580/2019

Útdráttur

V var ákærður fyrir brennu og manndráp samkvæmt 1., sbr. 2. mgr. 164. gr. og 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, en til vara brennu og manndráp af gáleysi samkvæmt 215. gr. sömu laga. Tóku sakargiftir til þess að hann hefði valdið eldsvoða í íbúðarhúsnæði með nánar tilgreindum hætti með þeim afleiðingum að tvær manneskjur létust. Með dómi héraðsdóms var hann sakfelldur fyrir brennu og manndráp af gáleysi. Í dómi Landsréttar kom fram að V hefði valdið eldsvoða sem hefði haft í för með sér almannahættu. Honum hefði ekki getað dulist að með því að kveikja eld við þessar aðstæður væri mönnum búinn bersýnilegur lífsháski auk þess sem augljós hætta hefði verið á yfirgripsmikilli eyðingu eigna annarra manna. Var því staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu fyrir brennu. Í dómi Landsréttar var jafnframt vísað til þess að V hefði kveikt eldinn vitandi að á efri hæð hússins væru þau tvö sem létust í eldsvoðanum. Þá hefði hann vitað að mikill eldsmatur væri í húsinu og ekki getað dulist að svo gæti farið að þau, sem uppi voru, kæmust ekki undan ef kviknaði í húsinu og líklegt væri að þau gætu beðið bana, eins og reyndin hefði orðið. Þrátt fyrir þessa vitneskju hefði hann kveikt eld sem hefði leitt til þess að tvær manneskjur létust. Var V því einnig sakfelldur fyrir manndráp samkvæmt 211. gr. almennra hegningarlaga. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að ásetningur hans hefði ekki verið mjög einbeittur. Hins vegar hefði hann enga tilraun gert til að vara við þau sem voru á efri hæð hússins og létust í eldsvoðanum eða koma þeim til bjargar. Var V gert að sæta fangelsi í 14 ár. Þá var honum gert að greiða börnum og foreldrum hinna látnu bætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómarinn J-kk-nf S-kk-nf og A-kk-nf Í-kk-nf og E-kk-nf Ó-kk-nf, settir landsréttardómarar. Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 15. júlí 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Suðurlands 9. júlí 2019 í málinu nr. S31/2019.

2 Ákæruvaldið krefst þess að ákærði verði sakfelldur fyrir þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru samkvæmt aðalkröfu ákæruvaldsins og að refsing hans verði þyngd.

3 Ákærði krefst aðallega sýknu af öllum sakargiftum en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa. Að því frágengnu krefst hann staðfestingar hins áfrýjaða dóms. Þá krefst hann þess að bótakröfum verði vísað frá dómi, til vara sýknu af þeim en að því frágengnu að þær verði lækkaðar verulega.

4 Af hálfu einkaréttarkröfuhafans, C, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum miskabætur að fjárhæð 5.000.000 króna með nánar tilgreindum vöxtum. Þá er krafist málskostnaðar fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

5 Af hálfu einkaréttarkröfuhafans, D, fyrir hönd ófjárráða sonar hans, E, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum miskabætur og bætur fyrir missi framfæranda, samtals 7.064.155 krónur með nánar tilgreindum vöxtum. Þá er krafist málskostnaðar fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

6 Af hálfu einkaréttarkröfuhafans, F, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum miskabætur að fjárhæð 4.000.000 króna með nánar tilgreindum vöxtum. Þá er krafist málskostnaðar fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

7 Af hálfu einkaréttarkröfuhafans, G, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða henni í miskabætur og útfararkostnað, samtals 4.364.650 krónur með nánar tilgreindum vöxtum. Þá er krafist málskostnaðar fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

8 Af hálfu einkaréttarkröfuhafans, H, er þess krafist að ákærði verði dæmdur til að greiða honum miskabætur að fjárhæð 5.000.000 króna með nánar tilgreindum vöxtum. Þá er krafist málskostnaðar fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

