369/2022

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem leyst var úr ágreiningi milli A og B sem reis við opinber skipti til fjárslita milli þeirra við lok óvígðrar sambúðar. Í úrskurði Landsréttar kom fram að með vísan til þeirra gagna sem lægju fyrir í málinu, auk framburða vitna í héraði, ætti A rétt á endurgreiðslu sem næmi 2.057.163 krónum vegna fjárframlaga hennar til endurbóta á fasteigninni Ö. Var endurgreiðslukröfu A vegna endurbóta á fasteigninni að öðru leyti hafnað. Þá var ekki talið unnt að fallast á kröfu A vegna vinnuframlags hennar við endurbætur á fasteigninni á grundvelli þeirra gagna sem lágu fyrir, þar á meðal vinnuskýrslna og dagbókarfærslna sem unnar voru einhliða af A, gegn andmælum B. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur hvað varðaði kröfu A um endurgjaldskröfur á hendur B vegna vinnuframlags hennar. Loks var viðurkennd krafa A um að við skiptin kæmu í hennar hlut nánar tilgreindir innanstokksmunir.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, Á-kk-nf H-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 7. júní 2022. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 28. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 25. maí 2022 í málinu nr. Q- [...]/2020 þar sem leyst var úr nánar tilgreindum ágreiningi milli málsaðila við opinber skipti til fjárslita vegna slita á óvígðri sambúð. Kæruheimild er í 1. mgr. 133. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o. fl.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og eftirtaldir kröfuliðir teknir til greina:

1. Að við opinber skipti til fjárslita milli aðila verði viðurkennt að sóknaraðili eigi endurgjaldskröfu á varnaraðila vegna fjárframlaga til endurbóta á Ö að fjárhæð 4.125.213 krónur.

2. Að við opinber skipti til fjárslita milli aðila verði viðurkennt að sóknaraðili eigi endurgjaldskröfu á varnaraðila vegna vinnuframlags við endurbætur á Ö að fjárhæð 14.737.500 krónur.

3. Að við fjárskipti milli aðila verði viðurkennt að við skiptin skuli eftirfarandi innanstokksmunir koma í hlut sóknaraðila: a) Hvítt átta manna borðstofuborð, b) sex borðstofustólar, c) fjögurra manna eldhúsborð, d) sófaborð, e) skrifstofustóll, f) tvær sængur og tveir koddar, g) fjögur damask sængurverasett, h) þvottavél/þurrkari, i) Rainbow- ryksuga, j) örbylgjuofn, k) tveir speglar, l) silfurbakki, m) tveir svartir búkkar, n) fjögur loftljós, o) sófaskemill úr leðri, p) motta. Til vara er þess krafist að ef varnaraðili getur ekki afhent munina eða þeir hafa skemmst í hans vörslum eigi sóknaraðili rétt til endurgjalds úr hendi varnaraðila vegna þeirra.

4. Að varnaraðila verði gert að greiða sóknaraðila málskostnað fyrir héraðsdómi og Landsrétti, að viðbættri fjárhæð sem nemur virðisaukaskatti. Til vara er þess krafist að málskostnaður fyrri héraðsdómi og Landsrétti verði felldur niður.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Málsatvik

4

Helstu málavextir eru raktir í hinum kærða úrskurði. Fallist er á þá ályktun héraðsdóms að líta verði svo á að upphaf sambúðar málsaðila verði í síðasta lagi miðað við það tímamark þegar sóknaraðili seldi fasteign sína að Æ í Kópavogi í febrúar 2015 og flutti inn til varnaraðila á Þ í Reykjavík. Við upphaf sambúðarinnar átti sóknaraðili, auk fasteignarinnar að Æ, tvær íbúðir að Y í Kópavogi og eignaðist á sambúðartímanum sumarhús í [...]. Sóknaraðili seldi íbúðirnar að Y í nóvember 2016. Varnaraðili átti við upphaf sambúðartímans fasteign að Þ og festi kaup á fasteigninni að Ö í Reykjavík með kaupsamningi 15. júlí 2014 og var einn skráður eigandi hennar. Í apríl 2015 keyptu málsaðilar saman íbúð við X í Reykjavík en varnaraðili afsalaði sínum eignarhluta til sóknaraðila. Varnaraðili mun hafa selt fasteignina að Þ í nóvember 2016. Þá virðist óumdeilt að málsaðilar hafi slitið sambúð sinni haustið 2017 og að þau hafi aldrei búið saman á Ö.

5

Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 30. janúar 2019 var fallist á kröfu sóknaraðila um að fram færu opinber skipti til fjárslita vegna sambúðarslita hennar og varnaraðila og jafnframt var skipaður skiptastjóri við skiptin. Skiptastjóri vísaði ágreiningi aðila til úrlausnar héraðsdóms 5. október 2020 í samræmi við ákvæði 112. gr., sbr. 122. gr. laga nr. 20/1991 um skipti á dánarbúum o. fl. Þá var viðmiðunardagur skipta ákveðinn með úrskurði sama dómstóls 3. júní 2020 í máli nr. Q- [...]/2019 auk þess sem hafnað var kröfum sóknaraðila um að hún ætti eignarhlut í fasteigninni að Ö sem og kröfum varnaraðila annars vegar um að við opinber skipti skyldi fasteignin að X koma til jafnra skipta og hins vegar um að allar tekjur af þeirri fasteign frá viðmiðunardegi kæmu til jafnra skipta milli aðila.

6

Með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 15. nóvember 2021 í máli nr. Q- [...]/2020 var vísað frá dómi kröfum sóknaraðila um að viðurkennt yrði að hún ætti við skiptin endurgjaldskröfu á varnaraðila vegna bæði fjárframlaga til Ö að fjárhæð 4.125.213 krónur og vegna vinnuframlags við endurbætur á eigninni að fjárhæð 14.737.500 krónur. Þá var hafnað kröfum sóknaraðila um að við fjárskiptin yrði viðurkennt að varnaraðila bæri að greiða henni helming af eftirstöðvum áhvílandi veðskuldar á fasteign að X í Reykjavík, 15.225.265 krónur, auk helmings allra afborgana frá afsalsdegi til greiðsludags og kröfu um að viðurkennt yrði að tilteknir innbúsmunir kæmu í hlut hennar. Þá var vísað frá dómi kröfum varnaraðila um að við skiptin yrði lagt til grundvallar að sóknaraðili greiddi varnaraðila andvirði þess helmings fasteignar að X, sem hann hefði afsalað til sóknaraðila, að frádregnu áhvílandi láni og varakröfu um að sóknaraðili greiddi varnaraðila 5.596.850 krónur. Jafnframt var vísað frá dómi kröfum varnaraðila um að hann yrði við fjárskiptin leystur undan ábyrgð sinni á áhvílandi láni á fasteigninni að X og kröfu um að sóknaraðili skyldi endurgreiða honum útlagðan kostnað vegna endurbóta og reksturs sömu fasteignar. Kröfu varnaraðila um að sóknaraðili skyldi afhenda varnaraðila tiltekna fartölvu var hafnað. Sóknaraðila var gert að greiða varnaraðila 200.000 krónur fyrir hvern mánuð sem hún dvaldi í fasteigninni að Þ á tímabilinu frá 14. október til 6. mars 2018.

