موضوع مقاله: کلانتر وودی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کلانتر وودی | مقدمه: کلانتر وودی پراید (یا به‌طور خلاصه وودی) یک عروسک کابوی سیم‌کشی‌شده خیالی است که در فرنچایز داستان اسباب‌بازی از دیزنی–پیکسار ظاهر می‌شود. | ## بخش 1: کلانتر وودی | صداپیشگی اصلی او را تام هنکس بر عهده دارد، که در فیلم‌های داستان اسباب‌بازی، فیلم‌های کوتاه و ویژه‌برنامه‌های تلویزیونی او را صداپیشگی می‌کند. برادر هنکس، جیم هنکس، صداپیشگی وودی را در بازی‌های ویدئویی، جاذبه‌های تفریحی و دیگر محصولات انجام می‌دهد. وودی توسط کارگردانان و نویسندگان جان لستر، اندرو استنتون، پیت داکتر و جو رنفت خلق شد. طراحی وودی توسط باد لاکی انجام شد و از عروسک سیم‌کشی‌شده کسپر که لستر در کودکی داشت، الهام گرفته شده است، همچنین از عروسک‌های هاودی دودی از برنامه‌ای تلویزیونی در دهه ۱۹۵۰. در اوت ۲۰۰۹، لی آنکریچ، کارگردان داستان اسباب‌بازی ۳، در توییتر اعلام کرد که نام خانوادگی وودی، پراید است و از زمان ساخت فیلم اصلی همین‌طور بوده است. در فیلم نخست، وودی اسباب‌بازی موردعلاقه اندی دیویس و رهبر اسباب‌بازی‌های او است. وقتی اندی یک اسباب‌بازی جدید به نام باز لایتیر می‌گیرد، جایگاه وودی به خطر می‌افتد، اما در نهایت با او دوست می‌شود. در فیلم دوم، وودی متوجه می‌شود که قبلاً در یک برنامه تلویزیونی محبوب به نام دورهمی وودی حضور داشته و همراه با سه اسباب‌بازی دیگر در آن بوده است. از او خواسته می‌شود که در کنار این گروه بماند، اما او تصمیم می‌گیرد که به اسباب‌بازی‌های اندی بپیوندد؛ به‌جز یکی از اعضای گروه، بقیه نیز به اسباب‌بازی‌های اندی ملحق می‌شوند. در فیلم سوم، اندی برای رفتن به دانشگاه آماده می‌شود و تصمیم می‌گیرد اسباب‌بازی‌هایش را به یک دختر کوچک به نام بانی اندرسون بدهد. در ابتدا قصد داشت وودی را با خود به دانشگاه ببرد، اما وقتی دید که بانی به او علاقه دارد، تصمیمش را عوض کرد. در فیلم چهارم، خانواده بانی به تعطیلات می‌روند و وودی دوست‌دختر قدیمی‌اش، بو پیپ، را پیدا می‌کند. او تصمیم می‌گیرد که برای همیشه در کنار بو پیپ بماند و به اسباب‌بازی‌های گمشده کمک کند تا صاحبان جدیدی پیدا کنند. از زمان اولین حضورش، وودی به دلیل رشد شخصیتی و ویژگی‌های اخلاقی‌اش، و همچنین اجرای صوتی تام هنکس، نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرده است. پیش‌نویس اولیه فیلم داستان اسباب‌بازی که توسط پویانماهای پیکسار، جان لستر، اندرو استنتون و پیت داکتر نوشته شده بود، تقریباً هیچ شباهتی به نسخه نهایی فیلم نداشت. در این نسخه، شخصیت اصلی تینی، نوازنده یک‌نفره از اسباب‌بازی فلزی بود و وودی به‌عنوان یک عروسک خیمه‌شب‌بازی شیطانی طراحی شده بود. در این داستان، وودی نقش شرور اصلی را داشت و با آزار و اذیت اسباب‌بازی‌های