103/2019

Útdráttur

G kærði úrskurð héraðsdóms þar sem mál hans gegn L hf. var fellt niður og L hf. gert að greiða G 250.000 krónur í málskostnað. Í málinu hafði G krafist ógildingar fjárnámsgerðar sem L hf. hafði gert í fasteign í hans eigu. L hf. felldi úr gildi hina umdeildu fjárnámsgerð þar sem kröfur hans voru fyrndar og var þá málið fellt niður. Deildu aðilar því aðeins um málskostnað fyrir héraðsdómi. Í Landsrétti var höfð hliðsjón af þeim kostnaði sem G hefði haft af málarekstrinum og var L hf. gert að greiða G 600.000 krónur í málskostnað fyrir héraðsdómi auk kærumálskostnaðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir Á-kk-nf H-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 8. febrúar 2019, en kærumálsgögn bárust réttinum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. janúar 2019 í málinu nr. Y - 7/2018 þar sem mál sóknaraðila á hendur varnaraðila var fellt niður og varnaraðila gert að greiða sóknaraðila 250.000 krónur í málskostnað. Kæruheimild er í 3. mgr. 95. gr. laga nr. 90/1989, um aðför, sbr. g-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi að því er varðar ákvörðun um fjárhæð málskostnaðar og að varnaraðila verði gert að greiða sér 797.799 krónur í málskostnað í héraði. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Sóknaraðili bar fjárnámsgerð, sem varnaraðili hafði gert í fasteign í hans eigu, undir héraðsdóm samkvæmt 15. kafla laga nr. 90/1989 með tilkynningu 12. nóvember 2018 og krafðist ógildingar gerðarinnar. Krafan var reist á nokkrum málsástæðum, þar á meðal þeirri að ábyrgðarskuldbinding sú sem lá til grundvallar gerðinni væri fyrnd. Sótt var þing af hálfu beggja aðila þegar krafan var tekin fyrir 7. desember 2018 en þá fór varnaraðili fram á frest til að skila greinargerð. Þegar málið var tekið fyrir 18. janúar 2019 var bókað í þingbók: „Lögmaður varnaraðila óskar eftir að fella málið niður með samþykki sóknaraðila þar sem kröfurnar séu fyrndar“. Af því tilefni var bókað að sóknaraðili gerði kröfu um málskostnað samkvæmt málskostnaðarreikningi sem yrði lagður fram síðar. Málflutningur fór fram um ágreining aðila um málskostnað 25. janúar 2019 og málið var tekið til úrskurðar.

5

Í hinum kærða úrskurði er litið svo á að varnaraðili hafi samþykkt kröfu sóknaraðila og fellt úr gildi hina umdeildu fjárnámsgerð. Samkvæmt því bar að fella málið niður með vísan til a-liðar 1. mgr. 105. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 94. gr. laga nr. 90/1989. Á grundvelli 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 átti sóknaraðili tilkall til málskostnaðar úr hendi varnaraðila. Leiðbeinandi reglur dómstólasýslunnar nr. 10/2018, sem gilda um ákvörðun málskostnaðar þegar stefna er árituð í útivistarmáli eftir 113. gr. laga nr. 91/1991, taka ekki til ákvörðunar málskostnaðar sóknaraðila. Í málinu liggja fyrir gögn um tímaskráningu tveggja lögmanna sem unnuað málinu fyrir hönd sóknaraðila í héraði en þeir tímar námu ríflega 21 klukkustund. Með hliðsjón af framangreindu og öðrum kostnaði sem sóknaraðili hefur haft af málarekstrinum verður varnaraðila gert að greiða sóknaraðila 600.000 krónur í málskostnað í héraði auk kærumálskostnaðar eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðar or ð:

Varnaraðili, Landsbankinn hf., greiði sóknaraðila, G-kk-þgf K-kk-þgf M-kk-þgf, 600.000 krónur í málskostnað í héraði og 250.000 krónur í kærumálskostnað.

Úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur mánudaginn 28. janúar Málið þetta hófst með því að kæra barst dóminum 12. nóvember sl., þar sem kærð var fjárnámsgerð sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu í fasteigninni [...], Reykjavík, fastanúmer [...]. Gerðarbeiðandi, varnaraðili hér, var Landsbankinn hf. Austurstræti 11, 155 Reykjavík og gerðarþoli sóknaraðili þessa máls var G-kk-nf K-kk-nf M-kk-nf, [...], [...]Reykjavík.

Sóknaraðili krafðist þess að fjárnámsgerðin yrði felld úr gildi og að þinglýsing athugasemdar um hana á fasteign sóknaraðila að [...], [...] Reykjavík yrði afmáð úr veðmálabókum. Þá var gerð krafa um málskostnað. Engin greinargerð barst frá varnaraðila heldur var bókað við fyrirtöku málsins 18. janúar sl. þegar leggja átti fram greinargerð að varnaraðili óskaði eftir því að málið yrði fellt niður þar sem krafa varnaraðila væri fyrnd. Líta verður svo á að með þessu hafi varnaraðili fellt hina umdeildu fjárnámsgerð úr gildi og samþykkt með því kröfu sóknaraðila í þessu máli. Því verður að líta svo á að það sé sóknaraðili sem af því tilefni fellir málið niður enda lögvarðir hagsmunir hans ekki lengur til staðar. Það er ekki á valdi varnaraðila að fella mál þetta niður. Aðstoðarmaður dómara staðfesti að þetta hefði verið upplegg aðila þrátt fyrir bókun í þingbók.

Enginn ágreiningur er enda gerður um niðurfellingu málsins en aðilar voru sammála um að krafa sóknaraðila um málkostnað yrði lögð í úrskurð dómsins. Málið var tekið til úrskurðar eftir munnlegan málflutning um málskostnaðarkröfuna sl. föstudag.

Málið var tekið fyrir tvisvar á reglulegu dómþingi héraðsdóms og svo föstudaginn 25. janúar sl. til málflutnings um málskostnað.

Ekki náðist sátt um málskostnað og reyndar að því er virðist engin tilraun gerð til að ná slíkri sátt. Sóknaraðili hefur lagt fram útskrift úr verkbókhaldi um unna tíma vegna málsins auk kvittunar fyrir útlögðum kostnaði að fjárhæð 50.000 kr. Sóknaraðili krefst þóknunar að fjárhæð 603.065 kr. auk virðisaukaskatts alls 747.799 kr. eða 797.799 kr. með útlögðum kostnaði.

Hvorugur aðila setur sig eðli máls samkvæmt gegn niðurfellingu málsins. Varnaraðili mótmælir í sjálfu sér ekki málskostnaðarkröfu sóknaraðila en telur hana allt of háa og því beri að lækka hana til muna.

Mál þetta verður því fellt niður að kröfu sóknaraðila samkvæmt c-lið 1. mgr., sbr. 2. mgr. 105. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála sbr. 1. mgr. 84. gr. laga um aðför nr. 90/1989. Samkvæmt 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður sbr. framangreint varnaraðili úrskurðaður að kröfu sóknaraðila til að greiða málskostnað.

Dómurinn telur við ákvörðun málskostnaðar ekki vikist undan því í meginatriðum að líta til leiðbeinandi reglna dómstólasýslunnar nr. 10/2018 þótt þær varði áritanir, enda enginn málflutningur farið fram og málinu lokið án þess að greinargerð væri skilað. Með hliðsjón af framangreindum reglum sem og umfangi málsins, niðurstöðu þess, fjölda fyrirtaka fyrir dómi og útlagðs kostnaðar, telst málskostnaður hæfilega ákveðinn 250.000 krónur. Tekið hefur verið tillit til virðisaukaskatts.

L-kk-nf K-kk-nf héraðsdómari kveður upp úrskurðinn.

Úrskurðarorð

Mál þetta er fellt niður.

Varnaraðili, Landsbankinn hf., greiði sóknaraðila G-kk-þgf K-kk-þgf M-kk-þgf 250.000 krónur í málskostnað.