340/2012

S var ákærður fyrir tvö ránsbrot, hið fyrra framið í félagi við þrjá menn en hið síðara framið í félagi við fjóra menn, og fíkniefnalagabrot með því að hafa haft amfetamín í vörslum sínum. Við ákvörðun refsingar var horft til þess að S hafði gerst sekur um tvö ránsbrot sem framin voru í félagi við aðra. Hann hafði verið forystumaður um brotin og skipuleggjandi þeirra. Jafnframt var litið til þess að S játaði brot sín skýlaust og að lítil hætta var samfara brotunum. Féllst Hæstiréttur á kröfu S um mildun refsingar og var refsing hans ákveðin fangelsi í 18 mánuði með vísan til ákvæða 70. og 74. gr. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 2. apríl 2012 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að staðfest verði niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sakfellingu ákærða, en refsing hans verði þyngd.

Ákærði krefst þess að refsing hans verði milduð og bundin skilorði.

Með hinum áfrýjaða dómi var ákærði sakfelldur fyrir tvö ránsbrot, hið fyrra framið í félagi við þrjá menn, 11. febrúar 2011, en hið síðara framið í félagi við fjóra menn, 21. febrúar 2011. Þá var hann einnig dæmdur fyrir fíkniefnalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum 0,57 g af amfetamíni. Ákærði játaði skýlaust þá háttsemi sem sem honum var gefin að sök. Fram er komið að ákærði skipulagði ránin, hann keypti lambhúshettur sem notaðar voru við bæði ránin og einnig kúbein sem notað var við annað þeirra. Hann kannaði aðstæður við brotavettvang við fyrra ránið, einum til tveimur dögum áður en ránið var framið. Hann kvaðst hafa verið leiðtogi þeirra sem þátt tóku í brotunum, en jafnframt hafi hann lagt áherslu á að ekki yrðu notuð vopn eða beitt ofbeldi við ránin. Þá ók hann meðákærðu á brotavettvang og beið þeirra í bifreið skammt þar frá. Samkvæmt framangreindu var ákærði því aðalmaður í báðum brotunum.

Við ákvörðun refsingar verður horft til þess að ákærði gerðist sekur um tvö ránsbrot, en að öðru leyti er fallist á með héraðsdómi að við ákvörðun refsingar beri að líta til þess að ákærði var forystumaður um brotin og skipuleggjandi þeirra. Þá voru brotin framin í félagi við aðra, en jafnframt ber að líta til þess að ákærði játaði brot sín skýlaust og fallast má á með héraðsdómi að lítil hætta var samfara brotunum.

Ákærði er að sönnu mun eldri en samverkamenn hans í brotunum. Hann á að baki nokkurn sakarferil frá árinu 1995 og hefur fjórum sinnum hlotið dóm fyrir auðgunarbrot. Hann hlaut tvisvar skilorðsbundinn dóm fyrir slík brot á árinu 1995 og enn á árinu 2004, er hann var dæmdur til 30 daga skilorðsbundinnar refsingar. Sá dómur sem einkum skiptir máli við ákvörðun refsingar ákærða er þriggja mánaða fangelsisdómur 19. desember 2011 fyrir þjófnaðarbrot. Ber að ákvarða refsingu hans nú sem hegningarauka við þann dóm, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt framangreindu og með vísan til 2., 3. og 6. töluliðar 1. mgr. 70. gr. og 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, sem og 9. töluliðar 74. gr. laganna, verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í 18 mánuði.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða helming áfrýjunarkostnaðar málsins, en til hans teljast málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans fyrir Hæstarétti sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í 18 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði helming áfrýjunarkostnaðar málsins, sem er samtals 303.800 krónur, að meðtöldum málsvarnarlaunum skipaðs verjanda hans, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, að fjárhæð 251.000 krónur.