دیگر، باعث می‌شد که آنها علیه او متحد شوند. پس از اینکه مدیران دیزنی این پیش‌نویس را دیدند، بازخورد منفی درباره آن ارائه کردند و تولید فیلم متوقف شد تا فیلم‌نامه بهبود پیدا کند. تام هنکس، صداپیشه اصلی وودی، از شخصیت او ناراضی بود و هنگام ضبط دیالوگ‌های نسخه اولیه، طبق گزارش‌ها فریاد زد: «این یارو یک عوضی است!». کاتزنبرگ معتقد بود که پیش‌نویس اولیه داستان اسباب‌بازی ضعیف است و از لستر خواست تا آن را بازنویسی کند. او پیشنهاد داد که داستان بیشتر شبیه به یک فیلم زوج هنری شود، جایی که شخصیت‌های تینی و وودی با وجود تفاوت‌هایشان مجبور به همکاری و ایجاد یک پیوند دوستانه شوند. پس از بازخوردهای منفی، لستر، استنتون و داکتر در اوایل سپتامبر ۱۹۹۱ گرد هم آمدند و پیش‌نویس دوم فیلم را آماده کردند. در این نسخه، شخصیت‌های اصلی همچنان تینی و عروسک خیمه‌شب‌بازی بودند، اما ساختار کلی فیلم نهایی شروع به شکل‌گیری کرد. تیم پیکسار سه ماه بعد با فیلم‌نامه‌ای جدید بازگشت، که در آن شخصیت وودی از یک رئیس مستبد در میان اسباب‌بازی‌های اندی، به رهبر خردمند و دلسوز آنها تغییر کرده بود. ایده‌ اولیه وودی از عروسک کسپر شبح مهربان که لستر در کودکی داشت و همچنین از عروسک‌های برنامه‌ تلویزیونی هاودی دودی الهام گرفته شد. وودی ابتدا به‌عنوان یک عروسک خیمه‌شب‌بازی با بند کشیدنی (به همین دلیل نام او وودی گذاشته شد) طراحی شده بود، اما طراح شخصیت او، باد لاکی، پیشنهاد داد که وودی به جای یک عروسک خیمه‌شب‌بازی، یک عروسک کابوی باشد. لستر که از تضاد میان ژانر وسترن و علمی-تخیلی خوشش می‌آمد، بلافاصله این ایده را پذیرفت و وودی تغییر کرد. در نهایت، تمام ویژگی‌های خیمه‌شب‌بازی از طراحی وودی حذف شد، زیرا این نوع عروسک بیش از حد «موذی و ترسناک» به نظر می‌رسید. با این حال، نام وودی حفظ شد تا ادای احترامی باشد به وودی استرود، بازیگر فیلم‌های وسترن. در اوت ۲۰۰۹، لی آنکریچ، کارگردان داستان اسباب‌بازی ۳، در توییتر اعلام کرد که نام خانوادگی وودی پراید است و از نخستین روزهای توسعه این شخصیت، همین نام برای او در نظر گرفته شده بود. او معتقد بود که هنکس «توانایی انتقال احساسات و جذاب کردن آنها را دارد، حتی اگر شخصیت، مانند نقشی که در یک لیگ خودشان داشت، شکست‌خورده و نفرت‌انگیز باشد.» برای بررسی اینکه صدای هنکس چگونه با وودی هماهنگ خواهد شد، لستر از یک تکنیک رایج در دیزنی استفاده کرد: او یک مونولوگ صوتی از یک بازیگر مشهور را پویانمایی کرد تا صدای بازیگر با ظاهر و حرکات شخصیت پویانمایی ترکیب شود. | ## بخش 2: کلانتر وودی | فیلم آزمایشی اولیه که در آن از صدای هنکس در فیلم ترنر و هوک استفاده شده بود، هنکس را متقاعد کرد که در این پروژه حضور پیدا کند. به پیشنهاد خود هنکس، پیکسار از برادر او، جیم هنکس، برای صداپیشگی وودی در بازی‌های ویدئویی، اسباب‌بازی‌ها، جاذبه‌های تفریحی و سایر محصولات استفاده کرد. جعبه صدای آن که با کشیدن بند فعال می‌شود، جملات ساده‌ای مانند «به سوی آسمان برو!»