arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
277/2016

Eftir kröfu þrotabús S ehf. var mál þess á hendur L hf. fellt niður fyrir Hæstarétti. Var þrotabú S ehf. dæmt til greiðslu málskostnaðar fyrir réttinum að kröfu L hf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 13. apríl 2016. Með bréfi til réttarins 1. febrúar 2017 tilkynnti áfrýjandi að hann félli frá áfrýjun málsins. Af hálfu stefnda er gerð krafa um málskostnað fyrir Hæstarétti.

Með vísan til c. liðar 1. mgr. 105. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður málið fellt niður fyrir Hæstarétti.

Samkvæmt 2. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 verður áfrýjanda gert að greiða málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Mál þetta er fellt niður.

Áfrýjandi, þrotabú Skollaness ehf., greiði stefnda, Lýsingu hf., 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
282/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. maí 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 5. júní 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að farbanni verði beitt í stað gæsluvarðhalds, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
289/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 8. maí 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 26. maí 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst aðallega staðfestingar hins kærða úrskurðar, en til vara að varnaraðila verði gert að sæta farbanni.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
290/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. b. lið 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma B-kk-nf B-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. maí 2017 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 8. maí 2017 þar sem varnaraðila var gert að sæta farbanni meðan mál hans er til meðferðar í héraði, en þó eigi lengur en til föstudagsins 30. júní 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að farbanninu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
291/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 10. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 10. maí 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 19. maí 2017 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími og honum ekki gert að sæta einangrun.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt úrskurði Héraðsdóms Reykjaness 28. apríl 2017 hefur kærði sætt gæsluvarðhaldi samkvæmt a. lið 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 frá 28. apríl 2017, en með hinum kærða úrskurði var honum gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi eins og nánar greinir hér að framan. Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður fallist á að fullnægt sé skilyrðum a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um að varnaraðili sæti áfram gæsluvarðhaldi og einangrun meðan á því stendur, sbr. 2. mgr. 98. gr. sömu laga eins og krafist er. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
292/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var synjað um skipun réttargæslumanns.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma H-kk-nf I. J-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Brotaþoli, A, skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. maí 2017, þar sem brotaþola var synjað um skipun réttargæslumanns. Kæruheimild er í e. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þess er krafist að lagt verði fyrir héraðsdómara að skipa tiltekinn lögmann réttargæslumann brotaþola.

Hvorki sóknaraðili né varnaraðili hafa látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti.

Sú háttsemi sem varnaraðila er gefin að sök er í ákæru talin varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en læknisfræðileg gögn sem liggja fyrir í málinu bera ekki með sér að brotaþoli hafi í umrætt sinn orðið fyrir svo verulegu tjóni á líkama eða andlegu heilbrigði, að skylt sé að tilnefna honum réttargæslumann, sbr. 2. mgr. 41. gr. laga nr. 88/2008. Í málinu liggur fyrir einkaréttarkrafa brotaþola og nýtur hann aðstoðar lögmanns við að fylgja henni eftir. Að þessu virtu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
2/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c. liðar 1. mgr. 115. gr. og 3. mgr. sömu greinar laga nr. 80/2016 um útlendinga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Þ-kk-nf Ö-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 31. desember 2016, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 2. janúar 2017. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 31. desember 2016, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi til föstudagsins 13. janúar 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann „málsvarnarlauna skipaðs verjanda í Hæstarétti.“

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til c. liðar 1. mgr. 115. gr. og 3. mgr. sömu greinar laga nr. 80/2016 um útlendinga, sbr. áður 3. og 4. mgr. 33. gr. a. laga nr. 96/2002, verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 38. gr. laga nr. 88/2008 greiðist úr ríkissjóði þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun verjanda sóknaraðila, G-kk-ef S-kk-ef Ó-kk-ef héraðsdómslögmanns, vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti, 124.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
300/2017

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála var felldur úr gildi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. maí 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi á meðan áfrýjunarfrestur varir og eftir atvikum meðan mál hans sætir meðferð fyrir Hæstarétti, en þó eigi lengur en til fimmtudagsins 3. ágúst 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í b. lið 2. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili hefur sætt gæsluvarðhaldi frá 5. mars 2017 á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 vegna brots gegn 211. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940 eða 2. mgr. 218. gr. sömu laga samkvæmt dómum Hæstaréttar 7. mars 2017 í máli nr. 150/2017, 10. apríl 2017 í máli nr. 226/2017 og 8. maí 2017 í máli nr. 276/2017. Með síðastnefnda dóminum var varnaraðila gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til 26. maí 2017.

Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur [...]. maí 2017 var varnaraðili dæmdur til að sæta fangelsi í fjóra mánuði fyrir brot gegn 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga. Samkvæmt 3. mgr. 97. gr. laga nr. 88/2008 lýkur gæsluvarðhaldi þegar héraðsdómur hefur verið kveðinn upp í málinu, en eftir kröfu ákæranda getur dómari þó úrskurðað að gæsluvarðhald skuli haldast meðan mál er til meðferðar fyrir Hæstarétti uns dómur er þar upp kveðinn. Varnaraðili hefur ekki sætt gæsluvarðhaldi vegna máls þess, sem lauk með fyrrgreindum héraðsdómi. Af þeim sökum brestur lagaskilyrði til að taka kröfu sóknaraðila til greina. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi, en það fær því þó ekki haggað sætir áfram gæsluvarðhaldi á grundvelli dóms Hæstaréttar 8. maí 2017 í máli nr. 276/2017.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
301/2016

X var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því hafa á nánar tilgreindan hátt ráðist á fyrrum sambýliskonu sína og veitt henni tilgreinda áverka. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að árás X hefði verið fólskuleg og beinst að sambúðarkonu hans. Var refsing X ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var X gert að greiða A miskabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 21. mars 2016 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur, til vara að hann verði sýknaður og að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi, en að því frágengnu að refsing hans verði milduð og fjárhæð einkaréttarkröfu lækkuð.

Brotaþoli, A, krefst þess aðallega að ákærða verði gert að greiða sér 3.100.000 krónur, til vara aðra lægri fjárhæð að mati réttarins, í báðum tilvikum með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði, en að því frágengnu að héraðsdómur verði staðfestur um einkaréttarkröfu sína.

Engin efni eru til að vefengja mat héraðsdóms á munnlegum framburði ákærða eða vitna þannig að leiði til ómerkingar héraðsdóms, sbr. 3. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, en samkvæmt 2. mgr. sömu greinar getur Hæstiréttur ekki endurmetið niðurstöðu héraðsdómara um sönnunargildi munnlegs framburðar, nema hlutaðeigandi vitni eða ákærði gefi skýrslu þar fyrir dómi. Verður kröfu ákærða um ómerkingu héraðsdóms því hafnað.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða og heimfærslu til refsiákvæðis. Atlaga ákærða var fólskuleg og beindist að sambúðarkonu hans. Samkvæmt því og með hliðsjón af 3. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 er refsing ákærða ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, sem bundin verður skilorði eins og í dómsorði greinir.

Að teknu tilliti til afleiðinga árásar ákærða eru miskabætur til handa brotaþola ákveðnar 600.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað eru staðfest.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, X, sæti fangelsi í þrjá mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A 600.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað eru staðfest.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 724.037 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Á-kk-ef Þ-kk-ef Á-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 496.000 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, J-kk-ef E-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 186.000 krónur.
301/2017

Úrskurður héraðsdóms, þar sem hafnað var kröfu L um að nánar tilgreindum fyrirtækjum yrði gert að láta sér í té upplýsingar um X, var felldur úr gildi og krafan tekin til greina að hluta.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 10. maí 2017, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að nánar tilgreindum fyrirtækjum verði gert að láta sóknaraðila í té upplýsingar um bankahólf, bankareikninga, banka- og fjármálaviðskipti og greiðslukortaupplýsingar varnaraðila á tímabilinu frá 9. maí 2010 til 9. maí 2017. Þá var hafnað kröfu sóknaraðila um að A hf. og B hf. verði gert að láta lögreglu í té upplýsingar um kreditkortareikninga varnaraðila. Kæruheimild er í p. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Sóknaraðili krefst þess að fyrrgreindar kröfur verði teknar til greina.

