aria-haman/haman-fa-wikipedia-articles-186k huggingface dataset:
موضوع مقاله: کاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ داخلی عراق (۲۰۱۳–۲۰۱۷) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ داخلی عراق (۲۰۱۳–۲۰۱۷) | مقدمه: کاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ داخلی عراق (۲۰۱۳–۲۰۱۷) به مجموعه حملات شیمیایی اشاره دارد که داعش در جریان جنگ داخلی عراق علیه نیروهای کُرد پیشمرگه، نیروهای امنیتی عراق و غیرنظامیان انجام داد. | ## بخش 1: کاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ داخلی عراق (۲۰۱۳–۲۰۱۷) | سازمان منع سلاح‌های شیمیایی و مقامات دفاعی ایالات متحده کاربرد سلاح‌های شیمیایی از سوی داعش را تأیید کردند. بیشتر این حملات در استان نینوا و استان کرکوک رخ داد و قربانیان آن شامل نیروهای پیشمرگه و غیرنظامیان بودند. یکی از مرگبارترین حملات در تازه خورماتو صورت گرفت که در آن صدها نفر در معرض مواد شیمیایی قرار گرفتند و دست‌کم یک کودک جان خود را از دست داد. رویدادهای گزارش‌شده حملات شیمیایی گزارش‌شده سد موصل (ژوئن ۲۰۱۵) در ۲۱ یا ۲۲ ژوئن ۲۰۱۵ یک گلولهٔ خمپارهٔ ۱۲۰ میلی‌متری به سوی مواضع پیشمرگه در نزدیکی سد موصل شلیک شد اما منفجر نشد. پژوهشگران بریتانیایی از سازمان تحقیقات تسلیحاتی تضاد (CAR) وجود مواد شیمیایی در این گلوله را گزارش کردند. مخمور (اوت ۲۰۱۵) در ۱۱ اوت ۲۰۱۵ داعش دو حملهٔ جداگانه علیه مواضع پیشمرگه در مخمور انجام داد. | ## بخش 2: کاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ داخلی عراق (۲۰۱۳–۲۰۱۷) | در حملهٔ نخست که عصر سه‌شنبه رخ داد، موشک‌های کاتیوشا حاوی کلر به سوی مواضع کُردها شلیک شد. در حملهٔ دوم که شب سه‌شنبه صورت گرفت، در حدود ۴۵ گلولهٔ خمپارهٔ ۱۲۰ میلی‌متری حاوی گاز خردل به سوی مواضع پیشمرگه پرتاب شد و نزدیک به ۶۰ نفر از نیروهای کُرد آسیب دیدند که ۴ نفر آنها وضعیت وخیمی داشتند. مقامات دفاعی آمریکا این حمله را تأیید کردند و ارتش ایالات متحده به نیروهای خود در عراق دستور داد تجهیزات محافظتی در برابر سلاح‌های شیمیایی را آماده کنند. سلطان عبدالله (اوت ۲۰۱۵) در شب ۱۲ اوت ۲۰۱۵ داعش ۴۵ گلولهٔ خمپاره به سوی مواضع پیشمرگه در منطقهٔ سلطان عبدالله در استان نینوا شلیک کرد. سنجار (فوریه ۲۰۱۶) در ۱۱ فوریه ۲۰۱۶ شبه‌نظامیان داعش در حدود ۳۰ گلولهٔ خمپارهٔ ۸۱ میلی‌متری که گمان می‌رفت حاوی کلر باشند به سوی نیروهای تیپ هشتم پیشمرگه در جنوب سنجار شلیک کردند. تازه خورماتو (مارس ۲۰۱۶) در ۸ مارس ۲۰۱۶ داعش ۲۴ گلولهٔ خمپاره و موشک از مواضع خود در منطقهٔ بشیره به سوی تازه خورماتو در استان کرکوک شلیک کرد. | ## بخش 3: کاربرد سلاح‌های شیمیایی در جنگ داخلی عراق (۲۰۱۳–۲۰۱۷) | در حدود ۴۰۰ نفر در معرض مواد شیمیایی قرار گرفتند و نزدیک به ۲۰۰ نفر زخمی شدند که ۱۶ نفر آنها وضعیت وخیمی داشتند. به گفتهٔ مقامات امنیتی و بیمارستانی عراق، موشک‌های حاوی مواد شیمیایی به این منطقه اصابت کرد. جبهه ترکمن‌های عراق اعلام کرد شمار کل مجروحان دو حملهٔ تازه خورماتو به ۶۷۰ نفر رسیده‌است. موصل (مارس ۲۰۱۷) در ۶ مارس ۲۰۱۷ داعش موشک‌های شیمیایی به مناطق اطراف موصل شلیک کرد. حملات تأییدشده پس از آنکه در اوت ۲۰۱۵ نزدیک به ۳۵ سرباز کُرد در جریان نبرد با داعش در جنوب غربی اربیل آسیب دیدند، سازمان منع سلاح‌های شیمیایی به دستور دولت عراق نمونه‌هایی از محل حمله برداشت. | ## جمع‌بندی | در فوریه ۲۰۱۶ یک منبع آگاه در این سازمان تأیید کرد که نتایج آزمایش نمونه‌ها وجود گاز خردل را نشان می‌دهد.
