708/2020

Útdráttur

SGÞ réði sig til KÍR árið 2019 til að æfa og leika körfuknattleik í tvö ár. Í hans fyrsta leik fyrir KÍR slasaðist SGÞ alvarlega á fæti og var ófær um að spila íþróttina í 12 mánuði í kjölfarið. Síðar höfðaði SGÞ mál á hendur KÍR og krafðist nánar tiltekinna greiðslna á grundvelli samningsins. Byggði KÍR á því að þar sem ekki hefði orðið af vinnuframlagi af hálfu SGÞ hefði hann ekki unnið það verk sem verksamningurinn kvað á um. SGÞ byggði á hinn bóginn á því að samningur aðila hefði gert ráð fyrir því að hann gæti orðið fyrir meiðslum við störf sín fyrir KÍR og því gætu meiðslin ekki leyst KÍR undan greiðsluskyldu. Í samningnum kæmi meðal annars fram að leikmanni bæri að tilkynna félaginu um öll meiðsli sem hann hefur orðið fyrir eða yrði fyrir á samningstímanum og „gera sitt besta til að ná sér sem fyrst með réttri endurhæfingu í samráði við fagfólk“. Í niðurstöðu héraðsdóms var litið til þess að ákvæði fyrrgreinds samnings bentu eindregið til þess að áhætta vegna slysa, sem ættu sér stað í samningsbundnum körfuknattleikjum, hvíldi á KÍR. Var þannig fallist á kröfu SGÞ um skyldu KÍR til gjaldfallinna greiðslna á samningstíma og til 18. mars 2020 þegar leiktímabilinu lauk vegna COVID- 19. Í dómi Landsréttar voru þau ákvæði samningsins sem lúta að meiðslum leikmanns rakin. Talið var að ekki væri unnt að ráða annað af málsgögnum en að SGÞ hefði sinnt endurhæfingu sinni af þeirri kostgæfni sem honum bar og hann þannig uppfyllt skyldur sínar samkvæmt samningnum. Með vísan til þess en að öðru leyti með hliðsjón af forsendum hins áfrýjaða dóms var hann staðfestur.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, R-kvk-nf B-kvk-nf og S-kk-nf S-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 11. desember 2020. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 17. nóvember 2020 í málinu nr. E- [...]/2020.

2

Áfrýjandi krefst þess að hann verði sýknaður af kröfum stefnda auk málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms auk málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4

Atvikum málsins er lýst í hinum áfrýjaða dómi. Kjarni þeirra er sá að áfrýjandi og stefndi gerðu með sér samning 23. október 2019 ásamt viðauka 1. Í yfirskrift viðaukans segir að um verktakasamning sé að ræða. Með samningnum, sem tók gildi við undirritun, skuldbatt stefndi sig til að leika og æfa kröfuknattleik fyrir áfrýjanda í tvö ár. Um málsatvik að öðru leyti, sem og um málsástæður og lagarök aðila, er vísað til hins áfrýjaða dóms.

5

Tveimur dögum eftir undirritun samningsins tók stefndi þátt í sínum fyrsta kappleik fyrir áfrýjanda og slasaðist þá alvarlega á fæti. Að mati læknis var stefndi talinn ófær um að leika körfuknattleik næstu 12 mánuði. Samningsumleitanir milli áfrýjanda og stefnda um breytingar á samningnum með sérstökum viðauka 2 skiluðu ekki árangri þar sem stefndi var ekki reiðubúinn til að falla frá samningsbundnum greiðslum samkvæmt samningi aðila. Áfrýjandi hafnaði á hinn bóginn greiðsluskyldu. Stefndi höfðaði þá mál fyrir héraðsdómi til heimtu stefnukröfunnar.

6

Aðila greinir ekki á um að þeim hafi hvorum um sig verið heimilt að segja samningnum upp án fyrirvara eins og áfrýjandi gerði 23. mars 2020. Ágreiningurinn í málinu lýtur eingöngu að rétti stefnda til greiðslna samkvæmt samningnum fram til 18. mars 2020 þegar leiktímabilinu lauk vegna COVID- 19- farsóttarinnar, en þá var samningurinn enn í gildi.

