338/2019

Útdráttur

G og J gerðu með sér munnlegt samkomulag um að standa saman að kaupum á hundi frá Bretlandi. Upp kom ágreiningur milli aðila um efni samkomulagsins og laut hann einkum að því með hvaða hætti J skyldi greiða fyrir helmingshlut í hundinum. Í dómi Landsréttar var skírskotað til þess að væri ekki sérstaklega um annað samið yrði að ganga út frá því að bein fjárframlög og önnur fjárverðmæti lægju að baki eignarhlut í sameign. Lagði rétturinn til grundvallar að J hefði skuldbundið sig til að greiða helminginn af kaupverði hundsins og helming þess kostnaðar sem sannanlega hefði fallið til fram að því að hún fékk hann í sínar hendur úr sóttkví hér á landi. Þá hafnaði Landsréttur gagnkröfum J um að tilteknar greiðslur, er G krafði J um, hefðu falið í sér endurgjald vegna vinnuframlags í þágu G, en tók til greina nánar tilgreindar kröfur J til skuldajafnaðar vegna útlagðs kostnaðar. Loks hafnaði rétturinn því að G væri skaðabótaskyld gagnvart J vegna meintra vanefnda G á umþrættu samkomulagi. Var J því gert að greiða G nánar tilgreinda fjárhæð að teknu tilliti til skuldajafnaðar.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir Á-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Aðaláfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 13. maí 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Suðurlands 6. maí 2019 í málinu nr. E142/2018.

2 Aðaláfrýjandi krefst þess aðallega að „staðfest verði með dómi riftun á sameiginlegum kaupum aðila á Labradorhundinum Centenalee Warrior Rocheby IS23342/17 á árinu 2016 en [aðaláfrýjandi] sendi [gagnáfrýjanda] formlegt riftunarbréf dags. 05.03.2018 sem var birt henni 13.03.2018. Þar sem [gagnáfrýjandi] hefur ekkert greitt af umsömdu helmingskaupverði er engin endurgreiðsla frá [aðaláfrýjanda] til [gagnáfrýjanda]. Með þessari riftun er [aðaláfrýjandi] ein eigandi að Labradorhundinum Centenalee Warrior Rocheby IS23342/17.“ Þess er jafnframt krafist að gagnáfrýjanda verði gert að greiða aðaláfrýjanda 577.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 6. maí 2018 til greiðsludags. Til vara krefst aðaláfrýjandi þess að „staðfest verði með dómi ógilding kaupsamnings á sameiginlegum kaupum aðila á Labradorhundinum Centenalee Warrior Rocheby IS23342/17 á árinu 2016 en [aðaláfrýjandi] sendi [gagnáfrýjanda] formlegt bréf dags. 05.03.2018 sem var birt henni 13.03.2018. Þar sem [gagnáfrýjandi] hefur ekkert greitt af umsömdum helmingi kaupverðs er engin endurgreiðsla frá [aðaláfrýjanda] til [gagnáfrýjanda]. Með ógildingu kaupanna er [aðaláfrýjandi] ein eigandi að Labradorhundinum Centenalee Warrior Rocheby IS23342/17.“ Þá er þess jafnframt krafist að gagnáfrýjanda verði gert að greiða aðaláfrýjanda 577.000 krónur ásamt dráttarvöxtum eins og í aðalkröfu greinir. Að þessu frágengnu gerir aðaláfrýjandi þá kröfu að gagnáfrýjandi verði dæmd til að greiða henni 767.708 krónur auk dráttarvaxta samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 13. apríl 2018 til greiðsludags. Þá er með sama hætti og í aðal og varakröfu gerð krafa um greiðslu á 577.000 krónum auk tilgreindra dráttarvaxta. Í öllum tilvikum krefst aðaláfrýjandi málskostnaðar úr hendi gagnáfrýjanda í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Gagnáfrýjandi áfrýjaði héraðsdómi fyrir sitt leyti 14. október 2019. Hún krefst sýknu af öllum kröfum aðaláfrýjanda og í gagnsök að aðaláfrýjanda verði gert að greiða henni 1.375.000 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 17. nóvember 2018 til greiðsludags en til vara lægri fjárhæð að mati réttarins. Þá er krafist málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

4 Í gagnsök krefst aðaláfrýjandi aðallega sýknu af kröfum gagnáfrýjanda en til vara að þær verði lækkaðar. Þá er krafist málskostnaðar.

