545/2020

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu þrotabús I um frestun aðalmeðferðar og heimiluð skýrslutaka af nafngreindum fyrirsvarsmanni E og vitni símleiðis eða með öðru fjarskiptatæki í héraðsdómsmáli E gegn þrotabúi I. Í úrskurði Landsréttar kom fram að samkvæmt gagnályktun frá hlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála yrði úrskurður um að hafna því að veita frest ekki kærður til Landsréttar, sbr. 2. málslið 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991. Þá væri hvorki í öðrum stafliðum 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 né öðrum ákvæðum laganna heimilað að kæra slíkan úrskurð til Landsréttar. Var þessari kröfu þrotabús I því vísað frá Landsrétti. Þá var staðfest niðurstaða hins kærða úrskurðar um að umbeðin skýrslutaka færi fram símleiðis eða með öðru fjarskiptatæki.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 17. september 2019. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 5. október 2020. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 8. september 2020 í málinu nr. X18/2018 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um frestun aðalmeðferðar og heimiluð skýrslutaka af fyrirsvarsmanni varnaraðila, B-kk-þgf S-kk-þgf, og vitninu P-x-x D-x-x símleiðis eða með öðru fjarskiptatæki í héraðsdómsmáli varnaraðila gegn sóknaraðila. Sóknaraðili vísar um kæruheimild til 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl., sbr. b og hliði 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að „hrundið verði ákvæðum beggja hinna kærðu þátta úrskurðarins þannig annarsvegar að frestur verði veittur á fyrirhugaðri aðalmeðferð málsins þar til uppfylla má meginreglu laga nr. 91/1991 um milliliðalausa sönnunarfærslu fyrir dómi og hinsvegar að hafnað verði að skýrslutaka af B-kk-þgf S-kk-þgf og P-x-x D-x-x fari fram símleiðis eða með öðru fjarskiptatæki“. Til vara gerir sóknaraðili þá kröfu að „ef skýrslutaka með fráviki frá meginreglunni telst óumflýjanleg, þá verði það bundið því skilyrði að hún verði þá bæði með hljóð og mynd aðgengileg dómara og lögmönnum málsins“. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst þess að málinu verði í heild vísað frá dómi en til vara að kröfu sóknaraðila um að veittur verði frestur á aðalmeðferð verði vísað frá dómi og kröfu sóknaraðila er lýtur að skýrslutöku af framangreindum aðilum verði staðfest. Þá krefst varnaraðili kærumálskostnaðar. Loks krefst varnaraðili þess að lögmanni sóknaraðila verði gerð réttarfarssekt samkvæmt c, d og eliðum 1. mgr. 135. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 2. mgr. sömu greinar.

Niðurstaða

4 Eins og áður kom fram var með hinum kærða úrskurði hafnað kröfu sóknaraðila um að aðalmeðferð málsins yrði frestað. Samkvæmt gagnályktun frá hlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 verður úrskurður um það efni ekki kærður til Landsréttar, sbr. 2. málslið 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991. Þá er hvorki í öðrum stafliðum 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 né öðrum ákvæðum laganna heimilað að kæra slíkan úrskurð til Landsréttar. Verður þessari kröfu sóknaraðila því vísað frá Landsrétti.

5 Samkvæmt reglugerð nr. 800/2020 um sóttkví og einangrun og sýnatöku við landamæri Íslands vegna COVID19 með síðari breytingum, eru í gildi hér á landi strangar reglur vegna yfirstandandi farsóttar. Farþegar sem koma til Íslands geta valið á milli þess annars vegar að fara í tvær sýnatökur vegna COVID19 með fimm daga sóttkví á milli þar til niðurstaða seinni sýnatöku liggur fyrir og hins vegar að sleppa sýnatöku og vera í 14 daga sóttkví frá komu til landsins.

6 Með 6. gr. laga nr. 32/2020, sbr. 1. gr. laga nr. 121/2020, var nýju ákvæði til bráðabirgða bætt við lög nr. 91/1991. Þar segir að fram til 31. desember 2021 geti dómari ákveðið að þingfesting, aðalmeðferð og önnur þinghöld fari fram á fjarfundi, enda verði þinghaldi háttað þannig að allir viðkomandi aðilar heyri þau orðaskipti sem fara fram. Teljist það fullnægjandi mæting af hálfu málsaðila. Í niðurlagi ákvæðisins kemur fram að skýrslugjöf málsaðila og vitna skuli fara fram á fjarfundi með hljóði og mynd ef þess er kostur. Þá segir í 3. mgr. sömu greinar að það taki einnig til þinghalda og framlagningar skjala og sýnilegra sönnunargagna í einkamálum sem rekin séu fyrir dómstólum samkvæmt heimild í öðrum lögum að því leyti sem þar sé vísað til ákvæða um þinghöld og sönnunarfærslu í lögum um meðferð einkamála. Tilgangur þessarar tímabundnu heimildar er að dómstólar geti áfram sinnt lögbundnum verkefnum þrátt fyrir samkomubann og fjarlægðartakmarkanir sökum kórónuveirufaraldursins.

7 Að framangreindu virtu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest niðurstaða hans um að umbeðin skýrslutaka fari fram símleiðis eða með öðru fjarskiptatæki.

8 Ekki eru efni til þess að verða við þeirri kröfu varnaraðila að lögmanni sóknaraðila verði gerð réttarfarssekt á grundvelli c, d og eliða 1. mgr. 135. gr. laga nr. 91/1991.

9 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Vísað er frá Landsrétti kröfu sóknaraðila, þrotabús I-kk-ef J-kk-ef K-kk-ef, um að aðalmeðferð í máli varnaraðila gegn sóknaraðila verði frestað.

Heimilað er að skýrslutaka af B-kk-þgf S-kk-þgf og P-x-x D-x-x fari fram símleiðis eða með öðru fjarskiptatæki.

Sóknaraðili, þrotabú I-kk-ef J-kk-ef K-kk-ef, greiði varnaraðila, EW Deliveries (London) Ltd., 250.000 krónur í kærumálskostnað.