موضوع مقاله: فروتیگر (فونت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فروتیگر (فونت) | مقدمه: فروتیگر (تلفظ ) مجموعه‌ای از فونت‌ها است که به نام طراح سوئیسی آن، آدریان فروتیگر ، نامگذاری شده است. | ## بخش 1: فروتیگر (فونت) | فروتیگر یک فونت انسان‌گرای سنس سریف است که برای خوانایی بالا و وضوح بالا در فاصله دور یا در اندازه‌های کوچک متن در نظر گرفته شده است. استیو متسون ، طراح فونت، ساختار آن را به عنوان "بهترین انتخاب برای خوانایی تقریباً در هر موقعیتی" در اندازه‌های کوچک متن توصیف کرد، در حالی که اریک اسپایکرمن آن را "بهترین فونت عمومی تاکنون" نامید. یکی از ویژگی‌های ثابت فروتیگر، روزنه‌های کاملاً باز بین خطوط است، برخلاف طرح تا شده‌تر یونیورس. ویژگی‌های این فونت عبارتند از: حروف کوچک نقطه مربعی روی حروف i و j ؛ a دو طبقه، g یک طبقه. مورب نسخهٔ اریب، نوعی اریب است که در آن فرم حروف به جای ایتالیک واقعی ، اریب هستند. برخی از نسخه‌هایی که توسط فروتیگر کشیده نشده‌اند، ایتالیک واقعی اضافه می‌کنند (به بخش بعدی فروتیگر در زیر مراجعه کنید). این فونت نسخه متنی فونت قبلی فروتیگر، رواسی (Roissy)، است که در سال‌های 1970/71 توسط فرودگاه شارل دوگل که به‌تازگی در رواسی، فرانسه تاسیس شده بود، سفارش داده شد. این فرودگاه به یک سیستم علائم جهت‌یابی جدید نیاز داشت که خود مبتنی بر کنکورد (Concorde)، فونتی که فروتیگر در اوایل دهه 1960 ساخته بود، باشد. آغاز کار فروتیگر با کنکورد، یک فونت سنس‌سریف که فروتیگر در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ توسط شرکت کوچک حروف فلزی Sofratype مأمور طراحی آن شد، آغاز می‌شود. از فروتیگر خواسته شد طرحی خلق کند که زیاد شبیه به فونت قبلی‌اش، یونیورس ، که بازآفرینی فونت‌های کلاسیک قرن نوزدهم بود، نباشد. در عمل، این طرح توسط همکارش (و هم‌وطن سوئیسی‌اش در پاریس)، آندره گورتلر در زمانی که فروتیگر مشغول بود، کشیده شد. فروتیگر در مورد آن نوشت: «احساس کردم با این فونت گروتسک در مسیر درستی هستم؛ این یک فونت واقعاً جدید بود.» گورتلر نیز در مورد نوآورانه بودن این طرح نوشت: «این سبک در آن زمان در هیچ‌یک از فونت‌های گروتسک به جز گیل سنس وجود نداشت.» با وجود اشتیاق فروتیگر و گورتلر، این طرح فروش خوبی نداشت و با پایان دوره حروف فلزی، تولید آن متوقف شد: فروتیگر نوشت که لینوتایپ، که Sofratype را خریداری کرد، «از این واقعیت آگاه نبودند که با کنکورد، یک فونت کاملاً به‌روز دارند.» چند سال بعد، به فروتیگر مأموریت داده شد تا یک فونت برای فرودگاه رواسی توسعه دهد. فروتیگر پیش از این الفبایی با الهام از یونیورس و Peignot برای فرودگاه اورلی پاریس ایجاد کرده بود، اما به دلیل عدم کنترل و اصرار بر اینکه تمام متن فقط با حروف بزرگ باشد، این تجربه را شکست خورده یافت. در نتیجه، او نسخه‌ای اصلاح‌شده از کنکورد را پیشنهاد داد و پس از تحقیق در مورد خوانایی، آن را اصلاح کرد. هدف فروتیگر در طراحی حروف‌چینی‌های پیشین، یعنی کنکورد و رویسی، ایجاد