موضوع مقاله: قلمروهای ایالات متحده آمریکا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # قلمروهای ایالات متحده آمریکا | مقدمه: پنج قلمروی اصلی دارای فرمانداران و مجالس قلمرویی منتخب مردم محلی و خودگردان هستند. | ## بخش 1: قلمروهای ایالات متحده آمریکا | در حال حاضر ایالات متحده دارای ۱۶ قلمرو است که ۵ عدد آنها مسکونی می‌باشد که شامل پورتوریکو، گوآم، جزایر ماریانای شمالی، جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا و ساموآی آمریکا است. ۹ قلمرو دیگر شامل جزایر کوچکی که در دریای کارائیب و اقیانوس آرام پراکنده‌اند و فاقد جمعیت بومی یا دائمی هستند به نام‌های: جزیره مرجانی پالمیرا، جزیره بیکر، جزیره هاولند، جزیره جارویس، آب‌سنگ جانستون، آب‌سنگ کینگمن، جزیره ویک، آب‌سنگ مرجانی میدوی، جزیره ناواسا می‌باشد. و ۲ قلمروی جزیره صخره سرانیلا و جزیره غیرمسکونی صخره باژو نوئوو که توسط کلمبیا اداره می‌شوند ولی مورد ادعای آمریکا هستند. از نظر تاریخی، قلمروهایی که برای اداره سرزمین‌های تازه تصرف شده ایجاد شدند، در نهایت بیشتر آنها به دولت تبدیل شدند. جدیدترین قلمرویی که در کشور آمریکا به ایالت تبدیل شد، هاوایی در ۲۱ اوت ۱۹۵۹ بوده است. ساکنان سرزمین‌های تحت حاکمیت ایالات متحده نمی‌توانند در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده رأی دهند و آنها فقط نمایندگانی بدون حق رأی در کنگره ایالات متحده دارند. طبق داده‌های سال ۲۰۱۲، مخابرات منطقه‌ای و سایر زیرساخت‌ها عموماً در سطح پایین‌تری نسبت به سرزمین اصلی ایالات متحده و هاوایی قرار دارند. قلمروهای سازمان‌دهی شده در برابر سازمان‌نیافته تعریف سرزمین‌های سازمان‌یافته، مناطقی هستند که تحت حاکمیت فدرال قرار دارند (اما بخشی از هیچ ایالت یا ناحیه فدرال نیستند) و توسط کنگره از طریق «قانون سازمانی» مقداری خودگردانی به آن‌ها اعطا شده است. این خودگردانی تحت اختیارات کامل کنگره بر اساس بند سرزمینی ماده چهارم، بخش ۳ قانون اساسی ایالات متحده اعطا می‌شود.U.S. یکی از این کاربردها به منطقه‌ تازه به دست آمده اشاره دارد که هنوز به‌عنوان یک قلمرو سازمان‌یافته و ثبت‌شده، شکل نگرفته بود (برای نمونه، خرید لوئیزیانا پیش از تشکیل قلمرو اورلئان و ناحیه‌ی لوئیزیانا بوده است). کاربرد دیگر این اصطلاح به منطقه‌ای اشاره دارد که پیش‌تر بخشی از یک قلمرو سازمان‌یافته و الحاق‌شده بود، اما پس از آنکه بخشی از آن سرزمین سازمان‌دهی شد و شرایط لازم برای تبدیل‌شدن به ایالت را به‌دست آورد، منطقه‌ی باقی‌مانده «سازمان‌دهی‌نشده» باقی می‌ماند (برای نمونه، پس از آنکه بخش جنوب شرقی قلمرو میزوری به ایالت تبدیل