arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
839/2019

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli D ehf. á hendur S ehf. var vísað frá dómi. Landsréttur vísaði til þess að í hinum kærða úrskurði hefði einungis verið tekin rökstudd afstaða til kröfu D ehf. um staðfestingu kyrrsetningargerðar en engin afstaða hefði verið tekin til fjárkröfu hans. Vegna þessa annmarka á hinum kærða úrskurði var hann ómerktur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf og B-kvk-nf T-kvk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 12. desember 2019, sem barst réttinum degi síðar. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 2. janúar 2020. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 4. desember 2019 í málinu nr. E4133/2019 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Mál þetta er höfðað 10. júlí 2019 af sóknaraðila á hendur varnaraðila með réttarstefnu. Sóknaraðili krefst þess annars vegar að varnaraðili verði dæmdur til að greiða honum 540.075.000 krónur með þar tilgreindum dráttarvöxtum, hins vegar að staðfest verði kyrrsetningargerð sem sýslumaðurinn á höfuðborgarsvæðinu gerði 2. júlí 2019 í fjárkröfu varnaraðila á hendur Valitor hf. að sömu fjárhæð sem það félag greiddi sama dag inn á tilgreindan bankareikning sýslumanns. Með ákvörðun sýslumanns 8. ágúst 2019 var kyrrsetningargerðin endurupptekin.

5 Varnaraðili krafðist þess fyrir héraðsdómi að málinu yrði vísað frá dómi. Með hinum kærða úrskurði var málinu í heild vísað frá héraðsdómi með vísan til 25. og 26. gr. laga nr. 91/1991. Rökstuðningur héraðsdóms laut að því að kyrrsetningargerðin hefði verið endurupptekin og því væri henni ekki lokið. Um væri að ræða réttindi sem ekki væru orðin til í skilningi þess ákvæðis og því hefði sóknaraðili ekki lögvarða hagsmuni af því að fá kyrrsetninguna staðfesta. Í forsendum héraðsdóms er á hinn bóginn ekki vikið einu orði að kröfu sóknaraðila á hendur varnaraðila um að honum verði gert að greiða sóknaraðila 540.075.000 krónur með nánar tilgreindum vöxtum. Engu að síður er málinu vísað frá í heild.

6 Í hinum kærða úrskurði var samkvæmt þessu eingöngu tekin rökstudd afstaða til kröfu sóknaraðila um staðfestingu kyrrsetningargerðar. Í úrskurði héraðsdóms er á hinn bóginn sá annmarki að engin afstaða er tekin til fjárkröfu sóknaraðila. Þegar af þeirri ástæðu er óhjákvæmilegt að ómerkja hann í heild og leggja fyrir héraðsdóm að taka rökstudda afstöðu til allra krafna sóknaraðila.

7 Rétt þykir að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er ómerktur og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til löglegrar meðferðar og úrskurðar á ný.

Kærumálskostnaður fellur niður.
83/2020

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um að X skyldi sæta gæsluvarðhaldi á grundvelli cliðar 1. mgr. 95. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála en gæsluvarðhaldinu markaður skemmri tími.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 6. febrúar 2020, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum 10. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Vesturlands 6. febrúar 2020 í málinu nr. R[…]/2020 þar sem varnaraðila var gert að sæta gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 5. mars 2020 klukkan 15. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að gæsluvarðhaldinu verði markaður skemmri tími.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar er staðfest niðurstaða hans um að skilyrði séu til að varnaraðili sæti gæsluvarðhaldi, sem verður markaður sá tími sem í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Varnaraðili, X, sæti gæsluvarðhaldi allt til fimmtudagsins 20. febrúar 2020 klukkan 16.
844/2019