، «تو بهترین دستیار منی!»، «یک مار توی چکمه‌ام هست!» و «کسی زهر توی آب چاه ریخته!» را بیان می‌کند. ساختار او شامل «صورت دست‌نقاشی‌شده اولیه، جلیقه دوخته شده با نخ طبیعی» و «کلاه پلی‌وینیل دست‌دوز» است. اندرو استنتون گفته بود که او فهمید که وودی باید یک رهبر دوست‌داشتنی و در عین حال دارای نقص‌های شخصیتی باشد، زیرا او کمی خودخواه است. در داستان اسباب‌بازی ۲ فاش می‌شود که وودی به‌عنوان شخصیت اصلی از یک برنامه تلویزیونی محبوب دهه ۱۹۵۰ به نام دورهمی وودی بازی می‌کرده است. وقتی اَل در حال چانه‌زدن با مادر اندی است تا وودی را بگیرد، مادر اندی رد می‌کند و می‌گوید که وودی «یک اسباب‌بازی قدیمی خانوادگی است.» کاوشگر نیز به‌طور مستقیم و به‌صورت تحقیرآمیز به او اشاره می‌کند و او را «عروسک کابوی کهنه» می‌خواند. جان لستر گفته بود که «ما همیشه فکر می‌کردیم» که وودی «یک عروسک دست دوم» است که از پدر اندی به او رسیده است. در صحنه‌های ساختگی از داستان اسباب‌بازی ۲، وودی نشان داده می‌شود که جنبه‌ شیطنت‌آمیزتری دارد و در حال شوخی با باز لایتیر است، از جمله کشیدن نقاشی روی کلاه او، استفاده از بال‌هایش به‌عنوان فضای تبلیغاتی برای اجاره زمانی که ناگهان برای صحنه پایانی باز می‌شوند، و پنهان شدن در یک جعبه مقوایی باز لایتیر برای کج‌کردن صورتش هنگام عبور از کنار صدها اسباب‌بازی باز لایتیر روی قفسه‌ها. حضورها داستان اسباب‌بازی (۱۹۹۵) وودی اسباب‌بازی محبوب صاحبش، اندی دیویس، و رهبر اسباب‌بازی‌های اتاق اوست. با این حال، جایگاه او با ورود باز لایتیر، یک فیگور فضانورد که اندی به‌عنوان هدیه تولد دریافت کرده، به خطر می‌افتد. اسباب‌بازی‌های دیگر خیلی زود به او علاقه‌مند می‌شوند و او را بیشتر از وودی دوست دارند. وودی که عصبانی و حسود شده است، تلاش می‌کند باز را پشت یک میز بیندازد تا جایگاهش را به‌عنوان محبوب‌ترین اسباب‌بازی اندی حفظ کند، اما به‌طور تصادفی او را از پنجره به بیرون می‌اندازد. دیگر اسباب‌بازی‌ها (به‌جز بو پیپ و اسلینکی داگ) وودی را متهم می‌کنند که عمداً باز را از سر راه برداشته است. وودی تلاش می‌کند توضیح دهد که این فقط یک حادثه بوده است، اما آن‌ها (به‌جز بو و اسلینکی) حرفش را باور نمی‌کنند و نسبت به او خصمانه‌تر می‌شوند (به‌ویژه آقای سیب‌زمینی و هم، قلک خوکی). در مسیر رفتن به سیاره پیتزا، مشاجره‌ای باعث می‌شود وودی و باز از اندی جدا شوند و در یک پمپ بنزین گیر کنند. این ماجرا سرانجام باعث می‌شود آن‌ها توسط سید فیلیپس، همسایه شرور اندی که از نابود کردن اسباب‌بازی‌ها لذت می‌برد، گرفتار شوند. در خانه سید، باز پس از اینکه متوجه می‌شود فقط یک