موضوع مقاله: جایزه تمپلتون | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # جایزه تمپلتون | مقدمه: جایزه تمپلتون جایزه‌ای سالانه است که به تشخیص داوران به یک فرد زنده اعطا می‌شود و هدف آن تقدیر از «دستاوردهای برجسته‌ای است که چشم‌انداز بشردوستانه سر جان تمپلتون را پیش می‌برد؛ یعنی استفاده از توان علمی برای کاوش در عمیق‌ترین پرسش‌های جهان و بررسی جایگاه و هدف بشر در آن». | ## بخش 1: جایزه تمپلتون | این جایزه از سال ۱۹۷۲ توسط جان تمپلتون تأسیس شده و تأمین مالی و مدیریت آن نیز توسط وی انجام گرفت. تأمین مالی جایزه توسط بنیاد جان تمپلتون، بنیاد مذهبی تمپلتون و بنیاد خیریه جهانی تمپلتون انجام می‌شود و اداره آن بر عهده بنیاد جان تمپلتون است.Online: این جایزه در ابتدا به افرادی اهدا می‌شد که در حوزه دین فعالیت می‌کردند و مادر ترزا نخستین برنده آن بود، اما در دهه ۱۹۸۰ دامنه اعطای آن گسترش یافت و شامل افرادی شد که در تقاطع علم و دین فعالیت دارند. تا سال ۲۰۰۱، نام رسمی این جایزه «جایزه تمپلتون برای پیشرفت در دین» بود و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ با عنوان «جایزه تمپلتون برای پیشرفت در تحقیقات یا اکتشافات در مورد واقعیت‌های معنوی» شناخته می‌شد. هیئت داوران و دریافت‌کنندگان این جایزه شامل پیروان مذاهب مختلف از جمله هندوها، مسیحیان، یهودیان، بودایی‌ها و مسلمانان بوده‌اند. | ## بخش 2: جایزه تمپلتون | ارزش مالی این جایزه به‌گونه‌ای تعیین شده است که از جوایز نوبل بیشتر باشد؛ به گفته نشریه اکونومیست، جان تمپلتون بر این باور بود که در جوایز نوبل «معنویت نادیده گرفته شده است». نشان جایزه معمولاً توسط شاهزاده فیلیپ، در طول حیاتش، در مراسمی که در کاخ باکینگهام برگزار می‌شد، اهدا می‌گردید. این جایزه به عنوان جایزه‌ای معتبر و مورد توجه گسترده شناخته می‌شود، و روزنامه واشینگتن پست آن را معتبرترین جایزه در حوزه دین توصیف کرده است. با این حال، برخی دانشمندان آتئیست، از جمله ریچارد داوکینز، هری کروتو و جری کوین، این جایزه را به دلیل «محو مرز مشخص بین دین و علم» و اعطای آن به «دانشمندانی که یا خود مذهبی هستند یا نظرات مثبتی دربارهٔ دین ارائه می‌دهند» مورد انتقاد قرار داده‌اند. | ## بخش 3: جایزه تمپلتون | این انتقاد توسط مارتین ریس، برنده جایزه سال ۲۰۱۱، رد شد؛ او با اشاره به آتئیسم خود و دیگر برندگان، تأکید کرد که تحقیقات آنان در حوزه‌هایی مانند روان‌شناسی، زیست‌شناسی تکاملی و اقتصاد به سختی می‌تواند به‌عنوان «ترویج دین» طبقه‌بندی شود. تورنسمدیر سابق مجمع عمومی کلیسای اسکاتلند۱۹۷۹نیکیو نیوانوهم‌بنیان‌گذار ریشو کوسی کای۱۹۸۰رالف وندل بورهوبنیان‌گذار مجله زیگون۱۹۸۱سیسلی ساندرزبنیان‌گذار جنبش مراقبت‌های تسکینی و مراقبت‌های هاسپیس۱۹۸۲بیلی گراهاممبلغ مسیحی۱۹۸۳الکساندر سولژنیتسینرمان‌نویس مخالف شوروی؛ برنده جایزه نوبل۱۹۸۴مایکل بوردوبنیانگذار مؤسسه کستون۱۹۸۵آلیستر هاردیبنیانگذار مرکز تحقیقات تجربه دینی۱۹۸۶جیمز آی. | ## جمع‌بندی | مک‌کوردرئیس سابق مدرسه الهیات پرینستون۱۹۸۷استنلی جکیکشیش بندیکتی؛ استاد اخترفیزیک، دانشگاه سیتون هال۱۹۸۸انعام‌الله خاندبیرکل سابق کنگره مسلمانان جهان مدرن۱۹۸۹کارل فریدریش فون وایتسزکرکارل فریدریش فون وایتسکر و لرد مک‌لئود اهل فویناری در سال ۱۹۸۹ به‌طور مشترک این جایزه را دریافت کردند.فیزیکدان و فیلسوفجورج مک‌لئودبنیانگذار انجمن آیونا۱۹۹۰بابا امتبابا امت و چارلز بیرچ در سال ۱۹۹۰ به‌طور مشترک این جایزه را دریافت کردند.توسعه‌دهنده جوامع مدرن برای افراد مبتلا به جذامچارلز بیرچاستاد بازنشسته دانشگاه سیدنی۱۹۹۱امانوئل یاکوبوویتس، بارون یاکوبوویتسخاخام اعظم سابق بریتانیای کبیر و کشورهای مشترک‌المنافع۱۹۹۲کیونگ-چیک هانمبلغ و بنیانگذار کلیسای پروتستان یانگناک، سئول.