شد، بخش بزرگی از قلمرو میزوری برای چندین سال قلمرو سازمان‌دهی‌نشده بود.) پیشینه ساموآی آمریکایی: از سال ۱۹۰۰ به‌عنوان یک قلمرو شناخته می‌شود؛ پس از پایان جنگ داخلی دوم ساموآ، جزایر ساموآ به دو بخش تقسیم شدند. جزایر مانوآ در سال ۱۹۰۴ به ساموآی آمریکایی پیوستند و جزیره سوینز در سال ۱۹۲۵ بخشی از ساموآی آمریکایی شد. ساموآی آمریکایی به‌صورت محلی و طبق قانون اساسی‌ای که آخرین بار در سال ۱۹۶۷ بازنگری شد، خودگردان است. نخستین فرماندار منتخب ساموآی آمریکایی در سال ۱۹۷۷ انتخاب شد و نخستین نماینده بدون رأی‌ این قلمرو در کنگره، سال ۱۹۸۱ منصوب گردید. بر اساس اصل خاک (حق تابعیت از طریق تولد در سرزمین)، افرادی که در ساموآی آمریکایی به دنیا می‌آیند، اتباع ایالات متحده محسوب می‌شوند، اما شهروند ایالات متحده نیستند. | ## بخش 2: قلمروهای ایالات متحده آمریکا | ساموآی آمریکایی از نظر فنی یک قلمرو سازمان‌نیافته به‌شمار رفته و جزیره اصلی آن در توتوئیلا می‌باشد. گوآم: این قلمرو از سال ۱۸۹۹، در پایان جنگ آمریکا و اسپانیا به تصرف ایالات متحده درآمد. این قلمرو بر اساس «قانون سازمانی گوآم در سال ۱۹۵۰» سازمان‌دهی شد، قانونی که تابعیت ایالات متحده را به ساکنان گوآم اعطا کرد و به این جزیره حکومت محلی داده شد. در سال ۱۹۶۸، این قانون اصلاح شد تا اجازه انتخاب یک فرماندار برای گوآم فراهم گردد. جزایر ماریانای شمالی: یک قلمرو مشترک‌المنافع از سال ۱۹۸۶ تاکنون جزایر ماریانای شمالی همراه با گوآم تا سال ۱۸۹۹ بخشی از امپراتوری اسپانیا بودند، تا اینکه پس از جنگ آمریکا و اسپانیا، جزایر ماریانای شمالی به امپراتوری آلمان فروخته شدند. از سال ۱۹۱۹، این جزایر به‌عنوان یک قیمومت تحت نظر جامعه ملل، توسط ژاپن اداره می‌شدند، تا اینکه در جریان جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آن‌ها را در نبرد سایپن و نبرد تینیان (ژوئن تا اوت ۱۹۴۴) تصرف کرد و پس از تسلیم جزیره آگویخان در سپتامبر ۱۹۴۵، کنترل کامل آن‌ها را به دست گرفت. در سال ۱۹۴۷، این جزایر بخشی از «قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام» (TTPI) زیر نظر سازمان ملل شدند و ایالات متحده به‌عنوان قیم رسمی سازمان ملل، اداره آن‌ها را بر عهده گرفت. دیگر اجزای قلمرو قیمومتی جزایر اقیانوس آرام (TTPI) شامل پالائو، ایالات فدرال میکرونزی و جزایر مارشال بودند. پس از تلاش‌های ناموفق در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ برای اتحاد دوباره گوآم و جزایر ماریانای شمالی، روند سیاسی متفاوتی برای هر یک از این مناطق آغاز شد، توافق‌نامه‌ای برای ایجاد وضعیت مشترک‌المنافع برای جزایر ماریانای