226/2019

Útdráttur

A var sakfelldur fyrir rán og stórfellda líkamsárás með því að hafa í félagi við annan mann veist að manni með nánar tilgreindu ofbeldi og haft af honum lausafjármuni og reiðufé. Þá var A jafnframt sakfelldur fyrir gripdeild með því að hafa tekið vegabréf í eigu annarra og haft á brott með sér. Refsing A var ákveðin sem hegningarauki við eldri dóma, sbr. 78. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá var meðal annars litið til þess að um samverknað var að ræða sbr. 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga og þess að A gerðist einnig sekur um stórfellda líkamsárás. Refsing A var því ákveðin fangelsi í 15 mánuði.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf O. A-kk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 8. mars 2019 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Norðurlands eystra 6. febrúar 2019 í málinu nr. S120/2018.

2 Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í seinni lið ákæru og að héraðsdómur verði staðfestur um sakfellingu samkvæmt fyrri lið hennar. Þá er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

3 Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara að refsing hans verði milduð. Þá krefst hann aðallega frávísunar á einkaréttarkröfu en til vara að bætur verði lækkaðar.

4 Brotaþoli hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Landsrétti og verður því litið svo á að hann krefjist þess að ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu sína verði staðfest, sbr. 208. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Niðurstaða

5 Mál þetta var höfðað með ákæru héraðssaksóknara 9. ágúst 2018 á hendur ákærða og öðrum manni. Í fyrri lið hennar voru þeir sóttir til saka fyrir rán að kvöldi mánudagsins 9. október 2017 og ákærði að auki fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás. Í seinni lið ákæru var ákærða gefin að sök gripdeild. Með hinum áfrýjaða dómi var ákærði sýknaður af síðastgreinda brotinu en sakfelldur að öðru leyti. Var nánar tiltekið talið sannað að ákærði og meðákærði í héraði hefðu í félagi og svo sem lýst er í héraðsdómi gerst sekir um ránsbrot í umrætt sinn og að ákærði hafi meðan á því stóð slegið brotaþola með flösku í höfuðið. Var honum gert að sæta fangelsi í 15 mánuði. Meðákærði unir dómi en hann var dæmdur í 12 mánaða fangelsi fyrir aðild sína að ránsbrotinu.

6 Málsatvikum er nægilega lýst í hinum áfrýjaða dómi.

7 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um að ákærði hafi með þeim hætti sem þar greinir gerst sekur um brot gegn 252. gr. og 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

8 Sannað er að ákærði hafi framið þá háttsemi sem lýst er í seinni lið ákæru. Vegabréf hefur ótvírætt fjárgildi fyrir handhafa þess enda þarf að greiða fyrir útgáfu á því. Fær í þessu ljósi engu breytt þótt vegabréf teljist eign íslenska ríkisins, sbr. 5. mgr. 2. gr. laga nr. 136/1998 um vegabréf. Verður ákærði því sakfelldur fyrir gripdeild samkvæmt 245. gr. almennra hegningarlaga.

9 Að framangreindu gættu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um refsingu ákærða og einkaréttarkröfu brotaþola.

10 Fyrir héraðsdómi var nafngreindur lögmaður skipaður réttargæslumaður fyrir brotaþola. Samkvæmt ákæru voru brot ákærða, eins og áður er komið fram, sögð varða við ákvæði 2. mgr. 218. gr., 245. gr. og 252. gr. almennra hegningarlaga en gögn málsins bera ekki með sér að brotaþoli hafi í umrætt sinn orðið fyrir svo verulegu tjóni á líkama eða andlegu heilbrigði, að skylt hafi verið að tilnefna honum réttargæslumann, sbr. 2. mgr. 41. gr. laga nr. 88/2008 og því ekki heldur til að dæma ákærða til greiðslu þóknunar hans og ferðakostnað með öðrum sakarkostnaði, svo sem gert var í hinum áfrýjaða dómi. Verður af þeim sökum ekki hjá því komist að fella þann hluta sakarkostnaðar á ríkissjóð en að öðru leyti verða ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað staðfest.

11 Ákærða verður gert að greiða áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða með virðisaukaskatti, og ferðakostnaður hans, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður um refsingu ákærða, A-kk-ef R-kk-ef. Ákvæði héraðsdóms um skaðabætur og sakarkostnað skulu vera óröskuð að öðru leyti en því að þóknun réttargæslumanns brotaþola, S-kk-ef Ó-kk-ef lögmanns, að fjárhæð 368.900 krónur og ferðakostnaður hans, 33.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 1.002.385 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef M. A-kk-ef lögmanns, 843.200 krónur og ferðakostnaður hans, 128.150 krónur.