aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: ویولا آمهرد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ویولا آمهرد | مقدمه: ویولا پاتریشیا آمهرد (زاده ۷ ژوئن ۱۹۶۲) یک سیاستمدار سوئیسی است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان عضو شورای فدرال سوئیس و به عنوان رئیس‌جمهور کنفدراسیون سوئیس برای سال ۲۰۲۴ (بین ۱ ژانویه تا ۳۱ دسامبر آن سال) خدمت کرده است. | ## بخش 1: ویولا آمهرد | زندگی‌نامه حرفه سیاسی آمهرد از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ عضو شورای شهر بریگ گلیس (استادترات، عضو اجرایی)، معاون شهرداری بریگ گلیس از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ و رئیس شهرداری بریگ گلیس از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ بود. او به نمایندگی از کانتون واله، از ۳۱ مه ۲۰۰۵ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸ عضو شورای ملی سوئیس شد. آمهرد در انتخابات شورای فدرال در ۹ دسامبر ۲۰۱۵ شرکت کرده و برای کسب کرسی خالی ایولین ویدمر-شلومپف تا ۳۱ دسامبر بعدی تلاش کرد، اگرچه نام خود را به عنوان نامزد مطرح نکرده بود. در جریان گمانه‌زنی‌ها در مورد نامزدی او برای عضویت در شورای فدرال، آمهرد نامزدی خود را برای جایگزینی دوریس لوتارد در ۵ اکتبر ۲۰۱۸ اعلام کرد. در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸، آمهرد و هایدی زی‌گراخن، یکی از مدیران محلی در کانتون آوری، در حزب CVP/PDC به عنوان نامزدهای شورای فدرال معرفی شدند. | ## بخش 2: ویولا آمهرد | در ۵ دسامبر بعدی، او با ۱۴۸ رای به عنوان رای نخست، در کنار کارین کلر-شوتر از جناح لیبرال‌های FDP به عضویت شورای فدرال انتخاب شد. آمهرد از تقویت نیروهای مسلح سوئیس دفاع کرده و با عضویت سوئیس در ناتو مخالفت است. در ۷ دسامبر ۲۰۲۲، آمهرد در کنار آلین برست، که به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شده بود، معاونت رئیس شورای فدرال را در سال ۲۰۲۳ تجربه کرد. در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، مجلس فدرال آمهرد را با ۱۵۸ رای از ۲۴۳ رای رئیس‌جمهور کنفدراسیون سوئیس برای سال ۲۰۲۴ برگزید. دوره او به عنوان رئیس‌جمهور در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴ به پایان رسید، زیرا کارین کلر شوتر روز بعد این مسئولیت را بر عهده گرفت. | ## بخش 3: ویولا آمهرد | در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۵، امهرد اعلام کرد که در مارس ۲۰۲۵ از عنوان مشاور فدرال استعفا خواهد داد. وی از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ در دانشگاه فریبورگ در رشته حقوق تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۷ لیسانس ''قانونین'' را دریافت کرد. پس از آن، تا سال ۱۹۹۰ یک دوره کارآموزی را به عنوان وکیل و سردفتر در بریگ گلیس به پایان رساند. در سال ۱۹۹۰ مجوز دفتر اسناد رسمی کانتون واله و در سال ۱۹۹۱ مجوز وکالت و آزمون وکالت کانتون واله را کسب نمود. | ## جمع‌بندی | از سال ۱۹۹۱، او به عنوان یک وکیل و دفتر اسناد رسمی در بریگ گلیس و از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ به عنوان قاضی پاره وقت در کمیسیون استیناف کارکنان فدرال کار کرده است.
