70/2003

B, sem var vanaafbrotamaður, var ákærður fyrir fjársvik og tvær tilraunir til þjófnaðar. B játaði brotin. Hafði hann frá árinu 1983 hlotið átján refsidóma og höfðu þrír þeirra ítrekunaráhrif á þessi brot hans. Var refsing hans ákveðin óskilorðsbundið fangelsi í 6 mánuði að teknu tilliti til 77. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 71. gr., 72. gr. og 255. gr. sömu laga.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 13. febrúar 2003 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess að refsing sín verði milduð og hún skilorðsbundin.

Eins og nánar er rakið í ákæru er ákærða gefin að sök tilraun til þjófnaðar í I. kafla ákæru með því að hafa 19. maí 2002 brotist inn í tvö nafngreind fyrirtæki í Kópavogi í þeim tilgangi að stela þar verðmætum. Samkvæmt II. kafla ákæru eru honum gefin að sök fjársvik með því að hafa 18. sama mánaðar notað í heimildarleysi greiðslukort nafngreinds manns til að svíkja út vörur að verðmæti samtals 48.445 krónur, í fimm nánar tilgreindum tilvikum. Loks er hann sakaður í III. kafla ákærunnar um tilraun til þjófnaðar með því að hafa 30. maí 2002 farið inn í bifreiðina SX-114, sem stóð utan við hús við Kársnesbraut, og fjarlægt þaðan verkfæri að verðmæti samtals 165.000 krónur. Við meðferð málsins í héraði, sem farið var með í samræmi við 125. gr. laga nr. 19/1991 um meðferð opinberra mála, játaði ákærði sakargiftir og samþykki fram komnar bótakröfur í málinu.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann frá árinu 1983 hlotið átján refsidóma og gengist fjórum sinnum undir að greiða sektir, tvívegis vegna ölvunaraksturs, einu sinni fyrir umferðarlagabrot og einu sinni fyrir brot á lögum og reglum um ávana- og fíkniefni. Refsing samkvæmt nokkrum dómanna var ákveðin með hliðsjón af því að um var að ræða hegningarauka við fyrri dóma. Fyrst var ákærði dæmdur árið 1983 í fangelsi í 2 mánuði, skilorðsbundið í 3 ár, og til greiðslu 5.000 króna sektar fyrir þjófnað. Næst var hann dæmdur árið 1984 í fangelsi í 5 mánuði, þar af 3 mánuði skilorðsbundið, fyrir þjófnað, nytjastuld og umferðarlagabrot. Árið 1986 var ákærði dæmdur í fangelsi í 18 mánuði fyrir brennu, þjófnað og skemmdarverk. Næsta ár var hann dæmdur tvívegis, fyrst í fangelsi í 2 mánuði, hegningarauki, fyrir skjalafals og fjársvik og síðar í fangelsi í 4 mánuði fyrir fíkniefnalaga- og þjófnaðarbrot. Árið 1990 var hann dæmdur í fangelsi í 10 mánuði, þar af 7 mánuði skilorðsbundið í 3 ár, fyrir þjófnað og fjársvik. Í sjöunda sinn var ákærði dæmdur árið 1991 og þá í fangelsi í 4 mánuði fyrir þjófnað. Áttundi og níundi dómur á hendur honum voru kveðnir upp á árinu 1994 og hann dæmdur í fyrra skiptið í fangelsi í 5 mánuði fyrir fíkniefnalagabrot, þjófnað og ölvun og réttindaleysi við akstur og það síðara í fangelsi í 30 daga fyrir ölvun og réttindaleysi við akstur. Í ágúst 1996 hlaut hann fangelsi í 30 daga fyrir fjársvik og í nóvember sama ár fangelsi í 2 mánuði, hegningarauki, fyrir þjófnað. Þá var hann dæmdur í apríl 1997 í fangelsi í 3 mánuði fyrir þjófnað. Hann hlaut tvo dóma á árinu 1998, þann fyrri 2. október fangelsi í 2 ár fyrir líkamsárás, húsbrot, þjófnað og fjárdrátt svo og brot gegn 1. mgr. 220. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, þar af var dæmd með 50 daga ólokin refsivist hans samkvæmt reynslulausn 17. ágúst 1997. Síðari dómurinn var kveðinn upp 29. október, fangelsi í 10 mánuði, hegningarauki, fyrir þjófnað og skjalafals. Í þeim dómi var meðal annars tekið mið af því við ákvörðun refsingar að hann hafði tekið sig á og farið í meðferð eftir margra ára vímuefnaneyslu. Hann hlaut þrjá refsidóma á árinu 1999, 4. júní fangelsi í 2 mánuði fyrir þjófnað, 23. júlí sektarrefsingu fyrir fíkniefnalagabrot og loks 6. ágúst fangelsi í 4 mánuði, hegningarauki, fyrir skjalafals. Síðast var hann dæmdur 19. júní 2001 í fangelsi í 2 mánuði fyrir skjalafals.

Eins og fyrr greinir voru brot ákærða, sem hér eru til meðferðar, framin 18., 19. og 30. maí 2002. Hafa dómarnir frá 2. og 29. október 1998 og 4. júní 1999 allir ítrekunaráhrif á þessi brot hans. Ber því að tiltaka refsingu hans með vísan til 71. gr. og 255. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði er vanaafbrotamaður og verður refsing hans því einnig ákveðin með hliðsjón af 72. gr. laganna. Þykir hún að teknu tilliti til 77. gr. sömu laga hæfilega ákveðin fangelsi í 6 mánuði. Þrátt fyrir að brot ákærða séu ekki stórfelld og hann hafi nú aftur tekið sig á og farið í vímuefnameðferð þykir ekki verða hjá því komist vegna langs og óslitins sakaferils hans og þess að um margítrekuð brot er að ræða að refsingin verði dæmd óskilorðsbundin.

Ákvæði héraðsdóms um greiðslu sakarkostnaðar verður staðfest. Ákærði skal greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, B-kk-nf J-kk-nf, skal sæta fangelsi í 6 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um greiðslu sakarkostnaðar skal vera óraskað.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef G-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 90.000 krónur.