534/2018

Útdráttur

X var sakfelldur fyrir kynferðisbrot samkvæmt 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa haft samræði við A sem gat ekki spornað við verknaðinum sökum ölvunar og svefndrunga. Var refsing X ákveðin fangelsi í tvö ár auk þess sem honum var gert að greiða A 1.800.000 krónur í miskabætur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 7. júní 2018 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 24. maí 2018 í málinu nr. S81/2018.

2 Ákæruvaldið krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu ákærða og að refsing verði þyngd.

3 Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins og að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi.

4 Brotaþoli, A, krefst þess aðallega að ákærði verði dæmdur til að greiða henni miskabætur að fjárhæð 3.500.000 krónur, ásamt vöxtum samkvæmt 8. gr., sbr. 4. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 7. september 2014 til 7. apríl 2018, en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga, frá þeim degi til greiðsludags. Þá er þess krafist að ómerkt verði niðurstaða héraðsdóms um frávísun kröfu brotaþola um skaðabætur á grundvelli I. kafla skaðabótalaga nr. 50/1993 og að þeirri kröfu verði vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar. Til vara krefst brotaþoli staðfestingar hins áfrýjaða dóms um greiðslu miskabóta.

Málsatvik og sönnunarfærsla

5 Eins og fram kemur í hinum áfrýjaða dómi mætti brotaþoli í máli þessu, A, á lögreglustöð miðvikudaginn 15. febrúar 2017 og lagði fram kæru á hendur ákærða, X, fyrir kynferðisbrot aðfaranótt 7. september 2014. Afhenti hún lögreglu jafnframt ýmis gögn um Facebooksamskipti sín við ákærða og sameiginlega vini þeirra, C og D, vegna málsins. Þá afhenti hún nokkrum dögum síðar myndlykil með upptöku af símtali sem þau ákærði og D höfðu átt um málið í gegnum samskiptaforrit 4. október 2017. Er gerð grein fyrir þessum gögnum í héraðsdómi.

6 Við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti voru spilaðar hljóð og myndupptökur af framburði ákærða, brotaþola og vitnanna C, D og B fyrir héraðsdómi. Eins og kemur fram í héraðsdómi voru ákærði, brotaþoli, C og B æskuvinir, sem höfðu þekkst frá því þau gengu saman í […]skóla sem börn, og bættist D við vinahópinn á menntaskólaárunum.

7 Atburður sá sem leitt hefur til ákæru í málinu átti sér stað í byrjun september 2014 á heimili ákærða í […]. Brotaþoli og kærasti hennar voru gestkomandi hjá ákærða en kærasta hans var stödd á Íslandi. Kærasti brotaþola veiktist skömmu eftir komu þeirra til borgarinnar og þurfti að leggjast inn á sjúkrahús. Ákærði og brotaþoli voru því tvö ein í íbúðinni kvöldið sem um ræðir og eru ein til frásagnar um það sem átti sér stað. Þau hafa bæði lýst því að hafa eldað og borðað saman kvöldverð og neytt áfengis með. Þau hafi rætt um gamla tíma og meðal annars um samskipti sín á milli þegar þau voru á unglingsaldri og á menntaskólaárunum, en fram kom að þau hefðu þá verið hrifin hvort af öðru. Um það sem gerðist eftir þetta er frásögn þeirra gjörólík.

8 Í vitnisburði sínum fyrir héraðsdómi kvaðst brotaþoli hafa orðið mjög ölvuð þetta kvöld. Hún hefði orðið að kasta upp og hefði ákærði aðstoðað hana meðan á því stóð. Hún hefði síðan lognast út af í rúmi ákærða, sem hann hafði látið henni og kærastanum eftir meðan á heimsókninni stóð. Hún hafi sofnað eða dáið áfengisdauða og hefði hún legið á maganum. Hún kvaðst síðan hafa rankað við sér þar sem ákærði var að eiga við hana kynmök aftan frá í leggöng. Það hefði tekið hana smástund að átta sig á því sem var að gerast þar sem hún hefði verið ölvuð, svefndrukkin og ringluð. Þegar hún hefði gert sér grein fyrir því hvað var í gangi hefði hún reist sig við og sest upp. Við það hefði ákærði hætt. Hún hefði verið máttvana, lagst aftur og misst meðvitund. Hún hefði vaknað eldsnemma morguninn eftir og þá verið nakin en ekki mundi hún hvort hún hefði verið nakin um nóttina. Henni hefði verið mjög illt í kynfærunum og myndi hún eftir því að svo hefði einnig verið þegar hún vaknaði upp um nóttina. Hún hefði vafið utan um sig sæng, farið inn á baðherbergi og pissað en það hafi verið mjög vont. Því næst hefði hún farið fram í stofu þar sem ákærði hefði legið í sófanum og spurt hann hvað hefði gerst. Hann hefði svarað: „Ekki neitt.“ Hún hefði ekki getað sofnað aftur og fljótlega farið að sækja kærasta sinn á sjúkrahúsið. Hún hefði ekki sagt honum hvað hefði gerst og þau hefðu dvalið í íbúð ákærða næstu tvo sólarhringa fram að heimferð.

