موضوع مقاله: خاندان قزوینی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # خاندان قزوینی | مقدمه: خاندان قزوینی ، همچنین به روش‌های دیگری نیز آوانویسی شده است، از جمله القزوینی یا القزوینی یک خانواده شیعه مذهبی عراقی هستند که در اواخر قرن هجدهم از قزوین در کربلا ساکن شدند. | ## بخش 1: خاندان قزوینی | علاوه بر این، این خانواده ادعا می‌کنند که از طریق پدرتباری از فاطمه، دختر محمد، نسب می‌برند و عنوان افتخاری سید دارند و فرزندان دختر این خانواده که پدرانشان غیر سید هستند، عنوان میرزا می‌گیرند. تاریخ و تبار خاندان قزوینی یکی از خاندان‌های مذهبی و اندیشمند برجسته است که میراث علمی و دینی خود را نسل به نسل ادامه داده است. بنیان‌گذار این خاندان، سید محمدباقر قزوینی است که به لقب «معلم‌السلطان» شهرت دارد، زیرا آموزگار محمدعلی دولتشاه بوده است. او در سال ۱۷۷۱ میلادی زادگاه خود را ترک کرد و ابتدا به نجف مهاجرت نمود، سپس در سال ۱۷۸۳ میلادی در شهر کربلا اقامت گزید و در همان‌جا سکونت دائمی یافت. محمدباقر در این سفرها تنها نبود و برادرش، محمدعلی قزوینی، نیز او را همراهی می‌کرد. نسب خاندان قزوینی به شرح زیر است:عبد الکریم بن نعمت‌الله بن مرتضی بن راضی الدین بن احمد بن محمد بن حسین بن عبدالله بن محمد بن احمد بن موسی بن حسین بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد معاد بن اسماعیل بن یحیی بن محمد بن احمد آل زاهد بن ابراهیم المجاب بن محمد العابد بن موسی الکاثم بن جعفر الصادق بن محمد الباقر بن سجاد السجاد بن السجاد . آزار و اذیت در عراق کمونیسم در دوران اوج‌گیری موج کمونیسم و در زمان حکومت عبدالکریم قاسم، سید مرتضی قزوینی موضعی قاطع و آشکار در برابر این جریان اتخاذ کرد. او از فتوای آیت‌الله سید محسن حکیم که کمونیسم را کفر و بی‌خدایی اعلام کرده بود، پشتیبانی نمود و در عمل نیز به مقابله با سیاست‌های حکومت پرداخت. یکی از جلوه‌های این مخالفت زمانی بود که سید مرتضی قزوینی از شرکت در ضیافت افطاری‌ای که عبدالکریم قاسم در ماه رمضان سال ۱۹۶۰ برای علمای دینی ترتیب داده بود، خودداری کرد. این اقدام نمادین و شجاعانه، واکنش تند حکومت را در پی داشت و به بازداشت او انجامید. بدین ترتیب، سید مرتضی قزوینی نخستین روحانی‌ای شد که در بغداد به‌عنوان زندانی سیاسی شناخته شد. | ## بخش 2: خاندان قزوینی | بعثیسم با ظهور رژیم استبدادی بعثی در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، خانواده قزوینی و دیگر علما و روحانیون شیعه تلاش‌ها برای آموزش توده مردم برای مبارزه با رژیم را افزایش دادند. سید مرتضی قزوینی و پسرعموی اولش، سید محمد کاظم قزوینی، که پس از برکناری از قدرت کنار گذاشته شد، از جمله علمای پیشرو در فعالیت‌های اسلامی علیه رژیم بودند. پس از چند سال، رژیم، خانواده قزوینی را به عنوان یک تهدید ایدئولوژیک برای رژیم خود شناسایی کرد. در سال ۱۹۸۰، آیت‌الله سید محمد صادق قزوینی توسط صدام حسین دستگیر و زندانی شد زیرا از رژیم بعثی حمایت نمی‌کرد. چند هفته پس از حمله ۲۰۰۳ به عراق و فروپاشی رژیم در سال ۲۰۰۳، خانواده اسنادی را یافتند که مرگ او را در زندان‌های صدام تأیید می‌کرد. [ نیازمند منبع ] اعضای برجسته نسل اول محمد باقر قزوینی فرزند عبدالکریم قزوینی، عالم و معلم بود. او در سال ۱۷۸۳ از قزوین به کربلا سفر کرد محمدعلی قزوینی پسر عبدالکریم قزوینی و عالم بود. او در سال ۱۷۸۳ به همراه برادرش محمد باقر به کربلا سفر کرد نسل دوم ابراهیم قزوینی (۱۷۹۹–۱۸۴۸) فرزند محمد باقر قزوینی، فقیهی ارشد بود و بیشتر به خاطر تألیف «ضوابط الاصول»، کتابی در مورد دروس اصول نوشته شریف العلما، مشهور است. او همچنین در ساخت دیوار سامرا و همچنین طلاکاری ایوان حرم حضرت عباس (ع) مشارکت داشت. او عالم بود و بیشتر به خاطر تألیف کتاب «هدایة المصنفین» (هدایت صفوف)، کتابی در باب امامت، شناخته می‌شود. محمد رضا قزوینی (متوفی ۱۹۲۹) پسر محمد هاشم قزوینی بود، او عالم بود و پس از پدرش در حرم حسین امامت می‌کرد. | ## بخش 3: خاندان قزوینی | محمد ابراهیم قزوینی (متوفی ۱۹۴۱) فرزند محمد هاشم قزوینی بود، او عالم بود و در حرم حضرت عباس امامت می‌کرد. نسل چهارم محمد مهدی قزوینی (متوفی ۱۹۳۲) فرزند محمد طاهر قزوینی، عالم و شاعر بود. او بیشتر به خاطر تألیف کتاب «الامام الکبری» (امامت اعظم)، کتابی که در رد منهاج السنه ابن تیمیه نوشته شده است، شناخته می‌شود. محمد حسین قزوینی (متوفی ۱۹۳۹) فرزند محمد طاهر قزوینی، یک مرجع تقلید ارشد بود و در حرم حضرت عباس نماز می‌خواند. او عالم و از شاگردان میرزا محمد تقی شیرازی بود و در طول قیام عراق در سال ۱۹۲۰ از او حمایت کرد. او بیشتر به خاطر مجموعه «من المهد الی اللحد» (از گهواره تا گور) در مورد شرح حال اهل بیت شناخته شده است. محمد صادق قزوینی (۱۹۰۰ - ناپدید شده در سال ۱۹۸۰) پسر محمد رضا قزوینی بود، او یک عالم دینی بود. او بیشتر به خاطر تألیف «المویدة الحسینة» (دستورالعمل حسنه) که نقدی بر «وضع السلاطین» علی الوردی است، مشهور است. او بیشتر به خاطر تألیف کتاب «البیوطة العلویة فی کربلا» (خاندان‌های علوی کربلا) شناخته می‌شود. نسل ششم باقر قزوینی (متوفی ۱۹۷۴) فرزند محمد صالح قزوینی، عالمی بود و بیشتر به خاطر انجام عقود ازدواج و طلاق شناخته می‌شد. | ## جمع‌بندی | نسل هفتم محسن القزوینی (متولد ۱۹۵۲) فرزند باقر القزوینی، استاد مطالعات اسلامی است.