803/2021

Útdráttur

Héraðsdómur var ómerktur og málinu vísað heim í hérað til munnlegs málflutnings að nýju þar sem ekki hafði verið fylgt fyrirmælum síðari málsliðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 21. desember 2021. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 11. janúar 2021. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Norðurlands eystra 8. desember 2021 í málinu nr. Q- [...]/2021 þar sem kveðið var á um að fjárslit milli aðila færi eftir óstaðfestu samkomulagi aðila frá 16. september 2019. Kæruheimild er í 1. mgr. 133. gr. laga nr.20/1991 umskipti á dánarbúum o. fl.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði breytt á þann hátt að helmingaskiptaregla 103. gr. hjúskaparlaga nr. 31/1993 verði lögð til grundvallar við fjárslit milli aðila. Auk þess krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar án tillits til gjafsóknar sem honum verið veitt fyrir Landsrétti.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk kærumálskostnaðar líkt og málið væri eigi gjafsóknarmál.

Niðurstaða

4

Samkvæmt 2. mgr. 131. gr. laga nr. 20/1991 gilda almennar reglur um meðferð einkamála í héraði um meðferð mála samkvæmt XVII. kafla laganna.

5

Í 2. mgr. 112. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála er kveðið á um að úrskurð skuli kveða upp þegar í stað í þinghaldi ef unnt er en að öðrum kosti svo fljótt sem verða má. Málið var tekið til úrskurðar í héraði að loknum munnlegum málflutningi 25. október 2021. Hinn kærði úrskurður var kveðinn upp 8. desember sama ár.

Samkvæmt þessu leið lengri tími en fjórar vikur frá því að málið var lagt í úrskurð dómara þar til úrskurður var kveðinn upp. Samkvæmt síðari málslið 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991 bar vegna þessa dráttar að flytja málið á ný nema dómari og aðilar teldu það óþarft. Málið var ekki flutt að nýju. Við uppkvaðningu hins kærða úrskurðar var bókað í þingbók „að lögmenn aðila“ væru mættir og „að gætt [hefði] verið ákvæða 2. ml. 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991.“ Ekki var bókað að aðilar væru sammála um að flutningur málsins á ný væri óþarfur. Við eftirgrennslan réttarins kom í ljós að við uppkvaðningu hins kærða úrskurðar lá fyrir skrifleg yfirlýsing frá lögmanni sóknaraðila um að hann teldi ekki þörf á endurflutningi málsins en slík afstaða lá ekki fyrir af hálfu varnaraðila. Vegna þessa verður ekki hjá því komist að ómerkja hinn kærða úrskurð og vísa málinu heim í hérað til munnlegs málflutnings og uppkvaðningar úrskurðar á ný.

6

Kærumálskostnaður fellur niður.

7

Um gjafsóknarkostnað aðila fyrir Landsrétti fer eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er ómerktur og málinu vísað heim í hérað til munnlegs málflutnings og uppkvaðningar úrskurðar á ný.

Kærumálskostnaður fellur niður.

Gjafsóknarkostnaður sóknaraðila, A, fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hans, J-kk-ef S-kk-ef H-kk-ef, 350.000 krónur.

Gjafsóknarkostnaður varnaraðila, B, fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, S-kvk-ef Ý-kvk-ef J-kvk-ef, 350.000 krónur.