42/2018

Útdráttur

I var sakfelld fyrir tilraun til manndráps með því að hafa í félagi við annan mann ruðst grímuklædd inn á heimili A og ráðist á hann með hafnaboltakylfu með nánar tilgreindum afleiðingum og með því að hafa stungið A með hníf í brjóstkassa, með þeim afleiðingum að hann hlaut djúpan skurð yfir rifbili fjögur hægra megin á brjóstkassa. Litlu mátti muna að hnífsstungan snerti innri líffæri, en hún lá nálægt slagæð aftan við rifbein og hefði getað valdið alvarlegri blæðingu. Var sú háttsemi hennar talin varða við 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 20 gr. þeirra laga. Þá var hún jafnframt sakfelld fyrir brot gegn valdstjórninni og vörslur ávana og fíkniefna en þau brot voru talin varða við 1. mgr. 106. gr. sömu laga og 2. gr., sbr. 5. og 6. gr. laga um ávana og fíkniefni nr. 65/1974. Við ákvörðun refsingar var meðal annars litið til þess að fyrst greinda brot ákærðu var fólskulegt, heiftúðugt og tilefnislaust, þess að hún beitti hættulegum aðferðum og vopnum, að mildi þótti að ekki fór verr og að ásetningur hennar hefði verið einbeittur. Engin efni þóttu til þess að ákvarða refsingu með hliðsjón af 1. mgr. 74. gr. eða 75. gr. almennra hegningarlaga og ekki þóttu skilyrði til að líta til 2. mgr. 20. gr. þeirra laga. Með hliðsjón af 1., 3., 6. og 7. tl. 1. mgr. 70. gr. og 77. gr. sömu laga þótti refsing hennar hæfilega ákveðin fimm ára fangelsi, auk þess sem hún skyldi sæta upptöku ávana og fíkniefna. Þá var I gert að greiða A 800.000 krónur í miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar Íslands 17. nóvember 2017 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Gögn málsins bárust Landsrétti 2. janúar 2018 en samkvæmt 1. mgr. 78. gr. laga nr. 49/2016, sbr. 76. gr. laga nr. 117/2016 og 4. gr. laga nr. 53/2017, hefur málið verið rekið fyrir Landsrétti frá þeim tíma. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 3. nóvember 2017 í málinu nr. S[…]/2017.

2 Ákæruvaldið krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu og refsingu ákærðu og að hún verði dæmd til að greiða allan sakarkostnað í héraði, svo og kostnað við áfrýjun málsins og meðferð þess fyrir Landsrétti.

3 Ákærða krefst aðallega sýknu en til vara að henni verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa og að refsing verði bundin skilorði að hluta eða öllu leyti. Þá krefst hún þess að gæsluvarðhald sem hún hefur sætt frá 5. júní 2017 komi að öllu leyti til frádráttar refsingu. Þá er þess krafist að skaðabótakrafa verði lækkuð verulega. Þess er og krafist að allur sakarkostnaður málsins verði felldur á ríkissjóð.

4 Brotaþoli krefst þess aðallega að ákærða verði dæmd til að greiða honum skaðabætur að fjárhæð 3.000.000 króna ásamt vöxtum eins og dæmdir voru í héraði en til vara að Landsréttur staðfesti niðurstöðu héraðsdóms um einkaréttarkröfuna og vexti hennar. Þá krefst brotaþoli þess að ákærðu verði gert að greiða honum málskostnað á báðum dómstigum.

Sönnunarfærsla

5 Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti gáfu ákærða og brotaþoli viðbótarskýrslur og var sá framburður í öllum meginatriðum samhljóða framburði þeirra fyrir héraðsdómi. Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti var jafnframt hlýtt á hluta af framburði vitnisins B fyrir héraðsdómi.

Niðurstaða

6 Í málinu er ákærðu gefin að sök tilraun til manndráps með því að hafa ruðst grímuklædd inn á heimili brotaþola, ráðist að honum með hafnaboltakylfu og stungið hann með hnífi þannig að hann hlaut af sár hægra megin á brjóstkassa, auk yfirborðsáverka á höfði og líkama. Við rannsókn kom í ljós að stungusárið lá rétt við hægra lunga og nálægt slagæð. Er atlögunni nánar lýst í héraðsdómi.

7 Í héraðsdómi var atlaga ákærðu heimfærð undir 211. gr., sbr. 20. gr., almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærðu og ákvörðun refsingar að frádregnu gæsluvarðhaldi sem hún hefur sætt frá 5. júní 2017.

8 Brotaþoli hefur krafist þess fyrir Landsrétti að ákærða verði dæmd til að greiða honum 3.000.000 króna í skaðabætur ásamt vöxtum en til vara að niðurstaða héraðsdóms um miskabætur og vexti verði staðfest. Ákærða krefst þess að skaðabótakrafan verði lækkuð verulega.

9 Brotaþoli byggir miskabótakröfu sína á alið 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, hversu hættuleg atlagan var og að hún hafi valdið brotaþola miklu líkamstjóni. Miskabótakrafan er þó ekki studd frekari sönnunargögnum um afleiðingar af broti ákærðu en áverkavottorðum frá 6. og 13. júlí 2017 þar sem ekki er lýst varanlegum afleiðingum af atlögu ákærðu. Allt að einu er ljóst að harkaleg og lífshættuleg atlaga ákærðu er líkleg til að valda brotaþola miska og þykir fjárhæð miskabóta hæfilega ákveðin í héraðsdómi.

10 Ákvæði héraðsdóms um upptöku fíkniefna og sakarkostnað eru staðfest. Ákærða verður dæmd til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærða, I-kvk-nf E-kvk-nf L-kvk-nf, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 1.087.088 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 744.000 krónur og þóknun skipaðs réttargæslumanns brotaþola, H-kk-ef A-kk-ef B-kk-ef lögmanns, 220.000 krónur.