395/2023

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áframhaldandi vistun á viðeigandi stofnun, sbr. 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála og 1. mgr. 100. gr. sömu laga.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, J-kk-nf H-kk-nf og K-kvk-nf S-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 23. maí 2023, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 23. maí 2023 í málinu nr. R- [...]/2023 þar sem varnaraðila var gert að sæta áfram vistun á viðeigandi stofnun, þó ekki lengur en til mánudagsins 19. júní 2023 klukkan 16.

Kæruheimild er í l-lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Til vara að varnaraðila verði gert að sæta farbanni sem markað verði skemmri tíma.

Niðurstaða

4

Í 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 segir að úrskurða megi sakborning í gæsluvarðhald þótt skilyrði a- til d-liða 1. mgr. sömu greinar séu ekki fyrir hendi ef sterkur grunur leikur á að hann hafi framið afbrot sem að lögum getur varðað 10 ára fangelsi, enda sé brotið þess eðlis að ætla megi varðhald nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna.

5

Eins og rakið er í úrskurði Landsréttar 28. apríl 2023 í máli nr. 303/2023 liggur fyrir myndupptaka af árás þeirri sem leiddi til dauða brotaþola en af henni verður skýrlega ráðið að varnaraðili átti aðild að þeirri atlögu. Af upptökunni verður jafnframt ekki annað ráðið en að varnaraðila hafi hlotið að vera ljóst að samverkamaður hansí atlögu að brotaþola hafði í þrígang stungið hann með hnífi. Í stað þess að stöðva árásina eða láta af háttsemi sinni ber upptakan með sér að varnaraðili hélt áfram atlögunni í félagi með samverkamönnum sínum. Með vísan til þess var í úrskurði Landsréttar fallist á að varnaraðili væri undir sterkum grun um aðild að broti gegn 211. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 sem varðar allt að 16 ára eða ævilöngu fangelsi eða eftir atvikum 2. mgr. 218. gr. sömu laga sem varðar allt að 16 ára fangelsi.

6

Í málinu liggja ekki fyrir nein ný gögn sem áhrif geta haft á framangreinda niðurstöðu Landsréttar í máli nr. 303/2023 um að skilyrðum 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 sé fullnægt en með þeim úrskurði var varnaraðila gert að sæta vistun á viðeigandi stofnun samkvæmt 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 eins og kveðið er á um í hinum kærða úrskurði.

7

Svo sem rakið er í úrskurði Landsréttar í máli nr. 303/2023 hefur verið lagt til grundvallar að ríkir almannahagsmunir standi til þess að menn sem sterklega eru grunaðir um alvarleg ofbeldisbrot gangi ekki lausir, sbr. meðal annars til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 12. desember 2017 í máli nr. 774/2017 og úrskurði Landsréttar 30. október 2019 í máli nr. 716/2019 og 29. apríl 2022 í máli nr. 261/2022. Að því virtu og með vísan til alvarleika þess brots sem sterkur grunur er um að varnaraðili hafi framið er fallist á að gæsluvarðhald sé nauðsynlegt með tilliti til almannahagsmuna.

Samkvæmt því verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.