149/2022

Útdráttur

B hf. byggði fjöleignarhús að Lundi 2- 6 í Kópavogi, þar á meðal sameiginlega bílageymslu á milli húsanna. L, sem er húsfélag eigenda fjöleignarhússins, höfðaði mál á hendur B hf. á þeim grundvelli að frágangur á þakplötu yfir bílageymslunni hefði ekki verið í samræmi við byggingarlýsingu og sniðteikningar samþykktra aðaluppdrátta. Byggði L einnig á því að þessi frágangur uppfyllti ekki ákvæði byggingareglugerðar. Á þessu bæri B hf. ábyrgð sem byggingaraðili hússins, sem byggingarstjóri við verkið og sem eigandi mannvirkis. Í dómi Landsréttar var talið sannað að frágangur á yfirborði þakplötunnar samrýmdist ekki byggingarlýsingu á aðaluppdráttum sem samþykktir voru í júlí 2012 og tilheyrandi sniðteikningum. Talið var að síðbúin breyting á byggingarlýsingu, sem barst um þremur og hálfu ári eftir lokaúttekt framkvæmda, gæti engu breytt um ábyrgð B hf. á því að haga byggingarframkvæmdum hverju sinni í samræmi við nýjustu útgáfu samþykktra hönnunargagna. Var fallist á að virða yrði B hf. það til sakar að frágangur þakplötu hefði ekki verið hagað í samræmi við samþykkt hönnunargögn á byggingartíma hennar. Landsréttur taldi enn fremur sannað að þakplatan væri ekki fyllilega vatnsheld eins og hún hefði verið ef byggingarlýsingu aðaluppdrátta hefði verið fylgt og að L hefði orðið fyrir tjóni af þeim völdum. Var B hf. dæmdur til að greiða L fjárhæð sem nam kostnaði við að ganga frá yfirborði þakplötunnar í samræmi við upphaflega byggingarlýsingu á aðaluppdráttum.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir Á-kk-nf H-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf og Á-kk-nf I-kk-nf byggingarverkfræðingur.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Landsréttar 11. janúar 2022. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 2. mars sama ár og áfrýjaði hann öðru sinni 18. sama mánaðar. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjaness 17. desember 2021 í málinu nr. E-2629/2020.

2

Áfrýjandi krefst sýknu af öllum kröfum stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4

Um málsatvik og röksemdir aðila er vísað til hins áfrýjaða dóms. Með honum var áfrýjanda gert að greiða stefnda 35.851.613 krónur í skaðabætur á þeim grunni að hann hafi sýnt af sér saknæma háttsemi við smíði og frágang á þakplötu yfir bílageymslu sem tilheyrir fasteignunum að Lundi 2 til 6 í Kópavogi. Áfrýjandi var aftur á móti sýknaður af þeim hluta fjárkröfu stefnda er laut að ófullnægjandi frágangi á gangstéttum á lóðinni með þeim rökum að sú krafa væri fyrnd. Niðurstaða héraðsdóms að því leyti er ekki til endurskoðunar fyrir Landsrétti.

5

Héraðsdómur vísar í forsendum sínum til niðurstöðu matsgerðar tveggja dómkvaddra matsmanna, verkfræðinganna G-kk-ef V-kk-ef og T-kk-ef G. S-kk-ef, um smíði og frágang þakplötunnar og leggur hana til grundvallar við úrlausn á skaðabótaskyldri háttsemi áfrýjanda og tjóni stefnda. Í matsgerðinni er fimm matsspurningum svarað er tengjast framangreindri þakplötu.

6

Fyrsta matsspurningin lýtur að því hvort plötunni hafi verið skilað í samræmi við samþykktar teikningar og byggingarlýsingu hússins. Í svari við þeirri spurningu er vísað til aðaluppdrátta arkitekts og sniðteikninga frá 6. júlí 2012 og 27. febrúar 2014 þar sem fram kemur að steypt þakplata skuli vera með ásoðnum brúarpappa og með hellulögn fyrir framan hús og malbikuðu bílaplani. Þar sem þakplatan væri einungis með steyptu yfirborði komust matsmenn að þeirri niðurstöðu að hún væri ekki í samræmi við byggingarlýsingu hússins og umræddar teikningar. Að áliti matsmanna breyttu nýjar aðalteikningar frá janúar 2019, þar sem einungis væri gert ráð fyrir staðsteyptri þakplötu, ekki þeirri niðurstöðu. Var það rökstutt með því að vísa til þess að áfrýjandi hefði skilað af sér verkinu við lokaúttekt byggingarfulltrúa 4. júní 2015.

