481/2010

A var sakfelld fyrir akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna í máli sem dæmt var í héraði samkvæmt heimild í 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Ákæruvaldið krafðist mildunar refsingar fyrir Hæstarétti. A hafði áður gerst sek um akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna en var þá ekki fullra 18 ára. Refsing hennar var því ákveðin eins og um fyrsta brot væri að ræða og hún talin hæfileg 140.000 krónur í sekt. Eldra brot A gat í ljósi 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 ekki haft ítrekunaráhrif í samræmi við 6. mgr. 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987. Fór því um ökuréttarsviptingu A eftir 4. mgr. ákvæðisins en ekki 6. mgr. þess og henni gert að sæta sviptingu ökuréttar í 12 mánuði.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf, P-kk-nf H-kk-nf og V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 23. júní 2010 að fengnu áfrýjunarleyfi. Hann krefst þess að staðfest verði niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu en að refsing ákærðu verði milduð.

Ákærða krefst þess að refsing hennar verði milduð.

Í héraði var málið dæmt að ákærðu fjarstaddri með heimild í 1. mgr. 161. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Um málskot þetta fer eftir ákvæðum 1. mgr. 197. gr. og 5. mgr. 199. gr., sbr. 2. mgr. 198. gr. laga nr. 88/2008.

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu samkvæmt ákæru. Brot ákærðu er þar réttilega heimfært til refsiákvæða. Ákærða er fædd 28. janúar 1990. Sakarferill hennar er rakinn í héraðsdómi. Ákærða gekkst 30. október 2007 undir viðurlagaákvörðun meðal annars vegna aksturs undir áhrifum fíkniefna. Ákærða hafði ekki náð 18 ára aldri þegar hún framdi það brot. Með vísan til dómvenju verður refsing ákærðu ákveðin, eins og um fyrsta brot af þessu tagi væri að ræða, sekt 140.000 krónur, en vararefsing 10 daga fangelsi.

Í 6. mgr. 102. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 er að finna reglur um sviptingu ökuréttar þegar stjórnandi ökutækis, sem áður hefur brotið gegn 45. gr. eða 45. gr. a laganna, gerist sekur um slíkt brot á nýjan leik. Reglum þessum verður þó aðeins beitt ef brot verður talið ítrekað í skilningi 71. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til þess þarf sakborningur að hafa verið fullra 18 ára þegar hann framdi hið fyrra brot. Þeim aldri hafði ákærða ekki þá náð eins og að framan greinir. Fer því um ökuréttarsviptingu hennar eftir 4. mgr. 102. gr. umferðarlaga, en ekki 6. mgr. greinarinnar. Með vísan til þessa er ökuréttarsvipting ákærðu ákveðin eitt ár frá birtingu héraðsdóms 30. júní 2010 að telja.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað verður staðfest.

Kostnað vegna áfrýjunar sakarinnar ber, samkvæmt 220. laga nr. 88/2008, að greiða úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu fyrir Hæstarétti sem ákveðast að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærða, A-kvk-nf Ó-kvk-nf E-kvk-nf, greiði 140.000 krónur í sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá uppsögu dóms þessa að telja, en sæti ella fangelsi í 10 daga.

Ákærða er svipt ökurétti í eitt ár frá 30. júní 2010 að telja.

Allur áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu fyrir Hæstarétti, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 100.400 krónur.