9 Ákærði bar á hinn bóginn að þau brotaþoli hefðu ekki orðið ofurölvi og kannaðist ekki við að hún hefði kastað upp. Þegar þau fóru að búa sig undir svefninn hefði hann ekki nennt að búa um sig í svefnsófanum í stofunni. Hann hefði því, með samþykki brotaþola, lagst við hlið hennar í rúmið. Ákærði kvaðst hafa tekið utan um brotaþola eftir að hann lagðist upp í. Hún hefði legið þannig að bakið sneri að honum og hefði hann faðmað hana og þakkað henni fyrir að koma í heimsókn. Honum hefði þótt vænt um komu hennar þar sem þau hefðu misst svolítið samband síðustu ár. Brotaþoli hefði ýtt sér upp að honum þar sem hann hélt utan um hana og hann hefði skynjað einhverja kynferðislega spennu. Hann hafi verið í nærbuxum en hún í bol og hefðu þau afklæðst og haft kynmök. Þau hefðu bæði legið á hlið og hún enn snúið bakinu í hann. Á einhverju tímamarki hefðu þau farið inn á baðherbergi og reynt að hafa samfarir þar en síðan farið aftur upp í rúm og haldið áfram þar. Hann kvað brotaþola hafa tekið þátt í kynmökunum með hreyfingum og stunum. Hún hefði strokið honum um líkamann og hvatt hann til að koma eða til að fá sáðlát. Eftir að það gerðist hefðu þau hætt samförunum. Hann hefði lagst á bakið og því hafi skyndilega skotið upp í huga hans hvað hann hefði verið að gera, þau væru bæði í sambandi með öðrum. Hann hefði farið fram og lagst í sófann í stofunni. Um 20 til 30 mínútum síðar hefði brotaþoli komið fram og sagt við hann eitthvað í þá áttina að þetta hefði ekki gerst. Hann kvaðst hafa samþykkt það. Ákærði kvaðst hafa farið á fætur um hálfsex leytið um morguninn og farið að hitta félaga sinn sem hann var að aðstoða við skólaverkefni. Hann hefði því ekki rætt við brotaþola þarna um morguninn og ekki hitt hana fyrr en síðar um daginn eftir að kærasti hennar var kominn af sjúkrahúsinu.

10 Eins og rakið er í héraðsdómi bar brotaþoli að hún hefði ætlað að bæla niður líðan sína vegna þess sem gerst hefði og hugsa ekki meira um þetta. Það hefði hins vegar ekki gengið eftir. Hún lýsti því að þegar hún var að […] 2014 hefði hún rekist á dóm í sakamáli sem minnti mjög á atvikið og hefði hún þá áttað sig á að slík háttsemi teldist nauðgun. Hún hefði hitt ákærða í sameiginlegu vinaboði í febrúar 2015 og reynt að láta á engu bera. Henni hafi þó liðið illa vegna atburðarins og leitað til Stígamóta þetta sumar. Um haustið hafi hún sagt kærasta sínum frá málinu. Hún hafi verið þreytt á því að rekast á ákærða þegar vinahópurinn hittist. Hafi það orðið til þess að hún sagði C frá málinu í ársbyrjun 2016. Hún hafi sagt vinkonu sinni frá atvikinu í febrúar sama ár og móður sinni í maí og hefði móðirin hvatt hana til að leggja fram kæru. Um sumarið hefði hún rætt þetta við aðra vinkonu og kunningja sinn. Þegar þarna var komið hafi hún afráðið að „konfrontera“ ákærða vegna málsins.

