517/2018

Útdráttur

Aðilar deildu um hvort Þ ehf. hefði rift munnlegum verksamningi þeirra á milli eftir að ágreiningur kom upp um einingaverð. Í kjölfar fundar fyrirsvarsmanna aðila fjarlægði J s-x-x verkfæri sín af verkstað og yfirgaf vinnusvæðið en frásagnir aðila af aðdraganda þess eru ekki á eina lund. Landsréttur taldi ekki sannað að Þ ehf. hefði með ólögmætum hætti rift verksamningi aðila og bakað sér þannig skaðabótaskyldu gagnvart J slf. Var Þ ehf. því sýknaður af kröfu J slf.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir H-kvk-nf Þ-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 22. júní 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 30. maí 2018 í málinu nr. E2887/2017.

2 Áfrýjandi krefst þess að verða sýknaður af öllum kröfum stefnda og að stefnda verði gert að greiða honum málskostnað á báðum dómstigum.

3 Stefndi krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur og að áfrýjanda verði gert að greiða honum málskostnað fyrir Landsrétti.

Málsatvik

4 Málavöxtum er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eins og þar kemur fram tók stefndi að sér árið 2013 járnabindingar á svokölluðum Hljómalindarreit og Lýsisreit fyrir áfrýjanda og hóf stefndi störf þar í ársbyrjun 2014. Samningar aðila um verkin voru munnlegir og ágreiningslaust er að umsamið verð vegna járnabindinga á Hljómalindarreit var 95 krónur á hvert kílógramm járns sem bundið var, en 82 krónur á Lýsisreit. Ágreiningur þessa máls lýtur að járnabindingum á Lýsisreit en samhliða þessu máli er rekið annað mál varðandi vinnu stefnda á Hljómalindarreit. Stefndi fjarlægði verkfæri sín af báðum þessum verkstöðum og yfirgaf vinnusvæðið 6. desember 2014. Aðila greinir á um ástæðu þessa en stefndi heldur því fram að áfrýjandi hafi rift samningi aðila fyrirvaralaust 5. desember 2014.

5 Í skýrslu sem tekin var af fyrirsvarsmanni stefnda fyrir héraðsdómi kemur fram að endurskoða hafi átt verð fyrir járnabindingar á Lýsisreit þegar járnabindingu í kjallara væri lokið. Hann hafi þá farið fram á það við áfrýjanda að verðið yrði hækkað meðal annars vegna óánægju starfsmanna hans með laun. Fyrirsvarsmaður áfrýjanda kannaðist við að aðilar hefðu rætt um það í upphafi að endurskoða verðið á Lýsisreitnum.

6 Óumdeilt er að fyrirsvarsmenn aðila áttu saman fund 27. nóvember 2014 þar sem fyrirsvarsmaður stefnda óskaði eftir því að kílóverð yrði hækkað í 120 krónur og lagði fram skjal þess efnis. Í skjalinu kemur fram að verð á Hljómalindarreitnum væri einnig of lágt. Kom þar fram, sem og við skýrslutökur í héraði, að fyrirsvarsmaður stefnda hefði talið að hann myndi eiga erfitt með að halda áfram með verkið ef einingaverðið hækkaði ekki. Fyrirsvarsmaður stefnda lýsti því að hann hefði, með því að setja fram kröfu um hækkun á kílóverði í 120 krónur, einungis verið að „prútta“ um verðið og talið að aðilar myndu koma sér saman um verð. Fyrirsvarsmaður áfrýjanda kvað fyrirsvarsmann stefnda hins vegar hafa upplýst að hann myndi hætta störfum ef verðið héldist óbreytt því hann gæti ekki haldið starfsmönnum við verkið. Kvaðst hann hafa skilið fyrirsvarsmann stefnda svo að þetta ætti við um bæði verkefnin. Fyrirsvarsmaður stefnda hafi verið margspurður hvort hann myndi hætta ef verðið hækkaði ekki og hafi hann alltaf játað því. Kvaðst hann hafa tekið því svo að verið væri að stilla þeim upp við vegg enda hefði verkefnið stöðvast ef stefndi hætti störfum. Fyrirsvarsmaður áfrýjanda hafi í lok fundarins sagt að þeir myndu taka málið til skoðunar.

7 Aðilar hittust að nýju á fundi 5. desember 2014. Eru frásagnir þeirra af því sem fram fór á fundinum ekki á eina lund. Greindi fyrirsvarsmaður áfrýjanda svo frá að þá hefði stefnda verið tilkynnt að þeir ætluðu ekki að hækka gjaldið. Fyrirsvarsmenn áfrýjanda bera að fyrirsvarsmaður stefnda hafi þá sjálfur spurt hvort hann ætti að taka verkfæri sín og hafi honum verið sagt að hann mætti það enda hafi fyrirsvarsmaður áfrýjanda skilið það svo að hann væri hættur ef ekki yrði fallist á að hækkun einingaverðs. Fyrirsvarsmaður stefnda telur að fyrirsvarsmenn áfrýjanda hafi óskað eftir því að hann léti strax af störfum og þannig í raun rift samningnum.

Niðurstaða

8 Af framburði aðila og vitna liggur fyrir að fyrirsvarsmaður stefnda óskaði eftir því við áfrýjanda að einingaverð yrði hækkað úr 82 krónum í 120 krónur og hafði orð á því að hann ætti erfitt með að halda áfram verkinu ef það yrði ekki raunin, þar sem starfsmenn hans myndu þá hætta störfum. Þá liggur fyrir að honum var tilkynnt á fundi 5. desember 2014 að ekki yrði orðið við þeirri kröfu hans. Stefndi bauðst aldrei til að halda verkinu áfram á óbreyttum kjörum í samræmi við gildandi samning og því er ekki unnt að líta svo á að með því að hafna kröfu hans um hækkun einingaverðs hafi áfrýjandi rift samningi þeirra. Þá liggur fyrir að stefndi hætti störfum í framhaldi af fundinum. Ekki liggur fyrir að í samskiptum aðila eftir það hafi falist riftun á samninginum af hálfu áfrýjanda.

9 Samkvæmt framangreindu verður ekki fallist á að sannað sé að áfrýjandi hafi með ólögmætum hætti rift verksamningi aðila og bakað sér þannig skaðabótaskyldu gagnvart stefnda. Verður áfrýjandi því sýknaður af kröfu stefnda.

10 Rétt þykir að hvor aðila beri sinn kostnað af málinu á báðum dómstigum.

Dómsorð:

Áfrýjandi, Þingvangur ehf., er sýkn af kröfum stefnda, Járngríms slf.

Málskostnaður fellur niður.