356/2018

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á kröfu B ehf. um að G yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar í máli aðila . Bú G var tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði héraðsdóms

1

4 . mars

201

8. Þann úrskurð kærði G til Landsréttar en því máli var vísað frá þar sem kæruheimild skorti. Með málsókn sinni gegn B ehf. leitaðist G við að fá viðurkennda tilvist tiltekinna fjárhagslegra réttinda sem tilheyra myndu þrotabúi hans samkvæmt 72. gr., sbr. 74. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. Þar sem ekki lá fyrir að G héldi uppi þeim hagsmunum gegn B ehf. á grundvelli 130. gr. laga nr. 21/1991 til hagsbóta fyrir þrotabúið eða að þrotabúið hefði framselt G hina ætluðu kröfu á hendur B ehf., var óhjákvæmilegt að vísa málinu frá Landsrétti.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 11. apríl 2018, sem barst héraðsdómi þann dag en kærumálsgögn bárust Landsrétti 25. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. mars 2018 í málinu nr. E[…]/2018, þar sem fallist var á kröfu varnaraðila um að sóknaraðila yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar í máli sóknaraðila á hendur varnaraðila. Kæruheimild er í o lið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinum kærða úrskurði verði hrundið og hann felldur úr gildi en til vara að fjárhæð málskostnaðartryggingar verði lækkuð verulega og að honum verði ekki gert að greiða málskostnað. Að því frágengnu krefst hann þess að honum verði ekki gert að greiða málskostnað en að því frágengnu að fjárhæðir málskostnaðartryggingar og málskostnaðar verði lækkaðar verulega. Þá krefst hann málskostnaðar úr hendi varnaraðila vegna meðferðar málsins í héraði og kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Með úrskurði Héraðsdóms Reykjaness 14. mars 2018 var bú sóknaraðila tekið til gjaldþrotaskipta. Sóknaraðili kærði úrskurðinn til Landsréttar en þar sem kæruheimild skorti var málinu vísað frá Landsrétti með úrskurði 7. maí 2018 í máli nr. 319/2018.

Úrskurður héraðsdóms um að bú sóknaraðila skuli tekið til gjaldþrotaskipta er því endanlegur ef ekki kemur til endurupptöku málsins á grundvelli 1. mgr. 137. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála .

Með málsókn sinni leitast sóknaraðili við að fá viðurkennda tilvist tiltekinna fjárhagslegra réttinda, sem tilheyra myndu þrotabúi sóknaraðila samkvæmt 72. gr., sbr. 74. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl.

Ekki liggur fyrir að sóknaraðili haldi uppi framangreindum hagsmunum gegn varnaraðila á grundvelli 1

30. gr. laga nr. 21/1991 til hagsbóta fyrir þrotabúið eða að þrotabú sóknaraðila hafi framselt til sóknaraðila hina ætluðu kröfu á hendur varnaraðila. Er óhjákvæmilegt í ljósi þeirrar óvissu, sem ríkir um heimild sóknaraðila til að halda uppi framangreindri kröfu á hendur varnaraðila, að vísa máli þessu frá Landsrétti.

5

Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá Landsrétti.

Kærumálskostnaður fellur niður.