9 Af hálfu einkaréttarkröfuhafans, I, er þess krafist aðallega að ákærði verði dæmdur til að greiða henni miskabætur að fjárhæð 5.000.000 króna, en til vara staðfestingar ákvæðis héraðsdóms um greiðslu miskabóta. Þá er krafist staðfestingar ákvæðis héraðsdóms um greiðslu útfararkostnaðar að fjárhæð 1.808.773 krónur. Í öllum tilvikum er krafist nánar tilgreindra vaxta. Jafnframt er krafist staðfestingar ákvæðis héraðsdóms um greiðslu þóknunar skipaðs réttargæslumanns en til vara er krafist málskostnaðar fyrir héraðsdómi. Loks er krafist málskostnaðar fyrir Landsrétti. 10 Af hálfu einkaréttarkröfuhafans, Í, er þess krafist aðallega að ákærði verði dæmdur til að greiða honum miskabætur að fjárhæð 5.000.000 króna, en til vara staðfestingar ákvæðis héraðsdóms um greiðslu miskabóta. Í báðum tilvikum er krafist nánar tilgreindra vaxta. Jafnframt er krafist staðfestingar ákvæðis héraðsdóms um greiðslu þóknunar skipaðs réttargæslumanns en til vara er krafist málskostnaðar fyrir héraðsdómi. Loks er krafist málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Málsatvik og sönnunarfærsla

11 Húsið sem brann að Kirkjuvegi 18, Selfossi var í eigu föður ákærða eins fram kemur í skýrslu lögreglu um samtal við föðurinn 6. nóvember 2018.

12 Í skýrslu tæknideildar lögreglu segir um húsið að Kirkjuvegi 18 að það sé tveggja hæða einbýlishús. Húsið sé timburhús með stálklæðningu, einangrað með reiðingi. Milligólf var einangrað með sagi. Einhverjir veggir voru með múrklæðningu á vírneti og talið var að asbest væri í klæðningum á útveggjum. Í skýrslunni segir að eldurinn „hafði brunnið lengst og mest í syðri stofu á jarðhæð í vestur enda hússins. Við skoðun eldferla í stofu mátti sjá að þriggja sæta svampsófi með tauáklæði og trégrind, sem staðsettur var við glugga á vesturvegg hafði brunnið mest og lengst. Annar samskonar sófi, tveggja sæta sem var staðsettur gegnt þeim þriggja sæta var minna brunninn. Timburklæðningar í lofti og á veggjum stofunnar voru alveg brunnar og loft og veggja grind, sem var úr timbri einnig mikið brunnin í stofu.“ Í niðurstöðum skýrslunnar segir að eldurinn hafi átt upptök sín í og við sófa á jarðhæð vestan megin í húsinu. Um hafi verið að ræða íkveikju af mannavöldum. Þá er bent á að á vettvangi hafi ekki fundist efni sem hefðu getað valdið sjálfsíkveikju og ekki hafi verið upplýst um notkun þeirra í húsinu. Rafmagnstæki og tenglar á vettvangi hafi borið merki um utanaðkomandi eld.

13 Fyrir héraðsdómi staðfesti rannsóknarlögreglumaður að upptök eldsins hefðu verið í framangreindum þriggja sæta sófa. Þá bar hann að eldurinn hefði ekki átt upptök á fleiri stöðum, mögulega á tveim stöðum í sófanum en ekki annars staðar í stofunni eða í húsinu.

