موضوع مقاله: ناو نیهال سینگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ناو نیهال سینگ | مقدمه: مهاراجه ناو نیهال سینگ (۱۱ فوریه ۱۸۲۱–۵ نوامبر ۱۸۴۰) سومین مهاراجه امپراتوری سیک بود که از سال ۱۸۳۹ تا زمان مرگش در سال ۱۸۴۰ حکومت کرد. | ## بخش 1: ناو نیهال سینگ | او با نام‌های کونوار ناو نیهال سینگ، کونوار بهانوار سا (شاهزاده جوان محترم) یا یوراج شری تیکا کانوار شناخته می‌شد. سلطنت او با خلع پدرش مهاراجه خاراک سینگ آغاز شد و با مرگ او در سن ۱۹ سالگی در روز تشییع جنازه پدرش پایان یافت. اوایل زندگی ناو نیهال سینگ در ۱۱ فوریه ۱۸۲۱ در خانواده یوراج خاراک سینگ و همسر اولش، چاند کاور، به دنیا آمد. پدرش وارث پدربزرگش بود - و به این ترتیب او دومین نفر در خط جانشینی تاج و تخت پنجاب بود. در آوریل ۱۸۳۷، در سن شانزده سالگی، او با بی‌بی ناناکی کاور آتاری‌والا، دختر شام سینگ آتاری‌والا (۱۷۹۰–۱۸۴۶) از روستای آتاری در منطقه امریتسار پنجاب ازدواج کرد. او دومین ازدواج خود را با صاحب کاور گیلوالی‌والا، دختر سردار گوردیت سینگ گیلوالی‌والا، از امریتسار، انجام داد. دو همسر آخر او در لاهور در ۶ نوامبر ۱۸۴۰ در مراسم تشییع جنازه او، مراسم ساتی را انجام دادند. لشکرکشی‌های نظامی و مدیریت او مانند پدرش، در سنت نظامی خانواده‌اش پرورش یافت و به مأموریت‌های نظامی مختلفی گمارده شد. در سال ۱۸۳۶، او پدرش را تا مرزهای سند همراهی کرد تا با اوماره تالپوریان مقابله کند. او در عملیات خیبر در آوریل ۱۸۳۹ شرکت کرد و فرماندهی یک ارتش سیک را بر عهده داشت که برای کمک به نیروهای سرهنگ وید در راهپیمایی از پنجاب به کابل از طریق گذرگاه خیبر، به پیشاور رفت. پس از به سلطنت رسیدن پدرش، او به عنوان تیکا کانوار (ولیعهد) سرکار خالصا منصوب شد. ناونهال در لاهور، خارج از سیاست درباری پرورش یافت، اما در سن هجده سالگی و به دلیل ناتوانی پدرش، به لاهور بازگشت. | ## بخش 2: ناو نیهال سینگ | به او دستور داده شد که به نام پدرش و تحت نظارت وزیر، دیان سینگ دوگرا، حکومت کند. وقتی خاراک سینگ به شدت بیمار شد، یوهان مارتین هونیگبرگر، پزشک دربار، خاطرنشان کرد که با وجود التماس پدرش برای ملاقات روزانه، ناونهال به ندرت به دیدار پدرش می‌رفت. مرگ ناو نیهال در میان درباریان سلطنتی و عموم مردم محبوب بود و در دوران بیماری پدرش، جانشین شایسته‌ای برای او محسوب می‌شد. پس از مرگ خاراک سینگ در ۵ نوامبر ۱۸۴۰، ناو نیهال آخرین مراسم خود را در کنار رودخانه راوی در لاهور انجام داد. پس از مراسم، او از طریق باغ حاضری به کاخ بازگشت، جایی که یک بلوک سنگی عظیم از دروازه‌ای بر روی او و دو نفر از همراهانش افتاد. به گفته الکساندر گاردنر، که در زمان وقوع حادثه تنها چند قدم پشت سر نائو نیهال بود، شاهزاده در این حادثه تنها جراحات جزئی برداشته بود: او به اندازه کافی خوب بود که بتواند به تنهایی راه برود و تنها به دلیل اصرار گاردنر موافقت کرد که با برانکارد منتقل شود. با این حال، هنگامی که یوهان مارتین هونیگبرگر، پزشک دربار، برای رسیدگی به نائو نیهال