موضوع مقاله: ارتش آراکان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارتش آراکان | مقدمه: در حال حاضر توسط فرمانده کل قوا، سرلشکر توان مرات ناینگ و معاون فرمانده کل قوا، سرتیپ نیو توان آونگ، رهبری می‌شود . | ## بخش 1: ارتش آراکان | آنها به دنبال خودمختاری بیشتر از دولت مرکزی میانمار هستند و می‌خواهند حاکمیت مردم آراکان را احیا کنند . مبدا ارتش آراکان در 10 آوریل 2009 به همراه شاخه سیاسی خود، اتحادیه متحد آراکان (ULA)، در جایی که آن را "مقر موقت" خود در لایزا ، ایالت کاچین توصیف می‌کند، تأسیس شد . پس از آموزش، این گروه قصد داشت به ایالت آراکان بازگردد و برای خودمختاری بجنگد؛ با این حال، با شروع جنگ در ایالت کاچین در ژوئن 2011، آنها نتوانستند این کار را انجام دهند. در سال 2014، AA یک شهرک در ایالت راخین در نزدیکی مرز بنگلادش و دیگری در نزدیکی مرز تایلند-میانمار ایجاد کرد که با آن بسیار قوی‌تر شده و توانایی‌های رزمی آن به طور مثبت تحت تأثیر قرار گرفته است. [ نقل قول نامربوط ] در فوریه 2015، ارتش آراکان در کنار ارتش اتحاد دموکراتیک ملیت‌های میانمار (MNDAA)، یک گروه مسلح قومی، و متحد آن ارتش آزادی‌بخش ملی تانگ (TNLA) در درگیری با ارتش میانمار جنگید. در 20 آگوست 2015، ارتش آراکان پس از آنکه ده اسب از اسب‌های گارد مرزی بنگلادش (BGB) در اوایل همان روز توسط BGB مصادره شد، با گروهی از آنها درگیر شد . اهداف ارتش آراکان ادعا می‌کند که طرفدار حق تعیین سرنوشت برای جمعیت چند قومی آراکانی و همچنین حفاظت و ارتقای هویت ملی و میراث فرهنگی مردم آراکان است. فرمانده کل ارتش آراکان در مصاحبه‌ای با رسانه آراخا (AKK) که در اوت 2021 انجام شد، اظهار داشت که هدف سیاسی انقلاب مسلحانه، بازگرداندن حاکمیت آراکان است و هیچ چانه‌زنی در تلاش برای بازپس‌گیری حاکمیت از دست رفته وجود نداشته و در آینده نیز وجود نخواهد داشت. در 10 آوریل 2024 ، ارتش آراکان نام آراکانی خود را از «ارتش راخین» ( راخین : ရက္ခိုင့်တပ်တော် ) به «راخین آرمى» تغییر داد . استقرار بیشتر سربازان ارتش آراکان در ابتدا در آکادمی نظامی ارتش استقلال کاچین آموزش دیده بودند . از سال 2014، ارتش آراکان اردوگاه‌های آموزشی خود را در ایالت راخین راه‌اندازی کرد. طبق گزارش ناظر صلح میانمار، ارتش آراکان در سال 2014 بیش از 1500 نیرو داشت، از جمله پرسنل مستقر در ایالت راخین در نزدیکی مرز میانمار با بنگلادش. روزنامه ایراوادی در سپتامبر 2015 اعلام کرد که ارتش آراکان بیش از 2500 نیرو و 10000 پرسنل در شاخه غیرنظامی خود دارد. در مصاحبه‌ای در دسامبر 2021، توان مرات ناینگ ادعا کرد که ارتش میانمار به 30000 نیرو افزایش یافته است. اگرچه ارتش آراکان در ابتدا توسط ارتش استقلال کاچین آموزش دیده بود، اما بعداً از طریق کمیته فدرال مذاکره و مشورت سیاسی، خود را بیشتر با ارتش ایالتی متحده وا همسو کرد . در سال 2020، هند چین را به کمک به گروه‌های شورشی، از جمله ارتش ایالتی متحده وا و ارتش آراکان ، با تأمین سلاح و ایجاد مخفیگاه در داخل خاک هند متهم کرد. ارتش آراکان سلاح‌های ساخت چین، مانند موشک‌های زمین به زمین مورد استفاده در حمله به نیروی دریایی میانمار در سال 2019، را دریافت کرده است. طبق گزارش ایراوادی ، ارتش آراکان در مقایسه با سایر گروه‌های مسلح قومی، نسبتاً مستقل و کمتر به چین وابسته است. ارتش آراکان خدمت سربازی را برای همه ساکنان بالای 18 سال در ایالت راخین اجباری کرده است . مردان (18 تا 45 سال) به مدت دو ماه آموزش می‌بینند و دو سال خدمت می‌کنند، در حالی که زنان (18 تا 35 سال) نیز باید خدمت کنند. به گفته نمایندگان ارتش آراکان، گروه‌های غیر آراکانی مانند بامار و روهینگیا رسماً از خدمت سربازی معاف هستند، اما افراد می‌توانند داوطلبانه به آن بپیوندند. بنا بر گزارش‌ها، نیروهای ارتش آراکان شامل اعضای گروه‌های قومی دیگر فراتر از میانمار و شهروندان بنگلادشی از جوامع چاکما ، مارما و تانچانگیا هستند. درگیری مسلحانه درگیری‌های اولیه (۲۰۱۵–۲۰۱۸) همچنین ببینید: درگیری‌های ایالت راخین شمالی در آوریل 2015، ارتش خودمختار میانمار با ارتش میانمار در شهرک کیاوکتاو در ایالت راخین و شهرک پالتوا در ایالت چین درگیر شد . در 14 ژوئیه 2015، گارد مرزی بنگلادش (BGB) دو