611/2020

Útdráttur

A höfðaði mál á hendur F og krafðist þess að hann yrði dæmdur til að greiða henni tiltekna fjárhæð ásamt dráttarvöxtum. Með hinum kærða úrskurði var málinu vísað frá dómi með þeim rökum að ekki yrði skýrlega ráðið hvort krafa A væri skaðabótakrafa, endurgreiðslukrafa eða samningsbundin krafa. Í úrskurði Landsréttar kom fram að þótt framsetning í stefnu mætti vera skýrari yrði þó nægilega ráðið að A byggði aðallega á því að F hefði vanefnt samning aðila, sem honum hafi borið að efna in natura, og að fjárkrafa A væri á því byggð að hún hefði orðið fyrir tjóni vegna þessarar ætluðu vanefndar sem næmi stefnufjárhæðinni. Umfjöllun í stefnu um ætlaða saknæma og ólögmæta háttsemi F væri sýnilega sett fram til stuðnings þeirri málsástæðu, sem byggt væri á til vara, að F væri skaðabótaskyldur gagnvart A á grundvelli almennra reglna skaðabótaréttarins um skaðabætur utan samninga. Málatilbúnaður A uppfyllti því skilyrði d og eliða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Var hinn kærði úrskurður felldur úr gildi.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 2. nóvember 2020. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 17. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. október 2020 í málinu nr. E6924/2019 þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hún aðallega kærumálskostnaðar en til vara að málskostnaður verði látinn niður falla.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Krafa sóknaraðila byggist samkvæmt stefnu aðallega á því að komist hafi á munnlegur samningur milli aðila máls um að varnaraðili skuldaði henni fjárhæð samsvarandi fjárhæð tiltekins láns sóknaraðila hjá Lífeyrissjóði starfsmanna ríkisins og ábyrgðist gagnvart sóknaraðila að greiða lánið. Þannig fælist í samningnum að varnaraðili greiddi umkrafðar afborganir af láninu, útvegaði veð fyrir því og héldi sóknaraðila skaðlausri. Þessu hafi varnaraðili lofað og samningur stofnast milli málsaðila. Í öllu falli hafi samningur komist á með því að varnaraðili hafi skráð sig sem greiðanda umrædds láns og greitt af því um 18 ára skeið til ársins 2019. Af þessari lýsingu er nægilega ljóst hvers efnis sóknaraðili telur að samningur aðila hafi verið og að hann hafi að hennar mati stofnast með loforði varnaraðila sem hann hafi síðan fylgt eftir. Í stefnu er ekki berum orðum getið hvenær sóknaraðili telji samning aðila hafa komist á, en af stefnunni verður þó ráðið að það hafi gerst í tengslum við sölu á fasteign hennar á árinu 2001.

5 Krafa sóknaraðila byggist aðallega á meginreglu samningaréttar um efndir in natura en að hún vísar jafnframt til meginreglna samninga og kröfuréttar um skaðabætur innan samninga. Til vara byggir sóknaraðili á því að varnaraðili sé skaðabótaskyldur gagnvart henni á grundvelli almennra reglna skaðabótaréttarins um skaðabætur utan samninga. Í kæru sóknaraðila er meðal annars útskýrt að greiðslukrafa sóknaraðila byggist aðallega á efndum in natura og að samkvæmt samningi aðila beri varnaraðila að greiða henni andvirði lánsins. Þá er vísað til meginreglna samninga og kröfuréttar um skaðabætur innan samninga. Þótt framsetning í stefnu mætti vera skýrari verður þó nægilega ráðið að sóknaraðili byggi aðallega á því að varnaraðili hafi vanefnt samning aðila, sem honum hafi borið að efna in natura, og að fjárkrafa sóknaraðila sé á því byggð að hún hafi orðið fyrir tjóni vegna þessarar ætluðu vanefndar sem nemi stefnufjárhæðinni. Krafa sóknaraðila byggir samkvæmt þessu aðallega á reglum samningaréttarins um skaðabætur innan samninga. Umfjöllun í stefnu um ætlaða saknæma og ólögmæta háttsemi varnaraðila er sýnilega sett fram til stuðnings þeirri málsástæðu, sem byggt er á til vara, að varnaraðili sé skaðabótaskyldur gagnvart sóknaraðila á grundvelli almennra reglna skaðabótaréttarins um skaðabætur utan samninga.

6 Samkvæmt þessu er nægilega ljóst á hvaða málsatvikum og málsástæðum krafa sóknaraðila byggist. Mat á því hvort nægilega sé upplýst um efni og tilurð þess samnings sem sóknaraðili telur að hafi komist á milli málsaðila á undir efnishlið málsins. Uppfyllir málatilbúnaður sóknaraðila því skilyrði d og eliða 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Hinn kærði úrskurður verður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

7 Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

Varnaraðili, F-kk-nf K-kk-nf, greiði sóknaraðila, Ö-kvk-þgf G-kvk-þgf G-kvk-þgf, 350.000 krónur í kærumálskostnað.