موضوع مقاله: زنجیره نخست جزایر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنجیره نخست جزایر | مقدمه: زنجیره نخست جزایر نخستین رشته از مجمع‌الجزایرهای بزرگ آرام است که از ساحل سرزمین اصلی شرق آسیا به‌سوی بیرون امتداد می‌یابد. | ## بخش 1: زنجیره نخست جزایر | این زنجیره عمدتاً از جزایر کوریل، مجمع‌الجزایر ژاپن، جزایر ریوکیو، تایوان (فرموسا)، بخش شمالی فیلیپین و بورنئو تشکیل شده و از شبه‌جزیره کامچاتکا در شمال‌شرق تا شبه‌جزیره مالایا در جنوب‌غرب امتداد دارد. زنجیره نخست جزایر یکی از سه زنجیره در چارچوب دکترین زنجیره‌های جزیره‌ای در سیاست خارجی ایالات متحده را تشکیل می‌دهد. با توجه به کم‌عمق‌بودن نسبی آب‌ها در غرب این زنجیره، این منطقه یک مانع راهبردی نظامی برای دسترسی به بخش گسترده‌تر اقیانوس آرام به‌شمار می‌رود؛ موضوعی که برای کشف زیردریایی‌ها اهمیت زیادی دارد. این آب‌ها شامل دریای جنوبی چین در محدودهٔ مورد اختلاف خط نه‌خطی و نیز دریای چین شرقی در غرب گودال اوکیناوا هستند. ارزش راهبردی چین راهبردپردازان نظامی جمهوری خلق چین، زنجیره نخست جزایر را بخشی از یک کمربند حائل می‌دانند که از سوی ایالات متحده و متحدانش برای محاصره کشور و محدودکردن عمق راهبردی و امنیت دریایی آن ایجاد شده است. زنجیره نخست جزایر اغلب به‌عنوان مانعی طبیعی و محدودکننده برای دسترسی جمهوری خلق چین به اقیانوس آرام تلقی می‌شود. در درون این زنجیره، دسترسی جمهوری خلق چین به دریای جنوبی چین برای نیروی دریایی آن حیاتی دانسته می‌شود، زیرا دریای زرد و دریای چین شرقی برای عملیات پنهانی زیردریایی‌ها بیش از حد کم‌عمق تلقی می‌شوند. کنترل تایوان و آب‌های عمیق‌تر شرقی آن به نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق امکان می‌دهد که زیردریایی‌های حامل موشک بالستیک خود را با قابلیت کشف‌پذیری کمتر به بخش گسترده‌تر اقیانوس آرام وارد کند؛ جایی که این زیردریایی‌ها جزء مهمی از توان معتبر حمله دوم برای جمهوری خلق چین خواهند بود. بر اساس گزارش سال ۲۰۱۸ وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا به کنگره، توانمندی‌های نظامی ممانعت از دسترسی/منع منطقه‌ای ارتش آزادی‌بخش خلق که متوجه زنجیره نخست جزایر هستند، نیرومندترین بخش این توانمندی‌ها به‌شمار می‌روند. این گزارش همچنین بیان می‌کرد که توانایی نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق برای انجام مأموریت فراتر از زنجیره نخست جزایر «محدود اما رو‌به‌رشد» است، زیرا در حال کسب تجربه در آب‌های دوردست و به‌کارگیری سکوهای بزرگ‌تر و پیشرفته‌تر است. ژاپن در حدود سال ۲۰۰۹، راهبردپرداز نظامی ژاپنی توشی یوشیهارا و استاد کالج جنگ دریایی، جیمز آر. هولمز، پیشنهاد کردند که ارتش آمریکا می‌تواند از جغرافیای زنجیره نخست جزایر برای مقابله با گسترش نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق استفاده کند. | ## بخش 2: زنجیره نخست جزایر | هیئت دولت ژاپن نیز گزارش‌های سفید دفاعی منتشر کرده است که بر تهدید ناشی از نیروی دریایی چین در زنجیره نخست جزایر تأکید دارند. در سال‌های پایانی دهه ۲۰۱۰، ژاپن برای مقابله با حضور چین در این بخش از زنجیره نخست جزایر، استقرار تجهیزات نظامی در یوناگونی و دیگر جزایر خود را آغاز کرد. موقعیت راهبردی ژاپن در زنجیره نخست جزایر از تلاش‌های مشترک آمریکا و ژاپن برای مقابله با گسترش اتحاد شوروی آغاز شد. نیروهای دفاع از خود ژاپن در حال حاضر نقش حفاظت از پایگاه‌های نظامی آمریکا و حفظ قدرت نظامی در شرق آسیا را بر عهده دارند. از نظر نیروهای دفاعی ژاپن در حوزهٔ حفاظت سرزمینی، که عمدتاً متکی بر جزایر جنوب ژاپن در مجاورت دریای زرد و دریای چین شرقی هستند، ژاپن در فناوری‌های ضدزیردریایی، پدافند هوایی و مین‌گذاری دریایی مزیت نظامی