318/2021

Útdráttur

Þ var sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa slegið A með krepptum hnefa í andlit með nánar tilgreindum afleiðingum. Ekki var fallist á að háttsemi hans hafi réttlæst af neyðarvörn samkvæmt 12. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að Þ hefði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Á hinn bóginn hefði atlaga hans verið hættuleg þar sem hún hefði beinst að höfði A. Þá væri ekki unnt að líta svo á að 3. mgr. 218. gr. c almennra hegningarlaga næði til atviksins. Enn fremur var vísað til þess að óútskýrðar tafir hefðu orðið á meðferð málsins hjá lögreglu sem Þ yrði ekki kennt um. Refsing Þ var ákveðin fangelsi í 30 dagaen fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir E-kk-nf J-kk-nf, R-kvk-nf H-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 12. maí 2021 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 26. apríl 2021 í málinu nr. S- 7267/2020.

2

Ákæruvaldið krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms.

3

Ákærði krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur. Til vara krefst hann sýknu af kröfum ákæruvaldsins og að því frágengnuaðrefsingverði milduð.

4

Við aðalmeðferð fyrir Landsrétti voru spilaðar upptökur af framburði ákærða og brotaþola, A, fyrir héraðsdómi. Einnig var spiluð upptaka úr eftirlitsmyndavél af vettvangi.

Niðurstaða

5

Í málinu er ákærða gefin að sök líkamsárás með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 23. desember 2018, utandyra á Laugavegi í Reykjavík, veist með ofbeldi að brotaþola og slegið hann með krepptum hnefa í andlit með þeim afleiðingum að brotaþoli hlaut mjúkvefjaáverka fyrir framan vinstra eyra. Telst þetta varða við 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Brotaþoli lýsti atvikum fyrir dómi með sams konar hætti og í ákæru greinir en ákærði kvaðst ekki hafa slegið neinn og að ráðist hefði verið á hann.

6

Til stuðnings kröfu um ómerkingu hins áfrýjaða dóms teflir ákærði fram röksemdum sem hann telur einnig að leiða eigi til sýknu. Hefur hann á engan hátt sýnt fram á annmarka á hinum áfrýjaða dómi eða málsmeðferð er leitt gætu til ómerkingar. Kröfu hans um ómerkingu hins áfrýjaða dóms er því hafnað.

7

Líkt og fram kemur í hinum áfrýjaða dómi liggur fyrir upptaka úr eftirlitsmyndavél.

Þar sést ákærði ganga niður Laugaveginn og eru margir menn í kringum hann. Ákærði er bersýnilega æstur og ógnandi, fer úr jakkanum, ýtir manni, sem samkvæmt gögnum málsins er D, upp að vegg og leitast síðan við að ýta frekar við honum. Brotaþoli kemur þá upp að hlið ákærða og síðan aftan aðhonum, tekur um vinstri handlegg hans og heldur handleggnum föstum aftan við bak ákærða. Ákærða tekst að snúa sér við og losa sig. Slær hann síðan höggi að brotaþola og í sama mund virðist höfuð brotaþola sveigjast niður eða til hliðar. Líkt og rakið er í hinum áfrýjaða dómi báru fjögur vitni fyrir héraðsdómi að þau hefðu séð ákærða sveifla hendi til að slá í brotaþola en báru þó ekki skýrlega um hvar höggið lenti. Þá liggur fyrir læknisvottorð um komu brotaþola á bráðamóttökuna á Selfossi 23. desember 2018 þar sem hanner sagður hafa hlotið yfirborðs- eða vægan mjúkvefjaáverka fyrir framan eyra vinstra megin. Við mat á trúverðugleika framburðar ákærða og brotaþola verður meðal annars að líta til þess að frásögn brotaþola samrýmist betur fyrirliggjandi upptöku úr eftirlitsmyndavél.

Þannig samrýmist framburður ákærða um að hann hafi engan slegið illa því sem þar kemur fram auk þess sem upptakan ber ekki annað með sér en að afskipti brotaþolaa f ákærða hafi einkennst af yfirvegun fremur en æsingi eða einhvers konar tilefnislausri atlögu að ákærða.

8

Samkvæmt framangreindu styðst framburður brotaþola, sem meta verður trúverðugan, við upptöku úr eftirlitsmyndavél sem dómurinn telur sýna hnefahögg ákærða í andlit brotaþola og fær auk þess stuðning í framburði vitna og fyrirliggjandi læknisvottorði. Telst því sannaðað hann hafi gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru greinir. Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærða, þar á meðal um þá niðurstöðu að 12. gr. almennra hegningarlaga leysi ákærða ekki undan ábyrgð.

9

Óútskýrðar tafir urðu á meðferð málsins hjá lögreglu sem ákærða verður á engan hátt um kennt. Þótt þetta brjóti í bága við meginreglu 2. málsliðar 2. mgr. 53. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála þykir refsing hæfilega ákveðin í hinum áfrýjaða dómi að teknu tilliti til þeirra refsisjónarmiða sem þar eru rakin.

10

Samkvæmt þessu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur. Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, Þ-kk-nf Á-kk-nf J-kk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 657.892 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, J-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 613.800 krónur.