موضوع مقاله: رابرت داونی جونیور | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رابرت داونی جونیور | مقدمه: او به دلیل بازی‌های کاریزماتیک و توانایی در ایفای نقش‌های متنوع شناخته می‌شود و در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ بالاترین دستمزد سالانه را در هالیوود دریافت کرده است. | ## بخش 1: رابرت داونی جونیور | در طول پنج دهه فعالیت هنری، داونی جوایز و افتخارات متعددی از جمله یک جایزه اسکار، یک جایزه امی، سه جایزه گلدن گلوب و دو جایزه بفتا کسب کرده است. داونی در پنج سالگی نخستین تجربهٔ بازیگری خود را در فیلم پوند (۱۹۷۰) ساختهٔ پدرش، رابرت داونی سینیور، به دست آورد. او با حضور در فیلم‌های نوجوانانه علوم عجیب (۱۹۸۵) و کمتر از صفر (۱۹۸۷) که با گروه موسوم به برَت پَک ساخته شدند، به شهرت رسید. نقش‌آفرینی او در فیلم زندگینامه‌ای چاپلین (۱۹۹۲) در نقش چارلی چاپلین، جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد و نامزدی جایزه اسکار را برایش به همراه داشت. پس از گذراندن دوران محکومیت در مرکز درمانی سوءمصرف مواد کورکورن به دلیل اتهامات وابسته به مواد مخدر، داونی در سال ۲۰۰۰ به مجموعه تلویزیونی الی مک‌بل پیوست و برای بازی در آن یک گلدن گلوب دریافت کرد. با این حال، در سال ۲۰۰۱ به دنبال بازداشت‌های مجدد مرتبط با مواد مخدر از این مجموعه کنار گذاشته شد. پس از آنکه مل گیبسون هزینه بیمه حرفه‌ای او را پرداخت کرد، داونی با فیلم کارآگاه آوازخوان (۲۰۰۳) به سینما بازگشت. او در نقش شرلوک هولمز در فیلم شرلوک هولمز (۲۰۰۹) و دنبالهٔ آن در سال ۲۰۱۱ ظاهر شد که نخستین فیلم برایش یک گلدن گلوب دیگر به همراه داشت. داونی با ایفای نقش مرد آهنی در ده فیلم از دنیای سینمایی مارول، از مرد آهنی (۲۰۰۸) تا انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹)، شهرتی جهانی به دست آورد. او برای نقش‌آفرینی تحسین‌شده‌اش در نقش لوئیس استراوز در فیلم اوپنهایمر (۲۰۲۳) ساختهٔ کریستوفر نولان، برندهٔ جوایز اسکار، گلدن گلوب و بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. در سال ۲۰۲۴، برای بازی در مینی‌سریال همدرد نامزد جایزه امی ساعات پربیننده شد و همچنین نخستین حضور خود در برادوی را با ایفای نقش اصلی در نمایش مک‌نیل اثر ایاد اختر تجربه کرد. داونی یکی از پرفروش‌ترین بازیگران تاریخ سینما است؛ فیلم‌های او در مقام بازیگر نقش اول بیش از ۱۴٫۳ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌اند. افزون بر بازیگری، در عرصه موسیقی نیز فعالیت کرده و آلبوم جَز-پاپ فوتوریست (۲۰۰۴) را منتشر کرده است که در جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده جای گرفت. داونی پیش‌تر با دبورا فالکنر ازدواج کرده بود و پس از جدایی از او، در سال ۲۰۰۵ با سوزان لوین ازدواج کرد. اوایل زندگی رابرت جان داونی جونیور در ۴ آوریل ۱۹۶۵ در محله منهتن، شهر نیویورک، به دنیا آمد. پدرش، رابرت داونی سینیور (با نام اصلی الایس)، فیلم‌ساز بود و مادرش، السی اَن (با نام خانوادگی اصلی فورد)، بازیگری بود که در برخی از فیلم‌های داونی سینیور ظاهر شد. پدر او نیمی لیتوانیایی-یهودی، یک‌چهارم مجار-یهودی