11 Á meðal þeirra gagna sem brotaþoli lagði fram með kæru sinni til lögreglu eru Facebooksamskipti hennar og ákærða frá í ágúst 2014 til 4. október 2016. Þar kemur fram að 7. september 2016, laust fyrir klukkan 15, sendi brotaþoli ákærða skilaboð um að hana langaði aðeins að tala við hann og spurði hvort hann gæti hitt hana þennan dag. Ákærði svaraði því játandi og í framhaldinu sagðist hún vilja hitta hann sem fyrst á leikvellinum við […].

12 Fyrir héraðsdómi lýsti brotaþoli því að á þessum fundi hefði hún sagt við ákærða: „X fyrir tveimur árum síðan þá var ég mjög drukkin heima hjá þér.“ Hann hefði sagt eitthvað á þá leið að hann hefði líka verið mjög drukkinn. Hún kvaðst þá hafa sagt: „Já en ég var meðvitundarlaus og þú misnotaðir þér það.“ „Og hann sagði bara já.“ Hún kvaðst hafa farið að hágráta, ákærði hefði boðist til að faðma hana en hún hefði afþakkað það. Þau hefðu rölt aðeins áfram og spjallað eitthvað en síðan hefði ákærði sagt: „Ég meina, ég er basically nauðgari.“ Hún kvaðst hafa svaraði því til að það væri rétt. Hún hefði einnig sagt við hann að þetta hefði haft áhrif á samskipti hennar við vinahópinn þar sem hún hefði ekki viljað hitta hann. Hefði hún sagt við hann að C, B og D þyrftu að vita þetta svo að þeir fengju skýringu á því hvers vegna hún hefði hagað sér undarlega gagnvart þeim. Hún hefði boðið honum að velja hvort hún segði þeim frá þessu eða hann gerði það sjálfur og hann hefði sagst myndu gera það.

13 Þá kom fram hjá brotaþola að hún hefði í þessu samtali sagt ákærða að hún hefði nokkrum dögum fyrr verið stödd á lögreglustöð vegna óskylds máls og hefði henni þá flogið í hug að kæra hann. Ákærði hefði sagt við hana: „Please ekki kæra mig samt.“ Hún hefði sagt við hann að hana langaði ekki til þess en það væri samt „það sem maður á að gera […] þannig eiga þessi mál að fara“.

14 Ákærði lýsti því fyrir héraðsdómi að brotaþoli hefði sagt þarna á leikvellinum að hann hefði misnotað hana og að hún vildi ekki hafa hann lengur með í vinahópnum þar sem henni þætti óþægilegt að umgangast hann. Þá hefði hún sagt að einhver lausn gæti fengist í málið með því að hann játaði á sig þessa sök, segði fólki frá og léti sig svo hverfa. Hann kvaðst ekki geta lýst því sjokki sem hann hefði orðið fyrir við að vera borinn þessum sökum en líka við tilhugsunina um að „hafa gert manneskju sem að mér í alvörunni […] þótti mjög vænt um eitthvað illt“. Hann hefði því séð „einhvern veginn vænsta kostinn í því að taka þetta á mig og einhvern veginn biðjast afsökunar og reyna að laga og sættast“. Spurður um hvað brotaþoli hefði sagt nákvæmlega að hefði gerst svaraði ákærði: „Að hún hafi verið meðvitundarlaus og ég hafi misnotað aðstöðu mína.“ Um hvað hann hefði sagt við því sagði ákærði: „Ég man það ekki orðrétt, en ég í rauninni samþykki það.“ Spurður hvers vegna svaraði ákærði: „Af því að það var sú leið sem að ég hélt að væri best til þess að einhvern veginn gera allt gott aftur.“ Í framhaldinu lýsti ákærði því að hann hefði skynjað að brotaþoli hefði upplifað þetta allt öðruvísi en hann. Það hefði slegið hann svo út af laginu að hann hefði hugsað að hann hlyti að hafa haft rangt fyrir sér.

15 Ákærði var einnig spurður að því hvort brotaþoli hefði sagt við hann að hún hefði íhugað að kæra hann til lögreglu og svaraði hann því játandi. Hann kvaðst hafa upplifað það eins og „spark ofan á spark“ og hann hefði talið rétta ákvörðun á þessum tíma að gera allt sem hann gæti til þess að leysa þetta þeirra á milli.

16 Ákærði kvaðst hafa í beinu framhaldi af samtalinu á leikvellinum farið heim til B og sagt honum frá málinu. Kvaðst hann hafa sagt B að hann hefði sofið hjá brotaþola og misnotað aðstöðu sína, „að ég væri þar með nauðgari“. Klukkan 16:55 þennan dag sendi brotaþoli ákærða skilaboð á Facebook og spurði hvað hann hefði sagt B. Ákærði svaraði að hann hefði sagt sannleikann. Brotaþoli spurði ákærða hvort hann hefði kallað þetta nauðgun við B og svaraði ákærði að hann hefði sagst hafa misnotað aðstöðu sína og væri nauðgari.

