486/2018

Útdráttur

L hf. og G ehf. greindi á um ætlaða yfirtöku og greiðsluskyldu G ehf. vegna gjaldfallinna krafna samkvæmt tveimur veðskuldabréfum sem gefin voru út í árslok 2006 og tryggð voru með veðréttindum í jörðunum H og I. Árið 2007 stofnaði C, eigandi jarðanna, G ehf. og var eini hluthafi þess. Hann yfirfærði jafnframt búrekstur sinn ásamt eignum og skuldum yfir til félagsins og voru skuldbindingar samkvæmt fyrrnefndum veðskuldabréfum tilgreindar skuldir félagsins í stofnefnahagsreikningi og síðar í ársreikningum þess. Árið 2007 hóf G ehf. að greiða af bréfunum og með yfirlýsingu í ársbyrjun 2008 voru hinar veðsettu jarðir framseldar félaginu sem lýsti því jafnframt yfir að það tæki yfir áhvílandi veðskuldir. Yfirlýsingu þessari var þinglýst á jarðirnar með athugasemdum um áhvílandi veðskuldir. C, eigandi G ehf., lést 2010. Greiðslufall varð á veðskuldabréfunum, annars vegar á árinu 2013 og hins vegar árið 2015. Nauðungarsölur sem hófust í kjölfarið á jörðunum H og I voru svo stöðvaðar á grundvelli úrskurða héraðsdóms árið 2016, þar sem sannað þótti að A hefði falsað undirritanir C á veðskuldabréfin. Þess vegna höfðaði L hf. mál þetta árið 2017 gegn G ehf. til heimtu hinna gjaldföllnu skulda. Í dómi Landsréttar var meðal annars vísað til þess að C hefði gengist undir og viðurkennt greiðsluskyldu með því að telja veðskuldirnar meðal skulda í rekstri sínum með sama hætti og eldri veðskuldir sem greiddar hefðu verið upp með hinum umþrættu bréfum. Jafnframt að hann hefði eigin hendi fært þessar veðskuldir yfir til G ehf. er hann hefði lagt einkarekstur sinn til félagsins. Með vísan til þess og með hliðsjón af málsatvikum var því slegið föstu að G ehf. hefði við stofnun félagsins yfirtekið þessar skuldbindingar C og var því hafnað málatilbúnaði félagsins um aðildarskort. Þá hafnaði Landsréttur jafnframt þeim málatilbúnaði G ehf. að L hf. hefði sýnt af sér tómlæti, fyrri kröfuhafi hefði ekki metið greiðslugetu A með nægum hætti við lántökuna 2006 og að það væri óheiðarlegt, ósanngjarnt og andstætt góðri viðskiptavenju af L hf. að bera hin umdeildu skjöl fyrir sig. Því var G ehf. dæmt til greiðslu fjárkröfu L hf. auk þess sem veðréttir í jörðunum H og I voru viðurkenndir sem og réttur L hf. til að krefjast nauðungarsölu á jörðunum.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 11. júní 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Norðurlands vestra 15. maí 2018 í málinu nr. E[…]/2017.

2 Áfrýjandi krefst þess að hinum áfrýjaða dómi verði hrundið og að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 39.918.359 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 155.373 krónum frá 1. nóvember 2013 til 15. nóvember 2013, af 373.233 krónum frá þeim degi til 15. desember 2013, af 591.262 krónum frá þeim degi til 15. janúar 2014, af 809.461 krónu frá þeim degi til 15. febrúar 2014, af 1.027.152 krónum frá þeim degi til 15. mars 2014, af 1.246.372 krónum frá þeim degi til 15. apríl 2014, af 1.466.611 krónum frá þeim degi til 15. maí 2014, af 1.689.058 krónum frá þeim degi til 15. júní 2014, af 1.913.822 krónum frá þeim degi til 15. júlí 2014, af 2.140.744 krónum frá þeim degi til 15. ágúst 2014, af 2.369.645 krónum frá þeim degi til 15. september 2014, af 2.599.735 krónum frá þeim degi til 15. október 2014, af 2.832.615 krónum frá þeim degi til 15. nóvember 2014, af 3.068.852 krónum frá þeim degi til 6. desember 2014 en af 39.918.359 krónum frá þeim degi til greiðsludags vegna veðskuldabréfs að fjárhæð 25.000.000 króna. Áfrýjandi krefst þess jafnframt að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 21.485.588 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 18. júní 2016 til greiðsludags vegna veðskuldabréfs að fjárhæð 15.000.000 króna. Þá krefst áfrýjandi viðurkenningar á 1. veðrétti hans í fasteigninni H, […], landnúmer […], samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 15.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A990/2006, og á 2. veðrétti í sömu eign samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 25.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A991/2006. Einnig að viðurkenndur verði 2. veðréttur áfrýjanda í fasteigninni I, […], landnúmer […], samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 15.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A990/2006, og 3. veðréttur í sömu eign samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 25.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A991/2006. Þá krefst áfrýjandi þess jafnframt að viðurkenndur verði réttur hans til að krefjast nauðungarsölu á fasteignunum H, landnúmer [...], og I, landnúmer […], samkvæmt fyrrgreindum veðskuldabréfum ásamt vöxtum og kostnaði. Til vara krefst áfrýjandi þess að viðurkenndur verði réttur hans til að gera fjárnám í tryggingarrétti samkvæmt skuldabréfi sem nú hvíli á 1. veðrétti á áðurgreindri fasteign H, samkvæmt fyrrgreindu veðskuldabréfi að fjárhæð 15.000.000 króna, og 2. veðrétti í sömu eign samkvæmt áðurgreindu veðskuldabréfi að fjárhæð 25.000.000 króna og í skuldabréfi sem nú hvíli á 2. veðrétti í fyrrgreindu fasteigninni I, samkvæmt áðurgreindu veðskuldabréfi að fjárhæð 15.000.000 króna og 3. veðrétti í sömu eign samkvæmt téðu veðskuldabréfi að fjárhæð 25.000.000 króna. Loks krefst áfrýjandi málskostnaðar úr hendi stefnda fyrir héraði og Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Málavöxtum er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Þar er gerð grein fyrir hinum umdeildu veðskuldabréfum, annars vegar veðskuldabréfi númer 110574890039, með þinglýsingarnúmerinu 420A990/2006, að fjárhæð 15.000.000 króna og hins vegar veðskuldabréfi númer 110574004757, með þinglýsingarnúmerinu 420A991/2006, að fjárhæð 25.000.000 króna, sem gefin voru út 30. nóvember 2006. Einnig er gerð grein fyrir aðilaskiptum og ætlaðri yfirtöku áfrýjanda á þeim kröfum. Þar er einnig rakið að C og D, foreldrar A, sem var einkabarn þeirra, hafi stundað búskap um áratugaskeið á jörðinni I. Jafnframt er gerð grein fyrir kaupum A á jörðinni H, kaupum C á þeirri jörð í framhaldi af nauðungarsölu á jörðinni árið 2003 og gjaldþroti A um mitt ár 2005.

5 E, fyrrverandi sparisjóðsstjóri […], síðar útibússtjóri áfrýjanda […], gaf vitnaskýrslu fyrir Landsrétti. Þar lýsti hann því að í kjölfar nauðungarsölunnar á H hefði sparisjóðurinn fengið boð hæstbjóðanda í jörðina framselt. C hefði í kjölfarið fengið boðið framselt frá sparisjóðnum og yfirtekið áhvílandi veðskuldir A með samþykki sparisjóðsins og skriflegu samkomulagi aðila þess efnis 8. maí 2003. Með kaupunum hafi C viljað stuðla að því að jörðin öll, það er H og I, yrði áfram í eigu fjölskyldunnar.

