موضوع مقاله: پلی فسفات | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # پلی فسفات | مقدمه: پلی فسفات‌ها نمک یا استرهای پلیمر اکسی آنیونها تشکیل شده از چهار ضلعی PO ۴ (فسفات) هستند که واحد ساختاری آنها با به اشتراک گذاشتن اتم اکسیژن مرتبط است. | ## بخش 1: پلی فسفات | انواع پلی فسفات‌ها در جداسازی مواد معدنی در آب‌های شهری کاربرد دارند که معمولاً به اندازه ۱تا۵ ppm وجود دارند. GTP، CTP و UTP نیز نوکلئوتیدهایی هستند که به ترتیب در سنتز پروتئین، سنتز لیپیدها و متابولیسم کربوهیدرات‌ها مهم هستند. ساختار ساختار اسید تری پلی فسفریک اصولی را نشان می‌دهد که ساختار پلی فسفات‌ها را تعریف می‌کند. این شامل سه واحد 4 چهار وجهی است که با مراکز اکسیژن مشترک به یکدیگر متصل شده‌اند. برای زنجیره‌های خطی، گروه‌های فسفر انتهایی یک اکسید و بقیه مراکز فسفر دارای دو مرکز اکسید مشترک هستند. ۲ H(PO ۴) ۲ − (P ۲ O ۷) ۴ − + H ۲ O تراکم به عنوان یک تعادل نشان داده می‌شود زیرا واکنش معکوس، هیدرولیز، نیز امکان‌پذیر است. در هر مرحله واحد دیگری (PO ۳) − به زنجیره اضافه می‌شود، همان‌طور که با قسمت داخل براکت‌ها در تصویر اسید پلی فسفریک نشان داده شده‌است. P ۴ O ۱۰ را می‌توان به عنوان محصول نهایی واکنش‌های تراکم مشاهده کرد که در آن هر چهار وجهی سه گوشه را با سایرین به اشتراک می‌گذارد. برعکس، هنگامی که مقدار کمی آب به پنتوکسید فسفر اضافه می‌شود، مخلوط پیچیده‌ای از پلیمرها تولید می‌شود. یک جفت الکترون تنها روی یک اتم اکسیژن را می‌توان به یک یون هیدروژن (پروتون) یا یک یون فلز در یک برهمکنش معمولی اسید لوئیس-باز لوئیس اهدا کرد. | ## بخش 2: پلی فسفات | تشکیل کمپلکس منیزیم، یک فرایند بحرانی در فرایند هیدرولیز ATP است، زیرا پیوند بین گروه فسفات پایانی و بقیه مولکول را ضعیف می‌کند. اصطلاح «انرژی بالا» به این واقعیت اشاره دارد که نسبت به مقدار انرژی آزاد شده در واکنش‌های شیمیایی آلی که می‌تواند در سیستم‌های زنده رخ دهد، زیاد است. پلی فسفات‌های معدنی با پلیمر بالا پلی فسفات‌های با وزن مولکولی بالا به خوبی شناخته شده‌اند. این ترکیبات پلیمرهای خطی حاوی کمی تا چند صد باقیمانده از ارتوفسفات هستند که توسط پیوندهای فسفو آن هیدرید غنی از انرژی به هم متصل شده‌اند. پیش از این، آن را یا به عنوان «فسیل مولکولی» یا تنها به عنوان یک منبع فسفر و انرژی برای بقای میکروارگانیسم‌ها در شرایط شدید در نظر می‌گرفتند. این ترکیبات در حال حاضر به عنوان نقش‌های تنظیمی نیز شناخته شده‌اند و در انواع تمام گونه‌های موجودات زنده وجود دارند که در تصحیح و کنترل متابولیک در هر دو سطح ژنتیکی و آنزیمی شرکت می‌کنند. پلی فسفات به‌طور مستقیم در تغییر برنامه ژنتیکی مشخصه مرحله رشد نمایی باکتری‌ها تا فرایند بقای سلول در شرایط ثابت، «زندگی در مسیر کند» نقش دارد. آنها در بسیاری از مکانیسم‌های تنظیمی که در باکتری‌ها رخ می‌دهد شرکت می‌کنند: آنها در القای rpoS، یک زیر واحد RNA-پلیمراز است که مسئول توضیح گروه بزرگی از ژن‌های دخیل در تنظیم فاز رشد ثابت و بسیاری از عوامل استرس‌زا است، شرکت می‌کنند. پلی فسفات‌ها و اگزوپلی فسفاتازها در تنظیم سطوح عامل واکنش دقیق، گوانوزین-۵' دی فسفات-۳'- دی فسفات (ppGpp)و پیام رسان دوم در سلول‌های باکتریایی شرکت می‌کنند. کانال‌های فوق که توسط پلی فسفات و پلی-b-هیدروکسی بوتیرات با Ca2+ تشکیل شده‌اند در فرآیندهای انتقال در موجودات مختلف نقش دارند. | ## بخش 3: پلی فسفات | عملکرد مهم پلی فسفات در میکروارگانیسم‌ها — پروکاریوت‌ها و یوکاریوت‌های پایین‌تر — کنترل شرایط متغیر محیطی با تأمین ذخایر فسفات و انرژی است. پلی فسفات‌ها در سلول‌های حیوانی وجود دارند و داده‌های زیادی در مورد مشارکت آن در فرآیندهای تنظیمی در طول رشد و تکثیر و تمایز سلولی — به ویژه در بافت‌های استخوانی و مغز - وجود دارد. در انسان پلی فسفات‌ها نقش کلیدی در انعقاد خون دارند که توسط پلاکت‌ها تولید و آزاد شده و آنها فاکتور انعقاد خون XII را فعال می‌کنند که برای تشکیل لخته خون ضروری است. فاکتور XII که فاکتور Hageman نیز نامیده می‌شود، شروع کننده تشکیل فیبرین و تولید یک واسطه پیش التهابی به نام برادی کینین است که به نشت از رگ‌های خونی و ترومبوز کمک می‌کند. پلی فسفات‌های ایجاد شده از باکتری، پاسخ ایمنی میزبان را در طول عفونت مختل می‌کنند و در معرض قرار گرفتن پلی فسفات‌ها با اگزوپلی فسفاتاز نوترکیب، باعث ایجاد سپسیس در موش‌ها می‌شود. پلی فسفات‌های معدنی نقش مهمی در تحمل سلول‌های مخمر به کاتیون‌های فلزات سنگین سمی دارند. به عنوان افزودنی‌های غذایی مصرف کردن پلی فسفات سدیم (E452(i ، پلی فسفات پتاسیم (E452(ii ، سدیم پلی فسفات کلسیم (E452(iii و پلی فسفات کلسیم (E452(iv به عنوان افزودنی‌های غذایی استفاده می‌شوند. در حالی که نگرانی‌هایی در مورد اثرات مضر بر استخوان‌ها و بیماری‌های قلبی عروقی و همچنین هیپرفسفاتمی مطرح شده‌است. | ## جمع‌بندی | در کل مصرف معقول تا (۴۰)میلی‌گرم فسفات به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز) هیچ خطری برای سلامتی ندارد.Ritz, E.