موضوع مقاله: آدلی اند هاوس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آدلی اند هاوس | مقدمه: آدلی اند هاوس خانه‌ای روستایی از اوایل سده هفدهم میلادی است که در نزدیکی سافرون والدن در شمال غرب اسکس در انگلستان واقع شده‌است. | ## بخش 1: آدلی اند هاوس | این بنای بر روی زمین صومعه‌ای بندیکتی ساخته شد که در جریان انحلال صومعه‌ها به نیای سازنده آن، یعنی صدر اعظم ، اعطا شده بود. اولین ارل ساففُلک عمارت دوران تیودوری نیایش را ویران کرد و به جای آن کاخی باشکوه بنا نهاد که در آن از جیمز ششم و یکم پذیرایی می‌کرد. این خانه در سال ۱۶۶۶ میلادی (۱۰۴۵ هجری شمسی) به چارلز دوم فروخته شد، اما در ۱۷۰۱ به ارل‌های ساففُلک بازگردانده شد. بنا در اصل از دو حیاط تشکیل می‌شد، اما بخش بزرگی از آن در سده هجدهم تخریب گردید و اکنون حدود یک‌سوم اندازه اصلی خود را دارد. در پایان سده هجدهم، این خانه به تملک درآمد و برای ۱۵۰ سال در اختیار این خاندان ماند. در جریان جنگ جهانی دوم، خانه به عنوان پایگاهی برای آموزش مأموران لهستانی سازمان اجرایی عملیات ویژه مورد بهره‌گیری قرار گرفت. پس از جنگ، نهمین لرد برِیبروک خانه و پارک را به دولت فروخت و اکنون این بنا توسط میراث انگلستان اداره می‌شود. پارک این خانه که در سده هجدهم توسط طراحی شد، دربرگیرنده معبد، باغ پارتر، باغ آشپزخانه ارگانیک و اصطبل دوران تیودوری است. پیشینه سده شانزدهم آدلی اند هاوس بر روی زمین ، یک صومعه بندیکتی در بیرون از سافرون والدن در شمال غرب اسکس، بنا شده‌است. صومعه و زمین‌های آن در سال ۱۵۳۸ میلادی توسط هنری هشتم در جریان انحلال صومعه‌ها به صدر اعظمش اعطا شد. آدلی بر روی این زمین یک عمارت اربابی ساخت و شبستان کلیسای صومعه را به اقامتگاهی سه طبقه تبدیل کرد و بخشی از محل سکونت رئیس صومعه را به تالار بزرگ بدل نمود. پس از مرگ آدلی و همسرش الیزابت گری، آدلی اند به تنها دخترشان به ارث رسید که با ازدواج کرده بود. الیزابت یکم در دو نوبت از آدلی اند بازدید کرد: نخست در سپتامبر ۱۵۶۹ در حالی که دوک نورفولک زندانی بود، و دوم در جریان سال ۱۵۷۸ که در آن دربار میزبان هیئتی از دانشگاه کمبریج بود. او عمارت نیایش را در آدلی اند ویران کرد و به جای آن بنایی بسیار باشکوه‌تر ساخت که نشان‌دهنده منزلت او بود و به اندازه کافی بزرگ بود تا بتواند در بازدیدهای سلطنتی از دربار پذیرایی کند. حیاط درونی که مانند عمارت تیودوری بر روی زمین راهروهای صومعه ساخته شده بود، دربرگیرنده اتاق‌هایی برای ملکه در بخش شمالی، اتاق‌هایی برای پادشاه در بخش جنوبی، تالار بزرگ در ضلع غربی و گالری بلند در ضلع شرقی بود. عموی ارل که به عنوان شناخته می‌شد، استاد بنای برنارد ینسن و ناظر در طراحی خانه دست داشتند. گفته می‌شود ارل ساففُلک به پادشاه جیمز گفته بود که حدود ۲۰۰٬۰۰۰ پوند برای ساخت و تزئین خانه هزینه کرده‌است، هرچند این ممکن است اغراق‌آمیز بوده باشد. پادشاه در ژانویه و ژوئیه ۱۶۱۴ از آن بازدید کرد و اظهار داشت که خانه برای یک پادشاه بیش از حد بزرگ است، اما شاید برای یک لرد خزانه‌دار مناسب باشد. هزینه خانه و شیوه زندگی اشرافی ساففُلک و همسرش به بدهی‌هایی انجامید و در ۱۶۱۹، ساففُلک به اختلاس محکوم شد. او و همسرش نه روز در برج