87/2022

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli K á hendur F. hf. um úthlutun söluverðs við nauðungarsölu var vísað frá dómi. Í úrskurði Landsréttar var rakið að K hefði ekki sent málsgögn til héraðsdóms fyrr en tæpum þremur mánuðum eftir að gögnin stóðu honum til afhendingar. Þá hafi verið liðinn sá frestur sem K hafði til sendingar þeirra og því hafi skilyrðum 73. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu til að bera málið undir héraðsdóm ekki verið fullnægt. Þegar af þeirri ástæðu var staðfest niðurstaða héraðsdóms um frávísun á öðrum kröfum K en þeim sem lutu að viðbótarfrumvörpum sýslumanns. Mótmæli K vegna viðbótarfrumvarpanna beindust að því að F hf. fengi úthlutað til sín tryggingafé sem Á ehf. hafði greitt, svo sem sýslumaður ákvað. Fyrir dómi krafðist K þess hins vegar að tryggingaféð yrði greitt til sín. Í úrskurði Landsréttar var meðal annars rakið að ákvörðun sýslumanns um að hafna mótmælum K hefði ekki falið í sér afstöðu til slíkra krafna, enda hafi þær fyrst komið fram í beiðni K um úrlausn héraðsdóms. Var þeim því einnig vísað frá dómi, sbr. 2. mgr. 75. gr. laga nr. 90/1991, og hinn kærði úrskurður staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir E-kk-nf J-kk-nf, R-kvk-nf H-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf veða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 16. febrúar 2022. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 9. mars 2022. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 2. febrúar 2022 í málinu nr. Z- 3040/2021 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila um úthlutun söluverðs við nauðungarsölu var vísað frá dómi.

Kæruheimild er í 1. mgr. 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu, sbr. j-lið 1. mgr.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Líkt og rakið er í hinum kærða úrskurði er málið til komið vegna ágreinings um úthlutun söluverðs fjögurra eignarhluta að Rafstöðvarvegi 1 a í Reykjavík sem seldir voru nauðungarsölu 7. september 2020. Sýslumaður gaf út frumvörp að úthlutun söluverðs 8. desember 2020 og 8. janúar 2021. Sóknaraðili, sem var gerðarþoli, setti fram mótmæli við frumvörpin, sem byggðu meðal annars á 57. gr. laga nr. 90/1991.

Sýslumaður hafnaði þeim öllum á fundum 18. febrúar 2021 og lýsti sóknaraðili því þá yfir að ákvarðanir sýslumanns yrðu bornar undir dóm. Sóknaraðili óskaði fjórum dögum síðar eftir staðfestum afritum málsgagna frá sýslumanni og með tölvubréfi 9. mars 2021 var honum tilkynnt að öll gögn málsins væru tilbúin til afhendingar merkt honum í afgreiðslu sýslumanns.

5

Sýslumaður gaf út viðbótarfrumvörp að úthlutun 31. mars 2021 þar sem nýjum lið um ráðstöfun tryggingafjár var bætt við fyrri frumvörp. Í frumvörpunum kom skýrlega fram að mótmælafundir vegna annarra liða hefðu þegar verið haldnir en gefinn væri kostur á mótmælum gegn hinum nýja lið. Sóknaraðili setti fram mótmæli sem sýslumaður hafnaði á fundum 7. maí 2021 og lýsti sóknaraðili því þá yfir að ákvarðanir sýslumanns yrðu bornar undir dóm. Sóknaraðili leitaði síðan til héraðsdóms með bréfi 29. maí 2021, sem barst dóminum 4. júní 2021.

6

Af framangreindu og gögnum málsins er ljóst að 18. febrúar 2021 hafði sýslumaður hafnað mótmælum sóknaraðila gegn öðrum liðum frumvarpanna en þeimsem lutu að ráðstöfun tryggingafjár, auk þess sem sóknaraðili lýsti því yfir þann dag að hann myndi bera þær ákvarðanir sýslumanns undir dóm. Til samræmis við 3. mgr. 73. gr. laga nr. 90/1991 og beiðni sóknaraðila tók sýslumaður saman gögn málsins og stóðu þau sóknaraðila til afhendingar 9. mars 2021. Bar honum þá samkvæmt 5. mgr. 73. gr. sömu laga tafarlaust að senda héraðsdómara málsgögnin en síðari viðbótarfrumvörp er lutu að öðrum atriðum geta engu breytt að þessu leyti.

Sóknaraðili sendi málsgögnin ekki til héraðsdóms fyrr en tæpum þremur mánuðum síðar. Fallast verður á það með héraðsdómi að þá hafi verið liðinn sá frestur sem sóknaraðili hafði til sendingar þeirra og að hann hafi þannig ekki fullnægt skilyrðum 73. gr. laga nr. 9 0/1991 til að mega bera málið undir héraðsdóm. Þegar af þeirri ástæðu verður að vísa frá öðrum kröfum hans en þeim sem lúta að ráðstöfun tryggingafjár samkvæmt viðbótarfrumvörpum sýslumanns.

7

Mótmæli sóknaraðila við sýslumann vegna viðbótarfrumvarpanna beindust aðþví að varnaraðili fengi úthlutað til sín tryggingafé sem Ártúnsbrekka ehf. hafði greitt, svo sem sýslumaður ákvað. Fyrir dómi krefst sóknaraðili þess hins vegar að tryggingaféð verði greitt til sín. Ákvörðun sýslumanns fól ekki í sér afstöðu til slíkra krafna sóknaraðila, enda komu þær fyrst fram í beiðni hans um úrlausn héraðsdóms. Verður þeim því vísað frá dómi, sbr. 2. mgr. 75. gr. laga nr. 90/1991. Framsal Ártúnsbrekku ehf. til sóknaraðila, sem hannhefur lagt fram, getur engu breytt í þessum efnum, enda leitaði félagið ekki úrlausnar héraðsdóms, auk þess sem réttindi félagsins urðu ekki framseld án þeirra skyldna sem boði þess fylgdu, sbr. 5. mgr. 39. gr. laga nr. 90/1991.

8

Samkvæmt framangreindu verður hinn kærði úrskurður staðfestur, þar með talið um málskostnað. Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, K-kk-nf L. B-kk-nf, greiði varnaraðila, Fjárfestingafélagi atvinnulífsins hf., 350.000 krónur í kærumálskostnað.