93/2020

Útdráttur

H var sakfelldur fyrir brot gegn 217. gr. almennra hegningarlaga með því að hafa veist að A með ofbeldi í tvö aðgreind skipti með nánar tilgreindum afleiðingum. Þá var hann einnig sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni, sbr. 1. mgr. 106. gr. sömu laga, með því að hafa ítrekað hótað lögreglumanni við skyldustörf lífláti. Var refsing hans ákveðin fangelsi í þrjá mánuði en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í tvö ár auk þess sem honum var gert að greiða A miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir Á-kk-nf H-kk-nf, D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og R-kvk-nf B-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 2. janúar 2020 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Suðurlands 29. nóvember 2019 í málinu nr. S- [...]/2019.

2

Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

3

Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara að refsing verði milduð. Þá krefst hann þess að bótakröfu verði vísað frá dómi, til vara að hann verði sýknaður af henni en að því frágengnu að hún verði lækkuð.

4

Brotaþoli, A, krefst þess aðallega að ákærða verði gert að greiða honum 450.195 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001, frá 20. ágúst 2017 til 5. mars 2018 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim tíma til greiðsludags.

Málsatvik og sönnunarfærsla

5

Ákærða er gefið að sök í fyrsta lið ákæru að hafa í júlí 2017, á gangstétt [...], veist að brotaþola, fellt hann í jörðina, haldið honum þar niðri og síðan þrýst hné sínu á munnsvæði hans með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgna vör og tvær gervitennur losnuðu úr gervigómi sem hann bar. Í öðrum lið ákærunnar er ákærða gefin að sök líkamsárás með því að hafa í ágúst 2017, inni á salernisaðstöðu á skemmtistað [...], veist að brotaþola, hrint honum í gólfið og rekið hné sitt í andlit hans með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgu og mar fyrir ofan hægri augabrún og sár á nefhrygg.

Í ákæru eru brotin talin varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þá er málið jafnframt höfðað með ákæru héraðssaksóknara 2. júlí 2019 á hendur ákærða fyrir brot gegn valdstjórninni með því að hafa í júlí 2015 á lögreglustöð [...] ítrekað hótað lögreglumanni sem þar var við skyldustörf lífláti. Er háttsemin í ákæru talin varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga.

6

Í hinum áfrýjaða dómi var ákærði sakfelldur samkvæmt ákærum og gert að sæta fangelsi í tvo mánuði. Var fullnustu refsingar frestað og skyldi hún falla niður að tveimur árum liðnum héldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

7

Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti voru spilaðar upptökur af framburði ákærða og brotaþola fyrir héraðsdómi.

Málsástæður aðila

8

Málavextir eru nægjanlega raktir í hinum áfrýjaða dómi, sem og framburður ákærða, brotaþola og annarra vitna.

9

Ákærði telur sig ranglega sakfelldan í hinum áfrýjaða dómi. Hann hafi frá upphafi neitað því að hafa gerst sekur um þá háttsemi sem í ákæru lögreglustjórans á Suðurlandi greinir. Ekki hafi komið fram lögfull sönnun fyrir sekt hans. Þá telur ákærði galla á sönnunarmati héraðsdóms sem og að rökstuðningur héraðsdóms fyrir sakfellingu samkvæmt fyrsta lið ákæru frá 3. maí 2019 stangist á við réttarfarsreglur.

Þetta megi greina glöggt þar sem í héraðsdómi segi að ljóst sé „að gervitennurnar losnuðu ekki úr gervigóminum af sjálfsdáðum og að eitthvað varð til þess að vör brotaþola bólgnaði eins og lýst hefur verið“. Telur ákærði að með þessum orðum hafi héraðsdómur snúið við sönnunarbyrði og lagt á ákærða að sanna hið gagnstæða, það er að gervitennur geti hafa losnað með öðrum hætti en þeim sem lýst er í ákæru. Sama eigi við um sakfellingu samkvæmt öðrum lið ákærunnar frá 3. maí 2019 þar sem segi að „ekki [sé] nokkur hlutur í málinu sem bendir til þess að þá áverka hafi brotaþoli fengið á annan hátt en þann sem lýst er í ákæru“.

10

Ákæruvaldið tekur í einu og öllu undir efnislega niðurstöðu hins áfrýjaða dóms.

Niðurstaða

11

Ákærði hefur játað sök samkvæmt ákæru héraðssaksóknara 2. júlí 2019 og er játningin í samræmi við gögn málsins. Verður staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga.

12

Að því er snertir fyrsta lið ákæru 3. maí 2019 liggur fyrir í málinu samkvæmt framburði ákærða sjálfs, brotaþola, sem og annarra vitna, að ákærða og brotaþola lenti saman umrætt sinn. Með framburði ákærða sjálfs, brotaþola og þeirra vitna sem voru á vettvangi þykir sannað að ákærði felldi brotaþola í jörðina og hélt honum þar. Þá þykir sannað að ákærði sat klofvega yfir brotaþola með hné sín nálægt eða við andlit hans. Í framburði lögreglumannanna númer J og K er komu á vettvang til að skakka leikinn kom fram að eftir þessi viðskipti vantaði tvær tennur í góm brotaþola. Þetta er einnig staðfest í vottorði E tannlæknis 11. júlí 2017 þar sem fram kemur að vantað hafi tvær gervitennur í gervigóm sem brotaþoli bar. Þetta má jafnframt sjá af ljósmyndum sem liggja fyrir í málinu. Þá kemur fram í vottorðinu að vör ákærða var bólgin á þeim stað þar sem tennurnar vantaði. Þessi gögn eru í samræmi við frásögn brotaþola fyrir héraðsdómi af atvikum á þá leið að í átökunum hafi ákærði þrýst hné sínu á munnsvæði brotaþola og við það hafi tennurnar losnað. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms verður sakfelling ákærða samkvæmt fyrsta lið ákæru frá 3. maí 2019 staðfest.