لندن به سر بردند تا اینکه پرداخت جریمه‌ای موجب آزادی آن‌ها شد. | ## بخش 2: آدلی اند هاوس | ساموئل پیپس در اکتبر ۱۶۶۰ از خانه بازدید کرد و آن را «بسیار زیبا» توصیف نمود، هرچند از اثاثیه و نقاشی‌ها چندان راضی نبود. در سال ۱۶۶۶، سومین ارل آدلی اند را به چارلز دوم به قیمت ۵۰٬۰۰۰ پوند فروخت، اما به عنوان «نگهبان کاخ» در خانه ماندگار شد. جذابیت خانه برای پادشاه این بود که تنها بیست مایل از نیومارکت، سافک فاصله داشت که مرکز فعالیت‌های ورزشی او بود. که در دهه ۱۶۷۰ ناظر ساختمانی آدلی اند بود، مجموعه‌ای از حکاکی‌ها پدیدآورد که وسعت خانه را پیش از تخریب جزئی آن در سده بعد نشان می‌دهند. بهسازی‌ها شامل یک پله‌گان جدید در تالار بزرگ می‌شد، در حالی که بال‌های شمالی و جنوبی حیاط بیرونی تخریب شدند. هنگامی که در سال ۱۷۴۵ بدون وصیت‌نامه درگذشت، عنوان به رسید، در حالی که یک خویشاوند دور، ، مالکیت آدلی اند را ادعا کرد. ادعای او در با موفقیت توسط سه نفر از نوادگان دختران سومین ارل ساففُلک به چالش کشیده شد، هرچند یکی از آن‌ها، ، مجبور شد ۱۰٬۰۰۰ پوند به افینگهام بپردازد. خانه هنگامی که کنتس آن را تحویل گرفت در وضعیت بدی بود و او با راهنمایی بناهای لندنی و جورج شکسپیر برنامه‌ای برای تخریب و مرمت اجرا کرد. هنگامی که کنتس در سال ۱۷۶۲ درگذشت، آدلی اند را به برادرزاده خواهرش، سِر ، واگذار کرد. آدام مسئول طراحی مجموعه‌ای از اتاق‌های نئوکلاسیک برای پذیرایی در بال جنوبی، یک بلوک خدماتی جدید در شمال خانه و یک کتابخانه جدید که بعداً تخریب شد، بود. پس از ارتقای گریفین به مقام اشرافی به عنوان چهارمین بارون هاوارد دی والدن در ۱۷۸۴، یک آپارتمان دولتی جدید در بال جنوبی برای استقبال از بازدید جرج سوم که هرگز محقق نشد، ایجاد گردید. کیپبلتی براون باغ‌های رسمی قدیمی را با چمن‌زارهای گسترده جایگزین کرد، رود کم را در غرب خانه پهن‌تر نمود و یک در شرق ساخت. رابرت آدام معبدی یونانی در غرب خانه برای یادبود پایان جنگ هفت‌ساله در ۱۷۶۳ طراحی کرد. معبد صلح، که با یک دیوار پنهان احاطه شده بود، در سال ۱۷۹۲ بر فراز تپه‌ای در شرق خانه برای یادبود بهبودی جرج سوم از بیماری در ۱۷۸۹ ساخته شد. در دهه ۱۷۹۰، پنجاه باغبان در آدلی اند مشغول به کار بودند تا باغ آشپزخانه هفت‌جریبی و چمن‌زارها را نگه‌داری کنند. پس از مرگ او در ۱۷۹۷، طبق شرایط وصیت‌نامه عمه‌اش، آدلی اند هاوس و ملک را به پسرعموی سومش واگذار کرد که نام گریفین را پذیرفت و به عنوان دومین بارون برِیبروک شناخته شد. هرچند دومین بارون برِیبروک از خویشاوندان خونی خاندان هاوارد نبود، اما با کاترین گرنویل، نواده اولین ارل ساففُلک، ازدواج کرد و از این طریق خانه برای ۱۵۰ سال دیگر در مالکیت نوادگان سازنده اصلی آن باقی ماند. پسرش که خانه و عنوان را در سال ۱۸۲۵ به ارث برد، آدلی اند را خانه اصلی خود قرار داد و کارهای گسترده‌ای برای بازگرداندن شخصیت ژاکوبایی آن انجام داد. در بال جنوبی، اتاق‌های اصلی در طبقه اول دوباره برپا شدند و اتاق‌های دولتی رابرت آدام در طبقه همکف، از جمله کتابخانه، به اتاق‌خواب تبدیل شدند. او مجموعه‌ای از اثاثیه و تابلوهای نقاشی از بیلینگبر به آدلی اند آورد که با مجموعه دیگری که همسرش جین، دختر ، به ارث برده