24/2019

Útdráttur

Á og X voru sakfelldir í héraði fyrir meiri háttar brot gegn skattalögum, sbr. 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og 2. mgr. 30. gr. laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda, með því að hafa á nánar tilgreindum tímabilum í störfum sínum sem framkvæmdastjórar H ehf. látið hjá líða að standa ríkissjóði skil á staðgreiðslu opinberra gjalda. Á var einnig sakfelldur fyrir brot gegn 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga og 1. mgr. 40 gr. laga nr. 50/1988 með því að hafa á nánar tilgreindum tímabilum í starfi sínu sem framkvæmdastjóri A látið hjá líða að standa ríkissjóði skil á virðisaukaskatti og virðisaukaskattsskýrslum. Þá var Á sakfelldur fyrir skilasvik, sbr. 2. tölulið 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga, með því að hafa sem framkvæmdastjóri A gefið tilmæli um greiðslu á andvirði tveggja lokauppgjöra vegna verksamninga, samtals að fjárhæð 50.105.000 krónur, inn á bankareikning A þrátt fyrir að hafa verið kunnugt um að greiðslurnar hefðu verið veðsettar M hf. Landsréttur staðfesti niðurstöðu héraðsdóms um sakfellingu Á en sýknaði X af kröfum ákæruvaldsins þar sem ekki var talið að hann hefði borið slíka ábyrgð á skattskilum H ehf. á því tímabili sem lýst var í ákæru. Við ákvörðun refsingar Á var litið til þess að honum hafði ekki áður verið gerð refsing auk þess sem litið var til þess að óútskýrður dráttur hefði orðið á meðferð málsins. Var refsing Á ákveðin fangelsi í tvö ár en fullnustu hennar frestað skilorðsbundið í tvö ár. Þá var honum gert að greiða 237.623.978 króna sekt í ríkissjóð og skyldi 360 daga fangelsi koma í stað sektarinnar yrði hún ekki greidd innan fjögurra vikna.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf og J-kk-nf S-kk-nf og B-kvk-nf T-kvk-nf, settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Ríkissaksóknari skaut málinu til Landsréttar 20. desember 2018 í samræmi við yfirlýsingu ákærðu um áfrýjun. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 4. desember 2018 í málinu nr. S400/2017.

2 Ákæruvaldið krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur um sakfellingu ákærðu og að refsing þeirra verði þyngd. Þá krefst ákæruvaldið þess að hafnað verði kröfu ákærða Á-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef um að vísa frá héraðsdómi III. kafla ákæru.

3 Ákærði, X, krefst sýknu af kröfum ákæruvalds.

4 Ákærði, Á-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf, krefst sýknu af kröfum ákæruvalds samkvæmt I. og II. kafla ákæru. Þá krefst hann þess aðallega að III. kafla ákæru verði vísað frá héraðsdómi en til vara að hann verði sýknaður af kröfum ákæruvalds samkvæmt þeim lið ákærunnar. Loks krefst hann vægustu refsingar er lög leyfa verði hann sakfelldur.

Málsatvik og sönnunarfærsla

5 Samkvæmt I. kafla ákæru héraðssaksóknara 16. júní 2017 er ákærðu sem stjórnendum einkahlutafélagsins Hamarsfells byggingarfélags gefið að sök meiri háttar brot gegn skattalögum fyrir að hafa ekki staðið ríkissjóði skil á virðisaukaskatti og virðisaukaskattsskýrslum svo og staðgreiðslu opinberra gjalda á árunum 2012 og 2013. Nánar tiltekið að ákærði Á-kk-nf A-kk-nf hafi ekki staðið slík skil fyrir tímabilið september til október 2012 alls 18.549.048 krónur. Þá er báðum ákærðu gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið hafi verið eftir af launum starfsmanna félagsins, vegna greiðslutímabilanna september til og með desember rekstrarárið 2012 og janúar 2013, hvað varðar ákærða X alls 6.656.093 krónur og hvað varðar ákærða Á-kk-þf A-kk-þf alls 30.675.687 krónur. Eru fjárhæðir síðan sundurliðaðar þannig að vangoldin staðgreiðsla Á-kk-ef A-kk-ef er vegna mánaðanna september til desember 2012 og janúar 2013 en vangoldin staðgreiðsla X vegna júlí og ágúst 2012.

