747/2021

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem heimild F ehf. til fjárhagslegrar endurskipulagningar samkvæmt lögum nr. 57/2020 var framlengd til 18. desember 2021. Í úrskurði Landsréttar kom fram að fyrir lægi að F ehf. hefði ekki óskað eftir frekari framlengingu á áðurgreindri heimild sinni, sbr. 1. mgr. 10. gr. laga nr. 57/2020. Samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 11. gr. laganna hefði heimildin því fallið sjálfkrafa niður við lok áður veittrar heimildar 18. desember 2021. Einnig lægi fyrir að F ehf. hafði ekki leitað þeirra leiða sem kveðið væri á um í 20. og 21. gr. laganna en frestur til þess hefði runnið út 18. nóvember 2021. Samkvæmt þessu hefði Í ehf. ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að hinn kærði úrskurður kæmi til endurskoðunar. Var því fallist á kröfu F ehf. um frávísun málsins frá Landsrétti.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir Á-kk-nf H-kk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og S-kk-nf S-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 3. desember 2021. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. nóvember 2021 í málinu nr. X- 3293/2021 þar sem heimild varnaraðila til fjárhagslegrar endurskipulagningar var framlengd til 18. desember sama ár klukkan 10. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o. fl., sbr. 2. mgr. 9. gr. laga nr. 57/2020 um tímabundnar heimildir til fjárhagslegrar endurskipulagningar.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að beiðni varnaraðila um framlengingu heimildar til fjárhagslegrar endurskipulagningar verði synjað. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði auk kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Landsrétti en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Þá krefst varnaraðili málskostnaðar í héraði auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Í hinum kærða úrskurði kemur fram að héraðsdómur hafi með úrskurði 31. mars 2021 fallist á beiðni varnaraðila frá 19. sama mánaðar um heimild til fjárhagslegrar endurskipulagningar samkvæmt lögum nr. 57/2020. Var heimildin veitt til þriggja mánaða í samræmi við ákvæði 2. mgr. 7. gr. laganna eða til 18. júní 2021. Í þinghaldi þann dag óskaði varnaraðili eftir því að heimildin yrði framlengd en sóknaraðili lagði á hinn bóginn fram skrifleg mótmæli gegn því að beiðni varnaraðila yrði tekin til greina, sbr. 1. og 2. mgr. 9. gr. laga nr. 57/2020. Í samræmi við lokamálslið 2. mgr. var farið með ágreining aðila eftir 166. gr. og XXIV. kafla, sbr. XXV. kafla laga nr. 21/1991. Með hinum kærða úrskurði var fallist á beiðni varnaraðila og heimild hans til fjárhagslegrar endurskipulagningar framlengd til 18. desember síðastliðins eða í sex mánuði frá framlagningu beiðninnar, sbr. 6. mgr. 9. gr. laganna.

5

Samkvæmt 3. mgr. 9. gr. laga nr. 57/2020 framlengist heimild skuldara til fjárhagslegrar endurskipulagningar sjálfkrafa óski hann eftir framlengingu hennar þar til hann annað hvort fellur frá beiðninni eða héraðsdómur, eða eftir atvikum æðri dómur, kveður upp úrlausn um hana. Samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 11. gr. sömu laga fellur heimildin aftur á móti sjálfkrafa niður þegar sá tími sem heimildinni hefur verið markaður er liðinn og áður hefur ekki komið fram beiðni um framlengingu hennar.

Fyrir liggur að í þinghaldi 16. desember 2021, við lok áðurgreinds sex mánaða tímabils, var ekki lögð fram beiðni af hálfu varnaraðila um frekari framlengingu á heimildinni, sbr. 1. mgr. 10. gr. laga nr. 57/2020. Í greinargerð varnaraðila segir að í ljósi þess muni ekki koma til frekari framlengingar á heimildinni. Þá lýsir varnaraðili því sérstaklega yfir í greinargerð sinni að hann muni ekki leggja fram slíka beiðni í ljósi skilyrða 9. gr. laga nr. 57/2020.

6

Samkvæmt framangreindu liggur fyrir að varnaraðili hefur ekki óskað eftir frekari framlengingu á áðurgreindri heimild sinni, sbr. 1. mgr. 10. gr. laga nr. 57/2020.

Samkvæmt 1. tölulið 1. mgr. 11. gr. laganna féll heimildin því sjálfkrafa niður við lok áður veittrar heimildar 18. desember síðastliðinn. Einnig liggur fyrir að varnaraðili leitaði ekki þeirra leiða sem kveðið er á um í 20. og 21. gr. laganna en frestur til þess rann út 18. nóvember síðastliðinn. Samkvæmt þessu hefur sóknaraðili ekki lengur lögvarða hagsmuni af því að hinn kærði úrskurður komi til endurskoðunar. Ber því að fallast á kröfu varnaraðila um frávísun málsins frá Landsrétti.

7

Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð :

Máli þessu er vísað frá Landsrétti.

Kærumálskostnaður fellur niður.