773/2021

Útdráttur

G höfðaði mál gegn F ehf. til greiðslu hluta söluþóknunar vegna sölu tiltekinnar fasteignar. Í dómi Landsréttar var rakið að eigendur fasteignarinnar hefðu með samningi veitt G umboð til að annast sölu á fasteigninni. Í samningnum hefði meðal annars verið kveðið á um að eignin væri sett í almenna sölu og að greiða bæri umsamda söluþóknun þeim aðila sem seldi eignina. Þá vísaði Landsréttur til þess að í hinum áfrýjaða dómi kæmi fram að í almennri sölu fælist að eigendur mættu bjóða eignina til sölu hjá fleiri en einum fasteignasala. Einnig kom fram að fasteignasali hjá F ehf. hefði fengið umboð til sölu fasteignarinnar hjá eigendum hennar og að ekki yrði séð að samningur G við eigendur fasteignarinnar hefði staðið veitingu þess umboðs í vegi. G hefði heldur ekki sýnt fram á að í íslenskum rétti væri til staðar meginregla laga um sölu fasteigna og góða starfshætti sem stoð fengi í siðareglum Félags fasteignasala er girt hefði fyrir, eins og atvikum var háttað, að eigendur fasteignarinnar veittu öðrum aðila en G-x-x boð til að selja eignina. Var hinn áfrýjaði dómur því staðfestur og F ehf. sýknað af kröfum G.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kk-nf H-kk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og S-kk-nf S-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 16. desember 2021. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 2. desember 2021 í málinu nr. E- 908/2021.

2

Áfrýjandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 1.590.520 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 18. febrúar 2021 til greiðsludags. Til vara krefst áfrýjandi þess að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 1.164.920 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 18. febrúar 2021 til greiðsludags. Að því frágengnu krefst áfrýjandi þess að stefndi verði dæmdur til að greiða honum 699.920 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 frá 18. febrúar 2021 til greiðsludags. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4

Málsatvikum og málsástæðum aðila er lýst hinum áfrýjaða dómi. M ál þetta er sprottið af sölu fasteignarinnar Grænatún 1 í Kópavogi, eignarhluta [...], fastanúmer [...], hinn 16. september 2020. Með samningi tæpum þremur mánuðum áður, eða 19. júní sama ár, hafði B-kk-nf J-kk-nf, annar eigenda fasteignarinnar, gert fyrir þeirra hönd samning „um söluþjónustu fasteignasala“ þar sem áfrýjanda var veitt umboð til að annast sölu á eigninni. Í þeim samningi var kveðið á um að eignin væri sett í almenna sölu. Svo sem rakið er í hinum áfrýjaða dómi fólst í almennri sölu samkvæmt samningnum að eigendur mættu bjóða eignina til sölu hjá fleiri en einum fasteignasala. Sérstaklega var tekið fram að greiða bæri umsamda söluþóknun þeim aðila sem seldi eignina. Þá hafði samningurinn einnigað geyma ákvæði um greiðslu útlagðs kostnaðar.

5

Fyrirsvarsmaður einkahlutafélags þess sem keypti fasteignina 16. september 2020 kvaðst í vitnaskýrslu sinni fyrir héraðsdómi hafa fyrr í þeim mánuði haft samband við fasteignasala hjá stefnda, sem hann hefði þekktí áratugi, og óskað eftir liðsinni hans við kaup á eigninni. Upplýst er að fasteignasalinn, S-kk-nf J-kk-nf B-kk-nf, hafði í kjölfarið samband við annan eiganda fasteignarinnar, áðurnefndan B-kk-þf J-kk-þf, og fékk umboð til sölu á eigninni. Verður ekki séð að samningur áfrýjanda og eigenda fasteignarinnar frá 19. júní 2020 hafi staðið veitingu þess umboðs í vegi. Þá hefur áfrýjandi ekki sýnt fram á að til staðar sé í íslenskum rétti meginregla laga um sölu fasteigna og góða starfshætti sem stoð hafi í siðareglum Félags fasteignasala og girt hafi fyrir, svo sem atvikum var háttað, að eigendur fasteignarinnar veittu öðrum aðila en áfrýjanda umboð til að selja eignina.

6

Samkvæmt framangreindu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

7

Eftir úrslitum málsins, sbr. 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, verður áfrýjanda gert að greiða stefnda málskostnað eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi greiði stefnda 600.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.