410/2019

Útdráttur

Þrotabú HV ehf. höfðaði mál gegn B og krafðist endurgreiðslu nánar tilgreindra fjármuna sem B hefði í 39 skipti ráðstafað af bankareikningi HV ehf. inn á eigin reikning. Í dómi héraðsdóms sem staðfestur var í Landsrétti kom fram að engin gögn lægju fyrir sem sýndu fram á eða gerðu líklegt að fjármunirnir hefðu verið nýttir í þágu félagsins. Þá var ekki fallist á að umræddar greiðslur hefðu verið launagreiðslur til B. Með því að nýta sér stöðu sína hjá HV ehf., og sem prókúruhafi á umræddum bankareikningi félagsins, hefði B veitt sjálfum sér lán frá félaginu með umræddum greiðslum andstætt því sem til var ætlast samkvæmt 1. mgr. 79. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög. Var því fallist á kröfu þrotabús HV ehf. og B gert að endurgreiða fjármunina með dráttarvöxtum.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómarinn K-kvk-nf S-kvk-nf og Á-kvk-nf Ó-kvk-nf og H-kk-nf O. A-kk-nf, settir landsréttardómarar.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 5. júní 2019. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 10. maí 2019 í málinu nr. E2377/2018.

2 Áfrýjandi krefst aðallega sýknu af kröfum stefnda, til vara að kröfum stefnda verði vísað frá dómi en að því frágengnu að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað. Þá krefst hann 600.000 króna í málskostnað fyrir héraðsdómi auk málskostnaðar fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Landsrétti.

4 Málsaðilar hafa fyrir Landsrétti lagt fram ýmis ný skjöl, þar með talið afrit bréfs ríkisskattstjóra 21. ágúst 2019 um skil á staðgreiðslu og öðrum launatengdum gjöldum.

Niðurstaða

5 Áfrýjandi krefst aðallega sýknu af kröfum stefnda, til vara að kröfum stefnda verði vísað frá dómi en að því frágengnu að hinn áfrýjaði dómur verði ómerktur og málinu vísað heim í hérað. Verður fyrst leyst úr frávísunarkröfu áfrýjanda, þá ómerkingarkröfu og að lokum sýknukröfu hans.

6 Fyrir héraðsdómi krafðist áfrýjandi þess að máli þessu yrði vísað frá dómi en þeirri kröfu var hafnað með úrskurði 21. janúar 2019. Skilja verður varakröfu áfrýjanda svo að hann leiti nú endurskoðunar þeirrar niðurstöðu. Frávísunarkröfu sína byggir áfrýjandi á því að málatilbúnaður stefnda fari gegn 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, skiptastjóri hafi með málshöfðun þessari farið út fyrir heimildir sínar með því að krefja hann um endurgreiðslu hluthafaláns, sem ósannað sé að hann hafi fengið, skilyrði bótaábyrgðar áfrýjanda séu ekki uppfyllt í málinu en áfrýjandi hafi, sem fyrirsvarsmaður og prókúruhafi stefnda, verið í fullum rétti til að höndla með fjármuni stefnda og að ekki verði krafist riftunar á ráðstöfunum sem nemi hærri fjárhæð en lýstum kröfum í þrotabú. Fyrir héraðsdómi byggði áfrýjandi jafnframt á því að mál þetta hefði verið höfðað eftir að málshöfðunarfrestur samkvæmt 1. mgr. 148. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o.fl. var runninn út en þeirri málsástæðu var ekki haldið uppi fyrir Landsrétti.

7 Samkvæmt dlið 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991 skal í stefnu greina svo glöggt sem verða má dómkröfur stefnanda og þá skal samkvæmt elið sama ákvæðis tilgreina málsástæður, sem stefnandi byggir málsókn sína á svo glöggt sem verða má, svo og önnur atvik sem þarf að greina frá til þess að samhengi málsástæðna verði ljóst. Þessi lýsing skal vera gagnorð og skýr svo ekki fari milli mála hvert sakarefnið er. Þá er í flið kveðið á um að í stefnu eigi að vísa til helstu lagaákvæða eða réttarreglna sem málatilbúnaður er reistur á.

8 Stefndi hefur í máli þessu aðallega uppi fjárkröfu á hendur áfrýjanda sem er skýrlega tilgreind og til vara að nánar tilgreindum ráðstöfunum áfrýjanda verði rift og áfrýjanda gert að greiða stefnda sömu fjárhæð og tilgreind er í aðalkröfu. Vaxtakröfur stefnda eru sömuleiðis skýrt afmarkaðar. Þá er í stefnu gerð grein fyrir helstu atvikum máls eins og þau horfa við stefnda auk þess sem gerð er ítarleg grein fyrir málsástæðum og lagarökum sem stefndi byggir málsókn sína á. Að þessu virtu eru ekki þeir annmarkar á málatilbúnaði stefnda sem leitt geti til þess að máli þessu verði vísað frá dómi.

9 Aðrar málsástæður, sem áfrýjandi hefur uppi til stuðnings frávísunarkröfu sinni, varða efnishlið málsins. Þá geta þær málsástæður sem áfrýjandi hefur fært fram til stuðnings ómerkingarkröfu sinni ekki varðað ómerkingu héraðsdóms og verður henni því hafnað.

10 Samkvæmt bréfi ríkisskattstjóra 21. ágúst 2019 greiddi stefndi ekki staðgreiðslu launagreiðanda samkvæmt ákvæðum laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda. Þá komi fram í skilagreinum stefnda vegna staðgreiðslu opinberra gjalda að engin laun voru greidd og jafnframt tekið fram að stefndi hafi ekki skilað skilagreinum frá 6. september 2015. Að þessu gættu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

11 Eftir þessum úrslitum verður áfrýjanda gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Landsrétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, B-kk-nf G-kk-nf, greiði stefnda, þrotabúi Húsaviðhalds og viðgerða ehf., 600.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.