256/2019

Útdráttur

L ehf. höfðaði mál á hendur Landspítala og krafðist greiðslu skuldar, að fjárhæð 2.004.522 krónur, vegna afhendingar tiltekinna rekstrarvara. Í dómi Landsréttar var staðfest niðurstaða héraðsdóms um sýknu Landspítalans enda hefði L ehf. ekki sýnt fram á það með málatilbúnaði sínum að Landspítalinn hefði veitt vörunum viðtöku.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og E-kk-nf Ó-kk-nf, fyrrverandi héraðsdómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 10. apríl 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 14. mars 2019 í málinu nr. E2418/2018.

2 Áfrýjandi krefst þess að hinum áfrýjaða dómi verði hrundið og að stefnda verði gert að greiða sér 2.004.522 krónur með dráttarvöxtum, samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá 26. júní 2018 til greiðsludags. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Aðilar gerðu sín á milli samning 20. mars 2009 um kaup stefnda á Tigris rannsóknartæki og rekstrarvörum fyrir það til nota á sýklafræðideild stefnda. Samningurinn sem var til fjögurra ára var framlengdur um eitt ár í mars 2013 en ágreiningslaust er að stefndi hélt áfram að kaupa rekstrarvörur af áfrýjanda á grundvelli samningsins að liðnum gildistíma hans, allt til ársins 2016 er viðskipti aðila hættu.

5 Hinn 7. október 2015 pantaði stefndi hjá áfrýjanda fjórar tilgreindar rekstrarvörur vegna rannsóknartækisins. Reikningur vegna þessarar pöntunar að fjárhæð 2.004.522 krónur var gefinn út 30. apríl 2018. Sama dag voru einnig gefnir út tveir aðrir reikningar vegna pantana stefnda 27. október og 27. nóvember 2015. Þeir reikningar voru greiddir þar sem stefndi viðurkenndi að hafa fengið þær vörur afhentar. Ekki eru bornar brigður á að stefndi hafi pantað þær vörur frá áfrýjanda 7. október 2015, sem tilgreindar eru á reikningi hans, en stefndi hefur hins vegar hafnað greiðslu reikningsins þar sem hann kannast ekki við að hafa tekið við vörunum.

Niðurstaða

6 Ágreiningslaust er í málinu að reikningskrafa áfrýjanda er byggð á tilgreindri pöntun stefnda frá 7. október 2015, sem barst áfrýjanda með faxi sama dag. Áfrýjandi heldur því fram að hann hafi ekki átt til vörur á lager til að afhenda stefnda í samræmi við pöntunina og hafi hann því pantað nýjar vörur í nokkru magni 8. október 2015 frá þeim erlenda seljanda sem hann verslaði við. Staðhæfingar áfrýjanda um hvenær hann hafi afhent vörur samkvæmt pöntuninni eru nokkuð á reiki. Þannig má af gögnum málsins ráða að áfrýjandi hefði talið að þær hefðu verið afhentar á tímabilinu 7.10. október 2015 en við aðalmeðferð málsins í héraði var því haldið fram af hans hálfu að afhending hefði átt sér stað 30. október 2015 samhliða afhendingu á annarri vörupöntun þann dag. Pöntunareyðublaðið frá 7. október 2015 sem liggur fyrir í málinu er ekki áritað um móttöku varanna, eins og venjulegt var og reikningurinn ber heldur ekki með sér að varan hafi verið afhent. Áfrýjandi sem ber sönnunarbyrði um að stefndi hafi veitt þessum vörum viðtöku hefur ekki sýnt fram á það með málatilbúnaði sínum. Með hliðsjón af þeim mikla drætti sem varð á því að hann sendi stefnda reikning vegna vörunnar kemur ekki til álita að færa sönnunarbyrði um það atriði yfir á stefnda, eins og áfrýjandi heldur fram. Verður hinn áfrýjaði dómur því staðfestur um sýknu stefnda af kröfum áfrýjanda.

7 Eftir úrslitum málsins verður áfrýjanda gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Landsrétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Logaland ehf., greiði stefnda, Landspítala, 600.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.