یک حروف‌چینی بدون سریف با عقلانیت و تمیزی حروف یونیورس اما با جنبه‌های ارگانیک و متناسب گیل سنس بود. به گفته فروتیگر، «آنچه مهم بود، وضوح کامل بود - [او] حتی آن را برهنگی می‌نامید - فقدان هر نوع اضافات هنری.» با طراحی فروتیگر به عنوان نسخه چاپی رواسی، این اصل منجر به یک حروف‌چینی متمایز و خوانا شد. | ## بخش 2: فروتیگر (فونت) | ویژگی‌های حروف در ابتدا متناسب با نیازهای فرودگاه شارل دوگل بود: ظاهری مدرن و خوانایی در زوایا، اندازه‌ها و فواصل مختلف. در حالی که روزنه‌های باز حروف کوچک a ، c ، e و s گواهی بر طراحی اومانیستی هستند، سایر حروف به نسبت حروف گروتسک و نئو گروتسک مانند حروف یونیورس خود فروتیگر، بیشتر شبیه به هم هستند. فروتیگر لاینوتایپ این نسخه‌ای از خانواده فونت اصلی فروتیگر است که تحت لیسانس مایکروسافت می‌باشد. این فونت شامل ویژگی‌های اوپن‌تایپ یا تنظیم فاصله نیست، اما از کاراکترهای لاتین اکستندد-بی و یونانی پشتیبانی می‌کند، به طوری که Frutiger 55 از کاراکترهای IPA اضافی و حروف اصلاح‌کننده فاصله پشتیبانی می‌کند. برخلاف اکثر انواع فروتیگر، فروتیگر لاینوتایپ از شکل‌های سبک قدیمی به عنوان سبک عددی پیش‌فرض بهره می‌برد. فروتیگر لاینوتایپ را می‌توان در محصولات مایکروسافت با مایکروسافت ریدر و در بسته مستقل مایکروسافت ریدر یافت. آسترا-فروتیگر این یک نوع از فروتیگر است که توسط آسترا ASTRA (مخفف دفتر جاده‌های فدرال سوئیس) استفاده می‌شود. این فونت به عنوان فونت جدید برای علائم راهنمایی و رانندگی، در سال ۲۰۰۳ جایگزین VSS شد این فونت بر اساس فروتیگر 57 Condensed ساخته شده است، اما دارای خطوط صعودی و نزولی پهن‌تری است که برای ایجاد حس لامسه بهتر نسبت به نسخه قبلی طراحی شده‌اند. خانواده‌ای از دو فونت با نام‌های آسترا-فروتیگر-استاندارد/استاندارد و آسترا-فروتیگر-اتوبان/اتوروت ساخته شد. خانواده‌ی فروتیگر در سال ۱۹۹۷ برای نصب در تابلوی آلته پیناکوتک در مونیخ به‌روزرسانی شد. نسخه‌ی جدید، فروتیگر نکست، تعدادی از جزئیات را تغییر داد و به جای فونت رومی مورب نسخه‌ی اصلی، یک سبک ایتالیک واقعی اضافه کرد. این خانواده شامل شش وزن فونت است و در نسخه اوپن‌تایپ یک وزن اولترا لایت (بسیار باریک) به عنوان جایزه دارد. ویژگی‌های اوپن‌تایپ شامل حروف بزرگ کوچک، شکل‌های سبک قدیمی، بالانویس و زیرنویس، اعداد ترتیبی، شکل‌های متناسب و شکل‌های حروف بزرگ است. فروتیگر بلک به فروتیگر نکست هوی تغییر نام داد و فروتیگر اولترا بلک به فروتیگر نکست بلک تغییر نام داد. علاوه بر نوع ایتالیک ، کاراکترهایی مانند علامت سنت (¢)، نماد حق چاپ (©)، آمپرسند (&)، علامت (@)، S تیز ( ß )، امگا (Ω) و نماد انتگرال (∫) دوباره طراحی شدند. در حالی که فروتیگر نکست به طور قابل توجهی به مجموعه ویژگی‌های فروتیگر افزود، به جای فونت مورب و تیز فروتیگر که در طول دوران حرفه‌ای‌اش برای فونت‌های بدون سریف ترجیح می‌داد، یک فونت ایتالیک واقعی و شیک دهه ۱۹۹۰ (که توسط فروتیگر کشیده نشده بود) اضافه کرد، و این علیرغم