موضوع مقاله: ایزابل گتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایزابل گتی | مقدمه: او پس از دبیرستان در مؤسسه موسیقی ضبط‌شده کلایو دیویس در مدرسه هنر تیش دانشگاه نیویورک ثبت‌نام کرد و در سال ۲۰۱۶ فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 1: ایزابل گتی | حرفه در مه ۲۰۱۳، در حالی که گتی هنوز نسبت به اجرای عمومی کم‌رو بود، دایانا راس با آوردن او به روی صحنه برای اجرا، به او در مقابله با ترس از صحنه کمک کرد؛ لحظه‌ای که گتی آن را «بسیار حماسی» توصیف کرد. در آوریل ۲۰۱۶، گتی در کنار دو نفر از دخترخاله‌هایش، شاهدخت ماریا المپیا (یونان و دانمارک) و شاهدخت تالیتا فون فورستنبرگ، در ویژه‌نامه‌ای از مجله ونتی فر که به مادرانشان ادای احترام می‌کرد، ظاهر شد. | ## بخش 2: ایزابل گتی | گتی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه نیویورک در سال ۲۰۱۶، به لندن نقل مکان کرد و در آنجا بر روی «اسپین» (Spin) کار کرد؛ یک ای‌پی (EP) که بعداً توسط گروه راک او، «جین مارلو»، منتشر شد. در سال ۲۰۱۷، جین مارلو برای اولین بار در سراسر اروپا و ایالات متحده تور برگزار کرد. | ## بخش 3: ایزابل گتی | او در سرمقاله‌های مد به عنوان مدل حضور داشته و برای دولچه گابانا روی صحنه رفته است. او در کمپین عینک‌های آفتابی DGCAPRI# از برند دولچه و گابانا معرفی شد و در نمایش هفته مد سال ۲۰۱۷ آن‌ها شرکت کرد. | ## جمع‌بندی | زندگی شخصی در اوت ۲۰۲۵، گتی اعلام کرد که در انتظار اولین فرزند خود از دوست‌پسرش، فارس مک‌کینون که یک سرمایه‌گذار است، می‌باشد.
موضوع مقاله: دان‌میل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # دان‌میل | مقدمه: طبق سنت‌ها، دان‌میل آخرین پادشاه کامبریا بود و پس از آنکه توسط انگلیسی‌ها کشته شد، در زیر تپهٔ سنگی (cairn) در دان‌میل ریز دفن گردید. | ## بخش 1: دان‌میل | افسانه بر اساس افسانه‌های محلی، دان‌میل، پادشاه کامبریا، مورد حملهٔ نیروهای متحد ادموند یکم و مالکوم قرار گرفت و به قلب لیک دیستریکت عقب‌نشینی کرد. دان‌میل در نبردی در گذرگاهی که گراسمیر را از Thirlmere جدا می‌کند با پادشاهان روبرو شد اما شکست خورد و در جنگ کشته شد (گفته می‌شود به دست خود ادموند) و پسرانش متعاقباً توسط فاتحان نابینا شدند. | ## بخش 2: دان‌میل | به برخی از بازماندگان کامبریایی که توسط ادموند اسیر شده بودند، دستور داده شد تا سنگ‌هایی را برای پشته کردن روی جسد دان‌میل جمع‌آوری کنند که تپه‌ای سنگی را تشکیل داد که تا به امروز باقی مانده و نام مدرن این گذرگاه، یعنی دان‌میل ریز، از آن گرفته شده است. سایر جنگجویان دان‌میل با تاج کامبریا گریختند و از کوه‌ها به سمت Grisedale Tarn رفتند و آن را به اعماق آب انداختند تا تا زمانی که دان‌میل دوباره برای رهبری آن‌ها بازگردد، در امان بماند. | ## بخش 3: دان‌میل | گفته می‌شود هر سال ارواح جنگجویان به این برکه بازمی‌گردند، تاج را بازیابی می‌کنند و آن را تا تپه سنگی در دان‌میل ریز حمل می‌کنند. | ## جمع‌بندی | در آنجا آن‌ها با نیزه‌های خود به تپه سنگ ضربه می‌زنند و صدایی از اعماق سنگ‌ها شنیده می‌شود که می‌گوید: «هنوز نه، هنوز نه؛ اندکی صبر کنید، جنگجویان من.»Carruthers, F.
