aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: باخرز (ولایت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باخرز (ولایت) | مقدمه: ولایت باخرز را در جغرافیای امروز، به شهرستان‌های تایباد و باخرز و حدی از نواحی پیرامون آن، در استان خراسان رضوی ایران، مطابقت داده‌اند. | ## بخش 1: باخرز (ولایت) | نام‌شناخت نام این ولایت: در کتاب الانساب و کتاب اللباب به صورت باخَرْز؛ و در احسن‌التقاسیم و معجم البلدان، به صورت بَاخَرْز ثبت شده است. یاقوت حموی؛ باخرز را به معنی جای وزیدن باد، و برگرفته از «بادهرزه» در زبان پهلوی می‌داند. اما در برخی مقالات، نام باخرز در زبان پهلوی از دو کلمهٔ باخ به معنای باغ و رَز به معنای انگور تشکیل شده است و دلیل این نام گذاری را می‌توان کشت زیاد انگور در این منطقه دانست. جغرافیا و ویژگی‌ها جغرافیا باخرز؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان؛ ابوعبدالله حاکم، باخرز را همراه با جام (ولایت جام و باخرز)، به عنوان یکی از ولایت‌های دوازه‌گانه نیشابور برشمرده است. سمعانی، ولایت جام و باخرز را در مدخل «زام» (زام= جام) آورده، اما آن‌ها را دو قصبه معروف از ناحیه نیشابور دانسته است. یاقوت حموی، با اشاره به گفته سمعانی نوشته است: باخرز، قصبه‌ای مشهور و مستقل از جام است. | ## بخش 2: باخرز (ولایت) | او همچنین این ولایت را مشتمل بر یکصد و شصت و هشت آبادی، و نام قصبه آن را «مالین» ذکر کرده است. ویژگی‌ها محمد مقدسی، باخرز را مرکز حبوبات و مویز، و صادرکننده پوشاک معرفی نموده و به‌آبادی مالن، شهر مرکز این ولایت، اشاره کرده است. او همچنین در کتاب جغرافیای خود، شهر مالن را در کنار شهرهای ربع نیشابور (بوزجان، زوزن، طرثیث، سابزوار، خسروجرد، آزادوار، خوجان، ریوند، مازل، مالن و جاجرم) برشمرده و فاصله مالن تا بوزجان (بوژگان) را دو مرحله (= واحد مسافت‌شمار قدیم) دانسته است. حمدالله مستوفی، ولایت باخرز را ولایتی معتبر و دارای باغات انگور و میوه فراوان توصیف نموده و قصبه مالان (مالن یا مالین) را جایی بزرگ و با صفا معرفی نموده که خربزه آن در خراسان مشهور است. مشاهیر و بزرگان از ولایت باخرز، جمع کثیری از فقیهان و ادیبان و شاعران برخاسته‌اند. از این جمله‌اند: علی بن حسن باخرزی (نویسنده کتاب «دمیةالقصر»)، ابوالعباس محمد بن ابراهیم بن علی باخرزی (محدّث)، عاصم باخرزی نیشابوری و ابوالعباس محمد بن ابراهیم بن علی نیشابوری، ابوالمشعر مالینی (موسی بن محمد بن موسی)، سیف‌الدین ابوالمعالی سعید بن مطهر بن سعید باخرزی (فقیه و محدث؛ متوفی ۶۵۹ هجری). | ## بخش 3: باخرز (ولایت) | «احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم»، شهاب‌الدین اب‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت:دار صادر، ۱۹۷۷م. «الانساب»، ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ۱۹۸۰م. «تاریخ نیشابور»، ابوعبدالله حاکم نیشابوری، ترجمه محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ۱۳۷۵. «حدود العالم من المشرق الی المغرب»، تحقیق یوسف الهادی، قاهره: دارالثقافیه، ۱۹۹۹م. | ## جمع‌بندی | «معجم‌البلدان»، شهاب‌الدین ابی‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت: دار صادر، ۱۹۷۷م.