مخالفت‌های فروتیگر بود. | ## بخش 3: فروتیگر (فونت) | فروتیگر در زندگینامه خود اظهار داشت که با تسلیم شدن به این سبک، "شاید من برای بیان آنچه واقعاً احساس می‌کردم خیلی نرم بودم... دیگر قدرت و صبر نداشتم." فروتیگر نکست گریک (۲۰۰۵) این نوعی از فروتیگر نکست است که با Eva Masoura برای لینوتایپ طراحی شده است و در ابتدا به عنوان یک مدخل TDC2 2006 منتشر شد. فروتیگر عربیک (۲۰۰۷) این یک خانواده فونت است که توسط طراح لبنانی، نادین شاهین، به عنوان مکملی برای فروتیگر، با مشورت آدریان فروتیگر طراحی شده است. این فونت بر اساس سبک کوفی است، اما جنبه‌هایی از خط رقعه و نسخ را در طراحی فرم حروف در بر می‌گیرد و در نتیجه چیزی را ایجاد می‌کند که لینوتایپ آن را "کوفی انسان‌گرا" می‌نامد. این فونت‌ها شامل حروف پایه لاتین و ایزو-لاتین مشتق شده از خانواده اصلی فروتیگر هستند، به همراه حروف عربی که از فرم‌های ارائه A و B پشتیبانی می‌کنند. نوی فروتیگر (۲۰۰۹) این یک نسخه گسترش‌یافته از خانواده اصلی فروتیگر است که توسط آدریان فروتیگر و آکیرا کوبایاشی طراحی شده است. نسخه اولیه این خانواده دارای بیست فونت در ده وزن و یک عرض است که به خطوط مورب مکمل بازمی‌گردند. این خانواده شامل هشت فونت، در چهار وزن (کتابی، معمولی، متوسط، پررنگ) و یک عرض، با یک مورب مکمل است. ویژگی‌های OpenType شامل مخرج/صورت، کسرها، لیگاتورها، صورت‌های محلی، اعداد ترتیبی، ارقام متناسب، زیرنویس/بالانویس، مقادیر علمی پایین‌تر، جایگزین‌های سبکی (دو مجموعه)، تزئینات، فاصله‌گذاری بین حروف و حروف می‌شود. نوی فروتیگر ورلد (۲۰۱۸) در سال ۲۰۱۸، مونوتایپ، Neue Frutiger World را با چندین کاراکتر به بیش از ۱۵۰ زبان، به زبان‌های لاتین، یونانی، سیریلیک، گرجی، ارمنی، عبری، عربی، تایلندی و ویتنامی و همچنین به زبان‌های چینی، ژاپنی و کره‌ای معرفی کرد. فروتیگر فونت Myriad را «خیلی بد ساخته نشده» توصیف کرد، اما گفت که این شباهت‌ها «کمی زیاده‌روی» بوده‌اند. با این حال، آدریان فروتیگر در مصاحبه‌ای از کار رابرت اسلیمباخ ، طراح مشترک Myriad، تمجید کرد: «به جز شک بی‌مورد در مورد Myriad، کار او نیز بسیار خوب است.» علاوه بر این، سبک ایتالیک Myriad به صورت خط شکسته است، در حالی که نسخه اصلی فروتیگر از یک سبک رومی کج به جای یک ایتالیک واقعی استفاده می‌کند. در دهه ۱۹۷۰، فروتیگر فونت Icone را طراحی کرد، یک فونت سریف گُوِه‌ای با مدولاسیون ملایم ضربه، که شباهت‌های زیادی در ساختار حروف پایه با فروتیگر و در جلوه کلی با آلبرتوس دارد. فری‌ست که توسط تاگیر سافایف در موسیه روسی پاراتایپ در سال ۱۹۹۲ طراحی شد، بر اساس فروتیگر ساخته شده و ظاهری کاملاً مشابه آن دارد. پاراتایپ بعداً در سال ۲۰۱۸ فونت مشابهی به نام فکت را منتشر کرد که توسط الکساندرا کورولکوا و مانول شماونیان طراحی شده بود. | ## جمع‌بندی | فونت SST سونی که توسط آکیرا کوبایاشی در سال ۲۰۱۳ طراحی شد، از روی فونت‌های فروتیگر و هلوتیکا که سونی قبلاً از آنها استفاده کرده بود، الگوبرداری شده بود.