389/2021

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á beiðni SÍ hf. um dómkvaðningu tveggja sérfróðra og óvilhallra matsmanna. Landsréttur taldi málsmeðferðartíma ekki vera úr slíku hófi að efni væru til að synja SÍ hf. um öflun matsgerðarinnar og vísaði til þess að SÍ hf. hefði þegar í greinargerð sinni gert áskilnað um öflun yfirmats eða nýs mats vegna atriða sem áhrif gætu haft á niðurstöðu málsins. Þá hefði SÝ hf. ekki mótmælt því að SÍ hf. væru veittir frestir til gagnaöflunar eða könnunar á atriðum tengdum framangreindum áskilnaði fyrr skömmu áður en matsbeiðnin var lögð fram. Loks væru efni og framsetning matsbeiðninnar ekki með þeim hætti að þarflausar tafir yrðu á málsmeðferðinni þótt fallist yrði á hana. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf H-kk-nf og O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 10. júní 2021. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 31. maí 2021 í málinu nr. E- 2362/2020 þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að dómkvaddir skyldu tveir matsmenn. Kæruheimild er í c-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr.91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðili krefst þess að hafnað verði beiðni varnaraðila um dómkvaðningu tveggja matsmanna auk kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Aðili að einkamáli á að meginstefnu rétt á því að afla og leggja fram þau sönnunargögn sem hann telur þörf á, sbr. 1. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991. Í samræmi við það hefur aðilum að slíkum málum verið játaður víðtækur réttur til að afla matsgerða til að færa sönnur á staðhæfingar sínar. Sá réttur takmarkast aftur á móti af öðrum meginreglum einkamálaréttarfars, þar á meðal reglunni um hraða málsmeðferð. Þá getur dómari meinað aðila um sönnunarfærslu telji hann bersýnilegt að atriði sem hann vill sanna skipti ekki máli eða að gagn sé tilgangslaust til sönnunar, sbr. 3. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991.

5

Mál þetta var þingfest í héraði 7. apríl 2020 og skilaði varnaraðili greinargerð 29. október sama ár. Eftir það var málið tekið fyrir fjórum sinnum áður en varnaraðili lagði fram beiðni um dómkvaðningu tveggja matsmanna í þinghaldi 24. mars 2021.

Verður framangreindur málsmeðferðartími ekki talinn úr slíku hófi að efni séu til að synja varnaraðila um öflun matsgerðarinnar en í því sambandi athugast að varnaraðili gerði þegar í greinargerð sinni áskilnað um öflun yfirmats eða nýs mats vegna atriða sem áhrif gætu haft á niðurstöðu málsins og að sóknaraðili mótmælti því ekki að varnaraðila væru veittir frestir til gagnaöflunar eða könnunar á atriðum tengdum framangreindum áskilnaði fyrr en í þinghaldi 16. febrúar 2021. Þá eru efni og framsetning matsbeiðni varnaraðila ekki með þeim hætti að þarflausar tafir verði á málsmeðferðinni þótt fallist verði á hana.

6

Að framangreindu gættu og með því að dómurinn telur enga aðra annmarka á því að matsmenn verði dómkvaddir á grundvelli matsbeiðni varnaraðila verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

7

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Sýn hf., greiði varnaraðila, Símanum hf., 224.000 krónur í kærumálskostnað.