موضوع مقاله: شهر مردگان زنده | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # شهر مردگان زنده | مقدمه: شهر مردگان زنده (، ، که با نام دروازه‌های جهنم نیز منتشر شده است) یک فیلم ترسناک فراطبیعی ایتالیایی محصول ۱۹۸۰ به نویسندگی و کارگردانی لوچیو فولچی است. | ## بخش 1: شهر مردگان زنده | در این فیلم کریستوفر جورج، کاترینا مک‌کال، کارلو د میو، آنتونلا اینترلنگی، جووانی لومباردو رادیچه و ژانت اوگرن بازی می‌کنند. این فیلم داستان کشیشی را روایت می‌کند که خودکشی او دروازه‌ای به جهنم باز می‌کند که مردگان متحرک را آزاد می‌کند و یک روانی و یک تیم خبرنگار را برای بستن آن قبل از روز همه قدیسین هدایت می‌کند. «شهر مردگان زنده» پس از موفقیت مالی فیلم قبلی فولچی، زامبی ۲ ساخته شد و او را به همکاری با فیلمنامه‌نویس داردانو ساکتی برای نوشتن یک فیلم ترسناک جدید با الهام از آثار اچ. چراغ سبز این فیلم در طول تولید قاچاق به او داده شد، که فولچی آن را برای شروع کار روی «شهر مردگان زنده» ترک کرد. فیلمبرداری اصلی عمدتاً در لوکیشن‌های ایالات متحده و نماهای داخلی در رم انجام شد. «شهر مردگان زنده» در اوت ۱۹۸۰ در سینماهای ایتالیا اکران شد که ۹۸۵ میلیون لیره ایتالیا فروش داشت. پس از آن، این فیلم در سراسر اروپا، از جمله در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های فانتزی و علمی-تخیلی پاریس، که در آن فولچی جایزه تماشاگران را از آن خود کرد، و در آوریل ۱۹۸۳ در ایالات متحده، اکران شد. پس از اکران، این فیلم به دلیل بازی‌ها، طرح داستان و خشونت گرافیکی‌اش مورد انتقاد قرار گرفت، اما مانند بسیاری از فیلم‌های فولچی، هواداران سرسخت پیدا کرده است. طرح داستان در نیویورک، در طول یک جلسه احضار ارواح که در آپارتمان ترزا، مدیوم، برگزار شد، مری وودهاوس در خواب کشیشی به نام پدر توماس را می‌بیند که خود را در گورستان روستایی به نام دانویچ حلق‌آویز می‌کند. گروه فرض می‌کنند که مری مرده است و با پلیس تماس می‌گیرند، که مظنون به یک جنایت هستند. پیتر بل، روزنامه‌نگار، شروع به تحقیق در مورد مرگ مری می‌کند و در حالی که قرار است او را دفن کنند، از قبرش بازدید می‌کند. پیتر و مری به دیدار ترزا می‌روند، که می‌گوید طبق کتاب باستانی خنوخ، وقایعی که مری در رؤیاهایش دیده، از فوران مردگان زنده به دنیای ما خبر می‌دهد. مرگ پدر توماس دروازه‌های جهنم را باز کرده است و این تهاجم در روز همه قدیسین آینده آغاز خواهد شد. در دانویچ، باب، یک ولگرد جوان، از خانه‌ای متروکه بازدید می‌کند اما پس از دیدن یک لاشه فرار می‌کند. امیلی رابینز، دوست دختر ۱۹ ساله و دستیار شخصی او، بعداً به او می‌گوید که با باب ملاقات خواهد کرد، کسی که سعی در کمک به او داشته است. همان شب، امیلی باب را در یک گاراژ متروکه پیدا می‌کند که رفتاری غیرمعمول از خود نشان می‌دهد. سپس پدر توماس در حالی که باب فرار می‌کند و امیلی را با دست آغشته به کرم خفه می‌کند، ظاهر می‌شود. پدر امیلی به دلیل سابقه جرم و جنایت باب، سوءظن خود را در مورد او به کلانتر و جری