806/2022

Útdráttur

Kært var ákvæði úrskurðar héraðsdóms þar sem T o. fl. var gert að greiða 1984 ehf. málskostnað. Í úrskurði Landsréttar kom fram að þó ekki yrði talið að 1984 ehf. hefði leyst af hendi þá skyldu sem hann hefði verið krafinn um í málinu í skilningi a-liðar 1. mgr. 105. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála yrði við úrlausn ágreinings um málskostnað ekki fram hjá því litið að þegar héraðsdómari felldi málið niður hefði verið áþekk staða uppi og sú sem T o. fl. stefndu að með lögbannskröfu sinni. Jafnframt yrði að horfa til þess að 1984 ehf. kaus að taka til varna gegn þeirri kröfu T o. fl. Að þessu athuguðu þótti rétt, eins og hér stóð sérstaklega á og að gættum ákvæðum 1. til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 1. mgr. 35. gr. laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o. fl. og 1. mgr. 91. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, að málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður félli niður.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J ó-x-x H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og K-kk-nf H-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðilar skutum álinu til Landsréttar með kæru 16. desember 2022. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 3. janúar 2023. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 2. desember 2022 í málinu nr. K- 3306/2022 þar sem mál sóknaraðila gegn varnaraðila var fellt niður og sóknaraðilum gert að greiða varnaraðila málskostnað. Kæruheimild er í g-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðilar krefjast þess að ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað verði fellt úr gildi og að varnaraðila verði gert að greiða þeim málskostnað. Þá krefjast sóknaraðilar kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar en til vara að málskostnaður verði felldur niður. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

Málsatvik og málsástæður aðila

4

Svo sem rakið er í hinum kærða úrskurði kröfðust sóknaraðilar þess fyrir héraðsdómi með erindi 26. júlí 2022 að ákvörðun sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu frá 15. sama mánaðar, um að hafna beiðni sóknaraðila um lögbann á hendur varnaraðila samkvæmt lögbannsbeiðni nr. 2022- 24417, yrði felld úr gildi. Sóknaraðilar kröfðust þess jafnframt að lagt yrði fyrir sýslumanninn á höfuðborgarsvæðinu að leggja á lögbann og taka tilteknar ákvarðanir því tengt eins og nánar er rakið í úrskurði héraðsdóms. Kröfurnar beindust að vefsíðunni www. myappsshareholders. com sem varnaraðili hýsti en sóknaraðilar sögðu ærumeiðandi efni um þá að finna á vefsíðunni. 5

Við upphaf þinghalds til aðalmeðferðar í málinu í héraði 24. nóvember 2022 lagði varnaraðili fram svohljóðandi bókun: „Að tilstuðlan þjónustuþega er vefsíðan sem lénið myappsshareholders. com vísar til ekki lengur hýst hjá varnaraðila. Þá er vefsíðan ekki lengur til á „internetinu.“ Þar sem vefsíðan er ekki til og þar sem vefsíðan sem lénið vísar til er ekki lengur hýst hjá varnaraðila og verður ekki hýst í framtíðinni er á því byggt að vísa beri málinu frá dómi þar sem lögbann verður ekki lagt við því sem liðið er.“ Í kjölfar framlagningar bókunar varnaraðila var málinu frestað til sátta.

6

Málið var næst tekið fyrir 30. nóvember 2022. Í þinghaldinu lögðu sóknaraðilar fram bókun þar sem fram kom að þeir teldu að í fyrrgreindri bókun varnaraðila hefði falist skuldbindandi málflutningsyfirlýsing og að með henni hefði varnaraðili „fallist á kröfur sóknaraðila og leyst af hendi þær skyldur sem sóknaraðilar kröfðu hann um í málinu.“ Því væri rétt að fella málið niður á grundvelli a-liðar 1. mgr. 105. gr. laga nr. 91/1991 og úrskurða sóknaraðilum málskostnað úr hendi varnaraðila í samræmi við kröfu þeirra þar um. Af hálfu varnaraðila var þessum málatilbúnaði sóknaraðila hafnað. Mótmælti varnaraðili kröfu sóknaraðila um málskostnað og krafðist málskostnaðar sér til handa, enda væri rétt að líta svo á að fella bæri málið niður á grundvelli c-liðar 1. mgr. 105. gr. laganna.

Niðurstaða

7

Í V. kafla laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o. fl. er að finna ákvæði um meðferð mála fyrir héraðsdómi til úrlausnar ágreinings um undirbúning, framkvæmd eða endurupptöku gerðar. Þar eru ekki ákvæði um málskostnað eða niðurfellingu máls en í 1. mgr. 35. gr. er á um það kveðið að ákvæði 86. til 91. gr. laga nr. 90/1989 um aðför taki að öðru leyti en þar greinir til mála samkvæmt kaflanum. Þá segir í 1. mgr. 91. gr. laga nr. 90/1989 að almennum reglum um meðferð einkamála í héraði skuli annars beitt um mál samkvæmt 14. kafla laganna eftir því sem við getur átt. Samkvæmt öllu þessu fer um ágreining aðila eftir ákvæðum laga nr. 91/1991 eins og við á, einkum 129. til 132. gr., sbr. 105. gr. laganna.

8

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest sú niðurstaða hans að ekki hafi verið uppfyllt lagaskilyrði til þess að fella málið niður á grundvelli a-liðar 1. mgr. 105. gr. laga nr. 91/1991.

9

Bókun sóknaraðila 30. nóvember 2022 byggðist skýrlega á þeirri afstöðu sóknaraðila að skilyrði væru til niðurfellingar málsins á grundvelli a-liðar 1. mgr. 105. gr. laga nr. 91/1991. Að virtu orðalagi bókunarinnar og því sem fram kemur um kröfugerð og málatilbúnað sóknaraðila í þingbók málsins verður hins vegar ekki séð að þeir hafi krafist niðurfellingar málsins á grundvelli c-liðar 1. mgr. 105. gr. Voru því ekki uppfyllt lagaskilyrði fyrir niðurfellingu málsins á þeim grunni. Samkvæmt framangreindu er sú niðurstaða héraðsdómara ekki til endurskoðunar fyrir Landsrétti og verður því ekki hróflað við ákvæði hins kærða úrskurðar um niðurfellingu málsins.

10

Þó svo ekki verði talið samkvæmt framansögðu að varnaraðili hafi leyst af hendi þá skyldu sem hann var krafinn um í málinu í skilningi a-liðar 1. mgr. 105. gr. laga nr. 91/1991 verður við úrlausn ágreinings aðila um málskostnað ekki fram hjá því litið að þegar héraðsdómari felldi málið niður var áþekk staða uppi og sú sem sóknaraðilar stefndu að með lögbannskröfu sinni. Jafnframt verður að horfa til þess að varnaraðili kaus að taka til varna gegn þeirri kröfu sóknaraðila. Að þessu athuguðu þykir rétt, eins og hér stendur sérstaklega á og að gættum ákvæðum 1. til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 1. mgr. 35. gr. laga nr. 31/1990 og 1. mgr. 91. gr. laga nr. 90/1989, að málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð :

Málskostnaður í héraði og kærumálskostnaður fellur niður.