553/2019

Útdráttur

M kærði úrskurð héraðsdóms þar sem máli hans á hendur S og Þ um ágreining vegna eignarhalds á mannvirkjum og ræktun að Oddgeirshólum í Flóahreppi var vísað frá dómi. Frávísun héraðsdóms byggðist annars vegar á því að M hefði borið að stefna A og Á, sem hann stefndi til réttargæslu við meðferð málsins í héraði, til fullrar aðildar, sbr. 1. og 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Hins vegar byggðist frávísunin á því að málatilbúnaður hans að öðru leyti hefði ekki þótt svara fyllilega þeim kröfum sem gerðar væru í elið 1. mgr. 80. gr. sömu laga. Í úrskurði Landsréttar var vísað til þess að fyrir réttinn hefði verið lögð yfirlýsing A og Á þess efnis að þau tækju undir dómkröfur M. Yrði ekki annað ráðið af efni yfirlýsingarinnar en að þau gerðu ekki eignarréttarlegt tilkall til mannvirkja og ræktunar sem kröfugerð M á hendur S og Þ tæki til. Með vísan til þessa stæðu ákvæði 18. gr. laga nr. 91/1991 því ekki í vegi að efnisdómur yrði lagður á dómkröfur M. Þá væru ekki næg efni til að fallast á það með S og Þ að slíkir annmarkar væru á málatilbúnaði M að öðru leyti að varðað gæti frávísun málsins frá dómi. Hinn kærði úrskurður var því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og A-kk-nf Í-kk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu. Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 16. júlí 2019 sem barst réttinum 18. sama mánaðar. Greinargerð varnaraðila var móttekin 6. ágúst 2019. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 3. júlí 2019 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðilarnir S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kvk-nf E-kvk-nf krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

4 Íslenska ríkið, A-kvk-nf G-kvk-nf W-x-x og Á-kk-nf O-kk-nf G-kk-nf, sem stefnt var til réttargæslu í héraði, hafa ekki látið málið til sín taka fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

5 Svo sem greinir í hinum kærða úrskurði var frávísun málsins frá héraðsdómi annars vegar reist á því að miðað við málatilbúnað sinn hefði sóknaraðila borið að stefna réttargæslustefndu, A-kvk-þgf G-kvk-þgf W-kvk-þgf og Á-kk-þgf O-kk-þgf G-kk-þgf, til fullrar aðildar að því, sbr. 1. og 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991. Fyrir Landsrétt hefur verið lögð yfirlýsing þessara réttargæslustefndu þar sem fram kemur að þau taki undir dómkröfur sóknaraðila í málinu. Verður ekki annað ráðið af efni yfirlýsingarinnar en að þau geri ekki eignarréttarlegt tilkall til mannvirkja og ræktunar sem kröfugerð sóknaraðila á hendur varnaraðilum tekur til. Með vísan til þessa standa ákvæði 18. gr. laga nr. 91/1991 því ekki í vegi að efnisdómur verði lagður á dómkröfur sóknaraðila. Þá eru ekki næg efni til að fallast á það með varnaraðilum að slíkir annmarkar séu á málatilbúnaði sóknaraðila að öðru leyti að varðað geti frávísun málsins frá dómi.

6 Samkvæmt framansögðu verður hinn kærði úrskurður felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

7 Varnaraðilum verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilar, S-kk-nf G-kk-nf og Þ-kvk-nf E-kvk-nf, greiði óskipt sóknaraðila, M-kk-þgf G. G-kk-þgf, 350.000 krónur í kærumálskostnað.