موضوع مقاله: گراژینا باتسویچ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گراژینا باتسویچ | مقدمه: گراژینا باتسِویچ بیرناتسکا (؛ ؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز و نوازندهٔ ویولن لیتوانیایی‌تبار اهل لهستان بود. | ## بخش 1: گراژینا باتسویچ | زندگی‌نامه گراژینا باتسِویچ در ۵ فوریه ۱۹۰۹ در شهر ووچ از پدر و مادری به نام‌های ماریا و وینکاس (ویسنتی) باتسِویچ متولد شد. پدر او که اهل لیتوانی بود، علیرغم تغییر نام خود از لیتوانیایی باتسه‌ویکیوس به باتسِویچ، پیوند عمیقی با میراث لیتوانیایی آنها ایجاد کرد. او همچنین نخستین معلم موسیقی گراژینا بود و اصرار داشت که هر چهار فرزندشان از سنین جوانی ویولن، پیانو و تئوری اساسی موسیقی بخوانند. گراژینا سومین فرزند از چهار فرزند خانواده است، با دو برادر بزرگتر به نام‌های کیه‌ستوت و ویتوتاس و یک خواهر کوچکتر به نام واندا. ویتوتاس با استفاده از نام خانوادگی اصلی لیتوانیایی پدرش (باتسه‌ویکیوس) شناخته شد و همچنین یک پیانیست و آهنگساز برجسته شد. گراژینا نخستین کنسرت خود را در سن هفت سالگی در کنار برادرانش اجرا کرد و اولین قطعه موسیقی خود را در حوالی سن سیزده سالگی نوشت. در سال ۱۹۲۸، او تحصیل در کنسرواتوار ورشو (امروزه دانشگاه موسیقی شوپن) را آغاز کرد و در آنجا فن نواختن ویولن را نزد ژوزف یارژمبسکی و آهنگسازی را نزد کاژیمیش سیکورسکی فرا گرفت. | ## بخش 2: گراژینا باتسویچ | پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۳۲، او در کلاس‌های آهنگسازی نادیا بولانژه در «مدرسه عادی موسیقی پاریس» هم شرکت کرد. در این مدت، او به نواختن ویولن ادامه داد و با آندره توره و کارل فلش تحصیلان خود را تکمیل کرد. گراژینا باتسِویچ پس از اتمام تحصیلاتش، به عنوان آهنگساز و نوازنده به حرفه موسیقی خود ادامه داد و گاهی نیز در نقش تک‌نواز ظاهر شد و به عنوان عضو هیئت داوران در مسابقات نوازندگی ویولن حضور داشت. او به عنوان استاد کنسرت ارکستر سمفونیک رادیوی ملی لهستان، به رهبری گژگوش فیتلبرگ از ۱۹۳۶–۱۹۳۸ خدمت کرد. در این مدت، ارکستر نخستین کنسرتو ویولن خود و همچنین سه ترانه او را برای تنور و ارکستر اجرا کرد. در همان زمان، او در سال ۱۹۳۶ با همسرش، پزشک و استاد پزشکی «آندژی بیرناتسکی» ازدواج کرد و در سال ۱۹۴۲ صاحب یک دختر به نام آلینا بیرناتسکا شد. در جریان جنگ جهانی دوم، باتسِویچ به ورشو نقل مکان کرد و در آنجا به آهنگسازی و اجرا در کنسرت‌های مخفیانه زیرزمینی ادامه داد، و در همان‌جا بود که او نخستین بار سوئیت برای دو ویولن اجرا کرد. | ## بخش 3: گراژینا باتسویچ | پس از قیام ورشو باتسویچ و خانواده‌اش از شهر ویران شده فرار کردند و به‌طور موقت در لوبلین ساکن شدند. شهرت باتسِویچ در دوران پس از جنگ، علیرغم سانسور عمومی ناشی از تحقق سیاسی اصلاحات فرهنگی سوسیالیستی، افزایش یافت. با شناخت روزافزون او و همچنین تعداد فزاینده جوایز و قراردادهای ساخت موسیقی، او تمرکز خود را به آهنگسازی معطوف نمود. در سال ۱۹۵۴، او دچار یک سانحه رانندگی شد که باعث ایراد جراحات جزئی به خانواده‌اش گشت، اما با شکستن لگن و برخی از دنده‌ای خودش، به مدت طولانی در بیمارستان بستری شد. این واقعه او را مجبور کرد که آهنگسازی را تنها شغل خود بداند، زیرا دیگر قادر به اجرا نبود. در میان آنها هفت کنسرتو ویولن، پنج سونات برای ویولن با پیانو، سه سونات برای تکنوازی ویولن (شامل یک نمونهٔ اولیه و بدون شماره از سال ۱۹۲۹)، یک کوارتت برای چهار ویولن، هفت کوارتت زهی و دو کوئنتت پیانو هستند. | ## جمع‌بندی | آثار ارکسترال او شامل چهار سمفونی شماره‌دار (۱۹۴۵، ۱۹۵۱، ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳)، یک سمفونی برای سازهای زهی (۱۹۴۶) و دو سمفونی اولیه است که اکنون گم‌شده محسوب می‌شوند.
