موضوع مقاله: دوبرمن پینشر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دوبرمن پینشر | مقدمه: دوبرمن پینشر که به اختصار دوبرمن هم گفته می‌شود، یکی از معروف‌ترین سگ‌های پرورش یافته به‌دست انسان است و از نظر تیزهوشی و هوشیاری شجاعت و وفاداری شناخته شده‌است، اغلب به‌عنوان سگ گارد یا سگ پلیس استفاده می‌شود. | ## بخش 1: دوبرمن پینشر | لوئیس دوبرمن مسئولیت خطرناک جمع‌آوری مالیات را در شهر آپلدا بر عهده داشت و همچنین دسترسی به محل پرورش سگ‌های این شهر داشت و به نژادهای زیادی دسترسی داشت. هدف او به وجود آوردن نژادی برای محافظت در حین کار کردن و جمع‌آوری مالیات در مقابل سارقان بود. بعدها فیلیپ گروئنینگ و اوتو گالر کارهای لویس دوبرمن را ادامه دادند تا به نژادی که امروز شاهد آن هستیم رسیدند. همچنین اعتقاد وسیعی وجود دارد که مخزن ژنی دوبرمن از ژرمن شپرد قدیمی منشأ می‌گیرد. زیست‌شناسی دوبرمن پینچر یکی از پرطرفدارترین نژادهای دست‌آموز سگ است و بسیار پرانرژی، هوشیار، بی‌باک، مطیع و مشکوک به غریبه‌ها اما با صاحب خود بامحبت، فرمانبردار و وفادار است. همچنین در بسیاری از کشورها به دلیل وظایف اجتماعی که بر عهده دارند یکی از شناخته‌شده‌ترین نژادهای سگ هستند. دوبرمن‌ها توانایی و استعداد خوبی در انجام اموری از جمله ردیابی، دیده‌بانی، نگهبانی، امور پلیسی، امور نظامی، جستجو و نجات، کار درمانی و رقابت‌های فرمانپذیری و محافظت را دارا هستند. اخیراً پرورش‌دهندگان با روش‌های نوین توانسته‌اند کیفیت این نژاد را بهتر کنند و آن را بسیار پرانرژی‌تر و مناسب برای زندگی با خانواده‌ها کنند. اگرچه در بسیاری موارد آن‌ها را در بیرون از خانه نگه‌داری می‌کنند اما نتایج نشان می‌دهد نگه‌داری دوبرمن در خانه بهتر است. این نژاد احتیاج به ورزش روزانه و منظم دارد ولی پوشش کوتاهش به مراقبت کمی احتیاج دارد. این نژاد در ابتدا به عنوان سگ محافظت پرورش داده می‌شد؛ بنابراین نرها باید بدنی عضلانی و قوی داشته باشند. اندازه و وزن دوبرمن سگی با اندازهٔ بزرگ است؛ که قد آن در نرها ۶۶ تا ۷۲ سانتی‌متر و در ماده‌ها ۶۱ تا ۶۸ سانتی‌متر است. بدن دوبرمن به شکل مربع است؛ قد آن‌ها با طول‌شان برابر است؛ و طول سر، گردن و پاها باید در تناسب با بدنشان باشد. | ## بخش 2: دوبرمن پینشر | وزن استانداردی برای این نژاد تعریف نشده اما یک سگ مطلوب باید سایز مناسب برای آمیزش و چالاکی و استقامت داشته باشه به‌طور معمول وزن در نرها بین ۳۴ تا ۴۵ کیلوگرم و در ماده‌ها بین ۲۷ تا ۴۱ کیلوگرم هست. رنگ‌بندی دو رنگ کلی در این نژاد وجود دارد؛ یکی سیاه (B) و دیگری رنگ رقیق شده (D). رنگ سنتی یا معمول‌ترین رنگ (رنگ مشکی یا مشکی با لکه‌های قهوه‌ای) زمانی درست می‌شود که هر دو ژن رنگ و رقیق شدگی حداقل یک الل چیره داشته باشند. در دوبرمن آبی، ژنِ رنگ حداقل داری یک الل چیره است و ژن رقیق شدگی داری دو الل چیره است مانند: (BBdd یا Bbdd) رنگ حنایی (ایزابلا) نادرترین رنگ در این نژاد است و زمانی پدید می‌آید که تمامی الل‌ها چیره باشند: (bbdd) بنابراین رنگ آبی در دوبرمن، رقیق شدهٔ رنگ سیاه و رنگ حنایی، رقیق شدهٔ رنگ قرمز است. در سال ۱۹۷۶ یک دوبرمن ماده سفید متولد شد این سگ را با پسرش که سفید بود پیوند زدند و به این ترتیب نسل به نسل درون‌آمیزی کردند تا پرورش‌دهندگان توانستند این جهش به‌وجود آمده را ثابت کنند. این عمل سده‌هاست که انجام می‌شود و حتی مربوط به پیش از به‌وجود آمدن دوبرمن