374/2018

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli S var vísað frá dómi þar eð ekki yrði glögglega ráðið af tilkynningu S til héraðsdóms, þar sem krafist var ógildingar á nauðungarsölu, á hvaða málsástæðum og lagarökum S byggði kröfuna. Í úrskurði Landsréttar kom fram að sú skylda hefði hvílt á héraðsdómara að leiðbeina fyrirsvarsmanni S, sem ekki er lögfræðingur að mennt, um formhlið málsins. Þar sem það hafi ekki verið gert var hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til frekari meðferðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir I-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf F-kk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 16. apríl 2018, en kærumálsgögn bárust réttinum 26. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 3. apríl 2018 í málinu nr. Z1/2018 þar sem vísað var frá dómi „kröfum sóknaraðila, L-kk-ef H-kk-ef“. Kæruheimild er í 1. mgr. 85. gr., sbr. 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Málsatvik

3 Mál þetta á rætur að rekja til nauðungarsölu sem fram fór 6. febrúar 2018 á fasteign sóknaraðila að Munkaþverárstræti 1, Akureyri. Hæstbjóðandi var Landsbankinn hf. Í endurriti úr gerðabók sýslumanns sama dag kom fram að boðinu yrði tekið ef greiðsla bærist eigi síðar en 20. febrúar sama ár. Með bréfi 14. febrúar 2018 til héraðsdóms krafðist sóknaraðili, Selló ehf., þess að fyrrgreint uppboð yrði fellt úr gildi. 4 Með hinum kærða úrskurði 3. apríl 2018 var kröfum,,sóknaraðila, L-kk-ef H-kk-ef“, vísað frá dómi en málið hafði þá verið tekið fyrir að sóknaraðila fjarstöddum með heimild í 1. mgr. 82. gr. laga nr. 90/1991. Rökstuðningur héraðsdóms fyrir frávísun krafna sóknaraðila var á því byggður að af lestri kröfubréfs hans yrði ekki ráðið á hvaða málsástæðum og lagarökum hann reisti kröfu sína um ógildingu umræddrar nauðungarsölu. Væri krafa sóknaraðila svo vanreifuð að hún færi í bága við 3. tölulið 1. mgr. 81. gr. laga nr. 90/1991,,um skýran og glöggan málatilbúnað“ og uppfyllti beiðni sóknaraðila því ekki þau skilyrði sem mælt væri fyrir um í 1. mgr. 82. gr. laganna. Bæri samkvæmt því að vísa málinu sjálfkrafa frá héraðsdómi.

Niðurstaða

5 Fallist er á með héraðsdómi að í kröfu sóknaraðila til dómsins hafi samhengi þeirra málsástæðna er hann tefldi fram til stuðnings kröfu sinni verið svo óljóst og málatilbúnaður svo óglöggur að héraðsdómara hafi verið óhægt um vik að leggja dóm á málið. Á hinn bóginn verður að horfa til þess að fyrirsvarsmaður sóknaraðila í héraði er ekki lögfræðingur að mennt. Hvíldi því sú skylda á héraðsdómara að leiðbeina honum um formhlið málsins, samkvæmt 4. mgr. 101. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1991. Þar sem það var ekki gert voru að svo komnu máli ekki efni til að vísa málinu frá af þessum sökum. Samkvæmt framangreindu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til frekari meðferðar.

6 Það athugist að í úrskurðarorði var kröfum sóknaraðila, sem nefndur var L-kk-nf H-kk-nf, vísað frá dómi. Um augljósa nafnskekkju er að ræða, sem héraðsdómara hefði verið heimilt að leiðrétta, samkvæmt 3. mgr. 116. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 4. mgr. 84. gr. laga nr. 90/1991.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar.