arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
576/2010

SK kærði úrskurð héraðsdóms, þar sem fallist var á kröfu SS um að félaginu yrði heimilað að fá sumarhús í eigu SK fjarlægt af landi jarðarinnar S, sem SS hafði á leigu, yrði með beinni aðfarargerð. Óumdeilt var að aðilar gerðu með sér samkomulag á árinu 1984 um að SK fengi að hafa umrætt hús á jörðinni á meðan hann lifði. Þá var óumdeilt að SK missti eignarhald hússins við gjaldþrot sitt og að SS eignaðist húsið með því að kaupa það af þáverandi þrotabúi SK. Var talið að við það hefði nefnt samkomulag fallið niður, enda SK ekki lengur eigandi hússins sem samkomulagið laut að, en samkomulagið var bundið við persónu hans. Hefði SK ekki fært nein haldbær rök fyrir því hvernig samkomulagið hefði átt að öðlast gildi á nýjan leik, án þess að til kæmi nýr samningur eða samkomulag um endurnýjun þess. Þótti engu breyta að SK hefði eignast húsið aftur á nauðungarsölu árið 2007. Var talið að SK gæti ekki byggt rétt sinn á samkomulagi aðila frá 1984 og því ljóst að húsið stæði á jörðinni í óþökk og gegn betri rétti SS. Var því fallist á kröfu SS um að fá húsið fjarlægt af jörðinni með beinni aðfarargerð á kostnað SK.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 21. september 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. október sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 10. september 2010, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að honum yrði heimilað að fá sumarhús í eigu sóknaraðila fjarlægt af landi jarðarinnar Stakkavík í Selvogi með beinni aðfarargerð. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og sér dæmdur málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður, en til vara að hvor aðili verði látinn bera sinn kostnað af málinu.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili hefur ekki fyrir sitt leyti kært úrskurð héraðsdóms og kemur því ekki til álita krafa hans um málskostnað í héraði.

Samkvæmt gögnum málsins er varnaraðili leigutaki jarðarinnar Stakkavík. Sóknaraðili hefur ekki borið fyrir sig að þetta valdi því að varnaraðila sé óheimilt að leita útburðargerðar. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, S-kk-nf K-kk-nf, greiði varnaraðila, Stangveiðifélaginu Stakkavík, 100.000 krónur í kærumálskostnað.
578/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 5. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 5. október 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til mánudagsins 1. nóvember 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og að kærumálskostnaður verði ekki dæmdur.

Verjandi varnaraðila hefur ritað Hæstarétti bréf, sem móttekið var 7. október 2010, þar sem hann upplýsir að varnaraðili hafi gefið skýrslu hjá lögreglu 6. sama mánaðar og játað aðild sína að verknaði þeim, sem um ræðir. Hann hafi gefið greinargóða skýrslu og sé málið að hans mati upplýst að því er hann varðar. Sé því ekki þörf á áframhaldandi gæsluvarðhaldi yfir honum og alls ekki svo löngu sem um ræðir í hinum kærða úrskurði.

Fallist verður á með héraðsdómi að skilyrði 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 séu fyrir hendi og verður hinn kærði úrskurður staðfestur með vísan til forsenda hans.

Kærumálskostnaður dæmist ekki, sbr. 3. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
57/2010

J, sem gegnt hafði starfi skipverja á frystitogara hjá útgerðinni Þ frá 8. maí 2008, var sagt upp störfum 24. nóvember sama ár. Í málinu krafði J útgerðina um laun vegna veiðiferðar í desember 2008 á þeim grundvelli að hann hefði verið þvingaður til frítöku að lokinni veiðiferð í nóvember sama ár. Var héraðsdómur staðfestur með vísan til forsendna dómsins og Þ sýknaður af kröfu J.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 3. febrúar 2010. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 1.536.103 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. janúar 2009 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti sem ákveðst eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, J-kk-nf G-kk-nf J-kk-nf, greiði stefnda, Þorbirni hf., 250.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
580/2010

