616/2022

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli L og G gegn D sf. og D ehf. var vísað frá dómi á þeim forsendum að málið ætti undir enska dómstóla, auk þess sem stefna hefði þurft breska sameignarfélaginu NWE LLP til varnar, sbr. 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991. Í úrskurði Landsréttar kom fram að samkvæmt hluthafasamkomulagi fyrir D ehf. heyrðu ágreiningsefni í tengslum við samkomulagið undir úrlausn Gerðardóms Viðskiptaráðs Íslands. L og G fólu Gerðardómi Viðskiptaráðs Íslands meðferð málsins í samræmi við fyrrgreint samkomulag en málinu var vísað frá gerðardómi þar sem D sf. og D ehf. neituðu að hlíta lögsögu hans. Taldi Landsréttur að með því að hafna því að meðferð málsins ætti undir gerðardóminn gætu D sf. og D ehf. ekki borið fyrir sig að vísa bæri málinu frá héraðsdómi á þeim grundvelli.

Landsréttur taldi jafnframt að ítrekaðar tilvísanir hluthafasamkomulagsins til annars samnings sem mælti fyrir um að réttindi og skyldur aðila hans færu að enskum lögum fælu ekki í sér að aðilar hefðu undirgengist lögsögu enskra dómstóla um úrlausn krafna sinna á hendur D sf. og D ehf., auk þess sem atbeini breska sameignarfélagsins NWE LLP væri ekki nauðsynlegur til að fullnægja kröfum L og G. Þá voru ekki þeir annmarkar taldir vera á kröfugerð L og G sem varðað gætu frávísun málsins frá héraðsdómi. Var hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og S-kk-nf S-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðilar skutu málinu til Landsréttar með kæru 11. október 2022 og barst greinargerð þeirra 25. sama mánaðar. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 1. nóvember sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 28. september 2022 í málinu nr. E- 708/2022 þar sem málinu var vísað frá dómi. Kæruheimild er í j-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr.91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefjast þeir málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar óskipt úr hendi varnaraðila.

3

Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Málsatvik

4

Málsatvik, að því leyti sem þau skipta máli fyrir þann ágreining sem hér er til úrlausnar, eru í meginatriðum þau að sóknaraðilum, sem báðir eru löggiltir endurskoðendur, var með bréfi forstjóra varnaraðilans, Deloitte ehf., sagt upp störfum 19. desember 2017. Samhliða var lýst yfir innlausn á stofnfjárhlutum þeirra í varnaraðilanum, D&T sf.

5

Sóknaraðilar telja að framkvæmd innlausnar á eignarhluta og brottvikningar þeirra hafi hvorki verið í samræmi við ákvæði laga um sameignarfélög, sem um þetta hafi gilt, né þá félagasamninga sem lágu samstarfi eigenda D&T sf. til grundvallar.

6

Hinn 1. júní 2017 tóku gildi breytingar á þeim félagasamningum sem lögskipti aðila eru reist á. Þegar sóknaraðilum var sagt upp og hlutir þeirra í D &T sf. innleystir voru í gildi þrír samningar sem mesta þýðingu hafa um þessi lögskipti.

7

Fyrstur er nefndur Limited Liability Partnership Agreement of NWE LLP, sem hér eftir er nefndur NWE- sameignarfélagssamningurinn. Aðilar að honum eru Deloitte NWE LLP og svokallaðir „equity partners“ sem taldir eru upp í viðauka 1 við samninginn en þar á meðal eru sóknaraðilar. Deloitte NWE LLP er sameignarfélag með takmarkaðri ábyrgð sem stofnað er samkvæmt breskum lögum um sameignarfélög með takmarkaðri ábyrgð frá árinu 2000 (Limited Liability Partnership Act 2000, númer OC417204). Í grein 27.1 í samningnum kemur fram að ágreiningur um túlkun samningsins og réttindi og skyldur aðila hans fari að enskum lögum. Þá segir að deilumál sem af samningnum kunni að rísa skuli alfarið rekin fyrir enskum dómstólum.

