926/2018

Útdráttur

B var sakfelldur fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa ráðist á A með hnefahöggum og spörkum með þeim afleiðingum að hann féll í gólfið og því næst hafi B sparkað nokkrum sinnum í líkama A þar sem hann lá á gólfinu, allt með nánar tilgreindum afleiðingum. Við ákvörðun refsingar var litið til þess dráttar sem varð á rannsókn og útgáfu ákæru í málinu. Með hliðsjón af því og með vísan til 1. og 3. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga var refsing B ákveðin fangelsi í 60 daga en fullnustu refsingarinnar frestað skilorðsbundið í eitt ár.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir Á-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 3. desember 2018 í samræmi við yfirlýsingu ákærða um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 21. nóvember 2018 í málinu nr. S211/2018.

2 Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd.

3 Ákærði krefst sýknu en til vara refsimildunar. Þá krefst ákærði þess að einkaréttarkröfu verði vísað frá dómi en til vara að hún verði lækkuð.

4 Brotaþoli, A, hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Landsrétti. Verður því litið svo á að hann krefjist staðfestingar á einkaréttarkröfu sinni, sbr. 1. mgr. 208. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Niðurstaða

5 Ákæru, málavöxtum og framburði ákærða og vitna er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Eins og þar kemur fram hafa ákærði og brotaþoli lýst samskiptum sínum, er ákærði yfirgaf heimili brotaþola að kvöldi miðvikudagsins 1. október 2014, á ólíka vegu fyrir dómi. Segir brotaþoli að ákærði hafi þar veist að sér með höggum og spörkum en það kannast ákærði ekki við. Engin vitni voru að atvikum. Við mat á því hvort ákæruvaldið hafi fært sönnur á sök ákærða verður að meta sönnunargildi þessara frásagna, sbr. 115. og 126. gr. laga nr. 88/2008, að teknu tilliti til annarra gagna sem fyrir liggja. Upptaka af framburði ákærða og brotaþola fyrir héraðsdómi var spiluð við aðalmeðferð málsins fyrir Landsrétti.

6 Eins og rakið er í héraðsdómi verður að ganga út frá því að brotaþoli hafi orðið fyrir líkamsárás 1. október 2014 en fyrir liggur að hann kom á bráðamóttöku daginn eftir með nýlega áverka sem hann kvaðst hafa hlotið af völdum annars manns. Brotaþoli hefur verið afdráttarlaus frá öndverðu um að ákærði hafi með atlögu sinni valdið áverkunum. Sakaði hann ákærða meðal annars í smáskilaboðum, sem hann sendi 2. sama mánaðar, um að hafa veist að sér og brotið á sér nefið og augntóft kvöldið áður. Fyrir dómi var frásögn hans skýr um samskipti sín við ákærða eftir að hann hafði vísað ákærða á dyr. Sýndi hann varkárni við upprifjun atvika en hann kvaðst ekki muna núna eftir því að ákærði hefði veitt honum spark í höfuðið. Var framburður brotaþola fyrir dómi í heild trúverðugur.

7 Ákærði þvertók fyrir dómi að hafa veist að brotaþola. Spurður um minni sitt frá umræddu kvöldi kvað hann að „gloppur“ hafi verið „þetta kvöld“ en að „þetta“ hafi allt rifjast upp fyrir honum „svona daginn eftir líka“. Mundi hann eftir því að hafa fengið smáskilaboð frá brotaþola daginn eftir þar sem hann hafi verið borinn sökum um að hafa ráðist á brotaþola. Greindi hann frá því að þær ásakanir hefðu komið honum í opna skjöldu. Við skýrslutökuna voru skjáskot af smáskilaboðum brotaþola og svör ákærða við þeim borin undir hann. Kvaðst hann lítið muna eftir þeim og virtust viðbrögð hans við ásökunum brotaþola, sem þar komu fram, koma honum á óvart sem og umfang samskiptanna. Hann efaðist þó ekki um að svörin væru komin úr hans síma og staðfesti að símanúmerið sem kemur fram efst á skjáskotunum tilheyri honum.

