101/2018

Útdráttur

R krafðist viðurkenningar á því að H væri óheimilt að reka gististað í séreign sinni í fjöleignahúsi án samþykkis allra eigenda hússins. H seldi séreignina meðan mál þeirra var rekið fyrir héraðsdómi, en upplýsti ekki um það fyrr en við aðalmeðferð málsins. Héraðsdómur taldi R ekki lengur eiga þá lögvörðu hagsmuni sem hann byggði málatilbúnað sinn á og sýknaði H af kröfum R, auk þess að dæma R til að greiða 1.000.000 króna í málskostnað. R áfrýjaði dómnum og krafðist staðfestingar hans um annað en málskostnað, auk þess sem hann krafðist málskostnaðar fyrir Landsrétti. H gagnáfrýjaði fyrir sitt leyti og krafðist málskostnaðar en henni var dæmdur í héraði, auk málskostnaðar fyrir Landsrétti. Landsréttur taldi rétt að málskostnaður fyrir héraðsdómi félli niður og að H greiddi R 350.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Aðaláfrýjandi skaut málinu til Landsréttar með áfrýjunarstefnu 22. janúar 2018. Hann krefst staðfestingar héraðsdóms um annað en málskostnað. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Landsrétti.

2 Gagnáfrýjandi áfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 23. mars 2018. Hún krefst þess að aðaláfrýjanda verði gert að greiða sér 1.161.725 krónur í málskostnað. Þá krefst hún málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

3 Óumdeilt er í málinu að gagnáfrýjandi upplýsti aðaláfrýjanda ekki um að hún hefði sett íbúð sína að Álfhólsvegi 27 í Kópavogi á sölu snemma árs 2017, að kaupsamningur um íbúðina hefði verið undirritaður 18. apríl sama ár og afsal gefið út 8. september það ár. Þessar upplýsingar komu fyrst fram við aðalmeðferð málsins 20. september 2017.

4 Gagnáfrýjandi lagði fram ný skjöl, kaupsamning og afsal, að fyrrnefndri íbúð með greinargerð til Landsréttar. Þar kemur fram að söluyfirlit fasteignasala fyrir eignina hafi legið fyrir 6. mars 2017. Í kaupsamningnum segir: „Aðilar hafa fallið frá fyrirvörum þeim er finna mátti í kauptilboði dags 06.03.2017.“ Gagnáfrýjanda hefði því verið rétt að tilkynna aðaláfrýjanda um fyrirhugaða sölu íbúðarinnar eigi síðar en við undirritun kauptilboðsins en gagnáfrýjandi hafði þá frest til 29. mars 2017 til að skila greinargerð í dómsmáli aðila fyrir héraðsdómi.

5 Aðalmeðferð í málinu fór fram 20. september 2017 og var málið dæmt í héraðsdómi, meðal annars á grundvelli þeirra upplýsinga sem þá komu fram um að gagnáfrýjandi hefði selt íbúðina og aðaláfrýjandi ætti því ekki lengur þá lögvörðu hagsmuni sem hann byggði rétt sinn á og hugðist ná fram með málsókninni gegn gagnáfrýjanda. Þá var aðaláfrýjandi dæmdur til að greiða gagnáfrýjanda 1.000.000 króna í málskostnað.

6 Um leið og gagnáfrýjandi seldi og afhenti íbúðina, sem hún hafði fengið starfsleyfi til að reka í gistiþjónustu á eigin kennitölu, féll starfsleyfið niður samkvæmt eðli máls og reksturinn þar með. Gagnáfrýjandi upplýsti aðaláfrýjanda ekki um þessa breytingu en þá þegar var rekstur gagnáfrýjanda á gististaðnum óheimill.

7 Héraðsdómur byggði niðurstöðu sína fyrst og fremst á atvikum sem gagnáfrýjandi var valdur að en aðaláfrýjanda sannanlega ókunnugt um fyrr en eftir að málið var höfðað og fyrst við aðalmeðferð þess. Héraðsdómur dæmdi jafnframt aðaláfrýjanda til að greiða gagnáfrýjanda málskostnað án tillits til ákvæða 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þannig olli leynd gagnáfrýjanda um þessa mikilvægu staðreynd, sölu fasteignarinnar, auknum kostnaði við rekstur málsins, sem ella hefði mátt semja um eða fella niður löngu fyrir aðalmeðferð.

8 Með vísan til 3. mgr. 130. greinar laga nr. 91/1991 er því rétt að hvor aðili beri sinn kostnað af meðferð málsins fyrir héraðsdómi.

9 Þrátt fyrir að upplýsingar um söluna hefðu legið fyrir við aðalmeðferð tók héraðsdómur ekki tillit til þeirra og fyrrnefnds lagaákvæðis við ákvörðun málskostnaðar. Því þurfti aðaláfrýjandi að áfrýja málinu til Landsréttar og krefjast breytinga á dæmdum málskostnaði.

10 Samkvæmt niðurstöðu málsins fyrir Landsrétti sem fellst á aðalkröfu aðaláfrýjanda og með vísan til 1. mgr. 130 gr. laga 91/1991 verður gagnáfrýjandi dæmdur til að greiða aðaláfrýjanda 350.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað. Málskostnaður fyrir héraðsdómi fellur niður.

Gagnáfrýjandi, H-kvk-nf S-kvk-nf, greiði aðaláfrýjanda, R-kk-þgf Þ-kk-þgf E-kk-þgf, 350.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.