607/2019

Útdráttur

S var sakfelldur fyrir vopnalagabrot með því að hafa í heimildarleysi átt og haft í vörslum sínum hálfsjálfvirkan riffil og rafstuðbyssu, en samkvæmt skráningu í skotvopnaskrá var riffillinn handhlaðinn. S var hins vegar sýknaður af þeirri háttsemi að hafa breytt eiginleikum riffilsins þannig að hann yrði hálfsjálfvirkur. Við ákvörðun refsingar var litið til þess að S hefði ekki áður gerst sekur um refsiverða háttsemi. Var refsing S ákveðin 100.000 króna sekt til ríkissjóðs að viðlagðri fangelsisvist í átta daga sem vararefsingu. Einnig var S gert að sæta upptöku á DPMSriffli, þremur skotgeymum og rafstuðbyssu en kröfu Á um upptöku var að öðru leyti hafnað.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir H-kvk-nf Þ-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf og S-kk-nf M-kk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 23. ágúst 2019 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 11. júlí 2019 í málinu nr. S31/2019.

2 Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

3 Ákærði krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá héraðsdómi, til vara að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur en að því frágengnu krefst hann sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er staðfest niðurstaða hans um að hafna kröfu ákærða um að málinu verði vísað frá héraðsdómi. Þá er hafnað kröfu ákærða um ómerkingu hins áfrýjaða dóms enda eru staðhæfingar hans um að héraðsdómari hafi ekki gætt hlutlægni við aðalmeðferð málsins haldlausar.

5 Ákæra í málinu verður skilin svo að ákærða sé gefið að sök að hafa í heimildarleysi breytt eiginleikum riffils, sem hann hafði keypt með heimild lögreglustjóra í júlí 2016, þannig að vopnið varð hálfsjálfvirkt og átt það og haft þannig búið í vörslum sínum á heimili sínu en samkvæmt skráningu í skotvopnaskrá hafi riffillinn verið handhlaðinn. Þá hafi hann haft í vörslum sínum rafstuðbyssu en lögregla lagði hald á bæði vopnin á heimili ákærða í júní 2018. Er háttsemin talin varða við 1. mgr., sbr. 2. mgr. 12. gr., 1. og 2. mgr. 38. gr., sbr. 18. gr. og clið 2. mgr. 30. gr., allt sbr. 36. gr. vopnalaga nr. 16/1998.

6 Málsatvik eru rakin í hinum áfrýjaða dómi, þar með talið framburður ákærða og vitna við aðalmeðferð málsins. Eins og þar kemur fram hefur ákærði gengist við því að hafa átt og haft í vörslum sínum riffilinn sem um ræðir og jafnframt að hafa haft rafstuðbyssu í vörslum sínum, eins og í ákæru greinir. Hann hafnaði því hins vegar að hafa breytt rifflinum eins og þar er lýst og kvaðst hafa keypt hann hálfsjálfvirkan. Hafi byssusmiður sem seldi honum vopnið sagt honum að það hefði verið skráð fyrir ákveðna lagabreytingu og væri það því löglegt. Þá kvaðst hann ekki hafa haft þekkingu til að breyta vopninu þannig að það yrði hálfsjálfvirkt. Byssusmiðurinn sem um ræðir hefur vísað því á bug að hafa selt ákærða hálfsjálfvirkan riffil og bar fyrir héraðsdómi að vopnið hefði við söluna verið búið eins og það væri með venjulegum boltalás í samræmi við kaupheimild sem ákærði hafði fengið frá lögreglustjóra og skotvopnaleyfi hans á þeim tíma.

7 Samkvæmt framangreindu bera ákærði og seljandi riffilsins með öndverðum hætti um búnað hans við söluna og hefur ákærði alfarið hafnað því að hafa breytt eiginleikum vopnsins þannig að það varð hálfsjálfvirkt. Öðrum gögnum er ekki til að dreifa um þetta atriði. Með hliðsjón af því þykir ekki fram komin nægileg sönnun um að ákærði hafi gerst sekur um að breyta vopninu eins og honum er gefið að sök í ákæru, sbr. 108. gr. og 109. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Verður hann því sýknaður af sakargiftum að því leyti.

8 Sem að framan greinir hefur ákærði borið fyrir sig að hann hafi talið sér heimilt að eiga riffilinn þar sem seljandi vopnsins, reyndur byssusmiður, hafi fullyrt að hann væri löglegur. Á þetta verður ekki fallist. Ákærði hafði við kaupin fengið útgefið skotvopnaleyfi í flokki A og B og hafði því ekki leyfi til að eignast eða nota hálfsjálfvirkan riffil. Ákærða bar að þekkja þau lagafyrirmæli sem um meðferð skotvopna gilda svo og hvernig skráningu vopna í hans eigu væri háttað. Gat honum því ekki dulist að leyfi hans til að kaupa umrætt vopn og heimild hans að lögum til að eiga og fara með það byggðist á því að um væri að ræða handhlaðinn riffil en ekki hálfsjálfvirkan. 9 Samkvæmt þessu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður staðfest niðurstaða hans um sakfellingu ákærða fyrir að hafa í heimildarleysi átt og haft í vörslum sínum hálfsjálfvirkan riffil og rafstuðbyssu, eins og nánar greinir í ákæru. Er háttsemin þar jafnframt rétt færð til refsiákvæða. Með vísan til þess sem að framan er rakið um þær kröfur sem gera verður til ákærða sem handhafa skotvopnaleyfis er ekki á það fallist að við ákvörðun refsingar eigi að líta til ákvæða 3. töluliðar 1. mgr. og 2. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Með hliðsjón af þeim sjónarmiðum sem rakin eru í héraðsdómi þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin 100.000 króna sekt til ríkissjóðs, að viðlagðri vararefsingu eins og í dómsorði greinir.

10 Með vísan til 2. töluliðar 1. mgr. 69. gr. a almennra hegningarlaga og 1. mgr. 37. gr. vopnalaga skulu gerð upptæk DPMSriffill, þrír skotgeymar og rafstuðbyssa, sem lögregla lagði hald á við rannsókn málsins. Eins og atvikum máls er háttað standa framangreind lagaákvæði hins vegar ekki til upptöku á Sonichljóðdeyfi, slagskefti og höggdeyfi. Verður því hafnað kröfu ákæruvalds um upptöku á þeim munum.

11 Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað. Ákærða verður gert að greiða 1/3 áfrýjunarkostnaðar málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns fyrir Landsrétti, sem ákveðin verða að teknu tilliti til virðisaukaskatts eins og í dómsorði greinir. Að öðru leyti greiðist áfrýjunarkostnaður úr ríkissjóði.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf J-kk-nf Ó-kk-nf, greiði 100.000 króna sekt í ríkissjóð innan fjögurra vikna en sæti ella fangelsi í átta daga.

Upptæk skulu gerð DPMSriffill (eintaksnúmer [...]), þrír skotgeymar og rafstuðbyssa. Hafnað er kröfu um upptöku á Sonichljóðdeyfi, slagskefti og höggdeyfi.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað skal vera óraskað.

Ákærði greiði 1/3 áfrýjunarkostnaðar málsins, sem í heild er 520.386 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda hans, E-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 496.000 krónur.