موضوع مقاله: جام (ولایت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جام (ولایت) | مقدمه: این ولایت در مسیر جاده نیشابور و هرات قرار داشته و از موقعیت ارتباطی خوبی، برخوردار بوده است. | ## بخش 1: جام (ولایت) | ولایت جام را در جغرافیای امروز، به شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران و حدی از نواحی پیرامون آن، مطابقت داده‌اند. نام‌شناخت نام این ولایت؛ در الانساب سمعانی و اللباب ابن اثیر و احسن‌التقاسیم مقدسی به صورت جَام؛ در مسللک و ممالک ابن خردادبه و معجم‌البلدان یاقوت حموی، به صورت زام ثبت شده؛ و یعقوبی در البلدان؛ طبسین و قوهستان و نسا و ابیورد و ابرشهر و «جام» و طوس و … را در زمره کوره‌ها (ناحیه‌ها) ی نیشابور، برشمرده است. یاقوت حموی، دربارهٔ این ولایت و وجه تسمیه آن نوشته است: زَام، یکی از نواحی مشهور نیشابور است که قصبه (شهر مرکزی) آن، بوزجان می‌باشد. به این ولایت، «جام» می‌گویند که به خاطر سبزی گرداگرد (مدورش) شبیه به جام شیشه است؛ همچون جامی در سبزه‌سازی مدوّر. جغرافیا و ویژگی‌ها جام؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان؛ ابوعبدالله حاکم، جام را همراه با باخرز (ولایت جام و باخرز)، به عنوان یکی از ولایت‌های دوازده‌گانه نیشابور برشمرده است. یاقوت حموی، با اشاره به گفته سمعانی، جام و باخرز را دو ولایت مستقل به‌شمار آورده. | ## بخش 2: جام (ولایت) | پیش از یاقوت، ابن خردادبه (قرن سوم هجری)؛ زام و باخرز را به صورت جداگانه در ردیف شهرهای نیشابور آورده است. یاقوت؛ بوزجان را قصبه (شهر مرکز) این ولایت ذکر کرده و به نقل از ابوالحسن بیهقی، تعداد آبادی‌های این ولایت را مشتمل بر یکصد و هشتاد قریه دانسته است. محمد مقدسی در احسن‌التقاسیم به وسعت ولایت جام اشاره نموده و همچنین بوزجان را شهر این ولایت نام برده، ضمن اینکه بوزجان را قصر ربع نیشابور نیز دانسته است. او بوزجان را کاخ با شهرکی بزرگ، معرفی کرده و فاصله این شهر را تا مالن (مرکز ولایت باخرز)، دو مرحله ذکر نموده است. ابن حوقل، در صورةالارض نوشته است: از نیشابور تا بوزجان، چهار مرحله (واحد مسافت‌شمار قدیم) است و از بوزجان تا بوسنج (فوشنج= پوشنگ)، چهار مرحله؛ و از بوسنج تا هرات، یک مرحله است. از این جمله‌اند: ابومنصور احمد بن محمد بن حمدون بن مرداس فقیه بوزجانی (متوفی ۳۸۶ هجری)، ابوالحسن محمد بن حسن بن عنسبه بن ابراهیم بن علویه بن نعیم بوزجانی، ابولیث مذکور بن حارث نیشابوری بوزجانی، احمد بن نصر بوزجانی و ابوجعفر محمد بن موسی زامی (ادیب، نحوی، شاعر). | ## بخش 3: جام (ولایت) | در تاریخ نیشابور الحاکم نیز از سه تن از دانشوران این ولایت که مقیم نیشابور بوده‌اند نام برده شده است: احمد بن نصر بوزجانی، شداد بن احمد بوزجانی، مذکور بن حارث بوزجانی. «احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم»، شهاب‌الدین اب‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت:دار صادر، ۱۹۷۷م. «الانساب»، ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ۱۹۸۰م. «تاریخ نیشابور»، ابوعبدالله حاکم نیشابوری، ترجمه محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ۱۳۷۵. «کتاب البلدان»، احمد بن ابی یعقوب ابن واضح الکاتب المعروف بالیعقوبی، لیدن: بریل، ۱۸۶۰م. «مسالک و ممالک»، تصنیف ابن خردادبه، ترجمه سعید خاکرند، تهران: مؤسسه مطالعات و انتشارات تاریخی میراث ملل، ۱۳۷۱. | ## جمع‌بندی | «معجم‌البلدان»، شهاب‌الدین ابی‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت: دار صادر، ۱۹۷۷م.
