arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
579/2011

E kærði úrskurð héraðsdóms þar sem máli hans á hendur F og fleiri var vísað frá dómi. Aðila greindi á um landamerki jarðanna Vestur-Sviðholts og Sviðholts á Álftanesi. Á fyrri stigum málsins hafði héraðsdómur hafnað kröfu F og fleiri um frávísun þar sem öflun sýnilegra sönnunargagna var ekki lokið og E hafði enn færi á að afla og leggja fram frekari gögn. Að lokinni aðalmeðferð tók héraðsdómur að nýju til skoðunar hvort vísa bæri málinu frá dómi. Í úrskurði héraðsdóms sagði að telja yrði málatilbúnað E vera haldinn slíkum annmörkum og það vanreifaðan að ekki yrði hjá því komist að vísa málinu frá dómi af þeim sökum. Hæstiréttur staðfesti úrskurð héraðsdóms með vísan til forsendna hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. október 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 24. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 10. október 2011, þar sem málinu var vísað frá dómi. Kæruheimild er í c. lið 2. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og „lagt fyrir héraðsdómara að taka dómkröfurnar til efnismeðferðar.“ Hann krefst og málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, E-kk-nf Ó-kk-nf, greiði varnaraðilum, F-kk-þgf I-kk-þgf J-kk-þgf, Ö-kvk-þgf Þ-kvk-þgf J-kvk-þgf, G-kk-þgf G-kk-þgf, I-kvk-þgf K-x-x F-kvk-þgf, F-kk-þgf A-kk-þgf F-kk-þgf, G-kvk-þgf Ó-kvk-þgf G-kvk-þgf, M-kvk-þgf M. F-kvk-þgf, J-kk-þgf I-kk-þgf G-kk-þgf og S-kk-þgf H. F-kk-þgf sameiginlega 300.000 krónur og Fagraási ehf. 200.000 krónur í kærumálskostnað.
580/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stæði var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. október 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. október 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. nóvember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
581/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stæði var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. október 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. október 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 2. nóvember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og einangrun aflétt.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fram er kominn rökstuddur grunur lögreglu um að varnaraðili, sem er tæplega 18 ára, hafi verið þátttakandi í skipulögðum þjófnaðarbrotum sem séu víðtækari en hún hefur viðurkennt hjá lögreglu. Samkvæmt því og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður fallist á að skilyrði a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 séu uppfyllt og að varnaraðili þurfi sökum rannsóknarhagsmuna að sæta einangrun á meðan á gæsluvarðhaldi stendur, en 5. mgr. sömu lagagreinar stendur því ekki í vegi. Verður hinn kærði úrskurður fyrir þær sakir staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
583/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 27. október 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. október 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 24. nóvember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
584/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stæði var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. október 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. október 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 11. nóvember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
585/2011

Hæstiréttur staðfesti úrskurð héraðsdóms þar sem barnaverndarnefnd var heimilað að vista B, dóttur A, utan heimilis hennar í 12 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. október 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 12. október 2011, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að dóttir sóknaraðila, B, verði vistuð utan heimilis sóknaraðila í 12 mánuði frá 28. júní 2011. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og „að henni verði fengin forsjá barnsins að nýju.“ Til vara krefst hún þess að vistun stúlkunnar utan heimilis verði markaður skemmri tími. Í báðum tilvikum er krafist kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Kæruheimild er í 1. mgr. 64. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002.

