موضوع مقاله: عبدالله موحد | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # عبدالله موحد | مقدمه: عبدالله موحد اردبیلی (۲۹ اسفند ۱۳۱۸ – ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵) کشتی‌گیر آزاد میان‌وزن ایرانی بود. | ## بخش 1: عبدالله موحد | وی با شش مدال طلای جهان و المپیک در جایگاه دوم فهرست مشاهیر کشتی ایران بعد از حمید سوریان و جایگاه یازدهم تالار مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی برای قهرمانان کشتی آزاد در سدهٔ بیستم قرار دارد. اوج فعالیت ورزشی موحد در سال ۱۹۶۸ و در المپیک مکزیکو سیتی بود که یک مدال طلا برای ایران به‌ دست‌ آورد. او کمی بعد به آمریکا رفت اما حاضر نشد به مربی‌گری برای ورزشکاران آن کشور بپردازد چرا که غرورش اجازه نمی‌داد تا فنونی را به شاگردان آمریکایی آموزش دهد که علیه کشتی‌گیران ایرانی استفاده کنند. زندگی و حرفه پدر عبدالله موحد، مجتبی فضلی‌زاده معلم منضبط و سخت‌گیر متولد اردبیل بود که در سال ۱۲۹۹ برای تدریس به بابلسر منتقل شد و در اوایل سال ۱۳۰۰ با زنی اهل بندر انزلی ازدواج کرد. وقتی مقرر گشت همهٔ مردم ایران صاحب شناسنامه شوند، مجتبی فضلی‌زاده نام خود را به «موحد اردبیلی» تغییر داد. بر اساس گفته‌های خود عبدالله موحد پدرش جز مجاهدین آذربایجانی جنبش مشروطه ایران بوده و در کنار ستارخان و باقرخان جنگیده بود. او هم‌زمان درس می‌خواند و کار می‌کرد و به گفته‌اش، شرایط تحصیل بزرگ‌ترین برادر خانواده یعنی ابوالفضل و تنها خواهرش را خود او فراهم کرد. موحد از کودکی علاقه‌مند به ورزش بود و از ۹ سالگی ورزش شنا را آغاز کرد و سپس سراغ قایقرانی و والیبال رفت. | ## بخش 2: عبدالله موحد | موحد در واکنش به پیشنهاد حضور در تیم، می‌گوید: «من زیاد بلند قد نیستم و فکر نمی‌کنم به درد باشگاه‌هایی که تیم‌های حرفه‌ای بسکتبال و والیبال دارند بخورم. به همین دلیل باید تصمیم دیگری بگیرم.» او در هفده سالگی به تهران آمد و در باشگاه تهران‌جوان و سپس باشگاه دارایی کشتی را پی‌گرفت.عبدالله موحد وب سایت فدراسیون کشتی ایران موحد از جمله ورزشکاران تحصیل‌کرده ایران بود و در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی دیپلم گرفت. اولین حضور موحد در مسابقات جهانی ۱۹۶۳ صوفیه بود که پس از یک شکست از محموت آتالای ترکیه‌ای و یک مساوی با اینوولچف بلغار ششم شد. موحد پس از آن تا سال ۱۹۷۰ در تمام مسابقات رسمی قهرمان شد و ۵ مدال طلای جهانی، ۱ مدال طلای المپیک و دو مدال طلای بازی‌های آسیایی را کسب کرد. او در سال ۱۹۷۱ در رقابت‌های جهانی صوفیه چهارم شد و در بازی‌های المپیک ۱۹۷۲ مونیخ هم که آخرین حضور او بود به علت آسیب دیدگی رقابت‌ها را ترک گفت.عبدالله موحد پارس‌اسپورت موحد پس از المپیک ۱۹۷۲ ممنوع‌الخروج شد. او در مهر ۱۳۹۰ در برنامه عبارت دیگر بی‌بی‌سی فارسی گفت که ساواک با او «مشکل داشته» و به دلیل اتفاقاتی که در المپیک مونیخ افتاد «از همه ورزش‌ها محروم و ممنوع‌الخروج» شده بود. به گفته موحد او به دلیل مصدومیت دست نتوانست در المپیک کشتی بگیرد و به رغم آنکه «گواهی پزشک کاروان ایران و پزشک بین‌المللی کمیته المپیک» هم آسیب‌دیدگی او را تأیید می‌کردند، در بازگشت به ایران متهم شد که نمی‌خواسته برای ایران کشتی بگیرد. موحد گفت که برای حل این مشکل به دیدر نصرت‌الله معینیان، رئیس دفتر مخصوص شاهنشاهی، هم رفت، اما از او شنیده است که «گزارش‌های بدی» در موردش داده‌اند. | ## بخش 3: عبدالله موحد | موحد به یاد می‌آورد که هنگام خروج از دفتر معینیان گفته است: «آقای معینیان من اهل شمال هستم هوای ابری زیاد دیده‌ام اما آفتاب می‌آید و ابر همیشه نمی‌ماند، این حکومت دوام نمی‌آورد.» موحد در سال ۱۳۵۶ دوره لیسانس خود را در مدرسه عالی شمیران به پایان رساند. همزمان با انقلاب ۱۳۵۷، ممنوع الخروجی او برداشته شد و برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت. طبق گزارش‌ی دیگر، موحد در مرداد ۱۳۵۷ (حدود شش ماه قبل از پیروزی انقلاب) پس از گرفتن بورسیه از دانشگاه جرج واشینگتن از ایران خارج شده بود. موحد در آمریکا فوق لیسانس تربیت بدنی گرفت و در همین کشور نیز سال‌ها به تدریس مشغول بود. او همچنین مدعی شد که از طرف سرمربیان تیم ملی آمریکا پیشنهاد همکاری دریافت کرده است اما به دلیلی اینکه «دوست نداشتم چیزهایی را که بلدم به کسی یاد بدهم که برود و ایرانی‌ها را زمین بزند»، این پیشنهاد را رد کرده است. بود و آلاچیق حیاطش را خودش با دستان خود ساخته بود که به آلاچیق‌های مازندران و سواحل خزر شباهت داشت. به گفتهٔ پسرش که در ویرجینیا باشگاه کشتی دارد، والدین وی هنگام بازگشت از فروشگاه دچار سانحه شدند. این امر همراه با بارندگی، باعث از دست رفتن کنترل خودرو توسط مادرش و واژگونی آن در یک چاله گردید. | ## جمع‌بندی | مادرش از ناحیه مهره‌های کمر شکستگی برداشت، اما پزشکان تأیید کردند که پدرش پیش از واژگونی خودرو بر اثر سکته درگذشته بود.