683/2023

Útdráttur

F krafðist staðfestingar á nauðasamningi á grundvelli samningsfrumvarps sem samþykkt var á fundi atkvæðismanna 28. júní 2023. PK og Þ kröfðust þess á hinn bóginn að staðfestingu nauðasamningsins yrði hafnað, þar sem atkvæði þeirra höfðu verið meðhöndluð sem ágreiningsatkvæði samkvæmt 3. mgr. 50. gr. laga nr. 21/1991 um gjaldþrotaskipti o. fl. á þeim grundvelli að kröfurnar að baki þeim væru skilyrtar.

Við endanlega atkvæðagreiðslu um nauðasamningsfrumvarpið voru atkvæði PK og Þ því virt að vettugi í samræmi við 4. mgr. 52. gr. laga nr. 21/1991 og frumvarpið þannig talið samþykkt. Í úrskurði Landsréttar kom fram að samkvæmt 2. mgr. gr. 31. gr. laga nr. 21/1991 gæti ágreiningur um réttmæti kröfu ekki breytt því að hún yrði talin til samningskrafna. Þá vísaði Landsréttur til þess að PK og Þ hefðu lagt fram ýmis gögn til að sýna fram á tilvist réttarsambands milli þeirra og F og með þeim gögnum fært fram verulegar líkur fyrir því að kröfur að baki atkvæðum þeirra væru réttar og að þeim hefði því með réttu átt að fylgja atkvæði um frumvarpið. Þá var ljóst að frumvarp F hefði ekki hlotið nægileg atkvæði til samþykkis ef atkvæði PK og Þ hefðu verið talin með. Var úrskurður héraðsdóms um að hafna kröfu F um staðfestingu nauðasamningsins því staðfestur.

Úrskurður Landsréttar

Landsréttardómararnir D-kk-nf Þ-kk-nf B-kk-nf, K-kk-nf H-kk-nf og S-kk-nf S-kk-nf kveða upp úrskurð í máli þessu.

Málsmeðferð og dómkröfur aðila

1

Sóknaraðili skaut málinu til Landsréttar með kæru 3. október 2023. Greinargerðir varnaraðila bárust réttinum 13. sama mánaðar. Kærður er úrskurður Héraðsdóms Reykjaness 27. september 2023 í málinu nr. X- 2037/2023 þar sem hafnað var kröfu sóknaraðila um staðfestingu nauðasamnings. Kæruheimild er í 1. mgr. 179. gr. laga nr.21/1991 um gjaldþrotaskipti o. fl.

2

Sóknaraðili krefst þess að hinn kærði úrskurður verði felldur úr gildi og að nauðasamningur sóknaraðila, sem samþykktur hafi verið á fundi atkvæðismanna 28. júní 2023, verði staðfestur. Þá krefst sóknaraðili málskostnaðar í héraði, auk kærumálskostnaðar.

3

Varnaraðilar krefjast hvor um sig staðfestingar hins kærða úrskurðar, auk kærumálskostnaðar.

Niðurstaða

4

Málavöxtum og málsástæðum aðila er lýst í hinum kærða úrskurði. Í málinu greinir aðila á um hvort staðfesta beri nauðasamning sóknaraðila á grundvelli samningsfrumvarps sem samþykkt var á fundi atkvæðismanna 28. júní 2023.

5

Hinn 23. júní 2023 tilkynnti umsjónarmaður með nauðasamningsumleitunum sóknaraðila varnaraðilum bréflega að kröfur þeirra nytu ekki atkvæðisréttar um nauðasamninginn og að kröfurnar yrðu þar af leiðandi ekki teknar upp í kröfuskrá, sbr. 3. mgr. 46. gr. laga nr. 21/1991. Í báðum tilvikum greinir sóknaraðila og varnaraðila á um réttmæti krafnanna. Atkvæði varnaraðila voru þessu til samræmis meðhöndluð sem ágreiningsatkvæði samkvæmt 3. mgr. 50. gr. laga nr. 21/1991. Við atkvæðagreiðslu um frumvarpið 28. júní 2023 greiddu varnaraðilar báðir atkvæði gegn frumvarpinu, auk Skattsins, með þeim afleiðingum að frumvarpið hlaut ekki nægileg atkvæði til samþykkis. Að fenginni þeirri niðurstöðu voru atkvæði talin að nýju eftir fyrirmælum 4. mgr. 52. gr. laga nr. 21/1991 og samkvæmt þeirri talningu taldist frumvarpið samþykkt.

