393/2022

Útdráttur

F höfðaði mál á hendur Í til heimtu skaðabóta og miskabóta vegna uppsagnar hennar úr starfi hjá L. Hafði staða F verið lögð niður vegna skipulagsbreytinga en samtals voru lögð niður átta störf millistjórnenda hjá L. Taldi F ákvörðun um að leggja niður starf hennar ólögmæta. Þannig hefði ákvörðunin brotið gegn meðalhófs- rannsóknar- og réttmætisreglustjórnsýsluréttar. Í dómi Landsréttar komfram að almennt væri það á forræði forstöðumanna ríkisstofnana að ákveða hvaða viðfangsefnum einstakir starfsmenn skyldu sinna innan þeirra, svo framarlega sem önnur lagaákvæði mæltu ekki beinlínis fyrir um annað. Horfa þyrfti til þess að í dómaframkvæmd hefði ítrekað verið lagt til grundvallar að játa yrði forstöðumönnum ríkisstofnana rúmar heimildir til að taka ákvarðanir um hagræðingu í rekstri. Talið var að ákvörðun stjórnenda L um að breyta skipulagi og leggja niður starf F hefði verið tekin í kjölfar heildstæðrar greiningar á því að unnt yrði að hagræða í starfseminni og nýta fjármuni L á árangursríkari hátt. Voru ekki talin efni til að hrófla við því mati, enda hefði F ekki tekist að sýna fram á að ákvörðunin um að leggja starf hennar niður hefði byggst á ómálefnalegum sjónarmiðum. Jafnframt var ekki fallist á með F að L hefði borið skylda til að rannsaka sérstaklega hvort unnt hefði verið að segja upp öðrum starfsmönnum en henni með tilliti til hagræðingar. Þá var ekki fallist á að ákvörðunin hefði verið ólögmæt, andstæð réttmætisreglu eða 10. gr. laga nr. 37/1993. Að virtum atvikum málsins varð ekki heldur séð að L hefði farið strangar í sakirnar en nauðsyn bar til við uppsögn F og brotið þannig gegn meðalhófsreglu 12. gr. laga nr. 37/1993.

Var Í því sýknað af kröfu F.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir Á-kvk-nf R-kvk-nf og K-kvk-nf S-kvk-nf K-kk-nf B-kk-nf B-kk-nf settur landsréttardómari.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 22. júní 2022. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 2. júní 2022 í málinu nr. E- 2967/2021.

2

Áfrýjandi krefst þess að stefndi verði dæmdur til að greiða henni 20.083.862 krónur með vöxtum samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 11. september 2020 til 27. febrúar 2021 og með dráttarvöxtum samkvæmt 1. mgr. 6. gr. sömu laga frá þeim degi til greiðsludags. Þá krefst áfrýjandi þess að stefndi verði dæmdur til greiðslu málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3

Stefndi krefst þess að hinn áfrýjaði dómur verði staðfestur og að áfrýjanda verði gert að greiða honum málskostnað fyrir Landsrétti. Til vara er krafist lækkunar á kröfum áfrýjanda og að málskostnaður verði felldur niður.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4

Áfrýjandi hóf störf hjá Landspítalanum árið 1987 og starfaði sem verkefnastjóri í eldhúsi og matsölum þegar henni var sagt upp störfum 11. september 2020 með bréfi framkvæmdastjóra þjónustusviðs spítalans og deildarstjóra eldhúss og matsala.

Samkvæmt starfslýsingu var áfrýjandi „verkefnastjóri starfsmanna- og gæðamála“ og ábyrg fyrir og stýrði meðal annars vaktaplönum og mönnunarmódeli eldhúss og matsala. Þá var það í verkahring áfrýjanda að annast ritstjórn á gæðahandbók og vinna að umbótaverkefnum eldhúss og matsala.

5

Í málinu liggur fyrir ódagsett samantekt um breytingar á eldhúsi Landspítalans.