می‌گوید. در همین حال، پیتر و مری نیویورک را ترک می‌کنند و جستجوی خود را برای دانویچ آغاز می‌کنند. پس از مراسم تشییع جنازه امیلی، برادر کوچکترش جان-جان تصویر شبح‌وار او را بیرون پنجره اتاق خوابش می‌بیند. ساندرا با جری تماس می‌گیرد و درخواست کمک می‌کند، اما به محض رسیدن جری، جسد ناپدید می‌شود. آن دو خانه را جستجو می‌کنند اما اتفاقات زیادی مانند شکستن پنجره و چکیدن خون انسان از شیشه، آنها را آشفته می‌کند. آنها به دفتر گری برمی‌گردند تا در مورد مرگ پدر توماس صحبت کنند که ناگهان کرم‌ها به سمت آنها هجوم می‌آورند. سپس گری تماسی از جان-جان دریافت می‌کند که در آن توضیح می‌دهد امیلی برگشته و والدینش را کشته است. در حالی که ساندرا سعی می‌کند جان-جان را به جای امنی برساند، امیلی پوست سرش را می‌کند. جان-جان در خیابان‌های شهر می‌دود و توسط گری نجات می‌یابد و جری پسر را به پلیس تحویل می‌دهد. | ## بخش 2: شهر مردگان زنده | آقای راس هنگام نوشیدن در یک بار، مورد حمله مردگان متحرک شهر به رهبری باب قرار می‌گیرد. آنها به مقبره خانوادگی پدر توماس می‌روند و غاری از بقایای اسکلت و تارهای عنکبوت فاسد شده را کشف می‌کنند. ساندرا که به شکل یک زامبی ظاهر می‌شود، پیتر را می‌کشد قبل از اینکه جری او را با یک میخ فلزی به دار بیاویزد. مری و جری ادامه می‌دهند تا اینکه با پدر توماس، فرمانده ارتشی از مردگان متحرک، روبرو می‌شوند. قبل از اینکه بتواند مری را بکشد، جری یک صلیب چوبی را می‌گیرد و شکم پدر توماس را پاره می‌کند. مری با دیدن جان-جان زنده خیالش راحت می‌شود، اما در حالی که به سمت او می‌دود، وحشت می‌کند و فریاد می‌زند. بازیگران کریستوفر جورج در نقش پیتر بل Catriona MacColl در نقش مری وودهاوس کارلو د میو در نقش گری ژانت اوگرن در نقش ساندرا آنتونلا اینترلنگی در نقش امیلی رابینز جووانی لومباردو رادیچه در نقش باب در نقش رزی کلوین فابریزیو جوین در نقش پدر ویلیام توماس در نقش جان-جان رابینز میکله سواوی در نقش تامی فیشر ونانتینو ونانتینی در نقش آقای راس رابرت سامپسون در نقش کلانتر راسل در نقش ترزا Enzo D'Ausilio در نقش معاون لوچانو روسی در نقش پلیس نیویورک افسر نامشخص لوچو فولچی در نقش دکتر جو تامپسون Nat Bush در نقش گروهبان. کلی مایکل گانت در نقش اولین گورکن} پری پیرکانن در نقش دومین گورکن تولید پس از آنکه زامبی ۲ بیش از ۱.۵ میلیارد لیر در ایتالیا فروش کرد، کارگردان لوچیو فولچی کار بر روی یک فیلمنامه ترسناک جدید را با فیلمنامه‌نویس داردانو ساکتی آغاز کرد. لاوکرفت، مانند نامگذاری شهری که فیلم در دانویچ اتفاق می‌افتد، به نام «وحشت دانویچ». ساچتی خاطرنشان کرد که فولچی قبل از کار بر روی فیلمنامه فیلم، لاوکرفت را دوباره خوانده بود و اظهار داشت که می‌خواهد فضایی لاوکرفتی را دوباره خلق کند. در نوشته‌های اصلی ساچتی، داستان در دانویچ اتفاق نمی‌افتد، بلکه در سیلم اتفاق می‌افتد. این فیلمنامه همچنین شامل شخصیت‌هایی است که در فیلم استفاده نشده‌اند، مانند مایک، مرد بی‌خانمانی که توسط گربه‌ها بلعیده می‌شود و