259/2021

Útdráttur

A höfðaði mál á hendur R og krafðist greiðslu skaðabóta vegna líkamstjóns sem A varð fyrir 2. september 2016 en A var starfsmaður R. Þann dag var haldinn starfsdagur á vinnustað A en slysið átti sér stað eftir að skemmtidagskrá starfsmannafélags vinnustaðarins hófst. Ágreiningur aðila laut að því hvort A hefði orðið fyrir slysi í starfi eða utan starfs og þar með hvort bótaréttur A og uppgjör vegna slyssins skyldi fara eftir reglum nr. 1/90 um slysatryggingar starfsmanna R vegna slysa í starfi eða reglum nr. 2/90 um slysatryggingar vegna slysa utan starfs.

Fyrir lá að R hafði gert upp tjón A á grundvelli reglna nr. 2/90. Í dómi Landsréttar kom fram að skýrt hefði legið fyrir að formlegri dagskrá starfsdagsins hefði verið lokið er áfrýjandi varð fyrir slysinu. Með því hefði lokið viðveruskyldu A á vinnustaðnum. Var því ekki fallist á að slys A hefði verið vinnuslys í skilningi reglna nr. 1/90 um skilmála slysatryggingar starfsmanna R vegna slysa sem starfsmenn verða fyrir í starfi. Var R því sýknaður af kröfum A.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir Á-kk-nf H-kk-nf, J-kk-nf H-kk-nf og K-kvk-nf S-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 19. apríl 2021. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 24. mars 2021 í málinu nr. E- [...]/2020.

2

Áfrýjandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða áfrýjanda 3.327.715 krónur ásamt vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 19. desember 2018 til 19. janúar 2019 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádreginni innborgun 18. júlí 2019 að fjárhæð 1.261.311 krónur. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti eins og málið væri eigi gjafsóknarmál.

3

Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4

Svo sem rakið er í hinum áfrýjaða dómi lá skýrt fyrir að formlegri dagskrá starfsdagsins var lokið er áfrýjandi varð fyrir slysinu. Með því lauk viðveruskyldu áfrýjanda á vinnustaðnum. Að þessu gættu en að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

5

Málinu var ekki gagnáfrýjað af hálfu stefnda og kemur því krafa hans um málskostnað í héraði ekki til álita. Rétt er að málskostnaður fyrir Landsrétti falli niður. Um gjafsóknarkostnað áfrýjanda fer eins og í dómsorði greinir.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður áfrýjanda, A, fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanns hennar, G-kk-ef S-kk-ef, 800.000 krónur.

Sératkvæði

Á-kk-ef H-kk-ef

1

Ég er ekki sammála niðurstöðu meirihluta dómenda um að staðfesta skuli hinn áfrýjaða dóm. Þvert á móti tel ég að fallast beri á kröfu áfrýjanda með þeim rökum sem hér greinir.

2

Eins og rakið er í hinum áfrýjaða dómi varð áfrýjandi fyrir slysi 2. september 2016 en hún starfaði þá sem leikskólakennari á leikskóla sem stefndi rekur. Á þeim tíma var í gildi kjarasamningur Sambands íslenskra sveitarfélaga og Kennarasambands Íslands vegna Félags leikskólakennara með gildistíma frá 1. júní 2015 til 30. júní 2019. Í 7. kafla kjarasamningsins er fjallað um slysatryggingar. Í skýringarramma í samningum segir að kaflinn eigi ekki við um starfsmenn stefndu heldur fari um tryggingar þeirra eftir fylgiskjali 4 með honum. Í fylgiskjalinu kemur fram að sérstakar reglur nr. sl-1/90 og nr. sl- 2/90, sem samþykktar voru af borgarráði 5. júní 1990, taki til starfsmanna stefndu. Lýtur ágreiningur aðila að því hvort stefndu beri að greiða tryggingarbætur á grundvelli skilmálanna í sl- 1/90 eða sl- 2/90.

3

Í 1. mgr. 4. gr. sl- 1/90 segir að trygging samkvæmt þeim reglum taki til slysa sem sá sem tryggður er verður fyrir „í starfi sínu eða á eðlilegri leið frá heimili til vinnustaðar síns og frá vinnustað til heimilis“. Áfrýjandi telur að líta verði svo á að hún hafi orðið fyrir slysinu í starfi sínu þannig að um bótarétt fari eftir reglum sl- 1 /90 meðan stefnda heldur því fram að slysið hafi orðið utan starfs og að um bótauppgjör fari eftir reglum sl- 2/90.

4

Ágreiningslaust er að slysið sem um ræðir varð á vinnudegi áður en átta tíma viðveruskyldu áfrýjanda lauk samkvæmt ráðningarsamningi. Þá eru aðilar sammála um að slysið varð á vinnustað áfrýjanda í beinu framhaldi af því að dagskrá lauk á skipulagsdegi leikskólans. Fyrir liggur að áður hafði yfirmaður áfrýjanda tilkynnt að formlegri dagskrá væri lokið og að við tæki skemmtidagskrá á vegum starfsmannafélagsins. Ekki verður ráðið af skýrslum, sem gefnar voru fyrir héraðsdómi, að þar með hafi þeir starfsmenn, sem enn höfðu viðveruskyldu samkvæmt ráðningarsamningi, verið leystir undan skyldum sínum svo óyggjandi sé.

Af framangreindu leiðir að fara ber að skilmálum reglna sl- 1/90 um bætur til áfrýjanda, enda verður að líta svo á að hún hafi enn þá verið „í starfi sínu“ þegar slysið varð. Þar sem ekki er ágreiningur um önnur atriði tel ég að taka beri kröfu áfrýjanda til greina.