168/2019

Útdráttur

A höfðaði mál á hendur L hf. og krafðist skaða og miskabóta í kjölfar þess að henni var sagt upp störfum hjá L hf. Kröfur A byggðust á því að uppsögn hennar hefði verið ólögmæt og meiðandi í hennar garð. Í dómi Landsréttar kom fram að uppsögnin hefði átt sér nokkurn aðdraganda. Hafi L hf. gefið þær skýringar á uppsögninni að samskipti A við tiltekna starfsmenn hafi valdið erfiðleikum á vinnustaðnum. Landsréttur taldi að þótt af gögnum málsins yrði ráðið að ekki hafi verið við A eina að sakast í því efni yrði engu að síður að telja að L hf. hafi verið heimilt að segja henni upp störfum til að leysa þann vanda sem upp var kominn á vinnustaðnum. Var ekki talið að uppsögnin hefði verið ólögmæt. Þá væru ekki lagaskilyrði fyrir því að dæma A miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 7. mars 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 7. desember 2018 í málinu nr. E640/2018.

2 Áfrýjandi krefst þess að stefnda verði gert að greiða sér 9.654.076 krónur auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þingfestingu máls í héraði til greiðsludags. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms auk málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Málsatvikum er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eins og þar er rakið gegndi áfrýjandi stöðu deildarstjóra hjá stefnda þegar henni var sagt upp störfum 13. júlí 2017. Áfrýjandi krefst skaða og miskabóta vegna uppsagnarinnar sem hún telur hafa verið ólögmæta og meiðandi í sinn garð.

5 Uppsögn áfrýjanda átti sér nokkurn aðdraganda en vorið 2016 munu hafa orðið hnökrar í samskiptum hennar og starfsmanns deildarinnar sem hún stýrði og kom málið til kasta skrifstofu mannauðs hjá stefnda. Þá um haustið lagði starfsmaðurinn fram kvörtun um einelti áfrýjanda í sinn garð. Í hinum áfrýjaða dómi er gerð grein fyrir niðurstöðu athugunar sem fram fór af því tilefni og efni áminningar sem stefndi veitti áfrýjanda með bréfi 13. janúar 2017. Fyrir liggur að starfsmaðurinn sem kvartaði lét að eigin ósk af störfum hjá stefnda eftir að niðurstaða athugunarinnar lá fyrir.

6 Í lok júnímánaðar 2017 urðu síðan atvik í samkvæmi starfsmanna á starfsstöð stefnda sem leiddu til þess að stefndi ákvað að segja áfrýjanda upp störfum. Eins og fram kemur í héraðsdómi ber aðilum í meginatriðum saman um hvað átti sér stað í samkvæminu, en áfrýjandi mun þar hafa átt hvassa orðræðu við tiltekna starfsmenn. Í kjölfarið var hún boðuð á fund mannauðsstjóra og framkvæmdastjóra stefnda þar sem henni var afhent uppsagnarbréf.

7 Fyrir Landsrétt hafa verið lögð gögn um greiningu á frammistöðu stjórnenda sem unnin var á vegum stefnda á árunum 2015 til 2017. Verður af þeim ráðið að áfrýjandi hafi staðið sig mjög vel í starfi. Var það jafnframt staðfest í vitnisburði framkvæmdastjóra stefnda fyrir héraðsdómi. Ástæðu uppsagnarinnar var til annars að rekja. Eins og fram kemur í minnisblaði framkvæmdastjóra og mannauðsstjóra sem sent var lögmanni áfrýjanda með tölvupósti 2. nóvember 2017 var ákveðið að segja henni upp störfum vegna framkomu „bæði við yfirmann og samstarfsmann á starfsstöð“ í umræddu samkvæmi. Var lýst því mati stefnda að með því hefði hún „á ný skapað uppþot og valdið vanlíðan og óróleika starfsfólks“.

8 Lagt hefur verið til grundvallar í vinnurétti að atvinnurekendur á almennum vinnumarkaði hafi umtalsvert svigrúm til að segja starfsmönnum sínum upp störfum, að því gefnu að réttilega sé að uppsögn staðið og í samræmi við lög, kjarasamninga eða ráðningarsamninga eftir því sem við á. Framganga vinnuveitanda við uppsögn getur þó verið með þeim hætti að talið verði að hún feli í sér ólögmæta meingerð gegn æru eða persónu starfsmannsins sem veiti honum rétt til bóta samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Af dómaframkvæmd verður ráðið að slíkt gæti helst komið til álita ef uppsagnarástæða reynist hafa verið röng, svo sem að á starfsmann hafi verið bornar rangar ávirðingar.

9 Stefndi hefur gefið þær skýringar á uppsögn áfrýjanda að samskipti hennar við tiltekna samstarfsmenn hafi valdið erfiðleikum á vinnustaðnum. Þótt af gögnum málsins verði ráðið að ekki hafi verið við áfrýjanda eina að sakast í því efni verður engu að síður að telja að stefnda hafi verið heimilt að segja henni upp störfum til að leysa þann vanda sem upp var kominn. Þótt uppsögn áfrýjanda hafi átt sér nokkurn aðdraganda var ákvörðun um hana tekin í kjölfar atvika sem áttu sér stað í samkvæmi því sem að framan greinir og eru þau óumdeild. Verður samkvæmt þessu ekki talið að ákvörðun stefnda um að segja áfrýjanda upp störfum hafi verið ólögmæt. Þá verður ekki heldur talið að lagaskilyrði séu til að dæma henni miskabætur.

10 Samkvæmt framangreindu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms, verður hann staðfestur um annað en málskostnað. Eins og atvikum máls er háttað þykir rétt að aðilar beri hvor sinn kostnað af rekstri málsins í héraði og fyrir Landsrétti.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Málskostnaður í héraði og fyrir Landsrétti fellur niður.