بعداً در فیلم به عنوان یک زامبی ظاهر می‌شود. ساچتی به یاد آورد که پس از تکمیل فیلمنامه، به دلیل تعهداتشان به پروژه‌های دیگر، مدتی کنار گذاشته شد. این پروژه در طول تولید قاچاق» چراغ سبز دریافت کرد که فولچی آن را به دستیار کارگردانش، روبرتو جیاندالیا، سپرد تا فیلمبرداری اصلی را تمام کند. از گزینه‌های اولیه برای بازیگران می‌توان به ستاره «زامبی ۲» تیسا فارو به عنوان مری وودهاوس، فیاما ماگلیون در نقش ساندرا، آلدو باربریتو در نقش پدر توماس و رابرت کرمن در نقش آقای راس؛ آنها به ترتیب با کاتریونا مک‌کول، ژانت اوگرن، فابریزیو جووین و ونانتینو ونانتینی جایگزین شدند. آگرن و کریستوفر جرج به طور خاص برای افزایش چشم‌انداز تجاری فیلم استخدام شدند؛ رابطه فولچی با او در حین فیلمبرداری متلاطم بود و باعث شد که او به جورج لقب "سگ سیگاری" بدهد. وقتی برای این فیلم با او تماس گرفته شد، احساس کرد که فیلمنامه "بد نوشته شده" است و تقریباً از شرکت در آن خودداری کرد. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ گفت: "به نظر من مثل یک سری جلوه‌های ویژه بدون داستان بود." او از اتاق هتلش با مدیر برنامه‌هایش تماس گرفت تا از او راهنمایی بخواهد. او به او گفت که این نقش را بپذیرد، زیرا «هیچ‌کس قرار نیست به هر حال فیلم را ببیند» - پیش‌بینی‌ای که مک‌کال بعداً اشاره کرد که نادرست از آب درآمد. برنامه فیلمبرداری اجازه فیلمبرداری در لوکیشن شهر نیویورک و شش هفته در ساوانا، جورجیا و همچنین دو هفته در رم در استودیوهای د پائولیس برای صحنه‌های جلوه‌های ویژه را می‌داد. احتمالاً برای جلوگیری از درگیری با اتحادیه‌ها در مورد واردات اکثر بازیگران و عوامل فیلم. صحنه‌های جلوه‌های ویژه شامل صحنه‌ای بود که در آن بازیگران توسط کرم‌ها از طریق دو دستگاه بادی و 10 کیلوگرم کرم مورد حمله قرار می‌گیرند. برای غافلگیر کردن فولچی، یکی از اعضای گروه تعدادی از کرم‌ها را برداشت و آنها را در تنباکوی پیپ او قرار داد، که فولچی تنها پس از چند پک زدن از آنچه می‌کشید، از وجود آنها مطلع شد و این موضوع او را به شدت عصبانی کرد. فولچی بعداً این نظریه را مطرح کرد که این حادثه منجر به بیماری آینده او شده است، زیرا در سال 1985 تحت عمل جراحی قلب قرار گرفت، دچار آنوریسم بطنی شد، به هپاتیت ویروسی مبتلا شد و ... بسیاری از صحنه‌های خونین و گرافیکی فیلم در فیلمنامه یا داستان اصلی گنجانده نشده بودند، مانند صحنه‌ای که یکی از شخصیت‌ها روده‌های خود را بالا می‌آورد. این صحنه با بالا آوردن روده‌های نوزاد گوساله توسط دانیلا دوریا و سپس جایگزینی سر او با یک نمونه برای استفراغ بیشتر اجرا شد. | ## بخش 3: شهر مردگان زنده | صحنه‌ای که پیتر تابوت مری را با کلنگ می‌شکند در نیویورک فیلمبرداری شد، اما فضای داخلی تابوت در رم فیلمبرداری شد. مک‌کال به یاد می‌آورد که هر بار که کلنگ به تابوت می‌خورد، پلک می‌زد: «این فقط یک واکنش عصبی بود. او مرا از تابوت بیرون کشید و فریاد زد: 'بهت نشون می‌دم چقدر آسونه!' بنابراین به داخل تابوت رفت و همان ضربه را بدون پلک