242/2019

Útdráttur

Staðfestur var úrsk urður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu L um að X yrði gert að veita L tilteknar upplýsingar um IP tölu, samkvæmt réttarbeiðni frá erlendu ríki . Í úrskurði Landsréttar kom fram að ekki lægi fyrir að skilyrði væru fyrir því að saksókn vegna ætlaðs brots n æði fram að ganga hér á landi.

Samkvæmt

4. mgr. 22.gr. laga nr.

13/1984 um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum væri því óheimilt að verða við beiðninni.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 29. mars 2019, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 1. apríl sama ár. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. mars 2019 í málinu nr. R[…]/2019 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að varnaraðila yrði gert skylt að veita honum upplýsingar um tilgreinda IPtölu á tímabilinu frá og með 1. nóvember 2017, klukkan 00:00 til og með klukkan 23:59 sama dag, hver sé skráður fyrir henni og annála (logs). Kæruheimild er í ilið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að framangreind krafa verði tekin til greina.

3 Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði hefur sóknaraðili krafist úrskurðar um skyldu varnaraðila til þess að afhenda tilteknar upplýsingar á grundvelli réttarbeiðni frá lögreglunni í […] í […]. Réttarbeiðnin er vegna lögreglurannsóknar á ætluðum ærumeiðingum í garð opinbers starfsmanns sem sóknaraðili telur sambærilega við háttsemi sem heimfæra mætti undir 234. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í kröfu sóknaraðila er jafnframt vísað til b og cliða 242. gr. sömu laga.

5 Í 4. mgr. 22. gr. laga nr. 13/1984, um framsal sakamanna og aðra aðstoð í sakamálum, er fjallað um beiðnir um aðra aðstoð vegna rekstur sakamála. Þar segir að óheimilt sé að verða við beiðni ef verknaðurinn sem hún er tilkomin vegna eða sambærilegur verknaður er ekki refsiverður samkvæmt íslenskum lögum. Þetta skilyrði tekur til beiðna frá […] sem er aðili að Schengensamstarfinu.

6 Í 242. gr. almennra hegningarlaga er brotum samkvæmt XXV. kafla laganna, sem fjallar um ærumeiðingar og brot gegn friðhelgi einkalífs, skipt í þrjá flokka með tilliti til þess með hvaða hætti saksókn vegna þeirra skuli háttað. Í 2. mgr. 242. gr. er fjallað um þau brot sem aðeins sæta ákæru eftir kröfu þess sem misgert er við. Í þann flokk falla samkvæmt blið ærumeiðandi móðganir eða aðdróttanir sem beint er að manni sem er eða verið hefur opinber starfsmaður og móðgunin eða aðdróttunin varðar að einhverju leyti það starf hans. Undir clið falla brot sem felast í því að ærumeiðandi aðdróttun hefur verið borin fram skriflega en annað hvort nafnlaust eða með rangri eða tilbúinni undirskrift. Samkvæmt þessum lagaákvæðum myndi sú ætlaða ærumeiðing sem beiðnin lýtur að því aðeins sæta ákæru að íslenskum lögum að krafa kæmi fram um það af hálfu þess sem misgert var við.

7 Skýra verður fyrrnefnt skilyrði 4. mgr. 22. gr. laga nr. 13/1984 með þeim hætti að óheimilt sé að verða við beiðni um þá réttaraðstoð sem óskað er eftir ef sambærilegur verknaður er ekki refsiverður samkvæmt íslenskum lögum og jafnframt ef ekki væru skilyrði til að brot sem í verknaði fælist sætti saksókn samkvæmt íslenskum lögum.

8 Í gögnum málsins er ekki að finna upplýsingar um að sá embættismaður, sem ætlað er að hafi orðið fyrir broti því sem beiðnin er tilkomin vegna og talið er varða við refsiákvæði sem samsvari 234. gr. almennra hegningarlaga, hafi sett fram kröfu um að ætlaður gerandi sæti saksókn vegna háttseminnar. Við slíkar aðstæður næði saksókn vegna sambærilegrar háttsemi ekki fram að ganga hér á landi. Þegar af þeirri ástæðu verður kröfu sóknaraðila hafnað og verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.