و یک‌چهارم ایرلندی‌تبار بود، در حالی که مادرش ریشه‌های اسکاتلندی، آلمانی و سوئیسی داشت. به دلیل پروژه‌های سینمایی پدرش، داونی در دوران کودکی بارها محل زندگی خود را تغییر داد و در مکان‌هایی چون وودستاک، لندن، نیومکزیکو، کالیفرنیا، کنتیکت و گرینیچ ویلج زندگی کرد. او از سنین پایین در معرض مواد مخدر قرار گرفت؛ پدرش با اعتیاد دست‌وپنجه نرم می‌کرد و مادرش با الکلیسم. داونی گفته است که پدرش در هشت سالگی او را با ماری‌جوانا آشنا کرد؛ موضوعی که بعدها بابت آن ابراز پشیمانی نمود. او همچنین توضیح داده است که مصرف مواد مخدر همراه با پدرش نوعی پیوند عاطفی میان آن‌ها ایجاد کرده بود و گفته است: «وقتی من و پدرم با هم مواد مصرف می‌کردیم، این تنها شیوه‌ای بود که او بلد بود عشقش را به من نشان دهد.» داونی در دوران کودکی در نقش‌های کوچک در فیلم‌های پدرش ظاهر شد. نخستین تجربه بازیگری او در پنج سالگی در فیلم کمدی پوند (۱۹۷۰) بود که در آن نقش یک توله‌سگ بیمار را ایفا کرد. داونی به‌عنوان کودکی پرجنب‌وجوش توصیف شده که «سعی می‌کرد خونسرد و باحال به نظر برسد»؛ او اغلب توسط پسران بزرگ‌تر دست انداخته می‌شد اما نزد دختران محبوب بود. پس از آن، او همراه مادرش در آپارتمانی پنج طبقه در نیویورک زندگی کرد، در حالی که خواهرش نزد پدرشان ماند و بعدها به مدرسه شبانه‌روزی فرستاده شد. برای تأمین هزینه‌های زندگی و دوران تست بازیگری، مشاغل مختلفی انجام داد؛ از جمله جمع‌آوری ظروف در یک رستوران در Central Falls، کار در یک فروشگاه کفش و اجرای نمایشی به‌عنوان «هنر زنده» در کلوب شبانه Area. حرفه ۱۹۸۳–۱۹۹۵: آغاز و تحسین منتقدان داونی از سال ۱۹۸۳ شروع به‌کار در تئاتر کرد. از جمله کارهای او می‌توان به تئاتر شور آمریکایی به تهیه‌کنندگی نورمن لیر اشاره کرد. او در سال ۱۹۸۵ در کنار جیمز اسپیدر در فیلم توف توربو و در کنار جان هیوز در فیلم علوم عجیب بازی کرد. نخستین نقش اصلی داونی در فیلم هنرمند مخ‌زنی (۱۹۸۷) بود؛ اثری که به دلیل نمایش روابط جنسی بی‌پروا در دوره‌ای که آگاهی عمومی نسبت به بیماری ایدز به شدت افزایش یافته بود، با انتقادهایی مواجه شد و «از نظر جنسی نسنجیده» توصیف گردید. او در این فیلم نقش فردی به نام جولیان ولز که یک ثروتمند مبتلا به اعتیاد است را بازی می‌کرده. او بابت بازی در این فیلم برنده جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد و آل پاچینو برای بازی در فیلم بوی خوش زن این عنوان را به‌دست نیاورد. در سال ۱۹۹۴ در فیلم فقط تو با مریسا تومی بازی کرد، سپس در فیلم قاتلین بالفطره با وودی هارلسون هم‌بازی شد، و پس از آن در فیلم‌های بازسازی، ریچارد سوم، دو دختر و یک مرد، مارشال‌های آمریکایی و سیاه و سفید بازی کرد. داونی در ۱۹۹۹ دربارهٔ مواد مخدر به قاضی گفت: «مثل این است که یک شاتگان در دهانم گذاشته‌ام و انگشتم روی ماشه است ولی من طعم فلز اسلحه را دوست دارم.» او ادعا داشت که اعتیادش از هشت سالگی و با توجه به معتاد بودن پدرش آغاز شده. | ## بخش 2: رابرت داونی جونیور | در آوریل ۱۹۹۶، داونی برای حمل هروئین، کوکائین، و یک هفت‌تیر مگنوم ۳۵۷ خالی در سان‌ست بلوار دستگیر شد. او یک ماه بعد در حالی که