14 Ákærði var yfirheyrður af lögreglu 1. nóvember 2018 daginn eftir brunann og var honum skýrt frá því að hann væri grunaður um að vera valdur að brunanum og var hann beðinn um að skýra frá því sem gerðist. Hann svaraði „Já ég veit ekki það hérna ja (óskýrt) stofan þú bara veist magnaðist eldurinn í stofunni og ég bara einhvern veginn mundi ekki eftir fólkinu sem var í húsinu með mér og ég einhvern veginn kom mér út og svo bara (óskýrt) ægilegur hiti í ganginum og svona og ég man ekki hvort að ég hringdi í neyðarlínuna var það ekki?“. Þá skýrði hann frá því að hin látnu hefðu farið upp á efri hæð hússins rétt áður en eldurinn braust út, en hann kvaðst ekki vita hvar meðákærða í héraði hefði verið fyrr en hann hefði séð hana úti eftir að eldurinn hafði brotist út. Taldi hann sig hafa verið einan í stofunni þegar eldurinn braust út. Ákærði var spurður hvernig eldurinn hefði kviknað í stofunni og hann svaraði: „Ég hérna það var þarna við gluggann sko þú veist þarna þú veist hérna í hérna gardínunni sko.“ Hann var spurður hvernig eldurinn hefði kviknað og hann svaraði: „Hérna ég var eitthvað búinn að reyna að kveikja hérna á pappa á sjálfum mér af því ég er með brunasár hérna sko og hérna svo hérna og svo slökkti ég í því sko hérna og ég held ég hafi bara látið á gólfið pappann ég man ekki alveg sko.“ Ákærði kvað meðákærðu í héraði hafa beðið sig um að slökkva og sagði svo: „Jú ég slökkti í þessu held ég og hérna en ég held ég hafi hérna bara hent þessu á gólfið sko ég held ég ég hérna ég vissi nú ekki alveg hvort það var slökknað í því sko eða þú veist glóð eftir eða eitthvað ég man ekki alveg. Ég man ekki hvað þetta var bjórkassi eða eitthvað ég man ekki hvað það var.“ Hann kvaðst hafa kveikt í með kveikjara og segir þegar hann var spurður hvað hefði gerst næst: „Ja ég man … ég held ég hafi eitthvað ég er ekki alveg klár á því hvort ég hafi labbað fram ég þú veist man það ekki alveg hérna ég veit ekki svo og svo einhvern veginn bara magnast eldurinn upp sko og þú veist hérna og maður ræður ekki við neitt og ég einhvern veginn næ ekki neinni hugsun eða neitt sko ég hérna og ég bara er bara einhvern veginn stjarfur og ég er ekkert að hugsa þú veist gleymi því að aðrir eru í húsinu bæði DD og A og B ég bara gleymi því. Bara hefði ég vitað af því auðvitað hefði ég bara farið upp og vakið þau á meðan ég hafði tíma til af því þetta er náttúrlega timburhús og það bara verður allt eitt eldhaf strax.“ Ákærði lýsti því síðan að hann hefði forðað sér út, enda hefði allt orðið eitt eldhaf. „Bara eldurinn logar þarna og alveg upp í loft og hann magnast svo hratt sko að hérna ég fer bara strax út sko.“ Þá kom fram hjá honum að eldur hefði verið í gluggatjöldunum en hann kvaðst ekki vita hvernig eldurinn hefði borist í þau. Hann benti á að það hefði verið teppi á gólfinu og þegar hann var spurður hvort eldur hefði verið í því svaraði hann: „Ég hérna ég man það ekki sko en það var sko mig minnir eins og hafi verið komið strax eftir í loftinu sko það er timburloft sko svo bara þú veist bara strax magnaðist svo mikið sko.“ Yfirheyrandinn segir: „Þú manst ekki hvort það er eldur í pappanum en þú manst það er eldur í gardínunni gardínunum og þú talar um eld í loftinu, hvar í loftinu?“ og ákærði svarar: „Bara út frá glugganum.“

15 Þá kom fram hjá ákærða að hann hefði búið í húsinu frá 1968 eða 1969. Hann kvaðst hafa vitað að milliloftið hefði verið úr timbri og gamall dúkur á því, en ekki gat hann borið um einangrun hússins.

16 Ákærði bar efnislega á sama hátt fyrir dómi við aðalmeðferð málsins í héraði.

