aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: زیلدا آرنس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # زیلدا آرنس | مقدمه: زیلدا آرنس نویمان (متولد ۲۵ اوت ۱۹۳۴ – درگذشته ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰) یک پزشک متخصص اطفال و امدادگر برزیلی بود. | ## بخش 1: زیلدا آرنس | او به دلیل تلاش‌هایش علیه دیکتاتوری نظامی برزیل و تأسیس یک مرکز مراقبت شبانی کاتولیک برای کودکان فقیر، در سطح بین‌المللی شناخته شد. فعالیت‌های بشردوستانه او که شامل کمک به فقرا و افراد مسن نیز می‌شد، بیش از سه دهه به طول انجامید. آرنس پس از تحصیل در رشته پزشکی، در سال ۱۹۵۹ از دانشگاه فدرال پارانا (UFPR) فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: زیلدا آرنس | او بیشتر به مطالعه بهداشت عمومی پرداخت تا به کودکان فقیر در مناطق با نرخ بالای مرگ و میر کودکان، سوء تغذیه و خشونت کمک کند. پیشه پس از کار در بیمارستان‌های محلی برای مراقبت از نوزادان، او مسئولیت مدیریت چندین کلینیک در مناطق فقیرنشین شهر کوریتیبا را بر عهده گرفت. این برنامه توانسته مرگ و میر نوزادان را در بیش از ۳۱٬۰۰۰ جامعه شهری و روستایی با فقر شدید، به بیش از نصف کاهش دهد. | ## بخش 3: زیلدا آرنس | او همچنین «پاستورال دا پسوا آیدوسا» (مراقبت شبانی برای افراد مسن) و دیگر سازمان‌های اجتماعی کنفرانس اسقفی برزیل را هماهنگ می‌کرد. | ## جمع‌بندی | آرنس به عنوان یک کاتولیک، با پیشگیری از بارداری مخالف بود و رویکردش مبتنی بر آموزش خانواده‌ها برای کاهش جرایم خرد و بیماری‌های قابل پیشگیری بود.
موضوع مقاله: بئاتریس سارلو | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # بئاتریس سارلو | مقدمه: بئاتریس سارلو (۲۹ مارس ۱۹۴۲ – ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴) یک منتقد ادبی و فرهنگی آرژانتینی بود. | ## بخش 1: بئاتریس سارلو | نویسنده، منتقد، و نمایشنامه‌نویس آرژانتینی، دیوید وینیاس، از اولین مربیان و تأثیرگذاران در زندگی او بود. در سال ۱۹۷۸، او مجله فرهنگی نقطه نظر را بنیان‌گذاری کرد که یکی از صداهای برجسته مخالف در دوران رژیم نظامی که در سال ۱۹۸۳ به پایان رسید بود. به دلیل ماهیت استبدادی رژیم، سارلو و دیگر همکارانش مجبور بودند از نام‌های مستعار استفاده کنند و مسائل سیاسی را در برابر مسائل زیبایی‌شناختی قرار دهند. به‌طور پارادوکسیکال، این موضوع باعث بازاندیشی سیاسی شد که تفکرات سارلو را از گرایش قبلی به مارکسیسم و دیگر اشکال رادیکالیسم دور کرد. او به نگه داشتن مواضع سیاسی معتدل چپ ادامه داد و از تبلیغ هیجانات مربوط به تفکرات بازار آزاد یا همبستگی‌های پوپولیستی اجتناب کرد. سارلو یک آکادمیسین برجسته و پرافتخار بود که به‌عنوان یک روشنفکر نیز فعالیت می‌کرد. او هم در موضوعات سنتی ادبی، از جمله کتابش دربارهٔ خورخه لوئیس بورخس که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد و یکی از آثار برجسته دربارهٔ این داستان‌پرداز بزرگ آرژانتینی محسوب می‌شود، و هم در حوزه‌های فرهنگی دیگر مانند فمینیسم، ظهور شهر مدرن آرژانتینی، و برداشت‌های متفاوت آرژانتین از جایگاه خود در آمریکای لاتین کار کرده است. | ## بخش 2: بئاتریس سارلو | این علایق مختلف با دغدغه کلی دربارهٔ روشنفکری و نحوه عملکرد ایده روشنفکری در بسترهای گفتمانی معاصر پیوند دارند. سارلو تنها یک متفکر محلی یا منطقه‌ای نبود، بلکه در بحث‌های جهانی مرتبط با نظریه انتقادی، پست‌مدرنیته و بی‌ثباتی ایدئولوژی‌های سیاسی ثابت پس از انقلاب‌های ۱۹۸۹ شرکت می‌کرد. او با این حال نسبت به بین‌المللی‌گرایی ساده‌لوحانه‌ای که در روشنفکر آرژانتینی پیشین، ویکتوریا اوکامپو، دیده می‌شد، هشدار داده است. از برخی جنبه‌ها، پروژه سارلو مشابه کار متفکران نسل قبلی مانند آنخل راما بود، به‌ویژه از نظر توانایی او در عبور از مرزهای رشته‌ای و گفتمانی، اگرچه راما تأثیر چندانی بر سارلو نداشت. سارلو با متفکران برجسته معاصر آرژانتینی مانند کارلوس آلتامیرا و ریکاردو پیگلیا همکاری کرده است. او کرسی ادبیات معاصر را در دانشکده هنر و ادبیات دانشگاه بوئنوس آیرس بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۱، در شرایطی بحث‌برانگیز، از دستیابی به موقعیتی معادل استاد ممتاز بازماند. | ## بخش 3: بئاتریس سارلو | او همچنین در چندین دانشگاه در ایالات متحده تدریس کرده است، کرسی سیمون بولیوار را در دانشگاه کمبریج بر عهده داشته و به عنوان پژوهشگر مدعو در مؤسسه مطالعات پیشرفته برلین فعالیت کرده است. علاوه بر این، سارلو به‌طور منظم برای روزنامه‌های آرژانتینی مانند لا ناسیون، کلارین (که برای آن ستون هفتگی می‌نوشت) و پاگینا ۱۲ مطالبی می‌نوشت. سارلو در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴ در بوئنوس آیرس، سه هفته پس از تحمل سکته مغزی، درگذشت. اظهارات فالکلند در اوت ۲۰۲۱، بئاتریس سارلو در یک مصاحبه اظهار داشت که جزایر فالکلند قلمروی بریتانیا هستند و این اظهارنظر باعث محکومیت از سوی کهنه‌سربازان و مقامات دولتی شد. بخشی از جناح مخالف از موضع او دفاع کردند، زیرا او گفت که به انتقادات از اظهارات خود "کمترین اهمیت" می‌دهد. سارلو بیان کرد که فالکلندها مانند جنوب اسکاتلند هستند و ادعای آرژانتین درباره این جزایر زمانی مطرح شد که آرژانتین هنوز به‌طور کامل به‌عنوان یک ملت شکل نگرفته بود. | ## جمع‌بندی | او همچنین اعلام کرد که حمله به جزایر فالکلند در سال ۱۹۸۲ یک "عمل روان‌پریشانه ملی" بود.
موضوع مقاله: سوزانا موشات جونز | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوزانا موشات جونز | مقدمه: سوزانا موشات جونز (؛ – ) زن ابرصدساله اهل ایالات متحده آمریکا بود که با ۱۱۶ سال و ۳۱۱ روز سن، مسن‌ترین فرد زنده جهان مابین ۱۷ ژوئن ۲۰۱۵ تا ۱۲ مه ۲۰۱۶ و آخرین آمریکایی زنده متولد شده در قرن ۱۹ بود. | ## بخش 1: سوزانا موشات جونز | او از مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و از مجلس نمایندگان آلاباما «به خاطر یک عمر دستاورد استثنایی در طول سه سده» تقدیر و تکریم شد. زندگی‌نامه سوزانا مشات در ۶ ژوئیه ۱۸۹۹ در شهرستان لاندس، آلاباما از پدر و مادری به نام‌های کالی و مری مشات به دنیا آمد. پدر و مادر او کشاورزان آفریقایی-آمریکایی بودند که در زمینی مانند پدربزرگ و مادربزرگش کشاورزی می‌کردند. او در دوران جوانی مدت در مزارع کار کرد و بعداً گفت که مصمم شده کار متفاوتی پیدا کند. در سال ۱۹۲۲، او از مدرسه رنگین‌پوستان کالهون فارغ‌التحصیل شد، و در فهرست فارغ‌التحصیلی مدرسه، از او را بابت مطالعه «موسیقی سیاهپوست در فرانسه» قدردانش شده است. پس از فارغ‌التحصیلی، او می‌خواست معلم شود و در دورهٔ تربیت معلم دانشگاه تاسکگی پذیرفته شد. والدین او توانایی پرداخت شهریه را نداشتند، بنابراین در سال ۱۹۲۳ او در مراحل اولیه رنسانس هارلم به نیویورک نقل مکان کرد. | ## بخش 2: سوزانا موشات جونز | در سال ۱۹۲۸، او با هنری جونز ازدواج کرد اما در سال ۱۹۳۳ از او طلاق گرفت و در سال ۲۰۱۱ گفت که «نمی‌دانست چه بر سر او آمده است» و فرزندی نداشت. او برای خانواده‌های ثروتمند کار می‌کرد و