254/2005

I réðist í stöðu „vörustjóra saltfisksviðs S á Íslandi “ samkvæmt ráðningarsamningi 18. mars 2004, en sérstök samkeppnisákvæði voru í samningnum. Á síðari hluta árs 2004 voru teknar ákvarðanir um verulegar skipulagsbreytingar hjá S og sagði S starfi sínu lausu með bréfi 28. desember það ár. Fallist var á með IS að fyrirtækið hefði lögvarða hagsmuni af úrlausn um kröfu sína um viðurkenningu á því, að I hafi verið óheimilt að ráða sig í þjónustu keppinautar IS á tilteknu tímabili. Talið var, að með því að taka athugasemdalaust við launagreiðslum frá IS í nóvember og desember 2004 og eiga síðan í bréfaskiptum varðandi starfslokin við forsvarsmann IS á þann hátt sem hann gerði, hafi I fyrir sitt leyti fallist á að IS kæmi í stað S sem gagnaðili hans að ráðningarsamningnum. Þá þótti sýnt að meðan I var enn starfsmaður IS hafi hann tekið þátt í starfsemi hjá keppinauti og brotið þar með gegn ráðningarsamningnum. Samkvæmt orðalagi samkeppnisákvæðisins var skylda I samkvæmt ákvæðinu berum orðum tengd við launagreiðslur til hans. IS greiddi I ekki laun 15. janúar 2005 vegna ætlaðra brota hans á ákvæðinu, en þann dag gjaldféllu laun hans fyrir janúarmánuð. Skýra varð skuldbindingu I um að taka ekki þátt í starfsemi samkeppnisaðila IS svo, að hún hafi aðeins gilt þar til ljóst yrði að IS hefði tekið ákvörðun um að fella niður launagreiðslur til hans. Taldist I því hafa brotið gegn umræddu ákvæði með störfum sínum í þágu keppinautar IS fram til 15. janúar 2005. Var því fallist á fyrrnefnda viðurkenningarkröfu IS. Kröfu IS um staðfestingu á lögbanni vegna þeirrar kröfu var hins vegar vísað frá Hæstarétti, þar sem liðinn var sá tími sem dómkrafan laut að. Þá var krafa IS um dómsviðurkenningu á að B væri óheimilt að nýta sér atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu IS vísað frá héraðsdómi með vísan til 80. gr. laga um meðferð einkamála. Af þeirri niðurstöðu leiddi að synjað var kröfu IS um staðfestingu lögbanns er varðaði efni þeirrar kröfu. Sératkvæði.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Á-kk-nf K-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjandi skaut máli þessu til Hæstaréttar 16. júní 2005. Hann gerir eftirfarandi dómkröfur:

1. Að viðurkennt verði með dómi að stefnda hafi verið óheimilt að ráða sig í þjónustu Seafood Union ehf., eða halda við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi, stjórnarmaður eða sjálfstæður verktaki, eða taka á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi þess félags frá 1. janúar 2005 til 30. júní 2005.

2. Að viðurkennt verði með dómi að stefnda sé óheimilt að nýta sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda, sem vera kynnu í vörslum stefnda eða kynnu að komast í hans vörslur.

3. Að staðfest verði með dómi lögbann er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við því að stefndi réði sig í þjónustu Seafood Union ehf., eða héldi við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi, stjórnarmaður, eða sjálfstæður verktaki, eða tæki á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi þess félags til 30. júní 2005.

4. Að staðfest verði með dómi lögbann er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við því að stefndi hagnýtti sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda, sem vera kynnu í vörslum stefnda eða kynnu að komast í hans vörslur.

Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

I.

Dómkrafa áfrýjanda í 2. tölulið kröfugerðar hans lýtur að dómsviðurkenningu á að stefnda sé óheimilt að nýta sér atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda. Áfrýjandi hefur ekki tilgreint hvaða atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar það séu sem krafa hans beinist að og þá hvort slík leyndarmál eða upplýsingar hafi komist í vörslur stefnda. Uppfyllir málatilbúnaður áfrýjanda því ekki skilyrði 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála er lúta að kröfugerð og reifun máls og verður þessari dómkröfu því sjálfkrafa vísað frá héraðsdómi. Af þessari niðurstöðu leiðir að synja ber kröfu áfrýjanda í 4. tölulið kröfugerðar hans um staðfestingu lögbanns er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 og varðar efni umræddrar dómkröfu.

II.

Með 3. tölulið dómkrafna sinna krefst áfrýjandi þess að staðfest verði með dómi lögbann er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við því að stefndi réði sig í þjónustu Seafood Union ehf., héldi við slíkri ráðningu, eða tæki þátt í starfsemi félagsins til 30. júní 2005. Nú er liðinn sá tími sem dómkrafa þessi lýtur að og hefur áfrýjandi ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að fá úrlausn um hana. Verður henni því vísað frá Hæstarétti.

III.

