162/2019

Útdráttur

AB var sakfelldur fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás, sbr. 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, með því að hafa slegið A fjórum sinnum með sleggju með nánar tilgreindum afleiðingum. Þá var hann sakfelldur fyrir eignaspjöll, sbr. 1. mgr. 257. gr. sömu laga með því að hafa slegið með sleggjunni í afturhurð bifreiðar þannig að rúða í hurðinni brotnaði. Loks var hann sakfelldur fyrir lyfja og tollalagabrot með því að hafa haft í vörslum sínum og flutt ólöglega til landsins nánar tilgreint magn lyfja. Refsing AB var ákveðin fangelsi í níu mánuði en þar af var fullnustu sex mánaða af refsingunni frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var honum gert að greiða A miskabætur og sæta upptöku framangreindrar sleggju og lyfja.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 5. mars 2019 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjaness 24. janúar 2019 í málinu nr. S417/2018.

2 Ákæruvaldið krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur.

3 Ákærði krefst sýknu af ákæruliðum I og II samkvæmt ákæru en vægustu refsingar sem lög leyfa vegna ákæruliðar III. Til vara krefst hann refsimildunar. Þá krefst hann þess að einkaréttarkröfu brotaþola verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð.

4 Brotaþoli, A, hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Landsrétti og verður því litið svo á að hann krefjist þess að ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu hans verði staðfest, sbr. 208. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Niðurstaða

5 Málsatvikum og framburði ákærða og vitna fyrir héraðsdómi er skilmerkilega lýst í hinum áfrýjaða dómi.

6 Við aðalmeðferð málsins í Landsrétti var tekin skýrsla af vitninu H en hún gaf ekki skýrslu fyrir héraðsdómi. Í vitnisburði hennar kom fram að hún hafi í umrætt sinn verið í samkvæmi hjá ákærða ásamt fleira fólki. Hún hafi ekki þekkt ákærða en kvaðst hafa kynnst brotaþola nokkrum vikum áður. Hún greindi frá því að samkvæmið hefði verið rólegt, fólk verið að spjalla og áfengi haft um hönd, þó ekki mikið og sjálf hafi hún drukkið lítið. Hún kvaðst hafa verið að spila biljarð og hafi heyrt út undan sér að ákærði og brotaþoli byrjuðu að rífast en þeir hefðu setið í sófa aðeins í burtu. Hafi ákærði allt í einu staðið upp, tekið sleggju og lamið brotaþola með henni. Kvaðst hún greinilega hafa séð ákærða lemja brotaþola einu sinni með sleggjunni en þetta hafi allt gerst mjög hratt. Þau hafi reynt að stoppa ákærða og róa hann en síðan flúið úr íbúðinni og út í bíl. Hafi ákærði komið á eftir þeim með sleggjuna og lamið í bílinn. Hafi brotaþoli og eiginmaður hennar farið úr bílnum og náð að yfirbuga ákærða og hent sleggjunni eitthvert í burtu. Ákærði hafi reynt að elta þau en þau hafi komið sér inn í bílinn og síðar farið með brotaþola á slysadeild.

7 Að þessum vitnisburði gættum verður niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða og heimfærslu háttsemi hans til refsiákvæða staðfest með vísan til forsendna dómsins.

8 Þegar litið er til þeirrar háskalegu atlögu ákærða sem lýst er í I. kafla ákæru og að teknu tilliti til 77. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, svo og þess að honum hefur ekki áður verið gerð refsing verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um refsingu ákærða, sem rétt þykir að skilorðsbinda að hluta á þann hátt sem þar var gert.

9 Ákvæði héraðsdóms um einkaréttarkröfu, upptöku og sakarkostnað verða staðfest.

10 Samkvæmt öllu framansögðu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur.

11 Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Ákærði, A-kk-nf B-x-x, greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 617.412 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, G-kk-ef S-x-x R-kk-ef lögmanns, 573.500 krónur.