305/2003

V og þrotabú I deildu um hvað hafi falist í samningi V og I. Einnig var um það deilt hvort I hefði efnt samninginn af sinni hálfu. Þótti skjal sem I hafði útbúið gefa vísbendingu um hvað I taldi felast í samningnum. Það ásamt öðru leiddi til þess að telja yrði að í samningnum fælist loforð I um að afsala sér rétti samkvæmt tilteknum dreifingarsamningi við E og að koma á samningi milli E og V um dreifingu á tilteknum vörum. Talið að I hefði efnt samninginn af sinni hálfu og í samræmi við það var V dæmt til greiðslu þess hluta kaupverðsins sem enn var ógreiddur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf E-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og P-kk-nf K-x-x H-kk-nf.

Áfrýjandi skaut máli þessu upphaflega til Hæstaréttar 11. júní 2003. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu málsins 23. júlí 2003 og áfrýjaði hann að nýju 6. ágúst sama ár með heimild í 4. mgr. 153. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 7. gr. laga nr. 38/1994. Krefst hann aðallega sýknu af kröfu stefnda, en til vara að hún verði lækkuð. Verði fallist á varakröfu stefnda í héraði krefst hann þess að til skuldajafnaðar komi gagnkrafa að fjárhæð 3.500.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 25/1987 frá 20. apríl 2001 til 1. júlí sama ár, en samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst þess að héraðsdómur verði staðfestur og sér dæmdur málskostnaður fyrir Hæstarétti.

Eftir að hinn áfrýjaði dómur var upp kveðinn var þingfest fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur mál til að taka skýrslu af A-x-x G-x-x G-x-x svæðisstjóra félagsins Eurocermex S.A. Fór skýrslutakan fram gegnum síma 17. september 2003. Var endurrit hennar ásamt íslenskri þýðingu lagt fram fyrir Hæstarétt af hálfu áfrýjanda. Er skýrsla þessi svo ruglingsleg og óskýr að ekki verður á henni byggt við úrlausn málsins fyrir Hæstarétti.

Málavöxtum er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eins og þar greinir tókust samningar með áfrýjanda og Ice-Mex ehf. í byrjun mars 2001 þegar síðarnefnda félagið samþykkti tilboð áfrýjanda í „Corona umboðið“. Kaupverðið var 28.000.000 krónur. Greiddi áfrýjandi 3.500.000 krónur 5. mars 2001 en Ice-Mex ehf. afhenti honum samtímis til tryggingar tékka að sömu fjárhæð. Ice-Mex ehf. höfðaði mál þetta 28. september 2001 og krafðist þess aðallega að áfrýjandi greiddi eftirstöðvar kaupverðsins og skilaði sér umræddum tékka. Hefur áfrýjandi lýst því yfir að hann hafi tékka þennan undir höndum.

Ágreiningur aðila snýst annars vegar um hvað hafi falist í umræddum samningi og hins vegar hvort Ice-Mex ehf. hafi efnt samninginn af sinni hálfu.

Áfrýjandi heldur því fram að í samningnum hafi falist að Ice-Mex ehf. framseldi sér þann rétt sem síðarnefnda félagið hafði samkvæmt dreifingarsamningi við Eurocermex S.A. og hafi hann staðið í þeirri trú að það væri Ice-Mex ehf. heimilt án samþykkis hins erlenda viðsemjanda. Þar sem síðar hafi komið í ljós að svo var ekki hafi honum verið rétt að rifta samningnum eða krefjast ógildingar hans ella. Stefndi telur hin vegar að í samningnum hafi falist að Ice-Mex ehf. tæki að sér að koma á samningi milli áfrýjanda og hins erlenda viðsemjanda með skilmálum samkvæmt hinu samþykkta tilboði.

Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi sendi áfrýjandi Ice-Mex ehf. drög að kaupsamningi skömmu eftir að síðarnefnda félagið samþykkti margnefnt tilboð. Skjal þetta var aldrei undirritað en það var samið af forsvarsmönnum áfrýjanda og gefur það því vísbendingu um hvað þeir töldu að fælist í samningi aðila. Í 1. grein kaupsamningsdraganna sagði að hið selda væri allur rekstur seljanda en í því fælist meðal annars „Vöruumboð Corona og Negro Modelo ásamt upplýsingum um viðskiptasamninga og viðskiptasambönd seljanda svo og viðskiptavild seljanda. Vöruumboðin og viðskiptasambönd seljanda færist yfir til kaupanda, en báðir aðilar skulu vinna sameiginlega að því að vöruumboðin flytjist yfir til kaupanda.“ Þá var svofellt ákvæði í 5. grein kaupsamningsdraganna. „Kaupsamningur þessi er háður samþykki Corona um yfirtöku kaupanda á umboðum og viðskiptasamböndum og fyrir liggja skrifleg yfirlýsing frá Corona um yfirtöku kaupanda á vörumerkjum seljanda til a.m.k. x ára.“ Styður þessi texti eindregið þann skilning sem stefndi vill leggja í efni samningsins. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður fallist á þá niðurstöðu hans að í samningnum milli áfrýjanda og Ice-Mex ehf. hafi falist loforð þess síðarnefnda um að afsala sér rétti samkvæmt dreifingarsamningnum við Eurocermex S.A. og að koma á samningi varðandi dreifingu á umræddum vörum milli áfrýjanda og Eurocermex S.A.

Þar sem einnig verður fallist á það með héraðsdómara með vísan til þeirra forsendna er í héraðsdómi greinir að Ice-Mex ehf. hafi efnt samninginn af sinni hálfu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur um annað en málskostnað.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti verður ákveðinn í einu lagi eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Áfrýjandi, Vífilfell hf., greiði stefnda, þrotabúi Ice-Mex ehf., samtals 1.300.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.