7

Í annarri matsspurningu er leitað svara við því hvort þær aðferðir „sem til greina komu samkvæmt byggingar lýsingum og teikningum þ. e. „Bílastæði með steinsteypu- eða malbiksáferð“ séu sambærilegar að gæðum og sú aðferð sem beitt var“. Í svari matsmanna við þessari spurningu kemur fram að litið sésvo á að með henni sé vísað til skilalýsingar með kaupsamningum um einstakar íbúðir en ekki byggingarlýsingar á teikningum. Orðalag þeirrar skilalýsingar, um bílastæði „með steinsteypu- eða malbiksáferð“, væri mjög opin lýsing. Kom fram að sú aðferð sem beitt var geti verið sambærileg að gæðum og útfærsla samkvæmt framangreindri skilalýsingu.

8

Í þriðju matsspurningu er óskað svara við því hvort skil áfrýjanda á plötunni væri „forsvaranleg miðað við aðstæður, s. s. stærðar plötunnar, umferðar o. fl. eða hefði þurft að eftir spenna hana til að auka gæðin“. Í svari matsmanna er bent á að gera megi ráð fyrir að steypt plata utanhúss, eins og sú sem um ræði, rýrni um 0,3 til 0,5‰

(mm/m). Við það myndist tog í plötunni sem leiði til þess að hún rifnar þar sem togþol steypunnar er nánast ekkert. Sé ekki nægjanleg járnbending í steypunni geti myndast stórar, fáar sprungur í plötunni. Sé hún aftur á móti nægjanleg verði sprungurnar margar og litlar. Í svarinu kemur fram að litið sé svo á að steypt plata geti talist vatnsþétt ef sprunguvídd er minni en 0,25 mm. Vísað er til mælinga matsmanna á sprunguvídd í umræddri plötu og tekið fram að sprunguvídd sé víða meiri en 0,25 mm. Síðan segir: „Ef það hefur verið forsenda burðarþolshönnuðar að benda plötuna með tilliti til þéttleika, samanber þar sem vitnað er í burðarþolshönnuð í lið 2. í fylgiskjali 4 með matsbeiðni, er nokkuð ljóst að það hefur ekki tekist.“ Í svarinu segir að í þakplötunni séu svæði þar sem engin járnbending er í efri brún plötunnar en þau svæði séu víðast hvar um fjögurra metra breið. Við skoðun hafi komið í ljós að flestar stærri sprungurnar séu á eða við jaðar þessara svæða. Vísað er til þess að mæld sprunguvídd í plötunni sé allt að 0,6 mmog sérstaklega vikið að því að sprunga með mældri sprunguvídd um 0,5 mm sé yfir bílastæði nr. 39, þar sem dropað hafi niður úr plötunni. Í niðurstöðu matsmanna um þessa spurningu segir síðan orðrétt:

Niðurstaða matsmanna er að skil matsþola á plötunni séu ekki forsvaranleg miðað við aðstæður. Tryggja hefði þurft samfellda járnbendingu í efri brún plötunnar yfir alla plötuna [þannig að] sprungur hefðu dreifst jafnt og sprunguvíddir hefðu orðið innan þeirra marka sem þarf til að halda plötunni vatnsþéttri alls staðar. Það hefði hugsanlega einnig mátt gera með því að eftir spenna plötuna. / Í byggingarreglugerð nr. 112/2012 með breytingum nr. 1173/2012 og 350/2013 sem var í gildi þegar mannvirkið var byggt, kemur fram í grein 10.5.4. sem fjallar um regnvörn þaka og lágmarkshalla. /

„Meginreglur: Tryggja skal fullnægjandi vatnsþéttleika þaka og að ekki verði uppsöfnun vatns. Efnisval aðalregnvarna skal henta þakhalla þannig að tryggður sé fullnægjandi þéttleiki að teknu tilliti til aðstæðna.“ / Í ljósi þess hversu yfirborð þakplötunnar er sprungið og stærð sprungna, þá telja matsmenn að þakfrágangur plötunnar tryggi ekki fullnægjandi vatnsþéttleika og uppfylli því varla þetta ákvæði byggingarreglugerðar.

9

Í fjórðu matsspurningu er spurt um orsakir leka í plötunni. Í svarinu er tekið fram að matsmenn hafi ekki getað séð með eigin augum leka í plötunni við vettvangsskoðun.

