169/2023

Útdráttur

Áfrýjað var dómi héraðsdóms þar sem X var sakfelld fyrir hótun samkvæmt 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að segja við A: „Ég drep þig fokking ógeðslega tíkin þín“, eða „I'm gonna kill you, you fucking bitch“. Við sönnunarmatið leit Landsréttur meðal annars til þess að í frásögn vitna bar mikið á milli lýsinga þeirra á samskiptum X og A og hvað þeim fór á milli. Vitnisburðir hafi til dæmis stangast á um það hvort samskiptin hafi farið fram á íslensku eða ensku, hvaða orð hafi verið látin falla og hvort líflátshótanir hafi verið endurteknar. Við mat á sönnunargildi framburðar vitna leit Landsréttur til tengsla þeirra við X og A, sbr. 7. mgr. 122. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Taldi Landsréttur að vitni sem báru um ætlaðar líflátshótanir tengdust A með þeim hætti að áhrif gæti haft á trúverðugleika þeirra. Þá hafi önnur vitni sem ekki tengdust X borið um að þau hefðu ekki heyrt líflátshótanir í samskiptum X og A. Landsréttur taldi slíkan vafa leika á því sem fram fór á milli X og A umrætt sinn að í raun væri útilokað að fullyrða að X hafi viðhaft þær hótanir sem hún væri sökuð um. Taldi Landsréttur að ákæruvaldinu hefði ekki tekist, svo hafið væri yfir skynsamlegan vafa, sbr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að færa sönnur á að X hafi hótað A lífláti. Var X því sýknuð.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf R-kvk-nf B-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 28. febrúar 2023 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Málsgögn bárust réttinum 18. ágúst 2023. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 9. febrúar 2023 í málinu nr. S- [...]/2022.

2

Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærðu verði þyngd.

3

Ákærða krefst þess að hún verði sýknuð.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4

Málsatvikum og framburði ákærðu og vitna eru gerð skil í hinum áfrýjaða dómi.

Með dóminum var ákærða sakfelld fyrir hótun með því að hafa, sunnudaginn 5. ágúst 2018, utandyra við veitingastaðinn Y, að [...]í Reykjavík, hótað brotaþola með því að segja við hana eftirfarandi:,, Ég drep þig, fokking ógeðslega tíkin þín“, eða: „Im gonna kill you, you fucking bitch“. Jafnframt var talið að hótunin hefði verið til þess fallin að vekja hjá brotaþola ótta um líf sitt, heilbrigði og velferð. Háttsemin var heimfærð til 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærðu var með dóminum gert að sæta fangelsi í 30 daga en fullnustu refsingarinnar var frestað og skyldi hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dómsins, h é ldiákærða almennt skilorð 57. gr. laga nr. 19/1940.

5

Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti voru spilaðar skýrslur ákærðu, brotaþola og vitnanna D, E, F, G, C, B og H í héraði. Þá gáfu ákærða, brotaþoli og vitnin D og H-kvk-þf fyrir Landsrétti eftir að þau höfðu hlýtt á skýrslur sem þau gáfu í héraði.

6

Ákærða lagði fyrir Landsrétt útprentun af Facebook- síðum sem hún telur staðfesta að vitnið H, brotaþoli, vitnið E og vitnið F séu vinir á Facebook. Þá lagði ákærða einnig fyrir Landsrétt útprentanir af fjölmiðlaumfjöllun um brotaþola þar sem hún viðrar skoðanir sína á fólki vegna afstöðu þeirra í útlendingamálum. Af hálfu ákæruvalds var lögð fram útprentun af Facebook- síðu brotaþola þar sem fram kemur að hún hafi verið vinur vitnisins H frá janúar 2019.

