موضوع مقاله: مادرسالاری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مادرسالاری | مقدمه: زن سالاری یا مادر سالاریواژه‌های مصوب فرهنگستان نوعی سیستم اجتماعی یا حکومتی می‌باشد که اساس مدیریت و رهبری آن بر عهده یک یا چند زن است. | ## بخش 1: مادرسالاری | در یک جامعه زن سالار زنان صاحب خانه و زمین‌های کشاورزی هستند و اموال به ارث رسیده به دختران می‌رسد و نام‌های کودکان نیز متعلق به مادر است و نه پدر. تعریف مادر سالاری، نوعی نظام اجتماعی فرضی است که در آن مادر یا یک زن مسن دارای اختیار مطلق بر گروه خانواده است. با تعمیم و گسترش، یک یا چند زن (مانند یک شورا) سطح مشابهی از اقتدار را بر کل جامعه اعمال می‌کنند. خصوصیات در جوامع زن سالار خانواده‌ها توسط زنان اداره می‌شوند و اصل و نسب از مادران به فرزندان منتقل می‌شود. پس از ازدواج هم این شوهر است که به خانه همسرش می‌رود و زیر یک سقف با او زندگی می‌کند. در این جوامع نیز بسیاری از مسئولیت‌های تصمیم‌گیری دربارهٔ مسائل سیاسی و اجتماعی با مردان است. در طی تاریخ همواره مردان غالب و مسلط بوده‌اند اما شمار بسیار معدودی از جوامع زن سالارانه نیز وجود داشته است. فیل نهنگ قاتل عنکبوت کفتار خال‌دار بونوبو – بونوبوها به همراه شامپانزه معمولی نزدیک‌ترین خویشاوند انسان هستند. پیشینه تحت تأثیر نظریه‌های چارلز داروین در مورد فرگشت بیولوژیکی، بسیاری از پژوهشگران قرن نوزدهم به دنبال تدوین نظریهٔ فرگشت فرهنگی بودند. نظریه‌ای که به عنوان فرگشت فرهنگی تک‌خطی شناخته می‌شود و اکنون بی‌اعتبار شده است، این نظریه پیشنهاد می‌کند که سازمان اجتماعی انسانی بی‌بندوباری جنسی توسط مادرسالاری به نوبه خود توسط پدرسالاری دنبال شده است. انسان‌شناس آمریکایی لوئیس مورگان، انسان‌شناس سوئیسی یوهان یاکوب باخوفن و فیلسوف آلمانی فردریش انگلس در توسعه این نظریه اهمیت ویژه‌ای داشتند. اتفاق نظر میان انسان‌شناسان و جامعه‌شناسان مدرن این است که در حالی که بسیاری از فرهنگ‌ها قدرت را ترجیحاً به یک جنس اعطا می‌کردند، جوامع مادرسالار به این معنای اصلی و تکاملی هرگز وجود نداشته‌اند. با این حال، برخی از پژوهشگران همچنان از واژه‌های مادرسالاری و پدرسالاری به معنای عام برای اهداف توصیفی، تحلیلی و آموزشی استفاده می‌کنند. جوامع زن سالار خاسی هند تولد فرزند دختر برای این مردمان با جشن و شادمانی همراه است. اگر زوجی صاحب فرزند دختر نشوند، یک دختر را به فرزندی قبول کرده و اموال‌شان را برای او به ارث می‌گذارند. در این منطقه بعد از ازدواج، به موجب قانون مرد باید به خانه خانواده همسرش و به عنوان عضو جدید آن نقل مکان کند. آمیس تایوان آمیس‌ها گروه قومی هستند که به‌طور سنتی دارای جامعه‌ای زن سالار هستند. | ## بخش 2: مادرسالاری | وراثت مادرتباری شیوه اصلی قوم آمیس است که در آن اموال خانواده به‌طور معمول به فرزند ارشد دختر از هر خانواده به ارث گذاشته می‌شود. سمت مادربزرگ پس از مرگ وی به عضو ارشد بعدی زن قبیله، معمولاً یک خواهر یا دختر بزرگ منتقل شد. کلیه املاک این خانواده‌ها مانند زمین، خانه و سایر دارایی‌ها به خواهران یا دختران به ارث می‌رسد. مردان تنها زمانی که هیچ جانشین زن زنده‌ای حضور نداشته باشد، چیزی به ارث می‌برند. بیجاگوش گینه بیسائو بیجاگوس از چهار قبیله مادرتبار واقع در جزیره اورانگو گراند گینه بیسائو تشکیل شده است. قانون عرفی مردم، نظام مادرتبار آن را به عنوان ضرورتی برای یکپارچه سازی کل جامعه بیجاگوس به رسمیت می‌شناسد. این قانون به هر مردی اجازه می‌دهد تا از اموال یا زمین متعلق به قبیله مادرتبار خاص خود به‌طور مشترک بدون هیچ گونه تقسیم زمین استفاده کند. این گروه قومی در شمال‌شرق هند قرار دارد و آداب و رسوم مردمش زن را به عنوان رئیس یک خانواده به رسمیت می‌شناسد و پس از مرگ مادر خانواده، حق ارث به فرزند دختر می‌رسد. پسران هنگام رسیدن به سن