89/2018

Útdráttur

A krafðist skaðabóta úr hendi B ehf. vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir við vinnu á verkstæði B ehf. Aðilar deildu um mat á miskastigi, varanlegri örorku og fjárhæð einstakra kröfuliða samkvæmt 2. 4. gr. og 5. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Í úrskurði Landsréttar kom meðal annars fram að héraðsdómur hefði ekki horft til málflutningsyfirlýsingar í greinargerð B ehf. í héraði þar sem útreikningi á árslaunaviðmiði A var mótmælt, en því jafnframt lýst yfir að meðalárslaun til útreiknings skaðabóta fyrir varanlega örorku A ættu að nema tiltekinni fjárhæð. Vegna þessa taldi Landsréttur að héraðsdómi hefði verið fært að dæma um skaðabætur fyrir varanlega örorku A. Þá væru á héraðsdómnum einnig þeir ágallar að í niðurstöðukafla hans væri ekki tekin rökstudd afstaða til annarra dómkrafna A um greiðslu vegna sjúkrakostnaðar, þjáningabóta, tímabundins atvinnutjóns og varanlegs miska. Var héraðsdómur því ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar og dómsálagningar að nýju.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 11. janúar 2018. Hann krefst þess aðallega að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað til aðalmeðferðar og dómsálagningar að nýju. Til vara að stefnda verði gert að greiða honum 22.306.326 krónur með 4.5% vöxtum af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 10. október 2010 til 19. febrúar 2015 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu af 22.306.326 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Að því frágengnu að stefnda verði gert að greiða honum 10.715.807 krónur með 4.5% vöxtum af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 10. október 2010 til 19. febrúar 2015 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af 10.715.807 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Að því frágengnu að stefnda verði gert að greiða honum 4.337.306 krónur með 4.5% vöxtum af nánar tilgreindum fjárhæðum frá 10. október 2010 til 19. febrúar 2015 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. vaxtalaga nr. 38/2001 af 4.337.306 krónum frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst hann greiðslu málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

2 Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms, að kröfu áfrýjanda um ómerkingu dómsins og heimvísun málsins verði hafnað og einnig er öllum fjárkröfum áfrýjanda mótmælt. Jafnframt er krafist málskostnaðar fyrir Landsrétti.

3 Samkvæmt ákvörðun Landsréttar er krafa áfrýjanda um ómerkingu dómsins og heimvísun málsins nú ein til úrlausnar. Krefst stefndi þess að henni verði hafnað.

Niðurstaða

4 Ágreiningur málsaðila snýst um kröfu áfrýjanda til greiðslu skaðabóta úr hendi stefnda vegna líkamstjóns sem áfrýjandi varð fyrir við vinnu sína á verkstæði stefnda […]. Deilt er um mat á miskastigi og varanlegri örorku sem og fjárhæð einstakra kröfuliða samkvæmt 2. 4. gr. og 5. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 eins og rakið er í hinum áfrýjaða dómi.

5 Í niðurstöðukafla hins áfrýjaða dóms er fjallað ítarlega og tekin rökstudd afstaða til mats á miska. Einnig til mats á varanlegri örorku áfrýjanda og til útreiknings á skaðabótakröfu hans, sem er reist á undantekningarákvæði 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga. Við úrlausn þess þáttar málsins er þó ekki horft til málflutningsyfirlýsingar í greinargerð stefnda í héraði þar sem stefndi mótmælir útreikningi á árslaunaviðmiði áfrýjanda en lýsir því jafnframt yfir að meðalárslaun til útreiknings skaðabóta fyrir varanlega örorku áfrýjanda eigi að vera 4.014.078 krónur. Vegna þessarar yfirlýsingar var héraðsdómi fært að dæma um skaðabætur fyrir varanlega örorku áfrýjanda. Þá er í niðurstöðukafla héraðsdóms ekki tekin rökstudd afstaða til annarra dómkrafna áfrýjanda um greiðslu sjúkrakostnaðar, þjáningabóta, tímabundins atvinnutjóns og varanlegs miska. Vegna þessa verður ekki hjá því komist að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og vísa málinu heim í hérað til löglegrar meðferðar og dómsálagningar að nýju. Rétt er að málskostnaður fyrir Landsrétti falli niður.

Úrskurðarorð:

Hinn áfrýjaði dómur er ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar og dómsálagningar að nýju.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.