342/2010

B hf. höfðaði mál á hendur T en felldi málið niður. Krafa T um málskostnað var lögð í úrskurð dómara sem úrskurðaði að B hf. skyldi greiða T 94.125 krónur í málskostnað að meðtöldum virðisaukaskatti. T kærði þann úrskurð til Hæstaréttar. Var þar meðal annars litið til þess að krafa B hf. um niðurfellingu málsins kom fram eftir að T hafi skilað greinargerð í málinu, eftir að hafa fengið nokkrum sinnum frest í því skyni. Þá var tekið tillit til þess að B hf. höfðaði tvö samkynja mál á hendur T sem hlutu sömu meðferð og þetta mál. Þegar þessi atriði og umfang málsins voru virt var B hf. gert að greiða T 200.000 krónur í málskostnað í héraði auk kærumálskostnaðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. maí 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. júní sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 18. maí 2010, þar sem leyst var úr ágreiningi aðilanna um málskostnað í máli varnaraðila á hendur sóknaraðila, sem var fellt niður. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að „varnaraðili verði dæmdur til að greiða sóknaraðila hærri málskostnað en ákveðinn var í héraðsdómi og að skaðlausu fyrir héraðsdómi og kærumálskostnað.“

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Eins og greinir í hinum kærða úrskurði höfðaði varnaraðili mál á hendur sóknaraðila og krafðist 22.874.091 krónu með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 26. janúar 2009 til greiðsludags. Þá krafðist varnaraðili staðfestingar á veðrétti samkvæmt tryggingarbréfi. Málið var þingfest 4. nóvember 2009. Sóknaraðili lagði fram greinargerð 3. mars 2010 þar sem hann krafðist aðallega frávísunar málsins, til vara sýknu, en að því frágengnu lækkunar á fjárkröfu varnaraðila. Málið var tekið fyrir alls átta sinnum í héraði áður en varnaraðili krafðist á dómþingi 5. maí 2010 að það yrði fellt niður, en sóknaraðili málskostnaðar samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi. Gekk hinn kærði úrskurður í framhaldi af því.

Krafa sóknaraðila um málskostnað í héraði er samkvæmt framlögðum málskostnaðarreikningi samtals að fjárhæð 2.330.430 krónur. Hún er reiknuð út sem hlutfall af fjárhæð stefnukröfu með dráttarvöxtum til 5. maí 2010, eða 15% af 3.500.000 krónum en síðan 5% af 25.438.325 krónum. Þá er krafist 60.000 króna í svokallað grunngjald, auk 473.514 króna í virðisaukaskatt.

Varnaraðili höfðaði tvö önnur samkynja mál á hendur sóknaraðila, sbr. hæstaréttarmálin nr. 343/2010 og 344/2010, en sömu lögmenn unnu fyrir aðila í þeim málum. Í kæru til Hæstaréttar vísar sóknaraðili einnig til tímagjalds lögmanns síns vegna útseldrar vinnu í þessum málum öllum, án þess að sundurgreina þann kostnað sérstaklega vegna hvers máls fyrir sig. Fram kemur að lögmaður hans hafi unnið við þessi mál „samtals a.m.k. 32 klst.“

Með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 ber að dæma varnaraðila til greiðslu málskostnaðar. Við ákvörðun um fjárhæð hans verður meðal annars litið til þess að krafa varnaraðila um niðurfellingu máls kom fram eftir að sóknaraðili hafði skilað greinargerð í málinu, en í fyrrgreindum fjölda vinnustunda lögmanns hans við málin þrjú eru taldar tíu klukkustundir vegna þingsóknar til að fá fresti í þessu skyni. Þegar þessi atriði og umfang málsins eru virt verður varnaraðila gert að greiða sóknaraðila málskostnað í héraði og kærumálskostnað, sem ákveðinn verður eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákvæði hins kærða úrskurðar um niðurfellingu málsins skal vera óraskað.

Varnaraðili, BYR hf., greiði sóknaraðila, T-kk-þgf M-x-x K-kk-þgf, 200.000 krónur í málskostnað í héraði og 75.000 krónur í kærumálskostnað.