موضوع مقاله: گروه اعزامی ترا نووا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گروه اعزامی ترا نووا | مقدمه: اسکات علاقه داشت تا کارهای علمیِ مربوط به اکتشافات هیئت اعزامی به جنوبگان در سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴ را که آغاز کرده بود ادامه دهد. | ## بخش 1: گروه اعزامی ترا نووا | وی در عین حال تلاش داشت تا اولین نفری باشد که موفق به فتح قطب جغرافیایی جنوب می‌گردد. او به همراه ۴ نفر از اعضای گروهش در تاریخ ۱۷ ژانویهٔ سال ۱۹۱۲ میلادی به نقطهٔ قطب جنوب رسید و در آن‌جا متوجه شد که گروه مکتشف نروژی به رهبری روئال آمونسن، ۳۴ روز قبل از وی، آن‌جا را فتح نموده است. باقی‌ماندهٔ جسد برخی از آن‌ها، مجلات و تصاویر، هشت ماه بعد توسط یک تیم جستجو کشف گردید. | ## بخش 2: گروه اعزامی ترا نووا | ترا نووا، واژه‌ای که برای این گروه انتخاب گردید؛ در حقیقت نام همان کشتی بود که گروه مکتشف، سفرش را با آن آغاز نمود. این کشتی و هزینه‌های گروه مکتشف با کمک یک سرمایه‌گذار خصوصی تأمین مالی شده بود که در ادامه، کمک‌های عمومی و پشتیبانی مالی دولت نیز بر آن افزوده شد. با این همه، پشتیبانی عمده از طرف دفتر امور دریایی و دریاداری صورت گرفت که زبده‌ترین ملوانان را برای این مهم برگزید و انجمن سلطنتی جغرافیا نیز در این امر مشارکت داشت. | ## بخش 3: گروه اعزامی ترا نووا | در حالی که سفر اکتشافی گروه‌های دیگر در جهت بررسی سرزمین ویکتوریا و کوهستان سراسری جنوبگان و همین‌طور تلاش برای ورود به منطقه و کشف سرزمین شاه ادوارد هفتم ناموفق و مُنتج به شکست گردیده بود؛ سفر به کیپ کروزیر در ماه ژوئن سال ۱۹۱۱، نخستین سفر طولانی در اعماق یخبندان زمستانِ قطب جنوب به‌شمار می‌رفت. وضعیت پیش آمده برای اسکات و گروه همراه وی حتی با گذشت سال‌های بسیار از مرگ آن‌ها باعث گردید که به عنوان قهرمانان بی‌همتا از آن‌ها یاد شود و پرسش‌های چندی را دربارهٔ دلایل بروز این فاجعه که برای گروه مکتشف پیش آمد مطرح نماید. در سه ماههٔ پایانی سده بیستم میلادی؛ مسافرتِ این گروه مکتشفِ ناکام، از نزدیک، تحت بررسی دقیق قرار گرفت و دیدگاه‌های انتقادی بیشتری دربارهٔ سازماندهی و مدیریت آن ابراز گردید. | ## جمع‌بندی | در سال‌های اخیر، میزان اشتباه و قصور اسکات به عنوان رهبر گروه و همین‌طور سایر افراد حاضر به درستی روشن نشده‌است.
موضوع مقاله: اسپانیا در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسپانیا در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | مقدمه: اسپانیا از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ میلادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو دو ژانیرو شرکت داشت. | ## بخش 1: اسپانیا در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | رافائل نادال قهرمان المپیک ۲۰۰۸ پکن و (نفر ۴ جهان)، در کنار هم تیمی‌های خود داوید فرر (نفر ۱۴ جهان)، روبرتو باوتیستا-آگو (نفر ۱۶ جهان)، آلبرت راموس (نفره ۳۲ جهان). | ## بخش 2: اسپانیا در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | ## بخش 3: اسپانیا در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | ## جمع‌بندی | مردان ورزشکارمسابقهیک ۶۴امیک ۳۲امیک شانزدهمیک چهارم نهایینیمه نهاییفینال / رقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرتبهروبرتو باوتیستا-آگو انفرادیبرد 6–7(4–7), 6–2, برد 7–6(7–2), ۶–۲برد 6–4, 7–6(7–4)باخت 5–7, 6–7(4–7)Did not advanceداوید فرربرد ۶–۲، ۶–۱باخت 6–3, 6–7(1–7), ۵–۷Did not advanceرافائل نادالبرد ۶–۲، ۶–۱برد ۶–۳، ۶–۳برد 7–6(7–5), ۶–۳برد ۲–۶، ۶–۴، ۶–۲باخت 7–5, 4–6, 6–7(5–7)باخت 2–6, 7–6(7–1), ۳–۶۴آلبرت راموسباخت ۲–۶، ۴–۶Did not advanceروبرتو باوتیستا-آگوداوید فرردونفرهبرد ۶–۱، ۶–۴برد 6–3, 7–6(7–5)باخت ۴–۶، ۲–۶Did not advanceمارک لوپزرافائل نادالبرد ۶–۴، ۶–۴برد ۶–۳، ۵–۷، ۶–۲برد ۶–۳، ۶–۱برد 7–6(7–1), 7–6(7–4)برد ۶–۲، ۳–۶، ۶–۴ زنان ورزشکارمسابقهیک ۶۴امیک ۳۲امیک شانزدهمیک چهارم نهایینیمه نهاییفینال / رقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرتبهگاربینیه موگوروساانفرادیبرد ۶–۲، ۶–۲برد ۶–۱، ۶–۱باخت ۱–۶، ۱–۶Did not advanceکارلا سوارز ناواروبرد ۲–۶، ۶–۱، ۶–۲برد 7–6(7–5), ۶–۳باخت ۳–۶، ۶–۳، ۳–۶Did not advanceآنابل مدینا گاریگوسآرانتا پارا سانتونخا دونفرهباخت ۱–۶، ۱–۶Did not advanceگاربینیه موگوروساکارلا سوارز ناواروبرد 7–6(8–6), ۶–۲برد ۷–۵، ۲–۶، ۶–۲باخت ۳–۶، ۴–۶Did not advance میکس ورزشکارمسابقهیک شانزدهمیک چهارم نهایینیمه نهاییفینال / رقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرقیبنتیجهرتبهگاربینیه موگوروسارافائل نادالدونفرهباخت Did not advanceکارلا سوارز ناواروداوید فررباخت ۳–۶، ۴–۶Did not advance وزنه‌برداری ورزشکارمسابقهیک‌ضربدوضربمجموعرتبهنتیجهرتبهنتیجهرتبهخوزه براچیمردان ۵۶ ک گ۱۲۰———دیوید سانچزمردان ۶۹- ک گ۱۴۲۱۲۱۷۵۱۵۳۱۷۱۰اندرس ماتامردان ۷۷- ک گ۱۵۳۸۱۹۰۷۳۴۳۷لیدیا والنتینزنان ۷۵- ک گ۱۱۶۲۱۴۱۳۲۵۷ کشتی اسپانیا جواز حضور یک کشتی گیر برای ۷۴ کیلوگرم آزاد مردان به رقابت‌های المپیک را به دست آورد از طریق پیروزی در مسابقات جهانی استانبول در نیمه نهایی بود.
موضوع مقاله: اسفند (ولایت) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسفند (ولایت) | مقدمه: ولایت اسفند را در جغرافیای امروز، به شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی ایران و حدی از نواحی پیرامون آن، مطابقت داده‌اند. | ## بخش 1: اسفند (ولایت) | نام‌شناخت اسفند؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان؛؛ در «الاعلاق‌النفسیه»، نام این ولایت به صورت اشبند؛ در «احسن‌التقاسیم»، أَسْفَنْد در «معجم‌البلدان»، أَشْفَنْد ثبت شده است. در ترجمه محمد حسین خلیفه نیشابوری بر کتاب تاریخ الحاکم، نام این ولایت به صورت ازقند آمده است. اما محمدرضا شفیعی کدکنی، گونه درست این واژه را اَزْفَنْد دانسته که تغییر شکل یافته یا گونه دیگر اَسْفَنْد، اَسْپَنْد، اَسْبَنْد و اَشْفَنْد است. جغرافیا و ویژگی‌ها اسفند؛ از ولایت‌های دوازده‌گانه ربع نیشابور خراسان بزرگ؛ بنا به گفته یاقوت حموی، کوره (ناحیه) بزرگی است از نواحی نیشابور و مرز آن از مرج‌الفضاء (مرج‌الخطباء) تا حدود زوزن و بوزجان بوده و هشتاد و سه قریه دارد. | ## بخش 2: اسفند (ولایت) | او در ادامه می‌گوید که عبدالله بن عامر، لشکر خویش را در همین منطقه فرود آورد و از آن روی که سرما بر آنها فشار آورد به نیشابور بازگشتند. اسفند، در تاریخ الحاکم، ولایتی آباد که در آن مرغزاهایی است توصیف شده و محمد مقدسی آن را رستاقی کوچک و کم‌میوه معرفی می‌نماید که جاده مرو از میان آن می‌گذرد. فرهادجرد یاقوت حموی، فرهادجرد را قصبه (شهر مرکز) ولایت اسفند معرفی کرده و سمعانی نیز فرهادجرد را از آبادی‌های ولایت اسفند نیشابور دانسته است و فرهادجرد یکی از قریه‌های هفتگانه قدیمی ربع نیشابور است که دارای قهندز (کهندژ) بوده است. یکی از راویان حدیث، به نام ابوالفضل صالح بن نوح فرهادجردی نیشابوری به این قریه، منسوب است. | ## بخش 3: اسفند (ولایت) | «احسن‌التقاسیم فی معرفة الاقالیم»، شمس‌الدین ابی‌عبدالله محمد مقدسی، لیدن: بریل، لیدن، ۱۹۰۶م. «الانساب»، ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ۱۹۸۰م. «تاریخ نیشابور»، ابوعبدالله حاکم نیشابوری، ترجمه محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ۱۳۷۵. | ## جمع‌بندی | «معجم‌البلدان»، شهاب‌الدین ابی‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت: دار صادر، ۱۹۷۷م.