Málsatvik og málsástæður

5 Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi gerðu aðilar með sér samkomulag árið 2016 um að standa saman að kaupum á Labradorhundi af breskum hundaræktanda en gagnáfrýjandi mun hafa haft milligöngu um kaupin. Er hundaræktun sameiginlegt áhugamál þeirra. Mun hafa verið miðað við að hafa mætti tekjur af hundinum í formi rakkatolls, 250.000 krónur á tík, en af hálfu aðaláfrýjanda hefur verið lögð á það áhersla að ræktunarhugsjón hafi ráðið för hvað varðar aðild hennar að kaupum á honum.

6 Óumdeilt er að aðaláfrýjandi lagði út fyrir kaupverði hundsins, sem nam 980.000 krónum, greiddi 152.395 krónur í kostnað sem féll til vegna flutnings á honum hingað til lands og 300.250 krónur til einangrunarstöðvar í Reykjanesbæ þar sem vista þurfti hundinn í fjórar vikur, eða samtals 1.432.645 krónur. Af hálfu aðaláfrýjanda er á því byggt að um það hafi verið samið að hvor þeirra ætti helmingshlut í hundinum og til samræmis við það bæri gagnáfrýjanda að standa henni skil á helmingi þessarar fjárhæðar. Þá hafi aðaláfrýjandi að auki greitt tiltekinn kostnað vegna hundsins á tímabilinu janúar til ágúst 2017 að fjárhæð 102.772 krónur sem hafi jafnframt átt að skiptast jafnt á milli þeirra.

7 Seljandi hundsins afhenti hann dóttur aðaláfrýjanda í lok október 2016. Að lokinni einangrun tók gagnáfrýjandi við hundinum og var hann í hennar umsjá allt þar til í september 2017 að aðaláfrýjandi tók hann til sín. Í kjölfar þess, eða 22. september 2017, ritaði aðaláfrýjandi bréf til gagnáfrýjanda þar sem fram kom að vegna samskiptaörðugleika á milli þeirra gengi það ekki lengur að þær ættu hundinn í sameiningu. Þar við bættist að þær væru ekki sammála um notkun á honum til ræktunar. Hún kysi því að slíta samstarfinu og byði gagnáfrýjanda tvo kosti. Annars vegar þann að gagnáfrýjandi fengi hundinn gegn greiðslu á kaupverði hans og tengdum kostnaði, samtals 1.513.730 krónur. Þá var sett það skilyrði fyrir því að þessi leið yrði farin að gagnáfrýjandi greiddi lán að fjárhæð 390.636 krónur sem aðaláfrýjandi hefði veitt henni. Hins vegar að gagnáfrýjandi afsalaði sínum hlut í hundinum til aðaláfrýjanda og krafa um endurgreiðslu láns yrði felld niður.

8 Hinn 5. mars 2018 ritaði lögmaður aðaláfrýjanda riftunarbréf sem vísað er til í kröfugerð hennar í málinu. Samkvæmt yfirskrift þess var með því sett fram „tilkynning um riftun á fyrirhuguðum helmingshluta viðtakanda á algjörlega ógreiddum eignarhluta“ í umræddum Labradorhundi „vegna verulegra vanefnda viðtakanda“. Þá var þar einnig lýst yfir „riftun á grundvelli brostinna forsendna fyrir áframhaldandi samstarfi aðila“. Um ástæður þessa er í bréfinu vísað til þess í fyrsta lagi að gagnáfrýjandi hafi látið skrá hundinn á sitt nafn eingöngu en um það hafi verið samið að þær yrðu báðar skráðar fyrir honum. Þetta hafi þó verið leiðrétt. Í öðru lagi hafi gagnáfrýjandi ekkert greitt fyrir sinn hlut. Í þriðja lagi er fullyrt að g-kk-nf hafi lýst því yfir að hún hygðist ekki standa við fyrirheit um sameiginlega faglega ræktun við val á tíkum sem hæfar væru til undaneldis „sem væntanlegir verðlaunahundar og sýningarhundar“. Í fjórða lagi gerðu samskiptaörðugleikar, sem rekja mætti til gagnáfrýjanda, það að verkum að farsælt samstarf gæti ekki tekist á milli þeirra og því væri rétt að slíta því. Í fimmta lagi er því haldið fram að pörun við tvær tíkur, sem gagnáfrýjandi hafi staðið fyrir, hafi verið kærð til siðanefndar Hundaræktunarfélags Íslands þar sem DNAniðurstöður um tiltekinn augnsjúkdóm hefðu ekki legið fyrir þegar pörun átti sér stað. Var gagnáfrýjanda veittur hálfs mánaðar frestur til að bregðast við tilkynningunni en að öðrum kosti yrði litið svo á að hún væri samþykk „þessum málalyktum um riftun kaupanna“. Þar með ætti aðaláfrýjandi hundinn ein. Þá var í niðurlagi bréfsins tekið fram að skuld gagnáfrýjanda vegna lánveitinga aðaláfrýjanda næmi 432.000 krónum og að aðaláfrýjandi hygðist innheimta hana. Ekki verður séð að gagnáfrýjandi hafi brugðist við þessari tilkynningu en með bréfi lögmanns aðaláfrýjanda til hennar 6. apríl 2018 var henni þakkað fyrir að samþykkja riftun. Þá var í bréfinu gerð krafa um að gagnáfrýjandi greiddi aðaláfrýjanda lán að höfuðstól 577.000 krónur auk áfallinna vaxta að fjárhæð 60.201 króna.

