موضوع مقاله: ملت بیگانه (فیلم) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ملت بیگانه (فیلم) | مقدمه: ملت بیگانه یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۱۹۸۸ به نویسندگی راکن اس اوبانون و کارگردانی گراهام بیکر (کارگردان) است. | ## بخش 1: ملت بیگانه (فیلم) | در این فیلم بازیگرانی چون جیمز کان، مندی پتینکین و ترنس استامپ به ایفای نقش پرداخته‌اند. فیلم داستان ادغام «تازه‌واردها» را روایت می‌کند؛ نژادی بیگانه که در لس آنجلس ساکن شده‌اند، امری که در ابتدا باعث نگرانی مردم محلی می‌شود. طرح داستان، ژانرهای نئو-نوآر و پلیس رفیق را با مضامین علمی-تخیلی درهم می‌آمیزد و بر رابطه میان یک کارآگاه کهنه‌کار پلیس (کان) و یک بیگانه فضایی (پتینکین) که اولین کارآگاه تازه‌وارد است، تمرکز دارد. این دو در حالی که تلاش می‌کنند یک پرونده قتل را حل کنند، در دنیای زیرزمینی جنایتکاران به کاوش می‌پردازند. ملت بیگانه در ۷ اکتبر ۱۹۸۸ در ایالات متحده اکران شد و با فروش بیش از ۳۲ میلیون دلار در سراسر جهان، به یک موفقیت مالی متوسط تبدیل شد. فیلم پیش از اکران با نقدهای متفاوتی روبرو شد، اما از آن زمان به یک فیلم کالت تبدیل شده است. این اثر سینمایی منجر به ساخت یک سریال تلویزیونی کوتاه، پنج فیلم تلویزیونی، مجموعه‌ای از کتاب‌های کمیک و تعدادی رمان شد که همگی در تلاش برای ادامه توسعه شخصیت‌ها پیرامون فرهنگ بیگانه خیالی آن بودند. خلاصه داستان در سال ۱۹۸۸، یک سفینه فضایی حامل ۳۰۰٬۰۰۰ بیگانه برده که با نام «تازه‌واردها» شناخته می‌شوند، در بیابان موهاوی فرود می‌آید. تا سال ۱۹۹۱، آن‌ها در لس آنجلس ساکن شده و برخی از آن‌ها به اداره پلیس لس آنجلس پیوسته‌اند. همکار کارآگاه متیو سایکس در جریان تبادل آتش با چند تازه‌وارد که در حال سرقت از یک فروشگاه بودند، کشته می‌شود؛ سارقان همچنین صاحب فروشگاه که یک تازه‌وارد به نام سیسیل پورتر بود را می‌کشند. مافوق سایکس، کاپیتان وارنر، به گروه خود اطلاع می‌دهد که آن‌ها باید با سام فرانسیسکو، کارآگاه تازه‌واردی که به تازگی ارتقا یافته، همکاری کنند. سایکس داوطلب می‌شود تا با فرانسیسکو برای تحقیق در مورد قتل تازه‌واردی به نام وارن هابلی همکاری کند، به این امید که بتواند در مورد مرگ همکارش نیز تحقیق کند؛ کاری که به‌طور رسمی از انجام آن منع شده است. این دو در ابتدا به خوبی با هم کار نمی‌کنند: سایکس از صدا کردن او با نام «سام فرانسیسکو» خودداری کرده و ترجیح می‌دهد او را «جورج» بنامد. در آزمایشگاه جنایی، فرانسیسکو متوجه ناهنجاری در جسد یکی از جنایتکاران تازه‌وارد می‌شود که در سرقت کشته شده بود. این امر سایکس و فرانسیسکو را به یک کلوپ شبانه می‌کشاند تا از جاشوا استرادر سؤال کنند، اما استرادر توسط یک باند جنایتکار به رهبری ویلیام هارکورت و دستیارش رودیارد کیپلینگ به قتل می‌رسد. فرانسیسکو