موضوع مقاله: سوکوشیتسو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوکوشیتسو | مقدمه: سوکوشیتسو به معنای همسر فرعی در سیستم چندزنی در ژاپن به زن اصلی که از نظر اجتماعی در رتبهٔ بالایی قرار داشت سی‌شیتسو گفته می‌شد و در مقابل آن دیگر زنان یک مرد که از نظر عموم و رسمی شناخته شده بودند اما از نظر اجتماعی در مقام پایین‌تری قرار داشتند، سوکوشیتسو گفته می‌شد. | ## بخش 1: سوکوشیتسو | بررسی اجمالی از منظر جهانی، چندهمسری هنوز در آفریقا و کشورهای عربی دیده می‌شود، و در گذشته در ژاپن نیز چنین بود. در دوره سنگوکو به‌طور کلی، برای یک دایمیو (ارباب فئودالی) کافی بود که یک همسر اصلی (سی‌شیتسو) داشته باشد، اما برای زنده نگه داشتن فرزند و بقای خاندان خود، در بسیاری از موارد آنها سوکوشیتسو داشتند. به نظر می‌رسد یک ارباب در دوره کاماکورا حتی اجازه داشتن همسر اصلی دوم یا سوم را نیز داشته است. در اینجا لازم است ذکر شود که دلیل داشتن سوکوشیتسو تنها برای ارضای امیال جنسی نبود. | ## بخش 2: سوکوشیتسو | «اضافه شدن خط دیوار قلعه اوساکا» در سال ۱۵۹۵ به یک ارباب فئودال اجازه می‌دهد تا دو سوکوشیتسو هم‌بالینی (تکاکه) داشته باشد. اما در واقع در بسیاری از موارد داشتن دو سوکوشیتسو کافی نبود و تعداد سوکوشیتسوها نیز به‌طور دقیق تعیین نمی‌شد. کی دیگر از دلایل داشتن سوکوشیتسو این بود که برای ازدواج سیاسی داشتن فرزندان (به ویژه دختران) ضروری بود. به ویژه، اگر دختران زیادی وجود داشتند، می‌توانستند آنها را با فرزندان اربابان فئودالی که می‌خواهند با آنها اتحاد برقرار کنید، ازدواج دهند. | ## بخش 3: سوکوشیتسو | مواردی مانند اودا نوبوناگا وجود دارد که برای افزایش فرزندخوانده‌ها و ازدواج او با خانواده دیگری تلاش خود را انجام داد. در این مورد ازدواج بیشتر شبیه گروگان‌گیری بود تا ازدواج؛ بنابراین، اگر پیمان به هم می‌خورد، زوجه به خانه پدر و مادرش برمی‌گشت (گاهی کشته می‌شد). مواردی که از زنان برای ازدواج سیاسی استفاده می‌شد کم نیست، اما شکی نیست که ازدواج صرفاً «دوست داشتن» یا «نپسندیدن» یکدیگر نبوده است. | ## جمع‌بندی | ازدواج بین اربابان فئودال نشانه ای از ایجاد اتحاد متقابل بود و معنای بسیار سیاسی داشت، بنابراین حتی اگر طرف ازدواج طرف مقابل را دوست نداشته باشد.
