122/2019

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var að viðurkenna kröfu sem VBS hf. hafði lýst við slit LBI ehf. VBS hf. krafðist ómerkingar úrskurðar héraðsdóms vegna þess að ekki hefði verið tekin afstaða til vara og þrautavarakröfu. Þá var á því byggt að málsástæða LBI ehf. er laut að aðildarskorti VBS hf. hafi verið of seint fram komin. Landsréttur taldi héraðsdóm hafa í úrskurði sínum tekið afstöðu til allra krafna VBS ehf. Ennfremur var ekki fallist á að málsástæða LBI ehf. um aðildarskort hefði verið of seint fram komin. Hinn kærði úrskurður var því staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 19. febrúar 2019 en kærumálsgögn bárust réttinum 22. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. febrúar 2019 í málinu nr. X195/2015 þar sem hafnað var að viðurkenna kröfu sem sóknaraðili lýsti við slit varnaraðila. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

2 Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar. Til vara krefst hann þess aðallega að viðurkennd verði krafa sín að fjárhæð 243.605.871 króna en til vara að krafa sín verði viðurkennd að annarri lægri fjárhæð að álitum og kröfu sóknaraðila skipað í réttindaröð við slit varnaraðila samkvæmt 113. gr. laga nr. 21/1991. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar úr hendi varnaraðila í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Þá krefst hann kærumálskostnaðar. Niðurstaða

4 Aðalkrafa sóknaraðila er á því reist að í hinum kærða úrskurði sé ekki tekin afstaða til vara og þrautavarakröfu sóknaraðila fyrir héraðsdómi, sem eru varakröfur hans fyrir Landsrétti samkvæmt framansögðu.

5 Í úrskurði héraðsdóms er tekin rökstudd afstaða til aðalkröfu sóknaraðila fyrir héraðsdómi, en samkvæmt henni var gerð krafa um viðurkenningu kröfu að fjárhæð 305.950.798 krónur, og komist að þeirri niðurstöðu að málatilbúnaðar hans sé því marki brenndur að ekki sé afmarkað með neinum hætti hvaða tjón verði rakið til þeirra atvika sem málsástæður hans taka til. Segir enn fremur að þessir annmarkar eigi við um allar kröfur sóknaraðila í málinu. Með þessu hefur héraðsdómari tekið rökstudda afstöðu til þeirra efnislegu krafna sóknaraðila sem hann hefur uppi fyrir Landsrétti. Verður kröfu sóknaraðila um ómerkingu hins kærða úrskurðar því hafnað.

6 Málatilbúnaður sóknaraðila fyrir Landsrétti verður skilinn svo að málsástæða varnaraðila, sem lýtur að aðildarskorti sóknaraðila, hafi verið of seint fram komin. Í afstöðubréfi sínu hafi varnaraðili ekki tilgreint aðildarskort sem hluta af ágreiningsefnum þeim sem vísað var til héraðsdóms og hafi varnaraðili því ekki mátt bera hann fyrir sig eftir að málið kom til kasta héraðsdóms.

7 Í 177. gr. laga nr. 21/1991 er mælt fyrir um framlagningu gagna við meðferð ágreiningsmála samkvæmt þeim lögum. Fram kemur að héraðsdómari skuli gefa aðilum kost á að skila greinargerð af sinni hálfu, þar sem fram komi kröfur þeirra og á hverju þær séu byggðar, ásamt gögnum sem þeir hyggjast styðja málstað sinn við. Sóknaraðili lagði fram greinargerð sína í héraði 24. júní 2016 en varnaraðili 9. september sama ár. Í greinargerð varnaraðila er meðal annars á því byggt að aðild til sóknar og varnar í málinu sé vanreifuð og beri því að hafna kröfum sóknaraðila vegna aðildarskorts. Samkvæmt því eiga mótmæli sóknaraðila í greinargerð hans til Landsréttar 4. mars 2019, þess efnis að þessi málsástæða sé of seint fram komin, ekki við rök að styðjast.

8 Með vísan til framangreinds og forsendna hins kærða úrskurðar skal hann vera óraskaður.

9 Sóknaraðili greiði varnaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður skal vera óraskaður.

Sóknaraðili, VBS eignasafn hf., greiði varnaraðila, LBI hf., 500.000 krónur í kærumálskostnað.