موضوع مقاله: طبقه‌بندی بین‌المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # طبقه‌بندی بین‌المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت | مقدمه: طبقه بندی بین المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت (ICF) طبقه بندی از مولفه‌های سلامتی عملکرد و ناتوانی است. | ## بخش 1: طبقه‌بندی بین‌المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت | ICF در ۲۲ مه ۲۰۰۱ در طی پنجاه و چهارمین مجمع جهانی بهداشت از همه ۱۹۱ عضو سازمان بهداشت جهانی (WHO) تأیید دریافت کرد. طبقه بندی اولیه WHO برای تأثیر بیماری‌ها، طبقه بندی بین المللی اختلالات، محدودیت‌ها و معلولیت‌ها (ICIDH)، در سال ۱۹۸۰ ایجاد شد. طبقه بندی ICF مکمل طبقه بندی بین المللی بیماریهای (ICD) (بازنگری دهم) است که حاوی اطلاعاتی در مورد تشخیص و وضعیت سلامتی است، اما در مورد وضعیت عملکرد نیست. بررسی اجمالی ICF در اطراف اجزای گسترده زیر ساخته شده‌است: عملکردها و ساختار بدن فعالیتها (مربوط به وظایف و اقدامات شخصی) و مشارکت (مشارکت در موقعیت زندگی) اطلاعات تکمیلی در مورد شدت و عوامل محیطی عملکرد و ناتوانی به عنوان یک تعامل پیچیده بین وضعیت سلامتی فرد و عوامل زمینه ای محیط و همچنین عوامل شخصی مشاهده می‌شود. تصویری که توسط این ترکیب عوامل و ابعاد تولید می‌شود، مربوط به «فرد در دنیای خود» است. طبقه بندی این ابعاد را به عنوان تعاملی و پویا به جای خطی یا استاتیک تلقی می‌کند. این امکان را برای ارزیابی درجه معلولیت فراهم می‌کند، اگرچه ابزار اندازه‌گیری نیست. زبان ICF در زمینه اتیولوژی خنثی است، و بیشتر بر عملکرد و نه بیماری یا بیماری تأکید دارد. همچنین با دقت طراحی شده‌است تا در بین فرهنگ‌ها و همچنین گروه‌های سنی و جنسیت مرتبط باشد و برای جمعیت‌های ناهمگن بسیار مناسب باشد. یک مزیت عمده برای بیمار، ادغام جنبه‌های جسمی، روحی و اجتماعی وضعیت سلامتی وی است. تمام جنبه‌های زندگی فرد (توسعه، مشارکت و محیط)، به جای اینکه فقط بر روی تشخیص وی تمرکز کند، در ICF گنجانده شده‌است. تشخیص برای تعیین علت و پیش آگهی مهم است، اما شناسایی محدودیت‌های عملکرد اغلب اطلاعاتی است که برای برنامه‌ریزی و اجرای مداخلات استفاده می‌شود. هنگامی که تیم توانبخشی از فعالیت‌های روزمره ای که مشتری برای شرکت در آن آگاهی دارد، مطلع شد، می‌توان از توالی حل مسئله تنظیم شده توسط ICF استفاده کرد. به عنوان مثال یک متخصص کاردرمانی، بیمار را مشاهده می‌کند که فعالیتهای روزمره خود را انجام می‌دهد و توانایی‌های عملکردی بیمار را یادداشت می‌کند. سپس از این اطلاعات برای تعیین میزان بهبود توانایی‌های فرد از طریق درمان و تغییر میزان محیط برای تسهیل عملکرد فرد استفاده می‌شود. | ## بخش 2: طبقه‌بندی بین‌المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت | مداخله در یک سطح (توانایی‌های فعلی) این امکان را دارد که از وقایع در سطح موفقیت‌آمیز جلوگیری کند یا تغییر دهد (مشارکت). به عنوان مثال، آموزش علائم دستی به کودک ناشنوا تعامل مosterثری را تقویت می‌کند و مشارکت فرد با درمانگران توانبخشی نه تنها در کارهای روزمره با بیماران خود، بلکه همچنین هنگام کار با سایر رشته‌های پزشکی با ICF بیمارستان‌ها و سایر ادارات بهداشتی مقامات بهداشتی و سیاست گذاران توانمند می‌شوند. همه موارد بصورت عملیاتی با توضیحات مشخص تعریف شده‌اند که می‌توانند با وضوح و سهولت در ارزیابی‌های زندگی واقعی اعمال شوند. ارتباط بالینی دانستن اینکه چگونه یک بیماری بر عملکرد فرد تأثیر می‌گذارد، برنامه‌ریزی بهتر خدمات، درمان و توان بخشی را برای افراد دارای معلولیت طولانی مدت یا شرایط مزمن امکان‌پذیر می‌کند. ICF فعلی درک جامع تری از سلامتی را تشکیل می‌دهد و به جای تمرکز بر بیماری، بیماری یا ناتوانی، یک نمایه جامع از یک