13

Um atvik sem greinir í öðrum lið ákæru 3. maí 2019 eru aðeins ákærði og brotaþoli til frásagnar. Framburður brotaþola þess efnis að ákærði hafi rekið hné sitt í andlit brotaþola og veitt honum þá áverka sem greinir í ákærunni hefur verið stöðugur allt frá upphafi. Ákærði hefur á hinn bóginn borið fyrir sig minnisleysi um atvikin. Muni hann ekki annað en að hafa mætt brotaþola á salerninu, en ekkert um hvað þeim fór á milli að öðru leyti. Vitnið F, dyravörður á skemmtistaðnum, lýsti því við aðalmeðferð málsins í héraði að hafa komið inn á salernið þar sem brotaþoli hafi verið einn og alblóðugur og haldið um andlitið. Hafi brotaþoli strax nefnt ákærða sem gerandann.

Lýsti vitnið því að hafa vísað ákærða út af staðnum án þess að ákærða hafi þótt neitt athugavert við það. Þá liggja fyrir í málinu skjáskot af Snapchat- skilaboðum sem send voru í síma vitnisins H umrætt kvöld, þar sem ákærði segir að „.. Einn aumingi fékk hné frá mér í andlit inn á [...].“ Er þetta í fullu samræmi við frásögn brotaþola þess efnis að ákærði hafi rekið hné sitt í andlitið á honum með þeim afleiðingum sem lýst er í ákæru. Að þessu gættu og að öðru leyti með vísan til forsendna héraðsdóms er sakfelling ákærða samkvæmt öðrum ákærulið staðfest.

14

Samkvæmt þessu er ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og hefur hann unnið sér til refsingar. Eins og atvikum er háttað, sem og með vísan til forsendna héraðsdóms, er refsing hæfilega ákveðin fangelsi í þrjá mánuði, en rétt er að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum tveimur árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga.

15

Með háttsemi sinni gagnvart brotaþola, A, hefur ákærði bakað sér bótaskyldu.

Brotaþoli hefur krafist miskabóta samkvæmt 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 og skýrir hana svo að um sé að ræða 200.000 krónur fyrir hvora árásina. Þá er krafist bóta að fjárhæð 31.545 krónur vegna tannlæknakostnaðar. Auk þess krefst brotaþoli þjáningabóta samkvæmt 3. gr. skaðabótalaga að fjárhæð 18.650 krónur þar sem hann hafi orðið óvinnufær í 10 daga í kjölfar líkamsárásanna. Brotaþoli hefur ekki lagt fram gögn til stuðnings kröfu sinni um þjáningabætur og er henni vísað frá héraðsdómi.

Krafa brotaþola um skaðabætur verður að öðru leyti tekin til greina. Verður ákærða gert að greiða brotaþola 431.545 krónur í bætur, en þar meðtalið eru miskabætur alls að fjárhæð 400.000 krónur sem þykja hæfilegar. Skulu bætur bera vexti og dráttarvexti eins og í dómsorði greinir, en bótakrafan var kynnt ákærða við skýrslugjöf hans hjá lögreglu þann 5. febrúar 2018.

16

Staðfest eru ákvæði hins áfrýjaða dóms um skyldu ákærða til að greiða brotaþola málskostnað hans í héraði. Einnig eru staðfest ákvæði héraðsdóms um greiðslu sakarkostnaðar.

17

Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir. Þá verður ákærða gert að greiða málskostnað brotaþola sem ákveðinn verður eins og í dómsorði greinir að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Dómsorð :

Ákærði, H-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í þrjá mánuði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa að telja haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað og málskostnað brotaþola, A, skulu vera óröskuð.

Ákærði greiði brotaþola 431.545 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr., sbr.4. gr. laga nr. 38/2001 frá 20. ágúst 2017 til 5. mars 2018 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim tíma til greiðsludags. Þá greiði ákærði brotaþola 300.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.

Kröfu brotaþola um þjáningabætur er vísað frá héraðsdómi.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 784.456 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, Ó-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns,744.000 krónur.

Dómur Héraðsdóms Suðurlands 29. nóvember 2019

Mál þetta er höfðað með ákæru Lögreglustjórans á Suðurlandi, 3. maí 2019, á hendur H-kk-þgf K-kk-þgf, kt. [...], [...], Reykjavík „ I. fyrir líkamsárás með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 9. júlí 2017, á gangstétt við gatnamót [...], veist að A, kt. [...], fellt hann í jörðina og haldið honum þar niðri og síðan þrýst hné sínu á munnsvæði A með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgna vör og tvær gervitennur losnuðu úr gervigómi sem hann bar. (318-2017-[...])

Telst brot ákærða varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

II. fyrir líkamsárás

með því að hafa, aðfaranótt sunnudagsins 20. ágúst 2017, inni á salernisaðstöðu á skemmtistaðnum [...], veist að A, kt. [...], hrint honum í gólfið og rekið hné sitt í andlit A með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgu og mar fyrir ofan hægri augabrún og sár á nefhrygg. (318-2017-[...])

Telst brot ákærða varða við 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19,1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Einkaréttarkrafa:

Í málinu er gerð krafa af hálfu A, kt. [...], um að ákærða verði gert að greiða honum skaða- og miskabætur samtals að fjárhæð kr. 450.104 með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38, 2001 um vexti og verðtryggingu af fyrrgreindri fjárhæð frá 20. ágúst 2017 til þess dags er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa þessi er birt sakborningi, en dráttarvaxta frá þeim degi skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga til greiðsludags. Einnig er þess krafist að hinum kærða verði gert að greiða málskostnað að mati dómsins eða samkvæmt síðar framlögðum málskostnaðarreikningi, að viðbættum virðisaukaskatti á málflutningsþóknun.“

Þá er málið jafnframt höfðað með ákæru Héraðssaksóknara, dags. 2. júlí 2019, á hendur ákærða „fyrir brot gegn valdstjórninni, með því að hafa aðfaranótt sunnudagsins 12. júlí 2015, á lögreglustöðinni [...], ítrekað hótað lögreglumanninum B, kt. [...], sem var við skyldustörf, lífláti.

Telst þetta varða við 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr.19/1940.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar.“

Fyrri ákæran var þingfest 13. júní 2019, en seinni ákæran var þingfest 18. júlí 2019 og voru málin sameinuð undir málanúmerinu S-[...]/2019.

Ákærði neitar sökskv. ákæru 3. maí 2019, en játar sök skv. ákæru 2. júlí 2019.

Aðalmeðferð fór fram 8. nóvember 2019 og var málið dómtekið að henni lokinni.

Af hálfu ákæruvalds eru gerðar þær kröfur sem að ofan greinir.

