450/2009

R starfaði sem undirverktaki við raflagnavinnu fyrir A í fjöleignarhúsi á Akranesi. Málsaðilar deildu um reikning R 19. desember 2007 á hendur A fyrir efni og vinnu í húsinu. Fyrirsvarsmaður A hélt því fram að fullnaðaruppgjör hefði átt sér stað með greiðslu A á reikningi R 1. nóvember 2007, sem félagið hefði ekki borið ábyrgð á en greitt fyrir misgáning. Meðal málskjala voru tölvubréf milli aðila, þar sem greint var í þremur töluliðum frá einstökum verkþáttum, sem R ýmist hafði unnið eða átti eftir að vinna. Kom þar fram að yrði gengið frá greiðslu fyrir annan liðinn og jafnframt tryggt að R fengi greitt fyrir vinnu samkvæmt þriðja lið væri ekkert því til fyrirstöðu að R gæti lokið verki sínu. Talið var að A hefði mátt vera fyllilega ljóst að greiðsla reikningsins 1. nóvember 2007 væri forsenda þess að R héldi áfram að vinna verkið. Sú staðhæfing A væri haldlaus að greiðslan hefði verið innt af hendi fyrir misgáning og jafnframt að með henni hefði hann mátt líta svo á að verk R væri endanlega uppgert. Óumdeilt væri að R innti af hendi það verk sem krafa hans samkvæmt reikningi 19. desember 2007 laut að. Var því fallist á kröfu R.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 11. ágúst 2009. Hann krefst aðallega sýknu af kröfu stefnda, en til vara lækkunar á henni eða skuldajafnaðar. Í báðum tilvikum krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Áfrýjandi tók að sér fyrir Garðbæ ehf. að ljúka við að reisa fjöleignarhús að Tindaflöt 2-8 á Akranesi eftir að aðalverktakinn, Rúmmetri ehf., hvarf frá verkinu. Stefndi starfaði sem undirverktaki við raflagnavinnu í húsinu fyrir aðalverktakann og hélt því síðan áfram í þágu áfrýjanda á síðari hluta árs 2007 þegar atvik málsins urðu. Ágreiningur málsaðila lýtur að reikningi stefnda 19. desember 2007 á hendur áfrýjanda, sem samkvæmt hljóðan sinni er fyrir efni og vinnu í bílakjallara, geymslum og „sameign niðri“ vegna breytinga á teikningum, brunndælum, tengingu á varadælu og fleira.

Fyrirsvarsmaður áfrýjanda gaf skýrslu fyrir dómi en hann var á þeim tíma, sem um ræðir, einnig fyrirsvarsmaður Garðbæjar ehf. Bú þess félags var tekið til gjaldþrotaskipta 3. júní 2008. Hjá honum kom skýrt fram að áfrýjandi hafi beðið stefnda „um að vinna í kjallaranum og þá sérstaklega í þessum dælum.“ Hins vegar hafi áfrýjandi ekki borið ábyrgð á „greiðslum af einhverjum aukareikningum vegna íbúðanna fyrir Garðbæ, sem að við greiddum fyrir misgáning.“ Þar mun vera vísað til reiknings stefnda 1. nóvember 2007 á hendur áfrýjanda fyrir „lagfæringar á raflögnum ... v/breytinga á stigahúsum, götum o.fl.“ að fjárhæð 852.000 krónur, sem áfrýjandi greiddi 7. sama mánaðar. Þá kvaðst fyrirsvarsmaður áfrýjanda hafa talið að um fullnaðaruppgjör væri að ræða með greiðslu umrædds reiknings.

Meðal málskjala eru tölvubréf milli aðilanna 24. og 25. október 2007. Í bréfi fyrirsvarsmanns stefnda síðarnefnda daginn, sem óumdeilt er að fyrirsvarsmaður áfrýjanda samdi að undanskildum fjárhæðum sem þar koma fram, greinir í þremur töluliðum frá einstökum verkþáttum, sem stefndi ýmist hafi unnið eða eigi eftir að vinna. Verk samkvæmt hinum fyrsta þeirra hafi verið unnið í þágu fyrrverandi aðalverktaka og sé óviðkomandi samningi málsaðila. Annar liðurinn er sagður vera fyrir „óuppgerð aukaverk“ að fjárhæð 852.000 krónur, en hann beri Garðbæ ehf. að greiða. Þriðji liðurinn sé fyrir vinnu við raflagnir í bílakjallara, geymslur, brunndælur og fleira og sé það verk unnið fyrir áfrýjanda. Í niðurlagi bréfsins segir síðan að verði gengið frá greiðslu fyrir annan liðinn og jafnframt tryggt að stefndi fái greitt fyrir vinnu samkvæmt þriðja lið sé ekkert því til fyrirstöðu að stefndi geti lokið verki sínu.

Áður var þess getið að stefndi sendi áfrýjanda reikning nokkrum dögum eftir bréfaskiptin fyrir verk samkvæmt öðrum lið, sem sá síðarnefndi greiddi. Honum mátti vera fyllilega ljóst að sú greiðsla var forsenda þess að stefndi héldi áfram að vinna verk samkvæmt þriðja liðnum. Sú staðhæfing áfrýjanda er haldlaus að greiðslan á 852.000 krónum hafi verið innt af hendi fyrir misgáning og jafnframt að með henni hafi hann mátt líta svo á að verk stefnda væri endanlega uppgert. Óumdeilt er að stefndi innti af hendi það verk sem krafa hans samkvæmt reikningi 19. desember 2007 lýtur að. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti, sem er ákveðinn eins og nánar segir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Ans ehf., greiði stefnda, Raflaxi ehf., 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.