151/2018

Útdráttur

E var sakfelldur fyrir kynferðisbrot samkvæmt 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa haft önnur kynferðismök við A á þann hátt að hafa lagst ofan á hana, snert kynfæri hennar og sett fingur í leggöng hennar en hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar, máttleysis og slævðrar meðvitundar. Hann var auk þess sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 194. gr. sömu laga með því að hafa notfært sér yfirburðastöðu sína gagnvart A, á þann hátt að færa brotaþola, sem var ein á ferð og ókunnug honum, inn í íbúð sína áður en hann kom þar fram vilja sínum við hana. Sú háttsemi hans var talin fela í sér ólögmæta nauðung. Refsing E var ákveðin fangelsi í tvö ár og sex mánuði, auk þess sem honum var gert að greiða A 1.500.000 krónur í miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir I-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf F-kk-nf og O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 15. janúar 2018 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Vesturlands 12. janúar 2018 í málinu nr. S53/2017.

2 Ákæruvaldið krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu ákærða og að refsing hans verði þyngd. Jafnframt að ákærði verði dæmdur til greiðslu sakarkostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að refsing verði milduð. Einnig krefst hann þess að einkaréttarkröfu verði vísað frá héraðsdómi en til vara að fjárhæð hennar verði lækkuð. Loks krefst ákærði þess að allur sakarkostnaður verði felldur á ríkissjóð. þess að henni verði dæmdar miskabætur að fjárhæð 2.500.000 krónur með vöxtum eins og dæmdir voru í héraði. Þá er gerð krafa um greiðslu þóknunar skipaðs réttargæslumanns.

Málsatvik og sönnunarfærsla

5 Málsatvikum og framburði ákærða og vitna er nægilega lýst í hinum áfrýjaða dómi. Það athugast að í niðurstöðukafla hins áfrýjaða dóms er framburður brotaþola fyrir dómi dreginn saman en framburður hennar hjá lögreglu var ekki eins ítarlegur og þar greinir.

6 Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti voru spilaðar upptökur af framburði ákærða og brotaþola fyrir héraðsdómi.

Niðurstaða

7 Í hinum áfrýjaða dómi var ekki talið sannað að ákærði hefði haft samræði við brotaþola og fellir ákæruvaldið sig við þá niðurstöðu. Ákærði hefur aftur á móti játað að hafa haft önnur kynferðismök við brotaþola með því að hafa lagst ofan á hana, snert kynfæri hennar og sett fingur í leggöng hennar, líkt og hann er ákærður fyrir.

8 Fallist er á þá niðurstöðu hins áfrýjaða dóms að framburður brotaþola um atvik málsins sé trúverðugur og að framburður ákærða um að hún hafi átt frumkvæði að og verið samþykk kynferðislegu samneyti við hann sé að sama skapi ótrúverðugur. Með því að ákærði notfærði sér að brotaþoli gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar, máttleysis og slævðrar meðvitundar telst háttsemi hans varða við 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá færði hann brotaþola, sem var […] ára, ein á ferð og ókunnug honum, inn í íbúð sína áður en hann kom þar fram vilja sínum við hana. Með því notfærði hann sér yfirburðastöðu sína gagnvart henni og verður sú háttsemi hans talin fela í sér ólögmæta nauðung. Hefur hann því einnig gerst sekur um brot gegn 1. mgr. 194. gr. laganna.

9 Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

10 Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, E-x-x S-x-x, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 1.037.592 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 744.000 krónur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, E-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 372.000 krónur.