Hæstiréttur staðfesti úrskurð héraðsdóms um að A yrði svipt sjálfræði í tólf mánuði á grundvelli a. liðar 4. gr., sbr. 1. mgr. 5. gr. lögræðislaga nr. 71/1997.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru sem barst héraðsdómi 4. október 2010. Kæran barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 7. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. september 2010, þar sem sóknaraðili var svipt sjálfræði í tólf mánuði. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að sjálfræðissviptingu verði markaður skemmri tími, en þó ekki lengur en sex mánuðir. Þá krefst hún kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og þóknunar úr ríkissjóði til handa skipuðum talsmanni sínum fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila og talsmanns varnaraðila vegna flutnings málsins fyrir Hæstarétti úr ríkissjóði, en þóknunin er ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, og skipaðs talsmanns varnaraðila, E-kvk-ef B. H-kvk-ef hæstaréttarlögmanns fyrir Hæstarétti, 125.500 krónur til hvors um sig, greiðist úr ríkissjóði.
581/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 7. október 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hennar, þó eigi lengur en til fimmtudagsins 4. nóvember 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að henni verði gert að sæta farbanni en að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Fallist er á með sóknaraðila að sterkur grunur sé um að varnaraðili hafi gerst sek um brot sem varðað getur allt að 12 ára fangelsi og að fullnægt sé skilyrðum 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 fyrir gæsluvarðhaldi varnaraðila þann tíma sem í hinum kærða úrskurði greinir. Verður hann því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
582/2010

Hæstiréttur felldi úr gildi úrskurð héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 4. nóvember 2010. Hins vegar var henni gert að sæta farbanni samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 7. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 7. október 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram gæsluvarðhaldi þar til dómur fellur í máli hennar, þó eigi lengur en til fimmtudagsins 4. nóvember 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili hefur nú setið í gæsluvarðhaldi síðan 18. júní 2010, fyrst á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 en frá 10. september 2010 á grundvelli b. liðar málsgreinarinnar. Hafa úrskurðir þar að lútandi komið til kasta Hæstaréttar alls sjö sinnum. Ákæra á hendur varnaraðila var gefin út 8. september 2010, málið var þingfest 22. sama mánaðar og er aðalmeðferð fyrirhuguð 1. nóvember 2010. Að virtum gögnum málsins eins og þau liggja fyrir Hæstarétti verður ekki fallist á að skilyrðum 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 sé fullnægt fyrir því að framlengja gæsluvarðhald varnaraðila. Tafir á rannsókn og meðferð málsins hafa ekki verið nægilega réttlættar. Verður heldur ekki fallist á að við þessi skilyrði megi framlengja gæsluvarðhaldið með vísan til b. liðar 1. mgr. 95. gr. sömu laga. Þess í stað verður beitt heimild í 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 og ákveðið að varnaraðila skuli í stað gæsluvarðhalds bönnuð för frá Íslandi þann tíma sem gæsluvarðhaldi var ætlað að gilda samkvæmt hinum kærða úrskurði.

Dómsorð:

Varnaraðila, X, er bönnuð för frá Íslandi allt til fimmtudagsins 4. nóvember 2010 klukkan 16.
584/2010