7

Ákærða lýsti því í viðbótarskýrslu sinni fyrir Landsrétti að vitnið E hefði umrætt sinn verið á næsta borði við hana og þáverandi unnusta hennar á veitingastaðnum og veitt henni athygli. Viðmót hans í hennar garð hefði verið ónotalegt en hún ákveðið að líta fram hjá því og talið hann illa fyrirkallaðan. Starfsmaður staðarins hefði svo komið til hennar og tilkynnt henni að hún þyrfti að yfirgefa staðinn þar sem brotaþoli væri á leiðinni og henni væri illa við ákærðu. Hún hefði séð vitnið E tala í síma og því spurt hann hvort hann hefði hringt í brotaþola en hann neitað því. Þá kvaðst ákærða ekki hafa þekkt vitnið D þegar atvik málsins áttu sér stað. Hún hefði síðar hitt hann í versluninni þar sem hann hefði upplýst hana um að hann hefði orðið vitni að atvikum. Hún hefði af því tilefni fengið símanúmerið hjá honum ef eitthvað yrði úr málinu. Ákærða sagðistekki umgangast vitnið D en hefði þó áður séð hann á veitingastaðnum. Þá kvaðst ákærða vita að vitnið H hefði verið fastagestur á Y þar sem brotaþoli hefði oft verið og spilað þar reglulega „pool“, meðal annars með E og F. Ákærða sagði brotaþola hafa í langan tíma verið í nöp við hana vegna skoðana hennar og nýtt sér vald sitt á veitingastað föðursíns Y, þar sem hún hefði verið starfsmaður, með því að láta vísa henni út af staðnum. Samskipti ákærðu við brotaþola fyrir utan veitingastaðinn hefðu komið til vegna þessa. Hún hefði hvorki hótað brotaþola lífláti né hefði brotaþola staðið ógn af henni. Þvert á móti hefði hún og þáverandi unnusti hennar verið tvö fyrir utan staðinn á móti nokkrum fjölda fólks á vegum brotaþola.

D aginn eftir hefði hún beðið brotaþola afsökunar á því að hafa ausið yfir hana skömmum af þessu tilefni. Hún hefði aðallega talað íslensku við brotaþola en aðeins ensku í lokin svo að unnusti hennar skildi hvað væri um að vera.

8

Brotaþoli staðfesti fyrir Landsrétti framburð sinn í héraði. Fram kom í vitnisburði hennar að hún hefði áður en atvik gerðust hitt ákærðu á veitingastaðnum árið 2016 eða 2017 þegar hún var þar við störf. Ákærða hefði viljað kaup bjór en hún ekki vilja selja henni. Að lokum hefði hún þó selt henni bjórinn. Hún staðfesti að vitnið E hefði hringt í hana umrætt kvöld en hún ekki tekið eftir hringingunni og því ekki svarað símtalinu. Brotaþoli kvaðst vera alveg viss um að ákærða hefði hótað henni lífláti. Eftir samskipti þeirra hefði brotaþoli gengið í burtu í átt að [...]. Fram kom hjá brotaþola að vitnið B hefði starfað mjög lengi fyrir föður hennar á veitingastaðnum. Hún kvað hann ljúga því að hún hefði gefið honum fyrirmæli um að reka ákærðu út af veitingastaðnum. Brotaþoli sagðist kannast við að vitnið H hefði oft verið gestur á veitingastaðnum og að hún hefði örugglega afgreitt hann. Hún staðfesti að vitnið H-kk-nf vinur hennar á Facebook frá árinu 2019 en hún ætti yfir fjögur þúsund vini þar. Hún kvaðst ekki vita hvernig það hefði komið til að þau urðu vinir á Facebook. Þá staðfesti brotaþoli að það þekkti vitnið D en hann hefði um tíma verið í sambandi við konu sem hún þekki. Vitnið D hefði oft spilað „pool“ á staðnum og hún hefði oftar en einu sinni þurft að vísa honum út. Þá sagði brotaþoli að vitnið D væri að ljúga því að hann hefði verið fyrir utan veitingastaðinn umrætt sinn og hann hefði ekki orðið vitni að því sem átti sér þar stað. Þá upplýsti brotaþoli að hún hefði ekki átt í útistöðum við ákærðu á netinu heldur hefði ákærða átt í útistöðum við hana.

