355/2021

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem bú M var tekið til gjaldþrotaskipta að kröfu G á grundvelli 1. töluliðar 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o. fl.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir E-kk-nf J-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 31. maí 2021. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 18. júní 2021. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. maí 2021 í málinu nr. X- 861/2021 þar sem bú sóknaraðila var tekið til gjaldþrotaskipta. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o. fl.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Krefjist lánardrottinn gjaldþrotaskipta verður hann að færa líkindi fyrir ógjaldfærni skuldarans eftir einhverri þeirri leið sem mælt er fyrir um í 1. og 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991 en í því skyni getur hann meðal annars stuðst við það að löggeymslu hjá skuldaranum hafi verið lokið án árangurs á þremur síðustu mánuðum fyrir frestdag, sbr. 1. tölulið 2. mgr. 65. gr. laganna. Telji gerðarþoli að annmarki hafi verið á framkvæmd löggeymslugerðar eða að skilyrði hafi ekki verið fyrir henni á hann rétt á því að leita úrlausnar héraðsdóms um gerðina eftir að henni hefur verið lokið samkvæmt reglum 15. kafla laga nr. 90/1989 um aðför, sbr. 5. mgr. 23. gr. laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o. fl. Árangurslausa gerðin er því í þessu tilliti sönnunargagn um að skuldarinn hafi verið ógjaldfær þegar leitað var hjá honum fullnustu samkvæmt 1. mgr. 23. gr. laga nr. 31/1990 en kröfu um gjaldþrotaskipti á grundvelli hennar getur skuldari ávallt varist með því að sýna fram á gjaldfærni sína, sbr. meðal annars til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 18. febrúar 2011 í máli nr. 58/2011.

5

Að virtu því sem að framan greinir verður í máli þessu að líta á árangurslausa löggeymslu, sem gerð var hjá varnaraðila 11. febrúar 2021, sem sönnunargagn um ógjaldfærni hans. Skiptir í því sambandi engu þótt Landsréttur hafi með úrskurði 7. maí 2021 í máli nr. 111/2020 ómerkt þann dóm héraðsdóms sem beiðnin um löggeymslu byggðist á og vísað málinu heim í hérað til aðalmeðferðar og dómsálagningar að nýju. Ekki verður talið að sóknaraðili hafi í málatilbúnaði sínum og framlögðum gögnum hnekkt þeim líkindum fyrir ógjaldfærni hans, sem leidd verða af löggeymslugerðinni 11. febrúar 2021. Þá liggur fyrir að með dómi Landsréttar 12. október 2018 í máli nr. 105/2018 var sóknaraðili dæmdur til að greiða varnaraðila 40.000.000 króna ásamt vöxtum og dráttarvöxtum og óumdeilt er að sú krafa er ekki að fullu greidd, þótt aðilar deili um uppgjör, en í greinargerð sóknaraðila til Landsréttar er vísað til þess að eftirstöðvar dómkröfunnar nemi 18.700.000 krónum.

Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

6

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, M-kk-nf Þ-kk-nf I-kk-nf, greiði varnaraðila, G-kvk-þgf G-kvk-þgf, 200.000 krónur í kærumálskostnað.