6 Þá staðfesti E jafnframt að hafa útbúið yfirlit yfir skuldir A við sparisjóðinn, sem lagt hefur verið fyrir Landsrétt og er dagsett 3. desember 2004, en þær skuldir voru gerðar upp með víxli að fjárhæð 17.300.000 krónur, samþykktum af A og með ábyrgð foreldra hans. Í yfirlitinu kemur fram að þegar víxillinn komi á gjalddaga 1. febrúar 2005 sé fyrirhugað „að greiða inn á hann jarðakaupalán sem verður tekið, og síðan eftirstöðvar hans settar á skuldabréf með veði í jörðunum [H] og [I]“. Þá segir jafnframt um tvö skuldabréf, annað að fjárhæð 696.794 krónur með veði í I og hitt að fjárhæð 2.331.447 krónur með veði í H, sem voru gerð upp með framangreindum víxli ásamt öðrum skuldum A: „Veðin sem standa að baki skuldabréfum nr. 3344 og 3461 verður létt af við lokafrágang uppgjörs um 1. febrúar 2005.“ Enn fremur sagði í yfirlitinu að til viðbótar „ofangreindum skuldum er 1 skuldabréf með veði í H og verður því skuldbreytt strax til 25 ára með mánaðarlegum afborgunum með 1. gjalddaga 03.02.2005“.

7 Vitnið E staðfesti enn fremur að hafa útbúið yfirlit sem liggur fyrir í gögnum málsins og er með yfirskriftinni „Uppgjör/skuldbreyting skulda [A] …“. Hann hafi útbúið yfirlitið í byrjun desember 2006 í tengslum við skuldbreytingu á skuldum A sem námu á þeim tíma samtals 39.137.450 krónum. Skuldirnar voru gerðar upp með hinum umdeildu skuldabréfum, það er annars vegar með skuldabréfi númer 110574004757 til þrjátíu ára að fjárhæð 25.000.000 króna, sem C var greiðandi að, og hins vegar með skuldabréfi númer 110574890039, einnig til þrjátíu ára að fjárhæð 15.000.000 króna, sem A var greiðandi að. Skuldabréfin voru bæði tryggð með veði í jörðunum I og H. 8 Á framangreindu yfirliti kemur fram að þær skuldir, sem komu til uppgjörs með nefndri skuldbreytingu, samanstóðu af sex veðskuldabréfum, sem vitnið E segir hafa verið tryggð með veði í jörðunum I og H. Samtals námu skuldabréfin samkvæmt yfirlitinu 9.618.044 krónum. Vitnið tók jafnframt fram að þótt skuldirnar hefðu allar verið á nafni A hafi sumar þeirra verið vegna kaupa C á H og því í raun skuld hans enda hefði hann verið eigandi að H.

9 Til viðbótar framangreindum skuldabréfum var samkvæmt yfirlitinu gerð upp annars vegar víxilskuld að fjárhæð 2.621.954 krónur og hins vegar víxilskuld að fjárhæð 26.897.452 krónur. Vitnið E sagði síðarnefndu víxilskuldina vera sömu skuld og var að baki áðurnefndum víxli að fjárhæð 17.300.000 krónur sem var á gjalddaga 1. febrúar 2005. A hafi velt þeirri skuld á undan sér með útgáfu nýs víxils í hvert sinn sem eldri víxill komst á gjalddaga. Víxillinn hafi hverju sinni verið með ábyrgð C. Að auki hafi nokkru áður verið slegið saman í einn víxil, fyrrgreindri víxilskuld A og um þriggja milljóna króna víxilskuld C. Í gögnum, sem lögð hafa verið fyrir Landsrétt, er að finna fylgiseðla með víxlum sem samræmast þessari frásögn vitnisins.

10 Í framburði vitnisins kom enn fremur fram að við útgáfu veðskuldabréfanna hafi verið horft til þess að tekjur af búrekstri á jörðunum og af veiðihlunnindum […] stæðu undir greiðslu mánaðarlegra afborgana og vaxta af lánum. Lauslegt mat fasteignasala, sem sparisjóðurinn hafi leitað til, á verðmæti jarðanna, hafi verið að líklegt söluverð þeirra á þessum tíma hefði verið um 85 milljónir króna, að teknu tilliti til verðmætis greiðslumarks og veiðihlunninda.