Kemur þar fram að eitt af verkefnum nýs deildarstjóra sem tók til starfa í eldhúsi spítalans árið 2018 hafi verið að undirbúa eldhúsið fyrir nýjan spítala og vinna heildstæða stefnu í því sambandi en litlar breytingar hefðu orðið í eldhúsinu síðustu 20 árin á undan. Fljótlega eftir komu nýs deildarstjóra hafi verið gerð krafa um hagræðingu eldhússins og skilgreind ýmis verkefni til að ná henni fram. Eitt þeirra hafi verið að fækka stjórnendum í eldhúsi en stjórnendur í eldhúsi Landspítalans væru mun fleiri en í nágrannalöndum.

6

Í samantektinni var lýst heimsóknum deildarstjóra á nokkur sjúkrahús í Danmörku og Svíþjóð árið 2019 og í ársbyrjun 2020 og jafnframt því áliti stjórnenda að ráðast þyrfti í breytingar til að ná eldhúsi spítalans í það horf sem metnaður stæði til. Í því sambandi væri mikilvægt að efla fagþekkingu í eldhúsi og fækka stjórnendum. Í skýrslu S-kvk-ef H-kvk-ef, fyrrverandi deildarstjóra, við aðalmeðferð málsins fyrir héraðsdómi staðfesti hún að hafa lagt til á sínum tíma að stjórnendum í eldhúsi yrði fækkað í samræmi við það sem gerðist erlendis en hún hefði verið hætt störfum þegar breytingarnar komu til framkvæmda.

7

Í minnisblaði B-kvk-ef H-kvk-ef, forstöðumanns aðfanga og umhverfis, til framkvæmdastjórnar spítalans 21. júní 2020 kemur fram að málefni matarþjónustu spítalans hafi verið til umræðu árum saman en árið 2018 hafi verið sett af stað skipuleg vinna við að kortleggja og greina hvaða leiðir væri best að fara. Niðurstaðan af þeirri vinnu hafi verið að leggja til að spítalinn tæki upp svokallaða „cook and chill“ framleiðsluaðferð fyrir matarþjónustuna. Aðferðin lýsi sér að meginstefnu í því að matur er eldaður og snöggkældur í miðlægu eldhúsi en með því sé unnt að framleiða fjölbreyttara úrval rétta fyrir sjúklinga.

8

Í minnisblaðinu er farið yfir kosti og galla aðferðarinnar. Kostirnir felist einkum í að sjúklingar finni fremur mat við sitt hæfi en einnig minnki þörf á sérfæði sem sé afar vinnukrefjandi. Þá sé mönnun í miðlægu eldhúsi sveigjanleg, sem þýði minni kostnað og einfaldari vaktaplön. Gallarnir birtist hins vegar einkum í því að talsverða fjárfestingu þurfi í upphafi. Í minnisblaðinu kemur fram að nýr deildarstjóri eldhúss og matsala, J-kk-nf H-kk-nf B-kk-nf, hafi rýnt tillögurnar með stjórnendum í eldhúsi og einhugur sé meðal þeirra um þá leið sem lögð sé til. Í framhaldinu var jafnframt lagt til að eldhús spítalans útfærði þessa framleiðsluaðferð eins og best hentaði fyrir spítalann.

9

Í fundargerð framkvæmdastjórnar spítalans 8. september 2020 kemur fram að undirbúningur vegna breytinga á framleiðsluaðferð yfir í „cook and chill“ sé nýlega hafinn og lagt til að tilteknar skipulagsbreytingar verði gerðar af því tilefni. Meðal annars verði einingarnar matargerð og uppþvottur sameinaðar í eina einingu sem beri heitið „matreiðsla“. Við þessa breytingu verði lagðar niður stöður tveggja rekstrarstjóra og í staðinn ráðinn einn rekstrarstjóri framleiðslu. Þá verði stöður tveggja verkstjóra í matargerð (matreiðslumeistara) lagðar niður og í staðinn ráðinn einn rekstrarstjóri. Loks verði stöður tveggja verkstjóra í uppþvotti og tveggja verkefnastjóra lagðar niður en í stað þeirra ráðnir einn verkstjóri og einn gæðastjóri.