بابت مراقبت از فرزندانشان ۷ دلار در هفته دریافا می‌کرد، و در این مدت از بسیاری از اقوام خود جهت نقل مکان به نیویورک حمایت مالی می‌کرد. او همچنین مقداری از حقوق خود را برای تأسیس باشگاه کالهون، که یک صندوق کمک هزینه تحصیلی برای دانش آموزان آفریقایی-آمریکایی در دبیرستان محل تحصیلش بود، استفاده کرد. در سال ۱۹۶۵، او بازنشسته شد و با خواهرزاده‌اش لاویلا واتسون زندگی کرد و به مراقبت از پسر بچه او کمک کرد. در زمان مرگ او در مرکز سالمندان واندالیا در محلهٔ ایست نیویورک، (از محله‌های بروکلین) ساکن بود و بیش از ۱۰۰ خواهرزاده و برادرزاده داشت. سلامتی، رژیم غذایی و سبک زندگی جونز زمانی که ۱۰۰ ساله بود نابینا و تا حدی ناشنوا بود. او جراحی آب مروارید یا ضربان ساز توصیه شدهٔ پزشکان را رد کرد و هرگز ماموگرافی یا کولونوسکوپی انجام نداد. | ## بخش 3: سوزانا موشات جونز | او سه تا چهار بار در سال برای بررسی سلامتش، با یک پزشک مراقبت‌های اولیه ملاقات می‌کرد. در سال ۲۰۲۲، محققان به نقل از سوزانا موشات جونز در مطالعه ای نوشتند که او طول عمر زیاد خود را به نگرش مثبتش نسبت به فرایند پیری مرتبط می‌دانست. سالهای پایانی و مرگ جونز پنج سالروز تولد آخرش را در مرکز سالمندان واندالیا در بروکلین جشن گرفت. او در ۱۱۲ سالگی خود نامه‌های ادای احترامی را از سوی مایکل بلومبرگ شهردار نیویورک سیتی و اندرو کوئومو فرماندار نیویورک دریافت کرد. در تولد ۱۱۵ سالگی‌اش، خواهرزاده‌اش، لوئیس جاج، به یک شبکهٔ تلویزیونی گفت که جونز «این روزها خیلی زود خسته می‌شود، اما امروز روز خوبی بوده است.» جونز در جشن صحبت نکرد. در ۳ ژوئیه ۲۰۱۵، سه روز قبل از تولد ۱۱۶ سالگی او، گواهینامه ای از رکوردهای جهانی گینس به او اهدا شد که تأیید می‌کرد او مسن‌ترین فرد زنده جهان است. | ## جمع‌بندی | پس از مرگ او، اما مورانو پیرترین فرد زنده جهان و همچنین آخرین فرد زنده ای شد که در دهه ۱۸۰۰ به دنیا آمد.
موضوع مقاله: آیلین کریمر | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آیلین کریمر | مقدمه: او در دهه ۱۹۳۰ در سیدنی در رشته‌های آواز و موسیقی تحصیل کرد، اما پس از شرکت در یکی از اجرای هنرمند نامدار باله گرتروت بودنویزر در سال ۱۹۴۰، بلافاصله تصمیم گرفت که حرفه خود را به رقص باله تغییر دهد. | ## بخش 1: آیلین کریمر | او پس از پیوستن به گروهی که چنین تأثیری بر او گذاشته بود، طی دهه بعد در سراسر استرالیا و خارج از کشور تور رقص داشت. او سپس به مدت ۶۰ سال در کشورهای فرانسه و ایالات متحده آمریکا زندگی و کار کرد، تا آنکه در سن ۹۹ سالگی به استرالیا بازگشت، و تا زمان مرگش در سن ۱۱۰ سالگی فعالیت هنری می‌کرد. در بازگشت در استرالیا، کریمر با سو هیلی، طراح رقص/فیلم، ملاقات کرد و با او در چندین اثر سینمایی و ویدئویی همکاری کرد. اوایل زندگی و تحصیلات آیلین کریمر در ۸ نوامبر ۱۹۱۴ متولد شد و با برادر بزرگش در ماسمن سیدنی بزرگ شد. پدرش که یک فروشنده ماشین بود، زمانی که کریمر حدود ۱۰ سال داشت علائم اعتیاد به الکل را نشان داد، که منجر به طلاق مادرش شد و زمانی که آیلین ۱۳ ساله بود مخفیانه با بچه‌ها به حومه کوگی نقل مکان کرد. سپس مادرش به عنوان نگهبان فروشگاه در فارمرز (اکنون بخشی از می‌یر)، که یک فروشگاه بزرگ در خیابان جورج بود مشغول به کار شد. | ## بخش 2: آیلین کریمر | در سال ۱۹۳۶، زمانی که مادرش دوباره ازدواج کرد، کریمر خانه را ترک کرد و تا سال ۱۹۴۰ در یک کلبه اشتراکی در خیابان فیلیپ زندگی کرد و در کنسرواتوریوم موسیقی سیدنی آواز خواند. برای حفظ استقلال مالی و