7

Sóknaraðili kærði úrskurðinn til Landsréttar 29. nóvember 2021. Með úrskurði réttarins 31. janúar 2022 í máli nr. 733/2021 voru felld úr gildi ákvæði úrskurðar héraðsdóms um að vísa frá dómi kröfum sóknaraðila um að við opinber skipti til fjárslita milli aðila yrði viðurkennt að hún ætti endurgjaldskröfu á varnaraðila að fjárhæð 4.125.213 krónur vega fjárframlaga til endurbóta á Ö í Reykjavík og að viðurkennt yrði að sóknaraðili ætti endurgjaldskröfu á varnaraðila að fjárhæð 14.737.500 krónur vegna vinnuframlags við endurbætur á sömu fasteign. Var lagt fyrir héraðsdóm að taka þessa þætti málsins til efnismeðferðar. Þá var ómerkt ákvæði úrskurðarins þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að viðurkennt yrði að við fjárskiptin skyldu nánar tilgreindir innanstokksmunir koma í hlut sóknaraðila og þeim þætti málsins vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar. Kröfu varnaraðila um að sóknaraðili greiddi honum 450.000 krónur í endurgjald vegna búsetu hennar í fasteigninni að Þ í Reykjavík 14. október 2017 til 6. mars 2018 var vísað frá héraðsdómi. Loks var staðfest ákvæði úrskurðar héraðsdóms um að hafna þeirri kröfu sóknaraðila að við fjárskipti aðila yrði viðurkennt að varnaraðila bæri að greiða sóknaraðila helming eftirstöðva áhvílandi veðskuldar á fasteigninni að X í Reykjavík, 15.225.265 krónur, auk helmings allra afborgana frá afsalsdegi til greiðsludags.

8

Málið var tekið fyrir að nýju í héraði 1. mars 2022 að því er varðaði áður tilgreind ákvæði úrskurðar héraðsdóms 15. nóvember 2021 sem Landsréttur hafði í framangreindum úrskurði sínum fellt úr gildi og ómerkt. Svo sem áður er rakið var hinn kærði úrskurður héraðsdóms kveðinn upp 25. maí 2022.

Málsástæður aðila

Málsástæður sóknaraðila

9

Sóknaraðili bendir í fyrsta lagi á að framkvæmdir á Ö hafi einkum farið fram á árunum 2016 og 2017. Skattframtöl hennar beri með sér að laun hennar ásamt ökutækjastyrk og dagpeningum hafi numið 6.150.320 krónum á árinu 2016 og 5.589.546 krónum á árinu 2017. Samkvæmt skattframtölum varnaraðila hafi hann á sama tíma haft 1.600.000 krónur í tekjur árið 2016 og 9.872.000 krónur árið 2017 en fjármagnstekjur hans hafi á sama tíma verið óverulegar. Þá hafi sóknaraðili 12. febrúar 2015 selt fasteign sína að Æ og hafi hrein eign sóknaraðila í fasteigninni numið 22.200.000 krónum en hrein eign hennar í íbúðunum tveimur að Y, sem hún hafi selt 22. nóvember 2016, hafi numið samtals 15.800.000 krónum. Hafi sóknaraðili því haft fjármuni til að standa straum af kostnaði við framkvæmdir að Ö sem krafist sé endurgreiðslu á í máli þessu.

10

Sóknaraðili bendir jafnframt á að óumdeilt sé að veruleg eignamyndun hafi orðið á sambúðartíma málsaðila vegna endurbóta þeirra á fasteigninni að Ö. Bæði hafi þau litið svo á að fasteignin yrði sameiginlegt framtíðarheimili þeirra, svo sem ljóst sé af skýrslu varnaraðila í héraði. Þetta verði jafnframt ráðið af framlögðum tölvupóstum varnaraðila til fasteignasala sem annaðist sölu á fasteigninni og til Íslandsbanka. Þá hafi vitni borið um að aðilar hefðu staðið saman að framkvæmdunum og litið svo á að þau myndu eiga eignina saman. Á þeim forsendum hafi sóknaraðili greitt 4.125.213 krónur vegna framkvæmda við eignina sem sannað sé með vætti vitna í héraði og öðrum gögnum málsins.

Kröfur sóknaraðila um endurgreiðslu fjárframlaga til endurbóta að Ö

11

Sóknaraðili byggir kröfur sínar í þessum þætti málsins á því að við sambúðarslit aðila og niðurstöðu héraðsdóms um fullt eignarhald varnaraðila á framangreindri fasteign að Ö hafi umræddar forsendur hennar fyrir fjárframlögum vegna eignarinnar brostið. Við þann forsendubrest hafi stofnast réttur sóknaraðila til endurkröfu sem nemi framlagi hennar til eignamyndunar og verðmætaaukningar í fasteigninni og því beri varnaraðila að endurgreiða henni fjárframlög til framkvæmdanna sem nemi áðurgreindri fjárhæð, sbr. meðal annars dóm Hæstaréttar 18. maí 2006 í máli nr. 34/2006. Þá hafi varnaraðili í raun viðurkennt skyldu sína til endurgreiðslu með skilaboðum til sóknaraðila í nóvember 2017 þar sem hann hafi sagst myndu gera upp við hana það sem hún hefði lagt út „á Ö “.

12

Af hálfu sóknaraðila er jafnframt byggt á því að varnaraðila beri að endurgreiða henni fjárframlög hennar til fasteignarinnar á grundvelli reglna kröfuréttar um ólögmæta auðgun, enda liggi fyrir að veruleg verðmætaaukning hafi orðið í fasteigninni.