فیگور اسباب‌بازی است، دچار افسردگی می‌شود. آن‌ها با همکاری هم از دست سید فرار می‌کنند و در نهایت دوباره به اندی می‌پیوندند، درست زمانی که او و خانواده‌اش به خانه جدید نقل مکان می‌کنند. در پایان، وودی دوباره از سوی سایر اسباب‌بازی‌ها پذیرفته می‌شود و دوستی محکمی میان او و باز شکل می‌گیرد. داستان اسباب‌بازی ۲ (۱۹۹۹) وقتی وودی در تلاش است یک اسباب‌بازی دیگر را از فروش در حراج خانگی خانواده اندی نجات دهد، اَل مک‌ویگین، یک کلکسیونر اسباب‌بازی، او را می‌بیند و می‌دزدد تا به آپارتمانش ببرد. در آپارتمان ال، وودی گذشته و میراث خود را کشف می‌کند: او ستاره یک برنامه وسترن کودکانه در سال ۱۹۵۷ به نام دورهمی وودی بوده است. وودی متوجه می‌شود که او و دیگر اسباب‌بازی‌های روندآپ قرار است توسط ال به ژاپن فرستاده شوند تا در یک موزه اسباب‌بازی به نمایش گذاشته شوند؛ موزه تنها در صورتی این مجموعه را قبول می‌کند که وودی نیز در آن باشد. با این حال، کاوشگر جلوی او را برای ترک آپارتمان می‌گیرد که این موضوع به رویارویی در فرودگاه منجر می‌شود. وودی، باز و بقیه اسباب‌بازی‌ها به خانه اندی بازمی‌گردند و جسی و بولزآی را نیز همراه خود می‌آورند. داستان اسباب‌بازی ۳ (۲۰۱۰) اندی اکنون ۱۷ سال دارد و در حال آماده شدن برای رفتن به دانشگاه است. وقتی اسباب‌بازی‌های دیگر اندی به اشتباه فکر می‌کنند که قرار است به‌عنوان زباله دور انداخته شوند، تصمیم می‌گیرند خودشان را به مهدکودک سانی‌ساید اهدا کنند. در حالی که بقیه اسباب‌بازی‌ها ماندن در مهدکودک را انتخاب می‌کنند، وودی تلاش می‌کند به اندی بازگردد، اما به‌جای آن توسط دختربچه‌ای به نام بانی، که به سانی‌ساید می‌رود، پیدا شده و به خانه‌اش برده می‌شود. در خانه بانی، وودی با اسباب‌بازی‌های او دوست می‌شود؛ آن‌ها وحشت‌زده می‌شوند وقتی می‌فهمند او از سانی‌ساید آمده و حقیقت تاریک مهدکودک را برایش آشکار می‌کنند. وودی به سانی‌ساید برمی‌گردد تا حقیقت را به اسباب‌بازی‌های اندی بگوید، اما متوجه می‌شود که آن‌ها شب‌ها توسط رهبر تلخ‌مزاج اسباب‌بازی‌های مهدکودک، لاتسو، زندانی می‌شوند. در طول روز، وودی اسباب‌بازی‌های اندی را جمع می‌کند و سعی می‌کند نقشه‌ای برای فرار شبانه آن‌ها از مهدکودک طراحی کند. | ## بخش 3: کلانتر وودی | نقشه ابتدا موفقیت‌آمیز پیش می‌رود، اما لاتسو متوجه محل اختفای آن‌ها شده و کنار سطل زباله مهدکودک جلویشان را می‌گیرد. در جریان این رویارویی، همه آن‌ها داخل سطل زباله می‌افتند و توسط کامیون حمل زباله به محل دفن زباله برده می‌شوند. اسباب‌بازی‌های اندی در لحظات آخر از میان زباله‌های آتشین نجات پیدا می‌کنند، زمانی که سه آدمک بیگانه با استفاده از چنگک غول‌پیکر موجود در محل دفن، آن‌ها را گرفته و به نقطه‌ای امن منتقل می‌کنند. سپس اسباب‌بازی‌ها به خانه اندی بازمی‌گردند