موضوع مقاله: فانی السلر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فانی السلر | مقدمه: فانی السلر (; – ) رقصندهٔ برجستهٔ باله اهل اتریش بود که به خاطر سبک احساسی و نمایشی خود در رقص‌های رمانتیک قرن نوزدهم شهرت داشت. | ## بخش 1: فانی السلر | او یکی از ستارگان بزرگ باله در اروپا و آمریکا بود و با اجراهای خیره‌کننده‌اش تأثیری ماندگار در دنیای رقص گذاشت. زندگی و تحصیلات فانی السلر در وین، اتریش متولد شد و به همراه خواهرش، تِرِزا السلر، آموزش رقص را از سنین کودکی آغاز کرد. او تحت تعلیم اساتید برجسته‌ای مانند ژان-پیر آور قرار گرفت و خیلی زود به عنوان یک استعداد درخشان در دنیای باله شناخته شد. دوران حرفه‌ای السیر اولین اجراهای خود را در وین آغاز کرد، اما شهرت واقعی او زمانی رقم خورد که به پاریس رفت و در تالار اپرای پاریس به اجرا پرداخت. | ## بخش 2: فانی السلر | در آنجا، او به سرعت به یکی از برجسته‌ترین رقصندگان باله رمانتیک تبدیل شد و توانست رقیب سرسخت ماریا تاگلیونی، دیگر ستارهٔ مشهور باله آن دوران، باشد. یکی از اجراهای نمادین او، رقص اسپانیایی «لا کاچوچا» بود که به دلیل حرکات پرانرژی و احساسی‌اش مورد تحسین فراوان قرار گرفت. در دههٔ ۱۸۴۰، او به ایالات متحده آمریکا سفر کرد و به عنوان اولین باله‌دان اروپایی که در این کشور به اجرای برنامه پرداخت، تاریخ‌ساز شد. اجراهای او در نیویورک، فیلادلفیا و بوستون با استقبال بی‌نظیری روبه‌رو شد و محبوبیت فوق‌العاده‌ای در آمریکا به دست آورد. | ## بخش 3: فانی السلر | افتخارات و تأثیرات السیر در دوران حرفه‌ای خود به عنوان یکی از پیشگامان رقص نمایشی شناخته شد و تأثیر زیادی بر باله رمانتیک گذاشت. او در تئاترهای مهم اروپا از جمله لندن، برلین و سن‌پترزبورگ به اجرا پرداخت و یکی از تأثیرگذارترین رقصندگان قرن نوزدهم محسوب می‌شود. زندگی شخصی و بازنشستگی پس از سال‌ها اجرا در صحنه‌های بین‌المللی، السلر در سال ۱۸۵۱ از دنیای رقص کناره‌گیری کرد و به وین بازگشت. | ## جمع‌بندی | سبک نمایشی و پرشور او الهام‌بخش نسل‌های بعدی از رقصندگان بود و نام او در تاریخ باله به عنوان یکی از نوآوران این هنر ثبت شده است.
موضوع مقاله: لیزا فونساگرایوز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لیزا فونساگرایوز | مقدمه: لیزا فونساگرایوز (; – ) مدل، عکاس و طراح مد سوئدی بود که به عنوان اولین سوپرمدل جهان شناخته می‌شود. | ## بخش 1: لیزا فونساگرایوز | او در دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰، چهرهٔ ثابت جلدهای مجلات مد مطرحی همچون ووگ، هارپرز بازار و ونیتی فر بود. زندگی اولیه و ورود به دنیای مد لیزا فونساگرایوز در اوپسالا، سوئد متولد شد و ابتدا در رشتهٔ رقص و هنرهای زیبا آموزش دید. او برای ادامهٔ تحصیلات به پاریس نقل مکان کرد، جایی که به عنوان معلم رقص مشغول به کار شد. ورود تصادفی او به دنیای مد، زمانی اتفاق افتاد که یک عکاس از او خواست تا به عنوان مدل در یک پروژه شرکت کند. | ## بخش 2: لیزا فونساگرایوز | دوران حرفه‌ای در دههٔ ۱۹۳۰، لیزا به یکی از برجسته‌ترین مدل‌های مد اروپا تبدیل شد. ژست‌های ظریف، استایل بی‌نقص و چهرهٔ کلاسیک او باعث شد تا در دنیای مد به شهرتی جهانی دست یابد. پس از جنگ جهانی دوم، او به ایالات متحده مهاجرت کرد و فعالیتش را در نیویورک ادامه داد. او بارها بر جلد مجلات مد بزرگ ظاهر شد و به تعریف جدیدی از زیبایی و استایل در دنیای مد کمک کرد. | ## بخش 3: لیزا فونساگرایوز | همکاری با عکاسان و ازدواج لیزا ابتدا با فرناند فونسه‌گریو، عکاس مد، ازدواج کرد اما بعدها با اروینگ پن، یکی از تأثیرگذارترین عکاسان مد قرن بیستم، ازدواج کرد. این ازدواج نه‌تنها یک پیوند شخصی، بلکه همکاری هنری ماندگاری را نیز به همراه داشت و تصاویر نمادین بسیاری از او در مجلات مد منتشر شد. سال‌های پایانی و میراث در دهه‌های پایانی زندگی، لیزا به طراحی لباس و مجسمه‌سازی روی آورد و از دنیای مدلینگ فاصله گرفت. | ## جمع‌بندی | لیزا فونساگرایوز همچنان به عنوان اولین سوپرمدل تاریخ شناخته می‌شود و تأثیر او بر صنعت مد، به‌ویژه در استانداردهای زیبایی و حرفه‌ای‌گری در مدلینگ، همچنان ادامه دارد.
