42/2001

Fasteign E skemmdist í jarðskjálfta. E fól H, sem var byggingarmeistari, að semja við Viðlagatryggingu Íslands um bætur vegna tjónsins og annast viðgerð á húsinu. E krafði H um tiltekna fjárhæð vegna aukaverka umfram þá verkþætti sem falist í samkomulagi við Viðlagatryggingu en H hafnaði greiðsluskyldu. Mjög skorti á að fyrir lægi hvað hefði þegar verið greitt af verkinu, hvernig staðið var að greiðslu reikninga, hvernig reikningar voru sundurliðaðir og hvenær þeir voru útgefnir. Því þótti ekki unnt að leysa úr þeim ágreiningi hvort einstakir reikningar vörðuðu verkþætti sem féllu innan verkáætlunar sem E hafði samþykkt. Var málinu því vísað sjálfkrafa frá héraðsdómi.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og G-kk-nf C-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 1. febrúar 2001. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 754.343 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla vaxtalaga nr. 25/1987 af 536.639 krónum frá 25. til 27. maí 1999, af 681.050 krónum frá þeim degi til 1. júní sama árs, en af 754.343 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Skemmdir urðu á íbúðarhúsi stefnda að Bakka í Ölfusi í jarðskjálfta 14. nóvember 1998. Var húsið vátryggt gegn slíku tjóni samkvæmt lögum nr. 55/1992 um Viðlagatryggingu Íslands. Stefndi fól áfrýjanda, sem er byggingarmeistari, að semja við Viðlagatryggingu Íslands um bætur vegna tjónsins og annast viðgerð á húsinu. Í málinu liggur fyrir skjal undirritað 2. desember 1998 af F-kk-þgf J-kk-þgf og áfrýjanda, sem ber yfirskriftina: „Bakki Ölfusi Íbúðarhús - Áætlaður viðgerðarkostnaður Verðlag í nóv. 1998 með VSK“. Var þetta samkomulag áfrýjanda við Viðlagatryggingu um áætlaðan viðgerðarkostnað á húsinu, sem stefndi samþykkti. Í skjali þessu er viðgerðarkostnaður sundurliðaður í tuttugu og einum lið og heildarkostnaður áætlaður 4.239.200 krónur að teknu tilliti til endurgreiðslu á virðisaukaskatti af vinnu. Í máli þessu er deilt um skyldu stefnda til að greiða sex reikninga áfrýjanda, sem dagsettir eru á tímabilinu 25. maí 1999 til 1. júní sama árs. Heldur áfrýjandi því fram að reikningar þessir séu vegna aukaverka umfram þá verkþætti, sem falist hafi í fyrrgreindu samkomulagi við Viðlagatryggingu. Stefndi heldur því fram að reikningar þessir varði ýmist verkþætti, sem falli undir einstaka liði sundurliðunar í framangreindu samkomulagi við Viðlagatryggingu, eða verkþætti, sem hann hafi ekki beðið um að framkvæmdir yrðu. Hafi áfrýjandi jafnframt tekið að sér að vinna verkið þannig að greiðslur frá Viðlagatryggingu stæðu undir heildarkostnaði við það.

Í málinu liggja ekki fyrir aðrir reikningar vegna verksins en framangreindir sex reikningar, sem umdeildir eru. Ekki liggur fyrir hvað búið var að greiða þegar framangreindir reikningar voru gefnir út og hvernig staðið var að greiðslu annarra reikninga. Ekki liggur heldur fyrir hvernig aðrir reikningar voru sundurliðaðir, hvort þeir voru útgefnir eftir því, sem verkinu miðaði áfram, og hvernig staðið var að því að yfirfara þá og bera þá saman við fyrrgreinda áætlun. Af þessum sökum er meðal annars óljóst hvort búið var að greiða að fullu fyrir verkþætti, sem falla undir tiltekna liði í framangreindri áætlun og stefndi telur að reikningar áfrýjanda fyrir aukaverk eigi undir. Jafnframt er óljóst hvort greiðslur samkvæmt hinum almenna lið áætlunarinnar „annar kostnaður“ höfðu verið inntar af hendi og þá fyrir hvað.

Af framangreindum sökum er reifun málsins haldin þeim megin annmarka að ekki er unnt að leysa úr þeim ágreiningi aðila hvort einstakir reikningar varði verkþætti, er falli innan áætlunarinnar, og hvaða aðstöðu stefndi hafði til að fylgjast með hvort svo væri. Úr þessum annmörkum gátu aðilar bætt með því að leggja fram frekari gögn fyrir héraðsdóm og veita nánari upplýsingar um reikningsgerð og greiðslutilhögun. Þegar af þessari ástæðu ber að vísa málinu sjálfkrafa frá héraðsdómi. Rétt þykir að hvor aðili beri sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Málinu er vísað frá héraðsdómi.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.