موضوع مقاله: باب مارشال-اندروز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # باب مارشال-اندروز | مقدمه: در انتخابات سراسری ۲۰۱۷ او حزب پیشین خود را رها کرده و از حزب مخالف، لیبرال دموکرات‌ها پشتیبانی کرد. | ## بخش 1: باب مارشال-اندروز | اوایل زندگی و حرفه مارشال-اندروز در مدرسه میل هیل آموزش دیده و متعاقب آن وارد دانشگاه بریستول شد، جای که او حقوق خواند و در خواب‌گاه ویلز زندگی نمود. او به عنوان وکیل مدافع، شدیدترین انواع جرایم و خطرناک‌ترین مجرمین را به دادگاه کشانده و در جعل تجاری تخصص دارد. کتاب راهنمای حقوقی چامبرز او را به عنوان «توان‌مند در امر جلب کردن توجه هیئت ژوری» و «بسیار آماده [...] درخشندگی وی هنگام معرفی ثابت می‌شود» توصیف می‌کند. او عضو انجمن هیئت وکلاء کیفری است، او توسط هیئت وکلاء هان کان فراخوانده شد، جای که او برای پی‌گیری پرونده‌های جدی در آنجا باقی‌ماند. از او درخواست گردید تا در ۱۹۹۲ میلادی از حوزه انتخابیه مدوی وارد انتخابات شود، اما او این کرسی را به متصدی محافظه کار، دیم پیگی فینر باخت. او عضو انجمن وکلاء دادگستری کارگر به‌نام صلح‌سبز و همچنین عضو سازمان خیریه وودلند تراست است. حرفه پارلمانی دوره‌های پارلمانی نخست (۱۹۹۷–۲۰۰۵ میلادی) مارشال-اندروز با برنده شدن در انتخابات سراسری ۱۹۹۷ وارد پارلمان شد. تصور براین بود که او عضو جناح چپ-لیبرال حزب کارگر است، او عضو گروه مبارزه سوسیالیستی بود، اما برخلاف سایر اعضای این گروه او دارای پس‌زمینه اتحادیه-صنفی‌گرایی نبود. او در انتخابات ۲۰۰۱ میلادی مجدداً انتخاب گردیده و مستقیماً به مسائل مهاجرت پرداخت. او به یک رأی‌دهنده گفت، «تفاوت میان من و تو این است که تو یک نژادپرست هستی و من نیستم». | ## بخش 2: باب مارشال-اندروز | پس از این‌که چند مدتی از انتخاب او به عنوان نماینده پارلمان گذشت و او مشغول کمک به ترتیب قانون منع سلاح دستی بود، به یک آزاردهنده کرسی‌های جلوی حکومت در پارلمان مبدل شد. او برای دفعات مدیدی علیه حکومت شورش نمود (از جمله ۲۰ شورش در دوره ۲۰۰۵ پارلمان بود) و بیشتر آن‌ها در مورد مسائل مرتبط با آزادی مدنی بودند. به‌ویژه، او توانست به‌طور موفقیت‌آمیز بر علیه پیشنهادهای مبنی بر محدود سازی حق داشتن دادگاه ژوری و معرفی توقیف اجرائی ۹۰ روزه بدون دادگاه، مقابله نماید. دوره بعدی (۲۰۰۵ – ۲۰۱۰ میلادی) در جریان شب انتخابات سراسری ۲۰۰۵، مارشال-اندروز در تلویزیون ملی ظاهر شد تا قبل از اعلام رسمی، در مورد شکست پیش‌بینی شده خودش صحبت نماید، او بیان داشت که این خبر تنها خبری خوب خواهد بود که تونی بلیر امشب به‌دست می‌آورد و حملات کوبنده‌ای را بر نخست‌وزیر آغاز کرد. هرچند، او توانست کرسی خود را، با اکثریت باریک و به‌دست آوردن ۲۱۳ رأی بیشتر، حفظ نماید. تمایل شدید وی به شورش، همراه با رفتار دوستانه وی نسبت به بیشتر نمایندگان محافظه‌کار پارلمان، باعث شد تا او در میان حزب خودش نا محبوب شود. براساس گزارش روزنامه