi í átta mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 24. ágúst 2009 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu ákærða, en refsing hans þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara mildunar refsingar.

Ekki eru efni til að vefengja mat héraðsdóms á trúverðugleika framburðar ákærða og vitna og verður sakfelling ákærða staðfest. Er háttsemin rétt heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Sakarferill ákærða er nægilega rakinn í héraðsdómi. Tekið er undir rök hans fyrir refsingu ákærða, þó þannig að þar sem brotið tengdist tilraun til þess að hafa áhrif á skýrslugjöf fyrir dómi í sakamáli og þar er um að ræða mikilvæga opinbera hagsmuni, sem verndaðir eru af 108. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í átta mánuði.

Niðurstaða héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 265.299 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, B-kvk-ef S-kvk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.
478/2010

Við opinber skipti til fjárslita vegna hjúskaparslita M og K reis ágreiningur um verðmæti tveggja félaga sem koma áttu í hlut M. Ákvað skiptastjóri að fela matsmanni að meta verðmæti eignarhluta M í félögunum og krafðist K staðfestingar þeirrar ákvörðunar. Fyrir Hæstarétti krafðist M frávísunar málsins frá héraðsdómi. Var sú krafa ekki talin studd marktækum rökum og kom ekki til álita fyrir Hæstarétti. Talið var að á meðan skiptum væri enn ólokið væri aðilum heimilt að óska eftir mati eigna samkvæmt 3. mgr. 105. gr. laga nr. 20/1991.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 29. júlí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 6. ágúst sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vestfjarða 16. júlí 2010, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila og staðfest sú ákvörðun skiptastjóra að fela matsmanni að meta verðmæti eignarhluta málsaðila í félögunum Mávabergi ehf. og Freydísi sf. Kæruheimild er í 1. mgr. 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o.fl. Sóknaraðili krefst þess aðallega að málinu verði „vísað frá dómi“, en til vara að hafnað verði framangreindri kröfu varnaraðila. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Skilja verður aðalkröfu sóknaraðila svo að hann krefjist þess að málinu verði vísað frá héraðsdómi. Um það kveðst hann vilja vísa til þess að kröfu sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns hafi áður verið hafnað með úrskurði héraðsdóms 7. apríl 2010. Aðalkrafa sóknaraðila er ekki studd marktækum rökum og kemur ekki til álita fyrir Hæstarétti. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, M, greiði varnaraðila, K, 200.000 krónur í kærumálskostnað.
47/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, á grundvelli b. og d. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og H-kvk-nf H-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. janúar 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. janúar 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt þar til dómur gengur í máli hans, en þó eigi lengur en til þriðjudagsins 23. febrúar 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að hann verði einungis látinn sæta farbanni, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.