9

Vitnið D bar fyrir Landsrétti að hann hefði orðið vitni að því þegar ákærða og brotaþoli voru að rífast fyrir utan veitingastaðinn umrætt sinn. Ágreiningur þeirra hefði lotið að því að ákærðu hafði verið vísað út af staðnum. Ekki hefði komið til handalögmála heldur hefðu þær bara rifist. Vitnið kvaðst ekki hafa þekkt ákærðu á þessum tíma nema sem opinbera persónu. Hann hefði síðar hitt hana annað hvort í versluninni ELKO eða Krónunni og upplýst hana um að hann hefði orðið vitni að atvikinu. Ákærða hefði þá spurt hvort hann gæti borið vitni í málinu og hann samþykkt það. Vitnið kvaðst þekkja brotaþola vel en hún hefði verið vinkona fyrrverandi kærustu hans, en hann hefði á hinn bóginn ekki hitt hana í nokkurn tíma. Vitnið kvaðst hafa stundað Y mikið áður og brotaþoli hefði verið viðloðandi staðinn. Hún hefðiekki mikið verið þar við störf heldur verið að spila „pool“, spjalla og drekka. Taldi hann að vitnið H hefði verið tíður gestur á staðnum og í raun hefðu allir verið að spila „pool“ við alla sem voru þar. Vitnið tók fram að engar líflátshótanir hefðu átt sér stað í samskiptum ákærðu og brotaþola í umrætt sinn heldur hefði þetta bara verið rifrildi á milli þeirra. Þær hefðu ekkert merkilegt sagt hvor við aðra og því hefði hann ekki fest sér í minni nákvæmlega hvaða orð voru látin falla. Taldi vitnið að brotaþoli hefði komið inn á staðinn á meðan ákærða var þar inni og látið vísa henni út. Ágreiningur þeirra hefði svo færst út fyrir veitingastaðinn.

10

Vitnið H staðfesti fyrir Landsrétti framburð sinn í héraði. Hann kvaðst hafa verið reglulegur gestur á veitingastaðnum og málkunnugur fjölda manns sem hefði spilað „pool“ þar. Hann hefði spilað við brotaþola en hún hefði stundum verið þar við vinnu en einnig í frítíma. Hann kvað ákærðu hafa verið komna á veitingastaðinn þegar hann kom þar umrætt kvöld. Hún hefði verið á staðnum í um það bil tvær klukkustundir áður en hún fór út og hitti brotaþola. Hann kvaðst hafa þekkt ákærðu í sjón vegna fjölmiðlaumfjöllunar og vitað hver hún var þegar hann kom á staðinn. Vitnið kvaðst ekki vita af hverju ákærða yfirgaf staðinn. Vitnið kannaðist ekki við að vera vinur brotaþola á Facebook. Þegar lagt var fyrir vitnið nýtt skjal frá ákærðu sem sýndi hið gagnstæða sagði hann að það gæti verið rétt. Hann væri hins vegar frekar óvirkur á miðlinum. Hann kvaðst ekki muna hvort þeirra hefði upphaflega sent hinu vinabeiðni. Þá staðfesti vitnið að hann teldi að ákærða hefði ásamt þremur öðrum farið á brott í leigubíl eftir atvikið. Jafnframt að vitnið D hefði verið á veitingastaðnum umrætt kvöld en mundi ekki hvort hann hefði verið fyrir utan er atvikið átti sér stað.

