موضوع مقاله: ارنست روم | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ارنست روم | مقدمه: ارنست یولیوس گونتر روم (۲۸ نوامبر ۱۸۸۷ – ۱ ژوئیه ۱۹۳۴) افسر نظامی و سیاستمدار آلمانی بود. | ## بخش 1: ارنست روم | او یکی از اعضای برجسته حزب نازی و دوست صمیمی و متحد اولیه آدولف هیتلر به‌شمار می‌رفت و بنیان‌گذار مشترک و رهبر اشتورم‌آب‌تایلونگ (SA)، شاخه نظامی‌نمای اولیه حزب نازی، بود که نقش مهمی در به قدرت رسیدن هیتلر ایفا کرد. روم از سال ۱۹۳۱ تا زمان ترور شدنش توسط اس‌اس در جریان شب دشنه‌های بلند در سال ۱۹۳۴، رئیس اشتورم‌آب‌تایلونگ بود. او در جنگ جهانی اول شرکت کرد، سه بار زخمی شد و نشان صلیب آهنین درجهٔ اول را دریافت کرد. پس از جنگ، به عنوان کاپیتان در رایشسور (ارتش جمهوری وایمار) به خدمت خود ادامه داد و به فریکورپس اپ (واحد شبه‌نظامی تحت فرماندهی فرانتس ریتر فن اپ) کمک کرد. در سال ۱۹۱۹، روم به حزب کارگران آلمان (که بعداً به حزب نازی تغییر نام داد) پیوست و به یکی از نزدیکان هیتلر تبدیل شد. او با استفاده از ارتباطات نظامی خود، چندین گروه شبه‌نظامی را برای خدمت به هیتلر سازماندهی کرد که یکی از آن‌ها به اس‌آ (شتورم‌آبتایلونگ یا گردان‌های طوفان) تبدیل شد. در سال ۱۹۲۳، در کودتای نافرجام هیتلر معروف به کودتای آبجوفروشی در مونیخ شرکت کرد و به همین دلیل به حبس تعلیقی محکوم شد. پس از مدتی نمایندگی در رایشتاگ (پارلمان)، روم در سال ۱۹۲۵ به دلیل اختلاف بر سر جهت‌گیری آیندهٔ حزب نازی با هیتلر قطع رابطه کرد، از تمام سمت‌های خود استعفا داد و به بولیوی مهاجرت کرد. در سال ۱۹۳۰، به درخواست هیتلر به آلمان بازگشت و در سال ۱۹۳۱ رسماً به عنوان رئیس ستاد اس‌آ منصوب شد. او این سازمان را که بیش از یک میلیون عضو داشت، بازسازی کرد و به مبارزات خشونت‌آمیز سیاسی علیه کمونیست‌ها، احزاب رقیب، یهودیان و دیگر گروه‌هایی که دشمن ایدئولوژی نازی به‌شمار می‌رفتند، ادامه داد. در همین حال، با علنی شدن همجنس‌گرایی روم، مخالفت با او شدت گرفت؛ با این حال، مدتی اعتماد هیتلر را حفظ کرد. پس از به قدرت رسیدن هیتلر در سال ۱۹۳۳ و انتصاب او به عنوان صدراعظم آلمان، روم به مقام رایشس‌لایتر (دومین رتبهٔ بالای سیاسی حزب نازی) رسید و به عنوان وزیر سیار در کابینهٔ رایش منصوب شد. در طول سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۴، روم با شعار «انقلاب دوم» خواستار تحول عمیق در جامعهٔ آلمان شد که این امر، متحدان قدرتمند صنعتی هیتلر را نگران کرد. او همچنین خواستار قدرت بیشتر برای اس‌آ بود که این موضوع، رایشس‌ور (ارتش رسمی) را به عنوان تهدیدی برای جایگاه خود می‌دید. هیتلر سرانجام یار دیرینهٔ خود را رقیب و مانعی بر سر راه دانست و تصمیم به حذف او گرفت. | ## بخش 2: ارنست روم | با کمک هاینریش هیملر و راینهارت هایدریش (رهبران اس‌اس)، در جریان رویدادی که به شب دشنه‌های بلند (۳۰ ژوئن تا ۲ ژوئیهٔ ۱۹۳۴) معروف شد، کل رهبری اس‌آ تصفیه شد. زندگی ارنست روم در جریان جنگ جهانی اول در پیاده‌نظام ارتش باواریا برای آلمان جنگید و موفق به دریافت صلیب آهنین شد. وی در جبهه فرانسه به شدت زخمی شد و مجبور شد برای استراحت و بهبودی از جنگ دور بماند. پس از پایان جنگ در تاریخ ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ روهم برای سرکوب شورش کمونیست‌ها در آلمان یک گروه شبه‌نظامی در مونیخ ایجاد کرد. در سال ۱۹۱۹ او به حزب کارگران آلمان که بعدها به حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان تغییر پیدا کرد پیوست و در اولین گام گروه شبه نظامی حزب را تشکیل داد. پس از شکست کودتای مونیخ که به کودتای آبجو فروشی نیز مشهور است روهم، هیتلر و چند تن دیگر از اعضای حزب به دادگاه برده شدند. روهم مقصر شناخته شد و به یک سال حبس محکوم شد اما پس از سه ماه با قول به رفتار خوب و دوری از فعالیت‌های مشکوک سیاسی از زندان آزاد شد. در ماه آوریل ۱۹۲۴ هنگامی که هنوز هیتلر در زندان به سر می‌برد روهم فعالیت‌های خود را در رایشتاگ (مجلس ملی آلمان) ادامه داد اما