موضوع مقاله: صومعه گاندن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صومعه گاندن | مقدمه: صومعه گاندن (؛ ) یا گاندن نامگیلینگ یا صومعه گالدن یکی از «سه صومعه بزرگ» دانشگاهی گلوگ است که در شهرستان داگزه، لهاسا، تبت واقع شده است. | ## بخش 1: صومعه گاندن | صومعه گاندن در سال ۱۴۰۹ توسط جِ تِسونگ‌کاپا لوزانگ-دراگپا، بنیان‌گذار فرقه گلوگ، بنا نهاده شد. این صومعه پس از سال ۱۹۵۹ ویران گشت، اما از آن زمان تاکنون بخش‌هایی از آن بازسازی شده است. صومعه دیگری با همین نام و سنت در سال ۱۹۶۶ توسط تبعیدیان تبتی در جنوب هند تأسیس شد. صومعه گاندن در قله کوه وانگ‌بور در شهرستان داگزه و در ارتفاع ۴۳۰۰ متری قرار دارد. گاندن به معنای «شادمان» و نام تبتی توشیتا است؛ بهشتی که گفته می‌شود بوداسف مایترییا در آنجا اقامت دارد. تاریخچه صومعه گاندن در سال ۱۴۰۹ توسط جِ تسونگ‌کاپا لوزانگ-دراگپا (۱۳۵۷–۱۴۱۹) بنا نهاده شد، و گفته می‌شود که مریدان غیرنظامی و صومعه‌نشین بسیاری را به خود جذب کرده است. تسونگ‌کاپا معبد اصلی گاندن را همراه با تندیس‌های بزرگ و ماندالاهای سه‌بعدی ساخت. پیکرِ باقی‌ماندهٔ تسونگ‌کاپا توسط شاگردانش در گاندن، درون مقبره‌ای پوشیده از نقره و طلا به خاک سپرده شد. تسونگ‌کاپا پیش از مرگ، ردا و عصای خود را به نخستین گاندن تریپا، گیِلت‌سابجی (۱۳۶۴–۱۴۳۲) بخشید که پس از او کایدروبجی جانشین وی شد. بعدها این دانشکده‌ها در دو واحد «جانگت‌سی» و «شارت‌سی» که به ترتیب در شمال و شرق معبد اصلی واقع شده‌اند، ادغام گردیدند. این دانشکده‌ها برای سطوح مختلفِ پیشرفت، مدارکی اعطا می‌کنند که از طریق آزمون و مناظره‌های رسمی عمومی ارزیابی می‌شوند. در دهه ۱۸۶۰، نشستی تحت عنوان «صومعه بزرگ گاندن، صومعه درپونگ و مقامات دولتی» توسط شاترا، که یک اشراف‌زاده غیرروحانی بود، سازماندهی شد. | ## بخش 2: صومعه گاندن | از آن پس، این مجمع یا «تسوندو»، نایب‌السلطنه‌ها را انتخاب می‌کرد و به عنوان یک نهاد مشورتی، نقش سیاسی مهمی ایفا می‌نمود. نفوذ صومعه‌های گاندن، سرا و درپونگ به حدی زیاد بود که در عمل می‌توانستند تصمیمات دولتی را که با آن مخالف بودند، وتو کنند. این سه صومعه در مجموع ۲۰٬۰۰۰ راهب داشتند که توسط املاک وسیع و زمین‌های حاصلخیزی که سِرف‌ها (کشاورزان وابسته به زمین) در آن کار می‌کردند، حمایت می‌شدند. گدیمیناس که توسط ماهاچاریا راتناواجرا تقدیس شده بود، به مدت یک دهه در گاندن اقامت داشت. در سال ۱۹۶۶، این مکان هدف گلوله‌باران شدید توپخانه گارد سرخ قرار گرفت و راهبان مجبور شدند بقایای آن را برچینند. در طول انقلاب فرهنگی چین (۱۹۶۶–۱۹۷۶)، ساختمان‌ها با استفاده از دینامیت به تلی از آوار تبدیل شدند. بخش اعظم پیکر مومیایی‌شده‌ی تسونگ‌کاپا سوزانده شد، اما جمجمه