Niðurstaða

11

Ákærða hefur staðfastlega neitað að hafa hótað brotaþola lífláti 5. ágúst 2018. Ákærða hefur greint frá því að hún og brotaþoli hafi í gegnum árin deilt, meðal annars vegna mismunandi skoðana á útlendingalöggjöfinni. Svo sem rakið er í hinum áfrýjaða dómi lýsti ákærða atvikum þannig að hún hefði farið á veitingastaðinn Y ásamt þáverandi unnusta sínumtil að spila „pool“. Hún hefði orðið þess vör að fólk á næsta borði við þau horfði undarlega á hana. Það hefði síðan borist í tal að faðir brotaþola ætti veitingastaðinn. Starfsmaður á veitingastaðnum, vitnið B, hefði síðan óskað eftir því að hún og vinur hennar færu út af staðnum því von væri á brotaþola, sem myndi henda ákærðu út. Hún hefði í framhaldi af því spurt mann sem verið hefði á næsta borði hvort hann þekkti brotaþola og hvort hann hefði hringt í hana. Hún hefði síðan ákveðið að fara út af staðnum. Þegar hún var komin út hefði brotaþoli komið þar að ásamt fleirum. Ákærðu hefði fundist að sér vegið og upplifað stöðuna þannig að hún og unnusti hennar væru tvö að eiga við hóp fólks á vegum brotaþola. Ákærða kvaðst hafa verið mjög ósátt við að hafa verið vikið út af staðnum vegna pólitískra skoðana sinna og ausið ókvæðisorðum yfir brotaþola af því tilefni. Hún myndi ekki nákvæmlega hvað orð hún hefði látið falla en þvertók fyrir að hafa hótað brotaþola lífláti. Taldi ákærða að samskipti þeirra hefðu staðið yfir í um 30 sekúndur. Í orðum hennar hefðu falist móðganir fremur en hótanir og hún beðið brotaþola afsökunar á þeim orðum daginn eftir. Ákærða kvaðst bæði hafa talað íslensku og ensku við brotaþola. Í samantekt af skýrslu ákærðu hjá lögreglu kemur fram að hún neitaði þar einnig að hafa hótað brotaþola lífláti og bar um að hún hefði verið rekin út af staðnum af barþjóni sem hefði tjáð henni að brotaþoli væri á leiðinni til að henda henni út. Þar lýsti ákærða því einnig að henni hefði fundist sér ógnað og álitið að það yrði ráðist á hana.

12

Brotaþoli lýsti því fyrir héraðsdómi að hún hefði umrætt kvöld ákveðið að fara á Y til þess að hitta vinafólk sitt. Systir hennar hefði ekið henni og unnusta hennar á staðinn.

Þegar hún hefði komið þangað hefði ákærða verið þar fyrir utan og ausið yfir hana svívirðingum og margoft hótað henni lífláti, bæði á ensku og íslensku. Brotaþoli lýsti því að ákærða hefði notað orðin: „I willkill you focking bitch“ og: „Ég drep þig helvítis tíkin þín“ í hótunum sínum. Hún hefði sjálf lítið haft sig í frammi en beðið ákærðu um að hætta þessari vitleysu. Hún hefði haldið ró og yfirvegun þótt hún hefði taliðað henni stæði ógn af ákærðu. Samskiptin hefðu staðið í nokkrar mínútur eða þar til maður, sem hefðiverið með ákærðu, hefði dregið hana í burtu og þau gengið niður [...] í átt að [...]. Brotaþoli kvaðst ekki hafa vitað að ákærða væri á staðnum fyrr en hún kom þangað. Vinur hennar, vitnið E, hefði þó reynt að hringja í hana áður á „ Messenger“ tilað vara hana við en hún hefði misst af því símtali. Brotaþoli staðfesti að hún og ákærða hefðu deilt í gegnum tíðina vegna mismunandi skoðana. Hún kvað starfsmann veitingastaðarins, vitnið B, ljúga því að hún hefði haft samband við hann og látið vita að hún væri að koma á staðinn til að henda ákærðu út. Það væri einnig lygi að hún hefði komið á staðinn með hóp af fólki á tveimur bílum eins og ákærða hefði lýst. Frásögn brotaþola í lögregluskýrslu er á sömu lund og í héraði. Í skýrslu sinni hjá lögreglu t ók brotaþoli þó fram að starfsmaður Y, vitnið B, hefði orðið vitni að hótunum ákærðu í hennar garð. Þá hefði hún rætt við vitnið B eftir að ákærða var farin og hann upplýst hana um að starfsfólk veitingastaðarins hefði orðið að vísa ákærðu út af staðnum þar sem hún hefði verið orðin mjög æst og gengið ógnandi á milli gesta. Taldi brotaþoli að einhver á veitingastaðnum hefði sagt ákærðu að brotaþoli væri væntanleg.

13

Svo sem rakið er í hinum áfrýjað dómi fær framburður brotaþola stuðning í vitnisburði unnusta hennar G, vinar hennar E og H. Báru þeir allir um það í héraði að ákærða hefði hótað brotaþola lífláti. Vitnið G kvað ákærðu hafa gargað mikið á ensku og ítrekað sagt „[b]ara eitthvað: I‘m kill you, you f o cking bitch“ og verið mjög æst. Í skýrslu vitnisins hjá lögreglu lýsti vitnið hótuninni með sömu orðum og tók fram að ákærða hefði alltaf tjáð sig á ensku. Vitnið staðfesti einnig að ákærðu hefði margoft verið vísað út af veitingastaðnum Z þar sem hann starfaði.