10

Í fundargerðinni er greint frá því að samhliða verði gerðar auknar kröfur um fagmenntun stjórnenda og að rekstrarstjórar verði háskólamenntaðir.

Skipulagsbreytingunum sé meðal annars ætlað að ná fram hagræðingu með því að fækka stjórnendum úr átta í fjóra, sem og því að auka fagmennsku með faglærðum stjórnendum sem skili sér í meiri gæðum, fjölbreytni og afköstum og stuðli að farsælli þróun starfseminnar að nýjum framleiðsluaðferðum.

11

Í skýrslu J-kk-ef H-kk-ef B-kk-ef, deildarstjóra eldhúss og matsala, fyrir héraðsdómi kom fram að stjórnendur spítalans hefðu gert kröfu um hagræðingu þar sem veitingaþjónustan hafi verið í 70 til 80 milljóna króna árlegum halla árin á undan sem draga hefði þurft úr. Uppreiknaður sparnaður sem hlotist hefði af aðgerðunum væri um 50 milljónir króna. Í skýrslu sinni fyrir héraðsdómi tók J-kk-nf H-kk-nf F-kk-nf, framkvæmdastjóri þjónustusviðs, undir þá tölu.

12

Sem fyrr segir var áfrýjanda tilkynnt uppsögn 11. september 2020 og henni afhent uppsagnarbréf á fundi með forstöðumanni aðfanga og umhverfis og mannauðsstjóra á þjónustusviði. Í bréfinu sagði að starf hennar sem verkefnastjóra í eldhúsi og matsölum yrði lagt niður vegna skipulagsbreytinga með þriggja mánaða fyrirvara frá næstu mánaðamótum þannig að því lyki endanlega 31. desember 2020.

Ágreiningslaust er að á fundinum var áfrýjanda gerð munnlega grein fyrir ástæðum fyrirhugaðra skipulagsbreytinga og að sama dag yrðu lagðar niður átta stöður í eldhúsi Landspítalans. Þar af væru tvær stöður rekstrarstjóra í matargerð og uppþvotti og tvær stöður verkstjóra á sama sviði. Þá væru lagðar niður tvær stöður verkefnastjóra í eldhúsi og matsölum.

13

Með tölvupósti forstöðumanns aðfanga og umhverfis til stjórnenda í kjarna aðfanga og umhverfis 12. september 2020 var upplýst um fyrrnefndar skipulagsbreytingar en þær fælu í sér sameiningu eininga, fækkun stjórnenda og aukna áherslu á gæðastarf innan eldhússins.

14

Í rökstuðningi fyrir ákvörðuninni um að leggja starf áfrýjanda niður, sem spítalinn veitti að hennar beiðni í bréfi 6. október 2020, kemur fram að ákvörðunin byggist á skipulagsbreytingum og rekstrarlegum forsendum en ákveðið hafi verið að leggja niður störf átta millistjórnenda. Þar sem störfin sem lögð voru niður yrðu ekki lengur til í hinu nýja skipulagi hefðu ekki verið forsendur til að framkvæma einstaklingsbundið mat á hæfni þeirra starfsmanna sem hefði verið sagt upp. Í nýju skipulagi sé gert ráð fyrir fjórum millistjórnendum í stað þeirra átta sem hafi verið sagt upp. Ný störf millistjórnenda verði aukin að umfangi og með auknum stjórnunarskyldum umfram það sem áður hafi verið miðað við og þau yrðu auglýst lögum samkvæmt, sbr. 3. mgr. 7. gr. laga nr. 70/1996 um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins. Vegna fyrirhugaðra breytinga megi búast við því að gerðar verði aðrar eða auknar kröfur í nýjum störfum, en stjórnendur úr störfunum sem lögð voru niður geti sótt um þau, telji þeir sig uppfylla kröfur. Auk þess standi þeim til boða aðstoð frá spítalanum við að finna önnur störf innan hans, verði eftir því óskað.

