433/2018

Útdráttur

Á, E, G og S voru sakfelld fyrir brot gegn 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa í sameiningu dregið E ehf. alls 20 vinnuvélar og ökutæki frá S ehf. án þess að nokkurt endurgjald hefði komið fyrir. Landsréttur taldi sannað að Á hefði átti frumkvæðið að viðskiptum S ehf. og E ehf. og að það hafi verið að undirlagi hans að E, G og S hefðu undirritað tilkynningar um eigendaskipti að umræddum vinnuvélum og ökutækjum. Við ákvörðun refsingar var litið til tafa sem höfðu orðið á meðferð málsins og var refsing Á ákveðin átta mánuðir skilorðsbundnir í eitt ár, refsing S sex mánuðir skilorðsbundnir í eitt ár en ákvörðun refsingar E og G frestað skilorðsbundið í eitt ár.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir I-kvk-nf E-kvk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ákæruvaldið skaut málinu til Landsréttar 6. febrúar 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Suðurlands 10. janúar 2018 í málinu nr. S287/2014.

2 Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að ákærðu verði sakfelld samkvæmt ákæru og dæmd til refsingar. 3 Endanlegar dómkröfur ákærðu Á-kk-ef og S-kk-ef fyrir Landsrétti eru aðallega að málið verði fellt niður en til vara að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur.

4 Ákærðu E-kvk-nf og G-kk-nf krefjast aðallega niðurfellingar málsins en til vara að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur.

Málsatvik og sönnunarfærsla

5 Eins og nánar greinir í héraðsdómi eru ákærðu gefin að sök auðgunarbrot á árunum 2009 og 2010 með því að ákærðu E-kvk-nf, G-kk-nf og S-kk-nf hafi undirritað, að undirlagi ákærða Á-kk-ef, tilkynningar til Vinnueftirlitsins og Umferðarstofu um eigendaskipti að samtals 20 vinnuvélum og ökutækjum. Við þetta hafi Efri Ásar ehf. orðið skráður eigandi þessara tækja sem áður voru í eigu Slitlags ehf. án þess að nokkurt endurgjald kæmi fyrir. Eru brotin í ákæru aðallega talin fjárdráttur, sbr. 247. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en til vara skilasvik, sbr. 4. tölulið 1. mgr. 250. gr. eða umboðssvik, sbr. 249. gr. sömu laga. Ákærði Á-kk-nf er í ákæru talinn eiga hlut að máli að því er öll tækin varðar, ákærða E-kvk-nf að því er 12 tæki varðar, sbr. ákæruliði a, b og d, ákærði G-kk-nf að því er 8 tæki varðar, sbr. ákærulið c og ákærði S-kk-nf að því er 19 tæki varðar, sbr. ákæruliði a, b og c.

6 Samkvæmt samþykktum Slitlags ehf. frá 10. júlí 2009 var tilgangur félagsins meðal annars almenn verktakastarfsemi, vegagerð, klæðningar, lagning slitefna á vegi og annað þessu tengt. Félagið mun um árabil hafa tekið að sér ýmis verk við vegagerð. Samkvæmt ársreikningi félagsins árið 2007 var hagnaður af rekstrinum 4.473.641 króna og eigið fé 13.040.753 krónur. Í kjölfarið mun hafa tekið að halla undan fæti í rekstrinum.

7 Samkvæmt gögnum málsins munu hluthafar í Slitlagi ehf. á þeim tíma er ákæran tekur til hafa verið ákærði S-kk-nf, ákærða E-kvk-nf og einkahlutafélagið Fasteignaver. Ákærði S-kk-nf var með prókúruumboð fyrir félagið á þessum tíma og tók ásamt ákærða G-kk-þgf sæti í stjórn þess 19. janúar 2010. Ákærði Á-kk-nf var með prókúruumboð fyrir félagið frá 3. nóvember 2009 og gegndi stöðu framkvæmdastjóra þess frá 28. desember 2009.

8 Efri Ásar ehf. var stofnað 23. janúar 2009 en tilgangur þess samkvæmt samþykktum var meðal annars eignarhald, rekstur og útleiga áhalda, bifreiða, tækja og véla og önnur verktakastarfsemi. Samkvæmt stofnskrá var ákærði G-kk-nf skráður fyrir öllu hlutafé félagsins, sat í stjórn þess og var með prókúruumboð fyrir það. Ákærða E-kvk-nf var einnig með prókúruumboð fyrir félagið og sat í varastjórn þess.