پس از مدتی در سال ۱۹۲۵ از رایشتاگ خارج و به بولیوی برای دادن مشاوره نظامی به ارتش آن کشور رفت. رهبر اس آ پس از آنکه هیتلر از زندان آزاد شد فعالیت‌های حزبی را از سر گرفت و در اواخر سال ۱۹۳۰ پیامی برای روهم فرستاد و از وی درخواست کرد که به حزب برگشته و مسئولیت گروه شبه نظامی را قبول کند، روهم نیز این پیشنهاد را قبول کرد و در آوریل ۱۹۳۱ مجدداً کار خود را به عنوان رئیس اس آ از سر گرفت. گروه‌های شبه نظامی حزب نازی از جمله گروه طوفان و اس اس مجموعاً یک میلیون عضو داشتند و از نیروها در اجرای برنامه‌های سرکوب مخالفان حزب استفاده می‌شد. یکی دیگر از مسائلی که در مورد روهم گفته می‌شود همجنسگرا بودن و موافقت او با مسئله همجنسگرایان بود و این امر با اهداف سایر نازی‌ها مغایرت داشت و آنها این کار روهم را یک رسوایی ملی می‌دانستند. اما هیتلر گروه شبه نظامی حزب را تنها به عنوان یک سلاح سیاسی می‌خواست و از آنها به عنوان یک ابزار استفاده می‌کرد. پس از صدراعظم شدن هیتلر گروه‌های شبه نظامی حزب شروع به فشار آوردن به سرمایه داران (ازجمله یهودیان) و صاحبان صنایع برای ملی کردن تمام صنعت کردند. روهم این حرکت را انقلاب دوم نامگذاری کرد و مبارزه با کمونیست‌ها را نیز بخشی از این انقلاب دوم خواند. هیتلر به گروه اس آ و ارنست روهم اطمینان نداشت و معتقد بود چون اکثر افراد این گروه قبلاً کمونیست بوده‌اند احتمال اینکه پس از به قدرت رسیدن موانعی ایجاد کنند بسیار بالاست. | ## بخش 3: ارنست روم | از طرف دیگر ارنست روهم برنامه‌ای برای جایگزینی گروه اس آ به جای ارتش آلمان داشت او معتقد بود باید ارتش صد هزار نفری آلمان (برطبق معاهده ورسای) را با گروه اس آ ادغام کرد تا یک ارتش مردمی ایجاد شود. فرماندهان ارتش نگران این تصمیم روهم بودند زیرا گروه شبه نظامی وی را فاسد و همجنس‌گرا می‌خواندند و ادغام ارتش با این گروه شبه‌نظامی را به معنی نابودی ارتش می‌دانستند. هیتلر روابط خوبی با ارتش و افسران ارشد آن داشت و مخالف هرگونه دخالت در امور ارتش بود. هیتلر همچنین پشتیبانی پاول فون هیندنبورگ رئیس‌جمهور را داشت که در واقع یکی از فرماندهان ارتش آلمان بود. هیتلر دستور داد بخشی از نیروهای گروه شبه نظامی حزب برکنار شود، هیتلر خواستار آن بود که گروه اس آ یک گروه کوچک تشریفاتی شود. پاسخ روهم به این فعالیت‌ها مسلح کردن تعداد بیشتری از افراد گروه شبه نظامی حزب بود، وی همچنین مجدداً پیشنهاد ادغام گروه اس آ و ارتش را داد که به شدت از طرف ارتش رد شد. آدولف هیتلر در تاریخ ۱۱ آوریل ۱۹۳۴ در کشتی دویچلند (Deutschland) با برخی از سران ارتش آلمان دیدار کرد و او در جریان این دیدار دریافت که رئیس‌جمهور هیندنبورگ به علت شدت بیماری احتمالاً تا پایان سال زنده نخواهد ماند. هیتلر از سران ارتش آلمان درخواست کرد که از وی در صورت فوت هیندنبرگ برای جانشینی حمایت کنند و در مقابل هیتلر متعهد شد که جاه طلبی‌های روهم در ادغام ارتش با گروه اس آ را سرکوب کند. هیتلر در دیدارهای آخر با پاول فون هیندنبورگ احساس کرد وی رویکرد مثبتی ندارد و هیتلر نگران بود پس از هیندنبورگ نتواند جانشین وی شود بنابراین تصمیم گرفت با ارتش همکاری بیشتری داشته و خواسته‌های ارتش که حذف گروه اس آ یکی از آنها بود را اجرا کند. هرمان گورینگ تصور می‌کرد با حذف ارنست روهم می‌تواند فرماندهی گروه اس آ را بر عهده بگیرد. پس با همکاری گشتاپو و دیگر رهبران حزب نازی، این‌طور وانمود کرد که روهم در پی مخالفت و توطئه علیه آدولف هیتلر است. در ۲۸ ژوئن هیتلر تمام سران حزب از جمله سران اس آ را به کنفرانسی در تاریخ ۳۰ ژوئن دعوت کرد و روهم حضور در کنفرانس را پذیرفت. پس از آمدن روهم، وی به اتهام خیانت به حزب نازی و برنامه‌ریزی به منظور توطئه علیه آدولف هیتلر دستگیر شد. | ## جمع‌بندی | به وی این فرصت داده شد تا خودکشی کند اما روهم از این کار خودداری کرد و این امر موجب شد تا تئودور آیکه (بعدها مسئول اردوگاه کار اجباری داخائو شد) به همراه میشل لیپرت با شلیک چند گلوله به سینه ارنست روهم، وی را به قتل برسانند.