803/2013

S var ákærður fyrir kynferðisbrot með því að hafa fengið A til að hitta sig í kynferðislegum tilgangi, sótt hana í bifreið og ekið á heimili sitt þar sem hann sleikti kynfæri hennar gegn 25.000 króna greiðslu. A var ekki orðin 14 ára þegar samskipti hennar og S áttu sér stað en í héraðsdómi var komist að þeirri niðurstöðu að S hefði verið í gáleysi um aldur A. S var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 202. gr. sbr. 204. gr. og 2. mgr. 206. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. S hafði leitað sér aðstoðar sálfræðings fyrir og eftir uppkvaðningu héraðsdóms og greitt S skaðabætur og bætur vegna kostnaðar lögmanns við að hafa kröfuna uppi. Þá hafði orðið dráttur á meðferð málsins. Með hliðsjón af þessu var refsing S ákveðin fangelsi í 10 mánuði, en fullnustu 8 mánaða af refsingunni var frestað skilorðsbundið í 3 ár.

Dómur Hæstaréttar

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir V-kk-nf M-kk-nf M-kk-nf og Ó-kk-nf B-kk-nf Þ-kk-nf og G-kk-nf G-kk-nf fyrrverandi hæstaréttardómari.

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar 17. desember 2013 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Af hálfu ákæruvalds er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

Ákærði krefst þess að refsing verði milduð.

Eins og greinir í héraðsdómi er ákærða gefið að sök að hafa fengið brotaþola til að hitta sig í kynferðislegum tilgangi, sótt hana í bifreið og ekið á heimili sitt þar sem hann sleikti kynfæri hennar gegn 25.000 króna greiðslu.

Ákærði og brotaþoli munu hafa kynnst á samskiptavef á netinu er ber heitið „The Purple Rabbit“ og fram kom hjá þeim báðum að skráðir notendur vefsins þyrftu að vera orðnir 18 ára gamlir samkvæmt skilmálum hans. Á síðu brotaþola á vefnum gaf hún þær upplýsingar að vera fædd 1. mars 1993, en atvik gerðust 24. febrúar 2011. Í tölvusamskiptum ákærða og brotaþola kvaðst brotaþoli líta út fyrir að vera yngri en hún í raun væri og er þau hittust og ákærði spurði hana um aldur gaf hún honum enn svar í samræmi við fyrri upplýsingar. Með vísan til gagna málsins, þar á meðal til myndbandsupptöku af skýrslugjöf brotaþola, var það niðurstaða héraðsdóms að ákærði hafi verið í gáleysi um aldur brotaþola er hann framdi brot sitt.

Ákærði hefur unnið sér til refsingar samkvæmt 1. mgr. 202. gr., sbr. 204. gr., og 2. mgr. 206. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Verður refsing hans því ákveðin að virtum ákvæðum 77. gr. laganna. Samkvæmt 204. gr. laganna skal beita vægari refsingu að tiltölu, en þeirri sem kveðið er á um í framangreindri 1. mgr. 202. gr., hafi brot gegn 202. gr. verið framið í gáleysi um aldur þess er fyrir broti varð. Er þó tiltekið í ákvæðinu að refsing megi ekki fara niður fyrir lágmark fangelsisrefsingar. Þá varðar það sektum eða fangelsi allt að tveimur árum að greiða fyrir vændi barns undir 18 ára, sbr. 2. mgr. 206. gr. laganna.

Eins og greinir í héraðsdómi leitaði ákærði, sem játaði brot sitt við meðferð málsins þar, aðstoðar sálfræðings bæði fyrir og eftir uppkvaðningu héraðsdóms. Þá hefur ákærði greitt brotaþola skaðabætur og bætur vegna kostnaðar lögmanns við að hafa kröfuna uppi.

Skýrsla var tekin af brotaþola fyrir dómi 24. október 2011 og ákærði var yfirheyrður 21. nóvember og 16 desember það ár, auk þess sem þá fór fram sakbending. Ekki er fram komið hvenær gögn málsins voru send ríkissaksóknara til meðferðar, en það var fyrst með bréfi 28. nóvember 2012 sem ríkissaksóknari sendi lögreglustjóra á höfuðborgarsvæðinu beiðni um frekari rannsókn á nánar tilteknum atriðum. Þeirri rannsókn lauk skömmu síðar og var ákæra gefin út 10. maí 2013. Sá dráttur sem varð á meðferð málsins stærstan hluta ársins 2012 hefur ekki verið skýrður.

Að öllu framanrituðu virtu og með hliðsjón af dómaframkvæmd Hæstaréttar í sambærilegum málum, sbr. einkum dóm réttarins 6. mars 2014 í máli nr. 329/2013, verður refsing ákærða ákveðin fangelsi í tíu mánuði sem verður bundin skilorði eins og í dómsorði greinir.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verður staðfest.

Samkvæmt 1. mgr. 220. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála verður ákærði dæmdur til að greiða helming áfrýjunarkostnaðar málsins, þar með talin helming málsvarnarlauna skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf Þ-kk-nf J-kk-nf, sæti fangelsi í tíu mánuði, en fresta skal fullnustu átta mánaða af refsingunni og hún niður falla að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði helming áfrýjunarkostnaðar málsins, sem samtals nemur 518.385 krónum, þar sem með eru talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, G-kk-ef B-kk-ef hæstaréttarlögmanns, 502.000 krónur. Helmingur kostnaðarins greiðist úr ríkissjóði.