در چادر آمد، مشاهده کرد که جمجمه شاهزاده خرد شده و ملحفه با خون و بافت مغزی پوشیده شده است. دیان سینگ اصرار داشت که شاهزاده در جریان تصادف ادعایی در هزوری باغ دچار این جراحات شده است. ناو نیهال چند ساعت بعد درگذشت، اگرچه درباریان این خبر را تا سه روز بعد برای جلوگیری از وحشت عمومی اعلام نکردند. به گفته گاردنر، پنج سرباز توپخانه ناو نیهال را از هزوری باغ به چادر منتقل کردند: دو نفر از این مردان به طرز مرموزی جان باختند، دو نفر به مرخصی رفتند و دیگر هرگز به خدمت بازنگشتند و یک نفر بدون هیچ توضیحی ناپدید شد.ال.اچ. گریفین در کتاب «سران پنجاب» می‌گوید: «تنها دلیل رازی که بستر مرگ شاهزاده را پوشانده بود، ضرورتی بود که دیان سینگ برای پنهان نگه داشتن خبر مرگ تا زمان رسیدن شیر سینگ احساس می‌کرد. اگر نقشه‌ای سازمان‌یافته وجود داشت، راجا مراقب می‌بود که شیر سینگ در زمان فاجعه در لاهور حضور داشته باشد. | ## بخش 3: ناو نیهال سینگ | غیبت شیر سینگ بی‌گناهی راجا (دیان سینگ) را ثابت می‌کند.» مکاتبات سیاسی معاصر انگلیسی، که حتی بی‌اهمیت‌ترین اتفاقات دربار را شرح می‌دهد، هیچ اشاره‌ای به هیچ سوءظنی که در هیچ محفلی در مورد جامو راجاها مطرح شده است، نمی‌کند. ادعا شده است که تا آنجا که نویسندگان معاصر اروپایی می‌دانند، این سیاست آگاهانه آنها بود که جامو راجاها، به ویژه دیان سینگ را به دلیل نگرش ضد اروپایی‌اش که او در طول دوران حرفه‌ای خود پیوسته حفظ کرده بود، محکوم کنند. هانیگبرگر در تحقیق در مورد موضوع «حادثه»، «دلایل بیشتری برای این فرض یافت که هواداران کوروک سینگ و چت سینگ طراحان این توطئه علیه شاهزاده بوده‌اند، زیرا او قصد داشت از آنها در مورد رفتار خیانت‌آمیزشان در طول بیماری طولانی پدرش توضیح بخواهد… او (شاهزاده) دستور داد هفت خانه از آنها بسته شود و تحقیقات انجام شود». مادرش، مهارانی چاند کاور، با عنوان ملکه مقدسه (ملکه معصوم) ملکه امپراتوری سیک شد. او در ۱۱ ژوئن ۱۸۴۲ توسط خدمتکارانش با میخ‌های چوبی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و به قتل رسید. جانشینی پس از مرگ ناو نیهال، یک جناح درباری، عموی او، شیر سینگ، را وارث قانونی تاج و تخت اعلام کرد، در حالی که جناح دیگر، مادرش، چاند کاور، را به عنوان حاکم اعلام کرد. با این حال، بیوه شش ماه بعد نوزادی مرده به دنیا آورد و شر سینگ با ارتشی ۷۰۰۰۰ نفری لاهور را محاصره کرد. در نهایت، چاند کاور در ازای توافق سخاوتمندانه و عبور امن، موافقت کرد که ادعای تاج و تخت شیر سینگ را به رسمیت بشناسد و شیر سینگ در ۱۸ ژانویه ۱۸۴۱ تاجگذاری کرد. چند ماه بعد، در ۱۱ ژوئن ۱۸۴۲، خدمتکاران چاند کاور او را با خرد کردن جمجمه‌اش، درست مانند پسرش، به قتل رساندند. آنها در حالی که توسط نخست‌وزیر دیان سینگ مجازات می‌شدند، اصرار داشتند که چاند کاور را به دستور شیر سینگ کشته‌اند. | ## جمع‌بندی | ناو نیهال سینگ دستور ساخت یک بونگا (برج) را در مجموعه تارن تاران صاحب، یکی از مقدس‌ترین زیارتگاه‌های سیک‌ها در منطقه ماجه پادشاهی پنجاب، داده بود.