484/2004

Ó var sakfelldur fyrir tvö þjófnaðarbrot. Með vísan til sakaferils Ó, þeirra brota sem hann var sakfelldur fyrir og þess að hann var að rjúfa skilorð í þriðja sinn var honum gert að sæta fangelsi í 22 mánuði. Í ljósi þess að Ó sýndist nú vera að takast á við áfengis- og vímuefnavandamál sín af fullri festu þótti rétt að fresta fullnustu 19 mánaða af refsingu hans. Þá var sakarkostnaður lækkaður.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf B-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og I-kvk-nf B-kvk-nf.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 30. nóvember 2004 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun, en jafnframt af hálfu ákæruvalds, sem krefst þess nú að héraðsdómur verði staðfestur.

Ákærði krefst þess að refsing verði milduð og hún skilorðsbundin að öllu leyti eða að hluta.

Samkvæmt sakavottorði ákærða hefur hann fjórum sinnum gengist undir sáttir fyrir umferðarlagabrot, tvívegis árin 1995 og 2000. Í september 1999 var ákæru frestað skilorðsbundið á hendur honum fyrir skjalafals og síðar sama ár var hann dæmdur til greiðslu sektar og ökuréttarsviptingar fyrir umferðarlagabrot. Hinn 26. júní 2000 hlaut hann þriggja mánaða fangelsi, skilorðsbundið í 2 ár, fyrir gripdeild, þjófnað, þjófnaðartilraun, eignaspjöll og hilmingu. Með dómi 13. október sama ár var sú refsing dæmd upp og honum gerð 12 mánaða fangelsisrefsing, fyrir innbrotsþjófnað í sumarhúsi, fjársvik og hlutdeild í fjársvikum og skjalafalsi. Refsingin var skilorðsbundin í þrjú ár, meðal annars með vísan til þess að um var að ræða hegningarauka og þess að ákærði hafði þá gengist undir vímuefnameðferð. Þann 3. nóvember 2000 var ákærði dæmdur í 16 mánaða fangelsi fyrir innbrotsþjófnað í veitingahúsi og nytjastuld. Voru brotin framin fyrir uppsögu dómanna frá 26. júní og 13. október og honum dæmd refsing í einu lagi fyrir þau og brot samkvæmt síðarnefndum dómi. Var refsingin skilorðsbundin með vísan til sömu sjómarmiða og fram komu í þeim dómi. Ákærði rauf skilorð dómsins með þjófnaði 30. janúar 2002, sem hann var dæmdur fyrir 15. apríl sama ár, en þar sem brotið var smávægilegt var refsingin skilorðsbundin í þrjú ár. Hann var síðast dæmdur 9. september 2003 í fangelsi í 18 mánuði fyrir tvö smávægileg þjófnaðarbrot sem hann framdi 4. desember 2001 og 27. nóvember 2002. Rauf hann skilorð dómsins frá 15. apríl 2002 með síðara brotinu. Refsingin var enn á ný skilorðsbundin að teknu tilliti til andlags þjófnaðarbrotanna og þess að ákærði hafði farið í vímuefnameðferð, náð þar góðum árangri og meðferð væri ólokið.

Brot ákærða sem fjallað er um í þessu máli eru ekki stórvægileg. Hann hefur hins vegar með þeim rofið í þriðja sinn skilorð, sem honum hefur verið sett. Að því virtu og sakaferli hans og með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður niðurstaða hans um refsingu ákærða staðfest. Ákærði lagði fyrir Hæstarétt vottorð læknis á Sjúkrahúsinu Vogi þar sem fram kemur að hann hafi verið í meðferð á vegum SÁÁ vegna áfengis- og vímuefnafíknar rétt um 10 mánaða skeið. Auk þess sé hann í „viðhaldsmeðferð“ frá Vogi og mæti þar vikulega og að auki í læknaviðtöl á 4-6 vikna fresti. Sú meðferð sé áfram fyrirhuguð. Hafi hann staðið sig vel í meðferðinni. Þá lagði ákærði fyrir Hæstarétt vottorð forstöðumanns áfangaheimilis SÁÁ þess efnis að hann hafi verið þar til heimilis frá 28. maí 2004 og verði það áfram um óákveðinn tíma. Í ljósi þess að ákærði sýnist nú samkvæmt framansögðu takast á við áfengis- og vímuefnavandamál sín af fullri festu þykir, þrátt fyrir skilorðsrof hans, rétt að fresta fullnustu 19 mánaða af refsingu hans og falli hún niður að liðnum þremur mánuðum frá uppsögu þessa dóms haldi hann almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Samkvæmt heildarreikningi Héraðsdóms Reykjavíkur yfir sakarkostnað málsins í héraði nemur hann samtals 296.960 krónum, þar af 240.935 krónur vegna sakarkostnaðar „skv. yfirliti rannsóknara“ og 56.025 krónur vegna dæmdra málsvarnarlauna með virðisaukaskatti. Meðal gagna málsins er yfirlit lögreglustjórans í Reykjavík um sakarkostnað að fjárhæð 240.935 krónur vegna lögreglurannsóknar þess máls, sem fjallað er um í 2. lið ákæru, en sá kostnaður varðar rannsókn vegna ætlaðs brots þess manns, sem þar er sagður hafa verið með ákærða í innbrotinu. Samkvæmt þessu verður ákærði einvörðungu dæmdur til að greiða þann þátt sakarkostnaðar í héraði sem varðar málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans.

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, Ó-kk-nf P-kk-nf P-kk-nf, sæti fangelsi í 22 mánuði. Fullnustu 19 mánaða af þeirri refsingu skal frestað og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppsögu þessa dóms haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Ákærði greiði 56.025 krónur í sakarkostnað í héraði og allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Hæstarétti, H-kk-ef I-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 150.000 krónur.

if !supportEmptyParas endif

if !supportEmptyParas endif