285/2004

K ehf. annaðist ýmsa þjónustu fyrir Y Ltd. hér á landi, þar á meðal að útvega bílaleigubíla fyrir starfsmenn Y Ltd. og greiða reikninga í því sambandi. Y Ltd. greiddi inn á bankareikning K ehf. nánar tiltekna fjárhæð til greiðslu slíkra reikninga. K ehf. hélt eftir hluta hennar en greiddi mismuninn áfram til bílaleigunnar A ehf. Í máli sem Y Ltd. höfðaði gegn E, framkvæmdastjóra og hluthafa í K ehf., til greiðslu á þessum mismun voru ekki talin skilyrði til að leggja skaðabótaábyrgð á E sem leitt gæti til þess að honum yrði gert að greiða kröfuna.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir H-kk-nf B-kk-nf, Á-kk-nf K-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf G-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 7. júlí 2004. Hann krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 1.661.917 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 10. júlí 2001 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti.

Í máli þessu krefur áfrýjandi stefnda um skaðabætur vegna þess að fyrirtækið Konson ehf., sem stefndi veitti forstöðu, hafi ekki skilað áfram til bílaleigunnar ALP ehf. nema hluta greiðslna sem áfrýjandi innti af hendi til fyrirtækisins í því skyni að það greiddi reikninga bílaleigunnar. Er óumdeilt í málinu, að áfrýjandi lagði inn á bankareikning Konson ehf., á tímabilinu febrúar til júlí 2001, samtals 4.367.366 krónur til greiðslu á reikningum bílaleigunnar, sem út voru gefnir í janúar til maí sama árs og námu samanlagt þessari fjárhæð. Einnig er óumdeilt, að Konson ehf. hafi ekki greitt allt þetta fé áfram til bílaleigunnar. Eftir standa 1.661.917 krónur sem áfrýjandi krefur stefnda um í máli þessu. Áfrýjandi byggir málsókn sína á hendur stefnda á því að hann beri skaðabótaábyrgð á því tjóni, sem áfrýjandi telur sig hafa orðið fyrir við að reikningar bílaleigunnar voru ekki greiddir að fullu þrátt fyrir að hann hafi sent Konson ehf. fé til greiðslu þeirra.

Áfrýjandi átti viðskipti sín við einkahlutafélagið Konson. Stefndi bar ekki persónulega ábyrgð á skuldbindingum þess. Til þess að geta beint kröfu sinni að stefnda, þarf áfrýjandi að sýna fram á að stefndi hafi valdið honum tjóni með ólögmætum og saknæmum hætti. Það eitt getur ekki leitt til skaðabótaábyrgðar stjórnanda einkahlutafélags, að félagið hafi ekki staðið við fjárhagslegar skuldbindingar sem á því hvíla. Áfrýjandi hefur ekki sýnt fram á nein atvik í málinu, sem leitt geti til þessarar ábyrgðar stefnda. Reyndar hefur áfrýjandi ekki heldur sýnt fram á að hann hafi orðið fyrir fjárhagslegu tjóni vegna þeirra atvika sem hann byggir kröfu sína á, þar sem hann hefur ekki gert neinar ráðstafanir til að fá fullnustu hennar hjá skuldaranum Konson ehf. Liggur því ekki fyrir í málinu að Konson ehf. hafi ekki getu til að greiða kröfu áfrýjanda ef eftir því væri gengið. Þar að auki hefur stefndi haldið því fram, að ekki hafi farið fram endanlegt uppgjör milli þessara fyrirtækja vegna viðskipta þeirra og Konson ehf. eigi fjárkröfur á hendur áfrýjanda , sem eigi að mæta kröfu hans.

Samkvæmt framansögðu hefur áfrýjandi ekki sýnt fram á að skilyrði séu til að lögð verði skaðabótaábyrgð á stefnda sem leitt geti til þess að honum verði gert að greiða kröfu áfrýjanda. Verður hinn áfrýjaði dómur því staðfestur og áfrýjandi dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Hæstarétti svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, York Linings International Ltd., greiði stefnda, K-kk-þgf E-kk-þgf, 400.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.