موضوع مقاله: داده های خارج از باند | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # داده های خارج از باند | مقدمه: در شبکه های کامپیوتری، داده های خارج از باند به داده‌ هایی گفته می‌شود که از طریق جریانی منتقل می‌شوند که مستقل از جریان اصلی داده‌های داخل باندی است. | ## بخش 1: داده های خارج از باند | سازوکار داده‌ های خارج از باند یک کانال مفهوما مستقلی را ایجاد می‌کند که امکان ارسال داده ‌ها بدون تداخل با داده‌های اصلی را فراهم می‌سازد. این مکانیزم باید به عنوان ویژگی ذاتی کانال داده و پروتکل انتقال داده شود و نیاز به ایجاد کانال جداگانه نباشد. اصطلاح «داده‌های خارج از باند» احتمالا از «سیگنال دهی خارج از باند» که در صنعت مخابرات استفاده میشود، برگرفته شده است. نمونه ای از داده های خارج از باند یک برنامه ی شبکه ‌ای که داده ‌ها را از یک منبع دور به مقصدی دور منتقل می‌کند را در نظر بگیرید. برخی از اوقات ممکن است «پایان ارسال» تونل شرایطی داشته باشد که مستلزم اعلان به «پایان دریافت» باشد. با این‌حال «پایان ارسال» صرفاً نمی‌تواند پیامی را به «پایان دریافت» وارد کند؛ زیرا این پایان نمی‌تواند پیام‌هایی که از این طریق ارسال شده را از داده‌های ارسالی از منبع، تمیز دهد. «پایان ارسال» با استفاده از یک سازوکار خارج از باند می‌تواند پیام را به «پایان دریافت» باند ارسال کند. | ## بخش 2: داده های خارج از باند | «پایان دریافت» نیز با استفاده از برخی روش‌های ورود داده‌های داخل باندی، از این اتفاق مطلع شده و می‌تواند داده‌های خارج از باند را بخواند و تشخیص دهد که پیام ارسال شده برای «پایان ارسال»، مستقل از داده‌های منبع اصلی ارسال شده است. پیاده سازی این امکان وجود دارد که انتقال داده‌های خارج از باند با استفاده از یک کانال عملاً جدا پیاده سازی شود اما معمولاً این ویژگی در پروتکل ‌های انتقال داده ‌ای استفاده می‌شود که از همان کانال داده ‌های عادی استفاده می‌کنند. یک پروتکل معمولی ممکن است داده ‌ها را به بلوک ‌هایی تقسیم کند و هر بلوک شامل سربرگ ‌هایی برای شناسایی نوع داده، حجم داده یا تعداد کلمات ارسال شده باشد. این سربرگ، داده‌ها را از نظر برون باندی یا درون باندی بودن، اطلاعات مسیریابی و... در انتهای گیرنده، پروتکل با بررسی سربرگ داده‌ ها را به نقطه دریافت عادی یا یک مکانیزم جداگانه هدایت می‌کند. پروتکل مربوطه در «پایان دریافت»، در صورت داخل باند بودن سربرگ و مسیر، به مقصد پذیرش معمولی توجه می‌کند و در صورت خارج از باند بودن، سازوکاری جداگانه را بررسی می‌کند. زمانی که داده‌های خارج از باند برسند، بسته به این که چگونه اجرا شوند، ممکن است برخی سازوکارهایی برای اعلان یا اختلال برنامه دریافت وجود داشته باشند. | ## بخش 3: داده های خارج از باند | رایج ‌ترین پروتکلی که حاوی سازوکار داده‌های خارج از باند است، پروتکل کنترل انتقال (TCP) اینترنت است. TCP از «اشاره ‌گر اضطراری» برای علامت‌گذاری داده‌های خاص به عنوان خارج از باند استفاده می‌کند. با این حال، اختلاف طولانی‌ مدتی بین RFC 793 و RFC 1122 وجود دارد که استفاده از این ویژگی را محدود می‌کند؛ اما این ویژگی هنوز در پروتکل‌ های استاندارد خاصی، به ویژه پروتکل تلنت (Telnet)، به ‌طور گسترده استفاده می‌شود. در سیستم‌ های شبه یونیکس، داده ‌های خارج از باند را می‌توان با استفاده از فراخوان سیستمی recv خواند. هنگامی که این فلگ فعال باشد، داده ‌های دریافتی باید توسط گیرنده پیوند داده تفسیر و پردازش شوند، نه اینکه به عنوان اطلاعات تله ‌متری یا تله‌ کامند به مقصد ارسال شوند. با این حال، اولویت ‌دهی یک ویژگی ضروری یا همیشه مطلوب برای داده ‌های خارج از باند نیست. | ## جمع‌بندی | علاوه بر این، پیاده ‌سازی ‌های مختلف TCP ممکن است به طور قابل توجهی در چگونگی مدیریت اولویت داده ‌های خارج از باند متفاوت باشند.