موضوع مقاله: مدیریت چرخه آب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مدیریت چرخه آب | مقدمه: مدیریت چرخه آب شامل تمامی مواردی می‌شود که مربوط به برنامه ریزی، گسترش استراتژی، تصمیمات عملی و مرحله‌ای برای استفاده حداکثری از چرخه آب به منظور دستیابی به اهداف انسانی یا محیط زیستی هستند. | ## بخش 1: مدیریت چرخه آب | این اصطلاح در سازمان‌های مختلف، مدیریت بخش‌های مختلفی را در زیر مجموعه‌های مختلف کلیت چرخه آب در بر می‌گیرد. در استرالیا این اصطلاح به معنای کلی آب شیرین و بازیافت آب از فاضلاب به کار می‌رود. مدیریت چرخه آب یک رویکرد چند رشته ای است که با تمامی تصمیمات برنامه ای، توسعه ای، عملیاتی و تاکتیکی که بر روی چرخه آب اثرگذار هستند ارتباط دارد. از همه مهمتر اینکه مدیریت چرخه آب با این منظور انجام می شود تا از در دسترس بودن آب پاک برای مصارف بخصوص و رهاسازی ایمن آب تصفیه شده در طبیعت اطمینان حاصل گردد. در محیط زیست بکر و دست نخورده، آب در یک چرخه طبیعی قرار دارد و در هر مرحله از چرخه برای عموم طبیعت قابل استفاده می باشد. در مناطق کشاورزی شهری، رواناب بعضی از اشیا و موادی را که ممکن است با روش های تصفیه طبیعی، پاکسازی نشوند جمع آوری می کند. بعلاوه، اگر "فاضلاب" خانوارها و صنعت به طور صحیح تصفیه نشود می تواند برای طبیعت بسیار مضر باشد. مدیریت چرخه آب، برای تحقق اهداف انسانی و محیطی در شاخه های مختلف علوم زیست‌محیطی و مهندسی استفاده می شود. | ## بخش 2: مدیریت چرخه آب | اخیرا، توزیع نابرابر کمیت و کیفیت آب شیرین در سراسر جهان باعث شده است جنبه های اجتماعی- اقتصادی نیز در مدیریت چرخه آب مورد توجه قرار گیرند. هواشناسی و آبشناسی هواشناسی بر پیش بینی ‌آب و هوا متمرکز است؛ درحالی که آب شناسی بر حرکت، توزیع و مدیریت آب تمرکز دارد. تمرکز اصلی هیدرومتئورولوژی بر روی انتقال آب و انرژی بین سطح زمین و پایین ترین لایه اتمسفر می باشد.[2] یک آب شناس از پیش بینی بارش توسط هواشناس استفاده می کند تا اثر آن بارش را بر روی یک منطقه خاص با مدل ریاضی، بررسی نماید. آب شیرین یک منبع محدود است و در سطح جهانی و حتی سطح محلی، غیر یکنواخت توزیع شده است و توسط مردم، صنعت، کشاورزی، طبیعت، و غیره مصرف می شود. این چالش ها تردید هایی در مورد توزیع کیفیت و کمیت آب شیرین بوجود می آورد که به مشکلات اجتماعی- اقتصادی بیشتری منجر می شود. مهندسی آب مهندسی آب یک رشته مهم است که هدف آن تأمین آب پاک، همچنین تأمین ایمنی و سلامت آب است و می تواند در هر مرحله از چرخه آب کاربرد داشته باشد. مهندسی آب می تواند به زیرگروههای بیشتری تقسیم شود: مهندسی سازه آب، تصفیه آب و تصفیه فاضلاب. در مدیریت چرخه آب، مهمترین سازه ها، مخازن، سدها، فاضلاب ها و ایستگاههای پمپاژ می باشند. | ## بخش 3: مدیریت چرخه آب | در مدیریت چرخه آب استفاده از پساب تصفیه شده نسبت به سازه های استاتیک مثل سدها مهمتر است. هرگونه فرآیندی برای حذف آلاینده ها از آب به منظور بهبود کیفیت آن، تصفیه آب محسوب می شود. آب تصفیه شده می تواند به عنوان آب آشامیدنی برای خانوارها و منبعی برای مصارف صنعتی یا کشاورزی اختصاص یابد و روش تصفیه به هدف استفاده نهایی بستگی دارد. تصفیه فاضلاب از نظر مفهومی نسبتا شبیه مدیریت آب است، اما مربوط به فاضلاب ایجاد شده از مصارف انسانی است که فاضلاب خانوارها و فاضلاب های صنعتی را شامل می شود. هدف تصفیه فاضلاب، پاکسازی فاضلاب و در دسترس قرار دادن آن برای استفاده مجدد در چرخه آب است. فاضلاب با چندین روش از جمله پاکسازی شیمیایی، استفاده از باکتری ها، فرآیندهای بیولوژیکی و روش های ضدعفونی با استفاده از UV، تصفیه می شود. با وجود روش های گسترده تصفیه، مقادیر قابل توجهی از مواد مضر مثل مواد دارویی به محیط زیست و چرخه آب بازگشته است. کشورها با استفاده از سیاست های مدیریتی حفاظت آب می توانند در دسترس بودن آب را برای نسل های آینده ، تضمین کنند؛ مصرف انرژی را کاهش دهند؛ زیستگاه آب شیرین برای حیات وحش محلی و پرندگان مهاجر را حفظ کنند و کیفیت آب را برای ساکنان آن تضمین نمایند. | ## جمع‌بندی | پایش محیط‌زیست برای اطمینان از رعایت اصول مدیریت چرخه آب و بهبود آن، باید از پایش زیست‌محیطی برای تأمین اطلاعات و روندهای اثرات سیاست هایی که در مدیریت چرخه آب بکار گرفته می‌شوند بر روی اکوسیستم ها و پوشش های گیاهی جانوری حساس استفاده کرد؛ مانند پایش اثر کاهش جریان های آبی بر روی تخم ریزی و فعالیت ماهی آزاد.