454/2021

Útdráttur

B hf. og S ehf. gerðu með sér leigusamning árið 2014 þar sem B hf. tók á leigu fasteign í eigu S ehf. til ársins 2036 í því skyni að reka þar hótel. Vegna aðstæðna sem rekja mátti til Covid- 19 faraldursins var hótelinu lokað um tíma. Jafnframt greiddi B hf. aðeins 20% af umsömdu leigugjaldi frá apríl 2020. Í málinu krafði S ehf. B hf. um vangoldnar leigugreiðslur samkvæmt leigusamningnum, að frátöldum framangreindum innborgunum. Kröfu var jafnframt beint að áfrýjandanum I hf., sem með áritun á samninginn ábyrgðist greiðslu sex mánaða leigu samkvæmt honum. Í dómi Landsréttar var lagt til grundvallar að Covid- 19 faraldurinn og ráðstafanir stjórnvalda tengdar honum hefðu falið í sér atburð sem í samningssambandi aðila hefði fallið undir hina óskráðu reglu um force majeure, enda hefði greiðsluvandi B hf. stafað af ófyrirsjáanlegum og óviðráðanlegum atburði sem var ótengdur rekstri félagsins að öðru leyti. Var því ekki talið að um vanefnd hefði verið að ræða af hálfu B hf. þótt félagið hefði aðeins greitt 20% af umsaminni leigu á tímabilinu frá apríl 2020 til og með nóvember sama ár. Í því fælist þó ekki sjálfkrafa að greiðsluskylda félli niður því skuldara bæri að efna samningsskuldbindingar sínar þegar efndahindrun sem fellur undir regluna um force majeure væri úr vegi, nema lög stæðu til annars. Þá taldi Landsréttur að ógilding ákvæðis leigusamnings aðila um leigugjald og ábyrgð I hf. á vanefndum myndi fela í sér óréttláta réttindaskerðingu.

Kæmi því ekki til greina að beita reglunni um brostnar forsendur í málinu. Jafnframt hafnaði Landsréttur því að efni væru til þess á grundvelli 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga að leggja, í heild eða að hluta, á S ehf. hina endanlegu áhættu af áhrifum Covid- 19 faraldursins á rekstur B hf. Í því efni var litið til meginreglu samningaréttar um skuldbindingargildi samninga og þess að samningsaðilar þurfi almennt sjálfir að bera áhættuna af því ef aðstæður breytast á löngum samningstíma. Þá hefði B hf., andstætt S ehf., notið góðs af ýmsum mótvægisaðgerðum stjórnvalda vegna Covid- 19 faraldursins. Loks hefði S ehf. lagt út í kostnað bæði við öflun og rekstur hins leigða húsnæðis og við að laga það að þörfum B hf., allt gegn því leigugjaldi sem samið var um, auk þess sem B hf. hefði haft hið leigða til fullrar ráðstöfunar allan þann tíma sem krafa S ehf. tók til. Féllst Landsréttur því á að S ehf. ætti kröfu á hendur B hf. vegna vangoldinnar leigu samkvæmt leigusamningi aðila og á hendur I hf. á grundvelli ábyrgðarskuldbindingar þess félags samkvæmt samningnum.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf S-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 12. júlí 2021. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 25. júní 2021 í málinu nr. E- 7866/2020.

2

Áfrýjendur krefjast þess að þeir verði sýknaðir af öllum kröfum stefnda í málinu, til vara að kröfur stefnda verði lækkaðar verulega en að því frágengnu að þeir verði sýknaðir að svo stöddu. Þá krefjast áfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3

Stefndi krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4

Með samningi 10. október 2014 tók áfrýjandinn Berjaya Hotels Iceland hf. (áður Flugleiðahótel hf.) á leigu húsnæði í eigu stefnda við Hafnarstræti 17- 19 í því skyni að reka þar hótel. Í máli þessu krefur stefndi framangreindan áfrýjanda um vangoldnar leigugreiðslur samkvæmt samningnum fyrir tímabilið frá apríl 2020 til og með nóvember sama ár. Jafnframt krefst stefndi greiðslu leigu fyrir geymslurými í kjallara hússins, sem ekki var hluti hins leigða samkvæmt framangreindum samningi. Frá kröfu sinni dregur stefndi innborganir, sem óumdeilt er í málinu að námu 20% af kröfunni. Kröfu er jafnframt beint að áfrýjandanum Icelandair Group hf., sem með áritun á framangreindan samning ábyrgðist greiðslu sex mánaða leigu samkvæmt honum.