14

Vitnið E bar fyrir héraðsdómi að hann hefði fyrst og fremst orðið vitni að mjög ógnandi og rasískri hegðun ákærðu. Hann staðfesti að hann og kærasta hans hefðu mælt sér mót við brotaþola á staðnum. Ákærða hefði einhvern veginn fengið veður af því að brotaþoli væri á leiðinni. Hún hefði spurt hann hvort hann væri að hringja í brotaþola en hann tjáð henni að svo væri ekki, enda hefði hann ekki verið með síma. Vitnið bar að ákærða hefði yfirgefið veitingastaðinn og í sömu mund hefði brotaþoli komið á staðinn í bifreið. Hann kvað ákærðu hafa kallað brotaþola öllum illum nöfnum og hótað að drepa hana með orðunum: „Ég ætla að drepa þig.“ Kvaðst vitnið ekki geta sagt til um hvort hótunin hefði verið ítrekuð eða hvort orðaskiptin hefðu verið á íslensku eða ensku. Í lögregluskýrslu lýsti vitnið E því að hann hefði verið inni á barnum þegar brotaþoli kom. Taldi vitnið að ákærða hefði hlaupið út og kýlt brotaþola í andlitið en tók þó fram að hann hefði ekki séð það gerast. Fólk hefði flykkst út af staðnum og ákærða verið þar í miklum ham. Hann hefði teygt sig í símann sinn til að taka upp atburðinn en upptakan hefði því miður ekki tekist.

15

Vitnið H bar ítrekað fyrir héraðsdómi að hann tengdist brotaþola ekki með neinum hætti. Hann kvað ákærðu hafa marghótað brotaþola lífláti með orðunum: „Ég ætla að stúta þér og eitthvað stúta þér og kála þér og eitthvað svona sko...“ Ákærða hefði bara tjáð sig á íslensku en ekki ensku. Hún hefði verið froðufellandi af bræði en brotaþoli haldið ró sinni. Í skýrslu sinni hjá lögreglu sagði vitnið að ákærða hefði endurtekið framangreindar hótanir sjö til níu sinnum og að ákærða hefði ásamt tveimur til þremur öðrum farið á brott í stórum leigubíl með hliðarhurð. Jafnframt lýsti vitnið því að brotaþoli og ákærða hefðu rætt saman inni á staðnum áður en til þessara samskipta þeirra utan við staðinn kom.

16

Frásögn ákærðu af samskiptum hennar við brotaþola fær á hinn bóginn stuðning í framburði þáverandi unnusta hennar, vitnisins C og vitnanna D, sem var gestur á veitingastaðnum, og barþjónsins B. Vitnið C lýsti því í skýrslu sinni í héraði að barþjónn á staðnum hefði tjáð þeim að von væri á fólki sem ætlaði að henda þeim út. Þegar hann og ákærða hefðu komið út af staðnum hefði fólk komið þar að á bifreið og stokkið út úr henni. Ákærða og brotaþoli hefðu öskrað hvor á aðra en hann ekki skilið það sem fram fór þar sem samskiptin hefðu verið á íslensku. Hann hefði tekið utan um ákærðu til að verja hanaog gengið í burtu með hana. Hann sagðist hafa talið ástæðu til að óttast vegna þeirra skilaboða sem þau hefðu áður fengið og líkamstjáningar fólksins sem kom út úr bifreiðinni. Framburður vitnisins C hjá lögreglu var á sömu lund og framburður hans í héraði.

