موضوع مقاله: اردوکشی اردشیر دوم علیه کادوسیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اردوکشی اردشیر دوم علیه کادوسیان | مقدمه: کارزار کادوسیان یک کارزار نظامی از سوی شاه اردشیر دوم در ۳۸۵ پیش از میلاد علیه کادوسیان بود. | ## بخش 1: اردوکشی اردشیر دوم علیه کادوسیان | 58 مردم کادوسی در یک منطقه کوهستانی در آتروپاتن در سواحل جنوب غربی دریای کاسپین، بین مدارهای ۳۹° و ۳۷° شمالی، که به نام ساکنانش کادوسیا خوانده می‌شد، زندگی می‌کردند. این منطقه احتمالاً از شمال به رودخانه سیروس (امروزه کورا، در جمهوری آذربایجان، که از نظر تاریخی به نام‌های (اران و آلبانیای قفقاز)، و از جنوب به رودخانه ماردوس (امروزه سفیدرود) محدود می‌شد، و با استان‌های امروزی گیلان و اردبیل در ایران مطابقت دارد. 6, 7, 8, 13 به عنوان قبیله‌ای جنگجو از کوهستان‌نشینان توصیف شده‌اند که عمدتاً پیاده می‌جنگیدند و در استفاده از نیزه کوتاه یا زوبین مهارت داشتند. احتمالاً این شورش پس از سال ۴۰۱ پیش از میلاد رخ داده است، تاریخی که کادوسیان در کنار هخامنشیان به فرماندهی آرتاگرس در نبرد کوناکسا در سال ۴۰۱ پیش از میلاد جنگیدند. اردشیر دوم تصمیم گرفت این لشکرکشی را در سال ۳۸۵ پیش از میلاد آغاز کند، زیرا او پیش از آن صلح شاهانه را امضا کرده بود. این صلح در سال ۳۸۷ پیش از میلاد امضا شده بود و در سال ۳۷۶ پیش از میلاد توسط اسپارت و آتن پذیرفته شده بود. در این جنگ، تبای، آتن، کورینت و آرگوس که از نظر مالی توسط امپراتوری هخامنشی حمایت می‌شدند، علیه اسپارت جنگیدند . | ## بخش 2: اردوکشی اردشیر دوم علیه کادوسیان | برای جلوگیری از گسترش جاه‌طلبی‌های آتن به آسیای کوچک، اردشیر دوم به دنبال صلح بود. عملیات نظامی اردشیر لشکری را سازماندهی کرد که به گفته پلوتارک، متشکل از ۳۰۰٬۰۰۰ سرباز پیاده و ۱۰٬۰۰۰ سوار بود.پلوتارک، زندگی‌های موازی، «اردشیر»، 24 او شخصاً فرماندهی این لشکرکشی را بر عهده داشت و از جمله افسران همراه او تیروز و داتامش بودند. 59 زمین کوهستانی غذای کمی داشت جز چند گلابی، سیب و سایر میوه‌های درختی که برای تغذیه چنین سپاه عظیمی کافی نبود. او می‌دانست که کادوسیان بین دو رئیس رقیب تقسیم شده‌اند، بنابراین پسرش را برای مذاکره با یکی فرستاد در حالی که خودش با دیگری مذاکره می‌کرد.Rollin 1820, p. 59 هم تیروز و هم پسرش هر دو رئیس کادوسی را متقاعد کردند که دیگری فرستادگانی را نزد شاه ایران فرستاده و به دنبال صلح سودمند است.Rollin 1820, p. 59 هیچ‌یک از این دو رئیس که نمی‌خواستند از رقیب خود عقب بمانند، تسلیم اردشیر شدند.Rollin 1820, p. مقایسه لشکرکشی‌های داریوش اول علیه سکاها و اردشیر دوم علیه کادوسیان ارتش اردشیر از گرسنگی و محرومیت رنج می‌برد و جنگجویان را مجبور به خوردن حیوانات بارکش می‌کند. | ## بخش 3: اردوکشی اردشیر دوم علیه کادوسیان | این صحنه یادآور «سختی‌های داریوش در میان سکاها»، «رنج کمبوجیه در بیابان در راه اتیوپی» و «آزمایش‌های خشایارشا در سفر بازگشت به آسیا» است. در روایت استرابون از لشکرکشی سکاها، داریوش و جنگجویانش تقریباً از تشنگی جان باختند. این یک ترفند ساده بود که در آن او و پسرش جداگانه به دو پادشاه کادوسی مراجعه می‌کردند، به هر دو پیشنهاد صلح می‌دادند و هر کدام را مجبور می‌کردند که به دشمنی خود پایان دهند و ابتدا برای انعقاد پیمان نزد پادشاه بیایند. در واقع، هر دو پادشاه همزمان برای امضای توافق‌نامه رسیدند: این تصویر ممکن است تصویر هرودوت از سکاها را به عنوان داشتن پادشاهان به یاد بیاورد؛ با این حال، در مورد دوم، تقسیم به دو اردوگاه برای سکاها در مبارزه‌شان علیه اردشیر مزیت بزرگی است، در حالی که در تصویر پلوتارک، پارسیان با بهره‌گیری از تفرقه پادشاهان کادوسی، آنها را مجبور به تسلیم می‌کنند. حیله‌ای که تیرپز به کار برد، کاملاً شناخته شده است: او مردم را مجبور می‌کند تا به شیوه‌ای خاص و خارج از سوءظن متقابل عمل کنند. بخشی از توافق ممکن است این بوده باشد که سربازان کادوسی از این پس در ارتش اردشیر خدمت کنند. | ## جمع‌بندی | در سال ۳۷۷ پیش از میلاد، اردشیر دوم فارناباز دوم را به فرماندهی یک لشکرکشی نظامی به مصر منصوب کرد، که در سال ۴۰۴ پیش از میلاد از ایران مستقل شده بود (در منطقه دلتا.