291/2020

Útdráttur

B kærði úrskurð héraðsdóms þar sem máli hans á hendur R og S var vísað frá dómi. Í málinu krafðist B ógildingar á tilteknum samþykktum byggingarfulltrúans í Reykjavík, en með þeim var lóðin Hátún 10 í Reykjavík minnkuð og stofnaðar tvær nýjar lóðir, Hátún 12 og Hátún 14. Landsréttur vísaði til þess að með yfirlýsingu B og S, sem var árituð um samþykki R, var Í heimilað að reisa íþróttahús á lóðinni. Með þessari yfirlýsingu hefði Í verið veitt réttindi yfir lóðinni og yrði ekki leyst úr gildi hinna umdeildu samþykkta án aðildar þess. Hefði B borið að beina málssókn sinni að Í samkvæmt 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Var hinn kærði úrskurður því staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf og B-kvk-nf T-kvk-nf, settur landsréttardómari, kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 8. maí 2020. Greinargerð varnaraðilans Sjálfsbjargar, landssambands hreyfihamlaðra, barst réttinum 20. maí sama mánaðar. Varnaraðilinn Reykjavíkurborg hefur ekki látið málið til sín taka. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjavíkur 27. apríl 2020 í málinu nr. E2188/2019 þar sem máli sóknaraðila á hendur varnaraðilum var vísað frá dómi. Kæruheimild er í jlið 1. mgr. 143. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála.

2 Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og lagt verði fyrir héraðsdóm að taka málið til efnislegrar meðferðar. Þá krefst hann kærumálskostnaðar.

3 Varnaraðilinn Sjálfsbjörg, landssamband hreyfihamlaðra, krefst staðfestingar hins kærða úrskurðar og kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4 Í máli þessu leitast sóknaraðili við að hnekkja samþykktum byggingarfulltrúans í Reykjavík um að minnka lóð Hátúns 10 í Reykjavík og stofna tvær nýjar lóðir, Hátún 12 og Hátún 14. Sóknaraðili vísar til þess að um hafi verið að ræða óskipta lóð Hátúns 1014 og byggir á því að fyrri samþykktir um skiptingu lóðarinnar í þrjár lóðir séu ekki gildar og geti ekki verið grundvöllur undir þær samþykktir um skiptingu lóðarinnar sem sóknaraðili krefst ógildingar á. Málatilbúnaður sóknaraðila byggir samkvæmt þessu á að um óskipta lóð sé að ræða sem teljist til sameignar.

5 Fyrir liggur að lóðaleigusamningur var gerður um lóðina Hátún 1012 6. júní 1967 þar sem sóknaraðili og varnaraðilinn Sjálfsbjörg tóku á leigu lóðina af varnaraðilanum Reykjavíkurborg. Með yfirlýsingu sóknaraðila og varnaraðilans Sjálfsbjargar 29. september 1989, sem árituð var um samþykki varnaraðilans Reykjavíkurborgar, var Íþróttafélagi fatlaðra heimilað að reisa íþróttahús á lóðinni sem yrði auðkennd Hátún 1014 og yrði íþróttahúsið auðkennt sem Hátún 14. Ekki var þó gerður nýr lóðaleigusamningur um lóðina af þessu tilefni eða viðauki við eldri lóðaleigusamning.

6 Samkvæmt þessu voru Íþróttafélagi fatlaðra veitt réttindi yfir lóðinni Hátúni 1014 með umræddri yfirlýsingu. Verður því ekki leyst úr gildi hinna umdeildu samþykkta byggingarfulltrúans í Reykjavík án aðildar íþróttafélagsins. Bar sóknaraðila því að beina málssókn sinni að íþróttafélaginu samkvæmt 1. mgr. 18. gr. laga nr. 91/1991. Að þessu athuguðu og að öðru leyti með skírskotun til forsendna hins kærða úrskurðar verður hann staðfestur.

7 Sóknaraðila verður gert að greiða varnaraðilanum Sjálfsbjörgu, landssambandi hreyfihamlaðra, kærumálskostnað eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð:

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, Brynja, hússjóður Öryrkjabandalags Íslands, greiði varnaraðila, Sjálfsbjörgu, landssambandi hreyfihamlaðra, 250.000 krónur í kærumálskostnað.