موضوع مقاله: در کار ۲: گمشده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # در کار ۲: گمشده | مقدمه: در کار ۲: گمشده یک فیلم اکشن، دلهره‌آور و جنایی فیلیپینی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی اریک متی و نویسندگی میچیکو یاماموتو است. | ## بخش 1: در کار ۲: گمشده | دنباله فیلم در کار محصول ۲۰۱۳ محسوب می‌شود، فیلم داستان روزنامه‌نگاری را روایت می‌کند که در مورد ناپدید شدن مرموز همکارانش تحقیق می‌کند و زندانی که به‌طور موقت برای انجام ترور آزاد می‌شود. در این فیلم بازیگرانی متشکل از جان آرسیلا، دنیس تریلو، دانته ریورو، لاتلو د لئون، کریستوفر د لئون، لئو مارتینز، جوی مارکز، اریک فروکتوزو، وندولف کویزون، آگوت ایسیدرو، سول کروز، وندل راموس، لائو رودریگوئز، آندره آ بریلانتس، مگان یونگ، لوی ایگناسیو و کارلوس سیگویون ریورا می‌باشد. این فیلم برای اولین بار در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱ در هفتاد و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد، جایی که در مسابقه اصلی برای شیر طلایی شرکت کرد و جام ولپی را برای بهترین بازیگر مرد برای جان آرسیلا برد. | ## بخش 2: در کار ۲: گمشده | این فیلم بعداً به عنوان ورودی فیلیپین برای بهترین فیلم بلند بین‌المللی در نود و پنجمین جوایز اسکار انتخاب شد. همچنین در یک مینی سریال برای به همین‌نام اقتباس شد، با نسخه ویرایش شده فیلم اول به عنوان دو قسمت اول، که در پنجاهمین جایزه بین‌المللی امی برای بهترین فیلم تلویزیونی یا مینی سریال نامزد شد. داستان سیسوی سالاس (جان آرسیلا)، خبرنگار فاسد یک روزنامه محلی، در پی ناپدید شدن همکارانش مجبور می‌شود تحقیقاتی را آغاز کند و او را در مقابل منافع شخصی خود قرار دهد. | ## بخش 3: در کار ۲: گمشده | در همین حال، رومن روبیو (دنیس تریلو)، زندانی که به‌طور معمول از زندان برای انجام ترور آزاد می‌شود، به خاطر جنایتی که مرتکب نشده به حبس ابد محکوم می‌شود و چون نمی‌خواهد بقیه عمر خود را به عنوان یک قاتل بگذراند، شروع به برنامه‌ریزی راه‌هایی برای به دست آوردن آزادی خود به هر وسیله‌ای می‌کند. تولید فیلمبرداری در آواخر سال ۲۰۱۹ آغاز شد، و در اوت ۲۰۲۰ در طول همه‌گیری کووید ۱۹ متوقف شد. | ## جمع‌بندی | بازخوردها هم این فیلم و هم مینی سریال تا حد زیادی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرده‌اند.
موضوع مقاله: لورا کاردوسو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لورا کاردوسو | مقدمه: او به عنوان یکی از بهترین و شناخته شده‌ترین بازیگران زن برزیلی سینما، تئاتر و تلویزیون شناخته می‌شود. | ## بخش 1: لورا کاردوسو | والدین او مهاجرانی از پرتغال بودند.در ابتدا خانوادهاش با فعالیت هنری او مخالف بودند، اما وقتی لورا ۱۵ ساله شد، دیگر هیچ تردیدی نداشت. او مصمم بود که به عرصه هنر وارد شود و به همین دلیل کار خود را با بازی در رادیونوولاهای شبکه رادیو کیهان آغاز کرد. پیشه کاردوسو که در آن زمان بسیار جوان بود، اولین حضور تلویزیونی خود را در برنامه تریبونال دو کوراسائو (۱۹۵۲) شبکه Tupi تجربه کرد. پس از دو سال فعالیت متمرکز در تئاتر، در سال ۱۹۸۱ از سوی شبکه گلوبو دعوت شد تا به گروه بازیگران تله‌نوول «بریلهانته» اثر ژیلبرتو براگا بپیوندد. در سال ۱۹۸۲، او در فیلم‌های «لانه مار» و «استعفا» که از تلویزیون باندیرانتس پخش می‌شد، ایفای نقش کرد. | ## بخش 2: لورا کاردوسو | در ادامه همکاری با شبکه گلوبو، کاردوسو در سه تله‌نوول والتر نگروئو ظاهر شد: «نان-نان، بوسه-بوس» (۱۹۸۳)، «رایگان برای