425/2021

Útdráttur

A varð fyrir líkamstjóni vegna umferðarslyss í bifreið sem tryggð var ábyrgðartryggingu hjá TM hf. Í málinu deildu aðilar um fjárhæð þeirra bóta sem TM hf. bar að greiða A fyrir varanlega örorku vegna slyssins. Í fyrsta lagi var deilt um þann grundvöll árslauna sem bæri að nota við útreikning bótanna samkvæmt 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Í annan stað deildu aðilar um fjárhæð viðmiðunarlauna sem nota bæri við útreikning bótanna samkvæmt 3. mgr. 7. gr. laganna. Þá deildu aðilar loks um þann margfeldisstuðul sem útreikningur bóta skyldi byggja á. Að því er varðar grundvöll árslauna var niðurstaða hins áfrýjaða dóms staðfest með vísan til forsendna hans um að A hafi ekki tekist að sýna fram á að aðstæður hennar hafi verið óvenjulegar þannig að árslaun hennar yrðu ákveðin sérstaklega, sbr. 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga. Var grundvöllur árslauna því ákveðinn eftir 3. mgr. 7. gr. laganna.

Niðurstaða héraðsdóms var jafnframt staðfest um að fjárhæð viðmiðunarlauna samkvæmt fyrrgreindu ákvæði yrði ekki fundin með öðrum hætti en þeirri lögbundnu aðferð sem TM hf. notaði við bótauppgjör við A, en sú niðurstaða byggði á dómaframkvæmd Hæstaréttar og skýrum fyrirmælum skaðabótalaga. Loks var staðfest niðurstaða héraðsdóms um að A hafi ekki sýnt fram á að sá margfeldisstuðull sem mælt væri fyrir um í 1. mgr. 6. gr. skaðabótalaga og notkun hans stangaðist á við fyrirmæli sem leidd yrðu af ákvæðum stjórnarskrár um fullar bætur. Var kröfum A um frekari bætur úr hendi TM hf. en þegar höfðu verið greiddar því hafnað.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf S-kk-nf, dósent í fjármálum.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 28. júní 2021. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 31. maí 2021 í málinu nr. E- [...]/2019.

2

Áfrýjandi krefst þess að stefnda verði gert að greiða henni 29.728.233 krónur með 4,5% vöxtum frá 28. ágúst 2012 til 28. apríl 2018 en með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá þeim degi til greiðsludags, allt að frádregnum innborgunum að fjárhæð 300.000 krónur 9. maí 2012, 300.000 krónur 6. desember sama ár, 100.000 krónur 16. ágúst 2013, 1.000.000 króna 9. maí 2014, 500.000 krónur 1. apríl 2015, 1.000.000 króna 15. maí 2015 og 7.767.863 krónur 16. júní 2015. Til vara krefst áfrýjandi „lægri höfuðstóls og 4,5% vaxta til upphafsdags dráttarvaxta verði hann færður fram“, allt að frádregnum sömu innborgunum og greinir í aðalkröfu. Til þrautavara krefst áfrýjandi þess að viðurkennd verði með dómi bótaskylda stefnda vegna líkamstjóns sem hún varð fyrir í umferðarslysi [...] 2011 og að við ákvörðun fjárhæðar skaðabóta skuli miða við 5.359.200 krónur sem viðmiðunarlaun en til vara lægri fjárhæð og margfeldisstuðulinn 24,118 en til vara lægri tölu, sbr. 6. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993.

Þá krefst áfrýjandi hækkunar á gjafsóknarkostnaði hennar í héraði og málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti eins og málið væri ekki gjafsóknarmál.

3

Stefndi krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur. Þá krefst hann málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4

Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur, þar með talið um gjafsóknarkostnað áfrýjanda.

5

Eftir atvikum þykir rétt að málskostnaður milli aðila fyrir Landsrétti falli niður.

6

Allur gjafsóknarkostnaður áfrýjanda fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar eins og nánar greinir í dómsorði.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.

Allur gjafsóknarkostnaður áfrýjanda, A, fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin þóknun lögmanns hennar, E-kk-ef G-kk-ef S-kk-ef, 1.215.000 krónur.