8

Í öðu lagi er um að ræða samninginn Shareholders Agreement for Deloitte ehf., sem hér eftir verður nefndur hluthafasamningurinn. Samningurinn liggur fyrir í heild í málinu og er á ensku. Hluti samningsins í íslenskri þýðingu liggur fyrir í málinu, svo sem síðar verður vikið að. Aðilar þessa samnings eru hið fyrrnefnda breska sameignarfélag, Deloitte NWE LLP, D&T sf. og allir meðeigendur D&T sf., þar með taldir sóknaraðilar. Í grein 17.3 í samningnum segir að ágreiningsmál um efni samningsins skuli leyst fyrir Court of Arbitration ofthe Iceland Chamber of Commerce, sem aðilar eru sammála um að sé Gerðardómur Viðskiptaráðs Íslands.

9

Í þriðja lagi er um að ræða samninginn Partnership Agreement between the A- members of D&T sf., eða samning á milli A- félagsmanna D&T sf. Aðilar hans eru stefndi D&T sf. og allir A- félagsmenn þess félags, þar með taldir sóknaraðilar. Hluti samningsins í íslenskri þýðingu liggur fyrir í málinu. Samkvæmt ákvæði í grein 6.1. í þeim samningi ber að leysa ágreining um efni hans eftir íslenskum lögum og þá fyrir íslenskum dómstólum, enda ekki um annað samið.

10

Þá skiptir hér einnig máli stofnsamningur varnaraðilans D &T sf. frá 26. september 2015. Samkvæmt grein 4 eru félagsmenn í því félagi þeir einir sem eru fastráðnir starfsmenn samstæðu félagsins, en þeirra á meðal voru sóknaraðilar. Sóknaraðilinn D &T sf. er íslenskt sameignarfélag sem lýtur lögum nr. 50/2007 um sameignarfélög að því leyti sem ekki er um annað samið.

11

Nánar tiltekið er til úrlausnar í þessum þætti málsins krafa varnaraðila um frávísun málsins frá héraðsdómi. Byggist sú krafa á fjórum málsástæðum. Í fyrsta lagi að ágreiningurinn eigi ekki undir lögsögu íslenskra dómstóla, einkum með vísan til NWE- sameignarfélagssamningsins. Í öðru lagi sé brugðið út af skyldu til samaðildar samkvæmt 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 með því að stefna ekki Deloitte NWE LLP til varnar í málinu. Í þriðja lagi séu kröfur sóknaraðila vanreifaðar og loks séu ekki skilyrði til að beina miskabótakröfum í málinu óskipt að varnaraðilum. Í hinum kærða úrskurði var fallist á kröfu varnaraðila um frávísun málsins frá héraðsdómi í heild á grundvelli tveggja fyrstu málsástæðnanna.

12

Um ítarlegri lýsingu málavaxta, sem og um málsástæður og lagarök aðila er vísað til hins kærða úrskurðar.

Niðurstaða

13

Í málinu er uppi þrenns konar ágreiningur. Í fyrsta lagi er deilt um lögmæti brottvikningar sóknaraðila úr varnaraðila D&T sf. og Deloitte ehf. Enn fremur er ágreiningur um lögmæti innlausnar á eignarhlutum sóknaraðila í varnaraðila, D &T sf., og rétt til hagnaðarhlutdeildar eða eftir atvikum skaðabóta vegna ólögmætrar brottvikningar. Kröfur sóknaraðila eru tíundaðar í hinum kærða úrskurði, sem og þær málsástæður og lagarök sem þær eru reistar á.

