335/2018

Útdráttur

HÚ ehf. höfðaði mál á hendur HB ehf., KGB og ELR til greiðslu 2.000.000 króna sem var hluti af viðskiptaskuld HB ehf. við HÚ ehf. KGB og ELR höfðu ritað undir yfirlýsingu um sjálfskuldarábyrgð fyrir skuldum HB ehf. við HÚ ehf., allt að stefnufjárhæðinni. Talið var sannað að HB ehf. hefði skuldað HÚ ehf. hærri fjárhæð vegna vörukaupa en nam stefnufjárhæð málsins. Þá var ekki fallist á að HB ehf. ætti skuldajafnaðarkröfu á hendur HÚ ehf., en HB ehf. hafði hvorki leitt í ljós að efni sem HÚ ehf. lagði til í tiltekinn ljósbúnað hafi verið gallað eða að HB ehf. hefði orðið fyrir tjóni af völdum HÚ ehf. að öðru leyti. KGB og ELR studdu kröfu sína um sýknu jafnframt við það að HÚ ehf. hefði ekki fylgt fyrirmælum laga nr. 32/2009 um ábyrgðarmenn. Ekki var fallist á að KGB teldist ábyrgðarmaður í skilningi laganna og var HÚ því ekki skylt að fylgja fyrirmælum þeirra gagnvart honum. Fallist var á að ELR teldist ábyrgðarmaður í skilningi laganna en talið að vanræksla HÚ ehf. á skyldum sínum samkvæmt þeim leiddi ekki til þess að ábyrgð ELR félli niður. Voru HB ehf., KGB og ELR því dæmd til að greiða HÚ ehf. umkrafða fjárhæð.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, R-kvk-nf H-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 6. apríl 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 7. mars 2018 í málinu nr. E573/2017. 2 Aðaláfrýjendur krefjast þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi, til vara að þau verði sýknuð af öllum kröfum gagnáfrýjanda en að því frágengnu að þau verði sýknuð af öllum kröfum gagnáfrýjanda að svo stöddu. Í öllum tilvikum krefjast þau þess að gagnáfrýjandi verði dæmdur til að greiða þeim, hverju um sig, málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti. Þá krefjast þau endurskoðunar á úrskurði héraðsdóms 21. júní 2017.

3 Gagnáfrýjandi skaut málinu til Landsréttar fyrir sitt leyti 20. júní 2018. Hann krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og í gagnsök að aðaláfrýjendur verði sameiginlega dæmdir til að greiða sér málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Fyrir Landsrétti gáfu skýrslu vitnin G-kk-nf R-kk-nf S-kk-nf, skoðunarmaður hjá Frumherja, og Ó-kk-nf M-kk-nf J-kk-nf rafvirki. Þá gaf vitnið E-kk-nf Ó-kk-nf S-kk-nf rafvirki viðbótarskýrslu fyrir Landsrétti en hann bar vitni í málinu fyrir héraðsdómi.

5 Fyrir Landsrétti voru lögð fram nokkur ný dómskjöl, þar á meðal „Skýrsla um neysluveitu“ vegna skoðunar Frumherja á rafveitukerfi að Blikanesi 22 í Garðabæ í mars 2018, afsal aðaláfrýjanda Hagbyggis ehf. til S-kk-ef G-kk-ef B-kk-ef vegna Blikaness 22 og þrjár yfirlýsingar aðaláfrýjenda, K-kk-ef G-kk-ef og E-kvk-ef L-kvk-ef, um sjálfskuldarábyrgð vegna skulda aðaláfrýjanda, Hagbyggis ehf., við gagnáfrýjanda.

Niðurstaða

6 Aðaláfrýjendur krefjast þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi og hafa, samkvæmt heimild í síðari málslið 1. mgr. 151. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, samhliða áfrýjun héraðsdóms, krafist endurskoðunar á úrskurði 21. júní 2017 þar sem kröfum þeirra um frávísun málsins var hafnað.

7 Aðaláfrýjendur hafa auk þeirra röksemda sem þau færðu fram í héraði til stuðnings frávísunarkröfum sínum vísað til þess fyrir Landsrétti að ekki verði ráðið af gögnum málsins að kreditreikningur sem gagnáfrýjandi gaf út vegna vöruskila aðaláfrýjanda Hagbyggis ehf. hafi komið til frádráttar skuldastöðu félagsins samkvæmt viðskiptareikningi. Þau telja að þótt gagnáfrýjandi hafi kosið að gera ekki kröfu á aðaláfrýjanda Hagbyggi ehf. um greiðslu í samræmi við stöðu viðskiptareikningsins dragi það ekki úr kröfum sem gera verði til skýrleika málatilbúnaðar hans.

