911/2018

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli L á hendur sveitarfélaginu Ö var vísað frá dómi. Í málinu gerði L kröfu um að viðurkennt yrði með dómi að það ætti rétt á að fá tiltekinni lóð í sveitarfélaginu úthlutað til leigu. Í úrskurði Landsréttar kom fram að af kröfugerð L yrði ráðið að hann teldi Ö hafa afturkallað ákvörðun sína um úthlutun lóðarinnar honum til handa. Þrátt fyrir það hefði L ekki krafist ógildingar á afturköllun þeirrar ákvörðunar Ö. Krafan fæli því eingöngu í sér beiðni um lögfræðilegt álit dómstóla í andstöðu við 1. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Niðurstaða héraðsdóms var því staðfest.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, I-kvk-nf E-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 11. desember 2018 en kærumálsgögn bárust réttinum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 28. nóvember 2018 í málinu nr. E110/2018 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Samkvæmt gögnum málsins samþykkti bæjarstjórn varnaraðila á fundi 5. október 2006 beiðni sóknaraðila um úthlutun á lóðinni nr. 16 við Hafnarskeið í Þorlákshöfn honum til handa undir byggingu vöruskemmu, með venjulegum skilmálum, og vísaði málinu til skipulags, byggingar og umhverfisnefndar sveitarfélagsins. Í bréfi bæjarstjóra varnaraðila 10. október 2006 var sóknaraðila tilkynnt um úthlutunina og að málinu hefði verið vísað til fyrrgreindrar nefndar til frekari afgreiðslu. Í bréfinu kom fram að sóknaraðila bæri að greiða staðfestingargjald innan mánaðar frá úthlutun ella teldist lóðin laus til úthlutunar. Sóknaraðili greiddi staðfestingargjaldið 10. nóvember sama ár, en það mun vera fyrsti gjalddagi gatnagerðar og þjónustugjalda varnaraðila og nema um 15% af áætluðu gatnagerðargjaldi.

5 Í málinu liggur fyrir tölvubréf sem skipulags og byggingarfulltrúi varnaraðila sendi á netfang hjá sóknaraðila 23. september 2011 varðandi landnúmer og stærð lóðarinnar. Næstu samskipti aðila um lóðina munu hafa átt sér stað á fundi fyrirsvarsmanns sóknaraðila með bæjarstjóra varnaraðila í janúar 2017 þar sem fram kom að úthlutun lóðarinnar til sóknaraðila hefði verið dregin til baka. Með bréfi bæjarstjórans til lögmanns sóknaraðila 13. mars 2017, sem vísar til tölvubréfs lögmannsins til skipulags og byggingarfulltrúa 16. febrúar sama ár, kemur fram að eftir greiðslu staðfestingargjalds hafi málið ekki náð lengra og engar frekari greiðslur borist af hálfu sóknaraðila, lóðin hafi ekki verið stofnuð formlega í fasteignahluta Þjóðskrár og enginn lóðarleigusamningur verið gerður milli aðila. Þá hafi sveitarfélaginu aldrei borist teikningar til samþykktar vegna mögulegra mannvirkja á lóðinni. Með vísan til 14. gr. samþykktar um gjaldskrá fyrir gatnagerðargjöld og þjónustugjöld í sveitarfélaginu Ölfusi nr. 503/2004 liti varnaraðili svo á að umrædd lóðarúthlutun frá 2006 væri fyrir löngu fallin úr gildi. Yrði sóknaraðila allt að einu, til að taka af allan vafa, send formleg tilkynning um að úthlutun lóðarinnar væri niður fallin. Kom fram að ef sóknaraðili hefði athugasemdir við framangreint væri óskað viðbragða innan 15 daga frá dagsetningu bréfsins. Loks kom fram að varnaraðili myndi endurgreiða sóknaraðila staðfestingargjaldið verðbætt. Andmæli af hálfu sóknaraðila bárust varnaraðila með bréfi lögmanns sóknaraðila 4. apríl 2017.

6 Sóknaraðili telur varnaraðila vera bundinn af ákvörðun sinni í október 2006 um úthlutun lóðarinnar. Byggist málatilbúnaður hans á því að í tilkynningu varnaraðila 10. október 2006 hafi falist skuldbindandi loforð um að gerður yrði samningur við sóknaraðila um afnot hans af lóðinni. Sóknaraðili hafi greitt umkrafið staðfestingargjald og því uppfyllt skilyrði um úthlutunina.

Niðurstaða

7 Samkvæmt 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 er heimilt þeim sem hefur lögvarða hagsmuni af því að skorið sé úr um tilvist eða efni réttinda eða réttarsambands að leita viðurkenningardóms um kröfur sínar í þeim efnum. Jafnframt er kveðið svo á um í 1. mgr. sömu lagagreinar að dómstólar verða ekki krafðir álits um lögfræðileg efni nema að því leyti sem nauðsynlegt sé til úrlausnar um ákveðna kröfu í dómsmáli.

8

Í máli þessu hefur sóknaraðili krafist þess að viðurkennt verði með dómi að hann eigi ,,rétt á að fá lóð nr. 16 við Hafnarskeið í Sveitarfélaginu Ölfusi úthlutað til leigu “ .

Af kröfugerð hans verður ráðið að hann telji varnaraðila hafa afturkallað ákvörðun sína um úthlutun lóðarinnar honum til handa. Sóknaraðili hefur þó ekki krafist ógildingar á afturköllun þeirrar ákvörðunar varnaraðila, eins og hann ætti rétt til lögum samkvæmt, heldur hagað kröfugerð sinni með þeim hætti að viðurkenndur verði með dómi réttur hans til að fá úthlutað tiltekinni lóð í eigu varnaraðila til leigu. Krafan felur samkvæmt framangreindu eingöngu í sér beiðni um lögfræðilegt álit dómstóla, en slík kröfugerð er í andstöðu við 1. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991. Því verður hinn kærði úrskurður staðfestur og verður sóknaraðila gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í dómsorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Landstólpi ehf., greiði varnaraðila, Sveitarfélaginu Ölfusi, 400.000 krónur í kærumálskostnað.