موضوع مقاله: زنگ گلوک | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زنگ گلوک | مقدمه: زنگ گلوک یا زنگ نازی (به آلمانی: Die Glocke) یک دستگاه یا یک سلاح افسانه‌ای مرتبط با تئوری‌های توطئه دربارهٔ فناوری‌های اسرارآمیز نازی‌ها است که پس از جنگ جهانی دوم شهرت یافت. | ## بخش 1: زنگ گلوک | نیک کوک در کتابش با عنوان شکار نقطه صفر (۲۰۰۱)، ادعا کرد که داستان‌های مربوط به زنگ نازی نخستین بار در کتاب لهستانی (حقیقت دربارهٔ سلاح معجزه‌آسا) اثر ایگور ویتکوفسکی در سال ۲۰۰۰ مطرح شده است. کوک این دستگاه را به‌عنوان «سازه‌ای درخشان و چرخان» توصیف کرد که شایعاتی دربارهٔ «اثرات ضدگرانشی»، «ماشین زمان» بودن یا بخشی از «برنامهٔ اساس برای ساخت بشقاب پرنده» حول آن وجود داشت. این دستگاه شامل «دو سیلندر چرخان با سرعت بالا بود که با ماده‌ای فلزی-مایع بنفش‌رنگ و به‌شدت رادیواکتیو به نام کد Xerum 525 پر شده بودند». کوک ادعا کرد که «دانشمندان و تکنسین‌هایی که روی این زنگ کار می‌کردند و بر اثر تشعشعات آن نمردند، در پایان جنگ توسط اس اس نابود شدند و دستگاه به مکانی ناشناخته منتقل شد». کوک پیشنهاد داد که هانس کامر (مقام ارشد اس اس) این فناوری را مخفیانه به ارتش آمریکا فروخت تا آزادی خود را خریداری کند. ویتکوفسکی نیز ادعا کرد که یک حلقه بتونی به نام «The Henge» در نزدیکی معدن ونچسلاس (ساخته شده در ۱۹۴۳–۱۹۴۴) که شبیه به استون‌هنج است (استون‌هنج یادمانی پیشاتاریخی در دشت سالزبری ویلتشر در جنوب انگلستان است)، برای مهار زنگ در طول آزمایش‌ها استفاده می‌شد. اما جیسون کولاویتو (نویسنده) این ساختار را صرفاً بقایای پایهٔ یک برج خنک‌کنندهٔ صنعتی می‌داند. | ## بخش 2: زنگ گلوک | او مدعی شد اسناد طبقه‌بندی شده دولت لهستان دربارهٔ پروژه‌های جنگ جهانی دوم را بررسی کرده که او را به تحقیقات بیشتر در آرشیوها و مصاحبه‌ها سوق داد. اولین سند، که توسط یک مقام ناشناس لهستانی به ویتکوفسکی داده شد، اظهارنامهٔ محاکمه ژنرال یاکوب اسپورنبرگ به اتهام جنایت جنگی بود که اعتراف کرده بود دستور اعدام ۶۰ نفر از آگاهان به این پروژه مخفی را صادر کرده است. کورت دبوس، ورنر فون براون و والتر گرلاخ نیز به‌طور فرضی در تحقیقات زنگ نقش داشتند. ویتکوفسکی ادعا کرد این پروژه زیرمجموعه وافن-اساس بود و عمدتاً در تأسیسات سیلیزیای سفلی فعالیت می‌کرد. زندانیان اردوگاه گروس-روزن احتمالاً در معرض تشعشعات زنگ قرار گرفتند که به مرگ و بیماری بسیاری انجامید. بازماندگان این اردوگاه گزارش دادند که نور آبی درخشانی از دستگاه در طول آزمایش‌ها دیده‌اند. ویتکوفسکی فرض کرد Xerum 525 احتمالاً نوعی جیوه پرتوزا بود که برای ایجاد پلاسما به عنوان سلاح یا سیستم پیشران استفاده می‌شد و ممکن بود قادر به تحریف فضازمان باشد. | ## بخش 3: زنگ گلوک | محبوبیت بعدی: نویسنده بریتانیایی نیک کوک در کتاب شکار نقطه صفر (۲۰۰۱) این ایده را گسترش داد. مکان ادعایی: گفته می‌شود این دستگاه در قلعه کسیاژ (لهستان) یا معدن ونچسلاس توسعه یافته است. ارتباط با سایر اسرار نازی‌ها یوفوهای هیتلر: گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ «زنگ نازی» اغلب با افسانه‌های دیگر فناوری‌های پیشرفته نازی‌ها مانند پروژه‌های هاونبو (Haunebu) و وریل (Vril) ادغام می‌شود. این ادعاها مدعی هستند که نازی‌ها با استفاده از علوم خفیه و مهندسی معکوس فناوری بیگانه، موفق به ساخت بشقاب پرنده شده بودند. عملیات پیپرکلیپ: برخی نظریه‌پردازان ادعا می‌کنند فناوری «زنگ» پس از جنگ جهانی دوم طی عملیات پیپرکلیپ به همراه دانشمندان نازی مانند ورنر فون براون به آمریکا منتقل شد تا در پروژه‌های سری مانند برنامه‌های فضایی استفاده شود. قطار طلای نازی: در سال ۲۰۱۵، شایعاتی دربارهٔ کشف یک «قطار طلای دفن‌شده» نازی در لهستان باعث جلب توجه رسانه‌ها شد. زمینه‌های تاریخی اگرچه نازی‌ها در توسعه فناوری‌های پیشرفته مانند موشک V-2 و جت‌های جنگنده پیشگام بودند، اما ادعاهای مربوط به «زنگ» و بشقاب پرنده‌ها فاقد اسناد معتبر تاریخی هستند. | ## جمع‌بندی | مورخان این ادعاها را نمونه‌ای از شبه تاریخ‌نگاری می‌دانند که از ترکیب واقعیت‌های جزئی با تخیلات پدید می‌آید.