موضوع مقاله: گوردون گولوب | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گوردون گولوب | مقدمه: گوردون ماکس گولوب (۱۶ ژوئن ۱۹۱۲–۷ سپتامبر ۱۹۸۷) نظامی بلندپایه و خلبان تک‌خال آلمانی زاده اتریش در دوره رایش سوم بود که در طول جنگ جهانی دوم در لوفت‌وافه خدمت کرد. | ## بخش 1: گوردون گولوب | او بیش از ۳۴۰ پرواز رزمی خود ۱۵۰ پیروزی هوایی تأیید شده کسب کرد که بیشتر آن‌ها در جبهه شرقی حاصل گشت. گولوب به جهت این موفقیت‌ها جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند بود. گودرون از کودکی به مهندسی و هوانوردی علاقه داشت و سال ۱۹۳۱ در دوران دبیرستان نخستین گلایدر خود را در تیرول ساخت و در یک فرودگاه قدیمی در نزدیکی اینسبروک به پرواز درآورد. گولوب سال ۱۹۳۳ در رسته توپخانه به نیروی زمینی اتریش پیوست و یک سال بعد به نیروی هوایی منتقل شد. پس از دریافت آموزش به عنوان خلبان، روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۶ با درجه ستوان دومی خدمت خود را آغاز کرد. گولوب تا سال ۱۹۳۸ که اتریش به آلمان ملحق گشت، به عنوان مربی خلبانان تازه‌کار فعال بود. ورماخت گولوب سال ۱۹۳۸ با درجه ستوان یکمی وارد لوفت‌وافه، نیروی هوایی رایش سوم شد. در این هنگام پیشوند «مک» را از نام خانوادگی خود زدود اما همچنان به «مک» ملقب بود. جنگ جهانی دوم لهستان و جبهه غربی گولوب از روز نخست جنگ جهانی دوم با جنگنده سنگین دوموتوره مسرشمیت ب‌اف ۱۱۰ در قالب جناح ۷۶ جنگنده سنگین در نبرد لهستان شروع به پرواز رزمی کرد و نخستین پیروزی هوایی خود را روز ۵ سپتامبر سال ۱۹۳۹ با ساقط کردن یک هواگرد دوباله پ‌وواس-۵۶ در ارتفاع پایین حاصل نمود. همان روز با حمله به یک پایگاه هوایی لهستانی، چندین هواگرد را بر روی زمین منهدم نمود. با انتقال یگانش به جبهه غربی جهت مقابله با حملات بریتانیایی‌ها، روز ۱۸ دسامبر دومین پیروزی هوایی خود را نیز با ساقط کردن یک بمب‌افکن ولینگتون رقم زد. گولوب تا اوایل نبرد فرانسه همچنان خلبان جنگنده سنگین بود و در جریان آن یک قایق پرنده ساندرلند را در نزدیکی ساحل نروژ ساقط کرد. سپس به عنوان فرمانده اسکادران ۴ جناح ۳ جنگنده خلبان جنگنده مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ شد و در نبرد بریتانیا مشارکت نمود. جبهه شرقی مدت کوتاهی پیش از انتقال جناح ۳ جنگنده به جبهه شرق جهت مشارکت در تهاجم به شوروی، گولوب روز ۲۷ ژوئن به فرمانده گروه ۲ این جناح منصوب گشت. در این محیط پر درگیری موفقیت‌های گولوب شروع به رشد فزاینده کرد؛ به وجهی که تنها در ماه اوت ۱۹ هواگرد شوروی را ساقط کرد. | ## بخش 2: گوردون گولوب | گولوب با رساندن شمار پیروزی‌های هوایی خود به ۴۲ مورد، روز ۱۸ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. بدین شکل تنها پس از یک ماه تعداد پیروزی‌های هوایی او به ۸۵ مورد رسید و گیره برگ‌های بلوط صلیب شوالیه را روز ۲۶ اکتبر برای او به ارمغان آورد. او معمولاً از فاصله‌های نزدیک اقدام به تیراندازی می‌نمود و اغلب با کمتر از ۲۰ گلوله توپ خودکار به نتیجه می‌رسید. گولوب اواخر ماه نوامبر با درجه سروانی به مرکز آزمایش لوفت‌وافه در رشلین منتقل شد تا به آزمایش سامانه‌های جدید تسلیحاتی بپردازد. او در این مرکز بر روی توسعه هواگردهایی چون مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۲، مسرشمیت ام‌ئی ۱۶۳ و هاینکل هائی ۱۶۲ کار کرد. سرهنگ آدولف گالانت، بازرس نیروهای جنگنده، اوایل سال ۱۹۴۲ شخصاً توصیه کرد گولوب به فرماندهی جناح ۷۷ جنگنده منصوب گردد. بدین شکل گولوب به جبهه شرقی بازگشت و برای مدتی در ستاد جناح ۵۴ جنگنده تحت نظر سرگرد هانس تراوتلوفت بدین منظور آموزش دید. با حضور در کارزار کریمه رشد قابل ملاحظه‌ای در موفقیت‌های