625/2018

Útdráttur

A krafðist þess að V hf. yrði gert að greiða sér skaðabætur að fullu vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir er hann ók bifhjóli aftan á pallbifreið. Í héraðsdómi, sem skipaður var einum embættisdómara og tveimur sérfróðum meðdómendum, var fallist á kröfu A. Í úrskurði Landsréttar var rakið að með 1. gr. laga nr. 49/2016 hefði 2. mgr. 2. gr. laga nr. 91/991, um meðferð einkamála, verið breytt þannig að þegar sérþekkingar væri þörf sæti einn sérfróður meðdómandi í héraðsdómi ásamt tveimur embættisdómurum. Samkvæmt ákvæðinu væri dómara þó heimilt að kveðja til tvo meðdómsmenn ef hann teldi þurfa sérkunnáttu í dómi á fleiri en einu sviði. Í málinu hefðu tveir sérfróðir meðdómsmenn tekið sæti í dómi við meðferð málsins í héraði eftir gildistöku laga nr. 49/2016 og sú staðreynd sem deilt hefði verið um í málinu, og héraðsdómur taldi þörf á sérkunnáttu um, hefði varðað mat á ökuhraða bifhjóls A er hann ók aftan á umrædda pallbifreið. Í úrskurði Landsréttar kom fram að þótt annar hinna sérfróðu meðdómsmanna hefði verið byggingaverkfræðingur og hinn prófessor í eðlisfræði hefði sérkunnátta þeirra í málinu í reynd lotið að sama matsatriði. Skipan héraðsdóms hefði því verið í andstöðu við 2. mgr. 2. gr. laga nr. 91/1991 og yrði af þeim sökum ekki hjá því komist að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og vísa málinu heim í hérað til löglegrar meðferðar, sbr. til hliðsjónar dóm Hæstaréttar í máli nr. 26/2018.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir A-kk-nf E. J-kk-nf, H-kvk-nf Þ-kvk-nf og Þ-kk-nf I-kk-nf N-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Aðaláfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 26. júlí 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 3. júlí 2018 í málinu nr. E3882/2016. 2 Aðaláfrýjandi krefst aðallega ómerkingar hins áfrýjaða dóms, til vara að dóminum verði hrundið og áfrýjandi sýknaður af kröfum gagnáfrýjanda en að því frágengnu að kröfur gagnáfrýjanda verði lækkaðar verulega. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti.

3 Gagnáfrýjandi krefst þess aðallega að niðurstaða hins áfrýjaða dóms verði staðfest að öðru leyti en um málskostnað. Þá krefst hann málskostnaðar í héraði og fyrir Landsrétti án tillits til gjafsóknar sem honum hefur verið veitt.

4 Mál þetta var skriflega flutt á grundvelli 2. málsliðar 3. mgr. 161. gr. laga nr. 91/1991, um meðferð einkamála.

Niðurstaða

5 Ágreiningur í málinu varðar það álitaefni hvort aðaláfrýjanda beri að greiða gagnáfrýjanda skaðabætur vegna líkamstjóns sem hann varð fyrir í umferðarslysi 11. ágúst 2013 er hann ók bifhjóli aftan á pallbifreið. Með hinum áfrýjaða dómi var krafa gagnáfrýjanda á hendur aðaláfrýjanda um greiðslu skaðabóta að fullu tekin til greina.

6 Með 1. gr. laga nr. 49/2016 var 2. mgr. 2. gr. laga nr. 91/1991 breytt þannig að þegar sérþekkingar er þörf situr einn sérfróður meðdómandi í héraðsdómi ásamt tveimur embættisdómurum. Eftir breytinguna með 1. gr. laga nr. 49/2016 segir í ákvæðinu að dómari geti, ef deilt er um staðreyndir sem eru bornar fram sem málsástæður og hann telur þurfa sérkunnáttu í dómi til að leysa úr, kvatt til einn meðdómsmann sem hafi slíka kunnáttu. Þó sé dómara heimilt að kveðja til tvo meðdómsmenn ef hann telur þurfa sérkunnáttu í dómi á fleiri en einu sviði.

7 Lög nr. 49/2016 tóku gildi 1. janúar 2018. Tveir sérfróðir meðdómsmenn tóku sæti í dómi við meðferð máls þessa í héraði 8. maí 2018. Sú staðreynd sem deilt er um í málinu og héraðsdómur taldi þörf á sérkunnáttu um varðar mat á ökuhraða bifhjóls gagnáfrýjanda er hann ók aftan á umrædda pallbifreið 11. ágúst 2013. Þótt annar hinna sérfróðu meðdómsmanna sé byggingarverkfræðingur og hinn prófessor í eðlisfræði laut sérkunnátta þeirra í málinu í reynd að sama matsatriði. Þessi skipan héraðsdóms var því í andstöðu við 2. mgr. 2. gr. laga nr. 91/1991. Af þeim sökum verður ekki hjá því komist að ómerkja hinn áfrýjaða dóm og vísa málinu heim í hérað til löglegrar meðferðar, sbr. til hliðsjónar dóm Hæstaréttar 27. febrúar 2019 í máli nr. 26/2018.

8 Málskostnaður í héraði og fyrir Landsrétti fellur niður. Um gjafsóknarkostnað gagnáfrýjanda á báðum dómstigum fer samkvæmt því sem í úrskurðarorði greinir.

Úrskurðarorð:

Hinn áfrýjaði dómur er ómerktur og málinu vísað heim í hérað til löglegrar meðferðar.

Málskostnaður í héraði og fyrir Landsrétti fellur niður. Gjafsóknarkostnaður gagnáfrýjanda, A, á báðum dómstigum greiðist úr ríkissjóði, þar með talin málflutningsþóknun Ó-kk-ef E-kk-ef lögmanns, 2.800.000 krónur, og A-kk-ef Þ-kk-ef G-kk-ef, 100.000 krónur.