9 Samkvæmt verk og kaupsamningi, sem dagsettur er 1. júlí 2009, tók Efri Ásar ehf. að sér að fullvinna og ljúka nánar tilgreindum verkum sem Slitlag ehf. hafði tekið að sér. Í samningnum kom fram að síðargreinda félagið hefði ekki bolmagn til að sinna þeim verkum. Í honum sagði jafnframt að Efri Ásar ehf. samþykkti „að taka upp í greiðslur ákveðnar og upplistaðar vélar, tæki og bíla í misgóðu ásigkomulagi þó“. Einnig var tekið fram að Efri Ásar ehf. tæki að sér viðhald á þessum tækjum. Þá sagði að „beinar greiðslur fyrir unnin verk gangi engu að síður til Slitlags sem þá greiðslur fyrir tól og tæki“. Samkvæmt samningnum var Slitlagi ehf. heimilt að kaupa aftur þær vélar og tæki sem félagið hafði látið af hendi „að undangenginni greiðslu fyrir allt vinnuframlag, vélavinnu, varahluti, viðgerðir og allan útlagðan kostnað“. Þessum samningi fylgdi handskrifaður listi yfir vélar og tæki en þar á meðal voru allar þær vinnuvélar og ökutæki sem ákæra málsins tekur til að frátalinni bifreiðinni […], sem dliður ákærunnar lýtur að.

10 Eins og greinir í ákæru voru tilkynningar um eigendaskipti á þeim vinnuvélum og ökutækjum sem ráðstafað var frá Slitlagi ehf. til Efri Ása ehf. dagsettar 5. ágúst 2009, 20. og 28. maí 2010 og 29. september 2010. Hluta af þessum tækjum var síðan ráðstafað áfram til annarra félaga.

11 Bú Slitlags ehf. var tekið til gjaldþrotaskipta 2. desember 2010. Við athugun á málefnum þess komu í ljós þær ráðstafanir sem að framan greinir og beindi þrotabúið kæru til embættis sérstaks saksóknara vegna þeirra með bréfi 4. október 2011. Skiptum á búinu lauk 18. júlí 2014. Bú Efri Ása ehf. var tekið til gjaldþrotaskipta 28. september 2012 og lauk þeim skiptum 18. mars 2013.

12 Samkvæmt gögnum málsins hófst rannsókn lögreglu í maí 2013. Ákæra var gefin út fyrir Héraðsdómi Suðurlands 1. desember 2014 og málið þingfest þar fyrir dómi 18. sama mánaðar. Gekk dómur í málinu 13. júlí 2016 en með honum voru ákærðu sýknuð af kröfum ákæruvaldsins. Málinu var áfrýjað til Hæstaréttar sem með dómi sínum 19. október 2017 ómerkti héraðsdóminn þar sem ekki hefði verið tekin afstaða til sakargifta með þeim hætti sem áskilið er í flið 2. mgr. 183. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Svo sem að framan greinir gekk hinn áfrýjaði dómur 10. janúar 2018. Með honum voru ákærðu á ný sýknuð af kröfum ákæruvaldsins. Ákæruvaldið unir ekki þeirri niðurstöðu og hefur áfrýjað sýknudómi héraðsdóms til Landsréttar.

13 Samkvæmt ákvörðun Landsréttar voru ákærðu boðuð til skýrslutöku við aðalmeðferð málsins. Ákærðu Á-kk-nf, E-kvk-nf og G-kk-nf gáfu viðbótarskýrslur hér fyrir dómi og staðfestu jafnframt framburð sinn fyrir héraðsdómi en ákærði S-kk-nf neitaði að tjá sig.

Niðurstaða

14 Samkvæmt alið 2. mgr. 203. gr. laga nr. 88/2008 skal í greinargerð málsaðila koma fram hvers krafist sé fyrir Landsrétti. Aðalkrafa ákærðu Á-kk-ef og S-kk-ef um niðurfellingu málsins kom fyrst fram við aðalmeðferð málsins fyrir réttinum og kemur hún af þeim sökum ekki til skoðunar í málinu.