6 Í II. kafla ákæru er ákærða Á-kk-þgf A-kk-þgf, sem framkvæmdastjóra útibús Adakris UAB á Íslandi og daglegum stjórnanda, gefið að sök að hafa ekki staðið skil á virðisaukaskattsskýrslum útibúsins fyrir uppgjörstímabilin nóvember og desember rekstrarárið 2011 og janúar og febrúar 2012 svo og virðisaukaskatti félagsins sem innheimtur var vegna uppgjörstímabilanna nóvember og desember 2011, og janúar, febrúar, maí og júní 2012, alls 31.913.068 krónum. Þá er honum gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda sem haldið hafi verið eftir af launum starfsmanna útibúsins, vegna júní til desember 2011 og janúar til maí 2012 á sömu rekstrarárum, alls 37.720.186 krónum. Loks eru ákærða Á-kk-þgf A-kk-þgf í III. kafla ákæru gefin að sök skilasvik með því að hafa 12. júní 2012 sem framkvæmdastjóri útibús Adakris UAB beint þeim tilmælum til starfsmanna framkvæmda og eignasviðs Reykjavíkurborgar að greiða andvirði tveggja lokauppgjöra vegna verksamninga samtals að fjárhæð 50.105.000 krónur inn á bankareikning Adakris UAB, útibús á Íslandi þrátt fyrir að hafa verið kunnugt um eða mátt vera kunnugt um að greiðslurnar væru veðsettar MP banka hf.

7 Samkvæmt gögnum málsins og framburði ákærða X var hann skráður framkvæmdastjóri Hamarsfells ehf. frá 13. desember 2011 til 12. október 2012 og stýrði rekstri félagsins á þeim tíma. Fyrir héraðsdómi lýsti hann aðkomu sinni að stjórnun félagsins á því tímabili og að á árinu 2012 hefði mikill lausafjárvandi verið uppi í starfseminni. Hafi verið erfitt að halda verkefnum gangandi og hefði hann verið í daglegum samskiptum við meðákærða Á-kk-þf A-kk-þf, eiganda félagsins, um það. Mikil áhersla hafi verið lögð á að hafa hreina skuldastöðu við ríkissjóð en í júní hefði staðan verið orðin mjög slæm. Í ágúst hefði hann lagt ítarlega skýrslu um fjárhagsstöðu félagsins fyrir meðákærða Á-kk-þf A-kk-þf svo og stjórnarformann þess, þar sem meðal annars hafi verið lýst opinberum gjöldum sem ættu að koma til greiðslu á næstu vikum og öðrum kröfum. Hann hafi svo hætt störfum sem framkvæmdastjóri 3. október 2012, en skráning þar um var ekki tilkynnt fyrirtækjaskrá fyrr en 12. október sama ár.

8 Ákærði Á-kk-nf A-kk-nf var skráður framkvæmdastjóri Hamarsfells ehf. frá 12. október 2012 til 18. apríl 2013 og hluthafi í félaginu. Hann bar fyrir héraðsdómi að á því tímabili hefði hann séð um daglega stjórn félagsins og meðal annars greiðslu skulda. Þá hefði hann verið prókúruhafi ásamt fjármálastjóra félagsins. Ástæður þess að hann tók við framkvæmdastjórn af meðákærða X hafi verið þær að fjárhagsleg staða félagsins hafi verið orðin mjög slæm, en hann hefði þó fengið rangar upplýsingar frá meðákærða X um stöðuna. Ákærði Á-kk-nf A-kk-nf var samkvæmt fyrirtækjaskrá RSK hann skráður fyrirsvarsmaður útibús Adakris UAB frá 24. maí 2011 til 16. nóvember 2011 og síðar daglegur stjórnandi útibúsins frá þeim tíma til 20. júní 2013. Ákærði bar fyrir héraðsdómi að hann hefði fyrst stigið inn í útibúið um áramótin 2011/2012, en fram að því hefði meðákærði X, sem verið hefði framkvæmdastjóri útbús Adakris UAB, borið ábyrgð á virðisaukaskattsskilum. Í stjórnartíð ákærða hefði áhersla verið lögð á að veita öllum tiltækum fjármunum í uppgjör vangoldinna opinberra gjalda og fyrirmæli gefin um að ráðstafa skyldi greiðslum inn á greiðslutímabil sem ákærði bar ábyrgð á, en í stað þess hafi öllum greiðslum verið ráðstafað inn á eldri vanskil sem til komu í stjórnartíð meðákærða X sem framkvæmdastjóra útibúsins.