پرواز» (۱۹۸۴) و «چرخ آتش» (۱۹۸۸). سپس در «ملکه قراضه» (۱۹۹۰) اثر سیلویو دی آبرو و «خوشبختی» (۱۹۹۱) اثر مانوئل کارلوس بازی کرد و در سه بازسازی موفق دیگر از تله‌نوول‌ها حضور یافت که دو مورد از آنها ساخته ایوانی ریبیرو بودند: «زنان شنی» (۱۹۹۳) و «یک سفر» (۱۹۹۴). در سال ۱۹۹۵، کاردوسو در "برادران شجاعت" و تله‌نوول قلب منفجر می‌شود" اثر گلوریا پرز ظاهر شد - که اولین تله‌نوولی بود در پروژاک (امروزه با نام استودیو گلوبو شناخته می‌شود) فیلمبرداری شد. در سال ۱۹۹۸، او در "ویلا مادالناً بازی کرد و پس از یک همکاری کوتاه با ضبط تلویزیون- جایی که در "زندگی متقابل" (۲۰۰۰) اثر مارکوس لازارینی ظاهر شد - به گلوبو بازگشت تا در "یک قدیس حامی" (۲۰۰۱) اثر والسیر کاراسکو بازی کند. و سپس در نقش مادالنا در «امید» (۲۰۰۲) و در سال ۲۰۰۳ در نقش کارمن در «شکلات با فلفل» ظاهر شد. | ## بخش 3: لورا کاردوسو | کاردوسو همچنین در «پیامبر» (۲۰۰۶) و «دو چهره» (۲۰۰۷) اثر آگوینالدو سیلوا ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۱۲، در نقش دوروتیا در بازسازی «گابریلا» - اقتباسی از رمان ژورژه آمادو با فیلمنامه‌نویسی والسیر کاراسکو - ظاهر شد. در سال ۲۰۱۴، او در سه تولید گلوبو حضور یافت: سریال تلویزیونی «بانوی دوم» و تله‌نوول‌های «امپراتوری» و «بوگی اوگی». در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴، لورا کاردوسو در مراسمی ویژه در سرویس استریم گلوبال پلی برزیل مورد تقدیر قرار گرفت و جایزه‌ای ویژه دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | فیلم گرافی ۱۹۶۴ - تقلید از خورشید ۱۹۶۴ - شاه پله ۱۹۶۵ - چهار برزیلی در پاریس ۱۹۶۹ - کوریسکو، شیطان بلوند ۱۹۷۶ - آنها مانند گذشته عشق نمی‌ورزند ۱۹۷۷ - تیرادنتس، شهید استقلال ۱۹۷۹ - مرغ‌های دریایی ۱۹۸۰ - آریلا ۱۹۸۲ - یک جفت سه … شرلی ۱۹۸۷ - کوئینکاس بوربا ۱۹۸۸ - زنا (فیلم کوتاه) ۱۹۸۸ - جانور رادیکال ۱۹۸۹ - ماه کامل ۱۹۹۰ - ملکه ضایعات فلزی … یولاندا مایا ۱۹۹۱ - شادی … کاندیدا پیکسوتو ۱۹۹۳ - زنان شنی … ایزاورا ۱۹۹۴ - سفر … دونا گیومار ۱۹۹۵ - برادران شجاعت … سینهالی ۱۹۹۵ - سرزمین خارجی … مانوئلا ۱۳۷۴ - قلب منفجر … ثریا ۱۹۹۶ - سالسا و مرنگه … روث کامپوس کیروش ۱۹۹۸ - ماجراجویی زیکو ۱۹۹۸ - محبوب من … یهدا فریرا د سوزا ۱۹۹۹ - Vila Madalena ...
موضوع مقاله: شارلوت بلژیک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شارلوت بلژیک | مقدمه: شارلوتِ بلژیک (؛ – ) که بیشتر با نام کوچک اسپانیایی‌اش کارلوتا، شناخته می‌شد، به‌واسطه تولدش و به‌طور موروثی شاهدخت بلژیک و یکی از اعضای دودمان ویتین بود که خود انشعابی از دودمان زاکسن-کوبورگ و گوتا محسوب می‌شد (به همین دلیل همچنین به‌عنوان شاهدخت زاکسن-کوبورگ و گوتا و دوشس زاکسن نیز شناخته می‌شد). | ## بخش 1: شارلوت بلژیک | به‌عنوان همسرِ آرشیدوک فردیناند ماکسیمیلیان یوزف اتریش، نائب‌السلطنه لومباردی–ونزیا و بعدها امپراتور مکزیک، او به آرشیدوشس اتریش (در ۱۸۵۷) و ملکهٔ مکزیک (در ۱۸۶۴) مبدل شد. او دختر، نوه، خواهر، خواهرزن، دخترخاله و همسر فرمانروایان حاکم یا برکنارشده در سراسر اروپا و مکزیک بود. شارلوت با فردیناند ماکسیمیلیان یوزف، برادر کوچک امپراتور فرانتس یوزف یکم در سال ۱۸۵۶ نامزد و یکسال بعد در سال ۱۸۵۷ در کاخ سلطنتی بروکسل ازدواج کرد. شارلوتِ بلژیک از ابتدای ازدواجش، با ملکه الیزابت اتریش-مجارستان در وین دچار اختلاف شد و زمانی که همسرش به‌عنوان نائب‌السلطنه لومباردی–ونزیا در ایتالیا منصوب شد، خوشحال شد. در این زمان، او توسط