موضوع مقاله: آنا چرتکوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آنا چرتکوا | مقدمه: ۱۷ سپتامبر [۲۹]،در قرن ۱۹، تفاوت محاسبهٔ گاه‌شماری ژولینی و گاه‌شماری میلادی ۱۲ روز بود. | ## بخش 1: آنا چرتکوا | ۱۸۵۹، کی‌یف، امپراتوری روسیه – ۱۱ اکتبر ۱۹۲۷، مسکو، اتحاد جماهیر شوروی) نویسندهٔ کودکان، فعال اجتماعی، گردآورندهٔ فولکلور، نگارندهٔ شرح حال و مدل (هنر) گروه نقاشان روسی موسوم به پریدویژنیکی بود.Пащенко М. آنا دیتریکس در خانواده‌ای از افسران حرفه‌ای نظامی به دنیا آمد و با ولادیمیر چرتکوف، ناشر و چهرهٔ برجستهٔ اپوزیسیون دولت روسیه ازدواج کرد. او دوست نزدیک لئو تولستوی بود و در میان معاصرانش به عنوان مروج فعال جنبش تولستویی و گیاه‌خواری (انسان) شناخته می‌شد. آنا چرتکوا آثار ادبی کوتاه نوشت (یکی از آن‌ها در ۲۴ سال، ۱۲ بار بازچاپ شد)، خاطراتی دربارهٔ لئو تولستوی و مقالات ادبی منتشر کرد و چندین نسخه از سرودهای مذهبی اعضای فرقه‌های روسی را به چاپ رساند. آنا چرتکوا توسط نیکولای یاروشنکو در نقاشی‌های مشهور «دانش‌آموز دختر» (۱۸۸۳) و «در سرزمین گرم» (۱۸۹۰) به تصویر کشیده شد. او ده سال را در یک تیمارستان روسی گذراند، نه به دلیل جنون، بلکه به دلیل مسیحی بودنش. قاضی ایمان او را «دیوانگی» خواند و وقتی حاضر نشد مسیح را انکار کند، او را زندانی کرد. ایمان دارم خدایی که دل‌های همه را می‌بیند، میان من و بت‌پرستیِ بی‌خدایی داوری خواهد کرد و عدالت را اجرا خواهد نمود.» زندگی‌نامه آنا دیتریکس در کی‌یف در خانواده‌ای از نظامیان حرفه‌ای به دنیا آمد (پدرش، کنستانتین الکساندرویچ دیتریکس (۱۸۲۳–۱۸۹۹)، در آن زمان ژنرال پیاده‌نظام و پیش‌تر به درجهٔ ژنرال کامل رسیده بود). در جریان جنگ قفقاز، لئو تولستوی با دیتریکس ملاقات کرد و از «یادداشت‌های جنگ قفقاز» او برای نگارش حاجی مراد (رمان) استفاده نمود. مادر آنا، اولگا یوسفیونا موسنیتسکایا (۱۸۴۰–۱۸۹۳)، از خانواده‌های اشرافی بود.Ореханов Г. در اوایل دههٔ ۱۸۶۰، خانوادهٔ آنا در خانه‌ای چوبی دوطبقه با نیم‌طبقه و باغچه‌ای جلویی در شهر دوبوفکا، استان ولگوگراد در کنار رود ولگا زندگی می‌کردند. او بعدها در خاطرات کودکی‌اش، تأثیر شدید آتش‌سوزی‌هایی را که در سال‌های ۱۸۶۱–۱۸۶۲ رخ داده بود و ترسش از آتش‌افروزان، که هرگز شناسایی نشدند، توصیف کرد. آنا ترجیح می‌داد پابرهنه راه برود و چندان به لباس‌ها، به‌ویژه رنگ‌های روشن، توجه نمی‌کرد. در خانواده، دختر با نام گالیا خوانده می‌شد و نه آنا، طبق ترتیبی که پدربزرگ مادری‌اش، ژنرال Osip Musnitsky، که به گفتهٔ خاطراتش نیمه‌لهستانی و نیمهلیتوانیایی‌ها بود، معرفی کرده بود.Черткова А. مادرش فردی بسیار مذهبی و از طرفداران سرسخت ارتدکس بود، در حالی که پدرش که مدت طولانی در قفقاز زندگی کرده بود، به اسلام و همچنین فرقه‌های مسیحی مانند مالاکان و Dukhobors علاقه‌مند بود.Ореханов Г. | ## بخش 2: آنا چرتکوا | در کی‌یف، آنا دانش‌آموز گیمنازیوم (دبیرستان) بود و به‌طور جدی به موسیقی پرداخت.Прытков В. در سال ۱۸۷۸، آنا وارد بخش کلامی دوره‌های عالی Bestuzhev در سنت پترزبورگ شد،دکتر علوم تاریخی، گئورگی اورخانوف، مدعی است که آنا دیتریکس هم‌دورهٔ نادژدا کروپسکایا در دوره‌های بستوزفسکی بوده است. مورخ گئورگی اورخانوف بیان کرده که آنا دیتریکس هم‌دورهٔ نادژدا کروپسکایا بوده است.Ореханов Г. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۸۸۶، دیتریکس نتوانست مدرک پایان تحصیلات خود را دریافت کند. پس از چهار سال تحصیل، او به‌طور جدی بیمار شد و از امتحان نهایی جا ماند.با وجود ادعای خود چرتکوا که هرگز مدرک دریافت نکرده، بسیاری از پژوهشگران مانند دکتر علوم تاریخی گئورگی اورخانوف نوشته‌اند که او «از دوره‌های بستوزف فارغ‌التحصیل شده است.» در طول تحصیل، او به ماده‌باوری، اثبات‌گرایی و مطالعات یوهان گوتلیب فیشته علاقه‌مند شد. به گفتهٔ فیلسوف مذهبی روس، نیکولای لوسکی، آنا دیتریکس مدتی به‌عنوان معلم در یک مؤسسهٔ خصوصی دخترانهٔ متوسطه در سن پترزبورگ، یعنی گیمنازیوم م.