95/2018

Útdráttur

Staðfest var niðurstaða héraðsdóms um ógildingu veðskuldabréfs samkvæmt 120. og 121. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála þar sem talið var nægilega sannað að L hf. teldi til réttar yfir bréfinu.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 11. janúar 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 9. nóvember 2017 í málinu nr. E[…]/2017.

2 Áfrýjandi krefst þess að kröfum stefnda verði hafnað. Hann krefst einnig málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Málsatvikum er nægilega lýst í hinum áfrýjaða dómi.

Málsástæður aðila

5 Áfrýjandi byggir á sömu málsástæðum og í héraði. Fyrir Landsrétti styður hann þá málsástæðu að ósannað sé að stefndi sé réttur eigandi veðskuldabréfsins auk þess við þau rök að samkvæmt ákvörðun Fjármálaeftirlitsins 19. október 2008 um aðra breytingu á ákvörðun þess 9. október 2008 hafi veðsett útlán og útlán sem hafi verið hluti af „total return swap“ samningum verið undanskilin framsali til stefnda og að töluverðar líkur séu á því að veðskuldabréfið hafi fallið þar undir. Þá hafi Landsbanki Íslands hf. framselt hluta lánasafns síns til Íbúðalánasjóðs.

6 Stefndi byggir á sömu málsástæðum og í héraði. Niðurstaða

7 Fallist er á það með héraðsdómi að líta verði svo á að áfrýjandi, sem er annar tveggja skuldara samkvæmt veðskuldabréfinu sem málið varðar, eigi aðild að því með kröfu sem byggir á því að stefndi sé ekki með réttu kröfuhafi þess.

8 Samkvæmt 1. mgr. 120. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála heimilar ógildingardómur dómhafa að ráðstafa því sem skuldabréf hljóðar um eins og hann hefði það undir höndum. Að gengnum ógildingardómi geta aðrir en dómhafi því ekki innheimt skuld samkvæmt skuldabréfi eða leitað fullnustu af veðandlagi.

9 Veðskuldabréf það sem stefndi krefst ógildingar á er nafnbréf gefið út til Landsbanka Íslands hf. Geta aðrir ekki krafist réttar samkvæmt bréfinu nema sýna fram á að hafa fengið þau réttindi fyrir framsal. Með ákvörðun Fjármálaeftirlitsins 9. október 2008 var öllum eignum Landsbanka Íslands hf., sem ekki voru sérstaklega undanþegnar, ráðstafað til stefnda. Telst sú ráðstöfun gilt framsal, sbr. til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 15. maí 2014 í máli nr. 672/2013. Hefur stefndi alla tíð síðan komið fram sem kröfuhafi veðskuldabréfsins. Þá hefur enginn gefið sig fram með veðskuldabréfið eða mótmælt ógildingu þess með dómi á þeim grundvelli að hann telji til réttar yfir því.

10 Með vísan til framangreinds verður stefndi talinn hafa nægilega sannað að hann telji til réttar yfir veðskuldabréfinu. Tilvísanir áfrýjanda til skýrslna ráðgjafarfyrirtækja um verðmat á eignasafni Landsbanka Íslands hf. og þess að einhver annar gæti mögulega talið til réttar yfir því fá ekki haggað því mati dómsins. Verður niðurstaða hins áfrýjaða dóms um ógildingu skuldabréfsins því staðfest.

11 Með vísan til 3. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 verður málskostnaður fyrir Landsrétti felldur niður.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.