21/2006

V var með héraðsdómi sakfelldur samkvæmt eigin játningu fyrir að hafa ekið tvívegis undir áhrifum áfengis og umfram leyfilegan hámarkshraða, en í síðara skiptið olli hann einnig árekstri við tvær lögreglubifreiðar. Að teknu tilliti til sakarferils V var hann dæmdur í 290.000 króna sekt í ríkissjóð og var sviptur ökurétti í 18 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf og Á-kk-nf K-kk-nf og H-kk-nf H-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 15. desember 2005 að fengnu áfrýjunarleyfi. Hann krefst þess nú að ákærða verði ákvörðuð þyngri refsing og frekari ökuréttarsvipting en ákveðin var í héraðsdómi.

Ákærði krefst staðfestingar héraðsdóms.

Héraðsdómari sýknaði ákærða af brotum, sem lýst er í I. kafla ákæru og er sú niðurstaða ekki til endurskoðunar fyrir Hæstarétti.

Brot þau, sem um er fjallað í II. kafla ákæru og ákærði var sakfelldur fyrir í héraðsdómi samkvæmt eigin játningu, voru framin aðfaranótt 19. apríl 2005. Ók hann tvívegis undir áhrifum áfengis. Í fyrra skiptið ók hann á 93 km hraða á klst. þar sem hámarkshraði er 60 km á klst. Í síðara skiptið ók hann gegn rauðu ljósi á einum gatnamótum, án þess að virða stöðvunarskyldu á öðrum, á 140 km hraða á klst. þar sem hámarkshraði er 70 km á klst. og loks olli hann árekstri við tvær lögreglubifreiðar á hringtorgi. Eru brot þessi réttilega heimfærð til refsiákvæða í ákæru.

Skömmu fyrir uppsögu héraðsdóms í máli þessu, eða 15. september 2005, var ákærði dæmdur í Héraðsdómi Norðurlands eystra til greiðslu 130.000 króna sektar og til tveggja ára ökuréttarsviptingar frá 22. september 2005 að telja fyrir brot gegn 1. mgr., sbr. 2. mgr., 45. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Fram kemur í þeim dómi að lögreglustjórasátt, sem ákærði gekkst undir 14. apríl 2004 vegna brots er hann framdi 16 ára að aldri, er látin hafa ítrekunaráhrif á brot hans þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Svo virðist sem héraðsdómari í máli því sem hér er til úrlausnar hafi ekki haft vitneskju um þennan dóm.

Í héraðsdómi er og ekki tekið tillit til þess að hinn 19. apríl 2005 var ákærði sviptur ökurétti til bráðabirgða, sbr. 2. mgr. 103. gr. umferðarlaga.

Samkvæmt 78. gr. almennra hegningarlaga verður ákærða dæmdur hegningarauki við framangreindan dóm Héraðsdóms Norðurlands eystra 15. september 2005 og verður refsing ákvörðuð með hliðsjón af 77. gr. sömu laga. Að öllu virtu þykir rétt að refsiákvörðun héraðsdóms standi óbreytt, þ.e. 290.000 króna sekt í ríkissjóð og komi 20 daga varðhald í stað sektarinnar, greiðist hún ekki innan fjögurra vikna frá uppsögu dóms þessa. Þá ber að svipta ákærða ökurétti í 18 mánuði og skal sú svipting teljast frá 22. september 2007, er sviptingu samkvæmt fyrrgreindum dómi Héraðsdóms Norðurlands eystra lýkur. Til frádráttar sviptingunni komi hins vegar sá tími er ákærði var sviptur ökurétti til bráðabirgða 19. apríl - 22. september 2005, eða 157 dagar.

Staðfest verður ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað.

Kostnað vegna áfrýjunar sakarinnar ber samkvæmt 169. gr. laga um meðferð opinberra mála nr. 19/1991 að greiða úr ríkissjóði þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, sem tiltekin eru í dómsorði að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómsorð:

Ákærði, V-kk-nf S-kk-nf, greiði 290.000 krónur í ríkissjóð innan fjögurra vikna frá uppsögu dóms þessa en sæti ella 20 daga fangelsi.

Ákærði er sviptur ökurétti í 18 mánuði frá 22. september 2007 að telja en til frádráttar sviptingartíma komi 157 dagar.

Málskostnaðarákvæði héraðsdóms er staðfest.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 249.000 krónur.