17 Ákærði greindi jafnframt frá því að næstu daga hefði hann einnig rætt þetta við foreldra sína og C og hefði C ráðlagt honum að leita til sálfræðings til að halda geðheilsu sinni.

18 Vitnið C bar að brotaþoli hefði sagt sér í ársbyrjun 2016 að ákærði hefði komið fram vilja sínum við hana án hennar vilja þegar hún dvaldi hjá honum í […] í september 2014. Hann sagði þá B og D á þessum tíma hafa haft af því áhyggjur að þeir hefðu ekki séð mikið af henni undanfarið. Í byrjun september hefði brotaþoli sagt honum að hún hefði rætt þetta mál við ákærða. Vitnið og brotaþoli hefðu farið heim til B þetta kvöld og rætt atvikið. Daginn eftir hefðu þeir B farið heim til ákærða og rætt þetta við hann. Ákærða hefði liðið mjög illa. Hann hafi sagt við þá að honum þætti þetta mjög leiðinlegt og að hann gengist við þessu, hann væri tilbúinn að gera það sem hann gæti til að gera þetta betra. Móðir ákærða hefði verið með þeim og hefði hún viljað gera lítið úr þætti ákærða, sagt að þau hefðu bæði verið full og svona kæmi fyrir og væri leiðinlegt. Ákærði hefði sagt við hana að hann bæri víst ábyrgð á þessu. Vitnið kvaðst hafa skilið orð ákærða þannig að hann væri að játa verknaðinn. Nánar spurður kvaðst hann hafa skilið ákærða þannig að þau brotaþoli hefðu bæði verið ölvuð og að hann hefði gengið yfir mörk gagnvart henni, sem hann sæi nú eftir og gengist við því. Spurður hvort ákærði hefði síðar dregið til baka við hann frásögn sína um að hafa brotið gegn brotaþola kvað vitnið svo ekki vera.

19 Vitnið B kvað ákærða hafa komið til sín um kvöld haustið 2016 og sagt sér að þau brotaþoli hefðu sofið saman þegar hún heimsótti hann til […]. Vitnið kvaðst ekki muna nákvæmlega hvernig ákærði hefði orðað þetta en hann hefði gert honum ljóst að hann hefði brotið á brotaþola. Ákærði hefði verið fullur iðrunar en vitnið taldi þó að hann hefði ekki skilið þetta sem brot fyrr en brotaþoli sagði honum það. Brotaþoli og C hefðu komið til hans síðar um kvöldið og hefði hún sagt honum að þetta hefði gerst án þess að lýsa því frekar. Þeir C hefðu svo rætt við ákærða daginn eftir á heimili hans og hefði móðir ákærða þá verið að draga framburð brotaþola í efa. Hún hefði sagt eitthvað á þá leið að brotaþoli væri að segja ósatt eða gera meira úr þessu en tilefni væri til. Ákærði hefði hins vegar varið brotaþola og framburð hennar. Vitnið kannaðist við það sem fram kom hjá honum við skýrslutöku hjá lögreglu, að ákærði hefði sagt við hann að hann hefði misnotað aðstöðu sína gagnvart brotaþola. Hann kvaðst ekki muna hvort ákærði hefði notað orðið nauðgun en honum hefði að minnsta kosti virst augljóst að ákærði hefði stundað kynlíf með brotaþola gegn hennar vilja. Vitnið kvað ákærða síðar hafa sagt sér að hann væri ekki sammála lýsingu brotaþola á atburðarásinni. Það hefði verið eftir að hann hefði rætt málið við lögfræðing.

20 Þann 4. október 2016 klukkan 17:19 sendi brotaþoli enn skilaboð á Facebook til ákærða og spurði hann nú hverjum hann hefði sagt að hann hefði nauðgað henni. Ákærði svaraði að hann hefði sagt móður sinni, föður, ömmu, litla bróður, sálfræðingnum, B og C. Brotaþoli sagði þá að D kæmi til landsins á fimmtudaginn og hann þyrfti líka að vita, og spurði hún hvort ákærði hefði skoðun á því hvort þeirra ætti að segja honum frá. Ákærði spurði hvort hann mætti gera það og hún sagðist halda það en það yrði að vera áður en D kæmi til landsins. Ákærði sagðist myndu hringja í hann þetta kvöld og sagðist brotaþoli þá vilja hringja sig inn í það símtal.

