678/2016

G krafðist þess að viðurkennd yrði bótaskylda K ehf. vegna líkamstjóns sem hún varð fyrir í hestaferð á vegum K ehf. þegar hestur sem hún sat tók á rás með þeim afleiðingum að hún féll af baki. Fyrir lá að hesturinn hafði áður en atvikið átti sér stað verið fluttur á vegum K ehf. í hestakerru um 30 kílómetra leið og síðan verið komið fyrir í um klukkustund í gerði með hrossum sem sum voru honum ókunn. Í dómi Hæstaréttar var vísað til þess að fyrirvarsmaður K ehf., sem hafði mikla reynslu af hestamennsku og próf í tamningum, hefði borið fyrir dómi að mögulegt væri að kerruferðin hefði orsakað streitu hjá hestinum, auk þess sem það kynni að valda ótta hjá hesti að fara í ókunnugt stóð. Þá hefði vitni borið að um leið og G hefði sest á hestinn hefði hann rokið æstur af stað á næsta hóp af hestum og fest þar milli beisla áður en hann hélt áfram. Meðal annars með tilliti til þessa var staðfest sú niðurstaða héraðsdóms að meta yrði K ehf. það til gáleysis að hesturinn hefði verið látinn undir G nánast strax eftir komu hans á staðinn þar sem atvikið átti sér stað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 4. október 2016. Hann krefst sýknu af kröfu stefndu og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefnda krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti án tillits til gjafsóknar sem sér hafi verið veitt.

Fyrir héraðsdómi kvaðst stefnda aðspurð hafa talið sig vera „þokkalega vana“ hestakonu, enda hafi hún verið með hross í fimm ár. Framkvæmdastjóri og fyrirsvarsmaður áfrýjanda, S-kk-nf J-kk-nf, sem gaf skýrslu fyrir dóminum, hefur lokið búfræðinámi frá Bændaskólanum á Hvanneyri og einnig prófi í hestatamningum. Fyrir dómi kvaðst hann hafa mikla reynslu af hestamennsku og unnið við hesta meira og minna allt sitt líf. Framkvæmdastjórinn sagði að það háttalag hestsins, sem stefnda sat umrætt sinn, að taka skyndilega á rás hafi virkað „eins og einhvers konar sturlun“. Upplýst er í málinu að hesturinn hafði áður en þetta gerðist verið fluttur á vegum áfrýjanda í hestakerru með öðrum hesti um 30 km leið og síðan komið fyrir í um það bil klukkustund í gerði með öðrum hrossum sem sum voru honum ókunn. Spurður fyrir dómi hvort kerruferðin hafi getað orsakað streitu hjá hestinum svaraði framkvæmdastjórinn að það væri „alveg möguleiki“. Viðbrögð hests, sem hefði orðið fyrir streitu, gætu verið þau að hann reyndi að flýja þar sem hann væri í eðli sínu flóttadýr. Þá játti framkvæmdastjórinn því að það gæti valdið ótta hjá hesti að fara í ókunnugt stóð. Vitnið J-kvk-nf S-kvk-nf S-kvk-nf, sem var sjónarvottur að því sem gerðist umrætt sinn, bar fyrir dómi að um leið og stefnda hafi sest á hestinn hafi hann rokið af stað, mjög æstur, á næsta hóp af hestum og fest þar milli beisla áður en hann hélt áfram. Að virtum þessum vitnisburði, áðurgreindum framburði fyrirsvarsmanns áfrýjanda, sbr. 1. mgr. 50. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Eftir þessum málsúrslitum verður áfrýjanda gert að greiða málskostnað fyrir Hæstarétti sem rennur í ríkissjóð eins og nánar greinir í dómsorði.

Gjafsóknarkostnaður stefndu hér fyrir dómi greiðist úr ríkissjóði, svo sem nánar segir í dómsorði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hennar sem í samræmi við dómvenju er ákveðin án tillits til virðisaukaskatts.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Kálfholt hestaferðir ehf., greiði 1.000.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti sem renni í ríkissjóð.

Allur gjafsóknarkostnaður stefndu, G-kvk-ef B-kvk-ef H-kvk-ef, fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hennar, 1.000.000 krónur.