912/2018

Útdráttur

P sagði upp störfum hjá 365 hf. í lok mars 2016. Gagnkvæmur uppsagnarfrestur aðila var sex mánuðir og greiddi 365 hf. henni laun út september það ár. P lét af störfum 13. maí sama ár í kjölfar þess að 365 hf. tilkynnti um að ekki væri óskað frekara vinnuframlags af hennar hálfu. Við uppsögnina hafði P áunnið sér 30 daga orlofsrétt vegna orlofsársins 20152016 sem hún gat nýtt á orlofsárinu 20162017. P og 365 hf. greindi eftirleiðis á um hvort P ætti rétt til greiðslu orlofsins en 365 hf. töldu hana hafa tekið orlofið út í uppsagnarfrestinum sumarið 2016. Í dómi Landsréttar var meðal annars vísað til þess að þegar 365 hf. hefði slitið ráðningarsambandinu við P hefði orlofsrétti hennar ekki verið ráðstafað en samkvæmt 5. gr. laga nr. 30/1987 um orlof skyldi það gert í samráði við P. Við þær aðstæður yrði litið svo á að 365 hf. hefði ekki verið heimilt án samþykkis P að ráðstafa áunnum 30 daga orlofsrétti hennar á þann hátt að hann félli innan uppsagnarfrests hennar. Því var héraðsdómur staðfestur um greiðsluskyldu 365 hf.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og A-kk-nf Í-kk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 14. desember 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 23. nóvember 2018 í málinu nr. E[…]/2018.

2 Áfrýjandi krefst aðallega sýknu af kröfum stefndu en til vara að upphafstími dráttarvaxta verði miðaður við síðara tímamark en í hinum áfrýjaða dómi. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti. 4 Undir rekstri málsins fyrir Landsrétti var nafni áfrýjanda breytt úr 365 miðlar hf. í 365 hf.

Niðurstaða

5 Málsatvikum er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eins og þar kemur fram sagði stefnda upp störfum hjá áfrýjanda 29. mars 2016 með sex mánaða samningsbundnum uppsagnarfresti. Stefnda lét af störfum 13. maí sama ár í kjölfar þess að áfrýjandi tilkynnti henni að frekara vinnuframlags hennar væri ekki óskað. Óumdeilt er að stefnda fékk greidd laun til loka september 2016 auk þess orlofs sem hún ávann sér á tímabilinu 1. maí til 30. september það ár. Aðilar deila á hinn bóginn um hvort stefnda eigi rétt á greiðslum vegna 30 daga orlofsréttar sem hún hafði áunnið sér vegna orlofsársins 20152016 eða hvort áfrýjandi hafi einhliða mátt ákveða að orlofið félli innan sex mánaða uppsagnarfrests hennar.

6 Samkvæmt 1. gr. laga nr. 30/1987 um orlof skulu allir þeir, sem starfa í þjónustu annarra gegn launum, eiga rétt á orlofi og orlofslaunum. Samkvæmt 1. mgr. 4. gr. laganna skal orlof samkvæmt lögunum veitt í einu lagi á tímabilinu frá 2. maí til 15. september. Þó geta aðilar með samkomulagi vikið frá þessari reglu en orlofi skal þó alltaf lokið fyrir lok orlofsársins, sbr. 3. mgr. 4. gr. laganna. Samkvæmt 5. gr. þeirra ákveður atvinnurekandi í samráði við launþega hvenær orlof skal veitt og skal hann verða við óskum launþega um það að svo miklu leyti sem unnt er vegna starfseminnar. Í lögunum er ekki ákvæði um tengsl orlofs og uppsagnarfrests eða hvernig með skal fara þegar orlofstaka fellur innan hans.

7 Fyrrverandi forstjóri áfrýjanda bar fyrir héraðsdómi að þótt stefnda hefði væntanlega „tekið út sumarfrí um sumarið“ þá hefði „auðvitað allur gangur verið á því hvenær fólk hefur tekið sumarfrí“. Þá staðfesti hann jafnframt að ákvörðun um orlofstöku hefði alltaf verið samkomulag milli viðkomandi starfsmanns og áfrýjanda þótt lögð hefði verið áhersla á að fólk reyndi „að klára fríin sín yfir sumarið“. Samkvæmt 3. mgr. 4. gr. laga nr. 30/1987 hefði stefnda átt þess kost að nýta orlofsrétt sinn allt til 30. apríl 2017.

8 Þegar forstjóri áfrýjanda tilkynnti stefndu 11. maí 2016 að ekki væri óskað eftir vinnuframlagi hennar frá og með 13. sama mánaðar og til loka uppsagnarfrests 30. september sama ár hafði orlofsrétti stefndu vegna orlofsársins 20152016, sem þá var nýafstaðið, ekki verið ráðstafað en samkvæmt 5. gr. laga nr. 30/1987 skyldi það gert í samráði við stefndu.

9 Í ljósi aðstæðna samkvæmt framansögðu verður litið svo á að áfrýjanda hafi ekki verið heimilt án samþykkis stefndu að ráðstafa áunnum 30 daga orlofsrétti hennar á þann hátt að hann félli innan uppsagnarfrests hennar. Verður niðurstaða hins áfrýjaða dóms því staðfest, þó þannig að um upphafstíma dráttarvaxta fer svo sem í dómsorði greinir.

10 Áfrýjanda verður gert að greiða stefndu málskostnað fyrir Landsrétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Áfrýjandi, 365 hf., greiði stefndu, P-kvk-þgf I-kvk-þgf G-kvk-þgf, 2.275.924 krónur ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 1. október 2016 til greiðsludags.

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað skal vera óraskað.

Áfrýjandi greiði stefndu 600.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.