566/2018

Útdráttur

Felldur var úr gildi úrskurður héraðsdóms, þar sem hafnað var kröfu J og I um að Þ yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar í máli Þ á hendur þeim, og krafan tekin til greina.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðilar skutu málinu til Landsréttar með kæru 6. júlí 2018 en kærumálsgögn bárust réttinum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 22. júní 2018 í málinu nr. E563/2018 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðila yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar í máli varnaraðila á hendur sóknaraðilum. Kæruheimild er í olið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og varnaraðila gert að leggja fram málskostnaðartryggingu að fjárhæð 5.000.000 króna. Þá er krafist kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Samkvæmt gögnum málsins var bú 12.12.2017 ehf. tekið til gjaldþrotaskipta 15. febrúar 2018. Mál þetta hefur varnaraðili höfðað á hendur sóknaraðilanum Nordica Inc. til riftunar á tilgreindum greiðslum 12.12.2017 ehf. til sóknaraðilans samtals að fjárhæð 13.575.163 krónur. Þá er þess krafist að sóknaraðilum verði óskipt gert að greiða varnaraðila sömu fjárhæð ásamt vöxtum. Málið var þingfest 13. júní 2018 og kröfðust sóknaraðilar þess þá að varnaraðila yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar. Þeirri kröfu, sem reist var á blið 1. mgr. 133. gr. laga nr. 91/1991, hafnaði héraðsdómur með hinum kærða úrskurði. Samkvæmt ákvæðinu getur stefndi krafist þess við þingfestingu máls að stefnandi setji tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar ef leiða má líkur að því að stefnandi sé ófær um greiðslu málskostnaðar. Með því að stefnandi í máli þessu er þrotabú eru fram komnar líkur fyrir því að það verði ófært um að greiða málskostnað sem kann að verða felldur á það. Þá eru ekki næg efni til að líta svo á að þessum líkum hafi verið hnekkt af hálfu varnaraðila.

5 Ekki verður talið að sakarefni málsins sé þannig vaxið að 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar standi því í vegi að varnaraðila verði gert að setja málskostnaðartryggingu. Þá verður á það fallist með sóknaraðilum að skilyrði séu að öðru leyti fyrir því að þessi krafa þeirra nái fram að ganga. Verður hún því tekin til greina.

6 Að virtu sakarefni í málinu og umfangi þess er hæfilegt að trygging varnaraðila fyrir greiðslu málskostnaðar nemi 1.500.000 krónum. Skal hún sett á þann hátt sem í úrskurðarorði greinir.

7 Varnaraðila verður gert að greiða sóknaraðilum kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Varnaraðila, þrotabúi 12.12.2017 ehf., er gert að setja innan tveggja vikna frá uppsögu þessa úrskurðar tryggingu í formi peningagreiðslu, bankareiknings eða bankaábyrgðar að fjárhæð 1.500.000 krónur fyrir greiðslu málskostnaðar í máli sínu gegn sóknaraðilum, J-kk-þgf G-kk-þgf S-kk-þgf og Nordica Inc.

Varnaraðili greiði sóknaraðilum, hvorum fyrir sig, 125.000 krónur í kærumálskostnað.