533/2018

Útdráttur

Árið 2008 varð A fyrir líkamstjóni í umferðarslysi. Á grundvelli álits um líkamstjón A, sem A og T öfluðu sameiginlega, fór fram uppgjör skaðabóta árið 2012 en af hálfu A var ritað undir uppgjörið „með fyrirvara um mat á varanlegum afleiðingum slyssins“. Á árinu 2016 aflaði A nýs mats um varanlegar afleiðingar slyssins og krafðist í kjölfarið frekari skaðabóta. Reisti hann kröfu sína fyrir Landsrétti á fyrirvara við undirritun á móttöku lokagreiðslu bóta. Í dómi Landsréttar kom fram að virða yrði fyrirvarann í því ljósi að A hefði á árinu 2012 sett fram tilboð um uppgjör bóta á grundvelli þeirrar álitsgerðar sem lá fyrir, sem T hefði samþykkt, og A tekið við þeim bótum án athugasemda við tiltekna þætti í matinu. Fyrirvarinn gæti því ekki falið annað í sér en að með honum áskildi A sér rétt til frekari bóta ef varanlegar afleiðingar yrðu vegna ófyrirséðrar breytingar meiri en lagt var til grundvallar við uppgjörið.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 28. júní 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 1. júní 2018 í málinu nr. E[…]/2015.

2 Áfrýjandi krefst þess að stefndu verði gert að greiða honum óskipt 5.038.890 krónur með 4,5% ársvöxtum frá 19. desember 2010 til 24. september 2016, en dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti án tillits til gjafsóknar sem honum hefur verið veitt. 3 Stefndu krefjast staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Áfrýjandi lenti í umferðarslysi 20. janúar 2008 þegar ekið var á bifreið sem hann ók. Hinn 24. janúar 2012 fór fram uppgjör skaðabóta milli áfrýjanda og stefnda Tryggingamiðstöðvarinnar hf., sem veitt hafði ábyrgðartryggingu fyrir þá bifreið sem olli umferðarslysinu.

5 Fyrir Landsrétti felst ágreiningur aðila einvörðungu í því hvort áfrýjandi eigi rétt til frekari skaðabóta vegna varanlegra afleiðinga slyssins á grundvelli fyrirvara sem gerður var við undirritun á móttöku lokagreiðslu bóta.

6 Málsatvikum er nánar lýst í hinum áfrýjaða dómi.

Niðurstaða

7 Eins og kemur fram í hinum áfrýjaða dómi óskuðu þáverandi lögmaður áfrýjanda og stefndi Tryggingamiðstöðin hf. sameiginlega eftir því við lækni og lögmann 11. febrúar 2011 að þeir veittu álit sitt á tímabundnum og varanlegum afleiðingum slyssins. Álitsgerð þeirra lá fyrir 10. október sama ár en niðurstöður um afleiðingar slyssins voru meðal annars þær að varanlegur miski áfrýjanda væri 10 stig og varanleg örorka 15%. Í kjölfarið setti þáverandi lögmaður áfrýjanda fram kröfu á hendur stefnda Tryggingamiðstöðinni hf. um greiðslu skaðabóta. Bar bréf lögmannsins titilinn „Fullnaðaruppgjör Samkvæmt skaðabótalögum nr. 50/1993 Með öllum fyrirvara náist ekki samkomulag um bætur“. Í kröfubréfinu kom fram að krafan byggði á fyrirliggjandi matsgerð.

8 Í framhaldi af tilboði áfrýjanda um uppgjör bóta samþykkti stefndi að gera upp bætur á þeim forsendum sem tilboðið gerði ráð fyrir með því að gefa út skaðabótakvittun 24. janúar 2012. Áfrýjandi tók þá við bótum sem voru í samræmi við þá kröfu sem sett var fram af hans hálfu. Virða verður fyrirvara „um mat á varanlegum afleiðingum slyssins“ sem þáverandi lögmaður áfrýjanda gerði við uppgjör skaðabóta til áfrýjanda sama dag í þessu ljósi.

9 Fyrir liggur að samkomulag náðist milli aðila um bætur þar sem fallist var að öllu leyti á skaðabótakröfu áfrýjanda, sem hann byggði á þeirri álitsgerð sem lá fyrir. Engin gögn liggja fyrir um það í málinu að áfrýjandi hafi gert athugasemdir við einhverja tiltekna þætti í matinu sem lá fyrir. Eins og atvikum er háttað getur framangreindur fyrirvari við bótauppgjörið því ekki falið annað í sér en að áfrýjandi áskildi sér rétt til að krefjast frekari bóta ef síðar yrðu ófyrirséðar breytingar á heilsufari hans sem yllu því að varanlegar afleiðingar af völdum slyssins yrðu taldar meiri en lagt var til grundvallar við uppgjörið.

10 Að framangreindu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur. 11 Rétt er að málskostnaður fyrir Landsrétti falli niður, en um gjafsóknarkostnað fer sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Gjafsóknarkostnaður áfrýjanda, A, fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hans 800.000 krónur.