536/2019

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu um dómkvaðningu matsmanns að öðru leyti en því að hafnað var að leggja nánar tiltekna matsspurningu fyrir hinn dómkvadda matsmann þar sem hún lyti að atriði sem dómara bæri að meta, sbr. 2. mgr. 60. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og A-kk-nf Í-kk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 10. júlí 2019 en kærumálsgögn bárust réttinum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. júní 2019 í málinu nr. E401/2019 þar sem tekin var til greina krafa varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns til að svara nánar tilgreindum spurningum samkvæmt matsbeiðni. Kæruheimild er í clið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og hafnað verði að leggja matsspurningu B fyrir dómkvaddan matsmann. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Eins og greinir í hinum kærða úrskurði rekur varnaraðili mál á hendur sóknaraðila til viðurkenningar á rétti hennar til skaðabóta úr ábyrgðartryggingu G ehf. hjá sóknaraðila vegna líkamstjóns sem hún varð fyrir 12. september 2017 er glerkarafla brotnaði í höndum hennar. 5 Varnaraðili lagði fram í þinghaldi 13. júní 2019 matsbeiðni með tveimur matsspurningum sem merktar voru með stafliðunum A og B. Í matsbeiðni varnaraðila er tekið fram varnaraðili telji að glerkaraflan hafi verið haldin ágalla í skilningi 1. mgr. 5. gr. laga nr. 25/1991 um skaðsemisábyrgð en samkvæmt ákvæðinu teljist vara haldin ágalla þegar hún er ekki svo örugg sem með réttu mátti vænta eftir öllum aðstæðum. Varnaraðili hyggist með matsbeiðninni „sanna tilvist ágallans/ágallanna á karöflunni. Þá [hyggist varnaraðili] sanna, í því tilviki að talið verði að um ágalla sé að ræða, í hverju gallinn er fólginn og hverjar séu orsakir hans.“

6 Í matsbeiðninni er matsspurning A svohljóðandi: „Hverjar telur matsmaður vera orsakir þess að glerkaraflan brotnaði við notkun þann 12. september 2017?“ Matsspurning B er svohljóðandi: „Telur matsmaður að glerkaraflan hafi á slysdegi þann 12. september 2017 verið jafn örugg til þeirrar notkunar sem með réttu mátti vænta?“ Snýst ágreiningur aðila um hvort matsspurning B verði lögð fyrir hinn dómkvadda matsmann en sóknaraðili gerir ekki athugasemdir við að matspurning A verði lögð fyrir matsmanninn.

7 Samkvæmt 2. mgr. 60. gr. laga nr. 91/1991 leggur dómari sjálfur mat á atriði sem krefjast almennrar þekkingar og menntunar eða lagaþekkingar. Með framangreindri matsspurningu B er óskað eftir því að dómkvaddur matsmaður leggi mat á hvort glerkaraflan hafi á slysdegi verið haldin ágalla í skilningi 1. mgr. 5. gr. laga nr. 25/1991. Samkvæmt 2. mgr. 60. gr. laga nr. 91/1991 er það sem fyrr segir hlutverk dómara, en ekki sérfróðra matsmanna, að leggja mat á þau atriði sem krefjast lagaþekkingar. Þegar af þeirri ástæðu verður að hafna beiðni varnaraðila um dómkvaðningu matsmanns til að leggja mat á þau atriði er greinir í matsspurningu B.

8 Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur að öðru leyti en því að matsspurning auðkennd B í matsbeiðni verður ekki lögð fyrir dómkvaddan matsmann.

Kærumálskostnaður fellur niður.