184/2018

Útdráttur

H var sakfelldur fyrir þjófnaðarbrot samkvæmt 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa fjarlægt úr sumarhúsi í eigu þriðja aðila nánar tilgreind húsgögn og komið þeim fyrir í veiðihúsi í sinni eigu. Þá var hann sakfelldur fyrir brot á 1. mgr. 47. gr. vegalaga nr. 80/2007 með því að hafa komið fyrir grjóti á nánar tilgreindum vegi og með því raskað öryggi umferðar og valdið hættu á slysum á viðkomandi vegi. H var hins vegar sýknaður af ákæru um líkamsárás sem héraðsdómur hafði sakfellt hann fyrir. Var refsing H ákveðin fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í 2 ár.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, Á-kk-nf H-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 12. febrúar 2018 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Suðurlands 15. janúar 2018 í málinu nr. S[…]/2016.

2 Ákæruvaldið krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms, að því er varðar sakfellingu ákærða, og þyngingar refsingar.

3 Ákærði krefst sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins og að málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans greiðist úr ríkissjóði.

4 Ákæruvaldið felldi sig við þá niðurstöðu héraðsdóms að sýkna ákærða af ákærulið I og sætir málið því ekki endurskoðun hvað þann ákærulið varðar.

Niðurstaða

5

Með vís an til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann stað festur um sakfellingu ákærða og heimfærslu brota hans til refsiákvæða samkvæmt ákæruliðum II og IV.

6 Í ákærulið III er ákærða gefin að sök líkamsárás með því að hafa að kvöldi 19. september 2016 veist að brotaþola, tekið í hægri hönd hennar og snúið upp á hana. Er háttsemin talin varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 í ákæru. Ákærði neitar sök og lýsir atvikum með þeim hætti að brotaþoli hafi með hægri hendi tekið um gleraugu sem hann hafi verið með í brjóstvasanum og hafi hann þá brugðist við með því að taka um úlnlið hennar og ýta henni frá sér. Þetta hafi hann gert til að koma í veg fyrir að brotaþoli skemmdi gleraugun hans. Neitar hann því að hafa snúið upp á höndina á brotaþola eins og lýst er í ákæru.

7 Samkvæmt frumskýrslu lögreglu sem tekin var á vettvangi 19. september 2016 lýsti brotaþoli atvikum með þeim hætti að hún hefði komið akandi að heimili sínu og séð ákærða aka dráttarvél á eftir eiginmanni hennar, B. Er hún hafi stöðvað bifreið sína hafi ákærði komið akandi alveg upp að bifreiðinni sem hún var í og sett skófluna á dráttarvélinni undir bifreiðina. Hún hefði orðið mjög hrædd en náð að taka ljósmynd af atvikinu sem hefði leitt til þess að ákærði hefði bakkað frá bifreiðinni og ekið dráttarvélinni í bifreiðastæði við heimili sitt. Eiginmaður hennar hafi þá komið að og átt í orðaskaki við ákærða. Hún „hafi þá gengið á milli þeirra svo ekki yrðu nein slagsmál“. Hefði ákærði þá „tekið í vinstri handlegginn á sér og snúið upp á hann“. Í skýrslu sem brotaþoli gaf hjá lögreglu daginn eftir, er hún lagði fram kæru á hendur ákærða, lýsti hún atvikum með þeim hætti að í kjölfar þess að ákærði hefði lagt dráttarvélinni í bifreiðastæðið hefði hún „gengið í humátt á eftir H-kk-þgf til að átta sig á hvað gengi á“. Hefði ákærði þá komið „labbandi að henni ógnandi og hún rétti út hendina svo hann gengi ekki á hana“. Hefði ákærði þá tekið í hendi hennar og snúið henni. Hefði eiginmaður hennar séð þetta, orðið reiður og „ætlað í H-kk-þf“ en hún hefði stoppað það. Í skýrslunni leiðrétti hún fyrri frásögn sína um að ákærði hefði tekið í vinstri hönd hennar og greindi frá því að um hægri hendi hefði verið að ræða. Framburður brotaþola í skýrslutöku fyrir héraðsdómi var með sama hætti og síðastnefnd skýrsla hennar hjá lögreglu 20. september 2016.