به سایکس یاد می‌دهد که به کدام قسمت بدن تازه‌واردها ضربه بزند تا بیشترین درد را حس کنند؛ پس از اینکه متوجه می‌شوند تازه‌واردها با شیر فاسد مست می‌شوند، با هم مست می‌کنند و فرانسیسکو اعتراف می‌کند که آرمان‌های والای انسان‌ها را درک نمی‌کند. هارکورت در مراحل پیشرفته اجرای طرحی برای بهره‌کشی از تازه‌واردها از طریق تولید انبوه «جابرواکا» است؛ دارویی که برای آرام کردن تازه‌واردها در زمان بردگی استفاده می‌شد اما روی انسان‌ها تأثیری ندارد. هابلی، پورتر و استرادر در مراحل برنامه‌ریزی عملیات نقش داشتند، اما به دلیل تمایل هارکورت برای حذف آن‌ها از سودهای آینده، کشته شدند. وقتی سایکس و فرانسیسکو آزمایشگاه دارو را پیدا می‌کنند، فرانسیسکو با خشم تمام آزمایشگاه را نابود می‌کند و توضیح می‌دهد که وجود این دارو هرگز نباید فاش شود، زیرا بقای لرزان هر تازه‌وارد روی زمین را به خطر می‌اندازد. هارکورت پیاده فرار می‌کند و وقتی توسط سایکس محاصره می‌شود، مقدار زیادی جابرواکا مصرف می‌کند. فرانسیسکو توضیح می‌دهد که مصرف بیش از حد این دارو باعث می‌شود یک تازه‌وارد به شکلی بزرگ‌تر و خطرناک‌تر جهش پیدا کند. بدن هارکورت به دلیل تماس مستقیم با آب شور که برای فیزیولوژی تازه‌واردها سمی است، متلاشی می‌شود. وقتی خلبان می‌پرسد چه چیزی در آب بود، سایکس برای محافظت از راز آن‌ها پاسخ می‌دهد که «فقط یک اسلگ (Slag) دیگر بود» (اصطلاحی توهین‌آمیز برای تازه‌واردها). سایکس فرانسیسکو را به عنوان همکار خود پذیرفته و فرانسیسکو به او اطمینان می‌دهد که اشتباهاتش را خواهد بخشید: «بالاخره… تو فقط یک انسانی.» بازیگران جیمز کان در نقش متیو سایکس مندی پتینکین در نقش سام فرانسیسکو («جورج») ترنس استامپ در نقش ویلیام هارکورت کوین ماجور هاوارد در نقش کیپلینگ لزلی بوویس در نقش کاساندرا پیتر جیسون در نقش فدورچوک جف کوبر در نقش جاشوا استرادر برایان تامپسون در نقش ترنت پورتر فرانک مک‌کارتی در نقش کاپیتان رابرت وارنر کئون یونگ در نقش وینتر تولید ریشه‌ها و مضامین فیلمنامه اصلی راکن اس اوبانون به عنوان یک فیلم‌نامه گمانی به تهیه‌کننده گیل آن هرد ارائه شد. به گفته هرد، آنچه واقعاً او را به داستان جذب کرد، رویکرد به محیط مهاجران و تعمیم آن به یک فضای علمی-تخیلی بود. در حالی که ژانر علمی-تخیلی معمولاً موجودات فضایی را در قالب یک یا دو موجود نشان می‌داد، نمایش تعداد زیادی از آن‌ها از زمان فیلم سیاره میمون‌ها رایج نبود. اگرچه این فیلم عمدتاً یک اثر اکشن است، اما شباهت‌هایی به فیلم‌هایی چون سیاره میمون‌ها و بی‌صدا دویدن دارد. آن‌ها مانند سایر اقلیت‌ها در محله‌های خود زندگی می‌کنند، کلوپ‌های خود را دارند و دنیای زیرزمینی خود را شکل می‌دهند. مشارکت یک انسان با یک بیگانه برای حل پرونده قتل، باعث ایجاد بی‌اعتمادی اجتماعی و پرداختن به موضوعاتی چون پیش‌داوری