9 Samkvæmt gögnum málsins var bú Hamarsfells ehf. tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 18. apríl 2013. Skiptum lauk 19. september 2014 og er félagið afskráð. Þá var bú útibús Adakris UAB tekið til gjaldþrotaskipta með úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur 20. júní 2013. Skiptum lauk 4. ágúst 2015 og er félagið afskráð.

10 Af hálfu ákæruvaldsins hafa verið lögð fram fyrir Landsrétti ný skjöl. Þar á meðal er tafla með yfirliti yfir þær fjárhæðir sem ákærðu stóðu ekki skil á vegna félaganna tveggja samkvæmt ákæru eftir tímabilum ásamt sundurliðun á útreikningi fésekta. Einnig voru lagðar fram millifærslukvittun frá 9. janúar 2012 og tilkynningar um tvær millifærslur 14. júní 2012 frá útibúi Adakris um greiðslur félagsins á opinberum gjöldum til tollstjóra.

Niðurstaða

Ákærði X

11 Krafa ákærða X um sýknu byggist á því að honum hafi í ákæru verið gefið að sök að hafa ekki staðið skil á staðgreiðslu opinberra gjalda vegna greiðslutímabila frá september til og með desember 2012 sem hann bæri ekki ábyrgð á. Fyrsti eindagi fyrir staðgreiðslu og greiðslu tryggingagjalds fyrir september hafi verið 15. október 2012 en þá hafi hann verið hættur störfum sem framkvæmdastjóri. Í þinghaldi 16. nóvember 2018 við framhald aðalmeðferðar málsins fyrir héraðsdómi óskaði sækjandi eftir því að bókað yrði að greiðslutímabil vangreiddrar staðgreiðslu opinberra gjalda í ákæru væri júlí til desember 2012 eins og fram kæmi í sundurliðun, en ekki september til desember eins og misritast hefði í ákærutexta. Var fallist á þá breytingu í hinum áfrýjaða dómi þar sem um augljósa villu hafi verið að ræða þegar ákæruliðurinn væri skoðaður í heild. Var bókun þessari vegna misritunar í ákæru mótmælt af hálfu ákærða X.

12 Samkvæmt clið 1. mgr. 152. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 skal meðal annars greina í ákæru hver sú háttsemi er sem ákært er út af, hvar og hvenær brot var framið, heiti þess að lögum og heimfærslu þess til laga. Þá er mælt fyrir í 1. mgr. 180. gr. sömu laga að hvorki megi dæma ákærða fyrir aðra hegðun en þá sem í ákæru greinir né heldur dæma aðrar kröfur á hendur honum. Þó má sakfella ákærða þótt aukaatriði brots, svo sem staður og stund þess, séu ekki skýrt eða rétt greind, enda telji dómari að vörn hafi ekki verið áfátt vegna þessa. Þannig er ljóst að ákæra er grundvöllur máls og verður að vera þannig úr garði gerð að fella megi dóm á málið samkvæmt því sem fram kemur í henni. Um það hvernig beri að bregðast við villum eða misritun í ákæru eru skýr fyrirmæli í 153. gr. laga nr. 88/2008, en samkvæmt þeim getur ákærandi breytt eða aukið við ákæru með útgáfu framhaldsákæru til að leiðrétta augljósar villur. Jafnframt er áskilið að framhaldsákæru skuli gefa út svo fljótt sem verða má eftir að þörfin á henni er kunn, en þó í síðasta lagi tveim vikum fyrir aðalmeðferð máls samkvæmt 166. gr. sömu laga nema ákærði samþykki að það sé gert síðar. Fallast má á að um augljósa villu sé að ræða í ákærunni um tilgreiningu á því tímabili sem ætluð brot ákærða voru framin. Á hinn bóginn er ljóst að framangreind skilyrði fyrir breytingum á ákæru sem lýst í 153. gr. laga nr. 88/2008 voru ekki uppfyllt í máli þessu og ákæran stendur þannig enn óbreytt. Ekki verður fallist á að það teljist til aukaatriða í ákæru að tilgreina réttilega það tímabil þar sem ákærði ber lögum samkvæmt ábyrgð á skattskilum og að slík atriði verði leiðrétt með bókun í þingbók gegn mótmælum ákærða. Þar sem ákærði X bar ekki slíka ábyrgð á skattskilum félagsins á umræddu tímabili sem lýst er í ákæru verður þegar af þeirri ástæðu að sýkna hann af kröfum ákæruvaldsins. Ákærði Á-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf – I. og II. kafli ákæru.