موضوع مقاله: اسحاق هالوا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # اسحاق هالوا | مقدمه: او پس از درگذشت داوید آسئو در سال ۲۰۰۲ به این مقام رسید و تا پایان عمر در این سمت باقی ماند. | ## بخش 1: اسحاق هالوا | هالوا افزون بر مقام خاخام‌باشی، عضو شورای ریاست اتحادیه خاخام‌ها در کشورهای مسلمان بود و سال‌ها در دانشگاه مرمره و دانشگاه ساکاریا به تدریس زبان عبری و دین مشغول بود. او در مدرسه یهودی استانبول آموزش دید و سپس در یشیوای سفاردی پورات یوسف در اورشلیم تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۱ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. | ## بخش 2: اسحاق هالوا | از سال ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۱ در مدرسه یهودی استانبول تدریس کرد و همچنین زبان عبری و دین را در دانشگاه مرمره و دانشگاه ساکاریا آموزش داد. خاخام‌باشی ترکیه هالوا به مدت هفت سال معاون داوید آسئو (۱۹۱۴–۲۰۰۲)، خاخام‌باشی وقت ترکیه بود و پس از درگذشت آسئو در سال ۲۰۰۲ به عنوان جانشین وی به مقام خاخام‌باشی رسید. | ## بخش 3: اسحاق هالوا | ## جمع‌بندی | در جریان حملات تروریستی به کنیسه‌های استانبول در سال ۲۰۰۳ که در آن ۵۷ نفر کشته شدند، هالوا از جمله صدها زخمی این رویداد بود.
موضوع مقاله: هیدیوشی اوباتا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # هیدیوشی اوباتا | مقدمه: او در دوران جنگ فرماندهی واحدهای هوایی و سپس ارتش سی‌ویکم را بر عهده داشت و مسئول دفاع از جزایر ماریانا در برابر نیروهای متفقین بود. | ## بخش 1: هیدیوشی اوباتا | اوباتا در نبرد گوام (۱۹۴۴) فرماندهی نیروهای ژاپنی را بر عهده داشت اما در برابر برتری آتش و نیروی آمریکایی شکست خورد و در ۱۱ اوت ۱۹۴۴ در جیگو با انجام سپوکو خودکشی کرد. زندگی‌نامه دوران آموزش و آغاز خدمت اوباتا پنجمین فرزند یک پژوهشگر زبان چینی از استان اوساکا بود. او در مدارس مقدماتی نظامی آموزش دید و در دسامبر ۱۹۱۱ از دوره بیست‌وسوم آکادمی ارتش امپراتوری ژاپن دانش‌آموخته شد و در رشته عملیات سواره‌نظام تخصص یافت. در سال ۱۹۱۹ از دوره سی‌ویکم دانشگاه جنگ ارتش فارغ‌التحصیل شد و به درجه کاپیتان در سواره‌نظام ارتقا یافت. | ## بخش 2: هیدیوشی اوباتا | مأموریت‌های وابستگی نظامی از آوریل ۱۹۲۳ اوباتا به‌عنوان وابسته نظامی به بریتانیا اعزام شد و از نوامبر ۱۹۲۷ تا اوت ۱۹۳۴ وابسته نظامی در هند بریتانیایی بود. در اوت ۱۹۳۴ به درجه سرهنگ در سواره‌نظام ارتقا یافت و برای خدمت در ستاد کل امپراتوری به ژاپن فراخوانده شد. فرماندهی نیروهای هوایی اوباتا در مارس ۱۹۳۸ به درجه سرلشکر ارتقا یافت و از سواره‌نظام به هوانیروز ارتش منتقل شد. در مه ۱۹۴۳ فرمانده کل ارتش سوم هوایی شد اما در دسامبر همان سال به توکیو فراخوانده شد. | ## بخش 3: هیدیوشی اوباتا | این ارتش با لشکرهای ۲۹ و ۵۳ مسئول دفاع از جزایر ماریانا در برابر پیشروی نیروهای متفقین بود. اوباتا در هنگام تهاجم آمریکا به سایپان از ستاد فرماندهی خود دور بود و ستاد جدیدش را در گوآم برپا کرد. در نبرد گوام (۱۹۴۴) اوباتا در نیمه‌شب ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۴ دستور حمله سراسری صادر کرد، اما نیروهای او به‌سرعت در برابر برتری عددی و قدرت آتش آمریکایی‌ها شکست خوردند و بیش از ۸۰ درصد نیروهایش را از دست دادند. او با نیروهای باقی‌مانده به شمال جزیره عقب‌نشینی کرد و بیشتر آنان در اوایل اوت هنگام حمله به نیروهای زرهی آمریکایی کشته شدند. | ## جمع‌بندی | اوباتا در ۱۱ اوت ۱۹۴۴ در جیگو، گوآم با انجام سپوکو خودکشی کرد و با مرگ او تلاش ژاپنی‌ها برای حفظ جزیره پایان یافت.
