717/2009

F var sakfelldur fyrir þjófnað með því að hafa brotist inn á skemmtistað og stolið þaðan sjö flöskum af sterku áfengi og svartri leðurtösku með 120 geisladiskum. Þá var hann einnig sakfelldur fyrir nytjastuld og umferðarlagabrot með því að hafa í heimildarleysi tekið bifreið og ekið henni, undir áhrifum áfengis, sviptur ökurétti og án þess að hafa öðlast ökuréttindi, uns lögregla stöðvaði aksturinn. Voru brotin talin varða við 244. gr. og 1. mgr. 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 auk umferðarlaga nr. 50/1987. F átti talsverðan sakaferil að baki og hafði dómur frá 2006 ítrekunaráhrif á brot hans. Við ákvörðun refsingar var litið til sakaferils F og þess að hann hefði játað brot sín greiðlega og gripið til aðgerða til að vinna bug á áfengis- og vímuefnavanda sínum. Þótti refsing hans hæfilega ákveðin 9 mánaða fangelsi. Að virtum sakaferli F voru engin efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 17. nóvember 2009 og krefst þess að refsing ákærða verði þyngd og höfð óskilorðsbundin, svo og að staðfest verði ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Ákærði krefst þess aðallega að refsing verði milduð en til vara að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur.

Farið var með mál þetta í héraði sem játningarmál samkvæmt 164. gr., sbr. 3. mgr. 183. gr., laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða og heimfærslu brota hans til refsiákvæða. Eins og þar kemur fram á ákærði talsverðan sakaferil að baki og hefur hann frá árinu 1999 sex sinnum hlotið refsidóm fyrir ölvunarakstur, tvisvar fyrir að aka án þess að hafa öðlast ökuréttindi og fjórum sinnum fyrir akstur sviptur ökurétti, síðast 22. desember 2006. Með þeim dómi hlaut hann 14 mánaða fangelsi og var sviptur ökurétti ævilangt fyrir ölvun og réttindaleysi við akstur, en jafnframt var tekin upp og dæmd með 10 mánaða skilorðsbundin fangelsisrefsing til tveggja ára, sem hann hlaut með dómi 9. maí 2006 fyrir skjalafals. Þá hefur ákærði auk þess margsinnis verið dæmdur fyrir ýmis hegningarlagabrot, þar af tvisvar fyrir þjófnað, síðast 6. febrúar 2006, en með þeim dómi hlaut ákærði 9 mánaða fangelsi, þar af 6 mánuði skilorðsbundið. Brot ákærða, sem hér er fjallað um, voru framin 18. apríl 2009 og hefur dómurinn frá 6. febrúar 2006 ítrekunaráhrif á brot ákærða vegna hins óskilorðsbundna hluta dómsins.

Með hliðsjón af sakaferli ákærða og vísan til forsendna héraðsdóms um refsingu hans er hún hæfilega ákveðin í hinum áfrýjaða dómi, en að virtum sakaferli hans eru engin efni til að skilorðsbinda refsinguna.

Ákvæði héraðsdóms um ökuréttarsviptingu ákærða og sakarkostnað verða staðfest.

Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, F-kk-nf H-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 9 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um ökuréttarsviptingu ákærða og sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 228.264 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 188.250 krónur.