موضوع مقاله: تاریخچه فرهنگی نشیمنگاه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخچه فرهنگی نشیمنگاه | مقدمه: اهمیت تکاملی آلفرد کینزی، سکس‌شناس آمریکایی، معتقد بود که در میان پستانداران، نشیمنگاه اصلی‌ترین جایگاه نمایش جنسی است. | ## بخش 1: تاریخچه فرهنگی نشیمنگاه | برخی از انسان‌شناسان و زیست‌شناسان اجتماعی بر این باورند که فتیش پستان از شباهت این قسمت بدن به نشیمنگاه ریشه می‌گیرد، با این تفاوت که هنگام مشاهده بدن از روبرو، جذابیت جنسی ایجاد می‌کنند. در انسان‌ها، زنان به‌طور کلی در مقایسه با مردان نشیمنگاه گردتر و پُرتری دارند که علت آن هورمون استروژن است که بدن را به ذخیره چربی در نواحی نشیمنگاه، لگن و ران‌ها وادار می‌کند. از این رو، نشیمنگاه در زنان، به‌ویژه پس از بلوغ، حاوی بافت چربی (آدیپوز) بیشتری نسبت به مردان است. روان‌شناسان تکاملی حدس می‌زنند که نشیمنگاه گرد ممکن است به عنوان یک ویژگی مطلوب تکامل یافته باشد، زیرا نشانگر بصری جوانی و باروری زن است. این ویژگی سیگنالی از حضور استروژن و وجود ذخایر چربی کافی برای دوران بارداری و شیردهی است. علاوه بر این، نشیمنگاه نشان‌دهنده شکل و اندازه لگن خاصره است که بر توانایی تولیدمثل تأثیر می‌گذارد. از آنجایی که رشد و برجستگی نشیمنگاه با شروع قاعدگی آغاز شده و با افزایش سن کاهش می‌یابد، پُربودن آن نمادی از جوانی نیز محسوب می‌شود. فیشر، انسان‌شناس زیستی، بیان کرده است که «شاید نشیمنگاه گوشتی و گرد، مردان را در طول آمیزش جنسی از پشت جذب می‌کرده است». | ## بخش 2: تاریخچه فرهنگی نشیمنگاه | در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۷، با استفاده از مدل‌های سه‌بعدی و فناوری ردیابی چشم، ادعای فیشر مورد آزمایش قرار گرفت و مشخص شد که بیرون‌زدگی جزئی کمر زن بر میزان جذابیتی که دیگران برای او قائل می‌شوند تأثیر می‌گذارد و توجه هر دو گروه مردان و زنان را به خود جلب می‌کند. در واقع، این عضو به عنوان یک «نشانگرِ غیرقابل‌تغییر و واقعی از ذخایر چربی» تکامل یافته است تا (برای مرد) جای شک و تردیدی باقی نماند که زن توانایی جسمی لازم برای بارداری را دارد؛ هرچند تیم ام. کارو این موضوع را به عنوان یک نتیجه‌گیری ضروری رد کرده و بیان داشته که رسوبات چربی زنانه در ناحیه لگن، صرف‌نظر از گزینش جنسی، موجب بهبود توانمندی فردی (برازش) جنسِ ماده می‌شود. تندیس‌هایی که قدمت آن‌ها به ۲۴ هزار سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد، مانند ونوس ویلندورف، دارای نشیمنگاه، لگن و ران‌های اغراق‌شده هستند. زیباییِ شهوانی نشیمنگاه زنانه برای یونانیان باستان اهمیت بسیاری داشت؛ تصور می‌شود آن‌ها تندیس‌هایی نظیر ونوس زیباسرین را با تأکید بر این عضو ساخته باشند (هرچند تنها یک کپی رومی احتمالی از آن باقی مانده است). نشیمنگاه برهنه در چینِ دوران دودمان مینگ نیز محرک دانسته می‌شد و اغلب آن را به ماه کامل و درخشان تشبیه می‌کردند. بسیاری از هنرمندان، مدل‌های خود را به‌گونه‌ای قرار می‌دهند که بر نشیمنگاه تأکید شود. نشیمنگاه قرن‌هاست که در اندیشه غربی یک ناحیهٔ شهوت‌خیز در نظر گرفته می‌شود؛ جنسی‌سازی نشیمنگاه زنانه به دلیل همراهی و نزدیکی آن با اندام‌های تولیدمثل بوده است. | ## بخش 3: تاریخچه فرهنگی نشیمنگاه | با این حال، نشیمنگاه اغلب به دلیل مجاورت با مقعد و ارتباط با دستگاه دفعی، یک تابو محسوب می‌شود. زیگموند فروید، روان‌کاو بزرگ اتریشی، نظریه داد که رشد روانی-جنسی در سه مرحله دهانی، مقعدی و تناسلی رخ می‌دهد و تثبیت در مرحله مقعدی باعث بروز ویژگی شخصیتی احتباس مقعدی و تمرکز ماندگار بر جنسی‌سازی این ناحیه می‌شود. در بریتانیای عصر ویکتوریا، اسپنکینگ (تنبیه بدنی روی نشیمنگاه) در آثار پورنوگرافی برجسته بود و آثاری مانند عیش‌ونوش‌های بانو بام‌تیکلر نوشته جان کامدن هاتن و جلوه‌گری زنان تازیانه‌زن نوشته جرج کَنِن مورد استقبال قرار می‌گرفت. هولاک الیس، پزشک و روان‌شناس جنسی بریتانیایی، در کتاب مطالعاتی در روان‌شناسی جنسی (انتشار یافته در ۱۹۲۷)، ویژگی‌های جنسی فرهنگی نشیمنگاه را این‌گونه توصیف می‌کند: او در ادامه می‌افزاید: الیس همچنین مدعی است که هدف از پوشیدن انواع کُرسِت و باسل تأکید بر نشیمنگاه بوده است. براون، تأکید بر نشیمنگاه زنانه به عنوان یک ویژگی جنسی در دوران معاصر افزایش یافته است. از منظر تاریخی، این اندام در پیکرتراشی و سایر هنرهای تصویری، با فراوانیِ برابری نسبت به زنان به تصویر کشیده شده است. فتیشیسم فتیشیسمِ نشیمنگاه یا «پارتیالیسم نشیمنگاه» وضعیتی است که در آن، نشیمنگاه به کانون اصلی توجه جنسی بدل می‌گردد. این امر ممکن است با مدفوع‌دوستی، فتیشیسمِ شورت، بادشکم‌دوستی و تنبیهات بدنیِ سادومازوخیستی (آزارگری-آزارخواهی) که با نشیمنگاه درگیر است، مرتبط باشد. | ## جمع‌بندی | «پیگوفیلیا» (فتیش باسن) نیز به برانگیختگی جنسیِ حاصل از مشاهده، بازی یا لمس نشیمنگاه فرد گفته می‌شود.