موضوع مقاله: عفیف البهنسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عفیف البهنسی | مقدمه: عفیف احمد رفیق البَهْنَسی (۷ آوریل ۱۹۲۸ – ۲ نوامبر ۲۰۱۷) تاریخ‌نگار هنر سوری بود. | ## بخش 1: عفیف البهنسی | در سال ۱۹۶۴ دکترای تاریخ هنر از دانشگاه سوربن و در سال ۱۹۷۸ دکترای دولتی از همان دانشگاه گرفت. او سمت‌های متعددی را در وزارت فرهنگ بر عهده داشت، از جمله اولین مدیر هنرهای زیبا بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۱ و اولین مدیر کل آثار باستانی و موزه‌ها بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹. او همچنین نقش محوری در تأسیس ۲۳ موزه در دمشق و استان‌های دیگر، از جمله موزه‌های رقه، بصری، سویدا و قلعه حلب، و همچنین در توسعه موزه ملی دمشق ایفا کرد. به عنوان نویسنده، بیش از ۷۰ کتاب نوشت که شهرت عربی و بین‌المللی پیدا کرد و آثارش به چندین زبان خارجی ترجمه شد. او در تألیف دانشنامه‌هایی هنری و معماری مشارکت داشت و کتاب‌هایی به زبان‌های جز عربی نوشت. پدرش، احمد رفیق البهنسی، کارمند شهرداری دمشق بود و سپس یک مغازهٔ خصوصی در منطقهٔ شهدای دمشق باز کرد. حضانت او به پدرش واگذار شد که در آن زمان با پدربزرگش، محمد ادیب، رئیس دیوان عالی کشور در دمشق زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۳۳، عفیف البهنسی وارد مهدکودک شد که به مدرسهٔ مقدماتی دختران متصل بود و در ساختمانی مجاور بیمارستان ایتالیایی‌ها قرار داشت. پس از دوران مهدکودک، او به مدرسه کاربردهای رفتاری نقل مکان کرد که در ساختمان مدرسهٔ مقدماتی - اولین مدرسهٔ مقدماتی که بعدها جودت الهاشمی نام گرفت - قرار داشت. در سال ۱۹۳۵، او به مدرسهٔ ابراهیم هنانو - دبیرستان عربی دمشقی در عرنوس - نقل مکان کرد. | ## بخش 2: عفیف البهنسی | تحصیلات متوسطه خود را در مدرسهٔ بازرگانی که در بیمارستان نوری واقع بود، ادامه داد و دو سال در آنجا تحصیل کرد. او به خاطر وفاداری به این ساختمان تاریخی، آن را مرمت کرد و هنگامی که سمت مدیرکل آثار باستانی و موزه‌ها را بر عهده گرفت، آن را تخلیه کرد. در سال ۱۹۴۵، تحصیلات خود را در دار المعلمین مقدماتی ادامه داد و در آنجا گواهینامهٔ آزاد دوره متوسطه را دریافت کرد. در جریان معلمی، عفیف البهنسی در سال ۱۹۴۷ وارد دانشکدهٔ حقوق شد و در سال ۱۹۵۰ فارغ‌التحصیل گردید. او طبق تصمیم شماره ۸۸۱ وزارت آموزش و پرورش که در ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۴۸ صادر شد، به عنوان معلم در مدرسهٔ معاویه در دمشق منصوب شد که مدرسهٔ البحصه نام داشت و در آنجا موسیقی و ورزش تدریس می‌کرد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکدهٔ حقوق، موفق به اخذ مدرک دیپلم در رشتهٔ حقوق اداری شد. در سال ۱۹۵۶، او به خدمت سربازی اجباری در حمص و سپس حلب در پادگان ابراهیم پاشا پیوست. او به دانشکدهٔ ذخیره پیوست و با درجهٔ ستوان از آنجا فارغ‌التحصیل شد و به عنوان دستیار مدیر مدرسهٔ اشاره، که پشت ساختمان دانشکده حقوق در دمشق واقع شده بود، منصوب شد. او در دوران جدایی سوریه از جمهوری متحد عربی به دلیل مواضع طرفدار اتحادش، به ویژه پس از انتشار مقاله‌ای با عنوان «مسئولیت‌های بزرگ» در روزنامهٔ الوحده در ۸ مه ۱۹۶۲، دستگیر شد. در سال ۱۹۶۴ دکترای تاریخ هنر با موضوع «هنر و شرق‌شناسی» از دانشگاه سوربن دریافت کرد. | ## بخش 3: عفیف البهنسی | در آن دوره، او به همراه هنرمندانی چون محمود حماد، صلاح الناشف، ادهم اسماعیل، محمود جلال، جاک ورده و منور مورلی، انجمن دوستان هنر را تأسیس کرد. او همچنین دوباره در دانشگاه سوربن تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۸ دکترای فلسفهٔ هنر عرب را دریافت کرد. او از زمان تأسیس ادارهٔ هنرهای زیبا در وزارتخانهٔ فرهنگ در سال ۱۹۶۲ به عنوان مدیر آن تا ۱۹۷۰ منصوب شد. در سال ۱۹۷۰ به عنوان مدیر مرکز فرهنگی دمشق منصوب شد.سپس از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹ به عنوان مدیر کل آثار باستانی و موزه‌ها منصوب شد. در سال ۱۹۸۰، او به عضویت مرکز تحقیقات تاریخ، هنر و فرهنگ اسلامی (IRCICA)، سازمانی وابسته به سازمان کنفرانس اسلامی، مستقر در استانبول، منصوب شد و متعاقباً به مدت ۱۲ سال به عنوان رئیس آن انتخاب شد. از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۹، او توسط یونسکو به عنوان عضوی از کمیتهٔ سه جانبه برای نظارت بر حفاظت از شهر صنعا و مرمت بناهای آن منصوب شد. البهنسی در طول حرفهٔ کاری خود، سیزده مدال بین‌المللی و جوایز متعددی دریافت کرد و از سوی نهادهای محلی، عربی و بین‌المللی مورد تقدیر قرار گرفت. عفیف البهنسی در ۲ نوامبر ۲۰۱۷ در سن هشتاد و نه سالگی در خانه‌اش در دمشق به مرگ طبیعی درگذشت. در ۴ نوامبر نماز میت بر پیکر او در مسجد الروضه دمشق برگزار شد و سپس در آرامگاهش در قبرستان شیخ رسلان به خاک سپرده شد. | ## جمع‌بندی | چندین نهاد و سازمان در سوگ او نشستند، از جمله وزارت فرهنگ، ادارهٔ آثار باستانی و موزه، اتحادیهٔ نویسندگان عرب و انجمن هنرمندان هنرهای زیبای سوریه.