297/2019

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem fallist var á beiðni K ehf. um yfirmat á fimm spurningum í máli sem K ehf. hafði höfðað á hendur MS og MI. Landsréttur féllst ekki á það með MS og MI að yfirmat myndi valda töfum á málarekstrinum sem ekki yrði réttlættur úr því sem komið væri. Tók rétturinn fram að tafir sem orðið hefðu á meðferð málsins stöfuðu að talsverðu leyti af framgöngu MS og MI sjálfra. Þá hefðu hvorki K ehf. né MS og MI lýst gagnaöflun lokið. Landsréttur staðfesti niðurstöðu hins kærða úrskurðar um yfirmat á fjórum spurningum. Um fimmtu spurninguna sagði Landsréttur að ekki yrði betur séð að matsmaður væri þegar búinn að svara spurningunni á fullnægjandi hátt að mati K ehf. Væri yfirmat um þetta atriði því bersýnilega tilgangslaust. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur að öðru leyti en því að síðastnefnda spurningin var ekki lögð fyrir dómkvadda yfirmatsmenn.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðilar skutu málinu til Landsréttar með kæru 17. apríl 2019 en kærumálsgögn bárust 2. maí sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 5. apríl 2019 í málinu nr. E2767/2012, þar sem fallist var á beiðni varnaraðila um dómkvaðningu tveggja yfirmatsmanna til þess að leggja mat á tilteknar spurningar í undirmatsbeiðni. Kæruheimild er í clið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðilar krefjast þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefjast þeir kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar. Niðurstaða

4 Fyrir Landsrétti bera sóknaraðilar meðal annars fyrir sig að verði fallist á yfirmatsbeiðni myndi það valda töfum á málarekstrinum sem ekki verði réttlættur úr því sem komið er. Málið var upphaflega þingfest fyrir héraðsdómi 6. september 2012. Sóknaraðilar fengu ítrekað fresti með samþykki varnaraðila til að skila greinargerð og var hún lögð fram 5. febrúar 2013, um fimm mánuðum síðar. Síðan þá hefur málið verið tekið fyrir samtals 30 sinnum í héraði og ýmist verið frestað að ósk sóknaraðila, varnaraðila eða málsaðila beggja. Þar á meðal fóru sóknaraðilar fram á frestun málsins þar til fyrir lægi ráðgefandi álit EFTAdómstólsins í öðru máli og var sú krafa tekin til greina með úrskurði 20. desember 2013. Dómur EFTAdómstólsins mun hafa verið kveðinn upp 17. október 2014. Þá hafa sóknaraðilar einu sinni krafist frávísunar málsins og var þeirri kröfu hrundið með úrskurði. Einnig andmæltu sóknaraðilar dómkvaðningu matsmanns og var sú krafa tekin til greina með úrskurði héraðsdóms. Sóknaraðilar kærðu úrskurðinn til Hæstaréttar Íslands sem staðfesti hann með dómi 18. mars 2016 í máli nr. 163/2016. Varnaraðili lagði fram matsgerð hins dómkvadda matsmanns í þinghaldi 3. september 2018 og íslenska þýðingu á henni ásamt yfirmatsbeiðni í næsta þinghaldi þar á eftir, 22. nóvember sama ár. Sóknaraðilar mótmæltu kröfu varnaraðila um dómkvaðningu yfirmatsmanna. Þær tafir sem orðið hafa á meðferð málsins stafa samkvæmt þessu að talsverðu leyti af framgöngu sóknaraðila sjálfra. Loks er til þess að líta að hvorki sóknaraðilar né varnaraðili hafa lýst gagnaöflun lokið. Verður beiðni varnaraðila um dómkvaðningu því ekki hafnað á þessum grundvelli.

5 Eins og greinir í hinum kærða úrskurði krefst varnaraðili yfirmats til að svara matsspurningum nr. 4, 5, 6, 27 og 28 í undirmatsgerð. Samkvæmt 64. gr. laga nr. 91/1991 getur aðili krafist yfirmats þar sem tekin verði til endurmats þau atriði sem áður hafa verið metin og skulu yfirmatsmenn vera fleiri en þeir sem höfðu undirmat með höndum. Ekkert er því til fyrirstöðu að dómari dómkveðji yfirmatsmann með þekkingu á öðru fagsviði en undirmatsmaður hafði. Varnaraðili ber sjálfur áhættu af því hvort yfirmatsgerð komi honum að notum í málinu. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til hins kærða úrskurðar verður fallist á dómkvaðningu yfirmatsmanna til að svara matsspurningum nr. 4, 5, 6 og 28.

6 Varnaraðili lýsir því yfir í yfirmatsbeiðni að matsspurning nr. 27 sé fræðilegs eðlis og að hann telji að sú fræðilega greining sem matsmaður hafi unnið sé rétt. Athugasemdir varnaraðila við svar matsmanns við þessari spurningu lúta að því einu að matsmaður hafi einnig svarað því hvort þau viðskipti sem spurningin snýr að hafi raunverulega haft áhrif á markað með skuldatryggingar varnaraðila. Samkvæmt þessu verður ekki betur séð en að matsmaður sé þegar búinn að svara spurningunni á fullnægjandi hátt að mati varnaraðila. Er yfirmat um þetta atriði því bersýnilega tilgangslaust og verður matsbeiðni varnaraðila um það hafnað. 7 Samkvæmt framangreindu verður hinn kærði úrskurður staðfestur á þann hátt sem í úrskurðarorði greinir.

8 Sóknaraðilum verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur að öðru leyti en því að matsspurning nr. 27 verður ekki lögð fyrir dómkvadda yfirmatsmenn. Sóknaraðilar, Morgan Stanley Capital Services LLC og Morgan Stanley & Co. International PLC, greiði varnaraðila óskipt 400.000 krónur í kærumálskostnað.