534/2013

Ó var sakfelldur fyrir fjárdrátt í starfi sem sölu- og markaðsstjóri hjá A ehf. með því að hafa í fjögur skipti dregið sér andvirði tiltekinna vara í eigu A ehf., afhent þær öðrum án heimildar og í þrjú skipti tekið við greiðslu og tileinkað sér, en í eitt skipti var varan afhent öðrum sem endurgjald fyrir vinnu í þágu Ó án þess að greiðsla hefði átt sér stað til A ehf. Var háttsemi Ó talin varða við 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þar sem rannsókn lögreglu hófst ekki gegn Ó sem sakborningi fyrir lok skilorðstíma samkvæmt tveimur dómum frá 2006 þótti ekki fullnægt áskilnaði 60. gr. almennra hegningarlaga um að taka upp refsingar sem hann hlaut með þeim og dæma með nú. Samkvæmt 60. gr., sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga var hins vegar tekin upp og dæmd með skilorðsbundin refsing sem Ó hlaut á árinu 2010. Með vísan til þess hversu mjög meðferð málsins hefði dregist hjá lögreglu, án nokkurrar ástæðu, var refsing Ó ákveðin fangelsi í 4 mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið í 2 ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 6. ágúst 2013 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst aðallega sýknu, en til vara að refsing verði milduð.

Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi hefur ákærði borið að hann hafi tekið gólfefni af lager einkahlutafélagsins A eins og þau sem um ræðir í IV. kafla ákæru. Á hinn bóginn lýsti hann því þegar við skýrslutöku hjá lögreglu að andvirði gólfefnanna hafi verið minna en hann var borinn sökum um að hafa tekið, án þess þó að fullyrða frekar um andvirðið. Kvaðst ákærði telja að E hafi greitt sér 1.000.0000 eða 1.200.000 krónur fyrir gólfefnin. Skjalleg gögn málsins um þessa úttekt eru fátækleg og verður lítið á þeim byggt. Til viðbótar því var látið hjá líða að taka skýrslu af áðurnefndum E við meðferð málsins, en rannsókn þess hófst bæði seint og dróst verulega eins og rakið er í héraðsdómi. Samkvæmt því og með vísan til 108. gr., sbr. 1. og 2. mgr. 109. gr., laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður miðað við framburð ákærða um að verðmæti andlags sem tiltekið er í IV. kafla ákæru hafi verið mun minna en þar segir, eða ekki meira en 1.200.000 krónur. Að öðru leyti verður fallist á með héraðsdómi að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir og réttilega er þar heimfærð til refsiákvæðis hvað varðar alla kafla ákærunnar.

Sakarferill ákærða er nægilega rakinn í héraðsdómi. Var ákærði 9. ágúst 2006 dæmdur í 30 daga fangelsi fyrir blygðunarsemisbrot og 21. september sama ár í tveggja mánaða fangelsi fyrir eignaspjöll. Var refsing samkvæmt báðum dómunum bundin skilorði í tvö ár, en ekki var tekin upp refsing samkvæmt fyrri dóminum og dæmd með í hinum seinni. Með dómi 10. desember 2010 var ákærði dæmdur í 30 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár fyrir umferðarlagabrot og brot gegn valdstjórninni.

Rannsókn lögreglu hófst ekki gegn ákærða sem sakborningi fyrir lok skilorðstíma samkvæmt framangreindum tveimur dómum frá árinu 2006 og því er ekki fullnægt áskilnaði 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 um að taka upp refsingar sem ákærði hlaut með þeim og dæma með nú. Samkvæmt 60. gr., sbr. 78. gr., almennra hegningarlaga verður á hinn bóginn tekin upp og dæmd með sú skilorðsbundna refsing sem ákærði hlaut með dóminum 10. desember 2010. Auk framanritaðs verður að líta til þess að við meðferð málsins hjá lögreglu varð algerlega ástæðulaus töf sem ákærða verður ekki um kennt, en hann skýrði þegar við fyrstu skýrslu frá háttsemi sinni. Leiddi þessi töf til þess að niðurstaða fékkst ekki í málinu innan eðlilegs tíma. Að öllu framangreindu virtu og með vísan til 77. gr. almennra hegningarlaga verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í fjóra mánuði sem verður að öllu leyti bundin skilorði eins og í dómsorði greinir.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Samkvæmt 1. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008 verður áfrýjunarkostnaður felldur á ríkissjóð, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, Ó-kk-nf M-kk-nf A-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Sakarkostnaður fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 376.500 krónur.