موضوع مقاله: همدستی (برنامه‌نویسی شیءگرا) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # همدستی (برنامه‌نویسی شیءگرا) | مقدمه: رابطه تداعی‌گری یا همدستی در برنامه‌نویسی شیءگرا، یک رابطه بین کلاس‌های شیء را تعریف می‌کند، که به یک نمونه شیء اجازه می‌دهد تا باعث شود شیء دیگر، عملی را از جانب خودش انجام دهد. | ## بخش 1: همدستی (برنامه‌نویسی شیءگرا) | این رابطه ساختاری است، زیرا تعیین می‌کند که اشیای نوع خاص به اشیای نوع دیگر متصل هستند، اما رفتار را تعیین نمی‌کند. پیاده‌سازی واقعی همدستی معمولاً نیاز به یک شیء درخواست‌کننده دارد که یک «متد» یا «عضو تابع» را (از طریق یک ارجاع یا اشاره‌گر به محل حافظهٔ شیء کنترل‌شده) فراخوانی کند. اشیایی که از طریق همدستی باهم مرتبط هستند، را اینگونه می‌توان تصور کرد که نسبت به همدستی‌شان یک «نقش» را بازی می‌کنند، این موضوع وقتی رخ می‌دهد که حالت فعلی شیء (در وضعیت فعال)، به دیگر اشیاء همدست، امکان استفاده از شیء را به روش تعیین‌شده توسط نقش بدهد. از نقش می‌توان در تفکیک «دو شیء یک کلاس» موقعی که استفاده از آن‌ها را در زمینه همدستی توصیف می‌کنیم، استفاده کرد. این کتاب به الگوریتم‌ها و الگوهای طراحی در برنامه‌نویسی شی‌گرا پرداخته است و روابط مختلف میان اشیاء مانند همدستی را تشریح می‌کند. این کتاب بر اهمیت نوشتن کد تمیز و نگهداری‌پذیر تمرکز دارد و در آن به استفاده از مفاهیم شی‌گرا برای ساده‌سازی کد و طراحی سیستم‌ها پرداخته شده است. این کتاب مفاهیم شی‌گرا را به‌صورت جامع پوشش می‌دهد و در آن به تکنیک‌های مختلفی مانند همدستی، ترکیب و وراثت پرداخته شده است. این کتاب شامل توضیحات گسترده‌ای درباره زبان برنامه‌نویسی Java است و نحوه استفاده از همدستی در آن زبان را به طور کامل شرح می‌دهد. | ## بخش 2: همدستی (برنامه‌نویسی شیءگرا) | این مقاله یکی از مباحث پایه‌ای در طراحی شی‌گرا است و در آن به لایه‌بندی و ارتباط بین اشیاء در سیستم‌های شی‌گرا پرداخته شده است. این مقاله مقایسه‌ای بین وراثت و ترکیب (Composition) انجام می‌دهد و در آن نحوه استفاده از هرکدام در طراحی سیستم‌های شی‌گرا مورد بحث قرار گرفته است. این کتاب بر مهندسی نرم‌افزار شی‌گرا تأکید دارد و به نحوه استفاده از همدستی‌ها، ترکیب‌ها و سایر مفاهیم شی‌گرا در طراحی و توسعه نرم‌افزار پرداخته است. انتهای یک همدستی می‌تواند این مشخصات را داشته باشد: می‌تواند شامل فراوانی باشد، که یک حد بالایی و یک حد پایینی دارد و در قالب «حدپایین..حدبالا» بیان می‌شود. برخی از انواع رایج همدستی عبارتند از: همدستی یک‌به‌یک (One-to-One): در این نوع همدستی، هر شیء از یک کلاس به یک شیء از کلاس دیگر مرتبط است. همدستی یک‌به‌چند (One-to-Many): در این نوع همدستی، یک شیء از کلاس اول می‌تواند به چند شیء از کلاس دوم مرتبط باشد. از جمله این ویژگی‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ضریب زندگی (Lifecycle): نحوه‌ی مدیریت عمر و زمان‌بندی زندگی اشیاء در یک ارتباط همدستی. جهت‌دار بودن (Directionality): در همدستی‌های جهت‌دار، یک شیء می‌تواند فقط به شیء دیگر دسترسی داشته باشد، در حالی که در همدستی‌های غیرجهت‌دار، هر دو شیء می‌توانند به یکدیگر دسترسی داشته باشند. | ## بخش 3: همدستی (برنامه‌نویسی شیءگرا) | مزایای همدستی در این بخش می‌توان به مزایای استفاده از همدستی در برنامه‌نویسی شی‌گرا اشاره کرد: کاهش پیچیدگی: همدستی‌ها می‌توانند به کاهش پیچیدگی کد کمک کنند، زیرا اشیاء می‌توانند به‌صورت ساده و طبیعی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. تقویت انعطاف‌پذیری: استفاده از همدستی‌ها می‌تواند انعطاف‌پذیری طراحی را افزایش دهد، زیرا امکان تغییر ساختار ارتباطی بین اشیاء به راحتی وجود دارد. معایب همدستی برخی از معایب استفاده از همدستی در طراحی شی‌گرا عبارتند از: وابستگی زیاد: در صورت استفاده نادرست از همدستی‌ها، ممکن است وابستگی‌های زیادی بین اشیاء ایجاد شود که می‌تواند منجر به پیچیدگی‌های بیشتر در کد شود. مشکلات نگهداری: در صورتی که تعداد ارتباطات همدستی زیاد باشد، ممکن است نگهداری و مدیریت تغییرات در سیستم دشوار شود. ترکیب: در ترکیب، یک شیء می‌تواند شیء دیگری را در خود نگه دارد، در حالی که در همدستی، اشیاء به‌طور مستقیم به یکدیگر ارتباط دارند. وراثت: وراثت یک رابطه خاص است که در آن یک کلاس ویژگی‌ها و رفتارهای کلاس دیگر را به ارث می‌برد، در حالی که همدستی بیشتر به‌عنوان یک ارتباط طبیعی میان اشیاء در نظر گرفته می‌شود. نکات و توصیه‌ها برای طراحی همدستی استفاده از همدستی‌ها به‌طور معقول: باید در طراحی سیستم از همدستی‌ها به‌طور معقول استفاده کرد تا از پیچیدگی بیش‌ازحد جلوگیری شود. | ## جمع‌بندی | ساده‌سازی روابط: در صورت امکان، بهتر است روابط میان اشیاء ساده نگه داشته شوند تا از دشواری‌های بعدی در نگهداری کد جلوگیری شود.