و نژادپرستی می‌شود. چهره‌پردازی > ما می‌خواستیم بیگانگان بیشتر شبیه به یک نژاد قومی متفاوت باشند تا مردمان مارمولک‌مانند… ما نمی‌خواستیم تماشاگران فکر کنند «اوه نگاه کن چقدر این‌ها متفاوتند.» بلکه می‌خواستیم بعد از پنج دقیقه آن‌ها را به عنوان موجوداتی متفاوت اما نه «آنقدر» متفاوت که داستان را باور نکنند، بپذیرند. > — گیل آن هرد اگرچه چندین شرکت جلوه‌های ویژه در نظر گرفته شدند، فاکس قرن بیستم استن وینستون را انتخاب کرد. هنرمند گلیس به یاد می‌آورد: «ما در همه مراحل از طراحی و مجسمه‌سازی بیگانگان تا نظارت بر گروهی حدوداً سی نفره نقش داشتیم.» در طول مرحله طراحی، تهیه‌کنندگان بر ظرافت چهره‌پردازی و تلاش برای شبیه‌تر کردن بیگانگان به انسان‌ها تأکید داشتند. | ## بخش 2: ملت بیگانه (فیلم) | طراحی‌های اولیه شامل خارهایی روی سر نرها بود که هنگام عصبانیت بلند می‌شدند، اما گراهام بیکر کارگردان فیلم آن را بیش از حد افراطی دانست و به جای آن سرهای صاف انتخاب شد. از آنجا که بیگانگان بدون مو طراحی شده بودند، تصمیم گرفته شد نقاطی روی سر آن‌ها نقاشی شود که در انسان‌ها محل رویش مو است. برای فروپاشی صورت هارکورت، از پایه لاستیکی فوم با لایه‌ای از قطعات ژلاتینی استفاده شد. زولتان الک، مسئول چهره‌پردازی، توضیح داد که داخل قطعات فوم را با برومو-سلتزر پر کرده و سپس با سرنگ آب گرم به آن‌ها تزریق کردند تا واکنشی ایجاد شود که شبیه به حباب زدن و ذوب شدن پوست به نظر برسد. تعداد زیادی از لوکیشن‌های داخلی و خارجی متناسب با نیازهای داستان در لس آنجلس فیلم‌برداری شدند. طراح تولید، جک کالیس، توضیح داد که چگونه فیلم یک گروه اقلیت (بیگانگان) را در خود ادغام کرده است: «ایده این بود که این گروه بیگانه را وارد کنیم، آن‌ها را در جامعه خودمان ادغام کنیم و محلی را برایشان در نظر بگیریم که بخشی از لس آنجلس باشد… به نظر می‌رسید که گویی گروهی از کره‌ای‌ها یا ویتنامی‌ها به منطقه نقل‌مکان کرده‌اند. این گروه جامعه خود، زبان و علائم خاص خود را بنا کرده بودند.» تیم فیلم‌برداری تابلوهایی با زبان خیالی بیگانگان را در امتداد خیابان وسترن و بلوار سانتا مونیکا نصب کردند. نقاشی‌های رنگی از تمام مغازه‌های هر دو طرف خیابان برای دو بلوک کامل تهیه شد و برای هر ساختمان تابلوهای نقاشی‌شده و الکتریکی طراحی گشت. تیم تولید گرافیتی‌های بیگانگان را روی یک دیوار بتنی بزرگ برای صحنه درگیری فیزیکی اولیه بین شخصیت‌های اصلی طراحی کرد. در واقع، الفبای شهروندان بیگانه باید به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از محیط زندگی آن‌ها طراحی می‌شد. کالیس اشاره کرد که تیم «الفبای مجزایی ایجاد کردند و سپس آن‌ها را در کلمات خاصی مانند 'ورود' و 'باز است' ترکیب کردند تا بتوانیم آن‌ها را تکرار کنیم.» آن‌ها همچنین از یک متخصص زبان کمک گرفتند تا چیزی خلق کنند