موضوع مقاله: ارنست همینگوی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارنست همینگوی | مقدمه: ارنِست میلر هِمینگوِی (۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ – ۲ ژوئیه ۱۹۶۱) از نویسندگان برجستهٔ معاصر ایالات متحده آمریکا و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات بود. | ## بخش 1: ارنست همینگوی | او از پایه‌گذاران یکی از تاثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایع‌نگاری ادبی» شناخته می‌شود.دیدار با «دیگری»؛ بررسی آخرین کتاب ریشارد کاپوشچینسکی، بی‌بی‌سی فارسیقدرت بیان و زبردستی همینگوی در توصیف شخصیت‌های داستانی به گونه‌ای بود که او را پدر ادبیات مدرن لقب داده‌اند.مقدمه کتاب شکست ناپذیر به قلم همایون حنیفه وند صفحهٔ ۸ او به خاطر سبک نوشتاری مختصر، ساده و واقع‌گرایانه‌اش شناخته می‌شود؛ سبکی که تأثیر زیادی بر نویسندگان قرن بیستم گذاشت. از میان آثارش، برخی از هفت رمان، شش مجموعه داستان کوتاه و دو کتاب غیر داستانی او به آثار کلاسیک ادبیات آمریکا تبدیل شده‌اند. پس از دبیرستان، به مدت شش ماه به‌عنوان خبرنگار در روزنامه کانزاس سیتی استار کار کرد و سپس به صلیب سرخ پیوست. او در جبهه ایتالیا در جنگ جهانی اول به‌عنوان راننده آمبولانس خدمت کرد و در سال ۱۹۱۸ بر اثر ترکش به شدت مجروح شد. در سال ۱۹۲۱ به پاریس نقل مکان کرد و به‌عنوان خبرنگار خارجی روزنامه تورنتو استار مشغول به کار شد. در آن‌جا تحت تأثیر نویسندگان و هنرمندان مدرنیستِ جامعه مهاجر «نسل گمشده» قرار گرفت. در جنگ جهانی دوم، او به‌عنوان خبرنگار همراه با نیروهای متفقین در عملیات نورماندی و آزادسازی پاریس حضور داشت. در سال ۱۹۵۴، هنگام سفر به آفریقا، همینگوی در دو حادثه هوایی پیاپی به شدت مجروح شد و این آسیب‌ها موجب درد و بیماری‌های مزمن در باقی عمرش شدند. ارنست تابستان‌ها را به همراه خانواده‌اش که در شمال میشیگان به سر می‌برد و در همان‌جا بود که او متوجّه علاقه شدید خود به ماهیگیری شد. او پس از اتمام دورهٔ دبیرستان، در سال ۱۹۱۷ برای مدّتی در کانزاس‌سیتی به عنوان گزارشگر گاهنامهٔ استار مشغول به کار شد. در جنگ جهانی اول او داوطلب خدمت در ارتش شد امّا ضعف بینایی او را از این کار بازداشت در عوض به عنوان رانندهٔ آمبولانس صلیب سرخ در نزدیکی جبهه ایتالیا به خدمت گرفته شد. در بازگشتش به ایالت متحده مردم شهر و محله‌اش در اوک پارک از او مانند قهرمانان استقبال کردند. آن‌ها همچنان برای گذران زندگی از سهم ارث پدری هدلی استفاده می‌کردند و ارنست به کار داستان‌نویسی نیز می‌پرداخت. | ## بخش 2: ارنست همینگوی | طیّ همین دوران یعنی بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۶ بود که او در مقام یک نویسنده به شهرت رسید. در سال ۱۹۲۵ نخستین رشته داستان‌های کوتاهش، در زمانهٔ ما، منتشر شد که به خوبی