تامین زندگی خود، او به عنوان یک مهماندار و یک مدل هنری هم کار می‌کرد و زمانی مدل نقاشی و مجسمه‌سازی برای هنرمند برگ استرالیایی نورمن لینزی بود. در سال ۱۹۴۰، مادرش او را به یک کنسرت خیریه که شامل اجرایی از «دانوب آبی» هم بود، برد که توسط گروه رقص بالهٔ گرتروت بودنویزر اجرا می‌شد. روز بعد، کریمر به دنبال بودنویزر رفت و پس از موفقیت‌آمیز بودن تست رقص و تکمیل سه سال دورهٔ آموزشی، او به گروه اصلی بودنویزر پیوست و کار خود را در قالب یک بالرین حرفه‌ای آغاز کرد. سبک بودنویزر اکسپرسیونیستی بود و از حرکات بدن برای نشان دادن احساسات استفاده می‌کرد. بزرگداشت پرتره، سکون درونی آیلین کریمر اثر جراح پلاستیک اندرو لوید گرین اسمیت، فینالیست جایزه آرچیبالد در سال ۲۰۱۷ شد. | ## بخش 3: آیلین کریمر | در سپتامبر ۲۰۱۸، هیلی جایزه رقص استرالیا را برای «دستاوردی برجسته در فیلم یا رسانه نوین» دریافت کرد. در دسامبر ۲۰۱۸، کریمر مهمان برجسته برنامه مصاحبه‌محور یک به‌علاوه یک در شبکهٔ ای‌بی‌سی بود. در سال ۲۰۱۵، او به عنوان یکی از ۱۰۰ جایزه زن تأثیرگذار توسط روزنامهٔ بررسی مالی استرالیا و وستپک نامزد شد. کریمر بعداً در حالی که در خارج از کشور زندگی می‌کرد، دو رابطه طولانی هم داشت، با باروخ شادمی (۱۹۲۰–۱۹۸۷) و «بیوه‌مرد ثروتمند جنوبی» ویلیام «بیل» دی. | ## جمع‌بندی | کرامر در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴، یک هفته پس از تولد ۱۱۰ سالگی خود، در نیو ساوت ولز درگذشت.
موضوع مقاله: سوزانا مکسول | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سوزانا مکسول | مقدمه: سوزانا مَکسول (؛ – ) با نام‌خانوادگی دوشیزگی استوکز یک شهروند سیاهپوست برجسته در شهر ریچموند هیل کانادا و زنی ابرصدساله در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود. | ## بخش 1: سوزانا مکسول | اوایل زندگی مَکسول در سال ۱۸۰۵ در پنسیلوانیا از پدر و مادری سیاه‌پوست و آزاد (غیر برده) به دنیا آمد، اما در سن کودکی یتیم شد. او خدمتکار قراردادی خانواده‌ای سفیدپوست شد که از قرار معلوم زمینه اندکی تحصیل را برایش فراهم کردند چرا که قادر به خواندن و نوشتن شد. طبق یک مقاله در نشریهٔ گلوب در سال ۱۹۰۱، او تحت قیمومیت آقای هارپر بود که مالک چندین جریب زمین بود. در اینجا بود که او خواندن، خیاطی و بافتنی را یادگرفت و دستورالعمل‌هایی برای انجام کارهای خانه به او داده می‌شد. زندگی در پنسیلوانیا، مقاومت در برابر بردگان او در هجده سالگی استقلال خود را به دست آورد. دو سال بعد، او با هنری مَکسول ازدواج کرد و این زوج خانه‌ای در شهرستان لنکستر احتمالاً در کریستیانا، ساختند. | ## بخش 2: سوزانا مکسول | در پنسیلوانیا، برده‌داری تقریباً از بین رفت و ایالت در حال تبدیل شدن به پناهگاهی برای بردگان فراری از جنوب بود. با این حال، با توجه به تصویب «قانون برده فراری» در سال ۱۸۵۰، بسیاری از شکارچیان برده بودند که خواستار اقتدار برای بازپس‌گیری بردگان فراری خود بودند. با این حادثه، ادوارد گورساچ و گروهش تلاش کردند برده‌های فراری‌اش، نوآ بیلی، نلسون فورد، جورج هاموند و جاشوا هاموند را دوباره دستگیر کنند. در نهایت، خانواده پس از شورش‌های کریستیانا در ۱۱ سپتامبر ۱۸۵۱ مجبور به فرار از پنسیلوانیا شدند. هجوم شکارچیان بردهٔ جایزه‌بگیر، که توسط قانون برده فراری در سال ۱۸۵۰ تقویت شده بود، ماندن ساکنان سیاه‌پوست را ناامن کرد. با توجه به عواقب بعدی، ساکنان سیاه‌پوست از طریق راه‌آهن زیرزمینی فرار کردند و در نیویورک سکنا گزیدند. | ## بخش 3: سوزانا مکسول | با این حال، حضور او در دهکده‌ای که مورد تهاجم قرار گرفت و مقاومت کرد، و فرار او از پنسیلوانیا، تاییدکننده روایت‌ها از موقعیتی است که بسیاری به دلیل ترس از به‌دام افتادن و محبوس شدن از آن فرار کردند. در کانادا در سال ۱۸۵۵ خانواده مکسول در ایالت نیویورک زندگی می‌کردند (جایی که دخترش شارلوت ماتیلدا (تیلی) در آن متولد شد) و در سال ۱۸۵۸ آنها از طریق راه‌آهن زیرزمینی به کانادای علیا مهاجرت کردند و مدتی را در تورنتو گذراندند. در سال ۱۸۷۱ آنها به ریچموند هیل در شمال تورنتو نقل مکان کردند و یکی از معدود، اگر نگوییم تنها خانواده‌های سیاه‌پوست در شهر بودند. هنری به عنوان سوخت‌رسان لوکوموتیو مشغول به‌کار شد و سوزانا، همراه با دو دخترش، یک تجارت خشک‌شویی را در خانه خود اداره می‌کرد. روایتی از مکسول می‌گوید که ۷ مایل (۱۱ کیلومتر) برای کار در مارکهام، جایی که دستمزدها بالاتر بود، پیاده‌روی می‌کرد و یک‌بار هنگام بازگشتش در طوفان شدید برف از حال رفت و به روز زمین افتاد. طول عمر و مرگ مطابق گزارش روزنامه گلوب چاپ ۱۲ فوریه ۱۹۲۳، او مسن‌ترین شهروند کانادایی اعلام شد که در سن ۱۱۷ سالگی درگذشت است. | ## جمع‌بندی | تشییع جنازه او توسط ریچارد آموس بال، خادم کلیسای اسقفی متدیست بریتانیا و پسر بردگان فراری که آنها هم از راه‌آهن زیرزمینی برای رسیدن به کانادا استفاده کرده بودند، انجام شد.
موضوع مقاله: مرکز رایانه کره (شمالی) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مرکز رایانه کره (شمالی) | مقدمه: __NOTOC__ مرکز رایانه کره یا کی‌سی‌سی یک مرکز دولتیِ کره شمالی در حوزه پژوهش‌های فناوری اطلاعات است. | ## بخش 1: مرکز رایانه کره (شمالی) | مرکز رایانه کره که تا سال ۲۰۱۱ اداره کننده کد کشور دامنه سطح‌بالا .kp بود، بیش از ۱۰۰۰ نفر کارمند دارد. کی‌سی‌سی هشت مرکز توسعه و تولید، و همچنین یازده مرکز اطلاعاتی منطقه‌ای را اداره می‌کند. این مرکز، کالج فناوری اطلاعات کی‌سی‌سی و مؤسسه فناوری اطلاعات آن را نیز مدیریت می‌کند. این مرکز به پژوهش در زمینه لینوکس علاقه‌مند است و توسعه توزیع سیستم‌عامل ستاره سرخ را که برای کره شمالی بومی‌سازی شده است آغاز کرده‌است. | ## بخش 2: مرکز رایانه کره (شمالی) | کی‌سی‌سی بخشی از ساختار سیاسی است و بطور کامل یک شرکت فناوری اطلاعاتِ صرف محسوب نمی‌شود. وضعیت فناوری و نوسازی کلی آن از دید بسیاری، حتی با در نظر گرفتن روح زمانه در کره شمالی، هنوز بسیار عقب‌تر از سایر نقاط جهان تلقی می‌شود. به‌عنوان نمونه، دامنه .kp در سال ۲۰۰۷ ثبت شد، اما کی‌سی‌سی با وجود پشتیبانی یک شرکت اروپایی، طی سه سال نتوانست یک رجیستری کارآمد راه‌اندازی کند. این مرکز همچنان زیرساخت ccTLD را به‌طور کامل پیاده‌سازی نکرده است؛ امری که دولت کره شمالی سال‌هاست آن را به‌عنوان یک هدف دنبال می‌کند. | ## بخش 3: مرکز رایانه کره (شمالی) | در حالی که کی‌سی‌سی عمدتاً بر پروژه‌های داخلی کره شمالی متمرکز است، از سال ۲۰۰۱ به مشتریانی در اروپا، چین، کره جنوبی، ژاپن و خاورمیانه نیز خدمات ارائه کرده‌است. بر اساس گزارش‌ها، کی‌سی‌سی در پروژه‌های مرتبط با امنیت سایبری و نظارت با سایر نهادهای دولتی همکاری داشته‌است. نوسوتِک شرکت نوپای فناوری اطلاعات دیگری در کره شمالی است که بازی‌های رایانه‌ای تولید می‌کند؛ دو مورد از این بازی‌ها توسط نیوز کورپوریشن منتشر شده‌اند. | ## جمع‌بندی | اوایل سال ۲۰۱۵، ساختار کی‌سی‌سی بازسازمان‌دهی شد و تمام وظایفی که مستقیماً به توسعه سیستم‌عامل ستاره سرخ مرتبط نبودند، به نهادهای دیگر منتقل شدند.
