647/2021

Útdráttur

SLS var sakfelld fyrir tvö umferðarlagabrot og brot gegn 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með því að hafa veist að A, slegið hana ítrekað í andlit og höfuð, hrint henni og slegið margsinnis í höfuðið þar sem hún lá á gólfinu, rifið í hár hennar og klórað hana, allt með nánar tilgreindum afleiðingum fyrir A. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að SLS hafði ekki áður gerst sek um refsiverða háttsemi. Refsing hennar var ákveðin fangelsi í 60 daga en fullnustu refsingar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var henni gert að greiða A miskabætur að fjárhæð 300.000 krónum.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og S-kk-nf S-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 28. júní 2021 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Vesturlands 4. júní 2021 í málinu nr. S- [...]/2020.

2

Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærðu verði þyngd.

3

Ákærða krefst þess aðallega að hún verði sýknuð af sakargiftum samkvæmt 3. ákærulið í ákæru lögreglustjórans á Vesturlandi 7. apríl 2020 og að refsing hennar verði að öðru leyti milduð. Til vara krefst ákærða vægustu refsingar er lög leyfa. Þá krefst hún þess aðallega að miskabótakröfu brotaþola, A, verði vísað frá dómi en til vara að hún verði stórlega lækkuð.

4

Við meðferð málsins fyrir Landsrétti voru spilaðar hljóð- og myndbandsupptökur af framburðum ákærðu og brotaþola fyrir héraðsdómi sem og vitnisins B.

Niðurstaða

5

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um sakfellingu ákærðu, heimfærslu til refsiákvæða og refsingu.

6

Að gengnum héraðsdómi 4. júní 2021 tilkynnti ákærða ríkissaksóknara um áfrýjun dómsins. Í tilkynningunni sagði að héraðsdómi væri áfrýjað í því skyni að ákærðu verði ákvörðuð vægasta refsing sem lög leyfa vegna ákæruliða 1 og 2 í ákæru 7. apríl 2020 en jafnframt aðallega að hún verði sýknuð af kröfum ákæruvaldsins vegna ákæruliðar 3 í sömu ákæru. Til vara krafðist hún refsimildunar. Í tilkynningunni var þess á hinn bóginn ekki getið að leitað væri endurskoðunar á einkaréttarkröfu samkvæmt XXVI. kafla laganr. 88/2008 um meðferð sakamála sem dæmd hefði verið að efni til í héraði, sbr. 3. mgr. 196. gr. laganna. Samkvæmt 2. mgr. 199. gr. laganna var það nauðsynlegt skilyrði þess að um hana yrði fjallað hér fyrir dómi að í tilkynningunni væri tekið nákvæmlega fram í hvaða skyni áfrýjað væri og hverjar dómkröfur ákærðu væru varðandi kröfur samkvæmt XXVI. kafla laganna. Af þessum sökum kemur krafa ákærðu um endurskoðun á dæmdri einkaréttarkröfu í héraði ekki til úrlausnar fyrir Landsrétti nema að því leyti sem réttinum er skylt að taka afstöðu til hennar án kröfu, sbr. meðal annars dóma Hæstaréttar 27. október 2016 í máli nr. 400/2016 og 24. janúar 2008 í máli nr. 453/2007.

7

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað verða staðfest.

8

Ákærða verður dæmd til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærða, S-kvk-nf L-kvk-nf S-kvk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 585.544 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x

R-kk-ef lögmanns 558.000 krónur.