15

Í framhaldinu voru auglýst þrjú ný störf stjórnenda í veitingaþjónustu spítalans, þ. e. störf rekstrarstjóra framleiðslu, verkstjóra framleiðslu og gæðastjóra. Var umsóknarfrestur ýmist til 5. október 2020 eða 27. nóvember sama ár. Í skýrslu V-kk-ef E-kk-ef, mannauðsstjóra í þjónustu Landspítalans, fyrir héraðsdómi var greint frá því að ákveðið hefði verið að gera kröfu um annars konar menntun til starfs gæðastjóra og um matreiðsluréttindi fyrir starf rekstrarstjóra, auk háskólamenntunar. Hefði því verið talið fýsilegast að auglýsa stöðurnar. Þá var starf rekstrarstjóra uppþvottar auglýst laust til umsóknar í október 2021.

16

Fyrir liggur að áfrýjandi sótti ekki um þessi störf hjá spítalanum en í aðilaskýrslu hennar fyrir héraðsdómi greindi hún frá því það hafi verið vegna þess að hún hafi ekki uppfyllt þær kröfur sem voru gerðar til starfanna. Áfrýjandi kvað sér hafa verið tjáð þegar henni var tilkynnt um uppsögn 11. september 2020 að spítalinn gæti aðstoðað hana við að finna nýtt starf innan spítalans en hún hafi ekki þegið slíka aðstoð.

Áfrýjandi skýrði afstöðu sína að því leyti þannig fyrir héraðsdómi að þegar hún hafi spurt mannauðsstjóra 11. september 2020 í hverju sú aðstoð fælist hafi hann svarað í „hálfgerðum flýti“ að það væri „alveg hægt að flytja fólk til í starfi“. Sagðist áfrýjandi hafa lagt þann skilning í þessi viðbrögð að það hefði aldrei staðið til að finna henni annað starf á spítalanum. Sér hefði enn fremur gengið afar illa að finna störf eftir að henni var sagt upp.

17

Í skýrslum V-kk-ef E-kk-ef og E-kvk-ef R-kvk-ef M-kvk-ef, fjármálastjóra á þjónustusviði, fyrir héraðsdómi, kom fram að tveimur þeirra stjórnenda sem sagt var upp í kjölfar skipulagsbreytinganna í september 2020 hefðu verið boðin önnur störf við Landspítalann. Bæði hefðu verið verkstjórar en annað þeirra hefði þegið starf sem almennur matreiðslumaður en hitt hefði hafnað boði um starf á rannsóknarþjónustu spítalans.

Málsástæður aðila

Málsástæður áfrýjanda

18

Áfrýjandi telur að skipulagsbreytingin sem leiddi til þess að starf hennar var lagt niður og henni sagt upp hafi ekki verið framkvæmd í samræmi við hagræðingartillöguna sem fyrir lá og forsendur hennar. Þannig hafi samhliða skipulagsbreytingunni verið ráðist í frekari ráðningar í eldhúsi Landspítalans sem gera verði ráð fyrir að hafi leitt af breytingunni. Vísar áfrýjandi að þessu leyti til upplýsinga í gögnum málsins um að spítalinn hafi síðar auglýst eftir matreiðslumönnum, auk verkstjóra í matsal eldhúss og matsala.

19

Áfrýjandi telur einnig að skort hafi á að tekin væri afstaða til þess hvort uppsögn hennar væri nauðsynleg til að ná settum markmiðum í rekstri, sbr. 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Í því sambandi hafi spítalinn átt að leggja á það mat hvort unnt hefði verið að beita vægara úrræði áður en til uppsagnar hennar kom með því að kanna hvort hún gæti sinnt öðrum störfum innan spítalans.