عفو مشروط داشت، تحت تأثیر مواد مخدر بدون اجازه به خانه یکی از همسایگانش وارد شد و در یکی از اتاق‌ها خوابید. در سال ۱۹۹۷ یکی از آزمایش‌های مواد مخدر او مثبت اعلام شد و مجبور شد شش ماه را در زندان لس‌آنجلس بگذراند. او به مدت سه‌سال در کالیفرنیا و زندان ایالت کورکوران زندانی شد و به خاطر حضور نیافتن در تمرینات یکی از پروژه‌هایش در تلویزیون، از نقش و اجرای خود اخراج شد. او حدود یک سال در مرکز درمان مصرف مواد مخدر کالیفرنیا و زندان ایالتی کالیفرنیا به سر برد، و با پرداخت ۵۰۰۰ دلار به قید وثیقه آزاد شد. و سال بعد نامزد جایزه امی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او همچنین به عنوان نویسنده و خواننده با وندا شپارد (در سریال الی مک‌بل) و استینگ (در قطعه هر نفسی که می‌کشی) همکاری کرد؛ و در ژانویه ۲۰۰۱ برای ایفای نقش هملت به کارگردانی مل گیبسون انتخاب شد. قبل از پایان فصل اول سریال الی مک‌بل و در پایان تعطیلات سال ۲۰۰۰، داونی بار دیگر در هتل مرو گریفین در پام اسپرینگز، کالیفرنیا دستگیر شد. اگر چه امکان داشت داونی به چهار سال و هشت ماه زندان محکوم شود اما او قراردادهایی برای بازیگری امضا کرد. او بار دیگر در آوریل ۲۰۰۱ در حالی که از زندان آزاد شده بود بیرون از لس‌آنجلس و در شهر کالور سیتی توسط یک افسر پلیس دستگیر شد، اگرچه آزمایش‌ها نشان داد که او کوکائین مصرف کرده اما چند ساعت بعد آزاد شد. پس از آخرین دستگیری، دیوید ای کلی و دیگر اعضای برنامه الی مک‌بل داونی را مورد حمایت قرار دادند و سعی کردند او را از لحاظ روحی احیا کنند. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۰، مقاله‌ای در مجله پیپل با عنوان «بدتر از آن»، به نویسنده «الکس ترسنیوفسکی» منتشر شد که در آن نوشته شده بود: «داونی به بیماری اختلال دوقطبی مبتلا بوده و بارها تحت روان‌درمانی قرار گرفته است.» در همین مقاله منیژه نیک‌اختر روان‌پزشک لس‌آنجلس نوشت: «مدت‌ها پیش نامه‌ای از داونی دریافت کرده که در آن داونی درخواست مشاوره داشته است، و این نکته را ذکر کرده که تا به حال مورد ارزیابی کامل روان‌شناسی قرار نگرفته است… او از داونی می‌پرسد که آیا مبتلا به اختلال دوقطبی است یا نه، و داونی جواب می‌دهد: آه، بله، زمان‌هایی وجود دارد که من آدم ولخرج و بیش‌فعالی می‌شوم و البته گاهی هم کاملاً برعکس دست به هیچ کاری نمی‌زنم.» البته داونی با قاطعیت افسردگی و شیدایی را رد می‌کند و اظهار دارد هیچ گونه اختلال خلقی و روانی در او وجود ندارد. او در در نوامبر ۲۰۰۴ دربارهٔ تلاش‌های ناموفق برای کنترل مواد گفت: «من واقعاً نمی‌دانم که آیا باید به بازپروری بروم یا نه؟ التون جان اولین کسی بود که بعد از بازپروری داونی با او همکاری کرد و دربارهٔ آن همکاری گفت: «او کاملاً آرام به نظر می‌رسد و شرایط فوق‌العاده‌ای دارد.» او در سال ۲۰۰۳ با مل گیبسون که از دوستان نزدیکش بود در فیلم کارآگاه آوازخوان هم‌بازی شد. از فیلم‌های خوبی که در آن سال‌ها بازی کرده می‌توان به راهنمایی برای تشخیص قدیسان تو، شب‌بخیر و موفق باشید، پویانمایی یک پوینده تاریک (داونی در این پویانمایی نقش یک معتاد را اجرا می‌کند) و خز به کارگردانی استیون شینبرگ اشاره کرد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۴، داونی اولین آلبوم موسیقی خود را به نام آینده پژوهان منتشر کرد. اما داونی در سال ۲۰۰۶ اظهار داشت که احتمالاً آلبوم دیگری را نخواهد ساخت، چرا که احساس می‌کرد انرژی‌ای که برای ساخت این آلبوم صرف کرده جبران نشده. او قبلاً با کارکنان تولید این انیمیشن تماس گرفته بود و گفته بود که به دلیل علاقه پسرش ایندیو به این پویانمایی علاقه به صداپیشگی در این برنامه دارد. تولیدکنندگان این پیشنهاد را پذیرفتند و صداپیشگی شخصیت پاتریک پاورستشیدت را به عهده داونی گذاشتند. او همچنین در سال ۲۰۰۶ با پیشنهاد انتشارات هارپرکالینز موافقت کرد تا خاطرات خود را به صورت یک کتاب به چاپ برساند. این فیلم براساس یک داستان واقعی بود و داونی در آن نقش روزنامه‌نگاری به نام پال آیوری را بازی می‌کرد. بن استیلر که در این فیلم با داونی هم‌بازی بود دربارهٔ بازی و موفقیت داونی و فروش خوب این فیلم در گیشه تابستان در مجله تایم نوشت: در سال ۲۰۰۷، داونی به عنوان بازیگر نقش مرد آهنی انتخاب شد. جان فاورو کارگردان فیلم دربارهٔ این انتخاب توضیح داد: «داونی بهترین انتخاب نبود، اما او ویژگی ذاتی شخصیت را فهمید و بسیاری از تجربیات تونی استارک را در خود دید. فاورو همچنین ادعا داشت که داونی همان حالتی را در بازی مرد آهنی دارد که جانی دپ در دزدان دریایی کارائیب دارد. او برای ایفای نقش مرد آهنی باید بیشتر از ۲۰ پوند ماهیچه در عرض پنج ماه به‌دست می‌آورد تا بتواند این نقش را بازی کند.» مرد آهنی بین ۳۰ آوریل تا ۳ می ۲۰۰۸ در سطح جهانی منتشر شد و ۵۸۵ میلیون دلار درآمد داشت. داونی در اکتبر همان سال موافقت کرد که به عنوان مرد آهنی در دو فیلم دیگر بازی کند و همچنین به گروه بازیگران فیلم تیم انتقام جویان بپیوندد. سرانجام او در فیلم انتقام‌جویان (۲۰۱۲) حضور پیدا کرد و جایگاه خود را در مارول تثبیت کرد. هنگامی که هری اسمیت (روزنامه‌نگار تلویزیونی آمریکایی) در مصاحبه‌ای با داونی مدلی از لازاروس خواست داونی پاسخ داد: «متأسفانه، خودم.» این فیلم در ۱۳ اوت ۲۰۰۸، در ایالات متحده منتشر شد و ۸۳ درصد آراء مثبت و میانگین نمره ۷۱ را به ترتیب از وبگاه‌های راتن تومیتوز و متاکریتیک به‌دست‌آورد و فیلم در نهایت بیش از ۱۸۰ میلیون دلار فروش داشت. انتشار این فیلم به دلیل برنامه‌ریزی کوتاه مدت به تأخیر افتاد و توسط پارامونت پیکچرز منتشر شد. منتقدانی که این فیلم را در سال ۲۰۰۸ دیدند، احتمال دادند که این فیلم نامزد جایزه اسکار شود. یکی از نقش‌های مهم داونی پس از مرد آهنی ایفای نقش شرلوک هولمز در فیلم شرلوک هولمز به کارگردانی گای ریچی بود. داونی در این فیلم برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد در یک فیلم موزیکال یا کمدی شد. او در سخنرانی ای در همان سال دربارهٔ این عنوان گفت: «من هیچ صحبتی برای گفتن آماده نکردم زیرا همسرم به من گفته است که مت دیمون (برای فیلم اطلاع‌رسانی!) برنده این جایزه خواهد شد؛ بنابراین خودم را برای سخنرانی کردن آماده نکردم.» او در مه ۲۰۱۰ دوباره در نقش تونی استارک در فیلم مرد آهنی ۲ ظاهر شد. | ## بخش 3: رابرت داونی جونیور | این فیلم بیش از ۲۱۱ میلیون دلار فروش داشت و در بین ۳۶ فیلم برتر سال ۲۰۱۰ قرار گرفت. و بعد از این فیلم در دنباله فیلم شرلوک هولمز به نام شرلوک هلمز: بازی سایه‌ها به ایفای نقش پرداخت. پس از فیلم قاضی داونی در فیلم‌های مرد آهنی ۳ (۲۰۱۳)، انتقام‌جویان: عصر اولتران (۲۰۱۵)، کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی (۲۰۱۶)، مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه (۲۰۱۷)، انتقام‌جویان: جنگ ابدیت (۲۰۱۸) و انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) به ایفای نقش پرداخت. داونی در سال ۲۰۱۹ مجری برنامه عصر هوش مصنوعی که یک سریال مستند در یوتیوب بود شد. وی در این فیلم به عنوان یک پزشک قرن نوزدهم میلادی است که می‌تواند با حیوانات صحبت کند. این فیلم یک بمب گیشه بود و با نقدهایی چون «خیلی طولانی [و] بی جان» منفی ارزیابی شد. او برای این نقش جوایز گلدن گلوب، بفتا، انجمن بازیگران فیلم و اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. داونی قرار است در فیلم کمدی ورزشی درام تعطیلات آل‌آستار به کارگردانی جیمی فاکس حضور داشته باشد. سبک بازیگری و تصویر عمومی داونی به خاطر ایفای طیف متنوعی از نقش‌ها در ژانرهای درام، کمدی و اکشن شناخته می‌شود و به یکی از سودآورترین ستارگان هالیوود بدل شده است. او معمولاً شخصیت‌هایی را بازی می‌کند که باهوش، کاریزماتیک، پیچیده و اغلب دارای نقص هستند؛ از جمله نوابغ و افراد غیرعادی. منتقدان توانایی او در یکی شدن کامل با نقش و واقعی جلوه دادن شخصیت را مورد توجه قرار داده‌اند. در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش، نویسندهٔ رولینگ استون سبک بازی داونی را متفاوت از بسیاری از هم‌عصرانش توصیف کرد و آن را «نه عبوس یا به‌طور تحمل‌ناپذیری خودشیفته» بلکه «در وضعیتی نیمه‌دائمی از سرگرمی» دانست. استیون شیف در تحلیل نقش‌های او در موسولینی (۱۹۸۵) و کمتر از صفر (۱۹۸۷) نوشت که او توانست «با بی‌خیالی و سرزندگی از هر مانعی عبور کند». داونی برای نقش‌های سینمایی خود به‌طور گسترده تمرین و آماده‌سازی می‌کند؛ برای نمونه، برای ایفای نقش چارلی چاپلین در چاپلین (۱۹۹۲)، ماه‌ها با کارشناسان تمرین کرد تا حرکات چاپلین را به‌طور کامل تقلید کند، و برای نقش کرک لازاروس در تندر استوایی (۲۰۱۰) حتی خارج از صحنه نیز در همان قالب شخصیت باقی ماند. کیت گوردون، کارگردان کارآگاه آوازخوان (۲۰۰۳)، اظهار داشت که داونی می‌تواند «یک صحنهٔ دو دقیقه‌ای را به پنج قوس متفاوت احساسی ببرد، همان‌طور که خودش را از میان آن عبور می‌دهد». داونی خود را «یک وانمودکنندهٔ فوق‌العاده بااستعداد» توصیف کرده که «خیلی کم دربارهٔ بازیگری» می‌داند. در مقاله‌ای از رولینگ استون در سال ۲۰۱۰، والتر کرن توانایی داونی را در «امتناع از پیروی از هر نوع فیلمنامه، هرگز کاملاً در کانون قرار نگرفتن و همواره مجذوب ایده‌ای تازه بودن» ستود و آن را «ماهیت ذهن و روح او و شاید نبوغش به‌عنوان یک بازیگر» توصیف کرد. او رویکرد خود به بازیگری را شهودی و بداهه‌پردازانه و نه روش‌مند دانسته و گفته است: «هدف این است که سکانس به‌خوبی‌نوشته‌شده به‌گونه‌ای به نظر برسد که انگار بداهه اجرا شده» و «در طول