11 Vitnið kvað C ekki hafa komið beint að þessum samningum í desember 2006. Hann hafi þá dvalið á hjúkrunarheimili en þeir C hafi hist reglulega á árunum 2005 og 2006. C hafi á þeim tíma verið skýr í kollinum og sem fyrr verið efst í huga að jörðin yrði áfram í eigu fjölskyldunnar og nýtt til búrekstrar. A hafi ekki viljað fara með skuldabréfin til undirritunar föður síns þar sem hann dvaldist á hjúkrunarheimilinu heldur viljað fá hann heim til sín til undirritunar þar. A hafi því farið heim til sín með bréfin og hafi C átt að koma þangað í kjölfarið til að undirrita þau. E kvaðst svo hafa vottað undirritun A á skrifstofu sinni.

12 E kvaðst fyrst hafa fengið vitneskju um tilvist hins stefnda félags þegar það hafi byrjað að greiða af hinum umdeildu veðskuldabréfum árið 2007. Formleg skuldskeyting hafi ekki átt sér stað en engar athugasemdir hafi verið gerðar við nýjan greiðanda, enda veðstaða jarðanna óbreytt. Að ósk A og sambýliskonu hans, B, hafi kvittanir verið sendar bókhaldsstofu […]. E kvaðst ekki hafa vitað um eigendaskipti að hlutafé í stefnda og kvað fölsun A á undirskrift föður síns ekki hafa borið á góma.

Niðurstaða.

13 Áfrýjandi byggir dómkröfur sínar í fyrsta lagi á því að ósannað sé að hin umdeildu veðskuldabréf séu fölsuð. Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms og að virtri 1. mgr. 116. gr. laga númer 91/1991 um meðferð einkamála er fallist á þá niðurstöðu héraðsdóms að A hafi falsað undirritun C á veðskuldabréfin tvö.

14 Áfrýjandi byggir í öðru lagi á því að C hafi með athöfnum sínum fyrir og eftir útgáfu, undirritun og þinglýsingu hinna umdeildu bréfa, viðurkennt að þau væru gild skuldbinding stefnda gagnvart áfrýjanda en hið stefnda félag hafi að öllu leyti verið í hans eigu við stofnun þess. Hið sama hafi stefndi og fyrirsvarsmenn hans gert eftir að félagið var stofnað og tók yfir bæði búrekstur og aðrar eignir og skuldir C. Áfrýjandi hafi á sama hátt samþykkt stefnda sem greiðanda lánanna, án þess að formleg skuldskeyting hafi orðið.

15 Af hálfu stefnda er því andmælt að athafnir fyrirsvarsmanna hans hafi haft slík réttaráhrif og byggir stefndi, líkt og við meðferð málsins fyrir héraðsdómi, í fyrsta lagi á aðildarskorti þar sem hann sé ekki réttur skuldari hvað fjárkröfuna varði. Hin umdeildu veðskuldabréf hvíla á jörðunum I og H, sem báðar eru í eigu stefnda. Jafnframt byggir áfrýjandi á því að stefndi sé greiðsluskyldur samkvæmt þeim. Kröfum áfrýjanda er því réttilega beint að stefnda.

