835/2018

Útdráttur

G var ákærður fyrir brot gegn valdstjórninni, sbr. 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa hrækt í tvígang á lögreglumann við skyldustörf. Héraðsdómur féllst ekki á að háttsemi G yrði heimfærð undir 106. gr. almennra hegningarlaga heldur ætti hún undir 234. gr., sbr. blið 242. gr. sömu laga. Þar sem ekki hefði verið ákært fyrir þá háttsemi var G sýknaður í héraði. Í dómi Landsréttar var skírskotað til þess að sannað væri að G hefði haft ásetning til að hrækja á lögreglumanninn. Honum hefði verið ljóst að lögregla hefði komið á vettvang í umrætt skipti vegna hávaðaútkalls. Vísaði rétturinn til þess að í dómaframkvæmd hefði verið litið svo á að sú háttsemi að hrækja á opinberan starfsmann þegar hann væri að gegna skyldustarfi sínu, varðaði við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Ekkert væri fram komið sem leiða ætti til annarrar niðurstöðu í málinu. Var G því sakfelldur fyrir framangreinda háttsemi og refsing hans ákveðin fangelsi í 60 daga en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómarinn K-kvk-nf S-kvk-nf og Á-kvk-nf Ó-kvk-nf og H-kk-nf O. A-kk-nf, settir landsréttardómarar.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 12. október. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 21. september 2018 í málinu nr. S279/2018.

2 Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði sakfelldur samkvæmt ákæru og dæmdur til refsingar. Þá er þess krafist að ákærða verði gert að greiða allan sakarkostnað í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Ákærði krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms, til vara, verði hann sakfelldur, að honum verði ekki gerð refsing en að því frágengnu að honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa.

Niðurstaða

4 Í málinu er ákærða gefið að sök brot gegn valdstjórninni með því að hafa hrækt í tvígang á lögreglumann af annarri hæð húss. Héraðsdómur féllst ekki á að háttsemi ákærða yrði heimfærð undir 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 heldur ætti hún undir 234. gr., sbr. blið 242. gr. sömu laga. Þar sem ekki var ákært fyrir þá háttsemi var ákærði sýknaður.

5 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um að ákærði hafi haft ásetning til að hrækja á lögreglumanninn A.

6 Ákærða var ljóst að lögregla hafði komið á vettvang í umrætt skipti vegna hávaðaútkalls. Í dómaframkvæmd hefur verið litið svo á að sú háttsemi að hrækja á opinberan starfsmann þegar hann er að gegna skyldustarfi sínu, varði við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga. Ekkert er fram komið sem leiða ætti til annarrar niðurstöðu í máli þessu. Verður ákærði því sakfelldur fyrir þá háttsemi, sem honum er gefin að sök í ákæru og er réttilega heimfærð undir 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga.

7 Ákærði hefur ekki áður sætt refsingu. Þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 60 daga fangelsi, sem bundin verður skilorði eins og í dómsorði greinir.

8 Eftir þessum úrslitum verður ákærði dæmdur til að greiða allan sakarkostnað málsins í héraði, eins og hann var ákveðinn í hinum áfrýjaða dómi, svo og áfrýjunarkostnað þess, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, G-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í 60 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppsögu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði allan sakarkostnað málsins í héraði, 611.320 krónur, svo og áfrýjunarkostnað þess, 444.683 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, E-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 421.600 krónur.