20

Þá telur áfrýjandi að óheimilt hafi verið að segja henni upp störfum til að ráða annan hæfari starfsmann í staðinn, enda þurfi að fara með slík mál í það ferli sem kveðið sé á um í 21. gr. laga nr. 70/1996. Stefndi beri auk þess sönnunarbyrðina fyrir því að spítalinn hafi fylgt lögum og óskráðum meginreglum stjórnsýsluréttar við undirbúning þeirrar ákvörðunar að segja henni upp störfum.

Málsástæður stefnda

21

Stefndi mótmælir þeirri málsástæðu áfrýjanda að skipulagsbreytingin hafi ekki verið framkvæmd í samræmi við hagræðingartillögu sem of seint fram kominni með vísan til 2. mgr. 163. gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. Vísar stefndi til þess að áfrýjandi byggi að þessu leyti á bréfi framkvæmdastjóra þjónustusviðs til H-kk-ef I-kk-ef J-kk-ef sem hafi verið ritað 11. febrúar 2021, eða fjórum mánuðum áður en málið var höfðað.

22

Af hálfu stefnda er vísað til þess að ákvörðun um að leggja niður starf áfrýjanda hafi verið að rekja til hagræðingar og skipulagsbreytinga en hvorki lotið að störfum hennar né persónu. Skilyrði síðari málsliðar 1. mgr. 44. gr. laga nr. 70/1996 fyrir uppsögn áfrýjanda hafi því verið uppfyllt. Þá hafi uppsögnin verið í samræmi við meðalhófsreglu, sem og önnur lög og óskráðar reglur stjórnsýsluréttar.

23

Málsástæðum aðila er að öðru leyti lýst í hinum áfrýjaða dómi.

Niðurstaða

24

Svo sem fram er komið greinir aðila málsins á um hvort uppsögn áfrýjanda úr starfi verkefnastjóra í eldhúsi og matsölum Landspítalans 11. september 2020 hafi verið lögmæt og þá einkum hvort þar hafi verið gætt meðalhófs.

25

Að því er varðar málsástæðu áfrýjanda um að skipulagsbreytingin sem leiddi til þess að starf hennar var lagt niður oghenni sagt upp hafi ekki verið framkvæmd í samræmi við hagræðingartillögu, þá er henni fyrst haldið fram í greinargerð áfrýjanda fyrir Landsrétti. Þar sem allar upplýsingarí tengslum við þessa málsástæðu lágu fyrir þegar við meðferð málsins í héraði verður ekki talið afsakanlegt að húnhafi ekki komið fyrr fram. Verður því ekki byggt á henni við úrlausn málsins, sbr. 2. mgr. 163. gr. laga nr. 91/1991.

26

Af 2. mgr. 38. gr. laga nr. 70/1996, sbr. 5. mgr. 9. gr. laga nr. 40/2007 um heilbrigðisþjónustu, leiðir að forstjóri Landspítalans ber sem forstöðumaður stofnunarinnar ábyrgð á að rekstrarútgjöld og rekstrarafkoma stofnunar sé í samræmi við fjárlög og að fjármunir séu nýttir á árangursríkan hátt. Ef út af þessu er brugðið er ráðherra heimilt að áminna forstöðumanninn eftir sömu málsgrein.

