موضوع مقاله: جام بین قاره‌ای ۱۹۷۳ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جام بین قاره‌ای ۱۹۷۳ | مقدمه: جام بین قاره‌ای ۱۹۷۳ چهاردهمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه یوونتوس، نایب قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۳–۱۹۷۲، و تیم آرژانتینی ایندپندینته، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۷۳ برگزار شد. | ## بخش 1: جام بین قاره‌ای ۱۹۷۳ | تیم‌ها تیمنحوه صعودحضور قبلی یوونتوسنایب قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۳–۱۹۷۲اولین بار ایندپندینتهقهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۷۳۱۹۶۴، ۱۹۶۵، ۱۹۷۲ مسیر تا قهرمانی اروپا یوونتوسمرحلهحریفدور رفتدور برگشتیک‌شانزدهم نهایی مارسی۰–۱۳–۰۳–۱یک‌هشتم نهایی ماگدبورگ۱–۰۱–۰۲–۰یک‌چهارم نهایی اویپشت۰–۰۲–۲۲–۲نیمه نهایی دربی کانتی۳–۱۰–۰۳–۱فینال آژاکس۰–۱ آمریکای جنوبی ایندپندینتهمرحلهحریفدور رفتدور برگشتپلی‌آفمرحله دوم میلوناریوس۰–۱۲–۰ سن لورنسو۲–۲۱–۰فینال کولو-کولو۱–۱۰–۰۲–۱ پیش زمینه ایندپندینته در سال ۱۹۷۳ پس از شکست باشگاه شیلیایی کولو-کولو با یک گل در وقت اضافه، قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۷۳ بود. جام بین قاره‌ای آرزوی طولانی برای این باشگاه بود، زیرا آنها در فینال قبلی مقابل تیم هلندی آژاکس، به رهبری یوهان کرایف، شکست خوردند، اکثر بازیکنان آن بخشی از تیم ملی هلند بودند که تئوری تاکتیکی انقلابی را در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ نشان می‌داد (به نام "توتال فوتبال"). این دوره، دقیقا تکرار بازی قبلی بود بنابراین ایندپندینته این فرصت را داشت تا انتقام فصل قبل را بگیرد. با این وجود، باشگاه هلندی از بازی سال ۱۹۷۳ خودداری کرد و مدعی شد که نمی‌خواهد دوباره از "بازی خشن" تیم آرژانتین رنج ببرد. بنابراین، یوونتوس، نایب قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۳–۱۹۷۲، جای آژاکس را برای شرکت در این رقابت‌ها گرفت. باشگاه ایتالیایی از آمدن به بوئنوس آیرس امتناع کرد و شرط بازی کردن را انجام یک تک‌بازی در رم دانست. مدیران ایندپندینته آن را پذیرفتند و مسابقه را برای ۲۸ نوامبر ۱۹۷۳ برنامه ریزی کردند. | ## بخش 2: جام بین قاره‌ای ۱۹۷۳ | خوزه پاستوریزا، که کاپیتان و رهبر تیم برنده جام لیبرتادورس بود، در این مسابقه شرکت نکرد زیرا کمی قبل از فینال در رم به آاس موناکو منتقل شد. بازی خلاصه پیوند= یوونتوس خوزه ژوائو آلتافینی (پیش‌زمینه) و پیترو آناستازی (پس‌زمینه) در مقابل مدافعان ایندپندینته در جریان بازی که تحت سلطه تیم ایتالیایی بود، بیانکونری‌ها چندین موقعیت داشتند تا با دو شوت روی سانتر جلو بیفتند، یک ضربه پنالتی که توسط کوکوردو زده شد، از بالای دروازه به بیرون رفت و یک ضربه در دقایق پایانی مسابقه که توسط دروازه‌بان سانتورو در اقدامی جسورانه مسدود شد. ده دقیقه مانده به پایان، گل به خودی جنتیله در شوت بوچینی، تنها اقدام تهاجمی مهم ایندیپندنته در این