704/2014

B var sakfelldur í héraði fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa slegið A nokkrum hnefahöggum í andlitið svo hann féll á gólfið með þeim afleiðingum að hann hlaut opið sár á vör og fjórar tennur losnuðu. Féllst Hæstiréttur ekki á með B að nokkuð væri fram komið um að niðurstaða hins áfrýjaða dóms um mat á sönnunargildi munnlegs framburðar fyrir dómi væri rangt svo einhverju skipti um úrlausn málsins, sbr. 3. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, þannig að ástæða væri til ómerkja hinn áfrýjaða dóm og og vísa málinu heim í hérað. Var hinn áfrýjaði dómur því staðfestur. Var refsing B ákveðin skilorðsbundið fangelsi í 30 daga. Þá var honum gert að greiða A samtals 226.366 krónur í skaðabætur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og I-kvk-nf E-kvk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 16. október 2014 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess aðallega að hann verði sýknaður, til vara að héraðsdómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað en að því frágengnu að héraðsdómur verði staðfestur. Þá krefst hann þess aðallega að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð.

Brotaþolinn A hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti og verður því litið svo á að hann krefjist þess að ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu sína verði staðfest, sbr. 1. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

I

Í máli þessu er ákærða gefin að sök líkamsárás á veitingastaðnum [...] 1. október 2013, en þar var haldið ball á vegum Menntaskólans í [...]. Ákærði neitar sök, en ágreiningslaust er að ákærði var á dansleiknum, klæddur blárri Hawaii skyrtu.

Brotaþoli bar fyrir dómi að hann hefði ekki séð árásarmanninn, en ,,strákarnir sem voru í kring gátu ... allir sagt fötin á honum“. Spurður um hvernig hann hefði fengið vissu um hver árásarmaðurinn hefði verið sagði hann að ,,félagar mínir voru búnir að lýsa fyrir mér fötunum og að hann var lágvaxinn“. Hann hafi rætt um atvikið við félaga sína sem voru með honum á dansleiknum og fundið mynd af þeim, sem hann taldi árásarmanninn, á Facebook síðu nemendafélags skólans og sýnt þeim hana. Um var að ræða mynd, sem tekin var á dansleiknum af ákærða, klæddan ljósblárri Hawaii skyrtu. Hann teldi þó ekki að hann hefði sýnt félaga sínum, F myndina. Þeir sem verið hafi með honum umrætt sinn hafi verið félagar hans E og D, en F hefði einnig séð árásina. Jafnframt sagði hann að þegar árásin átti sér stað hafi hann verið að ræða við G, en síðastgreint vitni bar fyrir dómi að hann væri kunningi þeirra beggja, ákærða og brotaþola. Jafnframt bar það vitni að ákærði hafi staðið við hlið sér þegar brotaþoli kom í þeim tilgangi að sætta vitnið og félaga brotaþola, D, en þeir hafi verið að rífast. Vitnið kvaðst ekki hafa séð þegar brotaþoli var sleginn, en kvaðst hafa gengið í burtu frá D eftir að brotaþoli reyndi að fá þá til að sættast. Vitnið kvað ákærða ekki hafa gengið með sér í burtu og kvaðst ekki vita hvort ákærði hefði staðið þarna áfram.

Vitnið, E, bar fyrir dómi að er brotaþoli var að ræða við einhvern strák hafi árásarmaðurinn, sem klæddur var í Hawaii skyrtu með litlum bátum á, slegið brotaþola þrjú högg í andlitið. Hann kvaðst ekki þekkja gerandann neitt en ,,eina ástæðan af hverju við þekktum hann var ... við þekktum skyrtuna hans.“ Spurður um hvernig það hafi komið til að hann sá myndina af ákærða kvað hann að þeir félagarnir, F og D hafi farið að skoða myndir sem birtust frá ballinu vegna þess að þeir hafi munað eftir skyrtunni sem árásarmaðurinn var í. Þegar borinn var undir vitnið framburður brotaþola um að hann hefði fundið myndina og borið hana undir félaga sína, kvaðst vitnið geta hafa ruglast og tók fram ,,já það var líklega A“ og að hann hefði sent þeim myndina.

Vitnið, D, sagði strák í skyrtu ,,með svona litlum bátum á, Hawaii bát“ hafa kýlt brotaþola, er þeir vinirnir hafi verið að ræða við G. F hafi þá komið þar að og ýtt ákærða af brotaþola, sem þá hafði fallið í gólfið. Það sem hefði einkennt árásarmanninn hafi verið að hann hefði verið ,,í þessari skyrtu“. Þá sagðist hann hafa þekkt árásarmanninn um leið og brotaþoli sýndi honum fyrrgreinda mynd af ætluðum árásarmanni, en það hefði verið brotaþoli sem fann myndina á netinu.

Vitnið, F, sem kvaðst ekki hafa verið undir áhrifum áfengis á dansleiknum, bar fyrir dómi að hann hefði staðið á dansgólfi staðarins og séð brotaþola ræða þar við G. Vinur G hefði tekið því illa og kýlt brotaþola nokkur högg í andlitið. Frændi sinn, E, hefði einnig verið þarna staddur. Vitnið kvaðst hafa tekið utan um ákærða og reynt að draga hann í burtu, en ákærði hefði hent sér í gólfið. Spurður um hvort einhver annar hefði getað staðið að árásinni á brotaþola kvaðst hann aðeins hafa séð ákærða kýla brotaþola. Þar sem vitnið hafi verið í skemmtinefnd kvaðst hann hafa látið forvarnarfulltrúa sem var á ballinu vita og sagt henni að strákurinn sem hefði ráðist að brotaþola væri enn á ballinu. Hann hafi gefið forvarnarfulltrúanum þá lýsingu á árásarmanninum að hann væri í ljósblárri Hawaii skyrtu. Hann hafi ekki vitað hver árásarmaðurinn var og ekki fengið um það vitneskju fyrr en hann fór í skýrslutöku til lögreglu. Hann kvaðst hvorki hafa séð myndir af ætluðum árásarmanni hjá lögreglu né brotaþola, en flett honum upp á netinu eftir skýrslutöku hjá lögreglu.

II

Samkvæmt framangreindu liggur fyrir að mynd af ákærða frá umræddum dansleik var fundin eftir lýsingu þeirra, sem voru vitni að árás á brotaþola, á klæðnaði ákærða og útliti. Eins og að framan er rakið bar eina vitnið sem kvaðst vera kunningi þeirra beggja, ákærða og brotaþola, G, að ákærði hefði staðið við hlið sér er vitnið var að ræða við félaga brotaþola, D, og hefði brotaþoli einnig verið þar, en eins og að framan er rakið kvað vitnið, G, að brotaþoli hafi þá verið að reyna að stilla til friðar milli þeirra D.

Í ljósi alls framangreinds er ekki fallist á að nokkuð sé fram komið um að niðurstaða hins áfrýjaða dóms um mat á sönnunargildi munnlegs framburðar fyrir dómi sé rangt svo einhverju skipti um úrlausn málsins, sbr. 3. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008, þannig að ástæða sé til að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og vísa málinu heim í hérað. Hinn áfrýjaði dómur verður því staðfestur. Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, B-kk-nf K-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 514.371 krónu, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 496.000 krónur.