موضوع مقاله: رز اونیل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رز اونیل | مقدمه: رز سیسیل اونیل (زاده ۲۵ ژوئن ۱۸۷۴ – درگذشته ۶ آوریل ۱۹۴۴) کارتونیست، تصویرگر، هنرمند و نویسنده آمریکایی بود. | ## بخش 1: رز اونیل | او در سال ۱۹۰۹ به خاطر خلق شخصیت‌های کمیک استریپ به شهرت رسید و اولین کاریکاتوریست زن در ایالات متحده بود. او در سنین پایین به هنر علاقه نشان داد و به دنبال شغلی به عنوان تصویرگر بود تا در شهر نیویورک کار کند. کارتون‌های کیوپی او که اولین بار در سال ۱۹۰۹ در مجله مجله خانه بانوان به نمایش درآمد، در سال ۱۹۱۲ توسط یک شرکت اسباب‌بازی آلمانی، به‌عنوان عروسک بیسکو تولید شد و به دنبال آن مواد ترکیبی و نسخه‌های سلولوئیدی نیز تولید شد. این عروسک‌ها در اوایل قرن بیستم بسیار محبوب بودند و به عنوان یکی از اولین اسباب بازی‌های عرضه شده به بازار در ایالات متحده شناخته می‌شوند. | ## بخش 2: رز اونیل | اونیل در 25 ژوئن 1874 در ویلکس-بار، پنسیلوانیا ، دختر ویلیام پاتریک، یک مهاجر ایرلندی ، و آلیس آسنات "میمی" اسمیت اونیل به دنیا آمد. او دو خواهر کوچکتر به نام های لی و کالیستا و سه برادر کوچکتر به نام های هیو، جیمز و کلارنس داشت. او از اوایل کودکی علاقه زیادی به هنر نشان داد و خود را وقف طراحی، نقاشی و مجسمه سازی کرد. او در سیزده سالگی، در یک مسابقه نقاشی کودکان شرکت کرد که حامی مالی آن اوماها هرالد بود و جایزه اول را برای نقاشی خود با عنوان «وسوسه منتهی به پرتگاه» به دست آورد. | ## بخش 3: رز اونیل | راهبه ها او را به ناشران مختلف معرفی کردند تا آثاری از مجموعه شصت طراحی او را بفروشند. او توانست نقاشی‌های خود را به انتشارات متعددی بفروشد و شروع به گرفتن سفارش‌های بیشتر کرد. | ## جمع‌بندی | یک کمیک استریپ چهار پانل از اونیل در شماره 19 سپتامبر 1896 در مجله تراث به نمایش درآمد و او را به اولین زن آمریکایی تبدیل کرد که یک کمیک استریپ منتشر کرد.
موضوع مقاله: عایشه شنا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عایشه شنا | مقدمه: او به عنوان یک پرستار ثبت‌شده، کار خود را با زنان محروم به‌عنوان کارمند وزارت بهداشت مراکش آغاز کرد. | ## بخش 1: عایشه شنا | در سال ۱۹۸۵، او انجمن همبستگی زنان (ASF) را تأسیس کرد، که یک خیریه مستقر در کازابلانکا است و به مادران مجرد و قربانیان سوءاستفاده کمک می‌کند. شنا برای فعالیت‌های بشردوستانه خود جوایز مختلفی دریافت کرد، از جمله جایزه اپوس در سال ۲۰۰۹ (به ارزش ۱ میلیون دلار آمریکا). اوایل زندگی و تحصیل شنا در ۱۴ اوت ۱۹۴۱، در کازابلانکا و در دوره مراکش تحت حمایت فرانسه متولد شد و کودکی خود را در مراکش گذراند. پدرخوانده‌اش مایل بود او در سن ۱۲ سالگی مدرسه را ترک کند، اما مادرش او را به کازابلانکا فرستاد تا نزد عمه‌اش زندگی کرده و تحصیلاتش را در یک مدرسه فرانسوی‌زبان ادامه دهد. شنا در ۱۶ سالگی مدرسه را ترک کرد و در یک بیمارستان مشغول به کار شد، جایی که به‌عنوان منشی در برنامه‌های تحقیقاتی روی جذام و سل فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۶۰، با تشویق دوستانش، در آزمون‌های مدرسه پرستاری شرکت کرد و پذیرفته شد. | ## بخش 2: عایشه شنا | پس از دریافت مدرک پرستاری، شنا در بخش آموزش وزارت بهداشت مشغول به کار