13

Sóknaraðili bendir á að í hinum kærða úrskurði sé ekki að finna efnislega umfjöllun um framangreindar málsástæður hennar um brostnar forsendur, viðurkenningu varnaraðila á endurgreiðsluskyldu og ólögmæta auðgun. Þar sé einungis vísað til þess að ósannað sé að samningur hafi stofnast milli aðila. Sú umfjöllun sé á misskilningi byggð, enda hafi sóknaraðili ekki haldið því fram að þau hafi gert formlegan samning um fjárframlög til eignarinnar heldur hafi þau sameiginlega ákveðið að ráðast í endurbætur á fyrirhuguðu framtíðarheimili þeirra og að leggja fjármuni beggja í þær.

14

Sóknaraðili mótmælir því sem fram kemur í hinum kærða úrskurði að gögn sem hún leggur fram í málinu séu útbúin af henni og beri ekki með sér að vera til komin vegna framkvæmda að Ö. Um sé að ræða skjalfestar greiðslur í byggingavöruverslunum, kvittanir vegna kaupa á vörum og þjónustu og loks úttektarnótur áritaðar af móttakendum greiðslna sem jafnframt hafi borið vitni fyrir dómi. Séu umkrafin fjárframlög hennar því fullsönnuð. Þá sé mótmælt þeirri forsendu héraðsdóms að umræddar kvittanir eða greiðslur séu vegna framkvæmda að X, enda hafi framkvæmdir við þá eign staðið yfir á árinu 2015 en endurgreiðslukröfur sóknaraðila séu nánast allar frá árunum 2016 og 2017. Óumdeilt sé að fasteignin að X hafi verið í skammtímaútleigu síðarnefndu tvö árin.

15

Af hálfu sóknaraðila er bent á að í hinum kærða úrskurði sé litið fram hjá því að varnaraðili hafi viðurkennt og samþykkt í framburði sínum í héraði að sóknaraðili hafi greitt tilgreindar greiðslur fyrir gardínur og loftlista að fjárhæð samtals 1.703.350 krónur og að þær væru vegna fasteignarinnar að Ö. Verði því að telja þær greiðslur sóknaraðila óumdeildar og fullsannaðar.

Krafa sóknaraðila um endurgjald fyrir vinnuframlag hennar við framkvæmdir að Ö16

K rafa sóknaraðila samkvæmt þessum kröfulið byggist á sömu forsendum og fyrrgreind krafa hennar um endurgreiðslu útlagðs kostnaðar, meðal annars á grundvelli brostinna forsendna og ólögmætrar auðgunar. Veruleg eignamyndun hafi orðið í fasteigninni að Ö á framkvæmdatímanum. Þá hafi sóknaraðili lagt mikla vinnu í framkvæmdirnar í tæp tvö ár á þeim forsendum að hún myndi í kjölfarið eignast hlut í eigninni og að um framtíðarheimili málsaðila væri að ræða. Ljóst sé að sóknaraðili hefði ekki innt vinnuframlag af hendi ef þetta hefði ekki verið skilningur aðila og yfirlýst markmið.

17

Sóknaraðili vísar til þess, að við sambúðarslit aðila hafi framangreindar forsendur brostið og þá hafi stofnast réttur hennar til að krefja varnaraðila um endurgjald fyrir þá vinnu hennar sem hafi nýst honum með beinum hætti og jafnframt leitt til kostnaðarhagræðis og eignamyndunar í fasteigninni en á hinn bóginn með engum hætti nýst sóknaraðila. Einnig verði að líta til þess að sóknaraðili hafi farið í launalaust leyfi til að sinna framkvæmdunum og því orðið fyrir beinu tekjutapi vegna þeirra. Þá hafi sóknaraðili orðið fyrir tekjumissi við að loka vinnustofu sinni um það leyti.

18

Af hálfu sóknaraðila er jafnframt vísað til þess að iðnaðarmenn sem komu að framkvæmdunum hafi borið um það í héraði að verulegur sparnaður fyrir varnaraðila hafi falist í vinnu sóknaraðila við að sækja aðföng, annast verkstjórn, hönnun og fleira sem varnaraðili hefði að öðrum kosti þurft að greiða iðnaðarmönnum fyrir. Niðurstaða hins kærða úrskurðar að þessu leyti byggist á því að sóknaraðili hafi ekki sýnt fram á það með gögnum að hún hafi komið að þeirri vinnu sem iðnaðarmenn hafi sinnt og eigi því ekki rétt á greiðslu fyrir störf sín. Um sé að ræða misskilning, enda byggist þessi krafa sóknaraðila á því að umrædd vinna hafi falið í sér verulega verðmætasköpun og sparnað við framkvæmdirnar þar sem annars hefði þurft að greiða verktökum fyrir þá vinnu. Krafan sé einnig reist á sjónarmiðum um ólögmæta auðgun en sóknaraðili eigi ekki að þurfa að sæta því að vinnuframlag hennar og sá sparnaður, sem það hafi skapað varnaraðila, nýtist honum að fullu en hún fái ekkert í staðinn.

19

Þegar litið sé til framburða vitna, gagna málsins og umfangs verksins verði að telja tímaskráningu sóknaraðila trúverðuga en henni hafi hvorki verið hnekkt með gögnum né framburði vitna. Tímagjald iðnaðarmanna að fjárhæð 9.000 krónur sé einnig hæfilegt og innan þeirra marka sem vitni hafi borið um að væri gangverð á sambærilegri þjónustu á framkvæmdatímanum. Verði ekki fallist á framangreinda kröfu hennar telur sóknaraðili að forsendur séu til þess að meta verðmæti vinnuframlags hennar að álitum.

Krafa sóknaraðila um að við fjárskiptin verði viðurkennt að tilgreindir innanstokksmunir komi í hennar hlut

20

Áður er gerð grein fyrir því til hvaða muna krafa sóknaraðila tekur. Af hálfu sóknaraðila er krafan byggð á þeirri meginreglu skiptaréttar að þær eignir sambúðaraðila, sem þeir hafa komið með í sambúðina, teljist séreign þeirra. Varnaraðili hafi í framburði sínum í héraði kannast við að hafa í fórum sínum tvo spegla, tvo svarta búkka, fjögur loftljós, sófaskemil úr leðri og mottu. Þá hafi hann enn fremur upplýst að í fórum hans hefðu verið Rainbow- ryksuga, þvottavél og þurrkari sem væru í eigu sóknaraðila. Því sé röng sú staðhæfing í forsendum hins kærða úrskurðar að varnaraðili hafi ekki kannast við að hafa í fórum sínum aðra muni en spegil og tvo búkka. Kröfugerð varnaraðila og málatilbúnaður séu því í andstöðu við bæði yfirlýsingar hans og vilja fyrir dómi. Báðir aðilar viti um hvaða muni sé að ræða og því sé tilgreining sóknaraðila í kröfugerð fullnægjandi. Af framangreindum sökum sé ekki unnt að hafna kröfunni.