14

Með hinum kærða úrskurði var máli sóknaraðila vísað frá í heild. Í fyrsta lagi vegna þess að málið ætti undir enska dómstóla samkvæmt grein 27.1 í NWE- sameignar félagssamningnum og í öðru lagi að stefna hefði þurft breska sameignarfélaginu Deloitte NWE LLP til varnar. Í hinum kærða úrskurði er ekki tekin sérstök afstaða til þeirrar frávísunarástæðu að kröfur sóknaraðila séu vanreifaðar í héraðsdómsstefnu, né þeirrar að ekki séu skilyrði til að beina miskabótakröfunum óskipt að varnaraðilum.

15

Við úrlausn fyrsta atriðisins verður að líta til þess hverjir eru aðilar málsins og á hverju sóknaraðilar byggja kröfur sínar. Í málinu gera sóknaraðilar, hvor um sig, tilteknar fjárkröfur á hendur varnaraðilum, D&T sf. og Deloitte ehf., sem tengjast uppsögn þeirra og útreikningum á innlausnarverði á hlut þeirra í fyrrnefnda félaginu og eru þær aðallega byggðar á hluthafasamkomulaginu sem tók gildi 1. júní 2017. Kröfurnar að því er snýr að innlausnarverði og skaðabótum beinast að varnaraðila, D&T sf., en krafa um miskabætur beinist óskipt að báðum varnaraðilum.

16

Að því er varðar hluthafasamkomulagið hefur aðeins hluti texta hans verið lagður fram í íslenskri þýðingu. Þar með eru talin ákvæði um hagnaðarhlutdeild meðeigenda í grein 5, inntöku, starfslok, tímabundið leyfi, tímabundinn brottrekstur og starfstilfærslu meðeigenda í grein 6. Í grein 6.4 er sérstaklega fjallað um inntöku og starfslok meðeigenda D&T sf. og innlausn á eignarhlut meðeigenda við brotthvarf meðeiganda. Í héraðsdómsstefnu kemur fram að á því sé byggt að innlausn hlutanna hafi hvorki verið í samræmi við lög né félagasamninga og verið ólögmæt og markleysa. Að því er varðar lagalegan grundvöll kröfugerðar sinnar vísa sóknaraðilar í héraðsdómsstefnu aðallega til 72. gr. stjórnarskrárinnar, laga nr. 50/2007, sbr. einkum 21., 33. og 36. gr. þeirra. Þá vísa þeir til 33. og 36. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Þá er byggt á almennum reglum skaðabótaréttar innan samninga, einkum sakarreglunni og 44. gr. laga nr. 50/2007.

Miskabótakrafa er sett fram á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993.

17

Af kröfum sóknaraðila í málinu verður ráðið að þær eru, að frátöldum íslenskum lögum sem fyrr eru nefnd, aðallega reistar á fyrrnefndum hluthafasamningi fyrir félagið Deloitte ehf., sem er skráð á Íslandi. Aðilar að hluthafasamningnum eru Deloitte NWE LLP, D&T sf. og allir „equity“ eigendur, þar með taldir sóknaraðilar.

18

Um D&T sf. segir að um sé að ræða sameignarfélag sem skráð er á Íslandi. Að því er varðar meðeigendur, þá eru þeir taldir upp í fjórða viðauka við hluthafasamninginn, en meðal þeirra eru sóknaraðilar. Í 16. grein hluthafasamkomulagsins kemur fram að sá samningur lúti íslenskum lögum og í grein 17.3 segir að ágreiningsefni eigi undir úrlausn Gerðardóms Viðskiptaráðs Íslands.

