354/2021

Útdráttur

K höfðaði mál gegn V ehf. og krafðist greiðslu vangreiddra launa og launauppbóta fyrir tímabilið frá 15. janúar til 8. febrúar 2019. V ehf., sem var starfsmannaleiga, taldi að K ætti enga slíka launakröfu á hendur fyrirtækinu þar sem K hefði ekki starfað fyrir V ehf. á umræddu tímabili. Fyrir lá afrit af vottorði V ehf. til Vinnumálastofnunar um staðfestingu á starfstímabili K hjá V ehf. þar sem fram kom að starfstímabil K hjá V ehf. hefði staðið frá 22. maí 2017 til 8. febrúar 2019. K byggði á því að vottorðið staðfesti að ráðningarsamband hans við V ehf. hefði staðið til 8. febrúar 2019. V ehf. byggði aftur á móti á því að dagsetningin 8. febrúar 2019 hefði ratað inn í vottorðið fyrir mistök. Í dómi Landsréttar kom fram að af fyrirliggjandi tölvupóstsamskiptum milli K og þáverandi starfsmannastjóra V ehf. yrði ekki annað ráðið en að K hefði slitið ráðningarsambandi sínu við V ehf. 7. desember 2019. Ekkert lægi fyrir um að til nýs ráðningarsambands hefði stofnast síðar. Í ljósi skýringa V ehf. á efni fyrrgreinds vottorðs til Vinnumálastofnunar, sem átti sér stoð í launaseðlum og tímaskýrslum K, yrði ekki á því byggt um önnur starfslok K. Sú niðurstaða fékk stoð í framburði fyrrum starfsmannastjóra V ehf. sem bar að K hefði í þrígang neitað starfi sem honum hefði boðist eftir 15. janúar 2019. Var því staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sýknu V ehf. af kröfum K.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, J-kk-nf H-kk-nf og K-kvk-nf S-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 31. maí 2021 að fengnu áfrýjunarleyfi. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 8. apríl 2021 í málinu nr. E- 2968/2020.

2

Áfrýjandi krefst þess að stefnda verði gert að greiða honum 406.602 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 214.760 krónum frá 1. febrúar 2019 til 1. mars 2019 en af 406.602 krónum frá 1. mars 2019 til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3

Stefndi krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Landsrétti.

4

Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti gaf skýrslu vitnið C-x-x C-x-x, fyrrum samstarfsmaður áfrýjanda hjá stefnda, og bar um vinnufyrirkomulag og atvik 8. febrúar 2019 er áfrýjandi fékk á skrifstofu stefnda afhent vottorð vinnuveitanda til

Vinnumálastofnunar um staðfestingu á starfstímabili.

Niðurstaða

5

Málsatvikum og málsástæðum er lýst í hinum áfrýjaða dómi.

6

Í málinu liggur fyrir afrit af vottorði stefnda til Vinnumálastofnunar um staðfestingu á starfstímabili áfrýjanda hjá stefnda, sem útgefið er 8. febrúar 2019. Þar kemur fram að starfstímabil áfrýjanda hjá stefnda hafi staðið frá 22. maí 2017 til 8. febrúar 2019.

Byggir áfrýjandi á því að það staðfesti að ráðningarsamband hans við stefnda hafi staðið til 8. febrúar 2019. Stefndi byggir á hinn bóginn á því að dagsetningin 8. febrúar 2019 hafi fyrir mistök ratað inn í vottorðið en þann dag hafi áfrýjandi komið á skrifstofu stefnda til að sækja vottorðið. Hið rétta sé að starfslokin hafi verið 7. desember 2018 í samræmi við tölvupóstsamskipti áfrýjanda og þáverandi starfsmannastjóra stefnda. Því til staðfestingar bendir stefndi á bréf sitt til Vinnumálastofnunar 28. ágúst 2020, þar sem fram komi leiðrétting á vottorðinu 2019.

Þar sé tilgreint að starfslok áfrýjanda hafi verið 7. desember 2018 og starfshlutfall hans misjafnt milli tímabila, allt frá 42% upp í 100% á því rúmlega tveggja og hálfs árs tímabili sem um ræði. Í vottorðinu 8. febrúar 2019 hafi starfshlutfall hans á hinn bóginn verið tilgreint 100% allt starfstímabilið.

7

Framangreind málsástæða stefnda, að um mistök hafi verið að ræða við útfyllingu vottorðsins, fær stoð í launaseðlum og tímaskýrslum áfrýjanda sem liggja fyrir í málinu en samkvæmt þeim var starfshlutfall áfrýjanda mjög misjafnt.

8

Í málinu liggja jafnframt fyrir tölvupóstsamskipti áfrýjanda og þáverandi starfsmannastjóra stefnda 5. desember 2018 á pólsku, sem liggja einnig fyrir í íslenskri þýðingu. Þar greinir áfrýjandi, sem þá var starfandi á vegum stefnda hjá Járngrími slf., sem mun vera fyrirtæki á sviði járnabindinga, starfsmannastjóranum frá því að hann hygðist fara til Póll andsog segir:„Ég ætla að fljúga til Póllands í næstu viku. Ég talaði við yfirmann JARNGRIMUR og ég vildi tilkynna til skrifstofu að á föstudaginn ætla ég að vinna síðasta daginn.“ Starfsmannastjórinn spurði til baka hvort hann hygðist koma aftur eftir jól og þá hvenær. Áfrýjandi svaraði um hæl: „Mig langar til að koma aftur 15. janúar.“

9

Af framangreindum tölvupósti verður ekki annað ráðið en að áfrýjandi hafi þannig slitið ráðningarsambandi sínu við stefnda. Ekkert liggur fyrir um að til nýs ráðningarsambands hafi stofnast er áfrýjandi kom aftur til Íslands 15. janúar 2019 og er í raun óumdeilt að áfrýjandi tók ekki að sér frekari verkefni fyrir stefnda eftir 7. desember 2018. Í ljósi skýringa stefnda á efni fyrrgreinds vottorðs til Vinnumálastofnunar, sem eins og fram er komið eiga sér stoð í launaseðlum og tímaskýrslum áfrýjanda, verður ekki á því byggt um önnur starfslok áfrýjanda. Þá fær framangreind niðurstaða stoð í framburði fyrrum starfsmannastjóra stefnda sem bar fyrir héraðsdómi að áfrýjandi hefði í þrígang neitað starfi sem honum hefði staðið til boða eftir að hann kom aftur til Íslands 15. janúar 2019.

10

Samkvæmt framansögðu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur, þar með talið um málskostnað.

11

Áfrýjandi greiði stefnda málskostnað fyrir Landsrétti sem ákveðinn verður eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, K-x-x M-x-x B-x-x, greiði stefnda, Valbjörgu ehf., 800.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.