arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
100/2018

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli aliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir Á-kk-nf H-kk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 12. janúar 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 15. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 9. janúar 2018 í málinu nr. R[…]/2018 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 23. janúar 2018 klukkan 16 og einangrun meðan á því stendur. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
106/2018

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem nauðungarvistun A var framlengd.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 17. janúar 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 3. janúar 2018, í málinu nr. L1/2018, þar sem nauðungarvistun sóknaraðila var framlengd í allt að tólf vikur frá og með 4. janúar 2018 að telja. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997.

Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að nauðungarvistun verði markaður skemmri tími. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar að mati dómsins til handa skipuðum verjanda.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og að talsmanni verði dæmd þóknun úr ríkissjóði.

Með vísan til þess sem rakið er í hinum kærða úrskurði, einkum læknisvottorðs B geðlæknis 28. desember 2017 og framburðar hans fyrir dómi, þykir ljóst að sóknaraðili er enn haldin alvarlegum geðsjúkdómi og í geðrofi og bráð nauðsyn að framlengja dvöl hennar á sjúkrahúsi svo unnt sé að veita henni þá meðferð sem hún þarfnast. Með hliðsjón af framangreindu og forsendum hins kærða úrskurðar að öðru leyti er hann staðfestur.

Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila vegna flutnings málsins fyrir Landsrétti úr ríkissjóði og er hún ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í úrskurðarorði greinir.

Ekki verður séð að lögmaður varnaraðila hafi verið skipaður til að gegna hlutverki talsmanns hans og eru því ekki skilyrði til þess að ákvarða lögmanninum þóknun samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga. Því er hafnað kröfu varnaraðila um slíka þóknun úr ríkissjóði.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila, Þ-kvk-ef B. S-kvk-ef lögmanns, vegna flutnings málsins fyrir Landsrétti, 124.000 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
107/2018

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli cliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 18. janúar 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 18. janúar 2018 í máli nr. R[…]/2018 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 15. febrúar 2018, klukkan 10. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, til vara að varnaraðila verði gert að sæta farbanni í stað gæsluvarðhalds, en að því frágengnu að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst þess aðallega að máli þessu verði vísað frá Landsrétti, en til vara að hinn kærði úrskurður verði staðfestur.

Kæra varnaraðila uppfyllir skilyrði 2. mgr. 193. laga nr. 88/2008 og eru því ekki efni til vísa málinu frá Landsrétti.

Með dómi Hæstaréttar 27. desember 2017 í máli nr. 820/2017 var því slegið föstu að fullnægt væri skilyrðum til þess að varnaraðili skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli cliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008. Ekkert er fram komið í málinu sem breytir því mati á skilyrðum gæsluvarðhalds yfir varnaraðila. Með vísan til þess verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
108/2018

Útdráttur

F og R kröfðust þess að felldar yrðu úr gildi ákvarðanir sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu, í aðfararmálum nr. 2017003797 og 2017003795, um að stöðva aðfarargerðir sóknaraðila á hendur varnaraðilum, P og B. Í úrskurði héraðsdóms, sem Landsréttur staðfesti með vísan til forsendna hans, kom fram að sýslumanni hefði verið rétt að stöðva aðfarargerð með vísan til 2. mgr. 27. gr. laga nr. 90/1989 um aðför, þar sem ljóst hafi verið með hliðsjón af dómi í máli nr. E3157/2014 að sóknaraðilar ættu ekki frekari kröfur á hendur varnaraðilum.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðilar skutu málinu til Landsréttar með kæru 16. janúar 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 19. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 3. janúar 2018 í málinu nr. Y6/2017 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að felldar yrðu úr gildi ákvarðanir sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu 14. mars 2017, í aðfararmálum nr. 2017003797 og 2017003795, um að stöðva aðfarargerðir sóknaraðila á hendur varnaraðilum. Kæruheimild er í 4. mgr. 91. gr. laga nr. 90/1989 um aðför.