8 Framangreind skjáskot hefjast með skilaboðum sem brotaþoli sendi ákærða rétt fyrir miðnætti 1. október 2014. Lýsti hann þar andúð sinni á ákærða með tilteknum orðum án þess að greina frá því hvað lægi þar að baki. Virtist það koma ákærða á óvart í stuttu svari sem hann sendi brotaþola um klukkustund síðar. Undir hádegi morguninn eftir sendi ákærði brotaþola síðan svohljóðandi skilaboð: „Ef ég gerði eitthvað á þinn hlut í gærkveldi biðst ég innilega afsökunar [A] minn, man bara ekkert nema að við lentum saman, veit að þetta er mér að kenna, sorry [A] minn.“ Í kjölfarið lýsti brotaþoli því í nokkrum skilaboðum til ákærða að hann hefði ráðist á sig með spörkum í kvið og gagnauga, rústað íbúðinni og skemmt ýmsa hluti í hans eigu. Ákærði brást við með því að segja að sér þætti þetta afar leitt og virtist hann miður sín yfir framferði sínu. Kvaðst hann ætla að „finna leið til að bæta það sem hægt“ væri. Síðar sama dag sendi brotaþoli ákærða frekari lýsingu á áverkum sínum með þremur ljósmyndum af sér, sem sýndu andlit hans marið og bólgið, og eina ljósmynd af aðstæðum í íbúðinni.

9 Brotaþoli sendi ákærða að nýju skilaboð 7. október sama ár. Brást ákærði þá við með því að árétta að honum liði afar illa yfir árekstrum þeirra og að hann væri búinn að biðjast afsökunar. Kom þar fram að hann vissi „ekkert hvað gerðist“ en að hann vildi „laga þetta ef þú gætir hugsað þér það“. Þá kvaðst ákærði ekki geta kennt neinum öðrum en sjálfum sér um og að það væri „greinilega eitthvað að“. Kvaðst hann ætla að hætta að drekka og tók fram að hann væri „fáviti með öllum vímuefnum“ en þetta atvik gerði útslagið. Það ömurlegasta væri að hann skyldi „gera eins og þú lýsir, það er bara ekki hægt að búa til orð yfir svona villimennsku“. Í skilaboðum, sem bárust brotaþola 13. október 2014, leitaði ákærði meðal annars upplýsinga um hvort brotaþoli væri búinn að leggja fram kæru og áréttaði enn á ný afsökunarbeiðni sína.

10 Framburður ákærða sem hann gaf fyrir dómi fær illa samrýmst því sem fram kemur í framangreindum smáskilaboðum. Gefa þau til kynna að hann hafi ekki munað vel eftir samskiptum sínum við brotaþola umrætt kvöld. Þá verður ekki ráðið af viðbrögðum ákærða við ásökunum brotaþola að honum hafi þótt þær ósennilegar. Endurspegla þau eftirsjá og biður ákærði brotaþola þar ítrekað afsökunar á hegðun sinni. Það sem fyrir liggur um samskipti aðila skömmu eftir atvikið dregur samkvæmt framansögðu úr tiltrú á frásögn ákærða fyrir dómi en styður aftur á móti þá lýsingu sem brotaþoli hefur gefið á því sem gerðist.

11 Upplýsingar liggja fyrir í málinu um að brotaþoli hafi lent í einhverjum ryskingum 1. október 2014 áður en ákærði kom til hans um kvöldið. Líkt og hjá lögreglu var brotaþoli afdráttarlaus fyrir dómi um að hann hafi ekki hlotið neina áverka í þeim. Þá verður að telja þá framvindu ósennilega að brotaþoli hafi í þeim getað fengið þá áverka sem hann sannanlega hlaut, gengið því næst heim til sín og tekið á móti ákærða, kunningja sínum sem hafi ekki veitt áverkunum neina athygli, vísað síðan ákærða á dyr án frekari eftirmála en vaknað lemstraður daginn eftir á heimili sínu og þurft aðstoð við að komast á bráðamóttöku eins og vitni ber um.

12 Þegar á allt framangreint er litið þykir hafið yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi, eftir að honum hafði verið vísað á dyr umrætt kvöld, ráðist á brotaþola með hnefahöggum og spörkum aftan frá, eins og brotaþoli hefur lýst, með þeim afleiðingum að hann féll í gólfið, og að ákærði hafi því næst sparkað nokkrum sinnum í líkama hans þar sem hann lá á gólfinu, allt með þeim afleiðingum sem greinir í hinum áfrýjaða dómi. Þessi háttsemi ákærða er þar réttilega heimfærð til 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940.

13 Með vísan til 1. og 3. töluliðar 1. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, og að teknu tilliti til þess dráttar sem varð á rannsókn og útgáfu ákæru í málinu, þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin í héraðsdómi en ekki liggur fyrir að atriði sem tilgreind eru í 74. eða 75. gr. laganna hafi áhrif til frekari mildunar á henni. Ber því að staðfesta niðurstöðu héraðsdóms um refsingu ákærða og skilorðsbindingu hennar sem og um sakarkostnað. Þá eru ekki efni til að lækka miskabætur frá því sem þar er ákveðið auk þess sem ákvæði héraðsdóms um málskostnað brotaþola skal vera óraskað. 14 Ákærða verður gert að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Ákærði greiði allan áfrýjunarkostnað málsins, 650.747 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, B-kk-ef H-kk-ef lögmanns, 620.000 krónur.