موضوع مقاله: آشپزی کلمبیایی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آشپزی کلمبیایی | مقدمه: این خوراک شامل میلانسا، که پخته شده از گوشت خوک است ولی گوشت گاو یا مرغ نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد، و به شکل سنتی شامل برنج، گوجه فرنگی بریده شده، پیاز، نعناع سرخ شده یا سیب زمینی سرخ شده و نوشیدنی خاصی به نام "لولادا" که خود از میوهٔ نارانجیلا، آب و شکر است. | ## بخش 1: آشپزی کلمبیایی | آشپزی کلمبیایی شامل طباخی و شیوه‌های پخت‌وپز در نواحی کلمبیا، شامل سواحل کارائیب، پاسیفیک، کوهستان‌ها و رانچلند می‌شود. غذاهای مردم کلمبیا در منطقه‌های مختلف گوناگون و متنوع هستند و تحت تأثیر فرهنگ‌های بومیان سرخ‌پوست، اسپانیایی‌ها، سیاه‌پوستان آفریقایی، مردم عرب و تا حدودی آشپزی آسیایی قرار گرفته‌اند. برخی از رایج‌ترین مواد تشکیل دهنده عبارتند از: غلات مانند برنج و ذرت; تجه‌ها مانند سیب‌زمینی و مانیوک; انواع گوناگونی از حبوبات; گوشت شامل گوشت گاو، گوسفند، خوک و بز؛ ماهی و غذاهای دریایی. در غذاهای کلمبیا همچنین انواع مختلفی از میوه‌های گرمسیری مانند توت طلایی، فیجوا، آراسا، میوه اژدها، ترگیل، گرانادیا، پاپایا، گواوا، تمشک، نارانجیلا، سورسپ و میوه گل‌ساعتی استفاده می‌شوند. در بین غذاهای ویژه و شاخص کلمبیا در میان سوپ‌ها توستونس (موز کال سرخ شده), سانکوچو د گالینا (سوپ مرغ و سبزیجات رشته شده) و آخیاکو (سوپ سیب‌زمینی و ذرت) سرشناس‌اند. در میان تنقلات و نان‌ها پاندبونو، آره‌پا (کیک ذرتی), آبراخادو (نان شیرین کبابی با پنیر), ترتا د چوکلو، امپانادا و آلموخابانا سرشناس‌ترند. در میان غذاهای پرمصرف و معروف کلمبیایی در ناحیهٔ مرکزی کشور بندیجا پایسا، لچونا تولیمنسه، مامونا، تامال و غذاهای دریایی (مانند آروس د لیسا), به ویژه در نواحی ساحلی که سوئرو، پنیر کوستنیو، کیبه و کاریمانیولا رواج دارند. در نواحی جانبی کلمبیا نیز خوراک‌های پاپاس کیریویاس آل هونرو (سیب‌زمینی سرخ‌شده), پاپاس چوریداس (سیب‌زمینی و پنیر) و برنج با نارگیل خورده می‌شوند. غذای زیستی در شهرهای بزرگ در حال ترویج است، اگر چه به‌طور کلی در سراسر کشور میوه‌ها و سبزیجات طبیعی و تازه بسیار مورد مصرف هستند. در میان دسرهای پرمصرف کلمبیا بونیوئلو، ناتییا، تورتا ماریا لوئیسا، ژله گواوا، کوکاداس (کره‌های شکلاتی), کاسکیتوس د گواوا (پودر آب نباتی گواوا), تورتا د ناتا، ابلئا، فلان د دولسه ولتی، روسکون، میلوخا، و کیک ترس لچس (یک نوع کیک اسفنجی در شیر، پوشیده با خامه زده‌شده، که همراه با شیر سرو می‌شود) شاخص‌اند. انواع سس‌ها (سالساس) من‌جمله هوگائو (سس گوجه و پیاز) و نوع کلمبیاییش آخی نیز هستند. در میان نوشیدنی‌های