834/2022

Útdráttur

L ehf. krafðist þess að Í hf. yrði gert skylt að afhenda honum nánar tilgreind gögn á grundvelli 2. mgr. 77. gr. laga nr. 91/1991. Í hinum kærða úrskurði var framangreindri kröfu L ehf. hafnað þar sem hann hefði ekki fært viðhlítandi rök fyrir því að þau gögn sem hann krafðist að fá afhent gætu ráðið niðurstöðu um hvort mál yrði höfðað, sbr. síðari málsliður 2. mgr. 78. gr. sömu laga. Í greinargerð L ehf. til Landsréttar var því meðal annars haldið fram að niðurstaða hins kærða úrskurðar hafi verið grundvölluð á málsástæðu sem Í hf. hefði ekki byggt á í málatilbúnaði sínum. Í úrskurði Landsréttar kom fram að samkvæmt 3. mgr. 78. gr. laga nr. 91/1991 skuli dómari meta af sjálfsdáðum hvort skilyrði séu til að fallast á beiðni um öflun sönnunargagna samkvæmt undantekningarákvæði 77. gr. sömu laga. Í athugasemdum við fyrrgreinda ákvæðið í frumvarpi því sem varð að lögum nr. 91/1991 komi fram að dómara beri að synja um gagnaöflun samkvæmt ákvæðum XII. kafla ef skilyrðum sem sett eru fyrir henni er ekki fullnægt, án tillits til þess hvort beiðni um gagnaöflun hafi sætt mótmælum. Þá komi fram í 2. mgr. 78. gr. laganna að ef sönnunar er leitað samkvæmt 2. mgr. 77. gr. þeirra skuli rökstutt hvers vegna sönnunarfærsla geti ráðið niðurstöðu um hvort mál verði síðar höfðað. Með framangreindum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar var hann staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir E-kk-nf J-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 27. desember 2022. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 17. janúar 2023. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 13. desember 2022 í málinu nr. V- 1295/2022 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðila yrði gert skylt að afhenda honum nánar tilgreind gögn.

Kæruheimild er í f-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr.91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðili krefst þess að varnaraðila verði gert að afhenda honum umbeðin gögn. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Með hinum kærða úrskurði var framangreindri kröfu sóknaraðila, sem reist er á 2. mgr. 77. gr. laga nr. 91/1991, hafnað þar sem hann hefði ekki fært viðhlítandi rök fyrir því að þau gögn sem hann krefst að fá afhent geti ráðið niðurstöðu um hvort mál verði höfðað, sbr. síðari málslið 2. mgr. 78. gr. sömu laga. Í greinargerð sóknaraðila til Landsréttar er því haldið fram að niðurstaða héraðsdómara sé röng auk þess sem hún hafi verið grundvölluð á málsástæðu sem varnaraðili hafi ekki byggt á í málatilbúnaði sínum.

5

Eftir 3. mgr. 78. gr. laga nr. 91/1991 skal dómari meta af sjálfsdáðum hvort skilyrði séu til að fallast á beiðni um öflun sönnunargagna samkvæmt undantekningarákvæði 77. gr. sömu laga. Í athugasemdum við fyrrgreinda ákvæðið í frumvarpi því er varð að lögum nr. 91/1991 kemur fram að dómara beri að synja um gagnaöflun samkvæmt ákvæðum XII. kafla ef skilyrðum sem sett eru fyrir henni er ekki fullnægt, án tillits til þess hvort beiðni um gagnaöflun hafi sætt mótmælum. Þá segir í 2. mgr. 78. gr. laganna að ef sönnunar er leitað samkvæmt 2. mgr. 77. gr. þeirra skuli rökstutt hvers vegna sönnunarfærsla geti ráðið niðurstöðu um hvort mál verði síðar höfðað.

6

Með framangreindum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

7

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Lyfjablóm ehf., greiði varnaraðila, Íslandsbanka hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.