Útdráttur

V leitaði úrlausnar héraðsdóms um ágreining vegna úthlutunar á söluverði tiltekinnar fasteignar sem seld var nauðungarsölu. Málinu var vísað frá dómi og var sú niðurstaða ekki kærð til Landsréttar. V leitaði öðru sinni til héraðsdóms til úrlausnar um þetta ágreiningsefni og var mál þetta þingfest 9. desember 2019. Í XIII. kafla laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu er ekki heimild til að bera mál öðru sinni undir héraðsdóm eftir að upphaflegu máli um sama sakarefni hefur verið vísað frá dómi eða það fellt niður. Var niðurstaða hins kærða úrskurðar því staðfest og málinu vísað frá héraðsdómi.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, E-kk-nf J-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 16. desember 2019, sem barst réttinum sama dag. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 3. janúar 2020. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Suðurlands 9. desember 2019 í málinu nr. Z711/2019 þar sem málinu var vísað frá dómi. Kæruheimild er í 79. gr. laga nr. 90/1991 um nauðungarsölu, sbr. jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Með beiðni til Héraðsdóms Suðurlands 21. nóvember 2019 leitaði sóknaraðili úrlausnar dómsins vegna úthlutunar uppboðsandvirðis fasteignar sem seld var nauðungarsölu og krafðist þess að úthlutuninni yrði breytt á tiltekinn hátt. Áður hafði sóknaraðili beint beiðni þessa efnis til sama dómstóls en því máli var vísað frá dómi með úrskurði Héraðsdóms Suðurlands 14. nóvember 2019 í máli nr. Z380/2019. Síðastgreindur úrskurður var ekki kærður til Landsréttar heldur leitaði sóknaraðili samkvæmt framangreindu öðru sinni úrlausnar héraðsdóms um ágreiningsefnið. Með hinum kærða úrskurði var því máli vísað frá dómi.

5 Samkvæmt 1. mgr. 52. gr. laga nr. 90/1991 verður mál til úrlausnar ágreinings um frumvarp sýslumanns til úthlutunar á söluverði eignar við nauðungarsölu rekið fyrir dómi eftir ákvæðum XIII. kafla laganna. Samkvæmt 5. mgr. 73. gr. þeirra ber þeim, sem leitar slíkrar úrlausnar, að koma máli tafarlaust til héraðsdóms. Líta verður svo á að í síðastnefndu lagaákvæði felist sá áskilnaður að mál sé þá í þeim búningi að fært verði að leysa úr því að efni til, sbr. dóm Hæstaréttar 2. september 2008 í máli nr. 401/2008. Því var ekki fullnægt um málið sem sóknaraðili lagði fyrir héraðsdóm og lokið var með áðurnefndum úrskurði Héraðsdóms Suðurlands í máli nr. Z380/2019. Í XIII. kafla laga nr. 90/1991 er ekki sérstök heimild til að bera mál öðru sinni undir héraðsdóm eftir að upphaflegu máli um sama sakarefni hefur verið vísað frá dómi eða það fellt niður. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

6 Sóknaraðili verður dæmdur til að greiða varnaraðila kærumálskostnað svo sem nánar greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Víðibrekka 3 ehf., greiði varnaraðila, Landsbankanum hf., 250.000 krónur í kærumálskostnað.
851/2019

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms um frávísun máls D ehf. gegn P frá dómi þar sem að liðinn var þriggja mánaða frestur til málshöfðunar samkvæmt 2. mgr. 43. gr. laga nr. 31/1990 um kyrrsetningu, lögbann o.fl.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir R-kvk-nf H-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf og H-kk-nf O. A-kk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 5. desember 2019. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 27. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 21. nóvember 2019, þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Eins og mál þetta liggur fyrir verður að líta svo á að það hafi fyrst verið höfðað gegn varnaraðila þegar mætt var af hans hálfu við þingfestingu þess 4. september 2019, sbr. niðurlag 93. gr. laga nr. 91/1991. Með þessari athugasemd en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

5 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Dalseignir ehf., greiði varnaraðila, P-kk-þgf P-kk-þgf, 250.000 krónur í kærumálskostnað.
852/2019