15 Ákærðu E-kvk-nf og G-kk-nf krefjast þess einnig aðallega að mál þeirra verði fellt niður. Er krafa þeirra sett fram í greinargerð í samræmi við alið 2. mgr. 203. gr. laga nr. 88/2008. Byggist dómkrafa þeirra á því hversu langan tíma málið hafi tekið í meðförum ákæruvalds. Upphaf málsins megi rekja til kæru þrotabús Slitlags ehf. 4. október 2011. Rannsókn málsins hafi engu að síður ekki hafist fyrr en í maí 2013. Ætluð brot ákærðu eigi að hafa átt sér stað á árunum 2009 og 2010 eða fyrir um tíu árum síðan. Málsmeðferðin sjálf hafi tekið átta ár. Fyrri sýknudómur héraðsdóms hafi verið ómerktur af Hæstarétti og hafi Hæstiréttur í dómi sínum átalið að tæpir níu mánuðir hafi liðið frá því að dómsgerðir málsins voru afgreiddar frá héraðsdómi til ríkissaksóknara þar til þær bárust Hæstarétti. Eftir að síðari sýknudómur héraðsdóms gekk hafi liðið tæpir átta mánuðir þar til ákærðu fengu afhent málsgögn og greinargerð ákæruvalds fyrir Landsrétti.

16 Þótt fallast verði á með ákærðu að mál þetta hafi dregist úr hömlu eru atvik þess ekki sambærileg þeim sem fjallað var um í dómi Hæstaréttar 13. október 2016 í máli nr. 207/2015, enda varðaði það mál vanrækslu ákæruvaldsins á að skila greinargerð til Hæstaréttar, auk annarra tafa á meðferð málsins. Er því ekki fallist á að skilyrði standi til þess að fella málið niður.

17 Ákærðu Á-kk-nf, E-kvk-nf og G-kk-nf hafa kannast við að hafa undirritað þær tilkynningar um eigendaskipti sem í ákæru greinir. Ákærði S-kk-nf hefur kannast við að hafa skrifað undir tilkynningar um eigendaskipti vegna vörubifreiða en hann minnist þess ekki að hafa skrifað undir tilkynningar um eigendaskipti vegna tækja eða vinnuvéla. Svo sem fram kemur í héraðsdómi fór fram rannsókn á hinum vefengdu undirskriftum. Niðurstöður rannsóknarinnar eru afdráttarlausar og verða lagðar til grundvallar sönnun um að ákærði S-kk-nf hafi ritað hinar vefengdu undirskriftir eigin hendi, sbr. 1. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 og ræður ekki úrslitum um sönnunargildi rannsóknarinnar að sérfræðingur, sem annaðist hana, hafi ekki komið fyrir dóm og staðfest niðurstöður sínar.

18 Ákærðu neita því öll að Efri Ásar ehf. hafi eignast umrædd tæki án þess að nokkurt endurgjald hafi komið fyrir eins og haldið er fram í ákæru. Endurgjaldið hafi verið í formi vinnu eins og samið hafi verið um í fyrrgreindum verk og kaupsamningi Slitlags ehf. og Efri Ása ehf.

19 Samningur þessi liggur fyrir í málinu. Hann ber með sér að hafa verið gerður 1. júlí 2009 og er undirritaður af ákærða S-kk-þgf fyrir hönd Slitlags ehf. og ákærða G-kk-þgf fyrir hönd Efri Ása ehf. Svo sem áður er komið fram kveður samningurinn á um að Efri Ásar ehf. taki að sér að fullvinna og ljúka nánar tilgreindum verkum sem Slitlag ehf. hafði tekið að sér þar sem síðargreinda félagið hefði ekki bolmagn til þess. Greiðslur fyrir þessi verk skyldu eftir sem áður renna til Slitlags ehf. þrátt fyrir að Efri Ásar ehf. ynnu þau. Endurgjald Efri Ása ehf. skyldi felast í þeim tækjum sem greinir í ákæru.

20 Í skýrslu skiptastjóra Efri Ása ehf. fyrir héraðsdómi, M lögmanns, kom fram að engin starfsemi hafi verið hjá félaginu. Þannig hefði það ekki stofnað bankareikning og engin gögn verið fyrir hendi um bankaviðskipti þess. Ekkert bókhald hefði verið haldið fyrir félagið, engir starfsmenn verið á launaskrá, engum skattskýrslum verið skilað og engir samningar fundist í fórum þess. Jafnframt greindi vitnið frá því að ákærða E-kvk-nf hefði gefið þær skýringar á skráðu eignarhaldi félagsins á vinnuvélum og ökutækjum að ákærði Á-kk-nf hefði lagt þær inn í félagið og þannig myndað skuld gagnvart Slitlagi ehf. Þá er óumdeilt að félagið var ekki með skráð virðisaukaskattsnúmer.

