موضوع مقاله: نودل‌های ژاپنی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نودل‌های ژاپنی | مقدمه: نام منبع یا نشانی وب در اینجا قرار می‌گیرد نودل‌ها در طول دوره سونگ، بین دوره هِی‌آن تا اوایل دوره کاماکورا، از چین به ژاپن وارد شدند. | ## بخش 1: نودل‌های ژاپنی | تاریخچه نودل‌ها برای نخستین بار در حدود سال ۸۰۰ میلادی و در طول دوره هِی‌آن (۷۹۴–۱۱۸۵) به ژاپن وارد شدند. در طول دوره ادو، به‌ویژه بین سال‌های ۱۶۶۱ تا ۱۶۷۲، نودل سوبا در رستوران‌های پایتخت، یعنی شهر ادو (توکیوی امروزی)، محبوبیت یافت. شایع است که دلیل محبوبیت فوق‌العاده آن این بود که نودل سوبا می‌تواند به‌صورت سرد سرو شود؛ و با توجه به آتش‌سوزی‌های متعددی که رخ می‌داد، دولت استفاده از سوخت را محدود کرده بود. این نودل‌ها نازک و بر پایه گندم هستند که از آرد گندم، نمک، آب و «کانسوی» (نوعی آب قلیایی) تهیه می‌شوند. کلمه رامن وام‌واژه‌ای ژاپنی از واژه لامیان در چینی ماندارین (به معنای «نودل کشیده‌شده») است. یک باور اشتباه رایج این است که رامن اقتباسی ژاپنی از لامیان است، اما این دو غذا رابطه مستقیمی با هم ندارند و اینکه رامن چگونه نام خود را از لامیان گرفته است، همچنان نامشخص باقی مانده است. رامن از غذاهای نودلی جنوب چین، به‌ویژه آشپزی کانتونی، تکامل یافته است؛ برخلاف غذاهای نودلی شمال چین که لامیان از ویژگی‌های آن است. از جمله نمونه‌های رامن می‌توان به «شویو رامن»، «شیو رامن»، رامن میسو، رامن تون‌کوتسو و رامن کاری مورووران اشاره کرد. | ## بخش 2: نودل‌های ژاپنی | از «شیراتاکی» برای افزودن بافت به غذاهایی مانند سوکی‌یاکی و اودن استفاده می‌شود. آن‌ها ممکن است با آبگوشت داغ یا به‌صورت سرد همراه با سس غوطه‌وری (تسویو) سرو شوند. از جمله غذاهای سوبا می‌توان به «زارو سوبا» (سرد)، «کاکه سوبا»، «تمپورا سوبا»، «کیتسونه سوبا» و «تورورو سوبا» اشاره کرد. اگرچه غذای محبوب ژاپنی یاکیسوبا کلمه «سوبا» را در نام خود دارد، اما این غذا با نودل‌های سبک چینی (چوکامن) درست می‌شود. آن‌ها معمولاً در فصل تابستان به‌صورت سرد و با سس‌های غوطه‌وری سرو می‌شوند، اگرچه ممکن است در سوپ‌ها و سایر غذاهای گرم نیز استفاده شوند. نودل‌های «سومن» بسیار شبیه به نودل‌های «هیمامیگی» و «اودون» هستند، با این تفاوت که نازک‌ترند (حدود ۱٫۳ میلی‌متر عرض دارند). هیمامیگی نودل‌هایی از آرد گندم هستند که شبیه به سومن و اودون بوده و اندازه آن‌ها چیزی بین این دو است. در حالی که اکثر آن‌ها سفید هستند، دسته‌هایی مخلوط با نودل‌هایی به رنگ‌های صورتی یا قهوه‌ای نیز وجود دارد. | ## بخش 3: نودل‌های ژاپنی | این نودل‌ها در ماه‌های تابستان به‌صورت سرد با سس غوطه‌وری، یا در فصول سردتر در غذاهای داغ و سوپ‌ها سرو می‌شوند. غذاهای اودون شامل «کیتسونه اودون»، «نابه‌یاکی اودون»، «کاری اودون» و «یاکی اودون» است. با این حال، سارا اودون با استفاده از نوع متفاوتی از نودل که ترد است تهیه می‌شود. سه منطقه در ژاپن برای اودون خود شهرت ملی دارند: کاگاوا (سانوکی اودون)، گونما (میزوساوا اودون) و آکیتا (اینانیوا اودون). این نوع نودل‌ها معمولاً در غذاهای نابه (Hotpot) و سالادها استفاده می‌شوند و برای تهیه نسخه‌های ژاپنی از غذاهای نودلی کره‌ای و چینی به کار می‌روند. از جمله غذاهای تهیه شده با آن می‌توان به «سالاد هاروسامه» اشاره کرد که یک سالاد نودل سرد شامل سه ترکیب اصلی خیار رشته‌رشته شده، ژامبون و هویج است. سایر ترکیبات می‌تواند شامل واکامه (جلبک دریایی)، املت تخم‌مرغ خرد شده، گوجه‌فرنگی، جوانه لوبیا و غیره باشد. | ## جمع‌بندی | توکوروتن برش‌هایی ژله‌مانند تهیه شده از آگار (کانتن) هستند که از ژلاتین گیاه تنگوسا (یک جلبک دریایی بومی) به دست می‌آید.