فرد را تشکیل می‌دهد. پیامدهای استفاده از ICF شامل تأکید بر نقاط قوت افراد، کمک به افراد در مشارکت گسترده‌تر در جامعه با استفاده از مداخلات با هدف افزایش توانایی‌های آنها و در نظر گرفتن عوامل محیطی و شخصی است که ممکن است مشارکت آنها را مختل کند. مقدماتی: مقدماتی ICF «ممکن است به صورت بالینی به عنوان سطوح عملکردی که در یک استاندارد یا کلینیک و در محیط‌های روزمره دیده می‌شود، ترجمه شود». افراد واجد شرایط از استانداردسازی و درک عملکرد در ارزیابی چند رشته‌ای پشتیبانی می‌کنند. آنها همه اعضای تیم را قادر می‌سازند تا میزان مشکلات را حتی در مناطقی که فرد متخصص نیستند، کمی کنند. اختلال، محدودیت یا محدودیت، از ۰ (بدون مشکل؛ ۰–۴٪)، ۱ (مشکل خفیف: ۵–۲۴٪)، ۲ (مشکل متوسط: ۲۵–۴۹٪)، ۳ (مشکل جدی: ۵۰-) واجد شرایط است. مجموعه‌های اصلی یک مجموعه هسته‌ای ICF می‌تواند به عنوان یک چارچوب مرجع و ابزاری عملی برای طبقه بندی و توصیف عملکرد بیمار به روشی کارآمدتر عمل کند. مجموعه‌های اصلی ICF می‌توانند در طول دوره مراقبت و در طول یک وضعیت بهداشتی مورد استفاده قرار گیرند. این فرضیه وجود دارد که با استفاده از یک مجموعه هسته ICF، در هنگام کدگذاری موارد بالینی، اطمینان بین آزمون دهنده افزایش می‌یابد زیرا فقط از گروه‌های مربوطه برای یک بیمار خاص استفاده می‌شود. از آنجا که تمام دسته‌های مربوطه در یک مجموعه هسته ای ICF ذکر شده‌است، استفاده از آن در ارزیابی‌های چند رشته‌ای، متخصصان بهداشت را از دست دادن جنبه‌های مهم عملکرد محافظت می‌کند. استفاده برای کودکان با استفاده از پزشکان و محققان از ICF، آنها از محدودیت‌های آن آگاهی بیشتری پیدا کردند. | ## بخش 3: طبقه‌بندی بین‌المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت | در طول سالهای اول زندگی کودک، کدهای ICF مختلف مورد نیاز است تا رشد و نمو معلولیت را حتی در صورت عدم تغییر تشخیص کودک، ثبت کند. سیستم کدگذاری می‌تواند اطلاعات اساسی در مورد شدت یک وضعیت سلامتی از نظر تأثیر آن بر عملکرد را فراهم کند. این می‌تواند نقش مهمی در ارائه دهندگان مراقبت از کودکان مبتلا به اختلالات طیف مانند اوتیسم یا فلج مغزی داشته باشد. کودکان مبتلا به این شرایط ممکن است تشخیص‌های یکسانی داشته باشند، اما توانایی‌ها و سطح عملکرد آنها به مرور زمان و در افراد متفاوت است. اولین پیش نویس طبقه بندی بین المللی عملکرد، معلولیت و سلامت کودکان و جوانان (ICF-CY) در سال ۲۰۰۳ تکمیل و در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. توضیحات کدها در ICF-CY اصلاح و گسترش یافت و محتوای جدید به کدهای قبلاً استفاده نشده اضافه شد. کدها به ویژگی‌های سند به عنوان سازگاری، پاسخگویی، پیش‌بینی، ماندگاری و قابلیت دسترسی افزوده شدند. این با ICF بزرگسالان در تضاد است زیرا فقط یک کد در مورد اوقات فراغت یا تفریح وجود دارد. تغییر در کدهای ICF-CY با گذشت زمان نشان دهنده اثرات رشد ناشی از تعامل کودک با محیط است. عوامل محیطی بر عملکرد و تکامل کودک تأثیر می‌گذارد و می‌تواند به عنوان موانع یا تسهیل‌کننده‌های استفاده از ICF-CY ثبت شود. محیط کلیدی کودکان و نوجوانان شامل خانه‌های آنها، مراکز مراقبت روزانه، مدارس و امکانات تفریحی مانند زمین بازی، پارک‌ها و زمین‌های توپ است. به عنوان مثال، کودکی به دبستان یا دبیرستان یا از یک سرویس یا موسسه خدمات به دیگری می‌رود. توجه به این انتقال کودکان معلول به عنوان یک نقش مهم برای ارائه دهندگان خدمات بهداشتی شناسایی شده‌است. انتقال به آماده‌سازی و برنامه‌ریزی برای یافتن محیطی مناسب و مناسب برای نیازهای کودک نیاز دارد. | ## جمع‌بندی | با استفاده از یک سیستم کدگذاری مانند ICF-CY ، انتقال روانتر خواهد بود و مداخلات می‌توانند از همان جایی که ارائه دهنده خدمات درمانی قبلی متوقف شده‌است، شروع شوند.