21 Ákærðu báru öll fyrir héraðsdómi að ákærði Á-kk-nf hafi átt frumkvæðið að gerð verk og kaupsamningsins. Hann var spurður að því í yfirheyrslum hjá lögreglu og fyrir héraðsdómi hvernig félag, sem var ekki með skráð virðisaukaskattsnúmer, engan bankareikning, enga fjármuni til að greiða fyrir olíumöl, malbik, olíu á tæki og annað sem þarf til veglagningar og enga starfsmenn, gat annast þau verkefni sem samningurinn kvað á um. Gaf hann þær skýringar að hann hefði sjálfur greitt efniskostnað og unnið að verkefnunum með aðstoð ákærða G-kk-ef og fleiri manna. Fyrir Landsrétti gat ákærði ekki gert grein fyrir þeim viðskiptalegu sjónarmiðum sem legið hafi að baki ákvörðuninni um að Efri Ásar ehf. skyldi vinna verkin frekar en Slitlag ehf.

22 Þegar framangreind staða Efri Ása ehf. er virt er fram komin sönnun þess að verk og kaupsamningurinn 1. júlí 2009 hafi verið til málamynda og að félagið Efri Ásar ehf. hafi ekki getað sinnt þeim verkefnum sem samningurinn kvað á um. Framburður vitnisins J breytir engu um það mat en vitnið bar um áform um að nýtt félag yfirtæki vélar og tæki frá Slitlagi ehf. gegn yfirtöku skulda, sem varð ekki raunin. Þá verða framlögð gögn, sem ákærði Á-kk-nf telur að sýni að um sex milljónir króna hafi runnið til Slitlags ehf. í samræmi við samninginn, ekki talin hafa þýðingu í málinu enda verður ekki annað af þeim ráðið en að Slitlag ehf. hafi móttekið greiðslur vegna nánar tilgreindra verka sem allsendis er óvíst að séu hin sömu og tilgreind eru í verk og kaupsamningnum. Auk þess kemur þar ekkert fram um að Efri Ásar ehf. hafi unnið verkin. Er því sannað eins og greinir í ákæru að Efri Ásar ehf. hafi tekið við 20 vinnuvélum og ökutækjum frá Slitlagi ehf. án þess að nokkurt endurgjald hafi komið fyrir.

23 Í málatilbúnaði ákærðu er byggt á því auðgunarásetning skorti þar sem tækin hafi verið verðlaus og því hafi ekkert endurgjald þurft að koma fyrir þau. Samkvæmt álitsgerð G jarðverktaka, sem liggur fyrir í málinu, er heildarverðmæti tækjanna 17.200.000 krónur. Fallist er á með ákærðu að ekki verði byggt á álitsgerð G, sem mat tækin óskoðuð en fram kemur í álitsgerðinni að miðað hafi verið við að viðkomandi ökutæki og vinnuvélar væru í „notkunar og skráningarhæfu ástandi“. Á hitt er að líta að ef tækin hefðu verið verðlaus hefði ekki verið þörf á að gera framangreindan verk og kaupsamning um tiltekið endurgjald fyrir tækin í formi vinnu. Þá liggur fyrir í gögnum málsins tilboð skiptastjóra þrotabús Slitlags ehf. til B um sölu á sex nánar tilgreindum ökutækjum og vinnuvélum, sem þrotabúið endurheimti á grundvelli riftunarreglna laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl., að fjárhæð 3.100.000 krónur. Í tilboðinu kemur fram að við ákvörðun tilboðsfjárhæðarinnar, sem er helmingur matsverðs G, hafi verðmatið verið haft til hliðsjónar. Jafnframt liggja fyrir afrit tilkynninga til Samgöngustofu og Vinnueftirlitsins um eigendaskipti að fimm af framangreindum sex tækjum. Er því sannað að þau ökutæki og vinnuvélar, sem ákæran lýtur að, hafi haft verðgildi þótt nákvæmt verðmæti tækjanna liggi ekki fyrir.

