241/2019

Útdráttur

A var handtekin vegna gruns um aðild að röð innbrota og þjófnaða í félagi við aðra. Sætti hún gæsluvarðhaldi í 12 daga. Mál gegn henni var síðar fellt niður. Höfðaði hún mál gegn Í og krafðist miskabóta þar sem hún hefði þurft að þola framangreindar þvingunarráðstafanir að ósekju. Í dómi héraðsdóms sem staðfestur var í Landsrétti var vísað til þess að A hefði verið leidd fyrir dómara innan þeirra marka sem mælt væri fyrir um í 94. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þá þótti hún sjálf hafa stuðlað að þeim aðgerðum sem hún reisti kröfur sínar á og því fyrirgert rétti sínum til bóta, sbr. 2. málslið 2. mgr. 246. gr. laga nr. 88/2008. Jafnframt var ekki talið að henni hefði verið haldið í gæsluvarðhaldi lengur en ástæða hefði verið til. Loks var ekki talið sýnt fram á að meðferð lögreglu hefði verið ómannúðleg eða vanvirðandi í skilningi 1. mgr. 68. gr. stjórnarskrárinnar nr. 33/1944. Var Í því sýknað af kröfum A.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og A-kk-nf Í-kk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu upphaflega til Landsréttar 16. janúar 2019. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 6. mars sama ár og var því áfrýjað öðru sinni 1. apríl sama ár. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 21. desember 2018 í málinu nr. E133/2018.

2 Áfrýjandi krefst þess að stefnda verði gert að greiða henni 2.500.000 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu „frá þingfestingardegi“ til greiðsludags. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti án tillits til gjafsóknar sem henni hefur verið veitt á báðum dómstigum.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti. Niðurstaða

4 Í málsatvikalýsingu hins áfrýjaða dóms segir ranglega að karlmaður, sem var ásamt áfrýjanda grunaður um aðild að fjölda afbrota 8. október 2015, hafi gengist við brotum sínum við skýrslugjöf hjá lögreglu 21. sama mánaðar. Hið rétta er að það gerði hann fyrst tæpum fimm mánuðum síðar. Að öðru leyti er málsatvikum réttilega lýst í héraðsdómi.

5 Í málinu er upplýst að áfrýjandi var handtekin klukkan 15.12 fimmtudaginn 8. október 2015 og leidd fyrir dómara klukkan 16.31 daginn eftir. Í forsendum úrskurðar Héraðsdóms Suðurlands 9. október 2015 þar sem áfrýjanda var gert að sæta gæsluvarðhaldi til 23. sama mánaðar er tekið fram að þessi dráttur hafi verið nægilega réttlættur af hálfu lögreglustjóra en vísað hafi verið til þess að ástandi áfrýjanda hafi verið þannig háttað að ekki hafi verið unnt að taka af henni skýrslu fyrr og að áfrýjandi hafi verið leidd fyrir dómara innan tímamarka samkvæmt niðurlagsákvæði 94. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Þá hafi lögreglustjóri komið gæsluvarðhaldskröfu sinni til dómsins innan 24 klukkustunda frá handtöku en vakthafandi dómari verið upptekinn í þinghaldi í öðru máli og dómsalur í notkun. Með dómi Hæstaréttar 14. október 2015 var úrskurður héraðsdóms staðfestur með vísan til forsendna hans.

6 Með þessum athugasemdum en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

7 Rétt þykir að málskostnaður fyrir Landsrétti falli niður. Um gjafsóknarkostnað áfrýjanda fer svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Gjafsóknarkostnaður áfrýjanda, A, greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, S-kvk-ef Ý-kvk-ef J-kvk-ef, 700.000 krónur.