8 Ekki verður annað ráðið af þeim reikningsyfirlitum sem gagnáfrýjandi lagði til grundvallar málatilbúnaði sínum í héraði en að þau samræmist þeim undirliggjandi gögnum sem hann hefur síðar lagt fram og að í þeim sé tekið fullt tillit til umrædds kreditreiknings vegna vöruskila sem aðaláfrýjandi hefur vísað til. Með þessari athugasemd og með vísan til forsendna í úrskurði héraðsdóms 21. júní 2017, þar sem frávísunarkröfum aðaláfrýjenda var hafnað, og forsendna hins áfrýjaða dóms, þar sem fjallað var um hvort tilefni væri til að vísa málinu frá dómi af sjálfsdáðum, er ekki fallist á með aðaláfrýjendum að þeir annmarkar hafi verið á málatilbúnaði gagnáfrýjanda að vísa beri málinu frá héraðsdómi, enda verður ekki séð að vörnum aðaláfrýjenda hafi verið áfátt vegna slíkra annmarka.

9 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms telst sannað að aðaláfrýjandi Hagbyggir ehf. hafi skuldað gagnáfrýjanda hærri fjárhæð vegna vörukaupa en nemur stefnufjárhæð þessa máls. Af hálfu aðaláfrýjenda er á því byggt að ljósabúnaður sem gagnáfrýjandi seldi aðaláfrýjanda Hagbyggi ehf. og settur var upp í húsinu Blikanesi 22 hafi verið gallaður. Þrátt fyrir tilraunir gagnáfrýjanda til úrbóta sé ljósabúnaðurinn enn í ólagi. Aðaláfrýjandi Hagbyggir ehf. eigi því rétt á afslætti og telja aðaláfrýjendur að gagnkrafa til skuldajafnaðar vegna hins gallaða ljósabúnaðar nemi að minnsta kosti dómkröfum gagnáfrýjanda.

10 Samkvæmt framburði G-kk-ef R-kk-ef S-kk-ef fyrir Landsrétti laut sú úttekt sem Frumherji vann í mars 2018 á rafkerfi hússins að Blikanesi 22, og athugasemdir sem settar voru fram í skýrslu, að öryggismálum og öðru sem rafverktaki ber ábyrgð á en ekki að skoðun á virkni ljósabúnaðar. Framburður vitna fyrir Landsrétti og ný gögn hafa ekki leitt í ljós að efni sem gagnáfrýjandi lagði til í ljósabúnað hússins hafi verið gallað eða að aðaláfrýjandi Hagbyggir ehf. hafi að öðru leyti orðið fyrir tjóni sem gagnáfrýjandi beri ábyrgð á. Með skírskotun til framangreinds en með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms að öðru leyti hafa aðaláfrýjendur ekki sýnt fram á að Hagbyggir ehf. eigi skuldajafnaðarkröfu á hendur gagnáfrýjanda sem leitt geti til sýknu eða lækkunar á dómkröfum hans.

11 Aðaláfrýjendur hafa ekki fært að því viðhlítandi rök að fallast beri á kröfu þeirra um að þau verði sýknuð að svo stöddu og er þeirri kröfu hafnað.

12 Með vísan til framangreinds og forsendna hins áfrýjaða dóms að öðru leyti verður niðurstaða hans staðfest um annað en málskostnað.

13 Gagnáfrýjandi hefur krafist endurskoðunar hins áfrýjaða dóms um ákvörðun málskostnaðar. Samkvæmt hinum áfrýjaða dómi var málskostnaður felldur niður í héraði hvað varðar alla aðaláfrýjendur vegna vafaatriða í málinu. Fallist er á þessar forsendur héraðsdóms um aðaláfrýjanda E-kvk-þf L-kvk-þf og verður ákvæði héraðsdóms um að fella niður málskostnað staðfest að því leyti. Ekki eru hins vegar fyrir hendi slík vafaatriði um niðurstöðu málsins hvað varðar aðaláfrýjendur, Hagbyggi ehf. og K-kk-þf G-kk-þf, að rétt sé að fella niður málskostnað í héraði varðandi þá.

14 Eftir úrslitum málsins verða aðaláfrýjendur, Hagbyggir ehf. og K-kk-nf G-kk-nf, dæmdir til að greiða gagnáfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti eins og greinir í dómsorði.

15 Rétt er að málskostnaður milli aðaláfrýjanda E-kvk-ef L-kvk-ef og gagnáfrýjanda fyrir Landsrétti falli niður, sbr. 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Aðaláfrýjendur, Hagbyggir ehf. og K-kk-nf G-kk-nf B-kk-nf, greiði óskipt gagnáfrýjanda, Húsasmiðjunni ehf., samtals 1.600.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti.

Málskostnaður milli aðaláfrýjanda, E-kvk-ef L-kvk-ef R-kvk-ef, og gagnáfrýjanda á báðum dómstigum fellur niður.