arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
733/2020

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu A um að X yrði gert að víkja úr dómsal á meðan hún gæfi skýrslu við aðalmeðferð málsins. Í úrskurði Landsréttar kom meðal annars fram að undantekningar frá meginreglunni um rétt ákærða til að vera viðstaddur aðalmeðferð og önnur þinghöld bæri að túlka þröngt. Að atvikum virtum hefði ekki verið sýnt fram á að uppfyllt væru skilyrði 1. mgr. 123. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála til þess að X yrði vikið úr þinghaldi meðan A gæfi skýrslu í málinu. Því var hinn kærði úrskurður felldur úr gildi.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 21. desember 2020, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 18. desember 2020 í málinu nr. S[…]/2020 þar sem fallist var á kröfu brotaþola um að varnaraðila verði gert að víkja úr þinghaldi meðan hún gefur skýrslu við aðalmeðferð málsins. Kæruheimild er í nlið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Niðurstaða

4 Samkvæmt 1. mgr. 166. gr. laga nr. 88/2008 á ákærði rétt á að vera við aðalmeðferð máls. Þó getur dómari ákveðið eftir kröfu ákæranda eða vitnis að ákærða verði vikið úr þinghaldi meðan það gefur skýrslu ef dómari telur að nærvera ákærða geti orðið vitninu sérstaklega til íþyngingar og haft áhrif á framburð þess, sbr. 1. mgr. 123. gr. sömu laga. Hæstiréttur hefur slegið því föstu að undantekningar frá meginreglunni um rétt ákærða til að vera viðstaddur aðalmeðferð og önnur þinghöld beri að túlka þröngt, sbr. meðal annars dóm réttarins 13. september 2017 í máli nr. 569/2017. Helgast þetta af grundvallarreglunni um réttláta málsmeðferð, sbr. 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sem hefur lagagildi eftir lögum nr. 62/1994.

5 Í málinu eru varnaraðila gefin að sök stórfelld ofbeldisbrot í nánu sambandi gegn brotaþola á tímabilinu 8. október 2015 til 18. júní 2017. Í vottorði sálfræðings 27. október 2020 kemur fram að brotaþoli hafi lifað í ótta við varnaraðila og að henni standi mikil ógn af honum. Það sé því brotaþola þungbært að gefa skýrslu í málinu fyrir dómi að varnaraðila viðstöddum.

6 Leggja verður til grundvallar að varnaraðili og brotaþoli hafi búið saman um nokkurra mánaða skeið á árunum 2018 og 2019 eins og rakið er í hinum kærða úrskurði. Því hefur ekki verið borið við að varnaraðili hafi beitt brotaþola ofbeldi eftir 18. júní 2017. Þá liggja fyrir gögn í málinu sem benda til þess að brotaþoli hafi um mitt þetta ár haft frumkvæði að því að reyna að koma á tengslum við varnaraðila.

7 Að framangreindu virtu hefur ekki verið sýnt fram á að uppfyllt séu skilyrði 1. mgr. 123. gr. laga nr. 88/2008 til þess að varnaraðila verði vikið úr þinghaldi meðan brotaþoli gefur skýrslu í málinu. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi.
734/2020

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta vistun á viðeigandi stofnun, sbr. c-lið 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 og 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 21. desember 2020, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 21. desember 2020 í málinu nr. R[...]/2020 þar sem varnaraðila var gert að sæta vistun á viðeigandi stofnun allt til mánudagsins 11. janúar 2021 klukkan 16. Kæruheimild er íl. lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að vistuninni verði markaður skemmri tími.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
745/2020

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli cliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 23. desember 2020, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. desember 2020 í málinu nr. R[…]/2020 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi til miðvikudagsins 20. janúar 2021 klukkan 14. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Niðurstaða

4 Í kröfu lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu um að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi á grundvelli cliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 greinir að embættið sé nú með til rannsóknar brot varnaraðila gegn 1. mgr. 168. gr., 231. gr., 1. mgr. 244. gr., 254. gr., 257. gr. og 259. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hinum ætluðu brotum varnaraðila er nánar lýst í hinum kærða úrskurði.

