موضوع مقاله: جروم از پراگ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جروم از پراگ | مقدمه: جروم اهل پراگ ( ; ; 1379 – 30 مه ۱۴۱۶) فیلسوف مَدرَسی، متکلم، اصلاح طلب و استاد دانشگاه اهل چک بود. | ## بخش 1: جروم از پراگ | اوایل زندگی جروم در سال ۱۳۷۹ در شهر پراگ، پادشاهی بوهمیا (جمهوری چک فعلی) به دنیا آمد و در سال ۱۳۹۸ از دانشگاه چارلز پراگ فارغ‌التحصیل شد. او بعدها در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد و در آنجا برای اولین بار با آموزه‌های اصلاح طلبانه جان ویکلیف آشنا شد. عقاید رادیکال او در نهایت باعث مرگ او به عنوان یک بدعت گذار شد، اما مرگ، او را به شهید راه اصلاحات پروتستانی و پیروان یان هوس (معروف به هوسی‌ها) تبدیل کرد. او بیشتر عمر خود را در سفر به دانشگاه‌های مختلف گذراند، اما اغلب به بوهمیا بازمی‌گشت، جایی که عملاً از هرگونه تعقیب در امان بود. جروم با سخنرانی‌هایش شهرت زیادی به دست آورد و مهارت‌های خطابه‌هایش مورد تحسین قرار گرفت و مردم را به تظاهرات علیه کلیسا برانگیخت، اگرچه این اعتراضات گاهی پایان بدی داشت. در آنجا او مدرک کارشناسی ارشد خود را گرفت، اما ژان شرلیه او را از دانشگاه بیرون کرد. در سال ۱۴۰۶ همان مدرک را در دانشگاه کلن و اندکی بعد در دانشگاه هایدلبرگ اخذ کرد. او در سال ۱۴۰۷ به پراگ بازگشت اما او دیگر در پراگ احساس امنیت بیشتر نمی‌کرد اما با این حال دوباره در کلاس‌های کاشناسی ارشد شرکت و دوباره مدرک کارشناسی ارشد را گرفت. طی سالهای ۱۴۰۸ و ۱۴۰۹ او در پراگ بود و آنجا گها و بیگاه در برخی مناطق مخالفت‌هایی با او می‌شد. | ## بخش 2: جروم از پراگ | در اوایل ژانویه ۱۴۱۰، او سخنرانی محتاطانه ای به نفع دیدگاه‌های فلسفی ویکلیف ایراد کرد و چهار سال بعد در شورای کنستانس همان دیدگاه‌ها علیه او مورد استناد قرار گرفت. در مارس ۱۴۱۰، یک مهر و موم پاپ علیه نوشته‌های ویکلیف صادر شد، و به اتهام حمایت از این عقاید، جروم در وین زندانی شد، اما موفق شد به موراویا بگریزد. یک اعتقاد رد شد وجود دارد که جروم را به رهبری تظاهراتی نسبت می‌دهد که در آن فرمان مهر و موم پاپ را ابتدا به گردن یک فاحشه در گاری می‌بندند و سپس تا تخته‌بند پراگ می‌برند تا در ملاء عام سوزانده شوند، اما رهبر این اعتراضات در واقع وک والدشتاین بود. جروم تمایل داشت ایده‌های رادیکال تری در ارتباط با کاتولیک را آموزش دهد، آموزه‌هایی مانند اعتقاد به اینکه خدا مستقیماً برای یک مسیحی بدون نیاز به کلیسا یا مقامات کلیسا قابل دسترس است. او تعلیم داد که باید از آموزه‌های خود عیسی اطاعت کرد، حتی اگر آنها با آموزه‌های کلیسای کاتولیک در تضاد باشند. از آنجایی که آموزه‌های او برخلاف آموزه‌های کلیسای کاتولیک بود، او دائماً از دست مقامات فراری بود. جروم تظاهرات عمومی را در پاریس، وین، پراگ و به عبارتی هر جا که می‌توانست برمی‌انگیخت. در کراکوف، او در مورد پذیرش چهل و پنج بندی که دشمنان ویکلیف از نوشته‌های ویکلیف ساخته بودند و ادعا می‌کردند نشان‌دهنده آموزه‌های بدعت‌انگیز ویکلیف است، به‌طور عمومی مورد بازجویی قرار گرفت. با وجود اینکه هوس و سایر دوستانش به جروم اخطار دادند، جروم به قول خود عمل کرد و در ۴ آوریل ۱۴۱۵، به کنستانس رسید. | ## بخش 3: جروم از پراگ | اما در راه بازگشت در ۲۰ آوریل در هیرشاو دستگیر شد و به سولزباخ منتقل شد و در آنجا زندانی شد و در ۲۳ مه به کنستانس بازگردانده شد.Looser, Frieda (2008). انسان گرای ایتالیایی پوجو براچیولینی که در آن روزها در کنستانس حضور داشت، از طریق نامه ای به زبان لاتین خطاب به لئوناردو برونی، شهادت مستقیمی از محاکمه و اعدام جروم به جا گذاشت. اتهام‌های او عبارت بودند از تهمت زدن به پاپ، دشمنی با کاردینال‌ها، آزار و اذیت روحانیون و دشمنیت با دین مسیحیت، نپذیرفتن تز ارتدکس در مورد عشای ربانی. در نهایت، در ۳۰ مه ۱۴۱۶، توسط شورا به عنوان یک بدعت گذار متهم شد و به مرگ در آتش محکوم شد. شورا با امتناع از انکار این عقاید، از زندانی کردن او استفاده کرد تا جروم را وادار به ترک از بدعت‌های خود کند. در جلسات علنی شورا در ۱۱ و ۲۳ سپتامبر ۱۴۱۵ جروم بدعت‌های خود را انکار کرد و ویکلیف و هوس را کنار کرد. او در نامه‌هایی به پادشاه بوهمیا و دانشگاه پراگ اعلام کرد که متقاعد شده‌است که هوس به حق به بدعت متهم شده‌است. (هوس در حالی که جروم در زندان بود در آتش سوزانده شده بود) با این حال، او در زندان ماند زیرا شورا در صداقت انکارهای او تردید داشت. در ۲۳ مه ۱۴۱۶ و در ۲۶ مه او را مجدداً به شورا آوردند تا از صحت انکار او مطمئن شوند. | ## جمع‌بندی | در روز دوم انکار خود را پس گرفت و در نتیجه به بدعتِ دوباره محکوم شد، و به مقامات تحویل داده شد تا سوزانده شود.