8 Samkvæmt frumskýrslu lögreglu sem tekin var á vettvangi 19. september 2016 lýsti vitnið B, eiginmaður brotaþola, atvikum með þeim hætti að hann hefði gengið „í átt að heimili H-kk-ef og H-kk-nf komið út á móti honum og þeir átt í orðaskaki“. Þá hefði brotaþoli „komið og gengið á milli“ þeirra en ákærði hefði þá tekið „í vinstri handlegg hennar og snúið uppá hann“. Í skýrslutöku hjá lögreglu daginn eftir, í tilefni af kæru brotaþola á hendur ákærða fyrir líkamsárás, lýsti hann atvikum með sama hætti og brotaþoli hafði gert í fyrrgreindri skýrslutöku sama dag. Var framburður hans fyrir héraðsdómi á sama veg.

9 Í málinu liggur fyrir áverkavottorð frá Heilbrigðisstofnun Suðurlands frá 3. nóvember 2016 þar sem fram kemur að brotaþoli hafi komið á bráðamóttökuna 20. september 2016, daginn eftir atvikið. Samkvæmt vottorðinu voru engin áverkamerki sjáanleg á hægri öxl og engin bólga eða mar. Væg þreyfieymsli hefðu verið yfir vöðvafestum á innanverðum og utanverðum olnboga en hreyfigeta eðlileg. Á hægri handlegg hefðu verið „þrír litlir marblettir á upphandlegg“ sjáanlegir við skoðun. Í samandregnu áliti í vottorðinu kemur fram að lýsing skoðunar samræmdist best „tognunum, eða ofreynslu á vöðva og aðra hluta stoðkerfis“. Ekki væri grunur um aðra undirliggjandi áverka.

10 Ekki eru aðrir til frásagnar um atvikið en ákærði, brotaþoli og B. Eins og fram kemur hér að framan var framburður brotaþola og B ekki stöðugur frá fyrstu skýrslutöku lögreglu sem fór fram á vettvangi 19. september 2016. Þar lýstu þau því bæði að brotaþoli hafi er atvikið átti sér stað verið að ganga á milli ákærða og B til að koma í veg fyrir átök milli þeirra en í síðari framburði þeirra var atvikum lýst á annan hátt. Engar trúverðugar skýringar liggja fyrir um þessa breytingu á framburði þeirra. Í skýrslutöku fyrir héraðsdómi var ekki borið undir H lækni hvort þeir áverkar sem lýst er í fyrirliggjandi áverkavottorði gætu hafa hlotist af þeirri háttsemi sem lýst er í ákæru. Með hliðsjón af því, fyrrgreindum óstöðugleika í lýsingu brotaþola og B á atvikum og upplýsingum um langvarandi ágreining milli þeirra og ákærða þykir ekki, gegn neitun ákærða, hafið yfir skynsamlegan vafa að hann hafi veist að brotaþola og snúið upp á handlegg hennar eins og lýst er í ákæru. Samkvæmt því verður ákærði sýknaður af þeirri háttsemi sem lýst er í ákærulið III.

11 Með hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 30 daga fangelsi, sem bundin verði skilorði eins og í dómsorði greinir.

12

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað er staðfest. Samkvæmt 1. mgr. 237. gr. laga nr.

88/2008, um meðferð sakamála, verður ákærði dæmdur til að greiða helming alls áfrýjunarkostnaðar málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað er staðfest.

Helmingur af áfrýjunarkostnaði málsins, sem er samtals 1.550.033 krónur, þar á meðal málsvarnarlaun verjanda ákærða, E-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.488.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði. Ákærði greiði hinn helming áfrýjunarkostnaðarins, 775.017 krónur.