17 Meðákærða í héraði var yfirheyrð af lögreglu sama dag og ákærði. Hún kvaðst hafa verið í húsinu ásamt ákærða og þeim tveim sem létust í brunanum. Hún var beðin að skýra frá því sem gerðist og eftir að hafa sagt að hún hefði verið að drekka bjór með ákærða sagði hún „bara var hann kveikjandi í öllu og gardínum og pappakössum og í fötunum sínum og þau sögðu mér að fa… þau voru bara uppi í bæli eins og vanalega að hanga þar og ég fer upp að tala við þau tala við þau þar, þá segir að A er bara farinn niður bara farinn niður að tékka á F-kk-þgf hvað F-kk-nf er að gera …“. Síðar í yfirheyrslunni kom fram hjá henni að ákærði hefði kveikt í með kveikjara og hún hefði slökkt tvisvar í hjá honum. Þetta hefði verið í stofunni á fyrstu hæð. Fyrst hefði ákærði kveikt í pitsukössum „Í stofunni situr með þetta í fanginu og er að kveikja í og kveikti í buxunum og eitthvað og svo fór hann í gardínurnar og kveikti þar í svo fór hann eitthvað.“ Hún kvaðst hafa slökkt eld í pitsukössunum með því að hella bjór yfir, en næst hefði ákærði ráðist „á B eitthvað af því hún var eitthvað að segja honum að hætta þessu að þá réðst hann á B í sófanum og B var logandi logandi hrædd eins og ég skil það vel og hérna og hérna og hún hleypur upp og segir eitthvað „hann er að kveikja í hann er að kveikja í“ eitthvað og „þetta er timburhús og þetta fer alveg eða þú veist það brennur alveg á nóinu eitthvað svoleiðis segir hún, …“. Eftir þetta kvað hún ákærða hafa farið að kveikja í gluggatjöldunum fyrir stofuglugganum við hliðina á stóra sófanum, en hún kvaðst ekki vera alveg viss um hvort kviknað hefði í þeim um leið eða ekki. Þá kom fram hjá henni að hún hefði eins og dottið úr sambandi og munað svo eftir sér í stofunni og hún hafi séð svartan reyk. Þegar þetta var hefði ákærði verið kominn út.

18 Meðákærða í héraði bar efnislega á sama hátt fyrir dómi við aðalmeðferð málsins í héraði.

19 Að öðru leyti vísast til hins áfrýjaða dóms um lýsingu málsatvika og rannsóknar á vettvangi brunans. Þar er einnig gerð grein fyrir niðurstöðum dómkvadds matsmanns sem lagði mat á hvort almannahætta hefði stafað af brunanum og svaraði tilteknum spurningum í öðru mati, eins og rakið er í héraðsdómi. Þá eru í hinum áfrýjaða dómi rakin læknisvottorð og gerð grein fyrir dánarorsökum hinna látnu. Þar er einnig gerð grein fyrir niðurstöðum geðlækna og sálfræðinga sem rannsökuðu ákærða og komust að þeirri niðurstöðu að hann væri sakhæfur í skilningi 15. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og að refsing gæti borið árangur, sbr. 16. gr. sömu laga. Loks eru í héraðsdómi raktar skýrslur ákærðu og vitna við aðalmeðferð málsins.

20 Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti var spiluð í heild sinni hljóð og myndbandsupptaka af skýrslugjöf ákærða og meðákærðu í héraði. Ákærði var ekki viðstaddur meðferð málsins í Landsrétti. Verjanda hans kvað honum vera kunnugt um aðalmeðferðina en hann hefði kosið að koma ekki fyrir Landsrétt. Hann hygðist ekki tjá sig ekki frekar um málið heldur vísa til skýrslu sinnar fyrir héraðsdómi.