که بازیگران با آن راحت باشند. > طرحی روان که بیشتر شبیه دست‌خط بود تا حروف‌چینی، و تقریباً شبیه نمودار ضربان قلب به نظر می‌رسید. گاهی اوقات زیر آن را خط می‌کشیدیم گویی که از نوعی ماشین الکترونیکی، مانند گزارش آی‌بی‌ام، بیرون آمده است. وقتی کار را شروع کردیم، به چیز ساده‌ای تبدیل شد، اما باید فرایند «این قرار است چه شکلی باشد؟» را طی می‌کردیم تا به آنچه می‌خواستیم برسیم. > — جک کالیس دربارهٔ زبان در فیلم «ملت بیگانه» برخی از مکان‌های خیالی فیلم مانند «کلوپ انکانترز» در کلوپ هالیوود در بلوار هالیوود فیلم‌برداری شد. دکوراتور صحنه، جیم دافی، از پرده‌های اتریشی منحصربه‌فردی برای ایجاد فضایی خاص برای رقص شخصیت کاساندرا (با بازی بوویس) استفاده کرد. بخش‌های کوچک‌تری مانند اتاق تعویض لباس کاساندرا، چند دفتر کار و یک اتاق کنفرانس بزرگ برای صحنه معامله مواد مخدر هارکورت در استودیو ساخته شدند. یک ایستگاه اتوبوس در ون نایز (لس آنجلس) به عنوان دکه تاکو و بوریتو برای صحنه طنز بین فرانسیسکو و سایکس دربارهٔ غذای خام استفاده شد. برخی از صحنه‌های بدلکاری در بندر سن پدرو فیلم‌برداری شدند که در آنجا تیم تولید مخزن آب اختصاصی به طول ۱۳ و عرض ۶ متر ساختند تا با موتورهای ۷۵ اسب‌بخاری امواج مصنوعی ایجاد کنند. لوکیشن‌های دیگر شامل ساحل نیکولز کانیون، آکادمی پلیس لس آنجلس و ایستگاه پلیس خیابان یورک بود. خانه‌ای در نزدیکی استودیو برای فضای داخلی خانه سایکس و کلیسایی در بورلی گلن، لس آنجلس برای صحنه عروسی پایانی استفاده شد. از نقاط شاخص دیگر می‌توان به هتل میلنیوم بیلتمور و کارخانه انهایزر-بوش اشاره کرد که دومی به عنوان پوششی برای یک کارخانه نفت و آزمایشگاه متان استفاده شد. ایده فیلم از اثر سینمایی در گرمای شب الهام گرفته شده بود که با عناصر علمی-تخیلی ترکیب شده بود. جک کالیس تأکید کرد که این فیلم یک «حماسه فضایی» نیست بلکه بیشتر یک فیلم اکشن است. او گفت: «ما یک سفینه فضایی ساختیم، اما چیز ساده‌ای است که فقط در مانیتور تلویزیون برای توصیف فرود بیگانگان در سال‌ها پیش دیده می‌شود.» پیش‌نویس اولیه فیلم در سال ۱۹۸۷ توسط کارگردان جیمز کامرون نوشته شده بود، اما نام او در نسخه نهایی ذکر نشد. یک نکته جالب در فیلمنامه این بود که مأموران اداره مهاجرت به دلیل تعداد زیاد بیگانگان (۳۰۰ هزار نفر)، نام‌های تکراری و آشنای قدیمی را روی آن‌ها می‌گذاشتند. نام اصلی شخصیت مندی پتینکین قرار بود «جورج جتسون» باشد، اما سه روز قبل از شروع فیلم‌برداری، کمپانی هانا-باربرا اجازه استفاده از این نام را نداد؛ در نتیجه نام او در فیلم به «جورج» تغییر یافت. پتینکین برای درک بهتر نقش خود به عنوان یک افسر پلیس، دو هفته را با اداره پلیس نیویورک گذراند. جیمز کان نیز در سال ۲۰۱۳ دربارهٔ این فیلم گفت که علی‌رغم محبوبیت فیلم، از کارگردان انگلیسی آن چندان