722/2021

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli c- og d-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 25. nóvember 2021 sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. nóvember 2021 í málinu nr. R- [...] þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 9. desember 2021 klukkan 16.

Kæruheimild er í l-lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að vægari úrræðum en gæsluvarðhaldi verði beitt og að því frágengnu að gæsluvarðhaldi verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann þóknunar til handa verjanda sínum fyrir Landsrétti vegna reksturs kærumálsins fyrir réttinum.

Niðurstaða

4

Samkvæmt gögnum málsins sótti varnaraðili um alþjóðlega vernd hér á landi 28. maí 2016. Með úrskurði 30. ágúst sama ár staðfesti kærunefnd útlendingamála ákvörðun Útlendingastofnunar 21. júlí 2016 um að umsókn varnaraðila yrði ekki tekin til efnismeðferðar og að hann yrði endursendur til Þýskalands. Varnaraðili lagði fram beiðni 15. september 2016 um frestun réttaráhrifa meðan hann færi með mál sitt fyrir dómstóla en kærunefnd útlendingamála synjaði beiðninni með úrskurði 29. sama mánaðar. Varnaraðili var í kjölfarið settur á svonefndan framkvæmdalista hjá stoðdeild ríkislögreglustjóra vegna fyrirhugaðs flutnings til Þýskalands. Hinn 7. nóvember 2018 var varnaraðila birt tilkynning frá Útlendingastofnun um hugsanlega brottvísun og endurkomubann hans á grundvelli þess að hann dveldi ólöglega í landinu. Með vísan til 12. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga og 13. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 var varnaraðila veittur sjö daga frestur frá birtingu tilkynningarinnar til að leggja fram skriflega greinargerð vegna hugsanlegrar brottvísunar og endurkomubanns til landsins. Að auki gafst honum kostur á að yfirgefa landið af sjálfsdáðum innan sjö daga frests en nauðsynlegt væri að staðfesting þar um myndi berast Útlendingastofnun. Við birtingu tilkynningarinnar lýsti varnaraðili því yfir að hann myndi ekki leggja fram greinargerð vegna málsins heldur myndi hann nýta sér rétt sinn til að snúa heim af sjálfsdáðum og leggja fram staðfestingu þess efnis. Með ákvörðun Útlendingastofnunar 8. janúar 2019 var varnaraðila vísað brott frá landinu á grundvelli a-liðar 1. mgr. 98. gr. laga nr. 80/2016 þar sem hann var ekki með dvalarleyfi, sbr. 49. og 50. gr. laganna, og honum bönnuð endurkoma til landsins í fjögur ár, sbr. 2. mgr. 101. gr. sömu laga. Ákvörðunin var birt varnaraðila sama dag.

Fyrirhugaður flutningur varnaraðila frestaðist annars vegnar vegna þess að ekki náðist í hann og hins vegar vegna takmarkana á landamærum heimalands hans vegna COVID- 19 faraldursins. Samkvæmt gæsluvarðhaldskröfu sóknaraðila er ráðgert að unnt verði að flytja varnaraðila til heimalands síns á næstu tveimur vikum.

5

Af fyrirliggjandi gögnum má ráða að varnaraðili hefur frá 8. janúar 2019 ítrekað sætt skyldu til að tilkynna sig daglega á lögreglustöðina við Hverfisgötu, sbr. 1. mgr. 114. gr. laga nr. 80/2016. Þá sætti hann gæsluvarðhaldi frá 1. til 13. febrúar 2020 og aftur frá 30. desember 2020 til 5. janúar 2021 á grundvelli 115. gr., sbr. 105. gr. laga nr. 80/2016 þar sem til stóð að flytja hann úr landi samkvæmt fyrrgreindri ákvörðun Útlendingastofnunar. Varnaraðili hefur hins vegar ekki sinnt framangreindri tilkynningarskyldu og fór huldu höfði hér á landi þar til hann var handtekinn 24. nóvember síðastliðinn.

6

Af gögnum málsins má ráða að varnaraðili er undir rökstuddum grun um brot gegn 1. mgr. 49. gr. og 50. gr., sbr. a-lið 1. mgr. 98. gr. og 116. gr. laga nr. 80/2016 þar sem fjallað er um viðurlög við slíkum brotum. Þá liggur fyrir að varnaraðili hefur ekki sinnt tilkynningarskyldu sem ítrekað var lögð á hann samkvæmt ákvæðum 1. mgr. 114. gr. laga nr. 80/2016. Samkvæmt því eru uppfyllt skilyrði c - og d-liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016. Í ljósi atvika málsins eru ekki efni til að beita vægari úrræðum, sbr. 2. mgr. 115. gr. laga 80/2016, eða stytta gæsluvarðhaldstímann. Aðöllu framangreindu gættu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

7

Þóknun verjanda varnaraðila greiðist úr ríkissjóði samkvæmt 1. mgr. 38. gr., sbr. 3. mgr. 237. gr. laga nr. 88/2008 og er hún ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun verjanda varnaraðila, G-kk-ef K-x-x B-kk-ef lögmanns, vegna meðferðar málsins fyrir Landsrétti, 167.400 krónur, greiðist úr ríkissjóði.