Niðurstaða

21 Hér að framan var gerð grein fyrir þeirri niðurstöðu lögreglu að eldsupptök hefðu verið í þriggja sæta sófa sem stóð við vesturvegg í stofu hússins. Myndir af vettvangi sýna glögglega að þar hefur brunnið mikill eldur, bæði í sófanum og eins á veggnum. Meðal gagna málsins eru myndir sem teknar voru í stofunni í júlí 2017 og sýna þær gólfsíð gluggatjöld við hlið þriggja sæta sófans. Þær sýna einnig tveggja sæta sófa. Myndir af brunavettvangi sýna tveggja sæta sófann gegnt þriggja sæta sófanum og hefur verið borð á milli þeirra. Fyrir héraðsdómi kvað ákærði sig minna að hann hefði setið í minni sófanum þegar hann kveikti í pappaumbúðunum. 22 Ákærði hefur allt frá upphafi kannast við að hafa kveikt eld í pappaumbúðum í kjöltu sér og er sá framburður hans studdur framburði meðákærðu í héraði. Þá kom fram hjá ákærða í fyrstu yfirheyrslu hjá lögreglu að eldur hefði borist í gluggatjöldin en ekki kvaðst hann vita hvernig. Þaðan hefði eldurinn borist upp í loft og magnast mikið. Fyrir héraðsdómi bar ákærði að hann hefði kveikt í pappaumbúðum sem hann hefði svo ýtt frá sér út á gólfið þegar komið var gat á buxurnar hans og hann var farinn að brenna sig. Þá kvaðst hann ekki muna eftir að hafa reynt að slökkva eldinn en meðákærða í héraði bar fyrir héraðsdómi að hún hefði slökkt eldinn með því að hella yfir hann bjór. Hún bar einnig hjá lögreglu að hún hefði séð að ákærði ætlaði að kveikja í gluggatjöldunum þótt hún myndi ekki hvort hann hefði kveikt í þeim. Ákærði kvaðst ekki muna eftir að hafa lagt eld að gluggatjöldunum en útilokaði það ekki.

23 Með játningu ákærða hjá lögreglu og fyrir dómi, sem fær stuðning í framburði meðákærðu, er sannað að hann kveikti eld í pappaumbúðum í kjöltu sér þar sem hann sat í tveggja sæta sófanum í stofu hússins að Kirkjuvegi 18. Samkvæmt framburði ákærða ýtti hann umbúðunum út á gólfið og hefur það þá verið í átt að þriggja sæta sófanum þar sem eldsupptökin voru samkvæmt niðurstöðum tæknideildar lögreglu. Þá bar ákærði að gluggatjöldin hefðu logað og eftir það hefði eldurinn breiðst hratt út og ekki verið við neitt ráðið. Þótt ósannað sé að ákærði hafi beinlínis kveikt í gluggatjöldunum, eins og hann er ákærður fyrir, liggur hins vegar fyrir að hann kveikti eld í stofunni og í kjölfarið kviknaði í húsinu sem mikill eldsvoði hlaust af og tvær manneskjur létust í brunanum. Engar vísbendingar eru um það í málinu að eldsupptökin sé að rekja til athafna annarra en ákærða og því ekki óvarlegt að telja sannað, svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa, að eldurinn hafi kviknað af völdum hans.

24 Ákærði kvaðst hafa búið í húsinu frá þriggja eða fjögurra ára aldri og vitað úr hverju það var byggt. Samkvæmt þessu er sannað að ákærði kveikti eld í húsi í eigu annars manns og hann vissi að í því var mikill eldsmatur, eins og rakið var. Þá hefur hann sjálfur borið að tvær manneskjur hafi verið á annarri hæð hússins, auk þess sem hann og meðákærða voru á neðri hæðinni. Með þessu var ákærði valdur að eldsvoða sem hafði í för með sér almannahættu. Þá gat ákærða ekki dulist að með því að kveikja eld við þessar aðstæður var mönnum búinn bersýnilegur lífsháski auk þess sem augljós hætta var á yfirgripsmikilli eyðingu eigna annarra manna. Ákærði verður því sakfelldur fyrir brennu og varðar brot hans við 1., sbr. 2. mgr. 164. gr. almennra hegningarlaga, eins og hann er ákærður fyrir.

25 Þegar ákærði kveikti eldinn vissi hann að á efri hæðinni voru þau tvö sem létust í eldsvoðanum. Hann vissi líka að mikill eldsmatur var í húsinu og gat honum ekki dulist að svo gæti farið að þau, sem uppi voru, kæmust ekki undan ef kviknaði í húsinu og líklegt væri að þau gætu beðið bana, eins og reyndin varð. Þrátt fyrir þessa vitneskju um þessar aðstæður kveikti hann eld sem leiddi til þess að tvær manneskjur létust. Ákærði verður því einnig sakfelldur fyrir manndráp og varðar brot hans við 211. gr. almennra hegningarlaga eins og hann er ákærður fyrir. 26 Sakaferill ákærða hefur ekki þýðingu við ákvörðun refsingar. Við ákvörðun hennar verður annars vegar litið til þess að ásetningur ákærða var ekki mjög einbeittur. Hins vegar er til þess að líta að hann gerði enga tilraun til að vara þau við, sem voru á efri hæðinni og létust í eldsvoðanum, eða koma þeim til bjargar. Samkvæmt þessu er refsing ákærða hæfilega ákveðin fangelsi í 14 ár en til frádráttar skal koma gæsluvarðhaldsvist hans eins og í dómsorði greinir.