شمالی در اتحاد سیاسی با ایالات متحده توسط نمایندگان هر دو نهاد سیاسی مذاکره شد؛ این توافق‌نامه در سال ۱۹۷۵ توسط رأی‌دهندگان جزایر ماریانای شمالی تصویب شد و در ۲۴ مارس ۱۹۷۶ لازم الاجرا شد. بر اساس مفاد این توافق‌نامه، قانون اساسی جزایر ماریانای شمالی به‌طور جزئی در ۹ ژانویه ۱۹۷۸ اجرایی شد و در ۴ نوامبر ۱۹۸۶ به‌طور کامل به اجرا درآمد. بیشتر ساکنان جزایر ماریانای شمالی در سایپن، جزیره اصلی این منطقه، زندگی می‌کنند. پورتوریکو در پایان جنگ آمریکا و اسپانیا به تصرف ایالات متحده درآمد و از سال ۱۹۵۲ به‌عنوان یک قلمرو مشترک‌المنافع ایالات متحده شناخته می‌شود. پورتوریکو تحت قانون روابط فدرال پورتوریکو در سال ۱۹۵۰ (قانون عمومی ۶۰۰) سازمان‌دهی شد. در نوامبر ۲۰۰۸، یک قاضی دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده حکم داد که مجموعه‌ای از اقدامات کنگره اثر انباشتگی (تجمعی) داشته‌اند که وضعیت پورتوریکو را از قلمرو ثبت نشده به قلمرو ثبت شده تغییر می‌دهد. با این حال، این مسئله در حال پیشرفت در دادگاه‌ها بوده و دولت ایالات متحده هنوز پورتوریکو را به‌عنوان قلمرو ثبت نشده می‌شناسد. | ## بخش 3: قلمروهای ایالات متحده آمریکا | در پورتوریکو یک جنبش دولتی وجود دارد که هدف آن تبدیل این قلمرو به پنجاه‌و‌یکمین ایالت، ایالات متحده است. جزایر ویرجین ایالات متحده: در سال ۱۹۱۷ توسط ایالات متحده، از دانمارک خریداری شد و در سال ۱۹۵۴ بر اساس «قانون سازمانی اصلاح‌شده جزایر ویرجین» سازمان‌دهی گردید. بزرگ‌ترین شهر وضعیت زمان اکتساب (AS) پلی‌نزی (اقیانوس آرام) ۴۶٬۳۶۶ پاگو پاگوتافونا ثبت‌ نشده, سازماندهی نشده ۱۷ آوریل ۱۹۰۰ (GU) میکرونزی (اقیانوس آرام) ۱۶۸٬۸۰۱ هاگاتنیا ددیدو ثبت‌ نشده, سازماندهی شده ۱۱ آوریل ۱۸۹۹ (MP) میکرونزی (اقیانوس آرام) ۵۱٬۶۵۹ سایپن سایپن ثبت‌ نشده, سازماندهی شده(مشترک المنافع) نوامبر۴, ۱۹۸۶ (PR) کارائیب (اقیانوس اطلس) ۳٬۱۴۲٬۷۷۹ سان خوآن سان خوآن ثبت‌ نشده, سازماندهی شده(مشترک المنافع) ۱۱ آوریل ۱۸۹۹ (VI) کارائیب (اقیانوس اطلس) ۱۰۵٬۸۷۰ شارلوت آمالی شارلوت آمالی ثبت‌ نشده, سازماندهی شده ۳۱ مارس ۱۹۱۷ Library of Congress. Retrieved July 4, 2019.ردیف نام مکان مساحت وضعیت ملاحظات۱ جزیره مرجانی پالمیرا پلی‌نزی (شمال اقیانوس آرام) ثبت‌ شده,سازماندهی نشده بخشی از آن در مالکیت خصوصی سازمان حفاظت از طبیعت است، و بقیه آن در مالکیت دولت فدرال است و خدمات حیات وحش آن را مدیریت می‌کند. هنگامی که قلمرو هاوایی در ۳۰ آوریل ۱۹۰۰ به رسمیت شناخته شد، جزیره مرجانی پالمیرا نیز به عنوان بخشی از آن قلمرو به ثبت رسید. با این حال، وقتی هاوایی در