381/2001

Ný gögn í skilningi 3. mgr. 76. gr. laga nr. 19/1991 höfðu komið fram eftir að lögreglustjóri felldi niður rannsókn gegn versluninni Y. Var því talið, að honum hefði verið heimilt að taka rannsóknina upp að nýju og höfða mál á hendur X, forsvarsmanni Y, til upptöku á tilteknu vopni, sem var í eigu Y. Samkvæmt þessu var frávísunarúrskurður héraðsdóms felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 5. október 2001, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. október 2001, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í 1. mgr. 142. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og héraðsdómara gert að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar úr ríkissjóði.

Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 10. maí 2001 var byssusmiður, sem starfaði hjá versluninni Y, sakfelldur fyrir vopnalagabrot með því að hafa í maí 2000 breytt tilteknum riffli í verslunni án tilskilins leyfis með því að útbúa hann með hljóðdeyfi. Í ákæru á hendur honum var gerð krafa um refsingu og upptöku riffilsins. Ákærði í því máli upplýsti við þingfestingu þess 23. apríl 2001 að riffillinn, sem verið hafði í eigu verslunarinnar, hafi verið seldur eftir breytinguna, en kaupin gengið til baka. Í þinghaldinu var einnig haft eftir fulltrúa ákæruvaldsins að það lægi nú fyrir að nafngreindur maður hefði keypt vopnið af versluninni en skilað því aftur og kaupin gengið til baka. Ekki var þó fallið frá kröfunni um upptöku riffilsins. Var þeirri kröfu á hendur byssusmiðnum vísað frá dómi, þar sem ekkert í málinu benti til þess „að munir þessir séu eða hafi nokkru sinni verið eign ákærða.“

Lögreglustjórinn í Reykjavík tilkynnti framkvæmdastjóra verslunarinnar Y, S, með bréfi 10. apríl 2001 að eins og málið horfði við þættu ekki efni til að halda rannsókn þess áfram að því er hann varðaði og væri henni því hætt með vísan til 1. mgr. 76. gr. laga nr. 19/1991. Af gögnum málsins verður ekki séð að lögreglustjóra hafi þá verið kunnugt um að verslunin væri eigandi riffilsins. Þær upplýsingar virðast fyrst hafa borist fulltrúa embættisins í fyrrgreindu þinghaldi 23. apríl 2001. Samkvæmt 3. mgr. 76. gr. laga nr. 19/1991 er heimilt að taka rannsókn upp að nýju gegn sökunaut ef ný sakargögn eru fram komin. Þar sem ný gögn í skilningi þessa ákvæðis bárust um eignarhald verslunarinnar á rifflinum eftir að lögreglustjórinn í Reykjavík felldi niður rannsókn gegn henni var honum heimilt að taka rannsóknina upp að nýju og höfða mál á hendur varnaraðila sem forsvarsmanni verslunarinnar til upptöku á vopninu. Samkvæmt þessu eru ekki efni til að vísa málinu frá dómi. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.