Staðfest hafi verið með myndum að lekið hafi niður úr plötunni á þremur stöðum, það er yfir bílastæðum nr. 39 og 27 og síðan við snjóbræðslurör sem liggi í gegnum plötuna. Tekist hafi að þétta sprungur við bílastæði nr. 39 og 27 með inndælingu og leki við snjóbræðslurör sé ekki í gegnum sprungu í plötu heldur með lögnum. Þá er talið ólíklegt að rakablettir í herakustik- plötum í lofti stafi frá leka í gegnum sprungur, þótt hugsanlegt sé að hluti þeirra stafaði af því.

10

Í fimmtu matsspurningu var leitað svara við því til hvaða aðgerða þyrfti að grípa til að koma í veg fyrir leka og hættu á leka í plötunni. Í svarinu segir að til að koma í veg fyrir leka eftir að hann er kominn fram sé hægt að dæla þéttiefnum inn í sprungur, eins og gert hafi verið á tveimur stöðum. Til að koma í veg fyrir hættu á leka í plötunni þurfi aftur á móti að ráðast í fyrirbyggjandi aðgerðir. Besta leiðin til þess sé sú aðferð sem upprunaleg byggingarlýsing kveði á um, það er að setja ásoðinn asfaltpappa (brúarpappa) á yfirborð steinsteypu, helluleggja göngustíga og malbika bílaplan. Mátu matsmenn að það myndi kosta 39.800.000 krónur og var sá kostnaður nánar sundurliðaður í viðauka sem fylgdi matsgerðinni.

11

Að beiðni áfrýjanda dómkvaddi Landsréttur 4. júlí 2022 þrjá yfirmatsmenn, B-kk-nf M-kk-nf, arkitekt og verkfræðing, E-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf, byggingartæknifræðing og byggingarverkfræðing, og T-kk-þf J-kk-þf, byggingarfræðing og múrarameistara, til að svara þriðju og fimmtu matsspurningu í undirmatsgerð. Sama dag dómkvaddi Landsréttur þá B-kk-nf og T-kk-þf einnig til að svara tveimur viðbótarspurningum sem ekki var leitað svara við í undirmatsgerð. Fyrri spurningin laut að því hvenær ætla megi að sprungumyndunar hafi tekið að gæta í þakplötunni og hvenær matsmenn álíti að sprungur af þeim toga sem um ræði verði almennt sýnilegar. Með síðari spurningunni var óskað umfjöllunar um tíðkanlegan frágang við sambærilegar byggingar frá gildistöku núverandi byggingarreglugerðar frá 2012. Einkum var óskað umfjöllunar um það hvort vélslípaðar, steinsteyptar plötur hafi verið nýttar sem þak við sambærilegar aðstæður og eru í Lundi.

12

Svör yfirmatsmatsmanna lágu fyrir í sameiginlegri yfirmatsgerð og matsgerð í október 2022. Þar er fjallað almennt um forsendur matsgerðar þar sem vikið er að hönnunargögnum og viðeigandi ákvæðum byggingarreglugerðar nr. 441/1998 sem gilti á hönnunartíma bílageymslunnar, en um það er vísað til texta á aðaluppdráttum.

Einnig er þar gerð grein fyrir þeim staðli fyrir steinsteypuvirki sem vísað er til í burðarvirkisteikningum og staðalsins ÍST EN 1992- 1 - 1:2004, sem tók gildi 15. júní 2005, um hönnun steyptra burðarvirkja. Af þeim staðli ráða matsmenn að viðmiðunargildi vatnsþéttrar sprungu sé 0,3 mm. Fram kemur að í umræddri plötu sé ekki járnbent í efri brún vegna innra álags. Sprungur á yfirborði plötunnar séu sýnilegar við skoðun og studdust yfirmatsmenn við yfirlitsmynd sem fylgdi undirmati, þar sem sprungur í plötunni höfðu verið merktar með rauðum strikum og svæði án járnbendingar í efri brún voru merkt með grænum lit. Í almennri umfjöllun yfirmatsgerðar er jafnframt vikið að upplýsingaöflun yfirmatsmanna um algenga tilhögun við byggingu bílakjallara.