موضوع مقاله: روسیه در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # روسیه در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | مقدمه: روسیه از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو در برزیل به رقابت پرداخت. | ## بخش 1: روسیه در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | این ششمین حضور متوالی روسیه در بازی‌های المپیک تابستانی به عنوان یک کشور مستقل بود. در ۱۸ ژوئیه سال ۲۰۱۶ تحقیقاتی مستقل و سفارشی، انجام شده توسط سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ نشان داد که بدون شک سازمان مبارزه با دوپینگ روسیه، وزارت ورزش روسیه، سرویس امنیت فدرال روسیه و مرکز آماده سازی تیم‌های ملی روسیه برای حفاظت از ورزشکاران دوپنگی روس یک سازوکارِ شکست امن را اجرا کرده است. | ## بخش 2: روسیه در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | این ساز و کار با استفاده از روش‌های مخفی کردن تست مثبت عمل می کرده است که توسط دولت اداره می‌شده. بر اساس گزارش مک‌لارن، روش مخفی کردن تست‌های مثبت حداقل از اواخر سال 2011 تا اوت 2015 انجام شده است. | ## بخش 3: روسیه در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ | نویسندگان این گزارش این تعداد را به دلیل دسترسی محدود به مدارک روسی "فقط حداقل" در نظر می‌گیرند. مدال آوران مشارکت مورد نیاز با توجه به اتهامات دوپینگ در سال ۲۰۱۵ به دلیل اتهامات گسترده دولت با حمایت برنامه دوپینگ در فدراسیون روسیه به سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ (WADA) سفارش رسیدگی به اتهامات انجام شد. | ## جمع‌بندی | دو و میدانی در ۱۷ ژوئن سال ۲۰۱۶ انجمن بین‌المللی فدراسیون دو و میدانی (IAAF) اعلام کرد که روسیه نمی‌خواهد اجازه به میدان رقبا در دو و میدانی با توجه به نوامبر ۲۰۱۵ دوپینگ مربوط تعلیق موقت از همه روسیه ورزشی فدراسیون (ARAF) از IAAF با توجه به حمایت دولت دوپینگ.
موضوع مقاله: جیمز رانسون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جیمز رانسون | مقدمه: از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در در دره خشونت، متولد ماه می، سرسره برقی و استارلت اشاره کرد. | ## بخش 1: جیمز رانسون | جسد وی در لس‌آنجلس، کالیفرنیا، در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵، در سن ۴۶ سالگی به صورت حلق‌آویز شده پیدا شد که احتمال خودکشی با دار زدن وجود دارد. زندگی اولیه و تحصیلات جیمز فینلی رانسون سوم در ۲ ژوئن ۱۹۷۹ در بالتیمور، مریلند متولد شد، وی پسر جویس (با نام خانوادگی پترسون) و جیمز فینلی رانسون دوم، یک جانباز جنگ ویتنام بود. او در مرکز هنر و فناوری جورج واشینگتن کارور در تاوسون، مریلند تحصیل کرد و به مدت یک سال در مدرسه هنرهای تجسمی منهتن تحصیل کرد. | ## بخش 2: جیمز رانسون | زندگی شخصی و مرگ رانسون در سن ۲۷ سالگی به هروئین اعتیاد پیدا کرد و ۳۰ هزار دلار بدهی به بار آورد، اما اندکی بعد از مصرف مواد مخدر دست کشید. در ماه مه ۲۰۲۱، رانسون در حساب اینستاگرام خود نوشت که در سال ۱۹۹۲ حدود شش ماه توسط مربی ریاضی‌اش مورد آزار جنسی قرار گرفته و این موضوع عاملی در اعتیاد او به الکل و هروئین بوده است. او ادعاهای خود را در مارس ۲۰۲۰ به پلیس شهرستان بالتیمور گزارش داد، اما آنها پس از تحقیقات از پیگیری اتهامات خودداری کردند. | ## بخش 3: جیمز رانسون | مقامات مدرسه اذعان کردند که از «نگرانی» مطلع شده‌اند، اما از مشخص کردن اقدامات انجام شده خودداری کردند. | ## جمع‌بندی | او در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵، در سن ۴۶ سالگی، در لس‌آنجلس، کالیفرنیا، با حلق‌آویز کردن خود خودکشی کرد.