21

Að því er varðar þá muni, sem sannarlega hafi verið í fórum varnaraðila en hann haldi fram að hafi verið stolið, það er Rainbow- ryksuga, þvottavél og þurrkari, telur sóknaraðili að upplýst sé að varnaraðili hafi tekið þá til eigin nota. Það hafi varnaraðila verið óheimilt án samþykkis sóknaraðila og því beri hann skaðabótaábyrgð á því tjóni. Um fjárhæð bóta er á því byggt að hana beri að meta að álitum en nývirði umræddra tækja sé vel á fjórða hundrað þúsunda króna.

22

Loks telur sóknaraðili tilgreiningu málsástæðna hennar í hinum kærða úrskurði og forsendum hans ábótavant og ekki í samræmi við 114. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála og dómaframkvæmd Landsréttar. Eingöngu sé þar gerð grein fyrir þeim málsástæðum sóknaraðila sem fram komi í greinargerð hennar í héraði en ekki mótmælum og andsvörum. Þá sé í úrskurðinum ekki tekin rökstudd afstaða til allra málsástæðna sóknaraðila, sérstaklega að því er varðar málatilbúnað hennar um brostnar forsendur fyrir fjárframlögum og vinnu sóknaraðila við Ö. Þótt sóknaraðili krefjist ekki ómerkingar hins kærða úrskurðar vegna þessara annmarka, telur hún að slíkur ágalli styðji kröfur hennar um að úrskurðinum verði hnekkt og niðurstöður hans endurskoðaðar af Landsrétti.

Málsástæður varnaraðila

23

Í greinargerð varnaraðila til Landsréttar er því sérstaklega mótmælt að fjárhagsstaða sóknaraðila hafi verið sterk meðan á sambandi málsaðila stóð og að laust fé hennar verði talið í tugum milljóna. Jafnframt er því mótmælt að hún hafi haft hærri tekjur en varnaraðili meðan á framkvæmdum við Ö stóð og því til stuðnings vísað til framlagðra skattframtala aðila sem sýni uppgefnar tekjur og eignastöðu.

24

Varnaraðili vísar til þess að það sé bæði sannað og óumdeilt að varnaraðili hafi einn lagt fram kaupverð fasteignarinnar að Ö. Í kjölfarið hafi verið ráðist í miklar endurbætur á eigninni sem varnaraðili hafi jafnframt greitt að öllu leyti. Telur varnaraðili að kostnaður vegna endurbóta á fasteigninni hafi numið rúmlega 110.000.000 króna en kaupverð hennar hafi verið 74.000.000 króna. Þá hafi sóknaraðili aldrei búið á Ö en varnaraðili og sonur hans hafi flutt þar inn nokkru eftir sambandsslitin.

25

Varnaraðili kveðst aldrei hafa neitað því að til hafi staðið að fasteignin yrði sameiginlegt heimili aðila og að til greina hafi komið að þau yrðu sameigendur hennar. Það hafi þó verið háð þeirri forsendu að andvirði fasteignar sóknaraðila að Æ í Kópavogi rynni til kaupanna en ekki hefði orðið af því. Aldrei hafi staðið til að s-kk-þgf yrði gefin hlutdeild í fasteigninni og mögulegt eignarhald hennar hafi jafnframt verið háð þeirri forsendu að samband aðila myndi vara áfram og að fasteignin yrði sameiginlegt heimili þeirra. Allar forsendur hafi brostið fyrir slíkri sameign þegar sambúð aðila hafi lokið haustið 2017 áður en húsið var tilbúið og hægt að flytja þangað inn.

Um kröfu sóknaraðila um endurgreiðslu fjárframlaga til endurbóta að Ö

26

Af hálfu varnaraðila er hafnað framlögðu yfirliti sóknaraðila um greiðslur hennar vegna framkvæmda við Ö með vísan til þess að það sé einhliða unnið af sóknaraðila. Þá séu framlögð reikningsyfirlit og reikningar misvísandi og villandi og geti því hvorki verið sönnun þess að greiðslur sóknaraðila hafi verið inntar af hendi né að þær tengist endurbótum á fasteigninni sem varnaraðili hafi sjálfur fjármagnað. Jafnframt byggir varnaraðili á því að ekkert samningssamband hafi stofnast milli aðila sem leitt geti til slíkra kröfuréttinda á hendur honum.

27

Varnaraðili viðurkennir að rétt sé að sóknaraðili hafi greitt 833.350 krónur til verslunarinnar Vogue vegna kaupa á gluggatjöldum í fasteignina að Ö og 570.000 krónur vegna gipsloftlista sem þar séu. Samtals hafi sóknaraðili greitt 1.403.350 krónur vegna endurbótanna.

28

Aftur á móti hafnar varnaraðili því að honum beri að greiða sóknaraðila 300.000 krónur sem hann viðurkennir að sóknaraðili hafi greitt versluninni Vogue vegna kaupa á gluggatjöldum 27. júlí 2017, enda hafi hann greitt henni þá fjárhæð með millifærslu inn á reikning hennar nokkru fyrr, svo sem sjá megi á framlögðum bankayfirlitum hennar. Þá hafnar varnaraðili því sem ósönnuðu að sóknaraðili hafi greitt C 400.000 krónur vegna smíða á útihurð. Vísar varnaraðili því til stuðnings til framlagðra tölvupóstssamskipta milli hans og C sem beri með sér að varnaraðili hafi verið að koma til hans með þessa fjármuni. Telur varnaraðili það því vera misminni, sem fram komi í skýrslu C í héraði, að hann hafi tekið við greiðslunni frá sóknaraðila.

29

Af hálfu varnaraðila er jafnframt tekið fram að þótt hann hafi viðurkennt að sóknaraðili hafi greitt fyrrgreindar fjárhæðir eigi hún ekki óskoraðan rétt til endurgreiðslu þeirra. Kröfu sóknaraðila um endurgreiðslu að fjárhæð 4.125.213 krónur sé því mótmælt á þeim grundvelli að hún sé ósönnuð, óréttmæt og eigi sér enga lagastoð. Loks tekur varnaraðili undir forsendur hins kærða úrskurðar um að ótækt sé að leggja til grundvallar í málinu einhliða gögn frá sóknaraðila sem jafnframt stangist á við önnur sönnunargögn, auk þess sem ekkert samkomulag hafi verið milli aðila um að varnaraðili myndi endurgreiða sóknaraðila þennan kostnað kæmi til sambúðarslita.