F kærði úrskurð héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu A um að felld yrði úr gildi ákvörðun sýslumannsins á Akureyri um að hafna að gera fjárnám hjá F samkvæmt beiðni A. Sýslumaður hafði hafnað beiðninni á þeim grundvelli að sundurliðun á kröfu A og verðtrygging væri gerð miðað við erlendan gjaldmiðil og að vafi væri á að um lögvarða kröfu væri að ræða. Talið var að aðfararbeiðni A hefði verið nægjanlega skýrt skilgreind, sbr. 10. og 17. gr. laga nr. 90/1989 um aðför og því bæri að taka kröfu hans til greina. Um framkvæmd aðfarar síðar gætu á hinn bóginn komið til skoðunar önnur þau álitaefni sem F vísaði til.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og P-kk-nf H-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 30. september 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. október sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 20. september 2010, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að felld yrði úr gildi ákvörðun sýslumannsins á Akureyri 18. júní 2010 um að hafna að gera fjárnám hjá sóknaraðila samkvæmt beiðni varnaraðila 21. maí sama ár. Kæruheimild er í 4. mgr. 91. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Sóknaraðili krefst þess að staðfest verði fyrrgreind ákvörðun sýslumanns og varnaraðila gert að greiða sér kærumálskostnað.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað svo sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Friðfinnur ÍS 105 ehf., greiði varnaraðila, Arion banka hf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.
585/2009

Árið 1996 seldu F og E hluta úr jörð sinni til A. Síðar sama ár gerðu fyrrgreindir aðilar samkomulag sín á milli þess efnis að arðgreiðslur af veiðihlunnindum sem tilheyrðu fasteign  A skyldu renna til F og E. Árið 2008 höfðaði E og L, sonur F heitins, mál og kröfðu A um greiðslur samkvæmt samkomulaginu, en í málinu lá fyrir að A hefði fengið greiðslur fyrir veiðiréttindin.  Sannað þótti að aðilar hefðu samið um brottfall þeirra réttinda sem fyrrgreint samkomulag byggði á og var A því sýknuð af kröfum F og E í málinu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir, G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 14. október 2009. Þau krefjast þess að stefndu verði gert að greiða áfrýjandanum E-kvk-þgf G. K-x-x 634.530 krónur og áfrýjandanum L-kk-þgf R. K-x-x 972.900 krónur, í báðum tilvikum með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 24. júlí 2008 til greiðsludags. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefnda krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti, en til vara að kröfur áfrýjenda verði lækkaðar og málskostnaður felldur niður.

Nokkur ný gögn hafa verið lögð fyrir Hæstarétt.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður staðfest sú niðurstaða hans að samið hafi verið um brottfall þeirra réttinda sem samkomulag 28. maí 1996 kvað á um. Þarf þá ekki að taka afstöðu til annarra málsástæðna stefndu. Verður hinn áfrýjaði dómur því staðfestur.

Áfrýjendur verða dæmd til að greiða stefndu málskostnað fyrir Hæstarétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, E-kvk-nf G. K-kk-nf og L-kk-nf R. K-kk-nf, greiði óskipt stefndu, A-kvk-þgf B-x-x, 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
585/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. október 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 13. október 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þess, verði aðalkröfu hans hafnað, að sér verði ekki gert að sæta einangrun á gæsluvarðhaldstíma.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
586/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. október 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 13. október 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að sér verði ekki gert að sæta einangrun á gæsluvarðhaldstíma.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
588/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 8. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. október 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 13. október 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að henni verði gert að sæta farbanni, en að þessu frágengnu krefst hún þess að sér verði ekki gert að sæta einangrun á gæsluvarðhaldstíma.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
591/2009

