393/2016

Þ var sakfelldur fyrir fjögur þjófnaðarbrot, tilraun til þjófnaðar, tilraun til fjársvika, nytjastuld, ólögmæta meðferð á fundnu fé og akstur bifreiðar sviptur ökurétti. Einum ákærulið þar sem Þ voru gefin að sök fjársvik var hins vegar vísað frá héraðsdómi þar sem verknaðarlýsing var ekki talin uppfylla kröfur c. liðar 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þá var Þ sýknaður af ákærulið þar sem honum var gefið að sök að hafa ekið bifreið undir áhrifum áfengis. Við ákvörðun refsingar Þ var litið sakarferils hans auk þess sem tekið var tillit til 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var refsing Þ ákveðin fangelsi í fjóra mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma H-kk-nf I. J-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf E-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf settir hæstaréttardómarar.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 17. maí 2016 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst sýknu af ákæruliðum A-II og B-II í ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra 11. desember 2014 og öllum ákæruliðum í ákæru hans 20. janúar 2015.

Samkvæmt lið B-II í fyrri ákærunni er ákærða gefið að sök að hafa að kvöldi þriðjudagsins 16. september 2014 „reynt að svíkja út sígarettur“ að verðmæti 35.076 krónur í verslun 10-11 við Mýrarveg á Akureyri. Var hann með þessu talinn hafa brotið gegn 248. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt c. lið 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal í ákæru greina svo glöggt sem verða má hver sú háttsemi er sem ákært er út af, heiti brots að lögum og aðra skilgreiningu á því. Verður ákæra að leggja fullnægjandi grundvöll að máli þannig að fella megi dóm á það samkvæmt því sem í henni segir, enda verður ákærði ekki dæmdur fyrir aðra hegðun en þá, sem í ákæru greinir, sbr. 1. mgr. 180. gr. laganna. Framangreind verknaðarlýsing uppfyllir ekki þessar kröfur, en sakfelling samkvæmt hinum áfrýjaða dómi var reist á atvikum sem með réttu hefðu þurft að koma fram í henni. Er óhjákvæmilegt vegna þessa annmarka á ákærunni að vísa framangreindum lið hennar frá dómi.

Með síðari ákærunni er ákærði meðal annars sóttur til saka fyrir að hafa ekið bifreiðinni [...] undir áhrifum áfengis að kvöldi mánudagsins 21. apríl 2014 frá Akureyri áleiðis til Ólafsfjarðar. Ákærði neitaði þessum sakargiftum fyrir héraðsdómi. Þá er sú aðstaða fyrir hendi að ekki var tekið blóðsýni úr honum til að ganga úr skugga um áfengismagn í blóði hans og honum var ekki heldur gert að láta í té öndunarsýni. Með vísan til þessa og að virtum framburði vitna er ósannað, sbr. 108. og 109. gr. laga nr. 88/2008, að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem að framan greinir. Verður hann því sýknaður af þessum sakargiftum. Af því leiðir að hafnað er kröfu ákæruvalds um ökuréttarsviptingu hans.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður ákærði sakfelldur fyrir þau brot sem honum eru að öðru leyti gefin að sök í málinu og til endurskoðunar eru fyrir Hæstarétti. Þá eru brot ákærða réttilega heimfærð til refsiákvæða í hinum áfrýjaða dómi.

Samkvæmt sakavottorði ákærða var honum gerð sektarrefsing fyrir umferðarlagabrot með dómum 14. maí 2013 og 26. júní 2014. Þá gekkst hann undir sektargreiðslu hjá lögreglustjóra 17. september 2014 fyrir fíkniefnalagabrot. Fram að þessu hafði ákærða síðast verið gerð refsing með dómi 25. nóvember 2005, en sakaferill hans hafði þá verið nær óslitinn allt frá árinu 1990. Hann er nú sakfelldur fyrir fjögur þjófnaðarbrot, tilraun til þjófnaðar, tilraun til fjársvika, nytjastuld, ólögmæta meðferð á fundnu fé og akstur bifreiðar sviptur ökurétti. Samkvæmt þessu og að teknu tilliti til 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga, svo og vegna þess dráttar á meðferð málsins sem ákærða verður ekki um kennt, verður staðfest niðurstaða héraðsdóms um refsingu hans.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað verða staðfest.

Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Samkvæmt þingbók héraðsdóms lauk skýrslutökum í málinu 13. október 2015. Munnlegum málflutningi var þá frestað og fór hann ekki fram fyrr en 17. febrúar 2016, eða rúmum fjórum mánuðum síðar. Hafa engar skýringar verið gefnar á þessari málsmeðferð og er hún aðfinnsluverð.

Dómsorð:

Vísað er frá héraðsdómi lið B-II í ákæru lögreglustjórans á Norðurlandi eystra 11. desember 2014.

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um refsingu ákærða, Þ-kk-ef P-kk-ef P-kk-ef, og sakarkostnað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 581.201 krónu, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 496.000 krónur, og ferðakostnaður hans, 56.150 krónur.