250/2018

Útdráttur

S starfaði sem framkvæmdastjóri F hf. þar til honum var sagt upp störfum 14. desember 2015 og átti hann rétt til launa í sex mánuði samkvæmt ráðningarsamningi. Með bréfi 29. febrúar 2016 lýsti F hf. yfir riftun ráðningarsamningsins og féllu launagreiðslur niður frá og með 1. mars sama ár. S höfðaði mál gegn F hf. til heimtu launa út uppsagnarfrest. F hf. höfðaði gagnsök í málinu og krafðist skaðabóta úr hendi S vegna ýmissar háttsemi hans fyrir og eftir starfslok hans. Í héraðsdómi var vísað til þess að S hefði ekki skilað tilteknum tækjum í eigu F hf. þrátt fyrir kröfu um að S skilaði munum í eigu félagsins. Þessi tæki hafi innihaldið eða getað innihaldið gögn varðandi rekstur F hf. sem hafi því haft augljósa hagsmuni af því að fá tækin í sínar vörslur. Talið var að sú háttsemi S að afhenda ekki tækin og að afhenda ekki þau gögn sem var að finna á þeim fyrr en eftir ítrekaðar kröfur F hf. hefði falið í sér skýrt og stórfellt brot á trúnaðarskyldu hans. Hafi F hf. því verið heimilt að rifta ráðningarsamningi félagsins við S. F hf. Hins vegar var tjón F hf. vegna nánar tiltekinnar háttsemi S talið ósannað. Landsréttur tók fram að ekki lægi fyrir sönnun þess að S hefði skilað öllum gögnum í eigu F hf. sem voru í hans vörslum við starfslok hans hjá félaginu. Þótt fallist væri á að skil S á gögnum hefðu ekki verið fullnægjandi hefði F hf. ekki rennt stoðum undir það að hann hafi orðið fyrir fjárhagslegu tjóni af þessum sökum. Var hinn áfrýjaði dómur staðfestur um sýknu S og F hf. af kröfum hvors annars.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf F-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Aðaláfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 9. mars 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 11. desember 2017 í málinu nr. E506/2017.

2 Aðaláfrýjandi krefst þess að gagnáfrýjandi verði dæmdur til að greiða honum 9.762.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001, um vexti og verðtryggingu, af 1.642.000 krónum frá 1. mars 2016 til 1. apríl sama ár, 3.284.000 krónum frá þeim degi til 1. maí sama ár, 4.926.000 krónum frá þeim degi til 1. júní sama ár, 6.568.000 krónum frá þeim degi til 1. júlí sama ár, en af 9.816.000 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Aðaláfrýjandi krefst þess jafnframt að staðfest verði ákvæði hins áfrýjaða dóms um sýknu hans af kröfu gagnáfrýjanda. Þá krefst hann málskostnaðar.

3 Gagnáfrýjandi áfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 23. maí 2018. Hann krefst þess að aðaláfrýjanda verði gert að greiða honum 16.030.173 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 13.408.707 krónum frá 9. mars 2016 til 29. sama mánaðar, en af 16.030.173 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Jafnframt krefst hann þess að héraðsdómur verði staðfestur um sýknu hans af kröfu aðaláfrýjanda. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

4 Með gagnstefnu til héraðsdóms beindi gagnáfrýjandi framangreindri kröfu sinni að hluta jafnframt að Fáfni Holding ehf. svo sem nánar greinir í hinum áfrýjaða dómi. Var félagið sýknað og unir gagnáfrýjandi þeirri niðurstöðu.

Niðurstaða

5 Í málinu liggur ekki fyrir sönnun þess að aðaláfrýjandi hafi skilað öllum gögnum í eigu gagnáfrýjanda sem voru í hans vörslum við starfslok hjá félaginu. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest sú niðurstaða hans að sýkna gagnáfrýjanda af kröfu aðaláfrýjanda.

6 Krafa gagnáfrýjanda um skaðabætur úr hendi aðaláfrýjanda tekur meðal annars til þess að aðaláfrýjandi hafi ekki skilað rafrænum gögnum í eigu félagsins. Nemur krafa vegna þessa 10.000.000 króna og segir gagnáfrýjandi fjárhæð hennar ákveðna að álitum. Enda þótt fallist sé á að skil aðaláfrýjanda á þessum gögnum hafi ekki verið fullnægjandi og að gagnáfrýjandi hafi haft ríka hagsmuni af afhendingu þeirra hefur hann ekki rennt stoðum undir það að hann hafi orðið fyrir fjárhagslegu tjóni af þessum sökum. Ber því að sýkna aðaláfrýjanda af þeim lið í bótakröfu gagnáfrýjanda sem að þessu snýr. Með vísan til forsendna héraðsdóms verður hann staðfestur um sýknu aðaláfrýjanda af bótakröfu gagnáfrýjanda að öðru leyti.

7 Málskostnaðarákvæði hins áfrýjaða dóms skal vera óraskað.

8 Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.