573/2023

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu H ehf. um dómkvaðningu matsmanns til að svara spurningum nr. 2, 3, 4 og 5 í matsbeiðni H ehf. en hafnað að leggja spurningu nr. 1 fyrir hinn dómkvadda matsmann. Ágreiningur H ehf. og D ehf. stóð um það hvort dómkveðja skyldi hæfan og óvilhallan matsmann vegna framkominnar matsbeiðni H ehf. Í úrskurði Landsréttar var fallist á það með héraðsdómi að rök stæðu ekki til að hafna spurningum nr. 2, 3, 4 og 5 í matsbeiðni.

Um spurningu nr. 1 taldi Landsréttur að 3. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála stæði því ekki í vegi að dómkvaddur matsmaður svaraði spurningunni. Þá gæfu aðrar athugasemdir D ehf. ekki tilefni til að hafna því að matsmaðurinn yrði dómkvaddur til að svara henni. Var því fallist á að umbeðin dómkvaðning færi fram.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, Á-kk-nf H-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 26. júlí 2023. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 16. ágúst 2023. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 20. júlí 2023 í málinu nr. E- 2694/2021 þar sem fallist var á kröfu sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns til að svara spurningum nr. 2, 3, 4 og 5 í matsbeiðni sóknaraðila. Kæruheimild er í c-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði breytt á þann veg að einnig verði fallist á spurningu nr. 1 í matsbeiðni en að úrskurðurinn verði staðfestur að öðru leyti. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili kærði úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti með kæru 3. ágúst 2023.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að beiðni sóknaraðila um dómkvaðningu matsmanns verði hafnað. Þá krefst varnaraðili málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti. Greinargerð sóknaraðila í gagnkæru barst réttinum 22. sama mánaðar. Hann krefst þess að kröfum varnaraðila í gagnkæru verði hafnað.

Niðurstaða

4

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er staðfest niðurstaða hans um að matsbeiðni sóknaraðila hafi ekki komið fram of seint og að ekki sé efni til að hafna dómkvaðningu matsmanns af þeirri ástæðu að ágreiningur sé milli aðila um þá málavaxtalýsingu sem er í beiðninni. Þá er á það fallist með héraðsdómi að rök standi ekki til þess að hafna spurningum nr. 2, 3, 4 og 5 í beiðninni.

5

Héraðsdómur féllst ekki á að dómkveðja matsmann til að svara spurningu nr. 1. Þar er óskað eftir því að matsmaður veiti álit sitt á því hvað geti talist marktæk mæling á málningarþykkt stálvirkis af því tagi sem um ræðir að Korngörðum 3 miðað við viðeigandi staðla og viðurkenndar venjur. Í undirlið þeirrar spurningar er farið fram á að matsmaður lýsi því hversu umfangsmikil mælingin þurfi að vera til að unnt sé að gefa sér þykkt málningar heildarstálvirkisins, hversu víða í húsinu þurfi að mæla og hver fjöldi mælingarpunkta þurfi að vera með vísan til þeirra staðla sem gildi um slíkar mælingar.

6

Tilefni matspurningarinnar er niðurstaða í matsgerð dómkvadds matsmanns, sem varnaraðili hefur lagt fram í málinu, þar sem komist er að þeirri niðurstöðu að þykkt málningar í stálvirkinu sé víða minni en kveðið er á um í verklýsingu. Eins og þar greinir voru 50 staðir mældir og að jafnaði þrír punktar á hverjum stað. Komst matsmaðurinn að þeirri niðurstöðu að á 48,4% þessara staða hafi þykkt málningar verið undir nafnmáli, en það væri langt yfir þeim 20% mörkum sem staðallinn, sem miða átti við, heimilaði. Jafnframt þessu er því lýst í matsgerðinni að mjög víða séu ryðblettir sem nái í gegnum málninguna á stálinu. Til að bæta úr þessu taldi matsmaður rétt að þrífa stálið, ryðhreinsa bletti, blettgrunna tvisvar og heilmála, en heildarkostnaður við það næmi 153.400.000 krónum.

7

Með framangreindri matsspurningu nr. 1 hyggst sóknaraðili varpa ljósi á hvort mæling matsmannsins á þykkt málningarinnar hafi verið nægjanlega umfangsmikil til að draga mætti þá ályktun sem gerð er í fyrirliggjandi matsgerð. Þótt sóknaraðila hafi verið unnt að leita svara við þessu með því að óska yfirmats er til þess að líta að hann hefur forræði á því hvernig hann leitast við að sanna þau atvik sem deilt er um í málinu. Þær aðferðir sem stuðst er við í matsgerð til að komast að niðurstöðu um hversu þykkt málningarlagið er á stálvirkinu geta haft þýðingu við sönnunarmat dómara á því atriði. Verður því að fallast á með sóknaraðila að 3. mgr. 46. gr. laga nr. 91/1991 standi ekki í vegi fyrir því að dómkvaddur matsmaður svari matsspurningu nr. 1. Þá gefa aðrar athugasemdir varnaraðila við þessa spurningu ekki tilefni til að hafna því að matsmaðurinn verði dómkvaddur til að svara henni.

8

Samkvæmt framansögðu ber að fallast á að umbeðin dómkvaðning fari fram í samræmi við matsbeiðni sóknaraðila, en líkt og endranær ber matsbeiðandi kostnað af henni og áhættuna af því að matsgerðin komi honum að notum við sönnun í málinu. 9

Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð :

Umbeðin dómkvaðning skal fara fram í samræmi við matsbeiðni sóknaraðila, Húsasmiðjunnar ehf., sem lögð var fram á dómþingi Héraðsdóms Reykjavíkur 27. júní síðastliðinn.

Varnaraðili, Dalsnes ehf., greiði sóknaraðila 300.000 krónur í kærumálskostnað.