190/2018

Útdráttur

Staðfest var ákvörðun L um að X skyldi sæta nálgunarbanni gagnvart A á grundvelli laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili. Ekki var fallist á að X skyldi sæta nálgunarbanni gagnvart tveimur sonum X og A.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir I-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf F-kk-nf og R-kvk-nf B-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 16. febrúar 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. febrúar 2018. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 14. febrúar 2018 í málinu nr. R124/2018 þar sem staðfest var að hluta ákvörðun sóknaraðila 6. sama mánaðar um að varnaraðili skuli sæta nálgunarbanni, eins og nánar greinir í hinum kærða úrskurði. Kæruheimild er í 3. mgr. 15. gr. laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili.

Varnaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hnekkt að því er varðar börn hennar og að nálgunarbanni gagnvart A verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess aðallega að staðfest verði ákvörðun hans 6. febrúar 2018 um að varnaraðili sæti nánar tilgreindu nálgunarbanni í sex mánuði, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Aðalkrafa sóknaraðila er sama efnis og sú krafa sem hann hafði uppi í héraði. Þessi kröfugerð fyrir Landsrétti er sóknaraðila heimil samkvæmt 4. mgr. 199. gr., sbr. 4. mgr. 195. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Samkvæmt alið 4. gr. laga nr. 85/2011 er heimilt að beita nálgunarbanni ef rökstuddur grunur er um að sakborningur hafi framið refsivert brot. Varnaraðili er undir rökstuddum grun um að hafa 4. febrúar 2018 á heimili brotaþola framið brot sem varðar refsingu samkvæmt 231. gr. og 1. mgr. 257. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er framangreindu lagaskilyrði því fullnægt.

Samkvæmt gögnum málsins er uppi rökstuddur grunur um að varnaraðili hafi áður sýnt ógnandi og ofbeldisfulla hegðun í samskiptum við brotaþolann A á heimili hans. Að virtum þeim atvikum og gögnum málsins að öðru leyti þykir hætta á að varnaraðili brjóti á ný gegn brotaþolanum A eða raski friði hans á annan hátt. Ekki þykir sennilegt að friðhelgi hans verði vernduð með öðrum og vægari hætti en með nálgunarbanni. Er því fallist á að fyrir hendi séu skilyrði a og bliðar 4. gr. laga nr. 85/2011 til að beita nálgunarbanni eins og kveðið er á um í ákvörðun lögreglustjóra frá 6. febrúar 2018 að því er brotaþolann A varðar.

Á hinn bóginn virðist röskun varnaraðila á friði drengjanna B og C einkum hafa verið í því fólgin að þeir urðu vitni að háttsemi varnaraðila gagnvart brotaþolanum A á heimili hans 4. febrúar 2018, en þar eru drengirnir vistaðir til 11. mars á vegum barnaverndaryfirvalda. Ekkert liggur fyrir um það í málinu að varnaraðili hafi við aðrar aðstæður eða í annan tíma brotið gegn eða raskað friði drengjanna í skilningi 4. gr. laga nr. 85/2011. Varnaraðili og brotaþolinn A munu fara sameiginlega með forsjá drengjanna og eiga þeir lögheimili hjá varnaraðila. Einnig kemur fram í gögnum málsins að barnaverndaryfirvöld ráðgeri að varnaraðili fái að umgangast drengina, en undir eftirliti barnaverndarstarfsmanna og að því tilskildu að hún haldi sig frá neyslu fíkniefna.

Samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 85/2011 verður nálgunarbanni aðeins beitt þegar ekki þykir sennilegt að friðhelgi brotaþola verði vernduð með öðrum og vægari hætti og skal þess þá gætt að ekki sé farið strangar í sakirnar en nauðsyn ber til. Að þessu virtu og með hliðsjón af því að fallist hefur verið á að banna varnaraðila að koma á eða í námunda við heimili brotaþolans A, að veita honum eftirför og nálgast hann á almannafæri, þykir friðhelgi drengjanna nægilega vernduð með þeim hætti. Verður því ekki fallist á að varnaraðila verði gert að sæta nálgunarbanni gagnvart sonum sínum, þeim B og C. Að öðru leyti verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Landsrétti, sem ákveðin verður að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í úrskurðarorði segir, greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 3. mgr. 38. gr. laga nr. 88/2008, sbr. 14. gr. laga nr. 85/2011.

Úrskurðarorð:

Staðfest er ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu 6. febrúar 2018 um að varnaraðili, X, sæti nálgunarbanni í sex mánuði þannig að lagt sé bann við því að hún komi á eða í námunda við heimili A að […] í Hafnarfirði, á svæði sem afmarkast við 50 metra radíus frá miðju hússins. Jafnframt er lagt bann við því að varnaraðili veiti A eftirför, nálgist hann á almannafæri eða setji sig í samband við hann með öðrum hætti.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Landsrétti, J-kk-ef B-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 248.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.