13

Í umfjöllun um þriðju spurningu í undirmati segir að matsmenn hafi séð mjög lítinn leka á einum stað í bílageymslu. Álykta yfirmatsmenn að orsök hans hafi verið að borað hafi verið niður í plötuna til að koma fyrir kambstálsteinum til að festa kantsteina. Aðrir lekastaðir hafi ekki fundist og ekki hafi greinst leiki frá sprungum á yfirborði plötunnar. Þá er vikið að því að sprungur í yfirborði hennar hafi verið mældar allt að 0,5 mm. Tekið er fram að heppilegt sé að sprunguvídd í yfirborði steyptrar plötu sé ekki meiri en 0,3 mm. Síðan segir orðrétt í svari yfirmatsmanna:

Bending í efri brún plötu er ekki yfir alla plötuna en góð regla er til að ná fram vatnsheldri plötu að vera með bendingu á öllum stöðum plötu í efri brún. / Þó svo að vöntun sé á umræddum steypustyrktarjárnum þá virðist ekki að sprungur myndist frekar á þeim svæðum sem eru án efribrúnarbendingar heldur en á þeim svæðum þar sem efribrúnarbending sé. Af gefinni þeirri reynslu og ekki sjást önnur lekamerki neðan á plötu heldur en þegar eru nefnd og talin stafa frá festi teini, þá draga matsmenn þá ályktun að ekki sé þörf á að bæta við vatnsvarnarlagi ofan á plötu eins og t. d. brúarpappa. / Við greiningu á ákvæðum í byggingarreglugerð 441/1998 sem hafa með bílageymsluhús að gera og frágang þaka er ekki að sjá að frágangur plötu sé í ósamræmi við þau ákvæði. / Með skoðun á skilalýsingu bílageymsluhúss er ekki að sjá annað en að platan sé í samræmi við skilalýsingu.

14

Fimmtu matsspurningu í undirmati svöruðu yfirmatsmenn á þann veg að til að koma í veg fyrir leka á þeim eina stað þar sem yfirmatsmenn urðu varir við leka væri nauðsynlegt að þétta steypta plötu á lekastaðnum með inndælingu. Kostnaður við það kæmi til með að nema 300.000 krónum án virðisaukaskatts. Hvað varðar þann hluta spurningarinnar er laut að því hvaða aðgerðir væru nauðsynlegar til að koma í veg fyrir hættu á leka tóku yfirmatsmenn fram að því væri mjög erfitt að svara.

Sprunguvídd væri á nokkrum stöðum of mikil, en samt hafi ekki fundist neinn leki í gegnum þær við vettvangsskoðun. Ályktuðu yfirmatsmenn að á þessum tímapunkti væri eingöngu þörf á inndælingu í fyrirbyggjandi tilgangi í sprungur sem væru víðari en 0,4 mm. Kostnaður við það næmi 400.000 krónum án virðisaukaskatts.

Yfirmatsmenn bentu á að það þyrfti að fylgjast með því hvort sprunguvídd kæmi til með að aukast með tímanum og þá gera ráðstafanir til að draga úr vatnsálagi á sprungur. Töldu þeir ráðlegt að yfirborðsmeðhöndla fíngerðar sprungur á sprungusvæðum til dæmis með vatnsfælu, en það væri hluti af eðlilegu viðhaldi á níu ára gamalli plötu. Ending slíkrar yfirborðsmeðhöndlunar sé um 10 ár og kostnaður hverju sinni um 1.300.000 krónur án virðisaukaskatts fyrir alla plötuna.

15

Í svari við fyrri viðbótarspurningu til matsmannanna B-kk-ef og T-kk-ef segir að flestar og hugsanlega allar sprungur sem sjáist í plötunni hafi verið sýnilegar innan tveggja ára frá því að hún var steypt.

16

Svar sömu matsmanna við síðari viðbótarspurningunni er svohljóðandi:

Það er mjög algengt að hafa vélslípaðar steyptar plötur þar sem umferðar er von, t. d. loftplata bílageymslu þar sem bílastæði/umferð er ofan á plötu. Slíkur frágangur er talinn endingarbetri heldur en t. d. malbikað yfirborð, en krefst vandaðra vinnubragða til þess að tryggja æskilegan árangur. Yfirborð umræddrar steyptrar plötu í Lundi lítur vel út og engar skemmdir sýnilegar sem benda til lélegra upphafsgæða.

Niðurstaða

17

Ágreiningslaust er að áfrýjandi var eigandi lóðarinnar að Lundi 2 til 6 og handhafi byggingarréttinda á lóðinni. Áfrýjandi byggði húsin sem þar standa, þar á meðal bílageymslu milli húsanna, og starfsmenn hans voru skráðir iðnmeistarar við verkið.