Fallist er á með héraðsdómi að brýnir hagsmunir B, dóttur sóknaraðila, leiði til þess að nauðsynlegt sé að vista hana utan heimilis þann tíma, sem í hinum kærða úrskurði greinir. Vegna aldurs hennar breyta viðhorf hennar sjálfrar ekki þessari niðurstöðu, sbr. 2. mgr. 4. gr. barnaverndarlaga. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður dæmist ekki.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
586/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stæði var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. október 2011 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 1. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 28. október 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 4. nóvember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til þess sem fram kemur í hinum kærða úrskurði er fallist á með sóknaraðila að fram sé kominn rökstuddur grunur um að varnaraðili kunni að hafa gerst sekur um fíkniefnabrot sem varðað geti fangelsisrefsingu og að skilyrði séu samkvæmt a. lið 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 til að hann sæti gæsluvarðhaldi í einangrun, sbr. 2. mgr. 98. gr. laganna. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
587/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stæði var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. október 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 28. október 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 4. nóvember 2011 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og aðallega að sér verði ekki gert að sæta einangrun samkvæmt b. lið 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008 meðan á því stendur, en til vara að einangrun verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fallist er á með héraðsdómi að fram sé kominn rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi gerst sekur um brot, sem fangelsisrefsing liggur við og að rannsóknarhagsmunir krefjist þess að hann sæti gæsluvarðhaldi þann tíma, sem greinir í hinum kærða úrskurði, sbr. a. og b. liði 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Verður niðurstaða úrskurðarins því staðfest um gæsluvarðhaldið og að varnaraðili sæti einangrun á meðan á því stendur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
588/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli c. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. október 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 30. október 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 25. nóvember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður dæmist ekki, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
589/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stæði var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. október 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 28. október 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 4. nóvember 2011 klukkan 15 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að sér verði ekki gert að sæta einangrun samkvæmt b. lið 1. mgr. 99. gr. laga nr. 88/2008, en til vara að gæsluvarðhaldinu og einangrun meðan á því stendur verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fallist er á með héraðsdómi að fram sé kominn rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi gerst sekur um brot, sem fangelsisrefsing liggur við og að rannsóknarhagsmunir krefjist þess að hann sæti gæsluvarðhaldi þann tíma, sem greinir í hinum kærða úrskurði, sbr. a. og b. liði 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Verður niðurstaða úrskurðarins því staðfest um gæsluvarðhaldið og að varnaraðili sæti einangrun á meðan á því stendur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
594/2011

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X yrði bönnuð för frá Íslandi á grundvelli b. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, sbr. 1. mgr. 100 gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. nóvember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 4. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta farbanni allt til föstudagsins 2. desember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að farbanni verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt 1. mgr. 100. gr., sbr. b. lið 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
595/2011

S kærði úrskurð héraðsdóms, um að X skyldi gert að sæta farbanni, til Hæstaréttar. Krafðist S þess að X yrði þess í stað gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli b. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Í dómi Hæstaréttar sagði meðal annars að eins og atvikum væri háttað yrði fallist á þá röksemd S að það væri ekki nægilegt til að tryggja nærveru X að hann yrði einungis látinn sæta banni við för úr landi. Vegna þess að fyrir hendi væru öll skilyrði til að beita gæsluvarðhaldi samkvæmt b. lið 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 í þessu skyni væri fallist á kröfu S um að X yrði gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 2. desember 2011.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. nóvember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 5. nóvember 2011, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðila yrði gert að sæta gæsluvarðhaldi, en honum þess í stað gert að sæta farbanni allt til föstudagsins 2. desember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 2. desember 2011 klukkan 16.

Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Varnaraðili er erlendur ríkisborgari og stundar hvorki atvinnu né á fjölskyldu hér á landi. Af gögnum málsins verður ráðið að fyrir hendi er rökstuddur grunur um að hann hafi flutt töluvert magn af fíkniefnum til landsins og þar með gerst brotlegur við 2. mgr. 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en slíkt brot getur varðað allt að 12 ára fangelsi. Samkvæmt framansögðu verður að telja hættu á að varnaraðili muni reyna að komast úr landi, leynast eða koma sér með öðrum hætti undan málsókn áður en mál hans verður til lykta leitt.

Eins og atvikum er háttað er fallist á þá röksemd sóknaraðila að það sé ekki nægilegt til að tryggja nærveru varnaraðila að hann verði einungis látinn sæta banni við för úr landi á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008. Vegna þess að fyrir hendi eru öll skilyrði til að beita gæsluvarðhaldi samkvæmt b. lið 1. mgr. 95. gr. sömu laga í þessu skyni verður fallist á kröfu sóknaraðila um að varnaraðila verði gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 2. desember 2011 klukkan 16.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, skal sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 2. desember 2011 klukkan 16.
596/2011

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi áfram sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. nóvember 2011 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. nóvember 2011, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 6. desember 2011 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Meðal þeirra fíkniefna, sem sterkur grunur leikur á að varnaraðili hafi skipulagt innflutning á, eru samkvæmt gögnum málsins 9.908,06 g af amfetamíni og 8.100 töflur af ecstasy. Að þessu virtu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
59/2011