2 Sóknaraðilar krefjast þess að framangreind krafa verði tekin til greina. Þá krefjast þau málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðilar krefjast staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða Landsréttar

4 Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

5 Sóknaraðilum verður gert að greiða varnaraðilum kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðilar, F-kk-nf A-kk-nf J-kk-nf og R-kvk-nf J-kvk-nf, greiði óskipt varnaraðilum, P-kk-þgf P-kk-þgf og Bergi ehf., 300.000 krónur í kærumálskostnað.
114/2018

Útdráttur

H krafðist ómerkingar á nánar tilteknum ummælum sem birtust í fréttablaðinu Stundinni og í vefútgáfu sama blaðs í febrúar 2016 og að A, sem skráður höfundur fréttarinnar, yrði dæmd til að greiða honum miskabætur. Í dómi héraðsdóms, sem Landsréttur staðfesti með vísan til forsendna, voru rakin ákvæði stjórnarskrár um tjáningarfrelsi og friðhelgi einkalífs. Til þess var vísað að ummælin sem höfð voru eftir E í fréttinni fælu í sér staðhæfingu um háttsemi H sem fæli í sér ásökun um kynferðisbrot. Ummælin hefðu komið fram í umfjöllun þar sem því væri haldið fram að yfirmaður hefði þurft að víkja úr starfi eftir að þrír undirmenn hans höfðu sakað hann um kynferðislega áreitni. Umfjöllun um slík málefni, þar á meðal lýsing á efni þeirra ásakana sem undirmennirnir báru á H, væri liður í þjóðfélagslegri umræðu og ætti erindi til almennings. Í fréttinni væri hvergi staðhæft að H hafi gerst sekur um þá háttsemi sem lýst er í ummælunum og haft væri eftir honum að hann vísaði því alfarið á bug. Þá lægi ekki annað fyrir en að A hefði fylgt eðlilegu verklagi í fréttamennsku við vinnslu fréttarinnar. Var talið að með hinum umstefndu ummælum hefði A ekki farið út fyrir mörk leyfilegrar tjáningar í fjölmiðlum. Var A sýknuð af kröfum H.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar með áfrýjunarstefnu 23. janúar 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 6. nóvember 2017 í málinu nr. E141/2017.

2 Í málinu gerir áfrýjandi í fyrsta lagi kröfu um að eftirfarandi ummæli verði dæmd dauð og ómerk: Í öðru þeirra lýsir fyrrverandi samstarfskona H-kk-ef … alvarlegu atviki. Hún tekur einnig fram að hún hafi verið ofurölvi þegar atvikið átti sér stað. „Í grundvallaratriðum hélt hann áfram að snerta mig og hunsaði mig þegar ég sagði honum að þetta ætti ekki að gerast og að mér liði illa. Hann hlustaði ekki á mig.“ Þá krefst hann þess í öðru lagi að stefnda verði dæmd til að greiða honum miskabætur að fjárhæð 2.000.000 króna ásamt dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. mars 2016 til greiðsludags. Í þriðja lagi gerir áfrýjandi þá kröfu að forsendur og niðurstaða dóms í málinu verði birt í Stundinni eigi síðar en 15 dögum eftir dómsuppsögu. Loks krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefnda krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

5 Áfrýjanda verður gert að greiða stefndu málskostnað fyrir Landsrétti eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Héraðsdómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, H-kk-nf S-kk-nf M-kk-nf, greiði stefndu, Á-kvk-þgf K-kvk-þgf J-kvk-þgf, 700.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.
115/2018

Útdráttur

D var sakfelldur fyrir þjófnað og ítrekuð brot gegn umferðalögum og lögum um ávana og fíkniefni. Að sakaferli hans virtum, því að hann játaði brot sín skýlaust og að um var að ræða rof á skilorði reynslulausnar var refsing D ákveðin fangelsi í 12 mánuði. Þá var hann sviptur ökurétti ævilangt og gert að sæta upptöku fíkniefna.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, Á-kk-nf H-kk-nf og H-kvk-nf Þ-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar með áfrýjunarstefnu 2. janúar 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 18. desember 2017 í málinu nr. S353/2017.

