653/2019

Útdráttur

Í málinu kröfðust D og K þess að M yrði gert að greiða þeim eftirstöðvar kaupverðs fasteignar sem hann hafði keypt af þeim. M krafðist sýknu og byggði á því að hann ætti kröfu til afsláttar eða skaðabóta sem væri hærri en krafa D og K. Með hinum áfrýjaða dómi var M dæmdur til að greiða D og K hluta stefnufjárhæðarinnar en niðurstaða héraðsdóms var byggð á því að tjón hefði orðið á séreign M sem stafaði af vanrækslu á viðhaldi þaks. Í dómi Landsréttar kom fram að ekki hefði verið byggt á þeirri málsástæðu í héraði að tjón M mætti rekja til vanrækslu annarra eigenda fjöleignarhússins á viðhaldi séreigna sinna eða vanrækslu húsfélags hússins á viðhaldi sameignar. Samkvæmt 2. mgr. 111. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála mætti dómari ekki byggja niðurstöðu sína á málsástæðum sem hefðu mátt koma fram við meðferð máls en gerðu það ekki. Að auki hefði héraðsdómur ekki leyst úr þeirri málsástæðu M að hann hefði einnig orðið fyrir óbeinu tjóni vegna afnotamissis af séreign sinni, sbr. flið 1. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991. Taldi Landsréttur því ekki hjá því komist að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og leggja fyrir héraðsdóm að taka málið til munnlegs málflutnings og dómsálagningar að nýju.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf og Á-kvk-nf R-kvk-nf héraðsdómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Aðaláfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 30. september 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 2. september 2019 í málinu nr. E2468/2017. 2 Aðaláfrýjandi krefst aðallega sýknu af öllum kröfum gagnáfrýjenda en til vara að þær verði lækkaðar verulega. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Gagnáfrýjendur krefjast þess að aðaláfrýjandi verði dæmdur til að greiða þeim óskipt 7.000.000 króna ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 6.000.000 króna frá 15. apríl 2017 til 20. maí 2017 en af 7.000.000 króna frá þeim degi til greiðsludags, gegn því að þau gefi honum út afsal fyrir fasteign með fastanúmerið 2031180 að Blönduhlíð 17, Reykjavík, ásamt öllu því sem henni fylgir og fylgja ber. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Í hinum áfrýjaða dómi var komist að þeirri niðurstöðu að tjón hefði orðið á séreign aðaláfrýjanda í húsinu Blönduhlíð 17 í Reykjavík og ályktað að tjónið stafaði,,af vanrækslu á viðhaldi þaksins“ og félli undir sameiginlegan kostnað húsfélags samkvæmt 3. tölulið 1. mgr. 43. gr., 51. og 52. gr. laga nr. 26/1994 um fjöleignarhús. Sú málsástæða að tjón aðaláfrýjanda megi rekja til vanrækslu annarra eigenda fjöleignarhússins á viðhaldi séreigna sinna eða vanrækslu húsfélags hússins á viðhaldi sameignar á sér hvergi stað í skriflegum málatilbúnaði aðila í héraði. Þá er hvorki bókað um það í þingbók að þessi málsástæða hafi komið fram við aðalmeðferð né hvort samþykkt hafi verið af gagnaðila að hún kæmist að, sbr. 5. mgr. 101. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Við munnlegan flutning málsins fyrir Landsrétti kom fram af hálfu lögmanns aðaláfrýjanda að hana hefði ekki borið á góma við flutning málsins í héraði. Samræmist það lýsingu málsástæðna gagnáfrýjenda í hinum áfrýjaða dómi. Þrátt fyrir það var úrlausn héraðsdóms um kröfu aðaláfrýjanda á hendur gagnáfrýjendum reist á henni að hluta til. Samkvæmt 2. mgr. 111. gr. laga nr. 91/1991 má dómari ekki byggja niðurstöðu sína á málsástæðum sem hefðu mátt koma fram við meðferð máls en gerðu það ekki.

5 Að auki var í héraðsdómi ekki leyst úr þeirri málsástæðu aðaláfrýjanda að hann hefði einnig orðið fyrir óbeinu tjóni vegna afnotamissis af séreign sinni. Skortir því á að héraðsdómur hafi tekið afstöðu til allra málsástæðna aðaláfrýjanda, sbr. flið 1. mgr. 114. gr. laga nr. 91/1991.

6 Verður með vísan til framanritaðs ekki hjá því komist að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og leggja fyrir héraðsdóm að taka málið til munnlegs málflutnings og dómsálagningar að nýju, en rétt er að aðilarnir beri hver sinn kostnað af því fyrir Landsrétti.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er ómerktur og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til munnlegs málflutnings og dómsálagningar á ný.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.