799/2014

A var í héraði sakfelldur fyrir sjö þjófnaðarbrot, gripdeild, tvo nytjastuldi, skjalafals, brot gegn valdstjórninni, brot gegn lögum um ávana-og fíkniefni, ölvunarakstur og akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna. Var niðurstaða héraðsdóms staðfest í Hæstarétti að öðru leyti en því að einum ákærulið var, með vísan til 2. mgr. 186. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, vísað frá héraðsdómi þar sem A hafði áður verið sakfelldur fyrir sama brot. Var refsing A ákveðin fangelsi í 10 mánuði auk þess sem hann var sviptur ökurétti ævilangt.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kvk-nf B-kvk-nf, B-kk-nf B-kk-nf og H-kk-nf I. J-kk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 24. nóvember 2014 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvaldsins er krafist staðfestingar héraðsdóms.

Ákærði krefst refsimildunar.

Brotaþolarnir N1 hf. og Hagar hf. hafa ekki látið málið til sín taka fyrir Hæstarétti og verður því litið svo á að þeir krefjist þess að ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfur þeirra verði staðfest, sbr. 1. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Með hinum áfrýjaða dómi var ákærði dæmdur fyrir margvísleg brot samkvæmt ákærum 8. júlí og 25. september 2014. Meðal annars var hann sakfelldur fyrir skjalafals samkvæmt 2. lið V. kafla fyrri ákærunnar með því að hafa 14. júlí 2013 í blekkingarskyni sett rangt skráningarnúmer á bifreið og ekið henni þannig. Með dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 9. desember 2013 var hann sakfelldur fyrir sama brot. Verður því með vísan til 2. mgr. 186. gr. laga nr. 88/2008 að vísa þessum ákærulið frá héraðsdómi. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða.

Ákærði hefur í máli þessu verið sakfelldur fyrir sjö þjófnaðarbrot, gripdeild, tvo nytjastuldi, skjalafals, brot gegn valdstjórninni, brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, ölvunarakstur og akstur undir áhrifum ávana- og fíkniefna, svo og sviptur ökurétti. Hann hefur frá árinu 2004 margsinnis hlotið refsingu fyrir brot gegn almennum hegningarlögum nr. 19/1940 og umferðarlögum nr. 50/1987. Við ákvörðun refsingar ákærða verður litið til sakaferils hans og fjölda framangreindra brota, en á móti kemur að ákærði játaði þau skýlaust. Þá verður höfð hliðsjón af 77. og 78. gr. almennra hegningarlaga. Með dómi Héraðsdóms Norðurlands Eystra 20. nóvember 2013 var ákærði dæmdur í sex mánaða fangelsi, þar af fimm mánuði skilorðsbundið í þrjú ár. Með flestum þeim brotum sem ákærði er nú dæmdur fyrir hefur hann rofið það skilorð en ekki var tekið tillit til þess í hinum áfrýjaða dómi. Hefði því verið tilefni til að ákvarða ákærða þyngri refsingu en með vísan til kröfugerðar ákæruvaldsins verður héraðsdómur staðfestur um refsingu ákærða. Þá verða staðfest ákvæði hins áfrýjaða dóms um sviptingu ökuréttar, upptöku, sakarkostnað og einkaréttarkröfur.

Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun verjanda síns sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður að öðru leyti en því að vísað er frá héraðsdómi 2. lið V. kafla ákæru 8. júlí 2014.

Ákærði, A-kk-nf I-kk-nf J-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 420.678 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef J-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 372.000 krónur.