17

Vitnið D gaf símaskýrslu í héraði. Þar kvaðst hann hafa stundað veitingastaðinn Y og þekkt brotaþola meðal annars vegna þess að hún hefði verið vinkona kærustu hans. Hann kvaðst hafa litið á brotaþola sem vin sinn. Hann sagðist kannast við ákærðu af förnum vegi en sagðist engin önnur tengsl hafa við hana. Vitnið D lýsti því í framburði sínum í héraði að hann hefði verið á veitingastaðnum umrætt kvöld og verið þar fyrir utan þegar samskipti ákærðu og brotaþola áttu sér stað. Hann hefði skynjað samskipti ná þann veg að ákærða hefði verið ósátt við að henni hefði verið vísað út af staðnum. Ákærðu og brotaþola hefði báðum verið heitt í hamsi en ekki hefði komið til handalögmála á milli þeirra. Þetta hefðu bara verið tvær stelpur að rífast en engar hótanir átt sér stað. Svo sem áður er rakið kom vitnið D fyrir Landsrétt og bar á sama veg um þessi atriði.

18

Vitnið B sem starfaði sem barþjónn á Y gaf skýrslu fyrir héraðsdómi. Hann bar að ákærða hefði komið á staðinn ásamt erlendum manni. Þá sagði hann að brotaþoli hefði komið þangað og óskað eftir því að ákærðu yrði vísað út. Hann kvaðst hafa beðið ákærðu og vin hennar að fara því hann vildi forðast læti. Ákærða og brotaþoli hefðu síðan farið að rífast fyrir utan veitingastaðinn en hann hefði ekki skilið hvað framfór þeirra á milli þar sem þær hefðu talað saman á íslensku. Menn hefðu gengið á milli þeirra og síðan hefði ákærða farið í burtu ásamt vini sínum. Vitnið kvaðst ekki hafa heyrt ákærðu hóta brotaþola lífláti.

19

Nokkurt misræmi er í framburði vitna um aðdragandann að málinu. Þannig bera ákærða og brotaþoli um að hafa fyrst hist fyrir utan veitingahúsið en vitnið B fullyrðir að brotaþoli hafi fyrr um kvöldið verið inni á veitingahúsinu og óskað eftir því að ákærða yrði rekin út af staðnum. Í samantekt á skýrslu sem vitnið B gaf hjá lögreglu er ekki minnst á að brotaþoli hafi verið á staðnum fyrr um kvöldið. Eins og áður greinir bar vitnið H um það hjá lögreglu að ákærða og brotaþoli hefðu rætt saman inni á staðnum fyrr um kvöldið. Vitnið D bar einnig fyrir Landsrétti að brotaþoli hefði fyrst hitt ákærðu inni á veitingastaðnum.

20

Þá er óljóst með hvað hætti það bar til að ákærðu var vikið af veitingastaðnum. Vitnið B staðfesti að hann hefði beðið ákærðu og vin hennar að yfirgefa staðinn. Er sú lýsing í samræmi við framburð ákærðu og fyrrverandi unnusta hennar, vitnisins C. Þá fær þessi frásögn stoð í framburði vitnanna D og E. Brotaþoli staðfesti í skýrslu sinni fyrir Landsrétti að vitnið E hefði reynt að hringja í hana til þess að vara hana við því að ákærða væri á veitingastaðnum. Vitnið E hefur á hinn bóginn haldið því fram fyrir dómi að hann hefði ekki verið með síma á sér. Vitnið E bar um það í skýrslu sinni hjá lögreglu að þegar hann hefði frétt af því að brotaþoli væri á leiðinni hefði hann ákveðið að hringja í hana og vara hana við því að ákærða væri á staðnum. Þá hefur komið fram að vitnið E reyndi að taka samskipti ákærðu og brotaþola fyrir utan staðinn upp á síma sinn án þess að það tækist. Samkvæmt framangreindu hefur framburður vitnisins E um hvort hannvar með síma á sér eða ekki þegar atvik gerðust verið misvísandi. Þykir það draga úr trúverðugleika framburðar hans. Að öllu framangreindu virtu verður að leggja til grundvallar í málinu að ákærðu hafi verið vikið út af staðnum í umrætt sinn. Einnig að hún hafi verið komin út af staðnum þegar hún mætti brotaþola og samskipti þeirra hófust enda ber ákærðu og brotaþola saman um það.