موضوع مقاله: صبارین | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # صبارین | مقدمه: صبارین (به عربی: ) روستایی عرب فلسطینی بود که در ۲۸ کیلومتری جنوب حیفا قرار داشت. | ## بخش 1: صبارین | این روستا در جریان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین و در چارچوب تخلیه اجباری فلسطینیان و رویداد نکبت از ساکنانش تهی و ویران شد. صبارین بزرگ‌ترین روستای ناحیه حیفا به‌شمار می‌رفت و بر کرانه‌های وادی التین بنا شده بود. در ۱۲ مه ۱۹۴۸ نیروهای ایرگون روستا را تصرف کردند و ساکنان آن کشته، رانده یا بازداشت شدند. جغرافیا صبارین در ۲۸ کیلومتری جنوب حیفا و در ارتفاع ۲۰۰ متری از سطح دریا جای داشت. راه‌های فرعی صبارین را به دو شاهراه اصلی یعنی جاده ساحلی و جاده حیفا–جنین پیوند می‌داد. مساحت کل زمین‌های روستا ۲۵٬۳۰۷ دونوم (نزدیک به ۲۵ کیلومتر مربع) بود که از این میان ۱۹٬۸۴۰ دونوم در مالکیت اعراب، ۴٬۲۰۹ دونوم در دست یهودیان و ۱٬۲۵۸ دونوم زمین عمومی بود. از نظر کاربری زمین، ۱۲٬۷۷۳ دونوم به کشت غلات اختصاص داشت؛ ۴۵ دونوم آبیاری‌شده یا باغ بودKhalidi, 1992, p. پیشینه دوران باستان و صلیبی آب‌نمای تغذیه‌کننده قیساریه دریایی از چشمه‌های صبارین سرچشمه می‌گرفت و روستا از دوران باستان پابرجا بود. | ## بخش 2: صبارین | 43 کاوشگر فرانسوی ویکتور گِرَن در سال ۱۸۷۰ از روستا بازدید کرد و نوشت که ساکنان کنجد می‌کاشتند. جمعیت روستا نزدیک به ۱٬۰۰۰ تن برآورد شد و خانه‌ها از سنگ یا خشت ساخته شده بودند.Guérin, 1875, p. 304 در سال ۱۸۸۲ گزارش «پیمایش فلسطین غربی» از سوی صندوق اکتشاف فلسطین صبارین را روستایی «بزرگ» بر دامنه‌ای شیب‌دار توصیف کرد. 49 در سرشماری ۱۹۳۱ جمعیت به ۱٬۱۰۸ تن رسید؛ ۱۸ مسیحی و بقیه مسلمان، در ۲۵۶ خانه.Mills, 1932, p. 95 بر پایه آمار روستایی ۱۹۴۵، جمعیت روستا ۱٬۷۰۰ تن بود شامل ۱٬۶۷۰ مسلمان و ۳۰ مسیحی. شورش ۱۹۳۶–۱۹۳۹ صبارین در جریان شورش عربی ۱۹۳۶–۱۹۳۹ یکی از کانون‌های قیام در منطقه الروحه و کوه کرمل به‌شمار می‌رفت. فرمانده محلی فصیل در صبارین ابراهیم الخوجه بود که زیر فرمان صبری الحمد عصفور و یوسف ابو درّه فعالیت می‌کرد. جنگ ۱۹۴۸ و ویرانی در چارچوب آماده‌سازی نقشه دالت از سوی رهبری صهیونیست، برای هر روستای عربی پرونده‌ای تنظیم شد تا تخلیه آن آسان‌تر شود. | ## بخش 3: صبارین | ۴۷ صبارین در ۱۲ مه ۱۹۴۸ در عملیات «پاکسازی ساحلی» به دست نیروهای ایرگون تصرف شد. برخی از آنان در نخستین آتش‌بس (ژوئن ۱۹۴۸) کوشیدند دزدانه بازگردند تا اموال یا محصولات خود را بردارند. ارتش اسرائیل در دوره آتش‌بس از فرصت بهره برد و روستاهای تصرف‌شده عربی را ویران کرد؛ صبارین در کمتر از یک روز با خاک یکسان شد. کیبوتص رامات منشه در سال ۱۹۴۸ در شمال شرقی محل روستا و موشاو امیکام در سال ۱۹۵۰ در یک کیلومتری جنوب آن بنیان گذاشته شد. ولید خالدی در سال ۱۹۹۲ بازمانده‌های روستا را چنین توصیف کرد: محوطه بزرگ، پر از آوار سنگی خانه‌ها، زیر خارهای وحشی پوشیده شده‌است. بخشی از زمین‌های پیرامونی را اسرائیلی‌ها به چراگاه و کشت درختان میوه اختصاص داده‌اند. | ## جمع‌بندی | صبارین از روستاهای فلسطینی است که راهپیمایی‌های بازگشت یادبود در آن برگزار شده‌است؛ از جمله آن‌هایی که «انجمن دفاع از حقوق آوارگان داخلی» سازمان‌دهی کرده‌است.
