481/2007

BP ehf. keypti fasteign að Reykjavíkurvegi í Hafnarfirði af P ehf. með kaupsamningi 6. júní 2004. Í kaupsamningi félaganna var kaupverð tilgreint 14.800.000 krónur og greiðslur vegna kaupanna þar sundurgreindar í fimm töluliðum. Skyldi kaupverðið greiðast með yfirtöku BP ehf. á skuldum P ehf. og með skuldajöfnuði þeirra á milli. Deildu félögin um það hvort BP ehf. hefði að fullu efnt umræddan kaupsamning. Óumdeilt var í málinu að BP ehf. hefði efnt að fullu skyldu samkvæmt 1. og 2. tl. samningsins sem fól í sér yfirtöku BP. ehf. á skuldum P ehf. að fjárhæð 8.282.444 krónur. Skuldbindingar BP ehf. samkvæmt 3.-5. tl. kaupsamningsins fólu ekki í sér eiginlegar peningagreiðslur til P ehf. en það félag krafðist greiðslu fjárhæðar sem nam samtölu þeirra töluliða. Þar sem P ehf. hafði ekki reist kröfu sína á því að það hefði verið krafið um þær fjárhæðir sem í þessum liðum greindi og hefði þar að auki ekki sannað að BP ehf. hefði vanefnt þær skuldbindingar sem í þeim fælist var héraðsdómur staðfestur um sýknu BP ehf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 20. september 2007. Hann krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða sér 6.612.556 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. júní 2004 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar héraðsdóms en til vara að dómkröfur áfrýjanda verði lækkaðar. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Við flutning málsins fyrir Hæstarétti féll áfrýjandi frá varakröfu sinni um að staðfest yrði riftun áfrýjanda á gjafagerningi sem falist hafi í ódagsettu afsali Parma ehf. á fasteigninni að Reykjavíkurvegi 68 í Hafnarfirði til stefnda, og jafnframt að stefndi yrði dæmdur til að greiða sér 6.612.556 krónur með tilgreindum dráttarvöxtum.

Deila aðila snýst um hvort stefndi hafi að fullu efnt kaupsamning 6. júní 2004 um sölu Parma ehf. á framangreindri fasteign til stefnda. Kaupverðið er tilgreint 14.800.000 krónur og er greiðsla þess sundurgreind í fimm töluliði sem samtals nema 14.895.000 krónur. Í engum þeirra er kveðið á um skyldu stefnda til greiðslu peninga, heldur er annars vegar um að ræða yfirtöku stefnda á skuldum Parma ehf. en hins vegar skuldajöfnuð við kröfur stefnda á hendur Parma ehf.

Eins og greinir í héraðsdómi hafði Parma ehf. keypt fasteignina 20. febrúar 2004 af Gifsverki ehf. Endanlegt kaupverð var 8.000.000 krónur sem átti að greiðast með lántöku hjá Sparisjóði Hafnarfjarðar á 1. veðrétti í eigninni að fjárhæð 7.000.000 krónur. Þá átti Parma ehf. að greiða Gifsverki ehf. eftirstöðvar kaupverðs, 1.000.000 krónur, með tveimur greiðslum, annars vegar í ágúst en hins vegar í nóvember 2004.

Óumdeilt er að stefndi hafi að fullu efnt skyldu samkvæmt fyrsta og öðrum tölulið kaupsamnings hans við Parma ehf., sem fólst í yfirtöku skulda Parma ehf. vegna kaupsamningsins 20. febrúar 2004, þá samtals að fjárhæð 8.282.444 krónur. Því standa deilur einungis um efndir samkvæmt þriðja til fimmta tölulið samningsins. Þó að skuldbindingar stefnda samkvæmt þessum liðum felist ekki í peningagreiðslum til Parma ehf. krefst áfrýjandi greiðslu fjárhæðar sem nemur samtölu þeirra. Hann hefur ekki reist kröfu sína á því að hann hafi verið krafinn um þær fjárhæðir sem í þessum liðum greinir og hefur ekki sannað að stefndi hafi vanefnt þær skuldbindingar sem í þeim felast. Með þessum athugasemdum verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur.

Eftir þessum úrslitum verður áfrýjandi dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er óraskaður.

Áfrýjandi, þrotabú Parma ehf., greiði stefnda, BP ehf., 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.