موضوع مقاله: حادثه آبله آرال ۱۹۷۱ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # حادثه آبله آرال ۱۹۷۱ | مقدمه: حادثه آبله آرال، شیوع این بیماری ویروسی در ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۱ بود که در نتیجه آزمایش میدانی در یک مرکز سلاح‌های بیولوژیکی شوروی (BW) در جزیره‌ای در دریای آرال رخ داد. | ## بخش 1: حادثه آبله آرال ۱۹۷۱ | این حادثه ده نفر را بیمار کرد که از این تعداد سه نفر جان باختند و تنها در سال ۲۰۰۲ به‌طور گسترده مورد توجه عموم قرار گرفت.Broad, W.J. پیشینه در سال ۱۹۵۴، یک سایت آزمایش سلاح‌های بیولوژیکی موجود که در ابتدا در سال ۱۹۴۸ در جزیره ووزرژدنیا در دریای آرال ساخته شده بود، توسط وزارت دفاع شوروی به میزان زیادی گسترش یافت، از جمله به جزیره همسایه کومسومولسکی، و آرالسک-۷ نامگذاری شد. یک آزمایشگاه تحقیقات علمی میدانی برای انجام آزمایش‌های بیولوژیکی گسترش یافت و شهر کانتوبک برای اسکان کارمندان و دانشمندان ساخته شد. عوامل بیولوژیکی آزمایش شده در آنجا شامل باسیلوس آنتراسیس، کوکسیلا بورنتی، فرانسیسلا تولارنسیس، بروسلا سوئیس، ریکتزیا پرووازکی، واریولا ماژور (آبله)، یرسینیا پستیس، سم بوتولینوم و ویروس آنسفالیت اسبی ونزوئلایی بودند. (تا سال ۱۹۶۰، برنامه سلاح‌های بیولوژیکی شوروی شامل تأسیسات تحقیقاتی و عملیاتی متعدد دیگری در سراسر کشور نیز می‌شد) آرالسک-۷ سابقه ارتباط با مرگ و میر دسته جمعی ماهی‌ها، شیوع‌های مختلف طاعون منطقه‌ای، مرگ و میر یک بز کوهی سایگا و موارد فردی بیماری‌های عفونی در بین بازدیدکنندگان از جزیره ووزروژدنیا را داشت.Zelicoff, A.P. حادثه به گفته ژنرال شوروی، پیوتر بورگاسوف (پیتر بورگاسوف)، آزمایش میدانی ۴۰۰ گرم آبله در آرالسک-۷ باعث شیوع بیماری در ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۱ شد. بورگاسوف، پزشک ارشد بهداشتی سابق ارتش شوروی، معاون وزیر بهداشت سابق شوروی و محقق ارشد برنامه سلاح‌های بیولوژیکی شوروی، این حادثه را اینگونه توصیف کرد:در جزیره ووزروژدنیا در دریای آرال، قوی‌ترین دستورهای آبله آزمایش می‌شد. | ## بخش 2: حادثه آبله آرال ۱۹۷۱ | ناگهان به من اطلاع دادند که موارد مرموزی از مرگ و میر در آرالسک (آرال) وجود دارد. فرمول آبله - که ۴۰۰ گرم از آن در جزیره منفجر شده بود - «او را مبتلا کرد» و او آلوده شد. من به دلیل این امر مشکوک شدم و با رئیس ستاد کل وزارت دفاع تماس گرفتم و درخواست کردم که توقف قطار آلما-آتا - مسکو در آرالسک ممنوع شود. من با [یوری] آندروپوف، دبیرکل آینده شوروی، که در آن زمان رئیس کا گ ب بود، تماس گرفتم و او را از دستور العمل منحصر به فرد آبله که در جزیره ووزرازدنیه به دست آمده بود، مطلع کردم.یک باور متضاد وجود دارد که این بیماری در واقع از اویالی یا کومسومولسک-آن-اوستیورت، دو شهری در ازبکستان امروزی که کشتی در آنجا پهلو گرفته است، به لو برگ سرایت کرده است. این حادثه باعث شد ده نفر به آبله مبتلا شوند و سه نفر از افراد واکسینه نشده (یک زن و دو کودک) بر اثر نوع خونریزی دهنده این بیماری جان خود را از دست دادند. اگرچه او قبلاً برای آبله واکسینه شده بود، اما متعاقباً بثوراتی روی پشت، صورت و پوست سرش ظاهر شد؛ تب او فروکش کرد؛ و تا ۱۵ اوت بهبود یافت. در ۲۷ اوت، برادر ۹ ساله این بیمار دچار بثورات پوستی و تب شد، متخصص اطفال تتراسایکلین و آسپرین تجویز کرد و او بهبود یافت. | ## بخش 3: حادثه آبله آرال ۱۹۷۱ | پنج بزرگسال در سنین ۲۳ تا ۶۰ سال و سه کودک (۴ و ۹ ماهه و یک کودک ۵ ساله) هم از نظر بالینی و هم از نظر آزمایشگاهی به آبله مبتلا تشخیص داده شدند. دو کودک کوچکتر و کودک ۲۳ ساله متعاقباً به نوع خونریزی دهنده آبله مبتلا شدند و فوت کردند. افراد باقیمانده قبلاً واکسینه شده بودند و همگی پس از ابتلا به نوع ضعیف شده بیماری بهبود یافتند. نسبت بالای موارد آبله خونریزی‌دهنده در این شیوع، همراه با میزان عفونت‌زایی و شهادت ژنرال بورگاسوف، منجر به این درک شده است که یک سویه تقویت‌شده از ویروس آبله که به صورت سلاح استفاده شده بود، در سال ۱۹۷۱ از آرالسک-۷ آزاد شده است پاسخ پس از تشخیص بیماری، واکنش گسترده بهداشت عمومی به موارد آبله در آرال آغاز شد. قرنطینه خانگی افراد بالقوه در معرض خطر اعمال شد و صدها نفر در یک مرکز موقت در حاشیه شهر ایزوله شدند. | ## جمع‌بندی | تمام رفت و آمد به داخل و خارج از شهر متوقف شد و تقریباً ۵۰۰۰ متر مربع (۵۴۰۰۰ فوت مربع) از فضای زندگی و ۱۸ تن از کالاهای خانگی توسط مقامات بهداشتی سوزانده شد.