arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
360/2012

V var ákærð fyrir umferðarlagabrot með því að hafa ekið bifreið undir áhrifum áfengis og ávana- og fíkniefna. V neitaði sök og hélt því fram fyrir dómi að önnur hefði ekið bifreiðinni og bar sú á sama hátt. Báðar höfðu þær greint á annan veg frá hjá lögreglu. Í héraði var talið sannað, með framburði lögreglumanna sem komu á vettvang, að V hafi verið ökumaður bifreiðarinnar umrætt sinn. Var V sakfelld samkvæmt ákæru og gert að sæta 30 daga fangelsi og svipt ökurétti ævilangt. Staðfesti Hæstiréttur niðurstöðu hins áfrýjaða dóms.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir E-kk-nf T-kk-nf, H-kk-nf I. J-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 22. maí 2012 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur.

Ákærða krefst sýknu.

Skömmu eftir að ákærða hafði verið handtekin og færð á lögreglustöð var tekið blóðsýni úr henni. Samkvæmt niðurstöðu rannsóknar á sýninu mældist vínandamagn í blóði ákærðu 1,45‰. Að þessu gættu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

Ákærða verður dæmd til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðin verða með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærða, V-kvk-nf H-kvk-nf Ó-kvk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, samtals 204.983 krónur, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 188.250 krónur.
361/2011

T var dæmdur í 60 daga fangelsi fyrir þjófnaðarbrot. Í dómi Hæstaréttar var fundið að því hversu málið hefði dregist í meðförum ákæruvaldsins og þótti rétt að binda refsinguna skilorði til tveggja ára sökum þessa.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 26. maí 2011 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun en héraðsdómurinn var birtur honum 5. sama mánaðar. Af hálfu ákæruvalds er krafist staðfestingar hins áfrýjaða dóms.

Ákærði krefst þess að refsing hans verði milduð og hún bundin skilorði.

Brot ákærða voru framin 23. október 2010. Hann heldur því fram að ákveða eigi honum refsingu fyrir þau sem hegningarauka við dóminn 16. júlí 2010, sem nefndur er í forsendum hins áfrýjaða dóms, og vísar í því efni til 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Telur hann þá að miða eigi við birtingu síðast nefnds dóms 8. nóvember 2010, en þá hafði hann framið brotin sem um er fjallað í málinu. Á þetta verður ekki fallist. Samkvæmt orðalagi 78. gr. almennra hegningarlaga ber að ákveða refsingu sem hegningarauka við fyrra brot ef yngra brotið er framið áður en dómur vegna eldra brots er kveðinn upp. Verður tímalengd refsingar ákærða sem ákveðin var í héraði staðfest.

Í greinargerð ákæruvalds til Hæstaréttar kemur fram að frumgögn málsins og endurrit þingbókar hafi verið komin til ríkissaksóknara 30. maí 2011. Mistök hafi síðan valdið töfum á málinu og liggur fyrir að Hæstarétti bárust ekki gögn þess fyrr en 9. febrúar 2012. Þessi dráttur er aðfinnsluverður og brýtur í bága við 1. mgr. 171. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 210. gr. sömu laga og 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar. Þykir þetta eiga að valda því að refsing ákærða skuli verða bundin almennu skilorði samkvæmt 57. gr. almennra hegningarlaga á þann hátt sem í dómsorði greinir.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Samkvæmt yfirliti ákæruvaldsins nemur sakarkostnaður fyrir Hæstarétti 10.221 krónu. Ákærða verður gert að greiða þann kostnað auk málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns eins og þau verða ákveðin í dómsorði að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómsorð:

Ákærði, T-kk-nf D-kk-nf L-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún niður falla að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 261.220 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 251.000 krónur.
362/2012

Í var sakfelldur fyrir rán, þjófnað, fíkniefnalagabrot og nánar tilgreind umferðarlagabrot. Þótti refsing hans hæfilega ákveðin fangelsi í 2 ár. Þá var Í sviptur ökurétti ævilangt og gert að sæta upptöku á fíkniefnum.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari.

Ríkissaksóknari skaut tveimur málum til Hæstaréttar 22. maí og 13. ágúst 2012 í samræmi við yfirlýsingar ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að staðfest verði niðurstaða hinna áfrýjuðu dóma að öðru leyti en því að refsing verði þyngd.

