294/2022

Útdráttur

D og U höfðuðu mál á hendur I og R. D og U kröfðust þess í þinghaldi að málið yrði fellt niður þar sem I og R hefðu að hluta leyst af hendi þá skyldu sem þau væru krafin um í málinu. Þá kröfðust D og U málskostnaðar úr hendi I og R með vísan til 2. mgr. 130. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. I og R höfnuðu því að þau hefðu uppfyllt nokkra þá skyldu sem þau væru krafin um, heldur hefðu þau farið að tilgreindum úrskurði Persónuverndar. Í úrskurði Landsréttar kom fram að I og R hefðu í þýðingarmiklu atriði komið til móts við kröfur D og U. Var því staðfest niðurstaða hins kærða úrskurðar um að málskostnaður milli aðila félli niður.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, Á-kk-nf H-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðilar skutu málinu til Landsréttar með kæru 9. maí 2022. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 25. apríl 2022 í málinu nr. E- 1481/2021 þar sem mál varnaraðila á hendur sóknaraðilum var fellt niður og ákveðið að málskostnaður þeirra í milli félli niður.

Kæruheimild er í g-lið 1. mgr. 143. gr. laga nr.91/1991 um meðferð einkamála.

2

Sóknaraðilar krefjast þess að ákvæði hins kærða úrskurðar um að málskostnaður falli niður á milli aðila verði fellt úr gildi og að varnaraðilum verði gert að greiða þeim málskostnað ásamt álagi. Þá krefjast þau kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðilar krefjast þess að kröfum sóknaraðila verði hafnað. Þá krefjast þau kærumálskostnaðar.

4

Varnaraðilar kærðu úrskurð héraðsdóms fyrir sitt leyti með kæru 27. maí 2022.

Varnaraðilar krefjast þess að hinum kærða úrskurði verði breytt á þann veg að sóknaraðilum verði gert að greiða þeim málskostnað. Þá krefjast þau kærumálskostnaðar.

5

Greinargerð sóknaraðila í gagnkæru barst réttinum 7. júní 2022. Sóknaraðilar krefjast þess aðallega að gagnkæru verði vísað frá Landsrétti en til vara að kröfum varnaraðila verði hafnað. Þá krefjast sóknaraðilar kærumálskostnaðar ásamt álagi.

Niðurstaða

6

Krafa sóknaraðila um frávísun gagnkæru er byggð á því að hún hafi borist að liðnum kærufresti. Kæra sóknaraðila barst héraðsdómi 9. maí 2022 sem var síðasti dagur kærufrests, sbr. 1. mgr. 144. gr. laga nr. 91/1991. Frestur sóknaraðila til að skila kærumálsgögnum til réttarins rann samkvæmt því út 23. sama mánaðar, sbr. 3. mgr. 147. gr. sömu laga, og bárust gögnin Landsrétti þann dag. Frestur varnaraðila til að skila greinargerð til Landsréttar var því til 30. sama mánaðar samkvæmt 148. gr. laganna. Gagnkæran barst Landsrétti 27. sama mánaðar og kom því tímanlega fram, sbr. 4. mgr. 150. gr. og 3. mgr. 153. gr. laganna, sbr. einnig dóm Hæstaréttar 5. mars 2015 í máli nr. 89/2015. Verður kröfu sóknaraðila um frávísun gagnkærunnar því hafnað.

7

Svo sem rakið er í hinum kærða úrskurði voru stefnukröfur varnaraðila í héraði tvíþættar. Annars vegar gerðu þeir kröfu um að sóknaraðilar yrðu dæmd til að flytja úr og selja eignarhlut sinn í fjöleignarhúsinu að Þórustíg 9 í Reykjanesbæ og hins vegar að þeim yrði gert að fjarlægja þegar í stað eftirlitsmyndavélar sem þau höfðu komið fyrir á húsinu. Fyrir liggur að sóknaraðilar fjarlægðu myndavélarnar eftir að varnaraðilar höfðuðu málið fyrir héraðsdómi og efndu að því leyti þá skyldu sem þau voru krafin um í málinu. Af héraðsdómsstefnu má ráða að krafa varnaraðila um brottflutning sóknaraðila úr fasteigninni og skyldu þeirra til að selja hana var að verulegu leyti byggð á því að varnaraðilar hefðu komið upp hinum umdeildu eftirlitsmyndavélum. Með því að taka myndavélarnar niður eftir að málið var höfðað hafa sóknaraðilar í þýðingarmiklu atriði komið til móts við kröfur varnaraðila og þær málsástæður sem málatilbúnaður hans var reistur á. Með vísan til þessa verður niðurstaða hins kærða úrskurðar staðfest.

8

Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.