24 Ákærðu báru öll fyrir héraðsdómi að ákærði Á-kk-nf hafi átt frumkvæðið að viðskiptum Slitlags ehf. og Efri Ása ehf. og að það hafi verið að undirlagi hans að ákærðu E-kvk-nf, G-kk-nf og S-kk-nf undirrituðu tilkynningar til Vinnueftirlitsins og Umferðarstofu um eigendaskipti að þeim 20 vinnuvélum og ökutækjum sem ákæran lýtur að. Eins og fram er komið er sannað að þau 20 ökutæki og vinnuvélar, sem ákæran lýtur að, höfðu verðgildi og jafnframt að Efri Ásar ehf. tóku við þeim frá Slitlagi ehf. án þess að nokkurt endurgjald kæmi fyrir. Því er sannað að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru, sem er réttilega heimfærð undir 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga.

25 Ákærðu E-kvk-nf, G-kk-nf og S-kk-nf neita sakargiftum á þeim grundvelli að þau hafi ekkert þekkt til rekstrar Slitlags ehf. og Efri Ása ehf. og því ekki haft forsendur til annars en að ætla að verðmæti kæmi fyrir umrædd tæki. Allar athafnir þeirra í málinu hafi verið að undirlagi ákærða Á-kk-ef.

26 Ákærða E-kvk-nf var með prókúruumboð fyrir Efri Ása ehf. og naut hennar atbeina við að færa 12 tæki frá Slitlagi ehf. til Efri Ása ehf. Stöðu sinnar vegna átti henni að vera ljóst að Efri Ásar ehf. var ekki með neina starfsemi, enga bankareikninga, ekkert skráð virðisaukaskattsnúmer eða starfsmenn og gat af þeim sökum ekki reitt af hendi endurgjald fyrir tækin, hvort sem endurgjaldið hefði falist í formi peningagreiðslu eða í því vinnuframlagi sem sagt var vera endurgjald fyrir tækin. Þá er til þess að líta, sem áður er getið, að skiptastjóri Efri Ása ehf. bar fyrir héraðsdómi að ákærða E-kvk-nf hefði gefið þær skýringar á skráðu eignarhaldi félagsins á vinnuvélum og ökutækjum að ákærði Á-kk-nf hefði lagt þær inn í félagið og þannig myndað skuld gagnvart Slitlagi ehf. Ákærði G-kk-nf undirritaði verk og kaupsamninginn 1. júlí 2009 fyrir hönd Efri Ása ehf., hann sat í stjórn beggja félaganna, Slitlags ehf. og Efri Ása ehf., er hann undirritaði tilkynningar um eigendaskipti að átta tækjum og tók með þeim hætti þátt í að færa þau frá Slitlagi ehf. til Efri Ása ehf. án þess að nokkurt endurgjald kæmi fyrir. Þá var hann með prókúruumboð fyrir Efri Ása ehf. Honum hlaut því að vera ljós fjárhagsstaða Slitlags ehf. og að Efri Ásar ehf. var ekki með neina starfsemi. Samkvæmt framansögðu teljast ákærðu E-kvk-nf og G-kk-nf, með þeirri háttsemi sem þeim er gefin að sök í ákæru, hafa gerst sek um fjárdrátt samkvæmt 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga.

27 Ákærði S-kk-nf bar fyrir lögreglu að þeim ökutækjum og vinnuvélum, sem ákæran tekur til, hefði verið ráðstafað til Efri Ása ehf. til að reyna að koma verðmætum undan. Þá kvaðst hann ekki vita til þess að nokkur greiðsla hefði komið fyrir tækin. Enn fremur kvaðst hann innst inni hafa vitað að þetta myndi ekki halda. Í framburði ákærða S-kk-ef fyrir héraðsdómi gætti ósamkvæmni. Þannig greindi hann frá því að sig minnti að til hefði staðið að Efri Ásar ehf. greiddu fyrir tækin með vinnuframlagi, jafnframt að hann stórefaði að fyrir tækin hefði verið greitt með vinnuframlagi og einnig að hann hefði trúað því að til hafi staðið að greiða þetta með vinnuframlagi. Þá bar ákærði að hann hefði á þessum tíma haldið „að það væri sosum allt í lagi“ og einnig að hann hefði innst inni einhvern veginn vitað að hann var ekki að gera rétt en gert það samt. Ákærði kaus að tjá sig ekki fyrir Landsrétti og hefur því ekki gefið skýringar á misvísandi framburði sínum. Verður með hliðsjón af framburði ákærða að telja að honum hafi hlotið að vera ljóst að ekki stóð til að endurgjald kæmi fyrir tækin og að hann hafi, með þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök í ákæru, gerst sekur um fjárdrátt samkvæmt 1. mgr. 247. gr. almennra hegningarlaga.