موضوع مقاله: سابین گتی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # سابین گتی | مقدمه: سابین گتی (؛ زادهٔ ) طراح جواهرات سوئیسی-لبنانی، شخصیت تراز اول اجتماعی و دبیر همکار در مجلهٔ تتلر است. | ## بخش 1: سابین گتی | پدرش، شاربل غانم، یک سرمایه‌گذار لبنانی و مادرش، کارین رتل، طراح دکوراسیون داخلی اهل مصر است. او پیش از تغییر رشته به طراحی داخلی، در رشته تئاتر و اپرا تحصیل کرد.[نیازمند منبع] وی در سال ۲۰۱۲ از مؤسسه گوهرشناسی آمریکا فارغ‌التحصیل حرفه خط تولید جواهرات او با نام «سابین جی» در لندن مستقر است و محصولات آن در فروشگاه‌های «برگدورف گودمن» در نیویورک، «مکس‌فیلد» در لس‌آنجلس، «براونز» در لندن، «مونتین مارکت» در پاریس و همچنین فروشگاه‌هایی در موناکو، وین و بیروت به فروش می‌رسد. او علاوه بر این، فعالیت گسترده‌ای در گالری ملی دارد، جایی که در کمیته مهمانی تابستانی سالانه آن‌ها عضویت دارد و همچنین به عنوان رئیس مشترک برنامه «سفرای جوان» فعالیت می‌کند. | ## بخش 2: سابین گتی | در ژانویه ۲۰۲۴، نام گتی در کنار تیموتی شالامی و میشل یئو در فهرست بین‌المللی «خوش‌پوش‌ترین‌های سال ۲۰۲۳» قرار گرفت. زندگی شخصی غانم در سال ۲۰۱۵ طی یک مراسم کاتولیک در بازیلیکای سانتی آپوستولی در رمِ ایتالیا، با جوزف گتی ازدواج کرد؛ جوزف مدیر صندوق پوشش ریسک، فرزند مارک گتی و دومیتیلا هاردینگ، و نوه سر جان پل گتی است. لباس او یک ردای اوت کوتور از برند اسکیاپارلی به همراه یک شنل کلاه‌دار طراحی‌شده توسط لزاژ و کفش‌های پاشنه‌دار شارلوت المپیا بود. | ## بخش 3: سابین گتی | مهمانان عروسی شامل پرنسس الیزابت فون تورن آوند تاکسیس، شاهدخت بئاتریس یورک، ژینورا الکان، لیدی گتی، شارلوت المپیا دلال، پیر کاسیراگی، جولیا رستوین رویتفلد و بیانکا براندولینی دادا بودند. ضیافتی برای جشن گرفتن مراسم عروسی در «پالاتزو تاورنا» برگزار شد و پذیرایی اصلی عروسی در قلعه «اودس‌کالکی» صورت گرفت. | ## جمع‌بندی | در سال ۲۰۱۹، نام گتی و همسرش در «فهرست قدرت اجتماعی» مجله تتلر در کنار شاهزاده ویلیام (دوک کمبریج) و کاترین (دوشس کمبریج) به عنوان افرادی با نفوذ اجتماعی قابل توجه در بریتانیا ذکر شد.
موضوع مقاله: رامات رازیئل | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # رامات رازیئل | مقدمه: رامات رازیئل (به عبری: ، به معنی «بلندی‌های رازیئل») یک موشاو در مرکز اسرائیل است. | ## بخش 1: رامات رازیئل | این روستا در مرکز دالان اورشلیم واقع شده و از نظر اداری در حوزه منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد. رامات رازیئل در سال ۱۹۴۸ بنیان‌گذاری شد و نام آن برگرفته از داوید رازیئل، فرمانده ارگون است. این روستا بر بلندی‌های جنگلی کوه‌های یهودا در ارتفاع ۷۴۳ متری از سطح دریا جای گرفته‌است. | ## بخش 2: رامات رازیئل | تأسیس رامات رازیئل در جریان جنگ اعراب و اسرائیل ۱۹۴۸ صورت گرفت؛ زمانی که ارتش اسرائیل دالان اورشلیم را تحت کنترل درآورد و بیشتر جمعیت عرب منطقه آواره شدند. بنیان‌گذاران نخستین روستا اعضای ارگون بودند که بعدها جای خود را به گروهی از مهاجران یهودی اروپایی دادند. جغرافیا رامات رازیئل بر ستیغ جنگلی کوه‌های یهودا در ارتفاع ۷۴۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است. | ## بخش 3: رامات رازیئل | در شمال روستا زمین به دره عمیق آبراهه ناحال کسالون سقوط می‌کند و شاخه‌ای به نام ناحال رازیئل از سمت غرب روستا به آن می‌ریزد. این روستا در فاصله نزدیک به ۴۰ کیلومتری از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۴۴ کیلومتری جنوب شرقی مرکز تل‌آویو و نزدیک به ۱۵ کیلومتری غرب بخش تاریخی اورشلیم جای دارد. | ## جمع‌بندی | در سال ۱۹۴۸ تنها ۷ نفر در این روستا ساکن بودند و این رقم تا سال ۲۰۱۴ به ۶۳۸ نفر رسید.
