510/2023

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli B Ltd. á hendur T hf. var vísað frá dómi. T hf. krafðist þess að málinu yrði vísað frá dómi þar sem aðild B Ltd. væri óljós, hin umkrafða fjárhæð vanreifuð og þá væri málatilbúnaðurinn allur þversagnakenndur. Í úrskurði Landsréttar kom fram að engin efni væru til að vísa málinu frá á grundvelli aðildarskorts B Ltd., enda leiði varnir sem byggi á aðildarskorti til sýknu, verði á þær fallist, sbr. 2. mgr. 16. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Þá kom fram að í málatilbúnaði B Ltd. kæmi nægilega fram á hvaða grundvelli hann reisti kröfur sínar á hendur T hf. Það væri á forræði B Ltd. hvaða gögn hann færði fram til að sanna umfang tjónsins og atvik að öðru leyti. Mat á því hvort B Ltd. hefði fært fram viðhlítandi gögn til sönnunar á kröfu sinni varði efnishlið málsins og geti ekki leitt til frávísunar þess. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, J-kk-nf H-kk-nf og K-kvk-nf S-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 5. júlí 2023. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 22. júní 2023 í málinu nr. E- 267/2022 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr.91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Eins og nánar greinir í hinum kærða úrskurði á mál þetta rætur að rekja til rútuslyss sem hópur ferðamanna á vegum sóknaraðila lenti í 27. desember 2017 á Íslandi en sóknaraðili er samkvæmt gögnum málsins kínverskt félag sem rekur ferðaskrifstofu þar í landi og selur skipulegar hópferðir til ýmissa landa. Rútan var á vegum Hópferðabíla Akureyrar ehf. og vátryggð hjá varnaraðila. Í slysinu létust tveir farþeganna en samkvæmt tveimur dómum héraðsdómstóls í Kína 28. mars 2019 var sóknaraðila gert að greiða foreldrum hinna látnu nánar tilgreindar skaðabætur.

5

Sóknaraðili höfðaði mál þetta á hendur varnaraðila og krafðist þess aðallega að varnaraðila yrði gert að greiða honum nánar tilgreinda fjárhæð í kínverskum júönum með nánar tilgreindum vöxtum en til vara tilgreinda fjárhæð í íslenskum krónum með sömu vöxtum. Samkvæmt stefnu málsins var aðalkrafan sú fjárhæð sem sóknaraðili var dæmdur til að greiða foreldrum hinna látnu í Kína en varakrafan bætur vegna missis framfæranda og munatjóns, útfararkostnaður og miskabætur. Varnaraðili krafðist þess aðallega að málinu yrði vísað frá dómi. Byggðist frávísunarkrafan á því að aðild sóknaraðila væri óljós, hin umkrafða fjárhæð vanreifuð og þá væri málatilbúnaðurinn allur þversagnakenndur.

6

Samkvæmt stefnu byggjast kröfur sóknaraðila á hendur varnaraðila á því að hann sé réttmætur eigandi bótakrafna foreldra hinna látnu á hendur varnaraðila samkvæmt kínverskum lögum um kröfuhafaskipti, „sem og [meginreglum] íslenskra laga um kröfuhafaskipti“. Samkvæmt því virðist ljóst á hvaða grunni hann reisir aðild sína.

Hvað sem því líður þykja engin efni til að vísa málinu frá vegna ætlaðs aðildarskorts sóknaraðila, enda leiða varnir sem byggja á aðildarskorti til sýknu, verði á þær fallist, sbr. 2. mgr.16. gr. laga nr. 91/1991.

7

Þá verður ekki fallist á með varnaraðila að málatilbúnaður sóknaraðila sé svo þversagnakenndur að leiða eigi til frávísunar málsins. Af stefnu málsins má ráða að sóknaraðili krefur varnaraðila aðallega um þær bætur sem hann var dæmdur til að greiða foreldrum hinna látnu, enda byggir sóknaraðili á því, eins og að framan er rakið, að hann hafi samkvæmt kínverskum rétti gengið inn í réttarsamband tjónþola og tjónvalds fyrir kröfuhafaskipti. Skaðabótaábyrgð varnaraðila byggir sóknaraðili á íslenskum skaðabótalögum nr. 50/1993, sbr. 12. gr. þeirra. Varakrafan byggist á því að samkvæmt íslenskum reglum um kröfuhafaskipti og skaðabótalögum eigi sóknaraðili sjálfstæðan rétt til bóta vegna missis framfæranda og munatjóns, útfararkostnaðar og miskabóta. Sóknaraðili beinir kröfum sínum að varnaraðila, sem vátryggjanda bifreiðarinnar, á grundvelli 1. mgr. 19. gr., sbr. 1. mgr. 8. gr. laga nr. 30/2019 um ökutækjatryggingar. Í málatilbúnaði sóknaraðila kemur því nægilega fram á hvaða grundvelli hann reisir kröfur sínar á hendur varnaraðila. Það er á forræði sóknaraðila hvaða gögn hann færir fram til að sanna umfang tjónsins og atvik að öðru leyti. Mat á því hvort sóknaraðili hafi fært fram viðhlítandi gögn til sönnunar á kröfu sinni varðar efnishlið málsins og getur ekki leitt til frávísunar þess, sbr. til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 2. apríl 2009 í máli nr. 134/2009.

8

Með vísan til þess sem að framan greinir verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

9

Eftir framangreindum málsúrslitum verður varnaraðila gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili, TM tryggingar hf., greiði sóknaraðila, Beijing Titicaca Haoxing International Travel Co. Ltd., 450.000 krónur í kærumálskostnað.