موضوع مقاله: تاریخ تمدن | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # تاریخ تمدن | مقدمه: تاریخ تمدن مجموعه کتابی ۱۱ جلدی دربارهٔ تاریخ تمدن بشر از دوران پیش از تاریخ تا پایان سدهٔ هجدهم میلادی با محوریت جهان غرب است که توسط ویل دورانت و همسرش آریل دورانت تألیف شده است. | ## بخش 1: تاریخ تمدن | ویل دورانت در اصل به «تاریخ» به عنوان یک علم مجرد نگاه نمی‌کرد؛ بلکه تاریخ را همواره با تأثیر عوامل دیگر بر روی آن در نظر می‌گرفت. او در کتابی با عنوان درس‌های تاریخ که در سال‌های پایانی زندگی خود و پس از پایان یازده جلد کتاب تاریخ تمدن تألیف کرد، تأکید می‌کند که تاریخ ملت‌ها باید با توجه به پدیده‌های علمی جدید مانند زیست‌شناسی و همچنین نژاد، اخلاق، اقتصاد، فلسفه، شیوهٔ حکومت، مفهوم پیشرفت، جغرافیا و عناصر دیگری که در ساختار تاریخ بشریت مؤثرند، به نگارش درآید. با این نگرش، او تألیف مجموعه کتاب ۱۱ جلدی‌اش تاریخ تمدن که به کمک همسرش آن را تکمیل نمود، آغاز کرد. استقلال مالی دورانت و آریل پس از فروش این کتاب، به آنها اجازه داد چندین بار به اقصی نقاط جهان سفر و چهار دهه را صرف نوشتن مشهورترین اثرشان کنند. اهداف نویسنده و شیوه نوشتار ویل دورانت در سال ۱۹۲۷ تصمیم به نگارش تاریخ تمدن گرفت. او به قدری نوشتن این کتاب را جدی گرفته بود که برای نگارش هر جلد آن، با توجه به موضوع و نقطهٔ جغرافیایی‌اش به آن منطقه سفر می‌کرد. آنها با تخصصی شدن تاریخ مخالف بودند و کتاب‌شان نه تنها به تاریخ معمول جنگ‌های جهان غرب، سیاست و زندگی‌نامه بزرگان می‌پردازد، بلکه تاریخ فرهنگ، فلسفه، مذهب، هنر و ظهور ارتباطات جهان غرب را نیز توصیف می‌کند. | ## بخش 2: تاریخ تمدن | آنها در این سفر مصر، خاور نزدیک، هندوستان، ژاپن و سایر سرزمین‌های خاور دور را از نزدیک دیدند و در سفر دوم خود در سال ۱۹۳۲، به بازدید از ژاپن، منچوری، سیبری، روسیه و لهستان پرداختند. پس از نگارش اولین جلد مجموعه یعنی مشرق‌زمین، گاهواره تمدن که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد، آنها عازم سفر به اروپا و خاور نزدیک شدند و از تابستان سال ۱۹۴۸، به مدت شش ماه در ترکیه، عراق، ایران و اروپای شرقی مسافرت کردند. ویل دورانت در پیشگفتار جلد نخست این مجموعه، نگرشش نسبت به تاریخ را چنین بیان کرده است: «... مدت مدیدی است که من به این عقیده رسیده‌ام که طریقهٔ نوشتن تاریخ به شکل قسمت‌های مجزا از یکدیگر، که من آن را ترتیب طولی نام می‌دهم (مانند تاریخ اقتصادی، تاریخ سیاسی، تاریخ مذهبی، تاریخ فلسفه، تاریخ ادبیات، تاریخ علوم، تاریخ موسیقی و تاریخ هنر)، حق وحدت زندگانی بشری را ادا نمی‌کند و تاریخ در عین حال که به صورت طولی نوشته می‌شود، باید متفرعاتی هم داشته باشد و جنبهٔ ترکیبی و تحلیلی هر دو باید مراعات شود. تاریخ وقتی به صورت کمال مطلوب نزدیک خواهد شد که مورخ برای هر دورهٔ تاریخی، صورت کاملی از سازمان‌ها و حوادث و طرق زندگی را که از مجموع آنها فرهنگ یک ملت ساخته می‌شود رسم کند…». دورانت در آغاز مجموعهٔ خود می‌نویسد: «می‌خواهم تاریخی پیرامون تمدن بنویسم و با کم‌ترین جا، بیش‌ترین مطلب را دربارهٔ سهم نبوغ و کار مردان بزرگ به میراث فرهنگی بشر بیان کنم.» برخلاف دیگر تاریخ‌نگاران که تنها تمرکزشان بر رویدادهای تاریخی و سیر تمدن بشری بود، او در اثر خود به عوامل تمدن‌ساز در طول تاریخ نیز توجه بسیاری داشته است. ویل دورانت در این ارتباط بیان داشت: تمدن رودی است با دو ساحل، اما بیشتر تاریخ‌نگاران تنها به خود رود توجه دارند. | ## بخش 3: تاریخ تمدن | این نقل‌قول به این مسئله اشاره دارد که تاریخ‌نگاران در بیشتر موارد، نهایت توجه و دقت خود را صرف رودخانه در جریان تاریخ نموده‌اند که به‌طور معمول، پرآشوب و پرهیاهوست و اجازهٔ برداشت‌ها و تفسیرهای درست را نمی‌دهد. در مقابل، دورانت دیدگاه دیگری را مطرح می‌کند که در آن حواشی تاریخ و تمدن (ساحل‌ها)، می‌توانند به اندازهٔ خودِ متن تاریخ مهم باشند. به نظر او، همهٔ مردمانی که در طول تاریخ، خانه و مجسمه ساخته یا شعر سراییده‌اند نیز در شکل‌گیری «تمدن» نقش داشته‌اند. دورانت و همسرش قصد داشتند نگارش آن را تا تاریخ معاصر خود (تا سال ۱۹۳۳) ادامه دهند؛ اما با مرگ تقریباً هم‌زمان‌شان، مجموعهٔ تاریخ تمدن تا جلد ۱۱ که به دوران ناپلئون بناپارت اختصاص دارد، خاتمه یافت. در ۶ جلد نخست این مجموعه، نام ویل دورانت به‌عنوان نویسنده آمده است و آریل دورانت ویراستار است؛ ولی در جلدهای بعدی هر دوی آنها نویسنده هستند. | ## جمع‌بندی | جلد دهم این کتاب یعنی روسو و انقلاب برندهٔ جایزه پولیتزر ۱۹۶۸ در بخش ادبیات غیرداستانی گشت.