گویای سبک خاص او بود. خاطراتش از آن دوران که پس از مرگ او در سال ۱۹۶۴ با عنوان «عید متغیر» انتشار یافت، برداشتی شخصی از نویسندگان، هنرمندان، فرهنگ و شیوه زندگی در پاریس دههٔ ۱۹۲۰ است. این خانوادهٔ جوان به مکان‌های زیادی از اروپا به ویژه اروپای مرکزی سفر می‌کردند و در زمستان‌ها به اسکی می‌پرداختند. در تابستان‌ها برای شرکت در جشنواره سن فرمین در پامپلونا به اسپانیا سفر می‌کردند که اولین سفرشان در تابستان ۱۹۲۳ بود. در سال ۱۹۲۶ اولین رمان او بر پایه تجربه‌های به‌دست آمده‌اش از اسپانیا با نام «خورشید همچنان طلوع می‌کند» به چاپ رسید. از زخمی‌شدن در ایتالیا بر اثر اصابت ۲۰۰ تکه ترکش گلوله نیروهای اتریشی در خلال جنگ جهانی اولهمینگوی: یک ماشین تحریر در لای سنگرها، بی‌بی‌سی فارسی تا شرکت در خط مقدم جبهه‌های جنگ داخلی اسپانیاچمدان مکزیکی، چمدان تاریخ، بی‌بی‌سی فارسی یا سفرهای توریستی به حیات‌وحش آفریقا تا ماهی‌گیری و شکار حیوانات وحشی و زندگی در کوبا. آن‌ها با هم ازدواج کردند و بنا بر توصیه شروود اندرسن برای شروع زندگی، پاریس را انتخاب کردند. در سال ۱۹۲۶ ارنست همینگوی با پائولین ماریا فایفر ثروتمند دیدار کرد و این آشنایی ازدواج اول او را به جدایی کشاند. در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ همینگوی عاشق زنی روزنامه‌نگار و نویسنده به نام مارتا گلهورن شد و در سال ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد. در سال ۱۹۴۴ با ماری ولش ملاقات کرد و این بار دلباخته او شد، از مارتا در سال ۱۹۴۵ جدا شد و در ۱۹۴۶ با ماری ازدواج کرد. پیرمرد و دریا از مهم‌ترین رمان‌های همینگوی پیرمرد و دریا است که جایزه نوبل را برایش به ارمغان آورد. با آفرینش سانتیاگو قهرمان پیرمرد و دریا، همینگوی به مرتبه تازه‌ای از آگاهی می‌رسد. | ## بخش 3: ارنست همینگوی | پیش از این او از ضعف و زخم‌پذیری آدم‌های سرسخت سخن می‌گفت ولی اکنون از سرسختی یک پیرمرد ضعیف سخن می‌گوید، پیش از این قهرمان او روشنفکر حساسی بود که از جنگ می‌گریخت اکنون قهرمانش ماهیگیر ساده‌ای است که هر روز به جنگ طبیعت می‌رود، پیش از این قهرمان او می‌کوشید فکرش را نکند و احساسات خود را بروز ندهد اکنون سانتیاگو مدام فکر می‌کند و حتی با دریا و پرنده و ماهی حرف می‌زند. بدین ترتیب کمابیش همه مشخصات قهرمان همینگوی وارونه می‌گردد، مرتبهٔ تازه آگاهی نویسنده نفی کامل مراتب پیشین است. صید ماهی می‌توانست پاداشی باشد برای آن همه تلاش، مبارزه و تحمل درد، اما وقتی سانتیاگو توجه خود را از شور و حال به دام انداختن ماهی منحرف کرده و به طمع و منافع مادی (فروش ماهی در بازار) متمرکز می‌کند، شانس و اقبال از وی روی برمی‌گردانند چرا که دریا طمع کاری را پاداش نمی‌دهد. جلوه‌هایی از زندگی شخصی ارنست همینگوی پس از بازگشت از آفریقا در سال ۱۹۳۴، به بروکلین در شهر نیویورک رفت و برای خودش قایقی خرید و اسمش را «پیلار» گذاشت.