Af hálfu bótakrefjanda eru gerðar sömu kröfur og greinir í ákæru dags. 3. maí 2019.

Af hálfu ákærða er krafist sýknu af öllum kröfum ákæruvalds sem varða ákæru 3. maí 2019, en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Varðandi einkaréttarkröfuna er aðallega krafist frávísunar, en til vara verulegrar lækkunar á bótum. Af hálfu ákærða er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa vegna ákæru 2. júlí 2019. Þá er krafist málsvarnarlauna til handa skipuðum verjanda, sem greiðist úr ríkissjóði.

Málavextir

Með hliðsjón af því að ákærði hefur játað sök skv. ákæru 2. júlí 2019 verður ekki gerð sérstök grein fyrir málavöxtum vegna þeirra sakargifta.

Ákæra 3. maí 2019

Ákæruliður I

Í frumskýrslu lögreglu vegna þeirra atvika sem lýst er í þessum ákærulið segir að aðfaranótt 9. júlí 2017 hafi lögregla verið við eftirlit á [...]og komið auga á mann liggjandi á jörðinni, hvar 3 menn hafi staðið yfir honum. Hafi lögregla stöðvað för sína og farið að athuga þetta. Við komu lögreglu hafi brotaþoli sagt að mennirnir hafi ráðist á sig.

Hafi brotaþoli verið fenginn til að koma inn í lögreglubílinn og hafi þar skýrt frá því að hafa verið að ganga heim á leið þegar maður að nafni H-kk-nf hafi ráðist á sig og rifið hann niður í jörðina og kýlt hann með krepptum hnefa í andlitið. Hafi brotaþoli tekið út úr sér gervigóm þar sem hafi vantað 2 framtennur. Hafi brotaþola svo verið ekið heim á leið.

Þá hafi lögregla rætt við H-kk-þf, þ. e. ákærða, og hafi ákærði skýrt frá því að brotaþoli hafi sýnt ógnandi tilburði og hótað að drepa ákærða. Hafi ákærði rifið brotaþola í jörðina og haldið honum niðri. Kvaðst aðspurður ekki hafa kýlt brotaþola.

Þá ræddi lögregla einnig við C, sem þarna var, en eftir honum er það haft í frumskýrslunni að brotaþoli hafi hótað að drepa ákærða og verið með ógnandi tilburði. Hafi þá ákærði tekið brotaþola niður og sett hann í lás.

Brotaþoli kom á lögreglustöð þann 27. júlí 2017 og gaf þar framburð sinn. Kvaðst hann hafa verið á skemmtistaðnum [...]umrætt kvöld og farið þaðan fótgangandi milli kl. 03:30 og 04:00. Hann hafi verið að ganga í átt að [...], þangað sem hann hafi ætlað. Þá hafi hann orðið var við að ákærði hafi komið hlaupandi á eftir sér, ásamt 2 mönnum. Lýsti brotaþoli því að menn þessir hefðu hótað að berja hann og drepa. Hafi ákærði svo náð að fella brotaþola með því að taka um fætur hans. Þar sem brotaþoli hafi legið í götunni hafi ákærði kýlt sig með krepptum hnefa nokkur högg sem hafi lent á hægri vanga og víðar í andliti. Hafi brotaþoli hniprað sig saman og ákærði bograð yfir honum og svo sest ofan á hann og þá rekið hnéð í munnsvæði brotaþola þannig að þrýstingur hafi komið á tennurnar sem hafi losnað, en brotaþoli hafi ekki getað hreyft sig. Ákærði hafi svo sest klofvega ofan á brotaþola með klofsvæðið framan við andlit brotaþola og hafi þá tanngómurinn [sic.] sem hafi losnað hrokkið ofan í háls brotaþola sem hafi neyðst til að kyngja þeim.

Ákærði gaf skýrslu hjá lögreglu vegna þessa og kannaðist við atvikið og að hafa tekið brotaþola niður í götuna. Kvaðst hins vegar ekki muna eftir að hafa slegið brotaþola hnefahöggi í andlit og kvað ólíklegt að hann hafi þrýst hné sínu að munni brotaþola svo að tennur hafi losnað og brotaþoli neyðst til að kyngja þeim. Kannaðist ekki við að hafa hótað brotaþola lífláti, en rétt væri að þeir hafi rifist. Við skýrslutökuna var ákærða kynnt bótakrafa brotaþola og kvaðst ákærði vera tilbúinn að greiða tannlæknakostnað og kvað sennilegt að hann hefði rekið hnéð í andlit brotaþola þegar hann hafi verið að standa upp frá honum, en kannaðist ekki við að hafa rekið hnéð í hann viljandi. Lýsti því að fætur hans hafi annað hvort verið á jörðinni eða á bringu brotþola, hann myndi það ekki alveg. Í seinni skýrslu sinni, þann 21. febrúar 2019, kvað ákærði að hann myndi ekki hvort fætur hans hafi verið á jörðinni eða bringu brotaþola, en hann hafi setið ofan á honum.

Lögregla tók jafnframt skýrslur af vitnunum C og D. C kvaðst ekki hafa séð ákærða kýla brotaþola með krepptum hnefa, en hann hefði fellt hann og verið ofan á honum og beitt hnénu einhvern veginn gagnvart honum. D kvað ákærða hafa verið ofan á brotaþola og haldið honum niðri með afturendanum og minnti að hné ákærða hafi verið á jörðinni sitt hvoru megin við brotaþola.

Í slysavottorði E tannlæknis, dags. 11. júlí 2017, segir að brotaþoli hafi bólgnað upp á „ng. vör“ hægra megin og misst tvær tennur, nr. 12 og 13 úr efra góms heilgómi. Bólgan á „ng. vörinni“ hafi verið vel greinanleg á þriðjudeginum 11. júlí 2017. Setja þurfi nýjar tennur í góminn. Þá segir í upplýsingaskýrslu um samtal lögreglu við téðan tannlækni að talsverðan kraft þyrfti til að losa tennurnar úr plastgóminum og bólga á vörinni væri vísbending um það.

Þá fylgja rannsóknargögnum ljósmyndir þar sem þar sem sést að tvær tennur vantar í efri góm hægra megin.

Ekki eru efni til að rekja frekar málavexti vegna þessa ákæruliðar.

