موضوع مقاله: زگیل آبکی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زگیل آبکی | مقدمه: این عفونت ویروسی که خودبه‌خود بهبود می‌یابد روی پوست یا به صورت خود-تلقیحی یا با تماس پوست به پوست گسترش پیدا می‌کند. | ## بخش 1: زگیل آبکی | بیماری‌زایی مولوسکوم کانتوژیوزوم ممکن است در هر سنی مشاهده شود اما در بیماران مبتلا به آتوپی تعداد ضایعات پوستی بیشتر است و راحت‌تر منتقل و پخش می‌شوند. بیشترین فراوانی در سنین ۳ تا ۹ سال دیده می‌شود و یک بیشینهٔ فراوانی دیگر هم در سنین ۱۶ تا ۲۴ سالگی است. اصولاً راه انتقال بیماری از طریق تماس پوست به پوست است و افرادی مانند ماساژورها و کُشتی‌گیرها بیشتر به آن مبتلا می‌شوند. مولوسکوم کانتوژیوزوم به صورت یک پاپول (برجستگی توپُر گوشتی)papule براق یک تا دو میلی‌متری سفید تا صورتی (به رنگ گوشت) شروع می‌شود که سفت و گنبدی‌شکل است. با گذشت بیشتر زمان، پاپول نرم‌تر و صورتی‌تر می‌شود و ناف‌دارشدگی مرکزی واضح‌تر می‌گردد. بعد از ۶ تا ۹ ماه ضایعات به صورت خودبه‌خودی و به تدریج پسروی پیدا می‌کنند و معمولاً بدون هیچ ضایعهٔ باقی‌مانده محو می‌شوند، البته به ندرت یک جوشگاهscar کوچک ناف‌دار باقی می‌ماند. التهاب دور ضایعه در صورت وجود، نشان‌دهندهٔ واکنش دستگاه ایمنی بدن و پیش‌درآمد خوب شدن ضایعه است. ضایعات در افراد دچار ضعف دستگاه ایمنی بزرگ‌تر هستند و تعداد ضایعات در افراد آتوپیک با پوست اگزمایی یا خشک بیشتر است. تشخیص آزمایشگاهی در افراد دچار نقص دستگاه ایمنی بدن، بیوپسی از ضایعات انجام می‌شود که انکلوزیون‌های ویروسی سیتوپلاسمی بزرگی به‌نام اجسام مولوسکمیmolluscum bodies را درون کراتینوسیت‌ها نشان می‌دهد. تراشیدن ضایعات با کورِت، مادهٔ سفید نیمه‌جامدی تولید می‌کند که حاصل کراتینوسیت‌های آلوده‌است. این کراتینوسیت‌های آلوده به طرز جالب توجهی گِرد هستند و به راحتی از یکدیگر جدا می‌شوند. در صورتی که کراتینوسیت‌های غیر آلوده تخت و به‌هم چسبیده هستند و ورق‌هایی از سلول‌های به‌هم چسبیده ایجاد می‌کنند. | ## بخش 2: زگیل آبکی | ضایعات هرپسی وزیکول‌هایی (آبدانه‌هایی) هستند که تنها به صورت گذرا ناف‌دار می‌شوند و غالباً دردناک هستند. در افراد مبتلا به ایدز، عفونت‌های دیگر فرصت‌طلب، شامل قارچ‌های کریپتوکوکوس و هیستوپلاسموز ممکن است ضایعاتی ایجاد کنند که شبیه ضایعات مولوسکوم کانتوژیوزوم باشد. درمان ضایعات ناحیهٔ تناسلی را باید حتماً درمان نمود که جلوی انتشار از راه تماس جنسی گرفته شود. کورِت کشیدن پاپول‌های کوچک را می‌توان به سرعت با یک کورِت، با یا بدون بی‌حسی موضعی، برداشت. جوشگاه کوچکی ممکن است در محل برداشتن ضایعه ایجاد شود؛ بنابراین بهتر است در نقاطی از بدن که از نظر زیبایی اهمیت دارند مورد استفاده قرار نگیرد. با افشانه (اسپری) یا گوش‌پاک‌کن، نیتروژن