655/2022

Útdráttur

D kærði úrskurðhéraðsdóms þar sem N var gert að greiða hluta málskostnaðar D en aðilar látnir bera að öðru leyti hvor sinn kostnað af málinu. Í úrskurði Landsréttar var talið að fyrir aðilum væri ástatt eins og um ræðir í upphafi fyrri málsliðar 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Þá var fallist á með D að öflun matsgerðar hefði verið nauðsynleg en ekki var talið að hann hefði fært að því næg rök að efni væru til að hagga mati héraðsdóms á þýðingu matsgerðarinnar þegar sættir náðust í málinu. Með hliðsjón af framangreindu var úrskurður héraðsdóms staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf S-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 24. október 2022. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 11. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 11. október 2022 í málinu nr. E- 266/2022 þar sem leyst var úr ágreiningi um málskostnað í máli á milli aðila sem að öðru leyti hafði lokið með dómsátt sem gerð var í héraðsdómi sama dag. Kæruheimild er í g-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr.

91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði gert að greiða honum hærri málskostnað í héraði. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Málsatvik og málsástæður aðila

4

Kröfum sóknaraðila á hendur varnaraðila vegna galla á fasteign og sátt sem þeir náðu í málinu er lýst í hinum kærða úrskurði. Meðal meðal gagna málsins er bréf lögmanns sóknaraðila til lögmanns varnaraðila 16. apríl 2021 þar sem skorað var á varnaraðila að ganga til samninga um skaðabætur eða afslátt en ella mætti búast við því að sóknaraðili leitaði réttar síns fyrir dómstólum. Ekki verður ráðið af gögnum málsins að varnaraðili hafi brugðist við því. Óskaði sóknaraðili því dómkvaðningar matsmanns með beiðni 4. maí 2021. Að fram kominni matsgerðinni sendi sóknaraðili varnaraðila kröfubréf 9. maí sama ár. Varnaraðili hafnaði kröfum sóknaraðila með bréfi 23. nóvember það ár og höfðaði þá sóknaraðili mál 13. janúar 2022.

5

Sóknaraðili byggir kröfu sína um hærri málskostnað á því að með réttarsátt aðila hafi hann náð fram stórum hluta krafna sinna og því sé ekki tilefni til að beita 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 í málinu. Jafnvel þótt ákvæðinu verði beitt sé hinn ákvarðaði málskostnaður ekki í samræmi við úrslit málsins og sé það sóknaraðila þungbært. Þá beri að horfa til þess að varnaraðili hafi vanrækt upplýsingaskyldu seljanda á grundvelli 26. eða 27. gr. laga um fasteignakaup nr. 40/2002. Jafnframt hafi öflun matsgerðar verið nauðsynleg, auk þess sem sóknaraðili hafi gert tilraunir til að ná sáttum fyrir höfðun dómsmálsins.

6

Varnaraðili byggir á því að ákvæði 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 eigi við í málinu og báðir aðilar hafi unnið það að nokkru en tapað því að nokkru. Þá hafi veruleg vafaatriði verið uppi hvað varðar hina ætluðu galla, auk þess sem því sé hafnað að varnaraðili hafi vanrækt upplýsingaskyldu sína. Loks hafi sóknaraðili kostað allt of miklu til vegna málarekstursins.

Niðurstaða

7

Að virtri þeirri fjárhæð sem varnaraðili féllst á að greiða sóknaraðila í samanburði við kröfur aðila og málsatvik að öðru leyti er ljóst að fyrir aðilum er ástatt eins og um ræðir í upphafi fyrri málsliðar 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991. Fallist er á það með sóknaraðila að öflun matsgerðar hafi verið nauðsynleg. Á hinn bóginn hefur sóknaraðili ekki fært að því næg rök að efni séu til að hagga mati héraðsdómara á þýðingu matsgerðarinnar þegar sættir náðust í málinu. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

8

Með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 þykir rétt að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.