امپراتور ناپلئون سوم به‌عنوان مقام اسمی (تشریفاتی) برای امپراتوری پیشنهادی فرانسه در مکزیک انتخاب شد و شارلوت توانست شک و تردیدهای همسرش را دربارهٔ این پیشنهاد برطرف کند. | ## بخش 2: شارلوت بلژیک | ماکسیمیلیان و شارلوت به‌طور رسمی در ۱۸۶۴ به مکزیکوسیتی رسیدند، اما سلطنت آنان تنها کمی بیشتر از سه سال دوام آورد. او به همسرش کمک کرد، که اجازه می‌داد شارلوت به‌عنوان نایب‌السلطنه در غیابش در مکزیکوسیتی حکومت کند و به همین دلیل شارلوت به‌عنوان اولین زن حکمران در قاره آمریکا شناخته می‌شود. زمانی که ناپلئون سوم دستور عقب‌نشینی نیروهای نظامی کمکی فرانسه که برای حمایت از ماکسیمیلیان در نظر گرفته شده بود را صادر کرد، ماندن زوج امپراتور در مکزیک توجیه ناپذیر شد. به ابتکار خود، شارلوت تصمیم گرفت شخصاً به اروپا سفر کند تا آخرین تلاش را برای مذاکره با پاریس و سریر مقدس انجام دهد. او در اوت ۱۸۶۶ به فرانسه رسید، اما با استنکاف و امتناع‌های پی‌درپی ناپلئون سوم و پاپ پیوس نهم مواجه شد. | ## بخش 3: شارلوت بلژیک | به‌نظر می‌رسد شکست مأموریتش در رم، وضعیت روانی او را به‌حدی تحت تأثیر قرار دهد که یک پزشک روان‌شناس پیشنهاد کرد او در قلعه میرامار بستری و تحت نظر باشد. در همین روزهایِ تحتِ حبسِ خانگی بود که ماکسیمیلیان از سلطنت برکنار و توسط بنیتو خوارس در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۷ در کرتارو سیتی اعدام شد. شارلوت که بیوه شدنش بی‌خبر بود، به بلژیک بازگشت و به‌طور پی‌درپی در پاویون دو ترورن (در ۱۸۶۷ و دوباره در ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۹)، کاخ لاکن (در ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۹) و در نهایت در قلعه بوچوت در مز (از ۱۸۷۹) حبس شد و در ۴۸ سال بعدی در وضعیت روانی بسیار خراب باقی ماند و این مسئله همچنان باعث گمانه‌زنی‌ها و ایجاد شایعات زیادی شد. شارلوت در ۱۹ ژانویه ۱۹۲۷، پس از ابتلا به سینه‌پهلو ناشی از آنفلوانزا در سن ۸۶ سالگی در قلعه بوخاوت در آرامش درگذشت. | ## جمع‌بندی | در مورد آخرین سخنان شارلوت در بستر مرگ، روایت‌های مختلفی وجود دارد: به گفته شاهزاده میشل یونان، او در حالی که تسبیحی در دست داشت آهی کشید و زمزمه کرد: به گفته خوزه ایتوریاگا د لا فوئنته: به گفته اس.
موضوع مقاله: دختر غازچران کنار چاه | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دختر غازچران کنار چاه | مقدمه: دختر غازچران کنار چاه یکی از افسانه‌های آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری و در جایگاه شمارهٔ ۱۷۹ در نسخهٔ پنجم کتاب آن‌ها به‌نام «افسانه‌های کودکانه و خانوادگی» (KHM 179) منتشر شده است. | ## بخش 1: دختر غازچران کنار چاه | این داستان در نظام رده‌بندی آرنه-تامپسون در دستهٔ ATU 923 با عنوان «عشق همچون نمک» جای دارد. خلاصه داستان در کوهستان‌های دورافتاده، پیرزنی زندگی می‌کرد که غازها را پرورش می‌داد. روزی، او در حالی که باری سنگین از علوفه و میوه‌های جنگلی بر دوش داشت، با جوانی از خاندان اشراف روبه‌رو شد. جوان که گمان می‌کرد کار آسانی پیش رو دارد، خیلی زود از این کار خسته شد، اما پیرزن اجازه نداد که استراحت کند و حتی خود بر بار نشست و با شاخه‌های گزنه به پاهای او ضربه می‌زد. هنگامی که به کلبه رسیدند، در آنجا دختری زشت‌رو که غازها را می‌چراند، به استقبالشان آمد. پیرزن بلافاصله مانع هرگونه گفت‌وگویی میان آن دو شد و با لحنی هشدارآمیز گفت: «مبادا که عاشق او شوی!» سپس به نشانهٔ سپاس، جعبه‌ای سبز از جنس زمرد به جوان داد و او را بدرود