366/2006

KA og LÍ höfðuðu mál á hendur KR til greiðslu eftirstöðva kaupverðs fasteignar. Stefnufjárhæðin var óumdeild en KR krafðist sýknu þar sem hún taldi sig eiga hærri skaðabótakröfu á hendur KA og LÍ þar sem þau hefðu ekki kynnt henni að breyta yrði aðkomu að eigninni samkvæmt skipulagi. Meðal gagna málsins var úrskurður byggingarnefndar M þar sem fram kom að samkvæmt aðalskipulagi sveitarfélagsins hefði um langt skeið verið gert ráð fyrir að aflögð yrði sú skipan, sem verið hefði, á aðkomu að eigninni. Þegar kaupin áttu sér stað var aðkoma að eigninni frá B og Á, en í því aðalskipulagi sem í gildi var og þeim uppdráttum að deiluskipulagi sem til voru var eingöngu gert ráð fyrir aðkomu að eigninni frá B. Ekki var talið annað fram komið en að aðilum hefði verið jafn skylt að kynna sér greint skipulag fyrir kaupin, enda hefðu KA og LÍ ekki ábyrgst aðkomu að húsinu frá Á með upplýsingum sínum þegar KR skoðaði eignina. Var því fallist á kröfu KA og LÍ.

Dómur Hæstaréttar.

Mál þetta dæma hæstaréttardómararnir G-kk-nf C-kk-nf, G-kk-nf G-kk-nf og H-kk-nf B-kk-nf.

Aðaláfrýjandi skaut máli þessu til Hæstaréttar 10. júlí 2006. Hún krefst aðallega sýknu af kröfum gagnáfrýjenda en til vara sýknu að svo stöddu. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Hæstarétti.

Gagnáfrýjendur áfrýjuðu málinu 18. september 2006. Þau krefjast staðfestingar héraðsdóms um annað en málskostnað, sem þau krefjast bæði í héraði og fyrir Hæstarétti.

Mál þetta var í héraði höfðað af gagnáfrýjendum til greiðslu eftirstöðva kaupverðs fasteignarinnar að Brekkulandi 3 í Mosfellsbæ. Stefnufjárhæðin mun hafa verið óumdeild en aðaláfrýjandi taldi sig eiga hærri skaðabótakröfu á hendur gagnáfrýjendum vegna galla, sem hún taldi vera á eigninni, og krafðist sýknu af þeim sökum. Við munnlegan flutning fyrir Hæstarétti var sú krafa reist á því helst að gagnáfrýjendur hefðu ekki kynnt henni að samkvæmt aðalskipulagi yrði að breyta aðkomu að eigninni, sem myndi rýra verðgildi hennar.

Aðaláfrýjandi kærði vegna fasteignarinnar bókun skipulags- og byggingarnefndar Mosfellsbæjar 15. apríl 2003 varðandi framtíðaraðkomu að lóð hússins til úrskurðarnefndar skipulags- og byggingarmála. Í úrskurði nefndarinnar 31. mars 2004 segir að samkvæmt aðalskipulagi Mosfellsbæjar 1992 til 2012 hafi verið gert ráð fyrir að Álafossvegur yrði tengibraut og það sama komi einnig fram í aðalskipulagi Mosfellsbæjar 2002 til 2024. Samkvæmt þessu hafi um langt skeið verið gert ráð fyrir því að aflögð yrði sú skipan, sem verið hafi, að aðkoma sé að lóðinni nr. 3 við Brekkuland frá Álafossvegi. Staðfest deiliskipulag liggi ekki fyrir af þessu svæði en á ósamþykktum skipulagsuppdrætti og lóðablöðum komi fram lega lóða, lóðamörk og götustæði. Ekki er neitt fram komið í málinu, sem styður að þetta álit verði ekki lagt til grundvallar dómi í málinu. Aðkoma var að lóð Brekkulands 3 frá Brekkulandi, auk þeirrar aðkomu sem var frá Álafossvegi, þegar kaupin gerðust. Aðalskipulag sem í gildi var og þeir uppdrættir að deiliskipulagi sem til voru virðast eingöngu hafa gert ráð fyrir aðkomu frá Brekkulandi á þeim tíma. Er ekki annað fram komið, eins og málið liggur fyrir Hæstarétti, en að aðaláfrýjanda og gagnáfrýjendum hafi verið það jafn skylt að kynna sér greint skipulag fyrir kaupin, enda hafi þeir síðarnefndu ekki ábyrgst aðkomu að húsinu frá Álafossvegi með upplýsingum sínum þegar aðaláfrýjandi skoðaði eignina.

Með framangreindri athugsemd en að öðru leyti með vísun til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur um annað en málskostnað.

Aðaláfrýjandi greiði gagnáfrýjendum málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti, svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Aðaláfrýjandi, K-kvk-nf K-kvk-nf A-kvk-nf, greiði gagnáfrýjendum, K-kk-þgf T-kk-þgf og L-kvk-þgf Ó-kvk-þgf, samtals 600.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Hæstarétti.