581/2018

Útdráttur

H var sakfelldur fyrir kynferðisbrot samkvæmt 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa haft samræði við A gegn hennar vilja með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga. Var refsing H ákveðin fangelsi í 24 mánuði. Með vísan til dráttar sem orðið hafði á meðferð málsins hjá ákæruvaldinu þótti rétt að fresta fullnustu 21 mánaðar af refsingunni skilorðsbundið. Þá var H gert að greiða A 1.600.000 krónur í miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir H-kvk-nf Þ-kvk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 15. júní 2018 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjaness 5. júní 2018 í málinu nr. S38/2018.

2 Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

3 Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins og að einkaréttarkröfu brotaþola verði vísað frá dómi. Til vara krefst hann þess að refsing hans verði milduð og alfarið bundin skilorði og að dæmdar skaðabætur verði lækkaðar.

4 Brotaþoli, A, krefst þess að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð 1.600.000 krónur, auk vaxta samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. ágúst 2015 þar til mánuður var liðinn frá birtingu skaðabótakröfunnar en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Niðurstaða

5 Í máli þessu er ákærða gefin að sök nauðgun með því að hafa að kvöldi föstudagsins 31. júlí 2015, í tjaldi á tjaldstæðinu í Herjólfsdal í Vestmannaeyjum, haft samræði við brotaþola gegn hennar vilja með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum svefndrunga og ölvunar. Ákærði játar að hafa haft samræði við brotaþola umrætt kvöld en kveður það hafa verið með vitund hennar og vilja.

6 Atvikum málsins og framburði ákærða og vitna er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Það athugast þó að ákærði sendi brotaþola skilaboð í gegnum rafrænan samskiptamiðil en ekki með símaskilaboðum líkt og greinir í hinum áfrýjaða dómi.

7 Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur hvað sakfellingu ákærða varðar og heimfærslu brots hans til refsiákvæðis.

8 Líkt og greinir í hinum áfrýjaða dómi liðu um tvö ár og tveir mánuðir frá því að rannsókn málsins lauk þar til ákæra var gefin út en slíkar tafir á málsmeðferð eru í andstöðu við 3. mgr. 18. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar og 1. mgr. 6. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, sbr. lög nr. 62/1994. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms hvað varðar ákvörðun refsingar þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 24 mánuði en vegna dráttar á meðferð málsins hjá ákæruvaldinu þykir rétt að fresta fullnustu 21 mánaðar af refsingunni og skal sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. til hliðsjónar dóma Hæstaréttar 4. júní 2015 í máli nr. 16/2015 og 16. janúar 2014 í máli nr. 619/2013.

9 Verjanda ákærða var birt fyrirkall og ákæra í málinu 9. febrúar 2018. Að þessu athuguðu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms þykja miskabætur til brotaþola hæfilega ákveðnar 1.600.000 krónur og skulu þær bera vexti eins og í dómsorði greinir.

10 Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað verður staðfest.

11 Með vísan til 1. mgr. 237. gr. laga nr. 88/2008 verður ákærða gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, H-kk-nf F-kk-nf S-kk-nf, sæti fangelsi í tvö ár en fresta skal fullnustu 21 mánaðar af refsingunni og sá hluti hennar falla niður að liðnum þremur árum frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði greiði A 1.600.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. ágúst 2015 til 9. mars 2018 en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað er staðfest.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 1.277.595 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef lögmanns, 843.000 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, Þ-kvk-ef B-kvk-ef lögmanns, 390.000 krónur.