13 Ákærði Á-kk-nf A-kk-nf byggir kröfu sína um sýknu vegna háttsemi sem honum er gefin að sök í I. kafla ákæru einkum á því að þótt hann hafi verið skráður sem framkvæmdastjóri Hamarsfells byggingarfélags ehf. á því tímabili sem lýst er hafi fyrrverandi framkvæmdastjóri, meðákærði X, verið búinn að steypa félaginu í skuldir og hefði leynt sig fjárhagsstöðunni. Þrátt fyrir formlega skráningu hans sem framkvæmdastjóra frá 12. október 2012 beri hann ekki ábyrgð á þeim vanskilum. Auk þess hefði hann sérstaklega óskað eftir því að innborganir inn á skattskuld félagsins færu inn á það uppgjörstímabil sem hann bæri ábyrgð á en ekki fyrri tímabil sem væru vegna eldri skulda.

14 Stjórnarmenn einkahlutafélaga bera almennt ábyrgð á því að skipulag félags og starfsemi sé jafnan í réttu og góðu horfi, sbr. 1. og 3. mgr. 44. gr. laga nr. 138/1994 um einkahlutafélög, þar á meðal að nægilegt eftirlit sé haft með bókhaldi og meðferð fjármuna félagsins. Þá bera framkvæmdastjórar einkahlutafélaga einnig ábyrgð samkvæmt 44. gr. laganna. Skal framkvæmdastjóri meðal annars annast daglegan rekstur félags og sjá um að bókhald þess sé fært í samræmi við lög og venjur og að meðferð eigna félagsins sé með tryggilegum hætti. Fallist er á með héraðsdómi að ákærði Á-kk-nf A-kk-nf hafi í krafti stöðu sinnar sem framkvæmdastjóri tekið ákvarðanir um skattskil félagsins og borið ábyrgð á þeim brotum sem honum eru gefin að sök í I. kafla ákæru.

15 Í málinu hefur verið lagt fram bréf fjármálaráðuneytisins til ríkisbókhalds frá 19. september 1995 um forgang greiðslna og skuldajöfnuð skatta og gjalda þar sem lýst er meginreglum sem þá giltu um ráðstöfun greiðslna og inneigna milli gjaldflokka, en jafnframt að farið skuli að óskum skuldara um að greiðslur renni inn á ár eða tímabil sem hann tilgreini sérstaklega. Þessar reglur byggjast öðrum þræði á því sjónarmiði að greiðslum og inneignum eigi að ráðstafa til að greiða þær skattkröfur sem eru þungbærastar fyrir greiðanda og eftir atvikum stjórnanda sem getur borið refsiábyrgð vegna vanskila.

16 Í gögnum málsins kemur fram að við rannsókn þess hjá skattrannsóknarstjóra hafi verið leitað upplýsinga hjá tollstjóra um hvort gefin voru fyrirmæli um að ráðstafa greiðslum opinberra gjalda inn á greiðslutímabil sem ákærði bar ábyrgð á vegna Hamarsfells byggingarfélags ehf. Engin slík gögn hafi fundist. Verður ekki séð að sérstakt tilefni hafi verið til frekari rannsóknar á því. Telst því ósannað að ákærði hafi gefið sérstök fyrirmæli um ráðstöfun greiðslna opinberra gjalda Hamarsfells byggingarfélags ehf. á því tímabili sem hann var framkvæmdastjóri.

17 Ákærði Á-kk-nf A-kk-nf kannast ekki við að hafa borið ábyrgð á daglegum rekstri útibús Adakris UAB sem framkvæmdastjóri og daglegur stjórnandi eins og tilgreint er í II. kafla ákæru. Hann heldur því fram að meðákærði X hafi stýrt útibúinu til ársloka 2011 og verið daglegur stjórnandi og framkvæmdastjóri. Þegar ákærði tók við stjórnartaumunum í ársbyrjun 2012 hafi tekið við eins konar rústabjörgun þar sem höfuðáhersla hafi verið lögð á að veita öllum tiltækum fjármunum í uppgjör vangoldinna opinberra gjalda. Í stjórnartíð hans á árinu 2012 hafi verið gefin fyrirmæli til tollstjóra um að ráðstafa skyldi greiðslum inn á nýrri greiðslutímabil sem hann bæri ábyrgð á en þeim fyrirmælum hafi ekki verið fylgt og öllum greiðslum ráðstafað inn á vanskil sem komu til í stjórnartíð meðákærða X. Þá hafi bæði skattrannsóknarstjóri og sérstakur saksóknari látið með öllu undir höfuð leggjast að rannsaka hvernig brugðist var við þeim fyrirmælum.