سرباز میانماری را که توسط ارتش آراکان اسیر شده بودند، نجات داد. در 25 آگوست 2015، یک گشت BGB ده اسب از اعضای ارتش آراکان را که از حیوانات برای حمل و نقل تدارکات استفاده می‌کردند، توقیف کرد. بعداً در همان روز، ساعت 09:30 صبح به وقت محلی، ارتش آراکان به یک تیم ده نفره BGB که در منطقه باراماداک در نزدیکی رودخانه سانگو و روستای بورو مودوک در تانچی ، بنگلادش گشت‌زنی می‌کردند، شلیک کرد. او از منطقه نجات یافت و با هلیکوپتر به بیمارستان نظامی ترکیبی در چیتاگونگ اعزام شد . در واکنش به این حادثه، BGB در مرز بنگلادش و میانمار وضعیت اضطراری اعلام کرد و یک واحد BGB، دو واحد ارتش بنگلادش و یک فروند F-7 از نیروی هوایی بنگلادش را به عنوان نیروی کمکی به منطقه اعزام کرد تا عملیاتی هماهنگ علیه ارتش آراکان انجام دهند. نیروهای بنگلادشی بعداً یک شهروند برمه و همدست ارتش آراکان، اونگ اوونگ راخین، را در راجستان اوپازیلا دستگیر کردند . او لباس فرم ارتش آراکان، لپ‌تاپ، دوربین‌های دیجیتال، موتورسیکلت و دو اسب در اختیار داشت. در دسامبر 2015، ارتش تاتماداو و آراکان چندین روز در حدود 60 کیلومتری (37 مایلی) شمال سیتوه در مرز بین شهرهای کیاوکتاو و مراوک یو درگیر جنگ شدند . چندین پرسنل تاتماداو، از جمله یک افسر فرمانده، در حملات تک تیراندازان کشته شدند. پس از درگیری‌های بین شورشیان روهینگیا و نیروهای امنیتی برمه در شمال ایالت راخین در اکتبر 2016، ارتش آراکان بیانیه‌ای مطبوعاتی منتشر کرد و عاملان ( ارتش نجات روهینگیای آراکان ) را «تروریست‌های مسلمان وحشی بنگالی» و خشونت‌ها را «تجاوز شبه‌نظامیان بنیادگرای اسلامی بنگالی در شمال آراکان» نامید. در نوامبر 2017، ارتش آراکان درگیر درگیری‌های شدیدی با تاتماداو در ایالت چین شد که در آن 11 سرباز تاتماداو کشته شدند. به گزارش بی‌بی‌سی ، ارتش آراکان در مراوک یو از حمایت مردمی برخوردار بود و تعدادی از مردان این شهر اخیراً به این گروه پیوسته‌اند. در 21 دسامبر 2018، ارتش میانمار آتش‌بس یک‌جانبه چهار ماهه را در پنج منطقه درگیری اعلام کرد و گفت که در طول دوره آتش‌بس با کشورهای غیرامضاکننده توافق‌نامه آتش‌بس سراسری (NCA) مذاکره خواهد کرد. با این حال، فرماندهی غربی (مستقر در ایالت چین و ایالت راخین) به طور قابل توجهی از اعلام آتش‌بس یک‌جانبه مستثنی شد و افزایش درگیری‌ها بین تاتماداو و ارتش آراکان گزارش شد. جنگ ۲۰۱۹–۲۰۲۰ با تاتماداو در 4 ژانویه 2019، حدود 300 نفر از اعضای ارتش آراکان حملات پیش از سپیده دم را به چهار پاسگاه پلیس مرزی - کیاونگ تاونگ، نگا میین تاو، کا هتی لا و کونه مینت - در شمال شهرک بوتیدانگ آغاز کردند . سیزده نفر از اعضای پلیس مرزی (BGP) کشته و نه نفر دیگر زخمی شدند، در حالی که 40 قبضه سلاح گرم و بیش از 10000 گلوله مهمات توسط ارتش آراکان به غنیمت گرفته شد. ارتش آراکان بعداً اعلام کرد که نه نفر از پرسنل BGP و پنج غیرنظامی را اسیر کرده است و سه نفر از جنگجویان آن نیز در این حملات کشته شده‌اند. پس از این حملات، دفتر رئیس جمهور میانمار در 7 ژانویه 2019 جلسه‌ای در سطح عالی در مورد امنیت ملی در پایتخت ، نایپیداو ، برگزار کرد و به وزارت دفاع دستور داد تا استقرار نیروها را در مناطقی که مورد حمله قرار گرفته‌اند افزایش دهد و در صورت لزوم از هواپیما استفاده کند. بنا به گزارش‌ها، سربازان ارتش میانمار از لشکر ۲۲ پیاده نظام سبک، عناصری از لشکرهای ۶۶ و ۹۹ پیاده نظام سبک و گردان‌هایی از فرماندهی غربی تاتماداو در حمله نظامی بعدی علیه ارتش آراکان شرکت داشتند. درگیری‌هایی در شهرک‌های ماونگداو ، بوتیدائونگ، کیاوکتاو ، راتداونگ و پوناگیون واقع در بخش‌های شمالی و مرکزی ایالت راخین گزارش شده است. دولت ایالت راخین اطلاعیه‌ای صادر کرد که سازمان‌های غیردولتی و آژانس‌های سازمان ملل ، به جز کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و برنامه جهانی غذا ، را از سفر به مناطق روستایی در این شهرک‌های آسیب‌دیده از درگیری منع می‌کند. به گفته دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل ، این درگیری‌ها باعث فرار ۵۰۰۰ غیرنظامی از خانه‌های خود و پناه گرفتن در صومعه‌ها و مناطق عمومی در سراسر منطقه شد. تلفات غیرنظامیان، بازداشت خودسرانه روستاییان قومی راخین، و