72/2019

Útdráttur

Í málinu krafðist A bóta úr hendi T hf. vegna afleiðinga slyss sem hún varð fyrir um borð í ferju, sem vátryggð var hjá T hf., þegar slinkur kom skyndilega á ferjuna og A datt fram af efra þilfari og lenti á neðra þilfari skipsins. Við þetta hlaut A meðal annars 5% varanlega örorku. A byggði meðal annars á því að slys hennar yrði rakið til þess að skipstjórinn hefði sýnt af sér saknæma og ólögmæta háttsemi við stjórn ferjunnar auk þess sem ferjan hefði verið vanbúin. Fyrir héraðsdómi var T hf. sýknað af kröfu A enda taldist ósannað hvað hefði valdið umræddum slink auk þess sem ekki hefði verið sýnt fram á að umbúnaði um borð hafi verið áfátt. Með þeim athugasemdum að hvorki taldist sannað af hvaða orsökum slinkurinn kom né hvort skipstjóri hefði bakkað ferjunni fyrir eða eftir fall A, en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms, var dómurinn staðfestur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og E-kk-nf Ó-kk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 29. janúar 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 2. janúar 2019 í málinu nr. E2415/2017.

2 Áfrýjandi krefst þess aðallega að stefndi greiði henni 5.064.880 krónur með 4,5% vöxtum af 878.964 krónum frá 17. maí 2014 til 18. ágúst sama ár, en af 5.064.880 krónum frá þeim degi til þingfestingardags, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Til vara krefst áfrýjandi þess að stefndi greiði henni 3.851.108 krónur með 4,5% vöxtum af 878.964 krónum frá 17. maí 2014 til 18. ágúst sama ár, en af 3.851.108 krónum frá þeim degi til þingfestingardags, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hún málskostnaðar fyrir héraðsdómi og Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Svo sem rakið er í hinum áfrýjaða dómi krefur áfrýjandi stefnda um greiðslu skaðabóta vegna afleiðinga slyss sem hún varð fyrir 17. maí 2014 um borð í ferjunni Gesti RE, sem var þá á siglingu frá Viðey til Reykjavíkurhafnar. Um var að ræða skemmtiferð.

5 Áfrýjandi byggir á því að slys hennar verði rakið til saknæmrar háttsemi skipstjóra ferjunnar við stjórn hennar auk þess sem öryggisbúnaði um borð hafi verið áfátt.

6 Stefndi byggir á því að áfrýjandi hafi ekki sýnt fram á að slysið verði rakið til yfirsjónar, gáleysis eða saknæmrar háttsemi áhafnar ferjunnar eða vanbúnaðar hennar. Málið er höfðað á hendur stefnda á grundvelli ákvæða 1. mgr. 44. gr. laga nr. 30/2004 um vátryggingarsamninga.

7 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er staðfest sú niðurstaða hans að framangreint slys hafi orðið með þeim hætti að áfrýjandi sem stóð við stigaop á efra þilfari ferjunnar missti fótanna og féll aftur fyrir sig og niður á neðra þilfarið, þegar slinkur kom skyndilega á ferjuna skömmu áður en hún lagði að bryggju í Reykjavíkurhöfn. Samkvæmt framburði vitnanna B, C, D og E fyrir héraðsdómi urðu farþegar greinilega varir við slinkinn og kváðust þeir B og D hafa þurft að styðjast við handrið. Aftur á móti telst hvorki sannað af hvaða orsökum slinkur kom á ferjuna né hvort skipstjóri hafi bakkað henni fyrir eða eftir fall áfrýjanda. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms, verður hann staðfestur.

8 Eftir atvikum þykir rétt að málskostnaður fyrir Landsrétti falli niður.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.