زدن زد. او گفت: 'اگر من می‌توانم این کار را انجام دهم، تو هم می‌توانی این کار را بکنی'.» انتشار «شهر مردگان زنده» در ۱۱ اوت ۱۹۸۰ توسط شرکت توزیع مدوسا در ایتالیا به صورت سینمایی توزیع شد. این فیلم در مجموع ۹۸۵,۲۳۸,۷۹۸ لیر ایتالیا در داخل کشور فروش داشت، رقمی که توسط کورتی «تا حدودی ناامیدکننده» توصیف شد. این فیلم در سراسر اروپا، از جمله آلمان غربی در ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۰ و فرانسه در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۰، و همچنین هلند، اسپانیا و پرتغال، به صورت سینمایی توزیع شد. نسخه آلمانی فیلم که توسط آلمانیا/آرابلا توزیع شده بود، حدود ۱۰ دقیقه کوتاه‌تر از نسخه ایتالیایی بود و برخی از صحنه‌های دیالوگ حذف شدند. این فیلم در ۷ مه ۱۹۸۲ در بریتانیا اکران شد، که پس از حذف صحنه حفاری، توسط هیئت رده‌بندی سنی فیلم بریتانیا تصویب شد. در ایالات متحده، این فیلم در ۸ آوریل ۱۹۸۳ منتشر شد و در ابتدا با عنوان «گرگ و میش مردگان» تبلیغ می‌شد، که منجر به دستور توقف و انصراف از شرکت پخش فیلم یونایتد، به دلیل شباهت عنوان به فیلم خودشان، طلوع مردگان ساخته جرج ای. ویدئوی خانگی در غرب در آلمان، این فیلم به بخشی از یک کمپین مطبوعاتی علیه توزیع فیلم‌های خشونت‌آمیز در شبکه‌های خانگی تبدیل شد. این بخشی از یک گزارش خبری ژوئن ۱۹۸۴ در کانال زددی‌اف با عنوان مامان، بابا، زامبی - ترسناک برای خانه بود که در مورد در دسترس بودن فیلم‌های خشونت‌آمیز برای افراد زیر سن قانونی بود. قبل از این نمایش، فیلم‌های ترسناکی مانند مجنون و ماوراء بدون سانسور در آلمان منتشر شدند. انتشار مجدد مداوم فیلم در آلمان غربی با حذف محتوا منجر به انتشار ناقص فیلم تا اواخر سال ۲۰۰۱ در آلمان شد. این فیلم در سال ۲۰۰۰ توسط انکر بی انترتینمنت بر روی دی‌وی‌دی در ایالات متحده و در سال ۲۰۱۰ توسط دیسک بلوری بر روی دی‌وی‌دی و بلو آندرگراند منتشر شد. نسخه بازسازی‌شده با وضوح تصویر|4K از هر دو نسخه «شهر» و «دروازه‌ها» در بریتانیا. در سال ۲۰۲۰، نسخه «دروازه‌ها» به صورت بلو-ری در ایالات متحده به عنوان یک کالای انحصاری آنلاین منتشر شد. پذیرش معاصر منتقدی در روزنامه ایتالیایی «لا استامپا» از این فیلم به عنوان «به راحتی توصیه نمی‌شود» یاد کرد. «تأثیرپذیرترین تماشاگران» و افزود که این فیلم نشانه‌ای از «رسیدن فولچی به بلوغ بیانی» است، با داستانی که به تدریج رشد می‌کند تا «فضایی کابوس‌وار و بیانی» ایجاد کند، و نتیجه‌گیری کرد که فیلم یک «نمایش grand guignol است.» جیووانا گراسی از «Corriereکوریره دلا سرا» فیلم را بیش از حد وابسته به خون، فاقد فضاسازی و «نامنسجم و بیش از حد کش‌دار» دانست. نقدی از پیر ژیرس از «L'Écran fantastique» دریافت که این فیلم بینندگان را در مجموعه‌ای از «رویدادهای خونین و وهم‌آلود که جای کمی برای نفس کشیدن باقی می‌گذارند» رها می‌کند و «بسیار خوب تدوین شده و ریتمی سرزنده دارد». این نقد نتیجه گرفت که این فیلم «فیلمی قطعی است که پس از آن پرداختن دوباره به همان موضوع