168/2018

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli B á hendur G og H var vísað frá dómi. Í málinu krafðist B riftunar nánar tilgreindra ráðstafana og að G og H yrði gert að endurgreiða þrotabúi S og HE þá fjármuni sem þrotabúið varð af vegna sömu ráðstafana. Í úrskurði Landsréttar var rakið að B hefði ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að krefjast riftunar veðréttar, sem G og H fengu í fasteign S og HE samkvæmt tryggingarbréfi, þar sem veðinu hafði þegar verið aflýst. Var þeirri kröfu B því vísað frá héraðsdómi. Að öðru leyti var óskýrleiki málsins ekki talinn slíkur að færi á milli mála hvert sakarefni málsins væri svo varnaraðilum væri gert erfitt um vik að taka til efnisvarna í málinu. Var sá hluti hins kærða úrskurðar því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka þá þætti málsins til efnismeðferðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, Á-kk-nf H-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 8. febrúar 2018 en kærumálsgögn bárust réttinum 20. febrúar sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. janúar 2018, í málinu nr. E900/2017, þar sem máli sóknaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Málsástæður aðila

Málsástæður sóknaraðila

4 Sóknaraðili reisir kröfu sína á því að héraðsdómari hafi ranglega vísað máli þessu frá dómi á þeim grunni að stefna uppfylli ekki skilyrði d og eliða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Hún kveðst vera ósammála því mati héraðsdómara að málið sé vanreifað og kröfugerð óskýr. Jafnframt hafnar hún þeirri niðurstöðu að ekki hafi verið sýnt fram á að hún hafi lögvarða hagsmuni af því að fá dóm um þrautavarakröfu í stefnu. Loks hafnar sóknaraðili kröfu varnaraðila um að vísa skuli málinu frá héraðsdómi þar sem hún hafi ekki umboð til að reka málið fyrir dómstólum.

Málsástæður varnaraðila

5 Varnaraðilar telja að slíkir annmarkar séu á kröfugerð og málatilbúnaði sóknaraðila að ekki fái samrýmst áskilnaði d og eliða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Þá byggja varnaraðilar á því að sóknaraðili hafi ekki umboð til að reka málið fyrir dómstólum, en í niðurstöðu héraðsdómara hafi ekki verið vikið að þeirri röksemd fyrir frávísun málsins. Samkvæmt framangreindu beri að staðfesta niðurstöðu hins kærða úrskurðar um að vísa máli þessu frá dómi.

Niðurstaða Landsréttar

6 Á skiptafundi í þrotabúum H-kvk-ef E-kvk-ef og S-kk-ef G-kk-ef 20. janúar 2015 var bókað að skiptastjóri veitti sóknaraðila heimild til að höfða, í eigin nafni en til hagsbóta búinu, dómsmál til riftunar á tilteknum ráðstöfunum þrotamanna, meðal annars mál á hendur varnaraðilum til þess að krefjast riftunar á kaupsamningi/afsali fasteignar þrotamanna að Háaleitisbraut 103 í Reykjavík. Á skiptafundi 11. júlí 2017 bókaði skiptastjóri um lok skipta í þrotabúunum með þeim fyrirvara, sbr. 157. gr. og 164. gr. laga nr. 21/1991, um gjaldþrotaskipti o.fl., „að hann muni taka skipti búsins upp að nýju ef dómsmál skiptabeiðanda á hendur þrotamönnum og/eða lögreglurannsókn vegna kæru skiptabeiðanda og tilkynningar skiptastjóra mun gefa tilefni til“. Samkvæmt framangreindu verður talið að sóknaraðili hafi umboð til að halda uppi hagsmunum þrotabúanna í máli þessu, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 21/1991.

7 Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði mun tryggingarbréfi, sem hvíldi á 2. veðrétti fasteignarinnar, að fjárhæð 5.000.000 króna, hafa verið aflýst 9. nóvember 2015, og veðrétturinn þar með fallið niður. Hefur sóknaraðili því ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að krefjast riftunar þeirra réttinda. Þegar af þeirri ástæðu ber að vísa þrautavarakröfu sóknaraðila, sem höfð er uppi í stefnu, frá héraðsdómi.

8 Af stefnu og gögnum málsins þykir að öðru leyti verða ráðið hverjar málsástæður sóknaraðila eru og sá grundvöllur sem málsóknin byggist á, þótt fallast megi á það með varnaraðilum að málatilbúnaður sóknaraðila sé ekki svo skýr sem skyldi. Þannig virðist krafa sóknaraðila um að varnaraðilar endurgreiði þrotabúum þrotamanna hvoru um sig tilgreinda fjárhæð byggð á því að þrotamenn hafi endurgreitt varnaraðilum fjármuni sem hafi verið varið til greiðslu skuldar þeirra við sóknaraðilann G-kk-þf. Þykir óskýrleiki í málatilbúnaði sóknaraðila ekki vera slíkur að fari á milli mála hvert sakarefni málsins er svo að varnaraðilum sé gert erfitt um vik að taka til efnisvarna í málinu. Samkvæmt framangreindu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi að því er varðar aðal, vara og þrautaþrautavarakröfu sóknaraðila og lagt fyrir héraðsdóm að taka þá þætti málsins til efnismeðferðar.

9 Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð:

Staðfest er niðurstaða hins kærða úrskurðar um að vísa beri frá dómi þrautavarakröfu sóknaraðila, B-kvk-ef S-kvk-ef.

Hinn kærði úrskurður er að öðru leyti felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka aðal, vara og þrautaþrautavarakröfu sóknaraðila til efnismeðferðar.

Kærumálskostnaður fellur niður.