51/2013

H var sakfelldur fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa slegið A með krepptum hnefa í andlitið með þeim afleiðingum að A hlaut nefbrot. Við ákvörðun refsingar var m.a. litið til þess að árás H var tilefnislaus. Var H gert að sæta fangelsi í fjóra mánuði en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 21. janúar 2013 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu ákærða en að refsing hans verði þyngd.

Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins.

Eins og fram kemur í hinum áfrýjaða dómi lenti brotaþoli í átökum inni á skemmtistaðnum Manhattan í Keflavík aðfaranótt mánudagsins 30. október 2011. Eftir átökin fylgdi B dyravörður brotaþola út í anddyri skemmtistaðarins. Samkvæmt vætti C, D og E, sem voru með brotaþola inni á skemmtistaðnum þegar átökin urðu, bar brotaþoli ekki ytri áverka í andliti eftir þau. Fær framburður þessara vitna samrýmst framburði vitnisins F dyravarðar sem bar fyrir dómi að komið hefði til átaka milli manna utan dyra og eftir að þeim lauk hafi brotaþoli haldið „fyrir andlitið á sér ... Þá var búið að kýla hann“. Samkvæmt þessu er fallist á með héraðsdómi að brotaþoli hafi ekki verið nefbrotinn þegar hann kom út af skemmtistaðnum í fylgd dyravarðar heldur hafi hann hlotið þann áverka utan dyra eins og nánar er lýst í hinum áfrýjaða dómi.

Brotaþoli bar fyrir dómi að ákærði væri sá sem nefbraut hann utan dyra og er sú staðhæfing studd framburði vitnanna C og D sem bæði voru sjónarvottar að þeim átökum og báru fyrir dómi að hafa séð ákærða smeygja sér á milli tveggja dyravarða utan við anddyrið og kýla brotaþola í nefið. Eins og greinir í héraðsdómi er ekki deilt um afleiðingar árásarinnar og staðfestir læknisvottorð að nef brotaþola var mölbrotið þegar hann kom á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja í beinu framhaldi af árásinni. Er með vísan til þessa fallist á með héraðsdómi að þrátt fyrir staðfasta neitun ákærða sé hafið yfir skynsamlegan vafa að hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru og þar er réttilega heimfært til refsiákvæða.

Ákærði var 22. febrúar 2012 dæmdur til greiðslu 100.000 króna sektar fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og verður refsing hans ákveðin sem hegningarauki við þann dóm, sbr. 78. gr. laganna. Að því gættu og að teknu tilliti til þess að árás ákærða var tilefnislaus er refsing hans ákveðin fangelsi í fjóra mánuði sem rétt er að skilorðsbinda eins og nánar greinir í dómsorði.

Staðfest er ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað. Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf Ó-kk-nf, sæti fangelsi í fjóra mánuði, en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði samtals 285.046 krónur í áfrýjunarkostnað, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, 251.000 krónur.