Ákærði krefst þess að refsing hans verði milduð og bundin skilorði.

Fyrir Hæstarétti hafa málin verið sameinuð.

Með fyrri dóminum, sem kveðinn var upp í Héraðsdómi Suðurlands 13. apríl 2012, var ákærði sakfelldur fyrir rán 11. desember 2010. Með þeim dómi var tekið upp 9 mánaða skilorðsbundið fangelsi samkvæmt fyrri dómi 22. nóvember 2011 og refsing ákveðin í einu lagi 14 mánaða fangelsi. Síðari dómurinn, sem er áfrýjað, var kveðinn upp í Héraðsdómi Reykjavíkur 10. júlí 2012, en með honum var ákærði sakfelldur fyrir nánar tilgreind auðgunarbrot, fíkniefnalagabrot og umferðarlagabrot framin á tímabilinu 10. nóvember 2011 til 8. júní 2012. Með þeim dómi var ákærða gerður hegningarauki og refsing ákveðin fangelsi í 10 mánuði.

Með vísan til forsendna hinna áfrýjaðu dóma verða þeir staðfestir á þann veg sem í dómsorði greinir.

Ákærða verður gert að greiða áfrýjunarkostnað málanna, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Hæstarétti, sem ákveðinn eru með virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, Í-kk-nf A-kk-nf H-x-x Æ-kk-nf, sæti fangelsi í 2 ár, en frá refsingunni skal draga gæsluvarðhald sem ákærði sætti 13. til 20. desember 2010.

Ákvæði í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 10. júlí 2012 um sviptingu ökuréttar ákærða og upptöku fíkniefna og ákvæði beggja hinna áfrýjuðu dóma um sakarkostnað skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði áfrýjunarkostnað málanna, 362.401 króna, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, K-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 313.750 krónur.
364/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. maí 2012 sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 24. maí 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 13. júní 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að beitt verði úrræðum sem kveðið er á um í 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008, „[svo sem] á þann hátt að varnaraðila verði haldið aðskildum frá ákveðnum svæðum, fangagöngum eða ákveðnum föngum.“ Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
365/2012

Úrskurður héraðsdóms um að Y skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 24. maí 2012 sem barst héraðsdómi sama dag og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 24. maí 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til miðvikudagsins 13. júní 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að beitt verði úrræðum sem kveðið er á um í 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008. Að því frágengnu krefst hann þess að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
366/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. maí 2012 sem barst héraðsdómi og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. maí 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 1. júní 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími og honum ekki gert að sæta einangrun.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Í málinu er kominn fram rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi gerst sekur um refsiverða háttsemi sem fangelsisrefsing liggur við og að rannsóknarhagsmunir standi til að hann sæti gæsluvarðhaldi þann tíma sem ákveðinn var með hinum kærða úrskurði. Samkvæmt þessu verður hann því staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
367/2011

S krafði F um bætur vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir er hann hljóp á hurð í grunnskóla með þeim afleiðingum að gler í hurðinni brotnaði og skarst hann töluvert. Taldi S að í hurðinni hefði átt að vera öryggisgler eða að líma hefði átt á glerið sjálflímandi öryggisfilmu. Í niðurstöðu héraðsdóms, sem staðfest var í Hæstarétti, segir m.a. að ekki hafi verið skylt að hafa öryggisgler eða plastfilmu á glerinu í viðkomandi hurð og að ekki yrði séð að F hefði brotið gegn ákvæðum laga um grunnskóla. Ekki mætti rekja slysið til atvika, eða athafna/athafnaleysis sem F bæri skaðabótaábyrgð á, heldur til aðgæsluleysis S sjálfs. Var F því sýknað af kröfu S.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 7. júní 2011. Hann krefst þess að viðurkennd verði skaðabótaskylda stefnda vegna líkamstjóns sem áfrýjandi varð fyrir í húsnæði Grunnskólans á Eskifirði 16. október 2007. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti, en til vara að hann verði aðeins talinn skaðabótaskyldur að hluta vegna slyss áfrýjanda og að málskostnaður verði felldur niður.