27 Með vísun til þeirra lagaraka, sem tilgreind eru í héraðsdómi, verður ákærði dæmdur til að greiða foreldrum hinna látnu og sonum B miskabætur. Eru bætur til foreldranna hæfilega ákveðnar ein milljón króna til hvers þeirra en tvær milljónir króna til hvers sona hennar. Þá verða staðfest ákvæði héraðsdóms um greiðslu bóta fyrir missi framfæranda og útfararkostnað. Bæturnar skulu bera vexti eins og í dómsorði greinir. Foreldrar B heitinnar og synir hennar hafa gjafsókn vegna bótakrafna þeirra. Gjafsóknarkostnaður þeirra skal greiddur úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns þeirra, S-kk-ef H-kk-ef lögmanns, sem ákveðin er í einu lagi án virðisaukaskatts í dómsorði. Verður ákærði dæmdur til að greiða gjafsóknarkostnað í ríkissjóð, að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir. Loks verður ákærði dæmdur til að greiða foreldrum A málskostnað sem ákveðinn er að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

28 Við meðferð málsins í héraði voru lögmenn sona og foreldra B og foreldra A skipaðir réttargæslumenn þeirra án þess að lagaskilyrði væru til þess samkvæmt 1. mgr. 42. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. 41. gr. sömu laga. Hvorki verjandi ákærða né sækjandinn gerðu þá athugasemdir við skipunina og þykja því ekki efni til að hrófla við henni. Með þessari athugasemd verða ákvæði hins áfrýjaða dóms um greiðslu sakarkostnaðar staðfest.

29 Ákærði skal greiða málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, Ó-kk-ef S-kk-ef lögmanns, sem ákveðin eru að meðtöldum virðisaukaskatti í dómsorði. Annan sakarkostnað fyrir Landsrétti skal hann einnig greiða, eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, V-kk-nf Ó-kk-nf, sæti fangelsi í 14 ár en til frádráttar skal koma gæsluvarðhaldsvist hans frá 1. nóvember 2018.

Ákærði greiði C 2.000.000 króna með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 31. október 2018 til 24. febrúar 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði D, vegna ófjárráða sonar hans, E, 4.064.155 krónur, 2.064.155 krónur með 4,5% vöxtum frá 31. október 2018 til 24. febrúar 2019 og 2.000.000 króna með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 31. október 2018 til 24. febrúar 2019, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga af 4.064.155 krónum frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði H 2.000.000 króna með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 31. október 2018 til 24. febrúar 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði F 1.000.000 króna með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 31. október 2018 til 24. febrúar 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði G 2.364.650 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 31. október 2018 til 24. febrúar 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags.

Ákærði greiði I 2.808.773 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 31. október 2018 til 15. mars 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 248.000 krónur í málskostnað.

Ákærði greiði Í 1.000.000 króna með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 frá 31. október 2018 til 15. mars 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags og 248.000 krónur í málskostnað.

Gjafsóknarkostnaður C, D vegna E, H, F og G skal greiddur úr ríkissjóði, þar með talin laun lögmanns þeirra, S-kk-ef H-kk-ef lögmanns, samtals 775.000 krónur án virðisaukaskatts.

Ákvæði hins áfrýjaða dóms um greiðslu sakarkostnaðar í héraði eru staðfest.

Ákærði greiði 961.000 krónur í málskostnað sem renni í ríkissjóð.

Ákærði greiði 137.004 krónur í sakarkostnað fyrir Landsrétti og málsvarnarlaun verjanda síns, Ó-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.928.820 krónur.