موضوع مقاله: آرتور اشمیت (ژنرال) | مخاطب: عمومی | لحن: دانشنامه‌ای | ساختار: عنوان، مقدمه، 3 بخش، جمع‌بندی | مقاله: | # آرتور اشمیت (ژنرال) | مقدمه: آرتور اشمیت (۲۵ اکتبر ۱۸۹۵ – ۵ نوامبر ۱۹۸۷) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی زمینی در جایگاه‌های ستادی خدمت کرد. | ## بخش 1: آرتور اشمیت (ژنرال) | خانواده‌اش سابقه نظامی‌گری نداشتند اما با آغاز جنگ جهانی اول داوطلب خدمت در نیروی زمینی امپراتوری آلمان شد. با این هنگ در بلژیک، ناحیه رود مارن، نبرد سُم و سایر نقاط در جبهه غربی به رزم پرداخت. در این مدت به ترتیب فرمانده دسته، آجودان گردان، فرمانده گروهان و آجودان هنگ بود و نشان‌هایی چون نشان خاندان هوهن‌تسولرن، هر دو درجه نشان صلیب آهنین و نشان سیاه زخم را دریافت کرد. سال ۱۹۲۴ دوره آموزشی ستاد کل را در ستاد لشکر یکم پیاده‌نظام در کونیکسبرک آغاز کرد. به ممنوعیت ستاد کل در نیروهای مسلح آلمان بر مبنای پیمان ورسای، بین سال‌های ۱۹۲۶ و ۱۹۲۷ دوره مخفی راینهارت (اِر) را در برلین گذراند و به عنوان افسر ستادی به هالبرشتات بازگشت. اشمیت سال ۱۹۲۹ به دفتر نیرو (عنوان پوششی ستاد کل) در برلین منتقل شد و بین سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۹۳۱ آجودان سرتیپ ویلهلم آدام، رئیس این دفتر بود. سال ۱۹۳۴ به درجه سرگرد ترفیع و در قرارگاه منطقه نظامی شماره ۶ در مونستر قرار گرفت. | ## بخش 2: آرتور اشمیت (ژنرال) | با به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیست و در جریان تسلیح مجدد آلمان پیشرفت پرسرعتی داست. جنگ جهانی دوم ترفیع درجات: ۸ مه ۱۹۱۵: ستوان دوم ۱ نوامبر ۱۹۲۳: ستوان یکم ۱ ژوئیه ۱۹۲۸: سروان ۱ اکتبر ۱۹۳۴: سرگرد ۱ اوت ۱۹۳۷: سرهنگ دوم ۱ فوریه ۱۹۴۰: سرهنگ ۱ ژوئن ۱۹۴۲: سرتیپ ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳: سرلشکر نبرد استالینگراد اشمیت سال ۱۹۴۲ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت و روز ۲۰ ژوئن همان سال به عنوان رئیس ستاد ارتش ششم فریدریش پائولوس منصوب شد. در جریان تهاجم به سمت استالینگراد و نبرد بر سر این شهر اشمیت نفوذ زیادی بر تصمیم‌گیری‌های سپهبد پائولوس داشت. در پی به محاصره افتادن ارتش ششم در نبرد استالینگراد، اغلب ژنرال‌ها که خواهان خروج بلافاصله بودند، اشمیت از فرمان هیتلر برای پایداری در محل هوادار می‌کرد. او از فرماندهان ارشد می‌خواست وحشت‌زده نشوند چرا که هنوز دلیلی برای سربرتافتن از دستور فرماندهی عالی وجود ندارد. اشمیت پیشنهاد کرد ارتش ششم در مواجهه با کمبود غذا، تا از پیش رسیدن تدارکات از طریق هوایی توسط لوفت‌وافه، شروع به خوردن اسب‌ها بکند که پائولوس با او موافقت کرد. به جهت نشان دادن چنین وفاداری، پائولوس به ترفیع اشمیت کرد که روز ۱۷ ژانویه سال ۱۹۴۳ به درجه سرلشکر نائل آمد. | ## بخش 3: آرتور اشمیت (ژنرال) | درحالی‌که اوضاع به حد اعلای وخامت درون محاصره رسیده بود، فرماندهی نیروهای ارتش ششم از روز ۲۵ ژانویه با زخمی که پائولوس در ناحیه سر برداشت، تقریباً بدون دخالت در دست اشمیت بود. قرارگاه فرماندهی ارتش ششم در نهایت روز ۳۱ ژانویه، پس از مذاکراتی که توسط خود اشمیت انجام گرفت، تسلیم دشمن شد. دوره اسارت اشمیت در دوران اسارت همکاری برخی آلمانی‌ها، از جمله والتر فون زایدلیتس-کورتسباخ، با شوروی را تقبیح می‌کرد. برخلاف پائولوس که در نهایت با شوروی همکاری کرد، اشمیت، با همان سرسختی همیشگی، هیچگاه سر به این عمل ننهاد و حتی نظرات مخالف خود را نیز ابراز می‌نمود. گفته می‌شود تا وقتی هم‌بند پائولوس بود اجازه نمی‌داد او هم چنین کنند؛ تا این که اشمیت را به جای دیگری بردند و مقاومت پائولوس شکسته شد. شکنجه‌هایی که بر اشمیت روا شد، از جمله حبس‌های طولانی مدت انفرادی، هم نتوانست او را از این طریق بازگرداند. پس از جنگ پس از پایان جنگ، در پی مذاکرات کنراد آدناوئر، صدراعظم آلمان غربی، اشمیت به عنوان یکی از آخرین آلمانی‌های در بند ماه اکتبر سال ۱۹۵۵ آزاد شد و به زادگاه خود هامبورگ بازگشت. | ## جمع‌بندی | او همواره در مابقی طول زندگی از همکاری‌کنندگان در اسارت با شوروی ابراز انزجار می‌کرد.