18 Svo sem áður er rakið hefur ákæruvaldið lagt fram fyrir Landsrétt millifærslukvittun frá 9. janúar 2012 og tvær tilkynningar um millifærslu 14. júní 2012 frá útibúi Adakris um greiðslu félagsins á opinberum gjöldum til tollstjóra. Í fyrstu millifærslunni er í skýringu um færslu tilgreint: „vanskil“, í skýringu með fyrri færslunni 14. júní 2012 segir „VA 2011“ og í þeirri síðari þann sama dag segir „SK 2011“. Af gögnum málsins verður ekki annað ráðið en að tollstjóri hafi í öllum meginatriðum ráðstafað ofangreindum greiðslum samkvæmt þessum fyrirmælum og í samræmi við framangreindar reglur frá 1995 inn á eldri skuldir. Verður að fallast á með ákæruvaldinu að staðhæfing ákærða Á-kk-ef A-kk-ef, um að fyrirmæli hafi verið gefin um að ráðstaða greiðslum inn á nýrri tímabil, eigi ekki við rök að styðjast. Að öðru leyti verður að fallast á með héraðsdómi að ákærði Á-kk-nf A-kk-nf hafi í krafti stöðu sinnar borið raunverulega ábyrgð á rekstri útibús Adakris það tímabil sem vísað er til í II. kafla ákæru, fyrst í samræmi við opinbera skráningu og síðar sem daglegur stjórnandi. Gildir hér einu þó að meðákærði X hafi sinnt afmörkuðum þáttum daglegs reksturs á tímabilinu.

19 Niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærða Á-kk-ef A-kk-ef fyrir þá háttsemi sem lýst er í I. og II. kafla ákæru um brot á ákvæðum laga nr. 45/1987 um staðgreiðslu opinberra gjalda og laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt er því staðfest. Ákærði hefur ekki andmælt því að framangreindar fjárhæðir séu réttar eða fært haldbær rök fyrir því að vanskil á skattgreiðslum félagsins hafi verið lægri. Samkvæmt 3. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 telst brot meiri háttar ef það lýtur að verulegum fjárhæðum og eru brot ákærða því réttilega heimfærð í hinum áfrýjaða dómi undir 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga.

Ákærði Á-kk-nf A-kk-nf S-kk-nf – III. kafli ákæru

20 Í greinargerð ákærða Á-kk-ef A-kk-ef til Landsréttar krefst hann þess að III. kafla ákæru yrði vísað frá héraðsdómi. Samkvæmt 2. mgr. 199. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála skal ákærði lýsa yfir áfrýjun héraðsdóms í bréflegri tilkynningu til ríkissaksóknara þar sem meðal annars skal tekið fram í hvaða skyni sé áfrýjað og hverjar séu dómkröfur ákærða. Þegar áfrýjun er ráðin gefur ríkissaksóknari út áfrýjunarstefnu, en í henni skal greina hver áfrýi héraðsdómi og nákvæmlega í hvaða skyni það sé gert, sbr. clið 2. mgr. 201. gr. laganna. Í tilkynningu ákærða Á-kk-ef um áfrýjun 20. desember 2018 kom fram að hann krefðist sýknu af öllum kröfum ákæruvaldsins. Þessi kröfugerð var síðan tekin upp í áfrýjunarstefnu sama dag. Krafa ákærða um frávísun á III. kafla sem kom fyrst fram í greinargerð hans til Landsréttar er samkvæmt framangreindu of seint fram komin. Ákæra málsins er í samræmi við fyrirmæli 1. mgr. 152. gr. laga nr. 88/2008. Þá eru engir þeir annmarkar á III. kafla ákæru málsins eða meðferð þess að öðru leyti sem valda því að III. kafla ákærunnar verði vísað frá dómi án kröfu.