موضوع مقاله: مسجد شیخ علی البکاء | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # مسجد شیخ علی البکاء | مقدمه: مسجد شیخ علی البکاء (به عربی: ) یک مسجد از سدهٔ سیزدهم میلادی در بخش شمال‌باختری شهر قدیم الخلیل در جنوب کرانه باختری در فلسطین است. | ## بخش 1: مسجد شیخ علی البکاء | مسجد در محلهٔ حارة الشیخ (یا شیخ علی البکاء) جای دارد که نام خود را از همین مسجد گرفته‌است. مسجد شیخ علی البکاء را حسام‌الدین طُرُنطای در سال ۱۲۸۲ میلادی (۶۸۱ هجری قمری) در دوران فرمانروایی سلطان منصور قلاوون از سلسلهٔ ممالیک بحری بنیاد نهاد. نام مسجد برگرفته از شیخ علی البکاء است که رهبری سرشناس از پیروان تصوف بود و در الخلیل زندگی می‌کرد. منارهٔ مسجد نمونه‌ای برجسته از معماری دوران مملوکی است و بر پایه‌ای چهارگوش با تنه‌ای شش‌ضلعی ساخته شده‌است. پیشینه و ساخت مسجد شیخ علی البکاء در سال ۱۲۸۲ میلادی به فرمان حسام‌الدین طُرُنطای که نمایندهٔ سلطان مملوکی در اورشلیم بود بنا شد. | ## بخش 2: مسجد شیخ علی البکاء | ساخت مسجد در دوران فرمانروایی سلطان منصور قلاوون از سلسلهٔ ممالیک بحری انجام گرفت. منارهٔ مسجد به دستور سیف‌الدین سَلار که نایب‌الملک و مرد نیرومند عملی سلطنت بود ساخته شد. این مسجد در چندین منبع تاریخی یاد شده‌است، از جمله کتاب «الانس الجلیل بتاریخ القدس و الخلیل» اثر مجیرالدین حنبلی، کتاب «تاریخ الاسلام» اثر شمس‌الدین ذهبی و کتاب «البدایة و النهایة» اثر ابن‌کثیر. لقب «البکاء» (بسیار گریان) به سبب گریهٔ فراوان او در هنگام عبادت و از روی خشیت الهی به وی داده شده‌است. شیخ علی البکاء در زاویه‌ای که بعدها مسجد بر آن ساخته شد اقامت داشت و در الخلیل ازدواج کرد و تا هنگام درگذشتش در سال ۱۲۷۱ میلادی در این شهر ماند. | ## بخش 3: مسجد شیخ علی البکاء | معماری مناره بنای اصلی مسجد بیشتر ویران شده‌است؛ با این حال منارهٔ آن همچنان پابرجاست و نمونه‌ای برجسته از معماری مملوک شناخته می‌شود. بازسازی در سال ۱۹۷۸ میلادی مسجد نوینی در همین مکان ساخته شد و بازمانده‌های مسجد اصلی در آن حفظ گردید. جایگاه مسجد شیخ علی البکاء در بخش شمال‌باختری شهر قدیم الخلیل جای دارد و در سمت شمالی مسجد ابراهیمی واقع شده‌است. | ## جمع‌بندی | محلهٔ پیرامون مسجد به نام «حارة الشیخ» شناخته می‌شود که نام خود را از همین مسجد گرفته‌است.
موضوع مقاله: کشتار عرب المواسی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # کشتار عرب المواسی | مقدمه: کشتار عرب المواسی رویدادی بود که در ۲ نوامبر ۱۹۴۸ در جریان جنگ ۱۹۴۸ فلسطین رخ داد. | ## بخش 1: کشتار عرب المواسی | در این رویداد، سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل به یک روستای بدوی فلسطینی در خربة الوعرة السوداء در بخش طبریه (قیمومت بریتانیا بر فلسطین) یورش بردند و دست‌کم ۱۴ تا ۱۵ مرد فلسطینی را به ضرب گلوله کشتند. این کشتار سه روز پس از کشتار عیلبون و پس از آتش‌بس دوم میان ارتش‌های عربی و نیروهای اسرائیلی رخ داد. سربازان اسرائیلی پس از یافتن پیکر بی‌سر دو سرباز خود در تپه‌ای نزدیک روستا، به انتقام‌جویی دست زدند و خانه‌های بدوی‌ها را ویران کردند و مردان بزرگ‌سال را تیرباران کردند. پیکر قربانیان در غاری نزدیک محل کشتار به خاک سپرده شد و پس از دهه‌ها جابه‌جایی، سرانجام در گورستان مسلمانان ایلابون دفن شد. پیش‌زمینه طایفهٔ عرب المواسی یکی از طایفه‌های شناخته‌شدهٔ بدوی فلسطینی در منطقهٔ جلیل بود که شمار اعضای آن در نواحی جلیل، طبریه و صفد به بیش از ۲۰۰۰ تن می‌رسید. بخشی از این طایفه در خربة الوعرة السوداء میان ایلابون و حطین سکونت داشتند و در ۱۸ آوریل ۱۹۴۸ با سقوط حطین از سرزمین خود آواره شدند. | ## بخش 2: کشتار عرب المواسی | خاندان عیسات که زیرشاخه‌ای از طایفه بود، در زمینی به نام «سابانا» در شرق روستای ایلابون زندگی می‌کرد. رویداد عصرگاه ۲ نوامبر ۱۹۴۸، دو دسته از سربازان نیروهای دفاعی اسرائیل وارد روستای بدوی‌نشین در خربة الوعرة السوداء شدند. بخشی از سربازان ساکنان را زیر نظر گرفتند و گروهی دیگر به تپه‌ای نزدیک رفتند که در آنجا پیکر بی‌سر دو سرباز اسرائیلی یافت شد. آن‌ها شماری از جوانان روستا را گرد آوردند و ۱۵ تا ۱۶ مرد بزرگ‌سال را از میان آنان جدا کردند. سپس این افراد را به لبهٔ غربی روستای ایلابون، در محلی به نام «باب‌الثنایا» نزدیک ورودی شرقی دشت بطوف بردند و آنان را تیرباران کردند. تنها بازماندهٔ این کشتار مردی به نام سعد محمد الذیب بود که جزئیات رویداد را فاش کرد. | ## بخش 3: کشتار عرب المواسی | پس از کشتار و دفن قربانیان بر پایهٔ گواهی شاهدان عینی، پیکر قربانیان روزهای چندی بی‌دفن در فضای باز رها شد. سرانجام اعضای طایفه توانستند پیکرها را گردآوری و در غاری در خربةالبطوف واقع در شرق دشت بطوف به خاک بسپارند. در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی، هنگام حفر پروژهٔ ملی آب اسرائیل، مسیر لوله‌کشی از میان همان غار گذشت و مردم المواسی ناچار شدند استخوان‌های قربانیان را به غار دیگری منتقل کنند. در دههٔ ۱۹۸۰، بقایای قربانیان به گور مشترکی در گورستان مسلمانان ایلابون انتقال یافت و یادمانی با نام قربانیان در آنجا ساخته شد. | ## جمع‌بندی | سرنوشت طایفهٔ المواسی پس از ۱۹۴۸، بخش کوچکی از طایفهٔ المواسی در روستای ایلابون ماندند و شماری از آنان به روستای دیرحنا کوچ کردند.
موضوع مقاله: ایستگاه چوئو-رینکان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # ایستگاه چوئو-رینکان | مقدمه: این ایستگاه توسط دو شرکت خصوصی توکیو کورپوریشن و راه‌آهن الکتریکی اوداکیو بهره‌برداری می‌شود. | ## بخش 1: ایستگاه چوئو-رینکان | موقعیت ایستگاه چوئو-رینکان در خط انوشیما اوداکیو قرار دارد و انتهای غربی خط دن-ان-توشی توکیو را تشکیل می‌دهد؛ خطی که از ایستگاه شیبویا (یا ایستگاه اوشیاگه با احتساب خط هانزومون) در توکیو امتداد می‌یابد. این ایستگاه ۳۵٫۳ کیلومتر با ایستگاه شینجوکو، پایانه توکیویی خط انوشیما اوداکیو، فاصله دارد. ساختار بخش اوداکیوی ایستگاه در سطح زمین قرار دارد و دارای دو سکوی کناری مقابل هم است که به دو خط سرویس می‌دهند. | ## بخش 2: ایستگاه چوئو-رینکان | خروجی مرکزی به سمت غرب ساختمان ایستگاه منتهی می‌شود و به بخش دن-ان-توشی متصل است. بخش توکیوی ایستگاه زیرزمینی است و دارای یک سکوی جزیره‌ای است که به دو خط سرویس می‌دهد. ایستگاه از دو ساختمان تشکیل شده که یک گذرگاه پیاده‌رو کوچک و سرپوشیده آن‌ها را به هم متصل می‌کند. | ## بخش 3: ایستگاه چوئو-رینکان | تاریخچه این ایستگاه در ابتدا با نام ایستگاه چوئو-رینکان‌توشی در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۲۹ بر روی خط انوشیما اوداکیو افتتاح شد. آمار مسافران در سال مالی ۲۰۱۹، بخش اوداکیوی ایستگاه به‌طور متوسط روزانه ۹۹٬۱۲۲ مسافر داشت. + آمار مسافران روزانه (میانگین) سال مالی اوداکیو توکیو ۲۰۰۵ ۸۴٬۱۰۴ ۹۱٬۴۰۷ ۲۰۱۰ ۸۹٬۸۹۲ ۹۸٬۲۳۵ ۲۰۱۵ ۹۷٬۳۸۲ ۱۰۵٬۷۴۳ ۲۰۱۹ ۹۹٬۱۲۲ ۱۰۷٬۰۸۶ خدمات جانبی تاکسی — جایگاه تاکسی در میدان خارج از سمت شرق ساختمان ایستگاه (نزدیک گیت خط دن-ان-توشی) وجود دارد. | ## جمع‌بندی | اتوبوس شاتل — باشگاه گلف ساگامی کانتری کلاب سرویس اتوبوس منظم از خروجی شمالی اوداکیو دارد.
موضوع مقاله: لوح‌های پیرگی | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لوح‌های پیرگی | مقدمه: لوح‌های پیرگی (به ) سه صفحهٔ زرین هستند که متنی دوزبانه به زبان فنیقی و زبان اتروسکی بر آن‌ها حک شده‌است. | ## بخش 1: لوح‌های پیرگی | تاریخ این لوح‌ها به نزدیک به ۵۰۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد و کهن‌ترین اسناد تاریخی شناخته‌شده از ایتالیا پیش از چیرگی روم به‌شمار می‌روند. این لوح‌ها در سال ۱۹۶۴ میلادی در جریان کاوش‌های باستان‌شناسی در محل شهر باستانی پیرگی در کرانهٔ دریای تیرنی در ناحیهٔ لاتیوم کشف شدند. متن این لوح‌ها بنیادگذاری یک پرستشگاه و وقف آن به عشتروت، ایزدبانوی فنیقی، را گزارش می‌دهد. در متن اتروسکی، عشتروت با یونی، ایزدبانوی بزرگ اتروسک‌ها، یکسان انگاشته شده‌است. ساخت این پرستشگاه به تفاریه ولیاناس، فرمانروای شهر نزدیک کایره نسبت داده شده‌است. پیشینه و اهمیت دو لوح از این سه لوح به زبان اتروسکی و لوح سوم به زبان فنیقی نوشته شده‌است. | ## بخش 2: لوح‌های پیرگی | وجود متن دوزبانه به پژوهشگران امکان می‌دهد از دانش زبان فنیقی برای تفسیر زبان اتروسکی بهره ببرند. افزون بر این، لوح‌ها گواهی بر نفوذ فنیقی یا پونی در بخش غربی دریای مدیترانه هستند. این لوح‌ها ممکن است با گزارش پولیبیوس دربارهٔ پیمان‌نامه‌ای کهن میان رومیان و کارتاژیان مرتبط باشند که او تاریخ آن را به دوران کنسولی لوکیوس یونیوس بروتوس و لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس (۵۰۹ پیش از میلاد) نسبت داده‌است. هرودوت نیز به دخالت کارتاژیان در نبرد آلالیا اشاره کرده‌است و لوح‌های پیرگی نخستین اسناد هم‌زمان از این منطقه هستند که این گزارش‌ها را پشتیبانی می‌کنند. سرشت فرمانروایی ولیاناس سرشت فرمانروایی تفاریه ولیاناس درون‌مایهٔ بسیاری از بحث‌های پژوهشی بوده‌است. در متن فنیقی ریشهٔ به کار رفته که به فرمانروایی یگانه و اغلب پادشاهی اشاره دارد؛ اما متن اتروسکی به‌جای واژهٔ اتروسکی «پادشاه» از واژهٔ «قاضی» یا «مقام اداری» بهره گرفته‌است. | ## بخش 3: لوح‌های پیرگی | این امر نشان می‌دهد که ولیاناس شاید جباری از گونهٔ رایج در برخی شهرهای یونانی آن دوره بوده باشد. ساخت پرستشگاه، ادعای ارتباط با ایزدان و برقراری پیوند با نیروهای بیگانه همگی شاید راه‌هایی برای استوارسازی و مشروعیت‌بخشی به قدرت وی بوده‌اند. دین و آیین متن لوح‌ها برای شناخت دین در مرکز ایتالیا در نزدیک به ۵۰۰ پیش از میلاد نیز ارزشمند است. عبارت فنیقی («در روز به خاک سپردن ایزد») به احتمال زیاد به آیین بزرگداشت مرگ آدونیس اشاره دارد. | ## جمع‌بندی | این یافته همراه با شواهد مربوط به آیین آدونیا در «کتاب کتانی زاگرب» نشان می‌دهد که این آیین دست‌کم از نزدیک به ۵۰۰ پیش از میلاد تا سدهٔ دوم پیش از میلاد در بخش جنوبی اتروریا برگزار می‌شده‌است.
موضوع مقاله: آلما ریشایا زوطا | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلما ریشایا زوطا | مقدمه: این متن به شکل طومار نوشته شده و در آیین‌های تنسیق (مقام‌دهی) روحانیان مندائی کاربرد دارد. | ## بخش 1: آلما ریشایا زوطا | آلما ریشایا زوطا مکمل متن آلما ریشایا ربا («جهان برتر بزرگ‌تر») است که آن نیز در آیین‌های روحانی به کار می‌رود. دست‌نوشته‌ها و ترجمه‌ها ای‌اس دراور در سال ۱۹۶۳ ترجمهٔ انگلیسی این متن را منتشر کرد. | ## بخش 2: آلما ریشایا زوطا | این ترجمه بر پایهٔ دست‌نوشتهٔ شمارهٔ ۴۸ از مجموعهٔ دراور (به اختصار DC 48) بود که در سال ۹۷۲ هجری قمری (۱۵۶۴ یا ۱۵۶۵ میلادی) رونویسی شده بود.Drower, E. از آنجا که بخش نخست طومار از میان رفته، محتوای DC 48 از میانهٔ گفت‌وگویی میان روحانی آموزش‌دهنده (ربا) و نوآموز آغاز می‌شود. | ## بخش 3: آلما ریشایا زوطا | دست‌نوشتهٔ دیگری با نشان RRC 3F از مجموعهٔ ربای رفید که در سال ۱۲۳۸ هجری قمری (۱۸۲۲–۱۸۲۳ میلادی) رونویسی شده، توسط متیو مورگنشترن در سال ۲۰۱۸ بررسی شد. | ## جمع‌بندی | این مجموعه در اختیار روحانی مندائی ربای رفید الصبتی در شهر نیمیخن هلند نگهداری می‌شود.