707/2020

Útdráttur

Kært var ákvæði í dómi héraðsdóms þar sem hluta af kröfu húsfélagsins S gegn S ehf. og fleiri var vísað frá dómi en efnisdómur felldur á málið að öðru leyti. Í úrskurði Landsréttar kom fram að af stefnu málsins yrði ráðið að fjárkrafa húsfélagsins S gegn S ehf. og fleiri hefði verið sett fram sem ein heildarkrafa þótt hún hefði verið studd við nánar tiltekna liði í matsgerð. Hefði því ekki verið um að ræða kröfu sem sett hefði verið saman af einstökum hlutum sem hver um sig gæti staðið sjálfstætt. Héraðsdómi hefði því verið rétt að taka efnislega afstöðu til kröfunnar í heild. Samkvæmt því hefði héraðsdómur ekki enn skorið efnislega úr kröfu húsfélagsins S að því leyti sem hún studdist við umrædda matsliði í matsgerð eins og honum hefði borið að gera. Var hið kærða ákvæði héraðsdóms því fellt úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka kröfu húsfélagsins S að því leyti til efnismeðferðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og R-kvk-nf B-kvk-nf og S-kk-nf M-kk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 9. desember 2020. Greinargerðir varnaraðila bárust réttinum 5. og 6. janúar 2021. Kært er ákvæði í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 25. nóvember 2020 í málinu nr. E5022/2019, þar sem hluta af kröfu sóknaraðila gegn varnaraðilum var vísað frá dómi en efnisdómur felldur á málið að öðru leyti. Um kæruheimild er vísað til cliðar 2. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða dómi verði breytt þannig að ákvæði héraðsdóms um frávísun „á dómkröfum vegna matsliða 1 og 2, þ.e. vegna Glugga og gluggakerfa og hljóðeinangrunar vegna íbúða, á hendur varnaraðilum Stendur ehf., Mannverki ehf., Mannverk tryg ehf., verði felld úr gildi og héraðsdómi gert að dæma efnislega um kröfurnar.“ Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar fyrir héraðsdómi auk kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðilar krefjast þess að hin kærða niðurstaða héraðsdóms verði staðfest. Þá er þess krafist að kröfu sóknaraðila um málskostnað fyrir héraðsdómi verði vísað frá Landsrétti og kröfu um kærumálskostnað hafnað. Varnaraðilar krefjast einnig kærumálskostnaðar.

4 SjóváAlmennar tryggingar hf., sem stefnt var til réttargæslu í málinu, hafa ekki látið málið til sín taka fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

5 Svo sem skilmerkilega er gerð grein fyrir í hinum kærða dómi krafðist sóknaraðili, sem er húsfélag samkvæmt lögum um fjöleignarhús nr. 26/1994, þess fyrir héraðsdómi að varnaraðilar yrðu sameiginlega dæmdir til að greiða honum 64.906.728 krónur ásamt nánar tilgreindum vöxtum og dráttarvöxtum. Krafa sóknaraðila var reist á matsgerð dómkvadds manns 31. júlí 2018 þar sem fjallað var um ætlaða galla á fjöleignarhúsum sem heyra undir sóknaraðila í 17 liðum. Í forsendum héraðsdóms var talið að aðild sóknaraðila að kröfum vegna matsliða nr. 1 og 2 væru verulega vanreifuð og væri því óhjákvæmilegt að vísa kröfuliðunum sjálfkrafa frá dómi.

6 Samkvæmt 4. mgr. 100. gr. laga nr. 91/1991 getur dómari, sem verður þess var eftir dómtöku máls að gallar séu á því sem varða frávísun á einni eða fleiri sjálfstæðum kröfum, en þó ekki öllum, kveðið í dómi á um frávísun máls að hluta og leyst úr efni þess að öðru leyti með dómi. Það sama á við ef aðilar eru fleiri en einn til sóknar eða varnar og frávísun varðar einn eða fleiri þeirra en ekki þá alla. Er fyrir því löng venja að kæra slíks ákvæðis í héraðsdómi sé heimil, þar á meðal ákvæðis í héraðsdómi um frávísun hluta af kröfu, sbr. til dæmis dóm Hæstaréttar 28. ágúst 2006 í máli nr. 354/2006 og dóm Landsréttar 5. október 2020 í máli nr. 400/2020.

7 Af stefnu verður ráðið að fjárkrafa sóknaraðila gegn varnaraðilum var sett fram sem ein heildarkrafa þótt hún væri studd við nánar tiltekna liði í matsgerð. Var því ekki um að ræða kröfu sem sett var saman af einstökum hlutum sem hver um sig gat staðið sjálfstætt. Við þessar aðstæður var héraðsdómi rétt að taka efnislega afstöðu til kröfunnar í heild, eftir atvikum þannig að hún væri lækkuð að tiltölu ef ekki væri fallist á rétt sóknaraðila til bóta samkvæmt einstökum matsliðum. 8 Samkvæmt framangreindu hefur héraðsdómur enn ekki skorið efnislega úr kröfu sóknaraðila að því leyti sem hún studdist við liði nr. 1 og 2 í matsgerð líkt og bar að gera. Verður frávísunarákvæði héraðsdóms því fellt úr gildi og lagt fyrir hann að fella efnisdóm einnig á þennan hluta kröfunnar, svo sem nánar greinir í úrskurðarorði.

9 Samkvæmt gagnályktun frá 2. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 brestur heimild til að kæra ákvæði héraðsdóms um málskostnað. Verður kröfu sóknaraðila að þessu leyti vísað frá Landsrétti.

10 Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð:

Ákvæði héraðsdóms um frávísun á kröfu sóknaraðila, Skuggahverfis 23, húsfélags, vegna liða nr. 1 og 2 í matsgerð dómkvadds manns er fellt úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka kröfu sóknaraðila að þessu leyti til efnismeðferðar.

Kröfu sóknaraðila um málskostnað fyrir héraðsdómi er vísað frá Landsrétti.

Kærumálskostnaður fellur niður.