Um kröfu sóknaraðila um endurgjald fyrir vinnuframlag hennar

30

Varnaraðili hafnar kröfu sóknaraðila um endurgjald fyrir vinnu við endurbætur á fasteigninni sem hún telur nema 14.737.500 krónum þar sem hún sé ósönnuð, bæði að því er varðar umfang ætlaðs vinnuframlags sem og verðmæti þess. Þá vísar varnaraðili til þess að slík kröfugerð sé ekki í samræmi við dómaframkvæmd. Ekki sé um það að ræða að slíkt samningssamband hafi verið milli aðila að stofnast geti til slíkra kröfuréttinda sóknaraðila á hendur varnaraðila. Ótæk sé sú niðurstaða að sambúðaraðili geti gefið einhliða út reikninga fyrir ætluðu framlagi sínu meðan á sambúð stóð og ætlast til þess að slíkur gerningur hafi lagastoð. Jafnframt vísar varnaraðili til þess, sem fram komi í forsendum fyrrgreinds úrskurðar Héraðsdóms Reykjavíkur 3. júní 2020 í máli nr. Q- [...]/2019 um að framlag sóknaraðila hafi verið óverulegt og að ekkert samkomulag hafi verið milli aðila um að hún ætti að fá eitthvað í sinn hlut fyrir framlagið. Því síður var samkomulag um að meta ætti vinnustundir sóknaraðila samkvæmt ákveðnum taxta, eins og dómkrafa hennar gerir ráð fyrir. Loks er af hálfu varnaraðila tekið undir það með héraðsdómi að hafna beri röksemdum sóknaraðila um að varnaraðili beri ábyrgð á ætluðu tekjutapi hennar á þeim grunni að kröfugerð hennar að því leyti sé órökstudd og ósönnuð, auk þess sem varnaraðili beri enga ábyrgð að lögum á slíku fjártjóni hennar.

Um kröfu sóknaraðila um að tilgreindir innanstokksmunir komi í hennar hlut 31

Varnaraðili krefst staðfestingar á niðurstöðu hins áfrýjaða dóms um að hafna kröfu sóknaraðila um afhendingu innanstokksmuna eða endurgjalds fyrir þá vegna vanreifunar. Komið hafi fram í greinargerð varnaraðila og framburði hans í héraði að hann kannaðist við að hafa í sínum fórum nokkra smærri muni sem sóknaraðila væri heimilt að taka. Þá hafi þessi afstaða varnaraðila verið áréttuð með tölvupósti lögmanns hans til lögmanns sóknaraðila undir rekstri málsins í héraði og þar upplýst um hvaða muni væri að ræða. Sú afstaða varnaraðila hafi ekkert breyst. Aðra muni viti hann ekki um og geti því ekki afhent. Af þeim sökum komi endurgreiðslukrafa vegna þeirra ekki til álita. Þá liggi hvorki fyrir í málinu myndir af þeim munum, sem sóknaraðili krefjist afhendingar á eða endurgjalds fyrir, né nánari lýsingar á þeim. Engar sönnur hafi heldur verið færðar fyrir því að sóknaraðili eigi tilgreinda muni og ekkert liggi fyrir í málinu um verðmæti þeirra. Án alls rökstuðnings eða sönnunar sé krafa sóknaraðila um bætur að álitum ótæk og er henni mótmælt sérstaklega.

Niðurstaða

32

Í hinum kærða úrskurði er gerð grein fyrir málsástæðum sóknaraðila í málsgreinum áttatil ellefu en þar er í málsgreinníumeðal annars lýst sjónarmiðum sóknaraðila sem lúta að brostnum forsendum og ólögmætri auðgun. Þá kemur fram í niðurstöðukafla hins kærða úrskurðar að við úrlausn málsins séu lagðar til grundvallar almennar reglur fjármunaréttarins. Þótt ekki sé þar vikið sérstaklega að framangreindum sjónarmiðum sóknaraðila sem varða brostnar forsendur og ólögmæta auðgun verður, í ljósi framangreinds og málatilbúnaðar hennar, að líta svo á að í rökstuðningi héraðsdóms felist afstaða til allra varna sóknaraðila, einnig að því er varðar framangreind sjónarmið. Því þykja ekki efni til að ómerkja hinn kærða úrskurð.

33

Óumdeilt er að málsaðilar hófu samband sitt á árinu 2013. Svo sem áður greinir verður við úrlausn málsins lagt til grundvallar að þau hafi verið í sambúð frá því í febrúar 2015 fram til hausts 2017 en að á því tímabili hafi þau ekki búið saman í fasteigninni að Ö. Á hinn bóginn munu endurbætur á húsnæðinu hafa staðið fram yfir þann tíma.

34

Í málsgrein fjögur hér að framan er gerð grein fyrir eignastöðu málsaðila við upphaf sambúðar þeirra og meðan á sambúðartímanum stóð. Svo sem þar segir var varnaraðili samkvæmt kaupsamningi 15. júlí 2014 einn eigandi fasteignarinnar að Ö. Þá verður ekki annað ráðið af gögnum málsins og málatilbúnaði aðila en að fjárhagur þeirra hafi verið aðskilinn á sambúðartímanum.

35

Óumdeilt er að á sambúðartímanum hafi orðið veruleg eignamyndun í fasteigninni að Ö vegna endurbóta á henni, svo sem gögn bera jafnframt með sér. Þá verður ekki annað séð en að báðir aðilar hafi litið svo á að fasteignin yrði sameiginlegt framtíðarheimili þeirra. Framangreint breytir þó ekki því að fallast ber á þá niðurstöðu hins kærða úrskurðar að við úrlausn á kröfum sóknaraðila um endurgreiðslu á bæði kostnaði hennar við endurbætur á fasteigninni og endurgjaldi fyrir vinnu hennar við þær gilda almennar reglur fjármunaréttarins. Geta sjónarmið sóknaraðila um brostnar forsendur og ólögmæta auðgun ekki leyst hana undan sönnunarbyrði fyrir þeirri fullyrðingu sinni að hún eigi rétt á endurgreiðslum vegna slíks kostnaðar og vinnuframlags úr hendi varnaraðila. Gegn mótmælum varnaraðila þarf sóknaraðili því að sanna að hún hafi bæði lagt fé og vinnuframlag til endurbótanna á þessari tilteknu eign sem varnaraðili njóti góðs af og jafnframt hvert umfang þess framlags sé.

