642/2019

Útdráttur

Þ hf. kærði úrskurð héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu hans um að bú L ehf. yrði tekið til gjaldþrotaskipta. Í úrskurði Landsréttar kom fram að krafa Þ hf. væri reist á leigusamningi við L ehf. Fyrrverandi fyrirsvarsmaður Þ ehf. hafi undirritað nýjan leigusamning um hið leigða húsnæði, þar sem LK ehf. væri tilgreint sem leigutaki, og áritað fyrrnefndan leigusamning við L ehf. um að hann hafi verið felldur úr gildi samhliða gerð hins nýja leigusamnings. Þá lágu fyrir drög að samkomulagi frá lögmanni Þ hf. um uppgjör á leigugreiðslum fyrir hið leigða húsnæði og mátti af þeim drögum ráða að Þ hf. teldi LK ehf. vera viðsemjanda sinn vegna leigu húsnæðisins. Féllst Landsréttur á það með héraðsdómi að Þ hf. hefði ekki sýnt nægilega fram á að hann ætti lögvarða kröfu á hendur L ehf. vegna upphaflegs leigusamnings um húsnæðið. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf og S-kvk-nf I-kvk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 17. september 2019, sem barst réttinum 20. sama mánaðar. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 8. október 2019. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. september 2019 í málinu nr. X2583/2019 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að bú varnaraðila yrði tekið til gjaldþrotaskipta. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

2 Sóknaraðili krefst þess að bú varnaraðila verði tekið til gjaldþrotaskipta. Þá krefst hann aðallega málskostnaðar úr hendi varnaraðila í héraði og fyrir Landsrétti en til vara að hvor aðili verði látinn bera sinn málskostnað á báðum dómstigum.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar. Niðurstaða

4 Samkvæmt 2. mgr. 65. gr. laga nr. 21/1991 getur lánardrottinn krafist þess að bú skuldara verði tekið til gjaldþrotaskipta að tilteknum skilyrðum fullnægðum. Frumskilyrði er að sá sem krefst gjaldþrotaskipta eigi lögvarða kröfu á hendur skuldara. Krafa sóknaraðila er reist á leigusamningi 29. september 2016 við varnaraðila og tekur til vangreiddrar leigu á tímabilinu 1. janúar 2017 til 28. febrúar 2019. Eins og fram kemur í gögnum málsins og nánar er lýst í hinum kærða úrskurði undirritaði fyrrverandi fyrirsvarsmaður sóknaraðila nýjan leigusamning um hið leigða húsnæði að Kirkjutorgi 6 í Reykjavík, þar sem félagið Lögmenn Kirkjutorgi ehf. er tilgreint sem leigutaki. Þá kemur fram í gögnum málsins að sami fyrirsvarsmaður áritaði fyrrnefndan leigusamning við varnaraðila um að hann hafi verið felldur úr gildi samhliða gerð hins nýja leigusamnings. Sóknaraðili hefur ekki vefengt að fyrrverandi fyrirsvarsmaður hans hafi ritað undir nýja samninginn og áritunina á eldri samninginn eða með öðrum hætti sýnt fram á að þær réttarverkanir sem felast í undirritun fyrirsvarmannsins hafi ekki gildi fyrir sóknaraðila. Þá liggja fyrir í gögnum málsins drög að samkomulagi frá lögmanni sóknaraðila um uppgjör á leigugreiðslum fyrir hið leigða húsnæði að Kirkjutorgi 6 í Reykjavík. Af þeim drögum má ráða að sóknaraðili hafi talið Lögmenn Kirkjutorgi ehf. vera viðsemjanda sinn vegna leigu húsnæðisins.

5 Með vísan til framangreinds og þess að sóknaraðili gerir kröfur á hendur varnaraðila um leigugjald fyrir eignina frá 1. janúar 2017 til 28. febrúar 2019 er fallist á með héraðsdómi að sóknaraðili hafi ekki sýnt nægilega fram á að hann eigi lögvarða kröfu á hendur varnaraðila vegna upphaflegs leigusamnings um húsnæðið. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

6 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Þórsgarður ehf., greiði varnaraðila, Lögheimum ehf., 325.500 krónur í kærumálskostnað.