344/2022

Útdráttur

S bs. auglýsti árið 2009 eftir þátttakendum í lokuðu útboði um akstur almenningsvagna. T ehf. var meðal þeirra sem bauð í aksturinn. Að útboðinu loknu gekk S bs. til samninga við H hf. og K ehf. Höfðaði T ehf. í kjölfarið mál á hendur S bs. og krafðist þess að viðurkenndur yrði réttur félagsins til skaðabóta vegna missis hagnaðar sem það hefði notið ef tilboði þess hefði ekki verið hafnað. Með dómi Hæstaréttar 1. júní 2017 í máli nr. 485/2016 var fallist á kröfu T ehf. um viðurkenningu á bótaskyldu S bs. Í málinu staðfesti Landsréttur niðurstöðu héraðsdóms um greiðslu skaðabóta til T ehf. að því undanskildu að upphafstíma dráttarvaxtakröfu var breytt auk þess sem fjárhæð kröfu T ehf. var lækkuð til samræmis við leiðrétta undirmatsgerð sem niðurstaða um fjárhæð bóta byggði að hluta til á.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf og J-kk-nf H-kk-nf og K-kk-nf A-kk-nf löggiltur endurskoðandi.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Aðaláfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 27. maí 2022. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 2. maí 2022 í málinu nr. E- 888/2019.

2

Aðaláfrýjandi krefst þess að hinum áfrýjaða dómi verði hrundið og breytt á þá leið að hann verði sýknaður af kröfum gagnáfrýjanda en til vara að dómkröfur gagnáfrýjanda verði lækkaðar. Í báðum tilvikum krefst aðaláfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3

Gagnáfrýjandi áfrýjaði málinu fyrir sitt leyti 4. ágúst 2022. Krefst hann þess að aðaláfrýjandi greiði honum 414.223.095 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. mars 2010 til 11. janúar 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga af þeirri fjárhæð frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst gagnáfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4

Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti gaf vitnið M-kvk-nf G. F-kk-nf endurskoðandi skýrslu en í málinu liggur fyrir undirmatsgerð þess sem aflað var við meðferð málsins fyrir héraðsdómi. Staðfesti vitnið leiðréttingu á matsgerðinni sem lögð var fram af hálfu gagnáfrýjanda fyrir Landsrétti. Samkvæmt vitninu reyndist vera villa í matsgerðinni á útreikningi fjölda kílómetra í svokölluðum tómakstri sem leiddi til þess að metinn hagnaður á samningstíma samkvæmt undirmatsgerð var ofmetinn um 15.128.942 krónur og 9.823.540 krónur hvað varðar framlengdan verktíma.

5

Hinn áfrýjaði dómur er staðfestur með vísan til forsenda að öðru leyti en því að upphafstíma dráttarvaxtakröfu gagnáfrýjanda verður breytt auk þess sem fjárhæð kröfu hans verður lækkuð til samræmis við niðurstöðu leiðréttrar undirmatsgerðar að því marki sem hún var lögð til grundvallar niðurstöðu hins áfrýjaða dóms. Hefur þetta annars vegar í för með sér að lækkun eldsneytiskostnaðar samkvæmt yfirmati verður 28.649.814 krónur í stað 34.986.571 króna svo sem lagt var til grundvallar í hinum áfrýjaða dómi. Hins vegar verður kostnaður samkvæmt yfirmati vegna viðhaldskostnaðar lækkaður um 21.723.151 krónu í stað 26.952.830 krónur eins og gert var í hinum áfrýjaða dómi. Samkvæmt því verður niðurstaða yfirmatsgerðar lögð til grundvallar um tjón gagnáfrýjanda með þeim frávikum sem greinir í hinum áfrýjaða dómi og þeim leiðréttingum sem gerðar hafa verið á undirmatsgerð og vikið er að hér að framan. Verður hvorki fallist á að áhrif leiðréttingar undirmatsgerðar séu önnur en að framan greinir né að efni séu til að horfa alfarið framhjá matsgerðinni vegna leiðréttinganna. Samkvæmt því verður lagt til grundvallar í málinu að tjón gagnáfrýjanda hafi numið samtals 193.918.137 krónum en ekki 205.484.573 krónum

(106.982.426+28.649.814+21.723.151+17.559.865+19.002.881).

6

Gagnáfrýjandi krefst þess að aðaláfrýjanda verði gert að greiða honum dráttarvexti frá 11. janúar 2019 er liðinn var mánuður frá því hann krafði hann um greiðslu bóta á grundvelli niðurstöðu undirmatsgerðar. Í greinargerð aðaláfrýjanda í gagnsök segir að rétt þyki að miða upphafstíma dráttarvaxta við 11. september 2020. Samkvæmt því verður miðað við þá dagsetningu, sbr. 45. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Í ljósi breytinga á kröfugerð gagnáfrýjanda sem leiða af matsgerðum sem lagðar voru fram í málinu við rekstur þess í héraði eru ekki efni til að fallast á að miða beri upphafstíma dráttarvaxta við fyrra tímamark.

7

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um málskostnað er staðfest en aðaláfrýjanda verður gert að greiða gagnáfrýjanda málskostnað fyrir Landsrétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð :

Aðaláfrýjandi, Strætó bs., greiði gagnáfrýjanda, Teiti Jónassyni ehf., 193.918.137 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 29. mars 2010 til 11. september 2020 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá þeim degi til greiðsludags.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um málskostnað skal vera óraskað.

Aðaláfrýjandi greiði gagnáfrýjanda 1.500.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.