Í tilkynningu til Kópavogsbæjar 11. apríl 2012 var áfrýjandi tilgreindur byggingarstjóri og tekið fram að K-kk-nf S-kk-nf, tæknifræðingur hjá áfrýjanda, hefði verið tilnefndur af fyrirtækinu til að annast störf byggingarstjóra. Áfrýjandi hóf að selja íbúðir í húsunum með hlutdeild í sameign og tilheyrandi lóðarréttindum í september 2013 og voru síðustu íbúðirnar seldar í ágúst 2015.

18

Stefndi reisir skaðabótakröfu sína á almennu sakarreglunni sem gildir um skaðabótaábyrgð utan samninga. Í meginatriðum er á því byggt að frágangur á þakplötunni yfir bílageymslunni sé ekki í samræmi við byggingarlýsingu og sniðteikningar samþykktra aðaluppdrátta. Í þessum hönnunargögnum hafi komið skýrt fram að yfirborð plötunnar skyldi vera með ásoðnum brúarpappa og bílaplan malbikað, en fyrir liggi að yfirborð plötunnar sé einungis steypt án frekari frágangs til að verja hana fyrir regnvatni. Að mati stefnda fari þessi frágangur ekki einungis gegn byggingarlýsingu heldur uppfylli hann ekki heldur ákvæði byggingarreglugerðar. Er á því byggt að áfrýjandi beri ábyrgð á þessu atriði sem byggingaraðili hússins, auk þess sem stefndi vísar til ábyrgðar hans sem byggingarstjóri við verkið, sbr. 29. gr. laga nr. 160/2010 um mannvirki, og sem eigandi mannvirkis, sbr. 15. gr. sömu laga.

19

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms og með hliðsjón af dómi Hæstaréttar 20. september 2018 í máli nr. 798/2017 ber að hafna þeirri málsvörn áfrýjanda að einungis sé unnt að reisa skaðabótakröfu vegna ætlaðrar missmíðar á þakplötunni á lögum nr. 40/2002 um fasteignakaup.

20

Með vísan til forsendna héraðsdóms er einnig á það fallist að kröfum stefnda sé réttilega beint að áfrýjanda, sbr. 1. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Því kemur ekki til álita að sýkna hann með vísan til 2. mgr. sömu greinar.

21

Þótt reikna megi með að sprungur á yfirborði þakplötunnar hafi verið orðnar sjáanlegar haustið 2015, um það bil tveimur árum eftir að hún var steypt, þá liggur ekki fyrir að stefndi hafi á þeim tíma haft nægilegar upplýsingar um tjón sitt eða borið að afla sér þeirra þannig að fyrningarfrestur skaðabótakröfu utan samninga samkvæmt 1. mgr. 9. gr. laga nr. 150/2007 um fyrningu kröfuréttinda hafi byrjað að líða.

Fresturinn hófst ekki fyrr en í fyrsta lagi þegar stefndi mátti ætla að frágangur á yfirborði þakplötunnar væri ekki í samræmi við hönnunargögn og eftir atvikum byggingarreglugerð. Í skriflegum gögnum málsins er þessa fyrst getið í bréfi þáverandi lögmanns stefnda til áfrýjanda 23. febrúar 2018. Miðað við framburð S-kk-ef J-kk-ef, eiganda íbúðar að Lundi 4, var ekki farið að ræða um leka í bílageymslu á vettvangi húsfélagsins fyrr en haustið 2017. Eins og málið liggur fyrir verður ekki á það fallist að fjögurra ára fyrningarfrestur skaðabótakrafna utan samninga hafi verið liðinn þegar mál þetta var höfðað 29. september 2020. Þá er heldur ekki á það fallist að stefndi hafi sýnt af sér tómlæti við að halda fram rétti sínum þannig að skaðabótakrafan teljist fallin niður af þeim sökum.

22

Samkvæmt 29. gr. laga nr. 160/2010 bar áfrýjandi sem byggingarstjóri ábyrgð á því að frágangur þakplötunnar samrýmdist samþykktum hönnunargögnum. Í 3. mgr. þeirrar greinar segir að byggingarstjóri hafi yfirumsjón með því að aflað sé samþykktar leyfisveitanda fyrir breytingum sem gerðar eru á hönnun eða gerð mannvirkis í byggingu og að ávallt sé unnið í samræmi við nýjustu útgáfu samþykktra hönnunargagna.