2 Ákæruvaldið krefst þess að refsing ákærða verði þyngd og að staðfest verði niðurstaða héraðsdóms um sviptingu ökuréttar og upptöku efna. Þá er þess krafist að ákærði greiði allan sakarkostnað málsins.

3 Ákærði krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur og að allur sakarkostnaður málsins verði felldur á ríkissjóð. Þá krefst hann málsvarnarlauna til handa skipuðum verjanda sínum.

Niðurstaða

4 Ákærði hefur með brotum sínum sem tilgreind eru í ákæruliðum VII til XI rofið skilorð reynslulausnar sem honum var veitt til eins árs frá 3. desember 2015 á eftirstöðvum fangelsisvistar, 132 dögum. Ekki eru efni til annars en að taka reynslulausn ákærða upp og ákveða refsingu með hliðsjón af hinni óloknu refsivist samkvæmt 1. mgr. 82. gr. laga nr. 15/2016, um fullnustu refsinga, með sama hætti og um væri að ræða rof á skilorðsdómi, sbr. 60. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Að þessu virtu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er refsing ákærða hæfilega ákvörðuð 12 mánuðir.

5 Ákvæði héraðsdóms um ökuréttarsviptingu, upptöku efna og sakarkostnað eru staðfest.

6 Ákærði verður dæmdur til að greiða allan áfrýjunarkostnað málsins, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, sem ákveðin verða að meðtöldum virðisaukaskatti, eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Ákærði, D-kk-nf G-kk-nf H-kk-nf, sæti fangelsi í 12 mánuði.

Ákvæði héraðsdóms um ökuréttarsviptingu, upptöku efna og sakarkostnað skulu óröskuð.

Ákærði greiði áfrýjunarkostnað málsins, 212.748 krónur, þar með talin málsvarnarlaun skipaðs verjanda, S-kk-ef K-kk-ef K-kk-ef lögmanns, 186.000 krónur.
118/2018

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu X um að héraðsdómari viki sæti í máli Á gegn X.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 23. janúar 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum sama dag. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. janúar 2018 í málinu nr. S […] þar sem S-kk-nf S-kk-nf héraðsdómari hafnaði kröfu varnaraðila um að hann viki sæti í máli sóknaraðila á hendur varnaraðila.

Kæruheimild er í a lið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess að framangreind krafa hans verði tekin til greina.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Varnaraðili hefur ekki sýnt fram á að fyrir hendi séu atvik eða aðstæður sem eru fallnar til þess að draga óhlutdrægni héraðsdómarans með réttu í efa, sbr. g lið 1. mgr. 6. gr. laga nr. 88/2008. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
122/2018

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir H-kvk-nf Þ-kvk-nf, I-kvk-nf E-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 23. janúar 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 23. janúar 2018, í málinu nr. R74/2018, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til þriðjudagsins 20. febrúar 2018 klukkan 15.30. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála. Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt gögnum málsins leikur sterkur grunur á að varnaraðili hafi átt veigamikinn hlut að innflutningi á miklu magni amfetamíns hingað til lands, sem getur varðað við 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Er því fullnægt skilyrðum 2. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 til að fallast á kröfu sóknaraðila um gæsluvarðhald yfir varnaraðila í þágu almannahagsmuna. Af þeim sökum verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
124/2018

Útdráttur

A höfðaði mál á hendur H og S hf. til viðurkenningar á rétti sínum til skaðabóta úr ábyrgðartryggingu H hjá S hf. vegna líkamstjóns sem A varð fyrir þegar hún rann í anddyri leikskóla , sem rekinn var af H, með þeim afleiðingum að höfuð hennar skall á horni stálkassa utan um brunaslöngu á vegg . Í héraðsdómi, sem staðfestur var í Landsrétti með vísan t il forsendna hans, kom fram að A hefði ekki sýnt fram á að slysið yrði rakið til saknæmrar háttsemi H eða annarra atvika sem H bæri ábyrgð á.

Voru H og S hf. því sýknuð af kröfum A.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 17. janúar 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjaness 17. október 2017 í málinu nr. E[…]/2016.