۱۱ چهره شاخص جهان کتاب و ادبیات در سال ۲۰۱۱، بی‌بی‌سی فارسی ارنست همینگوی به مدت یازده سال گربه‌ای به نام «عمو ویلی» داشت. او در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۵۳ در نامه‌ای خطاب به یکی از دوستانش به نام جیانفرانکو ایوانچیک، توضیح می‌دهد که دو پای گربه‌اش بر اثر تصادف با یک ماشینِ سواری شکسته‌است. یک نفر به او پیشنهاد می‌کند که او کار حیوان را بسازد، اما همینگوی قبول نمی‌کند: «نمی‌توانستم ریسک کنم که ویل متوجه شود کسی قرار است او را بکشد…» نهایتاً وی ناگزیر تفنگش را این‌بار به سوی عمو ویلی گرفته و در خانه‌اش به او شلیک می‌کند.نامه‌هایی از همینگوی؛ 'نه برادری دارم، نه یک هم‌پیاله خوب'، بی‌بی‌سی فارسی مرگ ارنست همینگوی در یک‌شنبه ۲ ژوئیه ۱۹۶۱ با یکی از تفنگ‌های محبوبش، دولول ساچمه‌زنی باس‌اندکو، خودکشی کرد؛ خانواده‌اش در ابتدا اعلام کردند که ارنست مشغول تمیز کردن اسلحه بوده که تیری از آن در رفته و باعث مرگ وی شده است، اما پس از ۵ سال همسر وقتش، ماری ولش، به انجام خودکشی توسط همینگوی اعتراف کرد. در دوم ژوئیهٔ ۱۹۶۱، هنگامی که ارنست همینگوی به زندگی خود پایان داد، مجلهٔ لایف گزارش داد که او این عمل را با یک تفنگ ساچمه‌ای دولول انجام داده است. اما کتابی تازه و پژوهشی دقیق با عنوان «اسلحه‌های همینگوی» تألیف سیلویو کالابی، استیو هلسلی و راجر سنگر (انتشارات شوتینگ اسپورتسمن بوکز)، این باور را به چالش می‌کشد. نویسندگان با شواهد مستند نشان می‌دهند که همینگوی هرگز صاحب تفنگی از برند باس نبوده؛ تفنگ خودکشی اش در واقع یک تفنگ ساچمه‌ای دولول ساخت شرکت «دبلیو. این سلاح — یک تفنگ کبوتری با لوله‌های بلند — همراه همیشگی همینگوی در میدان‌های تیراندازی کوبا، شکار اردک در ایتالیا و سافاری‌های شرق آفریقا بود. کندی، در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۲ میلادی، با انتشار ۱۵ نامه چاپ نشده توسط ارنست همینگوی، گوشه‌هایی دیگر از زندگی او را عیان کرد.اشک‌های همینگوی برای گربه‌ای که کشت، رادیو فردا این نامه‌ها که خطاب به جیانفرانکو ایوانچیک ایتالیایی نوشته شده‌اند، از تاریخ ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۰میلادی ادامه داشته‌اند. کندی، این پانزده نامه را اواخر سال ۲۰۱۱ میلادی، از جیانفرانکو ایوانچیک خریداری کرد. کتاب‌های مطالعاتی دربارهٔ ارنست همینگوی «سال‌های کوبایی همینگوی» با پیش‌گفتاری به قلم گابریل گارسیا مارکز و به قلم نوربرتو فوئنتس.اسطوره فیدل کاسترو پایان می‌گیرد؟، بی‌بی‌سی فارسی (تاریخ انتشار: ۱۹۸۰ میلادی) «پیرمرد و قایق‌اش» عنوان زندگی‌نامه جدیدی از ارنست همینگوی، به قلم پل هندریکسن. | ## جمع‌بندی | (تاریخ انتشار: ۲۰۱۱ میلادی) ارنست همینگوی، یک زندگی تازه؛ عنوان کتابی است از جیمز ام.