239/2018

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli N á hendur E og K var vísað frá dómi. Í úrskurði Landsréttar kom fram að máli yrði ekki vísað frá dómi vegna þess að skilyrðum aðilasamlags samkvæmt 19. gr. laga nr. 91/1991 eða kröfusamlags samkvæmt 27. gr. sömu laga væri ekki fullnægt, nema stefndi krefðist þess. Þar sem E og K hefðu ekki haft uppi varnir á þeim grunni kæmi ekki til álita að vísa málinu frá dómi af þeim sökum. Þá var talið að N hefði á fullnægjandi hátt gert grein fyrir kröfum sínum á hendur E og K þannig að efnisdómur yrði lagður á þær. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir I-kvk-nf E-kvk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 5. mars 2018. Kærumálsgögn bárust réttinum 9. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. febrúar 2018, í málinu nr. E120/2017, þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Eins og greinir í hinum kærða úrskurði gerir sóknaraðili þrjár kröfur í málinu og beinir þeim öllum að báðum varnaraðilum. Fyrsta krafa sóknaraðila er um viðurkenningu á því að samkvæmt stofnskjali fyrir lóðirnar Hagasmára 1, 3 og 5 hvíli tiltekin kvöð á lóðunum Hagasmára 1 og 3 og að sú kvöð veiti sóknaraðila rétt til nýtingar á bílastæðum á lóðinni við Hagasmára 1. Í stefnu kemur meðal annars fram að varnaraðili Kópavogsbær hafi sem leigusali lóðanna Hagasmára 1 og 3 ákveðið að lóðarhafar skuli samnýta bílastæði lóðanna og að um þær sé gagnkvæmur umferðarréttur. Þessar kvaðir komi fram í lóðarleigusamningi um Hagasmára 3 og stofnskjali um Hagsmára 1, 3 og 5 og sé varnaraðili Kópavogsbær bundinn af þessum stjórnvaldsákvörðunum. Leigusamningurinn hafi verið undirritaður af þáverandi stjórnarmönnum sóknaraðila og varnaraðila, Eignarhaldsfélagsins Smáralindar ehf., sem áður hét Smáralind ehf. Hinar tvær kröfur sóknaraðila í málinu lúta að því að fellt verði úr gildi annars vegar deiliskipulag Smárans, vestan Reykjanesbrautar, sem samþykkt var af bæjarstjórn Kópavogsbæjar 25. október 2016, og hins vegar deiliskipulag sama svæðis, sem samþykkt var með sama hætti 24. nóvember 2015. Í stefnu er ekki gerð grein fyrir því á hvaða grundvelli þessum tveimur kröfum er beint að varnaraðila Eignarhaldsfélaginu Smáralind ehf.

5 Í greinargerð sóknaraðila til Landsréttar er gerð nánari grein fyrir aðild varnaraðila hvað varðar hverja kröfu fyrir sig. Því er haldið fram að varnaraðilinn, Eignarhaldsfélagið Smáralind ehf., sé lóðarhafi að Hagasmára 1. Varnaraðilinn Kópavogsbær sé aðili að lóðarleigusamningi um Hagasmára 3 og útgefandi stofnskjals Hagasmára 1, 3 og 5. Viðurkenningarkröfunni sé því beint að báðum þessum aðilum, hvorum fyrir sitt leyti, með vísan til 1. mgr. 19. gr. laga nr. 91/1991. Kröfu um að deiliskipulag verði fellt úr gildi sé jafnframt beint að báðum varnaraðilum. Deiliskipulagið hafi verið samþykkt af varnaraðilanum Kópavogsbæ og því sé kröfunni réttilega beint að sveitarfélaginu. Sóknaraðili telur einnig rétt að beina þessum kröfum að varnaraðilanum, Eignarhaldsfélaginu Smáralind ehf., þar sem málatilbúnaður sóknaraðila að baki þessum kröfum byggi að hluta til á þeim réttindum sem hann telur sig eiga yfir Hagasmára 1 og séu skert með breytingu á deiliskipulagi.

6 Máli verður ekki vísað frá dómi vegna þess að skilyrðum aðilasamlags samkvæmt 19. gr. laga nr. 91/1991 eða kröfusamlags samkvæmt 27. gr. sömu laga, sé ekki fullnægt nema krafa komi fram um það af hálfu stefnda í málinu. Varnaraðilar hafa ekki haft uppi varnir á þessum grunni og kemur því ekki til álita að vísa málinu frá dómi af þeim sökum.

7 Sóknaraðili reifaði með fullnægjandi hætti í stefnu á hvaða grundvelli hann beindi viðurkenningarkröfu sinni að hvorum varnaraðila fyrir sig. Nokkuð skorti hins vegar á að sóknaraðili gerði grein fyrir því á hvaða grundvelli hann beindi kröfum sínum um ógildingu á deiliskipulagi að varnaraðilanum Eignarhaldsfélaginu Smáralind ehf. Sóknaraðili hefur bætt úr þessu í greinargerð til Landsréttar eins og fyrr er rakið. Ekki verður séð að vörnum hafi verið áfátt vegna þessa annmarka á málatilbúnaði sóknaraðila.

8 Varnaraðilinn Kópavogsbær hefur krafist sýknu af fyrrnefndri viðurkenningarkröfu sóknaraðila meðal annars á grundvelli aðildarskorts. Þá hefur varnaraðilinn, Eignarhaldsfélagið Smáralind ehf., á sama grundvelli krafist sýknu af kröfum sóknaraðila um ógildingu á deiliskipulagi. Getur aðildarskortur varnaraðila eftir atvikum leitt til sýknu af kröfum sóknaraðila að því er þá varðar en ekki til frávísunar málsins í heild.

9 Eins og málatilbúnaði sóknaraðila er háttað verður talið að hann hafi á fullnægjandi hátt gert grein fyrir kröfum sínum á hendur varnaraðilum þannig að efnisdómur verði lagður á þær. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

10

Varnaraðilum verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði segir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilar, Kópavogsbær og Eignarhaldsfélagið Smáralind ehf., greiði óskipt sóknaraðila, Norðurturninum hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.