ممانعت نظامی از رسیدن کمک‌های غذایی و دارویی نیز گزارش شده است. در 9 مارس 2019، حدود 60 شورشی ارتش آراکان حمله‌ای شبانه به ایستگاه پلیس یوئه-تا-یوکه انجام دادند. طبق یک گزارش جنگی فاش شده، نه پلیس کشته، دو نفر زخمی شدند و دوازده سلاح، از جمله 10 تفنگ جنگی BA-63 ، توسط مهاجمان به سرقت رفت. در همان روز، شورشیان ارتش آراکان موفق شدند پست فرماندهی خط مقدم گردان پیاده نظام سبک شماره 563 مستقر در شهرک گوا در ایالت راخین را که تحت نظارت لشکر پیاده نظام سبک شماره 5 بود، فتح کنند. طبق بیانیه مطبوعاتی ارتش آراکان، 11 پرسنل، از جمله چهار مهندس نظامی، اسیر شدند و 16 بیل مکانیکی، یک ماشین، یک کامیون کمپرسی و خمپاره‌های 60 و 80 میلی‌متری مصادره شد. در ماه آوریل، حدود 200 شورشی ارتش خودمختار آذربایجان ساعت 10 شب به واحد امنیتی پلیس شماره 31 حمله کردند. ارتش خودمختار آذربایجان با جت‌های جنگنده تلافی کرد و مواضع ارتش خودمختار آذربایجان را تا ساعت 6 صبح روز بعد بمباران کرد. در 22 سپتامبر، با پایان یافتن آتش‌بس، درگیری در نزدیکی روستای تاونگگی در شهرک میبون آغاز شد . در ماه اکتبر، سربازان ارتش میانمار یک کشتی را در رودخانه مایو بین سیتوه و شهرک بوتیدائونگ تصرف کردند و گروهی از 58 مسافر، شامل سربازان، افسران پلیس و کارمندان دولت را ربودند. تلاش تاتماداو برای نجات با استفاده از هلیکوپتر منجر به تبادل آتش و کشته شدن چندین گروگان شد. در 6 فوریه 2020، ارتش آراکان به یک پاسگاه مرزی تاتماداو در ساحل رودخانه کالادان در ایالت چین حمله کرد. نبرد هفته‌ها ادامه یافت و در هفته دوم مارس به اوج خود رسید، زمانی که ارتش آراکان ادعا کرد 36 سرباز، از جمله یک فرمانده گردان را اسیر کرده است. در 19 مارس 2020، تاتماداو بیانیه‌ای صادر کرد و ادعا کرد که نیروهایش می‌توانند محاصره پاسگاه مرزی ارتش آراکان را بشکنند. در 26 مه 2020، ارتش آراکان بیانیه‌ای منتشر کرد و خواستار خروج فوری دولت برمه و نیروهای مسلح برمه از آراکان شد. در ژانویه 2019، کمیته مرکزی مبارزه با تروریسم میانمار، ارتش آراکان را طبق قانون مبارزه با تروریسم این کشور، به عنوان یک گروه تروریستی معرفی کرد. در زمان آتش‌بس، کنترل میانمار در ایالت راخین مرکزی و شمالی به شدت کاهش یافته بود و خلائی ایجاد شده بود که ارتش آراکان در 18 ماه آینده آن را پر کرد. ارتش آراکان بسیاری از خدمات عمومی مانند واکسن کووید-19 و مدیران محلی را در شمال ایالت راخین ارائه داد. جنگ داخلی میانمار (۲۰۲۱–تاکنون) همچنین ببینید: جنگ داخلی میانمار (۲۰۲۱–تاکنون) پس از کودتای 2021 میانمار ، هم شورای نظامی و هم دولت در تبعید، نام AA را به عنوان یک گروه تروریستی پس گرفتند. | ## بخش 2: ارتش آراکان | شورای مدیریت دولتی (SAC) در 11 مارس 2021 این عنوان را پس گرفت، در حالی که کمیته نمایندگی پییداونگسو هلوتاو (CRPH) چند روز بعد اعلام کرد که عنوان تروریستی خود را برای همه گروه‌های شورشی لغو می‌کند. با این وجود، در 30 مارس، AA تهدید کرد که در صورت امتناع SAC از دستور توقف قتل عام غیرنظامیان معترض به کودتا ، آتش‌بس با تاتماداو را پایان خواهد داد . در 10 آوریل 2021، AA به همراه متحدانش، TNLA و MNDAA ، حمله‌ای را به یک ایستگاه پلیس در جنوب لاشیو در ایالت شان انجام دادند که منجر به کشته شدن حداقل 14 افسر پلیس و آتش زدن ایستگاه شد. بین ژوئن و آگوست 2022، آتش‌بس غیررسمی اواخر سال 2020 بین ارتش آراکان و حکومت نظامی شکست. با توجه ارتش به افزایش مقاومت در جاهای دیگر و افزایش حمایت مردمی برای همکاری با دولت وحدت ملی (NUG)، ارتش آراکان شروع به گسترش نفوذ خود در جنوب راخین کرد. لفاظی‌های رهبر ارتش آراکان، توان مرات ناینگ، در ماه ژوئن تحریک‌آمیزتر شد و سخنگویان ارتش اظهار داشتند که ارتش آراکان در حال دعوت به درگیری است. درگیری‌های مسلحانه در ماه ژوئیه پس از حمله هوایی خونتا به پایگاه ارتش میانمار در ایالت کایین که منجر به کشته شدن 6 سرباز ارتش میانمار شد، از سر گرفته شد. ارتش میانمار 12 روز بعد در شهرک ماونگداو تلافی کرد و چهار نفر را کشت و چهارده سرباز ارتش میانمار را به اسارت گرفت. درگیری‌های مسلحانه در اواخر ژوئیه و اوایل اوت در شمال راخین و غرب ایالت چین، از جمله در شهر پالتوا ، ایالت چین، آغاز شد. تا اواخر اوت، سفر به شمال راخین مستلزم اطلاع‌رسانی به مجموعه‌ای از ایست‌های بازرسی بود و تمام کشتی‌های حمل و نقل عمومی فعالیت خود را متوقف کردند. هم ارتش میانمار و هم دولت میانمار، مسافرانی را که قصد عبور از محاصره رودخانه‌ای و زمینی را داشتند، از قبل محاصره و به آنها اخطار اکید دادند. جنگ از سر گرفته شده به طور قابل توجهی متفاوت بود زیرا روحیه ارتش میانمار به طور قابل توجهی کاهش یافته بود و ارتش میانمار اکنون بخشی از یک اتحاد مردمی بالفعل با نیروهای مقاومت به رهبری دولت وحدت ملی بود. آتش‌بس در 26 نوامبر 2022، ارتش آراکان و حکومت نظامی با آتش‌بس موقت که از روز بعد آغاز می‌شد، موافقت کردند. این آتش‌بس توسط یوهی ساساکاوا از بنیاد نیپون که به عنوان واسطه عمل می‌کرد، برقرار شد. خائنگ تو خا، سخنگوی حکومت نظامی ، اظهار داشت که آنها به دلایل بشردوستانه و نه به دلیل فشار بین‌المللی با آن موافقت کرده‌اند. تا اواسط دسامبر، تنش‌ها همچنان بالا بود و نیروهای هر دو طرف در شمال ایالت راخین مستقر بودند. ارتش میانمار همچنان بخشی از اتحاد سه برادری باقی ماند و طبق گزارش‌ها در عملیات مشترک خارج از ایالت راخین، از جمله عملیات 1027 ، تهاجمی از لاشیو تا کوکانگ ، شمال ایالت شان، در اکتبر 2023، شرکت دارد. ارتش میانمار همچنین چندین درگیری با نیروهای حکومت نظامی در شهرک هتیگیائنگ ، منطقه ساگاینگ داشت . نیروهای مشترک ارتش میانمار و ارتش آزادی‌بخش میانمار در 31 اکتبر پایگاه گانگدائو یانگ در جاده مییتکیینا - بهامو را تصرف کردند. نیروی مشترک ارتش میانمار، ارتش میانمار و ارتش دموکراتیک محلی در 3 نوامبر حمله به کاولین را آغاز کردند و در 6 نوامبر به طور کامل تصرف شد. از سرگیری جنگ و عملیات ۱۰۲۷ نوشتار‌های اصلی: تهاجم راخین (۲۰۲۳ تاکنون) و عملیات ۱۰۲۷ صبح روز 13 نوامبر 2023، به عنوان بخشی از عملیات 1027، ارتش آراکان به دو ایستگاه پلیس مرزی در شهرک راته دانگ حمله کرد و توافق آتش بس ایالت راخین بین حکومت نظامی و ارتش آراکان را نقض کرد. شب بعد، ارتش آراکان حمله‌ای را به پاکتاو آغاز کرد و ایستگاه پلیس شهر را تصرف کرد . در دسامبر 2023، اتحاد سه برادری ، که ارتش آراکان بخشی از آن است، و حکومت نظامی بر سر آتش‌بس در شمال ایالت شان توافق کردند. پس از این، در ژانویه 2024، ارتش آراکان حملات خود را به شهر پالتوا تشدید کرد و پالتوا ، شهری استراتژیک برای پروژه حمل و نقل چندوجهی کالادان هند و میانمار، را تصرف کرد. یک هفته بعد، ارتش آراکان دوباره شهر پاکتاو را تصرف کرد و به نبردی سه ماهه پایان داد. ارتش آراکان در 6 فوریه پایگاه‌های باقی‌مانده تاتماداو در مینبیا را تصرف کرد و بدین ترتیب کنترل کامل شهرک مینبیا را به دست گرفت . در همان روز، ارتش خودمختار آراکان، پاسگاه نظامی تاونگ پیو را در امتداد مرز با بنگلادش در شهرک ماونگداو تصرف کرد. سپس ارتش آراکان در 7 فوریه، کیاوکتاو را تصرف کرد ، در حالی که نبردهای سنگین در مراوک یو و رامری ادامه داشت . تاتماداو در 9 فوریه، میبون را ترک کرد تا به کیاوکفیو برود و در هجوم خود مهمات را پشت سر گذاشت و شهرک جنوبی منطقه مراوک-یو را ترک کرد . روز بعد، نیروهای ارتش میانمار (AA) شهر تاریخی مراوک-یو (Mrauk-U) را تصرف کردند و کنترل خود را بر این شهر تکمیل کردند. در پاسخ به تصرف این سه شهر، حکومت نظامی پل‌های شهرک کیاوکتاو و پایتخت ایالت، سیتوه، را منفجر کرد. 5 روز بعد، ارتش آراکان، میبون (Myebon) را تصرف کرد و تصرف کامل منطقه مراوک-یو را تکمیل کرد . در 24 مارس، ارتش آراکان همزمان با حمله به سیتوه، حمله‌ای را به شهرک آن آغاز کرد و به آن ، مقر فرماندهی غربی حکومت نظامی، حمله کرد. موقعیت آن از نظر استراتژیک مهم است زیرا پیوند بین راخین و ماگوای از طریق جاده مینبو-آن از طریق کوه‌های آراکان و به عنوان دروازه‌ای برای جلوگیری از حمله ارتش میانمار به جنوب ایالت راخین است. در 27 مارس، نیروهای ارتش آراکان اردوگاهی را در نزدیکی روستای گ لاونگ، شهرک آن، تصرف کردند. در 2 آوریل، ارتش آراکان اعلام کرد که بخشی از بزرگراه آن- مینبو را تصرف کرده و ارتباط آن را با پادین همسایه قطع کرده است. در طول این حملات، در 10 آوریل، ارتش آراکان خود را به عنوان "ارتش آراخا" تغییر نام داد تا نماینده تمام مردمی باشد که در ایالت راخین زندگی می‌کنند. ارتش آراکان و ارتش نجات روهینگیای آراکان (ARSA) در 15 آوریل در شهرک بوتیدانگ با هم درگیر شدند و 25 روهینگیایی را کشتند. در 3 مه، ارتش آراکان ستاد فرماندهی پلیس مرزی را در شهرک ماونگداو در کی کان پین تصرف کرد، و حداقل 128 سرباز حکومت نظامی را مجبور به عبور از مرز به بنگلادش کرد. روز بعد، ارتش آراکان اعلام کرد که پس از یک محاصره طولانی، فرماندهی عملیات نظامی پانزدهم را در نزدیکی بوتیدانگ تصرف کرده است . ارتش آراکان ادعا کرد که نبرد برای این پایگاه منجر به کشته شدن "صدها" سرباز حکومت نظامی شده و صدها سرباز حکومت نظامی و خانواده‌هایشان تسلیم شده‌اند. در 13 آوریل، ارتش آراکان درگیری با نیروهای حکومت نظامی را در امتداد بزرگراه تاندوه - تاونگوپ آغاز کرد . در 22 آوریل، درگیری‌های شدیدی در اطراف نیروگاه برق آبی تا هتای در شمال شهرک تاندوه رخ داد که طبق گزارش‌ها منجر به کشته شدن "ده‌ها" سرباز حکومت نظامی شد. در 25 آوریل، ارتش آراکان درگیری با نیروهای حکومت نظامی را در نزدیکی ساحل نگاپالی آغاز کرد . در 29 مه، نظامیان نظامی و سربازان ارتش آزادیبخش آراکان متحد، بیش از 70 نفر از روستاییان روستای بییان فیو در نزدیکی سیتوه را به دلیل مشکوک بودن به همدردی با ارتش آراکان در روستا، کشتند . از اواخر ماه مه تا اوایل ژوئن، ارتش آراکان حملاتی را به پایگاه‌های باقی‌مانده‌ی حکومت نظامی در سراسر شهرک مائونگداو آغاز کرد. در 16 ژوئن، ارتش آراکان از ساکنان مائونگداو خواست تا شهر را تخلیه کنند و ادعا کرد که تمام پایگاه‌های حکومت نظامی در این شهرک یا تصرف یا محاصره شده‌اند و آنها به شهر حمله خواهند کرد. در پاسخ به درگیری‌ها در مائونگداو، نیروی دریایی بنگلادش کشتی‌های جنگی خود را در اطراف جزیره سنت مارتین مستقر کرد که چندین بار توسط نیروهای حکومت نظامی مورد اصابت گلوله قرار گرفته است. در 2 ژوئن، درگیری‌ها دوباره در بزرگراه تاندوه-تانگوپ در نزدیکی ساحل نگاپالی آغاز شد و نیروهای ارتش میانمار در طول نبرد، روستای گات را تصرف کردند. در طول هفته بعد، نبردها به تاندوه و ساحل نگاپالی مجاور آن نزدیک‌تر شد و فرودگاه تاندوه را مجبور به تعطیلی کرد. در طول نبرد، نیروهای برمه روستای سینگائونگ را گلوله‌باران کردند و بین 60 تا 120 روستایی را کشتند. در 15 ژوئن، ارتش آراکان حمله‌ای را برای تصرف تانگوپ در همسایگی آن آغاز کرد و نیروهای ارتش میانمار به پایگاه نظامی در نزدیکی دانشگاه تانگوپ حمله کردند. پس از ماه‌ها آرامش نسبی، در 17 ژوئن پس از خروج نیروهای نظامی از پایگاه دریایی دانیاوادی، در نزدیکی روستای تاینگ چانگ، درگیری‌های شدیدی در خارج از کیائوکفیو رخ داد که منجر به کشته شدن 10 نفر از نیروهای نظامی شد. در 20 ژوئن، نیروهای ارتش مردمی به یک ستون از نیروهای نظامی در امتداد جاده تاونگوپ- پاندونگ کمین کردند که منجر به مرگ 60 نفر از نیروهای نظامی شد. در 23 ژوئن، نیروهای ارتش مردمی فرودگاه تاندوه را تصرف کردند ، اولین فرودگاهی که از زمان کودتای 2021 توسط نیروهای مقاومت تصرف شد. تا 26 ژوئن، نبرد به ساحل نگاپالی گسترش یافته بود و ارتش مردمی حملات خود را به دو پایگاه آخر نیروهای نظامی در شهر تاندوه آغاز کرد. در 17 ژوئیه، نیروهای ارتش خودمختار آذربایجان پس از سه هفته جنگ، خود تاندوه را تصرف کردند. در 2 سپتامبر، SAC، AA را به دلیل «بمب‌گذاری غیرنظامیان» دوباره به عنوان یک گروه تروریستی اعلام کرد. در 8 دسامبر 2024، ارتش آراکان کنترل کامل مرز 270 کیلومتری میانمار با بنگلادش را به دست گرفت و پس از ماه‌ها نبرد شدید، شهرک ماونگداو و گردان شماره 5 پلیس مرزبانی را تصرف کرد . با این پیروزی، ارتش آراکان اکنون هر سه شهرک میانمار در مرز بنگلادش: ماونگداو ، بوتیدائونگ و پالتوا را کنترل می‌کند . پس از نبرد ماونگداو ، ارتش آراکان سرتیپ تورین تون و تقریباً 80 شورشی روهینگیا را دستگیر کرد. درگیری‌های مداوم، قحطی در راخین را بدتر کرده است، به طوری که سازمان ملل گزارش داده است که 2 میلیون نفر در معرض خطر هستند. با این پیروزی، ارتش آراکان پس از ۴۲ روز جنگ، موفق به تصرف کامل تائونگاپ و شهرک آن شد. | ## بخش 3: ارتش آراکان | تا اواسط تا اواخر ژانویه 2025، ارتش آراکان ادعا کرد که چندین پایگاه نظامی را در مرزهای مناطق راخین، ماگوی ، باگو و آیاروادی، از جمله پایگاه مو هتی و نقاط 263 و 369، تصرف کرده است. ارتش آراکان و نیروهای مشترک حزب دموکراتیک خلق به حومه شوِتهاونگیان ، در شمال غربی منطقه آیاروادی، پیشروی کردند و روستای ماگییزین را تصرف کردند. نبرد با نظامیان در این منطقه با افزایش بمباران‌های نیروی دریایی میانمار به منطقه ساحلی باومی در نزدیکی ماگییزین، شدت گرفت. طبق گزارش‌های اخیر CSIS، گفته می‌شود که تا فوریه 2025، ارتش میانمار در شهرک‌های راخین تحت کنترل خود، دولت‌های محلی تشکیل داده است. تا اواخر ماه مارس، نیروهای AA به ضلع شرقی کوه‌های آراکان رسیده و روستاهایی را در شهرک لمیتنا در نزدیکی بزرگراه پاتئین-مونیوا تصرف کرده بودند. جنایات جنگی و فجایع همچنین ببینید: نسل‌کشی روهینگیا ارتش آراکان (AA) متهم به جذب اجباری اقلیت‌های قومی در ایالت راخین در ساختار سازمانی خود و ادعای ایجاد یک دولت فدرال فراگیر برای مقابله با تاتماداو در راخین شده است. گزارش‌ها حاکی از جنایات انجام شده توسط ارتش آراکان و استفاده از مردم روهینگیا به عنوان گوشت دم توپ و سپر انسانی است . گزارش‌های دیگر ادعا می‌کنند که حکومت نظامی با جذب اجباری مردم روهینگیا برای استفاده به عنوان سپر انسانی و گوشت دم توپ، از تنش‌های بین آراکانی‌ها و روهینگیا سوءاستفاده کرده است. سخنگوی ارتش آراکان، خائنگ تو خا، اظهار داشت که این ادعاها بخشی از یک کارزار بدنام‌سازی است و به شواهد ارائه شده مبنی بر حمله ارتش آراکان به اهداف حکومت نظامی استناد کرد. دیوید اسکات متیسون، تحلیلگر، خاطرنشان کرد که روایت‌های متناقض از حوادث باعث سردرگمی ناظران بین‌المللی شده است، که با استخدام مردان روهینگیا توسط SAC در ارتش خود تشدید می‌شود. او اظهار داشت که "واقعیت‌های متعددی می‌توانند همزمان وجود داشته باشند: اینکه نیروهای ارتش میانمار می‌توانند در یک مکان مرتکب جنایات شوند و در عین حال به غیرنظامیان در جای دیگر کمک کنند. اما ناظران نباید از این واقعیت غافل شوند که نیروهای مسلح میانمار دقیقاً مانند این جنایات را در سراسر میانمار علیه جوامع مختلف مرتکب می‌شوند." پل گرینینگ، تحلیلگر سیاسی، تحلیل مشابهی را بیان کرد مبنی بر اینکه برخی از اعضای ارتش میانمار مرتکب جنایات جنگی شده‌اند، اما هیچ قصد سیستماتیکی برای نابودی روهینگیا به عنوان یک گروه قومی وجود نداشته است. سازمان بین‌المللی حقوق بشر «فورتیفای رایتس» ، جنایات انجام شده توسط ارتش خودگردان در سال 2024 را از طریق شهادت بازماندگان، ویدیوهای منبع باز و عکس‌ها مستند کرد و از دادگاه بین‌المللی کیفری (ICC) خواست تا اقدامات ارتش خودگردان را به عنوان جنایات جنگی بالقوه بررسی کند . گزارش این سازمان توضیح داد که چگونه شواهد، ماهیت عمدی حملات، از جمله استفاده از پهپادهای نظارتی قبل از شروع حملات، را آشکار می‌کند. جنایات علیه روهینگیاها بین 4 تا 6 فوریه 2024، ارتش آراکان حملاتی را به پایگاه‌های مرزی راخین در شهرک ماونگداو آغاز کرد و بعداً بدون ارائه مدرکی ادعا کرد که ارتش نجات روهینگیای آراکان و سازمان همبستگی روهینگیا (RSO) در کنار BGP راخین می‌جنگند. RSO اتهامات ارتش آزادی‌بخش روهینگیا و اینکه ارتش آزادی‌بخش آنها را "بنگالی" نامیده بود، از جمله موارد دیگر را محکوم کرد. بعداً در ماه فوریه، هنگامی که حکومت نظامی شروع به سربازگیری روهینگیایی‌های عمدتاً آواره غیرشهروند ساکن در کیاوکپیو کرد ، سخنگوی ارتش آزادی‌بخش، خائنگ تو خا ، از مردان جوان روهینگیایی که از خدمت سربازی فرار می‌کردند، خواست تا به خاک آنها پناه ببرند. ارتش آزادی‌بخش ادعاهای رژیم مبنی بر هدف قرار دادن روهینگیا برای سربازگیری را تکذیب کرد و هر کسی را صرف نظر از قومیت یا مذهب به داوطلب شدن تشویق کرد. ارتش میانمار همچنین به حملات هدفمند علیه غیرنظامیان روهینگیا، به ویژه در یک سری حملات در اوایل اوت 2024 در امتداد مرز میانمار و بنگلادش که منجر به کشته شدن بیش از صد روهینگیا شد، متهم شده است. در 18 مه 2024، هنگامی که ارتش آراکان بوتیدائونگ را تصرف کرد ، فعالان روهینگیا ارتش آراکان را به آتش زدن و هدف قرار دادن خانه‌های روهینگیا در این شهر متهم کردند، ادعایی که ارتش آراکان آن را رد کرد. در 5 و 6 آگوست 2024، نیروهای