راضی نبوده اما همکاری با مندی پتینکین برایش لذت‌بخش بوده است. فیلم‌برداری آدام گرینبرگ، مدیر فیلم‌برداری، با تکنیکی منحصربه‌فرد و به سبک مستند به این فیلم نگاه کرد. نمی‌دانستم چگونه از این بیگانگان فیلم‌برداری کنم.» در هتل بیلتمور، به دلیل سقف‌های بسیار بلند که امکان استفاده از تجهیزات استاندارد را نمی‌داد، تیم از هشت بالون هواشناسی استفاده کرد تا نور مصنوعی را از آن‌ها بازتاب دهد و جو مناسبی ایجاد کند. > بیگانگان تفاوت زیادی با انسان‌ها نداشتند و نورپردازی یا زاویه دوربین اشتباه می‌توانست درزهای چهره‌پردازی آن‌ها را لو بدهد. | ## بخش 3: ملت بیگانه (فیلم) | > — آدام گرینبرگ گرینبرگ برای متمایز کردن بیگانگان، از رنگ آبی عمیق (نوعی آبی مهتابی) برای صحنه‌های مربوط به آن‌ها استفاده کرد. او از دوربین‌های آریفیلکس و لنزهای کارل زایس آگ به همراه نگاتیوهای فوجی‌فیلم استفاده کرد؛ چرا که معتقد بود در صورت تبدیل به فیلم ۷۰ میلی‌متری، دانه‌های تصویر (Grain) فوجی‌فیلم نسبت به کداک کمتر به چشم می‌آیند. از آنجا که بیشتر فیلم در شب می‌گذشت، گرینبرگ چالش‌های نوری زیادی داشت؛ مثلاً در صحنه‌ای در ساحل زوما، تنها از چراغ‌های جلوی ماشین برای ایجاد نوری تند و طبیعی استفاده کرد که به صحنه حالتی سورئالیستی بخشید. او همچنین با لابراتوار دی‌لوکس همکاری نزدیکی داشت تا سیاهی‌ها در صحنه‌های شب کاملاً عمیق و تیره به نظر برسند. موسیقی متن موسیقی فیلم در ابتدا توسط جری گلدسمیت ساخته شد، اما بعداً رد شد و موسیقی ساخته‌شده توسط کورت سوبل جایگزین آن گشت. هنرمندانی چون اسموکی رابینسون، بیچ بویز و میک جگر نیز در ترانه‌های فیلم مشارکت داشتند. موسیقی متن ساخته سوبل هرگز به صورت رسمی منتشر نشد، اما نسخه‌ای محدود از موسیقی اصلی گلدسمیت شامل ۱۸ قطعه در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. جالب اینجاست که تم اصلی ساخته گلدسمیت پیش از این برای فیلم وال استریت نیز رد شده بود و در نهایت در فیلم خانه روسی (۱۹۹۰) به کار رفت. در زمان اوج توزیع در ایالات متحده، فیلم در ۱٬۴۳۶ سینما اکران شد و ۸٬۴۲۱٬۴۲۹ دلار فروخت که به‌طور متوسط ۵٬۸۸۹ دلار درآمد برای هر سینما در تعطیلات آخر هفته افتتاحیه بود. در اولین هفته اکران، فیلم با رتبه اول کار خود را آغاز کرد و فیلم‌های متهم و پانچ‌لاین را پشت سر گذاشت. در نهایت، این فیلم در طول ۵ هفته اکران، در داخل کشور به مجموع فروش ۲۵٬۲۱۶٬۲۴۳ دلار رسید. در سطح بین‌المللی نیز ۶٬۹۳۸٬۸۰۴ دلار دیگر به دست آورد تا مجموع فروش جهانی آن به ۳۲٬۱۵۵٬۰۴۷ دلار برسد. رسانه خانگی ملت بیگانه در سال ۱۹۸۹ توسط استودیوهای فاکس قرن بیستم روی وی‌اچ‌اس منتشر شد. نسخه دی‌وی‌دی این فیلم در ۲۷ مارس ۲۰۰۱ در ایالات متحده منتشر شد که شامل مستندی از پشت‌صحنه، مصاحبه با کارگردان گراهام بیکر و پیش‌پرده‌های سینمایی آثار دیگر