61/2020

Útdráttur

Staðfestur var dómur héraðsdóms þar sem X var sakfelldur fyrir kynferðisbrot samkvæmt 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa haft samræði við A án hennar samþykkis og notfært sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga. Refsing X var ákveðin tvö ár og sex mánuðir. Þá var X gert að greiða A 1.800.000 krónur í miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og R-kvk-nf B-kvk-nf og H-kvk-nf B-kvk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 17. janúar 2020 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 9. janúar 2020 í málinu nr. S[...]/2019.

2 Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

3 Ákærði krefst aðallega sýknu en til vara að refsing hans verði milduð og að hún verði skilorðsbundin að öllu leyti. Einnig krefst hann þess aðallega að skaðabótakröfu brotaþola verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð.

4 Brotaþoli, A, krefst þess aðallega að ákærði verði dæmdur til að greiða henni 2.500.000 krónur með nánar tilgreindum vöxtum en til vara að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um einkaréttarkröfu hennar.

Málsatvik og sönnunarfærsla

5 Við meðferð málsins fyrir Landsrétti var horft og hlustað á upptökur af skýrslum ákærða, brotaþola og vitnisins B fyrir héraðsdómi í heild sinni. Þá komu ákærði og brotaþoli fyrir Landsrétt og gáfu viðbótarskýrslur. 6 Í viðbótarskýrslu sinni fyrir Landsrétti kvaðst ákærði engu hafa við framburð sinn í héraði að bæta. Aðspurður sagði hann að þau brotaþoli hefðu spjallað saman í stofunni eftir að vitnið B sofnaði í sófanum en sagðist þó ekki muna hvað þeim hefði farið á milli. Ekkert kynferðislegt hefði þó átt sér stað. Þá kvaðst hann aðspurður hafa vaknað á miklum „niðurtúr“ um hádegisbil á sunnudeginum og með minningu um að hafa gyrt niður um brotaþola. Sagðist hann ekki geta lýst þeim ranghugmyndum sem hann hefði borið um í héraði að hefðu kviknað með honum á þeirri stundu en kvaðst aðspurður ekki minnast þess að þær hefðu snúist um að hafa samfarir við brotaþola. Þegar ákærði var spurður hvaða skýringar hann hefði á því að brotaþoli, sem hann hefði áður verið í vinfengi við, bæri hann þeim alvarlegu sökum sem fram kæmu í ákæru sagði ákærði að brotaþoli hefði ekki, frekar en hann, verið í góðu ástandi. Kvaðst ákærði telja að hún gæti einnig hafa fengið ranghugmyndir vegna ástands síns. Fyrir utan sameiginlega minningu þeirra um að hann hafi gyrt niður um hana sokkabuxurnar kvaðst ákærði telja að framburður brotaþola um það sem síðar eigi að hafa átt sér stað væri tilbúningur. Loks kvaðst ákærði ekki hafa á því skýringar hvers vegna brotaþoli yfirgaf íbúðina í uppnámi og grátandi um morguninn.

7 Brotaþoli lýsti líðan sinni eftir að atvik málsins áttu sér stað. Hún sagðist hafa náð að útskrifast úr háskólanámi sínu á réttum tíma og með góðar einkunnir þrátt fyrir þau neikvæðu áhrif sem atvik málsins hefðu haft á líf hennar. Hún sagðist fyrst hafa lýst atvikum með nákvæmum hætti þegar hún ræddi við réttargæslumann sinn og gaf skýrslu hjá lögreglu og fyrir dómi. Þá sagðist hún bæði hafa verið drukkin og í mjög miklu áfalli þegar vitnið C ók henni á neyðarmóttöku og lítið muna eftir samtali þeirra á leiðinni. Því væri ekki óeðlilegt að vitnið hefði ekki skilið frásögn hennar með réttum hætti.

Niðurstaða

8 Eins og greinir í héraðsdómi hefur brotaþoli borið um tvö greinileg minningarbrot eftir að hún sofnaði umrædda nótt, annars vegar þegar hún rumskaði við að ákærði var að klæða hana úr að neðan og hins vegar þegar hann var að hafa við hana samfarir. Hefur hún lýst þessum minningarbrotum með skýrum og afgerandi hætti. Hvorki verður af framburði brotaþola né öðrum gögnum málsins ráðið að hún hafi gefið sér að ákærði hefði haft við hana samfarir né að ætla megi að hún hafi verið haldin ranghugmyndum um atvik. Þá hefur brotaþoli gefið trúverðugar skýringar á því að nokkur tími leið frá atvikum þar til hún lagði fram kæru í málinu.

9 Að þessu athuguðu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms ber að staðfesta hann.

10 Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins eins og greinir í dómsorði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, X, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 1.192.408 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef lögmanns, 802.900 krónur, og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, E-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 344.100 krónur.