Ákæruliður II

Í frumskýrslu lögreglu vegna þessa ákæruliðar kemur fram að borist hafi tilkynnning um líkamsárás á skemmtistaðnum [...]. Fór lögregla á vettvang og hitti þar fyrir F dyravörð og var brotaþoli með honum, en í frumskýrslu er nafn dyravarðarins ranglega tilgreint sem G. Kvaðst F hafa tilkynnt um málið og skýrði frá því að ákærði væri gerandinn. Kvaðst F ekki hafa orðið vitni að árásinni, en hann hafi vísað ákærða út af skemmtistaðnum eftir árásina, sem hafi átt sér stað á salerni skemmtistaðarins. Er í frumskýrslunni haft eftir ákærða að hann hafi verið á salerninu þegar ákærði hafi komið að honum. Hafi komið fram hjá ákærða að hann vildi sættir vegna þess sem að ofan er lýst sbr. ákærulið I, en það hafi brotaþoli ekki viljað. Hafi þá ákærði orðið mjög æstur og náð að draga efri búk brotaþola niður og fram á við og reka hné í andlit hans. Er haft eftir brotaþola að dyravörður hafi svo komið og hent ákærða út af staðnum. Kvaðst brotaþoli vera með sprungna vör og áverka á nefi og hafi fengið talsverðar blóðnasir. Segir að ofarlega á nefi hans hafi mátt sjá 1 sm rispu eða skurð.

Í framburðarskýrslu sinni hjá lögreglu vegna þessa skýrði brotaþoli svo frá að inni á salerninu hafi ákærði beðið sig afsökunar á hinu fyrra atviki og óskað eftir að hann drægi til baka kæru vegna þess atviks, en því hafi brotaþoli neitað. Hafi þá ákærði orðið brjálaður og ráðist á sig. Hafi ákærði sparkað undan honum fótunum og síðan sparkað ítrekað í andlitið á sér. Kvaðst brotaþoli hafa verið á hækjum sér þegar ákærði hafi ítrekað sparkað með hné í andlitið á honum. Engin vitni hafi verið að þessu. Menn hefðu verið á salerninu en verið farnir fram þegar þetta hafi gerst. Þegar árásinni hafi verið lokið hafi dyravörður komið inn og hjálpað sér fram í anddyri.

Vitnið F dyravörður skýrði lögreglu frá því að hafa gengið inn á salernið og séð þar brotaþola halda um nefið á sér, en brotaþoli hafi verið með blóðnasir og verið yfir vaskinum. Hafi brotaþoli sagst hafa verið kýldur af ákærða. F hafi þá fylgt ákærða út af staðnum, en síðan hugað að brotaþola og þrifið upp blóðið. Aðspurður kvað F að þegar hann hafi komið inn á salernið hafi brotaþoli og ákærði báðir verið þar, en engin átök verið á milli þeirra. Þá gat F þess að þegar hann hafi vísað ákærða út þá hafi hann spurt hvers vegna þetta hafi verið og hafi ákærði sagt að þetta hafi verið út af fyrra máli á milli þeirra.

Vitnið H skýrði frá því að hafa verið að vinna á barnum [...]og hafa fengið Snapchat frá ákærða og í því hafi staðið að einn aumingi hafi fengið hné frá honum í andlitið inni á [...]. Skjáskot af skilaboðunum er meðal rannsóknargagna og kemur þar einnig fram að ákærði kveður þetta hafa verið smá slys „rakst í hann“.

Ákærði skýrði lögreglu frá því að hann myndi til þess að hafa verið að rífast eitthvað við ákærða á salerninu og að hafa rifið eitthvað í hann en muni ekki hvað hafi gerst meira. Kannaðist við að hafa verið vísað af staðnum, en það hafi verið eftir að hann hafi verið kominn af salerninu. Kvaðst hann hafna bótakröfu ákærða en vera reiðubúinn að greiða tannlæknakostnað. Við seinni skýrslugjöf sína, þann 22. ágúst 2019, en sú fyrri var 5. febrúar 2018, kvaðst ákærði muna að hafa rifið í brotaþola og tekið hann upp að vegg, en kvaðst síðan ekki muna þetta alveg og hafi hann verið mjög ölvaður. Kvaðst heldur ekki muna eftir að hafa sent framangreint Snapchat.

Í vottorði I sérnámslæknis í heimilislækningum, dags. 16. febrúar 2018, segir að brotaþoli hafi komið á bráðamóttöku í kjölfar áverka sem hann hafi hlotið þann 20. ágúst 2017. Hafi hann skýrt frá því að hafa orðið fyrir líkamsárás þannig að hafa fengið ítrekuð hnéspörk í andlit og höfuð, um 4 – 5 sinnum. Hafi fengið blóðnasir en ekki misst meðvitund. Bólga og mar sé fyrir ofan hægri augabrún, um 3 x 4 sm að stærð. Yfir enni sjáist dreifðar litlar yfirborðs húðblæðingar. Á nefhrygg sé sár, um 1 x 0,5 sm að stærð og storknað blóð yfir því.

Ekki þarf frekar að rekja málavexti vegna þessa.

Forsendur og niðurstaða

Ákærði skýrði svo frá við aðalmeðferð, að því er varðar fyrri lið ákæru 3. maí 2019, að þeir hafi verið á [...]að skemmta sér og brotaþoli hafi átt einhver orðaskipti við þá. Þeir hafi verið að ganga heim, ákærði og C og mögulega einhver einn í viðbót, og hitt brotaþola þarna og hafi hann byrjað með einhver leiðindi og ýtt eitthvað við ákærða. Hafi ákærði tekið brotaþola niður. Kvaðst ekki muna hvaða orðaskipti þetta hafi verið, en þau hafi ekki verið á góðum nótum.

Nánar aðspurður kvaðst ákærði hafa ýtt ákærða niður á grasið og legið ofan á honum. Hafi ákærði ekki kýlt brotaþola eða neitt. Hafi haldið í föt ákærða framanverð þegar hann hafi tekið brotaþola niður. Kvaðst halda að hann hafi líka brugðið fæti fyrir brotaþola þegar hann hafi tekið hann niður. Aðspurður kvaðst ákærði engar skýringar hafa á því að tvær gervitennur hafi vantað í brotaþola. Ekki hafi ákærði gert brotþola neitt eftir að hafa tekið hann niður. Brotaþoli hafi verið skelkaður og legið áfram eftir því ákærða minni. Brotaþoli hafi ekki svarað neitt fyrir sig. Svo hafi lögreglan komið.