7

Meiðsl þátttakenda í íþróttakappleikjum eru nokkuð tíð þótt misalvarleg séu. Má ætla að fyrirsvarsmönnum áfrýjanda, sem er íþróttafélag sem hefur greitt leikmönnum fyrir að spila kappleiki og æfa á þess vegum, sé kunnugt um þessa áhættu. Þó er hvergi í samningnum fjallað berum orðum um hvernig farið skuli með samningsbundnar greiðslur ef leikmaður reynist ófær um að spila kappleiki eða mæta á æfingar vegna meiðsla sem hann hefur hlotið í leik sem hann spilar fyrir félagið.

8

Í samningnum er þó vikið að því í nokkrum ákvæðum hverjar skyldur aðila eru ef leikmaður slasast og verður vegna þess ófær um sinna skyldum sínum til þátttöku í kappleikjum og æfingum. Samningurinn gerir þannig ráð fyrir að leikmaður skuli taka þátt í æfingum og leikjum félagsins nema „lögmæt forföll hamli“, sbr. 3. málslið a- liðar 1. gr. samningsins. Þá kemur fram í 5. málslið a-liðar sömu greinar að leikmanni beri að tilkynna félaginu um öll meiðsli sem hann hefur orðið fyrir eða verður fyrir á samningstímanum og „gera sitt besta til að ná sér sem fyrst með réttri endurhæfingu í samráði við fagfólk“. Enn fremur segir í f-lið í 1. gr. viðauka við samninginn að meiðist stefndi á samningstímanum útvegi áfrýjandi sjúkraþjálfara stefnda að kostnaðarlausu.

9

Ákvæði samningsins sem vísað er til verða ekki skilin á annan veg en að forföll stefnda frá æfingum og keppni vegna meiðsla þeirra sem hann hlaut í kappleik fyrir áfrýjanda hafi verið lögmæt. Þá leiðir einnig af samningnum að skyldur stefnda, sem óumdeilt er að var ófær um þátttöku í kappleikjum og æfingum, felast í að gera sitt besta til að ná sér með réttri endurhæfingu í samráði við fagfólk. Ekki liggur annað fyrir í málinu en að stefndi hafi sinnt endurhæfingu sinni af þeirri kostgæfni sem honum bar. Verður þannig miðað við að stefndi hafi gert sitt besta til að ná sér sem fyrst með réttri endurhæfingu í samráði við fagfólk. Telja verður að með þessu hafi stefndi uppfyllt skyldur sínar samkvæmt samningnum að þessu leyti meðan hann var í gildi. Verður því að hafna þeirri málsástæðu áfrýjanda að stefndi hafi misst rétt sinn til greiðslna samkvæmt verktakasamningnum vegna þess að hann hafi ekki unnið það verk er um var samið. Verður jafnframt, með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms, hafnað þeirri málsástæðu áfrýjanda að til frádráttar kröfu stefnda skuli koma greiðslur frá Sjúkratryggingum Íslands, launagreiðslur vegna kennslu í Seljaskóla eða fyrir afnot bifreiðar.

10

Áfrýjandi ber fyrir sig að réttur stefnda til verklauna geti aldrei staðið lengur en í þrjá mánuði. Er sú máls ástæða byggð á lögjöfnun frá 4. gr. laga nr. 19/1979 um rétt verkafólks til uppsagnarfrests frá störfum og til launa vegna sjúkdóms- og slysaforfalla. Niðurstaðan hér að framan er á því reist að um sé að ræða verktakasamning sem stefndi hafi efnt fyrir sitt leyti. Verður ákvæði 4. gr. laga nr. 19/1979 ekki beitt með lögjöfnun til að skerða greiðslur áfrýjanda til stefnda. Verður þessari málsástæðu hafnað.

11

Samkvæmt framangreindu verður hinn áfrýjaði dómur staðfestur.

12

Um málskostnað fyrir Landsrétti fer sem í dómsorði greinir.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, Körfuknattleiksdeild Í. R., greiði stefnda, S-kk-þgf G-kk-þgf Þ-kk-þgf, 600.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.