27

Í samræmi við þessa ábyrgð er það almennt á forræði forstöðumanna ríkisstofnana að ákveða hvaða viðfangsefnum einstakir starfsmenn skuli sinna innan þeirra, svo framarlega sem önnur lagaákvæði mæla ekki beinlínis fyrir um annað. Jafnframt bera aðrir fagstjórnendur innan Landspítalans faglega ábyrgð á þeirri þjónustu sem þeir veita og undir þá heyrir í samræmi við stöðu þeirra í skipuriti stofnunarinnar, sbr. 4. mgr. 10. gr. laga nr. 40/2007, en forstjóri getur sem forstöðumaður auk þess falið öðrum stjórnendum innan spítalans að fara með vald sitt samkvæmt ákvæðum laga 70/1996, sbr. 1. mgr. 50. gr. laganna.

28

Þegar leyst er úr því hvort uppsögn áfrýjanda hafi verið lögmæt verður að horfa til þess að í dómaframkvæmd hefur ítrekað verið lagt til grundvallar að játa verði forstöðumönnum ríkisstofnana rúmar heimildir til að taka ákvarðanir um hagræðingu í rekstri. Hefur þá jafnframt verið gengið út frá því að slíkar ákvarðanir sæti ekki öðrum takmörkunum en þeim að aðgerðir sem gripið er til þurfi að vera í samræmi við lög og meginreglur stjórnsýsluréttar, sbr. meðal annars til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 23. október 2014 í máli nr. 172/2014 og dóma Landsréttar 8. apríl 2022 í máli nr. 305/2021, 4. nóvember 2022 í máli nr. 530/2021 og 3. nóvember 2023 í máli nr. 459/2022.

29

Eins og rakið er í lýsingu málsatvika var það ákvörðun stjórnenda Landspítalans árið 2020 að breyta framleiðsluaðferðum í eldhúsi spítalans. Markmið þeirra breytinga var meðal annars að auka úrval rétta sem stæði til boða á spítalanum og ná fram aukinni hagræðingu og sparnaði í eldhúsi með meiri sveigjanleika. Þá var ákveðið að fækka stjórnendum um fjóra þannig að störf átta stjórnenda voru lögð niður en fjögur ný stjórnunarstörf auglýst þar sem stjórnunarskyldur sem og kröfur um fagmenntun voru auknar. Fram kom í skýrslutökum í héraði að með þessum aðgerðum og fækkun stjórnenda í eldhúsi hefði tekist að ná um 50 milljón króna uppreiknuðum sparnaði en veitingaþjónustan hafi árin á undan verið rekin árlega með 70 til 80 milljón króna halla.

30

Með vísan til þess sem að framan er rakið verður að telja að ákvörðun stjórnenda Landspítalans um að breyta skipulagiog leggja niður það starf verkefnastjóra í eldhúsi og matsöl umsem áfrýjandi gegndi hafi verið tekin í kjölfar heildstæðrar greiningar á því að unnt væri að hagræða í starfseminni og nýta fjármuni spítalans á árangursríkari hátt, sbr. fyrrnefnt ákvæði 2. mgr. 38. gr. laga nr. 70/1996. Féll ákvörðunin þannig innan heimilda forstjóra sem forstöðumanns og eftir atvikum annarra stjórnenda spítalans samkvæmt ákvæðum laga nr. 70/1996, sbr. einnig lög nr. 40/2007. Ekki eru efni til að hrófla við því mati, enda hefur áfrýjanda ekki tekist að sýna fram á að ákvörðunin um að leggja starf hennar niður hafi byggst á ómálefnalegum sjónarmiðum.

31

Að því er varðar málsástæðu áfrýjanda um að skort hafi á að Landspítalinn rannsakaði sérstaklega hvort unnt væri að segja upp öðrum starfsmönnum en henni með tilliti til hagræðingar, þá liggur fyrir að hagræðingin sem um ræðir í málinu beindist gagngert að því að fækka stjórnendum í eldhúsi og matsölum spítalans í því skyni að innleiða þar nýja framleiðsluaðferð og ná fram sparnaði. Ekki verður séð af gögnum málsins að aðrir starfsmenn hafi sinnt sömu eða sams konar verkefnum og áfrýjandi innan spítalans sem til greina kom að leggja niður við umrædda hagræðingu og að þeir starfsmenn hafi þá haldið þeim störfum. Verður af þeim sökum að hafna málsástæðum áfrýjanda um að skort hafi á að spítalinn rannsakaði hvort unnt var að segja upp öðrum starfsmönnum sem stæðu áfrýjanda að baki, til dæmis hvað varðaði starfsreynslu og menntun, sbr. 10. gr. stjórnsýslulaga.