Sérstaklega aðspurður kvaðst ákærði ekki kannast við að hafa þrýst hné sínu að munnsvæði brotaþola. Ákærði kvaðst hafa farið niður með brotaþola og legið ofan á honum. Hné ákærða hafi verið niður með síðum brotaþola.

Aðspurður vegna framburðar síns hjá lögreglu kvað ákærði að hann myndi ekki til að hafa rekið hné í andlit brotaþola þegar hann hafi verið að standa upp frá honum. Kvaðst hafa verið tilbúinn að greiða kannski 30-40 þúsund króna tannlæknakostnað til að leysa málið, án þessað hafa þó talið að hann hafi gert brotaþola nokkurn hlut. Kvaðst hafa verið talsvert ölvaður og minni sitt um þetta kvöld hafi mögulega skerst vegna þess. Kvaðst ekki geta útilokað að hné ákærða hafi komið nálægt munni brotaþola, en kannaðist ekki við það. Ekki hafði ákærði neinar skýringar á áverkum brotaþola og kvaðst ekki hafa séð neina áverka á honum. Kannaðist ákærði við þann framburð sinn hjá lögreglu að fætur hans kunni að hafa verið á bringu brotaþola og að það gæti alveg passað. Kvaðst halda að hann hefði munað það ef hné hans hefði farið í andlit brotaþola þannig að tvær tennur hafi losnað.

Um það sem varðar seinni ákæruliðinn kvaðst ákærði muna frekar lítið eftir þessu. Ákærði hafi hitt brotaþola á klósettinu en kvaðst ekki muna neitt meira. Ákærði hafi verið töluvert ölvaður, aukin heldur að langt sé um liðið. Kvaðst þó muna að þeir hafi talað saman og ekki verið að rífast. Kvaðst ekki muna að hafa verið vísað út af skemmtistaðnum. Kvaðst ekki muna eftir Snapchat skilaboðunum. Kvaðst ekki muna eftir að hafa sjálfur fundið fyrir neinum áverkum á sér daginn eftir. Kvaðst telja að hann hefði munað það sem honum er gefið að sök ef það hefði gerst. Kvaðst aðeins muna þegar þeir hafi hist, en kvaðst t. a. m. ekki muna hvor þeirra hafi verið á undan á salerninu. Kvaðst ekki muna neina áverka á brotaþola. Kvaðst ekki muna til að þeir hafi rifist, en að þeir hafi átt einhver orðaskipti, en gat ekki sagt um hvað það hafi verið. Kvaðst ekki muna hvor þeirra hafi farið út af klósettinu á undan og kvaðst rauna rekki muna eftir að hafa farið þaðan út. Ákærði staðfesti þann framburð sinn hjá lögreglu að hafa rifist við brotaþola á salerninu og að hafa rifið eitthvað í hann. Kvaðst ekki muna eftir Snapchat skilaboðunum, en kvaðst þekkja H og hafa oft átt í samskiptum við hana. Kvaðst ekkert vita hvort hann hafi sent þetta sjálfur og hafa enga hugmynd um það.

Brotaþoli A kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og lýsti því, að því er varðar fyrri ákæruliðinn, að hann hafi verið á leið til vinar síns frá [...]og þá heyrt hróp og köll á eftir sér. Hafi þar verið ákærði og tjáð sig um að hann ætlaði að berja brotaþola fyrir að hafa stungið undan manni sem vinni í [...], en það sé ekki rétt. Konan hafi verið hætt með þeim manni þegar atvik hafi gerst milli brotaþola og konu þessarar. Svo hafi ákærði komið og slegið brotaþola niður og sagt að ætti að gjalda fyrir að hafa stungið undan hinum ónefnda manni. Hafi ákærði kýlt sig ítrekað með þeim afleiðingum að tönn hafi brotnað úr föstum gómi, auk annarra áverka. Þegar tönnin hafi losnað hafi brotaþoli legið í jörðinni og ákærði setið klofvega yfir sér og kýlt sig. Þannig hafi tönnin farið. Svo hafi lögreglan komið og skakkað leikinn. Það hafi verið annar maður með ákærða, C að nafni og hafi hann séð þetta. Kvaðst ekki muna eftir að D hafi komið þarna að.

Brotaþoli kvaðst hafa verið ölvaður, en muna þetta þó alveg. Aðspurður um lýsingu sína á þessu hjá lögreglu kvað brotaþoli að tennurnar hafi losnað þegar ákærði hafi rekið hnéð í munnsvæði hans, en langt sé um liðið. Þetta hafi verið 2 tennur. Þá lýsti brotaþoli því að ákærði hafi komið á eftir sér með 2 menn með sér, þ. e. C og annan til. Aðspurður kvaðst brotaþoli hafa farið niður við að hafa verið snúinn niður eða felldur. Ákærði hafi svo verið ofan á sér og setið klofvega þar sem brotaþoli hafi legið á bakinu í jörðinni og reynt að verja sig. Kvaðst ekki hafa fundið tennurnar losna, en hann hafi fundið þegar hann hafi kyngt þeim. Kvaðst alveg viss um það að ákærði hafi þrýst hné sínu svo fast að munnsvæði brotaþola að tennurnar hafi við það losnað.

Um það sem lýst er í seinni ákærulið kvað brotaþoli að hann hafi verið á salerninu á skemmtistaðnum, nýbúinn að kasta af sér vatni. Hafi þá ákærði komið inn á salernið og hótað sér því að ef hann drægi ekki til baka kæruna vegna hins fyrra atviks, þá myndi hann þurfa að gjalda fyrir það. Svo hafi ákærði ráðist á sig. Hafi ákærði byrjað að kýla sig og ráðast á sig og reynt að nefbrjóta sig. Hafi ákærði sparkað í nef brotaþola. Lýsti brotaþoli því að þeir hafi staðið hvort mót öðrum og ákærði hafi tekið um axlir brotaþola og beygt hann fram á við og rekið hnéð upp í andlitið á honum. Þá hafi ákærði líka greitt sér hnefahögg, fleiri en eitt, áður en hann hafi rekið hnéð í andlitið á honum. Hafi brotaþoli bólgnað allur í framan við þetta og hafi fossblætt úr nefinu. Þessu hafi lokið þegar dyravörður hafi komið inn á salernið. Brotaþoli kvaðst hafa verið ölvaður en alveg með á nótunum.