5 Varnaraðila var með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 14. júlí 2020 gert að sæta gæsluvarðhaldi til 11. ágúst sama ár á grundvelli cliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008, sem staðfestur var með úrskurði Landsréttar 21. júlí 2020. Krafa sóknaraðila nú tekur einkum til ætlaðra brota varnaraðila frá 20. september til 21. desember 2020, sem alls eru átta talsins.

6 Að virtum þeim rannsóknargögnum sem lögð hafa verið fyrir Landsrétt er fyrir hendi rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi gerst sekur um háttsemi sem fangelsisrefsing er lögð við.

7 Að framangreindu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
752/2020

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c og d liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 29. desember 2020, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 29. desember 2020 í málinu nr. R[…]/2020 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi meðan mál hans er til meðferðar fyrir dómstólum, þó eigi lengur en til þriðjudagsins 26. janúar 2021 klukkan 16:00. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir héraðsdómi og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Varnaraðili hefur sætt gæsluvarðhaldi frá 21. júlí 2020 á grundvelli c og dliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Sakamál á hendur honum samkvæmt ákærum héraðssaksóknara og lögreglustjórans á Suðurlandi 10. og 16. september 2020 var þingfest 24. sama mánaðar. Með ákæru héraðssaksóknara er varnaraðili sóttur til saka fyrir brot gegn 1. og 2. mgr. 218. gr. b, 2. mgr. 218. gr. og 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en í ákæru lögreglustjóra eru honum gefin að sök brot gegn 231. gr., 232. gr., 233. gr., 244. gr. og 1. og 2. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga og 98. gr. og 1. og 3. mgr. 99. gr. barnaverndarlaga nr. 80/2002. Í hinum kærða úrskurði er gerð grein fyrir dómsmeðferð málsins. Þá er þar tekið fram að stefnt sé að því að aðalmeðferð þess fari fram í næsta mánuði en í ljósi þess sem að framan er rakið og með skírskotun til 1. mgr. 171. gr. laga nr. 88/2008 er brýnt að meðferð málsins verði hraðað. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

5 Málskostnaður og kærumálskostnaður verður ekki úrskurðaður, sbr. 1. mgr. 234. gr. og 3. mgr. 237. gr. laga nr. 88/2008.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
754/2019

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli JA gegn GG, MG og dánarbúi GB var vísað frá dómi. Í stefnu til héraðsdóms krafðist JA þess aðallega að GG, MG og dánarbú GB yrðu dæmd til refsingar, til að sæta upptöku tiltekinna verðmæta og til greiðslu nánar tilgreindra bóta. Þá hafði hann uppi vara og þrautavarakröfur í nokkrum liðum, meðal annars til viðurkenningar á skaðabótaskyldu. Í úrskurði héraðsdóms, sem Landsréttur staðfesti með vísan til forsendna hans að virtum dómi Hæstaréttar Íslands í málinu nr. 31/2019 frá 29. janúar 2020, var meðal annars vísað til þess að kröfur JA um refsingu og upptöku verðmæta væru vanreifaðar og refsikrafan án skírskotunar til refsiheimilda. Málatilbúnaður JA, að því er bótaskyldu GG, MG og dánarbú GB varðaði, færi í bága við 1. mgr. 116. gr. laga nr. 91/1991 sökum þess að þegar hefði verið dæmt um sama tjónstilvik og var framsetning dómkrafna JA að öðru leyti talin í andstöðu við meginreglur einkamálaréttarfars um ákveðna og ljósa kröfugerð og vaxtakröfur vanreifaðar. Var málatilbúnaður JA í heild talinn svo óskýr og ruglingslegur að hann færi í bága við d og e liði 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og B-kvk-nf T-kvk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 11. nóvember 2019. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 2. desember 2019. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 28. október 2019 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. 2 Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði í heild sinni felldur úr gildi og að lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar en til vara að hluta. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar. Jafnframt að Landsréttur leggi fyrir héraðsdómara að fresta meðferð málsins þar til „niðurstaða liggur fyrir í dómsmálaferlinu milli aðila þessa kærumáls og hófst með birtingu stefnu fyrir varnaraðilum, 9.17. desember 2015, í málinu E1/2016 fyrir Héraðsdómi Suðurlands og nú er fyrir Hæstarétti sem mál nr. 31/2019, en til vara að málið verði sett í biðstöðu í Landsrétti til sama tíma“.

3 Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar en til vara að kærumálskostnaður verði látinn niður falla.

