موضوع مقاله: ژوآئو د کاسترو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ژوآئو د کاسترو | مقدمه: سال‌های اولیه زندگی ژوآئو به‌عنوان پسر کوچک‌تر آلوارو دی کاسترو، برای خدمت به کلیسا انتخاب شد. | ## بخش 1: ژوآئو د کاسترو | او ریاضیات را زیر نظر پدرو نونز و لوئیز، دوک بخا (Duke of Beja) و پسر مانوئل اول پادشاه پرتغال که با او دوستی مادام‌العمر برقرار کرد، فرا گرفت. سفر دریایی به هند و سفر اکتشافاتی به مصر در ۱۵۳۵، کاسترو به همراهی دُوم لوئیز به‌منظور اشغال کشور تونس که از پذیرش لقب شوالیه و هدایای امپراتور چارلز پنجم امتناع کرده بود، به این کشور لشکرکشی کرد. در سال ۱۵۴۰ او در یک لشکرکشی به سوئز زیر نظر استوائو دو گاما Estêvão da Gama (پسر واسکودوگاما و سپس نایب‌السلطنه هند پرتغالی) خدمت کرد و پسرش آلوارو د کاسترو به‌پاس قدردانی از ژوآئو لقب شوالیه گرفت. پس از مرگ نورونا، داگاما جانشین او شد و د کاسترو در سفر دریای سرخ به داگاما پیوست. داگاما در ۳۱ دسامبر ۱۵۴۰ با ۱۲ گالن بزرگ (که یکی از برای دی کاسترو بود) و گاراژ و ۶۰ گالن لیسبون را به مقصد دریای سرخ ترک کرد. دی کاسترو یک دفتر خاطرات به همراه جزئیات کامل از سفر با نقشه‌ها، محاسبات، تصاویر و یادداشت‌ها از سواحل شبه‌جزیره عربستان و مناطقی که امروزه به نام‌های سومالی، اریتره، اتیوپی، سودان و مصر شناخته می‌شوند، با خود به همراه داشت. ملک او در منطقه پهناوری واقع در سینترا، حاوی دو سنگ سیاه معروف کامبای (Cambay) است که توسط د کاسترو و پسرش بازسازی شده‌است. | ## بخش 2: ژوآئو د کاسترو | اواخر زندگی در بازگشت به پرتغال در ۱۵۴۳، دی کاسترو به‌عنوان فرمانده یک واحد نظامی برای پاک‌سازی قسمتی از اقیانوس‌اطلس از دزدان دریایی انتخاب شد. د کاسترو که توسط پسرانش (که یکی از آنها به نام فرنائو کشته شده) و ژوآئو ماسکارنهاس (João Mascarenhas) به هند فرستاده شده بود توانست محمود، پادشاه گجرات را سرنگون کند و ارتش عادل خان را شکست دهد. پس از پیروزی آرماندا در جریان آزادسازی دیو، او از پادشاه درخواست کرد که دوره ریاستش را از سه سال طولانی‌تر نکند و به او اجازه دهد به کوه‌های سینترا در پرتغال بازگردد. پس از پیروزی او بر محمود خان و عادل خان، د کاسترو دیو را با پولی که از شهروندان گوا دریافت کرده بود بازسازی کرد. قسمتی از پیکر او قبل از دفن شدنش در گوا برداشته شد و به پرتغال منتقل شد تا در صومعه بنفیکا به خاک سپرده شود. مغناطیس زمینی در روتیرو از لیسبون تا گوا: تجربیات ژوآئو د کاسترو یونانیان باستان کشف کرده بودند که یک سنگ فلزی تیره می‌تواند اجسام آهنی را جذب یا دفع کند. در طول سفر، دریانوردان نتوانستند موقعیت کشتی را بر اساس طول جغرافیایی در دریا پیدا کنند، زیرا برای تعیین آن نیاز به یک ساعت در کشتی بود که زمان دقیق را در میانه مرجع نشان دهد و محاسبه نجومی طول جغرافیایی خطاهای غیرقابل‌قبولی را به همراه داشت. | ## بخش 3: ژوآئو د کاسترو | د کاسترو در سفر به هند، مجموعه‌ای از آزمایش‌ها را انجام داد که در نتیجه آن موفق شد این پدیده را با استفاده از سوزن مغناطیسی روی کشتی شناسایی کند. او پدیده مغناطیسی را در ۲۲ دسامبر ۱۵۳۸ در نزدیکی باچاییم (Baçaim) مشاهده کرد که تا چهار قرن بعد تأیید نشد. دی کاسترو این نظریه را رد کرد که تغییر انحراف مغناطیسی توسط نصف‌النهارهای جغرافیایی شکل می‌گیرد. مقادیر ثبت شده توسط د کاسترو از انحراف مغناطیسی در اقیانوس‌اطلس و اقیانوس هند تا قرن شانزدهم برای مطالعه مغناطیس زمینی کافی بود. او ۴۳ مشاهده انحراف مغناطیسی را از طریق اندازه‌گیری انحراف ژئو مغناطیسی در کل مسیر اطراف آفریقا به ثبت رسانید. او دلیل این انحرافات مکانی را به اثرات نگران‌کننده توده‌های سنگی زیر آب نسبت داد. هلمن به نقل از چپمن و بارتلز (۱۹۴۰)، د کاسترو را مهم‌ترین نماینده تحقیقات علمی دریایی در آن زمان می‌دانست. | ## جمع‌بندی | روشی که او آزمایش کرد به‌طور گسترده و در ابعاد جهانی در کشتی‌ها به کار گرفته شد و تا پایان قرن شانزدهم مورد استفاده قرار گرفت.