Vitnið C kom fyrir dóminn og lýsti því, varðandi fyrri ákæruliðinn, að hafa verið á leiðinni frá [...] ásamt ákærða og rekist á brotaþola. Þeir hafi átt samskipti við hann fyrr um kvöldið. Ákærði og brotaþoli hafi farið að kýta og hafi brotaþoli ýtt við ákærða. Þá hafi ákærði fellt brotaþola niður og verið að stumra yfir honum og garga á hann. Svo hafi lögreglan komið í beinu framhaldi. Meðan brotaþoli hafi verið í jörðinni hafi ákærði verið niðri líka. Ákærði hafi verið með annað hnéð svona á búk eða mjöðm brotaþola og hendurnar einhvern veginn hinu megin og verið eitthvað að öskra á hann. Hafi ákærði haldið brotaþola niðri með hnénu. Ekki hafi vitnið séð nein hnefahögg eða önnur högg. Einhver orðaskipti hafi verið þarna um konu vinnufélaga þeirra ákærða, sem hafi átt vingott við brotaþola, en brotaþoli hafi verið að gorta sig af því á barnum. Vitnið kvaðst hafa verið mjög ölvaður og ákærði hafi líka verið ölvaður. Vitnið kvaðst ekki hafa séð áverka á brotaþola og ekki að hann væri tannlaus. Aðspurður kvað vitnið að þeir hafi ekki verið að elta brotaþola, heldur bara hitt hann. Kvaðst ekki hafa séð fætur ákærða við andlit brotaþola. Annar fóturinn, eða hnéð, hafi verið á mjöðm hans og hinn á jörðinni.

Vitnið J lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið ásamt K lögreglumanni við eftirlit [...]og séð brotaþola liggjandi í jörðinni og hafi staðið yfir honum 3 menn. Hafi verið athugað með þetta. Brotaþoli hafi komið inn í lögreglubílinn með vitninu, en K hafi rætt við þá hina sem hafi verið þarna. Brotaþoli hafi sagt skýrt frá atvikum og sýnt vitninu að það vantaði tennur í góminn. Vitnið kvað aðspurð að hún hafi ekki séð nein átök, heldur aðeins að brotaþoli hafi legið í jörðinni og 3 menn verið yfir honum. Þetta hafi verið eins og þetta væri búið þarna. Kvaðst aðspurð ekki muna sérstaklega eftir því hvað brotaþoli hafi sagt, umfram það að hann hafi borið um að hafa verið kýldur. Vitnið staðfesti frumskýrslu sína.

Vitnið K, fyrrverandi lögreglumaður, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið við eftirlit á [...]ásamt lögreglumanninum J þar sem þau hafi komið að brotaþola liggjandi á jörðinni og hafi einhverjir menn staðið yfir honum. Þau hafi stoppað og fengið brotaþola yfir í lögreglubílinn til að ræða við J, en vitnið hafi rætt við mennina sem hafi staðið yfir brotaþola. Þeir hafi sagst hafa snúið brotaþola niður, en brotaþoli hafi verið með ógnandi tilburði. Einn hafi sagst hafa snúið brotaþola niður og hinn staðfest það. Brotaþola hafi svo verið ekið heim. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa séð áverka, en rámaði í að tennur hafi farið úr gómi.

Vitnið E tannlæknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og kvað brotaþola hafa komið til sín vegna bráðatilviks eftir að hafa verið kýldur eða sparkað í hann aðfaranótt 8. júlí 2017. Hafi vitnið skoðað þetta og myndað og látið lögreglu hafa þær myndir. Hafi þar sést að 2 tennur úr gervigómi hafi fallið úr, þ. e. tönn 11 og 12, en þar hafi líka sést að á móts við þessar tennur hafi neðri vörin verið bólgin, en brotaþoli hafi komið til hennar 3 dögum eftir atvikið. Vitnið leiðrétti sig aðspurð og kvað tennurnar sem hafi tapast vera tennur 12 og 13. Þurft hafi að setja nýjar tennur í góminn. Aðspurð kvað vitnið að brotaþoli hafi fengið gervitennur í efri og neðri góm í ágúst 2015 og þær hafi haldið eftir það. Hafi brotaþoli tuggið og bitið vandalaust frá þeim tíma. Eitthvert átak þurfi til að losa tennurnar úr góminum, en kvaðst ekki geta lýst því hversu mikið, en þetta gerist ekki af sjálfu sér. Áberandi hafi verið að þetta hafi verið nákvæmlega á móts við bólgnu neðri vörina. Eitthvað utanaðkomandi hafi komið á vörina.

Vitnið D gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því um hinn fyrri ákærulið að hafa verið þarna á gangi og komið að þessu og þá hafi ákærði legið svona ofan á brotaþola og verið eitthvað að öskra á hann. Ákærði hafi verið með rassinn ofan á brjóstkassa brotaþola og hnén svona kannski upp að öxl brotaþola. Brotaþoli hafi ekki verið að gera neitt sem vitnið hafi séð. Vitnið kvaðst ekki hafa séð nein högg eða spörk eftir besta minni. Kvaðst ekki muna til þess að hafa séð fót ákærða fara nærri andliti brotaþola. Hné ákærða hafi verið nálægt andliti brotaþola, en vitnið kvaðst ekki geta sagt til um hvort hné hafi farið í andlit. Hné gæti hafa verið á öxl. Ákærði hafi verið klofvega yfir brotaþola, en gat ekki fullyrt hvort hné ákærða hafi verið á öxlum brotaþola eða þar á jörðinni. Vitnið kvaðst ekki muna eftir að hafa séð hné ákærða fara í andlit brotaþola.