موضوع مقاله: کیچو (دوره) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کیچو (دوره) | مقدمه: ۱۸ سپتامبر ۱۵۹۸ (کیچو ۳, روز هیجدهم از ماه هشتم): تویوتومی هیده‌یوشی در سن ۶۳ سالگی در قلعه فوشیمی خود درگذشت.Titsingh, p. | ## بخش 1: کیچو (دوره) | ۱۵ ژانویه ۱۶۰۲ (کیچو ۷، ۲۴ روز ماه یازدهم): آتش‌سوزی در مجموعه معبد معبد هوکو در کیوتو توسط بی احتیاطی کارگران ایجاد شد. ۱۶۰۳ ('کیچو ۸'): توکوگاوا ایه‌یاسو به «شوگون» تبدیل شد، که عملاً آغازی می‌شود که شوگون‌سالاری توکوگاوا. ۱۶۰۵ (کیچو ۱۰): توکوگاوا هیده‌تادا پس از «بازنشستگی» پدرش از سمت «شوگون»، جانشین «شوگون» شد. ۲۳ ژانویه ۱۶۰۵ (کیچو ۱۰، روز پانزدهم ماه دوازدهم): یک جزیره آتشفشانی جدید، Hachijōko-jima، از دریا در کنار جزیره در که به سمت جنوب و شرق از شبه جزیره ایزو امتداد دارند. '''۲۴ اوت ۱۶۰۹ (کیچو ۱۴، ۲۵ روز از ماه ششم): گذرنامه تجاری (handelpas) صادر شده به شرکت هند شرقی هلند به نام ایه‌یاسو توکوگاوا. ۱۵ نوامبر ۱۶۱۰ (کیچو ۱۵، ۳۰ روز نهم ماه): تویوتومی هیده‌یوری حامی مالی کاری است که برای بازسازی معبد هوکو در راستای برنامه‌هایی که از زمان پدرش آغاز شده بود و این شامل بازسازی دایبوتسوی کیوتو در برنز برای جایگزینی مجسمه چوبی سوخته بود. | ## بخش 2: کیچو (دوره) | ۲۰ مه ۱۶۱۰ (کیچو ۱۵، روز بیست و هفتم ماه سوم): هیده‌یوری برای بازدید از شوگون سابق توکوگاوا ایه‌یاسو به کیوتو آمد. ۱۶۱۳ (کیچو ۱۸): در سال‌های ۱۶۱۳ تا ۱۶۲۰، هاسه‌کورا تسونه‌ناگا در رأس یک مأموریت دیپلماتیک به سریر مقدس در رم، از طریق اسپانیای نو سفر کرد. این مأموریت تاریخی، گروه اعزامی کیچو، نامیده می‌شود.در نام "سفارت کیچو"، اسم ""کیچو" به نام عصر ژاپنی بعد از بونروکو و قبل از گننا اشاره دارد. به عبارت دیگر، سفارت کیچو در طول کیچو شروع به کار کرد که دوره زمانی بین سال‌های ۱۵۹۶ تا ۱۶۱۵ بود. در سراسر مکزیک در سال ۱۶۱۹، با کشتی از آکاپولکو به مانیل، و سپس با کشتی به شمال به ژاپن در سال 1620.وزارت امور خارجه: روابط ژاپن و مکزیک. این به‌طور متعارف اولین سفیر ژاپن در قاره آمریکا و در اروپا در نظر گرفته می‌شود.سفارت کیچو، در واقع، توسط یک دوره سنگوکو مأموریت به رهبری گروه اعزامی تنشو با الساندرو والیگنانو در ۱۵۸۲–۱۵۹۰. | ## بخش 3: کیچو (دوره) | اگرچه کمتر شناخته شده و کمتر مستند شده است، اما گاهی به این مأموریت تاریخی «سفارت تنشو» می‌گویند، زیرا در دوران تنشو آغاز شد. این سرمایه‌گذاری توسط سه "دایمیو" از ژاپن غربی - اومورا سومیتادا، اوتومو سورین و آریما هارونوبو سازماندهی شد. اما علی‌رغم برنامه‌ریزی مراسم تقدیم، ایه‌یاسو هرگونه اقدام دیگری در مورد ناقوس بزرگ را ممنوع کرد: "[T] لوح بالای دایباتسو-دن و ناقوس کتیبه "Kokka ankō"" (به معنی "کشور و خانه، صلح و آرامش") داشت و در این هنگام توکوگاوا ایه‌یاسو تحت تأثیر قرار گرفت. 家康 (ka-kō, آرامش در خانه") [با ظرافت نشان می‌دهد که شاید تنها با تجزیه ایه‌یاسو می‌توان به صلح دست یافت؟] … این اتفاق کتیبه البته یک بهانه صرف بود، اما ایه‌یاسو متوجه شد که تا زمانی که هیده‌یوری زنده باشد نمی‌تواند از قدرت لذت ببرد و تصمیم گرفت قدرت را غضب کند. در نتیجه، اگرچه این هیده‌یوری بیش از یک بار کاتاگیری کاتسوموتو را با عذرخواهی فراوان به قلعه سونپو فرستاد، ایه‌یاسو از آرام شدن خودداری کرد.Ponsonby- فان، «کیوتو»، ص. | ## جمع‌بندی | ۱۸ اکتبر ۱۶۱۴ (کیچو ۱۹, روز بیست و پنجم از سال دهم ): زلزله شدیدی کیوتو را لرزاند.