معتبر نیز قهوه با سرو محلی (تینتو), چامپوس، چولادو، لولادا، آونا، آب‌میوهٔ نباتی، آگوئاپانلا، آگوئاردینته، شکلات داغ و آب‌میوهٔ تازه (اغلب ترکیبی از شکر با آب یا شیر) پرمصرف‌اند. انواع مختلفی از خوراک‌ها وجود دارد که با نگرش به تفاوت در آب و هوای منطقه ای در نظر می‌شود؛ مثلاً: در شهر مدئین، نوعی از بندیجا پایسا سرو می‌شود. در آن لوبیا، برنج، گوشت چرخ‌کرده یا کارنه آسادا، چوریزو، نیمرو، آره‌پا، و چیچارون می‌ریزند. در شهر کالی و به عنوان غذای سنتی "سانکوچو" - سوپی از گوشت مرغ، موز سبز، ذرت، گشنیز، ریشهٔ یوکا، و سایر ادویه‌جات. | ## بخش 2: آشپزی کلمبیایی | در بوگوتا و ناحیهٔ آند، آخیاکو خوراکی سنتی است که سوپی از گوشت مرغ، سیب‌زمینی و گیاهی بومی به نام "گوئاسکاً است. در نواحی مرکزی کشور، خوراک‌های ترکیبی از فرهنگ‌های موجود کشور طبخ می‌شود که اکثراً برگرفته از آشپزی آمریکایی و اروپایی است و به‌طور عمده محصولات کشاورزی، گاو، ماهی‌های رودخانه‌ای و سایر حیوانات مواد اصلی غذایی است. تامال از خمیر ذرت، نخود فرنگی، هویج، سیب‌زمینی، برنج، مرغ، گوشت خوک، و انواع ادویه تشکیل شده. در نواحی جزیره‌ای شمال‌غربی کشور، غذای قالب مردم راندون است که نوعی خوراک دریایی با شیر نارگیل، ماهی، حشرات، مانیوک (یوکا), سیب‌زمینی شیرین، یامس سفید، و کدو تنبل همراه با فلفل تند و هرب است. دیگر میوه‌های کلمبیایی عبارتند از زاپوته (Quararibea cordata), نیسپرو (چیکو) نارانجیلا، توت طلایی، میوه گل‌ساعتی، بوروخو، کوروبا، مامونسییو، گوانابانا، گواوا (گلابی بی‌کرک), تاماریلو، نونی (توت هندی) و انواع مخصوصی از انبه، سیب، گلابی، تمشک و توت‌فرنگی. برنج با مرغ آسادو بندیجا پایسا، یک طبخ سنتی از منطقه پائیسا، شامل برنج سفید، لوبیای قرمز، گوشت گاو، کاهو، چوریزو، سوسیس خون، چیچارون، آره‌پا، آووکادو و تخم‌مرغ. چوچوکو، یک سوپ ساخته شده از گندم، باقالا، سیب زمینی، دنده و نخود فرنگی در بخش بویاکا. لچونا نوعی سوپ سنتی پیکادا نوعی سوپ سنتی سانسوچو، غذای محبوب در بخش بایه دل کائوکا. این ترکیبی از سبزیجات و مرغ یا ماهی با دستور العمل‌های متفاوت از یک جا به جای دیگر، اما معمولاً شامل یوکا، ذرت، و اغلب با برش موز است. سانسوچو غذای محلی نواحی شمال کشور با ذرت، سیب‌زمینی، مانیوک، موز سبز و همراه با سوپ است. بندیجا پایسا در بخش انتیوکیا با گونه‌های متفاوت مواد غذایی به کار رفته در آن طبخ می‌شود. مواد سازنده یک بندیجا پایسا سنتی به قرار زیر است: لوبیا قرمز پخته شده با گوشت خوک سفید، برنج با ادویه مولیدا (گوشت چرخ کرده)، چیچارون، تخم مرغ سرخ شده (نیمرو)، موز سبز، چوریزو، آره پا، هاگائو (hogao) سس پودینگ سیاه و سفید (سوسیس