284/2007

Í málinu snerist ágreiningur aðila um það hvort J, sem var vátryggingartaki hjá K, hefði fengið kransaæðastíflu eins og vátryggingaratburðurinn var skilgreindur í skilmálum K. Í niðurstöðu héraðsdóms sagði að með hliðsjón af vottorðum lækna og niðurstöðu matsgerðar dómkvadds manns þætti sannað að J hefði greinst með sjúkdóm sem uppfyllti skilyrði fyrir bótum samkvæmt tryggingarskilmálum K. Eftir áfrýjun héraðsdóms voru að beiðni K dómkvaddir tveir hjartalæknar til að meta ákveðin álitaefni. Talið var að sú matsgerð raskaði ekki þeim rökum sem færð voru fyrir niðurstöðu hins áfrýjaða dóms og var hann því staðfestur með vísan til forsendna hans.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir I-kvk-nf B-kvk-nf, G-kk-nf C-kk-nf og M-kk-nf S-kk-nf.

Áfrýjandi skaut málinu til Hæstaréttar 23. maí 2007. Hann krefst sýknu af kröfu stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Hæstarétti án tillits til gjafsóknar, sem honum hefur verið veitt.

Fyrir Hæstarétti er fram komið að nafni stefnda fyrir héraðsdómi, KB líftrygginga hf., hafi 1. janúar 2007 verið breytt í Kaupþing líftryggingar hf.

Eftir áfrýjun héraðsdóms voru að beiðni áfrýjanda dómkvaddir tveir hjartalæknar fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur 22. júní 2007 til að láta í té matsgerð um álitaefni, sem hann lýsti á eftirfarandi hátt: „Fyrir liggur í málinu að yfirmatsþoli hafði í ágústmánuði 2004 haft brjóstverki bæði í hvíld og áreynslu. Aðfaranótt 29. ágúst 2004 fékk hann óvenju slæman verk. Hann leitaði síðan á Heilsugæslustöðina á Dalvík hinn 30. ágúst 2004. Þar var tekið hjartalínurit. Hinn 31. ágúst, eða nær þremur sólarhringum eftir þessa slæmu verki, voru síðan teknar blóðprufur og mælt CK CK-Mb og Troponin T sem reyndist innan eðlilegra marka. Í matsgerð Þ-kk-ef G-kk-ef kemur fram að ekki væri að marka þessa einu blóðprufu til að sanna eða útiloka hjartadrep á þessum tíma. Spurningin er því þessi: 1. Hver eru líkindi þess að fleiri blóðprufur á þessum tíma hefðu leitt í ljós hjartadrep? 2. Hvernig hefði átt að standa að þessum mælingum?“

Í matsgerð 25. júlí 2007, sem matsmenn staðfestu fyrir héraðsdómi 20. ágúst sama ár, sagði meðal annars eftirfarandi: „Fram kemur að sjúklingur hafði slæman brjóstverk aðfaranótt 29/8 2004. Blóðprufa sem tekin var 31/8 leiddi ekki í ljós hækkun á hjartaenzímum. Því er ólíklegt að sjúklingur hafi fengið hjartadrep aðfaranótt 29/8 2004 þrátt fyrir slæman brjóstverk þá. Hins vegar er ljóst að ein mæling á Troponin-T er ekki talin geta útilokað hjartavöðvaskemmd og í alþjóðlegum leiðbeiningum er ávallt mælt með því að tvær mælingar séu gerðar með 4-6 tíma millibili. Að öðrum kosti er ekki hægt að útiloka nýlega hjartavöðvaskemmd. Svæði á framvegg hjartans sýndi enn samdráttarskerðingu við hjartaómun nokkru eftir að sú kransæð sem flytur blóð til þess hluta hafði verið opnuð. Þetta bendir til þess að hjartadrep hafi átt sér stað á því svæði. Sú staðreynd að framveggsæðin var lokuð og ekki sáust merki um hjálparæðar ... bendir einnig til þess að lokun æðarinnar hafi gerst skyndilega en slíkt leiðir í langflestum tilvikum til dreps í hjartavöðva. Þá sáust einnig breytingar á hjartalínuriti 30/8 2004 sem ekki voru til staðar á riti sem var tekið 2003. Þessar breytingar samræmast því að drep hafi átt sér stað í framvegg hjartans þótt ekki sé unnt af línuritinu að fullyrða um hvenær þetta hefur gerst. Sú staðreynd að blóðprufa sem tekin var 30/8 sýndi ekki hækkun á hjartaenzímum mælir ekki gegn þessu en bendir til þess að hjartavöðvadrepið hafi ekki verið ferskt á þessum tíma og sennilega meira en 10-14 daga gamalt. Ekki er unnt að fullyrða um líkindi þess að önnur blóðprufa 4-6 tímum seinna hefði sýnt merki um hjartavöðvadrep en ljóst að ekki er unnt að útiloka ferskt hjartavöðvadrep nema tvær blóðprufur séu teknar með 4-6 tíma millibili.“

Ekki verður séð að framangreint álit dómkvaddra manna raski þeim rökum, sem færð eru fyrir niðurstöðu hins áfrýjaða dóms, og verður hann staðfestur með vísan til forsendna hans.

Áfrýjanda verður gert að greiða málskostnað fyrir Hæstarétti, sem rennur í ríkissjóð, en um þann málskostnað og gjafsóknarkostnað stefnda hér fyrir dómi fer samkvæmt því, sem nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Kaupþing líftryggingar hf., greiði í ríkissjóð 500.000 krónur í málskostnað fyrir Hæstarétti.

Allur gjafsóknarkostnaður stefnda, J-kk-ef G-kk-ef, fyrir Hæstarétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hans, 500.000 krónur.