36

Sóknaraðili krefst þess í fyrsta lagi að viðurkennt verði að við fjárskiptin eigi hún endurgjaldskröfu á hendur varnaraðila vegna fjárframlaga til endurbóta á fasteigninni að fjárhæð 4.125.213 krónur. Til stuðnings kröfu sinni um endurgreiðslu kostnaðar við endurbæturnar vísar sóknaraðili til reikninga og kvittana vegna kaupa á vörum og þjónustu, úttektarnótna sem áritaðar hafi verið af móttakendum greiðslna og þeir borið vitni um fyrir dómi, auk yfirlita yfir bankareikninga hennar og greiðslukort. Þá bendir hún á að varnaraðili hafi viðurkennt að sóknaraðili hafi greitt fyrir gluggatjöld og loftlista í fasteigninni. Í greinargerð sóknaraðila til Landsréttar er að finna upptalningu þeirra greiðslna sem hún kveðst hafa innt af hendi vegna endurbótanna að Ö. Af hálfu varnaraðila hefur öllum kröfum sóknaraðila verið mótmælt sem ósönnuðum.

37

Fyrir liggur að varnaraðili hefur viðurkennt að sóknaraðili hafi greitt 833.350 krónur til verslunarinnar Vogue vegna kaupa á gluggatjöldum í fasteignina og 570.000 krónur vegna loftlista, samtals að fjárhæð 1.403.350 krónur. Af þeim sökum verður fallist á kröfu sóknaraðila að því leyti og varnaraðila gert að greiða henni þá fjárhæð.

38

Svo sem fram er komið hafnar varnaraðili því að honum beri að endurgreiða sóknaraðila 300.000 krónur sem hún greiddi versluninni Vogue 27. júlí 2017 vegna kaupa á gluggatjöldum. Af bankayfirlitum er ljóst að varnaraðili millifærði 300.000 krónur inn á bankareikning sóknaraðila 3. júlí 2017. Af hálfu sóknaraðila hafa ekki verið færð fram rök fyrir því að greiðslan, sem innt var af hendi svo skömmu áður en hún greiddi sömu fjárhæð fyrir gluggatjöldin, eigi sér aðra skýringu en varnaraðili heldur fram. Að þessu gættu og gegn mótmælum varnaraðila verður ekki talið að sóknaraðila hafi tekist sönnun þess að hún eigi rétt á endurgreiðslu þessarar fjárhæðar úr hendi varnaraðila. Verður kröfunni því hafnað.

39

Varnaraðili mótmælir því jafnframt sem ósönnuðu að sóknaraðili hafi greitt C 400.000 krónur vegna smíða á útidyrahurð og vísar því til stuðnings til framlagðra samskipta milli sín og C þar sem kostnaður vegna útidyrahurðarinnar virðist vera til umræðu. Má af þeim samskiptum sjá að 16. október 2017 innti C varnaraðila eftir því hvort hann næði innborgun á morgun og að varnaraðili svaraði því til að hann myndi heyra í honum á eftir. Engin gögn liggja aftur á móti frammi sem sýna frekari samskipti þeirra tveggja né heldur önnur gögn sem staðfesta að varnaraðili hafi í raun greitt Cþá innborgun sem um var rætt. Á hinn bóginn liggur fyrir í málinu bankakvittun sem sýnir að sóknaraðili tók 16. október 2017 út af bankareikningi sínum 400.000 krónur. Þá bar C á þann veg í héraði að sóknaraðili hefði aðallega séð um samskipti við hann vegna útidyrahurðarinnar og staðfesti að hún hefði þann dag greitt honum 400.000 krónur. Verður að leggja þennan framburð vitnisins til grundvallar við úrlausn málsins, enda þykja haldlaus þau rök varnaraðila að vitnið hafi misminnt að þessu leyti. Af þessum sökum telst sóknaraðili hafa sýnt fram á að hún hafi lagt framangreinda fjárhæð til endurbóta á fasteigninni að Ö sem varnaraðila beri að endurgreiða henni. Krafa sóknaraðila um endurgreiðslu að fjárhæð 400.000 krónur úr hendi varnaraðila er því tekin til greina.

40

Í málinu liggur frammi úttektarnóta sem sýnir að sóknaraðili tók út 500.000 krónur 23. september 2016 sem hún kveðst hafa nýtt til að greiða D múrarameistara fyrirvinnu hans við fasteignina að Ö. Varnaraðili hefur hafnað þessari fullyrðingu. Í málinu liggur frammi endurrit skýrslna aðila og vitna við aðalmeðferð í áðurgreindu máli nr. Q - [...]/2019 milli aðila þessa máls í héraði 6. maí 2020. Við aðalmeðferð í héraði í þessu máli staðfesti D efni framangreindrar skýrslu sinnar þar sem hann bar meðal annars á þann veg að það hefði verið varnaraðili sem hefði borgað reikninga frá honum vegna vinnu hans við framkvæmdirnar. Sérstaklega aðspurður í fyrra málinu kannaðist D ekki við að hafa tekið við neinum greiðslum frá sóknaraðila. Gegn mótmælum varnaraðila verður ekki talið að sóknaraðila hafi tekist sönnun þess að hún hafi með þessum hætti lagt 500.000 krónur til framkvæmdanna. Er þessari kröfu sóknaraðila því hafnað.

41

Af hálfu sóknaraðila er á því byggt að hún hafi greitt 193.813 krónur vegna parkets sem notað hafi verið í fasteigninni. Vísar sóknaraðili að því leyti til reiknings frá Birgissyniehf. 25. október 2017 sem stílaður er á hana. Reikningurinn ber með sér að vera meðal annars vegna kaupa á 20,52 m² af parketi. Þá kemur þar fram að um sé að ræða kreditreikning en jafnframt er handritað á hann: „Inneign uppí parket“. Í málinu liggur einnig frammi tölvupóstur frá starfsmanni fyrirtækisins til varnaraðila 8. nóvember 2017 þar sem fram kemur að meðfylgjandi sé nóta fyrir parketinu og fylgihlutum. Síðan segir meðal annars: „Þegar búið er að draga frá innistæðuna er þetta eftirfarandi: Heildarupphæð: 3.083.592. kr.“ Af þessum gögnum verður ekki annað ráðið en að framangreindur kreditreikningur á nafni sóknaraðila hafi komið til lækkunar þeirri greiðslu sem varnaraðila var gert að greiða Birgissyni ehf. vegna kaupa á parketi í fasteignina. Af þessum sökum telst sóknaraðili hafa sýnt fram á að hún hafi lagt framangreinda fjárhæð til endurbóta á fasteigninni að Ö sem varnaraðila beri að endurgreiða henni. Krafa sóknaraðila um endurgreiðslu að fjárhæð 193.813 krónur úr hendi varnaraðila er því tekin til greina.

