موضوع مقاله: گونتر لوتینس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # گونتر لوتینس | مقدمه: گونتر لوتیِنس (۲۵ مه ۱۸۸۹ – ۲۷ مه ۱۹۴۱) نظامی بلندپایه آلمانی بود که در جریان جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی خدمت کرد و در دوره رایش سوم به درجه دریاسالار ترفیع گرفت. | ## بخش 1: گونتر لوتینس | مدتی بعد به ناوگان قایق‌های اژدرانداز منتقل شد و تمامی طول جنگ جهانی اول را با آن بود. ماه مارس سال ۱۹۳۶ از جانب دریابد اریش ردر، فرمانده کل کریگس‌مارینه به عنوان رئیس دفتر پرسنل نیروی دریایی برگزیده شد. با آغاز جنگ جهانی دوم، لوتینس اواخر سال ۱۹۳۹ درگیر عملیات مین‌ریزی در سواحل انگلستان بود. لوتینس به دستور ستاد ستاد عالی دریایی روز ۲۰ ژوئن به همراه یک گروه رزمی متشکل از نبردناو گنایزنائو، دو رزم‌ناو و یک ناوشکن از تروندهیم راهی دریا شد. هفت ساعت پس از آغاز حرکت یک اژدر شلیک‌شده از یک زیردریایی بریتانیایی به گنایزنائو اصابت و آسیب جدی به آن وارد کرد. لوتینس سوار بر نبردناو گنایزنائو در همراهی نبردناو شارنهورست، در سومین اقدام در نهایت اوایل سال ۱۹۴۱ موفق شد از دریای شمال خارج و وارد اقیانوس اطلس شود تا خطوط کشتی‌رانی متفقین را مورد حمله قرار دهد. با پایبندی به فرمان بزرگ‌دریابد ردر در اجتناب از درگیری‌های پرخطر سطحی، از این موقعیت عقب‌نشینی کرد و روز ۲۳ مارس به بندر برست در فرانسه رفت. عملیات بیسمارک لوتینس به برلین فراخوانده شد و روز ۲۶ آوریل سال ۱۹۴۱ مأموریت بعدی به او ابلاغ گردید. | ## بخش 2: گونتر لوتینس | او می‌بایست با رزم‌ناو پرینتس اویگن و نبردناو بیسمارک مجدداً به خطوط کشتی‌رانی دشمن حمله می‌برد. لوتیِنس معتقد بود تفاوت در تاب‌آوری این دو شناور عمل هماهنگ بین آن‌ها را دشوار می‌کند و خواهان این بود که عملیات تا هنگام اتمام تعمیر نبردناو شارنهورست و تکمیل آموزش خدمه نبردناو تیرپیتس به تأخیر بیفتند. به اعتقاد او عمل این سه نبردناو با یکدیگر شکست آن‌ها برای دشمن بسیار دشوار می‌کرد. از طرفی چنین کاری گونه‌ای حواس‌پرتی برای بریتانیایی‌ها از مدیترانه بود و فشار آن‌ها بر خط تدارکاتی نیروهای آلمانی و ایتالیایی در شمال آفریقا را کاهش می‌داد. لوتینس به عنوان افسری مطیع ادله ردر را پذیرفت و حتی از روز ۵ مه در دیدار هیتلر از گوتنهافن، از آن‌ها در نزد پیشوا دفاع کرد. به هر حال ردر به او گفت از ریسک‌های نالازم خودداری کند و برای موفق‌های کوچک کشتی‌ها را به خطر نیندازد. هدف اصلی از بین بردن ظرفیت حمل‌ونقل دشمن بود و درگیر شدن با کشتی‌های جنگی آن صرفاً به منظور کمک به این هدف باید انجام می‌گرفت. ترفیع درجه ۳ آوریل ۱۹۰۷: ناو آموز ۲۱ آوریل ۱۹۰۸: افسر دانشجو ۲۸ سپتامبر ۱۹۱۰: ناوبان دوم ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۳: ناویان یکم ۲۴ مه ۱۹۱۷: ناوسروان ۱ آوریل ۱۹۲۶: ناخدا سوم ۱ اکتبر ۱۹۳۱: ناخدا دوم ۱ ژوئیه ۱۹۳۳: ناخدا یکم ۱ اکتبر ۱۹۳۷: دریادار ۱ ژانویه ۱۹۴۰: دریابان ۱ سپتامبر ۱۹۴۰: دریاسالار بیسمارک و پرینتس اویگن روز ۱۸ مه سال ۱۹۴۱ بندرگاه را ترک کردند. | ## بخش 3: گونتر لوتینس | صبح روز ۲۴ مه یک نبرد دریایی بین طرفین در آب‌های بین ایسلند و گروئنلند به وقوع پیوست. بیسمارک با شلیک از فاصله حدود ۱۵ کیلومتری رزم‌ناو نبرد بریتانیایی هود را به همراه بیش از ۱۴۰۰ نفر غرق کرد. ناخدا دوم ارنست لیندمان، فرمانده بیسمارک اصرار داشت کشتی دشمن فلج شده است و به راحتی می‌توان کار آن را تمام کرد. با این حال، لوتینس به اسناد فرمان ردر، مخالف این کار بود و تلاش لیندمان برای متقاعد کردن او فایده‌ای حاصل نکرد. شناورهای آلمانی به سمت عمق اقیانوس اطلس رفتند و بریتانیایی‌ها رد آن‌ها را گم کردند. با وجود شکسته شدن سکوت رادیویی و مخابره گزارش به برلین از بیسمارک سبب شد بریتانیایی‌ها مجدداً بتوانند آن را رهگیری کنند. | ## جمع‌بندی | در این حادثه حدود ۲٬۱۰۰ تن از سرنشینان شناور از جمله دریاسالار گونتر لوتیِنس جان باختند.