827/2023

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 21. gr. laga nr. 51/2016 um handtöku og afhendingu manna til og frá Íslandi vegna refsiverðra verknaða á grundvelli handtökuskipunar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, K-kk-nf H-kk-nf og R-kvk-nf B-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 28. nóvember 2023, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. nóvember 2023 í málinu nr. R- [...]/2023 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi til sunnudagsins 3. desember 2023, klukkan 23.59.

Kæruheimild er í l-lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 2. gr. laga nr. 51/2016 um handtöku og afhendingu manna til og frá Íslandi vegna refsiverðra verknaða á grundvelli handtökuskipunar.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

3

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Niðurstaða

4

Af hálfu varnaraðila er meðal annars á því byggt að sóknaraðili sé ekki til þess bær að gera þá kröfu fyrir dómi að henni verði gert að sæta gæsluvarðhaldi í því skyni sem hér um ræðir. Til stuðnings málatilbúnaði sínum að þessu leyti hefur varnaraðili vísað til 1. mgr. 21. gr., sbr. 42. gr., laga nr. 51/2016.

5

Þegar ekki er annað tekið fram í lögum nr. 51/2016 gilda ákvæði laga nr. 88/2008 eftir því sem við á, sbr. 2. gr. fyrrnefndu laganna. Um heimildir ríkissaksóknara til að gefa öðrum ákærendum fyrirmæli um einstök mál, sem þeim er skylt að hlíta, er fjallað í 3. mgr. 21. gr. laga nr. 88/2008. Þá liggja fyrir Landsrétti erindi ríkissaksóknara frá 24. og 27. nóvember 2023 þar sem embættið fól sóknaraðila að gera kröfu um að varnaraðila yrði gert að sæta gæsluvarðhaldi eftir handtöku í því skyni að tryggja návist hennar þar til afhending á grundvelli norrænnar handtökuskipunar fer fram, sbr. úrskurð Landsréttar 24. nóvember 2023 í máli nr. 790/2023. Samkvæmt þessu verður að telja að sóknaraðili hafi til þess heimild að lögum að krefjast þess fyrir dómi að varnaraðila verði gert að sæta gæsluvarðhaldi í því skyni sem fyrr er getið.

6

Af framangreindri niðurstöðu leiðir að ekki er hald í þeirri málsvörn varnaraðila að aðild sóknaraðila breyti þeirri sönnunarstöðu sem mælt er fyrir um í 1. mgr. 21. gr. laga nr. 51/2016.

7

Það athugist að í kjölfar þess að varnaraðila var gert að sæta farbanni með úrskurði héraðsdóms 25. október 2023 var færð í þingbók dómsins sú ákvörðun sóknaraðila að varnaraðili skyldi tilkynna sig á tilgreindum dögum þrisvar sinnum í viku á lögreglustöð á höfuðborgarsvæðinu, sbr. 3. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008, sbr. 2. gr. laga nr. 51/2016. Fyrir liggur að það vanrækti varnaraðili ítrekað að gera, svo sem réttilega er vikið að í hinum kærða úrskurði.

8

Að framansögðu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest sú niðurstaða hans að uppfyllt séu skilyrði 21. gr. laga nr. 51/2016 til að gera varnaraðila að sæta gæsluvarðhaldi svo sem krafist er. Verður úrskurðurinn því staðfestur.

Úrskurðarorð :

Hin kærði úrskurður er staðfestur.