Útdráttur

S krafðist viðurkenningar á bótaskyldu Í vegna tjóns sem hún taldi sig hafa orðið fyrir vegna breytinga á lögum um Lífeyrissjóð opinberra starfsmanna nr. 1/1997, sbr. lög nr. 127/2016. S reisti kröfu sína á því að eftir breytinguna væri fyrirséð að hún myndi ekki njóta þeirra lífeyriskjara sem hún hefði notið hefði lögunum ekki verið breytt. Með úrskurði Landsréttar var staðfest sú niðurstaða héraðsdóms að vísa málinu frá dómi þar sem talið var ósannað að lagabreytingarnar hefðu leitt tjóns fyrir S og því hefði hún ekki sýnt fram á að hún hefði þá lögvörðu hagsmuni af úrlausn málsins sem áskildir væru í 2. mgr. 25. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf og B-kvk-nf T-kvk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 18. desember 2019, sem barst réttinum sama dag. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 9. janúar 2020. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. desember 2019 í málinu nr. E956/2019 þar sem málinu var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt fyrir héraðsdóm að taka málið til efnismeðferðar auk þess sem hún krefst kærumálskostnaðar. Til vara er þess krafist að ákvörðun héraðsdóms um málskostnað verði felld úr gildi og að málskostnaður verði felldur niður í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur. 5 Rétt er að kærumálskostnaður falli niður.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Kærumálskostnaður fellur niður.
857/2019

Útdráttur

B höfðaði mál á hendur A og krafðist þess að honum yrði falin forsjá barns þeirra. Undir rekstri málsins í héraði var aflað matsgerðar um forsjárhæfni aðila og lagði A í kjölfarið fram yfirmatsbeiðni. Talið var að hluti spurninga í yfirmatsbeiðni lyti að atriðum sem undirmatsgerð hefði ekki tekið til og væri því ekki leitað endurmats á þeim atriðum á grundvelli 64. gr. laga nr. 91/1991. Þá var það ekki talið þjóna hagsmunum barnsins að máli yrði frestað enn frekar til öflunar yfirmatsgerðar. Var yfirmatsbeiðni sóknaraðila því hafnað.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 19. desember 2019, sem barst réttinum 20. sama mánaðar. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 9. janúar 2019. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 6. desember 2019 í málinu nr. E1563/2019 þar sem beiðni sóknaraðila um dómkvaðningu yfirmatsmanna var hafnað. Kæruheimild er í clið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hnekkt og að dómkvaddir verði sérfróðir matsmenn til að framkvæma yfirmat í samræmi við yfirmatsbeiðni hennar. Þá krefst sóknaraðili kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur og að honum verði dæmdur kærumálskostnaður.

Niðurstaða

4 Eins og rakið er í hinum kærða úrskurði leitar sóknaraðili með yfirmatsbeiðni endurmats um atriði sem fjallað var um í matsgerð G sálfræðings frá 25. október 2019 sem lögð hefur verið fram í málinu. Er þar um að ræða spurningar í liðum 1, 3 og 6 í yfirmatsbeiðni. Ekki verður hins vegar ráðið af gögnum málsins að því hafi verið beint til matsmanns að meta þau atriði sem rakin eru í liðum 2, 4, 5 og 7 í yfirmatsbeiðni. Þegar af þeirri ástæðu verður hafnað kröfu sóknaraðila um að þær spurningar verði lagðar fyrir yfirmatsmenn á grundvelli 64. gr. laga nr. 91/1991.

5 Samkvæmt framangreindu, en að öðru leyti með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar, verður hann staðfestur.

6 Samkvæmt þessari niðurstöðu verður sóknaraðila gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og nánar greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, A, greiði 250.000 krónur í kærumálskostnað, sem renni í ríkissjóð.

Allur gjafsóknarkostnaður sóknaraðila og varnaraðila, B, fyrir Landsrétti greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun lögmanna þeirra, 250.000 krónur til hvors um sig.
861/2019

Útdráttur

Kærður var úrskurður héraðsdóms þar sem máli A gegn B til viðurkenningar á faðerni C var vísað frá dómi. Í úrskurði Landsréttar kom meðal annars fram að með því að sonur A hefði sjálfur ráðstafað hagsmunum sínum og afsalað sér öllum rétti á hendur varnaraðila, yrði sóknaraðili ekki talinn hafa lögvarða hagsmuni af niðurstöðu málsins. Hinn kærði úrskurður var því staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf, K-kvk-nf S-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 20. desember 2019. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 10. janúar 2020. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 13. desember 2019 þar sem máli sóknaraðila gegn varnaraðila var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar úr hendi sóknaraðila. Þá krefst hann þess að kröfu sóknaraðila um málskostnað í héraði verði vísað frá dómi.