مسابقه، برای پیروزی ایندپندینته تعیین کننده بود. جزئیات GK۱ دینو زوف (کاپیتان)SW۲ لوچانو سپینوسیCB۵ فرانچسکو مورینیCB۶ ساندرو سالوادورLB۳ جانپیترو مارکتیRM۷ فرانکو کاوسیوCM۸ آنتونلو کوکورددوLM۴ کلائودیو جنتیلهRW۹ پیترو آناستاسیCF۱۰ ژوزه آلتافینیLW۱۱ روبرتو بتگاتعویض‌ها:DF سیلویو لونگوبوکوMF فرناندو ویولاسرمربی: سستمیر ویکپالیکGK۱ میگل سانتورو (کاپیتان)RB۴ ادواردو کمیسوCB۲ میگل آنخل لوپزCB۶ فرانچسکو ساLB۳ ریکاردو پاوونیRM۸ روبن گالوانCM۵ میگل آنخل رایموندوLM۱۰ ریکاردو بوچینیRW۷ آگوستین بالبوئناCF۹ ادواردو ماگلیونیLW۱۱ دنیل برتونیتعویض‌ها:FW آلخاندرو سمنویچسرمربی: روبرتو فریرو بعد از بازی پیوند= ایندپندینته (با کاپیتان میگل سانتورو که جام بین قاره‌ای را در دست دارد) هنگام بازگشت از رم به زمین بازی در آرژانتین وارد می‌شوند این اولین جام بین قاره‌ای بود که ایندپندینته برنده شد (و سومین قهرمانی یک باشگاه آرژانتینی پس از موفقیت راسینگ و استودیانتس به ترتیب در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸). این پیروزی به دلیل اهمیتی که به آن رقابت در آرژانتین داده شده بود تا حد زیادی توسط هواداران ایندپندینته جشن گرفته شد. این پیروزی همچنین موفقیت ریکاردو بوچینی ۱۹ ساله به عنوان یک ستاره در حال رشد بود. بوچینی همیشه با بازی در ایندیپندنته به کار خود ادامه داد و به یکی از بزرگترین نمادهای تاریخ باشگاه تبدیل شد. | ## بخش 3: جام بین قاره‌ای ۱۹۷۳ | از سوی دیگر، بازیکن کلیدی دیگر بازی، دنیل برتونی، اولین قهرمانی جام جهانی فوتبال با آرژانتین در سال ۱۹۷۸ را به دست آورد و در فینال نیز گل سوم مقابل هلند را به ثمر رساند. از زبان بازیکنان عبارات زیر از مصاحبه با ریکاردو بوچینی، دانیل برتونی و فرانچسکو سا، سه بازیکن ایندپندینته که در سال ۱۹۷۳ قهرمان جام شدند، گرفته شده است: ویدئوی گم شده اگرچه این مسابقه توسط کانال ۷ آرژانتین پخش شد، اما اعتقاد بر این است که ویدیوی حاوی تصاویر این مسابقه ممکن است در دوران دیکتاتوری نظامی که از سال ۱۹۷۶ حاکم بود، پاک یا دزدیده شده باشد. با از بین رفتن آن تصاویر، علاقه هواداران ایندپندینته و روزنامه‌نگاران در مسابقه با گذشت سال‌ها در حال افزایش بود. بر اساس ابتکار برخی از اعضای ایندپندینته (که در آن زمان رئیس مؤسسه خاویر کانترو در میان آنها بود)، جستجو برای ویدئو آغاز شد. پس از چند تماس با RAI (شرکت پخش ایتالیایی که مسابقه را در سال ۱۹۷۳ پخش کرده بود)، آنها یک کپی از فیلم را در اختیار تهیه کننده موسیقی (و هوادار ایندپندینته) ماریانو اشچ قرار دادند، و شرط گذاشتند که پس از استفاده در آرژانتین بازگردانده شود. در سال ۲۰۰۹، کپی طولانی ۳ دقیقه‌ای این ویدئو برای اولین بار در طی جشنی در تئاتر رم در آویاندا که برای بزرگداشت سی و پنجمین جشن برگزار شد، پخش شد. | ## جمع‌بندی | سالگرد پیروزی اسطوره ایندپندینته، ریکاردو بوچینی (که گل را در فینال در سال ۱۹۷۳ به ثمر رساند) مهمان ستاره‌ای بود که در این رویداد حضور داشت.