21 Kröfu sína um sýknu á þeirri háttsemi sem honum er gefin að sök í III. kafla ákærunnar byggir ákærði Á-kk-nf A-kk-nf á því að ómögulegt sé að Kvika banki hf., áður MP banki hf., hafi eignast einhver réttindi yfir reikningum þeim sem lýst er í ákæru. Af þeirri ástæðu séu ekki uppfyllt þau skilyrði 2. töluliðar 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga um skilasvik sem eru að maður hafi tekið undir sig eða ráðstafað á annan hátt fjármunum sínum sem annar maður hefur eignast þau réttindi yfir að verknaðurinn verði ekki samrýmdur réttindum hans. Í málinu liggur fyrir skýr og ótvíræð yfirlýsing 12. apríl 2011 um að MP banki hf. ætti veð í almennum fjárkröfum á hendur framkvæmda og eignasviði Reykjavíkurborgar, vegna tilgreindra verksamninga við Reykjavíkurborg, til tryggingar greiðslu skulda Adakris UAB, útibús á Íslandi við MP banka hf. Þá er fallist á með héraðsdómi að það teljist sannað að ákærða Á-kk-þgf A-kk-þgf sem þá var framkvæmdastjóri útibús Adakris hafi verið það kunnugt þótt hann hafi ekki ritað undir yfirlýsinguna með eigin hendi. Þá hefur ákærða ekki tekist að færa fram haldbær rök fyrir því að umræddar kröfur sem fólu í sér lokauppgjör vegna þeirra sömu verksamninga hafi ekki fallið undir fyrrgreinda yfirlýsingu um veð MP banka hf. í almennum fjárkröfum tengdum þeim samningum. Með vísan til þess og að öðru leyti forsendna hins áfrýjaða dóms er staðfest niðurstaða hans um að ákærði Á-kk-nf A-kk-nf hafi gerst sekur um skilasvik samkvæmt 2. tölulið 1. mgr. 250. gr. almennra hegningarlaga.

22 Ákærða Á-kk-þgf A-kk-þgf hefur ekki áður verið gerð refsing fyrir brot. Skilyrði eru til þess að fresta fullnustu refsingar ákærða skilorðsbundið. Þá ber að líta til þess hversu langt er um liðið frá því að brot hans voru framin og jafnframt að óútskýrður dráttur varð í tengslum við III. kafla ákæru, en ekki verður annað séð en að rannsókn hafi verið að mestu lokið á árinu 2015. Er því staðfest ákvörðun héraðsdóms um refsingu.

23 Staðfest er ákvæði hins áfrýjaða dóms um greiðslu ákærða Á-kk-ef A-kk-ef á málsvarnarlaunun skipaðs verjanda og málsvarnarþóknun lögmanns í héraði.

24 Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Landsrétti, G-kk-ef E-kk-ef E-kk-ef lögmanns, að meðtöldum virðisaukaskatti og helming sakarkostnaðar vegna áfrýjunar til Landsréttar eins og greinir í dómsorði.

25 Málsvarnarlaun skipaðs verjanda X í héraði og fyrir Landsrétti og helmingur sakarkostnaðar vegna áfrýjunar til Landsréttar greiðist úr ríkissjóði eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Ákærði, X, er sýkn af kröfum ákæruvaldsins í máli þessu.

Málsvarnarlaun skipaðs verjanda ákærða X, Ó-kk-ef E-kk-ef lögmanns, fyrir héraðsdómi og Landsrétti, samtals 1.500.000 krónur, og málsvarnarlaun D-kk-ef E-kk-ef lögmanns fyrir héraðsdómi, 737.800 krónur, greiðast úr ríkissjóði. Þá greiðist helmingur sakarkostnaðar vegna áfrýjunar, 102.789 krónur úr ríkissjóði.

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður um refsingu ákærða, Á-kk-ef A-kk-ef S-kk-ef.

Staðfest er ákvæði hins áfrýjaða dóms um greiðslu ákærða Á-kk-ef A-kk-ef á málsvarnarlaunun skipaðs verjanda og málsvarnarþóknun lögmanns. Ákærði greiði málsvarnarlaun verjanda síns fyrir Landsrétti, G-kk-ef E-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 1.200.000 krónur og helming sakarkostnaðar vegna áfrýjunar til Landsréttar 102.789 krónur.