42

Til stuðnings kröfu sinni um að varnaraðila beri að endurgreiða henni kaupverð hurðarhúna sem hún keypti í versluninni Simon ́s Hardware í New York vegna framkvæmdanna að Ö vísar sóknaraðili til tveggja skjala sem virðast stafa frá fyrirtækinu. Annars vegar er um að ræða svonefnda „quotation“ 4. október 2017 þar sem tilgreind er fjárhæð, „quote balance“, 7670,24 bandaríkjadollarar, en hins vegar liggur frammi reikningur, „invoice“, 20. september 2017 þar sem fram kemur að fjárhæð hans, 313.75 bandaríkjadollarar, sé greidd. Virðist kröfufjárhæð sóknaraðila samkvæmt þessum lið, 852.265 krónur, vera samtala þeirra fjárhæða sem tilgreindar eru í skjölunum miðað við gengi bandaríkjadollara 20. september 2017. Bæði skjölin stafa frá sóknaraðila en í hvorugu þeirra er nafn hennar þó tilgreint og þá er ekki í fyrra skjalinu tekið fram að greiðsla hafi verið innt af hendi. Ekki verður heldur séð að reikningur á grundvelli þess skjals hafi verið gefinn út. Vitnið, E, bar um það í héraði að þegar þær sóknaraðili hefðu hist í New York hefði sóknaraðili sagst ætla að sækja daginn eftir hurðarhúna sem hún hefði annað hvort verið búin að panta eða kaupa fyrir húsið á Ö. Vitnið kvaðst þó ekki hafa farið með sóknaraðila að sækja þá. 43

Varnaraðili hefur neitað því að framangreind gögn tengist honum á nokkurn hátt og kveður þessa hurðarhúna aldrei hafa verið setta í hurðir á Ö, enda séu þar hurðarhúnar af annarri tegund. Engra annarra gagna nýtur við í málinu til stuðnings því að umræddir hurðarhúnar frá Simon ́s Hardware hafi verið keyptir vegna endurbóta á fasteigninni að Ö eða að varnaraðili hafi með öðrum hætti haft not af þeim. Gegn mótmælum varnaraðila verður því að telja endurgreiðslukröfu sóknaraðila samkvæmt þessum kröfulið ósannaða. Verður því að hafna þessari kröfu sóknaraðila.

44

Ekki er getið viðskipta varnaraðila við Sögina ehf. í gögnum sem frá honum stafa yfir endurbætur hans á fasteigninni að Ö. Í málinu liggur aftur á móti frammi skjal sember yfirskriftina „pöntun“ 13. júlí 2017 og er stílað á sóknaraðila. Af skjalinu verður ráðið að það varði innborgun á verk 37820 hjá Ö. að fjárhæð 60.000 krónur og er þar jafnframt kvittað fyrir greiðslu hennar. Með skjalinu fylgir sérstök kvittun sem ber með sér að sama dag hafi sóknaraðili greitt Söginni ehf. 60.000 krónur af bankareikningi sínum svo sem framlagt reikningsyfirlit ber með sér. Loks liggur fyrir í málinu yfirlýsing F, starfsmanns Sagarinnar ehf., þar sem fram kemur að sóknaraðili hafi verið tengiliður hans vegna framkvæmda við fasteignina að Ö og meðal annars séð um pantanir og samskipti við hann fyrir hönd verkkaupa. Þegar framangreind gögn eru virt í heild verður að telja að sannað sé, þrátt fyrir andmæli varnaraðila, að sóknaraðili hafi greitt Söginni ehf. 60.000 krónur fyrir verk sem unnið hafi verið í tengslum við endurbætur að Ö. Verður varnaraðila því gert að greiða sóknaraðila þá fjárhæð.

45

Í málinu liggur frammi reikningur frá Húsasmiðjunni ehf. 7. júní 2016 að fjárhæð 2.682 krónur en þar er greiðandi ekki tilgreindur. Reikningnum fylgir nóta vegna úttektar sama dag að sömu fjárhæð af kreditkortareikningi sóknaraðila. Jafnframt verður ráðið af yfirliti af bankareikningi sóknaraðila að hún hafi 7. júní 2016 greitt fyrirtækinu framangreinda fjárhæð. Reikningurinn ber með sér að hann er gerður vegna kaupa á meðal annars hurðastoppara og gipsfestingu. Í málinu liggur á hinn bóginn ekkert frekar fyrir til stuðnings því að vörurnar hafi verið nýttar við endurbætur að Ö. Að því gættu og í ljósi mótmæla varnaraðila verður fallist á það með honumað sóknaraðila hafi ekki tekist sönnun þessarar kröfu sinnar. Er kröfunni því hafnað.

46

Samkvæmt yfirliti yfir kortafærslur sóknaraðila greiddi hún Járni og gleri hf. 50.019 krónur 11. október 2016. Engar frekari skýringar er að finna í gögnum málsins sem sýna fram á fyrir hvað var greitt eða hvar þær vörur eða sú þjónusta var nýtt. Að þessu gættu og þegar jafnframt er litið til þess sem fram kemur í skýrslu sölumanns fyrirtækisins í héraði að hann minnti að það sem sóknaraðili hefði keypt hjá fyrirtækinu hefði ávallt verið fært í reikning á nafni varnaraðila, verður ekki talið að sóknaraðili hafi, gegn mótmælum varnaraðila, fært fram nægilega sönnun þess að henni beri endurgreiðsla úr hendi varnaraðila samkvæmt þessum kröfulið. Verður þessari kröfu sóknaraðila því hafnað.