و مقداری از خاکستر او توسط بومی رینپوچه (راهبی که مجبور شده بود جسد را به سمت آتش حمل کند) از آتش نجات یافت. بنای «لاکانگ» با رنگ قرمز در مرکز، در واقع بازسازیِ قدس‌الاقداسِ (بخش مقدسِ داخلی) گاندن است که حاوی چورتن آثار مقدس تسونگ‌کاپا با نام «تونگوا دوندن» به معنای «ارزشمند برای نگریستن» می‌باشد. تنزین گیاتسو، چهاردهمین دالایی لاما (متولد ۱۹۳۵)، آخرین آزمون مدرک تحصیلی خود را در سال ۱۹۵۸ در گاندن گذراند و او مدعی است که پیوند بسیار نزدیکی با تسونگ‌کاپا احساس می‌کند. تالار مجمع اصلی گاندن، ساختمانی سفید با سقف‌های طلاکاری‌شده است که در نزدیکی یک میدان عظیم قرار دارد. یک عبادتگاه به رنگ خرمایی و اخرایی در کنار تالار مجمع اصلی قرار دارد که دارای تندیس بودا شاکیامونی است و بخشی از آن برای چاپ دستی متون مقدس با استفاده از قالب‌های چوبی استفاده می‌شود. سه دیدنی اصلی در صومعه گاندن عبارتند از: «سِردونگ» که حاوی آرامگاه تسونگ‌کاپا است، تالار مجمع «تسوک‌چن» و «نگام چو کانگ» یعنی عبادتگاهی که تسونگ‌کاپا به‌طور سنتی در آن تدریس می‌کرد. | ## بخش 3: صومعه گاندن | وقایع اخیر در اوایل سال ۱۹۹۶، پس از اعمال ممنوعیت بر تصاویر دالایی لاما، ۴۰۰ راهب در گاندن شورش کردند. آن‌ها هدف تیراندازی نیروهای ارتش آزادی‌بخش خلق قرار گرفتند که ظاهراً منجر به کشته شدن دو نفر و مجروح شدن چندین نفر گشت و در پی آن، یکصد راهب بازداشت شدند. در طول سالگرد خیزش ۲۰۰۸ در تبت، راهبان صومعه گاندن در تظاهرات و اعتراضات گسترده‌ای که از ۱۰ مارس آغاز شد و در سراسر تبت گسترش یافت، شرکت کردند. این سکونتگاه پناهندگان تبتی بزرگ‌ترین نمونه در نوع خود در هند است و نخستین بار در سال ۱۹۶۶ در زمین‌های اهدایی دولت هند بنا شد. سکونتگاه تبتی‌ها شامل نُه اردوگاه به همراه دو صومعه و یک صومعه مخصوص زنان (راهبه‌خانه) است. آن‌ها یک بانک اعتباری برای مزارع، یک مؤسسه کشاورزی و یک مرکز صنایع دستی تأسیس کرده‌اند. برنامه آموزشی صومعه گاندن مشابه آموزه‌های صومعه گاندنِ پیش از سال ۱۹۵۹ باقی مانده است. دانشکده‌های صومعه گاندن یعنی «جانگت‌سی» و «شارت‌سی» نیز در هند بازتأسیس شده‌اند. آن‌ها «دانشکده گاندن جانگت‌سی» و «صومعه گادن شارت‌سی» نامیده می‌شوند و در کرناتکه قرار دارند. در سال ۲۰۰۸، بیش از ۵۰۰ راهب که از پایبندی به ممنوعیت علیه ایزد محافظ، «دورجی شوگدن» (که توسط دولت در تبعید دالایی لاما اعمال شده بود) خودداری کردند، از صومعه گاندن در موندگودِ کارناتاکا اخراج شدند و در نزدیکی همان‌جا «صومعه شار گادن» را بنیان نهادند که به‌طور رسمی در اکتبر ۲۰۰۹ افتتاح شد. | ## جمع‌بندی | در نتیجه، «دوکانگ کانت‌سن»، بزرگ‌ترین بخش صومعه گادن شارت‌سی که اکثر راهبانِ جداشده از آنجا بودند، منحل شد.