16 Stefndi þessa máls, einkahlutafélagið G, var stofnaður 28. apríl 2007 af C. Í tilkynningu um stofnun stefnda til fyrirtækjaskrár, kom fram að C væri stofnandi félagsins. Formaður stjórnar var skráð D, eiginkona C. Í varastjórn var B, sambýliskona A, sem einnig var prókúruhafi. Jafnframt segir þar að allt hlutafé sé greitt með því að einkaatvinnurekstri sé breytt í hlutafélag og vísað til stofnefnahagsreiknings þar að lútandi. Óumdeilt er að stofnefnahagsreikningurinn er undirritaður af C, sem þar lýsir meðal annars yfir því að hann hafi ákveðið að breyta rekstri sínum í einkahlutafélag frá og með 1. janúar 2007. Þar kemur einnig fram að langtímaskuldir, sem einkahlutafélagið yfirtaki, nemi 40.219.912 krónum, en þar af nemi hinar umdeildu veðskuldir við áfrýjanda 40.015.032 krónum. Í stofnskrá stefnda, sem einnig er undirrituð af C, kemur fram að hann sé eini hluthafi félagsins. Samkvæmt stofnfundargerð sátu C, D og B stofnfund stefnda. C undirritaði 17. mars 2008 sérstaka yfirlýsingu um yfirfærslu rekstrar síns ásamt rekstrartengdum eignum og skuldum yfir til stefnda. Kom fram að stefndi væri réttur og löglegur eigandi jarðanna H, I og […] og að eignayfirfærslan og yfirtaka áhvílandi veðskulda miðaðist við 1. janúar 2007. Yfirlýsingunni var þinglýst á jarðirnar tvær með athugasemd sýslumanns um áhvílandi veðskuldir við áfrýjanda.

17 Samkvæmt ársreikningi stefnda 2009, sem undirritaður er af stjórnarmanninum C, var C þá enn eigandi alls hlutafjár í stefnda. Samkvæmt ársreikningum stefnda 2010 til 2013 var allt hlutaféð aftur á móti sagt í eigu stjórnarmannsins B, án sjáanlegs endurgjalds eða skýringa. B bar fyrir héraðsdómi að hún myndi ekki til þess að hafa greitt fyrir hlutaféð í stefnda. Öll þessi ár var félagið í rekstri, hinar umdeildu veðskuldir bókfærðar sem langtímaskuldir félagsins og greiðslur vaxta og afborgana af lánunum gjaldfærðar í ársreikningum þess. 18 C lést 20. júní 2010. Ekkja hans, D, sat í óskiptu búi eftir hann þar til hún andaðist 12. júlí 2012. A var einkaerfingi þeirra. Hlutafé í stefnda var ekki meðal eigna í dánarbúi þeirra.

19 Eins og fram er komið ber stefndi fyrir sig að A hafi falsað undirritanir C á hin umdeildu veðskuldabréf og geti áfrýjandi því ekki neytt þeirra réttinda sem þau kveða á um. Samkvæmt framansögðu gekkst C á hinn bóginn við ábyrgð á greiðslu hinna umdeildu veðskuldabréfa með því að telja veðskuldirnar meðal skulda í rekstri sínum með sama hætti og eldri veðskuldir sem greiddar voru upp með hinum umþrættu veðskuldabréfum. Jafnframt færði hann eigin hendi þessar veðskuldir yfir til stefnda er hann lagði til stefnda einkarekstur sinn með öllum eignum og skuldum eins og fram kemur í stofnefnahagsreikningi stefnda. Með vísan til þess og með hliðsjón af því hvernig málsatvikum er að öðru leyti háttað í máli þessu verður því slegið föstu að stefndi hafi yfirtekið skuldbindingar C samkvæmt hinum umdeildu veðskuldabréfum.

20 Stefndi byggir jafnframt á tómlæti áfrýjanda og ónógu mati áfrýjanda á greiðslugetu A við lántöku hans 2006, auk þess sem það sé óheiðarlegt, ósanngjarnt og andstætt góðri viðskiptavenju að bera hin umdeildu skjöl fyrir sig.

