372/2018

Útdráttur

A og C gerðu samning um leigu A á íbúðarhúsnæði í eigu C til þriggja ára frá 1. september 2013 og bjó A í eigninni ásamt B og börnum þeirra. Fyrir upphaf leigutímans var húsnæðið skoðað af úttektaraðila og vottorð gefið út um ástand þess sem undirritað var af hálfu samningsaðila. Við lok leigutímans komu í ljós skemmdir á eigninni sem aðilar sömdu um lagfæringar á. Var leigan að svo búnu framlengd til 1. júní 2017 gegn ábyrgðaryfirlýsingu frá banka fyrir leigugreiðslum og mögulegum skemmdum. A og B slitu svo samvistum síðla árs 2016 og flutti A þá úr húsnæðinu en B fékk heimild C til þess að halda leigusamningnum áfram samkvæmt 46. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994. Í framhaldinu urðu vanhöld á leigugreiðslum og var húsnæðinu skilað fyrr en upphaflega var samið um, eða í mars 2017. Þá leiddi ný úttekt sama úttektaraðila, sem fram fór í kjölfarið að A viðstöddum, í ljós skemmdir á húsnæðinu. C krafði A og B um vangoldna húsaleigu og skaðabætur á grundvelli úttektarinnar, en A og B neituðu greiðsluskyldu. Í niðurstöðu héraðsdóms, sem staðfest var í Landsrétti, var meðal annars lagt til grundvallar að ekki yrði annað ráðið en að A hafi litið svo á að hann væri áfram ábyrgur fyrir leigugreiðslum þrátt fyrir að hafa flutt úr húsnæðinu og að A og B hefðu sem hjón borið óskipta ábyrgð á vangoldinni leigu þess fyrir janúar, febrúar og mars 2017. Þá hefðu A og B ekki hnekkt kostnaðarmati úttektaraðila með því að krefjast mats dómkvadds matsmanns samkvæmt 65. gr. húsaleigulaga og væru því bundin við það kostnaðarmat.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir K-kvk-nf S-kvk-nf, S-kk-nf T-kk-nf M-kk-nf og V-kk-nf H. V-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjendur skutu málinu til Landsréttar 23. apríl 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjaness 28. mars 2018 í málinu nr. E[…]/2017.

2 Áfrýjendur krefjast sýknu auk málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms og málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Niðurstaða

4 Fyrir Landsrétti byggðu áfrýjendur á því að fyrri leigusamningur aðila hafi runnið út 31. ágúst 2016 og hefði stefndi því þurft, samkvæmt þágildandi 64. gr. húsaleigulaga nr. 36/1994, að lýsa skriflega bótakröfu eða hafa uppi áskilnað um bætur innan tveggja mánaða frá skilum húsnæðis. Tilkynning stefnda hafi ekki verið í samræmi við það ákvæði. Þar sem stór hluti skemmdanna, sem krafa stefnda lúti að, hafi orðið í gildistíð fyrri leigusamningsins, sé bótaréttur stefnda niður fallinn vegna þeirra skemmda. Þá höfðu áfrýjendur uppi þá málsástæðu að kostnaður vegna ástandsskoðunar Frumherja hf. ætti að skiptast jafnt á milli aðila. Sætti þessi málatilbúnaður áfrýjenda andmælum stefnda fyrir Landsrétti sem of seint fram kominn.

5 Þessar málsástæður eru of seint fram bornar og komast ekki að við úrlausn málsins, samkvæmt 2. mgr. 163. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Að þessu gættu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms verður hann staðfestur.

6 Áfrýjendum verður gert að greiða stefnda málskostnað fyrir Landsrétti svo sem í dómsorði greinir.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjendur, A og B, greiði óskipt stefnda, C, 800.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.