645/2009

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. A fékk fyrst heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar 4. júlí 2009. Umsjónarmaður með framkvæmd nauðasamningsumleitana mælti gegn því að greiðsluaðlögun í samræmi við greiðsluáætlun A kæmist á þar sem hann hafi um nokkurt skeið látið hjá líða að standa í skilum við lánardrottna sína með því að greiða af skuld sem honum hafi samkvæmt gögnum málsins ekki verið skylt að greiða. Féll heimild hans niður 17. september 2009. A leitaði á ný heimildar til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar 6. október 2009. Var talið að ákvæði 1. tl. 1. mgr. 38. gr., sbr. 1. mgr. 63. gr. d, laga nr. 21/1991 stæði því í vegi þar sem mælt væri fyrir um að synja skuli um heimild til að leita nauðasamnings hafi skuldari áður haft heimild til þess og hún verið felld niður innan þriggja ára fyrir frestdag vegna framferðis hans. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. nóvember 2009, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 12. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 27. október 2009, þar sem hafnað var beiðni sóknaraðila um að honum yrði veitt heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar. Kæruheimild er í 2. mgr. 63. gr. d., sbr. 179. gr., laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. með áorðnum breytingum. Sóknaraðili krefst þess að fallist verði á beiðni hans um heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar.

Sóknaraðili fékk heimild til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar 4. júlí 2009. Lögmaður, sem skipaður var samkvæmt 2. mgr. 39. gr., sbr. 3. mgr. 63. gr. d, laga nr. 21/1991 til að hafa umsjón með framkvæmd nauðasamningsumleitana, mælti gegn því að greiðsluaðlögun í samræmi við greiðsluáætlun sóknaraðila kæmist á. Í greinargerð umsjónarmanns samkvæmt 1. mgr. 63. gr. g laga nr. 21/1991 kemur fram að ástæða þess hafi einkum verið sú að sóknaraðili hafa um nokkurt skeið látið hjá líða að standa í skilum við lánardrottna sína, þótt honum hafi verið það kleift að einhverju leyti eða öllu, með því að greiða af skuld, sem honum hafi samkvæmt gögnum málsins ekki verið skylt að greiða. Tilkynnti umsjónarmaður þetta 14. september 2009 til Héraðsdóms Norðurlands eystra og var tilkynningin móttekin af dóminum 17. sama mánaðar. Tilkynning umsjónarmanns um lok nauðasamnings var auglýst í Lögbirtingarblaði 25. september 2009. Samkvæmt 2. mgr. 63. gr. g laga nr. 21/1991 féll því heimild sú, sem sóknaraðila var veitt 4. júlí 2009, niður 17. september það ár.

Sóknaraðili leitaði á ný heimildar til að leita nauðasamnings til greiðsluaðlögunar 6. október 2009. Í 1. tölulið 1. mgr. 38. gr., sbr. 1. mgr. 63. gr. d, laga nr. 21/1991 er mælt fyrir um að synja skuli um heimild til að leita nauðsamnings hafi skuldari áður haft heimild til þess og hún verið felld niður innan þriggja ára fyrir frestdag vegna framferðis hans. Stendur þetta ákvæði í vegi fyrir því að fallist verði á kröfu sóknaraðila og verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.