موضوع مقاله: لغت فرنگ و پارس | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # لغت فرنگ و پارس | مقدمه: تاریخچه فرهنگ لغت فرنگ و پارس آنژ دو سن‌ژوزف با نام اصلی ژوزف دو لابروس روحانی کاتولیک فرقه مذهبی کَرمِل در مدت اقامتش در ایران و آموختن زبان فارسی به فکر تهیه یک فرهنگ لغت فارسی افتاد که این امکان را به اروپاییان مخصوصاً میسیونرهای مسیحی بدهد که بتوانند در زمان کوتاهی به راحتی و عامیانه با ایرانیان صحبت کنند و از این طریق مسیحیت را وارد ایران کنند. | ## بخش 1: لغت فرنگ و پارس | اعضای فرقه کَرمِل یا کَرمِلیت بخشی از جریان‌های بی‌شمار مذهبی بودند که در قرن ۱۷ میلادی مشغول فعالیت‌های میسیونری در کشورهای اسلامی از جمله ایران صفوی شدند. اعضای این فرقه مذهبی مانند سایر مبلغ‌های مذهبی به مطالعه و مشاهده زبان و فرهنگ کشورهای مورد اقامت خود می‌پرداختند و آثاری از خود به جا گذاشته‌اند. یکی از این آثار، گزوفیلاسیوم، اولین لغتنامه زبان فارسی بر پایه یک زبان اروپایی، نوشته آنژ دو سن‌ژوزف است. وی که از شاخه کَرم‌های پابرهنه یا پادَری است به مدت ۱۴ سال در ایران صفوی و عراق اقامت داشته‌است. گرچه او درمدت اقامتش در اصفهان به تهیه این لغتنامه مشغول شد ولی کار تصحیح و چاپ آن درنهایت درهنگام بازگشت به اروپا و با دشواری‌هایی در چاپ انجام شد. در آن زمان برای بسیاری از انتشاراتی‌های اروپایی توانایی چاپ حروف زبان فارسی در این حجم امکان‌پذیر نبود. وی در نهایت توانست نظر مساعد یک انتشاراتی در هلند را برای خرید حروف زبان فارسی جلب کند. | ## بخش 2: لغت فرنگ و پارس | سرانجام در اکتبر ۱۶۸۴ و بعد از ۱۶ ماه فعالیت کتاب گزوفیلاسیوم با نام فارسی «لغت فرنگ و پارس تألیف بنده و قربان حضرت ایسوع: پادری انجلی کرملیط مولود شهر طولوزه» در اکتبر سال ۱۶۸۴ در آمستردام همراه با یک مقدمه، چکیده دستور زبان فارسی و تعداد زیادی تایدیه به چاپ رسید. گزوفیلاسیوم اولین لغتنامه فارسی چاپ شده در اروپا نیست، پیش از این ۳ لغت نامه فارسی دیگر نیز در اروپا به چاپ رسیده‌اند (در لیدن سال ۱۶۴۵، لندن سال ۱۶۶۹ و وین سال ۱۶۸۰). اما چنین به نظر می‌رسد که برعکس لغت نامه‌های پیشین که از زبان فارسی به زبانهای اروپایی نوشته‌شده‌اند، گزوفیلاسیوم اولین لغتنامه‌ایست که برپایه یکی از زبان‌های اروپایی به فارسی نوشته شده‌است. پایه این فرهنگ لغت نامه زبانهای ایتالیایی، لاتین و فرانسوی هستند که معادل فارسی برای آنها نوشته شده‌است. بخش فارسی این لغتنامه تنها زبان فارسی را در بر نمی‌گیرد بلکه شامل تعداد زیادی لغت و ضرب‌المثل‌های عربی و ترکی هم می‌شود. نوآوری دیگر این فرهنگ لغت در توضیحاتی‌است که در بخش‌هایی از کتاب در مورد دین، فرهنگ و زندگی روزمره ایرانیان ارائه می‌دهد که در نوبه خود حائز اهمیت است. آنژ دو سن‌ژوزف در مدت اقامتش در ایران سفر می‌کرده و موفق به دیدن نسخه‌های خطی بسیاری از علوم اسلامی، قرآنی و ادبیات فارسی شده‌است و نسخه‌هایی را که از نزدیک دیده، نام می‌برد. | ## بخش 3: لغت فرنگ و پارس | وی همچنین از نسخه‌های فارسی کتب مذهبی مسیحی نام می‌برد که امروزه اثری از آنها در دست نیست. ویژگی‌های کتاب گرچه شخصیت شرق‌شناس آنژ دو سن‌ژوزف بیشتر به دلیل نوشته‌های او و اشکالات متعدد املایی و معنایی فرهنگ لغتش توسط اکثر محققان نقد شده‌است، با اینحال تاییده‌های مثبتی هم از این کتاب موجود است؛ زیرا در واقع نویسنده به هدف خود که تألیف کتابی برای استفاده روزمره اروپاییان باشد، رسیده‌است. در این فرهنگ لغت مدخل کلمات در زبانهای مختلف اروپایی (ایتالیایی، لاتین و فرانسوی) ومعادل فارسی آن لزوماً متن یکسانی ندارند و در بعضی از مدخل‌ها لحن نویسنده در زبان فارسی و اروپایی کاملاً متفاوت است. تاجایی که تغییر لحن نویسنده به خصوص در مورد مسایل اعتقادی و مذهبی و مخصاصا توصیفاتی از دین اسلام، در زبانهای اروپایی با لحن تندتری نسبت به زبان فارسی نوشته شده‌است. با توجه به اینکه آنژ دو سن‌ژوزف در نوشته‌هایش بر برتری اروپا تأکید می‌کند، با اینحال در زمینه‌های متعددی مانند مواد غذایی، ریاضیات پیشرفته در شرق و مهارت‌های موسیقایی در ایران به دنبال تبادل بین شرق وغرب است. | ## جمع‌بندی | با تمام این اوصاف این لغتنامه در نشان دادن بخشی از تاریخ روابط شرق و غرب و با تمام انتقاداتی که به کشورهای شرقی دارد مهم است و در نهایت به نظر می‌رسد که آنژ دو سن‌ژوزف کشورهایی که سالها در ان زندگی کرده را ستایش می‌کند.