715/2018

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem vísað var frá dómi kröfu A um að hann ætti aðild að máli þar sem B, C og D kröfðust þess að eiginkona A, E, yrði svipt lögræði. Í úrskurði Landsréttar kom fram að A hefði ekki borið fram kröfu um að E yrði svipt lögræði og því yrði aðild hans ekki reist á alið 2. mgr. 7. gr. lögræðislaga nr. 71/1997 eða öðrum ákvæðum þeirra laga. Þá voru ekki talin uppfyllt skilyrði þess að A yrði heimilt að ganga inn í mál varnaraðila á grundvelli 20. eða 21. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála, enda væri hvorki um að ræða að úrslit þess skipti hann máli að lögum, né að þau gætu gert það.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, Á-kk-nf H-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 17. september 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. september 2018, í málinu nr. L[…]/2018, þar sem vísað var frá dómi kröfu sóknaraðila um að honum yrði veitt aðild að málinu, hvort heldur væri réttargæsluaðild eða meðalgönguaðild. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997, sbr. jlið 1. mgr. 143. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og lagt fyrir héraðsdómara að veita honum aðild að málinu, „bæði til réttargæslu og meðalgöngu“., C og D, krefjast þess aðallega að kröfu sóknaraðila verði vísað frá Landsrétti en til vara er krafist staðfestingar hins kærða úrskurðar. Þá krefjast þau þess aðallega að kærumálskostnaður verði greiddur úr ríkissjóði og að sóknaraðila verði gert að endurgreiða ríkissjóði málskostnað, en til vara er krafist kærumálskostnaðar úr hendi sóknaraðila.

4 Varnaraðili, E, kveðst styðja kröfu sóknaraðila um að hann eigi aðild að málinu.

Málsatvik og helstu málsástæður aðila

5 Sóknaraðili í máli þessu, A, er eiginmaður varnaraðila, E, en aðrir varnaraðilar, B, C og D, eru börn E. Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði krefjast varnaraðilar B, C og D þess fyrir héraðsdómi að varnaraðili E verði svipt lögræði með vísan til aliðar 1. mgr. 4. gr. lögræðislaga. Sóknaraðili krefst þess að eiga aðild að málinu, annars vegar á grundvelli ákvæða lögræðislaga, en hins vegar á grundvelli 20. gr. og 21. gr. laga nr. 91/1991. Verjandi varnaraðila E tekur undir kröfu sóknaraðila með sömu rökum en aðrir varnaraðilar andmæla því að hún nái fram að ganga.

Niðurstaða

6 Sóknaraðili hefur ekki borið fram kröfu um að varnaraðili E verði svipt lögræði og verður aðild hans því ekki reist á alið 2. mgr. 7. gr. lögræðislaga eða öðrum ákvæðum þeirra laga. Þá eru ekki uppfyllt skilyrði þess að sóknaraðila verði heimilt að ganga inn í mál varnaraðila á grundvelli 20. gr. eða 21. gr. laga nr. 91/1991, enda er hvorki um að ræða að úrslit þess skipti hann máli að lögum, né að þau geti gert það. Samkvæmt framangreindu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar, er staðfest niðurstaða héraðsdóms eins og í úrskurðarorði greinir.

7 Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist kærumálskostnaður úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs talsmanns varnaraðilanna B, C og D, S-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef lögmanns, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Kröfu sóknaraðila, A, um að hann eigi aðild að málinu, er vísað frá héraðsdómi.

Kærumálskostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun skipaðs talsmanns varnaraðilanna B, C og D, S-kk-ef A-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 148.000 krónur.