6

Í málinu krefjast varnaraðilar þess að kröfu sóknaraðila um staðfestingu nauðasamnings verði hafnað. Er það einkum gert á þeim grundvelli að kröfur varnaraðila séu réttmætar samningskröfur og þeim hafi þar af leiðandi fylgt atkvæðisréttur um nauðasamningsfrumvarpið. Málatilbúnaði sínum til stuðnings vísa varnaraðilar meðal annars til 2. mgr. 33. gr., sbr. 29. gr. og 2. mgr. 31. gr., laga nr. 21/1991 og 5. töluliðar 1. mgr. 58. gr. sömu laga.

7

Um samningskröfur er fjallað í VI. kafla laga nr. 21/1991. Samkvæmt 2. mgr. 31. gr. laganna getur ágreiningur um réttmæti kröfu ekki breytt því að hún verði talin til samningskrafna eins og endanlega verður úr henni leyst. Verður því ekki fallist á það með sóknaraðila að kröfur varnaraðila séu skilyrtar í skilningi 2. töluliðar 1. mgr. 33. gr. laga nr. 21/1991, þótt uppi sé ágreiningur um réttmæti þeirra og eftir atvikum fjárhæð.

8

Í 57. og 58. gr. laga nr. 21/1991 er fjallað um hvaða atriði geti staðið í vegi fyrir því að krafa skuldara um staðfestingu nauðasamnings verði tekin til greina. Samkvæmt 5. tölulið 1. mgr. 58. gr. laganna getur héraðsdómari hafnað kröfu skuldara um staðfestingu nauðasamnings ef eitt eða fleiri ágreiningsatkvæði, sem féllu ekki til samþykkis frumvarpi að nauðasamningi, hafi verið virt að vettugi samkvæmt 4. mgr. 52. gr. laganna, frumvarpið hefði ekki hlotið nægileg atkvæði til samþykkis ef þessi ágreiningsatkvæði hefðu verið talin með og verulegar líkur eru færðar að því að kröfur að baki þeim séu réttar og að þeim hefði átt að fylgja atkvæði um frumvarpið.

9

Varnaraðilar hafa báðir lagt fram ýmis gögn í því skyni að sýna fram á tilvist réttarsambands á milli sín og sóknaraðila. Með vísan til forsendna hins kærða úrskurðar verður staðfest sú niðurstaða hans að varnaraðilar hafi fært fyrir því verulegar líkur að kröfur að baki atkvæðum þeirra við nauðasamningsumleitanirnar séu réttar og að þeim hefði átt að fylgja atkvæði um frumvarpið, sbr. 5. tölulið 1. mgr. 58. gr. laga nr. 21/1991. Ljóst er að frumvarp til nauðasamnings sóknaraðila hefði ekki hlotið nægileg atkvæði til samþykkis ef ágreiningsatkvæði varnaraðila hefðu verið talin með. Samkvæmt því verður hinn kærði úrskurður staðfestur.

10

Eftir úrslitum málsins verður sóknaraðila gert að greiða hvorum varnaraðila um sig kærumálskostnað eins og greinir í úrskurðarorði.

Úrskurðarorð :

Hinn kærði úrskurður er staðfestur.

Sóknaraðili, FO Projects ehf., greiði hvorum varnaraðila um sig, PK Byggingum ehf. og Þingvangi ehf., 400.000 krónur í kærumálskostnað.