21 Vanskil urðu á greiðslu afborgana af skuldabréfi númer 110574004757 frá 6. nóvember 2013. Áfrýjandi gjaldfelldi bréfið 6. desember 2014 og krafðist 27. maí 2015 nauðungarsölu á jörðum stefnda, H og I. Svo sem rakið er í hinum áfrýjaða dómi var ákvörðun sýslumanns, um að nauðungarsala á jörðunum skyldi fara fram, felld úr gildi með úrskurðum Héraðsdóms Norðurlands vestra 6. júlí 2016 þar sem sannað þótti að undirskrift C á skuldabréfið væri fölsuð. Stefndi hætti að greiða af hinu skuldabréfinu, númer 110574890039, 15. desember 2015 og gjaldfelldi áfrýjandi bréfið 18. júní 2016. Stefna áfrýjanda á hendur stefnda var þingfest 24. október 2017. Samkvæmt framansögðu liðu rúmir 15 mánuðir frá því að ákvörðun sýslumanns um uppboð á jörðunum var felld úr gildi og rúmir 10 mánuðir frá því að áfrýjandi gjaldfelldi skuldabréfið sem síðar fór í vanskil þar til mál þetta var höfðað. Verður ekki fallist á með stefnda að áfrýjandi hafi sýnt af sér slíkt tómlæti við að gæta réttar síns að kröfur hans séu niður fallnar.

22 Á báðum skuldabréfunum kemur fram að um sé að ræða lán til búrekstrar. Þá liggur fyrir að andvirði skuldabréfanna rann til greiðslu skulda sem stofnuðust í búrekstri. Er því haldlaus sú málsástæða stefnda að áfrýjanda hafi borið að leggja mat á greiðslugetu A í samræmi við samkomulag um notkun ábyrgða á skuldum einstaklinga frá 1. nóvember 2011. Með hliðsjón af atvikum máls þessa er jafn haldlaus sú málsástæða stefnda að það sé óheiðarlegt, ósanngjarnt og andstætt góðri viðskiptavenju að bera hin umdeildu skjöl fyrir sig.

23 Endanlegum dómkröfum áfrýjanda hefur ekki verið andmælt tölulega. Með hliðsjón af því og í samræmi við það sem rakið hefur verið hér að framan verður fallist á dómkröfur áfrýjanda eins og segir í dómsorði. 24 Með vísan til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála verður stefnda gert að greiða áfrýjanda málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti sem ákveðst í einu lagi á báðum dómstigum eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Stefndi, G ehf., greiði áfrýjanda, Landsbankanum hf., 61.403.947 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 af 155.373 krónum frá 1. nóvember 2013 til 15. nóvember 2013, af 373.233 krónum frá þeim degi til 15. desember 2013, af 591.262 krónum frá þeim degi til 15. janúar 2014, af 809.461 krónu frá þeim degi til 15. febrúar 2014, af 1.027.152 krónum frá þeim degi til 15. mars 2014, af 1.246.372 krónum frá þeim degi til 15. apríl 2014, af 1.466.611 krónum frá þeim degi til 15. maí 2014, af 1.689.058 krónum frá þeim degi til 15. júní 2014, af 1.913.822 krónum frá þeim degi til 15. júlí 2014, af 2.140.744 krónum frá þeim degi til 15. ágúst 2014, af 2.369.645 krónum frá þeim degi til 15. september 2014, af 2.599.735 krónum frá þeim degi til 15. október 2014, af 2.832.615 krónum frá þeim degi til 15. nóvember 2014, af 3.068.852 krónum frá þeim degi til 6. desember 2014, af 39.918.359 krónum frá þeim degi til 18. júní 2016 en af 61.403.947 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Viðurkenndur er 1. veðréttur áfrýjanda í fasteigninni H, […], landnúmer […], samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 15.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A990/2006, og 2. veðréttur í sömu eign samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 25.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A991/2006. Einnig er viðurkenndur 2. veðréttur áfrýjanda í fasteigninni I, […], landnúmer […], samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 15.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A990/2006, og 3. veðréttur áfrýjanda í sömu eign samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 25.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A991/2006.

Viðurkenndur er réttur áfrýjanda til að krefjast nauðungarsölu á fasteignunum H, landnúmer […], og I, landnúmer 144639, samkvæmt veðskuldabréfi að fjárhæð 15.000.000 króna útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A990/2006, og veðskuldabréfi að fjárhæð 25.000.000 króna, útgefnu 30. nóvember 2006, með þinglýsingarnúmerinu 420A991/2006.

Stefndi greiði áfrýjanda samtals 1.600.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti.