موضوع مقاله: بلیتز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بلیتز | مقدمه: بلیتز عملیات و بمباران هوایی بریتانیا در خلال جنگ جهانی دوم از سوی لوفت‌وافه، نیروی هوایی آلمان بود. | ## بخش 1: بلیتز | در این عملیات راهبردی، لندن و نقاط دیگر بریتانیا ۵۷ شب پی‌درپی از سوی لوفت‌وافه مورد تهاجم هوایی و بمباران قرار گرفت. در این تهاجم بیش از دو میلیون خانه آسیب‌دیده یا تخریب شدند و بیش از ۴۰٫۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند. بمباران به اهداف خود که مجبور کردن بریتانیا به تسلیم و وارد کردن ضربه جدی به اقتصاد نظامی بریتانیا بود نرسید.Cooper 1981, p. هشت ماه بمباران هرگز جلوی تولیدات بریتانیا را نگرفت، و صنایع جنگی به فعالیت و گسترش ادامه دادند.Cooper 1981, p. تا مه ۱۹۴۱ بریتانیا خطر اشغال را از سر گذرانده و توجه هیتلر به عملیات بارباروسا در شرق معطوف شد. بلیتز در قیاس با بمباران آلمان توسط متفقین تلفات نسبتاً کمی بر جای گذاشت؛ فقط در یک مورد بمباران هامبورگ توسط بریتانیا حدود ۴۲۰۰۰ تلفات غیرنظامی جان باختند. کمپین بیلیتز «بلیتز» نام کارزار بمباران گستردهٔ آلمان نازی علیه بریتانیا در جنگ جهانی دوم بود که از ۷ سپتامبر ۱۹۴۰ تا ۱۱ مه ۱۹۴۱ ادامه داشت. این حملات که ابتدا با هدف کشاندن نیروی هوایی سلطنتی (RAF) به نبردی سرنوشت‌ساز آغاز شد، به بمباران شبانهٔ شهرها تغییر یافت. با وجود خسارات، این بمباران‌ها نتوانستند روحیهٔ مردم یا تولید جنگی بریتانیا را در هم بشکنند. | ## بخش 2: بلیتز | اهداف و جغرافیای حملات لندن مرکز حملات بود، اما بنادر و شهرهای صنعتی سراسر بریتانیا ضربه خوردند: لیورپول (محور اصلی آتلانتیک)، هال (هدف آسان دوم برای بمب‌افکن‌هایی که هدف اول را نمی‌یافتند)، بریستول، کاردیف، پورتسموث، پلیموث، ساوتهمپتون، ساندرلند، سوانزی، و نیز مراکز صنعتی چون بیرمنگام، کاونتری، منچستر و شفیلد. بلفاست و گلاسگو نیز بمباران شدند و خسارات زیرساختی گسترده دیدند پیش‌زمینه و دکترین بمباران در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ نظریه‌پردازان هوایی معتقد بودند که بمباران می‌تواند جنگ را به تنهایی تعیین تکلیف کند. لوفت‌وافه ابتدا دیدی محتاطانه داشت اما حمله به صنایع و مراکز حمل‌ونقل را مشروع می‌دانست. ژنرال والتر وِوِر استراتژی بمباران راهبردی را ترویج می‌کرد، اما پس از مرگ او، فرماندهان بعدی تمرکز را به پشتیبانی نزدیک زمینی تغییر دادند. هیتلر و گورینگ نیز هرگز برنامه‌ریزی کامل برای یک کارزار بمباران استراتژیک علیه بریتانیا انجام ندادند و بیشتر به جنبهٔ سیاسی و روانی حملات توجه داشتند. نبرد بریتانیا و تغییر استراتژی در تابستان ۱۹۴۰ لوفت‌وافه برای کسب برتری هوایی بر فراز بریتانیا به حمله به فرودگاه‌ها و صنایع پشتیبان RAF پرداخت. از ۷ سپتامبر ۱۹۴۰ تمرکز به بمباران لندن تغییر کرد تا RAF را به نبرد نهایی بکشاند. نبود بمب‌افکن‌های سنگین، استراتژی نامشخص و پراکندگی اهداف، کارزار را از نظر نظامی ناکام گذاشت. دفاع هوایی و یکپارچگی پدافندی بریتانیا شبکهٔ رادار ساحلی، دیده‌بانی زمینی، جنگنده‌های شبانه، توپ‌های ضدهوایی، بالون‌های مانع و نورافکن‌ها را در سامانه‌ای یکپارچه به‌کار گرفت. | ## بخش 3: بلیتز | با تشدید حملات شبانه، نقش جنگنده‌های شب‌رهگیر و آتشبارهای ضدهوایی بیشتر شد و با بهبود هماهنگی فرماندهی و کنترل، احتمال رهگیری و پراکندگی آرایش بمب‌افکن‌ها افزایش یافت. آمادگی و دفاع غیرنظامی پیش از جنگ، دولت بریتانیا با توجه به تجربهٔ جنگ جهانی اول، تلفات سنگینی را پیش‌بینی کرده بود و برنامهٔ تخلیهٔ میلیون‌ها نفر (به‌ویژه زنان و کودکان) را آماده کرد. خاموشی کامل شبانه، پناهگاه‌های خانگی اندرسون و موریسون، و استفاده از ایستگاه‌های مترو به‌عنوان پناهگاه جمعی بخشی از دفاع غیرنظامی بود. لندن زیر آتش پایتخت نماد مقاومت شد: از «شنبهٔ سیاه» ۷ سپتامبر ۱۹۴۰ تا آتش‌سوزی مهیب ۲۹ دسامبر که مرکز تاریخی را در شعله‌ها فرو برد. بمباران ۱۰–۱۱ مه ۱۹۴۱ آخرین یورش عظیم پیش از کاهش عملیات به‌دلیل انتقال تمرکز آلمان به جبههٔ شرق بود. مردم با شوخ‌طبعی شرایط را توصیف می‌کردند («امروز خیلی بلیتی بود») و زندگی اجتماعی ادامه داشت؛ از رفتن به میخانه‌ها تا تماشای مسابقات کریکت. تلفات، خسارات و تولید کشته‌شدن بیش از ۴۰ هزار غیرنظامی و ویرانی گستردهٔ مسکن و زیرساخت واقعیتی تلخ بود؛ اما تولید جنگی و لجستیک کلیدی (به‌ویژه در میانهٔ ۱۹۴۱) تداوم یافت. هدف آلمان برای درهم‌شکستن صنایع و ارادهٔ سیاسی–اجتماعی محقق نشد و ظرفیت بریتانیا در جایگزینی هواپیماها و حفظ شبکهٔ دفاعی به قوت باقی ماند. | ## جمع‌بندی | پایان کارزار و پیامدها یورش عظیم ۱۰–۱۱ مه ۱۹۴۱ نقطهٔ اوج و پایان موج اصلی بلیتز بود؛ سپس به‌سبب آماده‌سازی برای تهاجم به شوروی، شدت حملات کاهش یافت.