2 Áfrýjandi krefst þess að viðurkennd verði skaðabótaskylda stefnda Hafnarfjarðarkaupstaðar vegna líkamstjóns sem áfrýjandi varð fyrir þegar hún rann í anddyri leikskólans […] í Hafnarfirði 13. desember 2012. Þá krefst áfrýjandi þess að viðurkenndur verði réttur hennar til skaðabóta úr ábyrgðartryggingu stefnda Hafnarfjarðarkaupstaðar hjá stefnda SjóváAlmennum tryggingum hf. vegna sama líkamstjóns. Loks krefst áfrýjandi málskostnaðar fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

3 Stefndu krefjast staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur. 5 Rétt er að aðilarnir beri hver sinn kostnað af málinu fyrir Landsrétti en um gjafsóknarkostnað áfrýjanda hér fyrir dómi fer samkvæmt því sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður áfrýjanda, A, fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hennar, S-kk-ef P-kk-ef, 933.750 krónur.
126/2018

Útdráttur

Máli A gegn B hf. var vísað frá Landsrétti þar sem A lagði ekki fram tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar innan þess frests sem honum var veittur til þess að setja hana.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 23. janúar 2018. Hann krefst sýknu af kröfum stefnda en til vara að þær verði lækkaðar. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir héraðsdómi og Landsrétti.

2 Stefndi krefst staðfestingar héraðsdóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

3 Með bréfi 12. febrúar 2018 krafðist stefndi þess að áfrýjanda yrði gert að setja tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar fyrir Landsrétti með vísan til bliðar 1. mgr. 133. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Áfrýjandi mótmælti kröfunni. Með úrskurði Landsréttar 30. maí 2018 var fallist á hana og áfrýjanda gert að setja tryggingu að fjárhæð 1.000.000 króna. Áfrýjanda var veittur frestur til 13. júní 2018 til að leggja trygginguna fram. Með kæru 8. júní 2018 skaut áfrýjandi úrskurðinum til Hæstaréttar sem staðfesti hann með dómi […] 2018 í máli nr. […]/2018. Í kjölfar dómsins veitti Landsréttur áfrýjanda viðbótarfrest til að leggja fram tryggingu fyrir greiðslu málskostnaðar til 27. júní 2018. Sú trygging hefur ekki verið sett og ber því samkvæmt 3. mgr. 133. gr., sbr. 166. gr. laga nr. 91/1991 að vísa málinu sjálfkrafa frá Landsrétti.

4 Áfrýjanda verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Landsrétti eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá Landsrétti.

Áfrýjandi, A, greiði stefnda, B hf., 300.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.
127/2018

Útdráttur

J ehf. krafði V hf., tryggingafélag félagsins, um greiðslu skaðabóta vegna tjóns sem J ehf. varð fyrir þegar vörubifreið með áföstum krana í hans eigu var ekið undir göngubrú á Vesturlandsvegi með kranann ófrágenginn og í svo hárri stöðu að hann rakst í brúna og tjón varð á bæði bifreiðinni og krananum. Laut ágreiningur málsaðila að því hvort ökumaður vörubifreiðarinnar hefði sýnt af sér stórkostlegt gáleysi og þá hvort V hf. væri heimilt á þeim grundvelli að lækka vátryggingarbætur J ehf. á grundvelli ákvæða um samsömun í skilmálum vátrygginga félagsins. Í dómi héraðsdóms, sem Landsréttur staðfesti með vísan til forsendna, kom fram að ökumaðurinn hefði vikið verulega frá þeirri háttsemi sem honum bar að viðhafa og að af háttseminni hefði stafað augljós hætta á umfangsmiklu tjóni. Hefði tjóninu því verið valdið af stórkostlegu gáleysi ökumanns. Héraðsdómur rakti því næst ákvæði 2. mgr. 27. gr., 3. mgr. 29. gr. og 1. mgr. 41. gr. laga nr. 30/2004 um vátryggingarsamninga og tiltekin ákvæði vátryggingarskilmála V hf. og sló því föstu að félaginu hefði verið heimilt að bera fyrir sig stórkostlegt gáleysi ökumanns vörubifreiðarinnar. Var því talið að J ehf. hefði þegar fengið þær vátryggingarbætur sem félagið ætti rétt á. Var V hf. sýknað af kröfum J ehf.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar með áfrýjunarstefnu 25. janúar 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 14. nóvember 2017 í málinu nr. E1113/2017.