5

Fyrir Landsrétti hefur áfrýjandi lagt fram ársreikning sinn vegna ársins 2020 þar sem fram kemur að árið 2019 hafi hagnaður af reglulegri starfsemi numið um 2,7 milljörðum króna en að árið 2020 hafi tap af reglulegri starfsemi numið tæpum milljarði króna. Fram kemur einnig að reksturinn í heild hafi skilað tapi bæði árin og að tapið hafi verið um fjórum milljörðum hærra árið 2020 en 2019. Stefndi hefur einnig lagt fram ársreikning sinn vegna sama árs þar sem fram kemur að tap var á rekstri félagsins árin 2019 og 2020.

6

Óumdeilt er í málinu að Covid- 19 faraldurinn og aðgerðir innlendra og erlendra stjórnvalda í tilefni af honum hafi haft þau áhrif, á því tímabili sem krafa stefnda varðar, að koma erlendra ferðamanna til Íslands hafi nánast lagst af. Hafi faraldurinn því haft víðtæk áhrif á rekstur fyrirtækja í ferðaþjónustu, þar á meðal á rekstur áfrýjandans Berjaya Hotels Iceland hf. Ársreikningur félagsins fyrir árið 2020 staðfestir þetta. Þá er óumdeilt að þrátt fyrir lokun Reykjavík Konsúlat hótelsins, sem rekið var í hinu leigða húsnæði, hafi tilteknum öðrum hótelum á vegum framangreinds áfrýjanda verið haldið opnum.

7

Við málflutning í Landsrétti lýsti lögmaður áfrýjenda því yfir að Reykjavík Konsúlat hótelið hefði verið opnað aftur um mánaðamótin júlí/ágúst 2021 og að leiga hefði verið greidd að fullu frá 1. ágúst það ár. Þá lýsti hann því yfir að áfrýjandinn Berjaya Hotels Iceland hf. hefði nýtt þau ívilnandi úrræði sem honum hefðu staðið til boða vegna C ovid- 19 faraldursins.

8

Að öðru leyti en að framan greinir vísast til hins áfrýjaða dóms um atvik máls en þau eru í grundvallaratriðum óumdeild.

9

Áfrýjendur byggja á því að skylda Berjaya Hotels Iceland hf. til að inna leigugreiðslur af hendi hafi fallið niður í heild eða að hluta á grundvelli reglu um ófyrirsjáanleg og óviðráðanleg ytri atvik (force majeure), enda hafi efndir verið ómögulegar að verulegu leyti eða öllu vegna áhrifa Covid- 19 faraldursins á hótelrekstur í hinu leigða húsnæði. Áfrýjendur byggja jafnframt á því að Reykjavík Konsúlat hótelinu hafi verið lokað ásamt fleiri hótelum í því skyni að takmarka tjón Berjaya Hotels Iceland hf. vegna faraldursins. Stefndi byggir aftur á móti á því að ekki hafi verið um ófyrirséð og óviðráðanleg ytri atvik að ræða, enda verði ferðaþjónustufyrirtæki að gera ráð fyrir þeim möguleika að farsóttir komi upp. Þá hafi Berjaya Hotels Iceland hf. ekki lokað öllum hótelum sínum og landið ekki verið með öllu lokað ferðamönnum. Fjárskortur leysi samningsaðila ekki undan skuldbindingum sínum.

10

Í hinni óskráðu reglu um force majeure, sem gildir um efndir gagnkvæmra samninga í íslenskum rétti, felst að ófyrirséð og óviðráðanleg ytri atvik sem valda því að ómögulegt sé, eða því sem næst, að efna samningsskuldbindingu, geti haft áhrif til frestunar efndaskyldu ogá beitingu vanefndaúrræða. Reglan felu rí sér undantekningu frá þeirri meginreglu íslensks réttar að samninga skuli efna og ber því að túlka hana þröngt.

11

Samkvæmt samningi aðila og útgefnum reikningum bar áfrýjandanum Berjaya Hotels Iceland hf. að inna umsamdar leigugreiðslur af hendi með peningagreiðslu í íslenskum krónum. Hér verður því einnig að hafa í huga þá meginreglu kröfuréttar að skuldari getur almennt ekki borið fyrir sig fjárskort þegar kemur að efndum peningagreiðslu.