گفت. هنگامی که جعبهٔ زمردی را به پادشاه و ملکهٔ آنجا نشان داد، ملکه به محض دیدن آن بیهوش شد و نگهبانان، جوان را به زندان انداختند. | ## بخش 2: دختر غازچران کنار چاه | او فاش کرد که روزی، دختر کوچک و محبوب‌شان را تبعید کرده‌اند؛ دختری که هنگام گریه کردن، اشک‌هایش به مروارید و جواهر بدل می‌شد. دختر کوچک پاسخ داد: «همان‌قدر که نمک را دوست دارم.» پادشاه این پاسخ را بی‌احترامی دانست، قلمرو خود را میان دو دختر بزرگتر تقسیم کرد و دختر کوچک را با کیسه‌ای نمک تبعید کرد. از سوی دیگر، آن دختر زشت‌رو هر شب، در نور مهتاب به کنار چاهی در دل کوه می‌رفت، پوست زشت خود را از صورت جدا می‌کرد و خود را در آب چاه می‌شست. در آن لحظات، چهره‌ای زیبا و اندوهگین از او نمایان می‌شد، اما با محو شدن مهتاب، دوباره به هیئت زشت‌اش بازمی‌گشت. شبی که او غسل می‌کرد، اشراف‌زاده که از دیگران جدا افتاده بود، او را دید و شگفت‌زده از زیبایی‌اش شد. پیرزن آن‌ها را استقبال کرد و گفت: «اگر آن زمان که دخترتان را راندید چنین بی‌انصاف نبودید، اکنون نیازی به این سفر نبود.» سپس دختر را صدا زد تا از اتاق بیرون بیاید. شاهزاده و دختر پادشاه با هم ازدواج کردند و زندگی شاد خود را در همان قصر ادامه دادند. | ## بخش 3: دختر غازچران کنار چاه | در فرهنگ عامه تلویزیون این افسانه در سال ۱۹۷۹ توسط شبکه تلویزیونی آلمان شرقی به فیلمی تلویزیونی تبدیل شد. همچنین نسخه‌ای از این داستان با عنوان "دو شاهزاده‌خانم" در سریال کارتونی سیمسالا گریم پخش شده است. دختر پادشاه، پدرش را مانند نمک دوست دارد؛ چیزی که ساده و بی‌ارزش به‌نظر می‌رسد، اما در واقع برای زندگی ضروری است. گریه‌ای که مروارید تولید می‌کند، نشان‌دهندهٔ زیبایی نهفته در اندوه و فداکاری است. چاه، به عنوان نماد ناخودآگاه و ژرفای درونی، و غسل شبانه، کنایه‌ای از پالایش روحی و بازگشت به خودِ واقعی است. | ## جمع‌بندی | پیرزن، برخلاف ظاهر عجیب و رفتار عجیبش، درواقع نوعی راهنما و شخصیت جادویی است که نقش واسطه میان جهان‌های انسانی و اسرارآمیز را دارد.
موضوع مقاله: سرباز حلبی استوار | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سرباز حلبی استوار | مقدمه: سرباز حلبی استوار یک افسانه ادبی از هانس کریستیان آندرسن نویسندهٔ دانمارکی است که نخستین بار در تاریخ ۲ اکتبر ۱۸۳۸ در کپنهاگ منتشر شد. | ## بخش 1: سرباز حلبی استوار | این داستان دربارهٔ سرباز حلبی‌ای است که تنها یک پا دارد و عاشق بالرینایی کاغذی می‌شود. «سرباز حلبی استوار» یکی از نخستین افسانه‌هایی بود که آندرسن آن را بر پایهٔ هیچ منبع فولکلور یا داستان پیشینی ننوشته بود، و حاصل تخیل ادبی خالص اوست. اما آخرین سرباز که قالب‌گیری‌اش با مقدار باقیماندهٔ قلـع انجام شده، فقط یک پا دارد. با وجود این نقص، او همچنان محکم و استوار ایستاده و سربازی وفادار باقی مانده‌است. در نزدیکی او، بالرینایی کاغذی با نوار درخشانی بر لباسش ایستاده که یک پایش را بالا نگه داشته و به نظر می‌رسد او نیز مانند سرباز فقط یک پا دارد. روز بعد، به‌طرزی مشکوک سرباز از پنجره به بیرون سقوط می‌کند (احتمالاً کار عروسک فنری است) و وارد خیابان می‌شود. دو پسربچه او را پیدا می‌کنند، در قایقی کاغذی می‌گذارند و او را در جوی آب روانه می‌کنند. | ## بخش 2: سرباز حلبی استوار | قایق از میان فاضلاب عبور می‌کند و موشی بزرگ در مسیر از سرباز طلب عوارض می‌کند، اما سرباز بی‌توجه ادامه می‌دهد. مدتی بعد، ماهی شکار می‌شود، شکمش را می‌شکافند و سرباز حلبی دوباره روی میز خانه و در برابر بالرینا قرار می‌گیرد. اما