بی‌فایده خواهد بود» و «لوسیو فولچی را در میان بهترین هنرمندان شاخه خاصی از فانتاستیک قرار می‌دهد». طرح داستان" و اینکه "می‌تواند فیلم بدنامی باشد که سورئالیست‌ها دوست می‌داشتند." جان پیم از "ماهنامه فیلم بولتن" آن را یک فیلم "ترسناک احمقانه و پر پیچ و خم" نامید و نتیجه گرفت که "چیز زیادی برای بحث و توصیه وجود ندارد." آلن جونز از "Starburst" این فیلم را به عنوان "آنچه سینمای عامه‌پسند درباره آن بود" ستود و افزود که "سایه، فضای کلاستروفوبیک [و] تهدید کامل، اصل این فیلم است و شکی ندارم که فولچی استاد چنین دستکاری‌هایی است." جونز در ادامه تماس گرفت با بیان اینکه هر کسی که فولچی را یک آدم بی‌عرضه توصیف کرده، او را آزرده خاطر کرده، خاطرنشان کرد: «در هر یک از فیلم‌های اخیرش که ساخته، نکات مثبت ارزشمند زیادی وجود دارد.» در این مرحله از بازی، استعداد او را نمی‌توان صرفاً تصادفی نامید." در ایالات متحده، برخی از منتقدان، از جمله جی. کانر از «سانتا کروز سنتینل» ("بازیگری شدید و اغراق‌آمیز")، تام براون از «تایمز ریکوردر» ("بازی‌های وحشتناک") و النور رینگل از «قانون اساسی آتلانتا» ("بازی‌های وحشتناک") بازی در فیلم را به سخره گرفتند، که دومی اظهار داشت که تنها جذابیت فیلم در تلاش بازیگران عمدتاً اروپایی برای تطبیق با "دیدگاه آشفته فولچی از آمریکای میانه" است. منتقدان بیشتری این فیلم را به دلیل صحنه‌های خشونت‌آمیزش رد کردند، مانند جی کار از "بوستون گلوب" ("فیلمی که فقط یک مرده‌دوست سرسخت می‌تواند دوست داشته باشد")، دیک فلمینگ از "دیلی تایمز" ("صحنه‌هایی صرفاً برای ارزش شوکه‌کننده") و رینگل که آن را "یک جشنواره احمقانه و بی‌بندوباری با چیزی جز انبوهی از اندام‌های داخلی حیوانات فیلمبرداری شده" توصیف کرد. بازنگری در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، "شهر مردگان زنده" در حال حاضر تایید شده است. بیل گیبرون از «پاپ‌مترز)» فیلم «شهر مردگان زنده» را یکی از بدنام‌ترین فیلم‌هایی دانست که به خاطر «افراط در فیلم اسپلتر و «نیهیلیستی هنری» خود که در آغاز دوران رسانه خانگی) منتشر شدند، شناخته می‌شوند، اما در ادامه گفت: «با فرضیه‌ای که بیش از آنچه فیلم می‌تواند ارائه دهد، نوید می‌دهد، «شهر مردگان زنده» ممکن است برای کسانی که به دنبال یک هولوکاست زامبی تمام‌عیار هستند، ناامیدکننده باشد.» در عوض، این فیلم چیزی بیش از یک گام سینمایی در رشد لوچیو فولچی به عنوان پدرخوانده گور نیست.» آنتون بیتل از «لیتل وایت لایز» احساس می‌کرد که طرح فیلم «آشفته» است و پایان آن «هرگونه تفسیری را به چالش می‌کشد» و نتیجه گرفت که «شهر مردگان زنده» در نهایت «عجیب و دیوانه‌کننده» و غرق در «حال و هوای غریب و غیرمنطقیِ سحرآمیز» است. | ## جمع‌بندی | ایان بریمن از «اس‌اف‌ایکس» اظهار داشت که شخصیت‌های فیلم «رمزآلود» هستند و طرح داستان آن «بهانه‌ای سست برای طغیان‌های سورئالیستیِ غیرمنطقی» است، اما اذعان کرد که در غیر این صورت «فیلمی فوق‌العاده اتمسفریک» با صحنه‌های خونین است که «به سادگی فک را می‌اندازد».