19

Enn er að geta sameignarfélagssamnings milli varnaraðila, D&T sf., og allra A- meðlima félagsins samkvæmt upptalningu í stofnsamningi D &T sf., en meðal þeirra voru sóknaraðilar. Í grein 2.1. í þessum samningi segir að A- meðlimir séu sammála um að um réttindi og skyldur A- meðlima sem félagsmanna félagsins fari samkvæmt hluthafasamningnum. Þá segir í grein 2.2. að félagið sé hluti af og muni starfa sem samþættur hluti af NWE- samstæðunni og í samstarfi við aðra aðila NWE- samstæðunnar. Þá segir að grundvallarreglur NWE- sameignarfélag samningsins, hluthafasamningsins og Norðurlandasamningsins skuli gilda framar þessum samningi að því marki sem þau varða ekki innlend málefni. Enn segir í grein 2.4 að hluthafasamningurinn gildi um stjórnun Deloitte á Íslandi og D&T sf., sem endurspegli NWE- sameignarfélagssamninginn. Loks segir í grein 2.5 að A- meðlimir skilji og samþykki að þeim sé skylt að fylgja ákvæðum hluthafasamningsins og að hver A- meðlimur samþykki að undirrita hluthafasamninginn til að staðfesta skyldur sínar og réttindi sem sérstaklega er kveðið á um í hluthafasamningnum. Með þessu virðist ljóst að aðilar hafa samið svo að um réttindi þeirra og skyldur skuli farið að ákvæðum hluthafasamningsins. Álykta má að þetta eigi einnig við um ákvæði 16. greinar hans um að fara skuli að íslenskum lögum um úrlausn ágreiningsefna og grein 17.3 um að mál vegna samningsins skuli rekin fyrir Gerðardómi Viðskiptaráðs Íslands.

20

Í málinu liggur fyrir beiðni sóknaraðila 16. desember 2021 um gerðadómsmeðferð fyrir Gerðardómi Viðskiptaráðs Íslands og þar vísað til greinar 17.3 í hluthafasamningnum. Með bréfi 20. sama mánaðar tilkynnti stjórn gerðardómsins varnaraðilum um beiðnina. Í bréfinu kemur meðal annars fram að niðurstaða stjórnar dómsins eftir frumathugun á málinu væriað ágreiningurinn ætti undir gerðardóminn.

Í svarbréfi varnaraðila 11. janúar 2022 er lýst furðu á því að stjórnin hefði við frumathugun komist að því að ágreiningurinn ætti undir gerðardóminn, enda augljóst að svo væriekki. Í sama bréfi kemur fram að varnaraðilar áskilji sér allan rétt til þess að leita til dómstóla um hvort Gerðardómur Viðskiptaráðs Íslands ætti lögsögu í málinu. Í svarbréfi stjórnar dómsins 17. janúar 2022 er litið svo á að afstaða varnaraðila til lögsögu Gerðardóms Viðskiptaráðs Íslands feli í sér kröfu um frávísun málsins frá gerðardómi, sem ekki sé unnt að taka afstöðu til fyrr en dómurinn hafi verið skipaður og lagt fyrir varnaraðila að tilnefna gerðarmann af sinni hálfu innan 10 daga. Þá var varnaraðilum gert að greiða fyrirframgreiddan kostnað vegna gerðar dómsmeðferðarinnar. Í svarbréfi varnaraðila 24. sama mánaðar er því hafnað að greiða fyrirframgreiddan kostnað eða nokkurn kostnað af gerðardómsmeðferðinni þar sem gerðardómurinn eigi ekki lögsögu í málinu. Með bréfi 7. febrúar 2022 tilkynnti stjórn Gerðadóms Viðskiptaráðs Íslands varnaraðilum um frávísun málsins frá gerðardóminum.

21

Samkvæmt framangreindu liggur fyrir að sóknaraðilar vísuðu málinu til meðferðar Gerðardóms Viðskiptaráðs Íslands í samræmi við grein 17.3 í hluthafasamningnum.

Varnaraðilar hafa aftur á móti hafnað því að málið eigi undir gerðardóminn og þar með að taka þátt í meðferð málsins þar á þeim grunni að gerðadóminn skorti lögsögu til að leysa úr ágreiningi aðila. Þá synjuðu varnaraðilar og um greiðslu fyrirframkostnaðar vegna gerðar dómsmeðferðarinnar, svo sem ákvæði 1. mgr. 48. gr. gerðardómsreglna Gerðardóms Viðskiptaráðs Íslands kveður á um.