Þetta verður þó ekki talið valda því að reglunni um force majeure verði ekki beitt heldur verður að líta svo á að hin ófyrirsjáanlegu og óviðráðanlegu ytri atvik þurfi að vera önnur en almennir rekstrarerfiðleikar og að áhrif þeirra þurfi að vera afgerandi.

Það að um peningagreiðslu sé að ræða verður jafnframt ekki talið breyta því að í reglunni um force majeure felst ekki skilyrðislaus krafa um að ómöguleiki þurfi að vera alger eða algildur.

12

Engin ákvæði er að finna í samningi aðila um áhrif ófyrirsjáanlegra og óviðráðanlegra ytri atvika á samningsskyldur þeirra og verður því leyst úr ágreiningi aðila á grundvelli framangreindra sjónarmiða.

13

Farsóttir eru ótvírætt atvik af því tagi sem fallið geta undir regluna um force majeure.

Fyrir liggur jafnframt í málinu að stjórnvöld á Íslandi gripu til ýmissa sóttvarnaraðgerða í tilefni af Covid- 19 faraldrinum sem urðu til þess að koma erlendra ferðamanna til landsins lagðist nánast af á því tímabili sem krafa stefnda tekur til. Í því skyni að mæta víðtækum áhrifum faraldursins á atvinnurekstur í landinu var einnig gripið til ýmissa mótvægisaðgerða, eins og nánar er rakið í forsendum hins áfrýjaða dóms. Í frumvarpi því sem varð að lögum um tímabundnar heimildir til fjárhagslegrar endurskipulagningar nr. 57/2020, sem lagt var fram á Alþingi í maí 2020, kemur meðal annars fram að þá hefðu, vegna C ovid- 19 faraldursins, verið komin fram „umfangsmikil áhrif á innlenda ferðaþjónustu og tengda starfsemi, þar á meðal flugrekstur, vegna ýmissa takmarkana sem ríki hafa sett á komur erlendra ríkisborgara, samkomubanns og annarra sóttvarnarráðstafana, auk fyrirmæla og ráðlegginga stjórnvalda til fólks vegna faraldursins.“ Jafnframt kom fram það mat löggjafans að hefðbundin úrræði til fjárhagslegrar endurskipulagningar fyrirtækja dygðu ekki „á þeim miklu óvissutímum sem nú ríkja, í þeim tilvikum þegar greiðsluvandi fyrirtækja stafar eingöngu af skyndilegum og utanaðkomandi atburði sem ekki tengist rekstri þeirra“.

14

Við mat á því hvort aðstæður sem falla undir reglu naum force majeurehafi verið uppi í samningssambandi aðila á þeim tíma sem krafa stefnda tekur til verður litið til framangreindra atriða. Þá athugast að þótt rekstraraðilar í ferðaþjónustu megi ávallt búast við því að reksturinn geti orðið fyrir áhrifum af skyndilegum utanaðkomandi atburðum semekki lúta þeirra stjórn, svo sem náttúruhamförum og farsóttum, verður ekki talið að áfrýjendur hafi við samningsgerðina mátt sjá fyrir hin víðtæku áhrif þeirra sóttvarnaraðgerða og ráðlegginga til almennings sem gripið var til hér á landi og erlendis vegna Covid- 19 faraldursins. Að öllu framangreindu gættu og að teknu tilliti til framlagðs ársreiknings áfrýjandans Berjaya Hotels Iceland hf. verður því lagt til grundvallar við úrlausn málsins að C ovid- 19 faraldurinn og ráðstafanir stjórnvalda tengdar honum hafi á þeim tíma sem krafa stefnda tekur til falið í sér atburð sem í samningssambandi aðila fellur undir hina óskráðu reglu um force majeure, enda hafi greiðsluvandi Berjaya Hotels Iceland hf. stafað af ófyrirsjáanlegum og óviðráðanlegum atburði sem var ótengdur rekstri félagsins að öðru leyti.

15

Að fenginni þessari niðurstöðu kemur ekki til umfjöllunar sú málsástæða áfrýjenda að regla um stjórnunarábyrgð, sem áfrýjendur vísa einnig til, leiði til þess að efndaskylda Berjaya Hotels Iceland hf. hafi fallið niður vegna áhrifa Covid- 19 faraldursins.