و وودی ترتیبی می‌دهد تا همه آن‌ها به خانه بانی اهدا شوند تا با صاحب جدیدشان زندگی تازه‌ای را آغاز کنند. اندی اسباب‌بازی‌ها را به بانی معرفی می‌کند و توضیح می‌دهد که هر کدام از آن‌ها برایش چه معنایی داشته‌اند. او درباره وودی می‌گوید که وودی اسباب‌بازی موردعلاقه‌اش است، زیرا وفادار است و هیچ‌وقت از کسی دست نمی‌کشد. داستان اسباب‌بازی ۴ (۲۰۱۹) در جریان رویدادهای داستان اسباب‌بازی ۳، وودی برای سازگار شدن با زندگی در کنار بانی دچار مشکل است، زیرا دیگر رهبر گروه نیست (رهبری اسباب‌بازی‌های بانی بر عهده دالی است) و علاوه بر آن، بانی علاقه‌اش را به او از دست داده است. کمی بعد، بانی یک اسباب‌بازی جدید به نام فورکی می‌سازد که باور دارد زباله است، چون بدنش عمدتاً از یک قاشق-چنگال یک‌بارمصرف ساخته شده است. در یکی از این تلاش‌ها، وودی و فورکی در جریان تعطیلات خانوادگی از بانی و دیگر اسباب‌بازی‌ها جدا می‌شوند. در مسیر بازگشت به بانی، وودی به فورکی یاد می‌دهد که بودن به‌عنوان یک اسباب‌بازی چه لذت‌ها و مسئولیت‌هایی دارد. کمی بعد، وودی دوباره با بو پیپ روبه‌رو می‌شود که پس از فروخته شدن توسط مادر اندی، نه سال است بدون صاحب زندگی می‌کند. وودی و بو تصمیم می‌گیرند با هم متحد شوند تا فورکی را از دست عروسکی به نام گبی گبی نجات دهند، که در ازای آزادی فورکی، صدای وودی را می‌خواهد. بعد از شکست نقشه نجات، میان وودی و بو مشاجره‌ای در می‌گیرد؛ وودی به بو می‌گوید که وفاداری چیزی است که یک اسباب‌بازی گمشده نمی‌تواند درک کند. سرانجام، وودی پس از درک این موضوع که گبی گبی به‌خاطر جعبه صدای معیوبش همیشه یک اسباب‌بازی نخواسته‌شده بوده است، موافقت می‌کند جعبه صدای خود را به او بدهد. آن‌ها با دوستانشان خداحافظی می‌کنند و همراه یکدیگر راهی می‌شوند تا به اسباب‌بازی‌های گمشده کمک کنند صاحب‌های جدیدی پیدا کنند. داستان اسباب‌بازی ۵ (۲۰۲۶) در تصویری که در مراسم دی‌۲۳ اکسپو دیزنی از فیلم آماده اکران داستان اسباب‌بازی ۵ منتشر شد، حضور وودی در این فیلم تایید شد. بازخورد و میراث وودی به دلیل شخصیت، وفاداری و رهبری مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفته است. جف لوفتوس از فوربز اعلام کرد که وودی، همراه با باز، یک رهبر بزرگ است زیرا حتی در سخت‌ترین شرایط، «آنها هرگز از فکر کردن دست نمی‌کشند» و «هرگز به دنبال یافتن پاسخ برای یک مشکل نمی‌ایستند... مهم نیست بحران چقدر بزرگ باشد.» کالین مک‌کورمیک از اسکرین رنت گفت که پیکسار طی سال‌ها شخصیت‌های به‌یادماندنی بسیاری خلق کرده است، اما اظهار داشت که وودی «شاید بهترین آن‌ها باشد». تام پاور از پولیگان، قوس شخصیتی وودی را به افراد در زندگی واقعی تشبیه کرد و گفت که این قوس «نماد رشد و تجربه‌ای است که همه ما از سر می‌گذرانیم. او تجسم مسیر رشد ماست و همچون