492/2018

Útdráttur

Í málinu kröfðust Ó og H ógildingar á tilteknum úrskurðum skattstjóra og ríkisskattstjóra þar sem gjaldfærðar fyrningar samkvæmt rekstrarskýrslum þeirra árin 2003 til 2008 voru lækkaðar, annars vegar með vísan til þess að þeim hefði verið óheimilt að hækka bókfært verð eigna í atvinnurekstri sínum með tilliti til matsverðs eignanna á hverju ári og hins vegar með vísan til þess að þeim hefði verið óheimilt að fyrna stofnkostnað vegna kaupa á aflahlutdeild. Þá laut ógildingarkrafa Ó og H að þeirri ákvörðun ríkisskattstjóra að hafna gjaldfærslu að tiltekinni fjárhæð vegna skerðingar á úthlutuðu aflamarki fyrir fiskveiðiárið 2007 til 2008. Í héraðsdómi sem staðfestur var í Landsrétti með vísan til forsendna kom fram að ekki hefði verið að finna heimild í lögum til að miða fyrningargrunn umræddra eigna við matsverð þeirra. Hefði úrskurður skattstjóra um endurákvörðun gjalda Ó og H til samræmis við stofnverð þeirra samkvæmt 2. mgr. 36. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt því verið í samræmi við lög. Þá væri samkvæmt ótvíræðum fyrirmælum 1. mgr. 48. gr. sömu laga óheimilt að fyrna stofnkostnað við kaup á varanlegri aflahlutdeild. Árleg ákvörðun á aflamarki Ó og H hefði ekki falið í sér skerðingu á aflahlutdeild þeirra. Þá yrði ekki á það fallist að téð réttindi hefðu fallið niður eða verið skert í skilningi lokaorða 3. mgr. 48. gr. laganna. Samkvæmt framangreindu hefðu úrskurðir skattyfirvalda sem deilt væri um í málinu verið í samræmi við skýr og ótvíræð fyrirmæli laga.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir R-kvk-nf B-kvk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjendur skutu málinu upphaflega til Landsréttar 23. apríl 2018. Ekki varð af fyrirhugaðri þingfestingu málsins 6. júní það ár og var málinu áfrýjað að nýju 12. júní 2018 samkvæmt heimild í 4. mgr. 153. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 27. mars 2018 í máli nr. E1124/2017.

2 Áfrýjendur krefjast þess að felldur verði úr gildi úrskurður skattstjórans í Reykjanesumdæmi frá 9. júní 2009 og úrskurður ríkisskattstjóra frá 2. mars 2010 um endurákvörðun gjalda, annars vegar vegna lækkunar á gjaldfærðri fyrningu, samtals að fjárhæð 22.220.577 krónur, rekstrarárin 2003 til 2008 og hins vegar vegna þeirrar ákvörðunar ríkisskattstjóra að „strika út gjaldfærslu“ að fjárhæð 4.570.630 krónur vegna skerðingar á aflamarki Sigrúnar RE á þorski samkvæmt úthlutun Fiskistofu rekstrarárið 2008. Enn fremur er þess krafist að beiting 25% álags samkvæmt úrskurði skattstjóra 9. júní 2009 verði felld niður. Þá krefjast áfrýjendur þess að stefndi endurgreiði þeim 12.023.888 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá uppkvaðningu dóms. Loks krefjast áfrýjendur málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur og að áfrýjendum verði gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

5 Áfrýjendur greiði stefnda óskipt 500.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, Ó-kk-nf K-kk-nf G-kk-nf og H-kvk-nf G-kvk-nf J-kvk-nf, greiði stefnda, íslenska ríkinu, óskipt 500.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.