404/2021

Útdráttur

A og V hf. greindi á um uppgjör skaðabóta fyrir varanlega örorku A, vegna afleiðinga umferðarslyss sem hann varð fyrir. Með dómi Landsréttar var fallist á rétt A til skaðabóta úr hendi V hf. á grundvelli yfirmatsgerðar þar sem miðað væri við 20% varanlega örorku A og því hafnað að krafa hans hefði verið niður fallin sökum fyrningar á grundvelli 99. gr. þágildandi umferðarlaga nr. 50/1987. Þá var ekki fallist á að A hefði sýnt fram á að fullnægt væri skilyrðum 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 til þess að ákveða árslaun sérstaklega og að við útreikning bóta skyldu árslaun hans ákvörðuð á grundvelli 1. mgr., sbr. 3. mgr. 7. gr. skaðabótalaga. Var niðurstaða héraðsdóms um skyldu V hf. til greiðslu skaðabóta staðfest. Þá var V hf. gert að greiða A kostnað við öflun matsgerðar.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir H-kvk-nf Þ-kvk-nf og J-kk-nf H-kk-nf og R-kk-nf S-kk-nf bæklunarskurðlæknir.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Aðaláfrýjandi skaut málinu upphaflega til Landsréttar 12. apríl 2021. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu þess 2. júní sama ár og áfrýjaði hann öðru sinni 22. sama mánaðar. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 15. mars 2021 í málinu nr. E-

[...]/2020.

2

Aðaláfrýjandi krefst þess að gagnáfrýjanda verði gert að greiða honum 3.646.702 krónur með 4,5% vöxtum frá 6. október 2013 til 10. júní 2018 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags. Til vara krefst aðaláfrýjandi lægri fjárhæðar. Þá krefst aðaláfrýjandi málskostnaðar í héraði og að sá málskostnaður sem þar var ákvarðaður verði hækkaður hér fyrir dómi. Loks krefst aðaláfrýjandi málskostnaðar fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

3

Gagnáfrýjandi áfrýjaði málinu fyrir sitt leyti 14. júlí 2021. Gagnáfrýjandi krefst sýknu af öllum kröfum aðaláfrýjanda og málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti en til vara að kröfur hans verði lækkaða rog málskostnaður felldur niður.

Niðurstaða

4

Seinni dómkröfu aðaláfrýjanda í héraði var vísað frá héraðsdómi án kröfu.

Aðaláfrýjandi leitar ekki endurskoðunar þeirrar niðurstöðu. Kemur hún því ekki til skoðunar hér fyrir dómi.

5

Ágreiningsefni málsins hér fyrir dómi lúta að uppgjöri skaðabóta fyrir varanlega örorku aðaláfrýjanda, vegna afleiðinga umferðarslyss sem hann varð fyrir 6. júlí 2013.

Er einkum deilt um hvort krafa aðaláfrýjanda sé fyrnd, sbr. 99. gr. þágildandi umferðarlaga nr. 50/1987, og þá hverjar séu varanlegar afleiðingar slyssins á heilsufar aðaláfrýjanda. Einnig greinir aðila á um hvort árslaun samkvæmt 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 skuli við útreikning skaðabóta ákvörðuð á grundvelli meginreglu 1. mgr., sbr. hér 3. mgr., greinarinnar, eins og felst í niðurstöðu hins áfrýjaða dóms eða hvort beita skuli undantekningarreglu 2. mgr. greinarinnar.

6

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er fallist á að aðaláfrýjandi eigi rétt á skaðabótum úr hendi gagnáfrýjanda á grundvelli yfirmatsgerðar 26. apríl 2018 og að krafa hans hafi ekki verið fallin niður sökum fyrningar. Þó svo að þau efnahagsáföll sem urðu haustið 2008 hafi leitt til sérstakra aðstæðna á vinnumarkaði verður með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms fallist á að aðaláfrýjandi hafi ekki sýnt fram á að fullnægt sé skilyrðum 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga til þess að ákveða árslaun sérstaklega og að við útreikning skaðabóta skuli árslaun hans ákvörðuð á grundvelli 1. mgr., sbr. 3. mgr. 7. gr. skaðabótalaga. Verður því staðfest ákvæði héraðsdóms um skyldu gagnáfrýjanda til greiðslu skaðabóta til handa aðaláfrýjanda.

7

Aðaláfrýjandi aflaði þeirra matsgerða sem kröfur hans eru reistar á. Þykir rétt með hliðsjón af niðurstöðu málsins að gagnáfrýjandi greiði aðaláfrýjanda þann kostnað, 2.174.075 krónur, en að öðru leyti falli málskostnaður milli aðila niður.

8

Staðfest er ákvæði hins áfrýjaða dóms um gjafsóknarkostnað.

9

Rétt þykir að málskostnaður milli aðila fyrir Landsrétti falli niður.

10

Um gjafsóknarkostnað aðaláfrýjanda fyrir Landsrétti fer sem í dómsorði greinir.

Dómsorð :

Gagnáfrýjandi, Vörður tryggingar hf., greiði aðaláfrýjanda, A, 1.706.892 krónurmeð mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu, frá þeim degi og til greiðsludags.

Gagnáfrýjandi greiði aðaláfrýjanda 2.174.075 krónur í málskostnað í héraði en að öðru leyti skal málskostnaður milli aðila falla niður.

Ákvæði héraðsdóms um gjafsóknarkostnað þar fyrir dómi skal vera óraskað.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður aðaláfrýjanda fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hans, E-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef, 1.000.000 krónur.