28 Svo sem fram er komið hefur mál þetta dregist úr hömlu. Alls eru tíu ár liðin frá því að brot ákærðu áttu sér stað og tæp átta ár frá því að brot þeirra voru kærð til lögreglu, sem hóf ekki rannsókn sína fyrr en rúmu einu og hálfu ári síðar. Tvisvar sinnum hefur verið dæmt í málinu í héraði. Eftir að ákæruvaldið áfrýjaði fyrri héraðsdóminum til Hæstaréttar liðu tæpir níu mánuðir frá því að dómsgerðir málsins voru afgreiddar frá héraðsdómi til ríkissaksóknara þar til þær bárust Hæstarétti. Þær tafir sem þegar voru orðnar á málinu áttu að gefa ákæruvaldinu enn ríkari ástæðu til að gæta að því að rekstur málsins færi ekki enn frekar úr skorðum hvað málshraða varðar þegar kom að því að áfrýja síðari héraðsdóminum. Þrátt fyrir það liðu um sjö og hálfur mánuður frá því að dómsgerðir voru afgreiddar frá héraðsdómi til ríkissaksóknara þar til þær bárust Landsrétti. Eru tafir þær, sem hafa orðið á meðferð málsins, verulega ámælisverðar og verður ekki hjá því komist að líta til þess við ákvörðun refsingar ákærðu. Með hliðsjón af framangreindu þykir refsing ákærða Á-kk-ef hæfilega ákveðin fangelsi í átta mánuði og ákærða S-kk-ef fangelsi í sex mánuði. Verður refsing þeirra bundin skilorði eins og nánar greinir í dómsorði. Þá þykir með hliðsjón af framangreindu rétt að fresta ákvörðun refsingar ákærðu E-kvk-ef og G-kk-ef með þeim hætti sem í dómsorði greinir.

29 Eftir þessum úrslitum og með vísan til 1. mgr. 235. gr., sbr. 4. mgr. 237. gr. laga nr. 88/2008, verða ákærðu dæmd til að greiða hluta sakarkostnaðar, þar með talinn hluta málsvarnarlauna skipaðra verjenda sinna, eins og greinir í dómsorði. Að öðru leyti greiðist sakarkostnaður úr ríkissjóði. Málsvarnarlaun skipaðra verjenda ákærðu eru ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómsorð:

Ákærði, Á-kk-nf N-kk-nf G-kk-nf, sæti fangelsi í átta mánuði og ákærði S-kk-nf G-kk-nf sæti fangelsi í sex mánuði. Fresta skal fullnustu refsingar ákærðu og hún niður falla að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvörðun refsingar ákærðu E-kvk-ef H. S-kvk-ef og G-kk-ef J-kk-ef Á-kk-ef er frestað og fellur hún niður að liðnu einu ári frá uppkvaðningu dóms þessa haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákærði Á-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns í héraði og fyrir Landsrétti, A-kk-ef Þ-kk-ef S-kk-ef lögmanns, samtals 1.850.000 krónur.

Ákærða E-kvk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns í héraði og fyrir Landsrétti, Ó-kk-ef S-kk-ef lögmanns, samtals 1.850.000 krónur.

Ákærði G-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns í héraði og fyrir Landsrétti, H-kk-ef J-kk-ef lögmanns, samtals 1.850.000 krónur.

Ákærði S-kk-nf greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns í héraði og fyrir Landsrétti, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, samtals 1.850.000 krónur.

Ákærðu greiði óskipt annan áfrýjunarkostnað málsins, 237.756 krónur.

Annar sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málsvarnarlaun skipaðra verjenda ákærðu við fyrri meðferð málsins í héraði: Skipaðra verjenda ákærða Á-kk-ef, O-kk-ef Þ-kk-ef Þ-kk-ef lögmanns, 1.500.000 krónur og G-kk-ef Ó-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 530.000 krónur, skipaðs verjanda ákærðu E-kvk-ef, Ó-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 2.000.000 króna, skipaðs verjanda ákærða G-kk-ef, T-kk-ef M-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 2.200.000 krónur, auk útlagðs kostnaðar lögmannsins, 25.300 krónur og skipaðs verjanda ákærða S-kk-ef, S-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 2.300.000 krónur, auk útlagðs kostnaðar lögmannsins, 66.000 krónur.