بود، تکمیل شد. | ## بخش 3: آدلی اند هاوس | اتاق‌های آدلی اند تا اندازه زیادی همان‌گونه که سومین لرد برِیبروک آن‌ها را رها کرد باقی مانده‌اند، هرچند در دهه ۱۹۶۰ مرمت جزئی اتاق‌های دولتی آدام انجام شد. اتاق کودکان که خانه هشت فرزند برِیبروک‌ها بود، در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳ هجری شمسی) مرمت شد. سه تن از فرزندان، ، و به ترتیب به مقام چهارمین، پنجمین و ششمین لرد برِیبروک رسیدند. سومین لرد برِیبروک تاریخچه‌ای از آدلی اند منتشر کرد، در حالی که پسرش ریچارد، چهارمین لرد برِیبروک، مسئول ایجاد مجموعه تاریخ طبیعی به نمایش گذاشته شده در خانه بود. لرد برِیبروک در مارس ۱۹۴۱ درگذشت و در عرض چند هفته خانه مصادره شد و پیش از آنکه در اختیار سازمان اجرایی عملیات ویژه (SOE) قرار گیرد، به عنوان اردوگاهی برای تعداد کمی از یگان‌ها مورد بهره‌گیری قرار گرفت. در سال ۱۹۴۲، خانه با عنوان مدرسه آموزش ویژه ۴۳ (STS 43)، به پایگاهی برای آموزش مأموران لهستانی SOE یا تبدیل شد. این یادمان که در ۲۰ ژوئن ۱۹۸۳ (۳۰ خرداد ۱۳۶۲) افتتاح شد، در سال ۲۰۱۸ در فهرست بناهای درجه دو قرار گرفت. هشتمین لرد برِیبروک و برادر کوچکترش در جریان جنگ جهانی دوم کشته شدند و در سال ۱۹۴۳، پسرعموی آن‌ها نهمین لرد شد. نهمین لرد برِیبروک که با دو بار مالیات بر ارث مواجه بود، ابتدا خانه را به نشنال تراست پیشنهاد داد. خاندان برِیبروک مالکیت محتویات خانه و همچنین زمین‌های کشاورزی و جنگلی اطراف خانه و پارک را حفظ کرد. اصطبل که از اواخر سده شانزدهم میلادی برجای مانده، در مجاورت جاده لندن در غرب رود کم قرار دارد. این باغ که در سال ۲۰۰۰ تکمیل شد، توسط شاهزاده چارلز افتتاح گردید و در کتابی که به مناسبت ازدواج او با به او تقدیم شد، به آن پرداخته شده‌است. این باغ اکنون به همان شکلی که در اواخر دوران ویکتوریایی بوده به نظر می‌رسد و دارای کرت‌هایی برای سبزیجات، میوه، گیاهان دارویی و گل است که در مواقعی محصولاتش به هتل دورچستر عرضه می‌شده‌است. این باغ دارای تنوع گسترده‌ای از گونه‌های گیاهی است، از جمله حدود ۱۲۰ نوع سیب، ۶۰ نوع گلابی و ۴۰ نوع گوجه‌فرنگی. حضور در رسانه‌ها خانه و زمین‌های آن در برنامه‌های پرطرفدار تلویزیونی و رادیویی بهره‌گیری شده‌اند، از جمله ، و . نماهای بیرونی و باغ‌ها در فیلم سینمایی ۱۹۶۴ زن پوشالی با بازی جینا لولوبریجیدا و شان کانری نیز بهره‌گیری شدند. در طول سال ۲۰۱۷، صحنه‌هایی از تراست (مجموعه تلویزیونی آمریکایی) که توسط دنی بویل تهیه شده و بر اساس زندگی جان پال گتی سوم بود، در آدلی اند فیلمبرداری شد. در ۷ سپتامبر ۲۰۱۸ (۱۶ شهریور ۱۳۹۷)، صحنه‌هایی برای تاج (مجموعه تلویزیونی) فیلمبرداری شد. پیش از این، نماهای داخلی کتابخانه و تالار بزرگ برای نشان دادن اتاق‌هایی در قلعه بالمورال، قلعه وینزر و کالج ایتون مورد بهره‌گیری قرار گرفته بود. آدلی اند در مجموعه ویدیویی «راه ویکتوریایی» در کانال یوتیوب میراث انگلستان حضور دارد. | ## جمع‌بندی | این ویدیوها که در آدلی اند فیلمبرداری شده‌اند، شخصیت خانم کراکام (بر اساس ، سرآشپز خانه در دهه ۱۸۸۰) را نشان می‌دهند که و دیگر جنبه‌های مدیریت خانه در یک خانه روستایی انگلیسی اواخر سده نوزدهم را به نمایش می‌گذارد.