9 Aðaláfrýjandi höfðaði málið 1. september 2018 og gerði í stefnu þær dómkröfur sem að meginstefnu til eru teknar upp orðrétt hér að framan. Eru þær grundvallaðar á því sem hér hefur verið rakið og um lagarök vísað til tilgreindra ákvæða í lögum nr. 50/2000 um lausafjárkaup, 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga og meginreglna samninga og kröfuréttar. Gagnáfrýjandi krafðist sýknu. Er sú krafa byggð á því að samkomulag aðila hafi tekið til þess að aðaláfrýjandi myndi greiða 1.535.417 krónur fyrir helmingshlut sinn í hundinum. Á móti hafi gagnáfrýjandi átt að útvega hundinn erlendis frá og sjá alfarið um hann. Það hafi hún gert allt þar til aðaláfrýjandi hafi fengið hundinn til sín á þeirri forsendu að hún hygðist para hann með tík sem hún á. Aðaláfrýjandi hafi síðan komið hundinum fyrir á óþekktum stað og komið í veg fyrir að hann gæti nýst aðilum. Um vanefnd af hálfu gagnáfrýjanda hafi því ekki verið að ræða og hún geti í öllu falli ekki talist veruleg. Þá hefðu umkrafðar greiðslur aðaláfrýjanda til gagnáfrýjanda átt rót sína að rekja til vinnu sem hún hafi innt af hendi í þágu aðaláfrýjanda og í raun sé endurgjaldið, 577.000 krónur, alltof lágt miðað við vinnuframlag hennar sem falist hafi í því að taka á móti hvolpum og annast þá. Gagnáfrýjandi reisir sýknukröfu sína einnig á því að krafan sé fallin niður vegna tómlætis auk þess sem hún eigi gagnkröfur á hendur aðaláfrýjanda að fjárhæð samtals 2.313.538 krónur sem gerð sé krafa um að verði skuldajafnað við þær fjárkröfur aðaláfrýjanda sem mögulega verði teknar til greina.

10 Í gagnsök krefst gagnáfrýjandi sjálfstæðs dóms um skaðabætur úr hendi aðaláfrýjanda að fjárhæð 1.375.000 krónur. Er krafan reist á því að hún hafi orðið fyrir tjóni vegna hagnaðartaps sem rakið verði til vanefnda aðaláfrýjanda á samningi þeirra. Hafi vanefndin falist í því að hún hafi tekið hundinn til sín og eftir það ekki verið til samstarfs um allt sem að honum laut. Þannig hafi gagnáfrýjandi ætlað að nota hundinn með tveimur tíkum sem hún átti en orðið að nota aðra rakka í hans stað vegna vanefndanna og greiða fyrir það 500.000 krónur. Þá hefðu aðilar sammælst um að rakkatollur skyldi vera 250.000 krónur fyrir hverja tík. Sjö ræktendur hefðu óskað eftir því að nota hundinn eftir að aðaláfrýjandi hafði náð honum til sín. Tjón sem af þessu leiði nemi því 1.750.000 krónum og helmingshlutur gagnáfrýjanda þar með 875.000 krónum.