فاکس مانند ورطه، بیگانه‌ها و روز استقلال بود. نسخه دیسک بلوری فیلم نیز در آوریل ۲۰۱۶ در استرالیا و در مارس ۲۰۱۷ در اروپا عرضه شد. راتن تومیتوز گزارش داد که ۵۲٪ از ۳۳ منتقد، نظر مثبتی به فیلم داشتند و میانگین امتیاز ۵٫۴ از ۱۰ را به آن دادند. در خلاصه نظرات آمده است: «ملت بیگانه ایده جالب زندگی موجودات فضایی در میان ما را می‌گیرد اما به اندازه کافی با آن کار نمی‌کند و طرح پلیسی کلیشه‌ای را بر عناصر علمی-تخیلی جذاب‌تر ترجیح می‌دهد.» در متاکریتیک نیز بر اساس ۱۰ نقد، امتیاز ۴۵ از ۱۰۰ به فیلم داده شد. راجر ایبرت از شیکاگو سان-تایمز به فیلم دو ستاره داد و آن را فاقد درون‌مایه علمی-تخیلی واقعی دانست و معتقد بود فیلم بیشتر شبیه یک اثر پلیسی انتقام‌جویانه معمولی است. او نوشت: «آن‌ها فقط روتین استاندارد پلیس-رفیق و ارباب مواد مخدر را برداشته و کمی چهره‌پردازی را تغییر داده‌اند.» با این حال، او چهره‌پردازی، فیلم‌برداری و گروه بازیگران را تحسین کرد. ریتا کم پلی از واشینگتن پست نیز با ایبرت موافق بود و فیلم را ترکیبی ناشیانه از اکشن و علمی-تخیلی دانست که هر دو گروه مخاطب را از خود دور می‌کند. هیچ‌کس به فیلمنامه نگاه نکرد تا متوجه شود که به اندازه کافی تلاش نکرده است، هیچ غافلگیری ندارد و سعی نمی‌کند با پیچ و خم‌های داستانی تماشاگران را به وجد بیاورد. > — راجر ایبرت، نویسنده شیکاگو سان-تایمز در مقابل، جانت ماسلین از نیویورک تایمز ایده علمی-تخیلی فیلم را تحسین کرد و آن را یکی از بهترین ایده‌ها در کنار نابودگر دانست. لئونارد ملتین نیز فیلم را «یک ایده عالی که کاملاً به نتیجه نرسیده» توصیف کرد، اما بازی‌های اصلی را ستود. همچنین در دو بخش دیگر ساترن (بهترین بازیگر نقش مکمل برای مندی پتینکین و بهترین چهره‌پردازی برای استن وینستون) نامزد گشت. در رسانه‌های دیگر سریال تلویزیونی یک سال پس از اکران فیلم، بر اساس کانسپت داستانی آن سریالی تلویزیونی به همین نام ساخته شد. این سریال سعی کرد از کلیشه «پلیس رفیق» فاصله گرفته و بیشتر به فرهنگ و ویژگی‌های خاص بیگانگان بپردازد. گری گراهام نقش مت سایکس و اریک پیرپوینت نقش کارآگاه تازه‌وارد، جورج فرانسیسکو را بازی کردند. همچنین در سال ۱۹۹۳، بخش پاکت بوکس متعلق به سایمون اند شوستر، مجموعه‌ای از رمان‌ها را بر اساس این فرنچایز منتشر کرد. بازسازی در سال ۲۰۱۵، فاکس اعلام کرد که بازسازی این فیلم به نویسندگی آرت مارکوم و مت هالووی در دستور کار است. در سال ۲۰۱۶ گزارش شد که جف نیکولز نویسندگی و کارگردانی آن را بر عهده خواهد داشت. پس از مدتی وقفه، در سال ۲۰۲۱ اعلام شد که نیکولز این پروژه را به عنوان یک سریال تلویزیونی ده قسمتی برای دیزنی بازسازی خواهد کرد. | ## جمع‌بندی | در نهایت در سال ۲۰۲۴ گزارش شد که نیکولز در حال توسعه یک فیلم علمی-تخیلی اصلی برای پارامونت به جای آن سریال است.