لنزی عمل می‌کند که می‌توانیم رشد خود را از طریق آن ببینیم.» بن چایلد از گاردین، وودی را «قهرمان دوست‌داشتنی فیلم‌های داستان اسباب‌بازی» نامید. در همین حال، نیت برچ از فادرلی از وودی انتقاد کرد و گفت که او یک «احمق غیرقابل بخشش» و «شرور سنگ‌دل» داستان اسباب‌بازی است. کلاب اظهار داشت که خودخواهی و سایر کیفیت‌های وودی، او را در زمره «سه‌بعدی‌ترین شخصیت‌های کارتونی» قرار می‌دهد. کنت تورن از لس آنجلس تایمز بیان کرد که هنکس «به وودی وزنی ارزشمند و باورپذیری می‌بخشد.» بن کی از لوپر نیز گفت که هنکس با استفاده از «صدای منحصربه‌فرد» خود، شخصیت وودی را زنده می‌کند و به او «طنز، اقتدار و قلب» می‌بخشد. پیتر بردشاو، منتقد فیلم گاردین، اعلام کرد که اجرای صوتی هنکس در داستان اسباب‌بازی، یکی از «دل‌گرم‌کننده‌ترین و جانگدازترین نمونه‌های انتخاب بازیگر» در کارنامه حرفه‌ای اوست. کیتی والش از کلمبیان نیز با تحسین از اجرای صوتی هنکس نوشت: «تام هنکس در نقش وودی، همواره یکی از تعیین‌کننده‌ترین اجراهای صوتی در تاریخ پویانمایی بوده است.» وودی همچنین در زمره بهترین شخصیت‌های پویانمایی تمام دوران قرار گرفته است. در ژوئن ۲۰۱۰، انترتینمنت ویکلی او را یکی از «۱۰۰ شخصیت برتر ۲۰ سال گذشته» نامید و اسکرین رنت نیز او را به عنوان ششمین شخصیت برتر فیلم پویانمایی در تمام دوران رتبه‌بندی کرد. اسکرین رنت همچنین او را به عنوان بهترین شخصیت پیکسار معرفی کرد و گفت: «اگرچه او [وودی] سهم خود را از لحظات خوب و بد دارد، اما دشوار است که در تلاش‌هایش طرفدار او نباشیم، و این همان چیزی است که او را به برترین شخصیت پیکسار در تمام دوران تبدیل می‌کند.» هالیوود اینسایدر نیز با اعلام این که «وفاداری بی‌پایان» وودی «ویژگی‌ای است که همه دوست داریم در بهترین دوستانمان ببینیم»، او را به عنوان شخصیت برتر پیکسار رتبه‌بندی کرد. رولینگ استون نیز وودی را در رده دوازدهم بهترین شخصیت‌های پیکسار قرار داد و نوشت: «تام هنکس با دمیدن شوخ‌طبعی خشمگین به این چوپان [وودی]، او را به بازیگر مکمل عالی در مقابل باز لایتیر توهمی تبدیل کرد، اما در واقع این جنبه‌های زشت‌تر شخصیت او - مانند حسادت و خودخواهی - هستند که این اسباب‌بازی را انسانی می‌سازند.» وودی در میان سلبریتی‌ها نیز محبوبیت پیدا کرده است. در برنامه رقص تلویزیونی رقابتی رقص با ستارگان، شان اسپایسر، دبیر مطبوعاتی سابق کاخ سفید، در حالی که به آهنگ «تو یک دوست در من داری» رقص می‌کرد، در نقش وودی ظاهر شد. در سال ۲۰۱۱، رایان توبریدی، مجری برنامه ایرلندی نمایش دیروقت اسباب‌بازی، در نقش وودی ظاهر شد. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۹، در لانکاشر، انگلستان، زنی به نام لیندسی اشتون در روز عروسی‌اش کفش‌های پاشنه‌بلندی پوشید که طرح وودی از داستان اسباب‌بازی روی آن‌ها بود.