موضوع مقاله: فرهنگ عامه ایتالیا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # فرهنگ عامه ایتالیا | مقدمه: در قلمرو ایتالیا، مردم مختلفی در طول تاریخ زندگی کرده‌اند که هرکدام اثر خود را بر فرهنگ امروزی گذاشته‌اند. | ## بخش 1: فرهنگ عامه ایتالیا | برخی داستان‌ها از مسیحیت‌زدایی گرفته شده‌اند، به‌ویژه آن‌هایی که مربوط به شیطان یا ارواح شیطانی هستند، که گاهی با دیمونولوژی مسیحی شناخته می‌شوند. فولکلور ایتالیا همچنین شامل قصه‌های پریان (که خود اصطلاح آن در اینجا شکل گرفته است), موسیقی فولکلور، رقص فولکلور و قهرمان فولکلورها می‌شود. شخصیت‌ها و قهرمانان فولکلور ایتالیا در زیر فهرستی از شخصیت‌های فولکلوری آمده است که از زمان روم باستان در داستان‌های ایتالیایی حضور داشته‌اند. شخصیت‌های سنتی در فولکلور ایتالیا، بفانا زنی مسن است که در شب پیش از جشن تثلیث (شب ۵ ژانویه) به کودکان هدیه می‌دهد، مشابه بابا نوئل یا سه پادشاه. سانتا لوسیا زنی مقدس است که در ۱۳ دسامبر به کودکان برگامو هدیه می‌دهد، مشابه بابانوئل. اما مورخان واقعی فرمانده نظامی اتحاد لمباردی در این نبرد را گیدو دا لاندریانو می‌دانند. بن‌آندانتی مرتبط با فرقه‌ای کشاورزی و شمنی بود که در قرن ۱۶–۱۷ در فریولی رواج داشت و برای حفاظت از دهکده‌ها و محصولات در برابر جادوگران فعالیت می‌کردند. سگناتوره سنت شفادهی ایتالیایی است که شامل حرکات آیینی و کلمات مقدس برای درمان بیماری‌ها، رفع طلسم‌ها و محافظت از افراد است. افراد این فن، که سگناتوره یا سگناتریچی نامیده می‌شوند، علائم مقدس روی بدن یا اشیاء رسم می‌کنند و دعاهای اسرارآمیز می‌خوانند. تحقیقات اخیر آن را شکلی محلی از شمنیسم ایتالیایی می‌دانند که اعتقادات پیش از مسیحیت را با آیین‌های کاتولیک ترکیب می‌کند.Puca, Angela (2024). استرگو شخصیتی از سنت مردمی گارفانانا است که برخلاف جادوگران سنتی، بیشتر در مراسم غیرمذهبی شرکت می‌کند و به مردم عادی علاقه‌ای ندارد. ماسکینانا، به معنای «استاد فریب‌ها»، شخصیتی افسانه‌ای از ساردینیا است که مردم را در خواب می‌ترساند. پتنِدا موجودی افسانه‌ای از سنت ساردینیا است که در چاه‌ها زندگی می‌کند و افسانه‌اش برای ترساندن کودکان گفته شده است. ماررانگینو شخصیتی خیالی از فولکلور باسیلیکاتا است و مشابه «موناکیکیو» می‌باشد و در استان ماترا رایج است. | ## بخش 2: فرهنگ عامه ایتالیا | سا ماما و سو سوله ("مادر خورشید") موجودی افسانه‌ای در سنت ساردینیا است که برای ترساندن کودکانی که در تابستان نمی‌خوابیدند، گفته می‌شود. باباو (و گاهی بابائو، بارابائو یا بوبو) هیولایی خیالی با ویژگی‌های نامشخص است که معمولاً برای ترساندن کودکان استفاده می‌شود. اورکو اُرکو (به ایتالیایی: Orco) یک شخصیت قصه‌های پریان است که احتمالاً از «اورکوس» در اساطیر روم مشتق شده است، موجود خیالی آدم‌گونه‌ای شرور با جثهٔ بسیار بزرگ و خلق‌وخوی تندخو که گوشت انسان، به‌ویژه کودکان، را می‌خورد. کوگاس یا بروکسا، در سنت‌های ساردینی، جادوگرانی هستند که ظاهر زن سالخورده دارند و توانایی گرفتن هر شکل و اندازه‌ای، چه حیوانی و چه گیاهی یا حتی شبیه انسان، را دارند؛ به همین دلیل خطرناک‌اند. یاناره، در باورهای مردمی Benevento، به ویژه در بین کشاورزان، جادوگران بنِونتو هستند که اعمال وحشتناکشان روایت شده است. پانتاژه‌ما شخصیتی زنانه و باستانی است که با مراسم کشاورزی فرهنگ بت‌پرست ایتالیای مرکزی مرتبط است. نوعی جادوگر است که با چشم‌بند و ظاهر ترسناک، چه شب و چه روزهای مه‌آلود ظاهر می‌شود و هر کسی که با او مواجه شود را می‌کشد. این شخصیت نماد ترس مرتبط با زمین‌های باتلاقی، برکه‌ها و کانال‌ها است و توسط بزرگ‌ترها برای ترساندن کودکان و دور نگه داشتن آن‌ها از مکان‌های خطرناک فراخوانده می‌شود. ماسکا شخصیتی مهم در فولکلور و باورهای مردمی پیمونت است که توانایی‌های ماورایی او از مادر به دختر یا از مادربزرگ به نوه منتقل می‌شود. باسورا جادوگری از فولکلور لیگوریا است که بیشتر در بخش غربی این منطقه شناخته شده است و به گفتهٔ سنت‌ها شرور است. جویبیانا جادوگری از فولکلور لومباردی و پیه‌مونت است، اغلب لاغر، با پاهای بسیار بلند و جوراب قرمز. او در جنگل زندگی می‌کند و به کمک پاهای بلندش هرگز روی زمین نمی‌نشیند و از درختی به درخت دیگر حرکت می‌کند و همهٔ کسانی که وارد جنگل می‌شوند، به ویژه کودکان، را می‌ترساند. ماچی‌آرا شخصی است که در فرهنگ عامهٔ جنوب ایتالیا به او قدرت‌های جادویی نسبت داده می‌شود. طبق افسانه‌های دیگر، روی برج‌های نوراه زندگی می‌کردند و وقت خود را با بافتن به وسیلهٔ دار قالی طلا می‌گذراندند. | ## بخش 3: فرهنگ عامه ایتالیا | آنگوانا یا آگانا یا لونگانا پری دریایی متعلق به اسطوره‌های آلپ است و هر روز خود را تازه می‌کند. او فقط در آب‌های شیرین مانند دریاچه‌ها، رودخانه‌ها، جویبارها و آبشارها زندگی می‌کند. بر اساس افسانه‌ها، آزورینا دختر اوگولینوتزیو دی مونته‌بلو، ارباب مونته‌بلو در قرن ۱۴ بود. بیانکا دی کولالتو داستان خدمتکاری جوان را روایت می‌کند که به‌خاطر حسادت بانوی خانه زنده در دیوار حبس شد. گوریا روحی است در سنت مردمی بارلتا که در خانه‌ها زندگی می‌کند و اغلب به‌عنوان «روح خانه» شناخته می‌شود. بر اساس فرهنگنامهٔ جهنمی اثر کولن دو پلانسی، او فرماندهی ۴۰ لژیون شیطانی را دارد و عنوان شاهزاده را یدک می‌کشد. سو آمونتادوره یا آمونتادوری موجودی در اساطیر سردینیا است که به گفتهٔ افسانه‌ها، در خواب مردم به آن‌ها حمله می‌کرد و کابوس ایجاد می‌نمود. کرامپوس موجودی شاخدار و انسان‌نما در فولکلور آلپ‌های مرکزی و شرقی است که در فصل کریسمس کودکان بدرفتار را می‌ترساند. کرامپوس نقش ضد سن نیکلاس را دارد؛ یعنی به جای دادن هدیه به کودکان خوب، به کودکان بد هشدار و تنبیه می‌دهد. اینکوبوس شیطانی مردانه است که در فولکلور برای رابطهٔ جنسی با زنان خوابیده تلاش می‌کند. در اروپای قرون وسطی، باور بر این بود که رابطه با اینکوبوس می‌تواند به تولد جادوگران، شیاطین و فرزندان ناقص منجر شود. والتر استفنز در کتاب «عشاق شیطانی» (Demon Lovers) ادعا می‌کند که برخی سنت‌ها باور داشتند که روابط مکرر با اینکوبوس یا ساکوبوس می‌تواند به افت سلامتی، اختلالات ذهنی یا حتی مرگ منجر شود. ساکوبوس شیطانی زنانه یا موجودی فراطبیعی در فولکلور است که در خواب ظاهر می‌شود تا مردان را اغوا کند، معمولاً از طریق فعالیت جنسی. طبق سنت‌های مذهبی، روابط مکرر با ساکوبوس می‌تواند باعث آسیب جسمی یا روانی، و حتی مرگ شود. | ## جمع‌بندی | در بازنمایی‌های مدرن، ساکوبوس اغلب به صورت زن زیبا و افسونگر نشان داده می‌شود، نه به شکل شیطانی یا ترسناک.