86/2019

Útdráttur

N var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 155. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa í þrjú tilgreind skipti framvísað í blekkingaskyni breytifölsuðu bresku vegabréfi á nafni A og í eitt skipti lagt fram til Þjóðskrár í blekkingaskyni starfssamning á nafni A. Þá var N sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 155. gr. og 1. mgr. 157. gr. almennra hegningarlaga með því að hafa í eitt skipti framvísað í blekkingaskyni fölsuðu bresku ökuskírteini á nafni A og debetkorti ánöfnuðu á sama aðila. Loks var N sakfelldur fyrir brot gegn tilgreindum ákvæðum laga nr. 80/2016 um útlendinga og laga nr. 97/2002 um atvinnuréttindi útlendinga með því að hafa á tilgreindum tímabilum dvalið í heimildarleysi á Íslandi, án áritana og dvalarleyfis, og starfað hér á landi án heimildar á persónuauðkennum A. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að N hafði gengist við brotum sínum og ekkert lægi fyrir um að hann hefði áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Á hinn bóginn var litið til þess að ríkir einstaklings og almannahagsmunir væru bundnir við það að einstaklingar notuðu rétt persónuauðkenni, sbr. 1. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga. Var refsing N ákveðin fangelsi í fjóra mánuði en gæsluvarðhaldsvist sem hann hafði sætt kom til frádráttar refsingunni.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf og S-kvk-nf I-kvk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 14. janúar 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 17. desember 2018 í málinu nr. S846/2018.

2 Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd. 3 Ákærði krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi, til vara að málinu verði vísað frá Landsrétti en að því frágengnu krefst ákærði vægustu refsingar sem lög leyfa og að refsing verði að fullu bundin skilorði.

Niðurstaða

4 Ákærði hefur engin haldbær rök fært fyrir frávísun málsins frá héraðsdómi eða Landsrétti. Verður frávísunarkröfum hans hafnað.

5 Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi játaði ákærði sök við meðferð málsins í héraði og var farið með málið eftir ákvæðum 164. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Fyrir Landsrétti er því einungis ákvörðun refsingar ákærða til endurskoðunar. Við ákvörðun refsingar ákærða ber að líta til þess að ákærði hefur gengist við brotum sínum. Þá liggur ekkert fyrir um að hann hafi áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Á hinn bóginn verður að líta til þess að ríkir einstaklings og almannahagsmunir eru bundnir við það að einstaklingar noti rétt persónuauðkenni, sbr. 1. tölulið 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að öllu þessu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákvörðuð fangelsi í fjóra mánuði. Til frádráttar refsingunni kemur með fullri dagatölu gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 23. október 2018 til 17. desember sama ár. Með hliðsjón af dómaframkvæmd Hæstaréttar þykir ekki fært að skilorðsbinda refsingu hans.

6 Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, N-x-x M-x-x, sæti fangelsi í fjóra mánuði en til frádráttar refsingunni kemur gæsluvarðhald sem ákærði sætti frá 23. október 2018 til 17. desember sama ár.

Ákærði greiði áfrýjunarkostnað málsins, samtals 372.495 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, P-kk-ef R-kk-ef M. K-kk-ef lögmanns, 350.000 krónur.