بی‌هیچ دلیل روشنی، پسر بچه سرباز را در شومینه می‌اندازد؛ احتمالاً این نیز نقشه‌ای از سوی عروسک فنری بوده‌است. صبح روز بعد، خدمتکار هنگام تمیز کردن شومینه، از میان خاکستر، قلب کوچکی از قلـع مذاب و نگین سوختهٔ لباس بالرینا را پیدا می‌کند. درون‌مایه و تحلیل داستان، تجلی فداکاری، استواری در عشق، پذیرش سرنوشت و وفاداری در دل خطر و ناملایمات است. سرباز حلبی با وجود نقص جسمانی‌اش (نداشتن یک پا) در برابر چالش‌هایی چون سقوط، سفر از میان فاضلاب، بلعیده‌شدن و سرانجام سوختن در آتش، همچنان «استوار» می‌ماند. پیشینهٔ انتشار این افسانه برای نخستین بار در ۲ اکتبر ۱۸۳۸ در مجموعهٔ «افسانه‌ها برای کودکان. | ## بخش 3: سرباز حلبی استوار | بعدها در سال ۱۸۴۹ در مجموعهٔ کامل افسانه‌ها و بار دیگر در سال ۱۸۶۲ در جلد اول «افسانه‌ها و داستان‌ها» تجدید چاپ شد. اقتباس‌ها این داستان در قالب‌های گوناگون هنری بازآفرینی شده‌است: در سال ۱۹۳۴، انیمیشنی به نام سرباز شجاع حلبی بر اساس این داستان ساخته شد. در سال ۲۰۰۰، انیمیشن کوتاهی در فیلم فانتازیا ۲۰۰۰ شرکت دیزنی به این افسانه اختصاص یافت که با قطعه‌ای از شوستاکوویچ همراه بود. میراث فرهنگی سرباز حلبی استوار به یکی از نمادهای ادبی وفاداری، استقامت و عشق خالص بدل شده‌است. حضور او در شعر، موسیقی، نمایش و آثار ادبی مدرن نشان از تأثیر ماندگار این اثر دارد. | ## جمع‌بندی | نام «سرباز حلبی استوار» در زبان‌های گوناگون به‌صورت اصطلاحی رایج درآمده که برای توصیف افرادی با پشتکار و وفادار به‌کار می‌رود.
موضوع مقاله: مارتین میسون هازلتین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مارتین میسون هازلتین | مقدمه: هازلتین متخصص استریوگرافی بود و یکی از بزرگترین مجموعه‌های عکاسی منظره غرب آمریکا را که مربوط به دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰ است جمع‌آوری کرد. | ## بخش 1: مارتین میسون هازلتین | نقل مکان به غرب هازلتین در سال ۱۸۵۰ به کالیفرنیا نقل مکان کرد تا معدنچی طلا شود. در سال ۱۸۵۲، او به ورمانت بازگشت، جایی که در کنار برادرش، جورج ایروینگ هازلتین، عکاسی، به ویژه نحوه ساختن داگرئوتایپ را آموخت. این دو برادر در سال ۱۸۵۳ ورمانت را ترک کردند و یک کشتی از نیویورک گرفتند و دو ماه بعد به سانفرانسیسکو رسیدند و در آنجا یک استودیوی عکاسی افتتاح کردند. در سال ۱۸۵۵، برادران استودیوی خود را تعطیل کردند تا اهداف شخصی خود را دنبال کنند. | ## بخش 2: مارتین میسون هازلتین | موفقیت در عکاسی منظره هازلتین در عکاسی منظره حرفه‌ای را دنبال کرد و در سراسر غرب آمریکا سفر کرد تا نوادا، اورگن، آیداهو و کالیفرنیا از جمله پارک ملی یلواستون را به تصویر بکشد. از دهه ۱۸۶۰، او تمرکز خود را روی کالیفرنیا گذاشت، که موضوع اصلی او برای تقریبا بیست سال بود. او یک خانه تابستانی در پارک ملی یلواستون و یک خانه زمستانی در شهرستان مندوسینو داشت. او در ژوئن ۱۸۷۶ با جان جیمز ریلی وارد تجارت شد و به استودیوی اصلی عکاسی دره یوسمیتی تبدیل شد. | ## بخش 3: مارتین میسون هازلتین | هازلتین در سال ۱۸۷۸ یک گالری عکاسی را در رینو، نوادا، و در سال ۱۸۸۳ در بویزی، آیداهو افتتاح کرد. در سال ۱۸۸۰، از شهر بیکر سیتی، اورگن بازدید کرد و چهار سال بعد، گالری خواهری را در بویزی افتتاح کرد. میراث منتخبی از استریوگراف‌های هازلتین از اطراف دره یوسمیتی و شمال کالیفرنیا در مجموعه کالج کلرمونت قرار دارد. | ## جمع‌بندی | علاوه بر این، آثار هزلتین در مجموعه‌های انجمن تاریخی اورگان، کتابخانه بنکرافت و دانشگاه پرینستون یافت می‌شود.