16

Framangreind niðurstaða dómsins hefur þau áhrif að ekki verður talið að um vanefnd hafi verið að ræða af hálfu áfrýjandans Berjaya Hotels Iceland hf. þótt hann hafi á tímabilinu frá apríl 2020 til og með nóvember sama ár aðeins greitt 20% af umsaminni leigu. Í því felst þó ekki sjálfkrafa að greiðsluskylda félagsins samkvæmt samningi aðila falli niður því skuldari verður að efna samningsskuldbindingar sínar þegar efndahindrun sem fellur undir regluna um force majeure er úr vegi, nema lög standi til þess að áhætta af atburðum verði í heild eða að hluta lögð á gagnaðila.

17

Koma þá til skoðunar þær málsástæður áfrýjenda að fella eigi niður eða lækka greiðsluskyldu þeirra á grundvelli reglna um brostnar forsendur eða á grundvelli 36. gr. laga um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga nr. 7/1936, sbr. 11. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994.

18

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest sú niðurstaða hans að ekki komi til greina að beita reglunni um brostnar forsendur í málinu.

19

Hvað varðar ógildingarreglu 36. gr. laga nr. 7/1936 byggja áfrýjendur á því að vegna Covid- 19 faraldursins sé ósanngjarnt af hálfu stefnda að bera fyrir sig ákvæði 4. gr. samnings þeirra um greiðslu húsaleigu, fjárhæð hennar og ábyrgð áfrýjandans Icelandair Group hf. Beri að víkja ákvæðinu til hliðar eða breyta því þannig að skylda til greiðslu húsaleigu verði felld niður eða fjárhæð hennar lækkuð og fari þá með sama hætti um ábyrgðina. Ekki sé sanngjarnt að áfrýjendur beri alla áhættu af því að koma ferðamanna til landsins hafi svo gott sem stöðvast á þeim tíma sem krafa stefnda tekur til. Stefndi byggir aftur á móti í þessu sambandi á því að túlka beri 36. gr. laga nr. 7/1936 þröngt og að langtímasamningum verði síður vikið til hliðar en samningum til styttri tíma þar sem almennt megi gera ráð fyrir því að ýmislegt geti breyst á löngum tíma. Jafnframt er á því byggt að hætta af farsóttum sé fyrirsjáanleg í ferðaþjónustu, auk þess sem áfrýjandinn Berjaya Hotels Iceland hf. sé stöndugt fyrirtæki sem hafi notið góðs af ýmsum mótvægisaðgerðum stjórnvalda, ólíkt stefnda sem sé lítið skuldsett fasteignafélag. Sé því ósanngjarnt að leggja áhættuna af Covid- 19 faraldrinum á stefnda.

20

Í 1. mgr.36. gr. laga nr. 7/1936 segir að samningi megi víkja til hliðar í heild eða að hluta, eða breyta, ef það yrði talið ósanngjarnt eða andstætt góðri viðskiptavenju að bera hann fyrir sig. Samkvæmt 2. m gr. sama ákvæðis skal við mat samkvæmt 1. mgr. líta til efnis samnings, stöðu samningsaðila, atvika við samningsgerðina og atvika sem síðar komu til. Framangreind regla felur í sér undantekningu frá meginreglu samningaréttar um skuldbindingargildi samninga og ber því að gæta varúðar við beitingu hennar.

21

Áfrýjendur hafa einungis borið fyrir sig atvik er tilkomu eftir samningsgerð aðila og tengjast áhrifum Covid- 19 faraldursins á rekstur hótels í hinu leigða húsnæði. Verður lagt til grundvallar niðurstöðum álsins að aðilar, sem allir voru í atvinnurekstri á sínu sviði, hafi verið jafnsettir við samningsgerðina og að efni samnings og atvik við samningsgerðina hafi ekki verið með þeim hætti að áhrif geti haft á skuldbindingargildi samningsins. Þá athugast að áfrýjendur beina málsástæðum sínum varðandi ógildingu eða breytingu samnings aðila einungis að ákvæðum hans um endurgjald fyrir leigu húsnæðis og ábyrgð á henni, en ekki að öðrum þáttum samningsins.

