649/2020

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta nánar tilgreindu nálgunarbanni á grundvelli laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 14. nóvember 2020, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 16. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 11. nóvember 2020 í málinu nr. R[...]/2020 þar sem varnaraðila var gert að sæta nánar tilgreindu nálgunarbanni. Kæruheimild er í 3. mgr. 15. gr. laga nr. 85/2011 um nálgunarbann og brottvísun af heimili.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann þóknunar til handa verjanda sínum.

Niðurstaða

4 Svo sem fram kemur í hinum kærða úrskurði er í 4. gr. laga nr. 85/2011 er mælt fyrir um heimild til að beita nálgunarbanni ef rökstuddur grunur er um að sakborningur hafi framið refsivert brot eða raskað á annan hátt friði brotaþola eða hætta sé á að viðkomandi muni brjóta gegn brotaþola á sama hátt. Þá segir í 1. mgr. 6. gr. sömu laga að nálgunarbanni verði aðeins beitt þegar ekki þykir sennilegt að friðhelgi brotaþola verði vernduð með öðrum og vægari hætti og skuli þess þá gætt að ekki sé farið strangar í sakirnar en nauðsyn ber til. Við það mat er heimilt samkvæmt 2. mgr. sömu greinar að líta til þess hvort sakborningur hafi áður þurft að sæta nálgunarbanni og einnig þess hvort háttsemi hans á fyrri stigum hafi verið þannig háttað að hætta sé talin á að hann muni fremja háttsemi sem lýst er í 4. gr. laganna.

5 Í gögnum málsins kemur fram að varnaraðila hefur tvívegis áður verið gert að sæta nálgunarbanni gagnvart brotaþola með ákvörðun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu sem Héraðsdómur Reykjaness hefur staðfest. Annars vegar með úrskurði 19. september 2018 en þá varði nálgunarbannið á tímabilinu 14. september 2018 til og með 16. janúar 2019 og hins vegar með úrskurði 15. apríl 2019 vegna tímabilsins 4. apríl 2019 til og með 25. júlí sama ár. Í báðum tilvikum staðfesti Landsréttur niðurstöðu héraðsdóms um nálgunarbann varnaraðila.

6 Samkvæmt 4. mgr. 186. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 18. gr. laga nr. 85/2011, hefur úrskurður um nálgunarbann fullt sönnunargildi um þau málsatvik sem í honum greinir þar til hið gagnstæða er sannað.

7 Samkvæmt framangreindu liggur fyrir að varnaraðili hefur ítrekað og um langt skeið raskað friði brotaþola með ýmsum hætti, nú síðast frá 10. október síðastliðnum. Þá liggur fyrir að brotaþoli hefur leitað sér aðstoðar hjá sálfræðingi til að takast á við afleiðingar af áreiti varnaraðila og ætluðu ofbeldi hans. Samkvæmt vottorði sálfræðings glímir brotaþoli við áfallastreituröskun, almenna kvíðaröskun og alvarlegt þunglyndi sem er rakið til líkamlegs og andlegs ofbeldis varnaraðila.

8 Að framangreindu virtu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

9 Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Landsrétti, sem ákveðin er að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í úrskurðarorði greinir, greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 38. gr. laga nr. 88/2008, sbr. 14. gr. laga nr. 85/2011.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun verjanda varnaraðila fyrir Landsrétti, V-kk-ef H-kk-ef V-kk-ef lögmanns, 124.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.