Niðurstaða

4 Með dómi 29. janúar 2020 í máli nr. 31/2019 sýknaði Hæstiréttur varnaraðila af kröfu sóknaraðila um greiðslu skaðabóta og sneri með því niðurstöðu Landsréttar 10. maí 2019 í máli nr. 596/2018. Að því gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

5 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, J-kk-nf A-kk-nf T-kk-nf, greiði varnaraðilum, G-kk-þgf G-kk-þgf, M-kvk-þgf G-kvk-þgf G-kvk-þgf og dánarbúi G-kvk-ef B-kvk-ef G-kvk-ef, hverju um sig, 120.000 krónur í kærumálskostnað.
76/2020

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli cliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála en gæsluvarðhaldinu markaður skemmri tími.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 6. febrúar 2020, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. febrúar 2020 í málinu nr. R[…]/2020 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 3. mars 2020 klukkan 16. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Niðurstaða

4 Staðfest er niðurstaða hins kærða úrskurðar um að skilyrði séu til að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi, sem verður markaður sá tími sem í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Varnaraðili, X, sæti gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 20. febrúar 2020 klukkan 16.
820/2019

Útdráttur

O krafðist viðurkenningar á heimild sinni til að setja upp rafmagnshlið til að stýra akandi umferð um aðkomuveg frá þjóðvegi númer 1 að tilgreindri frístundabyggð. Með úrskurði Landsréttar var staðfest sú niðurstaða héraðsdóms að vísa málinu frá dómi þar sem málatilbúnaður O uppfyllti ekki áskilnað d og e liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála en verulega skorti á reifun á málsástæðum hennar, sem og samhengi á milli þeirra og kröfugerðar hennar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf og B-kvk-nf T-kvk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 4. desember 2019, sem barst réttinum 6. sama mánaðar. Greinargerð varnaraðila, Vegagerðarinnar, barst réttinum 20. desember 2019 og greinargerð varnaraðila, Ó-kk-ef B-kk-ef og S-kk-ef Ó-kk-ef, barst réttinum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. nóvember 2019 í málinu nr. E3990/2018 þar sem málinu var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hún kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðilarnir, Vegagerðin, Ó-kk-nf B-kk-nf og S-kk-nf Ó-kk-nf, krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar auk kærumálskostnaðar.

4 Varnaraðilarnir, B-kk-nf Ó-kk-nf og G-kk-nf B. Ó-kk-nf, létu málið ekki til sín taka fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

5 Þegar af þeim ástæðum sem greinir í hinum kærða úrskurði er málatilbúnaður sóknaraðila svo vanreifaður að ekki verður felldur efnisdómur á dómkröfur hennar. Hinn kærði úrskurður verður því staðfestur með vísan til forsendna hans.

6 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað svo sem í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, O-kvk-nf F-kvk-nf, greiði varnaraðilanum, Vegagerðinni, 200.000 krónur og varnaraðilunum Ó-kk-þgf B-kk-þgf og S-kk-þgf Ó-kk-þgf, hvorum um sig, 150.000 krónur í kærumálskostnað.
830/2019

Útdráttur

A krafðist þess að ákvörðun sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu um að synja beiðni hans um beina aðfarargerð yrði felld úr gildi og lagt yrði fyrir sýslumann að halda gerðinni áfram. Í úrskurði héraðsdóms, sem staðfestur var í Landsrétti með vísan til forsendna hans, kom fram að sýslumanni hefði verið rétt að stöðva aðfarargerðina, þar sem kominn væri fram slíkur vafi um hvaða réttindi A teldi sig eiga að lögum sem hann krefðist að fullnægt yrði, sbr. 2. mgr. 27. gr. laga nr. 90/1989 um aðför. Var kröfu A því hafnað.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf O. A-kk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 11. desember 2019. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 3. janúar 2020. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 6. desember 2019 í málinu nr. A[…]/2019 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að ákvörðun sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu 5. september 2019 um að synja beiðni um innsetningu í máli númer […]/2019 yrði felld úr gildi og lagt yrði fyrir sýslumann að halda gerðinni áfram. Kæruheimild er í 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1989 um aðför.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og að fyrrgreind krafa verði tekin til greina. Þá krefst hann kærumálskostnaðar án tillits til gjafsóknar sem honum hefur verið veitt.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

5 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað svo sem í úrskurðarorði greinir. Um gjafsóknarkostnað sóknaraðila fyrir Landsrétti fer eins og nánar greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, A, greiði varnaraðila, B, 350.000 krónur í kærumálskostnað.

