479/2010

Í var ákærður fyrir þjófnaðarbrot með ákærum 9. og 22. september 2009. Þá var hann ákærður fyrir brot gegn 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með ákæru 2. desember s.á., með því að hafa stungið A með hnífi í kvið, með þeim afleiðingum að hann hlaut stungusár á kviðinn. Fyrir Hæstarétti féll ákæruvaldið frá hluta af ákæru 22. september 2009. Með dómi héraðsdóms, sem Hæstiréttur staðfesti, var Í sakfelldur fyrir framangreind brot og var refsing hans ákveðin fangelsi í 20 mánuði. Þá var hann dæmdur til að greiða A nánar tilgreindar skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf dómstjóri.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 6. júlí 2010 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist staðfestingar héraðsdóms um sakfellingu ákærða, en að refsing verði þyngd.

Ákærði krefst sýknu af I. lið ákæru lögreglustjórans á Akureyri 22. september 2009. Einnig krefst hann sýknu af ákæru ríkissaksóknara 2. desember 2009, en til vara að háttsemin verði heimfærð undir 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá krefst hann þess að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi, en til vara lækkunar hennar. Loks krefst hann refsimildunar og þess að sakarkostnaður verði að hluta lagður á ríkissjóð.

Af hálfu ákæruvaldsins er fyrir Hæstarétti gerð sú leiðrétting á I. lið ákæru lögreglustjórans á Akureyri 22. september 2009 að fallið er frá ákæru fyrir aðra muni en einn sjónauka, geisladiskahulstur með tíu geisladiskum og sólgleraugu.

Sakaferli ákærða er nægilega lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eftir uppsögu hans var ákærði dæmdur 8. desember 2010 í Héraðsdómi Norðurlands eystra til 30 daga fangelsisrefsingar og sviptingar ökuréttar ævilangt.

Fallist er á með héraðsdómi að sannað sé að ákærði hafi viðhaft þá háttsemi, sem hann er ákærður fyrir í I. lið ákæru lögreglustjórans á Akureyri 22. september 2009, að teknu tilliti til þeirra breytinga, sem lýst er að framan. Jafnframt verður, með vísan til forsendna héraðsdóms, staðfest að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi, sem hann er ákærður fyrir af ríkissaksóknara í ákæru 2. desember 2009. Er háttsemi hans réttilega heimfærð til refsiákvæða og refsing hæfilega ákveðin.

Ákærði stakk A, starfsmann veitingahússins [...], með veiðihníf í kviðinn vinstra megin og kemur fram í skýrslu læknis, sem meðhöndlaði A, að hnífurinn hefði líklega gengið 3,5 til 5 sentimetra inn í kviðarholið og stungusárið verið um 2 sentimetrar á breidd. Hann kvað afleiðingar þessa, þegar ekki verður skaði á kviðarholslíffærum eða stærri æðum, að því er lýtur að vinnufærni almennt vera þær að full vinnufærni náist eftir tvær til fjórar vikur. Með hliðsjón af þessu og að öðru leyti með vísan til þess sem fram kemur í héraðsdómi verður niðurstaða um skaðabótakröfu A staðfest.

Með framangreindum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, Í-kk-nf Ö-kk-nf S-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 433.744 krónur, þar með talin málsvarnarlaun og ferðakostnað skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, G-kk-ef M. A-kk-ef héraðsdómslögmanns, 381.569 krónur.