موضوع مقاله: ملک قیوموف | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ملک قیوموف | مقدمه: ملک قیوموویچ قیوموف (زاده ۱۹۱۱ - درگذشت ۲۹ آوریل ۲۰۱۰) یک فیلمساز، بازیگر و اولین وزیر اتحادیه سینماگران شوروی از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۶ بود. | ## بخش 1: ملک قیوموف | بعداً در طول جنگ جهانی دوم به عنوان یک اپراتور دوربین در خط مقدم و سپس برای استودیو ازبک فیلم کار کرد. او برای کارهای خود به بسیاری از جایزه‌های معتبر، از جمله جایزه دولت حمزه هنرمند مردمی شوروی در سال ۱۹۶۷، جایزه دولتی شوروی در سال ۱۹۸۱، قهرمان کار سوسیالیستی در سال ۱۹۹۰ و جایزه نیکا برای دستاوردهای زندگی در سال ۱۹۹۲، اعطا شد. او در طول زندگی خود با این باور که باز کردن قبر تیمور، یک فرایند که او فیلمبرداری کرد، باعث حمله نازی به اتحاد جماهیر شوروی به نتیجه «لعنت تیمور» شد و اگر قبر بدون اختلال باقی ماند، جنگ رخ نمی‌داد. او ۱۳ برادر و خواهر داشت، اما پدرش، مردی بسیار مذهبی اما خواندگی داشت، زمانی که او تنها سه سال داشت، فوت کرد. اگرچه او در ابتدا ۱۳ برادر و خواهر داشت، تنها ملک و چهار نفر دیگر تا بزرگسالی زنده ماندند. در سن شش سالگی ملک شروع به تحصیل در یک مدرسه اسلامی ازبک کرد، مدرسه ای که در یک ساختمان آدابی است و معلم آن روحانی بود. درسی که به‌طور کامل به مطالعه کتاب مقدس مذهبی محدود بود، اما او در نهایت دست از کار کشید و به یک مدرسه سکولار که معلمش یک دانشگاهی بود، رفت. اونجا زبان روسی و انقلاب روسی رو یادگرفت با این حال، این یک تلاش خطرناک بود، زیرا تروریست‌های باسماتی مدارس سکولار را در منطقه هدف قرار دادند. در سال ۱۹۲۹ اولین شغل بازیگری خود را داشت، در نقش یک کارگر مزرعه در فیلم "نیکولای کالدو" در سال ۱۹۳۰ "آمریکایی از بغداد" ظاهر شد. | ## بخش 2: ملک قیوموف | در سال ۱۹۳۰ به مسکو نقل مکان کرد و در موسسه سینماگری گراسیموف تحصیل کرد، جایی که سینماگری را تسلط یافت اما قبل از فارغ‌التحصیلی خود را ترک کرد تا سال بعد به شوروی سوزی بازگردد. او در ابتدا خانواده اش را در مورد مشارکت خود در سینما اطلاع نداد زیرا در آن زمان تبعیض بزرگی علیه سینما وجود داشت. فیلم او در سال ۱۹۳۸ "تشکند پارچه سازی" در نمایشگاه فیلم‌های بین‌المللی در شهر نیویورک مدال طلا دریافت کرد. به گفتهٔ برخی، مجسمه ای در قبر یا داخل تابوت اعلام می‌کرد که هر کسی که آن را باز کند با یک گل رز دشمن از تیمور روبرو می‌شود (یا به‌طور جایگزین، از دست می‌گیرد)، اگرچه اصالت این ادعا مورد بحث قرار می‌گیرد، با اینکه دیگران نشان می‌دهند که مجسمه ای می‌گوید زمین وقتی باز می‌شود لرزه می‌کند و یک مستند روسیه در سال ۲۰۰۳ نشان می‌دهد که اصل داستان دربارهٔ لعنت تیمور از یک کتاب آمده است نه یک نقاشی. قیموف در کتاب خود در مورد رویدادها نوشت که قبل از باز کردن قبر با گروهی از پیرمردان در یک چایخانه ملاقات کرد که او را از باز کردن قبرها هشدار دادند و گفتند که این امر باعث جنگ وحشتناک خواهد شد، اما انسان شناسان این هشدار را به عنوان یک افسانه که برای جلوگیری از سرقت