Fallist er á með áfrýjanda að hann hafi lögvarða hagsmuni af úrslausn um þá kröfu sem getur í 1. tölulið kröfugerðar hans þó að sá tími sé liðinn sem krafa hans tekur til. Málavöxtum og málsástæðum aðila er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eins og þar kemur fram réðist stefndi í stöðu „vörustjóra saltfisksviðs SÍF hf. á Íslandi“ samkvæmt ráðningarsamningi 18. mars 2004, er tók gildi 1. maí það ár. Í 3. gr. samningsins voru sérstök ákvæði „um viðskiptaleyndarmál og samkeppnishömlur“ og eru þau ákvæði tekin orðrétt upp í héraðsdómi, auk þess sem þar eru rakin ýmis önnur ákvæði hans. Fram er komið að á síðari hluta árs 2004 voru teknar ákvarðanir um verulegar skipulagsbreytingar hjá SÍF hf. er fólust meðal annars í að hefðbundin sölustarfsemi með sjávarafurðir skyldi verða sjálfstæð rekstrareining innan samstæðunnar og var áfrýjanda, sem var dótturfélag SÍF hf., ætlað að sinna því hlutverki. Stefndi þáði laun frá áfrýjanda fyrir nóvember og desember 2004 án þess að gera við það athugasemdir.

Stefndi sagði starfi sínu lausu „sem forstöðumaður saltfisksviðs“ með bréfi 28. desember 2004. Bréfið var ekki stílað á tiltekinn viðtakanda en afhent E-kk-þgf V-kk-þgf S-kk-þgf fyrirsvarsmanni áfrýjanda sem ritaði undir móttöku þess daginn eftir. Í kjölfar uppsagnar stefnda áttu sér stað bréfaskipti er lutu að starfslokum hans og rakin eru í héraðsdómi. Voru bréfin til stefnda rituð af E-kk-þgf V-kk-þgf fyrir hönd áfrýjanda, án þess að stefndi hafi gert sérstakar athugasemdir við það í bréfum sínum, sem hann stílaði á „SÍF.../Iceland Seafood“.

Með því að taka fyrst athugasemdalaust við framangreindum launagreiðslum frá áfrýjanda og eiga síðan í bréfaskiptum varðandi starfslokin við forsvarsmann hans á þann hátt sem lýst var telst stefndi fyrir sitt leyti hafa fallist á að áfrýjandi kæmi í stað SÍF hf. sem gagnaðili hans að ráðningarsamningnum. Samkvæmt þessu verður fallist á niðurstöðu héraðsdóms um þetta atriði.

Upplýst er að stefndi var skráður prókúruhafi fyrir fyrirtækið Seafood Union ehf. frá 3. til 5. janúar 2005. Þótt prókúra hans hafi verið afturkölluð síðarnefndan dag ber þetta órækt vitni þess að meðan stefndi var enn starfsmaður áfrýjanda tók hann þátt í starfsemi hjá þessu fyrirtæki og braut þar með gegn skyldum sínum samkvæmt ráðningarsamningnum.

Í upphafsákvæði 3. gr. ráðningarsamningsins var tekið fram að samkeppnishömlur greinarinnar giltu á meðan stefndi væri í starfi og meðan uppsagnarfrestur stæði yfir. Í D lið greinarinnar sagði svo: „Með því að láta af störfum, er átt við þá stund er vörustjóri saltfisksviðs hættir að taka laun hjá fyrirtækinu, án tillits til þess hvort hann hættir störfum áður.“ Áfrýjandi greiddi stefnda ekki laun 15. janúar 2005, en þann dag féllu laun hans fyrir janúarmánuð í gjalddaga. Skýra verður skuldbindingu stefnda um að taka ekki þátt í starfsemi samkeppnisaðila áfrýjanda svo að hún hafi samkvæmt þessu aðeins gilt þar til ljóst varð að áfrýjandi hafði tekið ákvörðun um að fella niður launagreiðslur til hans. Samkvæmt þessu telst stefndi hafa brotið gegn umræddri samningsskuldbindingu sinni með störfum sínum í þágu Seafood Union ehf. fram til 15. janúar 2005. Verður því fallist á dómkröfu áfrýjanda samkvæmt 1. tölulið kröfugerðar hans fram til þess tíma á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Miðað við úrslit málsins verður hvor aðili um sig látinn bera sinn kostnað af málinu í héraði og fyrir Hæstarétti.

Dómsorð:

Vísað er frá héraðsdómi kröfu áfrýjanda, Iceland Seafood International ehf., um að viðurkennt verði að stefnda, I-kk-þgf E-kk-þgf, sé óheimilt að hagnýta sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda, sem vera kynnu í vörslum stefnda eða kynnu að komast í hans vörslur.

Synjað er kröfu áfrýjanda um staðfestingu lögbanns er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við því að stefndi hagnýtti sér á nokkurn hátt atvinnuleyndarmál og/eða trúnaðarupplýsingar í eigu áfrýjanda, sem vera kynnu í vörslum stefnda eða kynnu að komast í hans vörslur.

Vísað er frá Hæstarétti kröfu áfrýjanda um að staðfest verði með dómi lögbann er sýslumaðurinn í Reykjavík lagði á 24. janúar 2005 við að stefndi réði sig í þjónustu Seafood Union ehf., eða héldi við slíkri ráðningu, hvort heldur sem launþegi, ráðgjafi, stjórnarmaður, eða sjálfstæður verktaki, eða tæki á nokkurn annan hátt þátt í starfsemi þess félags til 30. júní 2005.

Viðurkennt er að stefnda hafi verið óheimilt að taka þátt í starfsemi Seafood Union ehf. frá 1. janúar 2005 til 15. janúar 2005.

Málskostnaður í héraði og fyrir Hæstarétti fellur niður.