402/2019

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu sóknaraðila um að leggja fyrir dómkvaddan matsmann nánar tilgreindar matsspurningar. Þá var jafnframt fallist á að leggja nánar tilgreinda matsspurningu fyrir hinn dómkvadda matsmann sem héraðsdómur hafði hafnað.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 29. maí 2019 en kærumálsgögn bárust réttinum 12. júní sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 16. maí 2019 í málinu nr. E2076/2018 þar sem fallist var á kröfu sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns til að svara nánar tilgreindum spurningum í matsbeiðni varnaraðila. Kæruheimild er í clið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hnekkt og honum breytt á þá leið „að fallist verði á að leggja spurningu nr. 7 í beiðni um dómkvaðningu fyrir matsmann“. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðilar kærðu úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti með kæru 29. maí 2019 og krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi að hluta þannig að kröfum sóknaraðila um að leggja fyrir matsmann spurningar nr. 1., 2 a, 2 biii, 2 biv, 2 bvi,. 3, 5, og 6 verði hafnað. Þá krefjast varnaraðilar þess að fellt verði úr gildi ákvæði hins kærða úrskurðar um að H-kk-nf S-kk-nf verði dómkvaddur til að svara spurningu nr. 4. Þá krefjast varnaraðilar málskostnaðar fyrir héraðsdómi og kærumálskostnaðar. Niðurstaða

4 Af forsendum hins kærða úrskurðar má ráða að héraðsdómari hafi fallist á allar matsspurningar sóknaraðila aðrar en spurningar í liðum 2 bi, 2 bii og 7. Í úrskurðarorði er hins vegar ekki tekið fram að fallist hafi verið á spurningu nr. 2 c en miðað við forsendur úrskurðarins er ljóst að um misritun er að ræða í úrskurðarorðinu. Sóknaraðili unir niðurstöðu hins kærða úrskurðar að öðru leyti en því að hann krefst endurskoðunar á þeirri niðurstöðu héraðsdóms að hafna spurningu nr. 7 í matsbeiðni. Varnaraðili gerir kröfu um að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi að hluta þannig að eingöngu verði heimilaðar matsspurningar í liðum 2 bv og 4.

5 Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði var spurningu nr. 7 hafnað á þeim grundvelli að hún byggðist á þeirri forsendu að matsþoli beri ábyrgð á töfum verksins og sé því leiðandi um atriði sem lagalegur ágreiningur er um og dómara beri að meta. Þá er tekið fram í úrskurðinum að spurningin taki til atriða sem ekki sé á færi matsmannsins að meta svo sem missis hagnaðar. Sóknaraðili byggir kröfu sína á því að honum sé nauðsyn að fá sérfróðan matsmann til að meta þann aukna kostnað sem hann telur sig hafa orðið fyrir vegna hins framlengda verktíma sem sóknaraðili telur að varnaraðili beri ábyrgð á og missis hagnaðar af öðrum verkum sem hann hefði getað unnið á þeim tíma.

6 Samkvæmt 1. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991 á varnaraðili rétt á að afla í máli þessu, á eigin kostnað og áhættu, þeirra sönnunargagna sem hann telur málstað sínum til framdráttar. Er að meginreglu hvorki á valdi gagnaðila né dómstóla að takmarka þann rétt, umfram það sem leiðir af ákvæði 3. mgr. sömu lagagreinar og ákvæðum 2. mgr. 60. gr. sömu laga.

7 Andmæli varnaraðila byggjast meðal annars á því að með spurningu nr. 7 leggi sóknaraðili fram ákveðnar forsendur fyrir niðurstöðu um lagalegan ágreining í málinu. Það sé dómstóla en ekki matsmanns að skera úr um það atriði.

8 Úrlausn ágreinings um hver beri ábyrgð að lögum á meintum töfum á verki á undir dómara, sbr. 2. mgr. 60. gr. laga nr. 91/1991. Á hinn bóginn, og í samhengi við aðrar spurningar í matsbeiðni, verður spurning nr. 7, þrátt fyrir orðalag hennar, ekki skilin þannig að sóknaraðili sé að leita álits matsmanns á því hver beri ábyrgð að lögum á töfum á verkinu. Lítur spurningin þannig að því hver hafi verið kostnaður af töfum á verkinu vegna atvika sem matsspurningar nr. 1 til 6 lúta að og svör matsmanns við spurningu nr. 7 skuli þannig byggð á svörum hans við þeim. Er jafnframt til þess að líta að matsbeiðandi verður að bera hallann af því ef sönnunargildi matsgerðar verður rýrara en ella vegna þess hvernig matsspurningar eru settar fram og ber áhættu af því að matsgerðin komi honum að notum. Verður matsbeiðanda ekki meinað að afla matsgerðar af þessum sökum. Þá verður heldur ekki talið að spurningin sé bersýnilega óþörf, enda er hún sóknaraðila nauðsynleg til þess að færa fram sönnur fyrir hinum aukna kostnaði og missi hagnaðar sem tafir á verkinu kunna að hafa valdið. Verður því fallist á kröfu sóknaraðila um að leggja matsspurningu nr. 7 fyrir matsmann. 9 Fallist er á niðurstöðu héraðsdóms um að matsspurningar nr. 1., 2 a, 2 biii, 2 biv, 2 bv, 2 bvi, 2 c, 3., 4., 5. og 6 uppfylli kröfur um skýrleika, sbr. 1. mgr. 60. gr. laga nr. 91/1991 og að ákvæði 1. mgr. 46. gr. og 2. mgr. 60. gr. laga nr. 91/1991 standi ekki í vegi fyrir því að þær verði lagðar fyrir matsmann.

10 Þá byggir varnaraðili á því að matsmaðurinn sem héraðsdómur tilnefndi hafi ekki yfir að ráða nægjanlegri sérþekkingu til að meta spurningu nr. 4 sem lýtur að því hvort veðurfar hafi verið sérlega óhagstætt til framkvæmdar verksins. Má ráða af málatilbúnaði varnaraðila að hann telji að tilnefna hefði átt veðurfræðing til verksins. Vandséð er að veðurfræðingur búi yfir sérþekkingu á byggingarframkvæmdum sem nýst geti til að meta áhrif veðurs á verkframkvæmd. Þar sem varnaraðili hefur ekki fært fram önnur rök fyrir andmælunum verður ekki fallist á þau.

11 Með vísan til þess sem að framan er rakið verður hinn kærði úrskurður staðfestur með þeirri breytingu sem fram kemur í úrskurðarorði.

12 Varnaraðilum verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Fallist er á kröfu sóknaraðila, JÁVERKS ehf., um dómkvaðningu H-kk-ef S-kk-ef, húsasmíðameistara og byggingartæknifræðings, til að svara spurningum númer 1, 2 a, 2 biii, 2 biv, 2 bv, 2 bvi, 2 c, 3, 4, 5, 6 og 7.

Varnaraðilar, íslenska ríkið og Reykjavíkurborg, greiði óskipt sóknaraðila JÁVERKI ehf., 375.000 krónur í kærumálskostnað.