تایمز، نمایندگان ارشد کارگر تقاضای گرفتن امتیاز حزبی از مارشال-اندروز را نمودند تا عبرتی باشد برای سایر ۴۹ نماینده کارگر پارلمان که بر علیه برنامه‌های حکومت برای توقیف ۹۰ روزه مضنون‌های دهشت‌افگنی، شورش کردند. هنگام وقفه‌ای در گفت‌وگوی قانون دهشت‌افگنی در ۹ نوامبر ۲۰۰۵، مارشال-اندروز در حال صحبت با نمایندگان محافظه‌کار پارلمان شامل اندرو میچل، گریگ نایت و دامیان گرین در تالار انتظار مجلس عوام دیده شده بود. یکی دیگر از نمایندگان کارگر پارلمان، جیم دوود مداخله نموده و در مرحله‌ای تلاش کرد تا مارشال-اندروز را کنترل کند. دوود و چندین مشاهده کننده دیگر می‌گویند که او در مورد دوود گفت، «او یک فگت دیگر است». | ## بخش 3: باب مارشال-اندروز | این رویداد نزدیک به دست به یقه شدن یکدیگر توسط شلاق حزبی، تام واتسون خاموش گردید، اما به‌طور گسترده‌ای گزارش شد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۰۶، مارشال-اندروز یکی از ۱۲ نماینده کارگر پارلمان بود که از درخواست پلاید سیمرو و حزب ملی اسکاتلند مبنی بر بررسی‌ای در مورد جنگ عراق، پشتیبانی کرد. این چنین یک اقدام طبیعتاً بر علیه قواعد حزبی است، با این حال مارشال-اندروز بدین عقیده بود که بیرون کردن وی از شلاق حزب کارگر غیرمحتمل بود، چون حزب احتمالاً نمی‌خواست تا نام‌زدی دیگر بر علیه داویس در انتخابات میان‌دوره ظهور کند. او با این اقدام خود احساس کرد که در رابطه به تدابیری که باعث ایجاد مقاومت قوی در میان نمایندگان کارگر پارلمان و طرف‌داران شد، «صدای یک قسمت قابل ملاحظه حزب کارگر شنیده شد». در دسامبر ۲۰۰۸، مارشال-اندروز به نخستین نماینده کارگر پارلمان مبدل شد که در ملاعام خواستار کناره‌گیری رئیس مجلس، مایکل مارتین در رابطه با پرونده دستگیری دامیان گرین شد. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۷، او اعلام کرد که در انتخابات بعدی از کرسی خود به عنوان نماینده کارگر پارلمان کنار خواهد رفت و در انتخابات سراسری ۲۰۱۰، مجلس عوام را ترک کرد. مصارف در ۲۰۰۹ میلادی، دریافته شد که مارشال-اندروز برای هزینه‌های خود در خانه دومی‌اش، ۱۱۸٬۰۰۰ پوند تقاضا نموده‌است. سایر فعالیت‌ها و اواخر زندگی مارشال-اندروز چندین رمان نوشته‌است، از جمله کاخ فرزانگی (که توسط انتشارات هامیش هیملتون و پنگوئن در ۱۹۸۹ میلادی به چاپ رسید، این کتاب همچنین در ایالات متحده و فرانسه به چاپ رسیده و در آلمان پُر فروش‌ترین کتاب سال شد) و مرد بدون تقصیر (که توسط انتشارات میتوین در ۲۰۰۲ میلادی به چاپ رسید). در همین اواخر، رمان کاملی و دفتر خاطرات گم‌شده ساموئل پیپیز در ۲۰۱۶ میلادی توسط انتشارات وایت‌فاکس منتشر شد. خاطرات سیاسی وی تحت عنوان خارج از خط حزبی در ۲۰۱۱ میلادی توسط انتشارات پروفایل منتشر گردید. | ## جمع‌بندی | او مقاله‌های در روزنامه‌های ملی (دیلی تلگراف، گاردین، ایندیپندنت، سَندی تایمز) و مجله‌های دوره‌ای (نیو استیتس‌مان، مجله پارلمان به‌نام هاوز و تریبیون) نوشته‌است.