Niðurstaða

4 Sóknaraðili höfðaði mál þetta til viðurkenningar á því að varnaraðili sé faðir sonar hennar, C. Eins og nánar er rakið í hinum kærða úrskurði hefur sonur sóknaraðila með samningi afsalað sér öllum mögulegum rétti á hendur varnaraðila vegna meints faðernis. Þá eru allar framfærsluskyldur sem varnaraðili hefði getað borið gagnvart honum niður fallnar en sonur sóknaraðila, sem fæddur er á árinu […], var ættleiddur á árinu 1977.

5 Samkvæmt 10. gr. barnalaga nr. 76/2003 er móður barns tryggð málsaðild að dómsmáli til feðrunar barns. Svo sem ráða má af öðrum málslið ákvæðisins, sem kveður á um að ef móðir barns höfðar mál og andast áður en því er lokið geti sá sem við forsjá barns tekur haldið málinu áfram, fer móðir barns í slíku barnsfaðernismáli með hagsmuni barnsins. Með því að sonur sóknaraðila, sem nú er […] ára gamall, hefur sjálfur ráðstafað hagsmunum sínum og afsalað sér öllum rétti á hendur varnaraðila, hefur sóknaraðili ekki sýnt fram á að hún hafi lögvarða hagsmuni af því að fá efnisdóm um kröfur sínar á hendur varnaraðila. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

6 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, A, greiði varnaraðila, B, 500.000 krónur í kærumálskostnað.
86/2020

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem A var sviptur sjálfræði í tvö ár.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir H-kvk-nf Þ-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og B-kvk-nf T-kvk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 7. febrúar 2020, sem barst réttinum 10. sama mánaðar. Greinargerð varnaraðila barst 21. febrúar 2020. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. janúar 2020 í málinu nr. L[...]/2020 en með honum var sóknaraðili sviptur sjálfræði í tvö ár. Kæruheimild er í 1. mgr. 16. gr. lögræðislaga nr. 71/1997.

2 Sóknaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að sjálfræðissviptingunni verði markaður skemmri tími. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

Niðurstaða

4 Í vottorði og vætti tveggja sérfræðilækna í geðlækningum, sem rakin eru í hinum kærða úrskurði, er lýst sjúkrasögu sóknaraðila allt frá árinu 1995. Þar kemur meðal annars fram að sóknaraðili sé haldinn aðsóknargeðklofa og hafi nýverið verið lagður inn á bráðageðdeild eftir alvarlega líkamsárás gegn [...] sínum með eggvopni. Sjúkdómsinnsæi hans sé ekkert, hann hafi líklega ekki tekið inn þau lyf sem honum hafa verið ávísað og hann sé í mögulegri sjálfsvígshættu. Hann hafi áður svarað lyfjameðferð vel og náð talsverðum árangri. Áframhaldandi meðferð sé sóknaraðila nauðsynleg og án hennar stefni hann heilsu sinni í voða, spilli möguleikum sínum á bata og sé samfélaginu hættulegur. Telja báðir geðlæknarnir að nauðsynlegt sé að svipta sóknaraðila tímabundið sjálfræði til að tryggja að hann njóti viðeigandi meðferðar við sjúkdómi sínum um lengri tíma og mæla með sjálfræðissviptingu til tveggja ára.

5 Með hliðsjón af framangreindu og gögnum málsins verður talið að krafa varnaraðila hvíli á skýrri heimild í alið 1. mgr. 4. gr. og 1. mgr. 5. gr. lögræðislaga, svo sem mælt er fyrir í 1. mgr. 67. gr. stjórnarskrárinnar. Þá hefur verið sýnt fram á að brýna nauðsyn beri til þess að marka sjálfræðissviptingu þann tíma sem varnaraðili krefst, sbr. 1. mgr. 12. gr. lögræðislaga. Samkvæmt þessu eru uppfyllt skilyrði lögræðislaga til að taka kröfu varnaraðila til greina. Verður hinn kærði úrskurður því staðfestur.

6 Samkvæmt 1. mgr. 17. gr. lögræðislaga greiðist úr ríkissjóði þóknun skipaðs verjanda sóknaraðila vegna meðferðar málsins fyrir Landsrétti og verður hún ákveðin að meðtöldum virðisaukaskatti eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn kæri úrskurður er staðfestur.

