319/2018

Útdráttur

Í hf. beindi kröfu til héraðsdóms um að bú G yrði tekið til gjaldþrotaskipta en G krafðist þess að þeirri kröfu yrði hafnað. Þegar flytja átti málið um þann ágreining aðila var ekki mætt af hálfu G og gekk úrskurður samdægurs um að bú hans væri tekið til gjaldþrotaskipta. G kærði þann úrskurð til Landsréttar. Í úrskurði réttarins var meðal annars vísað til þess að úrskurður um gjaldþrotaskipti yrði ekki kærður til æðra dómstigs ef útivist hefði orðið af hálfu skuldara í héraði og var málinu því vísað frá Landsrétti.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 26. mars 2018 en kærumálsgögn bárust Landsrétti 9. næsta mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 14. mars 2018 í málinu nr. X[…]/2017, þar sem bú sóknaraðila var tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu varnaraðila. Um kæruheimild vísar sóknaraðili til XXIV. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og XXV. kafla laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

2 Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst aðallega staðfestingar hins kærða úrskurðar en til vara að málinu verði vísað frá dómi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Niðurstaða Landsréttar

4 Sóknaraðili boðaði forföll með tölvupósti 13. mars 2018, vegna máls varnaraðila á hendur honum er skyldi flutt í héraði daginn eftir. Þar upplýsti sóknaraðili að hann hefði slasast á fæti síðastliðna helgi og að hann væri sem stæði „í hvíld heima við en fer allra nauðsynlegustu ferða á hækjum“. Sóknaraðili ítrekaði tilkynningu sína að morgni 14. mars 2018 og tók fram að honum hefðu ekki borist viðbrögð vegna fyrri tölvupóstsins. Var málið tekið til úrskurðar að loknu þinghaldinu 14. mars að kröfu varnaraðila. Í þingbók við það tækifæri var meðal annars bókað að sóknaraðili „sækir ekki þing og hefur ekki boðað lögmæt forföll“. Úrskurður var kveðinn upp sama dag.

5 Samkvæmt alið 1. mgr. 97. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 2. mgr. 178. gr. laga nr. 21/1991, teljast forföll aðila frá þinghaldi lögmæt ef þau stafa af sjúkdómi hans sjálfs, heimilismanns hans eða annars manns sem hann þarf að annast eða leita læknishjálpar fyrir. Mátti sóknaraðila, sem sjálfur upplýsti um að hann færi „allra nauðsynlegustu ferða á hækjum“, vera ljóst að meiðsli hans féllu ekki undir lögmæt forföll í skilningi ákvæðisins. Var því um útivist að ræða af hans hálfu.

6 Hæstiréttur hefur ítrekað slegið því föstu að skýra verði kæruheimild í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 með hliðsjón af 4. mgr. 96. gr. laga nr. 91/1991. Þannig verði úrskurður um gjaldþrotaskipti ekki kærður til æðra dómstigs ef útivist hefur orðið af hálfu skuldarans í héraði, heldur verður hann, úr því sem komið er, að leita endurskoðunar slíks úrskurðar með kröfu um endurupptöku máls fyrir héraðsdómi samkvæmt 1. mgr. 137. gr. síðarnefndu laganna. Af þeim sökum brestur heimild til kæru í máli þessu og verður því vísað af sjálfsdáðum frá Landsrétti.

7 Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá Landsrétti.

Kærumálskostnaður fellur niður.