موضوع مقاله: ملت، دین، پادشاه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ملت، دین، پادشاه | مقدمه: ملت، دین، پادشاه ( ; چیت، ساسنا، پره محکسات; ، ») یک شعار و ضرب‌المثل کلاسیک هندیاتریس است که به عنوان شعار رسمی کامبوج و شعار غیررسمی اما بالفعل تایلند عمل می‌کند. | ## بخش 1: ملت، دین، پادشاه | تاریخچه شعار تایلندی «چت، ساتسانا، فراماهاکاسات» توسط شاه واجیراوود (راما ششم، سلطنت ۱۹۱۰–۱۹۲۵) در آغاز قرن بیستم ابداع شد. پادشاه تایلند پس از تحصیل در مدرسه سندهرست در دوران ظهور ملی‌گرایی در اروپا قبل از جنگ جهانی اول، ممکن است مفاهیم مدرن غربی ملی‌گرایی را با نمادهای قدیمی‌تر و بومی پادشاهی و شانگا ترکیب کرده باشد تا وفاداری ملی را تشویق کند. در طول شورش بوورادت در سال ۱۹۳۳، تبلیغات رسمی شعار ملی‌گرایانه را به ملت، دین، پادشاه و قانون اساسی به عنوان چهار ستون وحدت و استقلال سیام تغییر داد. اولین سابقه این عبارت در کامبوج در مقدمه مجموعه فهرست‌های جهانی کمیته فرهنگی که در سال ۱۹۴۹ به زبان خمری کامبوجا سوریا منتشر شد، آمده است، اما قاطعانه‌تر از همه، رمان‌نویس خمری، نهوک تم، این سه‌گانه را با کتاب خود در سال ۱۹۵۰ با عنوان «ملت، مذهب، پادشاه» رواج داد. نهوک تم از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۰ در دوران سلطنت راما ششم در تایلند تحصیل کرده بود، شاید همین امر ترجمه این مفهوم را توضیح دهد، اگرچه او هرگز در آثار خود به آن به عنوان یک مفهوم تایلندی اشاره نمی‌کند. | ## بخش 2: ملت، دین، پادشاه | تا سال ۱۹۶۰، این عبارت به راهی برای خلاصه کردن ارزش‌های اساسی فرهنگ کامبوج تبدیل شده بود، به طوری که مرکز تربیت معلم در کامپونگ کانتوت فیلم کوتاهی با عنوان «سه ستون قدرت کامبوج: کلیسا، تاج و تخت و ملت» با حمایت سرویس اطلاعاتی ایالات متحده و با الهام از سه‌گانه تدوین‌شده توسط ادوارد هارپر پارکر، چین‌شناس، ساخت. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳، ساریت تانارات، فرمانده ارتش سلطنتی تایلند، قانون اساسی را به حالت تعلیق درآورد، پارلمان را منحل کرد و احزاب سیاسی را ممنوع کرد و از شعار ملت، دین، پادشاه استفاده کرد، اما مهم‌تر از همه، وفاداری به دولت را به آن افزود . با این حال، در دهه ۱۹۷۰، سازمان راست افراطی تایلندی بودایی و ضد کمونیست نوافون خود را «تنها گروهی می‌دانست که آماده و قادر به دفاع از ملت، ساتسانا و پادشاه است.» در سال ۱۹۸۴، دیوید کی. وایات تلاش کرد تا این شعار را با اشاره به آن به عنوان «راز سه‌گانه که در آن هر سه عنصر به‌طور جدایی‌ناپذیری به هم پیوسته‌اند» توضیح دهد. بندیکت اندرسون آن را با شعار روسیه تزاری «ارتدکس، استبداد و ملیت» مقایسه می‌کند، «یک استراتژی پیشگیرانه که توسط گروه‌های سلطنتی مسلط اتخاذ شده است که در معرض خطر حاشیه‌نشینی یا طرد از یک جامعه ملی-تخیلی نوظهور قرار دارند.» قانون اساسی کامبوج در دسامبر ۱۹۹۳، در ماده چهارم خود ، ملت، دین و پادشاه را به عنوان شعار رسمی سلطنت احیا شده ادغام کرد. | ## بخش 3: ملت، دین، پادشاه | در واقع، این قانون با «سه عنصر ثابت تاریخ سیاسی کامبوج پس از آنگکوریان، یعنی سلطنت بودایی، تراوادا سانگها (جامعه راهبان) و جامعه روستایی خمرهای قومی دشت‌نشین» مطابقت داشت. تصویرسازی شعار «ملت، مذهب، پادشاه» اغلب با پرچم‌های تایلند و کامبوج نشان داده می‌شود. در کامبوج، این شعار در ترتیب سه پرچم ملی کامبوج که باید در تمام فضاهای عمومی برافراشته شوند، همان‌طور که در دستورالعمل‌های رسمی دولت یادآوری شده است، منعکس شده است، به طوری که پرچم ملی در مهم‌ترین موقعیت مرکزی، سپس پرچم بودایی و در نهایت پرچم سلطنتی قرار دارند. | ## جمع‌بندی | به‌طور نمادین‌تر در تایلند، گفته می‌شود که رنگ‌های پرچم تایلند مخفف ملت-مذهب-پادشاه است که شعار غیررسمی تایلند است، قرمز برای قومیت تایلندی، سفید برای ادیان و آبی برای سلطنت ، که آخرین رنگ، رنگ فرخنده راما ششم بوده است.