22

Af dómaframkvæmd Hæstaréttar verður ráðið að ákvæðum um endurgjald í samningum á milli jafnsettra aðila verði almennt ekki vikið til hliðar. Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi stendur dómaframkvæmd jafnframt til þess að samningsaðilar verði almennt ekki leystir undan fjárhagslegum skuldbindingum sínum þótt efnahagsáföll ríði yfir. Framangreind framkvæmd byggist á meginreglu samningaréttar um skuldbindingargildi samninga og því sjónarmiði að samningsaðilar þurfi almennt sjálfir að bera áhættuna af því ef aðstæður breytast á samningstíma. Á það einnig við í máli þessu, þótt fallist hafi verið á að efndaskylda áfrýjandans Berjaya Hotels Iceland hf. hafi fallið niður um tíma vegna áhrifa Covid- 19 faraldursins.

23

Við málflutning í Landsrétti lýsti lögmaður áfrýjenda því yfir að áfrýjandinn Berjaya Hotels Iceland hf. hefði nýtt þau ívilnandi úrræði sem honum hefðu staðið til boða vegna C ovid- 19 faraldursins, en þeim úrræðum sem stjórnvöld gripu til er nánar lýst í hinum áfrýjaða dómi. Kvað lögmaðurinn áhrif þessa koma fram í ársreikningi félagsins fyrir árið 2020. Í málinu liggur einnig fyrir yfirlýsing stefnda, sem ekki hefur verið mótmælt af hálfu áfrýjenda, þess efnis að stefndi hafi fengið greiðslufrest á langtímalánum hjá viðskiptabanka sínum en engar afskriftir. Jafnframt kemur fram í yfirlýsingunni að greiðslur frá Berjaya Hotels Iceland hf. fyrir tímabilið frá apríl 2020 til maí 2021 hafi ekki dugað fyrir greiðslu virðisaukaskatts af leigu vegna sama tímabils, auk þess sem á stefnda hafi fallið rekstrarkostnaður, auk afskrifta og fjármagnskostnaðar, sem nemi tugum milljónum króna. Verður samkvæmt framangreindu lagt til grundvallar niðurstöðu að áfrýjandinn Berjaya Hotels Iceland hf. hafi, andstætt stefnda, notið góðs af ýmsum mótvægisaðgerðum stjórnvalda vegna

Covid- 1 9 faraldursins.

24

Hvað varðar atvik málsins athugast einnig að samningur aðila gilti til ársins 2036 en sjónarmið um að samningsaðilar þurfi, hvor um sig, að bera áhættu af því að aðstæður kunni að breytast eiga í ríkum mæli við um slíka langtímasamninga. Samkvæmt 2. gr. samningsins skyldi leigusali auk þess meðal annars standa straum af lausum innréttingum og búnaði sem hannaður væri að beiðni leigutaka. Lagði stefndi þannig út í kostnað bæði við öflun hins leigða húsnæðis og við að laga það að þörfum áfrýjandans Berjaya Hotels Iceland hf., og bar auk þess af húsnæðinu allan fjármagns- og rekstrarkostnað, allt gegn því leigugjaldi sem samið var um. Þá hafði áfrýjandi Berjaya Hotels Iceland hf. hið leigða til fullrar ráðstöfunar allan þann tíma sem krafa stefnda tekur til, þótt félagið hafi kosið að loka hótelinu sem þar var rekið.

25

Að öllu framangreindu virtu er það niðurstaða dómsins aðá grundvelli 36. gr. laga nr. stefnda hina endanlegu áhættu af áhrifum C ovid- 19 faraldursins á rekstur áfrýjandans

Berjaya Hotels Iceland hf.

26

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er jafnframt staðfest sú niðurstaða hans að hafna þeirri málsástæðu áfrýjandans Icelandair Group hf. að ábyrgð hans á greiðslu sex mánaða leigu sé einföld ábyrgð.

27

Það athugast að við málflutning í Landsrétti lýsti lögmaður áfrýjenda því yfir að forsendur hefðu skapast til enduropnunar Reykjavík Konsúlat hótelsins í kringum mánaðamótin júlí/ágúst 2021 og að full leiga hefði verið greidd frá 1. ágúst það ár.

Að teknu tilliti til þeirrar málflutningsyfirlýsingar, sbr. 45. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, verður ekki fallist á kröfu áfrýjenda um sýknu að svo stöddu.