شد و در نهایت به‌عنوان هماهنگ‌کننده برنامه‌های آگاهی‌بخشی سلامت فعالیت کرد. در دهه ۱۹۷۰، او شروع به تولید برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی در زمینه سلامت زنان کرد. کار خیریه شنا اولین فعالیت داوطلبانه خود را در سال ۱۹۵۹ در یک برنامه رفاه کودکان آغاز کرد. در سال ۱۹۸۵، او انجمن همبستگی زنان (ASF؛ «انجمن همبستگی زنان») را تأسیس کرد، که سازمانی اختصاص‌یافته به کمک به مادران مجرد و زنان قربانی خشونت است. ASF زنان را در مهارت‌هایی مانند آشپزی، خیاطی، حسابداری و مهارت‌های گوناگون دیگر آموزش می‌دهد، با هدف بازگشت آن‌ها (و فرزندانشان) به جامعه و ایجاد استقلال برای آن‌ها. در سال ۲۰۰۲، این سازمان از دولت مراکش به‌طور رسمی وضعیت سازمان غیرانتفاعی (NGO) دریافت کرد و بعداً کمک مالی از محمد ششم، پادشاه مراکش دریافت کرد. | ## بخش 3: عایشه شنا | در سال ۱۹۹۶، شنا کتاب فقر: داستان‌ها را منتشر کرد که در آن ۲۰ داستان از زنانی که با آن‌ها کار کرده بود را روایت می‌کند. این کتاب جایزه‌ای از سفارت فرانسه در رباط دریافت کرد و بعداً به زبان عربی ترجمه شد. دفاع از حقوق زنان شنا خود را به‌عنوان کسی با «قلبی مسلمان و ذهنی سکولار» توصیف می‌کرد. در دوران اشتغال در وزارت بهداشت مراکش، او به دلیل فعالیت‌هایش در حوزه‌هایی که با تابوهای اجتماعی و مذهبی همراه بود، شناخته شد؛ از جمله برنامه‌ریزی خانواده، وضعیت مادران مجرد، کودکان نامشروع و رهاشده، و قربانیان تجاوز خویشاوندی. او به‌طور مکرر از سوی محافظه‌کاران اجتماعی مورد انتقاد قرار می‌گرفت، که معتقد بودند فعالیت‌های او به رفتارهای غیراخلاقی مشروعیت می‌بخشد. در سال ۲۰۰۹، شنا به خاطر تلاش‌هایش برای زنان محروم جایزه اپوس (به ارزش ۱ میلیون دلار آمریکا) را دریافت کرد. | ## جمع‌بندی | این جایزه توسط بنیادی که با دانشگاه‌های کاتولیک همکاری دارد و برای فعالیت‌های بشردوستانه مبتنی بر ایمان اعطا می‌شود، مدیریت می‌شود.
موضوع مقاله: مهسا عرفانی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مهسا عرفانی | مقدمه: وی فعالیت خود را از پنج سالگی در فیلم مستاجر با مدیریت دوبلاژ ناصر طهماسب آغاز کرد. | ## بخش 1: مهسا عرفانی | از کودکی به همراه پدر و مادرش در سالن‌های دوبله حضور داشت و اولین بار در سن ۵ سالگی به عنوان دوبلور وارد کار شد. اولین تجربهٔ صداپیشگی او در فیلم مستأجر با مدیریت دوبلاژ ناصر طهماسب و تهیه‌کنندگی امیرحسین شریفی بود. او در فیلم شب بخیر غریبه نیز همراه با مادرش بازی کرده اما عمده شهرت او به خاطر دوبله بود. | ## بخش 2: مهسا عرفانی | او دوران متوسطه را در هنرستان سوره گذراند و دارای لیسانس بازیگری و فوق لیسانس کارگردانی است. عرفانی روی تیزرها نیز صداپیشگی می‌کرد که می‌توان به تبلیغ بستنی میهن (مامان جون بستنی‌اش خوشمزه‌تره!) اشاره کرد. وی بیشتر در دوبله انیمیشن‌ها فعالیت می‌کند از جمله آنها می‌توان به باب اسفنجی، فروزن، فوتبالیست‌ها، نیک و نیکو، شهر موش‌ها و باربی اشاره کرد. | ## بخش 3: مهسا عرفانی | همسر اول او فعالیتی در دوبله و سینما نداشت و در زمینه تجهیزات کامپیوتری مشغول به کار بود. | ## جمع‌بندی | این ازدواج اما به جدایی انجامید و او در سال ۱۳۹۸ با پویا فهیمی، از گویندگان سازمان صدا و سیما، ازدواج کرد.
