637/2010

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli H ehf. gegn S var vísað frá dómi án kröfu vegna vanreifunar og óskýrs málatilbúnaðar á grundvelli e. liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Í málinu krafði H ehf. S um greiðslu samkvæmt reikningi vegna vinnu við hús S að frádreginni nánar tilgreindri innborgun. Á framlögðum reikningi kom fram nafn og heimilisfang H ehf. en einnig nafn G sem H ehf. taldi sig hafa samið við um verkið. S krafðist sýknu í héraði annars vegar á grundvelli aðildarskorts og hins vegar á grundvelli þess að verkið hafi verið haldið göllum. Í dómi Hæstaréttar var talið að glögglega mætti ráða af stefnu og fylgigögnum hennar þann grundvöll sem málssóknin byggðist á og málsástæður fyrir kröfu sóknaraðila. Þá yrði ekki séð að óskýrleiki í málatilbúnaði H ehf. hafi gert S óhægt um vik að taka til efnisvarna. Málsatvik hafi skýrst enn frekar við meðferð málsins í héraði með framlagningu gagna. Engin efni hafi því verið til vísa málinu frá dómi án kröfu vegna vanreifunar. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf G-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Sóknaraðili skaut málinu til Hæstaréttar með kæru 2. nóvember 2010, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 12. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 19. október 2010, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j. lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Sóknaraðili höfðaði mál þetta 12. október 2009. Í stefnu krefst hann þess að varnaraðila verði gert að greiða sér 1.394.400 krónur auk dráttarvaxta allt að frádreginni nánar tilgreindri innborgun. Þar kemur fram að krafan sé samkvæmt reikningi 1. júlí 2009 að fjárhæð 1.394.400 krónur. Þá kemur einnig fram að stefnandi sé byggingaverktaki, sem taki að sér ýmis verkefni fyrir einstaklinga og fyrirtæki, og að reikningurinn sé vegna vinnu í júlí 2009 fyrir varnaraðila við Stigahlíð 70. Við þingfestingu málsins 22. október 2009 var umræddur reikningur lagður fram. Á honum kemur auk nafns og heimilisfangs sóknaraðila fram nafn G-kk-ef S-kk-ef. Einnig kemur þar fram að reikningurinn sé vegna Stigahlíðar 70 auk þess sem á hann er ritað: „efni, vinna, akstur skv. tilboði v/ s. a. svalir.“ Varnaraðili kafðist sýknu í héraði og reisti þá kröfu í greinargerð annars vegar á aðildarskorti þar sem hann hafi samið við G-kk-þf S-kk-þf um verkið en ekki sóknaraðila og hins vegar á því að verkið hafi verið haldið göllum. Þá andmælti hann því að krafa sóknaraðila væri í samræmi við fyrirfram umsamið endurgjald fyrir verkið.

Af stefnu og gögnum sem lögð voru fram við þingfestingu málsins í héraði má ráða þann grundvöll sem málsóknin byggðist á og málsástæður fyrir kröfu sóknaraðila. Varnaraðili tók til efnisvarna og verður ekki séð að óskýrleiki í málatilbúnaði sóknaraðila hafi gert honum erfitt um vik í þeim efnum. Þá skýrðust málsatvik enn frekar við meðferð málsins í héraði með framlagningu gagna, einkum matsgerðar 7. apríl 2010. Voru því engin efni til að vísa því án kröfu frá dómi vegna vanreifunar. Hinn kærði úrskurður verður samkvæmt þessu felldur gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili greiði sóknaraðila kærumálskostnað eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili, S-kk-nf M-kk-nf, greiði sóknaraðila, H.F.G. ehf., 200.000 krónur í kærumálskostnað.