موضوع مقاله: موریس راژفوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # موریس راژفوس | مقدمه: موریس راژفوس (؛ – ) روزنامه‌نگار، مورخ، نویسنده، کنشگر مدنی و مبارز ضد حاکمیت فرانسوی بود. | ## بخش 1: موریس راژفوس | او نویسنده کتاب‌های متعددی بود که به موضوعاتی همچون نسل‌کشی یهودیان در فرانسه، پلیس، و حملات به آزادی‌های مدنی می‌پرداخت. در سال ۱۹۹۴ او «دیدبان آزادی‌های عمومی» را بنیان‌گذاری کرد که رهبری آن را نیز بر عهده داشت. مراسم ازدواج آن‌ها توسط شهردار اوبرویلیه، پیر لاوال، انجام شده بود که «در آن زمان، هنوز یک وکیل صلح‌طلب بود.» یک تجربه سرنوشت‌ساز در ژوئیه ۱۹۴۲، زمانی که او ۱۴ ساله بود، رخ داد. در واقعه‌ای که به به‌صف‌کشی ول دیو معروف شد، بیش از ۱۳٬۰۰۰ یهودی در پاریس و اطراف آن توسط پلیس و مقامات فرانسوی بازداشت شدند تا پیش از فرستاده شدن به اردوگاه کار اجباری آشویتس، در شرایطی هولناک در یک استادیوم دوچرخه‌سواری نگهداری شوند. سال‌ها بعد، در ۱۹۸۸، او به سراغ مارسل مولو، یکی از دو پلیسی که به خانه‌شان آمده و آن‌ها را در آن موقعیت بازداشت کرده بود رفت تا سعی کند موضوع را «درک» کند. | ## بخش 2: موریس راژفوس | از سال ۱۹۸۸، راژفوس بارها آن گفتگوی کوتاه را در مصاحبه‌ها و آثار منتشر شده‌اش یادآوری کرده و به «پلیس ویشی که گذشته‌اش امروز نیز همچنان با ماست، بدون پشیمانی و بدون حافظه» اشاره کرده است. او پیش از ۱۹۵۰ در بین‌الملل چهارم فعال بود و سپس در گروه سوسیالیست لیبرتارین «سوسیالیسم یا بربریت» در کنار کلود لوفور و کورنلیوس کاستوریادیس فعالیت کرد و پس از سال ۱۹۵۵، «جنبش خوابگاه‌های جوانان» را در مخالفت با جنگ الجزایر بسیج نمود. بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹، او رئیس گروه مبارز ضد اجتماع ملی، به نام «را لو فرون»، بود. دیدبان آزادی‌های عمومی یک سال پس از کشته شدن ماکومه ام‌بووله در ۶ آوریل ۱۹۹۳ توسط «گلوله‌ای که از کنار سرش گذشت» — در حالی که به او دستبند زده شده بود و در کلانتری «گراند کاری‌یر» تحت بازجویی بود — موریس راژفوس «دیدبان آزادی‌های عمومی» را بنیان نهاد که خبرنامه‌ای ماهانه با عنوان «پلیس چه می‌کند؟» منتشر می‌کند و وقایع شناسایی‌شده‌ای را که شامل خشونت‌های ادراکی پلیس است، گزارش می‌دهد. برای او، پیوند میان گذشته و حال جدایی‌ناپذیر بود، به ویژه وقتی نوبت به نظارت بر پلیس می‌رسید: «آن‌ها سال‌های زندگی را از والدین من دزدیدند. | ## بخش 3: موریس راژفوس | ۷۶٬۰۰۰ نفر از آن‌ها یهودی بودند: بیشتر بقیه کمونیست‌ها و گولیست‌ها بودند… و چه می‌توان گفت دربارهٔ آن پلیسی که در حال نوشتن گزارش برای فرمانداری، جرئت کرد در ۲۲ ژوئیه بنویسد: «استادیوم زمستانی تخلیه شد». هنوز ۵۰ یهودی بیمار و تعدادی اشیاء گمشده آنجا بودند که همگی به اردوگاه موقت بازداشت‌شدگان در درانسی منتقل شدند.» نقد صهیونیسم راژفوس صهیونیسم را به عنوان «پروژه‌ای که توسط بانیانش «سخاوتمندانه» ارائه شد و هدفش حل آزار و اذیت یهودیان و پوگروم‌های نژادپرستانه بود» شناسایی کرد که «به سرعت به یک تشکیلات نژادپرستانه مشابه تبدیل شد.»"... او در سال ۱۹۹۰ کتاب‌های «فلسطین: وقایع اتفاقیه، ۱۹۸۸–۱۹۸۹» و «دشمن داخلی: اسرائیل-فلسطین» را منتشر کرد؛ کتاب‌هایی که در آن‌ها اسرائیل را به عنوان «یک دموکراسی تحت نظارت شدید» توصیف و سوءرفتارهای ارتش اسرائیل را محکوم کرد. تحصیلات او که یتیم شده بود و در طول جنگ در ۱۴ سالگی مدرسه را ترک کرده بود، از تحصیلات متوسطه ساختارمند بازماند. او چندین بار عضو هیئت داوران جوایز «برادر بزرگ» در فرانسه بود و مقدمه‌ای برای کتاب «جوایز برادر بزرگ: ناظران تحت نظارت» (۲۰۰۸) نوشت. | ## جمع‌بندی | همان‌طور که پیر ویدال-ناکه در مقدمه کتابی از راژفوس نوشت: «میان موریس راژفوس و خودم باید تفاوت دیگری را اضافه کنم.