موضوع مقاله: چانگ جوری | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # چانگ جوری | مقدمه: چانگ جوری نخست‌وزیر امپراتوری گوگوریو در زمان پادشاهان، پادشاه بونگسانگ و پادشاه میچون بود. | ## بخش 1: چانگ جوری | می‌توان چنین استنباط کرد که نخست‌وزیر چانگ جوری از یک خانواده اصیل سرشناس می‌آمد زیرا در مناصب عالی دولتی مانند «ته‌ساجا» و «ته‌جوبو» خدمت می‌کرد.창조리 열전에는 남녀가 아닌 장정을 뽑았다고 한다. زندگی‌نامه سلطنت پادشاه بونگسانگ چانگ جوری ابتدا به عنوان ته‌ساجا در استان جنوبی و سپس به عنوان ته‌جوبو خدمت کرده است. | ## بخش 2: چانگ جوری | با این تهاجم، چانگ جوری پادشاه بونگسانگ ترغیب کرد تا ژنرال داهیونگ «گو نوجا» را به سمت فرماندار دژ شین منصوب کند. هنگامی که پادشاه بونگسانگ فاسد و خشن شد، چانگ جوری از سمت نخست‌وزیری استعفا داد و کودتایی را برای سرنگونی ظالم و قرار دادن گو اولبول، برادرزاده پادشاه، بر تاج و تخت برنامه‌ریزی کرد. | ## بخش 3: چانگ جوری | چانگ جوری درسال ۳۰۰ میلادی کودتا کرد و پادشاه بونگسانگ را که پس از تبعید خودکشی کرد سرنگون کرد. سلطنت پادشاه میچون چانگ جوری در زمان پادشاه میچون به سمت نخست‌وزیری بازگردانده شد. | ## جمع‌بندی | سامگوک ساگی حکومت خوش‌خیم پادشاه میچون و مشاور او، نخست‌وزیر چانگ جوری را توصیف می‌کند.
موضوع مقاله: آرم‌کمدی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرم‌کمدی | مقدمه: آرم‌کمدی (؛ ) یک برنامه تلویزیونی طنز ارمنستانی حدود ۲۵ دقیقه‌ای محصول سال ۲۰۱۲ کشور ارمنستان به کارگردانی هرایر مهرابیان و نویسندگی نارک مارگاریان و |سرگئی سارکیسیان می‌باشد. | ## بخش 1: آرم‌کمدی | این برنامه در ابتدا به عنوان یک وب‌سایت خبری طنز شروع به کار کرد، سپس به یک مجموعه وب در کانال تلویزیون اینترنتی CivilNet تبدیل شد. پس از دو سال اجرا، از سازندگان این برنامه دعوت شد تا به شبکه تلویزیونی گسترش پیدا کند. | ## بخش 2: آرم‌کمدی | آرم‌کمدی به «اولین برنامه خبری طنز در ارمنستان با طنز و شوخ‌طبعی سیاسی تبدیل شد و اخبار واقعی را با دیدگاهی متفاوت گزارش کرد». هر قسمت از آرم‌کمدی توسط کمدین‌های ارمنی نارک مارگاریان و سرگئی سارگسیان نوشته و میزبانی می‌شود. | ## بخش 3: آرم‌کمدی | وی قصد داشت در صورت بازدید از ایالات متحده آمریکا، مجریان برنامه را در برنامه خود دعوت کند. هنگامی که در مه ۲۰۱۷، نارک مارگاریان و سرگئی سرکیسیان در «تور استندآپ ایالات متحده» بودند و به عنوان مهمان در برنامه کونان دعوت شدند. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۲۱ این برنامه اعلام نمود: که پخش تلویزیونی را قطع می‌کنند و به یوتیوب باز می‌گردند، جایی که از ابتدا شروع به کارکرده بود.
موضوع مقاله: آلرژی به سویا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلرژی به سویا | مقدمه: این بیش‌حساسیت به مصرف مواد شیمیایی گیاهی موجود در سویا (Glycine max) است که باعث واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن می‌شود و معمولاً با علائمی مانند ناراحتی لوله گوارشی، مشکلات تنفس فیزیولوژیک یا اریتما همراه است. | ## بخش 1: آلرژی به سویا | سویا یکی از هشت مواد غذایی است که منجر به ایجاد واکنش‌های آلرژیک در کودکان و بزرگسالان است. آلرژی به سویا معمولاً با یک رژیم غذایی پرهیز از غذاهایی که ممکن است حاوی ترکیبات سویا باشند، درمان می‌شود. | ## بخش 2: آلرژی به سویا | شدیدترین واکنش آلرژی غذایی آنافیلاکسی است، که نیازمند فوریت‌های پزشکی و درمان با اپی نفرین دارد. اگرچه بیشتر کودکان از حساسیت به سویا بیشتر می‌شوند، اما برخی ممکن است این آلرژی تا بزرگسالی ادامه یابد. | ## بخش 3: آلرژی به سویا | علائم آلرژی به سویا علائم ممکن است شامل: بثورات پوستی، کهیر، خارش دهان، لب‌ها، زبان، گلو، چشم‌ها، پوست یا نواحی دیگر، تورم لب‌ها، زبان، پلک‌ها یا کل صورت، مشکل در بلع، آبریزش یا احتقان بینی، صدای خشن، خس خس سینه، تنگی نفس، احساس سبکی سر، گیجی، سردرد حالت تهوع و استفراغ باشد. علائم آلرژی از فردی به فرد دیگر متفاوت است خطر جدی در مورد آلرژی می‌تواند زمانی آغاز شود که راه هوایی یا دستگاه گردش خون تحت تأثیر قرار گیرد. | ## جمع‌بندی | اولی را می‌توان با خس خس سینه، مسدود شدن راه هوایی و کبودی، دومی با نبض ضعیف، پوست رنگ پریده و غش نشان داد.