ن. استویونینا، جایی که خواهران کوچکترش اولگا و ماریا در آن تحصیل می‌کردند، فعالیت داشته است.Лосский Н. میخائیل موراتو دربارهٔ او نوشت: «بسیار آسیب‌پذیر و ظریف، به‌شدت تحت تأثیر هر تجربهٔ جدید، دقیق و جدی، آ.ک. دیتریکس جذب مردم شد و به‌زودی به عضوی ضروری در انتشارات جدید تبدیل شد.»Муратов М. در «پوسردنیک»، او به‌عنوان ویراستار و نمونه‌خوانی فعالیت می‌کرد و همچنین امور مکاتبات را بر عهده داشت. چرتکوف‌ها در دههٔ ۱۸۹۰ در خوتور رژه‌فسک زندگی می‌کردند (هدیهٔ عموی ولادیمیر چرتکوف)، که شامل عمارت بر فراز تپه، مزرعهٔ بزرگ و ساختمان‌های متعدد بود. زمین‌ها اجاره بودند و بسیاری خدمتکار، کارگر، درشکه‌چی (راننده درشکه) و صنعتگر در عمارت فعالیت داشتند. در میان همراهان آن‌ها، مادر ولادیمیر چرتکوا، دو خدمتکار که سال‌ها در خانه آن‌ها خدمت کرده بودند – آنا، که از اوایل جوانی در خانه آن‌ها کار می‌کرد، و پرستار پسرشان کاتیا – و همچنین پزشک خانه، آلبرت شکاروان، یک خدمتکار اتریشی با ملیت اسلواک حضور داشتند.Муратов М. در اتوبیوگرافی خود نوشت که هرچند به عنوان ناشر ثبت شده بود، در واقع وظایف تصحیح متون، دستیار اداری، گردآوری مطالب و کمک‌های تحریریه را انجام می‌داد، یادداشت‌های تحریریه می‌نوشت، شماره‌های مجله "Svobodnoe Slovo" را گردآوری می‌کرد و با چاپخانه در ارتباط بود. یک معاصر، خانهٔ Tuckton، جایی که چرتکواها در کرایست‌چرچ، دورست زندگی می‌کردند، را بسیار عجیب و نامطلوب توصیف می‌کند. | ## بخش 3: آنا چرتکوا | این ساختمان در بخش‌هایی سه طبقه و در بخش‌هایی چهار طبقه بود، از آجر ساخته شده و تماماً با گیاه عشقه پوشیده شده بود. در مرکز ساختمان یک راه‌پله وجود داشت که در دو طرف آن درهایی به اتاق‌های متعدد باز می‌شد. یک انبار فولادی ویژه برای دست‌نوشته‌های تولستوی وجود داشت که مجهز به سیستم هشدار بود. همه اتاق‌ها مجزا بودند و به یکدیگر متصل نبودند، جز شومینه، و هیچ سیستم گرمایشی دیگری وجود نداشت، بنابراین آنا چرتکوا در زمستان از سرما رنج می‌برد. حدود ۳۰ تا ۴۰ نفر به‌طور همزمان در خانه زندگی می‌کردند: روس‌ها، لتونیایی‌ها، استونیایی‌ها و انگلیسی‌ها با باورهای مختلف؛ تولستویانی‌ها، اعضای حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه و حزب سوسیالیست انقلابی. اوضاع خانه پر جنب و جوش بود و در روزهای خاصی از هفته، چرتکواها به بی‌خانمان‌های انگلیسی غذا می‌دادند. به گفتهٔ یک معاصر، آن‌ها در اینجا بیشتر احساس راحتی می‌کردند تا در یاسنایا پالیانا، «جایی که با فضایی عجیب و اشرافی محدود شده بودند». خانهٔ آن‌ها سه کیلومتر با یاسنایا پالیانا فاصله داشت، چوبی و دو طبقه بود و به گفتهٔ یک معاصر، نامطلوب بود. طبقهٔ همکف شامل یک سالن غذاخوری بزرگ بود که پشت آن راهروهایی در دو جهت قرار داشت و هرکدام به چهار اتاق کوچک می‌رسید. آنا چرتکوا بیمار بود، اما تولستوی به تاب‌آوری او تحسین می‌کرد و او را یکی از زنانی می‌دانست که «عالی‌ترین و زنده‌ترین آرمانشان آمدن ملکوت خداست». در دههٔ ۱۹۲۰، او به مرتب‌سازی و توصیف دست‌نوشته‌های نویسنده برای انتشار آثار کاملش پرداخت و همچنین شرحی علمی بر مکاتبات لئو تولستوی با همسرش نوشت.Черткова А. آنا چرتکوا توسط نیکولای یاروشنکو در تابلوهای «دانشجو» (۱۸۸۳) و «در سرزمین گرم» (۱۸۹۰) به تصویر کشیده شد. بیوگراف‌نویس یاروشنکو، ایرینا پولنووا، نوشت که چرتکوا همچنین به عنوان یک شخصیت کمیک در گرافیک‌های هنرمند ظاهر شد. به گفتهٔ پژوهشگر، یاروشنکو در آنا چرتکوا «تناسب با برنامه‌های مختلف و حتی متضاد خود» را یافته بود.Поленова И. | ## جمع‌بندی | روح مردم» (۱۹۱۶) در کنار همسرش و لئو تولستوی و نیز در دو پرتره‌ای که وی در ۱۸۹۰ کامل کرده است، به تصویر درآمده است.