2 Áfrýjandi krefst þess að hinum áfrýjaða dómi verði hrundið og stefndi verði dæmdur til að greiða honum 20.186.648 krónur með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 22. júlí 2016 til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum stefnda 22. september 2016 að fjárhæð 9.761.148 krónur og 23. nóvember 2016 að fjárhæð 3.205.838 krónur. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst aðallega staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti en til vara að dómkröfur áfrýjanda verði lækkaðar verulega og málskostnaður fyrir Landsrétti felldur niður.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur um annað en málskostnað.

5 Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti sem ákveðinn verður í einu lagi eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um annað en málskostnað.

Áfrýjandi, Jakob Ragnarsson slf., greiði stefnda, Vátryggingafélagi Íslands hf., 700.000 krónur í málskostnað í héraði og fyrir Landsrétti.
132/2018

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli b liðar 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, V-kk-nf H. V-kk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 26. janúar 2018, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 29. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 26. janúar 2018 í málinu nr. R82/2018 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 16. febrúar 2018 klukkan 16. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Samkvæmt 3. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 er ekki heimilt að úrskurða sakborning í gæsluvarðhald ef sýnt þykir að brot, sem hann er sakaður um, muni aðeins hafa í för með sér sektir eða skilorðsbundna fangelsisrefsingu miðað við aðstæður. Að virtum gögnum málsins og þeim brotum sem varnaraðila eru gefin að sök stendur ákvæðið því í vegi að honum verði gert að sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli laganna.

Krafa sóknaraðila um gæsluvarðhald yfir varnaraðila er jafnframt reist á blið 1. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 um útlendinga. Er þar mælt fyrir um heimild til að handtaka útlending og færa í gæsluvarðhald ef hann sýnir af sér hegðun sem gefur til kynna að hann ógni allsherjarreglu eða almannahagsmunum. Auk þess að vera undir rökstuddum grun um að hafa gerst sekur um háttsemi sem fangelsisrefsing er lögð við hefur varnaraðili skýrt svo frá í skýrslutöku hjá lögreglu að á meðan hann fái ekki hjálp, vernd eða fjármuni muni hann halda áfram að fremja afbrot. Að þessu gættu þykir mega fallast á að skilyrði gæsluvarðhalds samkvæmt tilvitnuðu lagaákvæði séu uppfyllt. Þá er til þess að líta að ákvæði 2. mgr. 115. gr. laga nr. 80/2016 kemur ekki til álita svo sem atvikum er háttað og sú takmörkun á lengd gæsluvarðhalds sem kveðið er á um í 3. mgr. sömu greinar á hér ekki við. Samkvæmt þessu verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
134/2018

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli a liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, Á-kk-nf H-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 26. janúar 2018, sem barst réttinum 29. sama mánaðar. Kærumálsgögn bárust réttinum 30. janúar 2018. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 26. janúar 2018, í málinu nr. R[…]/2018, þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til föstudagsins 2. febrúar 2018 klukkan 14 og einangrun meðan á gæsluvarðhaldi stendur. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008, um meðferð sakamála.

Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi, en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Með vísan til þess sem fram hefur komið í skýrslu tökum hjá lögreglu er fallist á að varnaraðili sé undir rökstuddum grun um háttsemi sem varðað getur fangelsisrefsingu samkvæmt 173. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Jafnframt er fallist á að hann geti torveldað rannsókn málsins, til dæmis með þv í að hafa áhrif á aðra sakborninga eða vitni. Eru því uppfyllt skilyrði a liðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 til að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi þann tíma sem krafist er og einangrun meðan á því stendur, sbr. 2. mgr. 98. gr. sömu laga. Samkvæmt því verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.