11 Með hinum áfrýjaða dómi var gagnáfrýjandi sýknaður af kröfum aðaláfrýjanda í aðalsök og aðaláfrýjandi af kröfum gagnáfrýjanda í gagnsök. Reyndi þar í engu á kröfu um skuldajöfnuð sem höfð hefur verið uppi í málinu.

12 Um málsatvik og málsástæður aðila vísast að öðru leyti til héraðsdóms.

Niðurstaða

13 Svo sem fram er komið miðar málsókn aðaláfrýjanda aðallega að því að staðfest verði með dómi að hún sé ein eigandi Labradorhunds sem fluttur var hingað til lands frá Bretlandi haustið 2016. Er ágreiningslaust að kaupverð hundsins, 980.000 krónur, var greitt með fjármunum sem aðaláfrýjandi lagði til. Þá greiddi hún kostnað sem hlaust af flutningi hans til landsins og sóttvarnarráðstöfunum. Engu að síður og svo sem málatilbúnaður aðilanna ber með sér litu þær báðar svo á að hundurinn væri sameign þeirra að jöfnu allt þar til aðaláfrýjandi lýsti því yfir 6. apríl 2018 að hún ætti hann ein, aðallega sökum vanefnda gagnáfrýjanda á að standa henni skil á greiðslu fyrir helmingshlut sinn í honum. Er efni bréfa sem lögmaður aðaláfrýjanda ritaði gagnáfrýjanda af þessu tilefni 5. mars og 6. apríl 2018 áður rakið.

14 Af upphafsorðum aðal og varakröfu aðaláfrýjanda og þeim lagarökum sem þær styðjast við verður helst ráðið að þær beinist að þeim samningi sem gerður var um kaup aðila á hundinum og taki þannig ekki beint til þeirrar sérstöku sameignar sem þær stofnuðu til á grundvelli hans. Þá er skeytt við báðar þessar kröfur staðhæfingu um að gagnáfrýjandi hafi ekki greitt fyrir eignarhlut í hundinum, sem er málsástæða fyrir þeim. Í niðurlagi þessara krafna segir síðan að með riftun annars vegar eða ógildingu kaupanna hins vegar sé aðaláfrýjandi ein eigandi hundsins.

15 Samkvæmt dlið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála skal í stefnu greina dómkröfur stefnanda svo glöggt sem verða má. Í ákvæðinu felst að krafa í dómsmáli þarf að vera svo skýr að taka megi hana í dómsorð ef fallist er á hana, sbr. 2. mgr. 114. gr. sömu laga. Framangreind kröfugerð aðaláfrýjanda er óskýr og telst ekki uppfylla þessar kröfur. Verður aðal og varakröfu aðaláfrýjanda því vísað sjálfkrafa frá héraðsdómi. Eftir standa þá fjárkröfur hennar samtals að fjárhæð 1.344.708 krónur, þar með talin sú krafa sem var liður í þeim kröfum sem vísað hefur verið frá.

16 Ágreiningur aðila um efni þess munnlega samkomulags sem þær gerðu í tengslum við kaup á hundinum snýr einkum að því með hvaða hætti gagnáfrýjandi skyldi greiða fyrir helmingshlut sinn í honum. Í málinu liggja hvorki fyrir gögn né vitnisburður sem styðjast má við þegar kemur að sönnunarmati um þetta.

17 Sé ekki sérstaklega um annað samið verður almennt að ganga út frá því að bein fjárframlög eða önnur fjárverðmæti liggi að baki eignarhlut í sameign. Þar með og í ljósi þess sem að framan er rakið hvílir á gagnáfrýjanda sönnunarbyrði fyrir því að greiðsla fyrir hennar eignarhlut í hundinum hafi átt að felast í því að útvega hann erlendis frá og annast hann og að það framlag hennar samsvari þeim greiðslum sem aðaláfrýjandi innti af höndum samkvæmt framansögðu. Með því að það telst ósannað og að framangreindu virtu verður á það fallist með aðaláfrýjanda að samningur aðila um framlag þeirra við stofnun umræddrar sameignar hafi verið á þann veg sem hún heldur fram. Verður samkvæmt þessu lagt til grundvallar að gagnáfrýjandi hafi skuldbundið sig til að greiða helminginn af kaupverði hundsins og helming þess kostnaðar sem sannanlega féll til fram að því að hún fékk hann í sínar hendur úr sóttkví hér á landi. Samkvæmt kröfugerð aðaláfrýjanda nema útgjöld hennar vegna þessa 1.432.645 krónum og er ekki um það deilt. 18 Með vísan til þess sem að framan er rakið er það niðurstaðan að aðaláfrýjandi eigi kröfu á hendur gagnáfrýjanda að fjárhæð 716.322 krónur vegna kaupa þeirra á hundinum.