21 Fyrir liggur að brotaþoli tók upp símtal þeirra þriggja sem fram fór í kjölfarið án vitundar ákærða og D og afhenti hún lögreglu upptökuna, sem að framan greinir. Upptaka og endurrit símtalsins eru á meðal gagna málsins. Þar kemur fram að í upphafi segist ákærði vilja segja D það sem hann hafi verið að segja öðrum, að hann hafi brotið á brotaþola án þess kannski að gera sér grein fyrir því á þeim tíma en hann hafi brotið á henni og misnotað aðstæður hennar og nauðgað henni. Hann sé til í að gera allt til að reyna að bæta fyrir það. Brotaþoli grípur inn í samtalið og segir D að þetta hafi gerst fyrir tveimur árum og að hún hafi átt mjög erfitt með sig vegna þessa. Í lok símtalsins áréttar ákærði að hann hafi ekki gert sér grein fyrir því hvað hann var að gera brotaþola fyrr en hún talaði við hann. Brotaþoli segist lengi hafa afneitað því að þetta hefði gerst af því að hún hafi verið meðvitundarlaus mestallan tímann en hún hafi ekki getað neitað þessu til lengri tíma.

22 Við aðalmeðferð málsins í héraði var brotaþoli spurð hvers vegna hún hefði tekið símtalið upp. Hún svaraði því til að hún hefði á þessu tímamarki alvarlega verið farin að velta því fyrir sér að kæra „og ég veit hvernig þessi mál virka […] það er í eðli sínu erfitt að ná fram sakfellingu í kynferðisbrotamálum vegna þess að þau eru mjög oft spurning um orð gegn orði og ég vissi að í þessu máli væru ekki til nein samtíma gögn“. Hún kvaðst hafa tekið símtalið upp án vitneskju ákærða og D þar sem það væri minna brot en nauðgun og „réttlætanlegt til að ná fram réttlæti“.

23 Vitnið D gaf skýrslu fyrir héraðsdómi og gerði grein fyrir símtalinu sem að framan greinir. Hann kvað ákærða þó síðar hafa sagt sér að hann hefði ekki brotið gegn brotaþola. Það hefði verið eftir að hún kærði hann til lögreglu.

24 Um framburð vitna og gögn málsins að öðru leyti vísast til þess sem rakið er í hinum áfrýjaða dómi.

Niðurstaða

25 Ákærða er í máli þessu gefin að sök nauðgun með því að hafa, aðfaranótt laugardagsins 6. september 2014, á þáverandi heimili hans í […], haft samræði við brotaþola með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum svefndrunga og ölvunar. Er háttsemin talin varða við 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga í ákæru.

26 Ákærði neitaði sök hjá lögreglu og fyrir héraðsdómi. Hann hefur borið að honum hafi brugðið mjög við það sem brotaþoli sakaði hann um þegar þau hittust á leikvellinum 7. september 2016. Hann hefði skynjað að hún hefði upplifað aðstæður öðruvísi en hann þegar þau hefðu haft kynmök í heimsókn hennar til […]. Hann hefði metið það svo að skásti kosturinn í stöðunni væri að taka á sig sök í málinu og biðjast afsökunar. Hann hefði séð það sem leið sem honum stæði til boða til að allt yrði gott aftur.

27 Gerð hefur verið grein fyrir lýsingum ákærða og brotaþola við meðferð málsins á því sem átti sér stað á milli þeirra á heimili ákærða í […] í umrætt sinn. Eins og þar kemur fram eru frásagnir þeirra af atvikinu gjörólíkar. Þeim ber hins vegar saman um að á fundinum á leikvellinum hafi brotaþoli sagt við ákærða að hún hefði verið meðvitundarlaus og hann hefði misnotað sér ástand hennar. Þeim ber einnig saman um að ákærði hafi samþykkt það. Í framhaldinu ræddi ákærði við sameiginlega vini þeirra brotaþola, C og B, og gekkst við því að hafa brotið gegn henni.

