موضوع مقاله: نامه خسروان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نامه خسروان | مقدمه: نامهٔ خسروان اثری سه‌جلدی در تاریخ عمومی ایران نوشتهٔ جلال‌الدین میرزا قاجار است که در فاصلهٔ سال‌های ۱۲۸۵ تا ۱۲۸۸ هجری قمری نگاشته شده است. | ## بخش 1: نامه خسروان | نویسنده در آغاز بر آن بوده که این کتاب در چهار مجلد نگارش شود، اما به دلیل مرگ وی به سه جلد محدود ماند. مجلد نخست یا نخستین نامه به شرح تاریخ «از مه‌آبادیان تا ساسانیان» اختصاص دارد و به میرزا فتحعلی آخوندزاده پیشکش شده است. مجلد دوم، که زیر عنوان دومین نامه ذکر اخبار «آغاز طاهریان تا انجام خوارزمیان» نوشته شده، به دوستان خردمند پیشکش گردیده است. مجلد سوم نامهٔ خسروان یا سیمین نامه، که اخبار ایران «از آغاز چنگیزیان تا انجام شهریاری زندیان» است، در سال ۱۲۸۸ هجری قمری نگاشته شد و در همان سال به خط عبدالرحیم شیرازی در کارخانهٔ علی‌قلی‌خان قاجار به چاپ رسید. مجلد چهارم، چنان‌که جلال‌الدین میرزا به فتحعلی آخوندزاده وعده داده بود، می‌بایستی دربردارندهٔ تاریخ قاجار تا روزگار نگارنده باشد، که به‌سبب مرگ نگارنده هرگز نوشته نشد. سویه‌ها نامهٔ خسروان را می‌توان نخستین اثر ملی‌گرایانهٔ تاریخ‌نگاری ایران دانست. این اثر در دوره‌ای به نگارش درآمد که روشنفکران دورهٔ ناصریْ افسرده از گذشته و تحقیر شده از اکنون بازنگری و تفسیر مجدد تاریخ خویش را با هدف یافتن ریشه‌های زوال و انحطاط آغازیدند. | ## بخش 2: نامه خسروان | این روشنفکران علت افول تمدن ایران را حملهٔ عرب‌های مسلمان به ایران، و دلیل تداوم این عقب‌ماندگی را چیرگی احکام عرب و اسلام می‌دانستند. این اولین اثر فارسی بود که ایران را به مثابهٔ یک نهاد تاریخی دارای پیوستگی به ایرانیان معرفی کرد و شکاف ۹۰۰ سالهٔ سقوط شاهنشاهی ساسانی تا برآمدن صفویان را نیز برخلاف آثار پیشین و سنت تاریخ‌نگاری آن زمان ذیل ایران گنجاند. اما ایران محوری اثر به همین‌جا ختم نمی‌شود و تا بدانجا پیش می‌رود که حوادث تاریخی روی‌داده در خارج از ایران نامربوط و نامهم جلوه داده شدند و حتی جلال‌الدین میرزا تلاش کرد از واژه‌های خارجی، مخصوصاً عربی، استفاده نکند. در این اثر شاهان ایران پیش از اسلام یکسره ستایش می‌شوند و حتی یک انتقاد نیز از آنان نمی‌شود. در حالی مدام از «بزرگان ایران» سخن به میان می‌آید که به عرب‌ها — که با لفظ «تازیان» مورد اشاره قرار می‌گیرند — با دیدی منفی نگاه می‌شود. با این همه، الهام‌گیری او از آثار غربی تنها به پیوستگی نهاد ایران در طول زمان محدود است و او از شیوه‌های آکادمیک غربی بهرهٔ چندانی نبرده است؛ مثلاً محتوای نوشته‌های او به جای پرداختن به مردم، همچنان مشغول زندگی‌نامهٔ شاهان است. همچنین او از مهم‌ترین کشفیات آن زمان مثلاً شاهنشاهی هخامنشی (فراتر از آنچه در شاهنامه آمده) یا قرائت کتیبهٔ بیستون توسط جورج راولینسون در سال ۱۸۴۰ (یعنی تقریباً ۳۰ سال پیش از زمان نوشتن کتاب) بی‌خبر است. | ## بخش 3: نامه خسروان | چنین گوید کمترین جلال پورِ فتحعلی‌شاه قاجار چون از آغاز شهریاری گیتی‌پناه ناصرالدین‌شاه قاجار که روزگار خسرویش پاینده باد پیوسته هر گونه دانش و هنری در ایران پراکنده می‌شود و از هر کشور دانشو[ر]ان و هنرمندان به سرزمین پارس آمده پیشه‌های گوناگون و دانشهای بیشمار به مردم این کشور می‌آموزند و این شهریار دبستان بزرگی برپا کرده که «دارالفنونش» نامند و راستی شایستهٔ این نام است زیرا که پایه هر دانش و هنری از این دبستان برپاست این بنده چندی در این دبستان به آموختن زبان فرانسه که شیرین‌ترین زبان فرنگستان و کلید هر گونه دانشی است پرداخت و چندین نامه خواند. روزی در این اندیشه افتاد که چیست ما ایرانیان زبان نیاکان خویش را فراموش کرده‌ایم و با اینکه پارسیان در نامه‌سرایی و چکامه‌گویی به گیتی فسانه‌اند نامه[ای] در دست نداریم که به پارسی نگاشته باشد. اندکی بر نابودی زبان ایرانیان دریغ خوردم و پس از آن خواستم آغاز نامه پارسی کنم…. ج‍لال‌ال‍دی‍ن‌م‍ی‍رزا ق‍اج‍ار، نامهٔ خسروان: داستان پادشاهان پارس از آغاز تا پایان ساسانیان که سودمند…، تهران: پازینه، ‫ ۱۳۸۹. ج‍لال‌ال‍دی‍ن‌م‍ی‍رزا ق‍اج‍ار، ‫نامهٔ خسروان: داستان پادشاهان پارس به زبان پارسی: نخستین نامه از آغاز آبادیان تا انجام ساسانیان، تصحیح و اقتباس حمید هاشمی، تهران: فرهنگ و قلم، ‫۱۳۹۱. ‬ ج‍لال‌ال‍دی‍ن‌م‍ی‍رزا ق‍اج‍ار، نامهٔ خسروان، تهران: سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی ‫، یادگار پنجاهمین سال تاجگذاری بنیادگذار دودمان شاهنشاهی پهلوی، شاهنشاه بزرگ، رضاشاه پهلوی، ۱۳۵۵. | ## جمع‌بندی | ترجمه کتاب نامهٔ خسروان در سال ۱۸۸۷ به زبان گجراتی که زبان اصلی زرتشتیان هند است ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است.