28

Samkvæmt öllu framangreindu verður fallist á að stefndi eigi kröfu á hendur áfrýjandanum Berjaya Hotels Iceland hf. vegna vangoldinnar leigu samkvæmt húsaleigusamningi aðila og reikningum fyrir leigu geymslurýmis í kjallara á átta mánaða tímabili, frá apríl 2020 til og með nóvember sama ár. Jafnframt verður fallist á að áfrýjandinn Icelandair Group hf. beri óskipta ábyrgð með Berjaya Hotels Iceland hf. á greiðslu sex mánaða leigu samkvæmt grein 4.10 í húsaleigusamningnum. Þá þykir rétt, með vísan til 3. mgr. 5. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, að fallast á dráttarvaxtakröfu stefnda frá og með 1. september 2021.

29

Framlagðir reikningar sýna að leigufjárhæðir voru bundnar vísitölu og hækkuðu mánaðarlega og jafnframt að heildarkrafa stefnda vegna leigu á framangreindu átta mánaða tímabili nemur 182.360.829 krónum. Frá því dragast innborganir sem samtals nema 36.449.030 krónum. Nemur hin vangoldna leigufjárhæð því 145.911.799 krónum. Þrátt fyrir þetta lýtur fyrri liður stefnukröfu stefnda, sem eingöngu er beint að áfrýjandanum Berjaya Hotels Iceland hf., að greiðslu 145.911.799 króna að frádregnum framangreindum innborgunum. Að teknu tilliti til innborgananna gerir stefndi því í þessum kröfulið einungis kröfu á hendur Berjaya Hotels Iceland hf. að fjárhæð 109.462.769 krónur. Er það sú fjárhæð sem fallist var á með hinum áfrýjaða dómi, að viðbættum nánar tilteknum dráttarvöxtum.

30

Seinni liður kröfu stefnda lýtur að því að áfrýjandanum Icelandair Group hf. verði, sameiginlega með Berjaya Hotels Iceland hf., gert að greiða stefnda 137.852.244 krónur. Krefst stefndi með þessu húsaleigu í sex mánuði samkvæmt grein 4.10 í húsaleigusamningi aðila, miðað við leigugjaldið í október 2020 og án tillits til innborgana. Áfrýjendur hafa ekki mótmælt aðferð stefnda við útreikning þessa þáttar kröfugerðarinnar. Við meðferð málsins í héraði skýrði stefndi þennan kröfulið nánar með þeim hætti að áfrýjandinn Berjaya Hotels Iceland hf. væri ekki bæði krafinn um greiðslu samkvæmt fyrri og síðari lið kröfugerðarinnar, heldur yrði að lesa þá í samhengi hvorn við annan. Verður samkvæmt því litið svo á að kröfugerð stefnda feli í sér kröfu um að áfrýjendur beri sameiginlega ábyrgð samkvæmt síðari lið kröfugerðarinnar að svo miklu leyti sem dæmdar kröfur á hendur þeim falli saman.

31

Stefndi er bundinn af kröfugerð sinni í málinu og verður áfrýjandanum Berjaya Hotels Iceland hf. því aðeins gert að greiða honum 109.462.769 krónur samkvæmt fyrri lið kröfugerðarinnar. Hér að framan hefur því verið slegið föstu að áfrýjandinn Icelandair Group hf. beri sameiginlega ábyrgð með Berjaya Hotels Iceland hf. á greiðslu sex mánaða leigu samkvæmt grein 4.10 í húsaleigusamningi aðila og verður því fallist á að Icelandair Group hf. verði gert að greiða stefnda 137.852.244 krónur. Sameiginleg ábyrgð áfrýjenda nær samkvæmt öllu framangreindu því til greiðslu á 109.462.769 krónum.

32

Að öllu framangreindu gættu verður fallist á kröfur stefnda eins og nánar greinir í dómsorði.

33

Eftir atvikum málsins og með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 þykir rétt að málskostnaður á báðum dómstigum falli niður.

Dómsorð :

Áfrýjandi, Icelandair Group hf., greiði stefnda, Suðurhúsum ehf., 137.852.244 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. september 2021 til greiðsludags.

Þar af greiði áfrýjandi, Berjaya Hotels Iceland hf., stefnda, sameiginlega með Icelandair Group hf., 109.462.769 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 1. september 2021 til greiðsludags.

Málskostnaður í héraði og fyrir Landsrétti fellur niður.