904/2018

Útdráttur

V og X voru ákærðir fyrir líkamsárás. V fyrir að slá A með krepptum hnefa í andlitið inni á skemmtistað og bæði V og X fyrir að hafa í kjölfarið, fyrir utan skemmtistaðinn, ráðist í félagi að A með höggum en V var þar gefið að sök að hafa haft sig meira í frammi svo að A féll í jörðina allt með þeim afleiðingum að A fingurbrotnaði á litlafingri vinstri handar, hlaut mar á kinn vinstra megin, bólgu fyrir aftan vinstra eyra og yfirborðsáverka á hálsi. Landsréttur taldi sannað að V hefði slegið A með krepptum hnefa inni á skemmtistaðnum og að hann hefði með vísvitandi ofbeldi veist að A fyrir utan skemmtistaðinn sem leitt hefði til þess að þeir hefðu fallið í jörðina með þeim afleiðingum að A fingurbrotnaði. Ásetningur V hefði staðið til ofbeldisbrots gagnvart A og yrði að meta afleiðingar þess honum til gáleysis. Þá var talið nægilega sannað að V bæri einnig ábyrgð á öðrum áverkum A. Var háttsemi V talin varða við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Á hinn bóginn var talið ósannað að X hefði veist að A og var hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins. Refsing V þótti hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var V dæmdur til að greiða A miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf O. A-kk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 16. nóvember 2018 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 7. nóvember 2018 í málinu nr. S166/2018.

2 Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærðu verði þyngd.

3 Ákærði V-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að refsing verði felld niður eða milduð. Þá krefst hann þess aðallega að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af henni en að því frágengnu að fjárhæð bótakröfu verði lækkuð.

4 Ákærði X krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að honum verði dæmd vægasta refsing sem lög heimila. Þá gerir hann aðallega kröfu um að bótakröfu verði vísað frá dómi en til vara að fjárhæð hennar verði lækkuð verulega.

5 Brotaþoli A krefst þess aðallega að ákærðu verði óskipt dæmdir til að greiða honum 943.062 krónur ásamt nánar tilgreindum vöxtum. Til vara krefst hann staðfestingar hins áfrýjaða dóms um bætur sér til handa. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Landsrétti.

6 Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti gaf vitnið B viðbótarskýrslu. Þá voru spilaðar mynd og hljóðupptökur af framburði brotaþola og vitnanna C og D. Jafnframt var spilaður hluti af upptökum úr öryggismyndavélum frá skemmtistaðnum […].

7 Við aðalmeðferð málsins í héraðsdómi var spilaður hluti af myndupptöku úr öryggismyndavél frá […] þar sem maður sést veita brotaþola högg í höfuðhæð á dansgólfinu. Ákærði V-kk-nf B-kk-nf var spurður að því hvort hann hefði verið þarna að verki. Ákærði svaraði með þeim hætti að hann myndi ekki hvort hann hefði slegið til brotaþola „eða hitt hann eða eitthvað svoleiðis“. Í framhaldi af þessu er ákærði spurður hvort hann sé „þessi maður sem sést á myndinni þarna slá brotaþolann“. Ákærði svarar því játandi. Af hálfu ákærða er á því byggt fyrir Landsrétti að hann hafi neitað sök í málinu og sé því röng sú niðurstaða héraðsdóms að hann hafi viðurkennt þessa háttsemi.

Niðurstaða

8 Eftir að hafa horft á ofangreinda upptöku og að virtum öðrum gögnum málsins leikur enginn vafi á því að ákærði V-kk-nf B-kk-nf sló brotaþola með krepptum hnefa í andlit á umræddum skemmtistað eins og honum er gefið að sök. Þá má sjá á upptöku að ákærði X „skallar“ brotaþola sem í kjölfarið slær ákærða í háls eða höfuð en því höggi er ekki lýst í ákæru.

9 Seinni hluti ákærunnar lýtur að því að ákærðu hafi í kjölfarið ráðist í félagi að brotaþola með höggum utan við skemmtistaðinn. Ákærði V-kk-nf B-kk-nf er talinn hafa haft sig meira í frammi svo að brotaþoli féll í jörðina með þeim afleiðingum er í ákæru greinir.

10 Ekki liggja fyrir upptökur af þeirri atburðarás er varð utan við skemmtistaðinn að öðru leyti en því að ákærðu sjást þegar dyraverðir fylgja brotaþola út af staðnum. Þá virðast ákærðu elta brotaþola er þeir fara út úr mynd og þá má sjá ákærða X með krepptan hnefa. Vitnið B skýrði svo frá fyrir dómi að ákærðu hefðu báðir ætlað að ráðast á brotaþola en hann hafi náð að róa annan þeirra, hinn hafi ráðist á brotaþola og fellt hann.

11 Brotaþoli lýsti því fyrir dómi að ákærðu hefðu báðir veist að honum fyrir framan skemmtistaðinn og slegið eða kýlt að honum. Hann hefði fengið mörg högg í andlitið. Hefði brotaþoli náð einu ágætu höggi á ákærða X sem hefði dottið frá. Hafi þá brotaþoli og ákærði V-kk-nf B-kk-nf tekið hvor annan í jörðina. Vitnið E skýrði svo frá fyrir dómi að fjórir strákar hefðu verið að hrinda og berja hver annan fyrir utan skemmtistaðinn. Hún gat ekki greint nánar frá þætti ákærðu í þessum átökum. Vitnið D kvað fyrir dómi að tveir karlmenn hefðu veist að brotaþola fyrir utan skemmtistaðinn og kvað hún annan þeirra hafa hent brotaþola í jörðina. Hún gat hvorki greint nánar frá þætti hins né hver það hefði verið. Vitnið C bar fyrir dómi að tveir eða fleiri einstaklingar hefðu veist að brotaþola fyrir utan skemmtistaðinn. Hann gat ekki greint nánar frá þætti hvers um sig.