28 Þá hefur verið gerð grein fyrir gögnum um Facebooksamskipti brotaþola og ákærða, sem hún lagði fram með kæru sinni til lögreglu. Í þessum samskiptum spurði brotaþoli ákærða hvað hann hefði sagt öðrum um málið og hvort hann hefði kallað þetta nauðgun við B. Ákærði svaraði að hann hefði sagt B að hann væri nauðgari. Brotaþoli spurði ákærða einnig hverjum hann hefði sagt að hann hefði nauðgað henni og sagðist hann þá hafa sagt það foreldrum sínum, litla bróður, ömmu, sálfræðingnum, B og C. Í framhaldinu átti brotaþoli frumkvæði að því að þau ræddu saman við D í síma. Sem að framan greinir tók brotaþoli símtalið upp án vitundar ákærða og D. Á upptökunni kemur fram að ákærði gekkst við því að hafa brotið gegn brotaþola, misnotað aðstöðu sína og nauðgað henni. Af framburði brotaþola í héraði verður ráðið að hún hafi tekið upp símtalið í því skyni að afla sönnunargagna í málinu. Verður sú ályktun dregin að það hafi einnig vakað fyrir henni með öðrum samskiptum við ákærða, sem að framan eru rakin.

29 Samkvæmt 1. og 2. mgr. 109. gr. laga nr. 88/2008 leggur dómari mat á sönnunargildi þeirra gagna sem lögð eru fram við meðferð málsins fyrir dómi. Við sönnunarmat í máli þessu verður litið heildstætt til þeirra sönnunargagna sem fyrir liggja. Á meðal þeirra gagna er framangreind upptaka sem aflað var andstætt lögum. Verður það sem þar kemur fram virt með hliðsjón af öðrum gögnum málsins.

30 Framburður ákærða, brotaþola og vina þeirra, C, B og D fyrir héraðsdómi hefur verið rakinn. Eins og þar kom fram gekkst ákærði endurtekið við því við brotaþola og vini þeirra að hann hefði brotið gegn henni með þeim hætti sem hún hefði lýst. Það sem ákærði sagði í símtalinu við brotaþola og D var í samræmi við það sem hann hafði áður tjáð sig um við C og B, eins og þeir lýstu fyrir dómi. Í ljósi framangreinds er síðari frásögn ákærða af því sem gerðist þetta kvöld ótrúverðug, sem og sú skýring hans að hann hafi talið að um ólíka upplifun þeirra brotaþola hafi verið að ræða. Loks er ekki trúverðug skýring hans á því hvers vegna hann hefði gengist við svo alvarlegu broti að ósekju.

31 Eins og fram kemur í héraðsdómi hefur brotaþoli frá upphafi verið samkvæm sjálfri sér um meginatriði málsins. Hún hefur og gefið á því trúverðugar skýringar hvers vegna hún dró að kæra málið til lögreglu. Er framburður hennar um að atvikið hafi valdið henni mikilli vanlíðan studd vitnisburði móður hennar og vina, auk sérfræðigagna, eins og nánar er rakið í héraðsdómi. Er fallist á þá niðurstöðu hins áfrýjaða dóms að leggja beri trúverðuga frásögn brotaþola til grundvallar í málinu. Samkvæmt því er sannað að ákærði hafi, eins og honum er gefið að sök í ákæru, haft samræði við brotaþola með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við verknaðinum sökum svefndrunga og ölvunar.

32 Hér fyrir dómi hefur ákæruvaldið lagt fram þýðingu löggilts skjalaþýðanda á 1. mgr. 205. gr. […] hegningarlaga, sem er sambærilegt við ákvæði 2. mgr. 194. gr. almennra hegningarlaga. Er því fullnægt skilyrði 2. mgr. 5. gr. sömu laga, eins og það ákvæði var orðað fyrir gildistöku laga nr. 23/2016, um tvöfalt refsinæmi vegna háttsemi ákærða. Samkvæmt framangreindu verður ákærði sakfelldur samkvæmt ákæru og er brot hans þar rétt fært til refsiákvæðis.

33 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms eru staðfest ákvæði hans um ákvörðun refsingar, miskabætur og sakarkostnað. Kröfu brotaþola um skaðabætur á grundvelli I. kafla laga nr. 50/1993 var vísað frá héraðsdómi án kröfu en þeirri dómsathöfn var ekki skotið til Landsréttar, sbr. ulið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008. Kemur þessi krafa því ekki til skoðunar hér fyrir dómi.

34 Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og þóknun réttargæslumanns brotaþola, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 2.150.414 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-kk-ef lögmanns, 1.686.400 krónur, og þóknun réttargæslumanns brotaþola, J-kk-ef S. Ó-kk-ef lögmanns, 421.600 krónur.