مایع را روی ضایعه می‌ریزند تا جایی که یک مرز سفیدرنگ یخ‌زده و هاله‌ای به اندازهٔ یک میلی‌متر روی پوست سالم دور ضایعه ایجاد کند. اگر در کودکان کرم را یک روز در میان یا یک بار در روز به‌کار ببرند باعث کاهش التهاب در محل مالیدن کرم خواهد شد. عوارض جانبی، محدود به محل مالیدن کرم است و سیستمیک نیست (در تمام بدن بروز نمی‌کند). ایمی‌کیمود در بیماران مبتلا به HIV-1 بسیار مؤثر بوده‌است و در ناحیهٔ تناسلی بیماران با دستگاه دفاعی عادی هم به‌کار می‌رود. یک قطرهٔ کوچک از کانتاریدین ۷٪ را روی ضایعه می‌اندازند و دقت می‌کنند که روی پوست سالم اطراف ضایعه مالیده نشود. درد، سوزش، سرخی و خارش گذرا ممکن است که به وجود آید اما عفونت باکتریایی ثانویه ایجاد نخواهد شد. هیدروکسید پتاسیم محلول آبی پتاسیم هیدروکسید (KOH) ده درصد، دو بار در روز روی هر ضایعه مالیده می‌شود. | ## بخش 3: زگیل آبکی | طی یک دورهٔ متوسط ۳۰ روزه از ۳۵ کودکی که در آزمایش شرکت داشتند، ۳۲ نفر بهبودی کامل پیدا کردند. سایمتیدین خوراکی کودکان مبتلا با یک دورهٔ ۲ ماهه از سایمتیدین خوراکی، ۴۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز (40 mg/kg/day) درمان شدند. به‌جز سه نفر، تمام کودکانی که درمان را کامل کردند بهبودی کامل از کل ضایعات پیدا کردند. در مقایسهٔ بیماران آتوپیک و غیر آتوپیک، بیماران آتوپیک پاسخ بهتری به سایمتیدین دادند. گزارش‌های دیگر اظهار نموده‌اند که شواهد قطعی به نفع مؤثر بودن سایمتیدین خوراکی وجود ندارد. لیزر درمان مولوسکوم کانتوژیوزوم با لیزر رنگیdye laser با طول موج ۵۸۵ نانومتر مؤثر، قابل تحمل و سریع است. لایه‌برداری با تری کلرواستیک اسید لایه‌برداری (پیلینگ) با تری کلرواستیک اسیدTRICHLOROACETIC ACID PEEL ۲۵ تا ۵۰ درصد (به‌طور متوسط ۳۵٪) که هر دو هفته یک بار بر اساس نیاز تکرار می‌شد ۴۰٫۵ ٪ کاهش در ضایعات مولوسکمی بیماران مبتلا به ایدز ایجاد نمود که ضایعات وسیع مولوسکوم کانتوژیوزوم داشتند. در پیگیری ۲ ماهه پس از درمان، هیچ موردی از گسترش ضایعات مولوسکمی، عفونت ثانویه یا ایجاد جوشگاه مشاهده نشد. با فعال شدن ایمنی سلولی ضایعات، خودبه‌خود بهبود خواهند یافت، بنابراین درمان همیشه الزامی نیست. اگر قرار به درمان شد، بهترین انتخاب‌های درمانی در کودکان استفادهٔ آگاهانه از کانتاریدین، ایمی‌کیمود یا ترتینوئین ضعیف شده‌است. شصت تا نود دقیقه قبل از درمان جراحی (کورت کشیدن و کرایو) از بی‌حس‌کننده‌های موضعی (لیدوکائین ۴٪ یا EMLA) در کودکان استفاده می‌شود. میزان مصرف کِرِم EMLA مخصوصاً در نوزادان و شیرخواران نامحدود نیست چون خطر کمی برای بروز متهموگلوبینمی وجود دارد. | ## جمع‌بندی | در افراد بالغ جوان ضایعات تمایل دارند در قسمت پایین شکم، ناحیهٔ عانه (شامل اعضای تناسلی) و ران‌ها بروز کنند.