19 Krafa aðaláfrýjanda um greiðslu á helmingi útlagðs kostnaðar hennar vegna hundsins nemur 51.386 krónum. Er hún í fjórum liðum. Hafa þrír þeirra, samtals að fjárhæð 18.287 krónur, ekki sætt andmælum af hálfu gagnáfrýjanda og verða því teknir til greina. Eftir stendur krafa vegna kaupa á tryggingu árið 2017. Af gögnum málsins verður ekki annað ráðið en að gagnáfrýjandi hafi þegar greitt sinn hlut í umræddu tryggingariðgjaldi og að sú greiðsla hennar sé liður í gagnkröfu hennar í aðalsök. Verður í ljósi þessa litið svo á að hvorugur aðila eigi kröfu á hendur hinum vegna þessa kostnaðar.

20 Í málinu er óumdeilt að aðaláfrýjandi lagði samtals 577.000 krónur inn á bankareikning í eigu gagnáfrýjanda með 13 tilgreindum innborgunum á tímabilinu 7. ágúst 2015 til 26. maí 2017. Af hálfu aðaláfrýjanda er svo sem fram er komið á því byggt að um lán hafi verið að ræða en því hefur gagnáfrýjandi hafnað og staðhæft að í þessum greiðslum felist endurgjald fyrir vinnuframlag hennar í þágu aðaláfrýjanda.

21 Að því er þessa fjárkröfu aðaláfrýjanda varðar er þess fyrst að geta að ekki eru efni til að fallast á þá málsástæðu gagnáfrýjanda að hún sé fallin niður fyrir tómlæti. Að þessari málsástæðu frágenginni er sýknukrafa gagnáfrýjanda að meginstefnu til byggð á því að hún hafi sinnt tilteknum verkum fyrir aðaláfrýjanda og séð um hundinn allt þar til aðaláfrýjandi tók hann í sínar vörslur í september 2017. Þessi vinna hennar skýri annars vegar framangreindar greiðslur til hennar og sé hins vegar grundvöllur að fjárkröfum sem krafist er að verði skuldajafnað við fjárkröfur aðaláfrýjanda að því marki sem þær kunna að verða teknar til greina. Nema þær í heild 1.956.500 krónum. Þar við bætist krafa að fjárhæð 357.038 krónur vegna rakkatolls og útlagðs kostnaðar vegna hundsins.

22 Samkvæmt málatilbúnaði gagnáfrýjanda er framangreind gagnkrafa hennar að hluta til reist á því að aðilar hafi gert með sér samkomulag um að hún ætti að sjá um þrjú got fyrir aðaláfrýjanda á tímabilinu 30. júní 2015 til 28. apríl 2017 gegn endurgjaldi. Nemur þessi hluti gagnkröfunnar 1.169.000 krónum. Þá hefur gagnáfrýjandi byggt á því að um það hafi verið samið að henni beri greiðsla úr hendi aðaláfrýjanda fyrir að annast um hundinn en sú krafa nemur 787.500 krónum. Loks hafi aðaláfrýjandi jafnframt skuldbundið sig til að greiða henni 200.000 krónur í rakkatoll. Gagnáfrýjandi hefur hvorki sýnt fram á að samningar hafi komist á með henni og aðaláfrýjanda í þessa veru né að í framangreindum greiðslum aðaláfrýjanda inn á bankareikning hennar hafi falist endurgjald af einhverju tagi. Með vísan til þess er framangreindum gagnkröfum hafnað.

