164/2020

Útdráttur

A var sakfelldur fyrir þjófnaðarbrot samkvæmt 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa stolið bát. Var refsing hans ákveðin fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í 2 ár.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 9. mars 2020 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 30. janúar 2020 í málinu nr. S- 185/2019.

2

Ákæruvaldið krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms um sakfellingu ákærða og að refsing hans verði þyngd.

3

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að refsing hans verði milduð.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4

Atvikum máls og framburði ákærða og vitna er nægilega lýst í hinum áfrýjaða dómi.

5

Við aðalmeðferð í Landsrétti gaf ákærði viðbótarskýrslu. Auk þess voru spilaðar í hljóði og mynd upptökur af framburði hans og vitnisins A í héraði.

6

Fyrir Landsrétti var lagt fram yfirlit bankareiknings félags í eigu ákærða þar sem fram kemur að 3. júlí 2018 hafiverið teknar út 200.000 krónur í reiðufé. Í framburði sínum fyrir dóminum kvað ákærði þá úttekt vera vegna greiðslu fyrir bát þann sem hann er í málinu ákærður fyrir að hafa stolið. Það hafi verið misskilningur hjá sér, sem hann bar áður í héraði, að hann hefði greitt fyrir bátinn um tveimur og hálfum mánuði áður en hann sótti bátinn.

Niðurstaða

7

Ákæruatriðum er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Við meðferð málsins í héraði féll ákæruvaldið frá ákærulið I og með hinum áfrýjaða dómi var einkaréttarkröfu vísað frá dómi. Fyrir Landsrétti er því einungis ákæruliður II til úrlausnar.

8

Ákærði ber fyrir sig að hann hafi samið við vitnið A um kaupá bátnum sem hann er ákærður fyrir að hafa stolið og greitt 150.000 krónur inn á kaupverðið. Hafi honum því verið heimilt að taka bátinn í sínar vörslur. Svo sem áður er rakið lagði ákærði fram í Landsrétti reikningsyfirlit sem sýnir úttekt af bankareikningi félags í hans eigu að fjárhæð 200.000 krónur. Engin gögn eða vitnisburðir í málinu styðja að þessir fjármunir hafi verið notaðir til þess að greiða kaupverð bátsins. Þá dregur það úr trúverðugleika framburðar ákærða að hann hefur verið reikull í svörum um það hvenær hann hafi eignast bátinn eða greitt inn á kaupverð hans. Einnig liggur fyrir í málinu að A og tveir aðrir eigendur bátsins báru um það í héraði að ákærða hefði ekki verið seldur báturinn. Upptaka af framburði A var spiluð við aðalmeðferð í Landsrétti, en A mun nú vera látinn. Er það mat dómsins að framburður hans í héraði hafi verið trúverðugur og fái stoð í framburði annarra vitna og gögnum málsins. Að þessu gættu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur.

9

Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, A-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 494.530 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns, 470.270 krónur.

Dómur Héraðsdóms Reykjavíkur fimmtudaginn 30. janúar 2020

Árið 2020, fimmtudaginn 30. janúar, er á dómþingi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem háð er í Dómhúsinu við Lækjartorg af G-kk-þgf S-x-x M-kk-þgf héraðsdómara, kveðinn upp dómur í málinu nr. S-185/2019: Ákæruvaldið gegn A-kk-þgf Þ-kk-þgf Þ-kk-þgf en málið var dómtekið 13. þ. m.

Málið er höfðað með ákæru lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu, dagsettri 5. mars 2019, á hendur:

„A-kk-þgf Þ-kk-þgf Þ-kk-þgf, kt. [...]

[...]

I.

Fyrir eignaspjöll, með því að hafa miðvikudaginn 17. maí 2017 hellt málningu yfir hús og hliðar bifreiðarinnar [...] sem lagt var í bifreiðastæði í bílakjallara [...] Reykjavík. Áætlað tjón af háttsemi ákærða er talið nema kr. 600.000,-.

Mál 007-2017-[...]

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

II.

Fyrir þjófnað, með því hafa á tímabilinu frá 11. til 14. júlí 2018 stolið bát af gerðinni Setland sem stóð á kerru við Fornubúðir, Hafnarfirði. Bátinn flutti ákærði frá Fornubúðum og kom fyrir á milli gáma á byggingarsvæði við Krókháls 11, Reykjavík, þar sem ákærði málaði síður bátsins og felgur kerrunnar grænar en báturinn hafði áður haft bláar síður.

Mál 007-2018-[...]

Telst háttsemi þessi varða við 1. mgr. 244. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Vegna ákæruliðar II. hafa B, kt. [...], og A, kt. [...], lagt fram skaðabótakröfu þar sem þess er krafist að ákærða verði gert aðgreiða þeim 425.000 kr. auk vaxta samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 þar til mánuður er liðinn frá birtingu kröfunnar en síðan dráttarvexti samkvæmt 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.“

Undir dómsmeðferð málsins var fallið frá I. kafla ákæru.

Verjandi ákærða krefst aðallega sýknu og til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Þess er aðallega krafist að bótakröfu verði vísað frá dómi. Málsvarnarlauna er krafist samkvæmt tímaskýrslu.

Samkvæmt lögregluskýrslu, dagsettri 16. júlí 2018, tilkynnti B sama dag um þjófnað á bátnum sem um ræðir. Kvaðst hann hafa verið að vinna við bátinn 11. s. m. og er hann kom aftur 14. s. m. hefði báturinn verið horfinn.

Hinn 23. júlí 2018 barst lögreglu tilkynning um að bát sem stolið hafði verið í Hafnarfirði væri að finna á byggingarsvæði við Krókháls. Samkvæmt upplýsingunum var ákærði grunaður um stuldinn. Er lögreglan kom á staðinn hittist ákærði þar fyrir en bátnum hafði verið komið fyrir milli tveggja gáma og hann nýlega verið málaður. Í skýrslunni er því lýst að ákærði hafi sagt að hann hefði átt bátinn í tvö ár með manni sem nú væri látinn. Hann hafi sagst tjá sig um það síðar hvar báturinn hefði verið keyptur.

Í skýrslutöku af ákærða hjá lögreglunni, 23. júní 2018, greindi hann svo frá að hann hefði samið við A, einn eigenda bátsins, um að kaupa hann á 400.000 krónur og hefði hann greitt A 150.000 krónur upp í kaupverðið. Hann hefði því ekki stolið bátnum heldur sótt hann til Hafnarfjarðar í góðri trú og flutt á byggingarsvæði við Krókháls 11.

A og aðrir eigendur bátsins gáfu skýrslu hjá lögreglu en enginn þeirra kvaðst hafa selt ákærða bátinn.

Nú verður rakinn framburður ákærða og vitnisburður fyrir dómi Ákærði neitar sök. Hann kvaðst hafa flutt bátinn frá Hafnarfirði til Reykjavíkur eins og lýst er í ákærunni og málað hann og felgur kerrunnar eins og lýst er í ákæru, en hann kvaðst hafa talið sig eiganda bátsins eftir að hafa samið við A um kaupin. Ákærði kvaðst í fyrstu hafa talið að eigendur bátsins hefðu verið fimm en síðar hefði komið í ljós að þeir voru þrír. Hann kvaðst hafa þekkt A lengi. Ákærði kvaðst hafa verið á heimili A um tveimur og hálfum mánuði áður en hann sótti bátinn og A þá boðið sér bátinn til kaups á 400.000 krónur, en fram kom hjá ákærða að A hefði haft forræði um söluna fyrir hönd eigenda. Ákærði kvaðst hafa samþykkt tilboðið og greitt A 150.000 krónur með reiðufé upp í kaupverðið og kvaðst hann hafa ætlað að greiða eftirstöðvarnar smátt og smátt um sumarið. Ákærði kvaðst hafa tekið peningana út úr banka. Samkomulag þeirra A um kaupin hefði verið munnlegt og ekkert skriflegt lægi fyrir um þau. Ákærði kvaðst síðan hafa flutt bátinn að Krókhálsi 11 á því tímabili sem lýst er í ákærunni.

Ákærði var spurður um ummæli sem höfð voru eftir honum í frumskýrslu lögreglunnar, þar sem segir að ákærði hafi greint lögreglu frá því að hann hefði átt bátinn í um tvö ár. Ákærði kvað þetta hafa verið misskilning og hann hefði átt við annan bát en þann sem hér um ræðir, þótt aðrir bátar hefðu ekki verið þarna. Hann skýrði þetta nánar.

Vitnið A kvaðst, ásamt tveimur öðrum mönnum, vera eigandi bátsins sem um ræðir og til hefðu verið gögn sem sýndu eignarhaldið. Báturinn hefði verið í geymslu í Hafnarfirði þaðan sem honum hefði verið stolið. Síðar hefði lögregla hringt og greint frá því að báturinn væri í geymslu á Krókhálsi þar sem hann hefði verið málaður og öll verðmæti hefðu verið rifin af honum og reynt að gera bátinn eins óþekkjanlegan og hugsast gat, að sögn A. Hann kvað eigendur hafa tilkynnt stuld bátsins tveimur dögum áður en lögreglan hringdi og greindi frá þessu. A kvaðst ekki hafa selt ákærða bátinn eins og ákærði bar um fyrir dómi og kvað A framburð ákærða um greiðsluna og söluna „hreina lygi“. A kvaðst þekkja ákærða en aldrei hefði komið til tals að hann keypti bátinn.

Vitnið B kvað þá A og C hafa átt bátinn sem um ræðir. Báturinn hefði ekki verið til sölu er honum var stolið og hann hefði verið að vinna í bátnum daginn áður en honum var stolið. Hann lýsti því er hann kannaði hjá höfninni í Hafnarfirði hvort aðilar þar hefðu tekið bátinn, sem ekki var, og þá hefði verið orðið ljóst að bátnum hefði verið stolið. Báturinn hefði ekki verið seldur ákærða og útilokið að A hefði selt bátinn án þess að tala við sig.