Vitnið L lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að aðfaranótt 20. ágúst 2017 hafi hann komið að skemmtistaðnum [...] vegna líkamsárásar, en kvaðst ekki muna vel eftir þessu. Utan dyra hafi þeir hitt brotaþola sem hafi lýst samskiptum sínum við ákærða. Hafi brotaþoli lýst því að ákærði hafi viljað sættir vegna hins fyrra máls en þegar brotaþoli hafi ekki kært sig um sættir þá hafi ákærði snöggreiðst og togað sig niður á við og rekið hnéð upp í andlit brotaþola. Síðan hafi dyraverðir vísað ákærða af staðnum. Brotaþoli hafi verið mjög ölvaður og verið með skurð u. þ. b. 1 sm ofan á nefinu. Kvaðst ekki geta sagt til um hvort brotaþola hafi blætt, en kvaðst ráma í að hann hafi haft blóðkám út á kinn, en kvaðst ekki geta sagt til um hvort það hafi verið mikið eða lítið. Á vettvangi hafi þeir hitt F-kk-þf, en fyrst hafi orðið ruglingur á nöfnum og verið skráð í frumskýrslu að það hafi verið G, en þeir séu bræður F og G. Ekki hafi þeir hitt ákærða. Dyravörðurinn hafi ekki orðið vitni að árás, en hafi vísað ákærða út af staðnum. Vitnið lýsti því að brotaþoli hafi lýst því myndrænt hvernig hann hafi verið togaður niður og gefið högg í andlit með hné. Ekki hafi verið hik á svörum hans, en hann hafi talað hægt og rólega. Vitnið staðfesti frumskýrslu sína.

Vitnið M lögreglumaður kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa komið að skemmtistaðnum [...]20. ágúst 2017 vegna líkamsárásar, en þegar þeir hafi komið á vettvang hafi þetta verið yfirstaðið. Gerandi hafi verið farinn og brotaþoli kominn út. Þeir hafi tekið niður framburð brotaþola og reynt að ná yfirsýn yfir þetta. Brotaþoli hafi verið í þokkalegu standi, en í smá uppnámi og með sjáanlegar skrámur eða skurð og blóðkám. Brotaþoli hafi sagt frá því að hafa farið inn á salernið og hitt þar ákærða og þeir átt í orðaskaki og það endað með árás. Vitnið minnti að brotaþoli hafi lýst hnoði og að ákærði hafi svo lagt brotaþola hálf undir sig og sett hnéð í andlitið á honum. Vitnið staðfesti það sem lýst er í frumskýrslu.

Vitnið F kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið við vinnu sína sem dyravörður á [...]20. ágúst 2017 og komið þar inn á salernið. Þar hafi brotaþoli verið og allur blóðugur í framan og haldið um andlitið og hafi blætt úr nefi hans og á vaskinn. Kvaðst vitnið hafa spurt hver hafi gert þetta og svo fylgt brotaþola út. Brotaþoli hafi verið einn inni á baðinu þegar vitnið hafi komið þar inn. Vitnið kvaðst ekki hafa séð neinn koma þar út. Brotaþoli hafi bent sér á ákærða sem geranda og hafi vitnið vísað ákærða út. Ákærði hafi ekki gert neina athugasemd við það.

Vitnið I læknir gaf skýrslu gegnum síma við aðalmeðferð og skýrði frá því hafa skoðað brotaþola vegna þess sem lýst er í ákærulið 2. Brotaþoli hafi komið á bráðamóttöku til að fá áverka sína metna. Vitnið hafi séð bólgu og mar fyrir ofan hægri augabrún og yfirborðshúðblæðingar á enni. Hafi jafnframt verið sár á nefhrygg og storknað blóð. Þetta hafi allt verið áverkar í andliti. Brotaþoli hafi skýrt frá því að hafa orðið fyrir líkamsárás um nóttina. Hafi hann lýst því að hafa ítrekað fengið hnéspörk í andlit og höfuð, u. þ. b. 4-5 sinnum en ekki misst meðvitund, en fengið blóðnasir. Frásögn brotaþola geti vel passað við áverka hans.

Vitnið H kom fyrir dóminn við aðalmeðferð og skýrði frá því að hafa verið að vinna á barnum [...]aðfaranótt 20. ágúst 2017. Aðrir barþjónar hafi vitað um atvikið löngu á undan henni og hún ekki einu sinni vitað hver hafi komið við sögu. Ákærði hafi um nóttina sent henni Snapchat um að það hefði gerst smá slys og hún spurt hvað það hafi verið. Hafi ákærði svarað henni einhvern veginn þannig að það hafi eitthvað andlit lent á hnénu á sér, eða eitthvað þannig. Kvaðst vitnið ekki vita meir. Vitnið kvaðst hafa verið í samskiptum við ákærða á Snapchat á þessum tíma og þekkja ákærða, en þau hafi verið að hittast á þessum tíma. Ekki hafi þau rætt þetta atvik síðan. Vitninu var sýnd útprentun af umræddu Snapchat skjáskoti úr síma vitnisins og staðfesti vitnið það. Vitnið kvaðst ekki geta sagt til um tímasetningu skilaboðanna.

Að því er varðar fyrri lið ákæru 3. maí 2019 liggur þannig fyrir skv. framburði ákærða sjálfs, brotaþola, sem og annarra vitna, að ákærða og brotaþola lenti saman umrætt sinn. Þá liggur jafnframt fyrir að eftir þau viðskipti vantaði 2 gervitennur í gervigómi sem brotaþoli bar, en um þetta má t. a. m. vísa til framburðar vitnanna J og K, auk vottorðs E tannlæknis og framburðar hennar. Þá liggur jafnframt fyrir að vör brotaþola bólgnaði, en þetta má sjá á ljósmyndum og þá kom þetta t. d. fram í framburði vitnisins E.

Í framburði ákærða kom fram að ákærði hafi fellt brotaþola í jörðina og haldið honum þar, en þetta styðst jafnframt við framburð brotaþola sjálfs og þeirra vitna sem voru á vettvangi.