موضوع مقاله: نیکول گالاندریان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # نیکول گالاندریان | مقدمه: زندگی‌نامه به سال ۷ سپتامبر ۱۸۸۱ میلادی (۱۲۶۰ خورشیدی) در شهر آکن، ارمنستان غربی، متولد شد. | ## بخش 1: نیکول گالاندریان | در سال ۱۸۹۹ (۱۲۷۸) وی عازم سن پترزبورگ و پس از آن اسقف‌نشین اچمیادزین ارمنستان می‌شود و به تحصیل در دانشکده علوم الهی گئورگیان می‌پردازد. در سال ۱۹۰۶ (۱۲۸۵) او در وارنا، بلغارستان و سپس در گرجستان کار تدریس موسیقی را ادامه داد و در آنجا دعوتنامه‌ای از هیئت امنای مدرسه هایکازیان تهران دریافت کرد و به تهران آمد و به مدت چهار سال در مدارس ارمنی‌های تهران به تدریس موسیقی پرداخت. در سال ۱۹۲۴ (۱۳۰۳) به ساخت ترانه‌های کودکان پرداخت و از سال ۱۹۲۵ (۱۳۰۴) فعالیت خود را گسترش داد. | ## بخش 2: نیکول گالاندریان | نیکول گالاندریان در طول فعالیت هنری خویش ۵۰۰ قطعه موسیقی ساخته و تنظیم کرده‌است. وی همچنین خالق سه اپرت به نام‌های «پروانه»، «چوپان» و «شکار لالوار» و همچنین ده اپرت برای کودکان می‌باشد. وی همچنین خالق ۴۶ ترانه برای کودکان (۱۸ ترانه به زبان فارسی و ۲۸ ترانه به زبان ارمنی) می‌باشد. | ## بخش 3: نیکول گالاندریان | ترانه‌های وی دارای ساختاری محکم و سرشار از حس موسیقایی می‌باشند و به همین دلیل اکثر آثار آن‌ها در دل مردم جای گرفته‌اند. | ## جمع‌بندی | وی هرچند بر اثر شرایط و مشکلات زندگی موفق به کسب تحصیلات آکادمیک و حتی متوسطه نشد اما در نتیجه عشق و علاقه عمیق خود نسبت به موسیقی و خصوصاً موسیقی ارمنی، توانست نقش بسزایی در رشد و شکوفایی این هنر داشته باشد.
موضوع مقاله: گذر (مسیر) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گذر (مسیر) | مقدمه: اما گاه چندمنظوره است و مورداستفادهٔ پیاده، دوچرخه‌سواران، موتورسواران و … گذرها یا مسیرهای خاکی برای دوچرخه‌های کوهستان، موتورسیکلت‌ها و خودروهای آفرود مناسب هستند. | ## بخش 1: گذر (مسیر) | برای مثال ممکن است مسیری هم‌زمان مورد استفاده افراد پیاده و دوچرخه سوار قرار گیرد. گذر ترانس کانادا نمونه ای از گذرهای اشتراکی است که توسط کوه پیمایان، دوچرخه سواران، اسب سواران و نیز اسکی کنندگان مورد استفاده قرار می‌گیرد. راه جنگلی راه جنگلی نوعی گذر است که به صورت یک راه با امکانات اولیه در دل جنگل‌ها ساخته می‌شود. تریل یا مسیر ریلی به مسیرهای تریل گفته می‌شود که به موازات یا متعلق به راه‌آهن و خطوط ریلی هستند. | ## بخش 2: گذر (مسیر) | گذر شهری گذر شهری به شبکه گسترده مسیرهای غیر موتوری مناطق شهری گفته می‌شود که برای افراد پیاده، دوندگان و دوچرخه سواران طراحی شده‌اند. به این ترتیب در یک گذر تفکیک شده، مسیر عبور عابران از دوچرخه‌ها و سایر وسایل نقلیه جدا است. گذر دوچرخه گذر دوچرخه سواری شامل طیف گسترده‌ای از گذرهای اشتراکی است که دوچرخه سواران مجاز به استفاده از آن‌ها هستند. همراه با محبوبیت دوچرخه کوهستان، تعداد گذرها یا مسیرهای دوچرخه سواری آفرود هم گسترش یافته‌است. | ## بخش 3: گذر (مسیر) | گذر آبی به مسیرهای مخصوص فعالیت‌های آبی مانند کایاک سواری و قایق‌سواری و مانند آن گذر آبی گفته می‌شود. گذر موتوری به معنای عبور از مسیرهای تریل با وسایل نقلیه موتوری مانند موتورسیکلت یا خودروهای آفرود است. تریل موتوری توسط برخی از اعضای دولت آمریکا و سازمان محیط زیست مورد اعتراض قرار گرفته‌است. چارچوب گذر گذر خطی گذر خطی در مسیرهای خطی از یک نقطه به نقطه دیگر و معمولاً در مسافت‌های طولانی طراحی می‌شوند. | ## جمع‌بندی | مسیرهای حلقوی در گذر حلقه ای، مسیر به گونه ای است که فرد در انتها می‌تواند به جای اولیه برگردد.