بلوغ، خانه والدین‌شان را ترک کرده و به یک خوابگاه پسرانه در روستا نقل مکان می‌کنند. یک خانواده گارو توسط مادر خانه اداره می‌شود اما پدر مسئول تأمین معیشت خانوار است. دختر خانواده در طول زندگی خود نام قبیله را به دوش می‌کشد، در حالی که پسر پس از ازدواج نام قبیله همسر خود را می‌گیرد. دختر کوچک در خانواده گارو املاک را به ارث می‌برد و اگر در خانواده هیچ وارث زن وجود نداشته باشد، اموال به دختر خواهر مادر می‌رسد. مینغکاباو اندونزی این منطقه که در غرب سوماترای اندونزی قرار دارد بدون شک بزرگ‌ترین جامعه زن سالار در جهان است. در این منطقه، دارایی‌ها تنها در مالکیت زنان است در حالی که قوانین عرفی نیاز به خویشاوندی دارد و اموال خانواده باید از مادر به دختر منتقل شود. برخلاف بسیاری از جوامع دیگر که در آن زنان هنگام ازدواج بین خانواده‌ها رد و بدل می‌شوند، در این جامعه مردان مبادله می‌شوند. جایی که مردان جوان تشویق می‌شوند خانه خود را ترک کنند و به دنبال تحصیل و ثروت باشند. پسران جوان این قوم خانه مادر خود را ترک می‌کنند تا در خوابگاه مشترک در کنار پسران دیگر بخوابند، بنابراین خانه خانواده را به خواهران خود واگذار می‌کنند. | ## بخش 3: مادرسالاری | خانه‌ها متعلق به زنان خانواده است که در آنجا زندگی می‌کنند و از مادر به دختر منتقل می‌شوند. شوهرها فقط در خانه تحت شرایط خاصی تحمل می‌شوند و برای خوابیدن به خانه خواهرشان برمی گردند. این قبیله در جنوب غربی چین قرار داردو مردمش عشق مادر را به عنوان هسته اصلی بشریت در نظر می‌گیرند. به‌طور سنتی، کودکان به مادر تعلق دارند و در نتیجه وراثت و خویشاوندی از طریق اصل و نسب خانواده مادر انجام می‌شود. موسوها به سنت «ازدواج رَوَنده» پای‌بند هستند که طبق آن مردان می‌توانند به دیدار زنان بروند و شب را با آنان بگذارند، اما زن و مرد با هم زندگی نمی‌کنند. پدران نقشی در پرورش فرزندان ندارند، در این جامعه سنتی تفوق اجتماعی با زنان است و مادربزرگ خانواده در واقع رهبر خانواده است و نامهای خانوادگی و هویت اجتماعی فرد از طریق مادر معنی میابد. مادربزرگ خانواده را اداره می‌کند و پسران و دختران به همراه نوه‌های دختری با او زندگی می‌کنند و مردان در واقع چیزی جز اهداکنندگان اسپرم نیستند و در تربیت فرزندان خود نقشی ندارند. از نظر آنها، ازدواج یک مفهوم غیرقابل تصور است به دلیل اینکه در جامعه آنها مفهومی به نام به پدر بودن وجود ندارد. زنان مالک هستند و ارث می‌برند و خانه‌ها را اداره می‌کنند - آشپزی، نظافت و تربیت کودک نیز بر عهده آنان است. مردان نیز وظایفی چون شخم زدن، ساخت و ساز، تعمیر خانه‌ها، ذبح حیوانات و کمک به تصمیمات بزرگ خانوادگی را انجام می‌دهند، اگرچه حرف آخر را همیشه زنان می‌زنند. مردان مسئولیت‌های زیادی به عنوان دایی در قبال فرزندان خواهرانشان دارند و خود را وقف کمک به تربیت فرزندان خواهران خود می‌کنند. اغلب والدین دختر به خواستگاری پسر می‌روند و مردان تازه ازدواج کرده به خانه همسر اسباب‌کشی کرده و همراه با خانواده او زیر یک سقف زندگی می‌کنند. عصر حاضر امروزه سنت‌های زن سالارانه در این جوامع تضعیف شده است و به تبع قوانین کشورها فرزندان نام خانوادگی پدران را می‌گیرند، پسران ارث می‌برند و هم چنین اغلب دختران پس از ازدواج به خانهٔ شوهر نقل مکان می‌کنند. حامیان جنیفر هومنز در مقاله خود در نیویورک تایمز تحت عنوان «پایان مردان و ظهور زنان» پیش‌بینی می‌کند مردان تسلط و قدرت خود را از دست خواهند داد پدرسالاری در حال فروریختن است ما در آغاز عصر جدیدی از تاریخ هستیم که در آن زنان فرمانروایی خواهند کرد. وی بیان می‌کند یک زن سالاری جدید در حال ظهور است که در آنان زنان قدرت فائقه خواهند بود. | ## جمع‌بندی | منتقدین آنان بیان می‌دارند که به سبب توانمندی‌های بیشتر همواره مردان نقشی چیره و برتر در عرصه‌های گوناگون سیاسی و اجتماعی داشته‌اند.