Í ákæru er því lýst að ákærði hafi þrýst hné sínu að munnsvæði brotaþola með þeim afleiðingum að hann hlaut bólgna vör og að gervitennurnar losnuðu úr gervigóminum. Þessu hefur brotaþoli lýst, en við aðalmeðferð kvað ákærði hné sín hafa verið með síðum brotaþola, en síðar í framburði sínum kannaðist ákærði við þann framburð sinn hjá lögreglu að fætur hans hafi verið á bringu brotaþola og að það gæti verið. Vitnið C lýsti því við aðalmeðferð að annað hné ákærða hafi verið við eða á mjöðm brotaþola en vitnið D kvað hné ákærða hafa verið nálægt andliti brotaþola. Ljóst er að gervitennurnar losnuðu ekki úr gervigóminum af sjálfsdáðum og að eitthvað varð til þess að vör brotaþola bólgnaði eins og lýst hefur verið. Með hliðsjón af þessu, sem og þeim áverkum sem ákærði bar og lausu gervitönnunum, er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem greinir í þessum lið ákæru og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Um það sem greinir í seinni lið ákæru 3. maí 2019 eru aðeins ákærði og brotaþoli til vitnis um það sem gerðist á salerni skemmtistaðarins [...]. Hefur brotaþoli skýrt frá því, allt frá upphafi er hann ræddi við lögreglu í beinu framhaldi, að ákærði hafi rekið hné sitt í andlit brotaþola og veitt honum þá áverka sem greinir í ákærunni. Um atburðinn hefur verið fátt um svör hjá ákærða, en hann kveðst muna það eitt að hafa hitt brotaþola á salerninu umrætt sinn, en kvaðst t. d. ekki muna hvað þeim hafi þar farið á milli, né heldur hvor þeirra hafi farið af salerninu á undan eða hvor hafi komið þangað inn á undan hinum. Vitnið F, dyravörður á[...], lýsti því við aðalmeðferð að hafa komið inn á salernið og þá hafi brotaþoli verið þar einn og alblóðugur og haldið um andlitið. Hafi brotaþoli strax nefnt ákærða sem vald að þessu og lýsti vitnið því að hafa vísað ákærða út af[...], án þess að ákærði hafi þótt neitt athugavert við það. Þá liggur fyrir framangreint skjáskot af skilaboðum sem send voru úr síma ákærða í síma vitnisins H, þar sem ákærði lýsir því að einn „aumingi“ hafi fengið hné ákærða í andlit sitt. Fyrir liggur að þessi skilaboð voru send þessa nótt og hefur vitnið H staðfest það, en jafnframt hefur ákærði ekki gefið á skilaboðum þessum neina skýringu og liggur ekkert annað fyrir en að hann hafi sent þau sjálfur. Þá liggur fyrir skv. læknisvottorði og framburði vitnisins I, sem og framburði brotaþola og annarra vitna, að eftir þetta bar ákærði þá áverka sem lýst er í ákæru og er ekki nokkur hlutur í málinu sem bendir til þess að þá áverka hafi brotaþoli fengið á annan hátt en þann sem lýst er í ákæru. Á hinn bóginn þykir ekki vera hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi hrint brotaþola svo sem greinir í ákæru. Er hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefur gerst sekur um þann verknað sem lýst er í þessum hluta ákærunnar og er þar réttilega heimfærður til refsiákvæðis.

Með hliðsjón af skýlausri játningu ákærða, sem er í samræmi við gögn málsins, er jafnframt hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hefur gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru Héraðssaksóknara 2. júlí 2019 og er þar réttilega heimfærð til refsiákvæðis.

Samkvæmt framansögðu hefur ákærði unnið sér til refsingar.

Samkvæmt sakavottorði ákærða gekkst hann undir sátt vegna umferðarlagabrots þann 13. febrúar 2015 og þá var frestað ákæru gegn honum þann 24. febrúar 2016 vegna brots gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, skilorðsbundið í 2 ár, en þar mun vera um að ræða sama mál og greinir í ákæru Héraðssaksóknara 2. júlí 2019. Hefur þannig sakaferill ákærða ekki áhrif á ákvörðun refsingar hans nú.

Við ákvörðun refsingar ber að hafa hliðsjón af 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en jafnframt má lita til þess að nokkuð er um liðið frá brotum ákærða, einkum þá broti hans 12. júlí 2015. Er hæfilegt að ákærði sæti fangelsi í 2 mánuði, en rétt er að fresta fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Með háttsemi sinni gagnvart A, brotaþola skv. ákæru 3. maí 2019, hefur ákærði bakað sér bótaskyldu. Hefur brotaþoli krafist miskabóta skv. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, kr. 200.000 fyrir hvora árásina, auk þess kr. 31.454 vegna tannlæknakostnaðar og þjáningabætur skv. 3. gr. nefndra skaðabótalaga að fjárhæð kr. 18.650 kr. fyrir 10 daga. Hefur ekki verið gerður sérstakur efnislegur ágreiningur um þetta af hálfu ákærða en þó krafist lækkunar á bótafjárhæð. Er rétt að ákærði greiði brotaþola kr. 350.104 í bætur, en þar meðtalið eru miskabætur alls að fjárhæð kr. 300.000 sem þykja hæfilegar. Skulu bætur bera vexti og dráttarvexti eins og greinir í dómsorði, en bótakrafan var kynnt ákærða við skýrslugjöf hans hjá lögreglu þann 5. febrúar 2018. Þá ber að dæma ákærða til að greiða brotaþola málskostnað við að halda fram bótakröfu sinni og er hann hæfilega ákveðinn kr. 750.000 að teknu tilliti til virðisaukaskatts.

Ennfremur ber að dæma ákærða til greiðslu alls sakarkostnaðar sbr. 235. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála en skv. yfirliti rannsakara nemur útlagður kostnaður kr. 66.960 og ber ákærða að greiða hann ásamt því að greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, kr. 632.400 að meðtöldum virðisaukaskatti, auk aksturskostnaðar verjandans, kr. 39.600, en jafnframt ber ákærða að greiða kostnað vegna vitnisins H, kr. 7.992.

S-kk-nf G. G-kk-nf héraðsdómari kveður upp dóm þennan.

D Ó M S O R Ð:

Ákærði, H-kk-nf K-kk-nf, sæti fangelsi í 2 mánuði.

Fresta ber fullnustu refsingarinnar og skal hún falla niður að liðnum 2 árum haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákærði greiði A kr. 350.104 með vöxtum skv. 1. mgr. 8. gr., sbr. 4. gr., laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 20. ágúst 2017 til 5. mars 2018, en með dráttarvöxtum skv. 1. mgr. 6. gr., sbr. 9. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði A kr. 750.000 í málskostnað.

Ákærði greiði sakarkostnað, alls kr. 746.952, þ. m. t. málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, kr. 632.400 og aksturskostnaður verjandans, kr. 39.600.