Gjafsóknarkostnaður sóknaraðila fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hans, Þ-kvk-ef B-kvk-ef, 350.000 krónur.
834/2019

Útdráttur

Máli J gegn R var vísað frá Landsrétti þar sem J lagði ekki fram tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar innan þess frests sem honum var veittur til þess að setja hana.

Úrskurður Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og Á-kvk-nf Ó-kvk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 11. desember 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjaness 13. nóvember 2019 í málinu nr. E813/2018. Áfrýjandi krefst þess að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnda og málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

2 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

3 Með bréfi 13. janúar 2020 krafðist stefndi þess að áfrýjanda yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar fyrir Landsrétti með vísan til bliðar 1. mgr. 133. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Með úrskurði Landsréttar 7. febrúar 2020 var tekin til greina krafa stefnda um að áfrýjanda yrði gert að setja tryggingu að fjárhæð 1.000.000 króna fyrir greiðslu málskostnaðar í málinu. Áfrýjanda var veittur frestur til 21. febrúar 2020 til að leggja fram trygginguna að því viðlögðu að málinu yrði vísað frá dómi ef það yrði ekki gert. Sú trygging hefur ekki verið sett og ber því samkvæmt 3. mgr. 133. gr. laga nr. 91/1991 að vísa málinu frá Landsrétti.

4 Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Landsrétti eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Málinu er vísað frá Landsrétti.

Áfrýjanda, J-kk-þgf S. F-kk-þgf, greiði stefnda, R-x-x M-x-x, 300.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.
838/2019

Útdráttur

A og B hf. gerðu starfslokasamning þegar A lét af störfum hjá B hf. að eigin ósk. Síðar krafðist A skaðabóta og miskabóta vegna atvika sem urðu á starfstíma hennar þar og hún taldi meðal annars fela í sér einelti og áreiti gagnvart sér, sem B hf. bæri húsbóndaábyrgð á. Í dómi Landsréttar var staðfest sú niðurstaða héraðsdóms að ekki hefði verið sýnt fram á að um einelti eða ofbeldi í skilningi laga hafi verið að ræða í garð A, þótt ýmislegt hefði betur mátt fara í samskiptum yfirmanns hjá B hf. og A. Með hliðsjón af því hefðu hvorki B hf. né starfsmenn félagsins valdið A bótaskyldu tjóni á starfstíma hennar. Var B hf. því sýknað af kröfum A.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf, fyrrverandi landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Landsréttar 24. október 2019. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 11. desember sama ár og áfrýjaði hún öðru sinni 12. sama mánaðar. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 27. september 2019 í málinu nr. E3446/2018.

2 Áfrýjandi krefst þess aðallega að hinum áfrýjaða dómi verði hrundið og breytt á þá leið að stefnda verði aðallega gert að greiða henni skaðabætur að fjárhæð 19.551.917 krónur en til vara 8.133.756 krónur, í báðum tilvikum með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 25. október 2018 til greiðsludags. Auk þess krefst áfrýjandi miskabóta úr hendi stefnda að fjárhæð 3.000.000 króna með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 25. október 2018 til greiðsludags. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti. Niðurstaða

4 Áfrýjanda var kynnt niðurstaða Lífs og sálar á fundi 19. desember 2016. Samkvæmt viðbragðsáætlun stefnda vegna eineltis og kynferðislegrar áreitni bar stefnda að veita áfrýjanda þriggja daga frest til að gera athugasemdir við þá niðurstöðu. Vitnin G og H, starfsmenn stefnda, sem kynntu niðurstöðu skýrslunnar fyrir áfrýjanda, báru fyrir héraðsdómi að það hefði ekki verið gert. Þá kom fram í skýrslu F, starfsmannastjóra stefnda, að þessi háttur hafi ekki verið í samræmi við viðbragðsáætlunina. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

5 Rétt er að málskostnaður milli aðila fyrir Landsrétti falli niður en um gjafsóknarkostnað áfrýjanda fer eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður áfrýjanda, A, fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hennar, G-kk-ef Á. H-kk-ef, 740.000 krónur.