238/2018

Útdráttur

B og L hf. greindu á um skyldu B til að endurgreiða L hf. lán sem LÍ hf., forveri L hf., veitti B árið 2004 til þess að fjármagna kaup á hlutabréfum í I hf. vegna fjárhagslegrar endurskipulagningar félagsins. Í héraðsdómi, sem staðfestur var í Landsrétti, kom fram að ekkert hefði verið ósanngjarnt né óvenjulegt að við lánveitinguna hefði B borið persónulega ábyrgð á endurgreiðslu lánsins. Þá hefði ekkert fram komið í málinu sem hefði getað leitt til þess að umræddur lánssamningur teldist ógildur samkvæmt 33. gr., 36. gr. eða 36. gr. a til c laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Jafnframt taldi dómurinn að ekkert hefði komið fram um að atvik við lánssamninginn hefðu verið þess eðlis að brotið hafi verið gegn 19. gr. laga nr. 161/2002 um fjármálafyrirtæki, eins og lögunum hafði þá síðar verið breytt. Þrátt fyrir hugsanlega vanrækslu starfsmanna LÍ hf. við að veita tilskildar upplýsingar samkvæmt þágildandi lögum nr. 121/1994 um neytendalán hefði B ekki dulist höfuðstóll lánsins, lántökukostnaður, vaxtabyrði og gjalddagi. Hvað sem liði ákvæðum laganna og nánari ákvæðum í útlánareglum LÍ hf. bæru gögn málsins einnig með sér að LÍ hf. hefði lagt mat á greiðslugetu B og hún metin traust, enda hafi hann verið talinn einn stjórnenda I hf. og með háskólamenntun í viðskiptafræðum. Var því fallist á kröfu L hf.

Dómur Landsréttar

Mál þetta dæma landsréttardómararnir A-kvk-nf E-kvk-nf, J-kk-nf S-kk-nf og J-kk-nf F-kk-nf.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1 Áfrýjandi skaut málinu til Landsréttar 6. mars 2018. Áfrýjað er dómi Héraðsdóms Reykjavíkur 7. febrúar 2018 í málinu nr. E3300/2016. 2 Áfrýjandi krefst þess að hinum áfrýjaða dómi verði hrundið og að hann verði sýknaður af öllum kröfum stefnda. Þá krefst áfrýjandi málskostnaðar fyrir héraðsdómi og Landsrétti.

3 Stefndi krefst staðfestingar hins áfrýjaða dóms. Jafnframt krefst stefndi málskostnaðar fyrir Landsrétti.

Málsatvik og sönnunarfærsla

4 Málavöxtum er nægilega lýst í hinum áfrýjaða dómi. Fyrir Landsrétt voru leidd vitnin G-kvk-nf Ó-kvk-nf K-kvk-nf og B-kk-nf V-kk-nf. Ekki þykja efni til að rekja framburð þeirra.

Niðurstaða

5 Áfrýjandi byggir á því að um viðskiptin hafi gilt ákvæði þágildandi laga nr. 33/2003 um verðbréfaviðskipti. Því til stuðnings vísar hann til þess að lögin hafi tekið til veitingar lánsheimilda samkvæmt 3. tl. 2. mgr. 1. gr. laganna hafi hún verið gerð í nánum tengslum við verðbréfaviðskipti. Byggir áfrýjandi á því að stefndi hafi vanrækt að gera áfrýjanda grein fyrir áhættunni af kaupum á hlutum í IMG þekkingarsköpun hf. sem honum hafi verið skylt samkvæmt 5. gr. laganna. Áfrýjandi hefur ekki sýnt fram á að stefndi hafi með einhverjum hætti tekið þátt í að selja umrædd hlutabréf, sbr. 1. mgr. 1. gr. laga nr. 33/2003. Þegar af þeirri ástæðu verður þessari málsástæðu áfrýjanda hafnað.

6 Í 2. gr. söluréttarsamnings áfrýjanda við IMG þekkingarsköpun hf. kemur fram að Landsbanka Íslands hafi verið heimilt að ganga inn í sölurétt áfrýjanda ef vanskil yrðu á láni áfrýjanda hjá stefnda. Að þessu gættu og að öðru leyti með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms er hann staðfestur.

7 Áfrýjandi verður dæmdur til að greiða stefnda málskostnað fyrir Landsrétti eins og greinir í dómsorði.

Dómsorð:

Hinn áfrýjaði dómur skal vera óraskaður.

Áfrýjandi, B-kk-nf S-kk-nf J-kk-nf, greiði stefnda, Landsbankanum hf., 992.000 krónur í málskostnað fyrir Landsrétti.