او پدید آمد و تا روز ۲۰ مه پیروزهای هوایی او به ۱۰۰ مورد رسید. گولوب در خاطرات خود آورده‌است که از ترس این که پس از رسیدن به صدمین پیروزی هوایی توسط مافوقانش زمین‌گیر شود، از گزارش چهار مورد از پیروزی‌های خود خودداری کرده‌است. به هر صورت روز ۲۴ ژوئن با دستیابی به صد و هفتمین پیروزی هوایی گیره شمشیرها نیز به او اعطا گردید. با مفقود شدن سرهنگ دوم فریدریش بک در روز ۲۱ ژوئن، گولوب موقتاً برای هشت هفته فرماندهی جناح ۵۲ جنگنده را بر عهده گرفت. در طول ماه اوت چهل پیروزی هوایی دیگر حاصل کرد تا روز ۲۹ اوت سال ۱۹۴۲ به نخستین خلبان جنگنده با ۱۵۰ پیروزی هوایی بدل گردد و به عنوان سومین فرد در ورماخت، گیره الماس‌های صلیب شوالیه را دریافت کند. امور ستادی به هر صورت، طبق معمول، این دستاورد به معنای توقف پروازهای رزمی گولوب بود. تا سال ۱۹۴۴ در این جایگاه بود تا این که ستاد جنگنده‌های وزارت هوانوردی رایش رفت. او با نوشتن گزارشی در ارتباط با توانایی عملیاتی آن‌ها، هواگردهای مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ و فوکه-وولف اف‌وه ۱۹۰ را بسیار ضعیف‌تر از جنگنده‌های دشمن توصیح نمود که دیگر قابل استفاده نیستند. | ## بخش 3: گوردون گولوب | گولوب حامی تولید انبوه هواگرد ام‌ئی ۲۶۲ بود و در ارائه نظر خود به رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل لوفت‌وافه، آن را تنها راه حل پس گرفتن برتری هوایی دانست. گولوب چندین بار درخواست کرد به پروازهای رزمی بازگردد اما هیچگاه مجدداً این اجازه به او داده نشد. سرهنگ دوم گولوب تنها افسر با درجه بالاتر از سرگرد بود که با هواگرد ام‌ئی ۱۶۳ پرواز کرد. تا حدودی به جهت پدیدار شدن روابط تنش‌آلود با سرتیپ گالانت، دیگر خلبان تک‌خال لوفت‌وافه، ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ به مرکز آزمایش رشلین بازگشت. گولوب ستاد ویژه شکاری با مأموریت پشتیبانی جنگنده از تهاجم بی‌ثمر آردن را در ماه دسامبر هدایت کرد که در جریان آن سیصد خلبان جنگنده لوفت‌وافه از بین رفتند. در پی عزل گالانت از مقام بارزس نیروهای جنگنده، گولوب به عنوان افسری از منظر سیاسی مطمئن، با درجه سرهنگی روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۵ به این جایگاه منصوب گردید. به هر صورت گولوب که از مشکلات سلامتی در ناحیه شکم رنج می‌برد و همچنین در برابر مقاومت مقامات بالا نمی‌توانست ایده‌های خود را عملی کند، روز ۷ آوریل با نوشتن نامه‌ای به گورینگ، ضمن ارائه تحلیل جامعی از شرایط، خواهان مرخص شدن از این جایگاه شد. روز ۲۴ آوریل به بیمارستان لوفت‌وافه در کیتسبوهل در میانه استحکامات موسوم به قلعه آلپ، منتقل شد. در این مکان با فیلدمارشال روبرت ریتر فن گرایم، جانشین گورینگ در مقام فرماندهی کل لوفت‌وافه که خود در پرواز به برلین در محاصره مجروح شده بود، دیدار کرد. پس از جنگ گولوب روز ۱ ژوئن توسط ژاندارمری اتریش که تحت امر آمریکایی‌ها بود، دستگیر و در لباس غیرنظامی به زندان کیتسبوهل برده شد. او را به پس از جابه‌جایی در چند اردوگاه، به لودویکسبورگ و از آن جا به انگلستان منتقل کردند. به محض رسیدن به کیتسبوهل این بار توسط فرانسوی‌ها که ناحیه تیرول شمالی را تحت اشغال خود داشتند، بازداشت شد. گولوب برای گذران زندگی ابتدا برای مجلات هوانوردی نگارش می‌کرد و سخنرانی می‌نمود. سال ۱۹۵۱ از این مقام کناره گرفت و به نیدرزاکسن در آلمان مهاجرت کرد تا در یک شرکت تولید خودرو فعالیت نماید. گولوب تا سن ۷۵ سالگی که دچار یک حمله قلبی شد، همچنان با هواگردهای موتوردار و گلایدر پرواز می‌کرد. | ## جمع‌بندی | سرهنگ گوردون گولوب پس از بازنشستگی روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۸۷ در زولینگن در آلمان درگذشت.