23 Að teknu tilliti til þess að gagnáfrýjandi telst samkvæmt framansögðu ekki eiga kröfu á hendur aðaláfrýjanda vegna tryggingariðgjalds stendur eftir gagnkrafa vegna ýmiss kostnaðar af hundinum að fjárhæð 124.038 krónur. Hún er í sex liðum. Aðaláfrýjandi hefur með gögnum hnekkt tveimur þeirra að fullu en þeir taka til kostnaðar vegna bólusetningar og myndatöku að fjárhæð 35.094 krónur og augnskoðunar að fjárhæð 4.919 krónur. Þá hafa verið lögð fram gögn sem leiða til þess að krafa vegna svonefnds PRAprófs lækkar úr 24.506 krónum í 20.640 krónur. Loks hefur gagnáfrýjandi gegn andmælum aðaláfrýjanda ekki rennt viðhlítandi stoðum undir kröfu að fjárhæð 38.000 krónur vegna töku tryggingar árið 2018. Þær kröfur sem eftir standa og taka til kostnaðar vegna ættbókarskráningar, 11.300 krónur, og sýningargjalda, 10.219 krónur, fá á hinn bóginn viðhlítandi stoð í gögnum málsins. Samkvæmt þessu er um að ræða útgjöld upp á 42.159 krónur. Á gagnáfrýjandi með sama hætti og aðaláfrýjandi kröfu til helmings þessarar fjárhæðar sem verður skuldajafnað við tildæmdar fjárkröfur aðaláfrýjanda á hendur henni.

24 Samkvæmt öllu framansögðu verður gagnáfrýjanda gert að greiða aðaláfrýjanda 1.290.530 krónur (716.322 + 577.000 + 18.287 – 21.079) ásamt dráttarvöxtum eins og krafist er en vaxtakrafan hefur ekki sætt andmælum.

25 Svo sem áður greinir eru dómkröfur gagnáfrýjanda í gagnsök reistar á því að henni beri réttur til skaðabóta úr hendi aðaláfrýjanda vegna vanefnda á samkomulagi þeirra sem leitt hafi til þess að ekki hafi verið unnt að nota hundinn til undaneldis eftir 16. september 2017. Er um lagarök fyrir þessum kröfum vísað til laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup, almennra reglna kröfuréttar og sakarreglunnar.

26 Um þessar kröfur er fyrst til þess að líta að bótaábyrgð aðaláfrýjanda verður ekki grundvölluð á lögum nr. 50/2000, enda fellur sameignarsamningur aðila, sem gagnáfrýjandi telur hana hafa vanefnt, ekki undir gildissvið laganna. Þá er þess að gæta að í ljósi meginreglna um sérstaka sameign er ekkert komið fram í málinu sem gefur ástæðu til að ætla að gagnáfrýjandi hefði ein getað tekið ákvörðun um þá pörun hundsins við tíkur sem liggur til grundvallar kröfu hennar um bætur að fjárhæð 875.000 krónur. Þá styðst stærstur hluti þessarar kröfu, 625.000 krónur, eingöngu við staðhæfingu gagnáfrýjanda um að fimm hundaræktendur, þar af þrír sem ekki vildu láta nafns síns getið, hefðu lýst yfir vilja til að leiða tíkur undir hundinn og verið tilbúnir til að greiða 250.000 krónur í rakkatoll fyrir hverja tík.

27 Af hálfu aðaláfrýjanda hefur verið vísað til þess að hún hafi enga vitneskju haft um þær fyrirætlanir gagnáfrýjanda um pörun, sem bótakrafan í heild tekur mið af, fyrr en eftir höfðun aðalsakar. Hefur þessu ekki verið hnekkt.

28 Þegar af þeim ástæðum sem getið er hér að framan verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sýknu aðaláfrýjanda af kröfum gagnáfrýjanda.

29 Eftir framangreindum málsúrslitum verður gagnáfrýjanda gert að greiða aðaláfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti sem ákveðinn er í einu lagi eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Aðal og varakröfu aðaláfrýjanda, G-kvk-ef G-kvk-ef, í aðalsök er vísað frá héraðsdómi.

Gagnáfrýjandi, J-kvk-nf M-kvk-nf H-kvk-nf, greiði aðaláfrýjanda 1.290.530 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 713.530 krónum frá 13. apríl 2018 til 6. maí sama ár en af 1.290.530 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Héraðsdómur skal vera óraskaður um sýknu aðaláfrýjanda af kröfum gagnáfrýjanda.

Gagnáfrýjandi greiði aðaláfrýjanda samtals 1.500.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti.