70/2021

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem sakamáli gegn X var vísað frá dómi þar eð ekki lægi fyrir að háttsemi sem í ákæru greindi væri refsiverð eftir spænskum hegningarlögum auk þess sem lagaákvæðið sem byggt væri á gæti ekki átt við um háttsemina, sbr. 2. tölulið 1. mgr. 5. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Í úrskurði Landsréttar kom fram að þótt íslensk þýðing hins spænska lagaákvæðis sem lægi fyrir í málinu væri ekki hnökralaus yrði af orðalagi þess ráðið að það tæki til kynferðislegrar áreitni í skilningi 1. mgr. 199. gr. almennra hegningarlaga, sem samkvæmt lögskýringargögnum fælist meðal annars í hvers konar snertingu á líkama annarrar manneskju sem væri andstæð góðum siðum og samskiptaháttum. Hinn kærði úrskurður var því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf H-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 28. janúar 2021, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 4. næsta mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 28. janúar 2021 í málinu nr. S[…]/2020 þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í tlið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Með hinum kærða úrskurði var tekin til greina krafa varnaraðila um að vísa málinu frá dómi þar sem ekki lægi fyrir „gild yfirlýsing frá þar til bærum spænskum yfirvöldum“ um að háttsemi sem í ákæru greinir væri refsiverð eftir spænskum hegningarlögum auk þess sem lagaákvæðið sem byggt væri á gæti ekki átt við um háttsemina, sbr. 2. tölulið 1. mgr. 5. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Samkvæmt ákvæðinu skal refsa íslenskum ríkisborgara eftir íslenskum hegningarlögum fyrir verknað framinn erlendis ef brotið er framið á stað sem refsivald annars ríkis nær til að þjóðarétti og var þá jafnframt refsivert eftir lögum þess ríkis. Í ákæru héraðssaksóknara er varnaraðila gefið að sök brot gegn 1. mgr. 199. gr. almennra hegningarlaga.

5 Eins og fram kemur í hinum kærða úrskurði byggir sóknaraðili á því að sú háttsemi sem varnaraðila er gefin að sök í ákæru varði refsingu samkvæmt 1. mgr. 181. gr. spænskra hegningarlaga. Þótt íslensk þýðing hins spænska lagaákvæðis sem liggur fyrir í málinu sé ekki hnökralaus verður af orðalagi þess ráðið að það taki til kynferðislegrar áreitni í skilningi 1. mgr. 199. gr. almennra hegningarlaga, sem samkvæmt lögskýringargögnum felst meðal annars í hvers konar snertingu á líkama annarrar manneskju sem er andstæð góðum siðum og samskiptaháttum.

6 Samkvæmt framangreindu eru ekki efni til að vísa málinu frá dómi. Verður hinn kærði úrskurður því felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.

7 Kærumálskostnaður verður ekki úrskurðaður, sbr. 3. mgr. 237. gr. laga nr. 88/2008.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdómara að taka málið til efnismeðferðar.