65/2016

A hf. höfðaði málið til greiðslu skuldar vegna yfirdráttar á veltureikningi nr. 9867 í eigu tiltekins einkahlutafélags og sem J o.fl. höfðu gengist undir óskipta sjálfskuldarábyrgð vegna. Í héraði var krafa A hf. tekin til greina hvað félagið varðaði en J o.fl. sýknaðir. Fyrir lá að á framhlið yfirlýsingarinnar um sjálfskuldarábyrgð J o.fl. hafði verið strikað yfir prentaða númerið 8598, sem var númer þess reiknings sem ábyrgðin átti að taka til, og handskrifað í stað þess númerið 9867. A hf. hélt því fram að þessi leiðrétting hefði verið gerð áður en J o.fl. rituðu undir bakhlið skjalsins. Í dómi Hæstaréttar kom fram að A hf. hefði engar sönnur fært fyrir því hvenær þessi leiðrétting hefði verið gerð og var því lagt til grundvallar að það hefði verið gert eftir undirritunina. Þá var vísað til þess að A hf. bæri sönnunarbyrði fyrir því að J o.fl. hefðu vitað eða mátt vita að tilgreining reikningsnúmers á eyðublaðinu hefði verið misritun eða gerð vegna annarra mistaka af hans hálfu, sbr. 1. mgr. 32. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Voru J o.fl. því sýknaðir af kröfu A hf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, E-kk-nf T-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 26. janúar 2016. Hann krefst þess að stefndu verði ásamt meðstefnda í héraði, LERR ehf., sameiginlega gert að greiða sér 10.000.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 28. júní 2013 til greiðsludags. Þá krefst hann aðallega málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti, en til vara að málskostnaður í héraði verði lækkaður.

Stefndu krefjast staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Einkahlutafélagið LERR hefur ekki áfrýjað héraðsdómi af sinni hálfu.

Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi var númer reiknings þess, sem sjálfskuldarábyrgð stefndu skyldi taka til, tilgreint með prentuðu letri 8598 á eyðublaði sem þeir undirrituðu til staðfestingar á ábyrgðinni. Áfrýjandi heldur því fram að leiðrétting sú, sem gerð var með því að strika yfir þetta númer og handskrifa í stað þess númerið 9867 hafi verið gerð áður en stefndu rituðu undir skjalið. Áfrýjandi hefur engar sönnur fært fyrir því hvenær þessi leiðrétting var gerð og verður því lagt til grundvallar að það hafi verið gert eftir undirritunina.

Á þeim tíma þegar stefndu rituðu undir sjálfskuldarábyrgð þá, sem í málinu greinir, var LERR ehf. með tvo reikninga hjá áfrýjanda, sem báru framangreind númer og munu hafa verið stofnaðir um mitt ár 2009. Samkvæmt gögnum málsins voru þeir báðir í notkun frá stofnun þeirra og fram eftir árinu 2013. Reikningur 8598 var samkvæmt því sem fram kemur í reikningsyfirlitum yfirdreginn í mun minna mæli en reikningur 9867.

Samkvæmt 1. mgr. 32. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga gildir sú regla, að hafi löggerningur, sem vegna misritunar eða annarra mistaka af hálfu þess er gerði hann orðið annars efnis en til var ætlast, sé hann ekki skuldbindandi fyrir þann sem hann gerði ef sá maður, sem löggerningum var beint til, vissi eða mátti vita að mistök hefðu átt sér stað. Áfrýjandi ber sönnunarbyrði fyrir því að stefndu hafi vitað eða mátt vita að tilgreining reikningsnúmers á eyðublaðinu hafi verið misritun eða gerð vegna annarra mistaka af hans hálfu. Hann hefur ekki axlað þá sönnunarbyrði. Með þessum athugasemdum, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sýknu stefndu og um málskostnað þeim til handa.

Áfrýjandi greiði stefndu hverjum fyrir sig málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um sýknu stefndu J-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, K-kk-ef Ó-kk-ef G-kk-ef, M-kk-ef V-kk-ef og Þ-kk-ef A-kk-ef E-kk-ef og um málskostnað þeim til handa.

Áfrýjandi, Arion banki hf., greiði stefndu hverjum fyrir sig 150.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.