42/2007

G var sakfelldur fyrir nytjastuld, þjófnað, skjalafals, fjársvik, umferðarlagabrot og fíkniefnalagabrot. Við ákvörðun refsingar var m.a. litið til langs sakaferils G, ítrekunar, langrar brotahrinu, einbeitts brotavilja og þess að hann reyndi eftir fremsta megni að hylja slóð sína. Þá rauf hann með brotum sínum skilyrði reynslulausnar á eftirstöðvum 900 daga refsingar samkvæmt eldri dómi og var hún tekin upp og dæmd með. Refsing G var ákveðin fangelsi í 5 ár en til frádráttar henni kom gæsluvarðhald sem hann hafði sætt. Þá var G sviptur ökurétti ævilangt, gert að sæta upptöku fíkniefna og að greiða nánar tilgreindum aðilum skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut máli þessu til Hæstaréttar 9. janúar 2007 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst staðfestingar á sakfellingu en þyngingar á refsingu. Þá er þess krafist að niðurstaða héraðsdóms um greiðslu skaðabóta verði staðfest.

Ákærði krefst sýknu af 1. til 5. tölulið ákæru að undanskildum ölvunarakstri og hraðakstri samkvæmt ákærulið 5.1. Að öðru leyti krefst hann mildunar refsingar og að gæsluvarðhald sem hann sætti frá 18. febrúar 2006 til 22. sama mánaðar, og frá 15. september 2006, komi til frádráttar henni. Ennfremur krefst hann þess að bótakröfum Olíuverslunar Íslands hf. og Kaupfélags Héraðsbúa verði vísað frá dómi.

Fyrir Hæstarétti hefur ekki verið gerð krafa um endurskoðun á ákvæði hins áfrýjaða dóms um ævilanga sviptingu á ökurétti ákærða og stendur það því óraskað.

Þá hefur ekki verið krafist endurskoðunar á ákvæðum héraðsdóms um upptöku fíkniefna og heldur ekki um frávísun skaðabótakrafna Landsbanka Íslands hf., Skeljungs hf. og Visa Ísland - Greiðslumiðlunar hf. Standa þau því óröskuð.

Með hliðsjón af 1. mgr. 117. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður niðurstaða hans um ákærulið 5.2 staðfest.

Í ákærulið 2.2 er ákærða gefið að sök að hafa átt þátt í innbroti í söluskála SJ að Búðavegi 60 á Fáskrúðsfirði 16. febrúar eða aðfararnótt 17. febrúar 2006 og þjófnaði úr skálanum og hraðbanka í eigu Landsbanka Íslands hf. sem þar var að finna. Var hann sakfelldur fyrir þetta brot í héraði meðal annars með vísan til þess að skófar hefði fundist á vettvangi innbrotsins sem verið gæti undan skóm þeim sem ákærði var í þegar hann var handtekinn á Akureyri að morgni 17. febrúar 2006. Rannsóknargögn málsins um skófar þetta eru misvísandi með þeim hætti að sakfelling ákærða verður ekki á þessu reist. Önnur atriði sem talin eru fram í héraðsdómi til stuðnings þessari sönnunarfærslu eru á hinn bóginn fullnægjandi til sakfellingar ákærða fyrir brot samkvæmt þessum ákærulið og verður dómurinn því staðfestur um það efni.

Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða fyrir þau brot sem málskotið tekur til og um heimfærslu þeirra til refsiákvæða.

Við meðferð málsins í héraði lágu ekki fyrir upplýsingar um þrjá dóma sem ákærði hlaut í Danmörku á árunum 1993 og 1994 fyrir ýmis hegningarlagabrot, þar á meðal auðgunarbrot. Var honum með þessum dómum gert að sæta fangelsisrefsingu í samtals fimm ár og níu mánuði. Ákærði var 18. febrúar 2000 dæmdur í Héraðsdómi Reykjavíkur í þriggja ára fangelsi fyrir þjófnað, tilraun til þjófnaðar og brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni. Var þeim dómi ásamt dómi Héraðsdóms Suðurlands 7. apríl 2000 áfrýjað til Hæstaréttar sem kvað upp dóm sinn 26. október 2000. Þá var sátt sem gerð var 13. nóvember 2000 vegna umferðarlagabrots en ekki fíkniefnalagabrots, eins og segir í héraðsdómi. Þá var ákærði dæmdur í þriggja ára fangelsi með dómi Hæstaréttar 29. nóvember 2001 en ekki í janúar það ár eins og talið er í héraðsdómi og var ákærði þá sakfelldur fyrir líkamsárás og tilraun til þjófnaðar. Sakarferli ákærða er um annað rétt lýst í héraðsdómi. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms og 3. mgr. 159. gr. laga nr. 19/1991 verður hann staðfestur um refsingu ákærða. Þá verður staðfest niðurstaða héraðsdóms um skaðabætur til Kaupfélags Héraðsbúa og Olíuverslunar Íslands hf.

Niðurstaða héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins samkvæmt yfirliti ríkissaksóknara um sakarkostnað og ákvörðun Hæstaréttar um málflutningslaun skipaðs verjanda hans fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um refsingu ákærða, G-kk-ef G-kk-ef, sviptingu ökuréttar, upptöku fíkniefna, greiðslu skaðabóta og sakarkostnað.

Til frádráttar refsivist ákærða komi gæsluvarðhald hans 18. febrúar 2006 til 22. febrúar 2006 og frá 15. september 2006 til dómsuppsögu Hæstaréttar.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 461.702 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 373.500 krónur.