442/2019

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu A um að allir dómendur sem kváðu upp héraðsdóm í máli A og B 1. júní 2018, sem síðar var ómerktur með úrskurði Landsréttar 20. mars 2019, vikju sæti. Í úrskurði Landsréttar var meðal annars vísað til þess að löng venja væri fyrir því að héraðsdómari yrði ekki talinn vanhæfur af þeirri ástæðu einni að hann hefði áður leyst úr máli að efni til. Þá hefði enga þýðingu þótt hann hefði átt samskipti við meðdómendur sína við fyrri meðferð málsins, en fyrir lægi að skipa þyrfti meðdómendur að nýju við endurtekna meðferð þess. Þar sem ekki hefði legið fyrir við uppkvaðningu hins kærða úrskurðar hverjir aðrir skipuðu dóminn hefðu ekki verið efni til að úrskurða um hæfi annarra en dómsformanns. Því var hafnað kröfu A um að héraðsdómari málsins viki sæti.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 7. júní 2019, en kærumálsgögn bárust réttinum 12. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 27. maí 2019 í málinu nr. E[…]/2016 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um að allir dómendur sem kváðu upp dóm í máli aðila 1. júní 2018, sem síðar var ómerktur með úrskurði Landsréttar 20. mars 2019 í málinu nr. 711/2018, vikju sæti. Kæruheimild er í alið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að fyrrgreind krafa verði tekin til greina. Þá krefst hann málskostnaðar.

3 Varnaraðili hefur ekki látið málið til sín taka fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Með úrskurði Landsréttar 20. mars 2019 í málinu nr. 711/2018 var dómur Héraðsdóms Reykjaness ómerktur um kröfu varnaraðila á hendur sóknaraðila og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar. Byggðist sú niðurstaða á því að skipan dómsins hefði verið í andstöðu við 2. mgr. 2. gr. laga nr. 91/1991, þar sem héraðsdómari hefði kvatt til tvo sálfræðinga til að skipa dóm í málinu með sér.

5 Að gengnum úrskurði Landsréttar var sama héraðsdómara og fyrr úthlutað málinu. Hann tók málið fyrir á dómþingi 30. apríl síðastliðinn. Í þinghaldinu krafðist sóknaraðili þess að allir dómendur sem skipuðu dóm í málinu í öndverðu vikju sæti samkvæmt glið 5. gr. laga nr. 91/1991.

6 Fyrir því er löng venja að héraðsdómari verði ekki talinn vanhæfur af þeirri ástæðu einni, að hann hafi áður leyst úr máli að efni til, ef hann fjallar um það að nýju að undangenginni ómerkingu fyrri úrlausnar. Hefur enga þýðingu í því sambandi þótt dómsformaður hafi átt samskipti við hina sérfróðu meðdómendur við meðferð málsins en nú liggur fyrir að skipa þarf meðdómendur að nýju við endurtekna meðferð þess. Samkvæmt því verður hafnað þeirri kröfu sóknaraðila að héraðsdómari víki sæti. Þar sem ekki lá fyrir við uppkvaðningu úrskurðar í héraði hverjir aðrir skipuðu dóminn voru ekki efni til að úrskurða um hæfi annarra en dómsformanns. Samkvæmt því verður kröfu sóknaraðila hafnað með þeim hætti sem í úrskurðarorði greinir.

7 Rétt er að aðilarnir beri hvor sinn kostnað af málinu.

Úrskurðarorð:

Hafnað er kröfu sóknaraðila, A, um að K-kk-nf H-kk-nf héraðsdómari víki sæti í málinu.

Kærumálskostnaður fellur niður.