47

Sóknaraðili krefst endurgreiðslu á 39.782 krónum úr hendi varnaraðila sem hún kveðst hafa innt af hendi til Tengis ehf. 11. september 2017 svo sem bankayfirlit sóknaraðila ber með sér. Þá liggur fyrir að starfsmaður fyrirtækisins bar um það í héraði, að sóknaraðili hefði verið viðskiptavinur hans frá 2015 og sé enn. Kvað vitnið sóknaraðila oft hafa komið í verslunina á tímabilinu frá 2015 til 2017 til að skoða og kaupa vörur. Um tilefni viðskiptanna vísaði vitnið til þess að sóknaraðili væri hönnuður sem hannaði baðherbergi fyrir viðskiptavini sína. Minntist hann þess að varnaraðili hefði aðeins einu sinni verið með sóknaraðila í för. Þá kvað vitnið alla reikninga vegna viðskipta þeirra sóknaraðila hafa verið gefna út á kennitölu hennar. Af framangreindum gögnum verður ekki, gegn mótmælum varnaraðila, með vissu lagt til grundvallar að framangreind viðskipti sóknaraðila við Tengi ehf. að tilgreindri fjárhæð tengist endurbótum á fasteigninni að Ö. Verður því að hafna þessari kröfu sóknaraðila.

48

Sóknaraðili krefst auk þess endurgreiðslu á þeim greiðslum sem hún kveðst hafa innt af hendi vegna endurbóta að Ö til G, Rafports hf., Járns og glers hf. að fjárhæð 7.260 krónur, Prenta ehf., Múrbúðarinnar ehf., Slippfélagsins ehf., Ísól hf., Véla og verkfæra ehf., Rekstrarvara ehf., Húsasmiðjunnar ehf. að fjárhæð 2.689 krónur og 8.235 krónur, Fálkans hf., Einars A., Einars Á. og BM Vallár ehf. Að þessu leyti nýtur ekki við annarra gagna en banka- eða kortayfirlita. Að því er varðar þessa kröfuliði verður fallist á þá niðurstöðu hins kærða úrskurðar að gegn mótmælum varnaraðila feli framangreind gögn ekki í sér fullnægjandi sönnun fyrir þessum kröfum sóknaraðila og verður þeim því hafnað.

49

Samkvæmt framangreindu er krafa sóknaraðila um viðurkenningu á endurgreiðslukröfu hennar vegna fjárframlaga til endurbóta á Ö tekin til greina sem nemur 2.057.163 krónum.

50

Kemur þá til skoðunar krafa sóknaraðila um að viðurkennt verði að við fjárskiptin eigi hún endurgjaldskröfur á hendur varnaraðila vegna vinnuframlags síns við endurbætur á fasteigninni að Ö að fjárhæð 14.737.500 krónur. Til stuðnings kröfunni hefur sóknaraðili lagt fram vinnuskýrslur sínar og dagbókarfærslur. Þá vísar hún til framburðar vitna sem hún telur að sýni fram á að mikill sparnaður hafi hlotist af vinnuframlagi hennar við endurbæturnar. Fallast verður á það með varnaraðila að skýrslur vitna í héraði gefi ekki svo skýra mynd af vinnuframlagi sóknaraðila við endurbæturnar að þær veiti framangreindum gögnum sóknaraðila viðunandi stoð sem niðurstaða í málinu verði reist á gegn andmælum hans. Við úrlausn málsins að þessu leyti er jafnframt litið til þess að framangreindar vinnuskýrslur og dagbókarfærslur eru unnar einhliða af sóknaraðila. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest niðurstaða hans um að hafna þessari kröfu sóknaraðila.

51

Sóknaraðili krefst þess að við fjárskipti milli aðila verði viðurkennt að innanstokksmunir, sem tilgreindir eru í málsgrein tvö hér að framan, komi í hennar hlut. Varnaraðili kannaðist við það í skýrslu sinni í héraði að í geymslu á hans vegum væru enn munir sem sóknaraðili ætti. Um væri að ræða tvo spegla, fjögur ljós, sófaskemil úr leðri og mottu. Þá tók hann fram að sóknaraðila væri frjálst að sækja munina hvenær sem er. Var sú afstaða varnaraðila áréttuð í tölvupósti lögmanns hans til lögmanns sóknaraðila 21. mars 2022 eftir að aðalmeðferð málsins í héraði lauk en áður en úrskurður var kveðinn upp. Verður því ekki annað ráðið en að ljóst sé hverjir þessir munir séu og hvar þeir séu niðurkomnir sem og að sóknaraðili sé eigandi þeirra. Á hinn bóginn verður að fallast á það með héraðsdómi að krafa sóknaraðila vegna annarra innanstokksmuna, sem hún krefst afhendingar á í máli þessu, sé vanreifuð þar sem ekkert liggi fyrir um það hverjir þeir séu þannig að borin verði kennsl á þá, hvernig eignarhaldi þeirra er í raun háttað, hvar þá séað finna né hvers virði þeir séu. 52

Með vísan til þesssem hér að framan er rakið er viðurkennd krafa sóknaraðila um að við skiptin skuli kom í hlut hennar tveir speglar, fjögur loftljós, sófaskemill úr leðri, tveir svartir búkkar og motta en aftur á móti er því hafnað að í hennar hlut komi borðstofuborð, sex borðstofustólar, eldhúsborð, sófaborð, skrifstofustóll, tvær sængur og tveir koddar, þvottvél/þurrkari, Rainbow- ryksuga, örbylgjuofn, sængurverasett og silfurbakki. Þar sem engra haldbærra gagna nýtur við um eignarhald eða verðmæti munannav erður jafnframt fallist á þá niðurstöðu hins kærða úrskurðar að hafna beri varakröfu sóknaraðila um endurgjald fyrir þá.

53

Staðfest er niðurstaða hins kærða úrskurðar um málskostnað.

54

Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð :

Viðurkennd er krafa sóknaraðila, A, um aðvið opinber skipti til fjárslita milli hennar og varnaraðila, B, eigi hún endurgjaldskröfu á hendur varnaraðila vegna fjárframlaga til endurbóta á Ö í Reykjavík sem nemur samtals 2.057.163 krónum. Kröfunni er að öðru leyti hafnað.

Staðfest er ákvæði hins kærða úrskurðar um að hafna kröfu sóknaraðila um að við opinber skipti til fjárslita milli hennar og varnaraðila verði viðurkennt að hún eigi endurgjaldskröfu að fjárhæð samtals 14.737.500 krónur á hendur varnaraðila vegna vinnuframlags hennar við endurbætur á Ö.

Viðurkennd er krafa sóknaraðila um að við opinber skipti til fjárslita milli aðila skuli koma í hennar hlut tveir speglar, fjögur loftljós, sófaskemill úr leðri, tveir svartir búkkar og motta. Kröfunni er að öðru leyti hafnað sem og varakröfu sóknaraðila um rétt hennar til endurgjalds úr hendi varnaraðila vegna innanstokksmuna.

Ákvæði hins kærða úrskurðar um málskostnað er staðfest.

Kærumálskostnaður fellur niður.