22

Almenna reglan er sú að málsaðilum er heimilt að skilja mál undan lögsögu dómstóla með samningi um gerðardómsmeðferð. Í 2. mgr. 1. gr. laga nr. 53/1989 um samningsbundna gerðardóma segir að aðilar geti með samningi ákveðið að leggja réttarágreining sín á milli í gerð hafi þeir forræði á sakarefninu .

Ætluð lögsaga

Gerðardóms Viðskiptaráðs Íslands er reist á gagnkvæmu samkomulagi milli aðila samnings, en meðal þeirra er Deloitte NWE LLP, sem annars lýtur enskum lögum og lögsögu enskra dómstóla um starfsemi sína, um að undanþiggja ágreining sem kann að rísa af samningnum lögsögu almennra dómstóla. Slíkt samkomulag er gilt að íslenskum lögum og bindandi fyrir aðila. Af því leiðir að málinu verður, að kröfu gagnaðila, vísað frá dómi ef aðili, sem samið hefur um gerðardómsmeðferð, kýs allt að einu að höfða málið fyrir almennum dómstólum.

23

Í þessu tilfelli er aðstaðan sú, eftir orðalagi greinar 17.3 í gerðardómssamningi, að sóknaraðilar fólu Gerðardómi Viðskiptaráðs Íslands meðferð málsins í samræmi við fyrrgreint samkomulag, en varnaraðilar höfnuðu því og töldu augljóst að málið ætti ekki undir gerðardóminn, svo sem fyrr er rakið. Eftir að málinu var vísað frá gerðardóminum þar sem varnaraðilar neituðu að hlíta lögsögu hans féllu sóknaraðilar frá frekari málarekstri fyrir honum. Við þessar aðstæður verður ekki frekari skylda lögð á sóknaraðila að halda málarekstri sínum til streitu fyrir gerðardóminum eins og varnaraðilar halda fram, þótt þeir hafi áður hafnað lögsögu hans. Með því að hafna alfarið, svosem gert var, að meðferð málsins ætti undir gerðardóminn, verður að líta svo á varnaraðilar geti ekki lengur borið fyrir sig að vísa beri málinu frá héraðsdómi með þeim rökum að ágreiningurinn eigi allt að einu undir gerðardóminn. Var sóknaraðilum því rétt að höfða mál þetta fyrir Héraðsdómi Reykjaness til að fylgja eftir kröfum sínum. Ekki verður talið skipta máli að varnaraðilar hafi tekið þessa afstöðu á þeim grunni að málið ætti undir enska dómstóla. Verður þar af leiðandi að hafna málsástæðum varnaraðila sem lúta að því að ákvæði greinar 17.3 í hluthafasamningi komi í veg fyrir, eins og hér á stendur, að mál þetta verði rekið fyrir héraðsdómi.

24

Því næst verður leyst úr því hvort málinu verði vísað frá dómi á þeirri forsendu að málið beri að reka fyrir enskum dómstólum vegna ákvæðis 27. greinar NWE- sameignarfélagssamningsins. Við úrlausn þessa atriðis verður að líta til þess hverjir eru aðilar málsins og á hverju sóknaraðilar byggja kröfur sínar. Í málinu gera sóknaraðilar, hvor um sig, tilteknar fjárkröfur á hendur varnaraðilum, D&T sf. og Deloitte ehf., sem eru íslensk félög og starfa samkvæmt íslenskum lögum. Kröfurnar tengjast uppsögn þeirra og útreikningum á innlausnarverði á hlut þeirra í fyrrnefnda félaginu og eru þær einkum byggðar á hluthafasamkomulaginu sem fyrr er vísað til og um lagagrundvöll þeirra er vísað til íslenskra laga eins og nánar er rakið í málsgrein 16 hér að framan.

