429/2022

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að ví samáli K gegn F hf. frá dómi þar sem framsetning dómkrafna K samrýmdist ekki fyrirmælum d- og e-liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og R-kvk-nf B-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 4. júlí 2022. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 21. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 21. júní 2022 í málinu nr. E- 70/2022 þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er íj - lið 1. mgr. 143. gr. laga nr.91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði auk kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Efnislegur ágreiningur í málinu lýtur að því hvort skilyrði séu til að beita 57. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu í kjölfar nauðungarsölu á fasteignum í eigu sóknaraðila. Með hinum kærða úrskurði var máli sóknaraðila vísað frá héraðsdómi þar sem framsetning á kröfugerð í stefnu og málatilbúnaður sóknaraðila í heild var talin vera í miklu ósamræmi við fyrirmæli laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. einkum 1. mgr. 80. gr. laganna.

5

Í d-lið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 segir að í stefnu skuli greina svo glöggt sem verða má dómkröfur stefnanda, svo sem fjárhæð kröfu í krónum, bætur fyrir tiltekið skaðaverk án fjárhæðar ef enn er óvíst um hana, vexti ef því er að skipta, viðurkenningu á tilteknum réttindum, ákvörðun á eða lausn undan tiltekinni skyldu, refsingu fyrir tilgreind orð eða athafnir, ómerkingu tiltekinna ummæla, málskostnað o. s. frv. Þá segir í e-lið að þar skuli greina málsástæður sem stefnandi byggir málsókn sína á, svo og önnur atvik sem þarf að greina tilþessað samhengi málsástæðna verði ljóst, en lýsingin skuli vera gagnorð og svo skýr að ekki fari milli mála hvert sakarefnið er. Hefur verið litið svo á að kröfugerð skuli vera svo skýr að unnt sé að taka hana lítið breytta uppí dómsorð ef fallist er á hana.

6

Dómkröfur sóknaraðila eru teknar orðrétt upp í hinn kærða úrskurð og fylla þær um tvær blaðsíður. Eru þær settar fram sem dómkröfur nr. 1 til 4, en innan hverrar kröfu eru einnig settar fram nánari kröfur, sem nefndar eru svo. Kröfugerðin í heild er ruglingsleg og óglögg, auk þess sem hún er skilyrt innbyrðis þannig að einstakir liðir hennar geta ekki staðið einir og sér. Þá er í kröfugerðinni blandað saman í ríkum mæli eiginlegum kröfum sóknaraðila og þeim málsástæðum sem þær eru reistar á.

7

Að þessu áréttuðu og með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er fallist á þá niðurstöðu héraðsdóms að framsetning dómkrafna sóknaraðila samrýmist ekki fyrirmælum d - og e-liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur, þar með talið ákvæði hans um málskostnað.

8

Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað fyrir Landsrétti eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, K-kk-nf L. B-kk-nf, greiði varnaraðila, Fjárfestingafélagi atvinnulífsins hf., 250.000 krónur í kærumálskostnað.