خون), آووکادو و لیمو تامال یک غذای سنتی آمریکای جنوبی است که از از ماسا (خمیر نشاسته‌ای، معمولاً بر پایه ذرت) ساخته شده، و در یک لفاف برگ بخارپز یا جوشانده می‌شود. تامال‌ها را می‌توان با انواع گوشت، پنیر، میوه، سبزی، چیلی یا هر فراهم‌آورده‌ای بسته به سلیقه پر کرد، و هر دوی آکناک و مایع پخت ممکن است چاشنی زده شوند. فریتانگا یکی دیگر از غذاهای محبوب کلمبیایی است که از گوشت، نعناع سرخ شده، چیچارونس و سیب زمینی زرد با سس آجی در کلمبیا خورده شده‌است. سوپ‌ها چانگوئا (سوپ شیری با تخم‌مرغ) نوعی سوپ صبحانه در نواحی مرکزی کوه‌های آند کلمبیا است. | ## بخش 3: آشپزی کلمبیایی | این غذا عمدتاً از دنده‌های گوشت گاو که در آب با برش‌های سیب زمینی، مقداری سیر، پیاز و برگ گشنیز جوشانده شده‌است، تهیه می‌شود. کرپ انیوکادو فلان آب‌نبات گواوا بستنی هلادو در کلمبیا بسیار محبوب است، همراه با بسیاری از میوه‌های محلی و طعم‌های منطقه ای. یک ظرف به نام مولینیو - اساساً یک چوب با دسته‌ای در انتها - برای هم زدنش استفاده می‌شود. چای کوکا، یک دم‌نوش ساخته شده از چکانش و برگ کوکا که برای ارتفاع‌زدگی و تسکین خفیف مناسب است. گرچه بسیاری از دانه‌های قهوه با کیفیت جهانی از کلمبیا می‌آیند، بسیاری از کلمبیایی‌ها به جای دمیدن قهوه، قهوه را به گونه‌ای دیگر می‌خورند. به‌طور معمول به عنوان یک «تینتو» مصرف می‌شود، به این معنی که سیاه و سفید با شکر یا پانلا در سویی، یا به عنوان café con leche (قهوه با شیر)، که نیم قهوه و نیم شیر گرم است. پوستوبون، نوشابه‌ای شبیه کلمبینا با سیب و بدون الکل (نشان تجاری عام) سالپیکون نوعی کوکتل میوه‌ای. به‌طور گسترده‌ای در بارهای کلمبیا مصرف می‌شود و خلوص آن از ۲۰ تا ۴۰ درصد متغیر است. بیچه برگرفته از نیشکر کانلازو یک نسخه الکلی از آگواپانلا است که مخلوط با دارچین و آگواردینت است. چیچا توسط بومیان ساخته و مصرف می‌شد و بعدها به خاطر قدرت و خلوص الکل بالایش ممنوع اعلام شد. چیرینچه نوعی گوراپو ماساتو با برنج، شکر، آب، دارچین و گل میخک (ادویه) تهیه شده‌است. رفاخو یک نوشیدنی است که توسط مخلوط کردن کولا هیپینتو (در منطقه سانتاندریا)، کلمبیا (در شهرهای مانند بوگوتا) یا کولا رم (در منطقه کارائیب)، با آبجو یا رم ساخته شده‌است. این مخلوط از نوشابه و آبجو بسیار محبوب است و زمانی که آن را به همراه مواد غذایی که چربی حیوانی بالاتری دارند سرو می‌کنند، ترکیبی از شیرینی کولا و آبجو و اثر اضافی نوشابه گازدار باعث می‌شود که چربی را بشوید و طعمش نیز حفظ شود. | ## جمع‌بندی | ساباخون یک نوشیدنی الکلی شیرین و خامه ای است که در این از تخم مرغ و شیر اضافه شده و آب میوه و لیکور با غلظت نیم یا کمتر می‌ریزند.