218/2012

Með ákvörðun S árið 2005 voru samruna S hf. og Í hf. sett nánar tiltekin skilyrði, á grundvelli 1. mgr. 18. gr. samkeppnislaga nr. 8/1993, sem S hf. bar að fylgja í rekstri sínum að viðlögðum stjórnvaldssektum. Í málinu deildu S og S hf. um það hvort hið síðarnefnda félag hefði brotið gegn tveimur töluliðum ákvörðunarinnar, en S og áfrýjunarnefnd samkeppnismála töldu að svo hefði verið. Talið var að S hf. hefði brotið gegn skilyrði 5. tölul. ákvörðunarinnar, þar sem mælt var fyrir um að S hf. væri óheimilt að gera það að skilyrði fyrir kaupum á þjónustu félagsins að þjónusta Í hf. skyldi fylgja með í kaupunum og að S hf. væri óheimilt að tvinna saman í sölu þjónustu sína og þjónustu Í hf. Á hinn bóginn var talið að skilyrði 7. tölul. ákvörðunarinnar væru hvorki ákveðin né skýr og að S yrði að bera hallann af því. Samkvæmt því var S hf. ekki talið hafa brotið gegn því skilyrði. Var stjórnvaldssekt S hf. ákveðin 50.000.000 krónur.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir M-kk-nf S-kk-nf, B-kk-nf B-kk-nf, G-kk-nf C-kk-nf, I-kvk-nf B-kvk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf.

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 30. mars 2012. Hann krefst þess aðallega að felldur verði úr gildi úrskurður áfrýjunarnefndar samkeppnismála 28. apríl 2010 í máli nr. 2/2010 og ákvörðun gagnáfrýjanda 18. desember 2009 í máli nr. 41/2009, en til vara að ákvæði í úrskurði áfrýjunarnefndarinnar um stjórnvaldssekt að fjárhæð 50.000.000 krónur verði fellt úr gildi eða hún lækkuð. Í báðum tilvikum krefst aðaláfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjandi áfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 6. júní 2012. Hann krefst sýknu af kröfu aðaláfrýjanda um niðurfellingu eða lækkun stjórnvaldssektar samkvæmt fyrrnefndum úrskurði áfrýjunarnefndar samkeppnismála, en að öðru leyti að héraðsdómur verði staðfestur um annað en málskostnað, sem gagnáfrýjandi krefst í héraði og fyrir Hæstarétti.

Ekki eru efni til að aðaláfrýjandi krefjist bæði ógildingar ákvörðunar gagnáfrýjanda 18. desember 2009 og úrskurðar áfrýjunarnefndar samkeppnismála 28. apríl 2010, enda varð ákvörðun gagnáfrýjanda hluti af úrskurði nefndarinnar, sbr. meðal annars dóma Hæstaréttar 17. febrúar 1997 í máli nr. 63/1997, sem birtur var í dómasafni réttarins það ár á bls. 643, og 23. febrúar 2012 í máli nr. 72/2011.

Eins og nánar er lýst í hinum áfrýjaða dómi var gerð sátt 11. mars 2005 milli annars vegar samkeppnisráðs og hins vegar Landsíma Íslands hf., sem nú ber heitið Síminn hf., og Íslenska Sjónvarpsfélagsins hf. Í sáttinni voru félögunum sett skilyrði fyrir samruna þeirra sem var síðan heimilaður sama dag með ákvörðun samkeppnisráðs nr. 10/2005, en skilyrðin, sem sáttin kvað á um, urðu hluti af þeirri ákvörðun. Í máli þessu er meðal annars deilt um hvort aðaláfrýjandi hafi brotið gegn skilyrðum í 5. og 7. tölulið ákvörðunarinnar. Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um að aðaláfrýjandi hafi brotið gegn skilyrðum 5. töluliðar ákvörðunarinnar. Skilyrðin sem fram komu í 7. tölulið hennar voru hvorki ákveðin né skýr og verður stefndi að bera hallann af því. Að þessu athuguðu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um að aðaláfrýjandi hafi ekki brotið gegn þessum lið ákvörðunarinnar.

Þegar litið er til þeirra aðgerða aðaláfrýjanda, sem fólu í sér brot gegn 5. tölulið ákvörðunar samkeppnisráðs 11. mars 2005, svo og annarra þeirra atriða sem að lögum geta haft áhrif á viðurlög fyrir það brot verður ekki tekin til greina krafa hans um breytingu á ákvörðun stjórnvaldssektar í úrskurði áfrýjunarnefndar samkeppnismála 28. apríl 2010.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað er staðfest, en aðaláfrýjanda verður gert að greiða gagnáfrýjanda málskostnað fyrir Hæstarétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður að öðru leyti en því að gagnáfrýjandi, Samkeppniseftirlitið, er sýkn af kröfu aðaláfrýjanda, Símans hf., um niðurfellingu eða lækkun sektar samkvæmt úrskurði áfrýjunarnefndar samkeppnismála 28. apríl 2010.

Aðaláfrýjandi greiði gagnáfrýjanda 750.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.