180/2003

Á og H, kaupendur tilgreinds húss, héldu eftir hluta umsamins kaupverðs vegna ætlaðs galla á þaki hússins. Seljendurnir P og S höfðuðu mál á hendur þeim til heimtu eftirstöðvanna. Að gögnum málsins virtum var talið að umræddir gallar hafi ekki átt að geta dulist væri eignin skoðuð með þeirri athygli sem ætlast mátti til. Var því ekki á það fallist að um leynda galla hafi verið að ræða á þaki hússins. Á og H var því gert að greiða eftirstöðvar umsaminnar kaupsamningsgreiðslu.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Aðaláfrýjendur skutu málinu upphaflega til Hæstaréttar 19. mars 2003, en ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 30. apríl sama árs. Með heimild í 4. mgr. 153. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 7. gr. laga nr. 38/1994, áfrýjuðu þau héraðsdómi öðru sinni 15. maí 2003. Þau krefjast aðallega sýknu af kröfu gagnáfrýjenda, en til vara að gagnkrafa þeirra á hendur aðaláfrýjendum komi að hluta til skuldajafnaðar. Að því frágengnu er krafist staðfestingar héraðsdóms, þó þannig að dráttarvaxtaákvörðun dómsins verði hrundið. Í öllum tilvikum krefjast aðaláfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjendur áfrýjuðu fyrir sitt leyti 8. júlí 2003. Krefjast þau þess að aðaláfrýjendur verði dæmd til að greiða þeim 1.500.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 5. október 2001 til greiðsludags. Þá krefjast gagnáfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjendur höfðuðu mál þetta í héraði á hendur aðaláfrýjendum til heimtu eftirstöðva kaupverðs samkvæmt kaupsamningi 17. maí 2001 um fasteignina að Leirutanga 10, Mosfellsbæ. Samkvæmt kaupsamningnum bar aðaláfrýjendum að greiða gagnáfrýjendum lokagreiðslu umsamins kaupverðs, 3.388.913 krónur, 5. október 2001, en vegna ætlaðs galla á þaki hússins héldu aðaláfrýjendur eftir af greiðslunni 1.500.000 krónum.

Aðaláfrýjendur segjast hafa orðið vör leka í risi hússins skömmu eftir að þau fluttu í það. Hins vegar mun ekki hafa lekið úr risi niður í íbúðarrými hússins. Er fallist á það með héraðsdómi að ósannað sé að gagnáfrýjendum hafi verið kunnugt um lekann og leynt aðaláfrýjendum vitneskju um hann.

Í október 2001 fengu aðaláfrýjendur M-kk-þf Þ-kk-nf byggingameistara til gefa álit á þessum leka og ástæðum hans. Í sama mánuði fengu gagnáfrýjendur álit J-kk-ef K. H-kk-ef byggingatæknifræðings um þetta efni. Þá skoðuðu H-kvk-nf R-kvk-nf og J-kk-nf S-kk-nf, verkfræðingar hjá Rannsóknastofnun byggingariðnaðarins, þak hússins og skiluðu aðaláfrýjendum skýrslu í kjölfarið. Sömuleiðis gerði Þakvaktin ehf. úttekt á þakinu fyrir aðaláfrýjendur eftir skoðun 20. nóvember 2001. Að lokum var F-kk-nf J-kk-nf byggingatæknifræðingur dómkvaddur til að leggja mat á galla á þakinu 19. júní 2002 og skilaði hann matsgerð 24. september sama árs, sem hann staðfesti fyrir dómi. Samkvæmt niðurstöðum allra framangreindra voru lekaummerki á risi hússins greinileg. Þakdúkur var götóttur á mörgum stöðum og sums staðar voru götin stór. Er þetta í samræmi við lýsingu héraðsdóms á ástandi þakloftsins eftir vettvangsskoðun dómsins. Hafði að nokkru verið gert við þakdúkinn með því að líma yfir göt, en fram er komið að gagnáfrýjandinn P-kk-nf kvaðst hafa gert við dúkinn með þessum hætti á árinu 1992, skömmu eftir að gagnáfrýjendur keyptu húsið.

Eins og rakið er í hinum áfrýjaða dómi mun vera farið upp á þakloftið um brattan stiga sem áfastur er hlera sem lokar stigaopinu, en beint fyrir ofan stigaopið sést greinileg viðgerð á þakdúknum. Þakloftið var notað sem geymsla og mun það vera sæmilega manngengt. Er um það sérstaklega getið sem „mikið geymslurými” í söluyfirliti er lá til grundvallar við kaupin. Aðaláfrýjendum var gefinn kostur á að skoða þakloftið, sem þau létu ógert að öðru leyti en því að aðaláfrýjandinn Á-kk-nf mun hafa staðið í stiganum og litið þaðan upp. Þá er fram komið að utan húss mátti sjá af jörðu niðri merki viðgerða á þaksteini, væri athygli beint þangað. Samkvæmt framanrituðu áttu gallar á þaki hússins ekki að geta dulist væri eignin skoðuð með þeirri athygli, sem ætlast mátti til. Af þeirri ástæðu verður ekki fallist á að um leynda galla hafi verið að ræða á þaki hússins og ber aðaláfrýjendum því að greiða óskipt eftirstöðvar umsaminnar kaupsamningsgreiðslu, eða 1.500.000 krónur með dráttarvöxtum eins og í dómsorði greinir.

Dæma verður aðaláfrýjendur til að greiða gagnáfrýjendum málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, sem ákveðinn er í einu lagi eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Aðaláfrýjendur, Á-kk-nf H-kk-nf H-kk-nf og H-kvk-nf N-kvk-nf A-kvk-nf, greiði óskipt gagnáfrýjendum, P-kk-þgf G-kk-þgf og S-kvk-þgf F-kvk-þgf, 1.500.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 5. október 2001 til greiðsludags.

Aðaláfrýjendur greiði óskipt gagnáfrýjendum samtals 500.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.