25

Í framangreindum ákvæðum hluthafasamkomulagsins eru tíðar tilvísanir til NWE- sameignarfélagssamningsins. Kemur fram að um einstök atriði er varðar ágreining aðila á grundvelli hluthafasamningsins, sem lýtur íslenskum lögum, skuli fara eftir ákvæðum NWE- sameignarfélagssamningsins og um þennan samning gildi annars ensk lög, enda um að ræða sameignarfélag sem starfar samkvæmt enskum lögum og er skráð á Englandi. Þetta verður skilið svo að um úrlausn réttinda og skyldna samkvæmt hluthafasamningnum skuli fara eftir ákvæðum NWE- sameignarfélagssamningsins þar sem það á við og eftir atvikum samkvæmt enskum lögum um skýringu og túlkun þess samnings sérstaklega. Af þessu einu og sér getur aftur á móti ekki leitt að sóknaraðilum verði vegna þessa gert að reka mál sitt fyrir enskum dómstólum, enda ekki gert ráð fyrir því í hluthafasamningnum. Er þvert á móti gert ráð fyrir því samkvæmt orðalagi þess samnings að mál skuli reka fyrir Gerðardómi Viðskiptaráðs Íslands en varnaraðilar hafa sem fyrr segir hafnað því að sá dómur eigi lögsögu í málinu. Verður litið svo á að tilvísanir hluthafasamningsins til ákvæða NWE- sameignarfélagssamningsins þýði ekki annað og meira en að við efnislega úrlausn um réttindi og skyldur aðila samkvæmt hluthafasamningnum beri að horfa til ákvæða þess samnings svo sem þau verða skilin að enskum rétti. Verður ekki fallist á að með framangreindum tilvísunum hluthafasamningsins til NWE- sameignarfélagssamningsins hafi sóknaraðilar undirgengist lögsögu enskra dómstóla um úrlausn krafna þeirra er þeir gera á hendur varnaraðilum, D&T sf. og Deloitte ehf. í málinu. Er þess þá jafnframt að geta að ekkert er því til fyrirstöðu að aðilar sem reka mál sitt fyrir íslenskum dómstólum beri fyrir sig erlendar réttarreglur eða samningsákvæði. Þeim sem það gerir ber á hinn bóginn að rökstyðja hvernig þær eigi við um úrlausn málsins og færa sönnur á efni þeirra, sbr. 2. mgr. 44. gr. laga nr. 91/1991.

26

Samkvæmt framansögðu verður hafnað þeirri málsástæðu að málinu beri að vísa frá dómi vegna þess að sóknar aðilar séu bundnir af því að reka mál þetta fyrir enskum dómstólum.

27

Í hinum kærða úrskurði er á því byggt að ljóst þyki að aðkoma annarra en stefndu að úrlausn málsins sé nauðsynleg um óskipt réttindi og skyldur. Er þetta rökstutt með því að fyrir liggi að stofnendur hafi á því tímamarki sem máli skiptir verið eigendur að Deloitte NWE LLP, en það félag fari með ákveðin stjórnunarleg yfirráð Deloitte félaga sem undir það heyra, þar með talið stefndu þessa máls. Deloitte NWE LLP sé ásamt sóknaraðilum aðili að báðum framangreindum félagasamningum sem reynir á um undirliggjandi ágreining málsins.

28

Í greinargerð sinni til Landsréttar hafna sóknaraðilar þessum skilningi héraðdóms.