قبرها ایجاد شده است، پشت سر گذاشتند. کمی پس از حفاری قبر تامرلان، آلمان نازی عملیات بارباروسا را آغاز کرد و قیوموف داوطلبانه به عنوان یک اپراتور دوربین در خط مقدم کار کرد. در حالی که در جبهه کالینین قرار داشت، قیوموف موفق شد با مارشال ژوکوف ملاقات کند، جایی که او او را در مورد لعنت تیمور مطلع کرد و از او خواست تا از این لعنت به استالین خبر دهد تا برای دفن مجدد تیمور ترتیب دهد. در نوامبر ۱۹۴۲ گراسیموف با مراسم مناسبی مسلمان، تدفین مجدد تیمور را انجام داد و افسانه‌های محلی پیروزی بعدی شوروی در نبرد استالینگراد را به تدفین دوباره تیمور نسبت می‌دهند. بعداً در طول جنگ در سال ۱۹۴۴ قیوموف به شدت توسط گلوله ماشین در پای خود زخمی شد و اگرچه از قطع پای خود در امان بود، اما تا آخر زندگی اش پایش ضعیف باقی ماند.Коррупция в Политбюро. | ## بخش 3: ملک قیوموف | Дело «красного узбека» حرفه ای ازبک فیلم از سال ۱۹۴۶ به عنوان کارگردان در استودیوی فیلم تاشکند «وزبک فیلم» کار کرد، جایی که در طول حرفه خود بیش از ۴۰۰ فیلم تولید کرد و فیلمسازان دیگر را آموزش داد. موضوعات فیلم‌های او از فیلم‌ها تا مستندات دربارهٔ زندگی در اتحاد جماهیر شوروی، زندگی تحت فوادالیسم در آسیا مرکزی و مستندات دربارهٔ چندین کشور در آسیا از جمله هند، ویتنام و افغانستان بود. او عضو شورای شهر تاشکند و نماینده در شورای عالی شورای شورای شوروی ازبکستان در فراخوان ۹ و ۱۲ بود. آثار برجسته او شامل یک فیلم کوتاه پنج دقیقه ای با عنوان «پارانجا» در مورد هوجوم کمپین محو کردن فئودالیسم و تروریسم مذهبی در آسیا مرکزی، «افغانستان. انقلاب ادامه دارد» در مورد جمهوری دموکراتیک افغانستان «تاشکند، زلزله» در مورد زلزله تاشکند ۱۹۶۶، «سامرکند ۲۵۰۰ سال است»، «چلدان تاشکند» و بسیاری دیگر است. در حالی که در ویتنام برای یک فیلم مستند فیلم می‌سازید، او با رهبر ویتنام هو چی مین ملاقات کرد. به عنوان یک فیلمساز، او یکی از تعداد کمی از مسلمانان شوروی بود که موفق به انجام حج شدند، پس از اینکه اجازه برای سفر داده شد تا بتواند بخشی از مکّه را برای یک فیلم مستند فیلم‌برداری کند. او مصاحبه ای با مطبوعات داد که در آن ثابت بود که اگر قبر تیمور باز نشد، حمله نازی به اتحاد جماهیر شوروی رخ نمی‌داد. او در ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ در حالی که از خانواده اش در مسکو بازدید می‌کرد، درگذشت و بقایای او به ازبکستان بازگرداند و در آنجا با مراسم تدفین اسلامی در قبرستان ساغبان تاشکند دفن شد.Предошчушчение легендыЎзбек совет энциклопедияси"Воспоминания о мастере. | ## جمع‌بندی | Малик Каюмов" جایزه‌ها قهرمان کار سوسیالیستی (۵ دسامبر ۱۹۹۰) جایزه نیکا برای جایزه دستاوردهای زندگی (۱۹۹۲) هنرمند معتبری از شوروی شوروی ازبک (۱۹۵۰) هنرمند مردمی شوروی ازبک (۱۹۶۵) هنرمند مردمی شوروی (۱ ژوئیه ۱۹۶۷) جایزه دولتی شوروی (۱۹۸۱)"Каюмов Малик Каюмович" جایزه دولت حمزه (۱۹۶۴) دو حکم لینین (۲۳ ژوئیه ۱۹۸۰ و ۵ دسامبر ۱۹۹۰)"Совет Социалистик Жумҳуриятлари Иттифоқи Президентининг Фармони Ўтроқ М.