به عنوان یک نژاد است. اما در بسیاری از کشورهای اروپایی و استرالیا این کار غیرقانونی و در بسیاری از کشورهای دیگر محدود شده‌است. جراحی‌هایی که بعد از ۱۲ هفتگی انجام می‌شود معمولاً درصد پایینی از موفقیت در ایستاده بودن گوش‌ها دارند. بعضی از پرورش‌دهندگان ترجیح می‌دهند که این عمل را انجام ندهند به این دلیل که برای حیوان دردناک است و بعضی اعتقاد دارند که در جهت‌یابی و هوشیاری حیوان اختلال ایجاد می‌کند. خلق و خو نژاد دوبرمن در اصل سگ کار است و برای آن پرورش می‌یابد اما در بین مردم، بیشتر با کلیشه‌هایی همچون وحشی و تهاجمی بودن شناخته می‌شود. در اصل آن‌ها را به عنوان سگ محافظ و مراقب پرورش می‌دهند و باید در نگاه هر کسی بزرگ، تهدیدآمیز، بی‌باک، جسور در دفاع از صاحب خود به نظر آید. این صفات باعث شده که دوبرمن سگ خوبی برای محافظت شخصی، سگ پلیس و جنگ باشد اگر چه این ویژگی‌ها باعث می‌شود که این نژاد قوانین همنشینی با انسان را خوب فرا نگیرد. اما پرورش‌دهندگان جدید در طول سال‌ها توانسته‌اند از درنده‌خویی این سگ بکاهند و دوبرمن امروزی را به سگی هوشمندتر، تربیت‌پذیرتر و آرام‌تر تبدیل کنند. | ## بخش 3: دوبرمن پینشر | در واقع دوبرمن امروزی با توجه به اندازهٔ بدن و همین‌طور پوشش مناسب و کوتاهش، سگی ایده‌آل برای نگه‌داری در منزل هستند. آن‌ها به راحتی احترام و مراقبت نسبت به صاحب خود را یادمی‌گیرند، بنابراین سگی ایده‌آل برای محافظت هستند. آن‌ها به‌طور کلی با انسان‌ها و سگ‌های دیگر رابطهٔ خوبی دارند اما با این وجود در برخورد با غریبه‌ها رفتار پرخاشگرانه‌ای دارد. شواهدی وجود دارد که دوبرمن پینچر شمال آمریکا آرام‌تر از نمونه اروپایی آن است و این به‌دلیل استراتژی تکثیر و پرورش آن‌ها در آمریکای شمال است. به‌خاطر این اختلاف استراتژی در تکثیر و پرورش نسل‌های متفاوت از دوبرمن دارای ویژگی‌های متفاوت هستند. اگر شما قصد خرید این سگ را دارید ولی زمان کافی برای رسیدگی به این سگ را ندارید، بهتر است که از این خرید خود چشم‌پوشی کرده و دنبال سگ‌های اهلی و کوچک خانگی باشید. دوبرمن یک سگ فعال است و روزانه باید فعالیت‌های کافی را داشته باشد تا بدن و روانی سالم داشته باشد. اگرچه روش‌های محاسبهٔ هوش سگ‌ها متفاوت است و اغلب نتیجه‌های مختلفی به‌دست می‌آید اما در بسیاری از مطالعاتی که پیرامون سگ‌ها در مواردی همچون تربیت‌پذیری، فرمان‌برداری، هوش، روابط اجتماعی و … انجام می‌شود، دوبرمن رتبه‌های بالا را به خود اختصاص داده‌است. برای مثال، استندلی کورن، روان‌شناس، در کتاب هوش سگ‌ها دوبرمن را در رتبهٔ ۵ بهترین نژادهای سگ قرار داد. همچنین در دو مطالعه‌ای که در سال ۱۹۸۰ و ۱۹۸۵ انجام شد، دوبرمن رتبهٔ ۱ بهترین نژاد سگ را دریافت کرد. دوبرمن در کنار سگ گله اسکاتلند (بوردر کالی), ژرمن شپرد، گلدن رتریور و پودل استاندارد در بیشتر رده‌بندی‌ها از بهترین نژادها هستند. خشونت براساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری بیماری، بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۸، تعداد افرادی که در نتیجهٔ حملهٔ دوبرمن پینچر زخمی یا کشته شده‌اند کمتر از افرادی است که توسط ژرمن شپرد، روتوایلر، گرگی و مالاموت بوده‌است. بیش از ۴۰ درصد از تشخیص‌های این بیماری مربوط به این نژاد و ۱۳ درصد مربوط به نژاد ژرمن شپرد است. | ## جمع‌بندی | این بیماری در اکثر موارد کشنده است و در ۵۰ درصد از موارد مرگ ناگهانی و ناشناخته را به همراه دارد.