84/2018

Útdráttur

Lögreglumaðurinn S var sakfelldur fyrir brot gegn 132. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 217. gr., sbr. 138. gr. sömu laga, með því að hafa farið offari og ekki gætt lögmætra aðferða er hann hugðist flytja A úr fangageymslu og fyrir dómara. Var refsing S ákveðin skilorðsbundið fangelsi í 30 daga.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir I-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf F-kk-nf og O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Ríkissaksóknari skaut málinu til Hæstaréttar Íslands 10. júlí 2017 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Gögn málsins bárust Landsrétti 2. janúar 2018 en samkvæmt 1. mgr. 78. gr. laga nr. 49/2016, sbr. 76. gr. laga nr. 117/2016 og 4. gr. laga nr. 53/2017, hefur málið verið rekið fyrir Landsrétti frá þeim tíma. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 28. júní 201

7 í málinu nr. S

[…]

/2017 .

2 Af hálfu ákæruvaldsins er þess krafist að refsing ákærða verði þyngd.

3 Ákærði krefst aðallega sýknu af kröfum ákæruvaldsins en til vara vægustu refsingar sem lög leyfa.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Ákærði hefur bæði í héraði og fyrir Landsrétti játað þá háttsemi sem er lýst í ákæru, að því frátöldu að hann neitar að hafa skellt höfði brotaþola í gólfið og skellt honum upp að vegg. Hann mótmælir því einnig að áverkar þeir sem lýst er í ákæru séu af sínum völdum. Ákæruvaldið fellir sig við þá niðurstöðu héraðsdóms að sýkna ákærða af því að hafa skellt brotaþola upp að vegg.

5 Við aðalmeðferð málsins var spiluð myndbandsupptaka af samskiptum ákærða og brotaþola auk þess sem ákærði kom fyrir dóminn og gaf skýrslu. Niðurstaða

6 Augljóst er af myndbandsupptöku af atvikinu að ákærði fór offari og gætti ekki lögmætra aðferða eins og segir í ákæru, en þetta játar ákærði undanbragðalaust. Í málinu er fram komið að sólarhring áður en atvik þau urðu sem lýst er í ákæru hafði brotaþoli átt í átökum, þar sem hnífum var beitt. Niðurstaða héraðsdóms um að áverkar þeir sem lýst er í ákæru hafi verið af völdum ákærða byggir einkum á vottorði læknis sem skoðaði brotaþola degi eftir að atvik þessa máls áttu sér stað. Fram kom í skýrslu læknisins fyrir héraðsdómi að hann hefði ekki vitað af átökum þeim sem brotaþoli hafði tekið þátt í áður en hann var handtekinn. Að þessu virtu verður ekki talið sannað að brotaþoli hafi hlotið áverka á ökkla vegna aðgerða ákærða. Ekki er skilyrði sakfellingar samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 að afleiðingar árásar séu sýnilegir áverkar. Samkvæmt vottorði fyrrgreinds læknis fann hann við þreifingu að brotaþoli var aumur yfir rifbeini vinstra megin og taldi þau eymsli geta komið heim og saman við að ákærði hefði þrýst á bringubeinið. Hann kvað sjaldgæft að brot á rifbeinum væru sannreynd með röntgenmynd. Að þessu athuguðu verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sakfellingu ákærða, heimfærslu brota hans til refsiákvæða og sakarkostnað.

7 Við ákvörðun refsingar ber að líta til þess að ákærði hefur frá upphafi játað brot sitt greiðlega. Hann vann að því að tryggja að myndbandsupptaka af atvikinu yrði varðveitt. Þá hefur hann greitt brotaþola fullar bætur. Við ákvörðun refsingar ber að líta til 8. og 9. töluliðar 1. mgr. 70. gr. og 8. og 9. töluliðar 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga. Er refsing hæfilega ákveðin fangelsi í 30 daga, sem bundin skal skilorði eins og í dómsorði greinir.

8 Brotaþola voru dæmdar bætur úr hendi ákærða með hinum áfrýjaða dómi. Ákærði hefur greitt þessar bætur og féll brotaþoli frá þeim kröfum sem hann hafði gert fyrir Landsrétti. Koma ákvæði héraðsdóms um skaðabætur því ekki til endurskoðunar.

9 Ákvæði hins áfrýjaða dóms um sakarkostnað er staðfest. Ákærði verður dæmdur til að greiða helming áfrýjunarkostnaðar, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin eru 744.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Dómsorð:

Ákærði, S-kk-nf Á-kk-nf R-kk-nf, sæti fangelsi í 30 daga. Fresta skal fullnustu refsingarinnar og hún falla niður að liðnum tveimur árum frá uppkvaðningu dóms þessa, haldi ákærði almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

Ákvæði héraðsdóms um sakarkostnað er staðfest. Ákærði greiði helming áfrýjunarkostnaðar, sem nemur samtals 768.296 krónum, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda fyrir Landsrétti, J-kk-ef R-kk-ef J-kk-ef lögmanns, 744.000 krónur.