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um nauðungarvistun A á sjúkrahúsi, sem ákveðin hafði verið var af innanríkisráðuneytinu 14. janúar 2011.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. janúar 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 24. janúar 2011, þar sem staðfest var ákvörðun innanríkisráðuneytisins 14. janúar 2011 um vistun sóknaraðila á sjúkrahúsi af ástæðum sem greinir í 2. mgr. 19. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr., sbr. 4. mgr. 31. gr., sömu laga. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kærumálskostnaðar úr ríkissjóði.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili hefur lagt fyrir Hæstarétt læknisvottorð C geðlæknis 25. janúar 2011, þar sem tekið er undir að heilsufar sóknaraðila sé með þeim hætti að nauðsyn beri til að staðfesta hinn kærða úrskurð. Læknirinn hefur ekki staðfest vottorðið fyrir dómi.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Kærumálskostnaður verður ekki dæmdur. Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila fyrir Hæstarétti sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 1. mgr. 17. gr., sbr. 4. mgr. 31. gr. lögræðislaga, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila fyrir Hæstarétti, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef héraðsdómslögmanns, 100.400 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
601/2011

BFB ehf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu B hf. um að bú BFB ehf. yrði tekið til gjaldþrotaskipta. Krafa B hf. var byggð á skuld samkvæmt sjö lánssamningum. Taldi héraðsdómur ósannað að krafa B hf. væri nægilega tryggð með veði eða á annan hátt. Þá voru ekki taldir annmarkar á greiðsluáskorun sem krafa B hf. um gjaldþrotaskipti var reist á. Í dómi Hæstaréttar sagði að BFB ehf. hefði ekki hnekkt útreikningum B hf. á fjárhæð krafna hans. Miðað við þessa útreikninga væru kröfur B hf. umtalsvert hærri en verðmæti eigna BFB ehf. eins og gerð væri grein fyrir í hinum kærða úrskurði. Samkvæmt þessu og með vísan til forsendna úrskurðarins var hann staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og E-kk-nf T-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 4. nóvember 2011, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. október 2011, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að bú sóknaraðila skyldi tekið til gjaldþrotaskipta. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og kröfu varnaraðila hafnað. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili hefur ekki hnekkt útreikningum varnaraðila á fjárhæð krafna hans. Miðað við þessa útreikninga eru kröfur varnaraðila umtalsvert hærri en verðmæti eigna sóknaraðila eins og gerð er grein fyrir í hinum kærða úrskurði. Samkvæmt þessu og með vísan til forsendna úrskurðarins verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, BFB ehf., greiði varnaraðila, Byr hf., 250.000 krónur í kærumálskostnað.
602/2010

X var sakfelldur fyrir nauðgun með því að hafa haft samræði og önnur kynferðismök við A gegn vilja hennar, en X notfærði sér það að A gat ekki spornað við kynferðismökunum sökum svefndrunga og ölvunar og með því að hafa, er A vaknaði og reyndi að sporna við þeim, haldið henni niðri þar til hún náði að komast undan honum. Talið var að það rýrði verulega sönnunargildi framburðar X að hann hefði ekki borið á sama hátt um málsatvik frá upphafi. Var því byggt á staðfastri frásögn A, sem studd var öðrum gögnum, en hafnað á sama hátt þeirri skýringu X að kynmökin hefðu verið með vilja A. Voru brot X talin varða við 1. og 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Var refsing X ákveðin fangelsi í 2 ár og 6 mánuði. Þá var honum gert að greiða A 800.000 krónur í skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu að fengnu áfrýjunarleyfi til Hæstaréttar 7. október 2010 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um annað en refsingu ákærða, sem verði þyngd.

A krefst þess aðallega að ákærða verði gert að greiða sér 1.200.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði, en til vara að héraðsdómur verði staðfestur.

Ákærði krefst aðallega sýknu og frávísunar á einkaréttarkröfu, en til vara að refsing verði milduð og fjárhæð kröfunnar lækkuð.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði, M-x-x J. T-x-x, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 548.173 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef N-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 376.500 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, G-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 125.500 krónur.