Þóknun verjanda sóknaraðila,

B-kvk-ef S-kvk-ef lögmanns, fyrir Landsrétti,

148.800 krónur, greiðist úr ríkissjóði.
886/2019

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. blið 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 30. desember 2019, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. desember 2019 í málinu nr. R[…]/2019 þar sem varnaraðila var gert að sæta farbanni allt til mánudagsins 27. janúar 2020 klukkan 16. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess aðallega að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi en til vara að farbanni verði markaður skemmri tími.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
887/2019

Útdráttur

Staðfestur var úrskurður héraðsdóms þar sem X var gert að sæta áfram farbanni á grundvelli 1. mgr. 100. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála, sbr. blið 1. mgr. 95. gr. sömu laga.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir J-kk-nf S-kk-nf, O-kvk-nf M-kvk-nf A-kvk-nf og S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Varnaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 30. desember 2019, sem barst réttinum ásamt kærumálsgögnum degi síðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 30. desember 2019 í málinu nr. R[…]/2019 þar sem varnaraðila var gert að sæta farbanni allt til mánudagsins 27. janúar 2020 klukkan 16. Kæruheimild er í llið 1. mgr. 192. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála.

2 Sóknaraðili krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar.

3 Varnaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi.

Niðurstaða

4 Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.
88/2020

Útdráttur

M krafðist þess að felldur yrði úr gildi úrskurður héraðsdóms þar sem hafnað var kröfu hans um ótímabundinn frest til framlagningar greinargerðar en frestur veittur til 12. febrúar 2020. Í úrskurði Landsréttar kom fram að samkvæmt hlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 væri heimilt að kæra til Landsréttar úrskurð héraðsdómara um að frestur skuli veittur. Hins vegar væri hvorki í þeim staflið né öðrum ákvæðum laganna heimilað að kæra til Landsréttar úrskurð þar sem kröfu um frest er hafnað. Þá var talið leiða af tilgangi kæruheimildar hliðs 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 að þótt M hefði verið veittur tiltekinn frestur, án kröfu, þá gæti hann ekki kært þann úrskurð í því skyni að fá frestinn lengdan. Þar sem heimild til kærunnar brast var málinu vísað sjálfkrafa frá Landsrétti.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, E-kk-nf J-kk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 11. febrúar 2020, sem barst réttinum næsta dag. Greinargerð varnaraðila barst réttinum 27. febrúar 2020. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 31. janúar 2020 í málinu nr. E[…]/2019 þar sem kröfu sóknaraðila um ótímabundinn frest til framlagningar greinargerðar var hafnað en frestur veittur til 12. febrúar 2020. Um kæruheimild vísar sóknaraðili til hliðar 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinum kærða úrskurði verði hrundið og honum veittur ótímabundinn frestur til framlagningar greinargerðar og að málinu verði frestað ótímabundið á meðan mál nr. […] er til meðferðar hjá […]. Til vara krefst hann þess að veittur verði rýmri frestur til framlagningar greinargerðar en ákveðinn var með hinum kærða úrskurði. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og kærumálskostnaðar fyrir Landsrétti.

3 Varnaraðili krefst þess aðallega að málinu verði vísað frá Landsrétti. Til vara krefst hann þess að hinn kærði úrskurður verði staðfestur. Jafnframt gerir varnaraðili kröfu um kærumálskostnað, að viðbættu álagi.

Niðurstaða

4 Samkvæmt hlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 er heimilt að kæra til Landsréttar úrskurð héraðsdómara um að frestur skuli veittur. Hins vegar er hvorki í þessum staflið né öðrum ákvæðum laganna heimilað að kæra til Landsréttar úrskurð, þar sem kröfu um frest er hafnað. Þá leiðir það af tilgangi fyrrgreindrar kæruheimildar að þótt sóknaraðila hafi, án kröfu, verið veittur tiltekinn frestur með úrskurði héraðsdómara getur hann ekki kært þann úrskurð í því skyni að fá frestinn lengdan. Brestur því heimild til þessa málskots og verður málinu vísað frá Landsrétti.

5 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðila kærumálskostnað eins og í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Máli þessu er vísað frá Landsrétti.

Sóknaraðili, M-kk-nf Ó-kk-nf G-kk-nf, greiði varnaraðila, þrotabúi Sameinaðs Sílikons hf., 150.000 krónur í kærumálskostnað.