ارتش میانمار حملاتی را در امتداد مرز میانمار و بنگلادش آغاز کردند و هزاران غیرنظامی روهینگیایی فراری را هدف قرار دادند . به گفته شاهدان عینی و بازماندگان، این حملات منجر به مرگ بیش از صد نفر، از جمله زنان و کودکان، و جراحات بی‌شماری در پی پناه بردن به بنگلادش شد . به گفته سازمان خبری روهینگیا ، کالادان پرس ، شاهدان از هدف قرار دادن عمدی غیرنظامیان با استفاده از پهپاد و توپخانه سنگین خبر دادند . جنگجویان ارتش میانمار در حال تجمع در منطقه دیده شدند و مردان مسلح در حال دویدن با غیرنظامیان دیده شدند. در 29 آگوست 2024، سی‌ان‌ان گزارش داد که بر اساس روایت‌های شاهدان عینی که نمی‌توانند به طور مستقل تأیید کنند، پناهندگان روهینگیا در ماه‌های اخیر در جریان حمله ارتش آراکان به ایالت راخین علیه ارتش میانمار، مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند. بسیاری از پناهندگان روهینگیا در اردوگاه کاکس بازار بنگلادش به سی‌ان‌ان ابراز کردند که «ارتش خودمختار آراکان می‌خواهد روهینگیاها را از ایالت راخین پاک کند». محمد میزانور رحمان، کمیسر امداد و بازگشت پناهندگان بنگلادش، در آوریل 2025 اظهار داشت که پناهندگان روهینگیا ادعا می‌کنند که از آزار و اذیت ارتش آراکان فرار می‌کنند، ارتشی که به مردم آراکانی از بنگلادش، نپال و هند امکان داده است تا در مناطق روهینگیا در ایالت راخین ساکن شوند. رسانه‌های طرفدار ULA این ادعاها را رد کردند و به نامناسب بودن این مناطق برای اسکان در میان بمباران‌ها و تیراندازی‌های فعال اشاره کردند. در 3 آگوست 2025، شورای ملی روهینگیای آراکان که به تازگی تأسیس شده بود، عکس‌هایی را منتشر کرد که بقایای انسانی از قتل عامی را نشان می‌داد که ظاهراً توسط ارتش میانمار علیه حداقل 600 روهینگیایی در روستای هتان شاوک خان، شهرک بوتیدائونگ ، در 2 مه 2024 انجام شده بود. سخنگوی ارتش میانمار، خائنگ تو خا، مسئولیت ارتش میانمار را رد کرد و این ادعاها را یک کارزار بدنام‌سازی خواند و با اشاره به سربندها و چکمه‌های نظامی موجود در عکس‌ها، اظهار داشت که اجساد سربازان تاتماداو و سربازان وظیفه مسلمان بوده‌اند. سخنگوی تاتماداو، زاو مین تون، حضور نیروهایش در منطقه در آن زمان را انکار کرد، در حالی که مدیر ارشد ULA، آنگ تاونگ شو، استدلال کرد که این روستا نزدیک به پایگاه گردان 551 بوده است که در آن زمان درگیری‌های شدیدی در آنجا رخ داده است. همچنین در سال 2025 شواهدی از قتل عام در روستای هتان شاوک خان منتشر شد، جایی که گفته می‌شود سربازان ارتش میانمار حداقل 600 روهینگیایی را کشته و به چندین زن تجاوز کرده‌اند. یکی از ساکنان محلی در میبون ، به ایراوادی گفت که روهینگیاها می‌توانند به کلینیک‌ها و بازارها دسترسی داشته باشند، اگر پول داشته باشند، از آزادی مذهبی برخوردار باشند و با رفتارهای دوستانه‌تری نسبت به قبل از کنترل ارتش آراکان مواجه شوند. سایر جنایات کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران از ارتش بنگلادش خواست تا خبرنگار آژانس خبری مرزی، ما مودرا، را پس از آنکه در 20 سپتامبر 2025 هنگام کار بر روی گزارشی درباره فقدان فرصت‌های آموزشی در مناطق قومی مرو در مانگداو توسط ارتش بنگلادش مورد آزار و اذیت قرار گرفت، آزاد کند. خائنگ تو خا ادعا کرد که او قوانین درگیری را زیر پا گذاشته و به دلایل امنیتی تحت بازجویی قرار گرفته است. گارد مرزی بنگلادش ( BGB) همچنین ارتش بنگلادش را به بحران‌های داخلی و سوءاستفاده علیه سایر اقلیت‌های قومی مانند مردم مرو و تانچانگیا متهم کرده است که باعث فرار برخی از قربانیان به بنگلادش شده است. سازمان غیردولتی حقوق بشر «فورتیفای رایتس»، گزارشی منتشر کرد و در آن ادعا کرد که ارتش آزادی‌بخش خلق، افراد هندو ، کامین ، مرو و چاکما را به کار اجباری و خدمت اجباری محکوم می‌کند. ارتش آزادی‌بخش خلق این اتهامات را فاقد شواهد خاص و حاوی «[ادعاهای] بی‌اساس افراط‌گرایان مذهبی» دانست. روابط بین‌المللی بنگلادش در مصاحبه‌ای در سال 2021 با پروتوم آلو ، فرمانده ارتش ، توان مرات ناینگ، گفت که این سازمان می‌خواهد روابط خوبی با بنگلادش داشته باشد و در مورد مسئله روهینگیا با آنها همکاری کند. سیاستمداران ارشد بنگلادشی در حال بررسی امکان برقراری ارتباط با ارتش آراکان برای حل بحران روهینگیا هستند. ارتش آراکان همچنین اعلام کرده است که نزدیک به ۱۱ گروه شبه‌نظامی، از جمله سازمان همبستگی روهینگیا ، ارتش نجات روهینگیای آراکان و ارتش روهینگیای آراکان ، از اردوگاه‌های پناهندگان روهینگیا در بنگلادش فعالیت می‌کنند و مرتکب قتل، تجاوز، آدم‌ربایی و شکنجه می‌شوند.