21

Ljóst er af frásögnum vitna að mikið ber á milli lýsinga þeirra á samskiptum ákærðu og brotaþola og hvað þeim fór á milli er þær voru fyrir utan veitingahúsið. Vitnisburðir stangast til dæmi sá um það hvort samskiptin hafi farið fram á íslensku eða ensku. Þau vitni sem borið hafa um líflátshótanir nota mismunandi orð um þær hótanir, jafnvel þótt sum þeirra telji sig hafa ummælin orðrétt eftir. Þá bera sum vitni um að líflátshótanirnar hafi verið fjölmargar en eitt vitni telur sig ekki geta fullyrt hvort um endurteknar hótanir hafi verið að ræða. Við mat á sönnunargildi framburðar vitna sem borið hafa um ætlaðar líflátshótanir ákærðu verður að horfa til tengsla þeirra við brotaþola, sbr. 7. mgr. 122. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þannig liggur fyrir að vitnið G var unnusti brotaþola er atvik áttu sér stað og er nú sambýlismaður hennar. Þá hefur komið fram að vinskapur er með brotaþola og áðurgreinds sambýlismanns hennarog vitnisins E og unnustu hans. Hafa þau tengsl áhrif á mat á sönnunargildi framburðar vitnanna. Vitnið H bar fyrir héraðsdómi að hann tengdist ekkert brotaþola en nú liggur fyrir að hann hefur verið vinur brotaþola á Facebook frá janúar 2019 og verið tíður gestur á umræddum veitingastað ásamt brotaþola. Þótt ekkert verði fullyrt um hvernig samskiptum þeirra hafi verið háttað á samfélagsmiðlinum Facebook verður ekki með öllu horft fram hjá því að vitnið neitaði því staðfastlega við skýrslugjöf í héraði að tengjast brotaþola á nokkurn hátt.

22

Þá verður við sönnunarmat í málinu að horfa til þess að vitnin D, B og C bera að þeir hafi ekki heyrt ákærðu hóta brotaþola lífláti, jafnvel þótt önnur vitni fullyrði að ákærða hafi ítrekað viðhaft slíkar hótanir í garð brotaþola, ýmist eingöngu á ensku, eingöngu á íslensku eða bæði á íslensku og ensku. Vitnið C var unnusti ákærðu á þeim tíma er atvik málsins áttu sér stað og verður að horfa til þeirrar stöðu við mat á framburði hans. Engar upplýsingar liggja fyrir í málinu um að vitnin D eða E hafi tengst ákærðu með þeim hætti að haft geti áhrif við mat á trúverðugleika framburðar þeirra fyrir dómi. Þá liggur fyrir að eftir brotaþola er haft í frumskýrslu lögreglu að vitnið B hafi orðið vitni að ætluðum líflátshótunum ákærðu, en eins og áður er rakið kannaðist hann ekki við að hafa heyrt slíkar hótanir. Eins og málið liggur fyrir leikur slíkur vafi á því sem fram fór á milli ákærðu og brotaþola umrætt sinn að í raun er útilokað að fullyrða að ákærða hafi viðhaft þær hótanir gagnvart brotaþola sem hún er sökuð um.

23

Í 2. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar er svo fyrir mælt að hver sá sem borinn er sökum um refsiverða háttsemi skuli talinn saklaus þar til sekt hans hefur verið sönnuð, sbr. og 2. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994. Í samræmi við það er í 108. gr. laga nr. 88/2008 kveðið á um að sönnunarbyrði um sekt ákærða hvíli á ákæruvaldinu. Af þeirri reglu leiðir að allan vafa um sekt ákærða á að skýra honum í hag.

24

Að öllu framangreindu virtu verður ekki talið að ákæruvaldinu hafi tekist, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, sbr. 109. gr. laga nr. 88/2008, að færa sönnur á að ákærða hafi hótað brotaþola lífláti svo sem ákært er fyrir. Verður ákærða því sýknuð af kröfum ákæruvaldsins.

25

Málsvarnarlaun verjanda ákærðu eins og þau voru ákveðin í héraði eru felld á ríkissjóð.

26

Áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda sem eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð :

Ákærða, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins.

Málsvarnarlaun verjanda ákærðu eins og þau voru ákveðin í héraði greiða stúr ríkissjóði.

Áfrýjunarkostnaður málsins greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærðu, S-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.506.600 krónur.