23

Með framlögðum gögnum og framburði vitna er sannað að frágangur á yfirborði þakplötunnar samrýmdist ekki byggingarlýsingu á aðaluppdráttum, sem dagsettir eru 6. júlí 2012, og tilheyrandi sniðteikningum. Breytingar voru gerðar á þessum hönnunargögnum 2. október 2012 og 27. febrúar 2014 án þess að byggingarlýsingu þakplötunnar væri breytt. Síðari breytingin var samþykkt af byggingarfulltrúa Kópavogsbæjar 11. mars 2014. Þakplatan hafði þá þegar verið steypt án þess að frágangi hennar hafi verið hagað í samræmi við gildandi byggingarlýsingu. Af framlögðum teikningum burðarþolshönnuðar, sem samþykktar voru af byggingarfulltrúa 1. nóvember 2012 og 20. febrúar 2013, verður ekki ráðið að þar sé að finna lýsingu á yfirborðsfrágangi þakplötunnar. Í janúar 2019 barst Kópavogsbæ breytt byggingarlýsing á aðaluppdráttum, þar sem aðeins var gert ráð fyrir vélslípaðri, staðsteyptri þakplötu. Þá voru liðin um þrjú og hálft ár frá lokaúttekt framkvæmda.

Þessi síðbúna breyting á byggingarlýsingu, sem samþykkt var af byggingarfulltrúa 8. febrúar 2019, getur engu breytt um ábyrgð áfrýjanda á því að haga byggingarframkvæmdum hverju sinni í samræmi við nýjustu útgáfu samþykktra hönnunargagna.

24

Með vísan til þess sem hér hefur verið rakið verður á það fallist að virða beri áfrýjanda til sakar að frágangi þakplötunnar var ekki hagað í samræmi við samþykkt hönnunargögn á byggingartíma hennar. Kemur þá til skoðunar hvort stefndi hafi orðið fyrir tjóni sem rekja megi til þeirrar háttsemi.

25

Eins og rakið er bæði í yfir- og undirmatsgerð er ekki járnbending í efri brún plötunnar á talsvert stórum svæðum. Með tilliti til vatnsheldni er ekkert sem mælir gegn því að haga járnbendingu með þeim hætti ef yfirborð plötunnar er varið eins og byggingarlýsing gerði ráð fyrir. Vegna ójafnrar sprungudreifingar við rýrnun steypunnar eykur þessi tilhögun á járnbendingu aftur á móti hættu á því að vídd á sprungum í plötunni fari yfir 0,3 mm sem ganga verður út frá að sé hámarksprunguvídd vatnsþéttrar steypu. Mælingar undir- og yfirmatsmanna gefa til kynna að sprungur séu í þakplötunni sem fara yfir þau mörk. Þar sem varnir á borð við þær sem fram koma í byggingarlýsingu eru ekki fyrir hendi getur vatn af þessum sökum lekið niður um sprungur í plötunni. Þakplatan er því ekki fyllilega vatnsheld eins og hún hefði verið ef byggingarlýsingu á aðaluppdráttum hefði verið fylgt. Því verður að leggja til grundvallar að frágangur á yfirborði þakplötunnar í andstöðu við byggingarlýsingu hafi valdið stefnda tjóni.

26

Kostnaður við að ganga frá yfirborði plötunnar í samræmi við upphaflega byggingarlýsingu á aðaluppdráttum, sem miðar að því að hindra vatnsleka um sprungur sem í henni eru, nemur samkvæmt undirmatsgerð 35.851.613 krónum, að teknu tilliti til endurgreiðslu á virðisaukaskatti. Eins og rakið hefur verið dæmdi héraðsdómur áfrýjanda til að greiða stefnda þá fjárhæð og krefst hann staðfestingar á þeirri niðurstöðu. Á það er fallist með héraðsdómi að stefnda hafi tekist að sýna fram á að tjón hans vegna ófullnægjandi frágangs áfrýjanda á yfirborði þakplötunnar nemi framangreindri fjárhæð. Yfirmatsgerð hnekkir ekki þeirri ályktun, enda er þar gerð tillaga að úrbótum með inndælingu þéttiefna sem veitir ekki þá vörn sem gert var ráð fyrir í hönnunargögnum. Þar sem ekki er ágreiningur um önnur atriði ber að staðfesta hinn áfrýjaða dóm, þar á meðal um vexti, dráttarvexti og málskostnað.

27

Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Landsrétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Byggingarfélag Gylfa og Gunnars hf., greiði stefnda, Lundi 2- 6, húsfélagi, 1.500.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.