Einkahlutafélagið C var stofnað 7. febrúar 2014 og er í eigu varnaraðila og eiginkonu hans. Á grundvelli úrskurðar héraðsdóms 10. maí 2017 um afléttingu bankaleyndar vegna félagins frá og með 7. febrúar 2014 til og með 9. maí 2017 hefur sóknaraðili aflað ýmissa gagna. Meðal þeirra eru upplýsingar um færslur í reiðufé á fjóra tilgreinda bankareikninga í eigu félagsins, samtals að fjárhæð 385.699.458 krónur, í febrúar 2016. Þá liggja fyrir í málinu upplýsingar um millifærslu að fjárhæð 122.000.000 krónur inn á tilgreindan reikning, en sama dag og hún átti sér stað voru færðar 50.000.000 krónur af reikningi einkahlutafélagsins inn á reikning annars einkahlutafélags í eigu varnaraðila. Einnig voru sama dag með níu færslum lagðar samtals 2.801.787 krónur í reiðufé inn á reikninga C ehf.

Varnaraðili er undir rökstuddum grun um brot gegn 264. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt því og þar sem fullnægt er skilyrðum fyrri málsliðar 1. mgr. 68. gr. og 2. mgr. 69. gr. laga nr. 88/2008 verður krafa sóknaraðila tekin til greina á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

D hf., E hf., F hf., G hf., A hf., H hf., I ehf. og B hf., er skylt að láta lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu í té allar upplýsingar, sem fyrirtækin kunna að hafa, um bankahólf, bankareikninga, banka- og fjármálaviðskipti og greiðslukortaupplýsingar varnaraðila, X, frá og með 7. febrúar 2014 til og með 9. maí 2017. Þá er A hf. og B hf. skylt að láta sóknaraðila í té allar upplýsingar, sem fyrirtækin kunna að hafa um kreditkortareikninga varnaraðila, þar með talið hverjir rétthafar kreditkortareikninganna eru, auk staðfestingar yfirfærslunúmera (IBAN og SWIFTCODE) vegna allra yfirfærslnanna á sama tímabili.
302/2017

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu X um að Á yrði gert að afhenda varnaraðila nánar tilgreind gögn. Þar sem heimild brast til kæru úrskurðarins var málinu vísað frá Hæstarétti.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma H-kk-nf I. J-kk-nf hæstaréttardómari og I-kvk-nf B-kvk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settir hæstaréttardómarar.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. maí 2017, þar sem hafnað var kröfu varnaraðila um að sóknaraðila yrði gert að afhenda varnaraðila nánar tilgreind gögn. Um kæruheimild vísar varnaraðili til p.liðar 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að áðurgreind krafa verði tekin til greina.

Sóknaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Hæstarétti en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Með hinum kærða úrskurði var hafnað kröfu varnaraðila um að lagt yrði fyrir sóknaraðila að leggja hald á tilgreind gögn ,,svo unnt verði að afhenda þau þar sem það eigi við“. Í p. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 segir að úrskurður héraðsdóms um heimild til að leggja fram sönnunargagn, skyldu til að láta það af hendi til framlagningar í máli eða hald til að fylgja þeirri skyldu eftir, sæti kæru til Hæstaréttar. Kæra á úrskurði héraðsdóms um skyldu til haldlagningar gagna verður hvorki reist á p. lið 1. mgr. 192. gr. né öðrum stafliðum málsgreinarinnar. Brestur þannig heimild fyrir kæru varnaraðila og verður málinu því frá Hæstarétti.

Dómsorð:

Máli þessu er vísað frá Hæstarétti.
307/2017

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem kröfu L um að varnaraðili sætti gæsluvarðhaldi var hafnað.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 17. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum samdægurs. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. maí 2017, þar sem kröfu sóknaraðila um að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi til þriðjudagsins 30. maí 2017 klukkan 16 var hafnað. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Sóknaraðili krefst þess að fyrrgreind krafa verði tekin til greina.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 9. maí 2017 var varnaraðila gert að halda sig á tilgreindum dvalarstað til 6. júní sama ár samkvæmt heimild í a. og b. liðum 1. mgr. 114. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016. Verður ekki talið að það úrræði sé fullreynt.