دارد. در سال ۲۰۲۶، ژاپن و ایالات متحده توافق کردند آموزش‌های نظامی مشترک خود را در سراسر زنجیره نخست جزایر گسترش دهند. فیلیپین در سال ۲۰۲۱، لوید آستین از طرف ایالات متحده از همتای فیلیپینی خود دلفین لورنزانا بابت حفظ توافق‌نامه نیروهای بازدیدکننده میان دو کشور، که ۷۰ سال قدمت داشت، تشکر کرد. کره جنوبی کره جنوبی به‌عنوان یکی از لنگرگاه‌های زنجیره نخست جزایر توصیف شده است. در سال ۲۰۲۵، یک فرمانده نیروهای ایالات متحده در کره اعلام کرد که نیروهای آمریکایی در شبه‌جزیره کره دامنهٔ عملیات خود را برای آمادگی در برابر احتمال دفاع از تایوان گسترش خواهند داد. راهبرد امنیت ملی سال ۲۰۲۵ اشاره کرد که موقعیت راهبردی تایوان، «شمال شرق و جنوب شرق آسیا را به دو صحنهٔ متمایز» تقسیم می‌کند. کشف و رهگیری زیردریایی‌ها در ساحل غربی تایوان، که آب‌های آن نسبت به ساحل شرقی کم‌عمق‌تر است، آسان‌تر انجام می‌شود. ایالات متحده آمریکا ژنرال آمریکایی داگلاس مک‌آرتور اشاره کرده بود که پیش از جنگ جهانی دوم، آمریکا با یک خط دفاعی از هاوایی، گوام تا فیلیپین از سواحل غربی خود محافظت می‌کرد. | ## بخش 3: زنجیره نخست جزایر | با این حال، این خط دفاعی در حمله به پرل هاربر در سال ۱۹۴۱ مورد حمله ژاپن قرار گرفت و بدین‌ترتیب ایالات متحده وارد جنگ شد. پس از آن، آمریکا بمباران تایپه (که در دوران امپراتوری ژاپن تایهوکو نامیده می‌شد) را انجام داد و بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی را به اجرا گذاشت. پیروزی در جنگ جهانی دوم به آمریکا امکان داد خط دفاعی خود را بیش از پیش به سمت غرب و تا سواحل آسیا گسترش دهد، و از این طریق آمریکا بر زنجیره نخست جزایر مسلط شد. در فاصلهٔ میان پایان جنگ جهانی دوم و جنگ کره، مک‌آرتور از تایوان، که در نقطهٔ میانی زنجیره نخست جزایر قرار دارد، به‌عنوان یک «ناو هواپیمابر غرق‌نشدنی» یاد کرد. در آوریل ۲۰۱۴، مؤسسه نیروی دریایی ایالات متحده (USNI) ارزیابی کرد که زنجیره نخست جزایر مؤثرترین نقطه برای مقابله با هرگونه تهاجم چین است. آمریکا نه‌تنها می‌تواند نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق را از ورود به اقیانوس آرام غربی بازدارد، بلکه می‌تواند پیش از تلاش آن‌ها برای عبور از این زنجیره، مسیر حرکتشان را نیز پیش‌بینی کند. آمریکا و کشورهای واقع در زنجیره نخست جزایر به‌دلیل آزادی ناوبری نیروهای آمریکایی در این محدوده می‌توانند با یکدیگر هماهنگ شوند. مقاله‌ای در ژوئن ۲۰۱۹ که توسط USNI منتشر شد، خواستار آن شد که در صورت جنگ میان آمریکا و چین، نیروی دریایی ایالات متحده محاصره‌ای پیرامون زنجیره نخست جزایر برقرار و حفظ کند. اندرو کرپینوویچ استدلال کرده است که «دفاع مجمع‌الجزایری» از کشورهایی که زنجیره نخست جزایر را تشکیل می‌دهند، بخش بزرگی از اجرای راهبرد دفاع ملی ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ را تشکیل خواهد داد. گزارش سال ۲۰۱۹ مرکز ارزیابی‌های راهبردی و بودجه‌ای «راهبردی نظامی برای فشار دریایی و مفهوم عملیاتی مشترک پشتیبانِ آن با عنوان «دفاع از درون به بیرون» را برای تثبیت موازنه نظامی در غرب اقیانوس آرام و محروم کردن چین از امکان تحمیل یک عمل انجام‌شدهٔ موفق» پیشنهاد کرد. در سال ۲۰۲۰، تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا همراه با نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا تغییر در تاکتیک‌های خود را آغاز کردند تا در امتداد یا نزدیکی زنجیره نخست جزایر مستقر شوند. در سال ۲۰۲۱، تفنگداران دریایی آمریکا هدف ایجاد سه هنگ دیگر مستقر در اقیانوس آرام را اعلام کردند. | ## جمع‌بندی | راهبرد امنیت ملی ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ نیز بر لزوم «بازدارندگی دشمنان و حفاظت از زنجیره نخست جزایر» تأکید کرد.