سال ۱۹۵۹ تبدیل به ایالت شد، طبق مصوبه کنگره، این جزیره مرجانی از ایالت مستثنی شد. پالمیرا همچنان یک سرزمین ثبت‌ شده باقی ماند، اما هیچ دولت جدید و سازمان‌یافته‌ای به خود ندید. جنبش استقلال هاوایی، حاکمیت ایالات متحده بر جزیره مرجانی پالمیرا (و هاوایی) را مورد مناقشه قرار داده است. و در ۱۳ مه ۱۹۳۶ ضمیمه شد و تحت صلاحیت وزارت کشور ایالات متحده قرار گرفت.۳ جزیره هاولند پلی‌نزی (شمال اقیانوس آرام) ثبت‌ نشده, سازماندهی نشده تحت قانون جزایر گوانو در ۳ دسامبر ۱۸۵۸ مورد ادعا قرار گرفت. .در ۱۳ مه ۱۹۳۶ ضمیمه شد، و تحت صلاحیت وزارت کشور ایالات متحده قرار گرفت.۵ آب‌سنگ جانستون پلی‌نزی (شمال اقیانوس آرام) ثبت‌ نشده, سازماندهی نشده آخرین بار در سال ۲۰۰۴ توسط وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا مورد استفاده قرار گرفت۶ آب‌سنگ‌های کینگمن پلی‌نزی (شمال اقیانوس آرام) ثبت‌ نشده, سازماندهی نشده طبق قانون جزایر گوانو در ۸ فوریه ۱۸۶۰ ادعا شد. در ۱۰ مه ۱۹۲۲ ضمیمه شد، و در حوزه وزارت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در ۲۹ دسامبر ۱۹۳۴ قرار گرفت.۷ جزیره ویک میکرونزی (شمال اقیانوس آرام) ثبت‌ نشده, سازماندهی نشده از ۱۸۹۸ قلمرو است؛ فرودگاه ویک آیلند را در خود جای داده، توسط نیروی هوایی آمریکا اداره می‌شود. مورد ادعای جزایر مارشال قرار دارد.۸ آب‌سنگ مرجانی میدوی پلی‌نزی (شمال اقیانوس آرام) ثبت‌ نشده, سازماندهی نشده از ۱۸۵۹ قلمرو است؛ اساساً یک آب‌سنگ مرجانی میدوی است و پیشتر در حوزه وزارت نیروی دریایی بوده.۹ جزیره ناواسا کارائیب (اقیانوس اطلس) ثبت‌ نشده, سازماندهی نشده از ۱۸۵۷ قلمرو است؛ مورد ادعای هائیتی هم هست سرزمین‌های مورد مناقشه دو قلمرو زیر مورد ادعای چندین کشور (از جمله ایالات متحده) هستند و در کد ISO 3166-2:UM گنجانده نشده‌اند. ادعای نیکاراگوئه در سال ۲۰۱۲ توسط دیوان بین‌المللی دادگستری به نفع کلمبیا حل و فصل شد، هرچند ایالات متحده طرف آن پرونده نبود ولی صلاحیت اجباری دیوان بین‌المللی دادگستری را به رسمیت نمی‌شناسد.جزیره صخره سرانیلاکارائیب (شمال اقیانوس اطلس)مورد مناقشهتحت کنترل کلمبیا است. و محل یک پادگان نیروی دریایی می‌باشد و مورد ادعای ایالات متحده (طبق قانون جزایر گوانو) و جامائیکا می‌باشد. ادعای نیکاراگوئه در سال ۲۰۱۲ توسط دیوان بین‌المللی دادگستری به نفع کلمبیا حل و فصل شد، هرچند ایالات متحده طرف آن پرونده نبود ولی صلاحیت اجباری دیوان بین‌المللی دادگستری را به رسمیت نمی‌شناسد. | ## جمع‌بندی | همچنین ادعایی توسط هندوراس در سال ۱۹۸۶ با پیمان‌نامه‌ای بر سر مرزهای دریایی با کلمبیا حل و فصل شده است.