موضوع مقاله: آلینا مناتساکانیان | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آلینا مناتساکانیان | مقدمه: آلینا مناتساکانیان (؛ ؛ زادهٔ ) هنرمند تجسمی ارمنی‌تبار اهل سوئیس-ایالات متحده آمریکا است. | ## بخش 1: آلینا مناتساکانیان | که به دلیل چیدمان‌های مفهومی خود در رسانه‌های مختلف (ویدئو، صدا، رباتیک، اشیاء) و سبک نقاشی و طراحی خود به نام مارکز شناخته شده است. وی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ رئیس و از سال ۲۰۱۷ به عنوان رئیس مشترک ، انجمن هنرمندان حرفه‌ای تجسمی سوئیس فعالیت داشته است. مناتساکانیان از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ در دانشکده معماری دانشگاه تهران در رشته معماری تحصیل کرد. در سال ۱۹۷۹ در جریان انقلاب ایران برای ادامه تحصیل در رشته هنرهای تجسمی در دانشگاه پاریس ۸ به پاریس رفت. ادمون کوشو، یکی از پروفسورها در طول تحصیلش در توسعه کارش بسیار مهم بود، طرز تفکر مفهومی و تحلیلی وی بر مناتساکانیان در کارهای بعدی وی تأثیر گذاشت. شکل رسمی و مرسوم که نوشتن است، از طریق تبدیل از حالت کلامی به حالت تصویری، بدون ارجاع به اشکال قابل تشخیص، ارزش تصویری خالص به خود می‌گیرد. هدف این تحقیق استفاده از فرمی متعارف و شناخته شده برای ایجاد تصاویر بصری انتزاعی است. از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳، مناتساکانیان عضوی از گروه تئاتری آربی اوانسیان کارگردان، که به خاطر خلاقیت‌های تجربی خود شناخته می‌شود، شد. تجربه دو ساله این موضوع را به وجود آورد که «چگونه پیش‌بند سوزن‌دوزی‌شده مادرم در زندگیم گسترده می‌شود». وی در سال ۲۰۰۰ مدرک کارشناسی ارشد هنر را از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لس آنجلس دریافت کرد. در فرانسه زندگی می‌کرد و هم اکنون در ایالات متحده آمریکا است و خود را ارمنی می‌داند. | ## بخش 2: آلینا مناتساکانیان | در جعبه, صلیب, مثله‌کردن, نسل‌کشی (1996) وی نسل‌کشی ارمنی‌ها را در یک چیدمان/پرفورمنس با ترکیب اشیا، تصاویر، موسیقی و اجرا مطرح کرد. اثر بعدی این دوره، خودنگاره (۱۹۹۷) است که وی چیزهای مختلفی از جمله زمین، خانه و تصویر خود را در جعبه‌های مقوایی قرار می‌دهد. در سال ۲۰۰۰ وی خانه روی چرخ‌ها، چیدمان ویدیویی با خانه‌ای روی چرخ در مرکز را ایجاد کرد. در سال ۲۰۰۳، مناتساکانیان از شورای علوم انسانی کالیفرنیا برای داستان‌های ما کمک مالی دریافت کرد، پروژه‌ای مبتنی بر جامعه که در آن وی با گروهی از دانشجویان چندفرهنگی کار کرد و با داستان‌های آنها به زبان‌های مختلف یک چیدمان صوتی ساخت. سه دفترچه یادداشت قانونی حاوی عبارت «۱ نفر فوت شد» یک و نیم میلیون بار تکرار شده است. هدف از این اثر این بود که تمام افرادی را که در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها در آغاز سده بیستم کشته شدند، بپذیرد. وی یک سبک کاری جدید به نام مارک‌ها ایجاد کرد: نقاشی‌ها و طراحی‌ها، اغلب در چندین لایه، شبیه به نوشتن. علائم جدید علائم قدیمی را پوشش نمی‌دهند بلکه آنها را تکمیل می‌کنند.» مناتساکانیان می‌گوید. در چیدمان با پنج ویدیو، ربات و مدلی از کوه آرارات، کوهی نزدیک به ارامنه و ارمنستان اما در کشوری متفاوت، به تور جهانی می‌رود. از آنجایی که کوه نزد من می‌آید، مناتساکانیان از دانشکده پلی تکنیک (EPFL) لوزان کمک می‌گیرد. در طول اقامت ۹ ماهه وی با دنیای هوش مصنوعی و رباتیک آشنا شد و در پایان دوره یک نمایش رباتیک با روبات‌های چرخدار کوچک ارائه داد. | ## بخش 3: آلینا مناتساکانیان | این اجرا وقتی بیدار شدم خورشید حرکت کرده بود نام داشت، اثر دیگری مربوط به حرکت و تغییر آن در شرایط زندگی. رسانه‌ها در چیدمان‌ها و اجراهای وی مفاهیم را دنبال می‌کنند؛ بنابراین در سال ۲۰۱۲، وی یک تأسیسات خاص در ارمنستان به نام «دیوارهای سیکلوپی ما» ایجاد کرد که یک کار ساختمانی اجتماعی بود که منجر به تمیز کردن یک روستا - جایی که دیوارهای سیکلوپی تاریخی وجود دارد - و ایجاد دیواری با بطری‌های پلاستیکی، قطعات فلز، کاغذ و شیشه که در طی فرایند تمیز کردن یافت شد، شد. در سال ۲۰۱۴ مناتساکانیان با حضور ادموند هابتیان از فرانسه و کاترین اشلیمان، ژنوو پترمن، ژوزت تارامارکاز و پیر جورجیو د پینتو از سوئیس، نمایشگاهی را در موزه هنر مدرن، ایروان، ارمنستان مدیریت کرد. این پروژه «بیا نزدیکتر» نام داشت و هدف آن برقراری ارتباط با مردم محلی از طریق آثار هنری تعاملی و رویدادهای مختلف بود. مناتساکانیان یک نسخه قابل پیش‌بینی از ۱ نفر مرده را ایجاد کرد که وی آن را یک نفر مرد، بنای گذرا نامید. از نظر فنی، این کار نرم‌افزاری است که عبارت «یک نفر درگذشت» را در اندازه‌ها و سایه‌های مختلف خاکستری تکرار می‌کند. یک شمارنده قرمز رنگ تکرار را محاسبه می‌کند و وقتی به ۱٫۵ میلیون رسید دوباره شروع می‌شود. مناتساکانیان در سال ۲۰۱۷ این پروژه و همچنین سایر آثار خود در رابطه با نسل‌کشی را در کتابی دوگانه که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، مستند کرد. کتاب همراه توسط پنج نویسنده به پنج زبان مختلف نوشته شده است که همگی به انگلیسی ترجمه شده‌اند. نویسندگان ماریو کازانووا، راملا گریگوریان آبامونتیان، آلیس هنکس، سورن مانوکیان و کارینه تیسوت هستند. نقاشی متحرک نقاشی است که به تدریج در طول موسیقی تکامل می‌یابد و بیننده می‌تواند بسیاری از جهش‌های اثر را ببیند. | ## جمع‌بندی | وی با کارینه وارطانیان، پیانیست، با سرژ تانکیان از سیستم آو ا داون و در سال ۲۰۱۹ با باربارا مایندر، نوازنده فلوت همکاری کرد.