745/2019

Útdráttur

Áfrýjað var dómi héraðsdóms þar sem S ehf. var gert að greiða F ehf. ógreiddar eftirstöðvar samkvæmt framlögðum reikningum vegna málningarvinnu. Verkið var unnið í tímavinnu og laut ágreiningur aðila aðallega að því hver væri eðlilegur og sanngjarn fjöldi vinnustunda. Aflað var matsgerðar til sönnunar um það álitaefni. Í dómi Landsréttar kom fram að héraðsdómara hefði verið ófært að fjalla nægilega um ágreiningsatriði málsins á grunni almennrar þekkingar sinnar, menntunar eða lagaþekkingar, heldur hafi verið þörf á sérkunnáttu til að leysa úr málinu. Bar héraðsdómara því að kveðja til sérfróðan mann til dómstarfa samkvæmt 1. mgr. 2. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála til að leggja mat á gögn málsins og eftir atvikum spyrja hinn sérfróða mann sem unnið hafði matsgerð í því. Þar sem það hafði ekki verið gert varð af þessum ástæðum ekki hjá því komist að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og vísa málinu heim í hérað til aðalmeðferðar og dómsálagningar á ný.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og J-kk-nf H-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 7. nóvember 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjaness 11. október 2019 í málinu nr. E471/2018.

2 Áfrýjandi krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og að málinu verði vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar. Til vara krefst hann þess að hann verði sýknaður af kröfu stefnda. Í báðum tilvikum krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Með hinum áfrýjaða dómi var áfrýjandi dæmdur til að greiða stefnda umkrafða fjárhæð auk málskostnaðar.

5 Eins og nánar er rakið í hinum áfrýjaða dómi tók stefndi að sér að mála íbúðir og sameign í fasteign að Heiðarbraut 40 á Akranesi sem áfrýjandi gerði upp og byggði við á árunum 2015 til 2017. Á haustmánuðum 2015 óskaði áfrýjandi eftir því við stefnda að hann tæki að sér alla málningarvinnu innanhúss í fasteigninni. Enginn verksamningur var gerður og var verkið því unnið í tímavinnu. Stefndi gaf út reikninga vegna vinnu sinnar og efniskaupa vegna verksins sem liggja frammi í málinu. Þá liggur jafnframt fyrir hversu háar fjárhæðir áfrýjandi hefur nú þegar greitt stefnda vegna verksins.

6 Með héraðsdómsstefnu krafði stefndi áfrýjanda um greiðslu ógreiddra eftirstöðva samkvæmt framlögðum reikningum, alls að fjárhæð 26.712.245 krónur að frádregnum innborgunum að fjárhæð samtals 22.273.897 krónur. Áfrýjandi krafðist sýknu með vísan til þess að hann hefði þá þegar greitt stefnda að fullu fyrir verkið í ljósi þess sem sanngjarnt og eðlilegt gæti talist miðað við eðli þess og umfang, sbr. 45. gr. laga nr. 50/2000 um lausafjárkaup og 28. gr. laga nr. 42/2000 um þjónustukaup.

7 Undir rekstri málsins í héraði aflaði áfrýjandi matsgerðar dómkvadds matsmanns til að meta kostnað við verkið. H-kk-nf S-kk-nf, byggingatæknifræðingur og húsasmíðameistari, var kvaddur til til að framkvæma hið umbeðna mat en samkvæmt matsbeiðni var meðal annars spurt að því hver væri eðlilegur og sanngjarn fjöldi vinnustunda en ágreiningur aðila lýtur einkum að því álitaefni. Samkvæmt niðurstöðu matsgerðarinnar var sanngjarn og eðlilegur tímafjöldi vegna vinnu faglærðra málara við verkið á bilinu frá 2.103 til 2.912 klukkustunda en hann gæti þó verið 10% minni eða 20% meiri. Fjöldi vinnustunda á bak við reikninga stefnda voru 3.558 klukkustundir. Málsaðila greinir meðal annars á um hvernig túlka beri niðurstöðu matsgerðarinnar að því er varðar eðlilegan og sanngjarnan tímafjölda við verkið. Áfrýjandi byggði á því í héraði að umkrafinn tímafjöldi hefði verið of mikill og að héraðsdómari hefði ekki tekið afstöðu til þeirrar málsástæðu.

8 Við þessar aðstæður og að virtu því sem að framan er rakið og gögnum málsins verður að telja að héraðsdómara hafi verið ófært að fjalla nægilega um ágreiningsatriði málsins á grunni almennrar þekkingar sinnar, menntunar eða lagaþekkingar, heldur var þörf á sérkunnáttu til að leysa úr málinu. Bar héraðsdómara því að kveðja til sérfróðan mann til dómstarfa samkvæmt 1. mgr. 2. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála til að leggja mat á gögn málsins og eftir atvikum spyrja hinn sérfróða mann sem unnið hefur matsgerð í því. Þar sem það hefur ekki verið gert verður af þessum ástæðum ekki hjá því komist að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og vísa málinu heim í hérað til aðalmeðferðar og dómsálagningar á ný.

9 Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur er ómerktur og málinu vísað heim í hérað til aðalmeðferðar og dómsálagningar að nýju.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.