351/2018

Útdráttur

K var sakfelld fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa veist að A, slegið hana í andlitið, rifið í hár hennar og togað höfuð hennar aftur á bak með nánar tilgreindum afleiðingum. Landsréttur taldi, með vísan til dóms Hæstaréttar 24. maí 2018 í máli nr. 10/2018, ekki ástæðu til að draga á réttmætan hátt í efa að ákærða nyti réttlátrar málsmeðferðar fyrir Landsrétti. Fallist var á með héraðsdómi að framburður A hefði í öllum atriðum verið trúverðugur og fengi stoð í framburði vitnis og læknisvottorði en framburður K um margt ótrúverðugur. Refsing K var ákveðin fangelsi í 30 daga en fullnustu hennar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var K gert að greiða A miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 26. mars 2018 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjaness […] 2018 í málinu nr. S[…]/2017.

2 Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu ákærðu en að refsing verði þyngd.

3 Ákærða krefst aðallega sýknu en til vara að hún verði dæmd til vægustu refsingar sem lög leyfa. Ákærða krefst þess að skaðabótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð.

4 Af hálfu brotaþola, A, er þess aðallega krafist að ákærða verði dæmd til að greiða henni 714.427 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði en til vara að niðurstaða héraðsdóms um kröfu hennar verði staðfest. Þá krefst hún staðfestingar á málskostnaðarákvörðun héraðsdóms og að ákærðu verði gert að greiða henni málskostnað fyrir Landsrétti.

Sönnunarfærsla

5 Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti voru spilaðar myndupptökur af framburði ákærðu K-kvk-ef M-kvk-ef B-kvk-ef, brotaþola A og vitnanna B, C og D fyrir héraðsdómi. Af hálfu ákæruvaldsins og ákærðu var ekki óskað eftir munnlegri sönnunarfærslu fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

6 Í bókun ákærðu sem lögð var fram við upphaf aðalmeðferðar fyrir Landsrétti kemur fram að hún telji að skipan dóms Landsréttar í málinu sé í andstöðu við 59. gr. og 70. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 og 2. málslið 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994. Ákærða byggi sýknukröfu sína því jafnframt á því að brotið hafi verið á rétti hennar til réttlátrar málsmeðferðar fyrir dómi þar sem Landsréttur, eins og hann er skipaður í málinu, sé ekki með réttu handhafi dómsvalds.

7 Með vísan til dóms Hæstaréttar 24. maí 2018 í máli nr. 10/2018 er ekki ástæða til að draga á réttmætan hátt í efa að ákærða njóti réttlátrar málsmeðferðar fyrir Landsrétti. Ákærða hefur því ekki fært fram haldbær rök fyrir sýknukröfu sinni á þessum grundvelli og er henni hafnað.

8 Við upphaf aðalmeðferðar í héraði var af hálfu ákæruvaldsins lögð fram útprentun af samskiptum ákærðu við brotaþola á samskiptamiðlum frá lokum desember 2016 og skjáskot af vinarbeiðni ákærðu til brotaþola. Gegn mótmælum ákærðu verður ekki við úrlausn málsins byggt á útprentunum af þessum samskiptum þar sem rannsókn lögreglu á gögnunum hefur ekki farið fram.

9 Brotaþoli lýsti því fyrir héraðsdómi að hún hefði verið að hitta barnsföður ákærðu í […] 2016 og þá talið að hann og ákærða væru hætt saman. Þá lýsti brotaþoli fyrir héraðsdómi ítrekuðum tilraunum ákærðu til að hafa samband við hana í síma og á samskiptamiðlum dagana áður en hin ætlaða líkamsárás átti sér stað. Brotaþoli hafði í skýrslu hjá lögreglu 4. janúar 2017 borið á sama veg um samskipti sín við barnsföður ákærðu og að ákærða hafi ekki viljað að brotaþoli væri að hitta hann.

10 Ákærða hefur hvorki hjá lögreglu né fyrir héraðsdómi viljað kannast við fyrrnefnd samskipti barnsföður síns og brotaþola og neitað því að hafa reynt að hafa samband við brotaþola í síma eða á samskiptamiðlum. Þó bar hún fyrir dómi að mögulega hafi hún sent brotaþola vinarbeiðni á Facebook. Þá hefur ákærða alfarið neitað því að hafa lent í átökum við brotaþola á nýársnótt 2017 á skemmtistaðnum X, þar sem hún vann sem barþjónn, og kannast raunar ekki við að átök hafi átt sér stað við barinn sem hún vann við. Um slík átök hafa vitnin B og D borið þó framburður þeirra sé ólíkur um aðkomu brotaþola að þeim. Þá verður ráðið af framburði vitnisins C að eitthvað hafi verið óuppgert milli ákærðu og brotaþola eftir áramótadansleikinn og að hún hafi lagt til að þær sættust. Hafi ákærða og brotaþoli í kjölfarið talað saman og tekist í hendur. Hafi ákærða eftir það greint vitninu frá því að málið væri dautt.

11 Samkvæmt læknisvottorði E, sérfræðings í bráðalækningum, kom brotaþoli á bráðadeild Landspítala 1. janúar 2017 klukkan 04:59. Í vottorðinu er að finna lýsingu á áverkum brotaþola við skoðun umrætt sinn en þar segir meðal annars að á vinstri kinn hennar hafi verið til staðar væg bólga og eymsli, einnig yfir augntóftarbrún og kinnbeini sömu megin. Jafnframt hafi minni háttar blóðgúll verið aftan við vinstra eyra og litlir marblettir á miðjum vinstri upphandlegg. Í vottorðinu og í framburði læknisins fyrir héraðsdómi kemur fram að brotaþoli hafi verið með sjáanlega áverka sem samrýmdust vel lýsingu hennar á atburðum.

12 Með vísan til þess sem rakið er hér að framan verður fallist á með héraðsdómi að framburður brotaþola sé í öllum atriðum trúverðugur en hann fær stoð í framburði vitnisins B og fyrrnefndu læknisvottorði. Framburður ákærðu er hins vegar ekki að öllu leyti í samræmi við framburð fyrrgreindra vitna og um margt ótrúverðugur.

13 Með vísan til alls framangreinds og skírskotun til forsendna hins áfrýjaða dóms að öðru leyti verður hann staðfestur um sakfellingu ákærðu, heimfærslu til refsiákvæðis og ákvörðun refsingar hennar.

14 Ákvæði hins áfrýjaða dóms um einkaréttarkröfu brotaþola, málskostnað og sakarkostnað í héraði verða staðfest.

15 Ákærða verður dæmd til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, sem verða ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

16 Ákærða verður jafnframt dæmd til að greiða brotaþola málskostnað fyrir að halda kröfum sínum til haga fyrir Landsrétti, sbr. 3. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærða, K-kvk-nf M-kvk-nf B-kvk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 464.040 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef lögmanns, 434.000 krónur.

Ákærða greiði, A, 180.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.