270/2018

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli J á hendur T ehf. var vísað frá dómi. Málið hafði J höfðað til að fá ógilta ákvörðun byggingarfulltrúans í Reykjavík þar sem samþykktar voru tilteknar þegar gerðar breytingar á húsnæði T ehf. Í úrskurði Landsréttar kom fram að J hefði ekki fært nægjanleg rök fyrir því að kröfugerð hans væri þannig úr garði gerð að hann gæti með málsókninni fengið úrlausn um þá hagsmuni sem málatilbúnaður hans laut að. Hann hefði því ekki lögvarða hagsmuni af því að fá ákvörðun byggingarfulltrúa fellda úr gildi, sbr. 1. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 12. mars 2018. Kærumálsgögn bárust réttinum 15. mars sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. febrúar 2018, í málinu nr. E3149/2017, þar sem máli sóknaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Þá krefst hann kærumálskostnaðar og álags á málskostnað.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Í málinu gerir sóknaraðili kröfu um að ógilt verði ákvörðun byggingarfulltrúans í Reykjavík 14. apríl 2015 þar sem samþykktar voru þegar gerðar breytingar á húsnæði varnaraðila á 2. og 3. hæð Hverafoldar 5, Reykjavík. Hinar samþykktu breytingar voru annars vegar uppsetning léttra milliveggja og innréttinga á 2. hæð og hins vegar brunaútgangur á 3. hæð hússins.

5 Í málinu er deilt um það hvenær breytingarnar á 2. hæð voru gerðar. Varnaraðili heldur því fram að breytingarnar hafi verið gerðar á árinu 1994. Sóknaraðili byggir á því í kæru til Landsréttar að þær hafi verið gerðar á árinu 2006 eins og fram kemur í umsókn varnaraðila 30. september 2014 um byggingarleyfi til byggingarfulltrúa Reykjavíkurborgar.

6 Þá er um það deilt í málinu hvenær varnaraðili hóf starfrækslu tónlistarskóla á 3. hæð hússins. Varnaraðili heldur því fram að starfsemin hafi verið á báðum hæðum frá árinu 1994. Sóknaraðili telur að starfsemi tónlistarskólans hafi ekki byrjað á 3. hæð hússins fyrr en eftir að sóknaraðili fékk leyfi til að breyta húsnæði sem hann átti á 3. hæð í íbúðarhúsnæði.

7 Sóknaraðili fékk byggingarleyfi til að innrétta íbúð á 3. hæð hússins 21. febrúar 2013. Eigendur húsnæðis í Hverfold 5, þar með talinn varnaraðili, mótmæltu útgáfu byggingarleyfis til sóknaraðila meðal annars á þeim forsendum að vegna hávaða frá annarri starfsemi væri ekki rétt að leyfa íbúðarhúsnæði í húsinu. Í gögnum málsins kemur fram að sóknaraðili sætti sig við að hávaði væri frá starfsemi tónlistarskólans á 2. hæð.

8 Í málinu liggur fyrir leyfi frá heilbrigðiseftirliti Reykjavíkurborgar 22. október 2014 þar sem varnaraðila er veitt leyfi til að starfrækja tónlistarskóla og einkasal að Hverafold 5. Þá liggur fyrir í málinu að heilbrigðiseftirlitið sendi varnaraðila eftirlitsskýrslu með bréfi 6. nóvember 2013. Í skýrslunni kemur fram að starfsemi skólans fari fram á 2. og 3. hæð og að engar breytingar hafi verið gerðar frá síðustu skoðun á árinu 2010. Jafnframt að greint hafi verið frá því við eftirlitið að engar breytingar hafi orðið frá 1994.

9 Með bréfi 16. desember 2013 til kærunefndar húsamála gerði sóknaraðili meðal annars kröfu um að nefndin staðfesti að hagnýting varnaraðila á hluta 3. hæðar Hverafoldar 5 til tónlistarkennslu og útleigu salar til veisluhalda samrýmdist ekki notkun kæranda á íbúð sinni á sömu hæð. Byggði sóknaraðili á því að tónlistarskólinn hefði tekið upp kennslu og rekstur veislusalar á 3. hæð hússins og hávaðinn af þessari auknu starfsemi fæli í sér sérstök og veruleg óþægindi samkvæmt 27. gr. laga nr. 26/1994, um fjöleignarhús. Með áliti í máli nr. 92/2013 komst kærunefndin að þeirri niðurstöðu að hafna bæri kröfum sóknaraðila. Byggði nefndin meðal annars á því að ósannað væri að nýting á 3. hæð hefði breyst og að sóknaraðili gæti ekki gert kröfur um takmörkun á starfsemi í húsnæðinu sem gera mátti ráð fyrir þegar hann fékk leyfi til að innrétta húsnæði sitt fyrir íbúðir.

Niðurstaða

10 Sóknaraðili hefur ekki fært rök fyrir því að byggingarleyfi vegna brunaútgangs á 3. hæð Hverafoldar 5 fari í bága við hagsmuni hans. Málatilbúnað sóknaraðila verður að skilja þannig að ógildingarkrafa hans lúti fyrst og fremst að þeim þætti ákvörðunar byggingarfulltrúa sem snýr að innréttingum og milliveggjum á 2. hæð hússins og áhrifum þeirra framkvæmda á hávaða sem berst frá starfsemi varnaraðila.

11 Samkvæmt skýrslu heilbrigðiseftirlits Reykjavíkurborgar 31. október 2013 um reglubundið eftirlit var starfsemi tónlistarskólans þá á 2. og 3. hæð og höfðu ekki orðið neinar breytingar þar á frá síðasta eftirliti 2010. Samkvæmt þessu var tónlistarskólinn starfræktur á báðum hæðum 2012 þegar sóknaraðili sótti um að fá að breyta atvinnuhúsnæði sínu á 3. hæð í íbúðarhúsnæði. Veiting byggingarleyfis vegna þegar gerðra breytinga á innréttingum í húsnæði varnaraðila á 2. hæð og brunaútgangs á 3. hæð hefur engin áhrif á þá starfsemi sem fram fer í húsnæðinu. Þá liggur fyrir að varnaraðili hefur leyfi frá heilbrigðiseftirliti Reykjavíkurborgar til reksturs tónlistarskóla og einkasalar á 2. og 3. hæð Hverafoldar 5, en sóknaraðili hefur ekki krafist ógildingar á því starfsleyfi.

12 Með vísan til þess sem að framan er rakið hefur sóknaraðili ekki fært nægjanleg rök fyrir því að kröfugerð hans sé þannig úr garði gerð að hann geti með málsókn þessari fengið úrlausn um þá hagsmuni sem málatilbúnaður hans lýtur að. Hann hefur því ekki lögvarða hagsmuni af því að fá ákvörðun byggingarfulltrúa fellda úr gildi, sbr. 1. mgr. 25 gr. laga nr. 91/1991, sem felur í sér takmörkun á rétti manna til þess að fá úrlausn mála fyrir dómi samkvæmt 70. gr. stjórnarskrárinnar. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

13 Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í úrskurðarorði. Ekki er tilefni til að leggja álag á kærumálskostnað.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili greiði varnaraðila 373.500 krónur í kærumálskostnað.