مسیر سعی کنید چیزها را بهتر کنید». فیلم‌های داونی به‌عنوان بازیگر نقش اصلی بیش از ۱۴٫۳ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌اند و او را به سومین بازیگر پرفروش تاریخ بدل کرده‌اند (بر اساس آمار نامبرز). این نشریه او را در فهرست سالانهٔ ۱۰۰ سلبریتی خود که قدرتمندترین افراد جهان را رتبه‌بندی می‌کند، در سال ۲۰۱۳ در جایگاه بیستم و در سال ۲۰۱۴ در جایگاه دهم قرار داد. مجلهٔ تایم نیز در سال ۲۰۰۸ او را در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان جای داد و از استعداد بازیگری و بازگشت حرفه‌ای او با نقش مرد تقدیر کرد. سرمایه‌گذاری‌های دیگر موسیقی داونی در چندین فیلم از جمله چاپلین، بیش از حد خورشید، دو دختر و یک مرد، دوستان و عاشقان، کارآگاه آوازخوان و کیس کیس بنگ بنگ خوانندگی کرد. شرکت تولید فیلم در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۰، داونی و همسرش سوزان داونی شرکت تولید فیلم خود را به نام تیم داونی، افتتاح کردند. زندگی شخصی روابط و خانواده داونی در مجموعه اولین بار، با سارا جسیکا پارکر آشنا شد، اما این زوج به دلیل اعتیاد از هم جدا شدند. داونی چند وقت بعد در مصاحبه‌ای اعلام کرد که نام همسرش را به صورت "Suzie Q" بر روی دستش خالکوبی کرده است. Stands by Mel Gibson February 7, 2007 پس از بحث‌ها و حاشیه‌های فیلم مصائب مسیح، داونی در مقابل انتقادها از گیبسون دفاع کرد و گفت «هیچ‌کس کامل نیست.» گیبسون دربارهٔ داونی گفته است: «او از اولین کسانی بود تماس گرفت و دست دوستی دراز کرد.» در اکتبر ۲۰۱۱، داونی در بیست و پنجمین مراسم جوایز سینماتیک آمریکا برنده شد و از مل گیبسون دعوت کرد تا با او به جایگاه گرفتن جایزه بیاید. اعتیاد و هوشیاری داونی ادعا می‌کند که از ژوئیه ۲۰۰۳ عاری از مواد مخدر بوده است و با کمک همسرش از مواد الکلی هم استفاده نمی‌کند. او از روش‌های درمانی مثل مدیتیشن، دوازده قدم و یوگا استفاده می‌کند و ورزش‌های رزمی چون وینگ‌چون و کونگ‌فو را هم در برنامه ورزشی خود قرار داده است. اریک ایورام در چندین فیلم مشاور آموزش هنرهای رزمی داونی بوده و در دو فیلم انتقام‌جویان: عصر اولتران و کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی به صورت شخصی به داونی آموزش می‌داده است. داونی در دسامبر ۲۰۱۵، از سوی فرماندار کالیفرنیا، جری براون عفو کامل و بدون قیدوشرط دریافت کرد و تمام محکومیت‌های اعتیاد وی بخشیده شد. همچنین اریک ایورام نیز در نامه‌ای به جری بروان از بخشش محکومیت‌های داونی حمایت کرد. او در گذشته به دین مسیحیت و جنبش انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا نیز علاقه‌مند بوده است. او همچنین در سال ۲۰۱۶ همراه دیگر هنرمندان مشهور در اعتراضات علیه ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ شرکت کرد و مردم را تشویق کرد در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا شرکت کنند. | ## جمع‌بندی | فیلم‌شناسی و جایزه‌ها ترانه‌شناسی آلبوم استودیویی آینده پژوهان (۲۰۰۴) حضور در موسیقی متن فیلم سالترانهموسیقی متنتوضیحات۱۹۹۲«لبخند»«چاپلین»در آینده پژوهان۱۹۹۳«پرچم پرستاره»قلب و ارواحبا همکاری بی.بی.