Halda þeir því fram að ekkert í samningunum frá 1. júní 2017 bendi til þess að sóknaraðilar eigi að beina kröfum sínum að Deloitte NWE LLP. Skylda sú er krafa sóknaraðila snýr að sé um greiðslu peninga. Að því leyti sem hún varðar ágreining um innlausnarverð snýr krafan samkvæmt hluthafasamkomulaginu að varnaraðila, D&T sf., en ekki að Deloitte NWE LLP og því ekki borið við af hálfu varnaraðila að skyldan hvíli á hinu síðar greinda félagi sérstaklega. Þá sé því heldur ekki borið við að sýkna beri varnaraðila, D&T sf., vegna aðildarskorts. Bent sé á að þótt úrlausn máls geti skipt Deloitte NWE LLP máli, þá verði hann ekki þegar af þeirri ástæðu að eiga aðild að máli, enda bindi dómur ekki aðra en þá sem eiga aðild að máli. Um þetta atriði ráði úrslitum um skyldu til samaðild ar til varnar samkvæmt 18. g r. laga nr. 91/1991 hvort báða eða alla aðila þurfi til að fullnægja skyldunni sem krafan snýr að. Augljóst sé að atbeini Deloitte NWE LLP er ekki nauðsynlegur til að fullnægja þeim skyldum sem varnaraðili, D&T sf., er krafinn umað uppfylla.

29

Í bréfi Deloitte NWE LLP til lögmanns sóknaraðila 10. maí 2018, sem liggur fyrir í málinu, kemur fram sá skilningur félagsins, að um innlausn á eignarhlutum sóknaraðila í varnaraðila, D&T sf., sé vísað til greinar 6.2 í hluthafasamkomulaginu, sem leitt hafi til sjálfkrafa innlausnar í Deloitte NWE LLP. Sé það skilningur félagsins að öll útistandandi fjárhagsleg uppgjör við sóknaraðila verði afgreidd í samræmi við hefðbundið verklag hjá Deloitte á Íslandi.

30

Samkvæmt framansögðu er ekkert í málinu sem bendir til þess að aðild Deloitte NWE

LLP að málinu sé nauðsynleg til að fullnægja þeim ætluðu skyldum sem kröfur sóknaraðila eru byggðar á. Er hafnað þeirri málsástæðu varnaraðila að vísa beri málinu frá dómi vegna þess að nauðsynlegt hafi verið vegna ákvæðis 2. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 að stefna Deloitte NWE LLPtil varnar í málinu.

31

Varnaraðilar halda því jafnframt fram að kröfu sóknaraðila á hendur varnaraðila, Deloitte ehf., um miskabætur beri að vísa „sjálfstætt“ frá dómi. Ástæðan sé sú að um samlagsaðild til varnar sé að ræða og beri því að koma með sjálfstæða dómkröfu á hendur hvorum stefnda um sig. Þessi málsástæða varnaraðila, sem fram kemur í greinargerð þeirra í héraði, kemur ekki til álita enda verður krafa sóknaraðila skilin svo að byggt sé á því að varnaraðilar beri óskipta ábyrgð á greiðslu miskabóta.

32

Þá byggja varnaraðilar á því að kröfur sóknaraðila séu vanreifaðar og því beri að vísa málinu frá dómi. Varnaraðilar telja engan grundvöll fyrir kröfum sóknaraðila. Þá séu kröfur sóknaraðila, að minnsta kosti í aðalkröfu, ekki skaðabótakröfur heldur kröfur um efndir á grundvelli eignarhluta þeirra í varnaraðila, D&T sf., en skýri þó ekki út hvers vegna þeir telji sig eiga samningskröfur á hendur félaginu. Sama eigi við um allar aðrar kröfur sóknaraðila á hendur varnaraðilum. Að áliti dómsins eru ekki þeir ágallar á kröfugerð sóknaraðila að þeir takmarki möguleika varnaraðila til að verjast þeim fyrir dómi eða að á þær verði lagður efnisdómur.

33

Samkvæmt þessu er hafnað öllum málsástæðum varnaraðila um frávísun málsins frá héraðsdómi. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

34

Varnaraðilum verður gert að greiða sóknaraðilum kærumálskostnað eins og nánar greinir í úrskurðarorði. Ákvörðun málskostnaðar í héraði bíður efnisdóms í málinu.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðilar, D&T sf. og Deloitte ehf., greiði sóknaraðilum, L-kk-þgf F-kk-þgf og G-kk-þgf K-kk-þgf, hvorum um sig, 500.000 krónur óskipt í kærumálskostnað.