12 Eins og að framan er rakið greinir vitni á um hvað gerðist fyrir utan skemmtistaðinn. Eitt vitnanna telur að fjórir strákar hafi verið að hrinda og berja hver annan en ekkert þeirra, fyrir utan brotaþola, hefur getað skýrt nánar frá þætti ákærða X. Telja verður nægilega upplýst að brotaþoli hafi fingurbrotnað þegar hann féll í jörðina í fangbrögðum við ákærða V-kk-þf B-kk-þf. Þegar allt framanritað er virt telst ekki hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði X hafi veist að brotaþola fyrir utan skemmtistaðinn eins og honum er gefið að sök, sbr. 109. gr. laga nr. 88/2008. Verður hann því sýknaður af kröfum ákæruvaldsins í málinu.

13 Brotaþoli hefur lýst því fyrir dómi að hann og ákærði V-kk-nf B-kk-nf hafi verið í slagsmálum fyrir utan skemmtistaðinn og hafi þeir dottið saman í jörðina. Hafi hann sjálfur brotið fingurinn við fallið á stéttina með þeim hætti að fingurinn hafi orðið „eftir á stéttinni þegar [hönd brotaþola] fór undir líkama [ákærða V-kk-ef B-kk-ef]“, hafi fingurinn farið „upp á handarbakið alveg og þannig brotnar hann“.

14 Með framburði vitna í máli þessu verður talið sannað að ákærði V-kk-nf B-kk-nf hafi með vísvitandi ofbeldi veist að brotaþola sem leiddi til þess að þeir féllu í jörðina með þeim afleiðingum að brotaþoli fingurbrotnaði. Ásetningur þessa ákærða stóð til ofbeldisbrots gagnvart brotaþola og verður að meta afleiðingar þess til gáleysis. Telja verður nægilega sannað að þessi ákærði beri einnig ábyrgð á öðrum minni háttar áverkum brotaþola eins og nánar er rakið í ákæru. Brot ákærða V-kk-ef B-kk-ef varðar við 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

15 Ákærði V-kk-nf B-kk-nf framdi brot það sem hér er til umfjöllunar 17. apríl 2016 en ákæra var ekki gefin út fyrr en 23. mars 2018. Hinn áfrýjaði dómur var kveðinn upp 7. nóvember 2018 en málsgögn bárust Landsrétti ekki fyrr en 27. júní 2019. Með hliðsjón af þeim óútskýrða drætti sem samkvæmt þessu hefur orðið á meðferð málsins þykir refsing ákærða V-kk-ef B-kk-ef hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga sem bundin er skilorði eins og í dómsorði greinir.

16 Þar sem ákærði X hefur verið sýknaður af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu verður einkaréttarkröfu brotaþola á hendur honum vísað frá dómi, sbr. 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008. Eftir stendur bótakrafa á hendur ákærða V-kk-þgf B-kk-þgf. Verður krafa um greiðslu á sjúkrakostnaði að fjárhæð 43.062 krónur að fullu tekin til greina. Þá á brotaþoli enn fremur rétt á miskabótum og þykja þær hæfilega ákveðnar 200.000 krónur. Loks verður ákærða gert að greiða brotaþola málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti, sem ákveðinn verður í einu lagi svo sem í dómsorði greinir.

17 Eftir þessum úrslitum verður ákærði V-kk-nf B-kk-nf dæmdur til að greiða verjanda sínum málsvarnarlaun eins og þau voru ákveðin í héraði og málsvarnarlaun verjandans fyrir Landsrétti, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir. Þá verður ákærði dæmdur til að greiða annan sakarkostnað en málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, X, á báðum dómstigum. Sá sakarkostnaður sem eftir stendur verður felldur á ríkissjóð en það eru málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, X, eins og þau voru ákveðin í héraði og málsvarnarlaun verjanda hans fyrir Landsrétti að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, X, skal vera sýkn af öllum kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Ákærði, V-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Bótakröfu A á hendur ákærða, X, er vísað frá héraðsdómi.

Ákærði, V-kk-nf B-kk-nf greiði A 243.062 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 af 200.000 krónum frá 17. apríl 2016 til 24. maí 2018 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 243.062 krónum frá þeim degi til greiðsludags, og samtals 400.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti.

Ákærði, V-kk-nf B-kk-nf, greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, eins og þau voru ákveðin í héraði og málsvarnarlaun fyrir Landsrétti, 421.600 krónur.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða, X, í héraði, S-kk-ef F-kk-ef S-kk-ef lögmanns, eins og þau voru ákveðin í héraði greiðast úr ríkissjóði sem og málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans fyrir Landsrétti, E-kk-ef G-kk-ef lögmanns, 421.600 krónur.

Ákærði, V-kk-nf B-kk-nf, greiði annan sakarkostnað í héraði og fyrir Landsrétti, samtals 114.447 krónur.