Áfrýjandi höfðaði málið í héraði gegn stefnda og Sjóvá-Almennum tryggingum hf. Báðir þessir aðilar voru sýknaðir með hinum áfrýjaða dómi. Við málsskot þetta leitar áfrýjandi aðeins endurskoðunar á héraðsdómi að því er stefnda snertir.

Við rekstur málsins í héraði aflaði áfrýjandi matsgerðar, þar sem svarað er spurningum um eiginleika svonefnds flotglers, eins og var í hurðinni sem áfrýjandi slasaðist við, og öryggisglers. Þá er einnig svarað spurningum um eiginleika plastfilmu sem líma megi á gler og höggþunga sem þurfi til að brjóta annars vegar flotgler og hins vegar öryggisgler. Matsgerð þessi verður ekki talin geta ráðið úrslitum í málinu.

Samkvæmt gögnum málsins var ein heil rúða í hurðinni sem áfrýjandi fór í gegnum og slasaðist, en ekki tvær svo sem talið er í forsendum héraðsdóms. Þverbitar eru á hurðinni innan við rúðuna og utan við hana í þeirri hæð sem greinir í héraðsdómi.

Með athugasemdum um þessi atriði verður héraðsdómur staðfestur með vísan til forsendna hans.

Með vísan til 3. mgr. 130. gr., sbr. 166. gr., laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður málskostnaður fyrir Hæstarétti látinn niður falla.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Hæstarétti fellur niður.
369/2011

A og G höfðuðu mál gegn sveitarfélaginu R og gerðu ýmiss konar kröfur er lutu að því að R greiddi A og G nánar tilgreindar fjárhæðir gegn því að A og G skiluðu lóð undir íbúðarhúsnæði sem R hafði úthlutað. Hvorki var fallist á að brotið hefði verið gegn jafnræðisreglu á grundvelli mismunandi aðferða við sölu byggingarréttar né mismunandi fjármögnunarleiða eða vanefnda lóðarhafa. Þá var ekki talið að viðbrögð R við úrskurði samgöngu- og sveitarstjórnarráðuneytisins hefðu verið ómálefnaleg eða að R hefði sýnt af sér valdníðslu í kjölfar hans. Loks var ekki fallist á að R hefði vanefnt skyldur sínar um uppbygginu í hverfi lóðar A og G. Var R því sýknað af kröfum A og G.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Áfrýjendur skutu málinu til Hæstaréttar 8. júní 2011. Þau krefjast þess aðallega að stefnda verði gert að greiða þeim 18.020.164 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. desember 2008 til greiðsludags gegn því að áfrýjendur skili til stefnda lóð að Iðunnarbrunni 13 í Reykjavík „og þeim byggingarrétti sem henni fylgir“. Til vara krefjast áfrýjendur að sölu byggingarréttar á lóðinni 6. apríl 2006 „verði rift með dómi“ og stefndi dæmdur til greiðslu á sama hátt og í aðalkröfu. Þá krefjast áfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur.

Áfrýjendum verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, A-kvk-nf E-kvk-nf og G-kk-nf G-kk-nf, greiði í sameiningu stefnda, Reykjavíkurborg, 250.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.
369/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 26. maí 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. maí 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. júní 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
370/2012

Úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi, á grundvelli a. liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, var staðfestur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf, G-kvk-nf B-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Varnaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 28. maí 2012 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. maí 2012, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 8. júní 2012 klukkan 16 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldinu stendur. Kæruheimild er í l. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að beitt verði vægari úrræðum. Að því frágengnu krefst hún þess að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
371/2012

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um nauðungarvistun A á sjúkrahúsi, sem ákveðin hafði verið var af innanríkisráðuneytinu 11. maí 2012.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og G-kvk-nf B-kvk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf settur hæstaréttardómari.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 23. maí 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. maí 2012, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að felld yrði úr gildi nauðungarvistun hans á sjúkrahúsi í allt að 21 sólarhring, sem samþykkt var af innanríkisráðuneytinu 11. sama mánaðar. Kæruheimild er í 4. mgr. 31. gr., sbr. 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997. Sóknaraðili krefst þess að nauðungarvistun verði felld úr gildi og kærumálskostnaður greiddur úr ríkissjóði.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og þóknunar til handa skipuðum talsmanni sínum vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur. Samkvæmt 4. mgr. 31. gr., sbr. 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist úr ríkissjóði þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila og skipaðs talsmanns varnaraðila, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, B-kk-ef E-kk-ef héraðsdómslögmanns, og skipaðs talsmanns varnaraðila, P-kk-ef A-kk-ef P-kk-ef hæstaréttarlögmanns, vegna meðferðar málsins fyrir Hæstarétti, 100.400 krónur til hvors þeirra um sig, greiðist úr ríkissjóði.
375/2012

Hafnað var kröfu M ehf. um að viðurkennt yrði að slitastjórn F hf. hefði í raun samþykkt kröfur sem einkahlutafélagið hafði lýst í slitabúið, þar sem kröfunum hefði ekki verið mótmælt innan þess frests sem getið er um í 2. mgr. 119. gr. laga nr. 21/1991.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kk-nf Ö-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru sem barst Héraðsdómi Reykjavíkur 25. maí 2012 og Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 30. sama mánaðar.

Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. maí 2012, þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að staðfest yrði með dómi „að varnaraðili hafi í raun samþykkt kröfur þær sem sóknaraðili lýsti fyrir slitastjórn varnaraðila þann 22. september 2009, þar sem kröfunum hafi ekki verið mótmælt innan tilskilins frests eins og skýrt er kveðið á um í 119. gr. laga um gjaldþrotaskipti ...“

Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Sóknaraðili krefst þess að framangreind krafa verði tekin til greina. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Miðstöðin ehf., eignarhaldsfélag, greiði varnaraðila, Frjálsa fjárfestingarbankanum hf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.
376/2012

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem tekin var til greina beiðni E ehf. um dómkvaðningu matsmanns í máli um viðurkenningu á lýstri kröfu félagsins við slitameðferð S hf.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 25. maí 2012, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 15. maí 2012, þar sem tekin var til greina beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns í máli, sem rekið er um viðurkenningu á lýstri kröfu varnaraðila við slitameðferð á sóknaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Sóknaraðili krefst þess að beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns verði hafnað. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

Af hinum kærða úrskurði verður ekki ráðið að varnaraðili hafi í héraði gert kröfu um málskostnað vegna þessa þáttar í máli sínu við sóknaraðila. Þá hefur varnaraðili heldur ekki kært úrskurðinn fyrir sitt leyti. Krafa hans um málskostnað í héraði kemur því ekki frekar til álita.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, SPB hf., greiði varnaraðila, Eignasafni Seðlabanka Íslands ehf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.
377/2012

Með úrskurði héraðsdóms var mál Í og þb. S ehf. á hendur A ehf. fellt niður og Í og þb. S ehf. gert að greiða A ehf. 1.045.500 krónur í málskostnað. Í málinu kröfðust Í og þb. S ehf. þess að þeim yrði gert að greiða lægri fjárhæð í málskostnað. Að virtum málarekstri aðila í þessu máli, svo og í fyrra máli milli sömu aðila, var málskostnaður í héraði ákveðinn 750.000 krónur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómarinn Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf, settir hæstaréttardómarar.

Sóknaraðilar skutu málinu til Hæstaréttar með kæru 24. maí 2012 sem barst Hæstarétti ásamt kærumálsgögnum 31. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 15. maí 2012, þar sem mál sóknaraðila á hendur varnaraðila var fellt niður og sóknaraðilum gert að greiða varnaraðila 1.045.500 krónur í málskostnað. Kæruheimild er í g. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðilar krefjast þess að málskostnaður í héraði verði lækkaður. Þá krefjast þeir kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Í hinum kærða úrskurði er lýst rekstri þessa máls og fyrra máls milli sóknaraðilans þrotabús Slitlagsviðgerðar ehf. og varnaraðila um sama sakarefni, en því máli var vísað frá dómi. Að öllu virtu verður málskostnaður í héraði ákveðinn 750.000 krónur.

Varnaraðili verður dæmdur til að greiða sóknaraðilum kærumálskostnað eins og í dómsorði segir.

Dómsorð:

Sóknaraðilar, Íslandsbanki hf. og þrotabú Slitlagsviðgerða ehf., greiði óskipt varnaraðila, Aflvélum ehf., 750.000 krónur í málskostnað í héraði.

Varnaraðili greiði sóknaraðilum hvorum um sig 75.000 krónur í kærumálskostnað.