علیه بودایی‌ها و جمعیت هندو در مرز میانمار و بنگلادششهرهایی که بیشترین آسیب را دیده و تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، ماونگداو و بوتیدانگ هستند. طبق گزارش‌ها، ادعا می‌شود گروه‌هایی مانند سازمان همبستگی روهینگیا با القاعده ارتباط دارند که از جمعیت مسلمان محلی به عنوان سپر انسانی برای مبارزه با جمعیت غیرمسلمان سوءاستفاده می‌کند. ارتش آراکان همچنین بنگلادش را به نادیده گرفتن رشد چنین گروه‌هایی در مرزهای خود متهم کرد. در فوریه 2025، خلیل الرحمان ، نماینده عالی مشاور ارشد در مسئله روهینگیا، گفت که بنگلادش برای محافظت از مرزهای خود و حمایت از بازگشت روهینگیا با ارتش آراکان در تماس است. بعداً، جهانگیر عالم، مشاور امور داخلی، اظهار داشت که بازرگانان بنگلادشی اکنون هنگام واردات کالا از میانمار باید دو بار مالیات بپردازند ، ابتدا به دولت آن در سیتوه و سپس به ارتش آراکان در مرز رودخانه ناف . در آوریل 2025، میا گلم پرور، دبیرکل جماعت اسلامی ، حمله مسلحانه ارتش آراکان و برگزاری جشن سانگرای در تانچی اوپازیلا در بندربان را محکوم کرد و آن را نقض جدی حاکمیت بنگلادش خواند. او از سکوت دولت انتقاد کرد و خواستار اقدام قاطع علیه فعالیت‌های این گروه در منطقه چیتاگونگ هیل تراکتس شد . چین با توجه به منافع اقتصادی در ایالت راخین، چین روابط عمل‌گرایانه‌ای را با ارتش آراکان حفظ کرده است. تا سال 2022، گزارش‌ها نشان می‌دهد که چین حمایت قابل توجهی با تخمین تقریباً 95٪ از بودجه تسلیحاتی این گروه ارائه داده است. ارتش میانمار حمایت زیادی از سرمایه‌گذاری‌های چین در ایالت راخین ابراز کرده و از این کشور برای مشارکت در پروژه‌های سودمند متقابل استقبال کرده است. ارتش میانمار همچنین بیانیه‌هایی به زبان ماندارین در کنار زبان‌های برمه‌ای و انگلیسی منتشر کرده است که نشان‌دهنده نفوذ فزاینده چین است. هند ارتش آراکان پروژه حمل و نقل چندوجهی کالادان هند را هدف قرار داده است ، اما پروژه‌های چین در منطقه را هدف قرار نداده است ، که منجر به متهم کردن برخی به تروریسم دیپلماتیک شده است. با این حال، در فوریه 2024، ارتش آراکان اظهار داشت که مانع از تکمیل پروژه نخواهد شد. سخنگوی ارتش آراکان از این پروژه حمایت کرد و ابراز امیدواری کرد که روابط بهبود یابد و حمایت متقابل ارائه شود. وانلالونا ، با نمایندگان ارتش آراکان در ایالت چین میانمار دیدار کرد که نشان دهنده گرم شدن روابط است. روابط هند و ارتش آراکان از اواسط سال 2024 به طور قابل توجهی بهبود یافته است، به طوری که قانونگذاران هندی برای دیدار با رهبران آراکان و بحث در مورد امنیت پروژه‌های منطقه‌ای به راخین سفر کردند. در همان ماه، وزیر میزورام، لالدوهوما، با ابراز امیدواری مبنی بر اینکه مردم چین، میزو و کوکی که در میانمار، هند و بنگلادش زندگی می‌کنند، روزی تحت یک دولت واحد متحد شوند، به روابط دوستانه با گروه‌های مسلح آراکان و چین علاقه نشان داد. دولت هند از طریق دولت میزورام به طور غیرمستقیم با ارتش آراکان در تعامل بوده است . دستگیری‌ها در ژوئیه 2019، پلیس میانمار با همکاری دولت سنگاپور ، برادر کوچکتر توان مرات ناینگ، رهبر ارتش آراکان، یعنی آنگ مرات کیاو را به همراه افراد دیگری که به حمایت مالی از ارتش آراکان متهم شده بودند، دستگیر کرد. در ماه سپتامبر، خواهر کوچکتر و شوهر خواهر او نیز هنگام بازگشت از تایلند به میانمار توسط پلیس میانمار بازداشت شدند. در 6 دسامبر، هنین زار فیو ، همسر توان مرات ناینگ ، و دو فرزندشان توسط مأموران مهاجرت تایلند در چیانگ مای بازداشت شدند . مأموران او را به دلیل وجود نامش در فهرست افراد وابسته به ارتش آراکان، که توسط دولت میانمار ارائه شده بود، دستگیر کردند. | ## جمع‌بندی | در 25 فوریه 2020، خانواده بازداشت شده تحت پناهندگی سیاسی که توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد آغاز شده بود، به سوئیس عزیمت کردند .