Að beiðni A ehf. hafði R verið borinn úr af jörð. Var munum í eigu R komið fyrir í leigðum gámum á læstu svæði í eigu þriðja aðila. Eftir langvarandi deilur greiddi R réttmætan kostnað A ehf. af gerðinni. Þessar tafir á greiðslu leiddu til aukins kostnaðar A ehf. vegna geymslu á munum R. R greiddi A ehf. þennan aukna geymslukostnað með fyrirvara og höfðaði mál á hendur A ehf. til endurheimtu hans. Hin umþrætta skuld var talin afleiðing þess að R hefði ekki boðið fram með fullnægjandi hætti greiðslu á réttmætum kostnaði A ehf. vegna útburðarins. Var A ehf. því sýknað af kröfu R.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, H-kvk-nf H-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 16. október 2009. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 1.857.500 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 5. september 2006 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Eins og rakið er í héraðsdómi hafa deilur aðila staðið um langa hríð. Með dómi Héraðsdóms Suðurlands 21. apríl 2006 var áfrýjandi dæmdur til að greiða stefnda sjö reikninga, samtals að fjárhæð 3.847.833 krónur með tilgreindum dráttarvöxtum vegna kostnaðar stefnda við að bera áfrýjanda af jörðinni Auðsholti í Ölfusi á árinu 2005. Í þeirri fjárhæð fólst meðal annars kostnaður stefnda fyrir leigu, flutning og geymslu á gámum með hlutum í eigu áfrýjanda sem fluttir höfðu verið af jörðinni við útburð. Þessum þætti héraðsdómsins undi áfrýjandi. Áfrýjandi hafði samkvæmt bréfi 4. júní 2005 boðist til að setja tryggingu að fjárhæð 2.000.000 krónur sem hann kvaðst hafa lagt á fjárvörslureikning þáverandi lögmanns síns. Þessu hafnaði þáverandi lögmaður stefnda bréflega þremur dögum síðar. Tók hann meðal annars fram að slíkur „greiðslumáti“ væri ófullnægjandi og hefði ekkert gildi. Hinn 5. september 2006 greiddi áfrýjandi skuldina samkvæmt dóminum 21. apríl 2006 og einnig kostnað sem stefndi krafði hann um vegna leigu á gámum og geymslu þeirra hjá Hafnarbakka hf. tímabilið ágúst 2005 til ágúst 2006. Nam sá hluti greiðslunnar 1.857.500 krónum og var inntur af hendi með fyrirvara um réttmæti skuldarinnar. Í máli þessu endurkrefur áfrýjandi stefnda um þessa fjárhæð.

Fram er komið í málinu að áfrýjandi bauð ekki með fullnægjandi hætti fram greiðslu á skuld sem hann sannanlega var í við stefnda vegna útburðar af jörðinni Auðsholti. Sökum þess hlóðst upp kostnaður vegna leigu og geymslu á gámum með lausafé áfrýjanda sem hann greiddi ekki fyrr en 5. september 2006. Áfrýjandi hefur heldur ekki sýnt fram á réttmæti fullyrðingar sinnar um að sá kostnaður hafi verið óeðlilega mikill. Samkvæmt framansögðu verður niðurstaða héraðsdóms staðfest og áfrýjandi dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, R-kk-nf B-kk-nf G-kk-nf, greiði stefnda, Auðsholti ehf., 300.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
591/2010

héraðsdóms, sem staðfesti ákvörðun dómsmálaráðherra um að X skyldi framseldur til Póllands, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 1. október 2010 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 11. sama mánaðar. Honum var veitt kæruleyfi sbr. 2. mgr. 193. gr. og 200. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. september 2010 þar sem staðfest var ákvörðun dómsmálaráðherra 30. júlí 2010 um að framselja varnaraðila til Póllands. Kæruheimild er í 24. gr. laga nr. 13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum. Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og honum dæmdur kærumálskostnaður. Þá krefst hann hækkunar á þóknun réttargæslumanns frá því sem ákveðið er í úrskurði héraðsdóms.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur um framsal varnaraðila.

Þóknun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila vegna meðferðar málsins í héraði og fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 2. mgr. 16. gr. laga nr. 13/1984 og ákveðst í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur um framsal varnaraðila, X.

Þóknun skipaðs réttargæslumanns varnaraðila, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, vegna meðferð málsins í héraði og fyrir Hæstarétti, samtals 500.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
593/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 12. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. október 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 15. október 2010 klukkan 16 og sæta einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þess að sér verði ekki gert að sæta einangrun á gæsluvarðhaldstíma.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
594/2010

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi gert að sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 13. október 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. október 2010, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 22. október 2010 klukkan 16. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.