32

Samkvæmt meðalhófsreglu 12. gr. stjórnsýslulaga geta stjórnvöld aðeins tekið íþyngjandi ákvörðun ef lögmætu markmiði sem stefnt er að verður ekki náð með öðru og vægara móti. Ljóst er að þau úrræði sem forstöðumanni ríkisstofnunar eru tiltæk þegar skipulagi og starfsháttum er breytt eru misjafnlega íþyngjandi gagnvart starfsfólki. Verður þá að ganga út frá því að ráðstafanir sem fela í sér uppsögn starfsmanns teljist almennt meira íþyngjandi en ef verksviði hans er breytt. Leiðir þá af 12. gr. stjórnsýslulaga að taka verður til athugunar hvort nauðsynlegt sé að leysa starfsmann að fullu frá störfum í tilefni af skipulagsbreytingum áður en til lausnar er gripið eða hvort unnt sé að beita vægara úrræði eins og að breyta störfum hans og verksviði þannig að hann fái ný viðfangsefni sem telja má honum samboðin.

33

Eins og rakið er hér að framan kvaðst áfrýjandi ekki hafa þegið boð stjórnenda þegar henni var tilkynnt um uppsögn 11. september 2020 um aðstoð við að finna nýtt starf innan spítalans. Þegar litið er til atvika málsins verður ekki séð að Landspítalinn hafi farið strangar í sakirnar en nauðsyn bar til við uppsögn áfrýjanda, sbr. meðalhófsreglu 12. gr. stjórnsýslulaga. Verður þá að horfa til þess að í nýjum störfum sem auglýst voru laus til umsóknar í október 2020 fólust að ýmsu leyti önnur verkefni en þau sem áfrýjandi hafði haft með höndum, einkum meiri stjórnunarskyldur, auk þess sem þar voru gerðar aðrar menntunarkröfur, sbr. til hliðsjónar dóma Landsréttar 4. nóvember 2022 í máli nr. 537/2021 og 3. nóvember 2023 í máli nr. 459/2022. Í ljósi þess að áfrýjandi gegndi starfi stjórnanda á sviði þar sem hagræðingaraðgerðir miðuðu beinlínis að því að fækka stjórnendum verður heldur ekki séð að spítalanum hafi á sama tíma verið unnt að fela henni önnur verkefni sem henni voru samboðin í ljósi fyrri stöðu og ábyrgðar.

34

Gögn málsins bera enn fremur ekki annað með sér en að Landspítalinn hafi ákveðið að stofna til nýrra starfa í því skyni að takast á við þau breyttu verkefni sem stóðu fyrir dyrum í eldhúsi og matsölum spítalans og að ákveðið hafi verið að auglýsa störfin á grundvelli meginreglu 7. gr. laga nr. 70/1996 um auglýsingu lausra starfa. Er því ekki unnt að taka undir þann málatilbúnað áfrýjanda að henni hafi verið sagt upp í því skyni að ráða annan hæfari starfsmann í hennar starf og því hafi ákvæði 21. gr. laga nr. 70/1996 átt við um mál hennar.

35

Samkvæmt öllu framangreindu verður staðfest niðurstaða hins áfrýjaða dóms um sýknu stefnda af kröfum áfrýjanda.

36

Ákvæði héraðsdóms um málskostnað er staðfest.

37

Rétt þykir að málskostnaður fyrir Landsrétti falli niður.

Dómsorð :

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Málskostnaður fyrir Landsrétti fellur niður.