228/2018

Útdráttur

A höfðaði mál gegn V hf. til viðurkenningar á rétti sínum til skaðabóta úr ábyrgðartryggingu H hjá V hf. vegna líkamstjóns sem A varð fyrir þegar hún féll í stiga í húsnæði í eigu H. Í dómi Landsréttar kom fram að stiginn sem um ræddi hefði uppfyllt kröfur gildandi byggingarreglna þegar hann var reistur. Af lýsingu A og vitnis á tildrögum slyssins fyrir héraðsdómi yrði ekki ráðið að frágangur stigans hefði valdið slysinu heldur yrði það rakið til óhappatilviks sem húseigandi bæri ekki ábyrgð á. Var V hf. því sýknað af kröfum A.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og R-kvk-nf H-kvk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Aðaláfrýjandi skaut málinu til Landsréttar með áfrýjunarstefnu 28. febrúar 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur […] 2018 í máli nr. E[…]/2017. Aðaláfrýjandi krefst þess að hinum áfrýjaða dómi verði hrundið og að hann verði sýknaður af kröfum stefndu. Þá krefst aðaláfrýjandi málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti verði fallist á kröfu hans en að málskostnaður verði að öðrum kosti látinn falla niður.

2 Héraðsdómi var gagnáfrýjað 3. maí 2018. Gagnáfrýjandi krefst viðurkenningar á bótaskyldu aðaláfrýjanda og bótarétti gagnáfrýjanda úr ábyrgðartryggingu húseiganda fasteignarinnar að Hátúni 2 í Reykjavík, Hvítasunnukirkjunnar Fíladelfíu, hjá aðaláfrýjanda vegna tjóns sem hún varð fyrir af völdum slyss í húsnæðinu 15. september 2013. Þá krefst hún málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti en til vara að málskostnaður verði látinn niður falla.

Málsatvik og sönnunarfærsla

3 Eins og rakið er í hinum áfrýjaða dómi slasaðist gagnáfrýjandi þegar hún féll í tröppum í húsi Hvítasunnukirkjunnar Fíladelfíu við Hátún 2 í Reykjavík sunnudaginn 15. september 2013. Hús kirkjunnar er tvær hæðir auk kjallara og er kirkjan á annarri hæð þess, safnaðarheimili á þeirri fyrstu en í kjallara fór fram barna og unglingastarf á þessum tíma. Kjallarinn hýsti áður geymslur en hann mun hafa verið stækkaður og húsnæðinu breytt á árunum 1996 og 2003 í því skyni að halda þar samkomur. Þegar slysið varð var gagnáfrýjandi ásamt hópi fólks á leið ofan stigann úr kirkjunni niður í kjallara, þar sem barnadagskrá var að hefjast. Hún var barnshafandi þegar þetta var og leiddi […] ára dóttur sína en að auki var […] ára sonur hennar með í för. Við skýrslutöku fyrir héraðsdómi lýsti hún atvikum svo að hún hefði gengið hægra megin niður stigann, þeim megin sem ekki var handrið, en sonur hennar hafi verið fyrir framan hana. Þegar hún hafi verið í um það bil fjórðu tröppu ofan við stigapall fyrstu hæðar hefði drengurinn skyndilega numið staðar. Hún hafi þá misst fótanna, fallið niður á stigapallinn og lent á hægri öxl. Við þetta meiddist hún nokkuð, eins og nánar er rakið í hinum áfrýjaða dómi.

4 Dómendur Landsréttar fóru á vettvang við upphaf aðalmeðferðar og skoðuðu aðstæður í stigaganginum. Eins og fram kemur í héraðsdómi er stiginn steinsteyptur og tröppurnar flísalagðar, á bilinu 1,35 til 1,44 metrar á breidd mælt frá veggjum beggja vegna. Handrið er á vegg vinstra megin en handfesting er ekki á vegg hægra megin.

Niðurstaða

5 Gagnáfrýjandi reisir dómkröfur sínar á því að slysið sem hún varð fyrir verði rakið til sakar húseiganda vegna vanbúnaðar á stiganum og krefst viðurkenningar á bótaskyldu vegna ábyrgðartryggingar hans hjá aðaláfrýjanda. Aðaláfrýjandi hafnar bótaskyldu og telur að um óhappatilvik hafi verið að ræða.

6 Máli sínu til stuðnings vísar gagnáfrýjandi til 3. mgr. greinar 6.5.1 í byggingarreglugerð nr. 112/2012, þar sem fram kemur að handrið eða handlistar skuli vera báðum megin á öllum stigum eða tröppum yfir 0,9 metra á breidd. Þá er vísað til eldri byggingarreglugerðar nr. 441/1998, greinar 202.10, þar sem samsvarandi ákvæði var að finna.

7 Hús Hvítasunnukirkjunnar Fíladelfíu var byggt árið 1962 en þá var í gildi byggingarsamþykkt fyrir Reykjavík nr. 195/1945. Samkvæmt 3. tölulið 29. gr. þeirrar samþykktar skyldi á öllum stigum vera handrið öðrum megin eða beggja vegna, ef stiginn lægi ekki að vegg. Stiginn sem um ræðir uppfyllti því kröfur gildandi byggingarreglna þegar hann var reistur. Þá er til þess að líta að slysið varð í þeim hluta stigans sem liggur á milli fyrstu og annarrar hæðar hússins en ekki niður í kjallara sem var breytt á árunum 1996 og 2003. 8 Rakin hefur verið frásögn gagnáfrýjanda á tildrögum slyssins í skýrslu hennar fyrir héraðsdómi. Eru lýsingar hennar í fullu samræmi við framburð vitnis sem einnig bar um atvik við meðferð málsins í héraði. Engin efni eru til að ætla að slysið hafi orðið með öðrum hætti en gagnáfrýjandi hefur borið um. Af þeirri lýsingu verður hins vegar ekki ráðið að frágangur stigans hafi valdið slysinu, heldur hafi hún misst jafnvægið og fallið við það að drengurinn sem gekk á undan henni nam skyndilega staðar. Verður slysið því rakið til óhappatilviks sem húseigandi ber ekki ábyrgð á. Aðaláfrýjandi verður því sýknaður af kröfum gagnáfrýjanda.

9 Rétt þykir að málskostnaður falli niður á báðum dómstigum.

Dómsorð:

Aðaláfrýjandi, Vörður tryggingar hf., er sýkn af kröfum gagnáfrýjanda, A.

Málskostnaður í héraði og fyrir Landsrétti fellur niður.