Af gögnum málsins er ljóst að varnaraðili á við andleg veikindi að stríða, en ekki liggja fyrir læknisfræðileg gögn sem gera það að verkum að unnt sé að beita heimild 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um vistun hans á sjúkrahúsi eða viðeigandi stofnun. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
308/2017

J höfðaði mál gegn B og F, seljanda og byggingarstjóra fasteignarinnar V, til heimtu skaðabóta vegna ætlaðra galla á eigninni. Reisti hann kröfu sína einkum á matsgerð dómkvadds matsmanns þar sem fram kom að eignin væri haldin leyndum galla vegna sigs á þakplötu. Í úrskurði héraðsdóms kom fram að þar sem B hefði ekki verið aðili að matsmálinu og F hvorki gefist færi á að gæta hagsmuna sinna við dómkvaðninguna né á öðrum tveggja matsfunda hins dómkvadda matsmanns yrði niðurstaða málsins ekki reist á umræddri matsgerð. Var málinu því vísað frá héraðsdómi. Í dómi Hæstaréttar kom fram að samkvæmt 1. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991 væri á forræði aðila hvaða gögn þeir færðu fram til sönnunar kröfum sínum og að dómari skæri úr um það eftir mati á þeim gögnum hvort staðhæfing um umdeild atvik teldist sönnuð, sbr. 1. mgr. 44. gr. laganna. Þar sem mat á sönnunargildi fyrirliggjandi matsgerðar heyrði þannig undir efnishlið málsins var hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf I. J-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 11. maí 2017, en kærumálsgögn bárust réttinum 18. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 8. maí 2017, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í c. lið 2. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili höfðar mál þetta á hendur varnaraðilum til heimtu bóta vegna galla á fasteign. Er á því byggt af hálfu sóknaraðila að varnaraðilinn Byggingafélagið Sakki ehf. sem seljandi fasteignarinnar og varnaraðilinn F-kk-nf sem byggingarstjóri hennar beri óskipta bótaábyrgð á göllunum. Reisir sóknaraðili málatilbúnað sinn einkum á matsgerð dómkvadds manns frá 28. janúar 2016.

Samkvæmt 1. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991 afla aðilar sönnunargagna ef þeir fara með forræði á sakarefni. Sóknaraðili fer með forræði málsins og ákveður samkvæmt því hvaða gögn hann færir fram til sönnunar kröfu sinni á hendur varnaraðilum. Sker dómari úr því eftir mati á þeim gögnum, sem hafa komið fram í máli, hvort staðhæfing um umdeild atvik teljist sönnuð, sbr. 1. mgr. 44. gr. fyrrgreindra laga. Mat á sönnunargildi framangreindrar matsgerðar heyrir því undir efnishlið málsins. Af þeim sökum verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilum verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir, en ákvörðun um málskostnað í héraði bíður efnisdóms.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilar, Byggingafélagið Sakki ehf. og F-kk-nf S-kk-nf, greiði óskipt sóknaraðila, J-kk-þgf H-kk-þgf, 350.000 krónur í kærumálskostnað.
314/2017

Með úrskurði héraðsdóms var X gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála til 15. júní 2017. Hæstiréttur staðfesti þá niðurstöðu hins kærða úrskurðar að skilyrði gæsluvarðhalds væru uppfyllt, en stytti tímabil gæsluvarðhalds um u.þ.b. tvær vikur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir B-kk-nf B-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 18. maí 2017, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 18. maí 2017, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi til fimmtudagsins 15. júní 2017 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður fallist á með héraðsdómi að fullnægt sé skilyrðum a. og b. liða 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 til að varnaraðila verði gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi, þó þannig að því verði markaður sá tími sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Varnaraðili, X, sæti áfram gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 2. júní 2017 klukkan 16.