Vitnið C kvaðst vera einn eigenda bátsins sem um ræðir. Hann kvaðst ekki vita til þess að ákærða hefði verið seldur báturinn og ekki hefði staðið til að selja hann á þeim tíma sem í ákæru greinir.

Vitnið D lögreglumaður lýsti því að bátur hefði verið á milli gáma í Krókhálsi og hann hefði verið stolinn og tilkynning hefði borist um að þjófurinn væri á staðnum. Lögreglan hefði hitt ákærða þar fyrir og hann sagst eiga bátinn ásamt manni sem nú væri látinn. Vitnið kvað ekki hafa farið á milli mála að verið var að tala um bátinn sem þarna var og aðrir bátar hefðu ekki verið þarna og þetta hefði því ekkert farið á milli mála, að hans sögn, enda hefðu þeir ákærði staðið við hlið bátsins þegar þetta var rætt.

Vitnið E lögreglumaður lýsti því er hún fór á vettvang að Krókhálsi 11 og hitti þar fyrir ákærða. Hún kvaðst ekki muna hvort hún hefði rætt við ákærða um bátinn, en fram hefði komið hjá ákærða að hann hefði átt bátinn með vini sínum.

Vitnið F lögreglumaður lýsti komu sinni á vettvang á Krókhálsi á þeim tíma sem í ákæru greinir. Upplýsingar hefðu borist um stolinn bát. Hún hefði ekki rætt við ákærða um málið.

Vitnið G lögreglumaður lýsti vinnu sinni við rannsókn málsins, m. a. skýrslutökur af ákærða og vitnum. Ákærði hefði ekki framvísað neinum gögnum vegna kaupanna á bátnum og greint frá því að kaupin hefðu verið handsöluð.

Niðurstaða

Ákærði neitar sök. Þrír eigendur bátsins sem um ræðir báru fyrir dóminum að ákærða hefði ekki verið seldur báturinn. Framburður ákærða um bátinn er ótrúverðugur en á vettvangi, er lögreglan hitti ákærða við Krókháls 11, kvaðst ákærði hafa verið að tala um annan bát en þann sem hér um ræðir. Vitnið D lögreglumaður kvað ekki hafa farið á milli mála um hvaða bát þeir ræddu, þar sem þeir hefðu staðið við hlið bátsins sem í ákæru greinir. Ákærði bar að hann hefði tekið 150.000 krónur úr banka og greitt A en engin gögn liggja frammi um að ákærði hafi tekið þessa fjármuni úr banka og fær þessi hluti framburðar hans engan stuðning í gögnum, sem hefði verið auðvelt fyrir ákærða að afla. Ákærði bar að hafa málað bátinn eins og lýst er í ákærunni.

Eins og rakið var er framburður ákærða ótrúverðugur og fær enga stoð í neinu því sem fram er komið í málinu og hefur hann ekki lagt fram nein gögn til að styðja framburð sinn, sem þó hefði verið auðvelt fyrir hann. Framburður ákærða verður því ekki lagður til grundvallar niðurstöðunni. Samkvæmt öllu ofanrituðu er sannað með vitnisburði allra eigenda bátsins og með stoð í öðrum gögnum málsins, m. a. vitnisburði lögreglumannanna sem rakinn var, gegn neitun ákærða, að hann hafi gerst sekur um háttsemina sem í ákæru greinir og er brot hans þar rétt heimfært til refsiákvæðis.

Ákærði hlaut síðast refsidóm á árinu 2012 er hann hlaut fangelsisdóm fyrir brennu. Að öllu ofanrituðu virtu þykir refsing ákærða hæfilega ákvörðuð fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið eins og greinir í dómsorði.

Í bótakröfu segir að hún sé vegna muna sem ekki fundust er báturinn fannst á Krókhálsi. Verðmæti munanna sem um ræðir er byggt á mati en kröfunni fylgja engin gögn að öðru leyti. Kröfunni hefur verið andmælt. Þótt ákærði sé bótaskyldur vegna tjóns sem hlaust af háttsemi hans skortir á skýrleika bótakröfunnar og henni fylgja engin gögn sem þyrfti svo unnt væri að dæma efni hennar. Krafan er því ódómtæk og er henni vísað frá dómi.

Ákærði greiði 743.070 króna málsvarnarlaun A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns að meðtöldum virðisaukaskatti. Þóknun verjandans er fyrir vinnu undir rannsókn málsins og dómsmeðferð.

V-kk-nf R-kk-nf Þ-kk-nf aðstoðarsaksóknari flutti málið fyrir ákæruvaldið.

G-kk-nf S-x-x M-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóminn.

Dómsorð:

Ákærði, A-kk-nf Þ-kk-nf Þ-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar skilorðsbundið í tvö ár frá birtingu dómsins að telja og falli refsingin niður að þeim tíma liðnum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955.

Skaðabótakröfu vegna II. kafla ákæru er vísað frá dómi.

Ákærði greiði 743.070 króna málsvarnarlaun A-kk-ef K-kk-ef F-kk-ef lögmanns að meðtöldum virðisaukaskatti.